title: Richtlijn 2008/7/EG van de Raad van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal

text:
               21.2.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 46/11

      RICHTLIJN 2008/7/EG VAN DE RAAD

   van 12 februari 2008
   betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 93 en 94,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 69/335/EEG van de Raad van 17 juli 1969 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (3) werd reeds verschillende malen ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               De indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal, te weten het recht op de inbreng van kapitaal in vennootschappen, hierna „het kapitaalrecht” genoemd, het zegelrecht op effecten en het recht op herstructureringen, ongeacht of deze al dan niet een kapitaalsvermeerdering inhouden, leiden tot discriminaties, dubbele belastingheffing en ongelijkheden, die het vrije kapitaalverkeer hinderen. Hetzelfde geldt voor andere indirecte belastingen die dezelfde kenmerken hebben als het kapitaalrecht en het zegelrecht op effecten.

               (3)

               Het is derhalve in het belang van de interne markt de wetgeving betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal te harmoniseren, teneinde factoren die de mededingingsvoorwaarden kunnen verstoren of het vrije kapitaalverkeer hinderen, zoveel mogelijk weg te nemen.

               (4)

               Het kapitaalrecht heeft een ongunstige economische weerslag op de hergroepering en ontwikkeling van ondernemingen. Dit is in het bijzonder het geval in de huidige conjunctuurfase, waarin het beslist noodzakelijk is prioriteit te geven aan een heropleving van de investeringen.

               (5)

               Die doeleinden worden het best gediend met de afschaffing van het kapitaalrecht.

               (6)

               Het verlies aan ontvangsten als gevolg van de onmiddellijke toepassing van een dergelijke maatregel blijkt evenwel onaanvaardbaar te zijn voor lidstaten die momenteel het kapitaalrecht toepassen. Die lidstaten moeten derhalve de mogelijkheid krijgen om alle of een gedeelte van de desbetreffende verrichtingen aan het kapitaalrecht te blijven onderwerpen, met dien verstande dat in eenzelfde lidstaat één enkel belastingtarief moet gelden. Wanneer een lidstaat heeft afgezien van de heffing van het kapitaalrecht op alle of een gedeelte van de onder deze richtlijn vallende verrichtingen, mag hij niet meer de mogelijkheid hebben dit recht opnieuw in te voeren.

               (7)

               De idee van een interne markt gaat uit van de veronderstelling dat op het in het kader van een vennootschap bijeengebrachte kapitaal binnen de interne markt niet meer dan eenmaal een recht op het bijeenbrengen van kapitaal kan worden toegepast. Dienovereenkomstig mag, wanneer de lidstaat waaraan de heffingsbevoegdheid is toegekend, bepaalde of alle onder deze richtlijn vallende verrichtingen niet aan het kapitaalrecht onderwerpt, geen enkele andere lidstaat heffingsbevoegdheid uitoefenen ter zake van deze verrichtingen.

               (8)

               De gevallen waarin de lidstaten het kapitaalrecht blijven heffen, dienen aan strikte voorwaarden te worden onderworpen, met name wat vrijstellingen en verlagingen betreft.

               (9)

               Behalve het kapitaalrecht mogen er geen indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal worden geheven. Er mag met name geen zegelrecht op effecten worden geheven, zowel met betrekking tot effecten die eigen kapitaal van vennootschappen als die welke leenkapitaal vertegenwoordigen, en ongeacht hun herkomst.

               (10)

               De in Richtlijn 69/335/EEG opgenomen lijst van kapitaalvennootschappen is onvolledig en dient derhalve te worden aangepast.

               (11)

               Daar de doelstellingen van deze richtlijn om bovengenoemde redenen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (12)

               De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van de vorige richtlijnen materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit de vorige richtlijnen.

               (13)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten.

               (14)

               Gezien de nadelige gevolgen van het kapitaalrecht, moet de Commissie om de drie jaar verslag uitbrengen over de werking van deze richtlijn met het oog op de afschaffing van dit recht,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED
   Artikel 1
   Onderwerp
   Deze richtlijn regelt de heffing van indirecte belastingen ter zake van:

               a)

               de inbreng van kapitaal in kapitaalvennootschappen;

               b)

               herstructuringsmaatregelen waarbij kapitaalvennootschappen zijn betrokken;

               c)

               de uitgifte van bepaalde effecten en obligaties.

         Artikel 2
   Kapitaalvennootschap
   1.   Onder „kapitaalvennootschap” in de zin van deze richtlijn wordt verstaan:

               a)

               iedere vennootschap in een van de in bijlage I opgenomen vormen;

               b)

               iedere vennootschap, vereniging of rechtspersoon waarvan de aandelen in het kapitaal of in het vermogen ter beurze kunnen worden verhandeld;

               c)

               iedere op het maken van winst gerichte vennootschap, vereniging of rechtspersoon waarvan de leden het recht hebben hun aandelen zonder voorafgaande goedkeuring over te dragen aan derden en voor de schulden van de vennootschap, vereniging of rechtspersoon slechts aansprakelijk zijn tot het bedrag van hun deelneming.

         2.   Voor de toepassing van deze richtlijn worden aan kapitaalvennootschappen gelijkgesteld: alle andere op het maken van winst gerichte vennootschappen, verenigingen of rechtspersonen.
   Artikel 3
   Inbreng van kapitaal
   Voor de toepassing van deze richtlijn en behoudens artikel 4 worden de volgende verrichtingen aangemerkt als „inbreng van kapitaal”:

               a)

               de oprichting van een kapitaalvennootschap;

               b)

               de omzetting van een vennootschap, vereniging of rechtspersoon, niet zijnde een kapitaalvennootschap, in een kapitaalvennootschap;

               c)

               een vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap door inbreng van zaken van welke aard ook;

               d)

               een vermeerdering van het vennootschappelijk vermogen van een kapitaalvennootschap door inbreng van zaken van welke aard ook, waarvoor geen rechten worden toegekend die een aandeel in het vennootschappelijk kapitaal of in het vennootschappelijk vermogen vertegenwoordigen, doch rechten van dezelfde aard als die van vennoten, zoals stemrecht, recht op een aandeel in de winst of in het liquidatieoverschot;

               e)

               de overbrenging, van een derde land naar een lidstaat, van de zetel van de werkelijke leiding van een kapitaalvennootschap waarvan de statutaire zetel zich in een derde land bevindt;

               f)

               de overbrenging, van een derde land naar een lidstaat, van de statutaire zetel van een kapitaalvennootschap waarvan de zetel van de werkelijke leiding zich in een derde land bevindt;

               g)

               een vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal van een kapitaalvennootschap door omzetting van winsten, reserves of voorzieningen;

               h)

               een vermeerdering van het vennootschappelijk vermogen van een kapitaalvennootschap door prestaties van een vennoot, die geen vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal met zich brengt, maar beloond wordt met een wijziging van de aandeelhoudersrechten of de waarde van de aandelen kan verhogen;

               i)

               het afsluiten van een lening door een kapitaalvennootschap, indien de schuldeiser recht heeft op een aandeel in de winst van de vennootschap;

               j)

               het afsluiten van een lening door een kapitaalvennootschap bij een vennoot, bij de echtgenoot of een kind van een vennoot, alsmede het afsluiten van een lening bij een derde wanneer zij wordt gegarandeerd door een vennoot, mits deze leningen dezelfde functie hebben als een vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal.

         Artikel 4
   Herstructureringen
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn worden de volgende „herstructureringen” niet als inbreng van kapitaal aangemerkt:

               a)

               de inbreng, door een of meer kapitaalvennootschappen, van hun gehele vermogen of een of meer takken van bedrijvigheid in een of meer kapitaalvennootschappen die in oprichting zijn of reeds bestonden, mits de vergoeding voor deze inbreng ten minste gedeeltelijk bestaat uit effecten die het kapitaal van de verwervende vennootschap vertegenwoordigen;

               b)

               de verwerving, door een in oprichting zijnde of reeds bestaande kapitaalvennootschap, van aandelen die een meerderheid van de stemrechten van een andere kapitaalvennootschap vertegenwoordigen, mits de vergoeding voor de verworven aandelen ten minste gedeeltelijk bestaat uit effecten die het kapitaal van de eerstgenoemde vennootschap vertegenwoordigen. Wordt de meerderheid van de stemrechten bereikt ingevolge verscheidene verrichtingen, dan worden uitsluitend de verrichting waarbij de meerderheid van de stemrechten wordt bereikt en de daarna volgende verrichtingen aangemerkt als herstructureringen.

         2.   „Herstructureringen” omvatten tevens de overdracht naar een kapitaalvennootschap van het gehele vermogen van een andere kapitaalvennootschap die volledig eigendom is van de eerstgenoemde vennootschap.
   HOOFDSTUK II
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 5
   Verrichtingen die niet aan indirecte belastingen zijn onderworpen
   1.   De lidstaten heffen bij kapitaalvennootschappen geen enkele indirecte belasting, in welke vorm ook, ter zake van:

               a)

               de inbreng van kapitaal;

               b)

               leningen of diensten verricht in het kader van de inbreng van kapitaal;

               c)

               de inschrijving of elke andere formaliteit die een kapitaalvennootschap vanwege haar rechtsvorm in acht moet nemen alvorens met haar werkzaamheden te kunnen beginnen;

               d)

               een wijziging in de akte van oprichting of de statuten van een kapitaalvennootschap, en met name:

                           i)

                           de omzetting van een kapitaalvennootschap in een kapitaalvennootschap van andere aard,

                           ii)

                           de overbrenging, van een lidstaat naar een andere lidstaat, van de zetel van de werkelijke leiding of van de statutaire zetel van een kapitaalvennootschap,

                           iii)

                           de wijziging van het doel van een kapitaalvennootschap,

                           iv)

                           de verlenging van de duur van een kapitaalvennootschap;

               e)

               de in artikel 4 genoemde herstructureringen.

         2.   De lidstaten heffen geen enkele indirecte belasting, in welke vorm ook, ter zake van:

               a)

               het opmaken, de uitgifte, de toelating ter beurze, het in omloop brengen of het verhandelen van aandelen, deelbewijzen of andere soortgelijke effecten, alsmede van certificaten van deze stukken, onverschillig door wie zij worden uitgegeven;

               b)

               leningen, met inbegrip van staatsleningen, afgesloten tegen uitgifte van obligaties of andere verhandelbare effecten, onverschillig door wie deze worden uitgegeven, en alle daarmee verband houdende formaliteiten, alsmede het opmaken, de uitgifte, de toelating ter beurze, het in omloop brengen of het verhandelen van deze obligaties of andere verhandelbare effecten.

         Artikel 6
   Rechten en btw
   1.   Niettegenstaande artikel 5 kunnen de lidstaten de volgende rechten en belastingen heffen:

               a)

               al dan niet forfaitaire rechten op de overdrachten van effecten;

               b)

               overdrachtsrechten, daaronder begrepen kadastrale rechten, wegens inbreng van op hun grondgebied gelegen onroerende goederen of handelseigendommen in een kapitaalvennootschap;

               c)

               overdrachtsrechten wegens inbreng van zaken van welke aard ook in een kapitaalvennootschap, voor zover de overdracht van deze zaken geschiedt tegen toekenning van andere waarden dan aandelen;

               d)

               rechten op de vestiging, inschrijving of doorhaling van voorrechten en hypotheken;

               e)

               rechten in de vorm van een vergoeding;

               f)

               btw.

         2.   De heffing in de vorm van de in lid 1, onder b) tot en met e), genoemde rechten en belastingen verschilt niet naargelang de zetel van de werkelijke leiding of de statutaire zetel van de kapitaalvennootschap zich al dan niet op het grondgebied bevindt van de lidstaat die deze heffing oplegt. Deze rechten en belastingen mogen niet hoger zijn dan die welke wegens andere soortgelijke verrichtingen worden geheven in de lidstaat die de heffing oplegt.
   HOOFDSTUK III
   BIJZONDERE BEPALINGEN
   Artikel 7
   Heffing van het kapitaalrecht in bepaalde lidstaten
   1.   Niettegenstaande artikel 5, lid 1, onder a), mag een lidstaat die op 1 januari 2006 een recht op de inbreng van kapitaal in kapitaalvennootschappen hief, hierna „het kapitaalrecht” genoemd, dit recht blijven heffen, mits hij de artikelen 8 tot en met 14 in acht neemt.
   2.   Indien een lidstaat op enig tijdstip na 1 januari 2006 afziet van de heffing van het kapitaalrecht, mag hij dit recht nadien niet opnieuw invoeren.
   3.   Indien een lidstaat op enig tijdstip na 1 januari 2006 afziet van de heffing van het kapitaalrecht op de in artikel 3, onder g) tot en met j), bedoelde inbreng van kapitaal, mag hij dit recht op de desbetreffende inbreng van kapitaal niet opnieuw invoeren, niettegenstaande artikel 10, lid 2.
   4.   Indien een lidstaat op enig tijdstip na 1 januari 2006 afziet van de heffing van het kapitaalrecht op de terbeschikkingstelling van vast of werkkapitaal aan een filiaal, mag hij dit recht op de desbetreffende inbreng van kapitaal niet opnieuw invoeren, niettegenstaande artikel 10, lid 4.
   5.   Indien een lidstaat op enig tijdstip na 1 januari 2006 vrijstelling verleent krachtens artikel 13, mag hij de desbetreffende inbreng van kapitaal nadien niet meer aan het kapitaalrecht onderwerpen.
   Artikel 8
   Tarief van het kapitaalrecht
   1.   Het kapitaalrecht wordt geheven tegen een uniform tarief.
   2.   Het door een lidstaat toegepaste tarief van het kapitaalrecht mag niet hoger zijn dan het door die lidstaat op 1 januari 2006 toegepaste tarief.
   Wanneer een lidstaat het door hem toegepaste tarief na die datum verlaagt, mag hij dit nadien niet meer verhogen.
   3.   Het tarief van het kapitaalrecht mag in ieder geval ten hoogste 1 % bedragen.
   Artikel 9
   Uitsluiting van bepaalde lichamen van het toepassingsgebied
   De lidstaten kunnen ervoor kiezen de in artikel 2, lid 2, bedoelde lichamen voor de heffing van het kapitaalrecht niet als kapitaalvennootschappen aan te merken.
   Artikel 10
   Aan het kapitaalrecht onderworpen verrichtingen en verdeling van heffingsbevoegdheid
   1.   Wanneer een lidstaat overeenkomstig artikel 7, lid 1, het kapitaalrecht blijft heffen, wordt de in artikel 3, onder a) tot en met d), bedoelde inbreng van kapitaal aan het kapitaalrecht onderworpen indien de zetel van de werkelijke leiding van de kapitaalvennootschap zich op het tijdstip van de kapitaalsinbreng in die lidstaat bevindt.
   De in artikel 3, onder e) en f), bedoelde inbreng van kapitaal wordt eveneens aan het kapitaalrecht onderworpen.
   2.   Wanneer een lidstaat het kapitaalrecht blijft heffen, mag de in artikel 3, onder g) tot en met j), bedoelde inbreng van kapitaal aan het kapitaalrecht worden onderworpen indien de zetel van de werkelijke leiding van de kapitaalvennootschap zich op het tijdstip van de kapitaalsinbreng in die lidstaat bevindt.
   3.   Wanneer de zetel van de werkelijke leiding van een kapitaalvennootschap zich in een derde land bevindt en de statutaire zetel in een lidstaat die het kapitaalrecht blijft heffen, wordt de inbreng van kapitaal in die lidstaat aan het kapitaalrecht onderworpen.
   4.   Wanneer de statutaire zetel en de zetel van de werkelijke leiding van een kapitaalvennootschap zich in een derde land bevinden, kan de terbeschikkingstelling van vast of werkkapitaal aan een filiaal dat zich bevindt in een lidstaat die het kapitaalrecht blijft heffen, in die lidstaat aan het kapitaalrecht worden onderworpen.
   Artikel 11
   Belastinggrondslag van het kapitaalrecht
   1.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder a), c) en d), is de belastinggrondslag van het kapitaalrecht de werkelijke waarde van de zaken, van welke aard ook, die door de vennoten zijn ingebracht of tot inbreng waarvan zij gehouden zijn, na aftrek van de lasten en verbintenissen die in verband met elke inbreng voor rekening van de vennootschap komen.
   De heffing van het kapitaalrecht kan worden uitgesteld totdat de inbreng ook werkelijk is verricht.
   2.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder b), e) en f), is de belastinggrondslag van het kapitaalrecht de werkelijke waarde van de op het tijdstip van de omzetting of overbrenging aan de vennootschap toebehorende zaken van welke aard ook, na aftrek van de op dat tijdstip op haar rustende lasten en verbintenissen.
   3.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder g), is de belastinggrondslag van het kapitaalrecht het nominale bedrag van deze vermeerdering.
   4.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder h), is de belastinggrondslag van het kapitaalrecht de werkelijke waarde van de verrichte diensten, na aftrek van de lasten en verbintenissen die in verband met deze diensten voor rekening van de vennootschap komen.
   5.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder i) en j), is de belastinggrondslag van het kapitaalrecht het nominale bedrag van de afgesloten lening.
   6.   In de gevallen bedoeld in de leden 1 en 2 kan de werkelijke waarde van de aan elke vennoot toegekende of toebehorende aandelen worden gebruikt als de belastinggrondslag van het kapitaalrecht, behalve wanneer uitsluitend gereed geld wordt ingebracht.
   Het bedrag waarover het recht wordt geheven, mag in geen geval lager liggen dan het nominale bedrag van de aan elke vennoot toegekende of toebehorende aandelen.
   Artikel 12
   Uitsluiting van de belastinggrondslag van het kapitaalrecht
   1.   In geval van een kapitaalsvermeerdering omvat de belastinggrondslag van het kapitaalrecht niet:

               a)

               het bedrag van de aan de kapitaalvennootschap toebehorende vermogensbestanddelen die worden aangewend voor de vermeerdering van het vennootschappelijk kapitaal en reeds met het kapitaalrecht werden belast;

               b)

               het bedrag van de door de kapitaalvennootschap afgesloten leningen die in aandelen worden omgezet en reeds met het kapitaalrecht werden belast.

         2.   Een lidstaat kan het bedrag van de inbreng van een voor de verbintenissen van een kapitaalvennootschap onbeperkt aansprakelijke vennoot, alsmede het bedrag van het aandeel van een zodanige vennoot in het vennootschappelijk vermogen, van de belastinggrondslag van het kapitaalrecht uitsluiten.
   Indien een lidstaat gebruik maakt van die bevoegdheid, wordt elke verrichting waardoor de aansprakelijkheid van een vennoot wordt beperkt tot zijn deelneming in het vennootschappelijk kapitaal, in het bijzonder wanneer de beperking van de aansprakelijkheid voortvloeit uit een omzetting van de kapitaalvennootschap in een kapitaalvennootschap van een andere soort, aan het kapitaalrecht onderworpen.
   Het kapitaalrecht wordt in al deze gevallen geheven over de waarde van het aandeel van de voor de verbintenissen van de kapitaalvennootschap onbeperkt aansprakelijke vennoten in het vennootschappelijk vermogen.
   3.   In geval van de inbreng van kapitaal als bedoeld in artikel 3, onder c), die volgt op een vermindering van het vennootschappelijk kapitaal wegens geleden verliezen, kan het gedeelte van de kapitaalsinbreng dat overeenkomt met de vermindering van het kapitaal, worden uitgesloten van de belastinggrondslag, op voorwaarde dat de kapitaalsinbreng plaatsvindt binnen vier jaar na de vermindering van het kapitaal.
   Artikel 13
   Vrijstelling voor de inbreng van kapitaal in bepaalde kapitaalvennootschappen
   De lidstaten kunnen vrijstelling van het kapitaalrecht verlenen voor de inbreng van kapitaal in:

               a)

               kapitaalvennootschappen die diensten van openbaar nut verrichten, zoals ondernemingen voor openbaar vervoer, havenondernemingen, ondernemingen voor water-, gas- en elektriciteitsvoorziening, mits ten minste de helft van het vennootschappelijk kapitaal in het bezit is van de staat of van andere territoriale publiekrechtelijke lichamen;

               b)

               kapitaalvennootschappen die volgens hun statuten en in feite uitsluitend en rechtstreeks culturele en sociale doeleinden en doeleinden op het gebied van hulpverlening of volksontwikkeling nastreven.

         De lidstaten die voor een dergelijke inbreng van kapitaal vrijstelling van het kapitaalrecht verlenen, verlenen deze ook voor de terbeschikkingstelling van vast of werkkapitaal aan een filiaal op hun grondgebied als bedoeld in artikel 10, lid 4.
   Artikel 14
   Uitzonderingsprocedure
   Ten aanzien van bepaalde vormen van kapitaalsinbreng of kapitaalvennootschappen kunnen vrijstellingen of verlagingen van het tarief worden toegepast om redenen van fiscale billijkheid, uit sociale overwegingen of om een lidstaat in de gelegenheid te stellen aan bijzondere omstandigheden het hoofd te bieden.
   Een lidstaat die voornemens is een dergelijke maatregel te nemen, stelt de Commissie hiervan tijdig op de hoogte ter toepassing van artikel 97 van het Verdrag.
   HOOFDSTUK IV
   SLOTBEPALINGEN
   Artikel 15
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2008 aan de artikelen 3, 4, 5, 7, 8, 10, 12, 13 en 14 te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de bij deze richtlijn ingetrokken richtlijnen, gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor deze verwijzing en de formulering van deze vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 16
   Intrekking
   Richtlijn 69/355/EG, gewijzigd bij de in deel A van bijlage II vermelde richtlijnen, wordt met ingang van 1 januari 2009 ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in deel B van bijlage II genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlage III opgenomen transponeringstabel.
   Artikel 17
   Evaluatie
   De Commissie brengt om de drie jaar bij de Raad verslag uit over de werking van deze richtlijn, in het bijzonder met het oog op de afschaffing van het kapitaalrecht. Teneinde de Commissie bij deze evaluatie bij te staan, verstrekken de lidstaten aan de Commissie gegevens over de ontvangsten uit het kapitaalrecht.
   Artikel 18
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   De artikelen 1, 2, 6, 9, 10 en 11 zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2009.
   Artikel 19
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 12 februari 2008.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. BAJUK

      (1)  Advies van het Europees Parlement van 12 december 2007 (nog niet in het PB bekendgemaakt).

      (2)  PB C 126 van 7.6.2007, blz. 6.

      (3)  PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/98/EG (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 129).

      (4)  Zie bijlage II, deel A.

      BIJLAGE I
      LIJST VAN DE IN ARTIKEL 2, LID 1, ONDER A), BEDOELDE VENNOOTSCHAPPEN

                  1.

                  Vennootschappen opgericht naar Verordening (EG) nr. 2157/2001 van de Raad van 8 oktober 2001 betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (1)

                  2.

                  Vennootschappen naar Belgisch recht, geheten:

                              i)

                              société anonyme/naamloze vennootschap

                              ii)

                              société en commandite par actions/commanditaire vennootschap op aandelen

                              iii)

                              société privée à responsabilité limitée/besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

                  3.

                  Vennootschappen naar Bulgaars recht, geheten:

                              i)

                              „Акционерно дружество”

                              ii)

                              „Командитно дружество с акции”

                              iii)

                              „Дружество с ограничена отговорност”

                  4.

                  Vennootschappen naar Tsjechisch recht, geheten:

                              i)

                              akciová společnost

                              ii)

                              komanditní společnost

                              iii)

                              společnost s ručením omezeným

                  5.

                  Vennootschappen naar Deens recht, geheten:

                              i)

                              aktieselskab

                              ii)

                              kommandit-aktieselskab

                  6.

                  Vennootschappen naar Duits recht, geheten:

                              i)

                              Aktiengesellschaft

                              ii)

                              Kommanditgesellschaft auf Aktien

                              iii)

                              Gesellschaft mit beschränkter Haftung

                  7.

                  Vennootschappen naar Ests recht, geheten:

                              i)

                              täisühing

                              ii)

                              usaldusühing

                              iii)

                              osaühing

                              iv)

                              aktsiaselts

                              v)

                              tulundusühistu

                  8.

                  Vennootschappen naar Iers recht, geheten: companies incorporated with limited liability

                  9.

                  Vennootschappen naar Grieks recht, geheten:

                              i)

                              Ανώνυμος Εταιρία

                              ii)

                              Ετερόρρυθμος κατά μετοχάς Εταιρία

                              iii)

                              Εταιρία Περιωρισμένης Ευθύνης

                  10.

                  Vennootschappen naar Spaans recht, geheten:

                              i)

                              sociedad anónima

                              ii)

                              sociedad comanditaria por acciones

                              iii)

                              sociedad de responsabilidad limitada

                  11.

                  Vennootschappen naar Frans recht, geheten:

                              i)

                              société anonyme

                              ii)

                              société en commandite par actions

                              iii)

                              société à responsabilité limitée

                  12.

                  Vennootschappen naar Italiaans recht, geheten:

                              i)

                              società per azioni

                              ii)

                              società in accomandita per azioni

                              iii)

                              società a responsabilità limitata

                  13.

                  Vennootschappen naar Cyprisch recht, geheten: εταιρείες περιορισμένης ευθύνης

                  14.

                  Vennootschappen naar Lets recht, geheten: kapitālsabiedrība

                  15.

                  Vennootschappen naar Litouws recht, geheten:

                              i)

                              akcinė bendrovė

                              ii)

                              uždaroji akcinė bendrovė

                  16.

                  Vennootschappen naar Luxemburgs recht, geheten:

                              i)

                              société anonyme

                              ii)

                              société en commandite par actions

                              iii)

                              société à responsabilité limitée

                  17.

                  Vennootschappen naar Hongaars recht, geheten:

                              i)

                              részvénytársaság

                              ii)

                              korlátolt felelősségű társaság

                  18.

                  Vennootschappen naar Maltees recht, geheten:

                              i)

                              Kumpaniji ta’ Responsabilità Limitata

                              ii)

                              Soċjetajiet in akkomandita li l-kapital tagħhom jkun maqsum f’azzjonijiet

                  19.

                  Vennootschappen naar Nederlands recht, geheten:

                              i)

                              naamloze vennootschap

                              ii)

                              besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

                              iii)

                              open commanditaire vennootschap

                  20.

                  Vennootschappen naar Oostenrijks recht, geheten:

                              i)

                              Aktiengesellschaft

                              ii)

                              Gesellschaft mit beschränkter Haftung

                  21.

                  Vennootschappen naar Pools recht, geheten:

                              i)

                              spółka akcyjna

                              ii)

                              spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

                  22.

                  Vennootschappen naar Portugees recht, geheten:

                              i)

                              sociedade anónima

                              ii)

                              sociedade em comandita por acções

                              iii)

                              sociedade por quotas

                  23.

                  Vennootschappen naar Roemeens recht, geheten:

                              i)

                              „societăți în nume colectiv”

                              ii)

                              „societăți în comandită simplă”

                              iii)

                              „societăți pe acțiuni”

                              iv)

                              „societăți în comandită pe acțiuni”

                              v)

                              „societăți cu răspundere limitată”

                  24.

                  Vennootschappen naar Sloveens recht, geheten:

                              i)

                              delniška družba

                              ii)

                              komanditna delniška družba

                              iii)

                              družba z omejeno odgovornostjo

                  25.

                  Vennootschappen naar Slowaaks recht, geheten:

                              i)

                              akciová spoločnosť

                              ii)

                              spoločnosť s ručením obmedzeným

                              iii)

                              komanditná spoločnosť

                  26.

                  Vennootschappen naar Fins recht, geheten:

                              i)

                              osakeyhtiö - aktiebolag

                              ii)

                              osuuskunta - andelslag

                              iii)

                              säästöpankki - sparbank

                              iv)

                              vakuutusyhtiö - försäkringsbolag

                  27.

                  Vennootschappen naar Zweeds recht, geheten:

                              i)

                              aktiebolag

                              ii)

                              försäkringsaktiebolag

                  28.

                  Vennootschappen naar het recht van het Verenigd Koninkrijk, geheten: companies incorporated with limited liability.

         (1)  PB L 294 van 10.11.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

      BIJLAGE II
      DEEL A
      Ingetrokken richtlijn met een lijst van de opeenvolgende wijzigingen ervan
      (als bedoeld in artikel 16, lid 1)

                  Richtlijn 69/335/EEG van de Raad

                  (PB L 249 van 3.10.1969, blz. 25)

                  Punt VI.1 van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1972

                  (PB L 73 van 27.3.1972, blz. 93)

                  Richtlijn 73/79/EEG van de Raad

                  (PB L 103 van 18.4.1973, blz. 13)

                  Richtlijn 73/80/EEG van de Raad

                  (PB L 103 van 18.4.1973, blz. 15)

                  Richtlijn 74/553/EEG van de Raad

                  (PB L 303 van 13.11.1974, blz. 9)

                  Punt VI.1 van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1979

                  (PB L 291 van 19.11.1979, blz. 95)

                  Richtlijn 85/303/EEG van de Raad

                  (PB L 156 van 15.6.1985, blz. 23)

                  Punt V.1 van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1985

                  (PB L 302 van 15.11.1985, blz. 167)

                  Punt XI.B.I.1 van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1994

                  (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 196)

                  Punt 9.1 van bijlage II bij de Toetredingsakte van 2003

                  (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 555)

            DEEL B
      Lijst van termijnen voor omzetting in nationaal recht
      (als bedoeld in artikel 16, lid 1)

                  Richtlijn

                  Termijn voor omzetting

                  Richtlijn 69/335/EEG van de Raad

                  1 januari 1972

                  Richtlijn 73/79/EEG van de Raad

                  —

                  Richtlijn 73/80/EEG van de Raad

                  —

                  Richtlijn 74/553/EEG van de Raad

                  —

                  Richtlijn 85/303/EEG van de Raad

                  1 januari 1986

      BIJLAGE III
      Transponeringstabel

                  Richtlijn 69/335/EEG

                  Onderhavige richtlijn

                  Artikel 1

                  Artikel 7

                  —

                  Artikel 1

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 10, lid 1, eerste alinea, en artikel 10, lid 2

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 10, lid 3

                  Artikel 2, lid 3

                  Artikel 10, lid 4

                  Artikel 3, lid 1, inleidende zin

                  Artikel 2, lid 1, inleidende zin

                  Artikel 3, lid 1, onder a)

                  Artikel 2, lid 1, onder a), en bijlage I

                  Artikel 3, lid 1, onder b)

                  Artikel 2, lid 1, onder b)

                  Artikel 3, lid 1, onder c)

                  Artikel 2, lid 1, onder c)

                  Artikel 3, lid 2, eerste zin

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 3, lid 2, tweede zin

                  Artikel 9

                  Artikel 4, lid 1, onder a) tot en met f)

                  Artikel 3, onder a) tot en met f), en artikel 10, lid 1

                  Artikel 4, lid 1, onder g) en h)

                  Artikel 5, lid 1, onder d), ii)

                  Artikel 4, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 3, onder g) tot en met j), artikel 7, lid 3, en artikel 10, lid 2

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea

                  —

                  Artikel 4, lid 3

                  Artikel 5, lid 1, onder d)

                  Artikel 5, lid 1, onder a)

                  Artikel 11, lid 1

                  Artikel 5, lid 1, onder b)

                  Artikel 11, lid 2

                  Artikel 5, lid 1, onder c)

                  Artikel 11, lid 3

                  Artikel 5, lid 1, onder d)

                  Artikel 11, lid 4

                  Artikel 5, lid 1, onder e)

                  Artikel 11, lid 5

                  Artikel 5, lid 2

                  Artikel 11, lid 6

                  Artikel 5, lid 3

                  Artikel 12, lid 1

                  Artikel 6, lid 1

                  Artikel 12, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 6, lid 2

                  Artikel 12, lid 2, tweede en derde alinea

                  Artikel 7, lid 1, eerste en tweede alinea

                  Artikel 4 en artikel 5, lid 1, onder e)

                  Ingetrokken artikel 7, lid 1, onder b)

                  Artikel 4, onder a)

                  Ingetrokken artikel 7, lid 1, onder b bis)

                  Artikel 4, onder b)

                  Artikel 7, lid 1, derde alinea

                  —

                  Artikel 7, lid 2

                  Artikelen 7 en 8

                  Artikel 7, lid 3

                  Artikel 12, lid 3

                  Artikel 8

                  Artikel 7, lid 5, en artikel 13, eerste alinea

                  —

                  Artikel 13, tweede alinea

                  Artikel 9

                  Artikel 14

                  Artikel 10

                  Artikel 5, lid 1, onder a) tot en met c)

                  Artikel 11

                  Artikel 5, lid 2

                  Artikel 12

                  Artikel 6

                  Artikel 13

                  Artikel 15, lid 1

                  Artikel 14

                  Artikel 15, lid 2

                  —

                  Artikel 16

                  —

                  Artikel 17

                  Artikel 15

                  Artikel 18

                  Artikel 3, lid 1, onder a)

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III


Avis juridique important

|

31999L0003

Richtlijn 1999/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 inzake de vaststelling van een communautaire lijst van voedsel en voedselingrediënten die mogen worden behandeld met ioniserende straling

Publicatieblad Nr. L 066 van 13/03/1999 blz. 0024 - 0025

RICHTLIJN 1999/3/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 22 februari 1999 inzake de vaststelling van een communautaire lijst van voedsel en voedselingrediënten die mogen worden behandeld met ioniserende stralingHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1);Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2);Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag en gezien het gemeenschappelijk ontwerp dat op 9 december 1998 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd (3);Overwegende dat artikel 4, leden 1 en 2, van Richtlijn 1999/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de behandeling van voedsel en voedselingrediënten met ioniserende straling (4) hierna "kaderrichtlijn" genoemd, voorziet in de aanneming van een lijst van levensmiddelen die mogen worden behandeld met ioniserende straling, met uitsluiting van alle andere levensmiddelen; dat deze lijst in fasen zal worden opgesteld;Overwegende dat gedroogde aromatische kruiden, specerijen en plantaardige kruiderijen vaak besmet zijn met en/of aangetast door voor de volksgezondheid schadelijke organismen en hun metabolieten;Overwegende dat een dergelijke besmetting en/of aantasting niet langer kan worden behandeld met fumiganten zoals ethyleenoxide, wegens het potentieel giftige karakter van de residuen daarvan;Overwegende dat het gebruik van ioniserende straling een doeltreffende methode is ter vervanging van de behandeling met bovengenoemde stoffen;Overwegende dat een dergelijke behandeling is goedgekeurd door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding;Overwegende dat een dergelijke behandeling derhalve in het belang van de volksgezondheid is,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 1. Zonder vooruit te lopen op de overeenkomstig artikel 4, lid 3, tweede alinea, van de kaderrichtlijn vast te stellen communautaire positieve lijst, wordt bij deze richtlijn een communautaire voorlopige positieve lijst opgesteld van levensmiddelen die met ioniserende straling mogen worden behandeld, en van de maximumdoses die voor het beoogde doel zijn toegestaan.2. De behandeling van de producten in kwestie met ioniserende straling mag uitsluitend worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van de kaderrichtlijn. Met name worden er controlemethoden gebruikt overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de kaderrichtlijn.3. De levensmiddelen die met ioniserende straling mogen worden behandeld en de maximale totale gemiddelde dosis die mag worden toegepast, staan in de bijlage.Artikel 2 De lidstaten kunnen het in de handel brengen van overeenkomstig de algemene bepalingen van de kaderrichtlijn en de bepalingen van de onderhavige richtlijn doorstraalde levensmiddelen niet verbieden, beperken of hinderen met het argument dat de levensmiddelen zijn doorstraald.Artikel 3 Wijzigingen van deze richtlijn worden vastgesteld volgens de procedures van artikel 100 A van het Verdrag.Artikel 4 De lidstaten doen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om met ingang van 20 september 2000 aan deze richtlijn te voldoen en ervoor te zorgen dat de handel in en het gebruik van doorstraalde levensmiddelen die aan deze richtlijn voldoen, zijn toegestaan.Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 februari 1999.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterK.-H. FUNKE(1) PB C 336 van 30. 12. 1988, blz. 7 en PB C 303 van 2. 12. 1989, blz. 15.(2) PB C 194 van 31. 7. 1989, blz. 14.(3) Advies van het Europees Parlement van 11 oktober 1989 (PB C 291 van 20. 11. 1989, blz. 58), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 oktober 1997 (PB C 389 van 22. 12. 1997, blz. 47) en besluit van het Europees Parlement van 18 februari 1998 (PB C 80 van 16. 3. 1998, blz. 133). Besluit van de Raad van 25 januari 1999. Besluit van het Europees Parlement van 28 januari 1999.(4) Zie bladzijde 16 van dit Publicatieblad.BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

32002L0032

Richtlĳn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in diervoeding - Verklaring van de Raad

Publicatieblad Nr. L 140 van 30/05/2002 blz. 0010 - 0022

Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 7 mei 2002inzake ongewenste stoffen in diervoedingHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 152, lid 4, onder b),Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 26 maart 2002 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) In Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeder(4) moeten tal van wijzigingen worden aangebracht. De genoemde richtlijn moet daarom duidelijkheidshalve en met het oog op een rationele ordening opnieuw worden geformuleerd.(2) De dierlijke productie neemt een zeer belangrijke plaats in in de landbouw van de Gemeenschap en goede resultaten ten aanzien van de volksgezondheid, de diergezondheid, het welzijn van de dieren, het milieu en de financiële situatie van de veehouder hangen in verregaande mate af van het gebruik van goede en geschikte diervoeders.(3) Een regeling op het gebied van diervoeders is nodig om de productiviteit en duurzaamheid van de landbouw te waarborgen, de volksgezondheid, de diergezondheid, het welzijn van dieren te kunnen verzekeren en het milieu te beschermen. Bovendien moet er een alomvattende regelgeving inzake hygiëne worden vastgesteld, teneinde diervoerders van hoge kwaliteit op afzonderlijke boerderijen te waarborgen, ook al is er geen sprake van commerciële productie.(4) Op drinkwater voor dieren moeten dezelfde regels inzake kwaliteit en veiligheid van toepassing zijn als op producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren. Hoewel de definitie van diervoeder niet uitsluit dat water als diervoeder wordt beschouwd, komt water niet voor op de niet-exclusieve lijst van de belangrijkste voedermiddelen die is vastgesteld bij Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer en het gebruik van voedermiddelen(5). De vraag of water al dan niet als diervoeder moet worden beschouwd, moet worden besproken in het kader van die richtlijn.(5) Er is geconstateerd dat toevoegingsmiddelen ongewenste stoffen kunnen bevatten. Toevoegingsmiddelen dienen dan ook in de werkingssfeer van de richtlijn te worden opgenomen.(6) Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren kunnen ongewenste stoffen bevatten die een gevaar kunnen betekenen voor de diergezondheid of, door hun aanwezigheid in dierlijke producten, voor de gezondheid van de mens of voor het milieu.(7) Het is onmogelijk ongewenste stoffen volledig te elimineren, maar het is van belang het gehalte ervan in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren te beperken en daarbij passende aandacht te besteden aan de acute giftigheid, de bioaccumuleerbaarheid en de afbreekbaarheid van de stoffen, zodat ongewenste en schadelijke effecten worden vermeden. Het heeft echter geen zin thans voor deze gehalten waarden vast te stellen die onder de detectiegrens van de voor de Gemeenschap vast te stellen analysemethoden liggen.(8) De procedures om residuen van ongewenste stoffen te bepalen, worden steeds meer verfijnd, zodat zelfs voor de gezondheid van mens en dier verwaarloosbare hoeveelheden residuen kunnen worden aangetoond.(9) Ongewenste stoffen mogen uitsluitend onder de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voorkomen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en mogen niet op enige andere wijze voor het voederen van dieren worden gebruikt. Derhalve moet deze richtlijn worden toegepast onverminderd de andere communautaire bepalingen inzake diervoeders, en met name de voorschriften voor mengvoeders.(10) Deze richtlijn moet op producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren van toepassing zijn zodra die producten de Gemeenschap binnenkomen. Bijgevolg moet worden bepaald dat de vastgestelde maximumgehalten aan ongewenste stoffen in het algemeen gelden met ingang van de datum waarop de producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren, in het verkeer worden gebracht of worden gebruikt, zulks in alle stadia, en met name zodra zij worden ingevoerd.(11) Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren moeten zuiver, deugdelijk en van gebruikelijke handelskwaliteit zijn en mogen dus bij correct gebruik geen enkel gevaar opleveren voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu en mogen de dierlijke productie niet ongunstig kunnen beïnvloeden. Derhalve moet een verbod worden ingesteld op het gebruik of het in het verkeer brengen van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en waarvan het gehalte aan ongewenste stoffen de in bijlage I vermelde maximumgehalten overschrijdt.(12) Het is noodzakelijk de aanwezigheid van bepaalde ongewenste stoffen in aanvullende diervoeders te beperken door passende maximumgehalten vast te stellen.(13) In bepaalde gevallen is weliswaar reeds een maximumgehalte vastgesteld, waarbij rekening is gehouden met de huidige achtergrondniveaus, maar verdere inspanningen zijn nodig om de aanwezigheid van sommige specifieke ongewenste stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren zoveel mogelijk te beperken teneinde ook de aanwezigheid ervan in de voedselketen te verminderen. In deze richtlijn moet dus worden voorzien in de mogelijkheid een actiedrempel vast te stellen die ver onder het vastgestelde maximumgehalte ligt. Bij overschrijding van deze actiedrempel moet onderzoek worden gevoerd naar de oorzaak van de ongewenste stoffen en moeten maatregelen worden genomen om deze oorzaak weg te nemen of te beperken.(14) De lidstaten moet de mogelijkheid worden gelaten bij gevaar voor de gezondheid van dier of mens of voor het milieu de vastgestelde maximumgehalten tijdelijk te verlagen of een maximumgehalte voor andere stoffen vast te stellen, dan wel de aanwezigheid van dergelijke stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren te verbieden. Met het oog op een uniforme toepassing, moet over eventuele wijzigingen van bijlage I worden beslist via een communautaire spoedprocedure, op basis van bewijsmateriaal en met toepassing van het voorzorgsbeginsel.(15) Op producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en aan de eisen van deze richtlijn voldoen, mogen met betrekking tot het gehalte aan ongewenste stoffen geen andere beperkingen voor het in het verkeer brengen worden toegepast dan die welke in deze richtlijn en in Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding(6) zijn vastgelegd.(16) De lidstaten moeten krachtens Richtlijn 95/53/EG de nodige controlemaatregelen vaststellen om te garanderen dat bij het gebruik en het in het verkeer brengen van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren wordt voldaan aan de eisen met betrekking tot ongewenste stoffen.(17) Een passende communautaire procedure is nodig om de in de bijlagen vastgestelde technische bepalingen aan te passen aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis.(18) Om de uitvoering van de overwogen maatregelen te vergemakkelijken, moet een procedure worden ingesteld waarbij een nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie tot stand wordt gebracht in het bij Besluit 70/372/EEG van de Raad(7) ingestelde Permanent Comité voor veevoeders.(19) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld volgens Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(8),HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 11. Deze richtlijn heeft betrekking op ongewenste stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren.2. Deze richtlijn geldt onverminderd de voorschriften in:a) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding(9);b) Richtlijn 96/25/EG en Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders(10);c) Richtlijn 76/895/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de vaststelling van de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit(11), Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(12), Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oorsprong(13) en Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(14), wanneer deze residuen niet voorkomen op de lijst in bijlage I bij deze richtlijn;d) communautaire wetgeving betreffende veterinaire kwesties die verband houden met de volksgezondheid en diergezondheid;e) Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte producten(15);f) Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende diervoeders met bijzonder voedingsdoel(16).Artikel 2In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) diervoeders: producten van plantaardige of dierlijke oorsprong in natuurlijke staat, vers of verduurzaamd, en de afgeleide producten van de industriële verwerking ervan, alsmede organische of anorganische stoffen, al dan niet gemengd, met of zonder toevoegingsmiddelen, en bestemd voor vervoedering;b) voedermiddelen: de verschillende producten van plantaardige of dierlijke oorsprong in natuurlijke staat, vers of verduurzaamd, en de afgeleide producten van de industriële verwerking ervan, alsmede organische of anorganische stoffen, met of zonder toevoegingsmiddelen, en bestemd voor vervoedering, hetzij als zodanig, hetzij na verwerking, voor de bereiding van mengvoeders of als drager bij voormengsels;c) toevoegingsmiddelen: toevoegingsmiddelen zoals omschreven in artikel 2, onder a), van Richtlijn 70/524/EEG;d) voormengsels: mengsels van toevoegingsmiddelen of mengsels van een of meer toevoegingsmiddelen met stoffen die dragers vormen, die bestemd zijn voor de bereiding van diervoeders;e) mengvoeders: mengsels van voedermiddelen, al dan niet met toevoegingsmiddelen en bestemd voor vervoedering in de vorm van volledige diervoeders of aanvullende diervoeders;f) aanvullende diervoeders: mengsels van diervoeders die een hoog gehalte aan bepaalde stoffen bevatten en door hun samenstelling slechts samen met andere diervoeders een totaal dagrantsoen vormen;g) volledige diervoeders: mengsels van diervoeders die door hun samenstelling op zichzelf een totaal dagrantsoen vormen;h) producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren: voedermiddelen, voormengsels, toevoegingsmiddelen, diervoeders en alle andere producten die bedoeld zijn om te worden gebruikt of gebruikt worden voor het voederen van dieren;i) dagrantsoen: de totale hoeveelheid diervoeders, omgerekend op een vochtgehalte van 12 %, die een dier van een bepaalde soort, leeftijdsklasse en prestatievermogen gemiddeld dagelijks nodig heeft om volledig in zijn voederbehoefte te voorzien;j) dieren: dieren behorend tot de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten, alsmede in de vrije natuur levende dieren voorzover hun voeding deels uit diervoeders bestaat;k) in het verkeer brengen of het verkeer: het in het bezit hebben van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf;l) ongewenste stoffen: alle stoffen en producten, met uitzondering van ziekteverwekkers, die aanwezig zijn in en/of op het product dat is bedoeld voor het voederen van dieren en die een potentieel gevaar opleveren voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu of die de dierlijke productie ongunstig kunnen beïnvloeden.Artikel 31. Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren mogen alleen voor gebruik in de Gemeenschap uit derde landen binnenkomen, in de Gemeenschap in het verkeer worden gebracht en/of worden gebruikt wanneer ze zuiver, deugdelijk en van gebruikelijke handelskwaliteit zijn en bij correct gebruik dus geen enkel gevaar opleveren voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu en de dierlijke productie niet ongunstig kunnen beïnvloeden.2. Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren worden met name geacht niet aan lid 1 te voldoen wanneer het gehalte aan ongewenste stoffen hoger is dan de in bijlage I vastgestelde maximumgehalten.Artikel 41. De lidstaten schrijven voor dat de aanwezigheid van de in bijlage I vermelde ongewenste stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren, alleen onder de in die bijlage vastgestelde voorwaarden kan worden gedoogd.2. Teneinde de bronnen van ongewenste stoffen in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren te beperken of weg te nemen, verrichten de lidstaten, wanneer de maximumgehalten zijn overschreden of wanneer verhoogde gehalten van dergelijke stoffen zijn geconstateerd, in samenwerking met de marktdeelnemers onderzoek om de bronnen van ongewenste stoffen te identificeren, daarbij rekening houdend met de achtergrondniveaus. Met het oog op een uniforme aanpak in gevallen van verhoogde gehalten kan het nodig zijn actiedrempels vast te stellen bij overschrijding waarvan een dergelijke onderzoek wordt ingesteld. Deze actiedrempels kunnen worden vastgesteld in bijlage II.De lidstaten doen de Commissie en de overige lidstaten alle nuttige informatie en bevindingen toekomen met betrekking tot de bron en stellen hen in kennis van de maatregelen die zijn getroffen om het gehalte aan ongewenste stoffen te beperken of deze weg te nemen. Deze informatie wordt toegezonden in het kader van het verslag dat jaarlijks aan de Commissie moet worden voorgelegd overeenkomstig artikel 22 van Richtlijn 95/53/EG, behalve wanneer de informatie voor de andere lidstaten van onmiddellijk belang is. In dit laatste geval dient de informatie onverwijld te worden toegezonden.Artikel 5De lidstaten schrijven voor dat producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren, met een gehalte aan een ongewenste stof dat het in kolom 3 van de tabel in bijlage 1 vastgestelde maximumgehalte overschrijdt, niet met het oog op verdunning mogen worden vermengd met hetzelfde product of met andere producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren.Artikel 6De lidstaten schrijven voor dat in aanvullende diervoeders, voorzover daarvoor geen bijzondere bepalingen bestaan, het gehalte aan de in bijlage I genoemde stoffen, rekening houdend met het voor het gebruik ervan voorgeschreven aandeel in een dagrantsoen, niet hoger mag zijn dan het voor volledige diervoeders vastgestelde gehalte.Artikel 71. Als een lidstaat, op basis van nieuwe gegevens die na de vaststelling van de desbetreffende bepalingen beschikbaar zijn gekomen, of van een nieuwe beoordeling van de bestaande gegevens die na die vaststelling is uitgevoerd, redenen heeft om te concluderen dat een in bijlage I vastgesteld maximumgehalte of een niet in die bijlage genoemde ongewenste stof gevaar oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, kan deze lidstaat dit gehalte voorlopig verlagen, een maximumgehalte vaststellen of de aanwezigheid van deze ongewenste stof in producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren verbieden. Hij stelt de overige lidstaten en de Commissie daarvan onmiddellijk op de hoogte, met opgave van de redenen voor zijn beslissing.2. Volgens de procedure van artikel 12 wordt onverwijld besloten of de bijlagen I en II dienen te worden gewijzigd.Zolang door de Raad of door de Commissie geen besluit is genomen, kan de lidstaat de door hem ingevoerde maatregelen handhaven.De lidstaat dient ervoor te zorgen dat deze beslissing openbaar wordt gemaakt.Artikel 81. De Commissie past overeenkomstig de procedure van artikel 11 de bijlagen I en II aan aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis.2. Overeenkomstig de procedure van artikel 11:- neemt de Commissie periodiek geconsolideerde versies van de bijlagen I en II aan waarin deze wijzigingen zijn verwerkt;- kan de Commissie criteria voor de aanvaardbaarheid van zuiveringsprocédés vaststellen, alsmede criteria voor de aanvaardbaarheid van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en dergelijke procédés hebben ondergaan.3. De lidstaten zien erop toe dat de nodige maatregelen worden getroffen om te garanderen dat die aanvaardbare procédés correct worden toegepast en gezuiverde producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren voldoen aan de bepalingen van bijlage I.Artikel 9De lidstaten zien erop toe dat met betrekking tot het in het verkeer brengen van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en aan deze richtlijn voldoen, geen andere beperkingen worden opgelegd in verband met de aanwezigheid van ongewenste stoffen dan die van deze richtlijn en die van Richtlijn 95/53/EG.Artikel 10Bepalingen die gevolgen kunnen hebben voor de volksgezondheid en de diergezondheid worden aangenomen na raadpleging van het (de) betrokken wetenschappelijke comité(s).Artikel 111. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 70/372/EEG ingestelde Permanent Comité voor veevoeders.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt drie maanden.Artikel 121. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 70/372/EEG ingestelde Permanent Comité voor veevoeders.2. Wanneer naar dit artikel wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.3. De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn bedraagt 15 dagen.Artikel 131. Op producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en die in de Gemeenschap geproduceerd zijn om uitgevoerd te worden naar derde landen, passen de lidstaten ten minste de bepalingen van deze richtlijn toe.2. Lid 1 laat het recht van de lidstaten onverlet om wederuitvoer volgens de voorwaarden van artikel 12 van Verordening (EG) nr. 178/2002(17) toe te staan. Het bepaalde in artikel 20 daarvan is mutatis mutandis van toepassing.Artikel 141. Richtlijn 1999/29/EG wordt met ingang van 1 augustus 2003 ingetrokken, onverminderd de voor de lidstaten geldende verplichting met betrekking tot de in deel B van bijlage III bij de genoemde richtlijn vermelde termijnen voor de omzetting van de in deel A van die bijlage vermelde richtlijnen in nationaal recht.2. Verwijzingen naar Richtlijn 1999/29/EG gelden als verwijzingen naar deze richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.Artikel 15De lidstaten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om vóór 1 mei 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.De aangenomen maatregelen zijn van toepassing vanaf 1 augustus 2003.Wanneer de lidstaten die maatregelen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de bepalingen van nationaal recht die zij vaststellen binnen de werkingssfeer van deze richtlijn.Artikel 16Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 17Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 7 mei 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterR. De Rato Y Figaredo(1) PB C 89 E van 28.3.2000, blz. 70, en PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 346.(2) PB C 140 van 18.5.2000, blz. 9.(3) Advies van het Europees Parlement van 4 oktober 2000 (PB C 178 van 22.6.2001, blz. 160), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 september 2001 ( PB C 4 van 7.1.2002, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 12 december 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 10 april 2002 en besluit van de Raad van 22 april 2002.(4) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.(5) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 105 van 3.5.2000, blz. 36).(6) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 234 van 1.9.2001, blz. 55).(7) PB L 170 van 3.8.1970, blz. 1.(8) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(9) PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2205/2001 van de Commissie (PB L 297 van 15.11.2001, blz. 3).(10) PB L 86 van 6.4.1979, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/2/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 63 van 6.3.2002, blz. 23).(11) PB L 340 van 9.12.1976, blz. 26. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/57/EG van de Commissie (PB L 244 van 29.9.2000, blz. 76).(12) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/23/EG van de Commissie (PB L 64 van 7.3.2002, blz. 13).(13) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/23/EG.(14) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/23/EG.(15) PB L 213 van 21.7.1982, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/20/EG (PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20).(16) PB L 237 van 22.9.1993, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/29/EG (PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32).(17) Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).BIJLAGE I>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2002140NL.001902.TIF">BIJLAGE IIICONCORDANTIETABEL>RUIMTE VOOR DE TABEL>Verklaring van de RaadDe lidstaten zullen alles in het werk stellen om ervoor te zorgen dat de nodige maatregelen ter uitvoering van Richtlijn 2002/32/EG snel en binnen de in de artikelen 14 en 15 genoemde periode worden aangenomen.