Avis juridique important

|

31989L0338

Richtlijn 89/338/EEG van de Raad van 27 april 1989 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 142 van 25/05/1989 blz. 0003 - 0006 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0005  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0005

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 27 april 1989 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigen ( 89/338/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat in Richtlijn 85/3/EEG ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/218/EEG ( 5 ), bepaalde gewichten en afmetingen en andere technische kenmerken van bepaalde voor goederenvervoer bestemde wegvoertuigen worden vastgesteld;  Overwegende dat ook bepaalde gewichten en afmetingen van andere voertuigen, met inbegrip van voor personenvervoer bestemde voertuigen, te weten twee -, drie - en vierassige motorvoertuigen, met inbegrip van gelede bussen, en vierassige  voertuigcombinaties, dienen te worden vastgesteld;  Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met de uitrusting van het voertuig ( dubbele banden en luchtvering of op communautair vlak als gelijkwaardig erkende vering ) om de maximaal toegestane gewichten van drie - en vierassige motorvoertuigen  alsmede van de twee-assenstellen van motorvoertuigen vast te stellen;  Overwegende dat wegens de staat van bepaalde gedeelten van het wegennet in Ierland en het Verenigd Koninkrijk aldaar momenteel niet alle bepalingen van de onderhavige richtlijn kunnen worden toegepast; dat bijgevolg de toepassing van sommige van die  bepalingen in deze beide Lid - Staten tijdelijk dient te worden uitgesteld; dat de Raad op voorstel van de Commissie vóór 1 juli 1989 de datum moet vaststellen waarop die afwijkingen zullen zijn afgelopen,   PB nr . C 16 van 18 . 1 . 1979, blz . 3, en PB nr . C 173 van 2 . 7 . 1988, blz. 12 .   PB nr . C 144 van 15 . 6 . 1981, blz . 80, en PB nr . C 187 van 18 . 7 . 1988, blz . 209 .   PB nr . C 113 van 7 . 5 . 1980, blz . 14, en PB nr . C 208 van 8 . 8 . 1988, blz . 56 .   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 Richtlijn 85/3 /EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 .  in artikel 1 wordt lid 1, onder a ), vervangen door :  "a )  op de afmetingen van voertuigen die bestemd zijn voor het wegverkeer, met ten minste vier wielen en een maximumsnelheid van meer dan 25 km/uur, en die dienen voor :  - hetzij goederenvervoer, wanneer hun maximaal gewicht in beladen toestand meer dan 3,5 ton bedraagt,  - hetzij personenvervoer, wanneer zij meer dan negen zitplaatsen, die van de bestuurder inbegrepen, bevatten;";  2 .  artikel 2 wordt vervangen door :  "Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder :  - "motorvoertuig ": een gemotoriseerd voertuig dat zich op eigen kracht over de weg voortbeweegt;  - "aanhangwagen ": een voertuig dat is bestemd om aan een motorvoertuig te worden gekoppeld, met uitzondering van opleggers, en dat op grond van constructie en inrichting voor goederenvervoer wordt gebezigd;  - "oplegger ": een voertuig dat is bestemd om aan een motorvoertuig te worden gekoppeld op zodanige wijze dat een deel ervan op het motorvoertuig rust en dat een aanzienlijk deel van het gewicht van de oplegger en van zijn lading door het motorvoertuig  wordt gedragen, en dat op grond van constructie en inrichting voor goederenvervoer wordt gebezigd;  - "combinatie ":  - een samenstel bestaande uit een motorvoertuig en een aanhangwagen, of - een geleed voertuig bestaande uit een motorvoertuig waaraan een oplegger is gekoppeld;  - "dikwandige koelwagen ": elk voertuig waarvan de vaste of mobiele ruimte speciaal is ingericht voor het vervoer van goederen bij een gecontroleerde temperatuur overeenkomstig de klassen B, C, E en F van de Overeenkomst van 1 september 1970 inzake het internationale vervoer van aan bederf onderhevige levensmiddelen en het gebruik van speciale vervoermiddelen bij dit vervoer ( ATP ), en waarvan elk van de zijwanden, met inbegrip van de isolatie, ten minste 45  mm dik is;  - "bus ": een voertuig met meer dan negen zitplaatsen, die van de bestuurder inbegrepen, dat op grond van constructie en inrichting is bestemd voor het vervoer van personen en hun bagage . Het kan een of twee verdiepingen hebben en kan ook een  aanhangwagen slepen;  - "gelede bus ": een bus die is samengesteld uit twee vaste delen welke met elkaar zijn verbonden door een geleed gedeelte . Bij dit soort voertuig is er een interne verbinding tussen de beide vaste delen . Door het gelede gedeelte kunnen de reizigers  vrij van het ene naar het andere vaste deel lopen . De twee vaste delen kunnen alleen in een werkplaats met elkaar worden verbonden of van elkaar worden losgemaakt;  - "maximaal toegestane afmetingen ": de maximumafmetingen van het voertuig die door de bevoegde autoriteit van de Staat waar het voertuig is ingeschreven of in het verkeer gebracht, worden toegestaan bij gebruik van het voertuig in het internationale  verkeer krachtens deze richtlijn;  - "maximaal toegestaan gewicht ": het maximumgewicht van het voertuig in beladen toestand dat door de bevoegde autoriteit van de Staat waar het voertuig is ingeschreven of in het verkeer gebracht, wordt toegestaan bij gebruik van het voertuig in het  internationale verkeer krachtens deze richtlijn;  - "maximaal toegestane druk per as ": het maximumgewicht op de as of het assenstel in beladen toestand, dat door de bevoegde autoriteit van de Staat waar het voertuig is ingeschreven of in het verkeer gebracht, wordt toegestaan bij gebruik van het  voertuig in het internationale verkeer krachtens deze richtlijn .";  3 .  artikel 7 wordt vervangen door :  "Artikel 7 Na raadpleging van de Commissie treffen de Lid-Staten de maatregelen die nodig zijn om :  - vanaf 1 juli 1986 voor wat betreft de toepassing van de andere bepalingen van de richtlijn dan die welke in de onderstaande streepjes worden genoemd;  - uiterlijk 1 januari 1989 voor wat betreft de toepassing van punt 1.2 . b ) van bijlage I;  - vanaf 1 januari 1990 voor wat betreft de toepassing van artikel 4 en van bijlage II;  - vanaf 1 juli 1991 voor wat betreft de toepassing van punt 1 van bijlage I voor voertuigen bestemd voor personenvervoer;  - vanaf 1 januari 1992 voor wat betreft de toepassing van punt 3.4.1 van bijlage I;  - vanaf 1 januari 1993 voor wat betreft de toepassing van de punten 2.2.3, 2.2.4, 2.3, 2.4, 3.4.2, 3.5 en 4.3 van bijlage I,  aan deze richtlijn te voldoen .  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de maatregelen die zij voor de toepassing van deze richtlijn nemen .";  4 .  artikel 8 wordt als volgt gewijzigd :  - in lid 1 wordt de eerste alinea vervangen door :  "1 .  Het bepaalde in artikel 3 met betrekking tot de normen bedoeld in de punten 2.2.1, 2.2.2 en 3.3.2 van bijlage I is in Ierland en het Verenigd Koninkrijk tijdelijk niet van toepassing .";   .  - lid 3 wordt vervangen door :  "3 .  Het bepaalde in artikel 3 met betrekking tot de norm bedoeld in punt 3.4.1 van bijlage I is in Ierland en het Verenigd Koninkrijk tijdelijk niet van toepassing .  Deze twee Lid-Staten passen artikel 3 niettemin toe op de in de punten 2.2.1 en 2.2.2 van bijlage I bedoelde combinaties waarvan het gewicht per aangedreven as niet meer dan 10,5 ton bedraagt .";  - de volgende leden worden toegevoegd :  "5 .  Het bepaalde in artikel 3 met betrekking tot de normen bedoeld in de punten 2.2.3, 2.2.4, 2 .3.1, 2.3.3, 2.4 en 3.4.2 van bijlage I is in Ierland en het Verenigd Koninkrijk tijdelijk niet van toepassing .  Deze twee Lid-Staten passen artikel 3 niettemin toe op de in de punten 2.2.3, 2.2.4, 2.3 en 2.4 van bijlage I bedoelde voertuigen waarvan :  a )  het gewicht per aangedreven as niet meer dan 10,5 ton bedraagt, en b ) het totaalgewicht in beladen toestand niet meer bedraagt dan :  - 35 ton voor de in de punten 2.2.3 en 2.2.4 bedoelde voertuigen,  - 17 ton voor de in punt 2.3.1 bedoelde voertuigen,  - 30 ton voor de voertuigen bedoeld in punt 2.3.3, behoudens naleving van de voorwaarden genoemd in dit punt en in punt 4.3,  - 27 ton voor de in punt 2.4 bedoelde voertuigen .  6 .  De Commissie dient bij de Raad, in de maand volgende op de vaststelling van deze richtlijn en op basis daarvan, een voorstel in betreffende de datum waarop de in lid 5 bedoelde afwijking zal eindigen .  De Raad neemt vóór 1 juli 1989 met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over dit voorstel .";  5 .  bijlage I wordt als volgt gewijzigd :  a )  in punt 1.1 wordt het volgende streepje toegevoegd :   .  a )  "2.2.3.3 .  "- gelede bus 18,00 m";   b ) aan punt 2.2 worden de volgende punten toegevoegd :  "2.2.3 .  Samenstellen met 4 assen, bestaande uit een motorvoertuig met 2 assen en een aanhangwagen met 2 assen 36 t  "2.2.4 .  Gelede voertuigen met 4 assen, bestaande uit een motorvoertuig met 2 assen en een oplegger met 2 assen, indien de afstand tussen de assen van de oplegger :   "2 .2.4.1 .  ten minste 1,3 m en ten hoogste 1,8 m bedraagt 36 t  "2.2.4.2 .  meer dan 1,8 m bedraagt 36 t  als toegestane afwijking, wanneer het MTG van het motorvoertuig ( 18 t ) en het MTG van het twee-asenstel van de oplegger ( 20 t ) in acht worden genomen en de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en met luchtvering of met op communautair niveau  als gelijkwaardig erkende vering";  +2 t  c ) de volgende punten worden toegevoegd :  "2.3 .  Motorvoertuigen  "2.3.1 .  Motorvoertuigen met 2 assen 18 t  "2.3.2 .  Motorvoertuigen met 3 assen - 25 t - 26 t, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en met luchtvering of met op communautair niveau als gelijkwaardig erkende vering  "2.3.3 .  Motorvoertuigen met 4 assen waaronder 2 gestuurde assen 32 t, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en met luchtvering of met op communautair niveau als gelijkwaardig erkende vering  "2.4.  Gelede bussen met 3 assen 28 t";   d ) punt 3 wordt als volgt gewijzigd :  - punt 3.4 wordt aldus onderverdeeld :  - "3.4 .  Aangedreven as  - "3.4.1 .  Aangedreven as van de voertuigen bedoeld in de punten 2.2.1 en 2.2.2 11,5 t  - "3.4.2 .  Aangedreven as van de voertuigen bedoeld in de punten 2.2.3, 2.2.4, 2.3 en 2.4 11,5 t";   - het volgende punt wordt toegevoegd :   - "3.5 .  Twee-assenstellen van motorvoertuigen  De totale asdruk van een twee-assenstel mag niet meer bedragen dan, als de afstand ( d ) tussen de assen :   - "3.5.1 .  minder dan 1,0 m bedraagt ( d <  1,0 m ) 11,5 t - "3.5.2 .  ten minste 1,0 m en minder dan 1,3 m bedraagt ( 1,0 m 9 d <  1,3 m ) 16 t  - "3.5.3 .  ten minste 1,3 m en minder dan 1,8 m bedraagt ( 1,3 m 9 d <  1,8 m ) - 18 t - 19 t, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en met luchtvering of met op communautair niveau als gelijkwaardig erkende vering";   e ) aan punt 4 wordt het volgende punt toegevoegd :   "4.3 .  Maximaal toegestaan gewicht afhankelijk van de wielbasis Het maximaal toegestaan gewicht in ton van een motorvoertuig met 4 assen mag niet groter zijn dan 5 maal de hartafstand in meter tussen de voorste en de achterste as van het voertuig .".   Artikel 2 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Luxemburg, 27 april 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter J . BARRIONUEVO PEÑA  ( 1 ) PB nr . C 90 van 11 . 9 . 1971, blz . 25;(2 ) PB nr . C 124 van 17 . 12 . 1971, blz . 63;(3 ) PB nr . C 61 van 10 . 6 . 1972, blz . 5;(4 ) PB nr . L 2 van 3 . 1 . 1985, blz . 14 . ( 5 ) PB nr . L 98 van 15 . 4 . 1988, blz . 48 .


Avis juridique important

|

31994L0042

Richtlijn 94/42/EG van de Raad van 27 juli 1994 tot wijziging en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens

Publicatieblad Nr. L 201 van 04/08/1994 blz. 0026 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 60 blz. 0088  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 60 blz. 0088

RICHTLIJN 94/42/EG VAN DE RAAD van 27 juli 1994 tot wijziging en bijwerking van Richtlijn 64/432/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkensDE RAAD VAN DE  EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Raad Richtlijn 90/425/EEG van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zooetechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt  (4) en Richtlijn 91/496/EEG van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht (5) heeft vastgesteld;  Overwegende dat bijgevolg Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens (6) moet worden gewijzigd, met name ten aanzien van de  periode waarin dieren in een Lid-Staat moeten hebben verbleven voordat zij worden vervoerd en ten aanzien van de voorschriften voor de handel in dieren die jonger zijn dan 30 dagen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Richtlijn 64/432/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in artikel 2 wordt de volgende alinea ingevoegd:   "verzamelcentrum: elke plaats, met inbegrip van de bedrijven en markten, waar runderen of varkens afkomstig van verschillende bedrijven van oorsprong worden samengebracht om een voor het handelsverkeer bestemde partij dieren te vormen, die over de voor  het onderbrengen van de dieren nodige voorzieningen en installaties beschikt en onder de verantwoordelijkheid van de bevoegde veterinaire autoriteit geplaatst is. Deze autoriteit neemt de nodige maatregelen om te waarborgen dat het verzamelcentrum voor  de dieren die daar doorgevoerd worden een sanitaire eenheid vormt van het bij deze richtlijn vereiste niveau en tussen elke verkoop en toelating van nieuwe dieren vrij van dieren is en gereinigd en ontsmet wordt. De verzamelcentra moeten met het oog op  het handelsverkeer worden erkend;";  2. in artikel 3 wordt lid 2, onder i), als volgt aangevuld:   "Wanneer het vervoer echter meer plaatsen van bestemming heeft, moeten de dieren in evenveel partijen worden verdeeld als er plaatsen van bestemming zijn. Elke partij moet tot de plaats van bestemming vergezeld gaan van bovengenoemd certificaat. Deze  afwijking kan alleen worden toegestaan voor geadresseerden die van tevoren door de bevoegde autoriteit van de plaats van bestemming geregistreerd zijn, en voor erkende vervoerders die moeten voldoen aan voorschriften betreffende het ontsmetten van de  voertuigen en het welzijn van de dieren.";  3. in artikel 3, lid 2, letter f), onder iii), wordt de volgende alinea ingevoegd:   "De voorschriften voor de erkenning van de plaatsen waar ontsmetting moet plaatsvinden en de procedures om ervoon te zorgen dat de veterinaire voorschriften worden nageleefd en om daarop de nodige controles te verrichten, worden vastgesteld volgens de  procedure van artikel 12.";  4. in artikel 3, leden 7 en 9,  i) wordt het woord  "markt" vervangen door  "verzamelcentrum";  ii) wordt de combinatie  "de markt of de verzamelplaats" c.q.  "markten en verzamelplaatsen" vervangen door  "verzamelcentrum" c.q.  "verzamelcentra";  5. het volgende artikel 3 bis wordt ingevoegd:   "Artikel 3 bis Onverminderd de in Richtlijn 90/425/EEG bedoelde controles, zien de Lid-Staten erop toe dat dieren die niet op een bepaald bedrijf geboren zijn en niet gedurende de laatste 30 dagen op het grondgebied van de Lid-Staat waar het bedrijf ligt, verbleven  hebben, pas aan het beslag van bestemming worden toegevoegd wanneer de voor het betrokken beslag verantwoordelijke dierenarts zich ervan vergewist heeft dat de dieren de gezondheidsstatus van dit beslag niet in gevaar kunnen brengen.";  6. artikel 4 wordt geschrapt.   Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, met eventuele sancties, in werking treden om vóór 1 januari 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commssie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  3. In afwachting van de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn, blijven de nationale voorschriften ter zake, met inachtneming van de algemene Verdragsbepalingen, van toepassing.   Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 27 juli 1994.  Voor de Raad De Voorzitter Th. WAIGEL  (1) PB nr. C 33 van 2. 2. 1994, blz. 1.  (2) PB nr. C 128 van 9. 5. 1994.  (3) PB nr. C 133 van 16. 5. 1994, blz. 31.  (4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49).  (5) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 92/438/EEG (PB nr. L 243 van 25. 8. 1992, blz. 27).  (6) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/102/EEG (PB nr. L 355 van 5. 12. 1992, blz. 32).


Avis juridique important

|

32003L0122

Richtlijn 2003/122/Euratom van de Raad van 22 december 2003 inzake de controle op hoogactieve ingekapselde radioactieve bronnen en weesbronnen

Publicatieblad Nr. L 346 van 31/12/2003 blz. 0057 - 0064

Richtlijn 2003/122/Euratom van de Raadvan 22 december 2003inzake de controle op hoogactieve ingekapselde radioactieve bronnen en weesbronnenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 31, tweede alinea, en artikel 32,Gezien het voorstel van de Commissie dat is opgesteld nadat overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag advies was ingewonnen bij een groep personen, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité uit wetenschappelijke deskundigen van de lidstaten,Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Gezien het advies van het Europees Parlement(1),Overwegende hetgeen volgt:(1) In artikel 30 van het Verdrag is bepaald dat binnen de Gemeenschap basisnormen moeten worden vastgesteld voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren.(2) Met Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren(2) is de reeks richtlijnen voortgezet waarbij sinds 1959 basisnormen zijn vastgesteld.(3) Artikel 4, lid 1, onder e), van Richtlijn 96/29/Euratom schrijft voorafgaande vergunning voor met betrekking tot bepaalde handelingen, waaronder de toepassing van radioactieve bronnen voor industriële radiografie, tot de bewerking van producten, tot onderzoek of tot de blootstelling van personen ten behoeve van een geneeskundige behandeling. Het is wenselijk dat dit voorschrift wordt uitgebreid tot alle handelingen waarbij hoogactieve radioactieve bronnen betrokken zijn, teneinde de kans op ongevallen met dergelijke bronnen verder te beperken.(4) Voordat de vergunning wordt afgegeven, moeten er passende regelingen en voorzieningen voor het veilige beheer van bronnen zijn.(5) De Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) vaardigt voorschriften uit voor het veilige vervoer van radioactief materiaal(3) waarin onder meer activiteitsgrenzen worden voorgeschreven, die een degelijke basis moeten verschaffen voor de definitie van hoogactieve ingekapselde radioactieve bronnen in de zin van deze richtlijn.(6) In Richtlijn 96/29/Euratom zijn vrijstellingswaarden vastgelegd voor het melden van een handeling aan de autoriteiten. Deze waarden zijn in die richtlijn gedefinieerd op basis van een te verwaarlozen risiconiveau. Aangezien de eisen van dit voorstel voor de houders van kleine bronnen geen administratieve last mogen betekenen die buiten verhouding staat tot de mogelijke gezondheidsschade, mag de definitie van hoogactieve radioactieve bronnen niet worden uitgebreid tot de vrijstellingswaarden van Richtlijn 96/29/Euratom.(7) Overbrengingen van ingekapselde bronnen tussen de lidstaten zijn onderworpen aan de procedure van Verordening (Euratom) nr. 1493/93 van de Raad van 8 juni 1993 betreffende de overbrenging van radioactieve stoffen tussen de lidstaten van de Europese Gemeenschap(4).(8) Hoewel de wettelijke vereisten ingevolge de bestaande wetgeving op communautair en nationaal niveau fundamentele bescherming waarborgen, zijn aan hoogactieve bronnen nog aanzienlijke potentiële risico's voor de gezondheid van de mens en voor het milieu verbonden, zodat deze bronnen moeten worden onderworpen aan een strikte controle vanaf het ogenblik waarop zij worden gefabriceerd tot aan het ogenblik waarop zij in een erkende installatie worden geplaatst voor langdurige opslag of verwijdering.(9) Voor de preventie van stralingsongevallen en -letsels is het nodig dat de locatie van elke hoogactieve bron vanaf het ogenblik waarop de bron wordt gefabriceerd of ingevoerd in de Gemeenschap tot het ogenblik waarop de bron voor langdurige opslag of verwijdering wordt geplaatst in een erkende installatie dan wel uit de Gemeenschap wordt uitgevoerd, bekend is en wordt geregistreerd en geverifieerd en dat veranderingen in de situatie van een hoogactieve bron, bijvoorbeeld in verband met de locatie of het gebruik, worden geregistreerd en gemeld. Fysieke of financiële belemmeringen mogen niet in de weg staan aan een passend hergebruik, recycling of verwijdering van dergelijke bronnen wanneer deze onder redelijkerwijze te verwachten omstandigheden worden afgedankt.(10) Gevallen van onopzettelijke blootstelling moeten aan de bevoegde autoriteit worden gemeld.(11) Met het oog op verplaatsingen binnen de Gemeenschap van hoogactieve bronnen is het nodig dat de controle op en de informatieverstrekking over die bronnen wordt geharmoniseerd door minimale criteria toe te passen.(12) De ervaring heeft geleerd dat de controle op hoogactieve bronnen verloren kan gaan, ondanks het bestaan van een goed regelgevingskader. Voorts moeten specifieke initiatieven worden ondernomen in verband met het bestaan van weesbronnen die het gevolg zijn van activiteiten in het verleden.(13) Bijgevolg is het noodzakelijk dat wordt voorzien in de identificatie, markering en registratie van elke hoogactieve bron en in specifieke opleiding en voorlichting van allen die betrokken zijn bij activiteiten in verband met het gebruik van bronnen. Markering van bestaande hoogactieve bronnen door middel van graveren of stempelen door andere personen dan de fabrikant zou evenwel problematisch kunnen zijn en moet worden vermeden. Tevens verdient het aanbeveling te voorzien in passende opleiding en voorlichting van degenen die toevallig met weesbronnen te maken kunnen krijgen.(14) Tevens moet worden voorzien in geschikte middelen om hoogactieve weesbronnen af te handelen, in internationale samenwerking en uitwisseling van informatie op dit gebied, in inspecties en, ten slotte, in het treffen van financiële voorzieningen voor gevallen waarin de oorspronkelijke houder niet kan worden achterhaald of, wanneer hij wel kan worden achterhaald, insolvent blijkt te zijn.(15) De lidstaten moeten regels vaststellen voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en ervoor zorgen dat zij worden uitgevoerd; deze sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Doel en toepassingsgebied1. Het doel van deze richtlijn is om blootstelling van de bevolking en de werkers aan ioniserende straling ten gevolge van onvoldoende controle op hoogactieve ingekapselde radioactieve bronnen en weesbronnen te voorkomen en de controle in de lidstaten te harmoniseren door specifieke eisen vast te stellen om te waarborgen dat op elke dergelijke bron controle wordt uitgeoefend.2. Deze richtlijn is van toepassing op hoogactieve bronnen zoals gedefinieerd in artikel 2. De lidstaten kunnen bronnen van het toepassingsgebied van deze richtlijn uitsluiten zodra de activiteit lager is dan de vrijstellingswaarden van Richtlijn 96/29/Euratom.3. De minimumvoorschriften van deze richtlijn vormen een aanvulling op die van Richtlijn 96/29/Euratom.Artikel 2DefinitiesVoor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende definities:a) "Weesbron": Een ingekapselde bron waarvan het activiteitsniveau op het tijdstip van ontdekking de vrijstellingswaarde van artikel 3, lid 2, onder a), van Richtlijn 96/29/Euratom overschrijdt en waarop geen officiële controle wordt uitgeoefend, hetzij omdat hierop nooit officiële controle is uitgeoefend, hetzij omdat de bron is achtergelaten, verloren, zoekgeraakt, gestolen of, zonder passende kennisgeving aan de bevoegde autoriteit of inlichting van de ontvanger, is overgedragen aan een nieuwe houder;b) "hoogactieve bron", hierna "bron" genoemd: een ingekapselde bron die een radionuclide bevat waarvan de activiteit op het tijdstip waarop de bron wordt gefabriceerd of, indien dit niet bekend is, voor het eerst op de markt wordt gebracht, gelijk is aan of hoger is dan het desbetreffende activiteitsniveau in bijlage I;c) "handeling": handeling in de zin van Richtlijn 96/29/Euratom;d) "vergunning": op aanvraag verkregen schriftelijke toestemming van de bevoegde autoriteiten tot het verrichten van een handeling met een bron;e) "bevoegde autoriteit": iedere autoriteit die door een lidstaat is aangewezen om taken in het kader van deze richtlijn uit te voeren;f) "afgedankte bron": een bron die niet langer wordt gebruikt, noch bestemd is om te worden gebruikt voor de handeling waarvoor een vergunning was verleend;g) "houder": elke natuurlijke of rechtspersoon, met inbegrip van fabrikanten, leveranciers en gebruikers van bronnen, maar met uitsluiting van erkende installaties, die krachtens het nationale recht verantwoordelijk is voor een bron;h) "fabrikant": elke natuurlijke of rechtspersoon die een bron vervaardigt;i) "erkende installatie": een installatie op het grondgebied van een lidstaat waaraan de bevoegde autoriteiten van die lidstaat overeenkomstig het nationale recht een vergunning hebben verleend voor de langdurige opslag of verwijdering van bronnen of een installatie waaraan krachtens het nationale recht een vergunning is verleend voor de tijdelijke opslag van bronnen;j) "blootgestelde werkers": blootgestelde werkers in de zin van Richtlijn 96/29/Euratom;k) "ingekapselde bron": ingekapselde bron in de zin van Richtlijn 96/29/Euratom, met inbegrip - in voorkomende gevallen - van de capsule die het radioactieve materiaal bevat als geïntegreerd onderdeel van de bron;l) "leverancier": elke natuurlijke of rechtspersoon die een bron levert of ter beschikking stelt;m) "overdracht van een bron": de overdracht van een bron van de ene houder aan de andere;n) "broncontainer": de insluiting van een ingekapselde bron die geen geïntegreerd onderdeel van de bron is, maar bedoeld is voor transport, verlading, enz.Artikel 3Vergunningen1. De lidstaten stellen voor elke handeling met een bron, inclusief de inbezitneming van een bron, voorafgaande vergunning voor de houder verplicht.2. Alvorens een vergunning af te geven, vergewissen de lidstaten zich ervan dat er:a) adequate regelingen, met inbegrip van de regelingen die voortvloeien uit deze richtlijn, zijn getroffen voor het veilige beheer van bronnen, mede wanneer zij afgedankte bronnen worden. Die regelingen kunnen voorzien in de overdracht van de afgedankte bronnen aan de leverancier of plaatsing in een erkende installatie, of in een verplichting voor de fabrikant of de leverancier om deze bronnen in ontvangst te nemen.b) door middel van een financiële zekerheid of een ander gelijksoortig voor de betrokken bron geschikt middel, passende voorzieningen zijn getroffen voor het veilige beheer van bronnen, wanneer zij afgedankte bronnen worden, ook ingeval de houder insolvent wordt of de werkzaamheden staakt.3. De lidstaten zorgen ervoor dat in de vergunning het volgende wordt geregeld:a) verantwoordelijkheden;b) minimale kwalificaties van het personeel, waaronder voorlichting en opleiding;c) minimale prestatiecriteria voor de bron, de broncontainer en de aanvullende uitrusting;d) voorschriften voor noodprocedures en communicatiekanalen;e) te volgen werkprocedures;f) onderhoud van uitrusting, bronnen en containers;g) passend beheer van afgedankte bronnen, waaronder overeenkomsten met het oog op de overdracht van afgedankte bronnen, indien van toepassing, aan een leverancier, een andere gemachtigde houder of een erkende installatie.Artikel 4OverdrachtenDe lidstaten zetten een systeem op waardoor zij op passende wijze van afzonderlijke overdrachten van bronnen in kennis worden gesteld.Artikel 5Dossiers1. De houder houdt een dossier bij van alle bronnen met inbegrip van plaats en overdracht waarvoor hij verantwoordelijk is. Het dossier bevat de informatie die vermeld is in bijlage II. Deze informatie mag overeenkomstig lid 5 op een standaardformulier worden geregistreerd.2. De houder verstrekt de bevoegde autoriteit elektronisch of schriftelijk een kopie van het in lid 1 bedoelde dossier of van een gedeelte daarvan, naar gelang van de voorschriften van de betrokken lidstaat,- zonder onnodige vertraging, bij het aanleggen van dat dossier, hetgeen zo snel mogelijk na het verwerven van de bron moet gebeuren;- daarna met door de lidstaten/bevoegde autoriteiten vast te stellen tussenpozen van niet meer dan twaalf maanden;- indien de op het informatieformulier beschreven situatie is gewijzigd;- zonder onnodige vertraging, bij het afsluiten van het dossier voor een specifieke bron, wanneer de houder deze bron niet langer in zijn bezit heeft; in dit geval wordt de naam vermeld van de houder aan wie of de erkende installatie waaraan de bron is overgedragen;- zonder onnodige vertraging, bij het afsluiten van dat dossier, wanneer de houder geen bronnen meer in zijn bezit heeft en- wanneer de bevoegde autoriteit daarom verzoekt.De bevoegde autoriteit heeft inzage in de dossiers van de houder.3. De bevoegde autoriteiten houden een dossier bij van de gemachtigde houders en hun bronnen. In het dossier is het soort radionuclide vermeld, de activiteit op het moment van productie of, indien deze activiteit onbekend is, de activiteit op het ogenblik dat de bron voor het eerst op de markt wordt gebracht of door de houder is verworven, en het type bron.4. De bevoegde autoriteiten actualiseren het dossier, rekening houdend met onder meer overdrachten.5. De Commissie stelt het in bijlage II opgenomen standaardformulier voor dossiers in elektronische vorm ter beschikking.6. De Commissie kan, overeenkomstig de in artikel 17 vastgestelde procedure, de vereiste informatie en het standaardformulier voor de dossiers die in bijlage II zijn opgenomen, bijwerken.Artikel 6Verplichtingen voor houdersElke houder van bronnen:a) zorgt ervoor dat regelmatig passende tests, zoals lektests op basis van internationale normen, uitgevoerd worden teneinde de integriteit van elke bron te controleren en te handhaven;b) verifieert regelmatig, met bepaalde tussenpozen die door de lidstaten mogen worden vastgesteld, dat elke bron, en in voorkomend geval de uitrusting die de bron bevat, nog aanwezig is op de plaats waar deze gebruikt wordt of opgeslagen is en nog in kennelijk goede staat is;c) zorgt ervoor dat ten aanzien van elke vast opgestelde of mobiele bron de nodige gedocumenteerde maatregelen zoals schriftelijke protocollen en procedures gelden om ongeoorloofde toegang tot of verlies c.q. diefstal van de bron of beschadiging ervan door brand te voorkomen;d) stelt de bevoegde autoriteit onverwijld in kennis van verlies, of diefstal c.q. ongeoorloofd gebruik van een bron en laat na elke gebeurtenis, inclusief brand, waarbij de bron beschadigd kan zijn, de integriteit van elke bron controleren en informeert, indien relevant, de bevoegde autoriteiten daarover en over de genomen maatregelen;e) zendt elke afgedankte bron nadat het gebruik ervan is beëindigd onverwijld terug aan de leverancier, plaatst ze in een erkende installatie of brengt ze naar een andere gemachtigde houder, tenzij dit anderszins is overeengekomen met de bevoegde autoriteit;f) vergewist zich er vóór een overdracht van dat de ontvanger een passende vergunning heeft;g) brengt de bevoegde autoriteit onverwijld op de hoogte van elk incident of ongeval dat leidt tot onopzettelijke blootstelling van een werker of een lid van de bevolking.Artikel 7Identificatie en markering1. De fabrikant of, in het geval van bronnen die van buiten de Gemeenschap zijn ingevoerd, de leverancier maakt de identificatie van elke bron mogelijk via een uniek nummer. Dat nummer wordt, wanneer dit praktisch uitvoerbaar is, op de bron gegraveerd of gestempeld.Dat nummer wordt tevens op de container van de bron gegraveerd of gestempeld. Indien dit niet praktisch uitvoerbaar is of in geval van transportcontainers die opnieuw kunnen worden gebruikt, is op de broncontainer ten minste informatie over de aard van het product aangebracht.De fabrikant of de leverancier zorgt ervoor dat de broncontainer en, voorzover praktisch uitvoerbaar, de bron gemarkeerd en geëtiketteerd worden met een passend waarschuwingsteken voor het stralingsgevaar.De fabrikant verstrekt een foto van elk gefabriceerd ontwerp van een bron en van de typische broncontainer.2. De houder zorgt ervoor dat elke bron vergezeld gaat van schriftelijke informatie die bevestigt dat de bron overeenkomstig lid 1 is geïdentificeerd en gemarkeerd en dat de in lid 1 bedoelde markeringen en etiketten leesbaar blijven. De informatie bevat naar gelang van toepassing foto's van de bron, de broncontainer, de transportverpakking, de apparatuur en de uitrusting.Artikel 8Opleiding en voorlichting1. Wanneer hij overeenkomstig artikel 22 van Richtlijn 96/29/Euratom voorlichting en opleiding op het gebied van de stralingsbescherming organiseert, zorgt de houder ervoor dat in deze opleiding aandacht wordt geschonken aan specifieke voorschriften voor het veilig beheer van bronnen.Bij de voorlichting en de opleiding wordt bijzondere nadruk gelegd op de noodzakelijke veiligheidsvoorschriften en wordt specifieke informatie verschaft over de mogelijke gevolgen wanneer een passende controle op bronnen wegvalt.De voorlichting en opleiding worden op gezette tijden herhaald en gedocumenteerd, zodat de betrokken werkers adequaat op dergelijke gebeurtenissen voorbereid zijn.De relevante voorlichting en opleiding worden gericht op blootgestelde werkers.2. De lidstaten moedigen aan dat het management en de werkers van installaties waar de kans groot is dat er weesbronnen worden aangetroffen of verwerkt (bijvoorbeeld grote schrootplaatsen en grote schrootrecyclinginstallaties), en de leiding en de werkers van belangrijke doorvoerpunten (bijvoorbeeld douaneposten)a) geïnformeerd zijn over de mogelijkheid dat zij geconfronteerd worden met een bron;b) geïnformeerd en onderricht zijn over het visueel herkennen van bronnen en hun containers;c) geïnformeerd zijn over de elementaire gegevens inzake ioniserende straling en de effecten daarvan;d) geïnformeerd en onderricht zijn over de maatregelen die ter plaatse getroffen moeten worden wanneer men een bron of vermoedelijke bron aantreft.Artikel 9Weesbronnen1. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten voorbereid zijn op of voorzieningen, met inbegrip van het toewijzen van verantwoordelijkheden, hebben getroffen om weesbronnen te recupereren en radiologische noodsituaties tengevolge van weesbronnen af te handelen en dat zij passende noodplannen en maatregelen hebben uitgewerkt.2. De lidstaten zorgen ervoor dat gespecialiseerde technische adviezen en bijstand onverwijld ter beschikking worden gesteld van personen die normaliter niet betrokken zijn bij activiteiten waarvoor stralingsbeschermingsvoorschriften gelden en die de aanwezigheid van een weesbron vermoeden. De adviezen en bijstand hebben in de eerste plaats tot doel werknemers en leden van de bevolking tegen straling te beschermen en de veiligheid van de bron te verzekeren.3. De lidstaten moedigen de invoering aan van systemen om weesbronnen te detecteren. Daartoe worden op plaatsen waar weesbronnen, in het algemeen, kunnen worden aangetroffen, zoals grote schrootplaatsen en grote schrootrecyclinginstallaties of op belangrijke doorvoerpunten, waar dienstig, zoals douaneposten, controlesystemen ingevoerd.4. De lidstaten zorgen ervoor dat er, zo nodig, campagnes worden georganiseerd om weesbronnen die overgebleven zijn van voorgaande werkzaamheden, te recupereren.Bij de campagnes kan worden gedacht aan financiële deelname van de lidstaten in de kosten van recuperatie, beheer en verwijdering van de bronnen en inventarisatie van historische dossiers van instanties, bijvoorbeeld douane-instanties, en van houders, bijvoorbeeld onderzoekinstellingen, instellingen voor materiaalbeproeving of ziekenhuizen.Artikel 10Financiële zekerheid voor weesbronnenDe lidstaten zorgen ervoor dat er overeenkomstig de door de lidstaten vast te stellen bepalingen een systeem wordt opgezet dat financiële zekerheid biedt of een andere gelijksoortige regeling wordt getroffen wat betreft de kosten van interventies in verband met de recuperatie van weesbronnen en de kosten die nodig mochten zijn wegens de uitvoering van de bepalingen van artikel 9.Artikel 11Internationale samenwerking en uitwisseling van informatieIedere lidstaat wisselt onverwijld informatie uit en werkt samen met andere betrokken lidstaten of derde landen en met de betrokken internationale organisaties in verband met verliezen, verwijdering, diefstal en ontdekking van bronnen en follow-up of onderzoekingen in dat verband, onverminderd de desbetreffende voorschriften inzake vertrouwelijkheid en de desbetreffende nationale regelgevingen.Artikel 12InspectiesDe lidstaten zorgen voor de invoering of het behoud van een inspectiesysteem om de naleving van de overeenkomstig deze richtlijn ingevoerde bepalingen te handhaven.Artikel 13Bevoegde autoriteit1. De lidstaten wijzen de bevoegde autoriteit aan die wordt belast met de taken in het kader van deze richtlijn.2. De lidstaten delen de Commissie de naam en het adres van de bevoegde autoriteit mee, alsmede alle informatie die nodig is voor een vlotte communicatie met die autoriteiten.3. Wanneer in een lidstaat verschillende autoriteiten bevoegd zijn, wijst de lidstaat één contactpunt aan dat de contacten met correspondenten in andere lidstaten onderhoudt.4. De lidstaten delen de Commissie alle veranderingen in de in de leden 2 en 3 bedoelde gegevens mee.5. De Commissie deelt de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde informatie mee aan alle bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap en maakt deze informatie op gezette tijden, ten minste om de twee jaar, bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 14Verslag over de opgedane ervaringUiterlijk op 31 december 2010 brengen de lidstaten aan de Commissie verslag uit over de met de tenuitvoerlegging van deze richtlijn opgedane ervaring, met inbegrip van een evaluatie van alle eventuele effecten van artikel 1, lid 2.Aan de hand daarvan brengt de Commissie verslag uit aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité.Artikel 15SanctiesDe lidstaten bepalen de sancties voor inbreuken op de nationale regelgeving die overeenkomstig deze richtlijn is aangenomen. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 16Omzetting1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 31 december 2005 aan deze richtlijn te voldoen.Voor bronnen die vóór de in de eerste alinea vastgestelde datum op de markt zijn gebracht kunnen de lidstaten bepalen dat:a) de artikelen 3 tot en met 6 niet van toepassing zijn tot 31 december 2007;b) artikel 7 niet van toepassing is, met uitzondering van de volgende bepalingen, die uiterlijk op 31 december 2007 van toepassing zijn:- de houder zorgt ervoor dat elke bron, indien dat praktisch uitvoerbaar is, en elke broncontainer vergezelt gaat van schriftelijke informatie om de bron en de aard ervan te kunnen identificeren;- de houder zorgt ervoor dat elke bron, indien dat praktisch uitvoerbaar is, en elke broncontainer wordt geëtiketteerd met een passend waarschuwingsteken voor het stralingsgevaar.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de voornaamste bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen, samen met een tabel waaruit blijkt hoe de bepalingen van deze richtlijn overeenstemmen met de vastgestelde bepalingen.Artikel 17ComitéBij de uitvoering van de taken bedoeld in artikel 5, lid 6, wordt de Commissie bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de betreffende kwestie, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming.Het advies van het comité wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.Artikel 18InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 19Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 december 2003.Voor de RaadDe voorzitterA. Matteoli(1) Advies uitgebracht op 18 november 2003 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.(3) IAEA Safety Standards Series No TS-R-1 (ST-1, herzien), Wenen, 2000.(4) PB L 148 van 19.6.1993, blz. 1.BIJLAGE IActiviteitsniveausVoor radionucliden die niet in onderstaande tabel zijn opgenomen, maar genoemd worden in bijlage I, tabel A, van Richtlijn 96/29/Euratom, geldt als activiteitsniveau een waarde van één honderdste van de corresponderende A1-waarde die wordt gegeven in de "IAEA Regulations for the safe transport of radioactive materials"(1).>RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) Nr. TS-R-1 (ST-1, herzien) - Internationale Organisatie voor Atoomenergie, Wenen 2000.BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2003346NL.006402.TIF">


Avis juridique important

|

31976L0759

Richtlijn 76/759/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende richtingaanwijzers van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 262 van 27/09/1976 blz. 0071 - 0084 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0100  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0042  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0100  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0110  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0110

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juli 1976  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende richtingaanwijzers van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan   ( 76/759/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder meer betrekking hebben op richtingaanwijzers ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in de plaats van hun huidige regelingen met name om voor elk type voertuig de uitvoering mogelijk te maken van de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) ;  Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 76/756/EEG ( 4 ) de gemeenschappelijke voorschriften betreffende de installatie van verlichtings - en lichtsignaalinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan heeft vastgesteld ;  Overwegende dat elke Lid-Staat , op grond van een geharmoniseerde goedkeuringsprocedure voor richtingaanwijzers in staat is te constateren of de gemeenschappelijke constructie - en beproevingsvoorschriften worden nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde in kennis te stellen door het toezenden van een afschrift van het goedkeuringsformulier dat voor elk type richtingaanwijzer wordt opgesteld ; dat het aanbrengen van een E.E.G.-goedkeuringsmerk op alle inrichtingen die in overeenstemming met het goedgekeurde type zijn gefabriceerd , een technische controle van deze inrichtingen in de andere Lid-Staten overbodig maakt ;  Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met sommige technische voorschriften die door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties zijn vastgelegd in haar reglement nr . 6  ( Uniform provisions for the approval of direction indicators for motor vehicles ( except motor cycles ) and their trailers ) ( 5 ) , dat is gehecht aan het  " Agreement of 20 March 1958 concerning the adoption of uniform conditions for approval and reciprocal recognition of approval for motor vehicle equipment and parts " ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake motorvoertuigen inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controle erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke voorschriften wordt uitgevoerd ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Iedere Lid-Staat verleent de E.E.G.-goedkeuring voor elk type richtingaanwijzer dat voldoet aan de in de bijlagen 0 , I , III , IV en V opgenomen constructie - en keuringsvoorschriften .  2 . De Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , treft de nodige maatregelen om , zo nodig in samenwerking met de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten , voor zover noodzakelijk te controleren of de produktie in overeenstemming is met het goedgekeurde type . Deze controle beperkt zich tot steekproeven .  Artikel 2  De Lid-Staten kennen de fabrikant of diens gevolmachtigde een E.E.G.-goedkeuringsmerk toe overeenkomstig het in bijlage III vastgestelde model , voor ieder type richtingaanwijzer dat door hen krachtens artikel 1 wordt goedgekeurd .  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen richtingaanwijzers van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andere inrichtingen .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van richtingaanwijzers , voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk , niet verbieden om redenen die verband houden met hun constructie of werking .  2 . Een Lid-Staat mag echter het op de markt brengen van richtingaanwijzers , voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk , verbieden wanneer deze systematisch niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type .  Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis van de overige Lid-Staten en de Commissie , met opgave van de redenen van zijn beslissing .  Artikel 4  De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van de goedkeuringsformulieren , waarvan een model in bijlage II is opgenomen , voor elk type richtingaanwijzer dat zij goedkeuren of weigeren goed te keuren .  Artikel 5  1 . Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , constateert dat verscheidene richtingaanwijzers , voorzien van hetzelfde E.E.G.-goedkeuringsmerk , niet in overeenstemming zijn met het door hem goedgekeurde type , neemt hij de nodige maatregelen om de overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type te waarborgen . De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen , die , wanneer er systematisch gebrek aan overeenstemming is , zelfs intrekking van de E.E.G.-goedkeuring kunnen inhouden . Deze instanties nemen dezelfde maatregelen , wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld .  2 . De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een maand in kennis van de intrekking van een verleende E.E.G.-goedkeuring en van de beweegredenen daarvoor .  Artikel 6  Elke beslissing houdende weigering of intrekking van de goedkeuring , dan wel verbod van het op de markt brengen of het gebruik , genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn , moet nauwkeurig worden gemotiveerd . Deze beslissing wordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend .  Artikel 7  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de richtingaanwijzers , indien deze van het E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn voorzien en overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aangebracht .  Artikel 8  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de richtingaanwijzers indien deze van het E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn voorzien en overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aangebracht .  Artikel 9  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig met of zonder carrosserie , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur , alsmede aanhangwagens daarvan , met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen , landbouwtrekkers en -machines , alsmede machines voor openbare werken .  Artikel 10  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG .  Artikel 11  1 . Voor 1 juli 1977 nemen de Lid-Staten de nodige bepalingen aan om aan deze richtlijn te voldoen en maken zij die bepalingen bekend . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis . Zij passen deze bepalingen uiterlijk met ingang van 1 oktober 1977 toe .  2 . Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er voorts zorg voor dat de Commissie in kennis wordt gesteld van ieder ontwerp van wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die zij overwegen aan te nemen op het door deze richtlijn bestreken gebied , en wel op een zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid heeft haar opmerkingen ter zake in te dienen .  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juli 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . van der STOEL  ( 1 ) PB nr . 28 van 17 . 2 . 1967 , blz . 458/67 .  ( 2 ) PB nr . 224 van 5 . 12 . 1966 , blz . 3802/66 .  ( 3 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 4 ) Zie blz . 1 van dit Publikatieblad .  ( 5 ) Document van de Economische Commissie voor  Europa E/ECE/324 , add . 5 , van 22 . 5 . 1967 .  Lijst van bijlagen  Bijlage 0 (*) : Definities , algemene bepalingen , intensiteit van het uitgestraalde licht , beproevingsmethode , kleur van het uitgestraalde licht , overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type  Bijlage I (*) : Categorieën richtingaanwijzers : minimumhoeken , vereist voor de ruimtelijke lichtverdeling  Bijlage II : Model van E.E.G.-goedkeuringsformulier  Bijlage III : E.E.G.-goedkeuringsvoorwaarden en het merken   - Aanhangsel : voorbeeld van een E.E.G.-goedkeuringsmerk  Bijlage IV (*) : Fotometrische metingen  Bijlage V (*) : Kleur van het uitgestraalde licht , trichromatische coordinaten  (*) De technische eisen van deze bijlagen komen overeen met die van reglement nr . 6 van de Economische Commissie voor Europa ; in het bijzonder zijn de onderverdelingen in punten dezelfde . Daarom wordt het nummer van een punt van reglement nr . 6 dat niet in deze richtlijn voorkomt , pro memorie tussen haakjes aangegeven .  BIJLAGE 0  DEFINITIES , ALGEMENE BEPALINGEN , INTENSITEIT VAN HET UITGESTRAALDE LICHT , BEPROEVINGSMETHODE , KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT , OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGEKEURDE TYPE  1 . DEFINITIES  1.1 . " Richtingaanwijzer "  Onder " richtingaanwijzer " verstaat men licht bestemd om de andere weggebruikers kenbaar te maken dat de bestuurder het voornemen heeft naar rechts of naar links van richting te veranderen .   ( 2 . )   ( 3 . )   ( 4 . )  5 . ALGEMENE BEPALINGEN  5.1 . Elk monster moet voldoen aan de onder 6 en 8 genoemde bepalingen .  5.2 . De inrichtingen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij onder normale gebruiksomstandigheden en ondanks de trillingen waaraan zij in dat geval blootgesteld kunnen zijn , de in deze richtlijn voorgeschreven kenmerken behouden en goed blijven functioneren .  6 . INTENSITEIT VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  6.1 . In de referentie-as moet de intensiteit van het door elk van de twee monsters uitgestraalde licht minstens gelijk zijn aan het minimum en ten hoogste gelijk aan het maximum , zo als hierna vastgesteld :  Richtingaanwijzer van categorie * Minimum ( cd ) * Maximum ( cd ) *  1 * 175 * 700 ( 1 ) *  2 * 50 * 200 *  5 * 0,3 * 200 * *  ( 1 ) Zie echter punt 6.2.3.2 van deze bijlage en bijlage IV .  6.2 . Buiten de referentie-as en binnen de hoekvelden die zijn omschreven in de schema's van bijlage I mag de intensiteit van het door elk van de twee monsters uitgestraalde licht  6.2.1 . in elke richting , overeenkomende met de punten van de tabel voor de lichtverdeling in bijlage IV , niet minder zijn dan het minimum aangegeven onder 6.1 , vermenigvuldigd met het percentage dat in deze tabel voor de betrokken richting is aangegeven ;  6.2.2 . in geen enkele richting binnen het gebied waar het licht kan worden waargenomen , meer bedragen dan het onder 6.1 aangegeven maximum ;  6.2.3 . bovendien ,  6.2.3.1 . mag de lichtsterkte binnen de velden , omschreven in de diagrammen in bijlage I , nergens minder zijn dan 0,3 cd voor inrichtingen van de categorieën 1 , 2 en 5 ;  6.2.3.2 . mag de lichtsterkte in de richtingen overeenkomend met de andere meetpunten in de lichtverdelingstabel dan 0 * tot 5 * naar links en 0 * tot 5 * naar rechts voor richtingaanwijzers van categorie 1 , 400 cd niet overschrijden ;  6.2.3.3 . moeten de voorschriften van punt 2.2 van bijlage IV inzake plaatselijke variaties van de lichtsterkte in acht worden genomen .  6.3 . De lichtsterkten worden gemeten met een voortdurend brandende lamp en met gekleurd licht .  6.4 . In bijlage IV , waarnaar punt 6.2.1 verwijst , staan nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden .  7 . BEPROEVINGSMETHODE  7.1 . Alle metingen worden uitgevoerd met kleurloze standaardlampen van de voor de inrichting voorgeschreven typen , die zodanig zijn ingesteld dat zij de normale lichtstroom uitstralen die voor deze typen lampen is voorgeschreven .   ( 7.2 . )  8 . KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  De inrichting dient een ambergeel licht uit te stralen . De kleur van het uitgestraalde licht , gemeten met gebruikmaking van een lichtbron , met een kleurtemperatuur van 2 854 K overeenkomend met lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde ( ICI ) , moet liggen binnen de grenzen van de coordinaten die in bijlage V zijn voorgeschreven .  9 . OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGEKEURDE TYPE  Elke inrichting die is voorzien van een E.E.G.-goedkeuringsmerk moet overeenstemmen met het goedgekeurde type en aan de fotometrische bepalingen onder 6 en 8 voldoen . Voor een inrichting die bij wijze van steekproef uit de serieproduktie wordt genomen , worden de eisen betreffende de minimumintensiteit van het uitgestraalde licht  ( gemeten met een standaardlamp , zoals bedoeld onder punt 7 ) in elke betrokken richting evenwel verlaagd tot 80 % van de onder 6.1 en 6.2 voorgeschreven minimumwaarden .   ( 10 . )   ( 11 . )   ( 12 . )  BIJLAGE I : zie P.b .  BIJLAGE II  MODEL VAN E.E.G.-GOEDKEURINGSFORMULIER   ( Maximumformaat : A 4 ( 210 maal 297 ) )  Aanduiding van de administratie  Mededeling betreffende de E.E.G.-goedkeuring , weigering of intrekking van de E.E.G.-goedkeuring van een type richtingaanwijzer  Goedkeuringsnummer ...  1 . Inrichting (*)   - van categorie 1   - van categorie 2   - van categorie 5  2 . Type en aantal lampen ...  3 . Fabrieks - of handelsmerk ...  4 . Naam en adres van de fabrikant ...  5 . Eventueel , naam en adres van diens gevolmachtigde ...  6 . Ter E.E.G.-goedkeuring aangeboden op ...  7 . Technische dienst belast met de E.E.G.-goedkeuringsproeven ...  8 . Datum van het door deze dienst afgegeven rapport ...  9 . Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport ...  10 . Datum waarop de goedkeuring is verleend/geweigerd/ingetrokken (*) ...  11 . Collectieve E.E.G.-goedkeuring , verleend op basis van punt 3.3 van bijlage III voor een verlichtings - en lichtsignaalinrichting die verschillende lichten omvat , met name : ...  12 . Datum van weigering/intrekking van de collectieve E.E.G.-goedkeuring (*)  13 . Plaats ...  14 . Datum ...  15 . Handtekening ...  16 . Op bijgevoegde tekening nr . ... staan de kenmerken en de geometrische gegevens voor de installatie van de inrichting op het voertuig , alsmede de referentie-as en het referentiepunt van de inrichting  17 . Opmerkingen ...  (*) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is .  BIJLAGE III  E.E.G.-GOEDKEURINGSVOORWAARDEN EN HET MERKEN  1 . VERZOEK OM E.E.G.-GOEDKEURING  1.1 . Het verzoek om E.E.G.-goedkeuring wordt ingediend door de houder van het fabrieks - of handelsmerk of door diens gevolmachtigde .  1.2 . Voor elk type richtingaanwijzer gaat het verzoek vergezeld van :  1.2.1 . de aanduiding tot welke van de categorieën : 1 , 2 , 5 , de inrichting behoort ;  1.2.2 . een beknopte technische beschrijving waarin met name het of de voorgeschreven type(n ) lamp(en ) wordt ( worden ) aangegeven ;  1.2.3 . tekeningen , in drievoud , die voldoende gedetailleerd zijn om het type en de categorie te kunnen identificeren en waarop de geometrische gegevens voor de installatie op het voertuig zijn aangegeven , alsmede de waarnemingsas die bij de proef als referentie-as moet worden genomen  ( horizontale hoek H = 0 * , verticale hoek V = 0 * ) benevens het punt dat bij de proeven als referentiepunt moet worden genomen ;  1.2.4 . twee monsters ; indien de inrichting niet naar believen op beide zijden van het voertuig kan worden aangebracht , mogen de twee overgelegde monsters aan elkaar gelijk zijn en alleen geschikt zijn om op de rechter - of de linkerzijde van het voertuig te worden aangebracht .  2 . OPSCHRIFTEN  2.1 . Inrichtingen die ter E.E.G.-goedkeuring worden aangeboden , dienen :  2.1.1 . te zijn voorzien van het fabrieks - of het handelsmerk van de aanvrage ; dit merk moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn ;  2.1.2 . te zijn voorzien van een duidelijk leesbare en onuitwisbare aanduiding van het of de voorgeschreven type(n ) lamp(en ) ;  2.1.3 . een voldoende grote plaatsruimte te hebben voor het E.E.G.-goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen als bedoeld onder 4 ; deze plaats moet op de onder 1.2.3 genoemde tekeningen zijn aangegeven .  3 . E.E.G.-GOEDKEURING  3.1 . Wanneer alle overeenkomstig punt 1 ingediende monsters voldoen aan de bepalingen van bijlagen 0 , I , III , IV en V , wordt de E.E.G.-goedkeuring verleend en wordt een goedkeuringsnummer verstrekt .  3.2 . Dit nummer wordt niet meer toegekend aan een ander type richtingaanwijzer .  3.3 . Wanneer de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings - en lichtsignaalinrichting dat een richtingaanwijzer alsmede andere lichten omvat , kan een collectief E.E.G.-goedkeuringsmerk worden toegekend , mits de richtingaanwijzer voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn en alle andere lichten die deel uitmaken van het type verlichtings - en lichtsignaalinrichting waarvoor de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd , voldoen aan de bijzondere richtlijn die daarop van toepassing is .  4 . HET MERKEN  4.1 . Op elke richtingaanwijzer die beantwoordt aan een krachtens deze richtlijn goedgekeurd type moet een E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn aangebracht .  4.2 . Dit merk bestaat  uit een rechthoek waarbinnen een kleine letter  " e " is geplaatst , gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend :  1 voor Duitsland  2 voor Frankrijk  3 voor Italië  4 voor Nederland  6 voor België  11 voor het Verenigd Koninkrijk  13 voor Luxemburg  DK voor Denemarken  IRL voor Ierland  en uit een E.E.G.-goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer van het voor het type richtingaanwijzer opgestelde goedkeuringsformulier .  4.3 . Aan het E.E.G.-goedkeuringsmerk wordt  ( worden ) het ( de ) volgende aanvullende symbool ( symbolen ) toegevoegd :  4.3.1 . boven de rechthoek een of meer van de cijfers 1 , 2 of 5 , naar gelang de inrichting behoort tot een of meer van de categorieën 1 , 2 of 5 , bedoeld onder 1.2.1 ;  4.3.2 . op inrichtingen die niet naar believen op beide zijden van het voertuig kunnen worden aangebracht , een pijl die aangeeft in welke positie de inrichting moet worden aangebracht . De pijl dient van het voertuig af te wijzen bij inrichtingen van de categorieën 1 en 2 en naar de voorzijde van het voertuig , bij inrichtingen van categorie 5 .  4.4 . Het E.E.G.-goedkeuringsnummer moet worden aangebracht vlak bij de rechthoek waarbinnen de letter " e " is geplaatst , in een willekeurige positie ten opzichte van de rechthoek .  4.5 . Het E.E.G.-goedkeuringsmerk en het  ( de ) aanvullende symbool ( symbolen ) moeten worden aangebracht op het glas of op een van de glazen op een zodanige wijze dat het onuitwisbaar en goed leesbaar is , ook wanneer de richtingaanwijzers op het voertuig zijn aangebracht .  4.6 . Een voorbeeld van het E.E.G.-goedkeuringsmerk is in het aanhangsel weergegeven .  4.7 . In geval van toekenning van een collectief E.E.G.-goedkeuringsnummer als bepaald onder 3.3 voor een type verlichtings - en lichtsignaalinrichting die een richtingaanwijzer en andere lichten omvat , kan één enkel E.E.G.-goedkeuringsmerk worden aangebracht dat bestaat uit :   - een rechthoek waarbinnen de letter " e " is geplaatst , gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend ,   - een E.E.G.-goedkeuringsnummer ,   - de aanvullende symbolen als bepaald in de verschillende richtlijnen uit hoofde waarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend .  4.8 . De afmetingen van de verschillende onderdelen van dit merk mogen niet kleiner zijn dan de grootste van de minimumafmetingen die voor het individuele merken zijn voorgeschreven in de richtlijnen uit hoofde waarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend .  Aanhangsel  VOORBEELD VAN EEN E.E.G.-GOEDKEURINGSMERK : zie P.b .  BIJLAGE IV  FOTOMETRISCHE METINGEN  1 . MEETMETHODEN  1.1 . Bij de fotometrische metingen moeten storende weerkaatsingen worden vermeden door een passende afscherming .  1.2 . In geval van twijfel over de resultaten van de metingen , moeten deze als volgt worden uitgevoerd :  1.2.1 . de meetafstand moet zodanig zijn dat de wet van het omgekeerde van het kwadraat van de afstand van toepassing is ;  1.2.2 . de meetapparatuur moet zodanig zijn dat de hoekopening van de lichtgevoelige apparatuur , gezien vanuit het referentiepunt van het licht , ligt tussen 10' en 1 * ;  1.2.3 . aan de eis betreffende de lichtsterkte voor een bepaalde waarnemingsrichting wordt voldaan wanneer dit wordt bereikt in een richting die niet meer dan 15' van de waarnemingsrichting afwijkt .  2 . TABEL VAN DE GENORMALISEERDE RUIMTELIJKE LICHTVERDELING : zie P.b .  2.1 . De richting H = 0 * en V = 0 * komt overeen met de referentie-as ( op het voertuig loopt deze horizontaal , evenwijdig met het middenlangsvlak van het voertuig , in de richting van het voorgeschreven zicht ) . Zij loopt door het referentiepunt . De in de tabel aangegeven waarden geven voor de verschillende meetrichtingen de minimumlichtsterkten in procenten van het vereiste minimum voor elk licht in de as ( in de richting H = 0 * en V = 0 * ) .  2.2 . Wanneer een licht bij visueel onderzoek plaatselijk aanzienlijke variaties in lichtsterkte schijnt te vertonen , wordt nagegaan of geen enkele tussen twee onder 2.1 genoemde meetrichtingen gemeten lichtsterkte ,  2.2.1 . minder bedraagt dan 50 % van de geringste minimumlichtsterkte van de voor deze meetrichtingen voorgeschreven twee lichtsterkten , wanneer het minimumwaarden betreft ,  2.2.2 . meer bedraagt dan de geringste maximumlichtsterkte van de voor deze meetrichtingen voorgeschreven twee lichtsterkten , verhoogd met een fractie van het verschil tussen de voor deze meetrichtingen voorgeschreven lichtsterkten , waarbij deze fractie een lineaire functie van het verschil is , wanneer het maximumwaarden betreft .  BIJLAGE V  KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  TRICHROMATISCHE COORDINATEN  AMBERGEEL :  grenswaarde naar geel : y * 0,429  grenswaarde naar rood : y * 0,398  grenswaarde naar wit : z * 0,007  Voor de verificatie van deze colorimetrische eigenschappen , wordt gebruik gemaakt van een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 854 K overeenkomende met lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde ( ICI ) .