title: Richtlijn 2011/18/EU van de Commissie van 1 maart 2011 tot wijziging van de bijlagen II, V en VI bij Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap  Voor de EER relevante tekst

text:
               2.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 57/21

         RICHTLIJN 2011/18/EU VAN DE COMMISSIE
   van 1 maart 2011
   tot wijziging van de bijlagen II, V en VI bij Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem in de Gemeenschap
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2008/57/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem binnen de Gemeenschap (1), en met name artikel 30, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Maatregelen die tot doel hebben niet-essentiële elementen van Richtlijn 2008/57/EG te wijzigen en die betrekking hebben op de aanpassing van de bijlagen II tot en met IX bij die richtlijn, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 29, lid 4, van Richtlijn 2008/57/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.

               (2)

               Het subsysteem besturing en seingeving bestaat uit boord- en baanapparatuur en dient derhalve als twee afzonderlijke subsystemen te worden beschouwd. Bijlage II bij Richtlijn 2008/57/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (3)

               De apparatuur om het stroomverbruik te meten is ingebouwd in het rollend materieel. Bijlage II bij Richtlijn 2008/57/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 17, lid 3, van Richtlijn 2008/57/EG dienen de lidstaten de instanties aan te wijzen die, in het geval van technische voorschriften, worden belast met de uitvoering van de keuringsprocedures. De bijlagen V en VI bij Richtlijn 2008/57/EG dienen derhalve te worden gewijzigd om de door deze instanties toegepaste procedures te specificeren.

               (5)

               Met betrekking tot deel 2 van bijlage VI bij Richtlijn 2008/57/EG en het gebruik van tussentijdse keuringsverklaringen (TKV) dient de aangemelde instantie eerst een tussentijds EG-keuringscertificaat op te stellen, waarna de aanvrager de betrokken EG-verklaring opstelt. De bijlagen V en VI bij Richtlijn 2008/57/EG dienen derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (6)

               De bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 29, lid 1, van Richtlijn 2008/57/EG opgerichte comité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen II, V en VI bij Richtlijn 2008/57/EG worden respectievelijk vervangen door de tekst in de bijlagen I, II en III bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1)   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2011 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   2)   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   3)   De verplichting tot omzetting en uitvoering van deze richtlijn is niet van toepassing op Cyprus en Malta zolang deze landen op hun respectieve grondgebied niet over een spoorwegnet beschikken.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 1 maart 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 191 van 18.7.2008, blz. 1.

      BIJLAGE I

            „BIJLAGE II

               SUBSYSTEMEN

            1.   Lijst van subsystemen

            Voor de toepassing van deze richtlijn wordt het spoorwegsysteem onderverdeeld in subsystemen die overeenkomen met:

                        a)

                        gebieden van structurele aard:

                                    —

                                    infrastructuur,

                                    —

                                    energie,

                                    —

                                    baanuitrusting voor besturing en seingeving,

                                    —

                                    boorduitrusting voor besturing en seingeving,

                                    —

                                    rollend materieel;

                        b)

                        gebieden van functionele aard:

                                    —

                                    exploitatie en verkeersleiding,

                                    —

                                    onderhoud,

                                    —

                                    telecommunicatietoepassingen voor reizigers en vracht.

                  2.   Beschrijving van de subsystemen

            Voor elk subsysteem of onderdeel van een subsysteem stelt het Bureau bij de opstelling van de betrokken ontwerp-TSI de lijst op van de interoperabiliteitsonderdelen en -aspecten. Onder voorbehoud van de vaststelling van deze aspecten en interoperabiliteitsonderdelen of van de volgorde waarin de subsystemen aan TSI’s worden onderworpen, omvatten de subsystemen:
            2.1.   Infrastructuur

            Lopend spoor, wissels, kunstwerken (bruggen, tunnels …), de bij stations behorende infrastructuur (perrons, toegang, voorzieningen voor personen met beperkte mobiliteit, enz.), veiligheids- en beschermingsinstallaties.
            2.2.   Energie

            Het elektrificatiesysteem, met inbegrip van de bovenleiding en de baancomponent van het systeem om het stroomverbruik te meten.
            2.3.   Baanuitrusting voor besturing en seingeving,

            Alle uitrusting op en langs de spoorbaan die nodig is om de veiligheid te waarborgen en voor de besturing en controle van de bewegingen van de op het net toegelaten treinen.
            2.4.   Boorduitrusting voor besturing en seingeving

            Alle boorduitrusting die nodig is om de veiligheid te waarborgen en voor de besturing en controle van de bewegingen van de op het net toegelaten treinen.
            2.5.   Exploitatie en verkeersleiding

            De procedures en bijbehorende uitrusting die zorgen voor een coherente exploitatie van de verschillende structurele subsystemen, zowel bij normaal functioneren als bij gestoord bedrijf, met name inzake de samenstelling en besturing van de trein, verkeersplanning en verkeersleiding.
            De voor grensoverschrijdende diensten vereiste beroepskwalificaties.
            2.6.   Telematicatoepassingen

            Evenals bijlage I omvat dit subsysteem twee delen:

                        a)

                        de toepassingen ten dienste van de passagiers, met inbegrip van de informatiesystemen voor reizigers vóór en tijdens de reis, reserveringssystemen, betalingssystemen, het bagagebeheer, het beheer van aansluitingen tussen treinen en andere vervoerswijzen;

                        b)

                        toepassingen voor het vrachtverkeer, met inbegrip van de informatiesystemen (continu volgen van goederen en treinen), rangeer- en samenstellingssystemen, reserverings-, betalings- en factureringssystemen, het beheer van aansluitingen met andere vervoerswijzen, het opstellen van begeleidende elektronische documenten.

                  2.7.   Rollend materieel

            De structuur, het besturingssysteem van de gehele uitrusting van de trein, de stroomafnemers, de tractie-eenheden en transformatoren, boordapparatuur om het stroomverbruik te meten, het remsysteem, koppeling, loopwerk (draaistellen, assen) en ophanging, deuren, mens/machine-interface (bestuurder, treinpersoneel, passagiers, voorzieningen voor personen met beperkte mobiliteit), passieve en actieve beveiliging, voorzieningen voor de gezondheid van passagiers en treinpersoneel.
            2.8.   Onderhoud

            De procedures, de betrokken uitrusting, de logistieke onderhoudsinstallaties, de reserves waarmee corrigerende en preventieve onderhoudswerkzaamheden dienen te worden uitgevoerd om de interoperabiliteit van het spoorwegsysteem en de vereiste prestaties te garanderen.”

      BIJLAGE II

            „BIJLAGE V

               EG-KEURINGSVERKLARING VOOR SUBSYSTEMEN

            1.   De EG-keuringsverklaring van subsystemen

            De EG-keuringsverklaring en de bĳgevoegde documenten dienen te worden gedateerd en ondertekend.
            De EG-keuringsverklaring is gebaseerd op de door toepassing van de EG-keuringsprocedure voor subsystemen als bedoeld in afdeling 2 van bijlage VI verkregen informatie. De verklaring moet gesteld zijn in dezelfde taal als die van het technisch dossier en minstens de onderstaande elementen bevatten:

                        —

                        de referenties van de richtlĳnen;

                        —

                        naam en adres van de aanbestedende dienst of de fabrikant, of diens in de Europese Unie gevestigde gemachtigde (firmanaam en volledig adres en, wanneer het een gemachtigde betreft, ook de firmanaam van de aanbestedende dienst of de fabrikant);

                        —

                        een beknopte beschrĳving van het subsysteem;

                        —

                        naam en adres van de aangemelde instantie die de in artikel 18 bedoelde EG-keuring heeft uitgevoerd;

                        —

                        de referenties van de documenten in het technisch dossier;

                        —

                        alle tijdelijke of definitieve toepasselijke bepalingen waaraan het subsysteem dient te voldoen en met name, in voorkomend geval, alle exploitatiebeperkingen of -voorwaarden;

                        —

                        indien tijdelijk: de geldigheidsduur van de EG-verklaring;

                        —

                        de identiteit van de ondertekenaar.

                  Wanneer in bijlage VI naar de EG-TKV-verklaring wordt verwezen, zijn de bepalingen van dat deel van toepassing op die verklaring.
            2.   Keuringsverklaring van subsystemen bij toepassing van nationale voorschriften

            Wanneer in bijlage VI wordt verwezen naar de keuringsverklaring van subsystemen bij toepassing van nationale voorschriften, is deel I mutatis mutandis van toepassing op die verklaring.”

      BIJLAGE III

            „BIJLAGE VI

               EG-KEURINGSPROCEDURE VOOR SUBSYSTEMEN

            1.   ALGEMENE BEGINSELEN
            De EG-keuring van een subsysteem is de procedure volgens welke een aangemelde instantie nagaat of en verklaart dat het subsysteem:

                        —

                        op dusdanige wijze is ontworpen, vervaardigd en geïnstalleerd dat het aan de toepasselijke essentiële eisen voor dat subsysteem voldoet, en

                        —

                        mag worden goedgekeurd om in dienst te worden genomen.

                  2.   EG-KEURINGSPROCEDURE
            2.1.   Inleiding

            De EG-keuring is de procedure volgens welke een aangemelde instantie nagaat of en verklaart dat het subsysteem:

                        —

                        in overeenstemming is met de toepasselijke TSI’s,

                        —

                        voldoet aan de overige uit het Verdrag afgeleide bepalingen.

                  2.2.   Onderdelen van het subsysteem en stadia

            2.2.1   Tussentijdse keuringsverklaring (TKV)

            Indien de TSI’s daarin voorzien of desgevallend op verzoek van de aanvrager kan het subsysteem worden ingedeeld in bepaalde onderdelen of worden gecontroleerd in bepaalde stadia van de keuringsprocedure.
            De tussentijdse keuringsverklaring (TKV) is de procedure waarbij een aangemelde instantie bepaalde onderdelen van het subsysteem in bepaalde stadia van de keuringsprocedure controleert en certificeert.
            Na elke TKV verleent de door de aanvrager gekozen aangemelde instantie een tussentijds EG-keuringscertificaat waarna de aanvrager desgevallend een tussentijdse EG-keuringsverklaring opstelt. In het TKV-certificaat en de TKV-verklaring moet worden vermeld aan welke TSI’s de conformiteit van het subsysteem is getoetst.
            2.2.2   Onderdelen van het subsysteem

            De aanvrager kan voor elk onderdeel een TKV aanvragen. Elk onderdeel wordt in elk in punt 2.2.3 beschreven stadium gecontroleerd.
            2.2.3   Stadia van de keuringsprocedure

            Het subsysteem, of bepaalde onderdelen daarvan, wordt gecontroleerd in elk van de volgende stadia:

                        —

                        algemeen ontwerp;

                        —

                        totstandbrenging: constructie van het subsysteem, met name de uitvoering van civieltechnische werken, de fabricage, de montage van onderdelen en de afregeling van het geheel;

                        —

                        testen van het afgewerkte subsysteem.

                  De aanvrager kan een TKV aanvragen voor het ontwerpstadium (met inbegrip van typetesten) en voor het productiestadium.
            2.3.   Keuringscertificaat

            2.3.1.   De voor de EG-keuring verantwoordelijke aangemelde instantie beoordeelt het ontwerp, de productie en de tests van het afgewerkte subsysteem en stelt een EG-keuringscertificaat op voor de aanvrager, die op zijn beurt een EG-keuringsverklaring opstelt. In het EG-keuringscertificaat moet worden vermeld aan welke TSI’s de conformiteit van het subsysteem is getoetst.
            Wanneer de overeenstemming met bepaalde toepasselijke TSI’s (in geval van een afwijking, gedeeltelijke toepassing van de TSI’s, verbetering of vernieuwing, overgangsperiode in een TSI of een specifiek geval) van het subsysteem niet is gecontroleerd, moet in het EG-certificaat exact worden vermeld aan welke TSI’s of onderdelen daarvan de aangemelde instantie de conformiteit niet heeft getoetst in het kader van de EG-keuringsprocedure.
            2.3.2.   Een voor de EG-keuring van het subsysteem verantwoordelijke aangemelde instantie houdt rekening met een reeds afgegeven EG-TKV-certificaat en dient voorafgaand aan de verlening van een EG-keuringscertificaat:

                        —

                        na te gaan of het EG-TKV-certificaat de toepasselijke eisen van de TSI’s volledig dekt;

                        —

                        alle aspecten te controleren die niet worden gedekt door het EG-TKV-certificaat, en

                        —

                        de testen van het afgewerkte subsysteem als geheel te controleren.

                  2.4.   Technisch dossier

            Het technisch dossier bij de EG-keuringsverklaring moet de volgende stukken bevatten:

                        —

                        de technische kenmerken van het ontwerp, met inbegrip van de voor het betrokken subsysteem relevante algemene en detailplannen zoals die worden uitgevoerd, elektrische en hydraulische schema’s, schema’s van de besturingscircuits, een beschrĳving van de geautomatiseerde systemen, handleidingen voor bediening en onderhoud, enz.;

                        —

                        een lĳst van de interoperabiliteitsonderdelen, als bedoeld in artikel 5, lid 3, onder d), die in het subsysteem zĳn verwerkt;

                        —

                        kopieën van de EG-verklaringen van conformiteit of geschiktheid voor gebruik, waarvan genoemde onderdelen krachtens artikel 13 van de richtlijn voorzien moeten zijn, in voorkomend geval vergezeld van de desbetreffende berekeningen en van een kopie van de processen-verbaal van de testen en onderzoeken die op basis van de gemeenschappelijke technische specificaties door de aangemelde instanties zijn uitgevoerd;

                        —

                        de beschikbare EG-TKV-certificaten en, in dergelijk geval, de EG-TKV-verklaringen die het EG-keuringscertificaat vergezellen, met inbegrip van het resultaat van de geldigheidscontrole van de certificaten door de aangemelde instantie;

                        —

                        een EG-keuringscertificaat, vergezeld van de desbetreffende berekeningen en ondertekend door de met de EG-keuring belaste aangemelde instantie, waarin wordt bevestigd dat het subsysteem in overeenstemming is met de bepalingen van de toepasselijke TSI’s en met vermelding van een eventueel tijdens de uitvoering van de werkzaamheden gemaakt voorbehoud dat niet is ingetrokken; de EG-keuringscertificaat dient tevens vergezeld te gaan van de inspectie- en auditrapporten die dezelfde instantie in het kader van haar opdracht heeft opgesteld, zoals gespecificeerd in de punten 2.5.3 en 2.5.4;

                        —

                        de overeenkomstig andere op het Verdrag gebaseerde wetgeving afgegeven EG-certificaten.

                        —

                        Wanneer op grond van Verordening (EG) nr. 352/2009 (1) de veilige integratie van het subsysteem moet worden aangetoond, dient de aanvrager het in artikel 6, lid 3, van Richtlijn 2004/49/EG bedoelde beoordelingsverslag inzake de gemeenschappelijke veiligheidsmethoden (CSM) inzake risicobeoordeling op te nemen in het technisch dossier.

                  2.5.   Toezicht

            2.5.1.   Het doel van het EG-toezicht is na te gaan of tĳdens de totstandbrenging van het subsysteem de uit het technische dossier voortvloeiende verplichtingen zĳn vervuld.
            2.5.2.   De met het toezicht belaste aangemelde instantie moet permanent toegang hebben tot bouwplaatsen, constructiewerkplaatsen, opslagplaatsen, eventuele locaties voor prefabricage, beproevingsinstallaties en meer in het algemeen alle plaatsen die zĳ noodzakelĳk acht voor de vervulling van haar taak. De aanvrager dient de aangemelde instantie alle documenten te bezorgen die daarbĳ van nut kunnen zĳn, met name de plannen voor de uitvoering van en de technische documentatie met betrekking tot het subsysteem.
            2.5.3.   De met het toezicht belaste aangemelde instantie voert periodiek audits uit om na te gaan of de bepalingen van de toepasselijke TSI’s worden nageleefd, waarna zĳ een auditverslag voorlegt aan de met de uitvoering belaste bedrĳven. Haar aanwezigheid kan vereist zijn bij bepaalde fasen van de werkzaamheden.
            2.5.4.   Daarnaast kan de aangemelde instantie onaangekondigde bezoeken brengen aan de bouwplaats of de constructiewerkplaatsen. Bĳ deze bezoeken kan de aangemelde instantie volledige of gedeeltelĳke audits uitvoeren. Zĳ legt een verslag van deze bezoeken en in voorkomend geval een auditverslag voor aan de met de uitvoering belaste bedrĳven.
            2.5.5.   Met het oog op de afgifte van een EG-verklaring van geschiktheid voor gebruik als bedoeld in deel 2 van bijlage IV, kan de aangemelde instantie toezicht houden op een subsysteem waarin een operabiliteitsonderdeel is gemonteerd teneinde, wanneer de desbetreffende TSI dit voorschrijft, de geschiktheid daarvan voor gebruik binnen de spoorwegsector te beoordelen.
            2.6.   Depot

            Het volledige in punt 2.4 bedoelde dossier wordt aan de aanvrager bezorgd ter staving van het EG-TKV-certificaat, indien beschikbaar, dat is afgegeven door de hiermee belaste aangemelde instantie, of ter staving van het door de met de keuring van het subsysteem belaste aangemelde instantie afgegeven keuringscertificaat. Het dossier moet gehecht worden aan de EG-keuringsverklaring, die door de aanvrager wordt ingediend bij de bevoegde instantie waar hij toestemming vraagt voor de indienststelling.
            Een kopie van het dossier wordt door de aanvrager bewaard gedurende de volledige levensduur van het subsysteem. Andere lidstaten kunnen desgewenst inzage krijgen in het dossier.
            2.7.   Publicatie

            Iedere aangemelde instantie publiceert periodiek alle relevante informatie over:

                        —

                        de ingediende aanvragen om EG-keuringen en TKV;

                        —

                        de aanvragen voor de beoordeling van de conformiteit en/of de geschiktheid voor gebruik van interoperabiliteitsonderdelen;

                        —

                        toegekende of geweigerde TKV;

                        —

                        toegekende of geweigerde EG-verklaringen van conformiteit of geschiktheid voor gebruik;

                        —

                        de afgegeven of geweigerde EG-keuringscertificaten.

                  2.8.   Taal

            Dossiers en briefwisseling met betrekking tot de EG-keuringsprocedures worden gesteld in een officiële EU-taal van de lidstaat waar de aanvrager is gevestigd, dan wel in een door de aanvrager aanvaarde EU-taal.
            3.   KEURINGSPROCEDURE WANNEER NATIONALE VOORSCHRIFTEN VAN TOEPASSING ZIJN
            3.1.   Inleiding

            Wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn, geldt de keuringsprocedure waarbij de overeenkomstig 17, lid 3, aangewezen instantie (de aangewezen instantie) controleert of en certificeert dat het subsysteem voldoet aan de overeenkomstig artikel 17, lid 3, aangemelde nationale voorschriften.
            3.2.   Keuringscertificaat

            De aangewezen instantie die verantwoordelijk is voor de keuringsprocedure bij toepassing van nationale voorschriften stelt het keuringscertificaat op voor de aanvrager.
            In dat certificaat wordt precies beschreven aan welke nationale voorschriften de aangewezen instantie de conformiteit van het subsysteem in het kader van de keuringsprocedure heeft getoetst, met inbegrip van de onderdelen waarvoor een afwijking geldt op de TSI of vanwege verbetering of vernieuwing.
            Wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn voor subsystemen die deel uitmaken van een voertuig bevat het door de aangewezen instantie opgestelde certificaat twee delen: een eerste deel met de referenties van de nationale voorschriften inzake de technische compatibiliteit tussen het voertuig en het betrokken netwerk, en een tweede deel met alle overige nationale voorschriften.
            3.3.   Technisch dossier

            Het technisch dossier dat het keuringscertificaat vergezelt wanneer nationale voorschriften van toepassing zijn, moet worden opgenomen in het in punt 2.4 bedoelde technisch dossier en bevat alle technische gegevens die relevant zijn om te beoordelen of het subsysteem voldoet aan de nationale voorschriften.”

         (1)  PB L 108 van 22.4.2009, blz. 4.


Avis juridique important

|

31992L0082

Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën

Publicatieblad Nr. L 316 van 31/10/1992 blz. 0019 - 0020 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0098  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0098

RICHTLIJN 92/82/EEG VAN DE RAAD  van 19 oktober 1992  betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliënDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in Richtlijn 92/12/EEG (4) bepalingen betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten zijn neergelegd;  Overwegende dat in Richtlijn 92/81/EEG (5) bepalingen betreffende de structuur van de accijns op minerale oliën zijn neergelegd;  Overwegende dat het voor de totstandbrenging van de interne markt per 1 januari 1993 vereist is dat de Lid-Staten vanaf die datum op die produkten minimumaccijnzen toepassen;  Overwegende dat de accijns op minerale oliën moet worden geheven volgens een specifiek tarief dat geldt voor een vaste hoeveelheid van de accijnsprodukten;  Overwegende dat aan bepaalde Lid-Staten kan worden toegestaan verlaagde tarieven toe te passen op produkten die in bepaalde gebieden van hun grondgebied worden verbruikt;  Overwegende dat de in deze richtlijn vastgestelde tarieven op gezette tijden opnieuw moeten worden bezien aan de hand van een verslag van de Commissie waarin rekening is gehouden met alle relevante factoren;  Overwegende dat er een mechanisme dient te worden ingesteld waarmee de in ecu uitgedrukte specifieke bedragen in nationale valuta kunnen worden omgezet,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Uiterlijk per 1 januari 1993 passen de Lid-Staten op minerale oliën accijnstarieven toe die niet lager zijn dan de in deze richtlijn bepaalde minimumtarieven.  Artikel 2  1. De minerale oliën die onder deze richtlijn vallen, zijn:  - gelode benzine van de GN-codes 2710 00 31 en 2710 00 35,  - ongelode benzine van GN-code 2710 00 33,  - gasolie van GN-code 2710 00 69,  - zware stookolie van GN-code 2710 00 79,  - vloeibaar petroleumgas van de GN-codes 2711 12 11 tot en met 2711 19 00,  - methaan van GN-code 2711 29 00,  - kerosine van de GN-codes 2710 00 51 en 2710 00 55.  2. De in lid 1 vervatte verwijzingen naar GN-codes zijn verwijzingen naar de versie van de gecombineerde nomenclatuur die van kracht is op het tijdstip waarop deze richtlijn wordt vastgesteld.  Artikel 3  Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op gelode benzine ten minste 337 ecu per 1 000 liter, behalve in Luxemburg, waar deze in de periode van 1 januari 1993 tot en met 31 december 1994 ten minste 292 ecu per 1 000 liter bedraagt.  Artikel 4  Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op ongelode benzine ten minste 287 ecu per 1 000 liter, behalve in Luxemburg, waar deze in de periode van 1 januari 1993 tot en met 31 december 1994 ten minste 242 ecu per 1 000 liter  bedraagt, met dien verstande dat de accijns in ieder geval lager dient te zijn dan die op gelode benzine.  Artikel 5  1. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op als motorbrandstof gebruikte gasolie ten minste 245 ecu per 1 000 liter, behalve in Luxemburg en Griekenland, waar deze in de periode van 1 januari 1993 tot en met 31 december 1994 ten  minste 195 ecu per 1 000 liter bedraagt.  2. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op gasolie voor de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 92/81/EEG bepaalde toepassingen ten minste 18 ecu per 1 000 liter.  3. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op huisbrandolie ten minste 18 ecu per 1 000 liter.  De Lid-Staten die op 1 januari 1991 geen accijns toepasten op huisbrandolie, mogen een nultarief blijven toepassen op voorwaarde dat zij een controleretributie heffen van 5 ecu per 1 000 liter vanaf 1 januari 1993. De retributie wordt op 1 januari 1995  tot 10 ecu per 1 000 liter verhoogd, indien de Raad op basis van een verslag van de Commissie en met eenparigheid van stemmen daartoe besluit na te hebben vastgesteld dat het niveau van de retributie ontoereikend is gebleken om concurrentieverstoringen  in het handelsverkeer tussen de Lid-Staten te voorkomen.  Artikel 6  Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op zware stookolie ten minste 13 ecu per 1 000 kilogram.  Artikel 7  1. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op als motorbrandstof gebruikt vloeibaar petroleumgas en methaan ten minste 100 ecu per 1 000 kilogram.  2. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op vloeibaar petroleumgas en methaan voor de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 92/81/EEG bepaalde toepassingen ten minste 36 ecu per 1 000 kilogram.  3. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op voor verwarmingsdoeleinden gebruikt vloeibaar petroleumgas en methaan ten minste 0 ecu per 1 000 kilogram.  Artikel 8  1. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op als motorbrandstof gebruikte kerosine ten minste 245 ecu per 1 000 liter.  2. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op kerosine voor de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 92/81/EEG bepaalde toepassingen ten minste 18 ecu per 1 000 liter.  3. Met ingang van 1 januari 1993 bedraagt de accijns op voor verwarmingsdoeleinden gebruikte kerosine ten minste 0 ecu per 1 000 liter.  Artikel 9  1. De Republiek Portugal mag op minerale oliën die in het autonome gebied der Azoren worden verbruikt, lagere accijnstarieven toepassen dan de bij deze richtlijn vastgestelde minimumtarieven, als compensatie voor de vervoerskosten die uit het  insulaire karakter en de geografische versnippering van het gebied voortvloeien.  2. De Helleense Republiek mag op als motorbrandstof gebruikte gasolie en benzine die worden verbruikt in de departementen Lesbos, Chios, Samos, de Dodekanesos en de Cycladen, alsmede op de volgende eilanden in de Egeïsche Zee: Thassos, de noordelijke  Sporaden, Samothraki en Skiros, accijnstarieven toepassen die tot 22 ecu lager mogen zijn dan de bij deze richtlijn vastgestelde minimumtarieven.  Artikel 10  Om de twee jaar, en voor het eerst uiterlijk op 31 december 1994, beziet de Raad op basis van een verslag en, in voorkomend gval, een voorstel van de Commissie, de in deze richtlijn vastgestelde accijnstarieven en neemt hij, na raadpleging  van het Europese Parlement, met eenparigheid van stemmen de nodige maatregelen. In het verslag van de Commissie en bij de behandeling in de Raad wordt rekening gehouden met de goede werking van de interne markt, de reële waarde van de accijnstarieven en  de doelstellingen van het Verdrag in het algemeen.  Artikel 11  1. De op de waarde van de specifieke accijnzen toe te passen tegenwaarde van de ecu in nationale valuta wordt eenmaal per jaar vastgesteld. De voor deze omrekening toe te passen koersen zijn de in het Publikatieblad van de Europese  Gemeenschappen bekendgemaakte koersen van de eerste werkdag van oktober. Zij worden toegepast vanaf 1 januari van het volgende kalenderjaar.  2. De Lid-Staten kunnen bij de in lid 1 bedoelde jaarlijkse aanpassing het geldende bedrag van de accijnzen onveranderd laten, indien de omrekening van de in ecu uitgedrukte bedragen van de accijnzen een verhoging van de in nationale valuta uitgedrukte  accijns geeft van minder dan 5 %, of van minder dan 5 ecu indien dat bedrag lager is dan het vorengenoemde percentage.  Artikel 12  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 19 oktober 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  J. COPE   (1) PB nr. C 16 van 23. 1. 1990, blz. 10. (2) PB nr. C 183 van 15. 7. 1991, blz. 290. (3) PB nr. C 225 van 10. 9. 1991, blz. 54. (4) PB nr. L 76 van 23. 3. 1992, blz. 1. (5) Zie bladzijde 12 van dit Publikatieblad.


Avis juridique important

|

31980L0754

Richtlijn 80/754/EEG van de Commissie van 17 juli 1980 tot wijziging van bijlage II van Richtlijn 66/401/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen

Publicatieblad Nr. L 207 van 09/08/1980 blz. 0036 - 0036 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0286  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0286  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0084

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 17 juli 1980  tot wijziging van bijlage II van Richtlijn 66/401/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen  (80/754/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 79/692/EEG (2), inzonderheid op artikel 21 bis,  Overwegende dat in verband met de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis om de navolgende redenen wijzigingen moeten worden aangebracht in bijlage II van Richtlijn 66/401/EEG;  Overwegende dat de normen inzake het maximumaantal zaden van Rumex spp. moeten worden aangepast aan de kwaliteit die normaal wordt bereikt;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Bijlage II van Richtlijn 66/401/EEG wordt gewijzigd als volgt:    1. in hoofdstuk I, punt 2 A, wordt het hoofd boven kolom 14 gelezen:  "Rumex spp. andere dan Rumex acetosella en Rumex maritimus";       2. in hoofdstuk I, punt 2 B, wordt de tekst sub n) gelezen:  "Het aantal zaden van andere Rumex-soorten dan Rumex acetosella en Rumex maritimus moet slechts worden bepaald indien er twijfel over bestaat of aan de in kolom 14 vastgestelde eisen is voldaan.";       3. in hoofdstuk II, punt 2 A, wordt het hoofd boven kolom 4 gelezen:  "Rumex spp. andere dan Rumex acetosella en Rumex maritimus".          Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1980 aan deze richtlijn te voldoen.  2. De Lid-Staten zien erop toe dat het handelsverkeer in zaaizaad van groenvoedergewassen in generlei opzicht wordt beperkt als gevolg van het feit dat deze richtlijn op verschillende data van toepassing wordt.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 17 juli 1980.  Voor de Commissie  Finn GUNDELACH  Vice-Voorzitter  (1)PB nr. 125 van 11.7.1966, blz. 2298/66. (2)PB nr. L 205 van 13.8.1979, blz. 1.


Avis juridique important

|

31992L0101

Richtlijn 92/101/EEG van de Raad van 23 november 1992 tot wijziging van Richtlijn 77/91/EEG betreffende de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaal

Publicatieblad Nr. L 347 van 28/11/1992 blz. 0064 - 0066 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 17 Deel 1 blz. 0115  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 17 Deel 1 blz. 0115

RICHTLIJN 92/101/EEG VAN DE RAAD  van 23 november 1992  tot wijziging van Richtlijn 77/91/EEG betreffende de oprichting van de naamloze vennootschap, alsook de instandhouding en wijziging van haar kapitaalDE RAAD VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 54,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat bij Richtlijn 77/91/EEG (4), ten einde het geplaatste kapitaal integraal in stand te houden en een gelijke behandeling van de aandeelhouders te garanderen, de mogelijkheid voor een naamloze vennootschap om haar eigen aandelen te  verkrijgen, wordt beperkt;  Overwegende dat de beperkingen ter zake van de verkrijging van eigen aandelen niet alleen gelden voor de vennootschap zelf maar ook voor personen die in eigen naam maar voor rekening van die vennootschap handelen;  Overwegende dat, ten einde te voorkomen dat een naamloze vennootschap via een andere vennootschap, waarin zij over de meerderheid van stemrechten beschikt of waarop zij een overheersende invloed kan uitoefenen, eigen aandelen verkrijgt zonder de in dit  opzicht geldende beperkingen in acht te nemen, de voorschriften met betrekking tot de verkrijging van eigen aandelen door een vennootschap moeten worden verruimd tot de voornaamste en meest voorkomende gevallen van verkrijging van aandelen door deze  andere vennootschap; dat deze zelfde voorschriften moeten worden verruimd tot het plaatsen van aandelen van de naamloze vennootschap;  Overwegende dat, ten einde het omzeilen van Richtlijn 77/91/EEG te voorkomen, de onder Richtlijn 68/151/EEG (5) vallende vennootschappen en de vennootschappen die onder het recht van een derde land vallen en waarvan de rechtsvorm vergelijkbaar is,  geviseerd moeten worden;  Overwegende dat, wanneer tussen de naamloze vennootschap en de andere vennootschap, als bedoeld in de derde overweging, slechts een middellijke verhouding bestaat, het gerechtvaardigd lijkt de bepalingen die van toepassing zijn in geval van een  rechtstreekse verhouding te versoepelen door op communautair niveau te voorzien in schorsing van de stemrechten als minimummaatregel om de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken;  Overwegende dat, wanneer een Lid-Staat in een stelsel van sancties voorziet welke gelijkwaardig zijn aan die welke in Richtlijn 77/91/EEG zijn vastgesteld, alsmede in schorsing van stemrechten, mag worden aangenomen dat die regelgeving reeds aan de  doelstellingen van onderhavige richtlijn voldoet;  Overwegende dat het voorts gerechtvaardigd is een uitzondering te maken voor de gevallen waarin wegens het bijzondere karakter van een beroepswerkzaamheid geen gevaar bestaat dat afbreuk wordt gedaan aan de doelstellingen van deze richtlijn;  Overwegende dat voor één Lid-Staat in een passende overgangsregeling dient te worden voorzien, ten einde, enerzijds, verstoringen op de financiële markt van die Lid-Staat in verband met zijn economische structuur en, anderzijds, te abrupte gevolgen voor  de zelfregulering te voorkomen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Na artikel 24 van Richtlijn 77/91/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd:   "Artikel 24 bis  1. a) Het nemen, verkrijgen of houden van aandelen van de naamloze vennootschap door een andere vennootschap in de zin van artikel 1 van de eerste richtlijn waarin de naamloze vennootschap rechtstreeks of middellijk over de meerderheid van de  stemrechten beschikt of waarop de naamloze vennootschap rechtstreeks of middellijk een overheersende invloed kan uitoefenen, wordt beschouwd als het nemen, verkrijgen of houden van aandelen door de naamloze vennootschap zelf;  b) Punt a) is tevens van toepassing wanneer de andere vennootschap onder het recht van een derde land valt en haar rechtsvorm vergelijkbaar is met een van die welke bedoeld zijn in artikel 1 van Richtlijn 68/151/EEG.  2. De Lid-Staten behoeven lid 1 echter niet toe te passen wanneer de naamloze vennootschap middellijk over de meerderheid van de stemrechten beschikt of middellijk een overheersende invloed kan uitoefenen, mits zij voorzien in schorsing van de  stemrechten verbonden aan de aandelen van de naamloze vennootschap waarover de andere vennootschap beschikt.  3. Bij ontstentenis van een cooerdinatie van de nationale bepalingen inzake concernrecht mogen de Lid-Staten:  a) de gevallen omschrijven waarin een naamloze vennootschap geacht wordt een overheersende invloed uit te kunnen oefenen op een andere vennootschap; indien een Lid-Staat gebruik maakt van deze mogelijkheid, moet in ieder geval in het nationale recht  bepaald worden dat de naamloze vennootschap een overheersende invloed kan uitoefenen indien zij:  - het recht heeft de meerderheid van de leden van het bestuurs-, leidinggevend of toezichthoudend orgaan te benoemen of te ontslaan, en tevens aandeelhouder of geassocieerde van de andere vennootschap is;  of  - aandeelhouder of geassocieerde van de andere vennootschap is en op grond van een overeenkomst met andere aandeelhouders of geassocieerden alleen de meerderheid beheerst van de stemrechten van de aandeelhouders of geassocieerden van deze vennootschap.   De Lid-Staten zijn niet verplicht andere gevallen dan de in de twee streepjes hierboven vast te stellen;  b) de gevallen omschrijven waarin een naamloze vennootschap geacht wordt middellijk over stemrechten te beschikken of middellijk een overheersende invloed uit te kunnen oefenen;  c) de omstandigheden preciseren waarin een naamloze vennootschap wordt geacht over stemrechten te beschikken.  4. a) De Lid-Staten behoeven lid 1 niet toe te passen wanneer het nemen, verkrijgen of houden voor rekening van een andere persoon geschiedt dan die welke neemt, verkrijgt of houdt, en die noch de in lid 1 bedoelde naamloze vennootschap is, noch een  andere vennootschap waarin de naamloze vennootschap rechtstreeks of middellijk over de meerderheid van de stemrechten beschikt, of waarop de naamloze vennootschap rechtstreeks of middellijk een overheersende invloed kan uitoefenen.  b) Bovendien behoeven de Lid-Staten lid 1 niet toe te passen wanneer het nemen, verkrijgen of houden geschiedt door de andere vennootschap in haar hoedanigheid van en in het kader van haar activiteit als professionele effectenhandelaar, mits deze  vennootschap lid is van een in een Lid-Staat gelegen of werkzame effectenbeurs, dan wel erkend is door of onder toezicht staat van een autoriteit van een Lid-Staat die bevoegd is voor het houden van toezicht op professionele effectenhandelaars, welke in  de zin van deze richtlijn ook de kredietinstellingen kunnen omvatten.  5. De Lid-Staten zijn niet verplicht lid 1 toe te passen wanneer het houden van aandelen van de naamloze vennootschap door de andere vennootschap voortvloeit uit een verkijging die heeft plaatsgevonden voordat de verhouding tussen deze twee  vennootschappen voldeed aan de criteria van lid 1.  De aan die aandelen verbonden stemrechten worden evenwel geschorst en die aandelen in aanmerking genomen om te bepalen of aan de voorwaarde van artikel 19, lid 1, onder b), is voldaan.  6. De Lid-Staten hoeven artikel 20, leden 2 en 3, of artikel 21 niet toe te passen bij verkrijging van aandelen van een naamloze vennootschap door de andere vennootschap, mits zij:  a) voorzien in schorsing van de stemrechten verbonden aan de aandelen van de naamloze vennootschap waarover de andere vennootschap beschikt,  b) bepalen dat de bestuurders van de naamloze vennootschap verplicht zijn de aandelen, bedoeld in de leden 2 en 3 van artikel 20 en artikel 21, van de andere vennootschap terug te kopen voor de prijs waarvoor deze andere vennootschap ze heeft verkregen;  deze sanctie is alleen dan niet van toepassing wanneer de bestuurders bewijzen dat het nemen of verkrijgen van de aandelen niet aan de naamloze vennootschap te wijten is.".  Artikel 2  1. De Lid-Staten behoeven artikel 24 bis van Richtlijn 77/91/EEG niet toe te passen op verkrijgingen van aandelen die hebben plaatsgevonden vóór de in artikel 3, lid 2, bedoelde datum.  De aan die aandelen verbonden stemrechten worden evenwel geschorst en die aandelen worden in aanmerking genomen om te bepalen of aan de voorwaarde van artikel 19, lid 1, onder b), is voldaan.  2. Ten einde verstoringen op de financiële markt te voorkomen mag het Koninkrijk België de schorsing van deze stemrechten tot 1 januari 1998 uitstellen, mits deze stemrechten:  - verbonden zijn aan aandelen die vóór de kennisgeving van deze richtlijn verkregen zijn, en  - voor alle vennootschappen waarvan de verhouding met de naamloze vennootschap aan de criteria van artikel 24 bis, lid 1, voldoet, niet meer dan 10 % van de stemrechten van de naamloze vennootschap belopen.  Artikel 3  1. De Lid-Staten dienen vóór 1 januari 1994 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten bepalen dat deze bepalingen uiterlijk op 1 januari 1995 in werking treden.  3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  4. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 23 november 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  N. LAMONT   (1) PB nr. C 8 van 12. 1. 1991, blz. 5, en PB nr. C 317 van 7. 12. 1991, blz. 13. (2) PB nr. C 240 van 16. 9. 1991, blz. 103, en besluit van 28 oktober 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (3) PB nr. C 269 van 14. 10. 1991, blz.  21. (4) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal. (5) PB nr. L 65 van 14. 3. 1968, blz. 8.


title: Richtlijn 2009/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de montageplaats voor de achterkentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (Gecodificeerde versie) (Voor de EER relevante tekst )

text:
               30.7.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 198/20

      RICHTLIJN 2009/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 13 juli 2009
   betreffende de montageplaats voor de achterkentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen
   (Gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 93/94/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (3) is ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               Richtlijn 93/94/EEG is één van de bijzondere richtlijnen van het EG-typegoedkeuringssysteem dat geregeld werd bij Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen, thans geregeld bij Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (5). In Richtlijn 93/94/EEG zijn de technische voorschriften vastgesteld betreffende het ontwerp en de bouw van twee- of driewielige motorvoertuigen met betrekking tot de montageplaats voor de achterkentekenplaat. Deze technische voorschriften beoogden de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten, teneinde de uitvoering van de bij Richtlijn 2002/24/EG geregelde EG-typegoedkeuringsprocedure, ten aanzien van elk type voertuig mogelijk te maken. Derhalve zijn de bepalingen van Richtlijn 2002/24/EG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden op de onderhavige richtlijn van toepassing.

               (3)

               Deze richtlijn heeft niet ten doel de afmetingen van de in de verschillende lidstaten gebruikte kentekenplaten te harmoniseren. Het is derhalve de taak van de lidstaten erop toe te zien dat uitstekende kentekenplaten geen gevaar voor de gebruikers vormen, zonder dat zulks evenwel wijzigingen in de constructie van de voertuigen vergt.

               (4)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Deze richtlijn is van toepassing op de montageplaats voor de achterkentekenplaat van elk type motorvoertuig als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 2002/24/EG.
   Artikel 2
   De procedure voor het verlenen van de EG-onderdeeltypegoedkeuring wat de montageplaats voor de achterkentekenplaat van een type twee- of driewielig motorvoertuig betreft, alsmede de voorwaarden voor het vrije verkeer van deze voertuigen zijn vastgesteld bij Richtlijn 2002/24/EG, in respectievelijk hoofdstuk II en hoofdstuk III.
   Artikel 3
   De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van bijlage I aan de technische vooruitgang aan te passen, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2002/24/EG bedoelde procedure.
   Artikel 4
   1.   Lidstaten mogen om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat:

               —

               noch de EG-goedkeuring van een type twee- of driewielig motorvoertuig weigeren,

               —

               noch de inschrijving, de verkoop of het in het verkeer brengen van twee- of driewielige motorvoertuigen verbieden,

         voor zover de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat voldoet aan de eisen van deze richtlijn.
   2.   Lidstaten weigeren EG-goedkeuring voor elk type twee- of driewielig motorvoertuig om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat indien niet is voldaan aan de eisen van deze richtlijn.
   3.   De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijkste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied aannemen.
   Artikel 5
   Richtlijn 93/94/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage II, deel A, genoemde richtlijn, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.
   Artikel 6
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Zij is van toepassing vanaf 1 januari 2010.
   Artikel 7
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 juli 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. ERLANDSSON

      (1)  PB C 324 van 30.12.2006, blz. 11.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 25 september 2007 (PB C 219 E van 28.8.2008, blz. 66) en besluit van de Raad van 22 juni 2009.

      (3)  PB L 311 van 14.12.1993, blz. 83.

      (4)  Zie bijlage II, deel A.

      (5)  PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1.

      BIJLAGE I
      1.   AFMETINGEN
      De afmetingen van de montageplaats voor de achterkentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (1) zijn als volgt.
      1.1.   Bromfietsen en lichte vierwielers zonder carrosserie

                  1.1.1.

                     breedte: 100 mm;

                  1.1.2.

                     hoogte: 175 mm;
                  of

                  1.1.3.

                     breedte: 145 mm;

                  1.1.4.

                     hoogte: 125 mm.

            1.2.   Motorfietsen, driewielers met een maximumvermogen tot 15 kW en andere vierwielers dan lichte vierwielers, zonder carrosserie

                  1.2.1.

                     breedte: 280 mm;

                  1.2.2.

                     hoogte: 210 mm.

            1.3.   Driewielers met een maximumvermogen van meer dan 15 kW, lichte vierwielers met carrosserie en andere vierwielers dan lichte vierwielers, met carrosserie

                  1.3.1.

                  De voorschriften voor personenauto’s zijn van toepassing (Richtlijn 70/222/EEG van de Raad (2)).

            2.   ALGEMENE PLAATSING

                  2.1.

                  De montageplaats voor de achterkentekenplaat moet zich aan de achterzijde van het voertuig bevinden, zodanig dat:

                  2.1.1.

                  de plaat geplaatst kan worden tussen de langsvlakken die gaan door de punten waar het voertuig het breedst is.

            3.   HELLING

                  3.1.

                  De achterkentekenplaat:

                              3.1.1.

                              moet loodrecht staan op het middenlangsvlak van het voertuig;

                              3.1.2.

                              mag een helling van ten hoogste 30° ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene zijde naar boven gekeerd is;

                              3.1.3.

                              mag een helling van ten hoogste 15° ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene zijde naar beneden gekeerd is.

            4.   MAXIMUMHOOGTE

                  4.1.

                  Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van meer dan 1,50 m boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is.

            5.   MINIMUMHOOGTE

                  5.1.

                  Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van minder dan 0,20 m of de straal van het wiel, indien deze minder bedraagt dan 0,20 m, boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is.

            6.   GEOMETRISCHE ZICHTBAARHEID

                  6.1.

                  De plaats voor de montage van de kentekenplaat moet zichtbaar zijn binnen een ruimte die wordt begrensd door twee tweevlakshoeken: één met een horizontale ribbe en bepaald door twee vlakken die door de boven- en onderrand van de plaats voor de montage van de plaat gaan en onder de in figuur 1 aangegeven hoeken ten opzichte van de horizontale ribbe staan; de andere met een vrijwel verticale ribbe en bepaald door twee vlakken die door de zijranden van de plaat gaan en die onder de in figuur 2 aangegeven hoeken ten opzichte van het middenlangsvlak staan.

         (1)  Voor bromfiesten gaat het om de kentekenplaat en/of de eventuele identificatieplaat.

         (2)  PB L 76 van 6.4.1970, blz. 25.

         Aanhangsel 1

            Inlichtingenformulier wat betreft de montageplaats voor de achterkentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig

         (bij de EG-onderdeeltypegoedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om EG-goedkeuring van het voertuig wordt ingediend)
         Volgnummer (door de aanvrager toegekend):
         Bij de aanvraag om EG-onderdeeltypegoedkeuring wat betreft de montageplaats voor de achterkentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten bij bijlage II, deel 1, afdeling A, bij Richtlijn 2002/24/EG:

                     —

                     0.1,

                     —

                     0.2,

                     —

                     0.4 tot en met 0.6,

                     —

                     2.2,

                     —

                     2.2.1,

                     —

                     9.6,

                     —

                     9.6.1.

         Aanhangsel 2

            EG-onderdeeltypegoedkeuringscertificaat wat betreft de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van een type twee- of driewielig motorvoertuig

            MODEL

         Verslag nr. … van de technische dienst … dd …
         EG-onderdeeltypegoedkeuring nr. … Uitbreiding nr.…

                     1.

                     Fabrieks- of handelsmerk van het voertuig …

                     2.

                     Type voertuig …

                     3.

                     Naam en adres van de constructeur …
                     …

                     4.

                     Naam en adres van de eventueel gemachtigde van de constructeur …
                     …

                     5.

                     Voertuig ter goedkeuring aangeboden op …

                     6.

                     De EG-onderdeeltypegoedkeuring is verleend/geweigerd (1)

                     7.

                     Plaats …

                     8.

                     Datum …

                     9.

                     Handtekening …

            (1)  Doorhalen wat niet van toepassing is.

      BĲLAGE II
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijn met de wijziging ervan

         (bedoeld in artikel 5)

                  Richtlijn 93/94/EEG van de Raad

                  (PB L 311 van 14.12.1993, blz. 83)

                  Richtlijn 1999/26/EG van de Commissie

                  (PB L 118 van 6.5.1999, blz. 32)

            DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing

         (bedoeld in artikel 5)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Toepassingsdatum

                  93/94/EEG

                  30 april 1995

                  1 november 1995 (1)

                  1999/26/EG

                  31 december 1999

                  1 januari 2000 (2)

         (1)  Overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 93/94/EEG:

         „Vanaf [1 mei 1995] mogen de lidstaten het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen die aan deze richtlijn voldoen niet verbieden om redenen die met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat verband houden.”

         (2)  Overeenkomstig artikel 2 van Richtlijn 1999/26/EG:

         „1.   Met ingang van 1 januari 2000 mogen de lidstaten om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat:

                     —

                     noch de EG-goedkeuring van een type twee- of driewielig motorvoertuig weigeren,

                     —

                     noch de inschrijving, de verkoop of het in het verkeer brengen van twee- of driewielige motorvoertuigen verbieden,

               voor zover de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat voldoet aan de eisen van Richtlijn 93/94/EEG gewijzigd bij deze richtlijn.
         2.   Met ingang van 1 juli 2000 weigeren de lidstaten EG-goedkeuring voor elk type twee- of driewielig motorvoertuig om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat indien niet is voldaan aan de eisen van Richtlijn 93/94/EEG gewijzigd bij deze richtlijn.”.

      BIJLAGE III

         Concordantietabel

                  Richtlijn 93/94/EEG

                  Richtlijn 1999/26/EG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 4, lid 1

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 4, lid 1

                  —

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 4, lid 3

                  —

                  Artikel 5

                  —

                  Artikel 6

                  Artikel 5

                  Artikel 7

                  Bijlage

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III