Avis juridique important

|

32002L0094

Richtlĳn 2002/94/EG van de Commissie van 9 december 2002 tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zĳn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlĳn 76/308/EEG van de Raad betreffende de wederzĳdse bĳstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bĳdragen, rechten en belastingen alsmede andere maatregelen

Publicatieblad Nr. L 337 van 13/12/2002 blz. 0041 - 0054

Richtlijn 2002/94/EG van de Commissievan 9 december 2002tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen alsmede andere maatregelenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit bepaalde bijdragen, rechten en belastingen alsmede uit andere maatregelen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/44/EG(2), en met name op artikel 22,Overwegende hetgeen volgt:(1) Het in Richtlijn 76/308/EEG vervatte systeem van wederzijdse bijstand tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten is gewijzigd met betrekking tot de verstrekking van inlichtingen door de aangezochte autoriteit aan de verzoekende autoriteit, de notificatie van de toepasselijke akten en besluiten aan de geadresseerde, het nemen van conservatoire maatregelen en de invordering van schuldvorderingen door de aangezochte autoriteit namens de verzoekende autoriteit.(2) Richtlijn 77/794/EEG van de Commissie van 4 november 1977 tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/489/EEG(4), dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.(3) Voorts dient nader te worden vastgelegd met welke middelen gegevens tussen de autoriteiten kunnen worden uitgewisseld.(4) Ter wille van de duidelijkheid is het dienstig Richtlijn 77/794/EEG te vervangen.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de invordering,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK IALGEMENE BEPALINGENArtikel 1In deze richtlijn zijn bepalingen vastgesteld ter uitvoering van artikel 4, leden 2 en 4, artikel 5, leden 2 en 3, de artikelen 7, 8, 9 en 11, artikel 12, leden 1 en 2, artikel 14, artikel 18, lid 3, en artikel 25 van Richtlijn 76/308/EEG.In deze richtlijn zijn ook bepalingen vastgesteld betreffende de omrekening van valuta's, de overmaking van ingevorderde bedragen, de vaststelling van het minimumbedrag waarvoor om bijstand bij de invordering kan worden verzocht en de wijzen waarop mededelingen tussen de lidstaten kunnen worden verzonden.Artikel 2Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:1. verzending "langs elektronische weg": de verzending van gegevens met elektronische apparatuur voor de verwerking (met inbegrip van digitale compressie) daarvan en met gebruikmaking van draden, radio, optische technologie of andere elektromagnetische middelen;2. "CCN/CSI"-netwerk: gemeenschappelijk platform, gebaseerd op het gemeenschappelijk communicatienetwerk (CCN) en de gemeenschappelijke systeeminterface (CSI), dat door de Gemeenschap is ontwikkeld voor alle verzending door elektronische middelen tussen de bevoegde autoriteiten op het gebied van de douane en de belastingen.HOOFDSTUK IIVERZOEKEN OM INLICHTINGENArtikel 3Het in artikel 4 van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde verzoek om inlichtingen wordt schriftelijk gedaan met gebruikmaking van het in bijlage I bij de onderhavige richtlijn opgenomen modelformulier. Indien het verzoek niet langs elektronische weg kan worden ingediend, is het voorzien van de officiële stempelafdruk van de verzoekende autoriteit en is het ondertekend door een ambtenaar van deze autoriteit die gemachtigd is een dergelijk verzoek in te dienen.Indien een soortgelijk verzoek tot een andere autoriteit werd gericht, vermeldt de verzoekende autoriteit in haar verzoek om inlichtingen de naam van deze autoriteit.Artikel 4Het verzoek om inlichtingen kan betrekking hebben op1. de schuldenaar;2. elke persoon die gehouden is de schuldvordering te voldoen krachtens de wetgeving die van toepassing is in de lidstaat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd (hierna "de lidstaat van de verzoekende autoriteit"genoemd);3. een derde houder van activa die aan één der onder 1 of 2 bedoelde personen toebehoren.Artikel 51. De aangezochte autoriteit bevestigt schriftelijk de ontvangst van het verzoek om inlichtingen. Zij doet dit zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen zeven dagen na ontvangst van het verzoek.2. Onmiddellijk bij ontvangst van het verzoek vraagt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit, indien nodig, aanvullende inlichtingen te verstrekken. De verzoekende autoriteit verstrekt alle noodzakelijke aanvullende inlichtingen waartoe zij normaal toegang heeft.Artikel 61. De aangezochte autoriteit doet al de gevraagde inlichtingen zo spoedig mogelijk aan de verzoekende autoriteit toekomen.2. Indien de gevraagde inlichtingen of een gedeelte daarvan niet kunnen worden verkregen binnen een voor het betrokken geval redelijke termijn, stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit daarvan met opgave van redenen in kennis.In elk geval stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit zes maanden na de datum van de kennisgeving van ontvangst van het verzoek in kennis van het resultaat van het onderzoek dat zij heeft verricht om de gevraagde inlichtingen te verkrijgen.Afhankelijk van de inlichtingen die zij van de aangezochte autoriteit heeft ontvangen, kan de verzoekende autoriteit deze autoriteit vragen haar onderzoek voort te zetten. Dit verzoek wordt schriftelijk gedaan binnen twee maanden na ontvangst van de kennisgeving van het resultaat van het door de aangezochte autoriteit verrichte onderzoek en wordt door de aangezochte autoriteit behandeld overeenkomstig de bepalingen die op het oorspronkelijke verzoek van toepassing zijn.Artikel 7Indien de aangezochte autoriteit besluit geen gevolg aan een verzoek om inlichtingen te geven, stelt zij de verzoekende autoriteit schriftelijk van de redenen van haar weigering in kennis, onder uitdrukkelijke verwijzing naar de bepalingen van artikel 4 van Richtlijn 76/308/EEG waarop zij zich beroept. Deze kennisgeving wordt door de aangezochte autoriteit gedaan zodra zij haar besluit heeft genomen, doch in elk geval binnen drie maanden na de datum van de kennisgeving van ontvangst van het verzoek.Artikel 8De verzoekende autoriteit kan het verzoek om inlichtingen dat zij de aangezochte autoriteit heeft toegezonden te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking wordt de aangezochte autoriteit schriftelijk medegedeeld.HOOFDSTUK IIIVERZOEKEN TOT NOTIFICATIEArtikel 9Het in artikel 5 van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde verzoek tot notificatie wordt schriftelijk en in tweevoud gedaan met gebruikmaking van het in bijlage II bij de onderhavige richtlijn opgenomen modelformulier. Dit verzoek is voorzien van de officiële stempelafdruk van de verzoekende autoriteit en is ondertekend door een ambtenaar van deze autoriteit die gemachtigd is dergelijke verzoeken in te dienen.Twee exemplaren van de akte of beslissing waarvan de notificatie wordt gevraagd, worden aan het verzoek gehecht.Artikel 10Het verzoek tot notificatie kan betrekking hebben op elke natuurlijke persoon of rechtspersoon die overeenkomstig de rechtsvoorschriften van de lidstaat van de verzoekende autoriteit, kennis dient te dragen van alle akten of beslissingen die op deze persoon betrekking hebben.Indien zulks niet is vermeld in de akte of beslissing waarvan de notificatie wordt gevraagd, wordt in het verzoek tot notificatie verwezen naar de procedure voor de betwisting van de schuldvordering of voor de invordering daarvan overeenkomstig de in de lidstaat van de verzoekende autoriteit geldende wetgeving.Artikel 111. De aangezochte autoriteit geeft ten spoedigste, doch in elk geval binnen zeven dagen na ontvangst, schriftelijk kennis van de ontvangst van het verzoek tot notificatie.Bij ontvangst van het verzoek tot notificatie neemt de aangezochte autoriteit onmiddellijk de nodige maatregelen om de notificatie te verrichten overeenkomstig de rechtsvoorschriften die gelden in de lidstaat waar zij is gevestigd.Indien nodig verzoekt de aangezochte autoriteit, met inachtneming van de in het verzoek tot notificatie vermelde uiterste datum voor de notificatie, de verzoekende autoriteit om aanvullende gegevens.De verzoekende autoriteit verstrekt alle aanvullende gegevens die zij normaal kan verkrijgen.De aangezochte autoriteit betwist in geen geval de geldigheid van de akte of de beslissing waarvan de notificatie wordt gevraagd.2. De aangezochte autoriteit deelt de verzoekende autoriteit de datum van de notificatie mede zodra deze is geschied. Zij doet dit door de laatstgenoemde autoriteit één van de exemplaren van haar verzoek met de volledig ingevulde verklaring betreffende de notificatie op de ommezijde terug te zenden.HOOFDSTUK IVVERZOEKEN TOT INVORDERING OF OM CONSERVATOIRE MAATREGELENArtikel 121. Verzoeken tot invordering of om conservatoire maatregelen als bedoeld in respectievelijk de artikelen 6 en 13 van Richtlijn 76/308/EEG worden schriftelijk gedaan met gebruikmaking van het in bijlage III bij de onderhavige richtlijn opgenomen modelformulier.Deze verzoeken, die vergezeld gaan van een verklaring dat in het betrokken geval aan de in Richtlijn 76/308/EEG vastgestelde voorwaarden voor de inleiding van de procedure van de wederzijdse bijstand is voldaan, zijn voorzien van de officiële stempelafdruk van de verzoekende autoriteit en zijn ondertekend door een ambtenaar van deze autoriteit die gemachtigd is een dergelijk verzoek in te dienen.2. De executoriale titel dient het verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen te vergezellen. Eén enkele titel kan voor meer schuldvorderingen worden afgegeven, mits deze op één en dezelfde persoon betrekking hebben.Voor de toepassing van de artikelen 13 tot 20 van deze richtlijn worden alle schuldvorderingen waarop dezelfde executoriale titel betrekking heeft, geacht één enkele schuldvordering te vormen.Artikel 13Verzoeken tot invordering of om conservatoire maatregelen kunnen op elke in artikel 4 van deze richtlijn bedoelde persoon betrekking hebben.Artikel 141. Indien de valuta van de lidstaat van de aangezochte autoriteit niet dezelfde is als die van de lidstaat waar de verzoekende autoriteit gevestigd is, vermeldt de verzoekende autoriteit het bedrag van de in te vorderen schuldvordering in beide valuta's.2. De voor de toepassing van lid 1 te gebruiken wisselkoers is de laatste verkoopkoers die op de datum van ondertekening van het verzoek tot invordering op de meest representatieve valutamarkt of -markten van de lidstaat van de verzoekende autoriteit is genoteerd.Artikel 151. De aangezochte autoriteit is gehouden zo spoedig mogelijk, doch in elk geval binnen zeven dagen na ontvangst van het verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen, schriftelijk:a) kennis te geven van de ontvangst van het betreffende verzoek;b) de verzoekende autoriteit te vragen het betreffende verzoek te vervolledigen, indien dit niet de in artikel 7 van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde informatie of andere gegevens bevat.De verzoekende autoriteit verstrekt alle inlichtingen die zij kan verkrijgen.2. Indien de aangezochte autoriteit niet binnen de in artikel 8 van Richtlijn 76/308/EEG vastgestelde termijn van drie maanden de vereiste maatregelen neemt, stelt zij de verzoekende autoriteit zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen zeven dagen na het verstrijken van de genoemde termijn in kennis van de redenen waarom zij deze niet kan naleven.Artikel 16Wanneer de schuldvordering of een gedeelte daarvan niet binnen een voor het betrokken geval redelijke termijn kan worden ingevorderd of geen conservatoire maatregelen kunnen worden genomen, stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit daarvan met opgave van redenen in kennis.Uiterlijk aan het einde van elke termijn van zes maanden te rekenen vanaf de datum van kennisgeving van de ontvangst van het verzoek stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit in kennis van de stand van zaken of het resultaat van de procedure inzake de invordering of de conservatoire maatregelen.Afhankelijk van de gegevens die zij van de aangezochte autoriteit heeft ontvangen, kan de verzoekende autoriteit deze autoriteit vragen de procedure inzake de invordering of de conservatoire maatregelen voort te zetten. Dit verzoek wordt schriftelijk gedaan binnen twee maanden na de datum van ontvangst van de kennisgeving van het resultaat van de procedure en wordt door de aangezochte autoriteit behandeld overeenkomstig de bepalingen die op het oorspronkelijke verzoek van toepassing zijn.Artikel 171. Elke rechtsvordering tot betwisting van de schuldvordering of van de desbetreffende executoriale titel die wordt ingesteld in de lidstaat van de verzoekende autoriteit, wordt door de laatstgenoemde autoriteit onmiddellijk nadat zij van deze rechtsvordering in kennis is gesteld, schriftelijk aan de aangezochte autoriteit medegedeeld.2. Voorzover de geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaat van de aangezochte autoriteit de overeenkomstig artikel 12, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 76/308/EEG gevraagde conservatoire maatregelen of invordering niet toestaan, stelt deze autoriteit de verzoekende autoriteit daarvan zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen één maand na de ontvangst van de in lid 1 bedoelde mededeling in kennis.3. Elke in de lidstaat van de aangezochte autoriteit ingestelde rechtsvordering tot terugbetaling van ingevorderde bedragen of vergoedingen in verband met de invordering van betwiste schuldvorderingen overeenkomstig artikel 12, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 76/308/EEG wordt de verzoekende autoriteit schriftelijk door de aangezochte autoriteit ter kennis gebracht zodra deze laatste van de betrokken rechtsvordering kennis heeft gekregen.De verzoekende autoriteit wordt door de aangezochte autoriteit zoveel mogelijk betrokken bij de procedures tot vaststelling van het terug te betalen bedrag en de verschuldigde vergoeding. Op met redenen omkleed verzoek van de aangezochte autoriteit maakt de verzoekende autoriteit de terugbetaalde bedragen en de betaalde vergoedingen binnen twee maanden na ontvangst van dit verzoek over.Artikel 181. Indien aan het verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen de grondslag ontvalt, hetzij omdat de schuldvordering is voldaan of de executoriale titel is ingetrokken, hetzij om enige andere reden, stelt de verzoekende autoriteit de aangezochte autoriteit daarvan onmiddellijk schriftelijk in kennis zodat deze laatste een eventuele actie die zij heeft ingeleid kan beëindigen.2. Indien het bedrag van de schuldvordering waarop het verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen betrekking heeft om enige reden is gewijzigd, stelt de verzoekende autoriteit de aangezochte autoriteit daarvan onmiddellijk schriftelijk in kennis en geeft zij indien nodig een nieuwe executoriale titel af.3. Indien de wijziging een verlaging van het bedrag van de schuldvordering ten gevolge heeft, zet de aangezochte autoriteit de door haar ingestelde actie tot invordering of tot het nemen van conservatoire maatregelen voort, doch deze actie blijft beperkt tot het nog niet betaalde bedrag.Indien op het tijdstip waarop de aangezochte autoriteit van de verlaging van het bedrag van de schuldvordering in kennis wordt gesteld, deze autoriteit reeds een bedrag heeft ingevorderd dat het nog verschuldigde bedrag overschrijdt doch de in artikel 19 bedoelde overmakingsprocedure nog niet is ingeleid, betaalt de aangezochte autoriteit het teveel betaalde bedrag aan de rechthebbende terug.4. Indien de wijziging een verhoging van het bedrag van de schuldvordering ten gevolge heeft zendt de verzoekende autoriteit de aangezochte autoriteit zo spoedig mogelijk een aanvullend verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen.Het aanvullende verzoek wordt door de aangezochte autoriteit voorzover mogelijk samen met het oorspronkelijke verzoek van de verzoekende autoriteit afgehandeld. Indien de lopende procedure reeds zover is gevorderd dat samenvoeging met het aanvullende verzoek niet meer mogelijk is, is de aangezochte autoriteit enkel gehouden aan het aanvullende verzoek gevolg te geven indien dit betrekking heeft op een bedrag dat niet lager is dan het in artikel 25, lid 2, bedoelde bedrag.5. Voor de omrekening van het gewijzigde bedrag van de schuldvordering in de valuta van de lidstaat van de aangezochte autoriteit, gebruikt de verzoekende autoriteit dezelfde wisselkoers als in haar oorspronkelijke verzoek.Artikel 19Alle door de aangezochte autoriteit ingevorderde bedragen, met inbegrip van, in voorkomend geval, de in artikel 9, lid 2, van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde interesten, worden aan de verzoekende autoriteit overgemaakt in de valuta van de lidstaat van de aangezochte autoriteit. Deze overmaking geschiedt binnen een maand na de datum van de invordering.De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen verschillende regelingen overeenkomen voor de procedure van de overmaking van bedragen die lager zijn dan het in artikel 25, lid 2, van deze richtlijn bedoelde minimumbedrag.Artikel 20Ongeacht de bedragen die door de aangezochte autoriteit uit hoofde van de in artikel 9, lid 2, van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde interesten worden ingevorderd, wordt de schuldvordering geacht op basis van de in artikel 14, lid 2, van deze richtlijn bedoelde wisselkoers te zijn ingevorderd in evenredigheid tot de invordering van het bedrag dat is uitgedrukt in de nationale valuta van de lidstaat van de aangezochte autoriteit.HOOFDSTUK VVERZENDING VAN GEGEVENSArtikel 211. Alle krachtens deze richtlijn schriftelijk verstrekte gegevens worden voorzover mogelijk uitsluitend langs elektronische weg verzonden, met uitzondering van:a) het verzoek tot notificatie bedoeld in artikel 5 van Richtlijn 76/308/EEG evenals de akte of beslissing waarvan de notificatie wordt gevraagd;b) het verzoek tot invordering of om conservatoire maatregelen bedoeld in respectievelijk de artikelen 6 en 13 van Richtlijn 76/308/EEG evenals de desbetreffende executoriale titel.2. De bevoegde autoriteiten van de lidstaten kunnen overeenkomen af te zien van de eis dat de in lid 1 bedoelde verzoeken en documenten op een drager van papier worden toegezonden.Artikel 22Elke lidstaat wijst een centrale dienst aan die de hoofdverantwoordelijkheid heeft voor de elektronische communicatie met andere lidstaten. Deze dienst wordt met het CCN/CSI-netwerk verbonden.Indien in een lidstaat verscheidene instanties voor de toepassing van deze richtlijn worden aangewezen, is de genoemde centrale dienst belast met alle elektronische communicatie tussen deze instanties en de centrale diensten van andere lidstaten.Artikel 231. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gegevens in elektronische databanken opslaan en dergelijke gegevens met elektronische middelen uitwisselen, nemen zij passende maatregelen om er voor te zorgen dat alle gegevens in ongeacht welke vorm die overeenkomstig deze richtlijn worden medegedeeld als vertrouwelijk worden behandeld.Deze gegevens vallen onder het beroepsgeheim en krijgen de bescherming die aan soortgelijke gegevens wordt verleend door de nationale wetgeving van de lidstaat die deze ontvangt.2. De in lid 1 bedoelde gegevens mogen enkel aan de in artikel 16 van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde personen en autoriteiten worden verstrekt.Dergelijke gegevens mogen worden gebruikt in het kader van gerechtelijke of administratieve procedures die worden ingeleid met het oog op de invordering van bijdragen, rechten en belastingen alsmede voor andere in artikel 2 van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde maatregelen.Door de autoriteit voor veiligheidsaccreditatie van de Europese Commissie geaccrediteerde personen hebben slechts toegang tot deze gegevens voorzover zulks voor het beheer, het onderhoud en de ontwikkeling van het CCN/CSI-netwerk noodzakelijk is.3. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gebruikmaken van systemen voor elektronische gegevensuitwisseling nemen zij de nodige maatregelen om er voor te zorgen dat voor alle uitwisselingen van gegevens machtiging wordt verleend.Artikel 24Inlichtingen en andere gegevens worden door de aangezochte autoriteit aan de verzoekende autoriteit medegedeeld in de officiële taal of één van de officiële talen van de lidstaat van de aangezochte autoriteit of in een andere tussen de verzoekende en de aangezochte autoriteit overeengekomen taal.HOOFDSTUK VIONTVANKELIJKHEID EN AFWIJZING VAN VERZOEKEN OM BIJSTANDArtikel 251. De verzoekende autoriteit kan een verzoek om bijstand indienen voor een of verscheidene schuldvorderingen ten aanzien van één en dezelfde persoon.2. Er kan geen verzoek om bijstand worden ingediend wanneer het totale bedrag van de betrokken schuldvordering of schuldvorderingen als bedoeld in artikel 2 van Richtlijn 76/308/EEG minder dan 1500 EUR bedraagt.Artikel 26Indien de aangezochte autoriteit overeenkomstig artikel 14, eerste alinea, van Richtlijn 76/308/EEG besluit een verzoek om bijstand af te wijzen, geeft zij de verzoekende autoriteit schriftelijk kennis van de redenen van haar weigering. Een dergelijke kennisgeving wordt door de aangezochte autoriteit gedaan zodra zij haar besluit heeft genomen, doch in elk geval binnen drie maanden na de datum van ontvangst van het verzoek om bijstand.HOOFDSTUK VIIVERGOEDINGSREGELINGENArtikel 27Elke lidstaat wijst ten minste een ambtenaar aan die gemachtigd is de in artikel 18, lid 3, van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde vergoedingsregelingen overeen te komen.Artikel 281. Indien de aangezochte autoriteit besluit om een vergoedingsregeling te verzoeken, deelt zij de verzoekende autoriteit schriftelijk mede om welke redenen zij van oordeel is dat de invordering van de schuldvordering een bijzonder probleem doet rijzen, met zeer hoge kosten gepaard gaat of verband houdt met de bestrijding van de georganiseerde misdaad.De aangezochte autoriteit voegt bij haar kennisgeving een omstandige raming van de kosten waarvan zij vergoeding door de verzoekende autoriteit verlangt.2. De verzoekende autoriteit bevestigt schriftelijk de ontvangst van het verzoek om vergoeding van de kosten. Zij doet dit zo spoedig mogelijk doch in elk geval binnen zeven dagen na ontvangst.Binnen twee maanden na de datum van de kennisgeving van ontvangst van het vorengenoemde verzoek deelt de verzoekende autoriteit de aangezochte autoriteit mede of en in hoeverre zij de voorgestelde vergoedingsregeling aanvaardt.3. Indien de verzoekende autoriteit en de aangezochte autoriteit geen overeenstemming over een vergoedingsregeling bereiken, zet de aangezochte autoriteit de invorderingsprocedure op de normale wijze voort.HOOFDSTUK VIIISLOTBEPALINGENArtikel 29Elke lidstaat stelt de Commissie voor 15 maart van elk jaar door middel van het in bijlage IV bij de onderhavige Richtlijn opgenomen modelformulier in kennis van het gebruik dat hij van de in Richtlijn 76/308/EEG neergelegde procedures heeft gemaakt en van de in het voorafgaande kalenderjaar bereikte resultaten.Artikel 30De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 april 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Indien de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 31De Commissie deelt de maatregelen die elke lidstaat neemt voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn aan de andere lidstaten mede.Elke lidstaat deelt de andere lidstaten en de Commissie de namen en adressen mede van de autoriteiten die voor de toepassing van deze richtlijn bevoegd zijn en van de ambtenaren die gemachtigd zijn de in artikel 18, lid 3, van Richtlijn 76/308/EEG bedoelde regelingen overeen te komen.Artikel 32Richtlijn 77/794/EEG wordt ingetrokken.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.Artikel 33Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 34Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 9 december 2002.Voor de CommissieFrederik BolkesteinLid van de Commissie(1) PB L 73 van 19.3.1976, blz. 18.(2) PB L 175 van 28.6.2001, blz. 17.(3) PB L 333 van 24.12.1977, blz. 11.(4) PB L 283 van 4.10.1986, blz. 23.BIJLAGE I>PIC FILE= "L_2002337NL.004702.TIF">>PIC FILE= "L_2002337NL.004801.TIF">BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2002337NL.004902.TIF">>PIC FILE= "L_2002337NL.005001.TIF">BIJLAGE III>PIC FILE= "L_2002337NL.005102.TIF">>PIC FILE= "L_2002337NL.005201.TIF">>PIC FILE= "L_2002337NL.005301.TIF">BIJLAGE IV>PIC FILE= "L_2002337NL.005402.TIF">


Avis juridique important

|

31970L0373

Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders

Publicatieblad Nr. L 170 van 03/08/1970 blz. 0002 - 0003 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 3 blz. 0061  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1970(II) blz. 0471  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 3 blz. 0061  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1970(II) blz. 0535  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 5 blz. 0156  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 4 blz. 0016  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 4 blz. 0016

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 juli 1970  betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings - en analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders   ( 70/373/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat de produktie , het in de handel brengen en het gebruik van veevoeders een bijzonder belangrijke plaats innemen in de Europese Economische Gemeenschap ;  Overwegende dat de dierlijke produktie in de landbouw in belangrijke mate wordt bepaald door het gebruik van geschikte veevoeders van goede kwaliteit ;  Overwegende dat een regeling inzake veevoeders een factor van wezenlijke betekenis is voor de opvoering van de produktiviteit in de landbouw ;  Overwegende dat de invoering van communautaire voorschriften betreffende de kwaliteit en de samenstelling van de in de Europese Economische Gemeenschap gebruikte veevoeders gepaard moet gaan met de vaststelling van uniforme bemonsterings - en analysemethoden voor de door de autoriteiten van de Lid-Staten uitgeoefende controle ;  Overwegende voorts dat het toezicht op de nakoming van de nog bestaande nationale normen in de gehele Gemeenschap volgens dezelfde analyse - en bemonsteringsmethoden moet geschieden ;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten reeds officiële bemonsterings - en analysemethoden toepassen die op belangrijke punten ten dele van elkaar afwijken ; dat deze methoden een rechtstreekse invloed hebben op de totstandbrenging en de werking van de gemeenschappelijke markt en derhalve dienen te worden geharmoniseerd ;  Overwegende dat de vaststelling van deze methoden louter een uitvoeringsmaatregel is met een technisch en wetenschappelijk karakter ; dat voor de ontwikkeling , de verbetering en de aanvulling daarvan een snelle procedure vereist is ; dat , ten einde de aanneming van deze maatregelen te vergemakkelijken , moet worden voorzien in een procedure voor de totstandbrenging , in het kader van een Permanent Comité voor Veevoeders , van een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde te verzekeren dat de officiële controle van veevoeders , welke ertoe strekt na te gaan of aan de op grond van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de kwaliteit en de samenstelling van veevoeders gestelde voorwaarden is voldaan , geschiedt volgens communautaire bemonsterings - en analysemethoden , vast te stellen in de in artikel 2 bedoelde richtlijnen .  Artikel 2  De in artikel 1 bedoelde methoden worden bij wege van richtlijnen vastgesteld volgens de procedure van artikel , 3 met inachtneming van de verworvenheden op wetenschappelijk en technisch gebied en van de reeds beproefde methoden .  In deze richtlijnen worden passende termijnen vastgesteld voor de invoering van deze methoden in de nationale voorschriften .  Artikel 3  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij het bij besluit van de Raad van 20 juli 1970 ( 1 ) ingestelde Permanent Comité voor Veevoeders , hierna te noemen het " Comité " , ingeleid door de Voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van een Vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De Vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van te nemen maatregelen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan bepalen naargelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van twaalf stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  c ) Indien na verloop van een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad , deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 4  Artikel 3 is van toepassing gedurende een periode van achttien maanden met ingang van de datum waarop de procedure voor de eerste maal bij het Comité is ingeleid , hetzij krachtens artikel 3 , lid 1 , hetzij op grond van een overeenkomstige bepaling .  Artikel 5  Binnen een jaar na kennisgeving van deze richtlijn laten de Lid-Staten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden ten einde zich te voegen naar deze richtlijn . Zij stellen de Commissie onverwijld hiervan in kennis .  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 20 juli 1970 .  Voor de Raad  De Voorzitter  W . SCHEEL  ( 1 ) Zie blz . 1 van dit Publikatieblad .


Avis juridique important

|

32001L0081

Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen

Publicatieblad Nr. L 309 van 27/11/2001 blz. 0022 - 0030

Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 23 oktober 2001inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 2 augustus 2001 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) De algemene benadering en strategie van het vijfde milieuactieprogramma werd goedgekeurd bij de resolutie van de Raad en van de Vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten van 1 februari 1993, in het kader van de Raad bijeen, betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en de duurzame ontwikkeling(5) en bevat als doelstelling, dat de kritische belasting en de kritische niveaus inzake verzuring binnen de Gemeenschap niet mogen worden overschreden. Het programma houdt in dat eenieder doeltreffend tegen door luchtverontreiniging veroorzaakte gezondheidsrisico's dient te worden beschermd en dat de milieubescherming dient te worden verzekerd in de toegestane concentraties van luchtverontreinigende stoffen. Het programma houdt voorts in dat de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) opgestelde richtwaarden bindend worden op het niveau van de Gemeenschap.(2) Alle lidstaten hebben het op 1 december 1999 in Gothenburg overeengekomen Protocol ter bestrijding van verzuring van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, eutrofiëring en ozon op leefniveau bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand ondertekend.(3) Besluit 2179/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 betreffende de herziening van het beleidsplan en actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling "Op weg naar duurzame ontwikkeling"(6) bevestigt de algemene benadering en strategie van het vijfde milieuactieprogramma en vermeldt, dat bijzondere aandacht zal worden besteed aan de ontwikkeling en uitvoering van een strategie die ervoor moet zorgen dat de kritische belasting voor blootstelling aan verzurende, eutrofiërende en fotochemische luchtverontreinigende stoffen niet wordt overschreden.(4) Richtlijn 92/72/EEG van de Raad van 21 september 1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door ozon(7) bepaalt dat de Commissie bij de Raad een verslag zal indienen over de evaluatie van fotochemische verontreiniging in de Gemeenschap, samen met de voorstellen die zij dienstig acht voor de beheersing van de verontreiniging van de lucht door ozon op leefniveau en, zo nodig, de vermindering van de emissies van ozonprecursoren.(5) Grote delen van de Gemeenschap staan bloot aan depositie van verzurende en eutrofiërende stoffen in hoeveelheden die voor het milieu schadelijke gevolgen hebben. De door de WHO vastgestelde richtwaarden ter bescherming van de menselijke gezondheid en de vegetatie tegen fotochemische verontreiniging worden in alle lidstaten in aanzienlijke mate overschreden.(6) Daarom dient aan de overschrijding van de kritische belasting geleidelijk een einde te worden gemaakt en dienen de richtwaarden te worden nageleefd.(7) Het is technisch niet haalbaar te voldoen aan de langetermijndoelstellingen van het wegnemen van de schadelijke gevolgen van verzuring en het terugbrengen van de blootstelling van mens en milieu aan ozon op leefniveau tot de door de WHO vastgestelde richtwaarden. Daarom dienen er tussentijdse milieudoelstellingen betreffende verzuring en verontreiniging door ozon op leefniveau te worden vastgesteld, waarop dan de nodige maatregelen ter vermindering van die verontreiniging zullen worden gebaseerd.(8) Bij de tussentijdse milieudoelstellingen en de maatregelen om daaraan te voldoen dient rekening te worden gehouden met de technische haalbaarheid en de daarmee samenhangende kosten en baten. Die maatregelen moeten garanderen dat alle acties die worden ondernomen voor de Gemeenschap in haar geheel kosteneffectief zijn, en moeten rekening houden met de noodzaak excessieve kosten voor een of meer individuele lidstaten te voorkomen.(9) Grensoverschrijdende verontreiniging draagt bij tot verzuring, bodemeutrofiëring en ozonvorming op leefniveau, die alleen door een gecoördineerd optreden van de Gemeenschap kunnen worden verminderd.(10) Het terugdringen van de verontreinigende stoffen die verzuring en blootstelling aan ozon op leefniveau veroorzaken, vermindert tevens de bodemeutrofiëring.(11) Voor emissies van zwaveldioxide, stikstofdioxiden, vluchtige organische stoffen en ammoniak vormt een reeks nationale emissieplafonds voor iedere lidstaat een kosteneffectieve benadering om aan de tussentijdse milieudoelstellingen te voldoen. Dergelijke emissieplafonds bieden de Gemeenschap en de lidstaten voldoende ruimte om te bepalen op welke wijze zij daaraan zullen voldoen.(12) De verantwoordelijkheid voor het nemen van maatregelen om aan de nationale emissiemaxima te voldoen, dient bij de lidstaten te berusten. Het is noodzakelijk de voortgang ten aanzien van het bereiken van de emissieplafonds te evalueren. Daarom moeten nationale programma's ter vermindering van de emissies worden opgezet, waarover aan de Commissie wordt gerapporteerd. Deze programma's dienen informatie te bevatten over de vastgestelde of geplande maatregelen om aan de emissieplafonds te voldoen.(13) Overeenkomstig de beginselen van subsidiariteit en evenredigheid die in artikel 5 van het Verdrag besloten liggen, en in het bijzonder rekening houdend met het voorzorgsbeginsel, kan de doelstelling van deze richtlijn, namelijk een beperking van de emissies van verzurende en eutrofiërende verontreinigende stoffen en van precursoren van ozon, onvoldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt wegens het grensoverschrijdende karakter van de verontreiniging, en derhalve beter door de Gemeenschap worden bereikt, overeenkomstig het beginsel van evenredigheid. Deze richtlijn reikt niet verder dan hetgeen daartoe vereist is.(14) De vooruitgang van de lidstaten met het bereiken van de emissieplafonds dient tijdig te worden geëvalueerd, alsook de mate waarin de toepassing van de maxima waarschijnlijk zal beantwoorden aan de tussentijdse milieudoelstellingen voor de Gemeenschap als geheel. Bij een dergelijke evaluatie moet ook worden gekeken naar de vooruitgang op wetenschappelijk en technisch gebied, ontwikkelingen in de communautaire wetgeving en emissiereducties buiten de Gemeenschap, waarbij met name wordt gelet op de vorderingen van onder andere de kandidaat-lidstaten. De Commissie dient met het oog op die evaluatie de kosten en baten van de emissieplafonds nader te onderzoeken, met inbegrip van de kosteneffectiviteit, de marginale kosten en baten en de sociaal-economische consequenties van die maxima, en eventuele effecten op het concurrentievermogen. De evaluatie dient tevens betrekking te hebben op de ten aanzien van de werkingssfeer van deze richtlijn geldende restricties.(15) De Commissie dient daartoe een verslag voor het Europees Parlement en voor de Raad op te stellen, en zo nodig ook passende wijzigingen van deze richtlijn, rekening houdend met de gevolgen van de communautaire regelgeving waarin emissiegrenswaarden en productnormen worden vastgelegd voor de relevante emissiebronnen en van internationale regels inzake emissies van schepen en vliegtuigen.(16) Het zeevervoer draagt in belangrijke mate bij tot de uitstoot van zwaveldioxide en stikstofoxiden, alsmede tot de concentratie en afzetting van luchtverontreinigende stoffen in de Gemeenschap. Deze emissies dienen derhalve te worden teruggedrongen. Artikel 7, lid 3, van Richtlijn 1999/23/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen en tot wijziging van Richtlijn 93/12/EEG(8) bepaalt dat de Commissie nagaat welke maatregelen kunnen worden genomen om de mate waarin de verbranding van andere dan de in artikel 2, punt 3, van bedoelde richtlijn genoemde mariene brandstoffen tot de verzuring bijdragen, te verminderen.(17) De lidstaten dienen zich ervoor te beijveren dat bijlage VI van het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen (MARPOL) zo spoedig mogelijk wordt geratificeerd.(18) Gezien de grensoverschrijdende aard van verzuring en ozonverontreiniging dient de Commissie verder na te gaan of het, onverminderd artikel 18 van Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging(9), noodzakelijk is geharmoniseerde communautaire maatregelen uit te werken teneinde concurrentieverstoring te voorkomen en het evenwicht te bewaren tussen kosten en baten van de betreffende maatregelen.(19) De bepalingen van deze richtlijn dienen van toepassing te zijn onverminderd die van de communautaire wetgeving tot regulering van de emissies van de betrokken verontreinigende stoffen door specifieke bronnen, en onverminderd hetgeen in Richtlijn 96/61/EG is bepaald met betrekking tot emissiegrenswaarden en de toepassing van de beste beschikbare technieken.(20) Emissie-inventarissen zijn noodzakelijk om de voortgang ten aanzien van het bereiken van de emissieplafonds te volgen en de emissies moeten volgens internationaal overeengekomen methoden worden berekend en regelmatig aan de Commissie en het Europees Milieuagentschap (EMA) worden toegezonden.(21) De lidstaten dienen sancties vast te stellen op inbreuken op deze richtlijn en toe te zien op de tenuitvoerlegging ervan. De sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.(22) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(10).(23) De Commissie en de lidstaten dienen met het oog op het bereiken van de doelstellingen van deze richtlijn internationaal samen te werken,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN AANGENOMEN:Artikel 1DoelDeze richtlijn heeft tot doel de emissies van verzurende en eutrofiërende verontreinigende stoffen en van precursoren van ozon te beperken om aldus in de Gemeenschap de bescherming van het milieu en de menselijke gezondheid tegen de risico's van schadelijke gevolgen van verzuring, bodemeutrofiëring en ozon op leefniveau te verbeteren, en nader tot het einddoel te komen, namelijk dat de kritische niveaus en de kritische belasting niet worden overschreden en dat eenieder effectief wordt beschermd tegen de bekende gezondheidsrisico's van luchtverontreiniging door het opstellen van nationale emissieplafonds - waarbij de jaren 2010 en 2020 als richtdata worden genomen - en door opeenvolgende herzieningen zoals omschreven in artikel 4 en 10.Artikel 2ToepassingsgebiedDeze richtlijn bestrijkt de door menselijke activiteiten veroorzaakte emissies uit alle bronnen van de in artikel 4 vermelde verontreinigende stoffen op het grondgebied van de lidstaten en in hun exclusieve economische zones.Deze richtlijn bestrijkt niet:a) emissies van de internationale zeevaart;b) emissies van vliegtuigen, buiten de landings- en startcyclus;c) voor Spanje: emissies op de Canarische eilanden;d) voor Frankrijk: emissies in de overzeese departementen;e) voor Portugal: emissies op Madeira en de Azoren.Artikel 3DefinitiesVoor de doeleinden van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "AOT 40": de som van het verschil tussen de uurgemiddelde ozonconcentraties op leefniveau boven 80 μg/m3 en 80 μg/m3 (= 40 ppb) tijdens uren met daglicht, opgeteld gedurende de maanden mei, juni en juli van elk jaar;b) "AOT 60": de som van het verschil tussen de uurgemiddelde ozonconcentraties op leefniveau boven 120 μg/m3 en 120 μg/m3 (= 60 ppb), opgeteld gedurende het gehele jaar;c) "kritische belasting": de kwantitatieve schatting van een blootstelling aan een of meer verontreinigende stoffen waarbeneden volgens de huidige kennis geen significante schadelijke gevolgen op nader gespecificeerde kwetsbare milieucomponenten optreden;d) "kritisch niveau": de concentratie van verontreinigende stoffen in de atmosfeer waarboven er volgens de huidige kennis voor receptoren als mensen, planten, ecosystemen of materialen rechtstreekse schadelijke gevolgen kunnen zijn;e) "emissie": het vrijkomen van stoffen uit een puntbron of een diffuse bron in de atmosfeer;f) "roostervak": een vierkant van 150 x 150 km, overeenkomend met de resolutie die gehanteerd wordt bij de kartering van de kritische belasting op Europese schaal en eveneens bij de bewaking van de uitstoot en depositie van luchtverontreinigende stoffen in het kader van het Programma voor samenwerking inzake de bewaking en evaluatie van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand in Europa (EMEP);g) "landings- en startcyclus": een cyclus waarvan de onderscheiden fasen de volgende duur hebben: aanvliegen 4,0 minuten; taxiën/stationair draaien 26,0 minuten; starten 0,7 minuten; opstijgen 2,2 minuten;h) "nationaal emissiemaximum": de maximumhoeveelheid van een stof, uitgedrukt in kiloton, die in een kalenderjaar door een lidstaat mag worden uitgestoten;i) "stikstofoxiden"(NOx): stikstofmonoxide en stikstofdioxide, uitgedrukt als stikstofdioxide;j) "ozon op leefniveau": ozon in het laagste gedeelte van de toposfeer;k) "vluchtige organische stoffen"(VOS): alle organische stoffen van antropogene aard, met uitzondering van methaan, die onder de invloed van zonlicht door reactie met stikstofoxiden fotochemische oxidantia kunnen produceren.Artikel 4Nationale emissieplafonds1. De lidstaten beperken uiterlijk in 2010 hun jaarlijkse nationale emissies van de verontreinigende stoffen zwaveldioxide (SO2), stikstofoxiden (NOx), vluchtige organische stoffen (VOS) en ammoniak (NH3) tot hoeveelheden die niet groter zijn dan de emissieplafonds van bijlage I, rekening houdend met eventuele wijzigingen die worden voorgeschreven door communautaire maatregelen welke naar aanleiding van de in artikel 9 bedoelde verslagen worden genomen.2. De lidstaten dragen er zorg voor dat de in bijlage I aangegeven emissieplafonds na het jaar 2010 niet worden overschreden.Artikel 5Tussentijdse milieudoelstellingenDe nationale emissieplafonds van bijlage I hebben tot doel dat de Gemeenschap als geheel in 2010 in grote lijnen de volgende tussentijdse milieudoelstellingen haalt:a) VerzuringVergeleken met de situatie in 1990 moet het areaal, waar de kritische belasting inzake verzuring wordt overschreden in ieder roostervak met ten minste 50 % zijn teruggebracht.b) Gezondheidsgerelateerde blootstelling aan ozon op leefniveauIn alle roostervakken waar de door ozon op leefniveau veroorzaakte belasting hoger is dan het gezondheidsgerelateerde criterium (AOT 60=0), moet zij ten opzichte van de situatie in 1990 met twee derde worden teruggebracht. Bovendien mag de door ozon op leefniveau veroorzaakte belasting in geen enkel roostervak de absolute grens van 2,9 ppm.h overschrijden.c) Vegetatiegerelateerde blootstelling aan ozon op leefniveauIn alle roostervakken waar de door ozon op leefniveau veroorzaakte belasting hoger is dan het kritische niveau voor landbouwgewassen en halfnatuurlijke vegetatie (AOT 40=3 ppm.h) moet deze ten opzichte van de situatie in 1990 met een derde worden teruggebracht. Bovendien mag de door ozon op leefniveau veroorzaakte belasting in geen enkel roostervak de absolute grens van 10 ppm.h, uitgedrukt als een overschot boven het kritische niveau van 3 ppm.h, overschrijden.Artikel 6Nationale programma's1. De lidstaten stellen uiterlijk op 1 oktober 2002 programma's op voor een geleidelijke reductie van de nationale emissies van de in artikel 4 vermelde verontreinigende stoffen, teneinde uiterlijk in 2010 aan de nationale emissieplafonds van bijlage I te voldoen.2. De nationale programma's bevatten informatie over vastgestelde en geplande beleidsopties en maatregelen alsmede kwantitatieve schattingen van de gevolgen van die beleidsopties en maatregelen voor de uitstoot van de verontreinigende stoffen in 2010. Verwachte aanzienlijke veranderingen in de geografische spreiding van de nationale emissies worden aangegeven.3. De nationale programma's worden zo nodig voor 1 oktober 2006 door de lidstaten bijgesteld en herzien.4. De lidstaten stellen de overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 opgestelde programma's beschikbaar voor het publiek en de relevante organisaties, zoals milieuorganisaties. De aldus beschikbaar gestelde informatie dient helder, begrijpelijk en gemakkelijk toegankelijk te zijn.Artikel 7Emissie-inventarissen en -prognoses1. Voor de in artikel 4 vermelde verontreinigende stoffen stellen de lidstaten voor 2010 nationale emissie-inventarissen en -prognoses op en werken die jaarlijks bij.2. De lidstaten stellen de emissie-inventarissen en -prognoses op volgens de methoden van bijlage III.3. De Commissie, bijgestaan door het Europees Milieuagentschap, stelt in samenwerking met de lidstaten en op grond van de door hen aangeleverde informatie inventarissen en prognoses op voor de verontreinigende stoffen van artikel 4. De inventarissen en prognoses worden voor het publiek beschikbaar gesteld.4. De methoden van bijlage III worden bijgewerkt volgens de procedure van artikel 13, lid 2.Artikel 8Verslagen van de lidstaten1. De lidstaten brengen aan de Commissie en aan het Europees Milieuagentschap uiterlijk op 31 december en overeenkomstig artikel 7 verslag uit over hun emissie-inventarissen en hun emissieprognoses voor 2010. Zij doen verslag van de definitieve emissie-inventarissen over het op een na laatste jaar, en van de voorlopige emissie-inventarissen over het voorafgaande jaar. De emissieprognoses bevatten informatie voor een goed kwantitatief begrip van de belangrijkste sociaal-economische vooronderstellingen die voor de prognoses zijn gebruikt.2. Uiterlijk op 31 december 2002 stellen de lidstaten de Commissie van de overeenkomstig artikel 6, leden 1 en 2, opgestelde programma's op de hoogte.Uiterlijk op 31 december 2006 stellen de lidstaten de Commissie van de overeenkomstig artikel 6, lid 3, opgestelde bijgewerkte programma's op de hoogte.3. De Commissie zendt de door haar ontvangen nationale programma's binnen een maand na ontvangst aan de andere lidstaten toe.4. De Commissie treft volgens de procedure van artikel 13, lid 2, voorzieningen om voor een consistente en transparante verslaglegging van de nationale programma's zorg te dragen.Artikel 9Verslagen van de Commissie1. In 2004 en 2008 brengt de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad verslag uit over de voortgang bij de tenuitvoerlegging van de nationale emissieplafonds van bijlage I, over de mate waarin de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 in 2010 naar verwachting zullen zijn bereikt en over de mate waarin de langetermijndoelstellingen van artikel 1 in 2020 zouden kunnen zijn bereikt. Deze verslagen omvatten een economische evaluatie, met inbegrip van de kosteneffectiviteit, de baten, een evaluatie van de marginale kosten en baten en de sociaal-economische consequenties van de toepassing van de nationale emissieplafonds voor specifieke lidstaten en sectoren. Zij omvatten ook een toetsing van het toepassingsgebied van deze richtlijn als omschreven in artikel 2 en een evaluatie van de verdere emissiereductie die nodig is om aan de in artikel 5 vervatte tussentijdse milieudoelstellingen te voldoen. Zij houden rekening met de verslagen van de lidstaten volgens artikel 8, leden 1 en 2, alsook met onder meer:a) nieuwe communautaire regelgeving waarin emissiegrenswaarden en productnormen voor de relevante emissiebronnen zijn vastgelegd;b) ontwikkelingen op het gebied van de beste beschikbare technieken in het kader van de informatie-uitwisseling uit hoofde van artikel 16 van Richtlijn 96/61/EG;c) emissiedoelstellingen voor 2008 met betrekking tot emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden door bestaande grote verbrandingsinstallaties, door de lidstaten gerapporteerd krachtens Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties(11);d) door derde landen verwezenlijkte emissiereducties en de terzake aangegane verplichtingen, met bijzondere nadruk op in de kandidaat-landen te nemen maatregelen, en de mogelijkheid van verdere emissiereducties in regio's in de nabijheid van de Gemeenschap;e) nieuwe communautaire en internationale regelgeving betreffende emissies van schepen en vliegtuigen;f) ontwikkeling van het vervoer en eventuele verdere acties om emissies uit het vervoer te beheersen;g) landbouwontwikkelingen, nieuwe veestapelprognoses en verbeterde methoden van emissiereductie in de landbouwsector;h) grote verschuivingen op de energiemarkt binnen een lidstaat en nieuwe energieprognoses, gebaseerd op de acties van de lidstaten om aan hun internationale verplichtingen in verband met de klimaatsverandering te voldoen;i) een beoordeling van de huidige en de verwachte overschrijding van de kritische belasting en van de richtwaarden van de WHO voor ozon op leefniveau;j) mogelijke vaststelling van een voorgestelde tussentijdse doelstelling ter vermindering van de bodemeutrofiëring;k) nieuwe technische en wetenschappelijke gegevens, met inbegrip van een beoordeling van de onzekerheden in:i) de nationale emissie-inventarissen;ii) de ingevoerde referentiegegevens;iii) de kennis omtrent grensoverschrijdend transport en depositie van verontreinigende stoffen;iv) de kritische belastingwaarden en niveaus;v) het gebruikte model;en een beoordeling van de daaruit voortvloeiende onzekerheid omtrent de nationale emissieplafonds om aan de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 te voldoen;l) de vraag of voor een bepaalde lidstaat buitensporige kosten moeten worden vermeden;m) een vergelijking van modelberekeningen met gegevens over verzuring, eutrofiëring en ozon op leefniveau, teneinde betere modellen te kunnen opstellen.n) het mogelijke gebruik, waar van toepassing, van relevante economische instrumenten.2. In 2012 brengt de Commissie bij het Europees Parlement en bij de Raad verslag uit over de inachtneming van de emissieplafonds van bijlage I, over de voortgang met betrekking tot de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 en over de langetermijndoelstellingen van artikel 1. Zij houdt in haar verslag rekening met de door de lidstaten krachtens artikel 8, leden 1 en 2, opgestelde verslagen en de in lid 1, onder a) tot en met n), vermelde punten.Artikel 10Herziening1. In de verslagen van artikel 9 wordt met de factoren van artikel 9, lid 1, rekening gehouden. Ter voorbereiding van elk verslag onderwerpt de Commissie deze richtlijn aan een herzieningsonderzoek dat in het licht staat van deze factoren, van de voortgang bij het bereiken van de emissielimieten voor het jaar 2010, van de wetenschappelijke en technische vooruitgang, en van de situatie ten aanzien van de voortgang bij het bereiken van de tussentijdse doelstellingen van deze richtlijn en de langetermijndoelstellingen van de niet-overschrijding van de kritische belastingwaarden en niveaus en de richtwaarden van de WHO voor de luchtkwaliteit.2. In het herzieningsonderzoek dat in 2004 moet zijn afgerond wordt overgegaan tot een evaluatie van de indicatieve emissieplafonds van bijlage II, die zijn vastgesteld voor de Gemeenschap in haar geheel. Met de evaluatie van deze indicatieve plafonds wordt rekening gehouden bij de analyse van verdere kosteneffectieve acties die kunnen worden ondernomen ter vermindering van de emissies van alle relevante verontreinigende stoffen, met het doel de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 te bereiken voor de Gemeenschap in haar geheel vóór 2010.3. Alle herzieningsonderzoeken gaan ook dieper in op de geraamde kosten en baten van nationale emissieplafonds, berekend aan de hand van de meest actuele modellen en gebruik makend van de best beschikbare gegevens om onzekerheden zoveel mogelijk uit te sluiten, en rekening houdend met de voortgang van de uitbreiding van de Europese Unie en met de verdiensten van alternatieve methodes, in het licht van de factoren van artikel 9.4. Onverminderd artikel 18 van Richtlijn 96/61/EG zal de Commissie, om concurrentieverstoring te voorkomen en rekening houdend met de balans tussen baten en kosten van actie, nader onderzoeken of geharmoniseerde communautaire maatregelen moeten worden getroffen voor de meest relevante economische sectoren en producten die bijdragen aan verzuring, eutrofiëring en ozonvorming op leefniveau.5. Voorzover nodig gaan de in artikel 9 genoemde verslagen vergezeld van voorstellen:a) tot wijziging van de in bijlage I genoemde nationale emissieplafonds met het doel de tussentijdse doelstellingen van artikel 5 te verwezenlijken en/of tot wijziging van deze tussentijdse milieudoelstellingen;b) voor eventuele verdere emissiereducties, met het doel de langetermijndoelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken bij voorkeur vóór 2020;c) voor maatregelen om te zorgen dat aan de emissieplafonds wordt voldaan.Artikel 11Samenwerking met derde landenOm het doel van artikel 1 beter te bereiken, zetten de Commissie en eventueel de lidstaten, onverminderd artikel 300 van het EG-Verdrag, de bilaterale en multilaterale samenwerking met derde landen en relevante internationale organisaties - zoals de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (UNECE), de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) en de Internationale Organisatie voor Burgerluchtvaart (ICAO) - voort; de samenwerking omvat uitwisseling van informatie op het gebied van technisch en wetenschappelijk onderzoek en ontwikkeling, om aldus een betere basis te verkrijgen voor de reductie van de emissies.Artikel 12Verslagen1. Vóór eind 2002 zal de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over de mate waarin de emissies van de internationale zeevaart bijdragen tot verzuring, bodemeutrofiëring en ozonvorming op leefniveau in de Gemeenschap.2. Vóór eind 2004 zal de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uitbrengen over de mate waarin de emissies van vliegtuigen, buiten de landings- en startcyclus, bijdragen tot verzuring, bodemeutrofiëring en ozonvorming op leefniveau in de Gemeenschap.3. In elk verslag wordt een actieprogramma opgesteld dat op internationaal en communautair niveau zou kunnen worden uitgevoerd om de emissies van de betrokken sector te beperken, en dat als basis dient voor verdere behandeling door het Europees Parlement en de Raad.Artikel 13Comitologie1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 12 van Richtlijn 96/62/EG ingestelde comité (hierna "het comité").2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 4 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.De in artikel 4, lid 3, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 14SanctiesDe lidstaten stellen sancties vast op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 15Omzetting in nationaal recht1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 27 november 2002 aan de richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 16InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 17AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 23 oktober 2001.Voor het Europees ParlementDe VoorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe VoorzitterA. Neyts-Uyttebroeck(1) PB C 56 E van 29.2.2000, blz. 34.(2) PB C 51 van 23.2.2000, blz. 11.(3) PB C 317 van 6.11.2000, blz. 35.(4) Advies van het Europees Parlement van 15 maart 2000 (PB C 377 van 29.12.2000, blz. 159), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 7 november 2000 (PB C 375 van 28.12.2000, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 14 maart 2001 (nog niet verschenen in het PB). Besluit van het Europees Parlement van 20 september 2001 en besluit van de Raad van 27 september 2001.(5) PB C 138 van 17.5.1993, blz. 1.(6) PB L 275 van 10.10.1998, blz. 1.(7) PB L 297 van 13.10.1992, blz. 1.(8) PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13.(9) PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26.(10) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(11) Zie blz. 1 van dit Publicatieblad.BIJLAGE IUiterlijk in 2010 te bereiken nationale emissieplafonds voor SO2, NOx, VOS en NH3(1)>RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) Deze nationale emissieplafonds hebben tot doel dat in grote lijnen de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 worden bereikt. Het bereiken van die doelstellingen leidt naar verwachting tot een zodanige reductie van de bodemeutrofiëring, dat het communautaire areaal waar de depositie van voedingsstikstof de kritische belasting overschrijdt, vergeleken met de situatie in 1990 met ongeveer 30 procent zal afnemen.BIJLAGE IIEmissieplafonds voor SO2, NOx en VOC>RUIMTE VOOR DE TABEL>Deze nationale emissieplafonds hebben ten doel dat de tussentijdse milieudoelstellingen van artikel 5 uiterlijk in 2010 worden bereikt voor de Gemeenschap in haar geheel.BIJLAGE IIIMethoden voor emissie-inventarissen en prognosesDe lidstaten stellen emissie-inventarissen en -prognoses op met de methoden die in het kader van het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand zijn overeengekomen. Zij maken daarbij bij voorkeur gebruik van de gemeenschappelijke handleiding van EMEP/CORINAIR(1).(1) Door het Europees Milieuagentschap opgestelde inventaris van emissies in de atmosfeer.


Avis juridique important

|

32004L0067

Richtlĳn 2004/67/EG van de Raad van 26 april 2004 betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 127 van 29/04/2004 blz. 0092 - 0096

Richtlijn 2004/67/EG van de Raadvan 26 april 2004betreffende maatregelen tot veiligstelling van de aardgasvoorziening(Voor de EER relevante tekst)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 100,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(2),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Gezien het advies van het Europees Parlement(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Aardgas (hierna: "gas" genoemd) wordt een steeds belangrijker element in de energievoorziening van de Gemeenschap, en zoals aangegeven in het groenboek "Op weg naar een Europese strategie voor een continue energievoorziening" zal de Europese Gemeenschap naar verwachting op langere termijn in toenemende mate afhankelijk worden van de invoer van gas van leveringsbronnen van buiten de Europese Gemeenschap.(2) Overeenkomstig Richtlijn 98/30/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas(4) en Richtlijn 2003/55/EG van de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor aardgas en houdende intrekking van Richtlijn 98/30/EG(5) wordt de communautaire markt voor gas geliberaliseerd. Wat de voorzieningszekerheid betreft, kan elke moeilijkheid waardoor de gasvoorziening wordt beperkt, de economische activiteit van de Gemeenschap derhalve ernstig verstoren. Om die reden is er een toenemende behoefte om de gasvoorziening veilig te stellen.(3) De voltooiing van de interne markt voor gas vereist een minimale gemeenschappelijke aanpak ten aanzien van de voorzieningszekerheid, met name door middel van een transparant en niet-discriminerend beleid van voorzieningszekerheid dat verenigbaar is met de eisen van deze markt, om marktverstoringen te voorkomen. Een duidelijke afbakening van de rol en de verantwoordelijkheden van alle marktdeelnemers is bijgevolg van cruciaal belang voor de zekerheid van de gasvoorziening en de instandhouding van een goed functionerende interne markt.(4) Verplichtingen inzake veiligstelling van de voorziening die aan bedrijven worden opgelegd, mogen de goede werking van de interne markt niet belemmeren en mogen geen onredelijke en onevenredige last vormen voor gasmarktdeelnemers, met inbegrip van nieuwkomers en kleine marktdeelnemers.(5) Gezien de groeiende aardgasmarkt in de Europese Gemeenschap is het van belang dat de zekerheid van de gasvoorziening wordt gehandhaafd, in het bijzonder voor huishoudelijke afnemers.(6) Er staat een breed scala van instrumenten ter beschikking van de industrie en, in voorkomend geval, de lidstaten, om te voldoen aan de verplichtingen inzake veiligstelling van de voorziening. Bilaterale overeenkomsten tussen lidstaten kunnen een van de middelen zijn om bij te dragen tot de totstandbrenging van minimumnormen inzake de veiligstelling van de voorziening, met inachtneming van het Verdrag en het afgeleid recht, met name artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2003/55/EG.(7) Indicatieve minimumdoelstellingen voor gasopslag kunnen op nationaal niveau of door de industrie worden vastgesteld, met dien verstande dat daardoor geen extra investeringsverplichtingen worden opgelegd.(8) Aangezien het van belang is de zekerheid van de gasvoorziening te garanderen, onder andere op basis van langlopende contracten, moet de Commissie de ontwikkelingen op de gasmarkt op basis van verslagen van de lidstaten monitoren.(9) Teneinde aan de groeiende vraag naar gas te voldoen en de gasvoorziening te diversifiëren, als voorwaarde voor een concurrerende interne markt voor gas, moet de Europese Gemeenschap in de komende decennia aanzienlijke extra hoeveelheden gas aankopen die grotendeels afkomstig zullen zijn van ver verwijderde bronnen en die over grote afstanden moeten worden vervoerd.(10) De Europese Gemeenschap heeft met de landen die gas leveren en doorvoeren een sterk gemeenschappelijk belang om continue investeringen in de infrastructuur voor de gasvoorziening te garanderen.(11) Contracten met een lange looptijd hebben een zeer belangrijke rol gespeeld bij de veiligstelling van de gasvoorziening van de Gemeenschap en zullen deze rol blijven spelen. Het huidige volume aan langlopende contracten is toereikend op communautair niveau, en aangenomen wordt dat dergelijke contracten een aanzienlijke bijdrage zullen blijven leveren aan de totale gasvoorziening, aangezien de gasbedrijven doorgaan met het opnemen van dit soort contracten in hun portefeuille.(12) Grote vorderingen zijn gemaakt bij de ontwikkeling van handelsplatforms voor vloeibaar gas en door het opzetten van gasafzetprogramma's op nationaal niveau. Deze tendens zal naar verwachting doorzetten.(13) De totstandbrenging van echte solidariteit tussen de lidstaten in ernstige noodsituaties is van essentieel belang, temeer daar de lidstaten met betrekking tot kwesties van voorzieningszekerheid onderling steeds meer afhankelijk worden.(14) De soevereine rechten van de lidstaten op hun natuurlijke rijkdommen komen door deze richtlijn niet in het gedrang.(15) Er dient een groep coördinatie gas te worden opgericht die, in het geval van een ernstige verstoring van de voorziening, de coördinatie moet vergemakkelijken van op communautair niveau getroffen maatregelen om de voorzieningszekerheid te garanderen, en die tevens de lidstaten kan bijstaan bij de coördinatie van nationale maatregelen. Daarnaast zou de groep relevante informatie over de zekerheid van de aardgasvoorziening kunnen uitwisselen en aspecten kunnen bespreken die relevant zijn in het kader van een ernstige verstoring van de voorziening.(16) Het is dienstig dat de lidstaten nationale noodbepalingen aannemen en bekendmaken.(17) Deze richtlijn moet voorzien in voorschriften voor het geval dat er zich een ernstige verstoring van de gasvoorziening voordoet. De te voorziene duur van een dergelijke verstoring moet een significante periode van ten minste acht weken bestrijken.(18) Wat betreft de reactie op een ernstige verstoring van de bevoorrading, moet de richtlijn voorzien in een op een driefasenaanpak gebaseerd mechanisme. De eerste fase zou betrekking hebben op de reactie van het bedrijfsleven op de bevoorradingscrisis; indien die reactie onvoldoende blijkt, dienen de lidstaten maatregelen te treffen om de verstoring van de voorziening op te lossen. Slechts indien de tijdens de eerste en de tweede fase getroffen maatregelen niets opleveren, moeten op communautair niveau passende maatregelen worden genomen.(19) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de gasvoorziening voldoende veilig te stellen, met name in het geval van een ernstige verstoring van de voorziening, en tegelijkertijd bij te dragen tot de correcte werking van de interne markt voor gas, niet in alle omstandigheden voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, met name in het licht van de toenemende onderlinge afhankelijkheid van de lidstaten op het gebied van veiligstelling van de gasvoorziening en deze derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen nemen, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel dat is neergelegd in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in dat artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen noodzakelijk is voor het bereiken van deze doelstellingen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1DoelDeze richtlijn stelt maatregelen vast die gericht zijn op voldoende veiligstelling van de gasvoorziening. Deze maatregelen dragen tevens bij tot de correcte werking van de interne markt voor gas. De richtlijn stelt een gemeenschappelijk kader vast waarbinnen lidstaten een algemeen, transparant en niet-discriminerend beleid op het gebied van de voorzieningszekerheid bepalen dat verenigbaar is met de eisen van een concurrerende interne markt voor gas in de Europese Gemeenschap, de algemene functies en taken van de verschillende marktdeelnemers verduidelijken en specifieke niet-discriminerende procedures voor de veiligstelling van de gasvoorziening toepassen.Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:1. "langlopend gasleveringscontract": een gasleveringscontract met een looptijd van meer dan tien jaar;2. "ernstige verstoring van de voorziening": een situatie waarin de Europese Gemeenschap meer dan 20 % van haar gasvoorziening uit derde landen dreigt te verliezen en waarbij de situatie op communautair niveau waarschijnlijk niet op adequate wijze met nationale maatregelen kan worden aangepakt.Artikel 3Beleid voor de veiligstelling van de gasvoorziening1. In hun algemeen beleid om de gasvoorziening in voldoende mate veilig te stellen, bepalen de lidstaten de functies en taken en verantwoordelijkheden van de verschillende marktdeelnemers bij de uitvoering van dit beleid, en schrijven zij voor aan welke adequate minimumnormen voor de voorzieningszekerheid de actoren op de gasmarkt van de betrokken lidstaat moeten voldoen. Deze normen worden op een niet-discriminerende en transparante wijze toegepast en worden bekendgemaakt.2. De lidstaten doen de nodige stappen om ervoor te zorgen dat de in deze richtlijn bedoelde maatregelen geen onredelijke en onevenredige last vormen voor gasmarktdeelnemers en verenigbaar zijn met de eisen van een concurrerende interne markt voor gas.3. In de bijlage is een niet-uitputtende lijst opgenomen van instrumenten tot veiligstelling van de gasvoorziening.Artikel 4Voorzieningszekerheid voor bepaalde klanten1. De lidstaten zien erop toe dat de bevoorrading van huishoudelijke afnemers op hun grondgebied voldoende is beschermd, ten minste in het geval van:a) een gedeeltelijke onderbreking van de nationale gasvoorziening gedurende een door de lidstaten met inachtneming van nationale omstandigheden te bepalen periode;b) extreem lage temperaturen gedurende een nationaal bepaalde piekperiode;c) perioden van een uitzonderlijk hoge vraag naar gas bij extreem koude weersomstandigheden die statistisch gezien eenmaal per twintig jaar voorkomen,hetgeen in deze richtlijn wordt aangeduid als normen voor de voorzieningszekerheid.2. De lidstaten kunnen het toepassingsgebied van lid 1 uitbreiden tot met name kleine en middelgrote ondernemingen en andere afnemers die niet van gas op een andere energiebron kunnen omschakelen, alsmede ter beveiliging van het nationale elektriciteitsnet indien dit van gasleveringen afhankelijk is.3. In een niet-uitputtende lijst in de bijlage worden voorbeelden genoemd van instrumenten die kunnen worden toegepast om de normen voor de voorzieningszekerheid te bereiken.4. Naar behoren rekening houdend met de geologische mogelijkheden van hun grondgebied en de economische en technische haalbaarheid, kunnen de lidstaten ook de nodige maatregelen treffen opdat de gasopslagfaciliteiten op hun grondgebied ertoe bijdragen dat de norm voor de voorzieningszekerheid wordt bereikt.5. Indien een toereikend niveau van interconnectie beschikbaar is, kunnen de lidstaten in samenwerking met een andere lidstaat de nodige maatregelen treffen, waaronder bilaterale overeenkomsten, om de normen voor de voorzieningszekerheid te bereiken met behulp van gasopslagfaciliteiten in die andere lidstaat. Deze maatregelen, met name de bilaterale overeenkomsten, mogen de correcte werking van de interne markt voor gas niet belemmeren.6. De lidstaten of de industrie, daartoe verplicht door de lidstaten, kunnen indicatieve minimumdoelstellingen aangeven voor een eventuele toekomstige bijdrage van de opslag, binnen of buiten de lidstaat, aan de voorzieningszekerheid. Deze doelstellingen worden gepubliceerd.Artikel 5Rapportage1. In het door de lidstaten overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2003/55/EG gepubliceerde verslag rapporteren de lidstaten tevens over het volgende:a) het concurrentie-effect van de krachtens de artikelen 3 en 4 getroffen maatregelen op alle actoren op de gasmarkt;b) de opslagcapaciteiten;c) het aantal langlopende gasleveringscontracten dat door op hun grondgebied gevestigde en geregistreerde bedrijven is gesloten, en met name de resterende looptijd daarvan, op basis van informatie die door de betrokken bedrijven is verstrekt, met uitsluiting van commercieel gevoelige informatie, en de mate van liquiditeit van de gasmarkt;d) de regelgevingskaders die moeten voorzien in adequate stimulerende maatregelen voor nieuwe investeringen in exploratie en productie, opslag, LNG en transport van gas, tevens rekening houdend met artikel 22 van Richtlijn 2003/55/EG, voorzover deze door de lidstaat is uitgevoerd.2. De Commissie zal in de verslagen die zij overeenkomstig artikel 31 van Richtlijn 2003/55/EG uitbrengt, deze informatie bezien in het licht van de gevolgen van die richtlijn voor de Europese Gemeenschap als geheel, en de algehele efficiënte en veilige werking van de interne gasmarkt.Artikel 6Toezicht1. De Commissie houdt op basis van de verslagen bedoeld in artikel 5, lid 1, toezicht op:a) de stand van nieuwe langlopende gasleveringscontracten met derde landen;b) het bestaan van voldoende liquiditeit met betrekking tot de gasleveringen;c) de omvang van de gasvoorraad en de afnamecapaciteit;d) de mate van interconnectie tussen de nationale gassystemen van de lidstaten;e) de op grond van de vraag, de leveringsautonomie en de beschikbare leveringsbronnen op communautair niveau te verwachten gasleveringssituatie met betrekking tot specifieke geografische gebieden in de Europese Gemeenschap.2. Wanneer de Commissie concludeert dat de gasvoorziening van de Europese Gemeenschap onvoldoende zal zijn om op lange termijn aan de te verwachten vraag te voldoen, kan zij overeenkomstig het Verdrag passende voorstellen doen.3. De Commissie legt uiterlijk op 19 mei 2008 een evaluatieverslag voor aan het Europees Parlement en de Raad over de met de toepassing van dit artikel opgedane ervaring.Artikel 7Groep coördinatie gas1. Er wordt een Groep coördinatie gas ("de groep") ingesteld die de coördinatie van de maatregelen inzake voorzieningszekerheid bevordert.2. De groep bestaat uit vertegenwoordigers van de lidstaten, de representatieve organen van de betrokken industrietak en de betrokken verbruikers, en wordt voorgezeten door de Commissie.3. De groep stelt haar reglement van orde vast.Artikel 8Nationale noodbepalingen1. Door de lidstaten worden vooraf nationale noodbepalingen voorbereid of in voorkomend geval bijgesteld, welke bepalingen zij aan de Commissie mededelen. De lidstaten maken hun nationale noodbepalingen bekend.2. De noodbepalingen van de lidstaten waarborgen in voorkomend geval dat de gasmarktdeelnemers voldoende gelegenheid krijgen voor een eerste reactie op de noodsituatie.3. Behoudens de bepalingen van artikel 4, lid 1, kunnen de lidstaten het voorzitterschap van de groep attenderen op gebeurtenissen die gezien hun omvang en uitzonderlijke karakter naar hun mening niet op adequate wijze met nationale maatregelen kunnen worden aangepakt.Artikel 9Communautair mechanisme1. Indien zich een gebeurtenis voordoet die dreigt te leiden tot een belangrijke verstoring van de voorziening gedurende langere tijd, of indien een lidstaat overeenkomstig artikel 8, lid 3, een gebeurtenis meldt, roept de Commissie zo snel mogelijk op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief de groep bijeen.2. De groep onderzoekt de op nationaal niveau genomen maatregelen om de belangrijke verstoring van de voorziening te verhelpen, en verleent in voorkomend geval de lidstaten bijstand voor de coördinatie van die maatregelen.3. Bij het verrichten van haar werkzaamheden houdt de groep ten volle rekening met:a) de maatregelen die de gasindustrie bij wijze van eerste reactie op de ernstige verstoring van de voorziening heeft getroffen;b) de door de lidstaten genomen maatregelen, zoals die welke worden genomen overeenkomstig artikel 4, met inbegrip van relevante bilaterale overeenkomsten.4. Indien de in lid 3 bedoelde, op nationaal niveau genomen maatregelen niet volstaan om het hoofd te bieden aan de gevolgen van een gebeurtenis als bedoeld in lid 1, kan de Commissie, in overleg met de groep, de lidstaten adviseren met betrekking tot verdere maatregelen om bijstand te verlenen aan de lidstaten die in bijzondere mate door de belangrijke verstoring van de gasvoorziening worden getroffen.5. Indien de overeenkomstig lid 4 op nationaal niveau genomen maatregelen niet volstaan om het hoofd te bieden aan de gevolgen van een gebeurtenis als bedoeld in lid 1, kan de Commissie de Raad een voorstel voorleggen voor verdere maatregelen.6. Elke in dit artikel bedoelde maatregel op communautair niveau bevat bepalingen die een eerlijke en billijke vergoeding waarborgen van de bedrijven die worden getroffen door de te nemen maatregelen.Artikel 10Toezicht op de uitvoering1. Uiterlijk op 19 mei 2008 brengt de Commissie, in het licht van de manier waarop de lidstaten deze richtlijn hebben uitgevoerd, verslag uit over de doeltreffendheid van de met betrekking tot de artikelen 3 en 4 gebruikte instrumenten en de invloed ervan op de interne markt voor gas en op de evolutie van de concurrentie op de interne gasmarkt.2. In het licht van de resultaten van dit toezicht kan de Commissie in voorkomend geval aanbevelingen doen of voorstellen indienen met betrekking tot verdere maatregelen om de voorzieningszekerheid te verhogen.Artikel 11OmzettingDe lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 19 mei 2006 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 12InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 13Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 26 april 2004.Voor de RaadDe voorzitterJ. Walsh(1) PB C 331 E van 31.12.2002, blz. 262.(2) PB C 133 van 6.6.2003, blz. 16.(3) Advies nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad.(4) PB L 204 van 21.7.1998, blz. 1.(5) PB L 176 van 15.7.2003, blz. 57.BIJLAGENiet-uitputtende lijst van instrumenten om de zekerheid van de gasvoorziening te vergroten, als bedoeld in artikel 3, lid 3, en artikel 4, lid 3- capaciteit gasvoorraad in opslag- afnamecapaciteit van gas in opslag- levering van pijpleidingcapaciteit waarmee gasleveringen vanuit andere gebieden naar de getroffen gebieden mogelijk worden- liquide markten van verhandelbaar gas- systeemflexibiliteit- ontwikkeling van onderbreekbare vraag- gebruik van alternatieve reservebrandstoffen in fabrieken en energiecentrales- grensoverschrijdende capaciteiten- samenwerking tussen transmissiesysteembeheerders van aan elkaar grenzende lidstaten met het oog op een gecoördineerde distributie- gecoördineerde distributieactiviteiten tussen distributie- en transmissiesysteembeheerders- eigen gasproductie- productieflexibiliteit- invoerflexibiliteit- diversificatie van de bronnen voor gasvoorziening- langlopende contracten- nieuwe investeringen in infrastructuur voor gasinvoer via hervergassingsterminals en pijplijnen.


Avis juridique important

|

31988L0332

Richtlijn 88/332/EEG van de Raad van 13 juni 1988 tot wijziging van een aantal Richtlijnen betreffende het in de handel brengen van zaaizaad en pootgoed, ten einde te voorzien in toepassingsbepalingen voor de voorschriften inzake zaaizaad en pootgoed dat aan minder strenge eisen voldoet

Publicatieblad Nr. L 151 van 17/06/1988 blz. 0082 - 0083 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0212  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0212

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 13 juni 1988  tot wijziging van een aantal richtlijnen betreffende het in de handel brengen van zaaizaad en pootgoed, ten einde te voorzien in toepassingsbepalingen voor de voorschriften inzake zaaizaad en pootgoed dat aan minder strenge eisen voldoet  (88/332/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europees Parlement (2),  Overwegende dat de volgende richtlijnen, waarbij voorwaarden voor het in de handel brengen van zaaizaad en pootgoed zijn vastgesteld, voorschriften bevatten krachtens welke de Lid-Staten kunnen worden gemachtigd om voor een bepaalde tijd zaaizaad of pootgoed tot de handel toe te laten van een categorie waarvoor minder strenge eisen gelden, of zaaizaad of pootgoed van rassen die noch in de gemeenschappelijke rassenlijsten voor landbouw- en groentegewassen, noch in hun nationale rassenlijsten voorkomen:  - Richtlijn 66/400/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/95/EEG (4),  - Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen (5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/480/EEG (6),  - Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen (7), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/120/EEG (8),  - Richtlijn 66/403/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen (9), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/374/EEG (10),  - Richtlijn 66/404/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal (11), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (12),  - Richtlijn 68/193/EEG van de Raad van 9 april 1968 betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken (13), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/155/EEG (14),  - Richtlijn 69/208/EEG van de Raad van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen (15), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/480/EEG,  - Richtlijn 70/458/EEG van de Raad van 29 september 1970 betreffende het in de handel brengen van groentezaad (16), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/481/EEG (17);  Overwegende dat het voor een efficiënte toepassing van bovengenoemde voorschriften dienstig is toepassingsbepalingen vast te stellen;  Overwegende dat het dienstig is dat dergelijke bepalingen worden vastgesteld volgens de procedure van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Aan artikel 17 van Richtlijn 66/400/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.".  Artikel 2  Aan artikel 17 van Richtlijn 66/401/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.".  Artikel 3  Aan artikel 17 van Richtlijn 66/402/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.".  Artikel 4  Aan artikel 16 van Richtlijn 66/403/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.".  Artikel 5  Aan artikel 15 van Richtlijn 66/404/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17.".  Artikel 6  Aan artikel 14 van Richtlijn 68/193/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17.".  Artikel 7  Aan artikel 16 van Richtlijn 69/208/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 20.".  Artikel 8  Aan artikel 33 van Richtlijn 70/458/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De bepalingen voor de toepassing van lid 1 kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 40.".  Artikel 9  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 13 juni 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  I. KIECHLE  (1) PB nr. C 287 van 14. 11. 1986, blz. 4.  (2) PB nr. C 7 van 12. 1. 1987, blz. 298.  (3) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2290/66.  (4) PB nr. L 56 van 2. 3. 1988, blz. 42.  (5) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2298/66.  (6) PB nr. L 273 van 26. 9. 1987, blz. 43.  (7) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2309/66.  (8) PB nr. L 49 van 18. 2. 1987, blz. 39.  (9) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2320/66.  (10) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 36.  (11) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2326/66.  (12) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8.  (13) PB nr. L 93 van 17. 4. 1968, blz. 15.  (14) PB nr. L 118 van 7. 5. 1986, blz. 23.  (15) PB nr. L 169 van 10. 7. 1969, blz. 3.  (16) PB nr. L 225 van 12. 10. 1970, blz. 7.  (17) PB nr. L 273 van 26. 9. 1987, blz. 45.


Avis juridique important

|

31987L0308

Richtlijn 87/308/EEG van de Commissie van 2 juni 1987 houdende aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 76/889/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake radiostoringen, veroorzaakt door huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en soortgelijke apparatuur

Publicatieblad Nr. L 155 van 16/06/1987 blz. 0024 - 0025

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 2 juni 1987  houdende aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 76/889/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake radiostoringen, veroorzaakt door huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en soortgelijke apparatuur  (87/308/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/889/EEG van de Raad van 4 november 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake radiostoringen, veroorzaakt door huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en soortgelijke apparatuur (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/447/EEG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 7, lid 3,  Overwegende dat, dank zij de opgedane ervaring en rekening gehouden met de huidige stand van de techniek inzake radiostoringen, CENELEC een nieuwe norm heeft opgesteld die de bijwerking inhoudt van de in de technische bijlage van Richtlijn 76/889/EEG opgenomen bepalingen;  Overwegende dat het, ten einde de tekst van Richtlijn 76/889/EEG te verlichten, noodzakelijk is in de technische bijlage ervan de referentie van de nieuwe Europese norm EN 55014 van CENELEC op te nemen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de stand van de techniek van de richtlijnen inzake opheffing van technische handelsbelemmeringen voor apparaten die radiostoringen veroorzaken,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlage van Richtlijn 76/889/EEG wordt vervangen door de bijlage van deze richtlijn.  Artikel 2  Vóór 31 december 1988 stellen de Lid-Staten de maatregelen vast die nodig zijn om te voldoen aan het bepaalde in deze richtlijn, publiceren ze en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  Met ingang van voornoemde datum passen zij deze maatregelen toe voorzover zij betrekking hebben op het in artikel 4 van Richtlijn 76/889/EEG bedoelde vrij in de handel brengen en vrije gebruik van de apparaten, en met ingang van 31 december 1989 voorzover zij betrekking hebben op het in artikel 2 bedoelde verbod op het in de handel brengen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 2 juni 1987.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 336 van 4. 12. 1976, blz. 1.  (2) PB nr. L 247 van 7. 9. 1983, blz. 10.  BIJLAGE  1.2 // 1. (1)   // TOEPASSINGSGEBIED   // 1.1.   // De onderhavige bepalingen zijn van toepassing op huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en andere elektrische apparatuur die gelijksoortige continue of discontinue radiostoring veroorzaken, zoals kantoormachines, film- of diaprojectoren, elektrische grammofoons, melkmachines, elektromedische apparatuur met elektromotor, stuur- en regelinrichtingen die halfgeleiders bevatten, elektrische afrasteringen (schrikdraad), verkoopautomaten en speelautomaten, enz. met uitzondering van apparaten met ingebouwde batterijvoeding.   // 1.2.   // Deze bepalingen vermelden de methoden voor het meten van de storing en geven de grenswaarden in het frequentiegebied van 0,15 tot 300 MHz. Met een waarschijnlijkheid van 80 % dient ten minste 80 % van de in serie vervaardigde apparaten aan deze grenswaarden te voldoen.  // 1.3.   // Draagbaar gereedschap met een nominaal vermogen van meer dan 2 kW en stuur- en regelinrichtingen die halfgeleiders bevatten en waarvan de nominale ingangsstroom meer dan 16 A bedraagt, zijn van het toepassingsgebied van deze richtlijn uitgesloten.   // 1.4.   // Punt 3 van deze richtlijn is niet van toepassing op losse, als zodanig verkochte motoren.   //   // Deze moeten zijn voorzien van een opschrift dat de gebruiker erop wijst dat hij verplicht is er zorg voor te dragen dat zijn apparaat aan de voorschriften voldoet.   // 2.  // DEFINITIES   //   // Voor deze richtlijn zijn de volgende definities van toepassing.   // 2.1.   // Continue radiostoring   //   // Elektromagnetische storing binnen het gamma van de radiofrequenties, veroorzaakt ofwel door impulsen, ofwel door willekeurige ruis, ofwel door beide, met een duur van meer dan 200 ms.   //   // De voortplanting van radiostoringen kan gebeuren door uitstraling of door geleiding.   // 2.2.  // Discontinue radiostoring   //   // Radiostoring die niet continu is.   // 3.   // TOEPASSELIJKE VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE RADIOSTORINGEN   //   // De bovengenoemde apparaten dienen te voldoen aan de volgende norm:  EUROPESE NORM  (opgesteld door CENELEC, Brederodestraat 2, bus 5, 1000 Brussel)  1.2.3.4 //  //  //  //  // Nummer  // Titel  // Uitgave  // Datum   //    //   //   //   // EN 55014   // Limieten en meetmethodes der karakteristieken inzake radiostoringen veroorzaakt door huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en soortgelijke apparatuur   // 1  // februari 1987   //    //   //   //  (1) Punt 1 van de bijlage bij Richtlijn 76/889/EEG van de Raad.