Avis juridique important

|

31990L0628

Richtlijn 90/628/EEG van de Commissie van 30 oktober 1990 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 341 van 06/12/1990 blz. 0001 - 0013 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 20 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 20 blz. 0003

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIEvan 30 oktober 1990tot aanpassing aan de stand van de  techniek van Richtlijn 77/541/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de  wetgevingen der Lid-Staten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in  motorvoertuigen(90/628/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 77/541/EEG van de Raad van 28 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van  de wetgevingen der Lid-Staten inzake veiligheidsgordels en bevestigingssystemen in motorvoertuigen  (1), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, inzonderheid op  artikel 10, Overwegende dat uit een beoordeling van Richtlijn 77/541/EEG is gebleken dat het met een algehele  aanpak mogelijk is de veiligheid van het wegverkeer verder te vergroten door, met gebruikmaking van  praktische ervaring en de technologische ontwikkeling en rekening houdendmet de in het kader van  de Economische Commissie voorEuropa van de Verenigde Naties geboekte vooruitgang, met name  amendement 04 en supplement 1 van "Regulation No. 16'`, - voorschriften voor de EEG-goedkeuring van harnasgordels voor bijzondere typen voertuigen te  geven, - voorschriften voor de EEG-goedkeuring van veiligheidsgordels met voorspaninrichtingen te geven, - voor alle zitplaatsen in alle categorieën motorvoertuigen de montage van de juiste  veiligheidsgordels met zo min mogelijk uitzonderingen voor te schrijven, - een modelformulier in te voeren, waarmee de feitelijke montage van de veiligheidsgordels in een  bepaald ter goedkeuring aangeboden voertuigtype wordt gecertificeerd, - voorschriften voor de beproeving van verstelinrichtingen voor de gordelhoogte te geven, - strengere voorschriften voor de overeenstemming van de produktie te geven; Overwegende dat de ervaring tevens heeft uitgewezen dat sommige van de huidige definities en  voorschriften enige aanpassing behoeven; Overwegende dat de passagiers van met name bussen en touringcars betere bescherming moet worden  geboden tegen het risico om bij een ongeval uit het voertuig te worden geslingerd; dat de richtlijn  daartoe derhalve nadere wijzigingen behoeft; dat alles in het werk moet worden gesteld om ervoor te  zorgen dat deze wijzigingen uiterlijk op 31 december 1991 worden toegepast; Overwegende dat de vaststelling van een richtlijn betreffende de verplichting tot het dragen van  veiligheidsgordels voor alle inzittenden van voertuigen met een massa van minder dan 3,5 ton moet  worden gekoppeld aan een verdere wijziging van de richtlijn die erop is gericht de montage van  driepuntsgordels met oprolmechanismen bij die voertuigen ook voor de zijzitplaatsen achter  verplicht te stellen; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het  Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen voor de opheffing van de  technische handelsbelemmeringen in de sector motorvoertuigen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1De bijlagen van Richtlijn 77/541/EEG worden overeenkomstig de bijlage  bij de onderhavige richtlijn gewijzigd. Artikel 21.  Met ingang van 1 mei 1991 mogen de Lid-Staten: a)  om redenen in verband met de veiligheidsgordels en bevestigingssystemen, - voor een type voertuig de EEG-goedkeuring of de afgifte van het afschrift van het in artikel 10,  lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (1) bedoelde document of de nationale  goedkeuring niet weigeren, - het voor het eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen niet verbieden, indien de veiligheidsgordels en bevestigingssystemen van dit type voertuig of van deze voertuigen  overeenkomstig Richtlijn 77/541/EEG, gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, zijn goedgekeurd; b)- voor een type veiligheidsgordel of bevestigingssysteem dat bestemd is om in een voertuig te  worden aangebracht, de EEG-goedkeuring niet weigeren, indien dit voldoet aan de voorschriften van  Richtlijn 77/541/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, - het in de handel brengen van dergelijke veiligheidsgordels en bevestigingssystemen niet  verbieden, indien deze zijn voorzien van het in deze richtlijn bedoelde EEG-goedkeuringsmerk. 2.  Met ingang van 1 juli 1992 mogen de Lid-Statena)- het afschrift van het in artikel 10, lid 1,  laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde document voor een type voertuig niet langer  afgeven, - de nationale goedkeuring van een type voertuig weigeren, indien de veiligheidsgordels of bevestigingssystemen niet overeenkomstig Richtlijn 77/541/EEG,  zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, zijn goedgekeurd; b)- voor een type veiligheidsgordel of bevestigingssysteem dat is bestemd om in een voertuig te  worden aangebracht, de EEG-goedkeuring weigeren, indien dit niet voldoet aan de voorschriften van  Richtlijn 77/541/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. 3.  Met ingang van 1 juli 1997 mogen de Lid-Staten: - het voor het eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen weigeren, indien de  veiligheidsgordels of bevestigingssystemen niet overeenkomstig Richtlijn 77/541/EEG, zoals  laatstelijk gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, zijn goedgekeurd; - het in de handel brengen van veiligheidsgordels en bevestigingssystemen die bestemd zijn om in  een voertuig te worden aangebracht, verbieden indien deze niet zijn voorzien van de in de richtlijn  bedoelde EEG-goedkeuringsmerken. Artikel 3De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om uiterlijk op 1 mei 1991  aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 30 oktober 1990. Voor de CommissieMartin BANGEMANNVice-Voorzitter(1) PB nr. L 220 van 29. 8.  1977, blz. 95. (1) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  BIJLAGE Bijlage I wordt als volgt gewijzigd: 1.4. De laatste zin van punt 1.4 wordt gelezen als volgt: "De sluiting mag tevens verstelinrichting zijn, behalve wanneer het de sluiting van een  harnasgordel betreft;'`. Het volgende nieuwe punt 1.8.6 wordt toegevoegd:  ~1.8.6.  ~verstelinrichting voor de gordelhoogte'' - een inrichting voor het verstellen van de hoogte van  de diagonale band van de gordel naar gelang van de behoefte van de gebruiker en de stand van de  zitplaats. De verstelinrichting mag worden beschouwd als een onderdeel van de gordel of als een  onderdeel van het bevestigingssysteem voor de gordels;''. Na punt 1.12 wordt een nieuw punt 1.12.1 toegevoegd:  ~1.12.1.  ~passagierszitplaats vóór - elke zitplaats waarbij het  ~voorste punt H'' van de betreffende  zitplaats in of vóór het verticale dwarsvlak door het punt R van de bestuurderszitplaats is  gelegen;''. Er wordt een nieuw punt 1.22 toegevoegd:  ~1.22.  ~voorspaninrichting'' - een aanvullende of geïntegreerde inrichting welke de band aanspant ten  einde de speling van de gordel in een botsingsequentie te beperken;''. De eerste zin van punt 2.1.2.1 wordt gelezen als volgt:  ~. . . tekeningen en, - bij oprolmechanismen, van de montagevoorschriften voor de sensor, - bij aanspaninrichtingen of -systemen, van een volledige technische beschrijving van de bouw en de  werking met inbegrip van de eventuele sensor en van een beschrijving van de activeringsmethode en  van de noodzakelijke maatregelen ter voorkoming van onopzettelijke activering. In de tekeningen moet worden . . .''. Aan punt 2.1.2.1 wordt toegevoegd:  ~Indien de gordel door middel van een verstelinrichting voor de gordelhoogte aan de constructie  van het voertuig moet worden bevestigd, dient in de technische beschrijving te worden aangegeven of  deze inrichting al dan niet als een onderdeel van de gordel moet worden beschouwd;''. Er wordt een nieuw punt 2.1.4 toegevoegd:  ~2.1.4. Voordat de EEG-goedkeuring wordt verleend, moet de bevoegde instantie nagaan of er bevredigende  regelingen zijn getroffen om te zorgen voor doeltreffende controles op de overeenstemming van de  produktie.''. 2.4.2.1. De laatste zin van punt 2.4.2.1 wordt gelezen als volgt:  ~Het deel van de sluiting dat in contact kan komen met het lichaam van de gebruiker, moet een  doorsnede van ten minste 20 cm$ en een breedte van ten minste 46 mm bezitten, gemeten in een vlak  op een afstand van maximaal 2,5 mm tot het contactoppervlak. Wanneer het de sluiting van een harnasgordel betreft, wordt aan deze voorwaarde geacht te zijn  voldaan, indien de oppervlakte van het contactvlak van de sluiting en het lichaam van de gebruiker  tussen de 20 en 40 cm$ ligt.''. Aan het einde van punt 2.4.2.3, zoals gewijzigd bij Richtlijn 82/319/EEG (1), wordt de volgende zin  toegevoegd:  ~Wanneer het de sluiting van een harnasgordel betreft, mag deze proef worden uitgevoerd zonder dat  alle sluitlippen worden ingebracht.''. Punt 2.4.4 wordt gelezen als volgt:  ~2.4.4. Bevestigingselementen en verstelinrichtingen voor de gordelhoogteDe bevestigingselementen worden  overeenkomstig de punten 2.7.6.1 en 2.7.6.2 op hun sterkte beproefd. De eigenlijke  verstelinrichtingen voor de gordelhoogte worden overeenkomstig punt 2.7.6.2 van deze richtlijn op  hun sterkte beproefd, indien zij niet overeenkomstig Richtlijn 76/115/EEG van de Raad (1)  (gewijzigde versie) betreffende bevestigingspunten voor veiligheidsgordels in het voertuig zijn  beproefd. Deze onderdelen mogen noch breken, noch losraken onder invloed van de door de  voorgeschreven belasting uitgeoefende trekkracht. (1) PB nr. L 24 van 30. 1. 1976, blz. 1.''. Het volgende nieuwe punt 2.4.6 wordt toegevoegd:  ~2.4.6. Voorspaninrichting2.4.6.1. Nadat de corrosieproeven overeenkomstig punt 2.7.2 zijn uitgevoerd dient de voorspaninrichting (met  inbegrip van de impactsensor die via de originele stekker met de inrichting is verbonden, evenwel  zonder dat er door de elementen een stroom vloeit) normaal te functioneren. 2.4.6.2. Er dient te worden gecontroleerd of de onopzettelijke werking van de inrichting geen gevaar voor  lichamelijk letsel voor de drager vormt. 2.4.6.3. In het geval van pyrotechnische voorspaninrichtingen: 2.4.6.3.1. mag de voorspaninrichting, na overeenkomstig punt 2.7.10.2 te zijn blootgesteld, niet door de  temperatuur geactiveerd zijn en dient de inrichting normaal te functioneren; 2.4.6.3.2. dienen voorzorgsmaatregelen te worden genomen om te voorkomen dat de uitgestoten hete gassen  naburige brandbare materialen doen ontvlammen.''. 2.6.1.2. Aan het eind van punt 2.6.1.2 wordt het volgende toegevoegd:  ~Bij veiligheidsgordels met oprolmechanisme moet het oprolmechanisme de stofweerstandsproef als  vastgelegd in punt 2.7.7.3 hebben doorstaan; voorts dient bij veiligheidsgordels of  bevestigingssystemen die zijn uitgerust met voorspaninrichtingen welke een pyrotechnisch element  bevatten, de inrichting overeenkomstig de specificaties van punt 2.7.10.2 te zijn blootgesteld.''. Het volgende nieuwe punt 2.6.1.2.3 wordt toegevoegd:  ~2.6.1.2.3. In het geval van een gordel die samen met een in punt 1.8.6 gedefinieerde verstelinrichting voor de  gordelhoogte wordt gebruikt, moet de proef worden uitgevoerd in de meest ongunstige stand(en) van  de verstelinrichting, zoals gekozen door de met de beproeving belaste technische dienst. Indien het  bevestigingspunt zelf de verstelinrichting voor de gordelhoogte vormt, zoals is toegestaan bij  Richtlijn 76/115/EEG, kan de met de beproeving belaste technische dienst desgewenst de bepalingen  van punt 2.7.8.1 toepassen.''. Het volgende nieuwe punt 2.6.1.2.4 wordt toegevoegd:  ~2.6.1.2.4. In het geval van een veiligheidsgordel met een voorspaninrichting dient één van de dynamische tests  met werkende inrichting en de andere met uitgeschakelde inrichting te worden uitgevoerd. In het eerste geval: 2.6.1.2.4.1. mag de minimumverplaatsing als voorgeschreven in punt 2.6.1.3.2 met de helft worden verminderd; 2.6.1.2.4.2. mag de kracht, gemeten zoals aangegeven in punt 2.7.10.1, na de test niet hoger zijn dan 100  daN.''. 2.6.1.3.2. Na de eerste zin van punt 2.6.1.3.2 wordt de volgende zin toegevoegd:  ~In het geval van een harnasgordel mag de voor het bekken opgegeven minimumverplaatsing met de  helft worden verminderd.'' (rest blijft ongewijzigd). Na de eerste zin van punt 2.7.6.1, zoals gewijzigd bij Richtlijn 82/319/EEG, wordt de volgende zin  ingevoegd:  ~In het geval van harnasgordels wordt de sluiting aan de proefapparatuur bevestigd door middel van  de banden die verbonden zijn aan de sluiting en de sluitlip of de twee sluitlippen met een bij  benadering symmetrische ligging ten opzichte van het geometrische middelpunt van de sluiting.''  (rest blijft ongewijzigd). Punt 2.7.6.2 wordt gelezen als volgt:  ~2.7.6.2. De bevestigingselementen en eventuele verstelinrichtingen voor de gordelhoogte moeten op dezelfde  wijze als . . . met de band in volledig afgerolde toestand.''. 2.7.7.2.2. De tweede zin van punt 2.7.7.2.2 wordt gelezen als volgt:  ~Een dergelijk toestel moet zodanig zijn gebouwd dat de voorgeschreven versnelling wordt bereikt  voordat de band meer dan 5 mm uit het oprolmechanisme is getrokken en met een gemiddelde  toenemingsfactor van de versnelling van ten minste 25 g/sec. en ten hoogste 150 g/sec.''. 2.7.8.1. Aan het eind van punt 2.7.8.1 worden de volgende zinnen toegevoegd:  ~Wanneer de dynamische proef in dat geval voor een bepaald type voertuig is uitgevoerd, hoeft zij  niet voor andere typen voertuigen te worden herhaald, mits elk bevestigingspunt op een afstand van  minder dan 50 mm van het overeenkomstige bevestigingspunt van de beproefde gordel ligt. Zo niet,  dan mag de fabrikant voor de proef een zodanige veronderstelde positie van de bevestiging bepalen,  dat een maximaal aantal werkelijke bevestigingspunten wordt omvat. Indien de gordel is voorzien van  een in punt 1.8.6 gedefinieerde verstelinrichting voor de gordelhoogte, dan moet deze inrichting op  dezelfde plaats en wijze worden bevestigd als in het ontwerp van het voertuig is bepaald.''. De vijfde regel van het bestaande punt 2.7.8.1 (Engelse tekst) wordt als volgt gewijzigd:  ~. . . or with the data supplied by the manufacturer . . .''. Aan het begin van punt 2.7.8.1.1 worden de volgende twee zinnen toegevoegd:  ~In het geval van veiligheidsgordels of bevestigingssystemen met een voorspaninrichting waarvan de  werking op andere onderdelen steunt dan die welke in de gordel zelf zijn verwerkt, dient de gordel  te zamen met de noodzakelijke extra-onderdelen op de beproevingswagen te worden gemonteerd volgens  de beschrijving van de punten 2.7.8.1.2 tot en met 2.7.8.1.6. Wanneer deze inrichtingen niet op de testwagen kunnen worden beproefd, mag de fabrikant in  voorkomend geval door middel van een conventionele frontale botsproef met 50 km/u overeenkomstig  ISO-procedure 3560 (1975/11/01 - wegvoertuigen - testmethode voor een botsing met een frontale  vaste hindernis) aantonen dat de inrichting voldoet aan de voorschriften van de richtlijn.''. 2.7.9.2. De tweede zin van punt 2.7.9.2, zoals gewijzigd bij Richtlijn 82/319/EEG, wordt als volgt gelezen:  ~De sluiting wordt belast door middel van een directe trekkracht die via de met de sluiting  verbonden banden wordt overgebracht, zodat op alle banden een kracht van 60/n daN wordt  uitgeoefend;  ~n'' is het aantal banden dat met de sluiting in vergrendelde toestand is verbonden;  de waarde van n bedraagt ten minste 2.''. Het volgende nieuwe punt 2.7.10 wordt toegevoegd:  ~2.7.10. Aanvullende proeven voor veiligheidsgordels met voorspaninrichting2.7.10.1. De voorspankracht dient te worden gemeten binnen vier seconden na de botsing, zo dicht mogelijk bij  het contactpunt met de proefpop op de vrije lengte van de band tussen de proefpop en de  aanspaninrichting of de eventuele raamgeleider nadat de pop, indien nodig, opnieuw in de  oorspronkelijke zithouding is geplaatst. 2.7.10.2. BlootstellingDe voorspaninrichting mag van de te testen gordel worden losgemaakt en gedurende 24  uur op een temperatuur van 60 p 5 gC worden bewaard. De temperatuur dient vervolgens te worden  verhoogd tot 100 p 5 gC gedurende 2 uur. Vervolgens dient zij gedurende 24 uur op een temperatuur  van  30 p 5 gC te worden gehouden. Na deze behandeling moet de inrichting tot op kamertemperatuur  worden verwarmd. Indien zij van de gordel werd losgemaakt, wordt zij daar opnieuw op bevestigd.''. Punt 2.7.10 wordt het nieuwe punt 2.7.11. Punt 2.8 wordt gelezen als volgt:  ~2.8. Overeenstemming van de produktie2.8.1. Elke veiligheidsgordel of elk bevestigingssysteem waarvoor overeenkomstig deze richtlijn  goedkeuring is verleend, moet op zodanige wijze worden vervaardigd dat deze gordel of dit systeem  overeenstemt met het goedgekeurde type, doordat wordt voldaan aan de in de punten 2.3, 2.4, 2.5,  2.6 en 2.7 gestelde eisen. 2.8.2. Om na te gaan of aan het in punt 2.8.1 bepaalde is voldaan, moet de produktie aan passende  controles worden onderworpen. 2.8.3. De houder van de goedkeuring dient in het bijzonder: 2.8.3.1. ervoor te zorgen dat er procedures voor een doeltreffende kwaliteitscontrole van de produkten  bestaan; 2.8.3.2. te kunnen beschikken over de controleapparatuur die nodig is om de overeenstemming voor elk  goedgekeurd type te verifiëren; 2.8.3.3. ervoor te zorgen dat meetresultaten worden geregistreerd en dat bijbehorende documenten beschikbaar  blijven voor een in overleg met de administratieve dienst te bepalen periode; 2.8.3.4. de resultaten van elk soort proef te analyseren om de stabiliteit van de eigenschappen van de  gordel of van het bevestigingssysteem te controleren en te waarborgen, daarbij rekening houdend met  de toegestane verschillen van de industriële produktie; 2.8.3.5. ervoor te zorgen dat voor ieder type veiligheidsgordel ten minste de in bijlage XVI aangegeven  proeven worden uitgevoerd; 2.8.3.6. ervoor te zorgen dat, wanneer mocht blijken dat de monsters of beproefde onderdelen een bepaalde  proef niet doorstaan, opnieuw monsters worden genomen en de proef wordt herhaald; in dat geval  moeten alle nodige maatregelen worden getroffen om de overeenstemming van de produktie in kwestie  te herstellen. 2.8.4. De bevoegde instantie die de goedkeuring heeft verleend, mag de controlemethodes die in iedere  produktie-eenheid worden toegepast om de overeenstemming te controleren, te allen tijde  verifiëren. 2.8.4.1. Bij iedere inspectie moeten de logboeken van de proefnemingen en de produktiestaten aan de  bezoekende inspecteur worden voorgelegd. 2.8.4.2. De inspecteur mag willekeurig monsters nemen die vervolgens in het laboratorium van de fabrikant  worden beproefd; het minimumaantal monsters kan worden bepaald aan de hand van de resultaten van de  door de fabrikant zelf uitgevoerde controle. 2.8.4.3. Wanneer het kwaliteitsniveau onvoldoende blijkt of wanneer het nodig lijkt de correctheid van de  krachtens punt 2.8.4.2 uitgevoerde proeven na te gaan, moet de inspecteur monsters nemen en deze  opsturen naar de technische dienst die de goedkeuringsproeven heeft uitgevoerd. 2.8.4.4. De bevoegde instantie mag iedere willekeurige, in deze richtlijn beschreven proef uitvoeren. 2.8.4.5. De normale frequentie van de door de bevoegde instantie gelaste inspecties bedraagt tweemaal per  jaar. Ingeval een van deze inspecties negatief uitvalt, moet de bevoegde instantie ervoor zorgen  dat alle nodige maatregelen worden getroffen om de overeenstemming van de produktie zo snel  mogelijk te herstellen.''. De punten 3.1 tot en met 3.1.5 worden vervangen door de volgende nieuwe punten:  ~3.1. Uitrusting van de voertuigen (1)3.1.1. Alle in artikel 9 bedoelde voertuigen van de categorieën M en N (met uitzondering van die  voertuigen van de categorieën M2, boven 3,5 ton, en M3, die beschikken over speciaal voor staande  passagiers bedoelde plaatsen) moeten zijn voorzien van veiligheidsgordels of bevestigingssystemen  die voldoen aan de eisen van deze richtlijn. 3.1.2. De typen veiligheidsgordels of bevestigingssystemen voor iedere zitplaats waar zulke gordels of  systemen moeten worden aangebracht, zijn gespecificeerd in bijlage XV (oprolmechanismen zonder  vergrendeling (1.8.1) en oprolmechanismen met handbediende vergrendeling (1.8.2) zijn niet  toegestaan). Op alle zitplaatsen waarvoor in bijlage XV heupgordels van het type B staan vermeld,  zijn heupgordels van het type Br3 toegestaan, tenzij het oprolmechanisme zo krachtig is dat bij  normaal gebruik het comfort waarneembaar wordt verminderd. 3.1.3. Voorts is op de in bijlage XV met het symbool oe aangegeven, zich niet voorin bevindende  zijzitplaatsen van voertuigen van de categorie M1 de montage van een heupgordel van het type B, Br3  of Br4m toegestaan, indien er tussen een zitplaats en de meest nabije zijwand van het voertuig een  doorgang bestaat, die bedoeld is om de passagiers toegang te verschaffen tot andere delen van het  voertuig. Een ruimte tussen de zitplaats en de zijwand wordt als doorgang aangemerkt, indien de  afstand tussen die zijwand en een door de middellijn van de betreffende zitplaats lopend verticaal  langsvlak - op de plaats van punt R en loodrecht op het middenlangsvlak van het voertuig gemeten -  bij gesloten deuren groter is dan 500 m. 3.1.4. Indien veiligheidsgordels niet zijn vereist, mag naar keuze van de fabrikant ieder willekeurig type  veiligheidsgordel of bevestigingssysteem worden toegepast dat voldoet aan deze richtlijn. Als  alternatief mogen op die zitplaatsen waarvoor in bijlage XV heupgordels staan vermeld, gordels van  het type A van de volgens bijlage XV toegestane typen worden gemonteerd. 3.1.5. Bij driepuntsgordels met oprolmechanismen moet ten minste één oprolmechanisme op de diagonale band  werken. 3.1.6. Behalve voor voertuigen van de categorie M1 kan in plaats van een oprolmechanisme van het type 4  (1.8.4) een oprolmechanisme van het type 4N (1.8.5) worden toegestaan, indien naar tevredenheid van  de voor de proeven verantwoordelijke diensten is aangetoond dat de montage van een oprolmechanisme  van het type 4 niet praktisch zou zijn. 3.1.7. Voor de in bijlage XV met het symbool * aangegeven zijzitplaatsen vóór en middenzitplaatsen vóór  worden heupgordels van het in die bijlage gespecificeerde type als voldoende beschouwd, indien de  voorruit zich buiten de in bijlage II bij Richtlijn 74/60/EEG gedefinieerde referentiezone  bevindt. Wat de veiligheidsgordels betreft, wordt de voorruit als een deel van de referentiezone beschouwd,  wanneer zij met de proefinrichting in statisch contact kan komen volgens de in bijlage II bij  Richtlijn 74/60/EEG beschreven methode. 3.1.8. Voor alle in bijlage XV met het symbool ll= aangegeven zitplaatsen moeten de in punt 3.1.9  gedefinieerde kwetsbare zitplaatsen worden uitgerust met heupgordels van de in bijlage XV  gespecificeerde typen. 3.1.9. Een  ~kwetsbare zitplaats'' is een zitplaats waarbij zich vóór de zitplaats geen   ~veiligheidsscherm'' bevindt binnen de als volgt gedefinieerde ruimte: - tussen twee horizontale vlakken, waarvan één vlak door punt H loopt en het tweede op 400 mm boven  het eerste vlak is gelegen; - tussen twee verticale vlakken in de lengterichting, symmetrisch gelegen ten opzichte van punt H,  op 400 mm van elkaar; - achter een verticaal dwarsvlak op 1,30 m van punt H. In het kader van deze bepaling wordt met  ~veiligheidsscherm'' een voldoende sterk oppervlak zonder  discontinuïteiten bedoeld dat, wanneer een bol van 165 mm horizontaal, in de lengterichting  meetkundig wordt geprojecteerd door een willekeurig punt van de hierboven gedefinieerde ruimte en  door het middelpunt van de bol, er in het scherm geen enkele opening is waar de meetkundige  projectie van de bol doorheen kan. Een zitplaats wordt als  ~kwetsbare zitplaats'' aangemerkt, indien de veiligheidsschermen in de  hierboven gedefinieerde ruimte samen een oppervlakte hebben van minder dan 800 cm$. Na punt 3.2.2.3 wordt een nieuw punt 3.2.2.4 toegevoegd:  ~3.2.2.4. Iedere bij een zitplaats aangebrachte veiligheidsgordel moet zodanig zijn ontworpen en gemonteerd  dat deze direct voor gebruik beschikbaar is. Indien de gehele zitplaats of de zitting en/of de  rugleuning kan worden weggeklapt om toegang te geven tot het achterste gedeelte van het voertuig of  om goederen of bagage te kunnen vervoeren, dienen de bij deze zitplaats aangebrachte  veiligheidsgordels na het wegklappen en het in de zitstand terugbrengen van deze zitplaatsen voor  gebruik beschikbaar te zijn of dienen zij overeenkomstig de aanwijzingen in het instructieboekje  van het voertuig gemakkelijk door één persoon te kunnen worden teruggevonden, zonder dat deze  persoon oefening of ervaring nodig heeft.''. 3.3.2. De vierde zin van punt 3.3.2 wordt gelezen als volgt:  ~Bij veiligheidsgordels of bevestigingssystemen voor de zijzitplaatsen vóór moet de sluiting op  dezelfde wijze tevens kunnen worden vergrendeld, tenzij het harnasgordels betreft.''. De laatste zin van punt 3.3.2 wordt vervangen door het volgende:  ~Indien de sluiting in aanraking komt met de gebruiker, moet worden gecontroleerd of het  contactoppervlak aan de voorschriften van punt 2.4.2.1 van deze bijlage voldoet.''. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd: Aan punt 1 wordt toegevoegd:  ~. . ./met inrichting voor hoogteverstelling van de diagonale band Na het  EEG-goedkeuringsformulier wordt het volgende modelformulier toegevoegd:  ~Aanhangsel 1MODELFORMULIERMONTAGE VAN VEILIGHEIDSGORDELS EN  BEVESTIGINGSSYSTEMEN(maximumformaat A 4)Naam van de overheidsinstantie die de mededeling  verstrekt . Mededeling betreffende een beoordeling van de montage van veiligheidsgordels of  bevestigingssystemen in een voertuig in overeenstemming met punt 3 van bijlage I van Richtlijn  77/541/EEG, gewijzigd bij de Richtlijnen 81/576/EEG, 81/319/EEG en 90/628/EEGDeze mededeling is  een samenvatting van de belangrijkste kenmerken van de inrichting en geeft tevens aanof de  inrichting door de overheidsinstantie als bevredigend, onbevredigend of niet langer bevredigend  wordt beschouwd. Referentienummer van de mededeling .  1. Fabrieks- of handelsmerk van het motorvoertuig .  2. Type en categorie voertuig .  3. Naam en adres van de fabrikant . .  4.Eventueel naam en adres van diens gemachtigde . .  5. Beschrijving van de veiligheidsgordels of bevestigingssystemen. Deze omvatten het volgende:  5.1. VeiligheidsgordelsType . Oorspronkelijk goedkeuringsnummer . Plaats op het voertuig .  5.2. BevestigingspuntenOorspronkelijk goedkeuringsnummer .  5.3. Zitplaatsen en hun bevestigingspuntenOorspronkelijk goedkeuringsnummer .  6. Voertuig ter beoordeling aangeboden op .  7. Technische dienst belast met de inspectie . .  8. Datum van het door deze dienst opgestelde rapport .  9. Nummer van het door deze dienst opgestelde rapport . 10. De inrichting wordt op grond van de punten 3.1 tot en met 3.3.4 van bijlage I als  bevredigend/onbevredigend/niet langer bevredigend (1) beschouwd. 11. Plaats . 12. Datum . 13. Op speciaal verzoek kunnen de volgende documenten die betrekking hebben op deze mededeling, worden  verkregen: goedkeuringsrapporten, foto's en/of tekeningen van de in de punten 5.1, 5.2 en 5.3  genoemde onderdelen. 14. Handtekening . Bijlage III wordt als volgt gewijzigd: In punt 1.1.1 wordt het volgende toegevoegd:  ~9  voor Spanje21voor PortugalELvoor Griekenland.''. Er wordt een nieuw punt 1.1.3.2.3 toegevoegd:  ~1.1.3.2.3. de letter  ~p'' voor een veiligheidsgordel met voorspaninrichting''. Bijlage VII wordt als volgt gewijzigd: Aan de eerste alinea van punt 3 wordt de volgende zin toegevoegd:  ~De tolerantie van de positie van de bevestigingspunten is zodanig dat elk bevestigingspunt ten  hoogste 50 mm van de in figuur 1 aangegeven overeenkomstige punten A, B en K, c.q. A1, B1 en K  ligt.''. Het volgende punt 3.1 wordt toegevoegd:  ~3.1.  In het geval van een gordel die is voorzien van een in punt 1.8.6 van deze richtlijn  gedefinieerde verstelinrichting voor de gordelhoogte moet deze inrichting worden bevestigd aan een  stijf frame of aan het gewoonlijk voor de montage van deze inrichting bestemde voertuigonderdeel,  dat stevig met de proefwagen moet worden verbonden.''. Figuur 1 van bijlage VII wordt vervangen door de volgende figuur: >BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aa8K>Figuur 1<?aeFN6><?aa8N>BEPROEVINGSWAGEN, ZITPLAATS,  BEVESTIGING<?aePD8><?aeJA-2><?aeAD>C 1CC 2725CC 1CC 2125125<?aeAE><?aa8N> staalplaat (ongeverfd)Afmetingen in mmtoleranties <?aeMC-1>± 5 mm>EIND VAN DE GRAFIEK> *oell=Bijlage X wordt als volgt gewijzigd: Aan het einde van punt 2, onder g), wordt het volgende toegevoegd:  ~. . . of, indien de gordel van een voorspaninrichting is voorzien, wanneer deze laatste  geactiveerd is.''. De volgende nieuwe bijlagen XV en XVI worden toegevoegd:  ~BIJLAGE XVMONTAGE VAN VEILIGHEIDSGORDELS: TYPE GORDEL EN TYPE OPROLMECHANISME>RUIMTE VOOR DE  TABEL>BIJLAGE XVICONTROLE OP DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE1. PROEVENVeiligheidsgordels moeten op aantoonbare wijze voldoen aan de eisen die aan de volgende  proeven ten grondslag liggen: 1.1. Controle van de vergrendelingsdrempel en duurzaamheid van oprolmechanismen met  noodvergrendelingOvereenkomstig de bepalingen van punt 2.7.7.2 in de meest ongunstige richting,  nadat zo nodig als voorgeschreven in punt 2.4.5.2.5 de in de punten 2.7.2, 2.7.7.1 en 2.7.7.3  beschreven duurzaamheidsproeven zijn uitgevoerd. 1.2. Controle van de duurzaamheid van oprolmechanismen met automatische vergrendelingOvereenkomstig de  bepalingen van punt 2.7.7.1, aangevuld met de proeven van de punten 2.7.2 en 2.7.7.3, als  voorgeschreven in punt 2.4.5.1.3. 1.3. Beproeving van de sterkte van de banden na blootstellingVolgens de in punt 2.7.5 beschreven  procedure na blootstelling als voorgeschreven in de punten 2.7.3.1 tot en met 2.7.3.5. 1.3.1. Beproeving van de sterkte van de banden na schuringVolgens de in punt 2.7.5 beschreven procedure  na schuring als voorgeschreven in punt 2.7.3.6. 1.4. MicroslipproefVolgens de in punt 2.7.4 beschreven procedure. 1.5. Beproeving van de niet buigzame delenVolgens de in punt 2.7.6 beschreven procedure. 1.6. Controle van de prestaties van de veiligheidsgordel of van het bevestigingssysteem bij uitvoering  van de dynamische proef1.6.1. Proeven na blootstelling1.6.1.1. Gordels of bevestigingssystemen voorzien van een oprolmechanisme met noodvergrendeling:  overeenkomstig de punten 2.7.8 en 2.7.9, waarbij gebruik wordt gemaakt van een gordel die reeds aan  45 000 cycli van de in punt 2.7.7.1 beschreven duurproef voor het oprolmechanisme en aan de in de  punten 2.4.2.3, 2.7.2 en 2.7.7.3 beschreven proeven werd onderworpen. 1.6.1.2. Gordels of bevestigingssystemen voorzien van een oprolmechanisme met automatische vergrendeling:  overeenkomstig de punten 2.7.8 en 2.7.9, waarbij gebruik wordt gemaakt van een gordel die reeds aan  10 000 cycli van de in punt 2.7.7.1 beschreven duurproef voor het oprolmechanisme en aan de in de  punten 2.4.2.3, 2.7.2 en 2.7.7.3 beschreven proeven werd onderworpen. 1.6.1.3. Statische gordels: overeenkomstig de punten 2.7.8 en 2.7.9, waarbij gebruik wordt gemaakt van een  gordel die reeds aan de in de punten 2.4.2.3 en 2.7.2 beschreven proeven werd onderworpen. 1.6.2. Proeven zonder blootstellingOvereenkomstig de punten 2.7.8 en 2.7.9. 2. FREQUENTIE EN RESULTATEN VAN DE PROEVEN2.1. De frequentie van de in de punten 1.1 tot en met 1.5 beschreven proeven moet volgens de  gebruikelijke kwaliteitscontroleprocedures op statistische en willekeurige basis worden bepaald. 2.1.1. Voorts moeten in het geval van oprolmechanismen met noodvergrendeling alle produkten op de volgende  wijze worden gecontroleerd: 2.1.1.1. hetzij overeenkomstig de punten 2.7.7.2.1 en 2.7.7.2.2 in de meest ongunstige richting, zoals  beschreven in punt 2.7.7.2.1.2; de proefresultaten moeten in overeenstemming zijn met de in de  punten 2.4.5.2.1.1 en 2.4.5.2.3 gestelde eisen; 2.1.1.2. hetzij overeenkomstig punt 2.7.7.2.3 in de meest ongunstige richting; niettemin mag de hoeksnelheid  de voorgeschreven waarde overschrijden, mits dit de proefresultaten niet beïnvloedt; de  proefresultaten moeten in overeenstemming zijn met de in punt 2.4.5.2.1.4 gestelde eisen. 2.2. De in punt 1.6 van deze bijlage beschreven dynamische proef moet met de hierna aangegeven  minimumfrequentie worden uitgevoerd. 2.2.1. Proeven na blootstelling2.2.1.1. In het geval van gordels die zijn voorzien van een oprolmechanisme met noodvergrendeling, moet de  in punt 1.6.1.1 van deze bijlage beschreven proef per soort van vergrendelingsmechanisme (1)-  eenmaal per 100 000 geproduceerde gordels, doch ten minste eenmaal per twee weken worden uitgevoerd  indien de dagproduktie hoger ligt dan 1 000 gordels, - eenmaal per 10 000 geproduceerde gordels met een minimumfrequentie van eenmaal per jaar worden  uitgevoerd indien de dagproduktie lager ligt dan of gelijk is aan 1 000 gordels per dag. 2.2.1.2. In het geval van gordels die zijn voorzien van een oprolmechanisme met automatische vergrendeling  en in het geval van statische gordels moet de in punt 1.6.1.2 of punt 1.6.1.3 beschreven proef per  goedgekeurd type- eenmaal per 100 000 geproduceerde gordels, doch ten minste eenmaal per twee  weken worden uitgevoerd indien de dagproduktie hoger ligt dan 1 000 gordels, - eenmaal per 10 000 geproduceerde gordels met een minimumfrequentie van eenmaal per jaar worden  uitgevoerd indien de dagproduktie lager ligt dan of gelijk is aan 1 000 gordels per dag. 2.2.2. Proeven zonder blootstelling2.2.2.1. In het geval van gordels die zijn voorzien van een oprolmechanisme met noodvergrendeling, moet de  in punt 1.6.2 van deze bijlage beschreven proef op het volgende aantal monsters worden uitgevoerd: 2.2.2.1.1. bij een produktie van ten minste 5 000 gordels per dag: twee per 25 000 geproduceerde gordels, doch  minimaal één per dag, per type vergrendelingsmechanisme; 2.2.2.1.2. bij een produktie van minder dan 5 000 gordels per dag: één per 5 000 geproduceerde gordels, doch  minimaal één per jaar, per type vergrendelingsmechanisme. 2.2.2.2. In het geval van gordels die zijn voorzien van een oprolmechanisme met automatische vergrendeling,  moet de in punt 1.6.2 van deze bijlage beschreven proef op het volgende aantal monsters worden  uitgevoerd: 2.2.2.2.1. bij een produktie van ten minste 5 000 gordels per dag: twee per 25 000 geproduceerde gordels, doch  minimaal één per dag, per goedgekeurd type; 2.2.2.2.2. bij een produktie van minder dan 5 000 gordels per dag: één per 5 000 geproduceerde gordels, doch  minimaal één per jaar, per goedgekeurd type. 2.2.3. ResultatenDe proefresultaten moeten in overeenstemming zijn met de in punt 2.6.1.3.1 van bijlage I  gestelde eisen. Tijdens een proef na blootstelling overeenkomstig punt 1.6.1 van deze bijlage mag door middel van  een vereenvoudigde en aangepaste methode worden gecontroleerd of de voorwaartse verplaatsing van de  proefpop voldoet aan de in punt 2.6.1.3.2 (of, indien van toepassing, aan de in punt 2.6.1.4) van  bijlage I gestelde eisen voldoet. 2.3. Wanneer een proefmonster een bepaalde proef niet heeft doorstaan, moet deze proef onder dezelfde  voorwaarden worden herhaald met ten minste drie andere monsters. Wanneer in het geval van  dynamische proeven één van deze drie monsters de proef niet doorstaat, dient de houder van de  goedkeuring of diens formeel gemachtigde vertegenwoordiger de bevoegde instantie die de goedkeuring  heeft verleend, hiervan in kennis te stellen en aan te geven welke stappen moeten worden ondernomen  om de overeenstemming van de produktie te herstellen. (1) PB nr. L 139 van 19. 5. 1982, blz. 17. (1) In aanvulling op de voorschriften van punt 3.1 mogen de Lid-Staten krachtens de nationale  wetgeving voor bepaalde typen voertuigen andere, onder deze richtlijn vallende typen  veiligheidsgordels of bevestigingssystemen toelaten.''. (1)''. (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.''. (1) Voor wat betreft deze bijlage verstaat men onder  ~soort van vergrendelingsmechanisme'' alle  oprolmechanismen waarvan het mechaniek alleen afwijkt in de hoek(en) van de sensor ten opzichte van  het referentie-assysteem van het voertuig.''.


Avis juridique important

|

31993L0019

Richtlijn 93/19/EEG van de Raad van 19 april 1993 tot wijziging van Richtlijn 77/93/EEG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen, alsmede van Richtlijn 91/683/EEG

Publicatieblad Nr. L 096 van 22/04/1993 blz. 0033 - 0034 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 49 blz. 0115  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 49 blz. 0115

RICHTLIJN 93/19/EEG VAN DE RAAD van 19 april 1993 tot wijziging van Richtlijn 77/93/EEG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten  schadelijke organismen, alsmede van Richtlijn 91/683/EEGDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen (4), met  name ingevolge Wijzigingsrichtlijn 91/683/EEG (5), is bepaald dat de communautaire regeling op fytosanitair gebied zal gelden voor de Gemeenschap als ruimte zonder binnengrenzen;  Overwegende dat een aantal bepalingen van die richtlijn per 1 januari 1993 van toepassing had moeten worden, en dat andere bepalingen, luidens artikel 3 van Richtlijn 91/683/EEG, zes maanden na de herziening van de bijlagen I tot en met V van toepassing  moeten worden;  Overwegende dat het van essentieel belang is passende rechtszekerheid te bieden en ervoor te zorgen dat al deze bepalingen zo snel mogelijk van toepassing worden, onverminderd de inwerkingtreding van de bepalingen waarbij een ruimte zonder binnengrenzen  in de zin van artikel 8 A van het Verdrag wordt gecreëerd;  Overwegende dat één enkele datum van toepassing moet worden vastgesteld,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De data vermeld in artikel 1, lid 5, artikel 3, lid 4, artikel 4, lid 2, onder a), en lid 4, artikel 5, leden 2 en 4, artikel 6, leden 4, 5 en 9, artikel 10, lid 1, lid 2, onder a) en b), en lid 5, en artikel 12, leden 6, 7 en 8, van  Richtlijn 77/93/EEG worden vervangen door  "1 juni 1993".  Artikel 2  Artikel 3, lid 1, eerste zin, van Richtlijn 91/683/EEG wordt vervangen door:   "1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 1 juni 1993 aan deze richtlijn te voldoen.".  Artikel 3  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 1 juni 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels van deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie onmiddellijk alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 19 april 1993.  Voor de Raad De Voorzitter M. JELVED (1) PB nr. C 15 van 21. 1. 1993, blz. 3.  (2) Advies uitgebracht op 12 maart 1993 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) Advies uitgebracht op 24 februari 1993 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (4) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/103/EEG (PB nr. L 363 van 11. 12. 1992, blz. 1).  (5) PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 29.


Avis juridique important

|

32000L0022

Richtlijn 2000/22/EG van de Commissie van 28 april 2000 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 87/402/EEG van de Raad betreffende vóór de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 107 van 04/05/2000 blz. 0026 - 0027

Richtlijn 2000/22/EG van de Commissievan 28 april 2000houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 87/402/EEG van de Raad betreffende vóór de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 11,Gelet op Richtlijn 87/402/EEG van de Raad van 25 juni 1987 betreffende vóór de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen(3), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, en met name op artikel 11,Overwegende hetgeen volgt:(1) Teneinde de veiligheid te verhogen komt het noodzakelijk voor de beproevingsmethoden voor de vóór de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen nauwkeuriger te formuleren gezien de grote verscheidenheid van de voorzieningen.(2) Het is dienstig de beproevingsmethoden voor deze beveiligingsinrichtingen te harmoniseren met die welke zijn vastgesteld bij code 6 van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) met betrekking tot de officiële proeven voor beveiligingsconstructies van landbouwtrekkers.(3) Daartoe dient Richtlijn 87/402/EEG te worden gewijzigd.(4) De bepalingen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 12 van Richtlijn 74/150/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I tot en met V en bijlage VII van Richtlijn 87/402/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 juli 2001 mogen de lidstaten:- voor een type trekker noch de EG-typegoedkeuring, noch de afgifte van het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document, noch de nationale typegoedkeuring weigeren,- noch het voor de eerste maal in het verkeer brengen van trekkers verbieden,indien deze trekkers aan de voorschriften van Richtlijn 87/402/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn beantwoorden.2. Met ingang van 1 januari 2002 mogen de lidstaten:- niet langer het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document afgeven voor een type trekker, indien dat type niet aan de voorschriften van Richtlijn 87/402/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, beantwoordt,- de nationale typegoedkeuring weigeren voor een type trekker, indien dat type niet aan de voorschriften van Richtlijn 87/402/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, beantwoordt.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 30 juni 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 28 april 2000.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 84 van 28.3.1974, blz. 10.(2) PB L 21 van 26.1.2000, blz. 23.(3) PB L 220 van 8.8.1987, blz. 1.BIJLAGEDe bijlagen I tot en met V en bijlage VII van Richtlijn 87/402/EEG worden als volgt gewijzigd:1. In bijlage I wordt punt 1 door de volgende tekst vervangen:"1. De bepalingen van punt 1 van code 6 van de OESO (Besluit C(87) 53 def. van 24 november 1987, laatstelijk gewijzigd op 3 maart 1999), met uitzondering van punt 1.1, zijn van toepassing.".2. Bijlage II wordt door de volgende tekst vervangen: "BIJLAGE IITECHNISCHE EISENDe technische eisen die noodzakelijk zijn voor de EG-goedkeuring van een vóór de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichting voor land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen, zijn beschreven in punt 3 van code 6 van de OESO (Besluit C(87) 53 def. van 24 november 1987, laatstelijk gewijzigd op 3 maart 1999). De hoofdstukken van dit punt 3 met betrekking tot het beproevingsrapport, de minder belangrijke wijzigingen en de identificatie vallen niet onder de technische eisen.".3. De bijlagen III, IV en V worden geschrapt.4. In bijlage VII komt het eerste streepje als volgt te luiden: "- een rechthoek waarbinnen de letter "e" is geplaatst, gevolgd door het kengetal van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend:1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 9 voor Spanje, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 21 voor Portugal, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland,".


title: Richtlijn 2009/151/EG van de Commissie van 27 november 2009 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde tolylfluanide als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               28.11.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 313/78

      RICHTLIJN 2009/151/EG VAN DE COMMISSIE

   van 27 november 2009
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde tolylfluanide als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name op artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Tolylfluanide is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is tolylfluanide overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 8 (houtconserveringsmiddelen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG.

               (3)

               Finland is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 24 april 2006 bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing door het Permanent Comité voor biociden op 15 mei 2009 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (5)

               Uit de verschillende uitgevoerde onderzoeken blijkt dat van biociden die als houtconserveringsmiddel worden gebruikt en tolylfluanide bevatten, kan worden verwacht dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen. Tolylfluanide dient derhalve in bijlage I te worden opgenomen om ervoor te zorgen dat in alle lidstaten overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG toelatingen voor biociden die als houtconserveringsmiddel worden gebruikt en tolylfluanide bevatten, kunnen worden verleend, gewijzigd of ingetrokken.

               (6)

               Er zijn evenwel onaanvaardbare risico's gesignaleerd bij de behandeling in situ van hout in de openlucht en bij behandeld hout dat is blootgesteld aan verwering. Daarom dienen producten die tolylfluanide bevatten en als houtconserveringsmiddel worden gebruikt niet voor dat gebruik te worden toegelaten.

               (7)

               Gezien de conclusies van het beoordelingsverslag dient te worden vereist dat bij de toelating van producten die tolylfluanide bevatten en als houtconserveringsmiddel worden gebruikt, risicobeperkende maatregelen worden voorgeschreven teneinde te garanderen dat de risico’s overeenkomstig artikel 5 van en bijlage VI bij Richtlijn 98/8/EG tot een aanvaardbaar niveau worden gereduceerd. Met name dient te worden vereist dat bij voor industrieel of beroepsmatig gebruik bestemde producten passende beschermingsmiddelen worden gebruikt, tenzij kan worden aangetoond dat het gesignaleerde risico voor de industriële of beroepsmatige gebruiker op een andere wijze kan worden gereduceerd. Er dienen adequate maatregelen te worden genomen om de bodem en het aquatische milieu te beschermen, aangezien er tijdens de beoordeling onaanvaardbare risico's voor deze milieucompartimenten zijn gesignaleerd. Daarom moeten instructies worden voorzien met de vermelding dat pas behandeld hout na de behandeling onder een afdak en/of op een ondoordringbare harde ondergrond moet worden opgeslagen om rechtstreekse verliezen naar de bodem of naar water te voorkomen en dat verliezen met het oog op hergebruik of verwijdering moeten worden opgevangen.

               (8)

               Het is belangrijk dat de bepalingen van deze richtlijn in alle lidstaten tegelijkertijd worden toegepast teneinde een gelijke behandeling van biociden die op de markt zijn en als werkzame stof tolylfluanide bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (9)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit meebrengt te voldoen en om ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (10)

               Na de opneming moeten de lidstaten een redelijke periode krijgen voor de uitvoering van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG en met name voor de verlening, wijziging of intrekking van toelatingen voor biociden van productsoort 8 die tolylfluanide bevatten, om ervoor te zorgen dat ze aan Richtlijn 98/8/EG voldoen.

               (11)

               Richtlijn 98/8/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 september 2010 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 oktober 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 november 2009.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      BIJLAGE
      De volgende vermelding wordt als „nr. 29” in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3
                     (behalve voor producten die meer dan één werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Product-soort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     „29

                     tolylfluanide

                     dichloor-N-[(dimethylamino) sulfonyl]fluor-N-(p-tolyl)methaansulfenamide
                     EC-nr.: 211-986-9
                     CAS-nr. 731-27-1

                     960 g/kg

                     1 oktober 2011

                     30 september 2013

                     30 september 2021

                     8

                     De producten worden niet toegelaten voor de behandeling in situ van hout in de openlucht of voor hout dat aan verwering zal worden blootgesteld.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat bij toelating de volgende voorwaarden worden gesteld:

                                 1.

                                 Gezien de veronderstellingen die aan de risicobeoordeling ten grondslag liggen, dienen bij de toepassing van voor industrieel of beroepsmatig gebruik toegelaten producten passende persoonlijke beschermingsmiddelen te worden gebruikt, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product het bewijs wordt geleverd dat de risico’s voor de industriële of beroepsmatige gebruiker op een andere wijze tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden gereduceerd.

                                 2.

                                 Gezien de gesignaleerde risico's voor de bodem en het aquatische milieu, moeten passende risicobeperkende maatregelen worden genomen om deze milieucompartimenten te beschermen. Met name moet op de etiketten en/of veiligheidsinformatiebladen van producten die voor industrieel of beroepsmatig gebruik worden toegelaten, worden vermeld dat pas behandeld hout na de behandeling onder een afdak en/of op een ondoordringbare harde ondergrond moet worden opgeslagen om rechtstreekse verliezen naar de bodem of naar water te voorkomen en dat verliezen met het oog op hergebruik of verwijdering moeten worden opgevangen.”

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


Avis juridique important

|

31974L0347

Richtlijn 74/347/EEG van de Raad van 25 juni 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende het zichtveld en de ruitewissers van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 191 van 15/07/1974 blz. 0005 - 0010 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0266  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0007  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0007

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 25 juni 1974  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het zichtveld en de ruitewissers van landbouw - of bosbouwtrekkers op wielen   ( 74/347/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder andere betrekking hebben op het zichtveld en de ruitewissers ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regeling , met name ten einde voor ieder type trekker de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr . 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw - en bosbouwtrekkers op wielen , te kunnen invoeren ( 3 ) ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Onder trekker ( landbouw - of bosbouwtrekker ) wordt verstaan ieder motorvoertuig op wielen of rupsbanden met ten minste twee assen , voornamelijk bestemd voor tractiedoeleinden en in het bijzonder ontworpen voor het trekken , duwen , dragen of in beweging brengen van bepaalde werktuigen , machines of aanhangwagens die voor gebruik in de land - of bosbouw zijn bestemd . De trekker kan zijn ingericht voor het vervoer van een lading en van meerijders .  2 . Deze richtlijn geldt slechts voor de in lid 1 omschreven trekkers , gemonteerd op luchtbanden , met twee assen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en 25 km/h .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met het zichtveld of de ruitewissers indien deze beantwoorden aan de in de bijlage opgenomen voorschriften .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met het zichtveld of de ruitewissers indien deze beantwoorden aan de in de bijlage vermelde voorschriften .  Artikel 4  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlage aan te passen aan de technische vooruitgang , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr . 74/150/EEG .  Artikel 5  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe , dat de tekst van alle belangrijke interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 25 juni 1974 .  Voor de Raad  De Voorzitter  H . D . GENSCHER  ( 1 ) PB nr . 28 van 17 . 2 . 1967 , blz . 462/67 .  ( 2 ) PB nr . 42 van 7 . 3 . 1967 , blz . 620/67 .  ( 3 ) PB nr . L 84 van 28 . 3 . 1974 , blz . 10 .  BIJLAGE  ZICHTVELD  DEFINITIES EN VOORSCHRIFTEN  1 . DEFINITIES  1.1 . Zichtveld  Onder " zichtveld " verstaat men alle richtingen naar voren en naar de zijkanten waarin de bestuurder van de trekker zicht heeft .  1.2 . Referentiepunt  Onder " referentiepunt " verstaat men de volgens afspraak vastgestelde positie van de in één punt verenigd gedachte ogen van de bestuurder . Dit referentiepunt ligt in het vlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van de trekker , gaande door het midden van de zitting , op 700 mm verticaal boven de snijlijn van dit vlak met de zitting en op een afstand van 270 mm - gemeten in de richting van de heupsteun - vanaf het verticale dwarsvlak dat raakt aan de voorzijde van de zitting en dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de trekker ( fig . 1 ) . De vaststelling van het referentiepunt geldt voor de onbelaste zitting in de door de fabrikant van de trekker opgegeven middenstand .  1.3 . Zichthalfrond  Onder " zichthalfrond " verstaat men de halve cirkel , die met een straal van 12 m om het loodrecht onder het referentiepunt in het horizontale wegoppervlak gelegen punt is getrokken op een zodanige wijze dat de cirkelboog - in rijrichting gezien - voor de trekker ligt en de halve cirkel wordt begrensd door de middellijn welke loodrecht op de lengteas van de trekker staat ( fig . 2 ) .  1.4 . Zichtbelemmeringen  Onder " zichtbelemmeringen " verstaat men de koorden van die sectoren van het zichthalfrond welke niet kunnen worden gezien door de aanwezigheid van constructie-elementen , bijvoorbeeld daksteunen .  1.5 . Zichtsector  Onder " zichtsector " verstaat men het gedeelte van het zichtveld dat wordt begrensd :  1.5.1 . naar boven ,  door een horizontaal vlak gaande door het referentiepunt  1.5.2 . op het wegoppervlak ,  door de buiten het zichthalfrond gelegen zone die aansluit aan die sector van het zichthalfrond waarvan de koorde ter lengte van 9,5 m loodrecht staat op het vlak evenwijdig aan de lengteas van de trekker , gaande door het midden van de bestuurderszitplaats en door dit vlak wordt gehalveerd .  1.6 . Wisvlak van de ruitewissers  Onder " wisvlak van de ruitewissers " verstaat men het gedeelte van het buitenoppervlak van de voorruit dat door de ruitewissers wordt bestreken .  2 . VOORSCHRIFTEN  2.1 . Algemeen  De trekker moet zodanig zijn geconstrueerd en uitgerust dat de bestuurder bij het rijden op de weg en bij werkzaamheden in land - of bosbouw onder alle gebruikelijke omstandigheden van het wegverkeer en van de werkzaamheden op het veld en in het bos een voldoend zchtveld kan hebben . Het zichtveld wordt voldoende geacht wanneer de bestuurder voor zover mogelijk een gedeelte van elk voorwiel kan zien en wanneer aan onderstaande eisen wordt voldaan :  2.2 . Controle van het zichtveld  2.2.1 . Methode van bepaling van de zichtbelemmeringen  2.2.1.1 . De trekker wordt opgesteld op een horizontaal vlak overeenkomstig figuur 2 . Ter hoogte van het referentiepunt worden twee puntvormige lichtbronnen aangebracht , die op een onderlinge afstand van 65 mm symmetrisch ten opzichte van het referentiepunt op een horizontale draagbalk zijn gemonteerd . Deze moet in het middelpunt draaibaar zijn om een verticale as door het referentiepunt . De draagbalk moet bij de meting van de zichtbelemmeringen zo worden opgesteld dat de verbindingslijn tussen de lichtbronnen loodrecht op de verbindingslijn van het zichtbelemmerende constructie-element met het referentiepunt staat . De zones waar de schaduwbeelden van het zichtbelemmerende constructie-element , die bij afwisselend inschakelen van beide lichtbronnen op het zichthalfrond ontstaan , elkaar overlappen , moeten als ziehtbe lemmeringen overeenkomstig punt 1.4 worden gemeten  ( figuur 3 ) .  2.2.1.2 . Zichtbelemmeringen mogen niet groter zijn dan 600 mm .  2.2.1.3 . Zichtbelemmeringen ontstaan door constructie-elementen van meer dan 80 mm breedte mogen op niet minder dan 2,50 m afstand van elkaar liggen , gemeten over de rechte die de middens der koorden van de segmenten der zichtbelemmeringen verbindt .  2.2.1.4 . Over de gehele omtrek van het zichthalfrond mogen niet meer dan 6 zichtbelemmeringen aanwezig zijn , waarvan er niet meer dan 2 binnen de in punt 1.5 genoemde zichtsector mogen liggen .  2.2.1.5 . Zichtbelemmeringen die groter zijn dan 600 mm , maar niet groter dan 1 200 mm , zijn evenwel geoorloofd wanneer de constructie-elementen die ze veroorzaken constructief niet anders kunnen worden uitgevoerd of aangebracht . In het geheel mogen er niet meer dan twee van dergelijke zichtbelemmeringen , en dan nog slechts buiten de zichtsector , aanwezig zijn .  2.2.1.6 . Zichtbelemmeringen door de aanwezigheid van een achteruitkijkspiegel van goedgekeurd model blijven buiten beschouwing wanneer deze constructief niet anders kan worden aangebracht .  2.2.2 . Mathematische bepaling van de zichtbelemmering die voor beide ogen ontstaat .  2.2.2.1 . In plaats van de controle als bedoeld in punt 2.2.1 kan men mathematisch de toelaatbaarheid van verschillende zichtbelemmeringen vaststellen . De punten 2.2.1.3 , 2.2.1.4 , 2.2.1.5 en 2.2.1.6 regelen de grootte , de verdeling en het aantal van de zichtbelemmeringen .  2.2.2.2 . Voor het zicht met beide ogen met een oogafstand van 65 mm heeft de zichtbelemmering die voor beide ogen ontstaat , in mm uitgedrukt de waarde :  X = ( b - 65 ) /a maal 12 000 + 65  In deze vergelijking is  a = de afstand in mm tussen het constructie-element dat het zicht belemmert en het referentiepunt , gemeten langs de zichtlijn door dat constructie-element naar de omtrek van het zichthalfrond .  b = de breedte in mm van het constructie-element gemeten langs de horizontaal , loodrecht op de zichtlijn .  2.3 . De proefmethoden als in 2.2 mogen door andere methoden worden vervangen , mits hun gelijkwaardigheid wordt aangetoond .  2.4 . Indien voor de zichtbelemmeringen artikel 8 , lid 3 , van Richtlijn nr . 74/150/EEG moet worden toegepast , is de methode van punt 2.2.2 rechtsgeldig .  2.5 . Doorzichtig vlak van de voorruit  Indien de trekker is uitgerust met een voorruit , moet het doorzichtige vlak daarvan zodanige afmetingen hebben dat aan de voorschriften van punt 2.2 wordt voldaan .  2.6 . Ruitewissers  2.6.1 . Indien de trekker is voorzien van een voorruit , moet hij tevens zijn uitgerust met een of meer door een motor aangedreven ruitewissers . Het wisbereik moet een duidelijk zicht naar voren waarborgen overeenkomend met een koorde van ten minste 8 m van het zichthalfrond binnen de zichtsector  2.6.2 . De snelheid van de ruitewissers moet ten minste 20 cyclussen per minuut bedragen .  Figuur 1 : zie P.b .  Figuur 2 : zie P.b .  Figuur 3 : zie P.b .