Avis juridique important

|

31989L0608

Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21 november 1989 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zoötechnische wetgeving

Publicatieblad Nr. L 351 van 02/12/1989 blz. 0034 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 30 blz. 0216  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 30 blz. 0216

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 21 november 1989  betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zooetechnische wetgeving  (89/608/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in de landbouwsector belangrijke voorschriften zijn ingevoerd op veterinair en zooetechnisch gebied;  Overwegende dat het, voor de goede werking van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en van de gemeenschappelijke markt voor landbouwprodukten en gezien de te verwachten afschaffing van de veterinaire controles aan de grens in verband met de totstandbrenging van de interne markt voor de aan die controles onderworpen produkten, noodzakelijk is de samenwerking tussen de autoriteiten die in elke Lid-Staat belast zijn met de toepassing van de veterinaire en zooetechnische wetgeving, te versterken;  Overwegende dat het derhalve dienstig is regels vast te stellen volgens welke de autoriteiten van de Lid-Staten elkaar bijstand dienen te verlenen en met de Commissie dienen samen te werken om de juiste toepassing van de voorschriften te verzekeren, met name door middel van het voorkomen en opsporen van inbreuken op die voorschriften en het opsporen van iedere handelwijze die met deze voorschriften in strijd is of lijkt te zijn;  Overwegende dat het voor de vaststelling van die regels dienstig is zoveel mogelijk uit te gaan van de communautaire bepalingen die zijn vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad van 19 mei 1981 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (4), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 945/87 (5); dat evenwel ook rekening moet worden gehouden met het specifieke karakter van de gezondheidsvoorschriften,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bij deze richtlijn worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de administratieve autoriteiten die in de Lid-Staten belast zijn met de controle van de veterinaire en zooetechnische wetgeving, met die van de andere Lid-Staten en met de bevoegde diensten van de Commissie samenwerken om de naleving van deze wetgeving te verzekeren.  Artikel 2  1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:  - »veterinaire wetgeving": alle bepalingen van communautaire aard en alle bepalingen voor de toepassing van de communautaire voorschriften die betrekking hebben op de gezondheid van dieren, de volksgezondheid in relatie tot de veterinaire sector, de  keuring van dieren, vlees en andere produkten van dierlijke oorsprong, en de bescherming van dieren,  - »zooetechnische wetgeving": alle bepalingen van communautaire aard en alle bepalingen voor de toepassing van de communautaire voorschriften op het gebied van de zooetechniek,  - »verzoekende autoriteit": de bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat die een verzoek om bijstand indient,  - »aangezochte autoriteit": de bevoegde centrale autoriteit van een Lid-Staat waaraan een verzoek om bijstand wordt gericht.  2. Elke Lid-Staat deelt aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie de lijst mee van de in artikel 1 bedoelde bevoegde autoriteiten.  Artikel 3  De bij deze richtlijn ingestelde bijstandsplicht laat het verstrekken van gegevens of documenten die de bevoegde autoriteiten als bedoeld in artikel 1 hebben verkregen het kader van de bevoegdheden die zij in opdracht van de rechterlijke autoriteit uitoefenen, onverlet.  In geval van bijstand op verzoek worden deze gegevens of documenten echter, onverminderd artikel 14, verstrekt in alle gevallen waarin de rechterlijke autoriteit, die hiertoe moet worden geraadpleegd, daarmee instemt.  TITEL I  Bijstand op verzoek  Artikel 4  1. Op een met redenen omkleed verzoek van de verzoekende autoriteit:  - verstrekt de aangezochte autoriteit aan eerstgenoemde alle gegevens, verklaringen, documenten of voor eensluidend gewaarmerkte afschriften die haar ter beschikking staan of die zij verkrijgt overeenkomstig lid 2, en die de eerstgenoemde autoriteit nodig heeft om te kunnen verifiëren of de veterinaire of zooetechnische wetgeving wordt nageleefd,  - verricht de aangezochte autoriteit alle nuttige onderzoeken met betrekking tot de waarheidsgetrouwheid van de door de verzoekende autoriteit gesignaleerde feiten en deelt zij haar het resultaat van deze onderzoeken mee, met inbegrip van de informatie die daartoe nodig was.  2. Voor het verkrijgen van de gevraagde gegevens gaat de aangezochte autoriteit of de administratieve autoriteit tot wie laatstgenoemde zich heeft gericht, te werk als handelde zij ten eigen behoeve of op verzoek van een andere autoriteit uit eigen land.  Artikel 5  1. Op verzoek van de verzoekende autoriteit geeft de aangezochte autoriteit haar kennis of doet zij haar, met inachtneming van de regels die van kracht zijn in de Lid-Staat waar zij is gevestigd, kennis van alle besluiten of beslissingen die uitgaan van de bevoegde autoriteiten en betrekking hebben op de toepassing van de veterinaire of zooetechnische wetgeving.  2. Bij de verzoeken om kennisgeving, die het onderwerp moeten vermelden van de stukken of de beslissingen waarvan kennis moet worden gegeven, wordt, op verzoek van de aangezochte autoriteit, een vertaling gevoegd in de officiële taal of een van de officiële talen van de Lid-Staat waar deze autoriteit is gevestigd.  Artikel 6  Op verzoek van de verzoekende autoriteit oefent de aangezochte autoriteit, binnen haar dienstgebied waar verdenking van onregelmatigheden bestaat, toezicht uit, of doet dit uitoefenen dan wel versterken, in het bijzonder op:  a) de inrichtingen,  b) de plaatsen waar goederen worden opgeslagen,  c) de gesignaleerde goederenbewegingen,  d) de vervoermiddelen.  Artikel 7  Op verzoek van de verzoekende autoriteit deelt de aangezochte autoriteit eerstgenoemde, met name door middel van rapporten en andere documenten of van voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uittreksels daarvan, alle passende gegevens mede die haar ter beschikking staan of die zij verkrijgt overeenkomstig artikel 4, lid 2, met betrekking tot daadwerkelijk geconstateerde handelingen die de verzoekende autoriteit in strijd lijken met de veterinaire of zooetechnische wetgeving.  TITEL II  Bijstand op eigen initiatief  Artikel 8  1. Onder de voorwaarden vastgesteld in lid 2 verlenen de bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat op eigen initiatief medewerking aan de autoriteiten van de andere Lid-Staten zonder dat deze laatste hierom vooraf hebben verzocht.  2. Wanneer de bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat zulks voor de naleving van de veterinaire of zooetechnische wetgeving nuttig achten:  a) oefenen zij zoveel mogelijk het in artikel 6 bedoelde toezicht uit, of doen zij dit uitoefenen;  b) doen zij zo spoedig mogelijk de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken Lid-Staten, met name door middel van rapporten en andere documenten of voor eensluidend gewaarmerkte afschriften of uittreksels daarvan, mededeling van alle hun ter beschikking staande gegevens betreffende handelingen die in strijd zijn of hun in strijd lijken te zijn met de veterinaire of zooetechnische wetgeving, met name van de bij deze handelingen gebruikte middelen of methoden.  TITEL III  Slotbepalingen  Artikel 9  1. De bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat stellen de Commissie, zodra zij daarover beschikken, in kennis van: a) alle door hen dienstig geachte gegevens over:  - goederen waarmee handelingen zijn verricht of vermoedelijk zijn verricht die in strijd zijn met de veterinaire of zooetechnische wetgeving;  - de methoden en praktijken die zijn toegepast of vermoedelijk zijn toegepast om die wetgeving te overtreden;  b) alle gegevens betreffende tekortkomingen of leemten in die wetgeving waarvan het bestaan bij de toepassing daarvan kon worden aangetoond of verondersteld.  2. De Commissie stelt de bevoegde autoriteiten van iedere Lid-Staat, zodra zij daarover beschikt, in kennis van alle gegevens waarmede zij de naleving van de veterinaire of zooetechnische wetgeving kunnen verzekeren.  Artikel 10  1. Wanneer door de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat vastgestelde handelingen die strijdig zijn of lijken te zijn met de veterinaire of zooetechnische voorschriften, op communautair niveau van bijzonder belang zijn, met name:  - wanneer zij in andere Lid-Staten vertakkingen hebben of zouden kunnen hebben, of  - wanneer soortgelijke handelingen volgens die autoriteiten ook in andere Lid-Staten zouden kunnen zijn verricht,  delen deze autoriteiten aan de Commissie zo spoedig mogelijk op eigen initiatief of naar aanleiding van een met redenen omkleed verzoek van de Commissie alle ter zake dienende gegevens mede, in voorkomend geval in de vorm van documenten of van kopieën of uittreksels van documenten die voor de kennis van de feiten noodzakelijk zijn, zulks met het oog op de cooerdinatie door de Commissie van de door de Lid-Staten genomen maatregelen.  De Commissie deelt deze gegevens aan de bevoegde autoriteiten van de overige Lid-Staten mede.  2. Wanneer de in lid 1 bedoelde mededelingen betrekking hebben op gevallen waarin de volksgezondheid in gevaar is, kunnen de betreffende gegevens, indien andere preventieve middelen ontbreken, na contact tussen de partijen en de Commissie, in een passende vorm aan het publiek worden bekendgemaakt.  3. Gegevens over natuurlijke of rechtspersonen worden in de in lid 1 bedoelde mededelingen slechts gegeven voor zover dit strikt noodzakelijk is om te kunnen vaststellen of handelingen strijdig zijn met de veterinaire of zooetechnische wetgeving.  4. Wanneer de bevoegde autoriteiten van een Lid-Staat lid 1 toepassen, kunnen zij de in artikel 8, lid 2, onder b), en in artikel 9 bedoelde mededeling aan de bevoegde autoriteiten van de andere betrokken Lid-Staten achterwege laten.  Artikel 11  De Commissie en de Lid-Staten, in het kader van het Permanent Veterinair Comité of het Permanent Zooetechnisch Comité bijeen:  - bestuderen in het algemeen de werking van de bij deze richtlijn ingevoerde wederzijdse bijstand,  - bespreken de krachtens de artikelen 9 en 10 aan de Commissie meegedeelde relevante inlichtingen en de wijze waarop deze mededelingen zijn gedaan, ten einde er lering uit te trekken.  In het licht van die bespreking stelt de Commissie, in voorkomend geval, een wijziging of aanvulling voor van de bestaande communautaire voorschriften.  Artikel 12  Voor de toepassing van deze richtlijn nemen de Lid-Staten alle nodige maatregelen ten einde:  a) intern een goede cooerdinatie te verzekeren tussen de in artikel 1 bedoelde bevoegde autoriteiten;  b) in hun wederzijdse betrekkingen en voor zover nodig te zorgen voor een rechtstreekse samenwerking tussen de autoriteiten die zij hiertoe speciaal machtigen.  Artikel 13  1. Deze richtlijn verplicht de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten er niet toe elkaar bijstand te verlenen ingeval deze bijstand kan leiden tot aantasting van de openbare orde of van andere wezenlijke belangen van de Lid-Staat waar zij gevestigd zijn.  2. Elke weigering van bijstand wordt met redenen omkleed.  Artikel 14  Het verschaffen van documenten waarin bij deze richtlijn wordt voorzien, kan worden vervangen door het verschaffen van inlichtingen die in ongeacht welke vorm voor dezelfde doeleinden via de informatica worden verstrekt.  Artikel 15  1. De krachtens deze richtlijn in welke vorm dan ook verstrekte gegevens zijn vertrouwelijk. Zij vallen onder het beroepsgeheim en genieten de bescherming waarin voor soortgelijke gegevens wordt voorzien door de nationale wet van de ontvangende Lid-Staat en door de overeenkomstige bepalingen die voor communautaire instanties gelden.  De in de eerste alinea bedoelde gegevens mogen met name niet worden doorgegeven aan andere personen dan die welke, in de Lid-Staten of binnen de Instellingen van de Gemeenschap, uit hoofde van hun functie, daarvan kennis dienen te nemen. Zij mogen evenmin worden gebruikt voor andere doeleinden dan die waarin deze richtlijn voorziet, behalve met de uitdrukkelijke toestemming van de autoriteit die ze heeft verstrekt en voor zover die bekendmaking of dat gebruik niet in strijd is met bepalingen in de Lid-Staat waar de autoriteit, die ze heeft ontvangen, is gevestigd.  De in deze richtlijn bedoelde gegevens worden slechts aan de verzoekende autoriteit verstrekt voor zover de voorschriften die van kracht zijn in de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd, zich daartegen niet verzetten.  De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in het kader van deze richtlijn verkregen gegevens vertrouwelijk worden behandeld, ook nadat een dossier is gesloten.  2. Lid 1 belet niet dat de krachtens deze richtlijn verkregen gegevens worden gebruikt bij gerechtelijke procedures of rechtsvervolgingen die later worden ingesteld wegens niet-naleving van de veterinaire of zooetechnische wetgeving, en bij de preventie en opsporing van onregelmatigheden ten nadele van de communautaire fondsen.  De bevoegde autoriteit van de Lid-Staat die deze gegevens heeft verstrekt, wordt onverwijld in kennis gesteld van een dergelijk gebruik.  Artikel 16  De Lid-Staten stellen de Commissie en de andere Lid-Staten in kennis van de met derde landen gesloten bilaterale overeenkomsten betreffende wederzijdse bijstand tussen veterinaire instanties.  De Commissie stelt harerzijds de Lid-Staten in kennis van soortgelijke overeenkomsten die zij met derde landen heeft gesloten.  Artikel 17  De Lid-Staten zien onderling af van eisen tot terugbetaling van de kosten die uit de toepassing van deze richtlijn voortvloeien, behalve wat de vergoedingen betreft die eventueel aan deskundigen worden uitbetaald.  Artikel 18  Deze richtlijn laat de toepassing in de Lid-Staten van de regels inzake wederzijdse rechtshulp in strafzaken onverlet.  Artikel 19  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 juli 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 20  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 21 november 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  H. NALLET  (1) PB nr. C 225 van 31. 8. 1988, blz. 4.  (2) PB nr. C 326 van 19. 12. 1988, blz. 28.  (3) PB nr. C 56 van 6. 3. 1989, blz. 7.  (4) PB nr. L 144 van 2. 6. 1981, blz. 1.  (5) PB nr. L 90 van 2. 4. 1987, blz. 3.


title: Richtlijn 2009/78/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 betreffende de standaard van motorvoertuigen op twee wielen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               3.9.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 231/8

      RICHTLIJN 2009/78/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 13 juli 2009
   betreffende de standaard van motorvoertuigen op twee wielen
   (gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 93/31/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de standaard van motorvoertuigen op twee wielen (3) is ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               Richtlijn 93/31/EEG is een van de bijzondere richtlijnen van het EG-typegoedkeuringssysteem dat is geregeld bij Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen, zoals vervangen bij Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (5) en stelt de technische voorschriften vast betreffende het ontwerp en de bouw van tweewielige motorvoertuigen met betrekking tot de standaard. Deze technische voorschriften beogen de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten, teneinde de uitvoering van de bij Richtlijn 2002/24/EG geregelde EG-typegoedkeuringsprocedure ten aanzien van elk type voertuig mogelijk te maken. Derhalve zijn de bepalingen van Richtlijn 2002/24/EG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden op de onderhavige richtlijn van toepassing.

               (3)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verlenen van de EG-onderdeeltypegoedkeuring wat de standaard van een type tweewielig motorvoertuig betreft, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang en de gevolgen van het optreden, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (4)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De onderhavige richtlĳn is van toepassing op de standaard van elk type motorvoertuig op twee wielen, zoals bedoeld in artikel 1 van Richtlĳn 2002/24/EG.
   Artikel 2
   De procedure voor de verlening van EG-onderdeeltypegoedkeuring wat de standaard van een type motorvoertuig op twee wielen betreft, alsmede de voorwaarden voor het vrĳe verkeer van deze voertuigen zĳn vastgelegd in Richtlĳn 2002/24/EG, in respectievelĳk hoofdstuk II en hoofdstuk III.
   Artikel 3
   De wĳzigingen die noodzakelĳk zĳn om de in de bĳlage I neergelegde voorschriften aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld volgens de in artikel 18, lid 2, van Richtlijn 2002/24/EG bedoelde procedure.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten mogen, om redenen die verband houden met de standaard:

               —

               noch de EG-goedkeuring weigeren voor een type tweewielig motorvoertuig,

               —

               noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van tweewielige motorvoertuigen verbieden,

         indien de standaard voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.
   2.   De lidstaten weigeren de EG-goedkeuring van elk nieuw type tweewielig motorvoertuig om redenen die verband houden met de standaard, indien niet aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan.
   3.   De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de voornaamste bepalingen van intern recht die zĳ op het onder deze richtlĳn vallende gebied aannemen.
   Artikel 5
   Richtlijn 93/31/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage II, deel A, genoemde richtlijn, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.
   Artikel 6
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2010.
   Artikel 7
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 juli 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         E. ERLANDSSON

      (1)  PB C 234 van 30.9.2003, blz. 20.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 25 september 2007 (PB C 219 E van 28.8.2008, blz. 66) en besluit van de Raad van 7 juli 2009.

      (3)  PB L 188 van 29.7.1993, blz. 19.

      (4)  Zie bijlage II, deel A.

      (5)  PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1.

      BĲLAGE I
      1.   DEFINITIES
      In de onderhavige richtlĳn wordt verstaan onder:

                  1.1.

                  „standaard”, een stevig aan het voertuig bevestigde inrichting waarmee het voertuig in een verticale (of bĳna verticale) parkeerstand kan worden gehouden wanneer de berĳder het voertuig laat staan;

                  1.2.

                  „zĳstandaard”, een standaard die, wanneer hĳ wordt uitgeklapt of scharniert tot in de uitgeklapte toestand, het voertuig aan één kant ondersteunt, waarbĳ de twee wielen in contact blĳven met het steunvlak;

                  1.3.

                  „middenstandaard”, een standaard die, wanneer hĳ in de uitgeklapte stand wordt gebracht, het voertuig ondersteunt met behulp van één of meer raakvlakken tussen het voertuig en het steunvlak aan weerskanten van het middenlangsvlak van het voertuig;

                  1.4.

                  „dwarsinclinatie (di)”, de helling, uitgedrukt in procenten, van het werkelĳke steunvlak, waarbĳ de snĳlĳn tussen het middenlangsvlak van het voertuig en het steunvlak loodrecht staat op de lĳn met de grootste helling (figuur 1);

                  1.5.

                  „langsinclinatie (li)”, de helling, uitgedrukt in procenten, van het werkelĳke steunvlak, waarbĳ het middenlangsvlak van het voertuig evenwĳdig loopt aan de lĳn met de grootste helling (figuur 2);

                  1.6.

                  „het middenlangsvlak van het voertuig”, het langsvlak van symmetrie van het achterwiel van het voertuig.

            2.   ALGEMENE VOORSCHRIFTEN

                  2.1.

                  Elk voertuig op twee wielen moet voorzien zĳn van minstens één standaard om te zorgen voor de stabiliteit bĳ stilstand (bĳvoorbeeld wanneer het voertuig geparkeerd is) wanneer het niet in deze statische toestand wordt gehouden door een persoon of door externe middelen. Voertuigen uitgevoerd met dubbele wielen behoeven niet uitgerust te zĳn met een standaard maar zĳ moeten in de parkeerstand (parkeerrem aangetrokken) voldoen aan de in punt 6.2.2 genoemde bepalingen.

                  2.2.

                  Deze standaard moet hetzĳ een zĳstandaard, hetzĳ een middenstandaard zĳn, hetzĳ beide.

                  2.3.

                  Wanneer de standaard aan het onderste gedeelte van of onder het voertuig scharniert, dient (dienen) het (de) uiteinde(n) van de standaard zich naar de achterzĳde van het voertuig te bewegen om deze in de ingeklapte of rĳstand te brengen.

            3.   BĲZONDERE VOORSCHRIFTEN
      3.1.   Zĳstandaard

      3.1.1.   De zĳstandaard dient:

                  3.1.1.1.

                  het voertuig op zodanige wĳze te ondersteunen dat wordt gezorgd voor stabiliteit in de dwarsrichting, wanneer het voertuig op een horizontaal steunvlak of op een helling staat en wordt voorkomen dat het te gemakkelĳk overhelt (en dientengevolge om het door de zĳstandaard gevormde steunpunt kantelt) of te gemakkelĳk de verticale stand aanneemt en verder gaat (waardoor het voertuig naar de tegenovergestelde kant van de standaard omvalt);

                  3.1.1.2.

                  het voertuig op zodanige wĳze te steunen dat het in een stabiele toestand verkeert wanneer het voertuig overeenkomstig punt 6.2.2 op een helling wordt geplaatst;

                  3.1.1.3.

                  zich automatisch naar achteren te bewegen in de ingeklapte of rĳtoestand,

                              3.1.1.3.1.

                              wanneer het voertuig zĳn normale rĳstand (verticaal) weer inneemt,
                              of

                              3.1.1.3.2.

                              wanneer het voertuig opzettelĳk door de berĳder naar voren wordt bewogen;

                  3.1.1.4.

                  onverminderd de bepalingen van punt 3.1.1.3, zodanig ontworpen en gemaakt te zĳn dat de standaard niet automatisch inklapt als de hellingshoek plotseling wordt gewĳzigd (bĳvoorbeeld wanneer er door derden licht tegen het voertuig wordt geduwd of door de luchtverplaatsing als gevolg van het passeren van een voertuig),

                              3.1.1.4.1.

                              wanneer hĳ in de uitgeklapte of parkeerstand is gebracht;

                              3.1.1.4.2.

                              wanneer het voertuig helt teneinde het uiteinde van de zĳstandaard in contact met de grond te brengen,
                              en

                              3.1.1.4.3.

                              wanneer het voertuig zonder toezicht geparkeerd wordt achtergelaten.

            3.1.2.   De in punt 3.1.1.3 genoemde voorschriften gelden niet als het voertuig zodanig is ontworpen dat de motor het voertuig niet in beweging kan zetten wanneer de zĳstandaard uitgeklapt is.
      3.2.   Middenstandaard

      3.2.1.   De middenstandaard dient:

                  3.2.1.1.

                  het voertuig op zodanige wĳze te steunen dat de stabiliteit van het voertuig gegarandeerd is, hetzĳ met één of twee banden in contact met het steunvlak, hetzĳ zonder dat de banden dit vlak raken,

                              3.2.1.1.1.

                              op een horizontaal steunvlak;

                              3.2.1.1.2.

                              op een hellend vlak;

                              3.2.1.1.3.

                              op een helling overeenkomstig punt 6.2.2;

                  3.2.1.2.

                  automatisch naar achteren te kunnen bewegen in de ingeklapte of rĳtoestand,

                              3.2.1.2.1.

                              wanneer het voertuig zich op zodanige wĳze naar voren beweegt dat de middenstandaard loskomt van het steunvlak.

            3.2.2.   De in punt 3.2.1.2 genoemde voorschriften zĳn niet van toepassing als het voertuig zodanig is ontworpen dat de motor het voertuig niet kan voortbewegen wanneer de middenstandaard uitgeklapt is.
      4.   OVERIGE VOORSCHRIFTEN

                  4.1.

                  De voertuigen kunnen bovendien zĳn uitgerust met een verklikkerlicht dat duidelĳk door de berĳder in zittende rĳhouding kan worden waargenomen en dat bĳ ingeschakeld contact oplicht en blĳft branden totdat de standaard zich in ingeklapte of rĳtoestand bevindt.

                  4.2.

                  Elke standaard moet zĳn uitgerust met een blokkeersysteem dat de standaard in de ingeklapte of rĳtoestand houdt. Dit systeem kan bestaan uit:

                              —

                              twee onafhankelĳke inrichtingen, zoals twee afzonderlĳke veren of een veer en een blokkeersysteem zoals bĳvoorbeeld een „clip”,
                              of

                              —

                              één inrichting die zonder storingen kan functioneren gedurende minstens:

                                          —

                                          10 000 maal normaal gebruik als het voertuig is uitgerust met twee standaards,
                                          of

                                          —

                                          15 000 maal normaal gebruik als het voertuig is uitgerust met één standaard.

            5.   STABILITEITSPROEF
      5.1.   Teneinde het vermogen om het voertuig in een stabiele toestand te houden, zoals in de punten 3 en 4 wordt beschreven, te bepalen, dienen de volgende proeven te worden uitgevoerd.
      5.2.   Toestand van het voertuig

                  5.2.1.

                  Het voertuig moet in zĳn geheel in rĳklare toestand worden aangeboden.

                  5.2.2.

                  De banden dienen te worden opgepompt tot de druk die door de fabrikant voor de rĳklare toestand wordt aanbevolen.

                  5.2.3.

                  De transmissie dient zich in de vrĳloopstand te bevinden of in geval van een automatische transmissie in de parkeerstand indien van toepassing.

                  5.2.4.

                  Als het voertuig is uitgerust met een parkeerrem, moet deze zĳn aangetrokken.

                  5.2.5.

                  De stuurinrichting moet zich in de vergrendelde stand bevinden. Als het stuur vergrendeld kan worden wanneer dit naar links of naar rechts wordt verdraaid, dienen de proeven in deze twee standen te worden uitgevoerd.

            5.3.   Proefterrein

                  5.3.1.

                  De in punt 6.1 genoemde proeven dienen te worden uitgevoerd op een vlak, horizontaal terrein, met een hard, droog en schoon oppervlak.

            5.4.   Beproevingsmaterieel

                  5.4.1.

                  De in punt 6.2 genoemde proeven dienen op een parkeerplatform te worden uitgevoerd.

                  5.4.2.

                  Het parkeerplatform dient een stĳf, vlak, rechthoekig oppervlak te zĳn dat het voertuig kan dragen zonder merkbaar door te buigen.

                  5.4.3.

                  Het oppervlak van het parkeerplatform moet voldoende antislippend zĳn om te verhinderen dat het voertuig tĳdens de inclinatie- of hellingsproeven van het steunvlak wegglĳdt.

                  5.4.4.

                  Het parkeerplatform moet zodanig zĳn gebouwd dat minstens de stand met de in punt 6.2.2 voorgeschreven dwarsinclinatie (di) en langsinclinatie (li) kan worden bereikt.

            6.   PROEFPROCEDURES
      6.1.   Stabiliteit op een horizontaal steunvlak
         (proef in verband met punt 3.1.1.4)

                  6.1.1.

                  Bĳ het voertuig dat zich op het proefterrein bevindt, wordt de zĳstandaard in de uitgeklapte of parkeerstand gebracht en het voertuig wordt op de zĳstandaard gezet.

                  6.1.2.

                  Het voertuig wordt zodanig bewogen dat de hoek tussen het middenlangsvlak en het steunvlak met 3 graden wordt vergroot (door het voertuig naar de verticale stand te bewegen).

                  6.1.3.

                  Als gevolg van deze beweging mag de zĳstandaard niet automatisch terugkeren in de ingeklapte of rĳstand.

            6.2.   Stabiliteit op een hellend vlak
         (proeven in verband met de punten 3.1.1.1, 3.1.1.2, 3.2.1.1.2 en 3.2.1.1.3)

                  6.2.1.

                  Het voertuig wordt op het parkeerplatform geplaatst met alleen de zĳstandaard en vervolgens alleen de middenstandaard in de uitgeklapte of parkeerstand en men laat het voertuig op de standaard steunen.

                  6.2.2.

                  Het parkeerplatform wordt geheld tot de minimale dwarsinclinatie (di) is bereikt, en vervolgens, afzonderlĳk, tot de minimale langsinclinatie (li) is bereikt, volgens het onderstaande schema:

                              Inclinatie

                              Zĳstandaard

                              Middenstandaard

                              Bromfiets

                              Motorfiets

                              Bromfiets

                              Motorfiets

                              di (links en rechts)

                              5 %

                              6 %

                              6 %

                              8 %

                              li naar de voorzĳde

                              5 %

                              6 %

                              6 %

                              8 %

                              li naar de achterzĳde

                              6 %

                              8 %

                              12 %

                              14 %

                        Zie de figuren 1a, 1b en 2.

                  6.2.3.

                  In het geval waarbĳ een op een hellend parkeerplatform geplaatst voertuig op de middenstandaard en slechts één wiel steunt en met de middenstandaard in deze stand kan worden gehouden terwĳl hetzĳ het voorwiel, hetzĳ het achterwiel in contact met het steunvlak is, en voor zover het voertuig aan de overige voorschriften van dit punt voldoet, behoeven de hiervóór beschreven proeven slechts te worden uitgevoerd met het voertuig dat rust op de middenstandaard en het achterwiel.

                  6.2.4.

                  Wanneer het parkeerplatform volgens de voorgeschreven hoeken wordt geheld en de voorgaande voorschriften naar behoren in acht zĳn genomen, moet het voertuig stabiel blĳven.

                  6.2.5.

                  In plaats van deze procedure is het toegestaan het platform in de hellende stand te brengen alvorens het voertuig in de desbetreffende toestand wordt gebracht.

         Figuur 1a

         Dwarsinclinatie

         Figuur 1b

         Dwarsinclinatie

         Figuur 2

         Langsinclinatie naar de achterzĳde

         Langsinclinatie naar de voorzĳde

         Aanhangsel 1

            Inlichtingenformulier betreffende de standaard van een type motorvoertuig op twee wielen

         (bĳ de EG-onderdeeltypegoedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om EG-typegoedkeuring van het voertuig is ingediend)
         Volgnummer (door de aanvrager in te vullen): …
         Bĳ de aanvraag om EG-onderdeeltypegoedkeuring van de standaard van een type motorvoertuig op twee wielen moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten in bĳlage II bij Richtlĳn 2002/24/EG:

                     —

                     deel 1, onder A, de punten:

                                 —

                                 0.1,

                                 —

                                 0.2,

                                 —

                                 0.4 tot en met 0.6,

                                 —

                                 2.1,

                                 —

                                 2.1.1;

                     —

                     deel 1, onder B, punt:

                                 —

                                 1.3.1.

         Aanhangsel 2

      BĲLAGE II
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijn en de wijziging ervan

      (bedoeld in artikel 5)

                  Richtlijn 93/31/EEG van de Raad

                  (PB L 188 van 29.7.1993, blz. 19)

                  Richtlijn 2000/72/EG van de Commissie

                  (PB L 300 van 29.11.2000, blz. 18)

            DEEL B

         Lijst van termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing

      (bedoeld in artikel 5)

                  Richtlijn

                  Termijn voor omzetting

                  Toepassingsdatum

                  93/31/EEG

                  14 december 1994

                  14 juni 1995 (1)

                  2000/72/EG

                  31 december 2001

                  1 januari 2002 (2)

         (1)  In overeenstemming met artikel 4, lid 1, derde alinea, van Richtlijn 93/31/EEG:

         „Vanaf de in de eerste alinea bedoelde datum mogen de lidstaten het voor het eerst in het verkeer brengen van aan deze richtlijn beantwoordende voertuigen niet verbieden om redenen die met de standaard verband houden.”.

      De genoemde datum is 14 december 1994; zie artikel 4, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 93/31/EEG.

         (2)  In overeenstemming met artikel 2 van Richtlijn 2000/72/EG:

         „1.   Met ingang van 1 januari 2002 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met de standaard:

                     —

                     noch de EG-goedkeuring weigeren voor een type tweewielig motorvoertuig,

                     —

                     noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van tweewielige motorvoertuigen verbieden,

               indien de standaard voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 93/31/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.
         2.   Met ingang van 1 juli 2002 weigeren de lidstaten de EG-typegoedkeuring van nieuwe typen tweewielige motorvoertuigen om redenen die verband houden met de standaard, indien niet aan de voorschriften van Richtlijn 93/31/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan.”.

      BIJLAGE III

         CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 93/31/EEG

                  Richtlijn 2000/72/EG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikel 4, lid 1

                  —

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 4, lid 1

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 4, lid 3

                  —

                  Artikel 5

                  —

                  Artikel 6

                  Artikel 5

                  Artikel 7

                  Bijlage

                  Bijlage I

                  Aanhangsel 1

                  Aanhangsel 1

                  Aanhangsel 2

                  Aanhangsel 2

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III


Avis juridique important

|

31994L0051

Richtlijn 94/51/EG van de Commissie van 7 november 1994 betreffende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen

Publicatieblad Nr. L 297 van 18/11/1994 blz. 0029 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0248  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0248

RICHTLIJN 94/51/EG VAN DE COMMISSIE van 7 november 1994 betreffende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 90/219/EEG van de Raad inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismenDE COMMISSIE VAN  DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (1), inzonderheid op artikel 20,  Overwegende dat bij Richtlijn 90/219/EEG genetisch gemodificeerde micro-organismen in twee groepen worden ingedeeld gelet op de risico's die zij vertegenwoordigen; dat deze indeling op de criteria van bijlage II van de betrokken richtlijn is gebaseerd;   Overwegende dat, gezien de ervaring die met het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen is opgedaan, en met het oog op technische vooruitgang in het algemeen op het gebied van biotechnologie, het op basis van een evaluatie van  de meest waarschijnlijke risico's, dienstig is de indeling van genetisch gemodificeerde micro-organismen te herzien;  Overwegende dat het bepaalde in deze richtlijn in overeenstemming is met het advies van het bij artikel 21 van genoemde richtlijn ingestelde comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Bijlage II van Richtlijn 90/219/EEG wordt vervangen door de bijlage bij de onderhavige richtlijn.   Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 april 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten  vastgesteld.   Artikel 3  Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 7 november 1994.  Voor de Commissie Yannis PALEOKRASSAS Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 1.      BIJLAGE   "BIJLAGE II CRITERIA VOOR DE INDELING VAN GENETISCH GEMODIFICEERDE MICRO-ORGANISMEN IN GROEP I Een genetisch gemodificeerd micro-organisme wordt in groep I ingedeeld wanneer aan alle volgende criteria voldaan is:  i) Onwaarschijnlijkheid dat het ontvangende of parentale micro-organisme ziekten veroorzaakt bij mens, dier of plant.  ii) De aard van de vector en van de insert dient zodanig te zijn dat deze het genetisch gemodificeerde micro-organisme geen fenotype verlenen waarvan het waarschijnlijk is dat dit ziekten bij mens, dier of plant veroorzaakt of schadelijke effecten heeft  in het milieu.  iii) Onwaarschijnlijkheid dat het genetisch gemodificeerde micro-organisme ziekten veroorzaakt bij mens, dier of plant en schadelijke effecten heeft in het milieu."


title: Rectificatie van Richtlijn 2006/88/EG van de Raad van 24 oktober 2006 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren ( PB L 328 van 24.11.2006 )

text:
               20.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 74/35

         Rectificatie van Richtlijn 2006/88/EG van de Raad van 24 oktober 2006 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren
   (
         Publicatieblad van de Europese Unie L 328 van 24 november 2006
      )
   Bladzijde 15, overweging 15, tweede zin:
   in plaats van:

      „De verplichtingen van afzonderlijke aquacultuurbedrijven overeenkomstig deze richtlijn, zoals registratie en interne systemen waarmee het aquacultuurbedrijf de bevoegde autoriteit kan bewijzen dat aan de desbetreffende voorschriften van deze richtlijn is voldaan, dienen — voor zover mogelijk — met de verplichtingen van Verordening (EG) nr. 852/2004 in overeenstemming te worden gebracht.”,

   te lezen:

      „De verplichtingen van afzonderlijke aquacultuurproductiebedrijven overeenkomstig deze richtlijn, zoals registratie en interne systemen waarmee het aquacultuurproductiebedrijf de bevoegde autoriteit kan bewijzen dat aan de desbetreffende voorschriften van deze richtlijn is voldaan, dienen — voor zover mogelijk — met de verplichtingen van Verordening (EG) nr. 852/2004 in overeenstemming te worden gebracht.”.

   Bladzijde 18, artikel 1, lid 2:
   in plaats van:

      „2.   Het staat de lidstaten vrij stingentere maatregelen vast te stellen op het binnen de werkingssfeer van hoofdstuk II, artikel 13, en van hoofdstuk V vallende gebied, mits deze maatregelen geen afbreuk doen aan de handel met andere lidstaten.”,

   te lezen:

      „2.   Het staat de lidstaten vrij stringentere maatregelen vast te stellen op het binnen de werkingssfeer van hoofdstuk II, van artikel 13, en van hoofdstuk V vallende gebied, mits deze maatregelen geen afbreuk doen aan de handel met andere lidstaten.”.

   Bladzijde 18, artikel 2, lid 2:
   in plaats van:

      „2.   Hoofdstuk II, hoofdstuk III, afdelingen 1 tot en met 4, en hoofdstuk VII zijn niet van toepassing wanneer waterdieren in dierenwinkels, tuincentra of commerciële aquaria worden gehouden:
      (…)”,

   te lezen:

      „2.   Hoofdstuk II, hoofdstuk III, afdelingen 1 tot en met 4, en hoofdstuk VII zijn niet van toepassing wanneer waterdieren voor sierdoeleinden in dierenwinkels, tuincentra, tuinvijvers, commerciële aquaria of bij groothandelaren worden gehouden:
      (…)”.

   Bladzijde 20, artikel 7, lid 2, tweede zin:
   in plaats van:
   „Aanbevelingen met betrekking tot de frequentie van deze controles, al naar gelang van de gezondheidstatus van het betrokken gebied of compartiment, staan in bijlage III, deel B.”,
   te lezen:
   „Aanbevelingen met betrekking tot de frequentie van deze controles, al naargelang van de gezondheidsstatus van het betrokken gebied of compartiment, staan in bijlage III, deel B.”.
   Bladzijde 21, artikel 10, lid 3, eerste zin:
   in plaats van:
   „Aanbevelingen met betrekking tot de periodiciteit van deze programma’s voor de bewaking van de diergezondheid, al naar gelang van de gezondheidstatus van het betrokken gebied of compartiment, staan in bijlage III, deel B.”,
   te lezen:
   „Aanbevelingen met betrekking tot de periodiciteit van deze programma’s voor de bewaking van de diergezondheid, al naargelang van de gezondheidsstatus van het betrokken gebied of compartiment, staan in bijlage III, deel B.”.
   Bladzijde 25, artikel 24, lid 2, onder a):
   in plaats van:

               „a)

               de voorschriften van deze richtlijn voor dergelijke producten,
               (…)”,

         te lezen:

               „a)

               de voorschriften van deze richtlijn voor dergelijke dieren en producten,
               (…)”.

         Bladzijde 43, bijlage IV, deel II, sub Exotische ziekten/Schaaldieren/Besmetting met het taura-syndroom-virus (TSV):
   in plaats van:
   „Noordelijke witte garnaal (Penaeus vannamei), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris) en Pacifische witte garnaal (P. setiferusi)”,
   te lezen:
   „Noordelijke witte garnaal (Penaeus setiferus), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris) en Pacifische witte garnaal (P. vannamei)”.
   Bladzijde 43, bijlage IV, deel II, sub Niet-exotische ziekten/Vis/Virale hemorragische septikemie (VHS):
   in plaats van:
   „Haring (Clupea spp.), houtingen (Coregonus sp.), snoek (Esox lucius), schelvis (Gadus aeglefinus), Pacifische kabeljauw (Gadus macrocephalus), Atlantische kabeljauw (Gadus morhua); Pacifische zalmsoorten (Oncorhynchus spp.), regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), meun (Onos mustelus), zeeforel (Salmo trutta), tarbot (Scophthalmus maximus), sprot (Sprattus sprattus) en vlagzalm (Thymallus thymallus)”,
   te lezen:
   „Haring (Clupea spp.), houtingen (Coregonus sp.), snoek (Esox lucius), schelvis (Gadus aeglefinus), Pacifische kabeljauw (Gadus macrocephalus), Atlantische kabeljauw (Gadus morhua); Pacifische zalmsoorten (Oncorhynchus spp.), regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), meun (Onos mustelus), beekforel (Salmo trutta), tarbot (Scophthalmus maximus), sprot (Sprattus sprattus) en vlagzalm (Thymallus thymallus)”.
   Bladzijde 43, bijlage IV, deel II, sub Niet-exotische ziekten/Vis/Infectieuze zalmanemie (ISA):
   in plaats van:
   „Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), Atlantische zalm (Salmo salar) en zeeforel (S. trutta)”,
   te lezen:
   „Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), Atlantische zalm (Salmo salar) en beek- en zeeforel (S. trutta)”.
   Bladzijde 43, bijlage IV, deel II, sub Niet-exotische ziekten/Weekdieren/Besmetting met Marteilia refringens:
   in plaats van:
   „Australische platte oester (Ostrea angasi), Chileense oester (O. chilensis), Europese platte oester (O. edulis) en Argentijnse platte oester (Ostrea puelchana)”,
   te lezen:
   „Australische platte oester (Ostrea angasi), Chileense oester (O. chilensis), Europese platte oester (O. edulis), Argentijnse platte oester (Ostrea puelchana), mossel (Mytilus edulis) en Mediterrane mossel (M. galloprovincialis).”.


title: Rectificatie van Richtlĳn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot pleziervaartuigen (PB L 164 van 30.6.1994)

text:
L 41/20           NL                       Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen                                      15. 2. 2000
                                                             RECTIFICATIES
        Rectificatie van Richtlĳn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 juni 1994 inzake de
        onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen van de lidstaten met betrekking tot
                                                             pleziervaartuigen
                                (Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 164 van 30 juni 1994)
        Op bladzĳde 22, bĳlage I, punt 3.3, tweede alinea
        in plaats van:    „Vaartuigen van minder dan 6 m moeten voorzien zĳn van een passend reserve-drĳfvermogen om het
                          overeenkomstig zĳn ontwerpcategorie gebruikte vaartuig in volgelopen toestand drĳvende te houden.”,
        te lezen:         „Vaartuigen met een lengte van minder dan 6 m, die gemakkelĳk vollopen met water als zĳ overeen-
                          komstig hun ontwerpcategorie gebruikt worden, moeten voorzien zĳn van een passend reserve-drĳfver-
                          mogen om het vaartuig in volgelopen toestand drĳvende te houden.”.
        Op bladzĳde 24, bĳlage I, punt 5.2.2, tweede alinea, onder a)
        in plaats van:    „… afgesloten …”,
        te lezen:         „… afgeschermd …”.
        Op bladzĳde 25, bĳlage II
        — punt 1
            in plaats van: „… buitenboordmotoren („sterndrive”).”
            te lezen:      „… hekaandrĳvingen.”;
        — punt 5
            in plaats van: „Gefabriceerde …”
            te lezen:      „Geprefabriceerde …”.


title: Richtlijn 2005/47/EG van de Raad van 18 juli 2005 betreffende de overeenkomst tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten in de spoorwegsector verrichten#Overeenkomst tussen de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) en de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten

text:
               27.7.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 195/15

      RICHTLIJN 2005/47/EG VAN DE RAAD

   van 18 juli 2005
   betreffende de overeenkomst tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten in de spoorwegsector verrichten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 139, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Deze richtlijn eerbiedigt de in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie verankerde grondrechten en beginselen; zij beoogt de volledige naleving te waarborgen van artikel 31 van dat Handvest, waarin is bepaald dat iedere werknemer recht heeft op gezonde, veilige en waardige arbeidsomstandigheden, op een beperking van de maximumarbeidsuur en op dagelijkse en wekelijkse rusttijden, alsmede op een jaarlijkse vakantie met behoud van loon.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 139, lid 2, van het Verdrag kunnen de sociale partners gezamenlijk verzoeken dat op communautair niveau gesloten overeenkomsten ten uitvoer worden gelegd door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie.

               (3)

               De Raad heeft Richtlijn 93/104/EG van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (1) aangenomen, waarbij onder meer de sector spoorwegvervoer buiten het toepassingsgebied is gehouden. Het Europees Parlement en de Raad hebben Richtlijn 2000/34/EG (2) tot wijziging van Richtlijn 93/104/EG aangenomen om de voordien van laatstgenoemde richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten alsnog te bestrijken.

               (4)

               Het Europees Parlement en de Raad hebben Richtlijn 2003/88/EG van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (3) aangenomen, die Richtlijn 93/104/EG codificeert en intrekt.

               (5)

               In Richtlijn 2003/88/EG is bepaald dat van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16 kan worden afgeweken voor spoorwegpersoneel dat zijn arbeidstijd aan boord van treinen doorbrengt.

               (6)

               De Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) hebben de Commissie in kennis gesteld van hun wens om overeenkomstig artikel 139, lid 1, van het Verdrag onderhandelingen te beginnen.

               (7)

               Deze organisaties hebben op 27 januari 2004 een overeenkomst gesloten inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten, hierna „de overeenkomst” te noemen.

               (8)

               De overeenkomst bevat een gezamenlijk verzoek aan de Commissie om tenuitvoerlegging van de overeenkomst door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie, overeenkomstig artikel 139, lid 2, van het Verdrag.

               (9)

               Op mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten is Richtlijn 2003/88/EG van toepassing, voorzover in deze onderhavige richtlijn en in de aan deze richtlijn gehechte overeenkomst geen specifiekere bepalingen zijn opgenomen.

               (10)

               Het meest geschikte instrument voor de tenuitvoerlegging van de overeenkomst is een richtlijn in de zin van artikel 249 van het Verdrag.

               (11)

               Gezien de verwezenlijking van de interne markt in de sector spoorwegvervoer en de concurrentie in die sector kunnen de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de bescherming van de gezondheid en veiligheid, niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt, zodat de Gemeenschap overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag maatregelen kan nemen. Overeenkomstig het in dat artikel vervatte proportionaliteitsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (12)

               De rol van de huidige en nieuwe actoren in de Europese spoorwegsector moet nauwlettend worden gevolgd, opdat deze sector zich in de gehele Gemeenschap op harmonieuze wijze kan ontwikkelen. In de desbetreffende Europese sociale dialoog moet plaats zijn voor deze ontwikkeling en moet daarmee zoveel mogelijk rekening worden gehouden.

               (13)

               Wat de in de overeenkomst gebruikte, maar niet nader gedefinieerde, termen betreft, laat de richtlijn de lidstaten vrij om, evenals bij andere richtlijnen inzake sociaal beleid waarin soortgelijke termen worden gebruikt, die termen te definiëren overeenkomstig hun nationale wetgeving en praktijk, mits deze definities verenigbaar zijn met de overeenkomst.

               (14)

               De Commissie heeft haar voorstel voor een richtlijn opgesteld overeenkomstig haar mededeling van 20 mei 1998 over de aanpassing en bevordering van de sociale dialoog op communautair niveau, en daarbij rekening gehouden met de representativiteit van de overeenkomstsluitende partijen en de rechtsgeldigheid van de bepalingen van de overeenkomst; de ondertekenende partijen zijn samen voldoende representatief voor de mobiele werknemers die op interoperabele grensoverschrijdende diensten van de spoorwegondernemingen worden ingezet.

               (15)

               De Commissie heeft haar voorstel voor een richtlijn opgesteld overeenkomstig artikel 137, lid 2, van het Verdrag, dat bepaalt dat in richtlijnen op sociaal gebied wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd.

               (16)

               Deze richtlijn en de overeenkomst stellen minimumnormen vast; de lidstaten en/of de sociale partners moeten de mogelijkheid hebben gunstigere bepalingen te handhaven of in te voeren.

               (17)

               De Commissie heeft het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s in kennis gesteld door toezending van het voorstel tot uitvoering van de overeenkomst.

               (18)

               Het Europees Parlement heeft op 26 mei 2005 een resolutie over de overeenkomst van de sociale partners aangenomen.

               (19)

               De tenuitvoerlegging van de overeenkomst draagt bij tot de verwezenlijking van de in artikel 136 van het Verdrag bedoelde doelstellingen.

               (20)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (4) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voorzover mogelijk het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Het doel van deze richtlijn is de uitvoering van de op 27 januari 2004 gesloten overeenkomst tussen de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten.
   De tekst van de overeenkomst is aan deze richtlijn gehecht.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten kunnen gunstigere bepalingen handhaven of invoeren dan die welke in deze richtlijn zijn opgenomen.
   2.   De uitvoering van deze richtlijn mag in geen geval een rechtvaardiging vormen voor een verlaging van het algemene beschermingsniveau van de werknemers op de onder deze richtlijn vallende gebieden. Dit doet geen afbreuk aan de rechten van de lidstaten en/of de sociale partners om in het licht van de ontwikkelingen andersluidende wettelijke, bestuursrechtelijke en contractuele bepalingen aan te nemen dan die welke op het tijdstip van de goedkeuring van deze richtlijn van kracht zijn, mits de hand wordt gehouden aan de minimumeisen van deze richtlijn.
   Artikel 3
   Onverminderd hetgeen in bijgaande overeenkomst is bepaald over de follow-up en evaluatie door de ondertekenende partijen, brengt de Commissie na overleg met werkgevers en werknemers op Europees niveau uiterlijk op 27 juli 2011 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uitvoering van deze richtlijn in de context van de ontwikkeling van de spoorwegsector.
   Artikel 4
   De lidstaten bepalen welke sancties van toepassing zijn op overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de tenuitvoerlegging van die sancties te verzekeren. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 27 juli 2008 van deze bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen zo spoedig mogelijk mee.
   Artikel 5
   De lidstaten doen, na raadpleging van de sociale partners, de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 27 juli 2008 aan deze richtlijn te voldoen, of vergewissen zich ervan dat de sociale partners uiterlijk op die datum via overeenkomsten de nodige maatregelen nemen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   De lidstaten nemen alle noodzakelijke maatregelen om te allen tijde de door deze richtlijn geëiste resultaten te kunnen waarborgen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 6
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 7
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 juli 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         M. BECKETT

      (1)  PB L 307 van 13.12.1993, blz. 18. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/34/EG.

      (2)  PB L 195 van 1.8.2000, blz. 41.

      (3)  PB L 229 van 18.11.2003, blz. 9.

      (4)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

         OVEREENKOMST

      tussen de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF) en de Gemeenschap van Europese Spoorwegen (CER) inzake bepaalde aspecten van de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten
      GELET OP:

                  —

                  de ontwikkeling van het spoorvervoer, die noopt tot modernisering van het systeem en tot ontwikkeling van Trans-Europees verkeer en dus van interoperabele diensten;

                  —

                  de noodzaak om veilig grensoverschrijdend verkeer te ontwikkelen en de gezondheid en de veiligheid van mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten, te beschermen;

                  —

                  de noodzaak te voorkomen dat mededinging uitsluitend op verschillen in arbeidsvoorwaarden wordt gebaseerd;

                  —

                  het belang van verbetering van het spoorvervoer binnen de Europese Unie;

                  —

                  de gedachte dat deze doelstellingen kunnen worden bereikt met gemeenschappelijke regels inzake minimumnormen waaraan de arbeidsvoorwaarden voor mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten moeten voldoen;

                  —

                  de overtuiging dat het aantal van dergelijke mobiele werknemers de komende jaren zal toenemen;

                  —

                  het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 138 en artikel 139, lid 2;

                  —

                  Richtlijn 93/104/EG (gewijzigd bij Richtlijn 2000/34/EG), en met name op de artikelen 14 en 17;

                  —

                  het Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome, 19 juni 1980);

                  —

                  het feit dat artikel 139, lid 2, van het Verdrag bepaalt dat de tenuitvoerlegging van de op communautair niveau gesloten overeenkomsten geschiedt op gezamenlijk verzoek van de ondertekenende partijen, door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie;

                  —

                  het feit dat de ondertekenende partijen bij dezen een dergelijk verzoek doen,

            ZIJN DE ONDERTEKENENDE PARTIJEN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:
      Clausule 1
      Toepassingsgebied
      Deze overeenkomst is van toepassing op mobiel spoorwegpersoneel dat wordt ingezet voor interoperabele grensoverschrijdende diensten van spoorwegondernemingen.
      Deze overeenkomst is van facultatieve toepassing op lokaal en regionaal grensoverschrijdend personenverkeer, op grensoverschrijdend vrachtverkeer met bestemmingen die niet verder dan 15 km aan gene zijde van de grens gelegen zijn, en op het verkeer van en naar de officiële grensstations die op de in de bijlage opgenomen lijst staan vermeld.
      Deze overeenkomst is eveneens facultatief voor treinen op grensoverschrijdende trajecten, waarbij zowel vertrek- als aankomstpunt zich op de infrastructuur van één bepaalde lidstaat bevinden, maar waarbij onderweg gebruik wordt gemaakt van de infrastructuur van een andere lidstaat, zonder dat daar wordt gestopt (hetgeen dus als nationaal vervoer kan worden beschouwd).
      Wat betreft mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten, is Richtlijn 93/104/EG niet van toepassing op die aspecten waarvoor in deze overeenkomst meer specifieke bepalingen zijn opgenomen.
      Clausule 2
      Definities
      Voor de toepassing van deze overeenkomst wordt verstaan onder:

                  1)

                  „interoperabele grensoverschrijdende diensten”: grensoverschrijdende diensten waarvoor de spoorwegondernemingen in het bezit dienen te zijn van ten minste twee veiligheidscertificaten als bedoeld in Richtlijn 2001/14/EG;

                  2)

                  „mobiele werknemer die interoperabele grensoverschrijdende diensten verricht”: iedere werknemer die als lid van een treinbemanning per werkdag gedurende meer dan één uur voor interoperabele grensoverschrijdende diensten wordt ingezet;

                  3)

                  „arbeidstijd”: de tijd waarin de werknemer werkzaam is, ter beschikking van de werkgever staat en zijn werkzaamheden of functie uitoefent, overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken;

                  4)

                  „rusttijd”: de tijd die geen arbeidstijd is;

                  5)

                  „nachtdienst”: een tijdvak van ten minste zeven uur, zoals vastgesteld bij de nationale wetgeving, dat in ieder geval de periode tussen middernacht en 5.00 uur omvat;

                  6)

                  „nachtdienst”: elke dienst waarbij gedurende ten minste drie uur binnen de nachttijd wordt gewerkt;

                  7)

                  „rusttijd buitenshuis”: dagelijkse rusttijd die niet kan worden doorgebracht op de normale verblijfplaats van de mobiele werknemer;

                  8)

                  „machinist”: iedere werknemer die belast is met het besturen van een locomotief;

                  9)

                  „rijtijd”: de duur van de ingeroosterde activiteit waarbij de machinist verantwoordelijk is voor het besturen van een locomotief, met uitsluiting van de tijd die is voorzien voor het in- en uitschakelen van de machines. Ingeroosterde onderbrekingen waarin de machinist verantwoordelijk blijft voor de locomotief, vallen wel onder de rijtijd.

            Clausule 3
      Dagelijkse rusttijd thuis
      De dagelijkse rusttijd thuis omvat ten minste twaalf aaneengesloten uren per tijdvak van 24 uur.
      Deze rusttijd kan eenmaal per tijdvak van zeven dagen worden verkort tot ten minste negen uur. In dat geval wordt het verschil tussen de rusttijd van twaalf uur en de verkorte rusttijd toegevoegd aan de eerstvolgende rusttijd thuis.
      Tussen twee dagelijkse rusttijden buitenshuis mag geen aanzienlijk verkorte dagelijkse rusttijd worden gepland.
      Clausule 4
      Dagelijkse rusttijd buitenshuis
      De dagelijkse rusttijd buitenshuis omvat ten minste acht aaneengesloten uren per tijdvak van 24 uur.
      Een buitenshuis doorgebrachte dagelijkse rusttijd wordt gevolgd door een dagelijkse rusttijd thuis (1).
      Aanbevolen wordt er zorg voor te dragen dat werknemers de rusttijd buitenshuis op een comfortabele wijze kunnen doorbrengen.
      Clausule 5
      Pauzes
      a)   Machinisten
      Indien de arbeidstijd van een machinist meer dan acht uur bedraagt, geniet hij gedurende de werkdag een pauze van ten minste 45 minuten;
      of
      indien de arbeidstijd tussen 6 en 8 uur bedraagt, bedraagt deze pauze ten minste 30 minuten en wordt deze gedurende de werkdag genoten.
      Het moment waarop de pauze kan worden genoten en de duur ervan dienen te volstaan om de werknemer daadwerkelijk te laten uitrusten.
      In geval van treinvertragingen kunnen de pauzes tijdens de betreffende werkdag worden aangepast.
      Een deel van de pauze wordt zo mogelijk toegekend tussen het derde en zesde werkuur.
      Clausule 5 a) is niet van toepassing indien er een tweede machinist is. In dat geval worden de voorwaarden voor het toekennen van pauzes op nationaal niveau geregeld.
      b)   Overig treinpersoneel
      Overig treinpersoneel heeft recht op een pauze van ten minste 30 minuten, indien de arbeidstijd meer dan zes uur bedraagt.
      Clausule 6
      Wekelijkse rusttijd
      Iedere mobiele werknemer die interoperabele grensoverschrijdende diensten verricht, heeft in elk tijdvak van zeven dagen recht op een rusttijd van ten minste 24 ononderbroken uren, vermeerderd met de in artikel 3 genoemde twaalf uur dagelijkse rusttijd.
      Mobiele werknemers hebben per jaar recht op 104 rusttijden van 24 uur, waarin de 52 wekelijkse rusttijden van 24 uur begrepen zijn.
      Hieronder vallen ook:

                  —

                  12 dubbele rusttijden (van 48 uur plus de dagelijkse rusttijd van 12 uur), die de zaterdag en de zondag omvatten.
                  en

                  —

                  12 dubbele rusttijden (van 48 uur plus de dagelijkse rusttijd van 12 uur), zonder de garantie dat deze op een zaterdag of een zondag vallen.

            Clausule 7
      Rijtijd
      De rijtijd, zoals gedefinieerd in artikel 2, bedraagt maximaal negen uur indien de dienst overdag wordt uitgevoerd, en acht uur indien de dienst gedurende de nacht, tussen twee dagelijkse rusttijden, wordt uitgevoerd.
      De maximumrijtijd per tijdvak van twee weken bedraagt 80 uren.
      Clausule 8
      Controle
      Met het oog op toezicht op de naleving van de bepalingen van deze overeenkomst wordt er een diensttabel bijgehouden met daarop vermeld de dagelijkse arbeidsuren en rusttijden van het mobiele personeel. Gegevens over het aantal daadwerkelijke arbeidsuren dienen beschikbaar te zijn. Deze diensttabel dient ten minste één jaar bij de onderneming te worden bewaard.
      Clausule 9
      Niet-verlagingsclausule
      De tenuitvoerlegging van deze overeenkomst kan in geen geval een reden vormen voor het verlagen van het algemene beschermingsniveau van mobiele werknemers die interoperabele grensoverschrijdende diensten verrichten.
      Clausule 10
      Follow-up van de overeenkomst
      De ondertekenaars van deze overeenkomst zien in het kader van het Comité voor de sectorale dialoog voor de spoorwegsector (ingesteld overeenkomstig Besluit 98/500/EG van de Commissie) toe op de tenuitvoerlegging en toepassing ervan.
      Clausule 11
      Evaluatie
      Twee jaar na ondertekening van deze overeenkomst evalueren de partijen bovenstaande bepalingen in het licht van de eerste ervaringen met de ontwikkeling van interoperabele grensoverschrijdende diensten.
      Clausule 12
      Toetsing
      Twee jaar na het verstrijken van de uitvoeringstermijn, zoals vastgesteld bij het besluit van de Raad betreffende de inwerkingstelling van deze overeenkomst, worden bovenstaande bepalingen door de partijen getoetst.

         Gedaan te Brussel, 27 januari 2004.

               Namens de CER

            Giancarlo CIMOLI

               De voorzitter

            Johannes LUDEWIG

               Uitvoerend directeur

            Francesco FORLENZA

               voorzitter van het comité van directeuren Personeelszaken

            Jean-Paul PREUMONT

               Adviseur Sociale zaken

               Namens de ETF

            Norbert HANSEN

               De voorzitter van de sectie Spoorwegen

            Jean-Louis BRASSEUR

               De vice-voorzitter van de sectie Spoorwegen

            Doro ZINKE

               Secretaris-generaal

            Sabine TRIER

               Secretaris Beleid

         (1)  Partijen zijn het erover eens dat de onderhandelingen over een tweede, aansluitende rustperiode buitenshuis en compensatie voor rustperioden buitenshuis kunnen worden gevoerd door de sociale partners, op het niveau van de spoorwegonderneming of op nationaal niveau naargelang de situatie. Twee jaar na ondertekening van deze overeenkomst zullen opnieuw onderhandelingen op Europees niveau plaatsvinden over het aantal aansluitende rustperioden buitenshuis en de compensatie voor rustperioden buitenshuis.

         BIJLAGE
         Lijst van officiële grensstations die buiten de 15-kilometergrens zijn gelegen en waarop deze overeenkomst van facultatieve toepassing is

                     RZEPIN (PL)

                     TUPLICE (PL)

                     ZEBRZYDOWICE (PL)

                     DOMODOSSOLA (I)


title: RICHTLIJN (EU) …/… VAN DE COMMISSIE tot wijziging, met het oog op de vaststelling van specifieke grenswaarden voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed, van aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed, wat bisfenol A betreft

text:
               RICHTLIJN (EU) …/… VAN DE COMMISSIE

               van 24.5.2017

               tot wijziging, met het oog op de vaststelling van specifieke grenswaarden voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed, van aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed, wat bisfenol A betreft

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE EUROPESE COMMISSIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de veiligheid van speelgoed
                  1
               , en met name artikel 46, lid 2,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)In Richtlijn 2009/48/EG zijn bepaalde eisen vastgesteld voor chemische stoffen die krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad
                  2
                zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting. Aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG bevat specifieke grenswaarden voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed dat bestemd is voor kinderen jonger dan 36 maanden of in ander speelgoed dat bedoeld is om in de mond genomen te worden.

               (2)De specifieke grenswaarde voor bisfenol A (CAS-nummer 80-05-7) is 0,1 mg/l (migratielimiet). De Europese normen EN 71-10:2005 (monstervoorbereiding) en EN 71-11:2005 (meting) beschrijven de relevante testmethoden.

               (3)EN 71-10:2005 vereist dat 10 cm² van een materiaal voor speelgoed worden geëxtraheerd met 100 ml water gedurende één uur. Het voldoen aan de specifieke grenswaarde van 0,1 mg/l betekent dus dat tijdens deze extractie ten hoogste 0,01 mg bisfenol A kan migreren uit het materiaal voor speelgoed.

               (4)Om de Commissie te kunnen adviseren bij de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen en beleidsinitiatieven op het gebied van de veiligheid van speelgoed, heeft zij de deskundigengroep inzake veiligheid van speelgoed in het leven geroepen. De subgroep "chemische stoffen" heeft als opgave dergelijk advies te verstrekken met betrekking tot chemische stoffen die mogelijk in speelgoed worden gebruikt. De subgroep "chemische stoffen" van de deskundigengroep inzake veiligheid van speelgoed heeft tijdens zijn vergadering op 1 oktober 2015 geoordeeld dat de toepassing van de specifieke grenswaarde en de hierboven beschreven testmethoden leiden tot een blootstelling van 3 microgram/kg lichaamsgewicht per dag voor een kind met een lichaamsgewicht van 10 kg dat dagelijks gedurende drie uur een stuk speelgoed in zijn mond houdt.

               (5)Nieuwe gegevens over bisfenol A en verfijnde methoden hebben het panel voor materialen die met levensmiddelen in aanraking komen, enzymen, aroma's en technische hulpstoffen (CEF-panel) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) ertoe gebracht, een "tijdelijk" toelaatbare dagelijkse inname (TDI) van bisfenol A vast te stellen ter hoogte van 4 microgram/kg lichaamsgewicht per dag
                  3
               . Het CEF-panel heeft de TDI als tijdelijk vastgesteld hangende de resultaten van de langetermijnstudie met prenatale en postnatale blootstelling aan bisfenol A van ratten, die thans gaande is in het kader van het "National Toxicology" programma van de Amerikaanse Food and Drug Administration.

               (6)In het licht van het bovenstaande heeft de subgroep "Chemische stoffen” van de deskundigengroep inzake veiligheid van speelgoed in zijn vergadering van 1 oktober 2015 aanbevolen dat bisfenol A in speelgoed wordt beperkt tot 0,04 mg/l (migratielimiet) wanneer het getest wordt in overeenstemming met EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005, uitgaande van een kind van 10 kg lichaamsgewicht, een dagelijks in de mond houden van drie uur, een in de mond gestopt speelgoedoppervlak van 10 cm² en een toewijzing van 10 % van de tijdelijke TDI aan de blootstelling van kinderen aan bisfenol A door speelgoed. De deskundigengroep inzake veiligheid van speelgoed heeft deze aanbeveling overgenomen in zijn vergadering van 14 januri 2016.

               (7)Ofschoon Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie
                  4
                een specifieke migratielimiet voor bisfenol A bij gebruik vaststelt als monomeer in bepaalde materialen die met levensmiddelen in contact komen, en een verbod bevat voor gebruik van bisfenol A voor de vervaardiging van polycarbonaat flessen voor zuigelingen, verschillen de primaire uitgangspunten voor het afleiden van die migratielimiet en voor het vaststellen van het verbod van die voor de migratielimiet voor bisfenol A in speelgoed.

               (8)In het licht van de beschikbare wetenschappelijke kennis en gelet op de verschillen tussen speelgoed en materialen die in contact komen met levensmiddelen, is de thans toepasselijke specifieke grenswaarde voor bisfenol A in speelgoed te hoog en moet deze worden herzien.

               (9)De effecten van bisfenol A worden onderzocht door wetenschappelijke instanties Ofschoon het noodzakelijk kan zijn de migratielimiet te herzien als nieuwe wetenschappelijke informatie ter zake beschikbaar komt, moet de limiet waarin de huidige stand van de wetenschappelijke kennis tot uitdrukking komt, worden vastgesteld om te zorgen voor toereikende bescherming van kinderen.

               (10)Aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (11)De in deze richtlijn neergelegde maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 47 van Richtlijn 2009/48/EG ingestelde comité voor speelgoedveiligheid,

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

               Artikel 1

               In aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG wordt in de tabel de vermelding voor bisfenol A vervangen door:

                        "Bisfenol A

                        80-05-7

                        0,04 mg/l (migratielimiet) overeenkomstig de methoden in EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005."

               Artikel 2

               1.
                     De lidstaten dienen uiterlijk op [Fill in date falling 18 months after publication in the OJ] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.

               Zij passen die bepalingen toe vanaf [Fill in a date which is one day later than the date set out in the first subparagraph].

               Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.
                     De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, vaststellen.

               Artikel 3

               Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel, op 24.5.2017

                     Voor de Commissie

                     De Voorzitter
                     Jean-Claude JUNCKER

                     (1)
                  PB L 170 van 30.6.2009, blz. 1.

                     (2)
                  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1).

                     (3)
                  EFSA Panel on Food Contact Materials, Enzymes, Flavourings and Processing Aids (CEF) (2015) Scientific Opinion on the risks to public health related to the presence of bisphenol A (BPA) in foodstuffs: PART II - Toxicological assessment and risk characterisation. EFSA Journal 2015;13(1):3978, blz. 196.
                  http://www.efsa.europa.eu/sites/default/files/scientific_output/files/main_documents/3978part2.pdf
                   .

                     (4)
                  Verordening (EU) nr. 10/2011 van de Commissie van 14 januari 2011 betreffende materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in contact te komen (PB L 12 van 15.1.2011, blz. 1).


Avis juridique important

|

32002L0079R(01)

Rectificatie van Richtlĳn 2002/79/EG van de Commissie van 2 oktober 2002 houdende wĳziging van de bĳlagen bĳ de Richtlĳnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrĳdingsmiddelen in en op granen, levensmiddelen van dierlĳke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong met inbegrip van groenten en fruit (PB L 291 van 28.10.2002)

Publicatieblad Nr. L 342 van 30/12/2003 blz. 0058 - 0058

Rectificatie van Richtlijn 2002/79/EG van de Commissie van 2 oktober 2002 houdende wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 76/895/EEG, 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong met inbegrip van groenten en fruit(Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 291 van 28 oktober 2002)Bladzijde 4, bijlage I, "Triadimefon en triadimenol":in plaats van:>RUIMTE VOOR DE TABEL>,te lezen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>.Bladzijde 14, bijlage IV, iii) Vruchtgroenten, b) Cucurbitaceae met eetbare schil, kolom "Abamectine":in plaats van:>RUIMTE VOOR DE TABEL>,te lezen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>.


Avis juridique important

|

32003L0121

Richtlĳn 2003/121/EG van de Commissie van 15 december 2003 tot wĳziging van Richtlĳn 98/53/EG tot vaststelling van bemonsteringswĳzen en analysemethoden voor de officiële controle op de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 332 van 19/12/2003 blz. 0038 - 0040

Richtlijn 2003/121/EG van de Commissievan 15 december 2003tot wijziging van Richtlijn 98/53/EG tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op de maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 85/591/EEG van de Raad van 20 december 1985 betreffende de invoering van communautaire bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de controle van voor menselijke voeding bestemde levensmiddelen(1), en met name op artikel 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie van 8 maart 2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen(2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1425/2003(3), stelt specifieke maximumgehalten voor maïs vast die bestemd is om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan voordat hij bestemd wordt voor menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen.(2) Bemonstering speelt een cruciale rol bij de precisie van de bepaling van het gehalte van aflatoxinen, die meestal zeer ongelijkmatig over de partij verdeeld zijn. Richtlijn 98/53/EG van de Commissie(4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/27/EG(5), dient zodanig te worden gewijzigd dat er specifieke maximumgehalten worden opgenomen voor maïs die bestemd is om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan voordat hij bestemd wordt voor menselijke consumptie of om te worden gebruikt als ingrediënt in levensmiddelen.(3) Met het oog op een geharmoniseerde handhaving in de hele Europese Unie is het van groot belang dat de analyseresultaten op uniforme wijze gerapporteerd en geïnterpreteerd worden. Deze interpretatievoorschriften gelden voor het analyseresultaat van het monster voor officiële controledoeleinden. Op de analyse voor verhaal- en arbitragedoeleinden zijn de nationale voorschriften van toepassing.(4) Richtlijn 98/53/EG dient derhalve dienovereenkomstig gewijzigd te worden.(5) De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 98/53/EG wordt gewijzigd zoals is aangegeven in bijlage I bij deze richtlijn.Bijlage II bij Richtlijn 98/53/EG wordt gewijzigd zoals is aangegeven in bijlage II bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 oktober 2004 aan deze richtlijn te voldoen. De lidstaten delen de Commissie de tekst van deze bepalingen onverwijld mee, alsook een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van het nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 15 december 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 372 van 31.12.1985, blz. 50.(2) PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1.(3) PB L 203 van 12.8.2003, blz. 1.(4) PB L 201 van 17.7.1998, blz. 93.(5) PB L 75 van 16.3.2002, blz. 44.BIJLAGE IBijlage I bij Richtlijn 98/53/EG wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 5.2.1, vierde streepje, wordt als volgt gewijzigd:"- Gewicht van het verzamelmonster: 30 kg. Dit door grof mengen verkregen monster wordt in drie gelijke deelmonsters van 10 kg verdeeld vóór het wordt vermalen (het monster hoeft niet te worden verdeeld als het bestaat uit aardnoten, noten, gedroogde vruchten en maïs die later worden gesorteerd of een andere fysische behandeling ondergaan en als de nodige apparatuur beschikbaar is om een monster van 30 kg te homogeniseren). Verzamelmonsters van minder dan 10 kg hoeven niet in deelmonsters te worden verdeeld. Het gewicht van het verzamelmonster van specerijen bedraagt niet meer dan 10 kg en daarom hoeft het niet in deelmonsters te worden verdeeld.".2. Punt 5.2.2 wordt vervangen door:"5.2.2. Aanvaarding van een partij of een subpartij- Voor aardnoten, noten, gedroogde vruchten en maïs die bestemd zijn om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan, en voor specerijen:- aanvaarding als het verzamelmonster of het gemiddelde van de deelmonsters het maximumgehalte niet overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering als het verzamelmonster of het gemiddelde van de deelmonsters het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding.- Voor aardnoten, noten, gedroogde vruchten en granen die bestemd zijn voor rechtstreekse menselijke consumptie en granen, met uitzondering van maïs, die bestemd zijn om te worden gesorteerd of een andere fysische behandeling te ondergaan:- aanvaarding als geen enkel deelmonster het maximumgehalte overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering zodra één deelmonster het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- bij een verzamelmonster van minder dan 10 kg:- aanvaarding als het verzamelmonster het maximumgehalte niet overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering als het verzamelmonster het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding.".3. Punt 5.4.2 wordt vervangen door:"5.4.2. Aanvaarding van een partij of een subpartij- Aanvaarding als het verzamelmonster het maximumgehalte niet overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering als het verzamelmonster het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding.".4. Punt 5.5.1.2 wordt vervangen door:"5.5.1.2. Aanvaarding van een partij of een subpartij- Aanvaarding als het verzamelmonster het maximumgehalte niet overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering als het verzamelmonster het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding.".5. Punt 5.5.2.3. wordt vervangen door:"5.5.2.3. Aanvaarding van een partij of een subpartij- Aanvaarding als het verzamelmonster het maximumgehalte niet overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding,- weigering als het verzamelmonster het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, met inachtneming van de meetonzekerheid en de correctie voor terugvinding.".BIJLAGE IIIn bijlage II bij Richtlijn 98/53/EG wordt punt 4.4 vervangen door:"4.4 Berekening van het terugvindingspercentage en registratie van de resultatenHet analyseresultaat wordt al dan niet met een correctie op basis van de terugvinding geregistreerd. De registratiewijze en het terugvindingspercentage moeten worden vermeld. Het voor de terugvinding gecorrigeerde analyseresultaat wordt gebruikt om te bepalen of aan de eisen is voldaan (zie bijlage I, punten 5.2.2, 5.3.2, 5.4.2, 5.5.1.2 en 5.5.2.3).Het analyseresultaat wordt gerapporteerd als x +/- U, waarbij x het analyseresultaat en U de uitgebreide meetonzekerheid is, met een dekkingsfactor 2, die een betrouwbaarheidsniveau van ongeveer 95 % oplevert.".