Avis juridique important

|

31992L0007

Richtlijn 92/7/EEG van de Raad van 10 februari 1992 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 057 van 02/03/1992 blz. 0029 - 0032 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0074  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0074

RICHTLIJN 92/7/EEG VAN DE RAAD van 10 februari 1992 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG betreffende de gewichten, de afmetingen en sommige andere technische kenmerken van bepaalde wegvoertuigenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat het naar aanleiding van de bij de vaststelling van Richtlijn 89/338/EEG van de Raad van 27 april 1989 tot wijziging van Richtlijn 85/3/EEG ( 4 ) genomen besluiten nodig is te komen tot een objectieve technische omschrijving van de  gelijkwaardigheid van bepaalde veringssystemen aan luchtvering, rekening houdend met de inwerking van de druk van de aangedreven as op het wegdek;  Overwegende dat dient te worden voortgegaan met de behandeling van het Commissievoorstel betreffende veringssystemen van de onder dit voorstel vallende voertuigen die ten opzichte van de maximaal toegestane druk van de aangedreven assen niet agressief  op het wegdek inwerken, zodat binnen een redelijke termijn conclusies kunnen worden getrokken;  Overwegende dat het noodzakelijk zal zijn in een later stadium gemeenschappelijke normen vast te stellen voor enkelvoudige assen en draaistellen om beschadiging van de wegen zoveel mogelijk te beperken;  Overwegende dat er passende testprocedures moeten worden bepaald om de gelijkwaardigheid van bepaalde andere veringssystemen aan luchtvering te kunnen beoordelen;  Overwegende dat Richtlijn 85/3/EEG ( 5 ) derhalve dient te worden gewijzigd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :   Artikel 1  1 .  Bijlage I van Richtlijn 85/3/EEG wordt als volgt gewijzigd :   a ) punt 2.2.4.2 wordt vervangen door :   "2.2.4.2 .  meer dan 1,8 m bedraagt 36 ton + 2 ton als toegestane afwijking, wanneer het maximaal toegestaan gewicht van het motorvoertuig ( 18 ton ) en de MTD van het twee-assenstel van de oplegger ( 20 ton ) in acht worden genomen en de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en met  luchtvering, of met een op communautair niveau als gelijkwaardig volgens de definitie in bijlage III erkende vering";  b ) punt 2.3.2 wordt vervangen door :   "2.3.2 .  Motorvoertuigen met 3 assen - 25 ton - 26 ton, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en luchtvering of met een op communautair niveau als gelijkwaardig volgens de definitie in bijlage III erkende vering, of wanneer elke aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en  de maximumdruk van elke as niet meer dan 9,5 ton bedraagt";  c ) punt 2.3.3 wordt vervangen door :   "2.3.3 .  Motorvoertuigen met 4 assen waaronder twee gestuurde assen   32 ton, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en luchtvering of met een op communautair niveau als gelijkwaardig volgens de definitie in bijlage III erkende vering, of wanneer elke aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en de  maximumdruk van elke as niet meer dan 9,5 ton bedraagt";  d ) punt 3.5.3 wordt vervangen door :   "3.5.3 .  ten minste 1,3 m en minder dan 1,8 m bedraagt ( 1,3 9 d <  1,8 )   - 18 ton - 19 ton, wanneer de aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en luchtvering of met een op communautair niveau als gelijkwaardig volgens de definitie in bijlage III erkende vering, of wanneer elke aangedreven as is uitgerust met dubbele banden en  de maximumdruk van elke as niet meer dan 9,5 ton bedraagt ".   2 .  De tekst in de bijlage wordt als bijlage III toegevoegd .  Artikel 2  1 .  De Lid-Staten doen na raadpleging van de Commissie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1993 aan deze richtlijn te voldoen .  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen . De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten .  2 .  De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel, 10 februari 1992 .  Voor de Raad De Voorzitter Jorge BRAGA DE MACEDO ( 1 ) PB nr . C 292 van 22 . 11 . 1990, blz . 12, en PB nr . C 313 van 4 . 12 . 1991, blz . 14.(2 ) PB nr . C 183 van 15 . 7 . 1991, blz . 65.(3 ) PB nr . C 159 van 17 . 6 . 1991, blz . 61.(4 ) PB nr . L 142 van 25 . 5 . 1989, blz . 3.(5 ) PB nr . L 2 van 3 . 1 . 1985,  blz . 14 . Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/60/EEG ( PB nr . L 37 van 9 . 2 . 1991, blz . 37 ).   BIJLAGE   BIJLAGE III VOORWAARDEN BETREFFENDE DE GELIJKWAARDIGHEID VAN BEPAALDE VERINGSSYSTEMEN AAN LUCHTVERING VOOR DE AANGEDREVEN AS OF ASSEN VAN HET VOERTUIG  1 .  DEFINITIE VAN LUCHTVERING Onder luchtvering dient te worden verstaan een veringssysteem waarvan ten minste 75 % van het veringeffect door de luchtveer wordt veroorzaakt .  2 .  GELIJKWAARDIGHEID AAN LUCHTVERING Een veringssysteem wordt erkend als gelijkwaardig aan luchtvering, indien het voldoet aan de hierna omschreven voorwaarden .  2.1 .  Tijdens vrije laagfrequente verticale uittrilling van de afgeveerde massa boven een aangedreven as of draaistel moeten de gemeten frequentie en de demping met de maximaal toegestane druk op de vering beantwoorden aan de in de punten 2.2 tot en met 2.5  omschreven grenzen .  2.2 .  Iedere as moet zijn uitgerust met hydraulische dempers . Op tandemasdraaistellen moeten de dempers zodanig zijn geplaatst dat de trilling van het draaistel tot het minimum wordt beperkt .  2.3 .  De gemiddelde dempingsgraad D moet groter zijn dan 20 % van de kritische demping voor de vering in normale toestand met operationele hydraulische dempers .  2.4 .  De dempingsgraad van de vering wanneer alle hydraulische dempers verwijderd of buiten werking zijn, mag niet groter zijn dan 50 % van D .  2.5 .  De frequentie van de afgeveerde massa boven de aangedreven as of het draaistel mag in een vrije verticale uittrilling niet groter dan 2 Hz zijn .  2.6 .  Voor een definitie van de frequentie en de demping van het veringssysteem zie punt 3 en voor een omschrijving van de testprocedures voor het meten van de frequentie en de demping zie punt 4 .  3 .  DEFINITIE VAN FREQUENTIE EN DEMPING Voor deze definitie wordt een afgeveerde massa M kg boven een aangedreven as of asstel in aanmerking genomen . De as of het asstel heeft tussen het wegdek en de afgeveerde massa een totale verticale stijfheid van K newton/meter ( N/m ) en een totale  dempingcoëfficiënt van C newton per meter per seconde ( N·s/m ). De verticale verplaatsing ( doorbuiging ) van de afgeveerde massa is Z . De bewegingsvergelijking voor de vrije trilling van de afgeveerde massa is :   M  d² Z dt² + C d Z dt + KZ = 0  De trillingsfrequentie van de afgeveerde massa F rad/sec is :   F = w K M - C² 4M²  De demping is kritisch wanneer C = Co, waarbij :   Co = 2 w  KM  De dempingsgraad weergegeven als een breuk van de kritische demping is C/Co .  Tijdens vrije uittrilling van de afgeveerde massa zal de verticale beweging van de massa een gedempte sinusoïdale baan volgen ( figuur 2 ). De frequentie kan worden geraamd door de tijd te meten voor zoveel trillingscycli als kunnen worden waargenomen . De  demping kan worden geraamd door de hoogte te meten van de opeenvolgende pieken van de trilling in dezelfde richting . Indien de piekamplitudes van de eerste en tweede trillingscycli A1 en A2 zijn, is de dempingsgraad D :   D = C Co = 1 2p ln A1 A2  ln is de natuurlijke logaritme van de amplitudeverhouding .  4 .  TESTPROCEDURE Voor de experimentele bepaling van de dempingsgraad D, de dempingsgraad wanneer de hydraulische dempers zijn verwijderd, en de frequentie F van de vering moet het beladen voertuig:  a ) hetzij bij lage snelheid ( 5 km/h ± 1 km/h ) over een afstapje van 80 mm met het in figuur 1 aangegeven profiel worden gereden, waarbij de op frequentie en demping te analyseren uittrilling die is welke optreedt nadat de wielen van de aangedreven as  het afstapje zijn gepasseerd,  b ) hetzij bij het chassis naar beneden worden getrokken zodat de druk op de aangedreven as 1,5 maal zo groot als de maximale statistische waarde ervan is, waarbij de trek naar beneden plots wordt opgeheven en de daaropvolgende trilling wordt  geanalyseerd,  c ) hetzij bij het chassis naar omhoog worden getrokken zodat de afgeveerde massa 80 mm boven de aangedreven as wordt geheven, waarbij de trek naar boven plots wordt opgeheven en de daaropvolgende trilling wordt geanalyseerd,  d ) hetzij aan andere tests worden onderworpen, voor zover de fabrikant ten genoegen van de technische dienst heeft aangetoond dat die gelijkwaardig zijn .  Op het voertuig moet tussen de aangedreven as en het chassis, onmiddellijk boven de aangedreven as, een doorbuigingstransductor worden aangebracht . Door het meten van het tijdsinterval tussen de eerste en tweede compressiepiek op de aan de hand daarvan  verkregen lijn kan de frequentie F en door het meten van de amplitudeverhouding op die lijn kan de demping worden gevonden . Voor aangedreven tandemasstellen moeten de doorbuigingstransductors worden aangebracht tussen iedere aangedreven as en het zich  onmiddellijk daarboven bevindende gedeelte van het chassis .


Avis juridique important

|

31988L0506

Richtlijn 88/506/EEG van de Commissie van 13 september 1988 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaigranen

Publicatieblad Nr. L 274 van 06/10/1988 blz. 0044 - 0044 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 27 blz. 0163  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 27 blz. 0163

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 13 september 1988  tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaigranen  (88/506/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/380/EEG (2), en met name op artikel 21 bis,  Overwegende dat volgens de huidige stand van wetenschap en techniek een aantal rassen van de naakte vorm van haver (Avena sativa) voor vervoedering geschikt blijkt te zijn;  Overwegende dat het echter moeilijk is zaad van deze rassen te produceren, dat een kiemkracht bezit die overeenkomt met die welke in de regel in zaad van andere haverrassen aanwezig is;  Overwegende dat het derhalve op grond van de ontwikkelingen van wetenschappelijke en technische kennis dienstig is de in bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG voor haver vastgestelde eis dat de minimum kiemkracht 85 % van zuiver zaad moet bedragen, voor rassen van »naakte haver" te versoepelen;  Overwegende dat dit in een eerste fase slechts voor een beperkte periode kan gelden ten einde meer technische gegevens over deze rassen te kunnen verzamelen en deze gegevens te kunnen evalueren;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In punt 2, onder A, wordt in kolom 2 (»minimum kiemkracht") van de tabel na het cijfer 85 voor gecertificeerd zaad, 1e en 2e vermeerdering, van een aantal soorten, waaronder Avena sativa, de verwijzing »(d)" toegevoegd.  2. In punt 2, onder B, wordt de volgende voorwaarde toegevoegd:  »(d) Voor rassen van Avena sativa die officieel zijn ingedeeld bij de rassen van »naakte haver", mogen de Lid-Staten tot en met 30 juni 1990 de vereiste minimum kiemkracht op 75 % van zuiver zaad stellen. In dit geval wordt op het officiële etiket de vermelding »minimum kiemkracht 75 %" aangebracht.".  Artikel 2  De Lid-Staten die van het bepaalde in artikel 1, punt 2, gebruik maken, stellen de Commissie en de overige Lid-Staten van de maatregelen die zij in dit verband nemen, in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 september 1988.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2309/66.  (2) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 31.


Avis juridique important

|

31985L0505

Richtlijn 85/505/EEG van de Raad van 14 november 1985 houdende wijziging van Richtlijn 65/269/EEG betreffende de eenmaking van bepaalde regels met betrekking tot de machtigingen voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten

Publicatieblad Nr. L 309 van 21/11/1985 blz. 0027 - 0027 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 4 blz. 0011  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 4 blz. 0011

*****RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 14 november 1985  houdende wijziging van Richtlijn 65/269/EEG betreffende de eenmaking van bepaalde regels met betrekking tot de machtigingen voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten  (85/505/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 65/269/EEG (4), gewijzigd bij Richtlijn 73/169/EEG (5), een vergunningenstelsel voor het goederenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten heeft ingesteld;  Overwegende dat bij de toepassing van voornoemde richtlijn moeilijkheden zijn gerezen in verband met het gebruik van deze vergunningen in het geval van bepaalde samenstellen van voertuigen;  Overwegende dat het in het licht van de opgedane ervaring nodig is gebleken om bij gebruik van een samenstel van voertuigen de afgifte van de vergunning op uniforme wijze voor het trekkend voertuig te doen gelden, gezien de administratieve, economische en juridische voordelen hiervan;  Overwegende dat op communautair niveau uniforme regels voor de afgifte van de betrokken vergunningen dienen te worden toegepast;  Overwegende dat Richtlijn 65/269/EEG bijgevolg dient te worden gewijzigd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Aan artikel 1 van Richtlijn 65/269/EEG wordt de volgende alinea toegevoegd:  »Indien het vervoer met een samenstel van voertuigen plaatsvindt, worden de vereiste vergunningen afgegeven door de bevoegde instanties van de Lid-Staat waar het trekkend voertuig ingeschreven is. Zij gelden voor het samenstel van voertuigen, ook wanneer de aanhangwagen of oplegger niet is ingeschreven of tot het verkeer toegelaten op naam van de houder van de vergunning, dan wel in een andere Lid-Staat is ingeschreven of tot het verkeer toegelaten.".  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1987 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 14 november 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. SCHLECHTER  (1) PB nr. C 350 van 31. 12. 1980, blz. 19.  (2) PB nr. C 144 van 15. 6. 1981, blz. 80.  (3) PB nr. C 138 van 9. 6. 1981, blz. 54.  (4) PB nr. 88 van 24. 5. 1965, blz. 1469/65.  (5) PB nr. L 181 van 4. 7. 1973, blz. 20.


Avis juridique important

|

31989L0588

Richtlijn 89/588/EEG van de Raad van 23 oktober 1989 tot wijziging van Richtlijn 81/645/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG (Griekenland)

Publicatieblad Nr. L 330 van 15/11/1989 blz. 0047 - 0048

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 23 oktober 1989 tot wijziging van Richtlijn 81/645/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG ( Griekenland ) ( 89/588/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in bergstreken en in sommige probleemgebieden ( 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 797/85 ( 2 ), inzonderheid op artikel 2, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ),  Overwegende dat bij Richtlijn 81/645/EEG ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/148/EEG ( 5 ), is bepaald welke gebieden van Griekenland worden aangemerkt als probleemgebieden in de zin van artikel 3, leden 3, 4 en 5, van Richtlijn 75/268/EEG;  Overwegende dat de Regering van de Helleense Republiek de Commissie, overeenkomstig artikel 2, lid 1, van Richtlijn 75/268/EEG, mededeling heeft gedaan van gebieden die in aanmerking kunnen komen voor opneming in de communautaire lijst van agrarische  probleemgebieden, alsmede van gegevens betreffende de kenmerken van deze gebieden; dat de voor de probleemgebieden bestaande bijzondere steunregeling tot de nieuwe gebieden wordt uitgebreid;  Overwegende dat uit de bovenstaande mededeling blijkt dat één gebied beantwoordt aan de criteria en cijfermatige gegevens die in Richtlijn 81/645/EEG zijn vastgesteld voor de bepaling van de gebieden in de zin van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 75/268/EEG; dat het bedoelde gebied derhalve dient te worden opgenomen in de communautaire lijst van probleemgebieden in  de zin van artikel 3, lid 4, van Richtlijn 75/268/EEG,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 De communautaire lijst van probleemgebieden van Griekenland in de bijlage van Richtlijn 81/645/EEG wordt aangevuld met de lijst in de bijlage bij de onderhavige richtlijn .  Artikel 2 Deze richtlijn is gericht tot de Helleense Republiek .   Gedaan te Luxemburg, 23 oktober 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter H . NALLET   ( 1 ) PB nr . L 128 van 19 . 5 . 1975, blz . 1 . ( 2 ) PB nr . L 93 van 30 . 3 . 1985, blz . 1 . ( 3 ) Advies uitgebracht op 13 oktober 1989 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ). (4 ) PB nr . L 238 van 24 . 8 . 1981, blz . 1 . ( 5 ) PB nr . L 56 van 29 . 1 . 1985, blz . 1 .   BIJLAGE   PROBLEEMGEBIEDEN IN DE ZIN VAN ARTIKEL 3, LID 4, VAN RICHTLIJN 75/268/EEG   GEBIED 31  Nomos ( District ) KORINTIAS Nr.Gemeente 14 Koutalas


title: Richtlijn (EU) 2015/1794 van het Europees Parlement en de Raad van 6 oktober 2015 tot wijziging van de Richtlijnen 2008/94/EG, 2009/38/EG en 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Richtlijnen 98/59/EG en 2001/23/EG van de Raad wat zeevarenden betreft (Voor de EER relevante tekst)

text:
               8.10.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 263/1

         RICHTLIJN (EU) 2015/1794 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 6 oktober 2015
   tot wijziging van de Richtlijnen 2008/94/EG, 2009/38/EG en 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad en de Richtlijnen 98/59/EG en 2001/23/EG van de Raad wat zeevarenden betreft
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 153, lid 2, onder b), in samenhang met artikel 153, lid 1, onder b) en e),
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens artikel 153 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) kunnen het Europees Parlement en de Raad, volgens de gewone wetgevingsprocedure, door middel van richtlijnen minimumvoorschriften vaststellen die geleidelijk van toepassing zullen worden, ter verbetering van de arbeidsvoorwaarden en de informatie en de raadpleging van de werknemers. In deze richtlijnen dient te worden vermeden onevenredige kosten of zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen, die duurzame groei en banencreatie bevorderen, daardoor zou kunnen worden belemmerd.

               (2)

               In de Richtlijnen 2008/94/EG (4), 2009/38/EG (5) en 2002/14/EG (6) van het Europees Parlement en de Raad en de Richtlijnen 98/59/EG (7) en 2001/23/EG (8) van de Raad, worden sommige zeevarenden uitgesloten van de respectieve werkingssfeer daarvan, of wordt het de lidstaten toegestaan deze werknemers daarvan uit te sluiten.

               (3)

               In haar mededeling van 21 januari 2009, getiteld „Strategische doelstellingen en aanbevelingen voor het zeevervoersbeleid van de EU tot 2018”, wees de Commissie op het belang van de totstandbrenging van een geïntegreerd juridisch kader om de maritieme sector concurrerender te maken.

               (4)

               Door het bestaan van uitsluitingen en/of de mogelijkheid tot invoering daarvan kunnen zeevarenden worden verhinderd ten volle gebruik te maken van hun recht op rechtvaardige en billijke arbeidsvoorwaarden en van hun recht op informatie en raadpleging, of kan de volledige uitoefening van deze rechten worden beperkt. Voor zover voor het bestaan van uitsluitingen en/of de mogelijkheid tot invoering daarvan op objectieve gronden niet kan worden gerechtvaardigd en zeevarenden niet gelijk worden behandeld, dienen bepalingen die dergelijke uitsluitingen toestaan, te worden geschrapt.

               (5)

               De huidige rechtssituatie, die deels het resultaat is van de specifieke aard van het beroep van zeevarende, heeft ongelijke behandeling van dezelfde categorie werknemers door verschillende lidstaten tot gevolg, al naargelang die lidstaten al dan niet de door de vigerende wettelijke regeling toegestane uitsluitingen en mogelijkheden tot uitsluiting toepassen. Een aanzienlijk aantal lidstaten heeft geen, of slechts beperkt gebruikgemaakt van die mogelijkheden tot uitsluiting.

               (6)

               De Commissie heeft er in haar mededeling van 10 oktober 2007, getiteld „Een geïntegreerd maritiem beleid voor de Europese Unie”, op gewezen dat dat beleid uitgaat van het duidelijke besef dat alles wat met de Europese zeeën en oceanen te maken heeft, met elkaar verweven is en dat beleidslijnen over maritieme aangelegenheden op een holistische manier moeten worden ontwikkeld om tot de gewenste resultaten te komen. Zij benadrukte eveneens de noodzaak van meer en betere banen voor de burgers van de Unie in de maritieme sectoren en het belang van verbetering van de arbeidsvoorwaarden aan boord, onder andere door investeringen in onderzoek, onderwijs, opleiding, gezondheid en veiligheid.

               (7)

               Deze richtlijn is in overeenstemming met de Europa 2020-strategie en de bijbehorende werkgelegenheidsdoelstellingen, en met de strategie die de Commissie in haar mededeling van 23 november 2010, getiteld „Een agenda voor nieuwe vaardigheden en banen: een Europese bijdrage aan volledige werkgelegenheid”, heeft uiteengezet.

               (8)

               De zogenaamde blauwe economie vormt een belangrijk deel van de economie van de Unie wat betreft de werkgelegenheid en de bruto toegevoegde waarde.

               (9)

               Overeenkomstig artikel 154, lid 2, VWEU heeft de Commissie de sociale partners op Unieniveau geraadpleegd over de mogelijke richting van een optreden van de Unie op dit gebied.

               (10)

               De sociale partners in de maritieme sector hebben in het kader van hun sociale dialoog een akkoord bereikt dat van groot belang is voor deze richtlijn. Daarbij is een goed evenwicht gevonden tussen de noodzaak om de arbeidsvoorwaarden van zeevarenden te verbeteren en de noodzaak om rekening te houden met de specifieke eigenschappen van de sector.

               (11)

               Gezien de bijzondere aard van de maritieme sector en de bijzondere arbeidsvoorwaarden van de werknemers voor wie de uitsluitingen gelden die bij deze richtlijn worden geschrapt, is het nodig een aantal bepalingen van de bij de onderhavige richtlijn gewijzigde richtlijnen aan te passen in het licht van het specifieke karakter van de betrokken sector.

               (12)

               Gelet op de technologische ontwikkelingen van de laatste jaren, met name op het gebied van de communicatietechnologie, dienen de informatie- en raadplegingsvereisten te worden geactualiseerd en op de meest geschikte wijze te worden toegepast, onder meer met behulp van nieuwe technologieën voor communicatie op afstand en door de beschikbaarheid van het internet te verbeteren en een zinvol gebruik ervan aan boord te garanderen, zulks teneinde de uitvoering van deze richtlijn te verbeteren.

               (13)

               De rechten van onder deze richtlijn vallende zeevarenden, welke door de lidstaten in hun nationale wetgeving tot omzetting van de Richtlijnen 2008/94/EG, 2009/38/EG, 2002/14/EG, 98/59/EG en 2001/23/EG zijn toegekend, dienen onverlet te worden gelaten. De uitvoering van deze richtlijn mag niet dienen ter rechtvaardiging van enigerlei achteruitgang ten opzichte van de reeds in elke lidstaat bestaande situatie.

               (14)

               Het Maritiem Arbeidsverdrag van 2006 van de Internationale Arbeidsorganisatie is erop gericht om, enerzijds, behoorlijke arbeidsvoorwaarden- en leefomstandigheden voor zeevarenden te bewerkstelligen door te zorgen voor gezondheids- en veiligheidsnormen, eerlijke arbeidsovereenkomsten en beroepsopleidingen en, anderzijds, voor de reders eerlijke concurrentie te garanderen dankzij de wereldwijde toepassing van het verdrag, waarbij tegelijkertijd wordt beoogd op internationaal niveau met betrekking tot sommige, maar niet alle rechten van werknemers, ongeacht hun nationaliteit of de vlag die het schip voert, een gelijk speelveld te waarborgen. Dat verdrag, Richtlijn 2009/13/EG (9) van de Raad en Richtlijnen 2009/16/EG (10) en 2013/54/EU (11) van het Europees Parlement en de Raad leggen rechten van zeevarenden op fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden in een breed scala aan gebieden vast, bieden zeevarenden uitgebreide rechten en bescherming en dragen bij tot de totstandkoming van een gelijke speelveld, ook binnen de Unie.

               (15)

               De Unie dient te streven naar betere arbeidsvoorwaarden en leefomstandigheden aan boord van schepen en naar de aanwending van het innovatiepotentieel om de maritieme sector aantrekkelijker te maken voor zeevarenden van de Unie, met inbegrip van jonge arbeiders.

               (16)

               Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verbeteren van de arbeidsvoorwaarden en de informatie en raadpleging van zeevarenden, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (17)

               Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, met name het recht op rechtvaardige en billijke arbeidsvoorwaarden en op informatie en raadpleging van de werknemers binnen de onderneming. Deze richtlijn dient overeenkomstig deze rechten en beginselen te worden toegepast.

               (18)

               De Richtlijnen 2008/94/EG, 2009/38/EG, 2002/14/EG, 98/59/EG en 2001/23/EG dienen derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging van Richtlijn 2008/94/EG
   In artikel 1 van Richtlijn 2008/94/EG wordt lid 3 vervangen door:

      „3.   Indien een dergelijke bepaling al van toepassing is in hun nationale wetgeving, kunnen de lidstaten huispersoneel in dienst van een natuurlijk persoon van de werkingssfeer van deze richtlijn blijven uitsluiten.”.

   Artikel 2
   Wijzigingen van Richtlijn 2009/38/EG
   Richtlijn 2009/38/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 1 wordt lid 7 geschrapt.

               2)

               Aan artikel 10, lid 3, worden de volgende alinea's toegevoegd:
               „Een lid van een bijzondere onderhandelingsgroep of van de Europese ondernemingsraad, of diens plaatsvervanger, die lid is van de bemanning van een zeeschip, heeft het recht deel te nemen aan een vergadering van de bijzondere onderhandelingsgroep of van de Europese ondernemingsraad, of aan elke andere vergadering die volgens een uit hoofde van artikel 6, lid 3, ingestelde procedure wordt georganiseerd, indien dat lid of die plaatsvervanger ten tijde van de vergadering niet op zee is of zich bevindt in een haven in een ander land dan waar de scheepvaartmaatschappij is gevestigd.
               Voor zover mogelijk worden de vergaderingen zo gepland dat de leden of plaatsvervangers, die lid zijn van de bemanning van een zeeschip, er makkelijk aan kunnen deelnemen.
               Wanneer een lid van een bijzondere onderhandelingsgroep of van de Europese ondernemingsraad, of diens plaatsvervanger, die lid is van de bemanning van een zeeschip, verhinderd is een vergadering bij te wonen, wordt de mogelijkheid om van nieuwe informatie- en communicatietechnologieën gebruik te maken, indien mogelijk, in aanmerking genomen.”.

         Artikel 3
   Wijziging van Richtlijn 2002/14/EG
   In artikel 3 van Richtlijn 2002/14/EG wordt lid 3 geschrapt.
   Artikel 4
   Wijzigingen van Richtlijn 98/59/EG
   Richtlijn 98/59/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 1, lid 2, wordt punt c) geschrapt.

               2)

               In artikel 3, lid 1, wordt na de tweede alinea de volgende alinea ingevoegd:
               „Wanneer het plan voor collectief ontslag de leden van de bemanning van een zeeschip betreft, geeft de werkgever daarvan kennis aan de bevoegde instantie van de staat waarvan het schip de vlag voert.”.

         Artikel 5
   Wijziging van Richtlijn 2001/23/EG
   In artikel 1 van Richtlijn 2001/23/EG wordt lid 3 vervangen door:

      „3.   Deze richtlijn is van toepassing op de overgang van een zeeschip als onderdeel van de overgang van een onderneming, vestiging of onderdeel van een onderneming of vestiging in de zin van de leden 1 en 2, op voorwaarde dat de verkrijger onder de territoriale werkingssfeer van het Verdrag valt of dat de overgegane onderneming, vestiging of onderdeel van een onderneming of vestiging onder die werkingssfeer blijft.
      Deze richtlijn is niet van toepassing wanneer de overgang uitsluitend een of meer zeeschepen betreft.”.

   Artikel 6
   Beschermingsniveau
   De uitvoering van deze richtlijn vormt onder geen beding een reden voor de verlaging van het algemene niveau van bescherming van de onder deze richtlijn vallende personen, dat de lidstaten reeds hebben toegekend op de door de Richtlijnen 2008/94/EG, 2009/38/EG, 2002/14/EG, 98/59/EG en 2001/23/EG geregelde terreinen.
   Artikel 7
   Rapportage door de Commissie
   De Commissie legt, na overleg met de lidstaten en de sociale partners op Unieniveau, uiterlijk op 10 oktober 2019 een rapport over de uitvoering en de toepassing van de artikelen 4 en 5 voor aan het Europees Parlement en de Raad.
   Artikel 8
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 10 oktober 2017 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 9
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 10
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 6 oktober 2015.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         N. SCHMIT

      (1)  PB C 226 van 16.7.2014, blz. 35.

      (2)  PB C 174 van 7.6.2014, blz. 50.

      (3)  Standpunt van het Europees Parlement van 8 juli 2015 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 18 september 2015.

      (4)  Richtlijn 2008/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 betreffende de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (PB L 283 van 28.10.2008, blz. 36).

      (5)  Richtlijn 2009/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers (PB L 122 van 16.5.2009, blz. 28).

      (6)  Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap (PB L 80 van 23.3.2002, blz. 29).

      (7)  Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16).

      (8)  Richtlĳn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bĳ overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16).

      (9)  Richtlijn 2009/13/EG van de Raad van 16 februari 2009 tot tenuitvoerlegging van de overeenkomst tussen de Associatie van reders van de Europese Gemeenschap (ECSA) en de Europese Federatie van vervoerswerknemers (ETF) inzake het Maritiem Arbeidsverdrag van 2006 en tot wijziging van Richtlijn 1999/63/EG (PB L 124 van 20.5.2009, blz. 30).

      (10)  Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57).

      (11)  Richtlijn 2013/54/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 betreffende bepaalde verantwoordelijkheden van de vlaggenstaat met betrekking tot de naleving en de handhaving van het Maritiem Arbeidsverdrag, 2006 (PB L 329 van 10.12.2013, blz. 1).


Avis juridique important

|

31981L0561

Richtlijn 81/561/EEG van de Raad van 13 juli 1981 tot wijziging van de Richtlijnen 66/402/EEG en 66/403/EEG betreffende het in de handel brengen van zaaigranen, respectievelijk pootaardappelen

Publicatieblad Nr. L 203 van 23/07/1981 blz. 0052 - 0052 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 22 blz. 0203  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 22 blz. 0203

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 13 juli 1981    tot wijziging van de Richtlijnen 66/402/EEG en 66/403/EEG   betreffende het in de handel brengen van zaaigranen ,   respectievelijk pootaardappelen    ( 81/561/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en   100 ,    Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,    Overwegende dat krachtens Richtlijn 66/402/EEG ( 3 ) ,   laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/126/EEG ( 4 ) ,   machtiging kan worden verleend om tot en met 31 december 1980   zaad waarvoor geen officiële veldkeuring heeft plaatsgevonden   op bepaalde voorwaarden toch officieel goed te keuren ; dat   deze termijn moet worden verlengd om de nodige ervaring te   kunnen opdoen met het oog op een meer algemene en definitieve   oplossing ;    Overwegende dat in Richtlijn 66/403/EEG ( 5 ) , laatstelijk   gewijzigd bij Richtlijn 80/52/EEG ( 6 ) , is bepaald dat de   Lid-Staten in principe vanaf 1 juli 1975 niet meer onder   eigen verantwoordelijkheid kunnen beslissen over de   gelijkwaardigheid van in derde landen verrichte keuringen en   controles ;    Overwegende evenwel dat , aangezien de werkzaamheden met   betrekking tot de communautaire vaststelling van de   gelijkwaardigheid nog niet beëindigd zijn , aan de Lid-Staten   de mogelijkheid is verleend de geldigheidsduur van de reeds   gedane vaststellingen van gelijkwaardigheid te verlengen ;   dat deze verlenging in de praktijk uitsluitend is toegepast   ten aanzien van Canada ;    Overwegende dat bij een dergelijke verlenging de   communautaire fytosanitaire regeling in acht moet worden   genomen ;    Overwegende dat krachtens deze regeling en gezien de   huidige situatie de verlenging van de geldigheidsduur van de   door de Lid-Staten gedane vaststellingen geen uitwerking   heeft voor de Gemeenschap der Negen ;    Overwegende evenwel dat Griekenland als nieuwe Lid-Staat de   wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen ten uitvoer moet   leggen om met ingang van 1 januari 1983 aan de communautaire   fytosanitaire regeling te voldoen ; dat Griekenland onder   eigen verantwoordelijkheid had voorzien in de mogelijkheid om   pootaardappelen uit Canada in te voeren ; dat de   geldigheidsduur van deze maatregelen moet worden verlengd om   Griekenland in de gelegenheid te stellen voornoemde periode   te gebruiken voor de pootaardappelen in kwestie ;    Overwegende dat deze mogelijkheid niet mag worden   uitgesloten voor andere daarbij betrokken Lid-Staten wanneer   op communautair niveau is vastgesteld dat de fytosanitaire   regels in acht zijn genomen ;    Overwegende dat de bovengenoemde richtlijnen derhalve   gewijzigd dienen te worden ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    In artikel 2 , lid 2 , sub d ) , van Richtlijn 66/402/EEG   wordt " 31 december 1980 " vervangen door   " 31 december 1982 " .    Artikel 2    In artikel 15 , lid 2 bis , van Richtlijn 66/403/EEG wordt   " 31 maart 1980 " vervangen door " 31 december 1982 ,   onverminderd het bepaalde in Richtlijn 77/93/EEG van de Raad   van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen   tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten   van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke   organismen ( 7 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn   81/7/EEG ( 8 ) .    Artikel 3    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Brussel , 13 juli 1981 .    Voor de Raad    De Voorzitter    Lord CARRINGTON    ( 1 ) PB nr. C 61 van 20 . 3 . 1981 , blz. 4 .    ( 2 ) PB nr. C 144 van 15 . 6 . 1981 , blz. 116 .    ( 3 ) PB nr. 125 van 11 . 7 . 1966 , blz. 2309/66 .    ( 4 ) PB nr. L 67 van 12 . 3 . 1981 , blz. 36 .    ( 5 ) PB nr. L 125 van 11 . 7 . 1966 , blz. 2320/66 .    ( 6 ) PB nr. L 18 van 24 . 1 . 1980 , blz. 29 .    ( 7 ) PB nr. L 26 van 31 . 1 . 1977 , blz. 20 .    ( 8 ) PB nr. L 14 van 16 . 1 . 1981 , blz. 23 .


Avis juridique important

|

31969L0073

Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling ,,actieve veredeling' '

Publicatieblad Nr. L 058 van 08/03/1969 blz. 0001 - 0007 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1969(I) blz. 0069  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1969(I) blz. 0075  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 02 Deel 1 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 1 blz. 0019  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 1 blz. 0019

++++ ( 1 ) PB nr . C 66 van 2 . 7 . 1968 , blz . 12 .   ( 2 ) PB nr . C 75 van 29 . 7 . 1968 , blz . 10 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 4 maart 1969  inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling " actieve veredeling "   ( 69/73/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 100 en 155 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie ;  Overwegende dat de invoering van de douane-unie hoofdzakelijk is geregeld in het tweede deel , titel I , hoofdstuk 1 , van het Verdrag ; dat dat hoofdstuk van het Verdrag een samenstel van nauwkeurige voorschriften omvat , in het bijzonder betreffende de afschaffing van de douanerechten tussen de Lid-Staten , de vaststelling en de geleidelijke invoering van het gemeenschappelijk douanetarief en de autonome wijzigingen of schorsingen van de rechten van dat tarief ; dat ook al wordt in artikel 27 bepaald dat de Lid-Staten v}}r het einde van de eerste etappe , voor zover noodzakelijk , overgaan tot het nader tot elkaar brengen van hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op douanegebied , dit artikel aan de Instellingen van de Gemeenschap niet de bevoegdheid toekent , dwingende bepalingen ter zake vast te stellen ; dat bij een diepgaand onderzoek , waartoe met de Lid-Staten werd overgegaan , nochtans de noodzakelijkheid is gebleken , in bepaalde sectoren door middel van dwingende communautaire besluiten de maatregelen vast te stellen welke onontbeerlijk zijn voor de invoering van een douanewetgeving welke een uniforme toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief verzekert ;  Overwegende dat in alle Lid-Staten wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen bestaan die aldaar gevestigde personen in staat stellen ingevoerde goederen , die niet voldoen aan de voorwaarden , bedoeld in de artikelen 9 en 10 van het Verdrag , te veredelen zonder betaling van douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen , indien deze goederen bestemd zijn om in de vorm van veredelingsprodukten geheel of gedeeltelijk te worden uitgevoerd ;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten de vergunning tot gebruikmaking van de regeling " actieve veredeling " afhankelijk stellen van een voorafgaand onderzoek , globaal dan wel voor elk geval afzonderlijk , van de belangen van de nationale producenten van dezelfde of soortgelijke goederen als die waarvoor de vergunning wordt gevraagd ; dat andere Lid-Staten slechts nagaan of de technische voorwaarden waaronder de voorgenomen veredelingshandelingen moeten plaatsvinden een douanecontrole mogelijk maken welke de heffing van de verschuldigde douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen waarborgt ingeval de veredelingsprodukten niet worden uitgevoerd ;  Overwegende dat de regeling " actieve veredeling " rechtstreeks van invloed is op de instelling en de werking van de gemeenschappelijke markt ; dat de verwezenlijking van de douane-unie de afschaffing inhoudt van de op dit gebied bestaande verschillen en voorts medebrengt dat deze regeling niet meer wordt toegepast ten aanzien van goederen welke in de Gemeenschap worden ingevoerd om in een Lid-Staat te worden veredeld en daarna in een andere Lid-Staat in het vrije verkeer te worden gebracht ;  Overwegende dat het noodzakelijk is dat in de Lid-Staten gemeenschappelijke regels worden vastgesteld inzake de regeling " actieve veredeling " , welke van toepassing zijn op goederen van elke soort en van elke oorsprong ;  Overwegende dat het van belang is de uniforme toepassing van deze gemeenschappelijke regels te waarborgen en hiertoe een communautaire procedure in te stellen die het mogelijk maakt binnen een passende termijn de wijze van toepassing daarvan vast te stellen ; dat het noodzakelijk is een Comité in te stellen ten einde in dezen tot een nauwe en doelmatige samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie te komen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn stelt de regels vast die dienen te worden opgenomen in de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten inzake de regeling " actieve veredeling " .  Artikel 2  1 . Onder regeling " actieve veredeling " wordt verstaan : de douaneregeling krachtens welke ingevoerde goederen die niet voldoen aan de voorwaarden van de artikelen 9 en 10 van het Verdrag , mogen worden veredeld zonder betaling van douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen , wanneer deze goederen bestemd zijn om in de vorm van de in lid 3 omschreven veredelingsprodukten geheel of gedeeltelijk uit het douanegebied van de Gemeenschap te worden uitgevoerd .  2 . De regeling " actieve veredeling " is met inachtneming van de in deze richtlijn gestelde voorwaarden van toepassing op goederen van elke soort en elke oorsprong .  3 . Onder veredelingsprodukten worden verstaan produkten , verkregen door een of meer van de volgende veredelingshandelingen :  a ) bewerking van goederen , daaronder begrepen het monteren , het samenbouwen , het aanbrengen daarvan aan andere goederen ;  b ) verwerking van goederen ;  c ) herstelling van goederen , daaronder begrepen revisie , afstelling ;  d ) aanwending van goederen zoals katalysatoren , versnellers of vertragers van scheikundige reacties , welke dienen om de vervaardiging van de produkten te vergemakkelijken , tijdens hun aanwending geheel of gedeeltelijk verdwijnen en niet meer in de produkten voorkomen . Deze alinea is niet van toepassing op de aanwending van energiebronnen , smeermiddelen , materieel en werktuigen .  4 . In het geval bedoeld in lid 3 , sub d ) , wordt de gehele of gedeeltelijke verdwijning van de goederen gelijkgesteld met uitvoer van veredelingsprodukten indien en voor zover de verkregen produkten worden uitgevoerd .  Artikel 3  1 . Vrijstelling van douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen vindt plaats op een van de volgende wijzen :  a ) de goederen worden gebracht onder een douaneregeling waarbij de heffing van de douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen wordt opgeschort voor de tijd gedurende welke de bedoelde goederen in het douanegebied van de Gemeenschap moeten kunnen verblijven ;  b ) de douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen worden bij invoer voorlopig betaald en bij uitvoer van de verkregen veredelingsprodukten uit het douanegebied van de Gemeenschap terugbetaald .  2 . De keuze van de wijze van vrijstelling is voorbehouden aan de autoriteiten van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de voorgenomen veredelingshandelingen zullen plaatsvinden , hierna te noemen " bevoegde autoriteiten " .  3 . In het in lid 1 , sub a ) , bedoelde geval kunnen de bevoegde autoriteiten een zekerheid eisen , waarvan zij de vorm en de hoogte bepalen .  Artikel 4  1 . Het gebruik maken van de regeling " actieve veredeling " wordt slechts toegestaan aan in de Gemeenschap gevestigde natuurlijke personen of rechtspersonen .  2 . De bevoegde autoriteiten staan het gebruik maken van de regeling aan de belanghebbenden toe op hun verzoek , hetzij door middel van vergunningen die op grond van bepalingen van algemene strekking zonder meer worden verleend , hetzij door middel van algemene of bijzondere vergunningen .  3 . Het gebruik maken van de regeling wordt niet toegestaan , wanneer het niet mogelijk is , in de veredelingsprodukten de ingevoerde goederen te identificeren , of , in het in artikel 24 bedoelde geval , wanneer niet kan worden nagegaan of aan de in dat artikel gestelde voorwaarden is voldaan .  Artikel 5  1 . De bevoegde autoriteiten kunnen vergunning verlenen in alle gevallen waarin de regeling " actieve veredeling " kan bijdragen tot het scheppen van de meest gunstige voorwaarden voor de uitvoer van de door veredeling verkregen goederen , zonder dat daardoor de wezenlijke belangen van de producenten uit de Gemeenschap worden geschaad .  2 . Tot het scheppen van de meest gunstige voorwaarden voor de uitvoer zonder de wezenlijke belangen van de producenten uit de Gemeenschap te schaden worden geacht bij te dragen die handelingen uit te voeren met toepassing van de regeling " actieve veredeling " , welke , al naar het geval , betrekking hebben op :  a ) goederen die bestemd zijn voor de uitvoering van een overeenkomst tot loonveredeling , gesloten met een in een derde land gevestigd persoon ;  b ) goederen die in de Gemeenschap niet beschikbaar zijn , hetzij omdat zij er niet of in onvoldoende hoeveelheid worden geproduceerd , hetzij omdat de leveranciers uit de Gemeenschap de bedoelde goederen niet binnen een redelijke termijn ter beschikking van de gebruiker kunnen stellen ;  c ) goederen die noodzakelijkerwijs dienen te worden gebruikt om te verzekeren dat de bepalingen betreffende de bescherming van de industriële en commerciële eigendom in acht worden genomen ;  d ) goederen die noodzakelijkerwijs dienen te worden gebruikt , omdat de in de Gemeenschap beschikbare goederen niet gebruikt kunnen worden , aangezien zij niet die eigenschappen bezitten welke , vooral gelet op de door de kopers van veredelingsprodukten kenbaar gemaakte verlangens , vereist zijn .  3 . De bevoegde autoriteiten kunnen eveneens vergunning verlenen , wanneer zij vaststellen dat de in de Gemeenschap beschikbare goederen van gelijke kwaliteit niet kunnen worden gebruikt omdat hun prijs zodanig is dat daardoor de voorgenomen handelstransactie economisch onmogelijk wordt gemaakt .  4 . De aanvrager moet op verzoek van de bevoegde autoriteiten en met inachtneming van de door deze autoriteiten vastgestelde bepalingen , alle inlichtingen verstrekken waarover hij beschikt en waardoor het bestaan van de in lid 2 en 3 bedoelde omstandigheden kan worden aangetoond .  Artikel 6  1 . De geldigheidsduur van de vergunningen , waarbij voor andere dan de in artikel 5 , lid 2 en 3 , bedoelde gevallen gebruikmaking van de regeling actieve veredeling wordt toegestaan , mag niet langer dan negen maanden zijn . De feitelijke gegevens op basis waarvan de bevoegde autoriteiten in de loop van een maand dergelijke vergunningen hebben afgegeven , worden v}}r de tiende van de volgende maand door deze autoriteiten aan de Commissie medegedeeld . De Commissie brengt de Lid-Staten daarvan op de hoogte .  2 . De Lid-Staten beschikken over een termijn van zes weken , te rekenen vanaf de datum waarop de mededeling door de Commissie hun ter kennis werd gebracht , om de gevallen kenbaar te maken die naar hun mening niet voldoen aan de voorwaarden van artikel 5 , lid 1 , en om de redenen aan te geven waarop hun mening berust .  3 . De uit hoofde van lid 2 gemaakte opmerkingen worden onderzocht door het in artikel 26 bedoelde Comité .  4 . Wanneer de Raad twee maanden v}}r het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn van negen maanden volgens de procedure van artikel 29 geen bepalingen ter zake heeft vastgesteld kunnen de bevoegde autoriteiten op verzoek van de belanghebbende de geldigheidsduur van de vergunning verlengen .  Artikel 7  1 . De feitelijke gegevens op basis waarvan de bevoegde autoriteiten op grond van artikel 5 , lid 2 , sub b ) of sub d ) , of lid 3 , vergunningen hebben afgegeven , worden door de Lid-Staten op gezette tijden medegedeeld aan de Commissie . Deze inlichtingen worden slechts verstrekt met betrekking tot veredelingshandelingen , waarvan het economische belang een onderzoek op communautair niveau zou kunnen rechtvaardigen .  2 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de door hen afgewezen aanvragen die betrekking zouden kunnen hebben op in economisch opzicht belangrijke veredelingshandelingen .  3 . De Commissie brengt de Lid-Staten daarvan op de hoogte .  Artikel 8  1 . De Lid-Staten doen aan de Commissie mededeling van de in artikel 4 , lid 2 , bedoelde bepalingen van algemene strekking , alsmede van eventuele wijzigingen van deze bepalingen .  2 . De Commissie brengt de Lid-Staten daarvan op de hoogte .  Artikel 9  In de vergunning worden de voorwaarden waaronder der de veredelingshandeling moet plaatsvinden vastgesteld , in het bijzonder :  a ) de wijze van vrijstelling in de zin van artikel 3 , lid 1 ;  b ) de termijn waarbinnen de ingevoerde goederen een van de in artikel 13 bedoelde bestemmingen moeten hebben gevolgd ;  c ) het opbrengstpercentage of , in voorkomend geval , de wijze waarop dit percentage wordt vastgesteld .  Artikel 10  De houder van de vergunning is verplicht zijn medewerking te verlenen aan alle door de bevoegde autoriteiten voorgeschreven toezichts - of controlemaatregelen .  Artikel 11  De bevoegde autoriteiten stellen het opbrengstpercentage van de veredelingshandeling vast op de grondslag van de werkelijke omstandigheden waaronder de betrokken veredelingshandeling plaatsvindt . Daarbij worden voor de verschillende veredelingsprodukten de soort , de hoeveelheid en de hoedanigheid aangegeven .  Artikel 12  Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met name wanneer het veredelingshandelingen betreft die van oudsher onder duidelijk omschreven technische voorwaarden verlopen , die betrekking hebben op goederen met vrijwel constante eigenschappen en waardoor veredelingsprodukten van constante kwaliteit worden verkregen , kunnen op basis van tevoren vastgestelde feitelijke gegevens , volgens de procedure van artikel 28 , forfaitaire opbrengstpercentages worden vastgesteld , die moeten worden toegepast op alle bedrijven die veredelingshandelingen van een bepaald type verrichten .  Artikel 13  De regeling " actieve veredeling " wordt als beëindigd beschouwd wanneer de veredelingsprodukten , overeenkomstig de in de vergunning vastgestelde voorwaarden , hetzij uit het douanegebied van de Gemeenschap worden uitgevoerd , hetzij , met het oog op de latere uitvoer daarvan , in een douane-entrepot of in een vrije zone worden opgeslagen dan wel onder de regeling voor extern communautair douanevervoer worden geplaatst .  Artikel 14  De bevoegde autoriteiten kunnen toestaan  a ) dat veredelingsprodukten die in een douaneentrepot of in een vrije zone zijn opgeslagen in het land waar de veredelingshandeling of de laatste veredelingshandeling heeft plaatsgevonden of die onder de regeling voor extern communautair douanevervoer zijn geplaatst , overeenkomstig artikel 16 in het vrije verkeer worden gebracht , mits de omstandigheden zulks rechtvaardigen en de verschuldigde rechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen zijn bepaald bij de opslag in het douane-entrepot of de vrije zone of bij de plaatsing onder de regeling voor extern communautair douanevervoer ;  b ) dat veredelingsprodukten die in een douaneentrepot of in een vrije zone zijn opgeslagen of onder de regeling voor extern communautair douanevervoer zijn geplaatst , bij wijze van uitzondering in het vrije verkeer worden gebracht tegen betaling van de douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen die voor deze produkten gelden op de datum waarop zij in het vrije verkeer worden gebracht , mits het bedrag daarvan ten minste gelijk is aan het bedrag dat krachtens artikel 16 zou zijn geheven .  Artikel 15  1 . Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen , en met name wanneer het bedrijven betreft met een regelmatige produktie die zowel op de markt van de Gemeenschap als op de externe markten gericht is , kunnen de bevoegde autoriteiten toestaan  a ) dat veredelingsprodukten in het vrije verkeer worden gebracht of worden vernietigd ;  b ) dat onder de regeling " actieve veredeling " geplaatste goederen   _ in het vrije verkeer worden gebracht of worden vernietigd ,   _ een van de in artikel 13 bedoelde bestemmingen volgen ,   _ in het vrije verkeer worden gebracht overeenkomstig artikel 14 ,  zonder daarbij onderscheid te maken tussen goederen die zich nog in de staat bevinden waarin zij werden ingevoerd , hierna te noemen " onveredelde goederen " , en goederen die de vorm hebben van produkten verkregen door een behandeling die onvolledig is ten opzichte van de in de vergunning bedoelde behandeling , hierna te noemen " gedeeltelijk veredelde produkten " .  2 . Met betrekking tot veredelingshandelingen verricht in het kader van een regelmatige produktie die zowel op de markt van de Gemeenschap als op de externe markten gericht is , worden de voorwaarden waaronder de verkregen produkten in het vrije verkeer kunnen worden gebracht vastgesteld volgens de procedure van artikel 28 , met name wat betreft het percentage dat ten hoogste in het vrije verkeer kan worden gebracht en de betaling van de eventueel verschuldigde moratoire interest .  Artikel 16  Bij het in het vrije verkeer brengen op grond van een overeenkomstig artikel 15 , lid 1 , sub a ) of sub b ) , eerste streepje , verleende toestemming moeten op de veredelingsprodukten , de gedeeltelijk veredelde produkten of de onveredelde goederen die douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen worden geheven , welke van toepassing zijn op de ingevoerde goederen naar het tarief of het bedrag geldende op de dag waarop de bevoegde autoriteiten het op deze ingevoerde goederen betrekking hebbende douanedocument in ontvangst hebben genomen en op de grondslag van de douanewaarde en de andere op die dag als juist erkende of aanvaarde heffingsgrondslagen , onverminderd de eventueel verschuldigde moratoire interest .  Artikel 17  Indien toestemming is verleend om een deel van de veredelingsprodukten of van de gedeeltelijk veredelde produkten in het vrije verkeer te brengen , worden de overeenkomstig artikel 16 verschuldigde douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen berekend :  a ) wanneer door de veredelingshandelingen slechts één soort produkten wordt verkregen : op de grondslag van de verhouding tussen de hoeveelheid in het vrije verkeer gebrachte produkten en de totale hoeveelheid verkregen produkten ;  b ) wanneer door de veredelingshandelingen verschillende soorten produkten worden verkregen :   _ indien de hoeveelheid kan worden bepaald van de in artikel 2 , lid 1 , bedoelde goederen die bij het verkrijgen van elk der verschillende produkten hierin is opgegaan : op de grondslag van de verhouding tussen deze hoeveelheid en de totale hoeveelheid van de ingevoerde goederen ;   _ anders : op de grondslag van de verhouding tussen de waarde van elk der verschillende in het vrije verkeer gebrachte produkten en de op dezelfde datum vastgestelde totale waarde van alle verkregen produkten .  Artikel 18  1 . De Raad stelt , op voorstel van de Commissie , met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de lijst vast van de veredelingsprodukten en de gedeeltelijk veredelde produkten , ter zake waarvan , wanneer deze produkten in het vrije verkeer worden gebracht , in afwijking van het bepaalde in de artikelen 16 en 17 , de douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen moeten worden geheven die voor deze produkten gelden en niet die welke gelden voor de ingevoerde goederen .  2 . Wanneer de toepassing van het bepaalde in lid 1 ertoe leidt dat veredelingsprodukten of gedeeltelijk veredelde produkten in het vrije verkeer worden gebracht zonder heffing van douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen , wordt voor de toepassing van artikel 17 , sub b ) , tweede streepje , de waarde van deze produkten geacht nihil te zijn .  Artikel 19  1 . Vernietiging waarvoor overeenkomstig het bepaalde in artikel 15 toestemming is verleend , dient te geschieden onder douanetoezicht .  2 . Wanneer door deze vernietiging die veredelingsprodukten , de gedeeltelijk veredelde produkten of de onveredelde goederen hun waarde volledig verliezen , blijft met betrekking tot deze goederen of produkten de heffing van douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen achterwege .  In het tegengestelde geval en voor zover de door de vernietiging verkregen produkten in het vrije verkeer worden gebracht , zijn de artikelen 16 tot en met 18 van toepassing .  3 . Vernietiging te wijten aan toevallige omstandigheden of overmacht , welke als zodanig door de bevoegde autoriteiten zijn erkend , wordt gelijkgesteld met toegestane vernietiging .  Artikel 20  1 . Wanneer de houder van de vergunning tijdens een controle niet in staat is aan de bevoegde autoriteiten de goederen aan te wijzen die , in de vorm van onveredelde goederen , gedeeltelijk veredelde produkten , of veredelingsprodukten , nog aanwezig zouden moeten zijn onder de regeling " actieve veredeling " , worden de voor de ontbrekende goederen verschuldigde douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen geheven , onverminderd de eventueel verschuldigde moratoire interest .  2 . Lid 1 is eveneens van toepassing , wanneer , ook al worden de goederen aangewezen , de in artikel 9 bedoelde termijn is verstreken en de bevoegde autoriteiten geen wederuitvoer uit het douanegebied van de Gemeenschap verlangen .  Artikel 21  De bevoegde autoriteiten kunnen toestemming verlenen tot overdracht van veredelingsprodukten , gedeeltelijk veredelde produkten of onveredelde goederen aan een derde , op voorwaarde dat deze derde de verplichtingen van de vergunninghouder overneemt .  Artikel 22  De veredelingsprodukten , gedeeltelijk veredelde produkten of onveredelde goederen kunnen , geheel of gedeeltelijk , tijdelijk worden uitgevoerd met het oog op aanvullende veredelingshandelingen in een derde land , mits de bevoegde autoriteiten daartoe vergunning verlenen overeenkomstig de voorwaarden en beperkingen neergelegd in de bepalingen betreffende passieve veredeling .  Bij wederinvoer in de Gemeenschap , worden de door deze aanvullende veredelingshandelingen verkregen produkten in voorkomend geval wederom onder de regeling " actieve veredeling " geplaatst met toepassing van de v}}r de tijdelijke uitvoer vastgestelde wijze van vrijstelling .  Artikel 23  1 . Wanneer krachtens artikel 15 toestemming wordt verleend om na tijdelijke uitvoer wederingevoerde produkten geheel of gedeeltelijk in het vrije verkeer te brengen , vindt heffing plaats van :  a ) enerzijds de overeenkomstig de artikelen 16 , 17 en 18 berekende douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen , welke voor de in artikel 22 , eerste alinea , bedoelde veredelingsprodukten , gedeeltelijk veredelde produkten of onveredelde goederen gelden ;  b ) anderzijds de voor de na veredeling buiten het douanegebied van de Gemeenschap wederingevoerde produkten geldende douanerechten , heffingen van gelijke werking en landbouwheffingen , met toepassing van de bepalingen inzake passieve veredeling .  2 . Onder dezelfde voorwaarden kan eveneens toestemming worden verleend om produkten in het vrije verkeer te brengen die , na wederinvoer volgend op tijdelijke uitvoer , wederom onder de regeling " actieve veredeling " zijn geplaatst .  Artikel 24  Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen , kunnen de bevoegde autoriteiten , in afwijking van artikel 2 , lid 3 , als veredelingsprodukten aanmerken , produkten die zijn verkregen door behandeling van goederen van dezelfde soort , van dezelfde hoedanigheid en met dezelfde technische kenmerken als de ingevoerde goederen .  Artikel 25  Wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met inachtneming van de door de bevoegde autoriteiten vastgestelde bepalingen kunnen , in de in artikel 24 bedoelde gevallen , de als veredelingsprodukten aangemerkte produkten worden uitgevoerd alvorens goederen worden ingevoerd waarvoor gebruikmaking van de regeling " actieve veredeling " is toegestaan . Deze voorafgaande uitvoer wordt gelijkgesteld met de in artikel 2 , lid 1 , bedoelde uitvoer .  Artikel 26  1 . Er is ingesteld een Comité " Actief veredelingsverkeer " , hierna te noemen het " Comité " , dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en onder voorzitterschap staat van een vertegenwoordiger van de Commissie .  2 . Het Comité stelt zijn reglement van orde vast .  Artikel 27  Het Comité kan elk vraagstuk betreffende de toepassing van deze richtlijn onderzoeken , dat door zijn voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat aan de orde wordt gesteld .  Artikel 28  1 . De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van artikel 2 , lid 3 en 4 , de artikelen 9 , 10 , 12 , 13 , 14 , 15 , lid 2 , de artikelen 16 , 17 , 19 , lid 3 , de artikelen 21 , 22 , 24 en 25 , worden vastgesteld volgens de in lid 2 en 3 omschreven procedure .  2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de vast te stellen bepalingen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naargelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van twaalf stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde bepalingen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  b ) Wanneer de beoogde bepalingen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen bepalingen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  c ) Indien na verloop van een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde bepalingen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 29  De Raad stelt , op voorstel van de Commissie , met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de bepalingen vast die nodig zijn voor de toepassing van de artikelen 5 en 6 .  Artikel 30  De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om te bewerkstelligen dat de bevoegde autoriteiten de maatregelen waarin wordt voorzien door de krachtens de artikelen 28 en 29 vastgestelde bepalingen , toepassen vanaf de in deze bepalingen vastgestelde datum voor het van toepassing worden van deze maatregelen .  Artikel 31  1 . De Lid-Staten verstrekken aan de Commissie de statistische gegevens betreffende alle veredelingshandelingen die op hun grondgebied worden verricht vanaf 1 oktober 1969 . De Commissie brengt de Lid-Staten daarvan op de hoogte .  2 . De in lid 1 bedoelde gegevens moeten globaal worden verstrekt . Zij worden opgenomen in twee overzichten . Het eerste overzicht vermeldt , per tariefonderverdeling , de hoeveelheid en de douanewaarde van de goederen die met toepassing van de regeling " actieve veredeling " zijn ingevoerd , onder aftrek van de hoeveelheden die overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn in het vrije verkeer zijn gebracht of onder douanetoezicht zijn vernietigd . Het tweede overzicht vermeldt , per tariefonderverdeling , de hoeveelheid en de waarde van de veredelingsprodukten die uit het douanegebied van de Gemeenschap zijn uitgevoerd .  Gegevens die geheimen van industrie of handel kunnen schenden , kunnen in afzonderlijke overzichten worden opgenomen .  Artikel 32  Inlichtingen en mededelingen als bedoeld in deze richtlijn , andere dan die bedoeld in artikel 36 , zijn van vertrouwelijke aard .  Artikel 33  Vergunningen die zijn afgegeven v}}r 1 oktober 1969 blijven geldig voor hun verdere geldigheidsduur , doch tot uiterlijk één jaar na die datum .  Artikel 34  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om deze richtlijn uiterlijk per 1 oktober 1969 ten uitvoer te leggen .  Artikel 35  Voor zover de krachtens de artikelen 12 , 15 , lid 2 , en artikel 18 vast te stellen bepalingen nog niet van toepassing zijn , blijven de dienovereenkomstige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten van toepassing , tenzij deze de laatstgenoemde bepalingen afschaffen .  Artikel 36  Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij treft voor de toepassing van de onderhavige richtlijn .  De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de overige Lid-Staten .  Artikel 37  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 4 maart 1969 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . THORN


Avis juridique important

|

31985L0148

Richtlijn 85/148/EEG van de Raad van 29 januari 1985 tot wijziging van Richtlijn 81/645/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG (Griekenland)

Publicatieblad Nr. L 056 van 25/02/1985 blz. 0001 - 0059

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 29 januari 1985  tot wijziging van Richtlijn 81/645/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG ( Griekenland )   ( 85/148/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in bergstreken en in sommige probleemgebieden ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/786/EEG ( 2 ) , inzonderheid op artikel 2 , lid 2 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ) ,  Overwegende dat Richtlijn 81/645/EEG ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 83/339/EEG ( 5 ) , aangeeft welke in Griekenland de probleemgebieden zijn in de zin van artikel 3 , leden 3 , 4 en 5 , van Richtlijn 75/268/EEG ;  Overwegende dat de Griekse Regering om uitbreiding van de probleemgebieden heeft verzocht door middel van een herziening van een van de criteria die worden gebruikt voor de begrenzing van de probleemgebieden in de zin van artikel 3 , lid 4 , van Richtlijn 75/268/EEG , enerzijds , en een betere toepassing van de andere criteria voor de begrenzing van de gebieden in de zin van artikel 3 , leden 3 en 5 , van die richtlijn , anderzijds ;  Overwegende dat de Griekse Regering heeft voorgesteld als criterium voor de bevolkingsdichtheid een aantal van 45 inwoners per vierkante km aan te houden ( de gemiddelde nationale bevolkingsdichtheid is 74 inwoners per vierkante km ) , om met name het verschil te overbruggen tussen de officiële , op grond van de gemeentelijke bevolkingsregisters opgestelde statistieken en de werkelijke bevolking van de probleemgebieden in de zin van artikel 3 , lid 4 , van Richtlijn 75/268/EEG ;  Overwegende dat de Griekse Regering overeenkomstig artikel 2 , lid 1 , van Richtlijn 75/268/EEG , 125 gebieden die in aanmerking komen voor opneming in de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden , alsmede de gegevens betreffende de kenmerken van deze gebieden , aan de Commissie heeft opgegeven ; dat de Griekse Regering de Commissie voorts mededeling heeft gedaan van haar voornemen om voor alle probleemgebieden de in de probleemgebieden bestaande bijzondere steunregeling te handhaven ;  Overwegende dat de nieuwe gebieden beantwoorden aan de op grond van Richtlijn 81/645/EEG voor de bepaling van de betrokken gebieden in de zin van artikel 3 , leden 3 , 4 en 5 , van Richtlijn 75/268/EEG toegepaste criteria en cijfers , rekening houdend met de wijziging van het criterium van de bevolkingsdichtheid voor de bepaling van de gebieden in de zin van artikel 3 , lid 4 , van die richtlijn ; dat Richtlijn 81/645/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De bijlage van Richtlijn 81/645/EEG wordt vervangen door de bijlage bij de onderhavige richtlijn .  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Helleense Republiek .  Gedaan te Brussel , 29 januari 1985 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . ANDREOTTI  ( 1 ) PB nr . L 128 van 19 . 5 . 1975 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 327 van 24 . 11 . 1982 , blz . 19 .  ( 3 ) PB nr . C 12 van 14 . 1 . 1985 .  ( 4 ) PB nr . L 238 van 24 . 8 . 1981 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 186 van 9 . 7 . 1983 , blz . 32 .