Avis juridique important

|

31995L0028

Richtlijn 95/28/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen

Publicatieblad Nr. L 281 van 23/11/1995 blz. 0001 - 0030

RICHTLIJN 95/28/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan  24 oktober 1995inzake de verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde  categorieën motorvoertuigen gebruikte materialenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3), Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van  goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat daartoe maatregelen dienen te worden  getroffen; Overwegende dat de technische voorschriften waaraan bepaalde categorieën motorvoertuigen  overeenkomstig de nationale wetgeving moeten voldoen, onder meer betrekking hebben op de  verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen  gebruikte materialen; Overwegende dat die voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; Overwegende dat het daarom noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften vaststellen,  hetzij in aanvulling op of in de plaats van de bestaande voorschriften, teneinde het met name  mogelijk te maken de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari  1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de  goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (4) toe te passen; Overwegende dat deze richtlijn behoort tot de bijzondere richtlijnen in het kader van de  EEG-goedkeuringsprocedure die bij Richtlijn 70/156/EEG is vastgesteld; dat de bepalingen van  Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden derhalve  met het oog op deze richtlijn van toepassing zijn; Overwegende dat dient te worden verwezen naar Richtlijn 77/649/EEG van de Raad (5), die de  procedure voor de bepaling van het referentiepunt van de bestuurderszitplaats (het "punt R")  bevat; Overwegende dat het met het oog op de veiligheid van de inzittenden en de verkeersveiligheid van  belang is dat de bij de constructie van het interieur van de carrosserie van bussen en touringcars  gebruikte materialen aan minimumvoorschriften voldoen, teneinde vlamvorming te voorkomen of ten  minste te vertragen, zodat de inzittenden in geval van brand in staat zijn het voertuig te  verlaten; Overwegende dat het gewenst is andere mogelijkheden te openen voor de goedkeuring van voertuigen  als systemen overeenkomstig deze richtlijn, namelijk op grond van het testen van de  verbrandingseigenschappen van de binnenmaterialen die in motorvoertuigen worden gebruikt, dan wel  op grond van een EEG-goedkeuring voor elk materiaal en/of elke uitrusting, zoals zitplaatsen,  gordijnen, enz., die in de inwendige constructie van deze voertuigen worden gemonteerd, met een  controle op de juiste installatie van dergelijke goedgekeurde materialen en/of uitrusting, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 In deze richtlijn wordt verstaan onder: - "een voertuig": een voertuig als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG, - "onderdeel": een inrichting als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG. Artikel 2 De Lid-Staten mogen niet: - de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring weigeren voor een voertuig of de verkoop, de  inschrijving, de inbedrijfstelling of het gebruik van een voertuig weigeren of verbieden om redenen  die verband houden met de verbrandingseigenschappen van materialen die bij de inwendige constructie  van de carrosserie van het voertuig zijn gebruikt; - de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring weigeren voor een onderdeel dat bij de inwendige  constructie van de carrosserie van het voertuig wordt gebruikt, of de verkoop of het gebruik van  dat onderdeel verbieden om redenen die verband houden met de verbrandingseigenschappen van de  materialen die bij de constructie van de carrosserie zijn gebruikt, indien is voldaan aan de desbetreffende eisen van de bijlagen I, IV, V en VI van deze richtlijn. Artikel 3 1. De Lid-Staten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen binnen 18 maanden nadat zij is  vastgesteld. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Met ingang van de genoemde datum mogen de Lid-Staten de eerste inbedrijfstelling van voertuigen of  de verkoop of het gebruik van onderdelen die aan de eisen van deze richtlijn voldoen, niet langer  verbieden. Zij passen de genoemde bepalingen 48 maanden na de datum van vaststelling van deze richtlijn toe. 2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 24 oktober 1995. Voor het Europees ParlementDe VoorzitterK. HAENSCHVoor de RaadDe VoorzitterL. ATIENZA  SERNALIJST VAN BIJLAGENBladzijdeBijlage I: Toepassingsgebied, definities,  EEG-goedkeuringsaanvraag, verlening van EEG-goedkeuring, specificaties, wijzigingen van het type,  overeenstemming van de produktie, voorschriften voor installatie in het voertuig .  4Aanhangsel: model voor het EEG-goedkeuringsmerk voor een onderdeel .  9Bijlage II: Inlichtingenformulieren .  10Aanhangsel 1: inlichtingenformulier (voertuig) .  10Aanhangsel 2: inlichtingenformulier (onderdeel) .  13Bijlage III: EEG-goedkeuringscertificaten .  15Aanhangsel 1: EEG-goedkeuringscertificaat (voertuig) .  15Aanhangsel 2: EEG-goedkeuringscertificaat (onderdeel) .  17Bijlage IV: Proef ter bepaling van de horizontale verbrandingssnelheid van materialen .  19Bijlage V: Proef ter bepaling van de smelteigenschappen van materialen .  24Bijlage VI: Proef ter bepaling van de verticale verbrandingssnelheid van materialen .  27(1) PB nr. C 154 van 19. 6. 1992, blz. 4. (2) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 12. (3) Advies van het Europees Parlement van 29 oktober 1992 (PB nr. 305 van 23. 11. 1992, blz. 109),  gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 december 1994 (PB nr. C 384 van 31. 12. 1994, blz. 1)  en besluit van het Europees Parlement van 15 juni 1995 (PB nr. C 166 van 3. 7. 1995). (4) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/81/EEG  van de Commissie (PB nr. L 264 van 23. 10. 1993, blz. 49). (5) PB nr. L 267 van 19. 10. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/630/EEG  van de Commissie (PB nr. L 341 van 6. 12. 1990, blz. 20).  BIJLAGE I TOEPASSINGSGEBIED, DEFINITIES, EEG-GOEDKEURINGSAANVRAAG, VERLENING VAN  EEG-GOEDKEURING, SPECIFICATIES, WIJZIGINGEN VAN HET TYPE, OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE,  VOORSCHRIFTEN VOOR INSTALLATIE IN HET VOERTUIG 1. ToepassingsgebiedDeze richtlijn heeft  betrekking op de verbrandingseigenschappen (ontbrandbaarheid, verbrandingssnelheid en  smelteigenschappen) van binnenmaterialen die gebruikt worden in voertuigen van categorie M3 met  meer dan 22 passagiers, welke noch voor vervoer van staande passagiers, noch voor stadsvervoer zijn  bestemd. Lid-Staten die vóór de in artikel 3, lid 1, derde alinea, van deze richtlijn bedoelde datum  beschikken over wetgeving betreffende de verbrandingseigenschappen van binnenmaterialen die  gebruikt worden in voertuigen van andere categorieën dan hierboven genoemd, mogen deze wetgeving  blijven toepassen mits zij instemmen met typegoedkeuring van andere categorieën van voertuigen die  in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn. 2. DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder: 2.1. "goedkeuring van een voertuig": de goedkeuring van een type voertuig als omschreven in punt  2.2 wat de verbrandingseigenschappen van de in de passagiersruimten gebruikte onderdelen betreft; 2.2. "type voertuig": voertuigen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals: 2.2.1. inrichtingen zoals materialen, zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden, enz. die in de  passagiersruimte zijn gebruikt, 2.2.2. de massa van de gebruikte inrichting, in zoverre zij van invloed is op de in deze richtlijn  voorgeschreven prestaties, 2.2.3. de facultatieve voorzieningen, in zoverre zij geen nadelige invloed hebben op de in deze  richtlijn voorgeschreven prestaties; 2.3. "goedkeuring van een onderdeel": een goedkeuring voor inrichtingen, zoals materialen,  zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden, enz.; 2.4. "type onderdeel": onderdelen die onderling niet verschillen op essentiële punten zoals: 2.4.1. de materiaalsoort(en) (b. v. wol, plastic, rubber, gecombineerde materialen), 2.4.2. de gebruiksbestemming (zitplaatsstoffering, plafondbekleding, enz.), 2.4.3. de typeaanduiding van de fabrikant, 2.4.4. bij samengestelde materialen het aantal lagen, 2.4.5. andere kenmerken, in zoverre zij een duidelijke invloed hebben op de in deze richtlijn  voorgeschreven prestaties; 2.5. "passagiersruimte": de voor de inzittenden bestemde ruimte (met inbegrip van bar, keuken,  toilet, enz.) die wordt begrensd door: - het dak, - de vloer, - de zijwanden, - de deuren, - de buitenbeglazing, - de achterste scheidingswand van de ruimte of het steunvlak van de rugleuning van de achterste  zitplaats, - aan de bestuurderszijde van het verticale middenlangsvlak van het voertuig, het verticale  dwarsvlak door het punt R van de bestuurderszitplaats, zoals omschreven in bijlage III bij  Richtlijn 77/649/EEG, - aan de overzijde van het verticale middenlangsvlak van het voertuig, de voorste scheidingswand; 2.6. "zitplaats": een constructie die al dan niet een integrerend deel vormt van de constructie van  het voertuig, met inbegrip van de bekleding, en die plaats biedt aan één volwassen persoon. De term  dekt zowel een afzonderlijke zitplaats als een gedeelte van een bank dat plaats biedt aan één  volwassen persoon; 2.7. "groep zitplaatsen": zowel zitplaatsen in de vorm van een bank als naast elkaar geplaatste  zitplaatsen (d.w.z. zo bevestigd dat de voorste bevestigingen van een der zitplaatsen op één lijn  staan met de voorste of achterste bevestigingen van een andere zitplaats of daartussen liggen) die  plaats bieden aan één of meer volwassen personen; 2.8. "zitbank": een constructie, compleet met bekleding, die plaats biedt aan ten minste twee  volwassen personen; 2.9. "verbrandingssnelheid": quotiënt van de verbrande afstand, gemeten volgens de methode van  bijlage IV en/of bijlage VI bij deze richtlijn, en de tijd die de vlam nodig heeft om deze afstand  af te leggen. De verbrandingssnelheid wordt uitgedrukt in millimeter per minuut; 2.10. "samengesteld materiaal": materiaal bestaande uit verschillende lagen van gelijksoortige of  verschillende materialen die door cementeren, lijmen, bekleden, lassen, enz. bij elkaar worden  gehouden. Wanneer de verbinding van de verschillende materialen discontinu is (bij voorbeeld bij naaien,  hoogfrequent lassen en klinken), wordt het materiaal niet als samengesteld beschouwd; 2.11. "blootgestelde zijde": de zijde van het materiaal die naar de passagiersruimte is gericht  wanneer het materiaal in het voertuig is geïnstalleerd; 2.12. "stoffering": de combinatie van vulling en bekleding waarmee het geraamte van de zitplaats  wordt afgewerkt; 2.13. "bekleding": materiaal of materialen gebruikt als deklaag en grondlaag van een plafond, wand  of vloer. 3. Aanvraag van EEG-goedkeuring voor een type voertuig3.1. De aanvraag van EEG-goedkeuring  overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een type voertuig wat betreft de  verbrandingseigenschappen van de in de passagiersruimte gebruikte materialen wordt ingediend door  de fabrikant van het voertuig. 3.2. In bijlage II, aanhangsel 1, staat een model van het inlichtingenformulier. 3.3. Aan de met de keuringsproeven belaste technische dienst moet het volgende worden verstrekt: 3.3.1. voor inwendige onderdelen zonder EEG-goedkeuring: een in de punten 7.2, 7.3 en 7.4 nader  aangegeven aantal monsters van de in de voertuigen gebruikte onderdelen die representatief zijn  voor het goed te keuren type; 3.3.2. voor reeds goedgekeurde inwendige onderdelen: de goedkeuringen moeten bij de aanvraag om  goedkeuring van het type voertuig worden gevoegd; 3.3.3. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type. 4. Aanvraag van EEG-goedkeuring voor een type onderdeel4.1. De aanvraag van EEG-goedkeuring  overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een type onderdeel wat de  verbrandingseigenschappen van de gebruikte materialen betreft, wordt door de fabrikant ingediend. 4.2. In bijlage II, aanhangsel 2, staat een model van het inlichtingenformulier. 4.3. Aan de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst moet het volgende worden  verstrekt: 4.3.1. een in de punten 7.2, 7.3 en 7.4 nader aangegeven aantal monsters. De monsters moeten  duidelijk en onuitwisbaar zijn gemerkt met de handelsnaam of het handelsmerk van de aanvrager en de  typeaanduiding; 4.3.2. voor inrichtingen zoals zitplaatsen, gordijnen, scheidingswanden, enz., de in punt 4.3.1  aangegeven monsters benevens een volledige inrichting zoals boven vermeld. 5. Verlening van EEG-goedkeuring5.1. Indien aan de relevante voorschriften is voldaan, wordt  EEG-goedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, en indien van toepassing artikel 4, lid 4, van  Richtlijn 70/156/EEG verleend. 5.2. Een model van het EEG-goedkeuringscertificaat staat in: 5.2.1. bijlage III, aanhangsel 1, voor de in punt 3.1 bedoelde aanvragen; 5.2.2. bijlage III, aanhangsel 2, voor de in punt 4.1 bedoelde aanvragen. 5.3. Aan elk goedgekeurd type voertuig en type onderdeel wordt overeenkomstig bijlage VII van  Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer gegeven. Dezelfde Lid-Staat geeft niet hetzelfde nummer  aan een ander type voertuig of een ander type onderdeel. 6. Merk6.1. Ieder onderdeel dat overeenstemt met een type waarvoor krachtens deze richtlijn  goedkeuring is verleend, draagt een EEG-goedkeuringsmerk. Dit merk bestaat uit: 6.1.1. een rechthoek met daarin de kleine letter "e", gevolgd door de kenletters of het kengetal  van de Lid-Staat die de goedkeuring verleent: 1 voor Duitsland2 voor Frankrijk3 voor Italië4 voor Nederland5 voor Zweden6 voor België9 voor  Spanje11 voor het Verenigd Koninkrijk12 voor Oostenrijk13 voor Luxemburg17 voor Finland18 voor  Denemarken21 voor Portugal23 voor GriekenlandIRL voor Ierland; 6.1.2. in de nabijheid van de rechthoek: 6.1.2.1. het basisgoedkeuringsnummer in deel 4 van het in bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG  bedoelde goedkeuringsnummer, voorafgegaan door de twee cijfers van het reeksnummer dat aan de meest  recente belangrijke technische wijziging van Richtlijn . ./. . ./EG is gegeven op de datum waarop  de EEG-goedkeuring voor het type onderdeel is verleend. In deze richtlijn is het reeksnummer 00  (ongewijzigde vorm van de richtlijn); 6.1.2.2. tekens die de richting aangeven waarvoor de verbrandingssnelheid is bepaald: -  , . voor de horizontale richting (bijlage IV), -  - / voor de verticale richting (bijlage VI), -  , . - / voor de horizontale en verticale richting (bijlagen IV en VI); 6.1.2.3. het teken  V dat betekent dat het onderdeel op het punt van de smelteigenschappen (bijlage  V) is goedgekeurd en/of het teken  CD dat betekent dat het onderdeel is goedgekeurd als een  volledige inrichting, zoals zitplaatsen, scheidingswanden, bagagerekken, enz. 6.2. Indien de zitplaats is goedgekeurd als onderdeel of indien de zitting en de rugleuning van een  zitplaats of een zitbank met hetzelfde materiaal zijn bekleed, behoeft er slechts één merk per  zitplaats of zitbank aanwezig te zijn. 6.3. Het merk moet zodanig aan het onderdeel worden bevestigd dat het duidelijk leesbaar en  onuitwisbaar is, ook wanneer het onderdeel in een voertuig is aangebracht. 6.4. In het aanhangsel van deze bijlage staat een model van het EEG-goedkeuringsmerk voor een type  onderdeel. 7. Specificaties7.1. De in de passagiersruimte van het goed te keuren type voertuig gebruikte  materialen worden aan een of meer van de in de bijlagen IV, V en VI bij deze richtlijn beschreven  proeven onderworpen. 7.2. Van de volgende materialen worden in geval van een isotroop materiaal vijf monsters en in  geval van een anisotroop materiaal tien monsters (vijf voor elke richting) aan de in bijlage IV bij  deze richtlijn beschreven proef onderworpen: - materiaal/materialen gebruikt als stoffering van de zitplaatsen en hun toebehoren (met inbegrip  van de bestuurderszitplaats); - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van het plafond; - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van de zij- en achterwanden, met inbegrip van de  scheidingswanden; - materiaal/materialen met een thermische en/of akoestische functie; - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van de vloer; - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van bagagerekken en verwarmings- en  ventilatiepijpen; - materiaal/materialen gebruikt voor de lichtfittingen. Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor referentiedoeleinden. 7.2.1. Het resultaat van de proef wordt als bevredigend beschouwd indien de horizontale  verbrandingssnelheid bij de proefneming met het meest ongunstige resultaat niet meer dan 100  mm/minuut bedraagt of indien de vlam uitdooft voordat het laatste meetpunt wordt bereikt. 7.3. Van de volgende materialen worden vier monsters van elke zijde (indien deze niet identiek  zijn) aan de in bijlage V bij deze richtlijn beschreven proef onderworpen: - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van het plafond; - materiaal/materialen gebruikt als bekleding van bagagerekken en verwarmings- en ventilatiepijpen  die in het plafond zijn aangebracht; - materiaal/materialen gebruikt voor verlichtingspunten die in de bagagerekken en/of het plafond  zijn aangebracht. Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor referentiedoeleinden. 7.3.1. Het resultaat van de proef wordt als bevredigend beschouwd indien bij de proefneming met het  meest ongunstige resultaat geen druppels worden gevormd die de katoenwol doen vlamvatten. 7.4. Van de voor de gordijnen en zonweringen gebruikte materialen (en/of andere hangende  materialen) worden in geval van isotroop materiaal drie monsters en in geval van anisotroop  materiaal zes monsters aan de in bijlage VI bij deze richtlijn beschreven proef onderworpen. Bovendien wordt de technische dienst één monster verstrekt voor referentiedoeleinden. 7.4.1. Het resultaat van de proef wordt als bevredigend beschouwd indien de verticale  verbrandingssnelheid bij de proefneming met het meest ongunstige resultaat niet meer dan 100  mm/minuut bedraagt. 7.5. De volgende materialen worden niet onderworpen aan de in de bijlagen IV tot en met VI  beschreven proeven: 7.5.1. van metaal of glas vervaardigde elementen; 7.5.2. afzonderlijk zitplaatstoebehoren met een massa van niet-metalen delen van minder dan 200 g.  Indien de totale massa van de niet-metalen delen van dit toebehoren evenwel meer dan 400 g per  zitplaats bedraagt, moet elk materiaal worden beproefd; 7.5.3. elementen met een oppervlakte of volume van ten hoogste: 7.5.3.1. 100 cm² respectievelijk 40 cm³ voor elementen die aan een afzonderlijke zitplaats zijn  bevestigd; 7.5.3.2. 300 cm² respectievelijk 120 cm³ per rij zitplaatsen, doch maximaal per strekkende meter  van de passagiersruimte, voor elementen die in het voertuig zijn verspreid en die niet aan een  afzonderlijke zitplaats zijn bevestigd; 7.5.4. elektriciteitskabels; 7.5.5. elementen waarbij het onmogelijk is monsters te nemen waarvan de afmetingen voldoen aan de  voorschriften van bijlage IV, punt 3.1, bijlage V, punt 3, en bijlage VI, punt 3.1. 8. Wijziging van het type voertuig en materiaal en wijzigingen in deze goedkeuringen8.1. In het  geval van wijzigingen van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type zijn de bepalingen  van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing. 9. Overeenstemming van de produktie9.1. Maatregelen ter waarborging van de overeenstemming van de  produktie worden getroffen overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG. 10. Voorschriften voor de installatie van materialen en uitrusting in het voertuig en/of in de als  onderdeel goedgekeurde inrichtingen10.1. De materialen en/of uitrusting die gebruikt worden in de  passagiersruimte en/of in als onderdeel goedgekeurde inrichtingen, worden zodanig geïnstalleerd dat  het gevaar van ontvlamming en verplaatsing van vuur zo gering mogelijk wordt gehouden. 10.2. Deze binnenmaterialen en/of uitrusting worden uitsluitend geïnstalleerd in overeenstemming  met de gebruiksbestemming en de proeven die zij hebben ondergaan (zie de punten 7.2, 7.3 en 7.4),  speciaal wat hun verbrandingseigenschappen en smelteigenschappen (horizontale/verticale richting)  betreft. 10.3. Eventuele kleefmiddelen voor de bevestiging van het binnenmateriaal aan de ondersteunende  structuur dienen, voor zover mogelijk, geen nadelige invloed te hebben op de  verbrandingseigenschappen van het materiaal. Aanhangsel Model voor het EEG-goedkeuringsmerk voor een onderdeel>BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND  VAN DE GRAFIEK>Bovenstaand goedkeuringsmerk voor een type onderdeel laat zien dat het betrokken  binnenmateriaal in Duitsland (e 1) overeenkomstig deze richtlijn (00) onder het goedkeuringsnummer  2439 is goedgekeurd. De eerste twee cijfers geven aan dat dit onderdeel volgens de oorspronkelijke  vorm van deze richtlijn is goedgekeurd. Verder geeft het teken  , - / . aan dat dit type materiaal  wat betreft de horizontale en de verticale verbrandingssnelheid is goedgekeurd. De tekens  V en/of  CD geven een goedkeuring aan volgens bijlage V en/of een goedkeuring als een  complete inrichting, zoals zitplaatsen, scheidingswanden, enz. De andere tekens worden alleen  gebruikt indien zij van toepassing zijn.  BIJLAGE II INLICHTINGENFORMULIEREN Aanhangsel 1 Inlichtingenformulier nr. . . . overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad betreffende de EEG-goedkeuring van  een type voertuig met betrekking tot de verbrandingseigenschappen van bij inwendige constructie van  bepaalde categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen (Richtlijn . ./. . ./EG, laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn . ./. . ./EG)De onderstaande gegevens moeten, indien van toepassing, in  drievoud met een inhoudsopgave worden verstrekt. Eventuele tekeningen worden op een passende schaal  met voldoende details in formaat A4 of tot dat formaat gevouwen verstrekt. Op foto's moeten  voldoende details te zien zijn. Indien de systemen, onderdelen of afzonderlijke technische eenheden elektronisch gestuurde functies  hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt. 0. ALGEMEEN0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type en algemene handelsbenaming(en): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven0.3.1. Plaats  van dat merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort: 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): 1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief  voertuig: 9. CARROSSERIE9.10. Binneninrichting9.10.3. Zitplaatsen9.10.3.1. Aantal: 9.10.7. Verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën  motorvoertuigen gebruikte materialen9.10.7.1. Materiaal/materialen, gebruikt voor de  binnenbekleding van het dak9.10.7.1.1. Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel, indien  beschikbaar: 9.10.7.1.2. Voor niet goedgekeurde materialen of onderdelen9.10.7.1.2.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 9.10.7.1.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.1.2.3. type bekleding (1): De in dit inlichtingenformulier gebruikte nummering en voetnoten komen overeen met deze van bijlage  I van Richtlijn 70/156/EEG. Punten die niet relevant zijn voor deze richtlijn vallen weg. 9.10.7.1.2.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm9.10.7.2. Materiaal/materialen gebruikt voor de zij-  en achterwanden9.10.7.2.1. Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel, indien beschikbaar: 9.10.7.2.2. Voor niet goedgekeurde materialen9.10.7.2.2.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: 9.10.7.2.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.2.2.3. soort bekleding (1)9.10.7.2.2.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm9.10.7.3.  Materiaal/materialen gebruikt voor de vloer9.10.7.3.1. Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel,  indien beschikbaar: 9.10.7.3.2. Voor niet goedgekeurde materialen9.10.7.3.2.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: . . . 9.10.7.3.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.3.2.3. soort bekleding (1)9.10.7.3.2.4. maximum-/minimumdikte . . . mm9.10.7.4.  Materiaal/materialen, gebruikt voor de stoffering van de zitplaatsen9.10.7.4.1.  Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel, indien beschikbaar9.10.7.4.2. Voor niet goedgekeurde  materialen9.10.7.4.2.1. basismateriaal (-materialen)/aanduiding: 9.10.7.4.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.4.2.3. soort bekleding (1)9.10.7.4.2.4. maximum-/minimumdikte . . . mm9.10.7.5.  Materiaal/materialen, gebruikt voor de verwarmings- en ventilatiepijpen9.10.7.5.1.  Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel, indien beschikbaar: 9.10.7.5.2. Voor niet goedgekeurde materialen9.10.7.5.2.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: . . . 9.10.7.5.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.5.2.3. soort bekleding (1)9.10.7.5.2.4. maximum-/minimumdikte . . . mm9.10.7.6.  Materiaal/materialen gebruikt voor bagagerekken9.10.7.6.1. Goedkeuringsnummer(s) van het  onderdeel, indien beschikbaar: 9.10.7.6.2. Voor niet goedgekeurde materialen9.10.7.6.2.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: 9.10.7.6.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.6.2.3. soort bekleding (1)9.10.7.6.2.4. maximum-/minimumdikte . . . mm9.10.7.7.  Materiaal/materialen gebruikt voor andere doeleinden9.10.7.7.1. Gebruiksbestemming: 9.10.7.7.2. Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel, indien beschikbaar: 9.10.7.7.3. Voor niet goedgekeurde materialen9.10.7.7.3.1. basismateriaal  (-materialen)/aanduiding: 9.10.7.7.3.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 9.10.7.7.3.3. soort bekleding (1): 9.10.7.7.3.4. maximum-/minimumdikte . . . mm9.10.7.8. Onderdelen goedgekeurd als complete  inrichtingen (zitplaatsen, scheidingswanden, bagagerekken, enz.)9.10.7.8.1. Goedkeuringsnummer van  het onderdeel: 9.10.7.8.2. Voor de complete inrichting: zitplaats, scheidingswand, bagagerekken, enz. (1). Aanhangsel 2 Inlichtingenformulier nr. . . . overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad betreffende de EEG-goedkeuring van  een type onderdeel met betrekking tot de verbrandingseigenschappen van materialen die worden  gebruikt bij de inwendige constructie van bepaalde categorieën motorvoertuigen (Richtlijn . ./. .  ./EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . ./. . ./EG)De onderstaande gegevens moeten, indien van  toepassing, in drievoud met een inhoudsopgave worden verstrekt. Eventuele tekeningen worden op een  passende schaal met voldoende details in formaat A4 of tot dat formaat gevouwen verstrekt. Op  foto's moeten voldoende details te zien zijn. Indien de systemen, onderdelen of afzonderlijke technische eenheden elektronisch gestuurde functies  hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt. 0. ALGEMEEN0.1. Merk (firmanaam): 0.2. Type en algemene handelsbenaming(en): 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.7. Bij onderdelen en afzonderlijke technische eenheden de plaats en bevestigingswijze van het  EEG-goedkeuringsmerk: 0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): 1. BINNENMATERIALEN1.1. Materiaal/materialen gebruikt voor de binnenbekleding van het dak1.1.1.  basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.1.3. soort bekleding (1): 1.1.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.1.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.2. Materiaal/materialen gebruikt voor de zij- en achterwanden1.2.1.  basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.2.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.2.3. soort bekleding (1): 1.2.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.2.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.3. Materiaal/materialen gebruikt voor de vloer1.3.1 basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . .  . / . . . 1.3.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.3.3. soort bekleding (1): 1.3.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.3.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.4. Materiaal/materialen gebruikt voor de stoffering van de zitplaatsen1.4.1.  basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.4.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.4.3. soort bekleding (1): 1.4.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.4.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.5. Materiaal/materialen gebruikt voor de verwarmings- en ventilatiepijpen1.5.1.  basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.5.2. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.5.3. soort bekleding (1): 1.5.4. maximum/minimumdikte: . . . mm1.5.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.6. Materiaal/materialen gebruikt voor bagagerekken1.6.1. goedkeuringsnummer(s) onderdeel en  inrichting: 1.6.2. basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.6.3. soort bekleding (1): 1.6.4. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.6.5. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: 1.7. Materiaal/materialen gebruikt voor andere doeleinden1.7.1. gebruiksbestemming: 1.7.2. basismateriaal(-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.7.3. samengesteld/enkelvoudig (1) materiaal, aantal lagen (1): 1.7.4. soort bekleding (1): 1.7.5. maximum-/minimumdikte: . . . mm1.7.6. goedkeuringsnummer, indien beschikbaar: (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.  BIJLAGE III EEG-GOEDKEURINGSCERTIFICATEN Aanhangsel 1 MODEL(maximumformaat: A4 (210  × 297 mm))EEG-goedkeuringscertificaatMededeling betreffende de- goedkeuring (1)- uitbreiding  van de goedkeuring (1)- weigering van de goedkeuring (1)- intrekking van de goedkeuring (1)van  een type voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn . ./.  . ./EGEEG-goedkeuring nr. Reden voor de uitbreiding: DEEL I0.1. Merk (handelsnaam van de fabrikant): 0.2. Type en handelsbenaming(en): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien dit op het voertuig/het onderdeel/de  afzonderlijke technische eenheid (1) (2) is aangegeven: 0.3.1. Plaats van het merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (3): 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.7. Bij onderdelen en afzonderlijke technische eenheden de plaats en bevestigingswijze van het  EEG-goedkeuringsmerk: 0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): DEEL II1. Aanvullende gegevens (indien van toepassing): zie addendum. 2. Met de keuring belaste technische dienst: 3. Datum van het keuringsrapport: 4. Nummer van het keuringsrapport: 5. Eventuele opmerkingen: zie addendum. 6. Plaats: 7. Datum: 8. Handtekening: 9. Bijgevoegd wordt de inhoudsopgave van het informatiepakket dat bij de administratieve dienst die  de goedkeuring heeft verleend, wordt bewaard en op verzoek verkrijgbaar is. Addendum bij EEG-goedkeuringscertificaat nr. . . . betreffende de goedkeuring van een voertuig  met betrekking tot Richtlijn . ./. . ./EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . ./. . ./EG1.  AANVULLENDE INFORMATIE1.1. Verbrandingseigenschappen van bij de inwendige constructie van bepaalde  categorieën motorvoertuigen gebruikte materialen1.1.1. Materiaal/materialen gebruikt voor de  bekleding van het plafondGoedkeuringsnummer(s) van het onderdeel en/of de inrichting: ofbasismateriaal (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.2. Materiaal/materialen gebruikt voor de zij- en achterwandenGoedkeuringsnummer(s) van het  onderdeel en/of de inrichting: ofbasismateriaal (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.3. Materiaal/materialen, gebruikt voor de vloerGoedkeuringsnummer(s) van het onderdeel en/of  de inrichting: ofbasismateriaal (basismaterialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.4. Materiaal/materialen gebruikt voor de stoffering van de zitplaatsenGoedkeuringsnummer(s)  van het onderdeel en/of de inrichting: ofbasismateriaal (basismaterialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.5. Materiaal/materialen gebruikt voor de verwarmings- en ventilatiepijpenGoedkeuringsnummer(s)  van het onderdeel en/of de inrichting: ofbasismateriaal (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.6. Materiaal/materialen gebruikt voor de bagagerekkenGoedkeuringsnummer(s) van het onderdeel  en/of de inrichting: ofbasismateriaal (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.7. Materiaal/materialen gebruikt voor andere doeleindenGebruiksbestemming(en): Goedkeuringsnummer(s) van het onderdeel en/of de inrichting: ofbasismateriaal (-materialen)/aanduiding: . . . / . . . 1.1.8. Als complete inrichtingen goedgekeurde onderdelenGoedkeuringsnummer onderdeel: voor een zitplaats, scheidingswand, bagagerekken enz. (1), of nader vermelden: 5. Opmerkingen: . . . . . . . . . . . . . . Aanhangsel 2 MODEL(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))EEG-goedkeuringscertificaatMededeling  betreffende de- goedkeuring (1)- uitbreiding van de goedkeuring (1)- weigering van de  goedkeuring (1)- intrekking van de goedkeuring (1)van een type voertuig/onderdeel/afzonderlijke  technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn . ./. . ./EGEEG-goedkeuring nr. Reden voor de uitbreiding: DEEL I0.1. Merk (handelsnaam van de fabrikant): 0.2. Type en handelsbenaming(en): 0.3. Middel tot identificatie van het type, indien dit op het voertuig/het onderdeel/de  afzonderlijke technische eenheid (1) (2) is aangegeven: 0.3.1. Plaats van het merkteken: 0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (3): 0.5. Naam en adres van de fabrikant: 0.7. Bij onderdelen en afzonderlijke technische eenheden de plaats en bevestigingswijze van het  EEG-goedkeuringsmerk: 0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): DEEL II1. Aanvullende gegevens (indien van toepassing): zie addendum. 2. Met de keuring belaste technische dienst: 3. Datum van het keuringsrapport: 4. Nummer van het keuringsrapport: 5. Eventuele opmerkingen: zie addendum. 6. Plaats: 7. Datum: 8. Handtekening: 9. Bijgevoegd wordt de inhoudsopgave van het informatiepakket dat bij de administratieve dienst die  de goedkeuring heeft verleend, wordt bewaard en op verzoek verkrijgbaar is. Addendum bij EEG-goedkeuringscertificaat nr. . . . betreffende de goedkeuring van  binnenmaterialen met betrekking tot Richtlijn . ./. . ./EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn .  ./. . ./EG1. AANVULLENDE INFORMATIE1.1. Materiaal is geschikt voor installatie- als  plafondbekleding (1)- als bekleding van zij- of achterwanden (1)- als vloerbedekking (1)- als  stoffering of bekleding (1) van zitplaatsen- als verwarmings- of ventilatiepijp (1)- als  bagagerek (1)- voor andere doeleinden (nader vermelden): Onderdelen zijn als complete inrichtingen (zitplaatsen, scheidingswanden, bagagerekken enz. (1)  geschikt voor installatie in voertuigen van de categorieën M2 en M3 (1). 1.2. De inachtneming van de voorschriften betreffende de verbrandingssnelheid is gecontroleerd  inhorizontale ( , .)verticale ( - /)horizontale en verticale ( , - / .) richting (1). De inachtneming van de voorschriften betreffende de smeltsnelheid is gecontroleerd voor onderdelen  overeenkomstig bijlage V, teken  V. De conformiteit is gecontroleerd voor als complete inrichtingen goedgekeurde onderdelen, teken  CD  . 1.3. Eventuele gebruiksbeperkingen en installatievoorschriften: 5. Opmerkingen: (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. (2) Indien de middelen ter identificatie van het type tekens bevatten die niet van betekenis zijn  voor de beschrijving van het voertuig, het onderdeel of de afzonderlijke technische eenheid welke  onder dit goedkeuringscertificaat valt, moeten dergelijke tekens in de documenten te worden  weergegeven door het symbool "?" (bij voorbeeld ABC?? 123??). (3) Als omschreven in bijlage II A bij Richtlijn 70/156/EEG. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is. (2) Indien de middelen ter identificatie van het type karakters bevatten die niet van betekenis  zijn voor de beschrijving van het voertuig, het onderdeel of de afzonderlijke technische eenheid,  welke onder dit goedkeuringscertificaat valt, moeten dergelijke tekens in de documenten worden  weergegeven door het symbool "?" (bij voorbeeld ABC?? 123??). (3) Als omschreven in bijlage II A bij Richtlijn 70/156/EEG. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.  BIJLAGE IV PROEF TER BEPALING VAN DE HORIZONTALE VERBRANDINGSSNELHEID VAN MATERIALEN 1.  PrincipeEen monster wordt horizontaal in een U-vormige houder geplaatst en in een  verbrandingskamer gedurende 15 seconden blootgesteld aan een welomschreven vlam met geringe energie  die tegen de vrije rand van het monster wordt gehouden. Met de proef wordt nagegaan of de vlam  uitdooft en, zo ja, wanneer, dan wel hoeveel tijd de vlam nodig heeft om een bepaalde afstand af te  leggen. 2. Inrichting2.1. Verbrandingskamer (figuur 1), bij voorkeur van roestvrij staal, met de in figuur  2 vermelde afmetingen. Aan de voorzijde van deze kamer bevindt zich een vuurvast kijkvenster, dat  eventueel de gehele voorwand kan beslaan en dat tevens als toegangsluik kan dienen. In de bodem van de kamer zitten luchtgaten en bovenaan loopt een luchtspleet over de gehele omtrek.  De kamer rust op vier voeten met een hoogte van 10 mm. Aan één kant van de kamer mag zich een opening bevinden voor het inbrengen van de monsterhouder;  aan de andere kant is er een opening waar de toevoerpijp voor het gas doorheen loopt. Het gesmolten  materiaal wordt opgevangen in een bakje (zie figuur 3) dat op de bodem van de kamer tussen de  luchtgaten wordt geplaatst, maar deze niet mag afdekken. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 1Voorbeeld van een verbrandingskamer, met  monsterhouder en opvangbakje>BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 2Voorbeeld van  een verbrandingskamer(Afmetingen in mm)>BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur  3Voorbeeld van een opvangbakje(Afmetingen in mm)2.2. Monsterhouder, bestaande uit twee U-vormige  metaalplaten of ramen van corrosiebestendig materiaal. De afmetingen zijn aangegeven in figuur 4. Op de onderste plaat staan pennen en in de bovenste plaat zitten overeenkomstige gaten, zodat het  monster stevig tussen de platen kan worden bevestigd. De pennen markeren ook de meetpunten aan het  begin en het einde van het verbrandingstraject. Er moet een ondersteuning worden geleverd, bestaande uit warmtevaste draad met een diameter van  0,25 mm, dat telkens op een afstand van 25 mm dwars over de onderste plaat van de monsterhouder  wordt gespannen (zie figuur 5). De onderkant van het monster moet zich op 178 mm boven de bodemplaat bevinden. De afstand tussen de  voorrand van de monsterhouder en de wand van de kamer moet 22 mm bedragen; de afstand tussen de  randen van de monsterhouder in lengterichting en de zijwanden van de kamer moet 50 mm bedragen  (alle afmetingen aan de binnenzijde gemeten) (zie de figuren 1 en 2). >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 4Voorbeeld van een monsterhouder(Afmetingen  in mm)>BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 5Voorbeeld van de doorsnede het  U-vormige raam, onderste gedeelte, met voorziening voor bevestigingsdraden(Afmetingen in mm)2.3.  Gasbrander. De voor de proef benodigde kleine vlam wordt geleverd door een bunsenbrander met een  binnendiameter van 9,5 ± 0,5 mm. De brander wordt zodanig in de verbrandingskamer opgesteld dat het  midden van de pijp zich op 19 mm onder het midden van de onderste rand van de open zijde van het  monster bevindt (zie figuur 2). 2.4. Gas. Het aan de brander toegevoerde gas moet een verbrandingswarmte hebben van ongeveer 38  MJ/m³ (b.v. aardgas). 2.5. Metalen kam met een lengte van ten minste 110 mm en voorzien van zeven of acht tanden met  afgeronde punt per 25 mm. 2.6. Chronometer, tot op 0,5 s nauwkeurig. 2.7. Zuigkap. De verbrandingskamer mag worden opgesteld in een laboratoriumzuigkap, op voorwaarde  dat het binnenvolume van de zuigkap ten minste 20-maal, maar ten hoogste 110-maal zo groot is als  het volume van de verbrandingskamer en dat geen van de afmetingen ervan (hoogte, breedte of diepte)  meer dan 2,5-maal een van beide andere bedraagt. Voor de proef wordt de stijgsnelheid van de lucht in de zuigkap gemeten op een afstand van 100 mm  voor en achter het gebied waar de verbrandingskamer uiteindelijk zal worden opgesteld. De  meetwaarde moet tussen 0,10 en 0,30 m/s liggen, zodat de bediener niet door de  verbrandingsprodukten wordt gehinderd. Ook een kap met natuurlijke afzuiging mag worden gebruikt,  mits de luchtsnelheid voldoende is. 3. Monsters3.1. Vorm en afmetingen3.1.1. De vorm en de afmetingen van het monster zijn aangegeven  in figuur 6. De dikte van het monster stemt overeen met de dikte van het te beproeven produkt, doch  mag niet meer dan 13 mm bedragen. Voor zover mogelijk moet de dikte van het monster over de gehele  lengte constant zijn. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 6Monster(Afmetingen in mm)3.1.2. Wanneer  het vanwege de vorm en de afmetingen van een produkt niet mogelijk is een monster met de aangegeven  maten te nemen, moeten de volgende minimumafmetingen in acht worden genomen: a) bij monsters met een breedte tussen 3 en 60 mm moet de lengte 356 mm bedragen. In dit geval  wordt het materiaal over de breedte van het produkt beproefd; b) bij monsters met een breedte tussen 60 en 100 mm moet de lengte ten minste 138 mm bedragen. In  dit geval komt de mogelijke verbrandingsafstand overeen met de lengte van het monster en begint de  meting bij het eerste meetpunt. 3.2. MonsternemingDe monsters moeten van het te beproeven materiaal worden genomen. Bij materiaal  dat in verschillende richtingen een andere verbrandingssnelheid vertoont, moeten beide richtingen  worden beproefd. De monsters moeten zodanig worden genomen en in de proefinrichting worden  geplaatst dat de hoogste verbrandingssnelheid wordt gemeten. Als het geleverde materiaal op een vaste breedte is gesneden, moeten stukken met een lengte van ten  minste 500 mm over de gehele breedte worden gesneden. Er moeten dan monsters uit het stuk worden  genomen op een afstand van ten minste 100 mm van de rand van het materiaal en op onderling gelijke  afstanden. Van afgewerkte produkten moeten de monsters op dezelfde wijze worden genomen, voor zover de vorm  van het produkt dit toelaat. Als het produkt meer dan 13 mm dik is, moet van de andere kant dan die  welke naar de passagiersruimte is gericht, de dikte op mechanische wijze tot 13 mm worden  verminderd. Zo dit onmogelijk is, moet de proef in overleg met de met de keuringsproeven belaste  technische dienst bij de oorspronkelijke dikte van het materiaal worden uitgevoerd. Deze dikte moet  in het beproevingsrapport worden vermeld. Samengestelde materialen (zie punt 2.10 van bijlage I) moeten als één stuk worden beproefd. Als er verscheidene lagen van verschillende materialen zijn gebruikt, die niet als een samengesteld  materiaal kunnen worden beschouwd, moet elke laag tot op een diepte van 13 mm vanaf het naar de  passagiersruimte gerichte oppervlak afzonderlijk worden beproefd. 3.3. BewaringDe monsters moeten gedurende ten minste 24 uur en ten hoogste zeven dagen bij een  temperatuur van 23 ± 2 °C en een relatieve vochtigheid van 50 ± 5 % worden bewaard; zij moeten tot  op het ogenblik van de proef onder deze omstandigheden bewaard blijven. 4. Werkwijze4.1. Leg monsters met gemoltoneerd of gecapitonneerd oppervlak op een plat vlak en kam  ze met de kam (zie punt 2.5) tweemaal tegen de haren in. 4.2. Leg het monster met de blootgestelde zijde naar beneden, dus in de richting van de vlam, in de  monsterhouder (zie punt 2.2). 4.3. Stel de gasvlam met behulp van het maatstreepje op de kamer in op een hoogte van 38 mm,  waarbij de luchtaanvoer van de brander wordt afgesloten. De vlam moet gedurende ten minste één  minuut hebben gebrand, zodat ze stabiel is voordat met de proef wordt begonnen. 4.4. Schuif de monsterhouder in de verbrandingskamer zodat het uiteinde van het monster aan de vlam  wordt blootgesteld, en sluit 15 seconden later de gastoevoer af. 4.5. De verbrandingstijd wordt gemeten vanaf het ogenblik dat de voorste rand van de vlam voorbij  het eerste meetpunt komt. Volg de voortplanting van de vlam aan de zijde die het snelste brandt  (boven- of onderzijde). 4.6. De meting van de verbrandingstijd wordt gestopt op het ogenblik dat de vlam het laatste  meetpunt bereikt of wanneer de vlam uitdooft voordat zij dit punt heeft bereikt. Als de vlam het  laatste meetpunt niet haalt, wordt de verbrande afstand gemeten tot aan het punt waar de vlam is  gedoofd. De verbrande afstand is het vernietigde gedeelte van het monster dat aan de oppervlakte of  binnenin door verbranding is verteerd. 4.7. Wanneer het monster geen vlam vat of wanneer het niet verder brandt nadat de brander is  gedoofd, of wanneer de vlam uitdooft voordat zij het eerste meetpunt heeft bereikt zodat het niet  mogelijk is een verbrandingsduur te meten, moet in het beproevingsrapport een verbrandingssnelheid  van 0 mm/min. worden genoteerd. 4.8. Als er een serie proeven wordt genomen of wanneer een proef herhaaldelijk wordt uitgevoerd,  moet telkens vóór het begin van een proef worden nagegaan of de temperatuur in de verbrandingskamer  of van de monsterhouder niet meer dan 30 °C bedraagt. 5. BerekeningswijzeDe verbrandingssnelheid B (1), in millimeter per minuut, wordt berekend aan de  hand van de formule: B =  >NUM>s >DEN>t × 60waarin: s = de lengte van de verbrande afstand in millimeter, t = de verbrandingsduur voor de afstand s in seconden. (1) De verbrandingssnelheid B van een monster wordt alleen berekend indien de vlam het  laatste meetpunt of het einde van het monster bereikt.  BIJLAGE V PROEF TER BEPALING VAN DE SMELTEIGENSCHAPPEN VAN MATERIALEN 1. PrincipeEen  horizontaal geplaatst monster wordt door een elektrische straler verwarmd. Om de gevormde druppels  op te vangen, wordt onder het monster een opvangbakje gezet. Het opvangbakje wordt met watten gevuld, zodat kan worden nagegaan of de druppels vlam hebben  gevat. 2. InrichtingDe inrichting bestaat uit (figuur 1): a) een elektrische straler, b) een steunring voor het monster met rooster, c) een opvangbakje (voor de ontstane druppels), d) een statief (voor de bevestiging van de instrumenten). 2.1. Een elektrische straler met een nuttig vermogen van 500 W fungeert als warmtebron. Als  stralingsoppervlak wordt een uit kwartsglas vervaardigde transparante plaat met een diameter van  100 ± 5 mm gebruikt. De door dit apparaat uitgestraalde warmte moet 3 W/cm² bedragen, gemeten in een aan het  stralingsoppervlak parallel vlak op een afstand van 30 mm. 2.2. KalibratieBij de kalibratie van de straler wordt een warmtefluxmeter (radiometer) van het  Gardon-type (folie) met een nominaal meetbereik van ten hoogste 10 W/cm² gebruikt. Het meetplaatje, dat door straling en mogelijk voor een klein deel door convectie wordt opgewarmd,  moet vlak en cirkelvormig zijn, een diameter van ten hoogste 10 mm bezitten en met een duurzame  matzwarte lak zijn afgewerkt. Het meetplaatje dient te zijn gevat in een watergekoeld lichaam met  een uit hoogglanzend metaal vervaardigde, vlakke voorkant die in hetzelfde vlak ligt als het  meetplaatje, cirkelvormig is en een diameter van ongeveer 25 mm heeft. De op het meetplaatje vallende straling mag niet door een venster heen gaan. Het instrument moet  robuust zijn, eenvoudig zijn te monteren en te gebruiken, ongevoelig zijn voor tocht en bij  kalibratie stabiel zijn. Het instrument moet tot op ± 3 % nauwkeurig zijn en de metingen dienen tot  op 0,5 % reproduceerbaar te zijn. Wanneer de elektrische straler opnieuw wordt gekalibreerd, wordt de kalibratie van de  warmtefluxmeter gecontroleerd door vergelijking met een instrument dat als standaard dient en niet  voor andere doeleinden wordt gebruikt. Het kalibratie-instrument wordt overeenkomstig de nationale  normen eenmaal per jaar volledig geijkt. 2.2.1. KalibratiecontroleDe bestralingssterkte bij het ingangsvermogen dat bij de oorspronkelijke  kalibratie noodzakelijk was voor een bestralingssterkte van 3 W/cm², wordt regelmatig (ten minste  elke 50 bedrijfsuren) gecontroleerd en de inrichting wordt opnieuw gekalibreerd indien bij een  dergelijke controle een afwijking van meer dan 0,06 W/cm² wordt geconstateerd. 2.2.2. KalibratieprocedureDe inrichting wordt in een praktisch tochtvrije ruimte geplaatst  (luchtsnelheid maximaal 0,2 m/s). De warmtefluxmeter wordt op een zodanige wijze op de plaats van het monster in de inrichting  aangebracht, dat het meetplaatje van de warmtefluxmeter een centrale positie inneemt ten opzichte  van het stralingsoppervlak van de straler. Vervolgens wordt de voeding ingeschakeld en wordt de regelaar ingesteld op het ingangsvermogen dat  noodzakelijk is om in het midden van het stralingsoppervlak een bestralingssterkte van 3 W/cm² te  verkrijgen. Nadat de voedingsbron zodanig is afgesteld dat een bestralingssterkte van 3 W/cm² wordt  gemeten, mag gedurende een periode van vijf minuten geen verdere bijregeling plaatsvinden, zodat  een evenwicht kan worden bereikt. 2.3. Ter ondersteuning van de monsters wordt een metalen ring gebruikt (figuur 1). Bovenop deze  steunring wordt een van roestvrij staaldraad vervaardigd rooster geplaatst met de volgende  afmetingen: - inwendige diameter: 118 mm, - afmetingen van de openingen: 2,10 mm × 2,10 mm, - diameter van het staaldraad: 0,70 mm. 2.4. Het opvangbakje bestaat uit een cilindrische buis met een inwendige diameter van 118 mm en een  lengte van 12 mm. Het opvangbakje wordt met watten gevuld. 2.5. De in de punten 2.1, 2.3 en 2.4 beschreven instrumenten worden op een verticaal statief  gemonteerd. De straler wordt op een zodanige wijze aan de top van het statief bevestigd dat het  stralingsoppervlak horizontaal is en de straling naar beneden is gericht. De kolom van het statief wordt voorzien van een hendel/pedaal waarmee de elektrische straler  langzaam kan worden opgetild. Met een pal wordt ervoor gezorgd dat de straler in zijn normale  positie kan worden teruggebracht. In de normale positie vallen de assen van de elektrische straler, de steunring voor het monster en  het opvangbakje samen. 3. MonstersDe proefmonsters moeten de volgende afmetingen hebben: 70 mm × 70 mm. Van afgewerkte produkten moeten de monsters op dezelfde wijze worden genomen, voor zover de vorm  van het produkt dit toelaat. Als het produkt meer dan 13 mm dik is, moet van de andere kant dan die  welke naar de passagiersruimte is gericht, de dikte op mechanische wijze tot 13 mm worden  verminderd. Indien dit onmogelijk is, moet de proef in overleg met de met de keuringsproeven  belaste technische dienst bij de oorspronkelijke dikte van het materiaal worden uitgevoerd. Deze  dikte moet in het beproevingsrapport worden vermeld. Samengestelde materialen (zie punt 2.10 van bijlage I) moeten als één stuk worden beproefd. Als er verscheidene lagen van verschillende materialen zijn gebruikt, die niet als een samengesteld  materiaal kunnen worden beschouwd, moet elke laag tot op een diepte van 13 mm vanaf het naar de  passagiersruimte gerichte oppervlak afzonderlijk worden beproefd. De totale massa van het proefmonster moet ten minste 2 g bedragen. Is de massa van één monster te  klein, dan wordt een voldoende aantal monsters toegevoegd. Indien de onder- en bovenkant van het monster van verschillend materiaal zijn, moet de proef op  beide kanten worden uitgevoerd, hetgeen betekent dat acht monsters moeten worden beproefd. De monsters en de watten moeten gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 23 ± 2° C en  een relatieve vochtigheid van 50 ± 5 % worden bewaard; zij moeten tot op het ogenblik van de proef  onder deze omstandigheden bewaard blijven. 4. WerkwijzeHet monster wordt op het rooster geplaatst en de steunring wordt zodanig afgesteld dat  de afstand tussen het oppervlak van de straler en de bovenkant van het monster 30 mm bedraagt. Het opvangbakje met de watten wordt op een afstand van 300 mm onder het rooster van de steunring  geplaatst. De elektrische straler wordt opzij gedraaid, zodat de straling niet op het monster valt, en  vervolgens ingeschakeld. Zodra hij zijn volle vermogen heeft bereikt, wordt hij boven het monster  geplaatst en wordt de tijdmeting gestart. Indien het materiaal smelt of vervormt, wordt de hoogte van de straler aangepast zodat de afstand  30 mm blijft. Indien het materiaal ontbrandt, wordt de straler na drie seconden weggedraaid. Zodra de vlam is  uitgedoofd, wordt hij weer in de oorspronkelijke positie gebracht. Gedurende de eerste vijf minuten  van de proef wordt deze procedure zo vaak als nodig herhaald. De straler wordt na de eerste vijf minuten van de proefneming: i) indien het monster is uitgedoofd (ongeacht of het monster gedurende de eerste vijf minuten van  de proef vlam heeft gevat), in de oorspronkelijke positie gelaten, zelfs als het monster opnieuw  ontbrandt; ii) indien het monster brandt, in de oorspronkelijke positie teruggebracht zodra het monster is  uitgedoofd. In beide gevallen wordt de proef gedurende vijf minuten voortgezet. 5. ResultatenDe waargenomen verschijnselen worden in het beproevingsrapport genoteerd. Onder meer  moet erop worden gelet: - of er druppels, al dan niet brandend, in het opvangbakje zijn gevallen; - of de watten zijn ontbrand. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 1(Afmetingen in mm) BIJLAGE VI PROEF TER BEPALING VAN DE VERTICALE VERBRANDINGSSNELHEID VAN MATERIALEN 1.  PrincipeBij deze proef worden verticaal geplaatste monsters met behulp van een vlam aangestoken en  wordt de voortplantingssnelheid van de vlam door het beproefde materiaal bepaald. 2. InrichtingDe inrichting bestaat uit: a) een monsterhouder, b) een brander, c) een ventilatiesysteem voor de afvoer van gas en verbrandingsprodukten, d) een mal, e) markeringsdraden van witte glanskatoen met een maximale lineaire dichtheid van 50 tex. 2.1. De monsterhouder bestaat uit een rechthoekig raam met een hoogte van 560 mm en bezit twee star  met elkaar verbonden parallelle staven op een afstand van 150 mm van elkaar, waarop pennen zijn  aangebracht voor de bevestiging van het proefmonster, dat zich in een vlak op een afstand van ten  minste 20 mm van het raamwerk dient te bevinden. De bevestigingspennen, met een diameter van ten  hoogste 2 mm, hebben een lengte van ten minste 27 mm. De pennen worden op de in figuur 1 aangegeven  plaatsen op de parallelle staven aangebracht. Het raamwerk wordt op een geschikte steun gemonteerd  teneinde de staven gedurende de proef in een verticale positie te houden. (Met het oog op de  bevestiging van het monster op de pennen in een vlak op een afstand van 20 mm van het raamwerk,  mogen naast de bevestigingspennen afstandhouders met een diameter van 2 mm worden aangebracht). 2.2. De brander is beschreven in figuur 3. Aan de brander wordt propaan- of butaangas van handelskwaliteit toegevoerd. De brander wordt vóór, doch iets lager dan het monster geplaatst in een vlak dat door de verticale  hartlijn van het monster gaat en loodrecht op het oppervlak ervan staat (zie figuur 2), zodat de  lengteas van de brander een hoek van 30° met de verticaal maakt en naar de onderrand van het  monster wijst. De afstand tussen het uiteinde van de brander en de onderrand van het monster dient  20 mm te bedragen. 2.3. De proefinrichting mag worden opgesteld in een rookkast, op voorwaarde dat het binnenvolume  van de rookkast ten minste 20-maal, maar ten hoogste 110-maal zo groot is als het volume van de  proefinrichting en dat geen van de afmetingen ervan (hoogte, breedte of diepte) meer dan 2,5-maal  een van beide andere bedraagt. Vóór de proef wordt de stijgsnelheid van de lucht in de zuigkap  gemeten op een afstand van 100 mm voor en achter het gebied waar de proefinrichting uiteindelijk  zal worden opgesteld. De meetwaarde moet tussen 0,10 en 0,30 m/s liggen, zodat de bediener niet  door de verbrandingsprodukten wordt gehinderd. Ook een kap met natuurlijke afzuiging mag worden  gebruikt, mits de luchtsnelheid voldoende is. 2.4. Er wordt gebruik gemaakt van een van geschikt materiaal vervaardigde vlakke onbuigzame mal  waarvan de afmetingen met die van het monster overeenkomen. In de mal worden gaten met een diameter  van ongeveer 2 mm geboord zodat de afstanden tussen de middelpunten van de gaten overeenstemmen met  de afstanden tussen de pennen op het raam (zie figuur 1). De gaten moeten op gelijke afstand aan  weerszijden van de verticale hartlijn van de mal worden aangebracht. 3. Monsters3.1. De monsters moeten de volgende afmetingen hebben: 560 mm × 170 mm. 3.2. De monsters moeten gedurende ten minste 24 uur bij een temperatuur van 23 ± 2 °C en een  relatieve vochtigheid van 50 ± 5 % worden bewaard; zij moeten tot op het ogenblik van de proef  onder deze omstandigheden bewaard blijven. 4. Werkwijze4.1. De proef moet worden uitgevoerd bij een omgevingstemperatuur van 10 tot 30 °C en  een relatieve vochtigheid van 15 tot 80 %. 4.2. De brander wordt gedurende twee minuten voorgewarmd. De vlamhoogte wordt afgeregeld op 40 ± 2  mm, waarbij de vlamhoogte wordt gemeten als de afstand tussen het uiteinde van de branderpijp en de  top van het gele deel van de vlam wanneer de brander verticaal staat en de vlam in gedempt licht  wordt geobserveerd. 4.3. Het monster wordt op de pennen van het testraam geprikt, waarbij ervoor wordt gezorgd dat de  pennen het monster op de met behulp van de mal gemerkte punten doorboren en dat het monster op een  afstand van ten minste 20 mm van het raam verwijderd blijft. Het raam wordt op de steun gemonteerd,  zodat het monster verticaal staat. 4.4. De markeringsdraden worden op de in figuur 1 aangegeven plaatsen horizontaal vóór het monster  aangebracht. Op de aangegeven plaatsen wordt een draadlus gespannen waarvan beide helften op een  afstand van 1 mm, respectievelijk 5 mm, van het vlak door de voorzijde van het monster lopen. Iedere lus moet met een geschikte klok worden verbonden. De draad moet onder een zodanige spanning  staan dat zijn positie ten opzichte van het monster onveranderd blijft. 4.5. De vlam wordt gedurende vijf seconden op het monster gericht. Indien het monster na  verwijdering van de ontstekingsvlam gedurende vijf seconden blijft branden, wordt het monster  geacht te zijn ontbrand. Indien geen ontbranding optreedt, wordt een ander op de juiste wijze  geprepareerd monster gedurende 15 seconden in de vlam gehouden. 4.6. Indien bij een reeks van drie monsters ten minste één resultaat het minimumresultaat met 50 %  overtreft, dient voor de betreffende richting of zijde een tweede reeks van drie monsters aan de  proef te worden onderworpen. Indien bij een reeks van drie monsters één of twee monsters niet tot  aan de bovenste markeringsdraad verbranden, dient voor die richting of zijde een tweede reeks van  drie monsters te worden beproefd. 4.7. De volgende grootheden moeten worden gemeten: a) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en het doorbranden van de  eerste markeringsdraad in seconden (t1); b) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en het doorbranden van de  tweede markeringsdraad in seconden (t2); c) de tijd tussen het begin van de blootstelling aan de ontstekingsvlam en het doorbranden van de  derde markeringsdraad in seconden (t3). 5. ResultatenDe waargenomen verschijnselen worden in het beproevingsrapport genoteerd. Dit geldt  ook voor: - de verbrandingsduur: t1, t2 en t3 in seconden; - de overeenkomstige verbrandingsafstand: d1, d2 en d3 in mm. De verbrandingssnelheid V1 en, indien van toepassing, de verbrandingssnelheden V2 en V3 dienen  (voor ieder monster, doch alleen indien de vlam ten minste de eerste markeringsdraad bereikt) als  volgt te worden berekend: vi =  >NUM>di >DEN>ti × 60 (mm/min.)Het maximum van de waarden voor V1, V2 en V3 wordt als de verbrandingssnelheid  aangemerkt. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 1Monsterhouder(Afmetingen in mm)>BEGIN VAN  DE GRAFIEK>>EIND VAN DE GRAFIEK>Figuur 2Plaatsing van de brander>BEGIN VAN DE GRAFIEK>>EIND  VAN DE GRAFIEK>Figuur 3Gasbrander(Afmetingen in mm)


title: Richtlijn 2006/18/EG van de Raad van  14 februari 2006  tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat de verlaagde BTW-tarieven betreft

text:
               22.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 51/12

      RICHTLIJN 2006/18/EG VAN DE RAAD

   van 14 februari 2006
   tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG wat de verlaagde BTW-tarieven betreft
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De mogelijkheid om een verlaagd tarief toe te passen zou moeten worden toegestaan voor de levering van stadsverwarming en die van aardgas en elektriciteit waarvoor reeds in de mogelijkheid tot toepassing van een verlaagd tarief is voorzien bij de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting — Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (3).

               (2)

               Voor een beter begrip van het effect van de verlaagde tarieven is een evaluatierapport van de Commissie over het effect van de verlaagde tarieven op lokale diensten, met name wat het scheppen van werkgelegenheid, de economische groei en de goede werking van de interne markt betreft, noodzakelijk.

               (3)

               Het experiment met verlaagde tarieven voor arbeidsintensieve diensten dient bijgevolg te worden verlengd tot en met 31 december 2010. Tevens dient te worden voorzien in de mogelijkheid voor alle lidstaten om er onder dezelfde voorwaarden aan deel te nemen.

               (4)

               Het is derhalve dienstig dat de lidstaten die voor het eerst in aanmerking wensen te komen voor de in artikel 28, lid 6, van Richtlijn 77/388/EEG voorziene mogelijkheid, alsmede de lidstaten die de lijst van diensten waarvoor zij die bepaling voorheen hebben toegepast wensen te wijzigen, daartoe een aanvraag indienen bij de Commissie en haar de gegevens met het oog op een evaluatie ter beschikking stellen. Een dergelijke voorafgaande evaluatie door de Commissie blijkt niet nodig wanneer voor de lidstaten reeds een machtiging gold in het verleden en zij hierover een rapport bij de Commissie hebben ingediend.

               (5)

               Met het oog op de juridische continuïteit moet deze richtlijn van toepassing zijn met ingang van 1 januari 2006.

               (6)

               De uitvoering van de onderhavige richtlijn brengt geen wijziging van de wettelijke bepalingen van de lidstaten met zich mee,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 77/388/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           in lid 3 wordt punt b) vervangen door de volgende tekst:

                                       „b)

                                       De lidstaten kunnen voor de levering van aardgas, elektriciteit en stadsverwarming een verlaagd tarief toepassen, mits er geen gevaar voor verstoring van de mededinging bestaat. Een lidstaat die voornemens is een dergelijk tarief toe te passen, stelt de Commissie daarvan vooraf in kennis. De Commissie besluit of er gevaar voor verstoring van de mededinging bestaat. Indien de Commissie binnen drie maanden na ontvangst van de kennisgeving geen besluit heeft genomen, wordt er geacht geen gevaar voor verstoring van de mededinging te bestaan.”;

                           b)

                           aan lid 4 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „De Commissie legt uiterlijk op 30 juni 2007 aan het Europees Parlement en aan de Raad een algemeen evaluatieverslag voor over het effect van de verlaagde tarieven op lokale diensten, inclusief restauratie, waarin met name aandacht wordt geschonken aan het scheppen van werkgelegenheid, de economische groei en de goede werking van de interne markt, en dat gebaseerd is op een studie van een onafhankelijke economische-reflectiegroep.”.

               2)

               Artikel 28, lid 6, wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           de eerste alinea wordt vervangen door de volgende tekst:
                           „De Raad kan met eenparigheid van stemmen op voorstel van de Commissie een lidstaat machtigen om uiterlijk tot en met 31 december 2010 de in artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea, bedoelde verlaagde tarieven toe te passen op diensten die in ten hoogste twee van de in bijlage K vermelde categorieën worden genoemd. In uitzonderlijke gevallen mag het een lidstaat worden toegestaan het verlaagde tarief toe te passen op diensten in drie van bovengenoemde categorieën.”;

                           b)

                           de vierde alinea wordt vervangen door de volgende tekst:
                           „Iedere lidstaat die uit hoofde van deze bepaling na 31 december 2005 voor het eerst een verlaagd tarief op een of meerdere van de in de eerste alinea bedoelde diensten wenst toe te passen, stelt de Commissie daarvan uiterlijk op 31 maart 2006 op de hoogte. Hij verstrekt haar voor die datum alle gegevens die dienstig zijn voor de beoordeling van de nieuwe maatregelen die hij wenst in te stellen, met name:

                                       a)

                                       het toepassingsgebied van de maatregel en de nauwkeurige beschrijving van de betrokken diensten;

                                       b)

                                       de gegevens waaruit blijkt dat aan de in de tweede en de derde alinea genoemde voorwaarden is voldaan;

                                       c)

                                       gegevens waaruit de kosten van de voorgenomen maatregel voor de begroting blijken.”.

         Artikel 2
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2006.
   Artikel 3
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 14 februari 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         K.-H. GRASSER

      (1)  PB C 89 E van 14.4.2004, blz. 138.

      (2)  PB C 32 van 5.2.2004, blz. 113.

      (3)  PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/92/EG (PB L 345 van 28.12.2005, blz. 19).