Avis juridique important

|

31991L0477

Richtlijn 91/477/EEG van de Raad van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens

Publicatieblad Nr. L 256 van 13/09/1991 blz. 0051 - 0058 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 10 blz. 0145  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 10 blz. 0145

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 18 juni 1991  inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens  (91/477/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in artikel 8 A van het Verdrag wordt bepaald dat de interne markt uiterlijk op 31 december 1992 tot stand moet zijn gebracht; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen,  diensten en kapitaal is gewaarborgd volgens de bepalingen van het Verdrag;  Overwegende dat de Europese Raad zich op zijn bijeenkomst te Fontainebleau op 25 en 26 juni 1984 uitdrukkelijk afschaffing van alle politie- en douaneformaliteiten aan de binnengrenzen van de Gemeenschap ten doel heeft gesteld;  Overwegende dat de algehele afschaffing van de controles en formaliteiten aan de binnengrenzen van de Gemeenschap veronderstelt dat aan bepaalde feitelijke voorwaarden wordt voldaan; dat de Commissie in haar Witboek inzake de voltooing van de interne  markt heeft gesteld dat afschaffing van de veiligheidscontroles bij vervoerde voorwerpen en bij personen onder andere een nader tot elkaar brengen van de wapenwetgevingen veronderstelt;  Overwegende dat de afschaffing van de controles aan de binnengrenzen van de Gemeenschap op het voorhanden hebben van wapens een doeltreffende regeling vereist, die binnen de Lid-Staten controle op verwerving en voorhanden hebben van vuurwapens en op  overbrenging van die wapens naar een andere Lid-Staat, mogelijk maakt; dat dientengevolge de stelselmatige controles aan de binnengrenzen van de Gemeenschap moeten worden opgeheven;  Overwegende dat er op het gebied van de bescherming van de veiligheid van personen door deze regeling, in de mate waarin deze wordt verankerd in gedeeltelijk geharmoniseerde wetgevingen, een groter wederzijds vertrouwen tussen de Lid-Staten zal groeien;  dat te dien einde categorieën vuurwapens dienen te worden vastgesteld waarvan verwerving en voorhanden hebben door particulieren hetzij verboden, hetzij vergunningsplichtig dan wel aangifteplichtig is;  Overwegende dat het gewenst is in beginsel te verbieden dat men zich met wapens van een Lid-Staat naar een andere begeeft en dat een uitzondering alleen dan aanvaardbaar is, indien een procedure wordt gevolgd die ertoe leidt dat de Lid-Staten op de  hoogte zijn van het feit dat een vuurwapen op hun grondgebied wordt binnengebracht;  Overwegende dat echter ten aanzien van de jacht en sportwedstrijden soepeler regels moeten worden gesteld, opdat het vrije verkeer van personen niet onnodig wordt belemmerd;  Overwegende dat de richtlijn de bevoegdheid van de Lid-Staten maatregelen te nemen ten einde de illegale wapenhandel te voorkomen, onverlet laat,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  HOOFDSTUK 1  Werkingssfeer   Artikel 1  1. In de zin van deze richtlijn worden onder  "wapens" en  "vuurwapens" de in bijlage I omschreven voorwerpen verstaan. Vuurwapens worden onderverdeeld en omschreven in punt II van de bijlage.  2. In de zin van deze richtlijn wordt onder  "wapenhandelaar" verstaan iedere natuurlijke of rechtspersoon wiens beroepswerkzaamheden geheel of ten dele bestaan uit de vervaardiging, handel, uitwisseling, verhuur, reparatie of transformatie van  vuurwapens.  3. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt een persoon beschouwd ingezetene te zijn van het land dat is vermeld in het adres op een bewijs van verblijf, met name een paspoort of een identiteitskaart, welk bewijs bij controle op het voorhanden hebben  of bij de verwerving aan de autoriteiten van een Lid-Staat of aan een wapenhandelaar wordt overgelegd.  4. De Europese vuurwapenpas is een document dat door de autoriteiten van de Lid-Staten aan een persoon die wettig houder en gebruiker van een vuurwapen wordt, op diens verzoek wordt afgegeven. De vuurwapenpas is ten hoogste vijf jaar geldig. Deze  geldigheidsduur kan worden verlengd. Indien alleen vuurwapens van categorie D in de pas vermeld staan, is deze ten hoogste tien jaar geldig. In de vuurwapenpas worden de in bijlage II voorgeschreven vermeldingen opgenomen. De Europese wapenpas is een  persoonlijk document waarin het vuurwapen of de vuurwapens die de houder van de pas voorhanden heeft en gebruikt, is of zijn vermeld. De pas dient steeds in het bezit te zijn van de gebruiker van het vuurwapen. Wijzigingen in het voorhanden hebben of de  kenmerken van het vuurwapen alsmede verlies of diefstal van het vuurwapen worden in de pas vermeld.  Artikel 2  1. Deze richtlijn laat de toepassing van de nationale bepalingen inzake het dragen van wapens of de reglementering van de jacht of het sportschieten onverlet.  2. Deze richtlijn is niet van toepassing op de verwerving en het voorhanden hebben, overeenkomstig de nationale wetgeving, van wapens en munitie door de strijdkrachten, de politie, overheidsdiensten of verzamelaars en instellingen met een cultureel of  historisch oogmerk op wapengebied, die als zodanig erkend zijn in de Lid-Staat waarin zij gevestigd zijn. Zij is evenmin van toepassing op commerciële transacties in wapens en munitie voor oorlogsdoeleinden.  Artikel 3  De Lid-Staten kunnen in hun wetgeving strengere voorschriften opnemen dan die welke in deze richtlijn zijn vervat, onder voorbehoud van de rechten die bij artikel 12, lid 2, aan de ingezetenen van de Lid-Staten worden toegekend.  HOOFDSTUK 2 Harmonisatie van de wetgevingen betreffende vuurwapens   Artikel 4  Iedere Lid-Staat stelt ten minste voor de categorieën A en B het als wapenhandelaar op zijn grondgebied werkzaam zijn afhankelijk van een erkenning op grond van ten minste een controle van de betrouwbaarheid van de wapenhandelaar in de  persoonlijke en de beroepssfeer. Wanneer het een rechtspersoon betreft, heeft de controle betrekking op de persoon die het bedrijf leidt. Iedere Lid-Staat die het als wapenhandelaar werkzaam zijn voor de categorieën C en D niet afhankelijk van een  erkenning stelt, eist met betrekking tot deze werkzaamheid een verklaring.  Wapenhandelaars moeten een register bijhouden waarin aantekening wordt gehouden van elke binnenkomst en van elk uitgaan van vuurwapens van de categorieën A, B en C met vermelding van de gegevens die de identificatie van het wapen mogelijk maken, met  name type, merk, model, kaliber en fabricagenummer, alsmede van naam en adres van de leverancier en van de verwerver. De Lid-Staten controleren geregeld of de wapenhandelaars deze verplichting nakomen. Dit register wordt gedurende vijf jaar, ook na  beëindiging van de werkzaamheid, door de wapenhandelaar bewaard.  Artikel 5  Onverminderd artikel 3 staan de Lid-Staten verwerving en voorhanden hebben van vuurwapens van categorie B slechts toe aan personen die een geldige reden hebben en die:  a) de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt, behoudens uitzonderingen voor jacht en sportschieten;  b) geen gevaar voor zichzelf, de openbare orde of veiligheid kunnen vormen.  Onverminderd artikel 3 staan de Lid-Staten het voorhanden hebben van vuurwapens van de categorieën C en D slechts toe aan personen die aan de in de eerste alinea, onder a), gestelde voorwaarden voldoen.  De Lid-Staten kunnen de toestemming voor het voorhanden hebben van vuurwapens intrekken, indien aan één van de voorwaarden genoemd in de eerste alinea, onder b), niet meer wordt voldaan.  De Lid-Staten kunnen op hun grondgebied verblijf houdende personen het voorhanden hebben van een in een andere Lid-Staat verworven wapen slechts verbieden, indien zij verwerving van datzelfde wapen op hun eigen grondgebied niet toestaan.  Artikel 6  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om verwerving en voorhanden hebben van vuurwapens en munitie van categorie A te verbieden. De bevoegde autoriteiten kunnen in bijzondere gevallen voor deze vuurwapens en deze munitie vergunningen  verlenen, indien zulks niet strijdig is met de openbare orde en veiligheid.  Artikel 7  1. Een vuurwapen van categorie B mag op het grondgebied van een Lid-Staat niet worden verworven zonder dat deze de verwerver daartoe een vergunning heeft verleend.  Deze vergunning mag niet aan een ingezetene van een andere Lid-Staat worden verleend zonder voorafgaande toestemming van die Lid-Staat.  2. Niemand mag op het grondgebied van een Lid-Staat een vuurwapen van categorie B voorhanden hebben zonder dat deze Lid-Staat de houder daartoe een vergunning heeft verleend. Indien de houder ingezetene is van een andere Lid-Staat, wordt deze Lid-Staat  daarvan op de hoogte gesteld.  3. De vergunning voor het verwerven en die voor het voorhanden hebben van een vuurwapen van categorie B kunnen in één enkele administratieve beslissing zijn belichaamd.  Artikel 8  1. Een vuurwapen van categorie C mag niet voorhanden worden gehouden zonder dat de houder daarvan aangifte heeft gedaan bij de autoriteiten van de Lid-Staat waar het wapen voorhanden wordt gehouden.  De Lid-Staten stellen binnen een jaar na de inwerkingtreding van de nationale bepalingen ter omzetting van deze richtlijn de aangifte van alle, thans op hun grondgebied voorhanden gehouden vuurwapens van categorie C verplicht.  2. Verkopers, wapenhandelaars of particulieren doen de autoriteiten van de Lid-Staat waar de overdracht of aflevering van een vuurwapen van categorie C plaatsvindt, hiervan mededeling, met vermelding van de gegevens die de identificatie van de verwerver  en het vuurwapen mogelijk maken. Indien de verwerver ingezetene is van een andere Lid-Staat, wordt deze Lid-Staat door de Lid-Staat waar de verwerving heeft plaatsgevonden en door de verwerver zelf van die verwerving in kennis gesteld.  3. Indien een Lid-Staat verwerving en voorhanden hebben van een vuurwapen van de categorieën B, C of D op zijn grondgebied verbiedt of afhankelijk stelt van een vergunning, stelt hij de andere Lid-Staten hiervan in kennis. Deze maken daarvan krachtens  artikel 12, lid 2, uitdrukkelijk melding wanneer zij voor een dergelijk wapen een Europese vuurwapenpas afgeven.  Artikel 9  1. Aflevering van een vuurwapen van de categorieën A, B en C aan een niet-ingezetene van de betrokken Lid-Staat is toegestaan, op voorwaarde dat de verplichtingen van de artikelen 6, 7 en 8 worden nageleefd, ten aanzien van:  - een verwerver die een vergunning in de zin van artikel 11 heeft verkregen om het vuurwapen zelf naar het land waar hij ingezetene is, over te brengen;  - een verwerver die een schriftelijke verklaring overlegt ter vermelding en verantwoording van zijn voornemen het vuurwapen in de Lid-Staat van verwerving voorhanden te hebben, mits hij aan de wettelijke voorwaarden voor het voorhanden hebben voldoet.  2. De Lid-Staten mogen, op door hen vast te stellen voorwaarden, de tijdelijke aflevering van vuurwapens toestaan.  Artikel 10  Voor verwerving en voorhanden hebben van munitie geldt dezelfde regeling als voor het voorhanden hebben van de vuurwapens waarvoor de munitie bestemd is.  HOOFDSTUK 3 Formaliteiten voor het verkeer van wapens in de Gemeenschap   Artikel 11  1. Onverminderd artikel 12 mogen vuurwapens slechts van een Lid-Staat naar een andere worden overgebracht, indien de in de volgende leden omschreven procedure wordt gevolgd. Deze bepalingen gelden ook voor overbrenging van een vuurwapen door  middel van postorderverkoop.  2. Wat de overbrenging van vuurwapens naar een andere Lid-Staat betreft, doet de belanghebbende vóór iedere verzending de Lid-Staat waar deze wapens zich bevinden, mededeling van:  - naam en adres van de verkoper of de overdragende persoon en van de koper of verwervende persoon of, in voorkomend geval, van de eigenaar,  - het adres waarnaar deze wapens zullen worden verzonden of vervoerd,  - het aantal wapens dat van de zending of het vervoer deel uitmaakt,  - de identificatiegegevens betreffende elk wapen en bovendien de vermelding dat het wapen is gecontroleerd volgens de bepalingen van het Verdrag van 1 juli 1969 inzake wederzijdse erkenning van keurmerken van handvuurwapens,  - de wijze van overbrenging,  - de datum van vertrek en de vermoedelijke datum van aankomst.  Bij overbrenging tussen wapenhandelaars behoeven de gegevens bedoeld in de laatste twee streepjes niet te worden meegedeeld.  De Lid-Staat onderzoekt onder welke omstandigheden de overbrenging zal geschieden, met name met het oog op de veiligheid.  Indien de Lid-Staat deze overbrenging toestaat, verleent hij daarvoor een vergunning waarin alle in de eerste alinea genoemde gegevens zijn vermeld. Dit document dient de vuurwapens tot aan de bestemming te vergezellen en dient op elk verzoek van de  autoriteiten van de Lid-Staten te worden overgelegd.  3. Behalve voor oorlogswapens kan iedere Lid-Staat voor de overbrenging van vuurwapens die overeenkomstig artikel 2, lid 2, niet onder de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, aan wapenhandelaars het recht toekennen om, zonder voorafgaande vergunning  in de zin van lid 2, vuurwapens van zijn grondgebied naar een in een andere Lid-Staat gevestigde wapenhandelaar over te brengen. Hij geeft daartoe een machtiging af die hoogstens drie jaar geldig blijft en te allen tijde bij met redenen omkleed besluit  kan worden geschorst of ingetrokken. De vuurwapens moeten tot de bestemming vergezeld blijven van een document waarin die machtiging wordt vermeld; dat document moet op verzoek van de autoriteiten van de Lid-Staten worden voorgelegd.  Uiterlijk tijdens de overbrenging delen de wapenhandelaars aan de autoriteiten van de Lid-Staat van waaruit de overbrenging zal geschieden, alle in de eerste alinea van lid 2 vermelde gegevens mede.  4. Iedere Lid-Staat verstrekt de andere Lid-Staten een lijst van vuurwapens waarvoor de vergunning om deze naar zijn grondgebied over te brengen, zonder zijn voorafgaande toestemming mag worden verleend.  Deze lijsten met vuurwapens worden medegedeeld aan de wapenhandelaars die in het kader van de procedure van lid 3 een machtiging hebben verkregen om vuurwapens zonder voorafgaande toestemming over te brengen.  Artikel 12  1. Behalve wanneer de procedure van artikel 11 wordt gevolgd, is het voorhanden hebben van een vuurwapen gedurende een reis door twee of meer Lid-Staten slechts toegestaan, indien de belanghebbende van genoemde Lid-Staten een vergunning  heeft verkregen.  De Lid-Staten kunnen deze vergunning verlenen voor één of meer reizen en voor een periode van maximaal één jaar, die kan worden verlengd. Deze vergunning wordt vermeld op de Europese wapenpas die de reiziger op elk verzoek van de autoriteiten van de  Lid-Staten moet overleggen.  2. In afwijking van lid 1 mogen jagers voor wat de categorieën C en D betreft, en sportschutters, voor wat de categorieën B, C en D betreft, voor de uitoefening van hun activiteit zonder voorafgaande vergunning gedurende een reis door twee of meer  Lid-Staten één of meer van deze vuurwapens voorhanden hebben, op voorwaarde dat zij in het bezit zijn van de Europese vuurwapenpas voor dat wapen of die wapens en dat zij de reden van de reis kunnen aantonen, met name door een uitnodiging over te  leggen.  Deze afwijking geldt echter niet voor reizen naar een Lid-Staat die verwerving en voorhanden hebben van het betrokken wapen verbiedt of krachtens artikel 8, lid 3, aan een vergunning onderwerpt; in dit geval wordt daarvan op de Europese vuurwapenpas  uitdrukkelijk melding gemaakt.  In de context van het in artikel 17 bedoelde verslag onderzoekt de Commissie, in overleg met de Lid-Staten, eveneens de resultaten van de toepassing van de tweede alinea, met name wat de gevolgen daarvan voor de openbare orde en veiligheid betreft.  3. Door middel van overeenkomsten inzake wederzijdse erkenning van nationale documenten kunnen twee of meer Lid-Staten voor het reizen met een vuurwapen op hun grondgebied een soepeler regeling vaststellen dan die van dit artikel.  Artikel 13  1. Iedere Lid-Staat zendt alle nuttige gegevens waarover hij betreffende definitieve overbrengingen van vuurwapens beschikt, toe aan de Lid-Staat naar het grondgebied waarvan de overbrenging is geschied.  2. De gegevens die de Lid-Staten, krachtens de procedures van artikel 11 inzake de overbrenging van vuurwapens en van artikel 7, lid 2, en van artikel 8, lid 2, inzake verwerving en voorhanden hebben van vuurwapens door niet-ingezetenen, ontvangen,  worden uiterlijk tijdens de overbrenging, aan de Lid-Staat van bestemming, en in voorkomend geval, uiterlijk tijdens de overbrenging aan de Lid-Staten van doorvoer, medegedeeld.  3. Voor de toepassing van dit artikel zetten de Lid-Staten uiterlijk op 1 januari 1993 een netwerk voor gegevensuitwisseling op. Zij delen aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie mede welke nationale autoriteiten met het toezenden en het ontvangen  van de gegevens en met de uitvoering van de in artikel 11, lid 4, bedoelde formaliteit zijn belast.  Artikel 14  De Lid-Staten stellen bepalingen vast om de binnenkomst op hun grondgebied te verbieden:  - van een vuurwapen, behalve in de omstandigheden en met inachtneming van de voorwaarden die in de artikelen 11 en 12 zijn genoemd;  - van een ander wapen dan een vuurwapen, mits de nationale bepalingen van de betrokken Lid-Staat zulks toestaan.  HOOFDSTUK 4 Slotbepalingen   Artikel 15  1. De Lid-Staten versterken de controles op het voorhanden hebben van wapens aan de buitengrenzen van de Gemeenschap.  Zij zien in het bijzonder erop toe dat reizigers uit derde landen die voornemens zijn zich naar een tweede Lid-Staat te begeven, artikel 12 in acht nemen.  2. Deze richtlijn vormt geen beletsel voor door de Lid-Staten of door de vervoerder bij het aan boord gaan van een vervoermiddel te verrichten controles.  3. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de wijze waarop de in de leden 1 en 2 bedoelde controles worden verricht. De Commissie verzamelt deze gegevens, die door haar aan alle Lid-Staten ter beschikking worden gesteld.  4. Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van zijn nationale bepalingen, met inbegrip van wijzigingen, met betrekking tot de verwerving en het voorhanden hebben van wapens, voor zover de nationale wetgeving strenger is dan de aan te nemen  minimumnorm. De Commissie deelt deze inlichtingen aan de andere Lid-Staten mede.  Artikel 16  Iedere Lid-Staat stelt de sancties vast die moeten worden toegepast in geval van niet-naleving van de bepalingen die ter uitvoering van deze richtlijn worden vastgesteld. Deze sancties moeten voldoende zijn om het naleven van deze bepalingen  te stimuleren.  Artikel 17  Binnen vijf jaar na de datum van omzetting van deze richtlijn brengt de Commissie bij het Europese Parlement en bij de Raad verslag uit over de situatie die is ontstaan door de toepassing van deze richtlijn, in voorkomend geval vergezeld van  voorstellen.  Artikel 18  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk tijdig aan deze richtlijn te voldoen opdat de in deze richtlijn vervatte maatregelen uiterlijk op 1 januari 1993 van toepassing zijn.  Zij stellen de Commissie en de andere Lid-Staten onverwijld van de genomen maatregelen in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Artikel 19  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 18 juni 1991. Voor de Raad  De Voorzitter  G. WOHLFART   (1) PB nr. C 235 van 1. 9. 1987, blz. 8, en PB nr. C 299 van 28. 11. 1989, blz. 6. (2) PB nr. C 231 van 17. 9. 1990, blz. 69, en PB nr. C 158 van 17. 6. 1991, blz. 89. (3) PB nr. C 35 van 8. 2. 1988, blz. 5.    BIJLAGE I  I. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder  "wapens"  -  "vuurwapens" als gedefinieerd in punt II;  -  "niet-vuurwapens" als gedefinieerd in de nationale wetgevingen.  II. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder  "vuurwapens":  A. Ieder voorwerp dat tot een van de volgende categorieën behoort, met uitzondering van voorwerpen die voldoen aan de definitie, doch die daarvan zijn uitgesloten om de in punt III vermelde redenen.  Categorie A - Verboden vuurwapens  1. Geschut en lanceerinrichtingen voor militaire doeleinden;  2. Automatische vuurwapens;  3. Camouflagevuurwapens;  4. Munitie waarmee een pantserplaat kan worden doorboord, munitie met springlading of brandsas, alsmede de voor het afschieten van deze munitie gebruikte kogels;  5. Munitie voor pistolen en revolvers met expanderende kogels alsmede de voor het afschieten van deze munitie gebruikte kogels, behalve wanneer het jachtwapens of wapens voor schijfschieten betreft voor personen die bevoegd zijn deze te gebruiken.  Categorie B - Vergunningsplichtige vuurwapens  1. Korte semi-automatische of korte repeteervuurwapens;  2. Korte enkelschotsvuurwapens met centrale ontsteking;  3. Korte enkelschotsvuurwapens met randvuurontsteking met een totale lengte van minder dan 28 centimeter;  4. Lange semi-automatische vuurwapens waarvan het magazijn en de kamer meer dan drie patronen kunnen bevatten;  5. Lange semi-automatische vuurwapens waarvan het magazijn en de kamer niet meer dan drie patronen kunnen bevatten, voor zover het magazijn niet verwisselbaar is of kan worden gegarandeerd dat zij met algemeen gangbare werktuigen niet kunnen worden  omgebouwd tot wapens waarvan het magazijn en de kamer meer dan drie patronen kunnen bevatten;  6. Lange repeteer- en semi-automatische vuurwapens met een gladde loop, welke ten hoogste 60 centimeter lang is;  7. Civiele semi-automatische vuurwapens die het uiterlijk hebben van automatische oorlogsvuurwapens.  Categorie C - Aangifteplichtige vuurwapens  1. Lange repeteervuurwapens andere dan die vermeld in categorie B, punt 6;  2. Lange enkelschotsvuurwapens met getrokken loop;  3. Lange semi-automatische vuurwapens, niet vallende onder categorie B, punten 4 tot en met 7;  4. Korte enkelschotsvuurwapens met randvuurontsteking met een totale lengte van ten minste 28 centimeter.  Categorie D - Andere vuurwapens  Lange eenschotsvuurwapens met gladde loop.  B. De essentiële onderdelen van deze vuurwapens.  Het sluitingsmechanisme, de kamer en de loop van vuurwapens die, als afzonderlijke voorwerpen, vallen onder de categorie waarin het vuurwapen waarvan zij deel uitmaken of waarvoor zij bestemd zijn, is ingedeeld.  III. In de zin van deze bijlage vallen niet onder de definitie van vuurwapens voorwerpen die voldoen aan de definitie, maar die:  a) voorgoed onbruikbaar zijn gemaakt door de toepassing van technische procédés die door een officiële instantie zijn gegarandeerd of erkend;  b) ontworpen zijn voor het geven van alarm of signalen, reddingsactiviteiten, slachten van dieren of visserij met harpoenen, of bestemd zijn voor industriële of technische doeleinden, mits zij alleen voor dat welbepaalde gebruik kunnen worden aangewend;   c) als antieke wapens of replica's daarvan worden beschouwd, mits zij niet vallen onder de voorgaande categorieën en aan de nationale wetgeving onderworpen zijn.  Zolang er geen cooerdinatie op communautair niveau heeft plaatsgevonden, mogen de Lid-Staten hun nationale wetgeving toepassen met betrekking tot de in dit punt genoemde vuurwapens.  IV. In de zin van deze bijlage wordt verstaan onder:  a)  "kort vuurwapen", een vuurwapen waarvan de loop niet langer is dan 30 centimeter of waarvan de totale lengte niet meer dan 60 centimeter bedraagt;  b)  "lang vuurwapen", een vuurwapen dat niet tot de categorie  "kort vuurwapen" behoort;  c)  "automatisch wapen", een vuurwapen dat na elk schot automatisch weer geladen wordt en dat bij eenmalige bediening van de trekker een vuurstoot kan afvuren;  d)  "semi-automatisch wapen", een vuurwapen dat na elk schot automatisch weer geladen wordt en dat bij eenmalige bediening van de trekker niet meer dan één projectiel kan afvuren;  e)  "repeteerwapen", een vuurwapen dat na elk schot met de hand via een mechanisme opnieuw wordt geladen door uit een lader een kogel in de kamer te brengen;  f)  "enkelschotswapen", een vuurwapen zonder lader, dat voor elk schot wordt geladen door met de hand een kogel in de kamer of in een hiertoe aangebrachte ruimte bij de ingang van de loop te brengen;  g)  "munitie waarmee een pantserplaat kan worden doorboord", munitie voor militaire doeleinden met een pantserkogel met harde doorborende kern;  h)  "munitie met springlading", munitie voor militaire doeleinden met een kogel die een bij inslag exploderende lading bevat;  i)  "munitie met brandsas", munitie voor militaire doeleinden met een kogel die een chemisch mengsel bevat dat bij aanraking met de lucht of bij inslag ontvlamt.     BIJLAGE II  EUROPESE VUURWAPENPAS  De pas omvat de volgende rubrieken:  a) Identificatie van de houder;  b) Identificatie van het vuurwapen of de vuurwapens, met vermelding van de categorie in de zin van de richtlijn;  c) Geldigheidsduur van de pas;  d) Gedeelte voor gegevens van de Lid-Staat die de pas heeft afgegeven (aard en referenties van de vergunningen, enz.);  e) Gedeelte voor gegevens van de andere Lid-Staten (vergunning voor binnenkomst, enz.);  f) De vermelding:   "Het recht om zich met een vuurwapen of vuurwapens van de categorieën B, C of D als vermeld op deze pas naar een andere Lid-Staat te begeven, wordt afhankelijk gesteld van een overeenkomstige voorafgaande vergunning of vergunningen van de bezochte  Lid-Staat. Deze vergunning of deze vergunningen kunnen worden vermeld op de pas.  Een dergelijke voorafgaande vergunning is in beginsel niet nodig voor reizen met een wapen van categorie C of D met het oog op de jacht of met een wapen van categorie B, C of D om deel te nemen aan een schietwedstrijd, mits de houder in bezit is van de  wapenkaart en de reden van de reis kan aantonen.".  Indien een Lid-Staat de andere Lid-Staten overeenkomstig artikel 8, lid 3, ervan in kennis heeft gesteld dat het voorhanden hebben van bepaalde vuurwapens van de categorieën B, C of D verboden is of van een vergunning afhankelijk is gesteld, wordt een  van de volgende vermeldingen toegevoegd:   "Het is verboden zich met vuurwapen . . . . . [identificatie] naar . . . . . [naam van de betrokken Lid-Staat of Lid-Staten] te begeven.".   "Om zich met vuurwapen . . . . . [identificatie] naar . . . . . [naam van de betrokken Lid-Staat of Lid-Staten] te begeven is een vergunning vereist.".


Avis juridique important

|

31986L0547

Derde Richtlijn 86/547/EEG van de Commissie van 29 oktober 1986 tot wijziging van bijlage III, deel B, bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 323 van 18/11/1986 blz. 0021 - 0024

*****DERDE  RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 29 oktober 1986  tot wijziging van bijlage III, deel B, bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen  (86/547/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (2), en met name op artikel 13, tweede alinea, eerste streepje,  Gelet op de verzoeken van respectievelijk Griekenland, Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Portugal en het Verenigd Koninkrijk,  Overwegende dat bij Richtlijn 77/93/EEG de beschermende maatregelen zijn vastgesteld tegen het binnenbrengen, op het grondgebied van de Lid-Staten, van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen; dat deze ook maatregelen omvatten die de Lid-Staten moeten nemen ten aanzien van planten, plantaardige produkten of ander materiaal uit derde landen;  Overwegende dat een aantal Lid-Staten voor de betrokken planten of plantaardige produkten strengere voorschriften toepassen;  Overwegende dat deze strengere voorschriften in de Lid-Staten die een verzoek hebben ingediend, bepalingen omvatten waarbij bepaalde produkten van oorsprong uit een derde land verboden zijn;  Overwegende dat indien bijlage III bij voornoemde richtlijn op adequate wijze wordt aangepast, de betrokken Lid-Staten de betreffende verbodsbepalingen ook kunnen toepassen wanneer de betrokken produkten van oorsprong uit een derde land uit andere Lid-Staten komen;  Overwegende dat volgens de bedoeling waaraan door de Commissie en alle Lid-Staten bij de goedkeuring van wijzigingsrichtlijn 85/574/EEG van de Raad (3) uiting is gegeven, bijlage III, deel B, bij Richtlijn 77/93/EEG dienovereenkomstig kan worden aangepast bij wijze van tijdelijke beschermende maatregel met een geldigheidsduur van drie jaar;  Overwegende dat de Commissie in die periode de beschermende maatregelen in verband met de fytosanitaire situatie in de betrokken derde landen nader zal onderzoeken om aan het einde van de periode definitieve bepalingen vast te stellen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Planteziektenkundig Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In bijlage III, deel B, van Richtlijn 77/93/EEG wordt het volgende toegevoegd:  1.2 //  //  // »11. Planten van de onderstaande geslachten, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit derde landen waar, naar bekend is, Erwinia amylovora voorkomt: Chaenomeles Lindl., Cydonia Mill., Malus Mill., Pyracantha M.J. Roem, Pyrus L., Sorbus L., Stranvaesia   // Griekenland, Spanje, Portugal  // 12. Wijnstokken (Vitis L. partim) en alle andere planten die als vector van het organisme dat de ziekte van Pierce veroorzaakt, kunnen optreden, van oorsprong uit de VSA (staten waar, naar bekend is, de ziekte van Pierce voorkomt) of andere derde landen waar, naar bekend is, de ziekte van Pierce voorkomt   // Griekenland, Portugal  1.2 //  //  //  //  // 13. Wijnstokken (Vitis L. partim), met uitzondering van vruchten en zaden, van oorsprong uit derde landen   // Spanje, Frankrijk   // 14. Vruchten van de geslachten Cydonia Mill., Malus Mill., Prunus L., Pyrus L., Ribes L. en andere vruchten die vooral in tropische gebieden worden geteeld, van oorsprong uit niet-Europese landen waar, naar bekend is, (niet-Europese) Trypetidae voorkomen die de vruchten aantasten   // Spanje, Portugal   // 15. Onverminderd de verbodsbepalingen die gelden voor de onder 9 en 10 genoemde planten, planten van Chaenomeles Lindl., Cydonia Mill., Malus Mill., Pyracantha M.J. Roem, Pyrus L. en Stranvaesia, met uitzondering van vruchten en zaden, van oorsprong uit derde landen   // Ierland   // 16. Onverminderd de verbodsbepalingen die gelden voor de in bijlage III, deel A, genoemde planten: planten van de groep Coniferae, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit derde landen   // Ierland   // 17. Planten, met uitzondering van zaden, van Apium L., Beta L., Brassica L., Cichorium L., Cynara, Daucus L., Foeniculum Mill., Lactuca L., Nasturtium officinale R.Br, Petroselinum Mill., Raphanus L. en Spinaceae met loof, van oorsprong uit derde landen   // Ierland   // 18. Planten en plantaardige produkten met daaraan vastzittend groeimedium, van oorsprong uit derde landen  // Ierland   // 19. Houtspaanders en zaagmeel van oorsprong uit derde landen   // Ierland   // 20. Planten van de onderstaande geslachten, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit derde landen: Acacia Tourn. ex I., Acer L., Med., Chaenomeles Lindl., Cydonia Mill., Fagus L., Malus Mill., Populus L., Prunus L., Pyracantha M.J. Roem, Pyrus L., Rosa L., Salix L., Sorbus L., Stranvaesia, Ulmus L., Vitis L.  // Italië   // 21. Planten van Fragaria, met uitzondering van vruchten en zaden, van oorsprong uit niet-Europese landen  // Italië   // 22. Van 1 april tot en met 30 november, planten van Solanaceae, met uitzondering van knollen en zaden, van oorsprong uit derde landen   // Italië   // 23. Van 1 april tot en met 30 november, vruchten van meloen en watermeloen, van oorsprong uit niet-Europese landen   // Italië   // 24. Van 1 juni tot en met 30 november, vruchten van ananas, van oorsprong uit derde landen   // Italië   // 25. Planten van Solanaceae, bestemd voor opplant, met uitzondering van aardappelknollen en zaden, uit andere dan Europese of mediterrane landen  // Verenigd Koninkrijk  //  //  //  // 26. Eénjarige en tweejarige planten, bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, uit andere dan Europese of mediterrane landen   // Verenigd Koninkrijk  // 27. Planten van Beta L., bestemd voor opplant, van oorsprong uit derde landen   // Verenigd Koninkrijk   // 28. Planten van Dendranthema (DC.) Desmoul., bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit derde landen  // Verenigd Koninkrijk   // 29. Planten van Gramineae, bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit derde landen   // Verenigd Koninkrijk   // 30. Andere meerjarige kruidachtige planten, bestemd voor opplant, van Caryophyllaceae, Compositae, Cruciferae, Leguminosae en Rosaceae, met uitzondering van zaden, dan planten van Dianthus caryophyllus L., Dendranthema (DC.) Desmoul. en Fragaria L., uit andere dan Europese of mediterrane landen   // Verenigd Koninkrijk   // 31. Planten van Cydonia Mill., Malus Mill., Prunus L. en Pyrus L., bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit andere derde landen dan Algerije, Egypte, Finland, Israël, Libië, Marokko, Noorwegen, Zweden en Tunesië   // Verenigd Koninkrijk   // 32. Planten van Fragaria L., bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, van oorsprong uit andere, niet-Europese landen dan Afrikaanse Staten, Australië, Canada, Cyprus, Israël, Libanon, Nieuw-Zeeland, Syrië, Turkije en de Verenigde Staten van Amerika (continentaal gedeelte)   // Verenigd Koninkrijk  // 33. Andere planten van bomen en heesters, bestemd voor opplant, met uitzondering van zaden, dan planten van bepaalde families bestemd voor gebruik als siergewassen binnenshuis of in kassen, uit andere dan Europese of mediterrane landen en andere landen dan Canada of de Verenigde Staten van Amerika (continentaal gedeelte)   // Verenigd Koninkrijk   // 34. Grond uit derde landen   // Verenigd Koninkrijk   // 35. Andere aardappelknollen, bestemd voor opplant, uit derde landen, dan die van oorsprong uit Oostenrijk of Zwitserland die officieel gecertificeerd zijn als pootaardappelen overeenkomstig Richtlijn 66/403/EEG   // Verenigd Koninkrijk   // 36. Consumptie-aardappelen van oorsprong uit andere derde landen dan Algerije, Oostenrijk, Cyprus, Egypte, Israël, Libië, Malta, Marokko, Zwitserland en Tunesië   // Verenigd Koninkrijk  //  //  //  // 37. Zaaizaad van Medicago sativa L., bestemd voor opplant, van oorsprong uit andere derde landen waar, naar bekend is, Corynebacterium michiganense pv insidiusum voorkomt, dan Australië, Oostenrijk, Canada, Tsjechoslowakije, Finland, Israël, Roemenië, de Republiek Zuid-Afrika, Zweden en de Verenigde Staten van Amerika   // Verenigd Koninkrijk   // 38. Planten van Castanea Mill., Larix Mill., Populus L., met of zonder bladeren, Pseudotsuga Carr., Quercus L., Tsuga Carr. en Ulmus L., met uitzondering van vruchten en zaden, van oorsprong uit niet-Europese landen   // Verenigd Koninkrijk   // 39. Planten van Zelkova Spach van oorsprong uit niet-Europese landen   // Ierland, Verenigd Koninkrijk (Noord-Ierland)  // 40. Bast, alleen, van coniferen (Coniferae) van oorsprong uit derde landen   // Ierland, Portugal, Verenigd Koninkrijk".  //   //  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen.  De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen mede die zij ter uitvoering van deze richtlijn vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten hiervan in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is van toepassing tot en met 31 december 1989.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 29 oktober 1986.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.  (2) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8.  (3) PB nr. L 372 van 31. 12. 1985, blz. 25.


Avis juridique important

|

32000L0080

Richtlijn 2000/80/EG van de Commissie van 4 december 2000 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, met het oog op de consolidatie van die bijlage en de opneming van een nieuwe werkzame stof (lambda-cyhalothrin)

Publicatieblad Nr. L 309 van 09/12/2000 blz. 0014 - 0023

Richtlijn 2000/80/EG van de Commissievan 4 december 2000tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, met het oog op de consolidatie van die bijlage en de opneming van een nieuwe werkzame stof (lambda-cyhalothrin)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/68/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 6, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000(4), zijn de bepalingen vastgesteld voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG (hierna "de richtlijn" te noemen). Op grond van die verordening is bij Verordening (EG) nr. 933/94 van 27 april 1994 houdende vaststelling van de werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen en aanwijzing van de als rapporteur optredende lidstaten voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3600/92(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2230/95(6), de lijst vastgesteld van werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen die moeten worden beoordeeld met het oog op hun eventuele opneming in bijlage I bij de richtlijn.(2) Krachtens artikel 5, lid 1, van de richtlijn, mag een werkzame stof voor een periode van ten hoogste tien jaar in bijlage I worden opgenomen indien mag worden verwacht dat het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen die de werkzame stof bevatten, of de residuen daarvan, geen schadelijke uitwerking op de gezondheid van mens of dier of op het grondwater en geen onaanvaardbaar milieueffect zal hebben.(3) Voor lambda-cyhalothrin zijn voor een aantal door de kennisgevers voorgestelde toepassingen de effecten op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3600/92 beoordeeld. Zweden was als rapporteur aangewezen in het kader van Verordening (EG) nr. 491/95 van de Commissie(7) tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3600/92 en Verordening (EG) nr. 933/94, met name met betrekking tot de inschakeling van de aangewezen autoriteiten en de producenten in Oostenrijk, Finland en Zweden bij de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van de richtlijn. Zweden heeft op 12 juni 1996 het betrokken beoordelingsverslag overeenkomstig artikel 7, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 3600/92 bij de Commissie ingediend.(4) Dat beoordelingsverslag is door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Plantenziektekundig Comité. Dit onderzoek is op 19 oktober 2000 afgesloten met het verslag van de Commissie over het onderzoek betreffende lambda-cyhalothrin. Indien het beoordelingsverslag moet worden bijgewerkt om rekening te houden met technische en wetenschappelijke ontwikkelingen, moeten ook de voorwaarden voor de opneming van lambda-cyhalothrin in bijlage I bij de richtlijn worden gewijzigd overeenkomstig de richtlijn.(5) Het dossier en de resultaten van het onderzoek zijn ook voor advies aan het Wetenschappelijk Comité voor planten voorgelegd. In zijn advies(8) van 28 januari 2000 heeft het comité opgemerkt dat het acute voedingsrisico voor de consument moet worden onderzocht en dat een acute referentiedosis moet worden vastgesteld. Voorts heeft het comité, ten aanzien van milieubescherming, beklemtoond dat passende risicoverlagende maatregelen moeten worden toegepast om het aquatisch milieu en geleedpotigen die niet tot de doelsoorten behoren, met inbegrip van bijen, te beschermen. In de bij de onderhavige richtlijn vastgestelde maatregelen en in het betrokken evaluatieverslag is met deze aanbevelingen rekening gehouden.(6) Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stof bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van de richtlijn gestelde eisen, inzonderheid voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die in het beoordelingsverslag nader zijn toegelicht. De betrokken werkzame stof moet derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat alle lidstaten de toelating van de gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stof bevatten, kunnen verlenen overeenkomstig het bepaalde in de richtlijn.(7) In de richtlijn is bepaald dat de lidstaten, nadat een werkzame stof in bijlage I bij de richtlijn is opgenomen, de toelatingen voor de gewasbeschermingsmiddelen die die werkzame stof bevatten, binnen een bepaalde periode, al naar gelang van het geval, moeten verlenen, wijzigen of intrekken. Met name is vereist dat gewasbeschermingsmiddelen pas worden toegelaten als op grond van een dossier dat de voorgeschreven gegevens bevat, aan de voorwaarden voor opneming van een werkzame stof in bijlage I en aan de uniforme beginselen van de richtlijn is voldaan.(8) Voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, moeten de lidstaten en de belanghebbenden over een redelijke termijn beschikken om zich te kunnen voorbereiden op de nieuwe uit de opneming voortvloeiende eisen. Bovendien moeten de lidstaten na de opneming over een redelijke termijn beschikken om de bepalingen van de richtlijn betreffende gewasbeschermingsmiddelen die lambda-cyhalothrin bevatten, ten uitvoer te leggen. De lidstaten moeten met name binnen deze termijn bestaande toelatingen controleren en, indien nodig, nieuwe toelatingen verlenen overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn. Er moet worden voorzien in een langere termijn voor de indiening en de beoordeling van het volledige dossier van elk gewasbeschermingsmiddel overeenkomstig de in de richtlijn vastgestelde uniforme beginselen. Voor gewasbeschermingsmiddelen die verschillende werkzame stoffen bevatten, kan de volledige beoordeling echter pas op basis van de uniforme beginselen worden uitgevoerd wanneer alle betrokken werkzame stoffen in bijlage I bij de richtlijn zijn opgenomen.(9) Bepaald moet worden dat de lidstaten het uiteindelijke evaluatieverslag (met uitzondering van vertrouwelijke informatie) voor raadpleging door belanghebbenden ter beschikking moeten stellen of houden.(10) Het evaluatieverslag is nodig voor de correcte tenuitvoerlegging door de lidstaten van verschillende punten van de in de richtlijn vastgestelde uniforme beginselen, voorzover die beginselen betrekking hebben op de evaluatie van de gegevens die met het oog op de opneming van de werkzame stof in bijlage I bij de richtlijn zijn verstrekt.(11) In bijlage I bij de richtlijn zijn stoffen opgenomen bij verschillende richtlijnen van de Commissie, namelijk de Richtlijnen 97/73/EG(9), 98/47/EG(10), 1999/1/EG(11), 1999/73/EG(12), 1999/80/EG(13), 2000/10/EG(14), 2000/49/EG(15), 2000/50/EG(16). Duidelijkheidshalve en om praktische redenen moeten de gegevens over die stoffen in tabelvorm worden weergegeven en moeten die richtlijnen worden ingetrokken, zonder afbreuk te doen aan de verplichtingen van de lidstaten wat de in bijlage II vermelde termijnen voor omzetting en toepassing betreft.(12) Met het oog op coherentie en uniforme toepassing is het dienstig te bepalen dat het definitieve evaluatieverslag voor elke stof in aanmerking moet worden genomen bij de toepassing van de uniforme beginselen van bijlage VI van de richtlijn voor de beoordeling en de toelating van gewasbeschermingsproducten. Evenzo moeten de lidstaten alle evaluatieverslagen (met uitzondering van vertrouwelijke informatie) voor raadpleging door alle belanghebbende partijen ter beschikking stellen of houden.(13) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies dat door het Permanent Plantenziektekundig Comité is uitgebracht op 19 oktober 2000,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt vervangen door bijlage I bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij moeten tegen die datum met name bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die de werkzame stof lambda-cyhalothrin bevatten, naar gelang van het geval wijzigen of intrekken overeenkomstig het bepaalde in richtlijn 91/414/EEG.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hierna verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De vorm van deze verwijzing wordt door de lidstaten bepaald.2. Met betrekking tot de evaluatie en de besluitvorming overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG bepaalde uniforme beginselen op basis van een dossier dat beantwoordt aan de eisen van bijlage III, moeten toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die lambda-cyhalothrin als enige werkzame stof bevatten, uiterlijk op 1 januari 2006 zijn gewijzigd of ingetrokken.3. Voor gewasbeschermingsmiddelen die naast lambda-cyhalothrin een andere in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG vermelde werkzame stof bevatten, verstrijkt de termijn voor de wijziging of de intrekking van toelatingen vier jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn waarbij de laatste van die werkzame stoffen in bijlage I wordt opgenomen.Artikel 3De in bijlage II, derde kolom, vermelde richtlijnen worden ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten wat de voor omzetting beschikbare termijn betreft en de specifieke in bijlage II vastgestelde voorschriften.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Het bepaalde in artikel 2 ten aanzien van de werkzame stof lambda-cyhalothrin, alsmede de opneming van deze werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad zijn van toepassing met ingang van 1 januari 2002.Artikel 5Deze richtijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 4 december 2000.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.(2) PB L 276 van 28.10.2000, blz. 41.(3) PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.(4) PB L 259 van 13.10.2000, blz. 27.(5) PB L 107 van 28.4.1994, blz. 8.(6) PB L 225 van 22.9.1995, blz. 1.(7) PB L 49 van 4.3.1995, blz. 50.(8) Wetenschappelijk Comité voor planten, 28.1.2000(9) PB L 353 van 24.12.1997, blz. 26.(10) PB L 191 van 7.7.1998, blz. 50.(11) PB L 21 van 28.1.1999, blz. 21.(12) PB L 206 van 5.8.1999, blz. 16.(13) PB L 210 van 10.8.1999, blz. 13.(14) PB L 57 van 2.3.2000, blz. 28.(15) PB L 197 van 3.8.2000, blz. 32.(16) PB L 198 van 4.8.2000, blz. 39.BIJLAGE I"BIJLAGE IVOOR GEBRUIK IN GEWASBESCHERMINGSMIDDELEN TOEGELATEN WERKZAME STOFFEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>"BIJLAGE IITERMIJNEN VOOR TOEPASSING IN DE LIDSTATEN VAN DE BEPALINGEN BETREFFENDE VOOR GEBRUIK IN GEWASBESCHERMINGSMIDDELEN TOEGELATEN WERKZAME STOFFEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31990L0504

Richtlijn 90/504/EEG van de Raad van 9 oktober 1990 tot wijziging van Richtlijn 79/695/EEG inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen

Publicatieblad Nr. L 281 van 12/10/1990 blz. 0028 - 0031

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 9 oktober 1990  tot wijziging van Richtlijn 79/695/EEG inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen  (90/504/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat, voor wat betreft de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen, Richtlijn 79/695/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 4046/89 (5), in titel II bijzondere regelingen behelst die met name in de rubrieken A, B en C bepalingen bevatten die betrekking hebben op de vrijstelling van schriftelijke aangifte, de opstelling van algemene, periodieke of samenvattende aangiften en het vrijgeven van goederen vóór de indiening van de daarop betrekking hebbende aangifte;  Overwegende dat bij die bepalingen is vastgesteld op welke wijze en onder welke voorwaarden de bevoegde autoriteiten vereenvoudigde procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen kunnen toestaan;  Overwegende dat zo nauwkeurig mogelijk dient te worden vastgesteld onder welke voorwaarden de importeurs het recht hebben van deze procedures gebruik te maken; dat er een onderscheid dient te worden gemaakt tussen twee types van procedure, te weten de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming en de procedure van de vereenvoudigde aangifte;  Overwegende dat, wanneer de goederen in het vrije verkeer worden gebracht na onder een economische douaneregeling te zijn geplaatst, specifieke communautaire bepalingen van toepassing zijn;  Overwegende dat de vereenvoudigde procedures voor het in het vrije verkeer brengen van aanzienlijk economisch belang zijn voor de douane-unie en voor de interne markt; dat de importeurs in een eengemaakte markt in aanmerking moeten kunnen komen voor dezelfde faciliteiten, ongeacht de plaats waar het in het vrije verkeer brengen van goederen plaatsvindt;  Overwegende dat Richtlijn 79/695/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 79/695/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. de artikelen 16 tot en met 20 worden vervangen door:  »Artikel 16  Tenzij in de artikelen 16 bis tot en met 22 anders is bepaald, is titel I van toepassing op de bijzondere procedures van deze artikelen.  Artikel 16 bis  Onverminderd de bijzondere bepalingen betreffende briefpostzendingen en pakketpostzendingen, en behalve in de gevallen dat een invoervergunning, -consent of -certificaat moet worden overgelegd, behoeft in de volgens de procedure van artikel 26, leden 2 en 3, vast te stellen gevallen en onder de volgens diezelfde procedure vast te stellen voorwaarden geen schriftelijke aangifte te worden gedaan voor goederen die worden ingevoerd zonder handelsoogmerk alsmede voor goederen van geringe waarde.  Artikel 17  1. Op grond van de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming kunnen goederen in de onderneming van de belanghebbende of op andere door de bevoegde autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaatsen, in het vrije verkeer worden gebracht.  Op grond van de vereenvoudigde aangifteprocedure kunnen goederen, na overlegging van een vereenvoudigde aangifte, in het vrije verkeer worden gebracht, waarbij dan later een aanvullende aangifte wordt overgelegd die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter heeft.  2. De in lid 1 genoemde procedures zijn van toepassing overeenkomstig de artikelen 18 tot en met 20 bis en vormen geen beletsel voor de douane om alle controles te verrichten welke zij nodig acht om de regelmatigheid van de handelingen te verzekeren.  DOMICILIËRINGSPROCEDURE  Artikel 18  Een vergunning om gebruik te maken van de procedure tot vrijmaking op de plaats van bestemming  wordt onder de voorwaarden en volgens de bepalingen van de artikelen 18 bis, 18 ter en 18 quater verleend aan een ieder die in zijn onderneming of op andere door de bevoegde autoriteiten aangewezen of goedgekeurde plaatsen goederen in het vrije verkeer wil brengen, en die daartoe bij deze autoriteiten een schriftelijke aanvraag indient, welke alle voor het verlenen van de vergunning benodigde gegevens bevat:  - met betrekking tot goederen die onder de regeling voor communautair douanevervoer vallen en waarvoor bovenbedoelde persoon in aanmerking komt voor vereenvoudiging van de aan het kantoor van bestemming te verrichten formaliteiten, overeenkomstig de artikelen 71 tot en met 77 van Verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Commissie (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1159/89 (2);  - met betrekking tot goederen die vooraf onder een economische douaneregeling waren geplaatst, onverminderd de ter zake geldende specifieke bepalingen;  - met betrekking tot goederen die na hun aanbieding bij de douane overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EEG) nr. 4151/88 (3), naar de bovengenoemde ondernemingen of plaatsen worden vervoerd volgens een andere dan de in het eerste streepje bedoelde doorvoerregeling;  - met betrekking tot goederen die het douanegebied van de Gemeenschap zijn binnengebracht zonder bij een douanekantoor te zijn aangeboden overeenkomstig artikel 6, onder b), van Verordening (EEG) nr. 4151/88.  (1) PB nr. L 107 van 22. 4. 1987, blz. 1.  (2) PB nr. L 119 van 29. 4. 1989, blz. 1.  (3) PB nr. L 367 van 31. 12. 1988, blz. 1.  Artikel 18 bis  1. De in artikel 18 bedoelde vergunning wordt verleend:  - voor zover de administratie van de aanvrager de douaneautoriteiten in staat stelt een doeltreffende controle te verrichten, met name een controle achteraf;  - voor zover een doeltreffende controle op invoerverboden of -beperkingen of op naleving van andere op het in het vrije verkeer brengen van toepassing zijnde bepalingen is verzekerd.  2. De vergunning wordt in beginsel geweigerd wanneer de aanvrager:  - een zware overtreding of herhaalde overtredingen van de douanevoorschriften heeft begaan;  - slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.  3. De vergunning wordt ingetrokken indien  a) een voorwaarde voor de verlening niet of niet meer is vervuld,  of  b) de vergunninghouder niet aan een uit hoofde van de regeling op hem rustende verplichting voldoet.  De douaneautoriteit kan evenwel afzien van intrekking van de vergunning indien:  - de vergunninghouder binnen een eventueel door de douaneautoriteit vastgestelde termijn aan zijn verplichtingen voldoet,  of indien  - het niet voldoen aan een voorwaarde of verplichting geen daadwerkelijk gevolg heeft gehad voor de goede werking van de regeling.  4. De vergunning wordt in beginsel eveneens ingetrokken wanneer het in lid 2, eerste streepje, bedoelde geval zich voordoet.  5. De vergunning kan worden ingetrokken wanneer het in lid 2, tweede streepje, bedoelde geval zich voordoet.  6. De besluiten tot weigering of intrekking worden door de douaneautoriteiten met redenen omkleed.  Artikel 18 ter  1. Ten einde de bevoegde autoriteiten in staat te stellen zich van de regelmatigheid van de handelingen te vergewissen, is de houder van de in artikel 18 bedoelde vergunning gehouden, zodra de goederen in de daartoe aangewezen plaatsen zijn aangekomen:  a) de bevoegde autoriteiten in de vorm en op de wijze die door hen zijn vastgesteld van deze aankomst kennis te geven ten einde het vrijgeven van de goederen te verkrijgen;  b) de goederen in zijn administratie in te schrijven. Deze inschrijving kan worden vervangen door iedere andere door de bevoegde autoriteiten vastgestelde formaliteit die overeenkomstige waarborgen biedt. De inschrijving moet de datum waarop zij plaatsvindt, alsmede de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevatten. De inschrijving of de handeling die in de plaats daarvan komt, heeft dezelfde juridische waarde als de aanvaarding van de in artikel 3 bedoelde aangifte;  c) voor de bevoegde autoriteiten alle documenten beschikbaar te houden die in voorkomend geval moeten worden overgelegd als voorwaarde voor de toepassing van de communautaire bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen.  2. Voor zover zulks geen gevolgen heeft voor de controle van de regelmatigheid van de handelingen, kunnen de bevoegde autoriteiten:  a) toestaan dat de in lid 1, onder a), bedoelde kennisgeving wordt gedaan zodra de aankomst van de goederen wordt verwacht; b) in bepaalde, door de aard van de betrokken goederen en het snelle tempo van de invoerhandelingen gerechtvaardigde bijzondere omstandigheden, de vergunninghouder ontslaan van de verplichting iedere aankomst van goederen ter kennis te brengen van het bevoegde douanekantoor, mits hij aan dit kantoor alle inlichtingen verstrekt die het noodzakelijk acht om in voorkomend geval zijn recht om de goederen aan een onderzoek te onderwerpen, te kunnen uitoefenen. In dat geval worden de goederen geacht te zijn vrijgegeven zodra zij in de administratie van de belanghebbende zijn ingeschreven.  Artikel 18 quater  In de in artikel 18 bedoelde vergunning worden de toepassingsbepalingen voor de procedure vastgesteld en worden met name bepaald:  - de goederen waarop de procedure van toepassing is;  - de vorm van de in artikel 18 ter bedoelde verplichtingen alsmede de gegevens omtrent de door de belanghebbende te stellen zekerheid;  - het tijdstip waarop de goederen worden vrijgegeven;  - de termijn waarbinnen de in artikel 3 bedoelde aangifte, die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter kan hebben, moet worden ingediend bij het daartoe aangewezen bevoegde douanekantoor;  - de voorwaarden waaronder in voorkomend geval algemene, periodieke of samenvattende aangiften met betrekking tot de goederen worden ingediend.  VEREENVOUDIGDE AANGIFTEPROCEDURE  Artikel 19  1. Aan de aangever wordt, op zijn verzoek, overeenkomstig de voorwaarden en nadere bepalingen van de artikelen 20 en 20 bis vergunning verleend om de aangifte tot het in het vrije verkeer brengen in vereenvoudigde vorm in te dienen wanneer goederen bij de douane worden aangeboden met het oog op het in het vrije verkeer brengen ervan.  De vereenvoudigde aangifte kan de vorm hebben:  - hetzij van een onvolledige aangifte als bedoeld in artikel 6;  - hetzij van een administratief of handelsdocument dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevat.  Bij de vereenvoudigde aangifte moeten alle documenten worden gevoegd die in voorkomend geval moeten worden overgelegd als voorwaarde voor het in het vrije verkeer brengen van de betrokken goederen.  2. Het in lid 1 bedoelde verzoek dient schriftelijk te worden ingediend en alle voor de verlening van de vergunning noodzakelijke gegevens te bevatten.  3. De gegevens van de aanvullende aangiften worden geacht, samen met de gegevens van de aangiften waarop zij betrekking hebben, één enkele en ondeelbare akte te vormen, die geldig is vanaf de datum van aanvaarding van de oorspronkelijke aangifte.  4. Dit artikel is van toepassing onverminderd de specifieke bepalingen die van toepassing zijn wanneer onder een economische douaneregeling geplaatste goederen in het vrije verkeer worden gebracht.  Artikel 20  1. De in artikel 19 bedoelde vergunning wordt verleend aan de persoon op of uit wiens naam de aangifte voor het in het vrije verkeer brengen is gedaan, voor zover een doeltreffende controle op invoerverboden of -beperkingen of op de naleving van andere op het in het vrije verkeer brengen van toepassing zijnde bepalingen is verzekerd.  2. De vergunning wordt in beginsel geweigerd wanneer de aanvrager:  - een zware overtreding of herhaalde overtredingen van de douanevoorschriften heeft begaan;  - slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.  Zij kan worden geweigerd wanneer de bovenbedoelde persoon voor rekening handelt van een andere persoon die slechts incidenteel goederen in het vrije verkeer brengt.  3. De vergunning wordt ingetrokken wanneer niet langer aan een van de in lid 1 bedoelde voorwaarden wordt voldaan. Zij kan tevens worden ingetrokken wanneer de in lid 2 bedoelde gevallen zich voordoen.  4. De besluiten tot weigering of intrekking worden door de douaneautoriteiten met redenen omkleed.  Artikel 20 bis  In de in artikel 19 bedoelde vergunning:  - wordt het douanekantoor of worden de douanekantoren aangewezen die de vereenvoudigde aangiften aanvaarden,  - worden de vorm en de inhoud van de vereenvoudigde aangiften bepaald,  - worden de goederen bepaald waarop zij van toepassing is alsmede de gegevens die ter identificatie van de goederen op de vereenvoudigde aangifte moeten voorkomen,  - en worden de gegevens omtrent de door de belanghebbende te stellen zekerheid vermeld.  In de vergunning worden tevens de vorm en de inhoud vermeld van de aanvullende aangiften die in voorkomend geval een algemeen, periodiek of samenvattend karakter kunnen hebben, alsmede de termijnen waarbinnen deze bij de aan te wijzen bevoegde autoriteiten moeten worden ingediend."; 2. in de opschriften boven de artikelen 21 en 22 worden de letters »D" en »E" geschrapt;  3. in artikel 26 wordt lid 1 vervangen door:  »1. De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze richtlijn worden vastgesteld volgens de procedure van de leden 2 en 3.".  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om vóór 1 januari 1993 aan deze richtlijn te voldoen.  De Lid-Staten stellen de Commissie van deze maatregelen in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 9 oktober 1990.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. ROMITA  (1) PB nr. C 235 van 13. 9. 1989, blz. 16.  (2) PB nr. C 38 van 19. 2. 1990, blz. 49, en  PB nr. C 260 van 15. 10. 1990.  (3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 5.  (4) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.  (5) PB nr. L 388 van 30. 12. 1989, blz. 24.


title: Richtlijn 2006/132/EG van de Commissie van 11 december 2006 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde procymidon op te nemen als werkzame stof   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               12.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 349/22

      RICHTLIJN 2006/132/EG VAN DE COMMISSIE

   van 11 december 2006
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde procymidon op te nemen als werkzame stof
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Procymidon is in die lijst opgenomen.

               (2)

               De uitwerking van procymidon op de gezondheid van de mens en het milieueffect van deze stof zijn overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3600/92 beoordeeld voor een reeks door de kennisgever voorgestelde toepassingen. Bij Verordening (EG) nr. 933/94 van de Commissie van 27 april 1994 houdende vaststelling van de werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen en aanwijzing van de als rapporteur optredende lidstaten voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3600/92 (3) is Frankrijk aangewezen als rapporterende lidstaat. Frankrijk heeft op 15 januari 2001 overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3600/92 het betrokken evaluatieverslag met aanbevelingen bij de Commissie ingediend.

               (3)

               Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.

               (4)

               Uit de verschillende onderzoeken is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten, voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie, zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, mits passende risicobeperkende maatregelen worden genomen. Omdat procymidon een gevaarlijke stof is, mag het niet zonder enige beperking worden gebruikt. Er is met name ongerustheid over de intrinsieke toxische effecten van deze stof, waaronder mogelijkerwijs hormoonontregeling. Er bestaat momenteel geen wetenschappelijke overeenstemming over de exacte omvang van het risico. Ingevolge het voorzorgsbeginsel en rekening houdend met de huidige stand van de wetenschappelijke kennis moeten met het oog op de hoge mate van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu waarvoor de Gemeenschap heeft gekozen, risicobeperkende maatregelen worden opgelegd.

               (5)

               In artikel 5, lid 4, en artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG is bepaald dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I beperkingen en voorwaarden kunnen worden verbonden. In dit geval lijken beperkingen ten aanzien van de opnemingsperiode en de gewassen waarvoor het middel is toegelaten noodzakelijk geacht. In de oorspronkelijke maatregelen, zoals voorgelegd aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, werd de opnemingsperiode tot zeven jaar beperkt, zodat de lidstaten prioriteit zouden geven aan het onderzoek van reeds in de handel zijnde gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten. Om discrepanties in het gewenste hoge beschermingsniveau te vermijden zou de opneming van procymidon in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden beperkt tot toepassingen die al door de Gemeenschap waren geëvalueerd en die werden geacht aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG te voldoen. Dit wil zeggen dat andere toepassingen die tijdens deze beoordeling niet of slechts gedeeltelijk waren onderzocht, eerst een volledige beoordeling zouden moeten ondergaan voordat kon worden overwogen of zij in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zouden worden opgenomen. Tot slot moest er vanwege de gevaarlijke eigenschappen van procymidon worden gezorgd voor een minimale harmonisatie op Gemeenschapsniveau van bepaalde risicobeperkende maatregelen die door de lidstaten bij het verlenen van toelatingen zouden moeten worden genomen.

               (6)

               Volgens de procedures van Richtlijn 91/414/EEG beslist de Commissie over de goedkeuring van werkzame stoffen en stelt zij ook de eventuele risicobeheersmaatregelen vast. De lidstaten zijn verantwoordelijk voor de tenuitvoerlegging, toepassing en controle van de maatregelen om de risico’s van gewasbeschermingsmiddelen te beperken. De bezorgdheid die diverse lidstaten hebben uitgesproken, duidt erop dat aanvullende beperkingen nodig zijn om het risico te beperken tot een niveau dat aanvaardbaar en in overeenstemming met het in de Gemeenschap nagestreefde hoge beschermingsniveau kan worden geacht. Momenteel is het een kwestie van risicobeheer om het juiste niveau van veiligheid en bescherming vast te stellen in verband met de voortzetting van de productie, de verkoop en het gebruik van procymidon.

               (7)

               Naar aanleiding van het bovenstaande heeft de Commissie haar standpunt heroverwogen. Om aan te sluiten bij het streven van de Gemeenschap om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van mensen en dieren en een duurzaam milieu tot stand te brengen, wordt het passend geacht om naast de in overweging 5 uiteengezette beginselen de opnemingsperiode verder te beperken tot 18 maanden in plaats van zeven jaar. Daarmee wordt het risico verder beperkt, aangezien gewaarborgd wordt dat deze stof met voorrang opnieuw wordt beoordeeld.

               (8)

               Te verwachten valt dat gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten, voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie, zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, mits de noodzakelijke risicobeperkende maatregelen worden genomen.

               (9)

               Onverminderd de conclusie dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten, aan de eisen van artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG voldoen, moeten er over bepaalde specifieke punten nadere gegevens worden verkregen. De potentiële hormoonontregelende eigenschappen van procymidon zijn beoordeeld in testen die zijn uitgevoerd volgens de beste momenteel beschikbare praktijken. De Commissie is ervan op de hoogte dat de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bezig is met de ontwikkeling van testrichtsnoeren om de potentiële hormoonontregelende eigenschappen verder te kunnen beoordelen. Daarom moet worden geëist dat procymidon aan dergelijke testen wordt onderworpen zodra er OESO-testrichtsnoeren zijn overeengekomen en dat deze studies door de kennisgever worden ingediend. Bovendien moeten de lidstaten van de houders van een toelating verlangen dat zij informatie over het gebruik van procymidon verstrekken, waaronder ook informatie over de gevolgen voor de gezondheid van de gebruiker.

               (10)

               Zoals voor alle in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen stoffen kan de status van procymidon krachtens artikel 5, lid 5, van die richtlijn opnieuw worden bekeken wanneer nieuwe gegevens beschikbaar komen. Ook belet het feit dat de opneming van deze stof in bijlage I op een bepaalde datum verstrijkt, niet dat de opneming wordt verlengd overeenkomstig de in de richtlijn vastgestelde procedures.

               (11)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 zijn onderzocht, is gebleken dat de interpretatie van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om verdere problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten daarom worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren dat de houder van een toelating toegang tot een dossier verschaft dat aan de vereisten van bijlage II bij die richtlijn voldoet. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe goedgekeurde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (12)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (13)

               Onverminderd de verplichtingen, zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG, ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen al naar het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaand tijdsbestek moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen. Gezien de gevaarlijke eigenschappen van procymidon mag de periode die de lidstaten krijgen om na te gaan of de gewasbeschermingsmiddelen die procymidon als enige werkzame stof dan wel in combinatie met andere toegelaten werkzame stoffen bevatten aan de bepalingen van bijlage VI voldoen, niet langer duren dan 18 maanden.

               (14)

               Richtlijn 91/414/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (15)

               Daar het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid binnen de door zijn voorzitter vastgestelde termijn geen advies had uitgebracht, heeft de Commissie bij de Raad een voorstel betreffende deze maatregelen ingediend. Bij het verstrijken van de in artikel 19, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde termijn had de Raad het voorgestelde uitvoeringsbesluit niet aangenomen en evenmin te kennen gegeven dat hij zich tegen het voorstel voor uitvoeringsmaatregelen verzet, zodat de Commissie deze maatregelen nu moet vaststellen,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 juli 2007.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die procymidon als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 juni 2007 wijzigen of intrekken. Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name of aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot procymidon is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en of de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst van bijlage I bij die richtlijn betreffende procymidon, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat procymidon bevat. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van die richtlijn.
   Vervolgens zorgen de lidstaten ervoor dat de toelating van gewasbeschermingsmiddelen die procymidon bevatten indien nodig uiterlijk op 30 juni 2008 wordt gewijzigd of ingetrokken.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 2007.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 11 december 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/85/EG van de Commissie (PB L 293 van 24.10.2006, blz. 3).

      (2)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000 (PB L 259 van 13.10.2000, blz. 10).

      (3)  PB L 107 van 28.4.1994, blz. 8. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2230/95 (PB L 225 van 22.9.1995, blz. 1).

      BIJLAGE
      Aan de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „146

                     Procymidon
                     CAS-nr. 32809-16-8
                     CIPAC-nr. 383

                     N-(3,5-dichloorfenyl)-1,2-dimethylcyclopropaan-1,2-dicarboximide

                     985 g/kg

                     1 januari 2007

                     30 juni 2008

                     DEEL A
                     De stof mag alleen worden toegelaten voor gebruik als fungicide op de volgende gewassen:

                                 —

                                 komkommer in kassen (gesloten substraatteeltsysteem),

                                 —

                                 pruim (voor verwerking),

                           in een dosering van maximaal

                                 —

                                 0,75 g werkzame stof per hectare per toediening.

                           De volgende toepassingen mogen niet worden toegelaten:

                                 —

                                 sproeien vanuit de lucht,

                                 —

                                 toediening met behulp van druk- en rugspuiten door particuliere of professionele gebruikers,

                                 —

                                 gebruik door hobbytelers.

                           De lidstaten zorgen ervoor dat alle passende risicobeperkende maatregelen worden genomen. Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bescherming van:

                                 —

                                 waterorganismen. Indien van toepassing moet de nodige afstand worden vrijgehouden tussen het behandelde areaal en oppervlaktewateren. Deze afstand kan van het al dan niet toepassen van driftbeperkende technieken of apparatuur afhangen,

                                 —

                                 vogels en zoogdieren. De toelatingsvoorwaarden moeten risicobeperkende maatregelen omvatten, zoals een oordeelkundige timing van de toediening en de selectie van formuleringen die als gevolg van hun fysieke aanbiedingsvorm of de aanwezigheid van stoffen die adequaat zorgen voor mijdgedrag de blootstelling van de desbetreffende soorten zo veel mogelijk beperken,

                                 —

                                 consumenten, bij wie toezicht moet worden gehouden op acute blootstelling via de voeding,

                                 —

                                 het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden. De toelatingsvoorwaarden moeten risicobeperkende maatregelen omvatten,

                                 —

                                 de gebruikers, die geschikte beschermende kleding moeten dragen, en met name handschoenen, een overall, rubberlaarzen en gelaatsbescherming of een veiligheidsbril bij het mengen, laden en toedienen en bij het reinigen van het materieel, tenzij blootstelling aan de stof adequaat wordt voorkomen door het ontwerp en de bouwwijze van het materieel of doordat specifieke beschermende componenten op dat materieel zijn gemonteerd,

                                 —

                                 werknemers, die geschikte beschermende kleding moeten dragen, en met name handschoenen, als zij een behandeld perceel voor afloop van de in acht te nemen wachttijd moeten betreden.

                           DEEL B
                     Voor de toe passing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over procymidon, en met name met de aanhangsels I en II daarvan.
                     De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de houders van een toelating ieder jaar uiterlijk op 31 december verslag uitbrengen over gezondheidsproblemen bij gebruikers. De lidstaten mogen verlangen dat gegevens als verkoopcijfers en een overzicht van de gebruikspatronen worden verstrekt, zodat een realistisch beeld van de gebruiksomstandigheden en de mogelijke toxicologische gevolgen van procymidon kan worden verkregen.
                     De lidstaten verlangen de indiening van nadere ondersteunende gegevens en informatie om aan te tonen dat de werkzame stof ook aanvaardbaar is wanneer deze wordt toegediend in situaties waar de kans bestaat dat in het wild levende zoogdieren er langdurig aan worden blootgesteld, alsmede informatie over de behandeling van afvalwater in geval van toediening in kassen.
                     De lidstaten verzoeken om indiening van aanvullende studies ter beoordeling van de potentiële hormoonontregelende eigenschappen van procymidon binnen twee jaar na de goedkeuring door de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) van de testrichtsnoeren inzake hormoonontregeling. Zij zorgen ervoor dat de kennisgever die om opneming van procymidon in deze bijlage heeft verzocht, deze studies binnen twee jaar na de goedkeuring van bovengenoemde testrichtsnoeren bij de Commissie indient.”.

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


Avis juridique important

|

32001L0099

Richtlĳn 2001/99/EG van de Commissie van 20 november 2001 houdende wĳziging van bĳlage I bĳ Richtlĳn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, teneinde glyfosaat en thifensulfuron-methyl op te nemen als werkzame stof

Publicatieblad Nr. L 304 van 21/11/2001 blz. 0014 - 0016

Richtlijn 2001/99/EG van de Commissievan 20 november 2001houdende wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen, teneinde glyfosaat en thifensulfuron-methyl op te nemen als werkzame stofDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/87/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 6, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000(4), zijn de bepalingen vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG (hierna "de richtlijn" te noemen). Overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 3600/92 is bij Verordening (EG) nr. 933/94 van de Commissie van 27 april 1994 houdende vaststelling van de werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen en aanwijzing van de als rapporteur optredende lidstaten voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3600/92(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2230/95(6), de lijst van werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen vastgesteld die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij de richtlijn.(2) Voor glyfosaat en thifensulfuron-methyl zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3600/92 beoordeeld voor een aantal door de aanvragers voorgestelde toepassingen. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 933/94 zijn Duitsland en Frankrijk aangewezen als rapporterende lidstaat voor glyfosaat, respectievelijk thifensulfuron-methyl. De rapporterende lidstaten hebben op 1 februari 1999 (glyfosaat) en op 30 april 1996 (thifensulfuron-methyl), overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3600/92 het beoordelingsverslag en een aanbeveling bij de Commissie ingediend.(3) De beoordelingsverslagen zijn door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Plantenziektekundig Comité. De onderzoeken zijn op 29 juni 2001 afgesloten met een evaluatieverslag van de Commissie over glyfosaat en over thifensulfuron-methyl.(4) Het dossier en de resultaten van de onderzoeken inzake glyfosaat en thifensulfuron-methyl zijn ook voorgelegd aan het Wetenschappelijk Comité voor planten. Er zijn geen specifieke vragen aan het comité gericht. Het comité was van oordeel dat er geen punten waren die het met het oog op de mogelijke opneming van de stof in bijlage I bij de richtlijn aan de orde wilde stellen(7). Het comité verklaarde dat het feit dat het geen opmerkingen had, alleen mocht worden gezien als een aanwijzing dat er geen voor de hand liggende redenen voor opmerkingen waren.(5) Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stoffen bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van de richtlijn gestelde eisen, inzonderheid voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. De betrokken werkzame stoffen moeten derhalve in bijlage I worden opgenomen, om ervoor te zorgen dat alle lidstaten de toelating van de gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stoffen bevatten, kunnen verlenen overeenkomstig het bepaalde in de richtlijn.(6) De richtlijn bepaalt dat, na de opneming van een werkzame stof in bijlage I, de lidstaten binnen een voorgeschreven periode, de toelating van de gewasbeschermingsmiddelen die de werkzame stof bevatten, moeten toekennen, wijzigen of intrekken. Er mogen, inzonderheid, slechts gewasbeschermingsmiddelen worden toegelaten als op basis van een dossier waarin alle voorgeschreven gegevens zijn vermeld, is voldaan aan de voorwaarden die aan de opneming van de werkzame stof in bijlage I zijn verbonden, en aan de in de richtlijn opgenomen uniforme beginselen.(7) Er moet worden gezorgd voor een voldoende lange termijn, voordat de werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de belanghebbende partijen in staat te stellen om te voldoen aan de nieuwe eisen die uit de opneming zullen voortvloeien. Bovendien moet worden gezorgd voor een voldoende lange termijn na die opneming, om de lidstaten in staat te stellen de bepalingen van de richtlijn ten uitvoer te leggen voor de gewasbeschermingsmiddelen die glyfosaat of thifensulfuron-methyl bevatten. De lidstaten moeten met name, in die periode, de bestaande toelatingen evalueren en, zo nodig, nieuwe toelatingen toekennen die voldoen aan de bij de richtlijn bepaalde voorwaarden. Er moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en de beoordeling van het volledige dossier van elk gewasbeschermingsmiddel overeenkomstig de bij de richtlijn vastgestelde uniforme beginselen. Voor gewasbeschermingsmiddelen die verscheidene werkzame stoffen bevatten, kan pas een volledige beoordeling op basis van de uniforme beginselen plaatsvinden als alle betrokken werkzame stoffen in bijlage I bij de richtlijn zijn opgenomen.(8) Het evaluatieverslag is nodig voor de correcte uitvoering door de lidstaten van verschillende onderdelen van de bij de richtlijn bepaalde uniforme beginselen. Het is derhalve nuttig te bepalen dat de definitieve evaluatieverslagen (met uitzondering van de vertrouwelijke informatie) door de lidstaten ter beschikking moeten worden gesteld of gehouden van alle belanghebbenden die daarom verzoeken. Als het evaluatieverslag moet worden bijgewerkt om rekening te houden met technische en wetenschappelijke ontwikkelingen, zullen ook de voorwaarden voor de opneming van de betrokken stof in bijlage I bij de richtlijn moeten worden gewijzigd overeenkomstig de richtlijn.(9) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Zij moeten in het bijzonder, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die glyfosaat of thifensulfuron-methyl als werkzame stof bevatten voor die datum wijzigen of intrekken.Wanneer de lidstaten deze bepaling aannemen, wordt in die bepaling naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepaling. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. Voor gewasbeschermingsmiddelen die glyfosaat of thifensulfuron-methyl als enige werkzame stof bevatten, is 1 juli 2006 de uiterste termijn voor wijziging of intrekking van toelatingen op grond van onderzoek en besluitvorming overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen en op basis van een dossier dat voldoet aan de in bijlage III bij voornoemde richtlijn bepaalde eisen.3. Voor gewasbeschermingsmiddelen die, behalve glyfosaat of thifensulfuron-methyl, ook een andere werkzame stof bevatten die is opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, eindigt de periode voor het wijzigen of intrekken van toelatingen vier jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn waarbij genoemde bijlage I is gewijzigd om er de laatste van deze andere werkzame stoffen in op te nemen.4. De lidstaten houden de evaluatieverslagen voor glyfosaat en thifensulfuron-methyl (met uitzondering van de vertrouwelijke informatie als bedoeld in artikel 14 van Richtlijn 91/414/EEG) voor raadpleging ter beschikking van alle belanghebbende partijen die daarom verzoeken.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op 1 juli 2002.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 november 2001.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.(2) PB L 276 van 19.10.2001, blz. 17.(3) PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.(4) PB L 259 van 13.10.2000, blz. 27.(5) PB L 107 van 28.4.1994, blz. 8.(6) PB L 225 van 22.9.1995, blz. 1.(7) Notulen van de plenaire zitting van het Wetenschappelijk Comité voor planten van 7 maart 2001 (glyfosaat).Notulen van de plenaire zitting van het Wetenschappelijk Comité voor planten van 7 juni 2001 (thifensulfuron-methyl).BIJLAGEIn de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG op te nemen tekst:(1) Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Richtlijn 2008/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 tot wijziging van Richtlijn 2003/54/EG betreffende de toepassing van sommige bepalingen op Estland

text:
               22.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 17/6

      RICHTLIJN 2008/3/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 15 januari 2008
   tot wijziging van Richtlijn 2003/54/EG betreffende de toepassing van sommige bepalingen op Estland
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, artikel 55 en artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Tijdens de toetredingsonderhandelingen heeft Estland zich beroepen op het specifieke karakter van zijn elektriciteitssector om een overgangsperiode te vragen voor de toepassing van Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (3).

               (2)

               In bijlage VI van de Toetredingsakte van 2003 is Estland voor de toepassing van artikel 19, lid 2, van Richtlijn 96/92/EG, dat betrekking heeft op de geleidelijke openstelling van de markt, een overgangsperiode tot 31 december 2008 verleend.

               (3)

               In verklaring 8 die als bijlage bij de slotakte van het Toetredingsverdrag van 2003 is gevoegd, wordt bovendien erkend dat de specifieke situatie met betrekking tot de herstructurering van de olieschaliesector in Estland nog tot eind 2012 bijzondere inspanningen zal vergen.

               (4)

               Richtlijn 96/92/EG is vervangen door Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2003 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en houdende intrekking van Richtlijn 96/92/EG (4), die uiterlijk op 1 juli 2004 ten uitvoer moest worden gelegd en de openstelling van de elektriciteitsmarkt heeft versneld.

               (5)

               Bij schrijven van 17 september 2003 vroeg Estland de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b), van Richtlijn 2003/54/EG, dat betrekking heeft op de openstelling van de markt voor niet-huishoudelijke afnemers, te mogen uitstellen tot 31 december 2012. In een aanvullend schrijven van 5 december 2003 gaf Estland aan dat het de markt zal openstellen tegen 31 december 2015 zoals bepaald in artikel 21, lid 1, onder c), van die richtlijn.

               (6)

               Het verzoek van Estland was gebaseerd op een geloofwaardig herstructureringsplan voor de olieschaliesector, dat tot 31 december 2012 loopt.

               (7)

               Olieschalie is de enige inheemse energiebron in Estland en de Estse productie van olieschalie vertegenwoordigt bijna 84 % van de wereldproductie. 90 % van de in Estland geproduceerde elektriciteit is afkomstig van deze vaste brandstof. Olieschalie is bijgevolg van groot strategisch belang voor de zekerheid van de energievoorziening in Estland.

               (8)

               De toekenning van een aanvullende afwijking voor de periode 2009-2012 leek noodzakelijk om de zekerheid van de investeringen in de productiecentrales en de zekerheid van de energievoorziening in Estland te garanderen, die het tegelijk mogelijk maken de ernstige milieuproblemen die door deze centrales worden veroorzaakt, op te lossen.

               (9)

               Op 28 juni 2004 heeft de Raad Richtlijn 2004/85/EG van de Raad van 28 juni 2004 tot wijziging van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van sommige bepalingen op Estland (5) vastgesteld, waarin de aangevraagde afwijking wordt toegestaan.

               (10)

               Het Hof van Justitie heeft in zijn arrest van 28 november 2006 in Zaak C-413/04, Parlement/Raad (6), Richtlijn 2004/85/EG nietig verklaard, voor zover deze richtlijn Estland een afwijking verleende van de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b) en c), van Richtlijn 2003/54/EG na 31 december 2008 en Estland een overeenkomstige verplichting oplegde om op 1 januari 2009 slechts een gedeeltelijke openstelling van zijn markt van rond de 35 % van het elektriciteitsverbruik te verzekeren en de Commissie jaarlijks in kennis te stellen van de verbruiksdrempels die de eindverbruikers moeten overschrijden om hun elektriciteitsleverancier vrij te mogen kiezen.

               (11)

               Deze gedeeltelijke nietigverklaring was niet terug te voeren op de inhoud van Richtlijn 2004/85/EG, maar op de keuze van een verkeerde rechtsgrond.

               (12)

               Aangezien de redenen om Estland toe te staan ook na 31 december 2008 af te wijken van de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b) en c), van Richtlijn 2003/54/EG nog steeds geldig zijn, moet die richtlijn dienovereenkomstig worden aangepast en dient daarvoor dezelfde formulering als in Richtlijn 2004/85/EG te worden gebruikt, met dien verstande dat de juiste rechtsgrond wordt aangegeven,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 26, lid 3, van Richtlijn 2003/54/EG wordt vervangen door:

      „3.   Estland wordt tijdelijk vrijgesteld van de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b) en c), tot 31 december 2012. Estland neemt de nodige maatregelen om de openstelling van zijn elektriciteitsmarkt te garanderen. Deze openstelling vindt geleidelijk plaats tijdens de referentieperiode en zal voltooid zijn op 1 januari 2013. Op 1 januari 2009 moet de openstelling van de Estse markt minstens 35 % van het verbruik vertegenwoordigen. Estland stelt de Commissie jaarlijks in kennis van de verbruiksdrempels die de eindverbruikers moeten overschrijden om hun elektriciteitsleverancier vrij te mogen kiezen.”.

   Artikel 2
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 23 januari 2008 aan deze richtlijn te voldoen. De lidstaten delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 15 januari 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. LENARČIČ

      (1)  Advies uitgebracht op 24 oktober 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 29 november 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 december 2007.

      (3)  PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20. Richtlijn ingetrokken bij Richtlijn 2003/54/EG (PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37).

      (4)  PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2006/653/EG van de Commissie (PB L 270 van 29.9.2006, blz. 72).

      (5)  PB L 236 van 7.7.2004, blz. 10.

      (6)  Jur. 2006, blz. I-11221.