Avis juridique important

|

31978L0507

Richtlijn 78/507/EEG van de Commissie van 19 mei 1978 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 76/114/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de voorgeschreven platen en gegevens en de plaats en wijze waarop zij op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan moeten worden aangebracht

Publicatieblad Nr. L 155 van 13/06/1978 blz. 0031 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0136  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0120  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0136  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0186  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0186

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 19 mei 1978  houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 76/114/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de voorgeschreven platen en gegevens en de plaats en wijze waarop zij op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan moeten worden aangebracht   ( 78/507/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 1 ) , gewijzigd bij de Toetredingsakte , inzonderheid op de artikelen 11 , 12 en 13 ,  Gelet op Richtlijn 76/114/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan moeten worden aangebracht ( 2 ) ,  Overwegende dat de Internationale Organisatie voor Normalisatie ( ISO ) intussen een tweetal internationale normen heeft goedgekeurd inzake een wereldomvattend coderingssysteem met behulp waarvan enerzijds de fabrikant van een voertuig ( 3 ) en anderzijds een voertuig ( 4 ) kan worden geïdentificeerd ; dat het derhalve thans gewenst is het systeem voor de identificatie van de fabrikant op te nemen in Richtlijn 76/114/EEG en tegelijkertijd de voorschriften van genoemde richtlijn af te stemmen op de ISO-norm betreffende de identificatie van een voertuig ;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector motorvoertuigen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De bijlage van Richtlijn 76/114/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage van deze richtlijn .  Artikel 2  1 . Met ingang van 1 oktober 1978 mogen de Lid-Staten om redenen die verband houden met de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij moeten worden aangebracht   - noch voor een bepaald type voertuig de EEG-goedkeuring , de afgifte van het in artikel 10 , lid 1 , laatste streepje , van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad genoemde document , of de nationale goedkeuring weigeren ,   - noch het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen verbieden ,  indien de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij moeten worden aangebracht van dit type voertuig of van deze voertuigen beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 76/114/EEG , gewijzigd bij deze richtlijn .  2 . Met ingang van 1 oktober 1981 mogen de Lid-Staten :   - niet meer het in artikel 10 , lid 1 , laatste streepje , van Richtlijn 70/156/EEG genoemde document afgeven voor een voertuigtype waarvan de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij moeten worden aangebracht niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 76/114/EEG , gewijzigd bij deze richtlijn ,   - de nationale goedkeuring weigeren voor een voertuigtype waarvan de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij moeten worden aangebracht niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 76/114/EEG , gewijzigd bij deze richtlijn .  3 . Met ingang van 1 oktober 1981 mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen verbieden van voertuigen waarvan de voorgeschreven platen en gegevens , en de plaats en wijze waarop zij moeten worden aangebracht niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 76/114/EEG , gewijzigd bij deze richtlijn .  Artikel 3  Voor 1 oktober 1978 doen de Lid-Staten de vereiste bepalingen in werking treden ten einde zich te richten naar deze richtlijn en stellen zij de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 19 mei 1978 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 24 van 30 . 1 . 1976 , blz . 1 .  ( 3 ) ISO-Norm nr . 3780 van 1 . 2 . 1976 .  ( 4 ) ISO-Norm nr . 3779 van 15 . 6 . 1977 .  BIJLAGE  Wijziging van de bijlage bij Richtlijn 76/114/EEG van de Raad van 18 december 1975  Punt 2.1.2 :  Op de vierde regel wordt het zinsdeel " DK voor Denemarken " vervangen door " 18 voor Denemarken " .  De tekst van voetnoot ( 1 ) wordt door onderstaande tekst vervangen :  Indien een voertuigtype niet aan een EEG-goedkeuring is onderworpen en dus geen EEG-goedkeuringsnummer bezit , kan een Lid-Staat eisen dat het nationale goedkeuringsnummer wordt vermeld . Indien het nationale goedkeuringsnummer moet worden aangegeven , kan de fabrikant dit doen op een plaatje dat geen deel uitmaakt van de constructieplaat of op de constructieplaat zelf .  In de punten 2.1.4 , 2.1.5 , 2.1.6 , 2.1.7 , 2.1.8 :  Het woord " gewicht " of " druk " vervangen door  " massa " .  Punt 3.1 wordt als volgt gelezen :  3.1 . Het moet zijn aangebracht op de constructieplaat en tevens op het chassis , op het frame of op een gelijkwaardige constructie .  3.1.1 . Het moet uit drie groepen bestaan :  3.1.1.1 . De eerste groep omvat een code die aan een voertuigfabrikant is toegekend om de identificatie van genoemde fabrikant mogelijk te maken . Deze code bevat drie tekens ( letters of cijfers ) die door de bevoegde autoriteiten van het land waar de fabrikant is gevestigd worden toegekend in overleg met de internationale dienst die daartoe is gemachtigd door de Internationale Organisatie voor Normalisatie ( ISO ) . Het eerste teken heeft betrekking op een geografische zone , het tweede op een land binnen een geografische zone en het derde op een bepaalde fabrikant .  Indien de fabrikant minder dan 500 voertuigen per jaar produceert is het derde teken steeds een 9 . Voor de identificatie van deze fabrikant kennen bovengenoemde autoriteiten ook het 3e , 4e en 5e teken van de 3e groep toe .  3.1.1.2 . De tweede groep bestaat uit zes tekens ( letters of cijfers ) ter identificatie van de algemene kenmerken van het voertuig . Indien de fabrikant een of meer van deze tekens niet gebruikt , moeten de niet-gebruikte ruimten , naar keuze van de fabrikant , met cijfer - of lettertekens worden gevuld .  3.1.1.3 . De derde groep , die uit acht tekens bestaat waarvan de laatste vier cijfers moeten zijn , moet het , in combinatie met beide andere groepen , mogelijk maken een bepaald voertuig duidelijk te identificeren . Op elke niet-gebruikte plaats moet een nul worden gezet , zodat het vereiste totale aantal tekens wordt verkregen .  3.1.2 . Het moet indien mogelijk één regel staan .  In technisch gemotiveerde uitzonderingsgevallen mag het ook op twee regels staan . Hierbij is een scheiding binnen de drie groepen echter niet toegestaan . Begin en einde van elke regel moet worden begrensd door een symbool dat geen Arabisch cijfer of Latijnse hoofdletter is en daarmee ook niet kan worden verward . Van deze bepaling mag worden afgeweken bij constructieplaten indien het nummer op een enkele regel is aangebracht . Het invoegen van het symbool tussen de drie groepen ( punt 3.1.1 ) op één regel is eveneens toegestaan .  Tussen de tekens mag geen spatie zijn .  AANHANGSEL  VOORBEELDEN VAN CONSTRUCTIEPLATEN  Onderstaande voorbeelden hebben een louter indicatieve waarde en delen niets mede over de gegevens die werkelijk op de constructieplaten zullen voorkomen .  Voorbeeld nr . 1  STELLA FABBRICA AUTOMOBILI  e * 3 * 1485  3 I S K L M 3 A C 8 B 1 2 3 9 5 4  1 500 kg  2 500 kg  1 - 730 kg  2 - 810 kg  Voorbeeld voor een voertuig van categorie M1 .  De in punt 2.2 bedoelde aanvullende gegevens kunnen onder of naast de voorgeschreven gegevens worden geplaatst ( zie de gestippelde rechthoeken in bovenstaand model ) .  Voorbeeld nr . 2  MAYER KRAFTFAHRZEUGWERK  e * 1 * 501  3 G T W O 1 8 0 0 9 B S 5 1 3 1 2  22 000 kg  38 000 kg  1 - 7 000 kg  2 - 8 000 kg  3 - 8 000 kg  Voorbeeld voor een voertuig van categorie N3 .  De in punt 2.2 bedoelde aanvullende gegevens kunnen onder of naast de voorgeschreven gegevens worden geplaatst ( zie de gestippelde rechthoeken in bovenstaand model ) .


Avis juridique important

|

31996L0064

Richtlijn 96/64/EG van de Commissie van 2 oktober 1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 77/389/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake sleepinrichtingen voor motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 258 van 11/10/1996 blz. 0026 - 0031

RICHTLIJN 96/64/EG VAN DE COMMISSIE van 2 oktober 1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 77/389/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake sleepinrichtingen voor motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/389/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake sleepinrichtingen voor motorvoertuigen (1), inzonderheid op artikel 4,Overwegende dat Richtlijn 77/389/EEG een van de bijzondere richtlijnen van de bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/27/EG (3), ingevoerde EG-typegoedkeuringsprocedure vormt; dat derhalve de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en technische eenheden op deze richtlijn van toepassing zijn;Overwegende dat met name de artikelen 3, lid 4, en 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG voorschrijven dat aan iedere bijzondere richtlijn een inlichtingenformulier met de relevante punten van bijlage I van die richtlijn en een op bijlage VI gebaseerd goedkeuringsformulier wordt toegevoegd, met het oog op de computerisering van de typegoedkeuring;Overwegende dat deze wijzigingen uitsluitend betrekking hebben op de bestuursrechtelijke bepalingen in de richtlijn; dat het derhalve niet noodzakelijk is bestaande goedkeuringen overeenkomstig de richtlijn nietig te verklaren en evenmin de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen te beletten van nieuwe voertuigen die onder die goedkeuringen vallen;Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité "Aanpassing aan de technische vooruitgang",HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 1. Richtlijn 77/389/EEG wordt als volgt gewijzigd:- artikel 1 wordt als volgt gelezen:". . . met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen, land- en bosbouwtrekkers en alle mobiele machines.";- in artikel 2 wordt "de bijlage" gelezen als "bijlage II";- in artikel 3 wordt "de bijlage" gelezen als "bijlage II";- in artikel 4 wordt "de bijlage" gelezen als "de bijlagen".2. De bijlage van Richtlijn 77/389/EEG wordt gewijzigd in overeenstemming met de bijlage van deze richtlijn.Artikel 2 Met ingang van 1 oktober 1997 mogen de Lid-Staten, om redenen in verband met de sleepinrichting, voor een nieuw type voertuig- niet langer de EG-typegoedkeuring verlenen overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG en- nationale typegoedkeuring weigeren,indien niet aan de voorschriften van Richtlijn 77/389/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan.Deze richtlijn brengt niet de ongeldigheid teweeg van vroegere krachtens Richtlijn 77/389/EEG verleende goedkeuringen en belet evenmin uitbreiding van dergelijke goedkeuringen overeenkomstig het bepaalde in de richtlijn krachtens welke de goedkeuringen oorspronkelijk werden verleend.Artikel 3 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 oktober 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 2 oktober 1996.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 41.(2) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.(3) PB nr. L 169 van 8. 7. 1996, blz. 1.BIJLAGE WIJZIGINGEN VAN DE BIJLAGE VAN RICHTLIJN 77/389/EEG 1. Tussen de artikelen en bijlage wordt een lijst van bijlagen opgenomen die als volgt wordt gelezen:"LIJST VAN BIJLAGENBijlage I: Procedure voor de typegoedkeuring van een voertuigAanhangsel 1: InlichtingenformulierAanhangsel 2: EG-typegoedkeuringsformulierBijlage II: Sleepinrichtingen".2. De volgende nieuwe bijlage I wordt ingevoegd:"BIJLAGE IPROCEDURE VOOR DE TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG1. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN VOERTUIG1.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuig voor wat betreft de sleepinrichting moet door de fabrikant van het voertuig worden ingediend.1.2. In aanhangsel 1 wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven.1.3. Wanneer de met de typegoedkeuringsproeven belaste technische dienst de proeven zelf uitvoert, moet het volgende ter beschikking worden gesteld:1.3.1. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype.2. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIG2.1. Wanneer aan de desbetreffende eisen is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG de EG-typegoedkeuring verleend.2.2. In aanhangsel 2 wordt een model voor het EG-typegoedkeuringsformulier gegeven.2.3. Aan elk goedgekeurd voertuigtype wordt overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer toegekend. Een zelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.3. WIJZIGINGEN VAN HET TYPE EN VAN DE GOEDKEURING3.1. In geval van wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type, zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.4. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE4.1. De maatregelen die worden genomen om te zorgen voor overeenstemming van de produktie moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG."3. De volgende nieuwe aanhangsels 1 en 2 worden ingevoegd:"Aanhangsel 1>BEGIN VAN DE GRAFIEK>INLICHTINGENFORMULIER Nr. ........OVEREENKOMSTIG BIJLAGE I VAN RICHTLIJN 70/156/EEG VAN DE RAAD (*), BETREFFENDE DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN MOTORVOERTUIGEN MET BETREKKING TOT HUN SLEEPINRICHTING(Richtlijn 77/389/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . . /. . . /EG)De onderstaande gegevens moeten in voorkomend geval in drievoud worden verstrekt en vergezeld gaan van een inhoudsopgave. Eventuele tekeningen worden op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 of tot dat formaat gevouwen verstrekt. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn.Indien de systemen, onderdelen of technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, worden gegevens over de prestaties verstrekt.0. ALGEMENE GEGEVENS0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en algemene handelsbenaming(en):0.3. Middel tot identificatie van het type, indien op het voertuig aangegeven (b):0.3.1. Plaats van dat merkteken:0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (c):0.5. Naam en adres van de fabrikant:0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en):1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig:2. AFMETINGEN EN MASSA'S (e) (mm en kg)(in voorkomend geval naar tekening verwijzen)2.8. Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave (y) (maximum en minimum voor iedere uitvoering):2.11.5. Het voertuig is/is niet (1) geschikt voor het trekken van lasten (zie punt 1.2 van bijlage II van Richtlijn 77/389/EEG)12. DIVERSEN12.3. Trekinrichting(en)12.3.1. Voor: haak/oog/andere (1)12.3.2. Achter: haak/oog/andere/geen (1)12.3.3. Tekening of foto van het chassis/gedeelte van de voertuigcarrosserie met aanduiding van de plaats, constructie en montage van de trekinrichting(en): Datum, Dossier(*) De nummers van de items, alsmede de voetnoten, die in dit inlichtingenformulier worden gebruikt, stemmen overeen met die welke zijn gebruikt in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG. Items die voor het doel van deze richtlijn niet relevant zijn, zijn weggelaten.(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.>EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 2>BEGIN VAN DE GRAFIEK>MODEL(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))EG-TYPEGOEDKEURINGSFORMULIERDienststempelMededeling betreffende de:- typegoedkeuring (1)- uitbreiding van de typegoedkeuring (1)- weigering van de typegoedkeuring (1)- intrekking van de typegoedkeuring (1)van een voertuig/onderdeel/technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn . . ./ . . ./EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . /. . . /EG.Goedkeuringsnummer:Reden voor uitbreiding:DEEL I0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en handelsbenaming(en):0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het/de voertuig/onderdeel/technische eenheid (1) (2) is aangebracht:0.3.1. Plaats van dat merkteken:0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (1) (3):0.5. Naam en adres van de fabrikant van het basisvoertuig:0.7. Ingeval van onderdelen en afzonderlijke technische eenheden: plaats en methode van aanbrengen van het EG-goedkeuringsmerkteken:0.8. Naam/namen en adres(sen) van de assemblagefabriek(en):DEEL II1. Eventuele aanvullende inlichtingen (zie addendum):2. Met de keuring belaste technische dienst:3. Datum van het beproevingsrapport:4. Nummer van het beproevingsrapport:5. Eventuele opmerkingen (zie addendum):6. Plaats:7. Datum:8. Handtekening:9. Bijgaand is de lijst aangehecht van de documenten waaruit het informatiepakket bestaat dat door de keuringsinstantie wordt bewaard. Die documenten werden op verzoek toegezonden.(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.(2) Indien het type-identificatienummer tekens omvat die niet van belang zijn voor de beschrijving van het typevoertuig, het onderdeel of de technische eenheid waarop dit inlichtingenformulier betrekking heeft, dient dit in de documentatie te worden aangegeven door middel van het symbool "?" (bij voorbeeld ABC??123??).(3) Als gedefinieerd in bijlage II, onder A, van Richtlijn 70/156/EEG.Addendum bij EG-typegoedkeuringsformulier nr. ........betreffende de typegoedkeuring van een voertuig met betrekking tot Richtlijn 77/389/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . . /. . . /EG1. Aanvullende inlichtingen1.1. Plaats:1.2. Bevestigingswijze:5. Opmerkingen:>EIND VAN DE GRAFIEK>"4. De huidige bijlage wordt bijlage II.In punt 1.2 wordt "bijlage I" vervangen door "bijlage II, onder A,".


Avis juridique important

|

31987L0345

Richtlijn 87/345/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot wijziging van Richtlijn 80/390/EEG tot coördinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs

Publicatieblad Nr. L 185 van 04/07/1987 blz. 0081 - 0083 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0165  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0165

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 22 juni 1987  tot wijziging van Richtlijn 80/390/EEG tot cooerdinatie van de eisen gesteld aan de opstelling van, het toezicht op en de verspreiding van het prospectus dat gepubliceerd moet worden voor de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs  (87/345/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 54, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat de Raad op 17 november 1986 Richtlijn 86/566/EEG tot wijziging van de eerste richtlijn van 11 mei 1960 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag (3) heeft vastgesteld; dat als gevolg daarvan het aantal grensoverschrijdende verzoeken om toelating tot een officiële notering waarschijnlijk zal toenemen;  Overwegende dat in artikel 24 van Richtlijn 80/390/EEG (4), gewijzigd bij Richtlijn 82/148/EEG (5), is bepaald dat wanneer toelating van effecten tot de officiële notering aan effectenbeurzen in verschillende Lid-Staten wordt aangevraagd, de bevoegde autoriteiten moeten samenwerken en trachten voor het prospectus één tekst te accepteren voor gebruik in alle betrokken Lid-Staten;  Overwegende dat die bepaling niet leidt tot volledige wederzijdse erkenning van de prospectussen en dat het derhalve dienstig is die richtlijn te wijzigen ten einde die erkenning vast te leggen;  Overwegende dat wederzijdse erkenning een belangrijke stap op de weg naar de totstandbrenging van de interne markt van de Gemeenschap betekent;  Overwegende dat in dit verband nader dient te worden bepaald welke autoriteiten bevoegd zijn voor het toezicht op en de goedkeuring van het prospectus in geval van gelijktijdige aanvrage om toelating tot de officiële notering in verschillende Lid-Staten;  Overwegende dat wederzijdse erkenning slechts plaatsvindt voor zover Richtlijn 80/390/EEG en de richtlijn waarnaar zij verwijst, zijn overgenomen in de wetgeving van de Lid-Staat wiens bevoegde autoriteiten het prospectus goedkeuren;  Overwegende dat wederzijdse erkenning van het prospectus op zich geen recht geeft op toelating tot de officiële notering;  Overwegende dat het wenselijk is te voorzien in de uitbreiding via door de Gemeenschap met derde landen te sluiten overeenkomsten, van de erkenning, op basis van wederkerigheid, van uit die landen afkomstige prospectussen;  Overwegende dat voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek dient te worden voorzien in een overgangsperiode om rekening te houden met de voor deze Lid-Staten in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 86/566/EEG bepaalde termijnen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Afdeling IV van Richtlijn 80/390/EEG wordt vervangen door de volgende afdelingen en de afdelingen V en VI worden de afdelingen VIII en IX:  »AFDELING IV  Vaststelling van de bevoegde autoriteit  Artikel 24  Wanneer voor dezelfde effecten gelijktijdig of kort na elkaar toelating tot de officiële notering aan effectenbeurzen die gelegen of werkzaam zijn in verschillende Lid-Staten, met inbegrip van de Lid-Staat waarin de statutaire zetel van de uitgevende instelling is gevestigd, wordt aangevraagd, moet het prospectus in overeenstemming met de in deze richtlijn vervatte voorschriften worden opgesteld in de Lid-Staat waarin de uitgevende instelling haar statutaire zetel heeft en worden goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten van die Staat; indien de statutaire zetel van de uitgevende instelling niet is gevestigd in een van deze Lid-Staten, kiest de uitgevende instelling uit deze Staten de Staat waarvan de wettelijke voorschriften zullen gelden voor de opstelling en goedkeuring van het prospectus.  AFDELING V  Wederzijdse erkenning  Artikel 24 bis  1. Wanneer het prospectus overeenkomstig artikel 24 is goedgekeurd, moet het, behoudens eventuele vertaling, door de andere Lid-Staten waarin toelating  tot de officiële notering is aangevraagd, worden erkend, zonder dat de goedkeuring van de bevoegde autoriteiten van die Staten moet worden verkregen en zonder dat deze autoriteiten de opneming van aanvullende informatie in het prospectus kunnen eisen. Wel kunnen de bevoegde autoriteiten eisen dat in het prospectus specifieke inlichtingen voor de markt van het land van toelating worden opgenomen, inzonderheid betreffende de fiscale regeling voor de opbrengsten, de instellingen die in dat land met de financiële dienst van de uitgevende instelling zijn belast, alsmede de wijze van bekendmaking van berichten voor beleggers.  2. Het door de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 24 goedgekeurde prospectus moet worden erkend in de andere Lid-Staat waarin toelating tot de officiële notering wordt aangevraagd, ook indien voor het prospectus krachtens deze richtlijn een gedeeltelijke ontheffing of afwijking is toegestaan, mits:  a) deze ontheffing of afwijking behoort tot een categorie die wordt erkend door de desbetreffende voorschriften van de andere betrokken Lid-Staat en  b) dezelfde omstandigheden als die welke deze ontheffing of afwijking rechtvaardigen, eveneens aanwezig zijn in de andere betrokken Lid-Staat, en er aan deze ontheffing of afwijking geen andere voorwaarden zijn verbonden die de bevoegde autoriteiten van die Staat ertoe zouden kunnen brengen deze ontheffing of afwijking te weigeren.  Ook indien niet is voldaan aan de voorwaarden onder a) en b), kan de betrokken Lid-Staat zijn bevoegde autoriteiten toestaan het door de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 24 goedgekeurde prospectus te erkennen.  3. Bij goedkeuring van het prospectus verstrekken de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 24 aan de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten waarin toelating tot de officiële notering is aangevraagd, een verklaring waarin deze goedkeuring wordt vermeld. Indien krachtens deze richtlijn een gedeeltelijke ontheffing of afwijking is toegestaan, wordt dit met opgaven van de redenen in de verklaring vermeld.  4. Bij de aanvrage om toelating tot de officiële notering verstrekt de uitgevende instelling aan de bevoegde autoriteiten van elke van de andere Lid-Staten waarin zij om toelating verzoekt, het ontwerp van prospectus dat zij overweegt in die Staat te gebruiken.  5. De Lid-Staten kunnen de toepassing van dit artikel beperken tot de prospectussen afkomstig van uitgevende instellingen die hun statutaire zetel hebben in een Lid-Staat.  Artikel 24 ter  1. Wanneer voor effecten, waarvoor gelijktijdig of kort na elkaar toelating tot de officiële notering aan in onderscheiden Lid-Staten gelegen effectenbeurzen is aangevraagd, overeenkomstig deze richtlijn op het ogenblik van de openbare aanbieding een prospectus is opgesteld en goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten in de zin van artikel 24 binnen drie maanden voorafgaande aan de aanvraag tot toelating in die Staat, moet dat prospectus, behoudens eventuele vertaling, als toelatingsprospectus worden erkend in de andere Lid-Staten waar toelating tot de officiële notering wordt aangevraagd, zonder dat de goedkeuring van de bevoegde autoriteiten van die Staten moet worden verkregen en zonder dat deze autoriteiten de opneming van aanvullende informatie in het prospectus kunnen eisen. Wel kunnen deze autoriteiten eisen dat in het prospectus specifieke inlichtingen voor de markt van het land van toelating worden opgenomen, inzonderheid betreffende de fiscale regeling voor de opbrengsten, de instellingen die in dat land met de financiële dienst zijn belast, alsmede de wijze van bekendmaking van berichten voor beleggers.  2. De leden 2, 3, 4 en 5 van artikel 24 bis zijn van toepassing op het in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde geval.  3. Artikel 23 is van toepassing met betrekking tot iedere wijziging die zich voordoet tussen het ogenblik waarop de inhoud van het in lid 1 van het onderhavige artikel bedoelde prospectus wordt vastgesteld en het ogenblik waarop de officiële notering ingaat.  AFDELING VI  Samenwerking  Artikel 24 quater  1. De bevoegde autoriteiten verlenen elkaar alle medewerking die nodig is om hun taak te vervullen en zij verstrekken elkaar daartoe alle vereiste inlichtingen.  2. Wanneer voor effecten die onmiddellijk of op termijn toegang geven tot het maatschappelijk kapitaal toelating tot de officiële notering wordt aangevraagd in een of meer andere Lid-Staten dan die waar zich de statutaire zetel bevindt van de instelling die de aandelen uitgeeft waarop deze effecten recht geven, terwijl de aandelen van deze instelling reeds in die laatste Staat tot de officiële notering zijn toegelaten, kunnen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van toelating pas een besluit nemen na raadpleging van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar de statutaire zetel is gevestigd van de instelling die de betrokken aandelen uitgeeft.  3. Wanneer de toelating tot de officiële notering wordt aangevraagd voor een effect dat minder dan zes maanden tevoren reeds in een andere Lid-Staat tot de officiële notering is toegelaten, nemen de bevoegde autoriteiten tot wie de aanvraag is gericht, contact op met de autoriteiten die het effect reeds tot de officiële notering hebben toegelaten, en ontheffen zij de uitgevende instelling voor zover mogelijk van de verplichting een nieuw prospectus op te stellen, behoudens een eventueel noodzakelijke bijwerking, vertaling of aanvulling overeenkomstig de speciale eisen die de betrokken Lid-Staat stelt. Artikel 25  1. De Lid-Staten bepalen dat alle personen die werkzaam zijn of werkzaam zijn geweest bij de bevoegde autoriteiten, aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Dit houdt in dat de vertrouwelijke inlichtingen die zij beroepshalve ontvangen, aan geen enkele persoon of autoriteit bekend mogen worden gemaakt, tenzij dit krachtens wettelijke voorschriften geschiedt.  2. Lid 1 belet evenwel niet dat de bevoegde autoriteiten van verschillende Lid-Staten de in deze richtlijn bedoelde inlichtingen uitwisselen. Op de aldus uitgewisselde inlichtingen is het beroepsgeheim van toepassing dat in acht moet worden genomen door de personen die werkzaam zijn of werkzaam zijn geweest bij de bevoegde autoriteiten die deze inlichtingen ontvangen.  3. Onverminderd de gevallen die onder het strafrecht vallen, mogen de bevoegde autoriteiten die de inlichtingen krachtens artikel 24 quater, lid 1, ontvangen, deze slechts gebruiken voor de uitoefening van hun taken of in het kader van administratieve beroepen of gerechtelijke procedures betreffende die uitoefening.  AFDELING VII  Onderhandelingen met derde landen  Artikel 25 bis  De Gemeenschap kan, door middel van overeenkomstig het Verdrag met een of meer derde landen gesloten overeenkomsten, op basis van wederkerigheid de toelatingsprospectussen die zijn opgesteld en aan toezicht onderworpen overeenkomstig de voorschriften van dat derde land of die derde landen, erkennen als zijnde in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn, mits de betrokken voorschriften de beleggers een bescherming bieden die gelijkwaardig is met die welke door deze richtlijn wordt geboden, ook indien die voorschriften verschillen van de bepalingen van deze richtlijn.".  Artikel 2  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek gelden als uiterste datum evenwel 1 januari 1991 onderscheidenlijk 1 januari 1992.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 22 juni 1987.  Voor de Raad  De Voorzitter  L. TINDEMANS  (1) PB nr. C 125 van 11. 5. 1987, blz. 173.  (2) PB nr. C 150 van 9. 6. 1987, blz. 18.  (3) PB nr. L 332 van 26. 11. 1986, blz. 22.  (4) PB nr. L 100 van 17. 4. 1980, blz. 1.  (5) PB nr. L 62 van 5. 3. 1982, blz. 22.


Avis juridique important

|

31971L0127

Richtlijn 71/127/EEG van de Raad van 1 maart 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende achteruitkijkspiegels van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 068 van 22/03/1971 blz. 0001 - 0017 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0165  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1971(I) blz. 0122  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0165  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1971(I) blz. 0136  - 0151 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0110  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0247  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0247

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 1 maart 1971  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende achteruitkijkspiegels van motorvoertuigen   ( 71/127/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder andere betrekking hebben op de achteruitkijkspiegels ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regeling , met name ten einde voor ieder type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) te kunnen invoeren ;  Overwegende dat een reglementering inzake achteruitkijkspiegels niet slechts betrekking dient te hebben op de voorschriften omtrent de montage daarvan op de voertuigen , doch tevens op de constructie van deze spiegels ;  Overwegende dat iedere Lid-Staat door een voor de achteruitkijkspiegels geldende geharmoniseerde goedkeuringsprocedure kan vaststellen of aan de gemeenschappelijke constructie - en keuringseisen is voldaan , en de overige Lid-Staten van zijn bevindingen in dezen in kennis kan stellen door toezending van een afschrift van het voor elk type achteruitkijkspiegel opgestelde goedkeuringsformulier ; dat het aanbrengen van een E.E.G.-goedkeuringsmerk op alle met het toegelaten type overeenstemmende exemplaren technische controle in de overige Lid-Staten overbodig maakt ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Iedere Lid-Staat keurt ieder type achteruitkijkspiegel goed , dat voldoet aan de in bijlage I , punt 2 , vermelde constructie - en keuringseisen .  2 . De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend , treft de nodige maatregelen om , desnoods in samenwerking met de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten , voor zover noodzakelijk te controleren of de produktie in overeenstemming is met het goedgekeurde type . Deze controle blijft beperkt tot steekproeven .  Artikel 2  De Lid-Staten kenne de fabrikant of diens gevolmachtigde een E.E.G.-goedkeuringsmerk toe , van het in bijlage I , punt 2.6 , van deze richtlijn vastgestelde model voor ieder type achteruitkijkspiegel dat door hen krachtens artikel 1 wordt goedgekeurd .  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen achteruitkijkspiegels van een krachtens artikel 1 toegelaten type en andere inrichtigen .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van achteruitkijkspiegels , voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk , niet verbieden om redenen in verband met hun constructie of werking .  2 . Deze bepalingen beletten evenwel niet dat een Lid-Staat dergelijke maatregelen neemt ten aanzien van achteruitkijkspiegels die weliswaar het E.E.G.-goedkeuringsmerk dragen , doch systematisch niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde prototype .  Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onmiddellijk ter kennis van de overige Lid-Staten en van de Commissie , onder opgave van de redenen van zijn beslissing . Het bepaalde in artikel 5 is eveneens van toepassing .  Er is geen overeenstemming in de zin van de eerste alinea met het goedgekeurde prototype , wanneer niet is voldaan aan de voorschriften van de punten 2.1 , 2.2 en 2.4 van bijlage I .  Artikel 4  De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen één maand aan de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten een afschrift van de goedkeuringsformulieren voor elk type achteruitkijkspiegel dat zij goedkeuren of weigeren goed te keuren .  Artikel 5  1 . Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , vaststelt dat verscheidene achteruitkijkspiegels , voorzien van hetzelfde goedkeuringsmerk , niet in overeenstemming zijn met het door hem toegelaten type , neemt hij de nodige maatregelen opdat de overeenstemming van de produktie met het toegelaten type wordt verzekerd . De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen , die eventueel zelfs intrekking van de E.E.G.-goedkeuring kunnen inhouden . Deze instanties nemen dezelfde maatregelen wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld .  2 . De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een maand in kennis van de intrekking van een verleende E.E.G.-goedkeuring en van de beweegredenen daarvan .  3 . Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , het hem ter kennis gebrachte gebrek aan overeenstemming betwist , trachten de betrokken Lid-Staten het geschil op te lossen . De Commissie wordt op de hoogte gehouden . Voor zover nodig pleegt zij het dienstige overleg ten einde tot een oplossing te komen .  Artikel 6  Elke beschikking houdende weigering of intrekking van de goedkeuring , dan wel verbod van het op de markt brengen of het gebruik , genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn , moet nauwkeurig worden gemotiveerd . Deze beschikking wordt ter kennis gebracht van de belanghebbende onder opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend .  Artikel 7  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen in verband met zijn achteruitkrijkspiegels , indien deze het E.E.G.-goedkeuringsmerk dragen en overeenkomstig de voorschriften van punt 3 van bijlage I zijn gemonteerd .  Artikel 8  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig met of zonder carrosserie , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur , bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen , met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen , landbouwtractoren , landbouwmachines en machines voor openbare werken .  Artikel 9  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen I , II en III , aan te passen aan de technische vooruitgang , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van de richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan .  Artikel 10  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 1 maart 1971 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . SCHUMANN  ( 1 ) PB nr . C 160 van 18 . 12 . 1969 , blz . 7 .  ( 2 ) PB nr . C 48 van 16 . 4 . 1969 , blz . 16 .  ( 3 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  BIJLAGE I  1 . DEFINITIES  1.1 . Onder " achteruitkijkspiegel " wordt verstaan een inrichting welke ten doel heeft , binnen een in punt 3.5 geometrisch omschreven zichtveld een duidelijk zicht naar achteren te verschaffen , dat binnen redelijke grenzen niet wordt belemmerd door delen van het voertuig of door de inzittenden van het voertuig .  1.2 . Onder " binnenspiegel " wordt verstaan een inrichting , als omschreven onder punt 1.1 , die is aangebracht aan de binnenzijde van het koetswerk .  1.3 . Onder " buitenspiegel " wordt verstaan een inrichting , als omschreven onder punt 1.1 , die is aangebracht aan de buitenzijde van het voertuig .  1.4 . Onder " klasse van achteruitkijkspiegels " worden verstaan alle achteruitkijkspiegels die één of meer gemeenschappelijke kenmerken of functies bezitten . Binnenspiegels worden ingedeeld in klasse I . Buitenspiegels worden ingedeeld in de klassen II of III .  1.5 . Onder " voertuigen van categorie A " worden verstaan alle voertuigen met een maximaal technisch toelaatbaar gewicht van meer dan 3,5 ton .  1.6 . Onder " voertuigen van categorie B " worden verstaan alle voertuigen met een maximaal technisch toelaatbaar gewicht van ten hoogste 3,5 ton .  1.7 . Onder " oogpunten van de bestuurder " worden verstaan twee 65 mm van elkaar liggende punten die zich op 635 mm boven het in bijlage III omschreven punt H behorend bij de plaats van de bestuurder bevinden . De rechte lijn die deze twee punten verbindt staat loodrecht op een verticaal vlak in de lengterichting van het voertuig . Het midden van het tussen deze twee oogpunten gelegen lijnstuk ligt in een verticaal vlak in de lengterichting door het midden van het stuurwiel . Loopt dit vlak niet door het schijnbare midden van de zitplaats van de bestuurder , dan moet het dienovereenkomstig zijwaarts worden verschoven .  1.8 . Met " R " wordt het gemiddelde van de hoofdkromtestralen aangeduid , gemeten in het midden van de spiegel en uitgedrukt in millimeters .  2 . VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE E.E.G.-GOEDKEURING VAN ACHTERUITKIJKSPIEGELS  2.1 . Algemene specificaties  2.1.1 . Elke achteruitkijkspiegel moet verstelbaar zijn .  2.1.2 . De omtrek van het spiegeloppervlak van achteruitkijkspiegels moet gevat zijn in een huis met een afgeronde rand waarvan de kromtestraal ten minste 3,5 mm bedraagt .  2.1.3 . Geen enkel onderdeel van een buitenspiegel mag enig uitstekend deel bevatten met een kromtestraal van minder dan 3,5 mm .  2.2 . Afmetingen  2.2.1 . Binnenspiegels ( klasse I )  Het spiegeloppervlak moet van zodanige afmetingen zijn dat hierin een rechthoek past met een zijde van 4 cm en een zijde van  15 cm maal 1/1 + 1000/R  2.2.2 . Buitenspiegels ( klassen II en III )  2.2.2.1 . Het spiegeloppervlak moet van zodanige afmetingen zijn dat hierin :   - een rechthoek past met een hoogte van 4 cm en met een basis van a centimeter ,   - een lijnstuk past , evenwijdig aan de hoogte van de rechthoek , waarvan de lengte in centimeters een waarde b heeft .  2.2.2.2 . De minimumwaarden van a en b zijn in onderstaande tabel aangegeven :  Klasse achteruitkijkspiegel * Voertuigcategorie waarvoor de achteruitkijkspiegels zijn bestemd * a * b *  II * A * 17/1 + 1000/R * 20 *  III * B * 17/1 + 1000/R * 7 *  2.3 . Spiegeloppervlak en reflectiecoëfficiënt  2.3.1 . Het spiegeloppervlak dient begrensd te zijn door een kromme met een convexe vorm .  2.3.2 . Het spiegeloppervlak moet ondanks weersinvloeden bij normale gebruiksomstandigheden de in punt 2.3.5 voorgeschreven eigenschappen behouden .  2.3.3 . De spiegeloppervlakken moeten bestaan uit vlakke of sferisch convexe spiegels . Op elk punt van het centrale deel van de spiegel mag het verschil tussen de hoofdkromtestralen niet meer bedragen dan 0,25 R .  2.3.4 . Het in punt 1.8 gedefinieerde gemiddelde R van de kromtestralen mag niet kleiner zijn dan de volgende waarden :   - 1.800 mm voor achteruitkijkspiegels van klasse II ,   - 1.200 mm voor achteruitkijkspiegels van de klassen I en III .  2.3.5 . De normale reflectiecoëfficiënt mag niet minder bedragen dan 35 % . Indien de spiegel een antiverblindingsstand heeft , mag de normale reflectiecoëfficiënt in de antiverblindingsstand niet minder bedragen dan 4 % . De kleuren van de in het wegverkeer gebezigde signalen moeten in de spiegel kunnen worden herkend .  2.4 . Beproeving  2.4.1 . De achteruitkijkspiegels worden op het aan de spiegelarm of aan de spiegelbevestigingssteun gemonteerde spiegelhuis onderworpen aan de in de punten 2.4.2 en 2.4.3 beschreven slag - en buigingsproeven .  2.4.2 . Slagproef  2.4.2.1 . Beschrijving van de beproevingsinrichting  2.4.2.1.1 . De beproevingsinrichting bestaat uit een slingerinrichting met een slinger waaraan een hamer is bevestigd . Op een vast met het frame van de slingerinrichting verbonden steun kunnen de te beproeven spiegels worden bevestigd  ( figuur 1 ) .  Figuur 1 : zie P.b .  2.4.2.1.2 . De zijde van de hamer welke als stootvlak dient , moet de vorm hebben van een bolsegment met een doorsnede van 165 min of meer 5 mm . Zij is van onbuigzaam materiaal en bedekt met een 5 mm dikke laag rubber met een Shorehardheid A 50 .  2.4.2.1.3 . Het slagcentrum van de slinger ligt in het midden van het bolsegment dat als hamer dient . De afstand van het slagcentrum tot de draaiingsas van de slinger bedraagt 1 m min of meer 10 mm . De totale massa van de slinger , betrokken op het slagcentrum , is m0 = 6,8 kg min of meer 50 g  ( het verband tussen m0 , de totale massa m van de slinger en de afstand 1 tussen het zwaartepunt van de slinger en het draaipunt wordt gegeven door de vergelijking m0 = m 1/a ) .  2.4.2.2 . Beschirijving van de proef  2.4.2.2.1 . De achteruitkijkspiegels worden zodanig op de steun bevestigd dat laatstgenoemde geen weerstand kan bieden aan een verplaatsing van de bewegende delen van de achteruitkijkspiegels . De bevestiging van de achteruitkijkspiegel op de steun en de instelling van de arm van de spiegel geschieden op de door de aanvrager aanbevolen wijze .  2.4.2.2.2 . Indien de achteruitkijkspiegels voorzien zijn van inrichtingen voor de regeling van de afstand tot de voet , moeten deze op de kleinste waarde worden ingesteld .  2.4.2.2.3 . Bij de beproeving laat men de hamer van een hoogte vallen die overeenkomt met een hoek van 60 * van de slinger ten opzichte van de verticaal en wel zo dat de hamer de spiegel treft op het ogenblik waarop de slinger zijn verticale stand bereikt , waarbij het trefpunt van de hamer zich bevindt op een horizontale lijn door het slagcentrum van de slinger .  2.4.2.2.4 . De achteruitkijkspiegels worden in de verschillende , hieronder aangegeven omstandigheden beproefd .  2.4.2.2.4.1 . Binnenspiegels  Proef 1 - Loodrecht op het spiegeloppervlak , waarbij het trefpunt zodanig wordt gekozen dat de richting van de slag op de spiegel door het punt gaat waar het spiegelhuis aan de spiegelarm of aan de spiegelbevestigingssteun is bevestigd . De slag is tegen het spiegeloppervlak gericht .  Proef 2 - Op de rand van het spiegelhuis , en wel zodanig dat dit onder een hoek van 45 * ten opzichte van het spiegeloppervlak wordt getroffen en de slag plaatsvindt in het horizontale vlak door het punt waar het spiegelhuis aan de spiegelarm of de spiegelbevestigingssteun is bevestigd . De slag is gericht tegen het spiegeloppervlak .  2.4.2.2.4.2 . Buitenspiegels  Proef 1 - Loodrecht op het spiegeloppervlak , waarbij het trefpunt zodanig wordt gekozen dat de richting van de slag op de spiegel door het punt gaat waar het spiegelhuis aan de spiegelarm of de spiegelbevestigingssteun is bevestigd ( zelfde wijziging als bij proef 1 , beschreven in punt 2.4.2.2.4.1 ) .  Proef 1' - De achteruitkijkspiegel wordt aan de achterzijde getroffen op de spiegelarm of op de spiegelbevestigingssteun ( waarbij de afstand van de hamer tot het bevestigingsvlak dezelfde is als bij proef 1 en de spiegel loodrecht op de baan van het slagcentrum staat ) .  Proef 2 - Op de rand van het spiegelhuis , en wel zodanig dat dit onder een hoek van 45 * ten opzichte van het spiegeloppervlak wordt getroffen en de slag plaatsvindt in het horizontale vlak door het punt waar het spiegelhuis aan de spiegelarm of de spiegelbevestigingssteun is bevestigd . De slag is gericht tegen het spiegeloppervlak .  2.4.2.2.4.3 . Algemene opmerkingen  2.4.2.2.4.3.1 . Indien de aan de proeven onderworpen achteruitkijkspiegels geen duidelijk als zodanig herkenbare bevestigingssteun of arm bezitten of indien het bevestigingspunt zich op de omtrek van de spiegel bevindt , wordt het midden van de spiegel als referentiepunt aangehouden  2.4.2.2.4.3.2 . Kunnen de in punt 2.4.2.2 genoemde proeven niet worden uitgevoerd , dan wordt het trefpunt naar boven verlegd in het symmetrievlak van de slinger , en wel zodanig dat het laagste punt van de hamer zich op 40 mm van het bevestigingsvlak bevindt .  2.4.3 . Buigproef op het aan de spiegelarm of aan de spiegelbevestigingssteun gemonteerde spiegelhuis  2.4.3.1 . Beschrijving van de proef  Het spiegelhuis wordt op zodanige wijze horizontaal in een apparaat geplaatst , dat de spiegelarm of de spiegelbevestigingssteun stevig kan worden vastgezet . Door middel van een aanslag met een breedte van 15 mm dat de volledige breedte van het spiegelhuis bedekt , wordt het uiteinde dat , in de richting van de grootste afmeting van het spiegelhuis , het dichtst bij het punt ligt waar het spiegelhuis en de spiegelarm aan elkaar zijn bevestigd , vastgezet .  Aan het andere uiteinde wordt een soortgelijke aanslag op het spiegelhuis geplaatst en daarop wordt de voorgeschreven proefbelasting uitgeoefend ( figuur 2 ) .  Figuur 2 : zie P.b .  2.4.3.2 . De proefbelasting bedraagt 25 kg en wordt gedurende een minuut uitgeoefend .  2.5 . Interpretatie van de resultaten  2.5.1 . Bij alle in punt 2.4.2 . genoemde proeven dient de slinger na de botsing zijn beweging voort te zetten en daarbij een hoek bereiken van ten minste 20 * ten opzichte van de verticaal .  2.5.2 . Bij breuk van de arm of de steun van de spiegel tijdens de onder punt 2.4.2 genoemde proeven , mag het overblijvende gedeelte niet meer dan 1 cm buiten de voet uitsteken . Indien de arm of steun losraakt , mag het overblijvende deel van de voet geen gevaarlijke uitstekende delen bezitten .  2.5.3 . Tijdens de onder 2.4.2 en 2.4.3 genoemde proeven mag de spiegel niet breken . Het breken van de spiegel wordt echter aanvaard indien aan een van beide onderstaande voorwaarden is voldaan :  2.5.3.1 . De stukken blijven in de bodem van het spiegelhuis vastzitten of blijven vastgehecht aan een oppervlak dat vast met het spiegelhuis is verbonden , terwijl het oppervlak waarover stukken zijn losgelaten niet breder is dan 5 mm ;  2.5.3.2 . De spiegel is uit veiligheidsglas vervaardigd .  2.6 . Goedkeuringsmerk  2.6.1 . Het goedkeuringsmerk bestaat uit een rechthoek , waarin een kleine letter " e " is geplaatst , gevolgd door het onderscheidingsnummer of de onderscheidingsletter van het land dat de goedkeuring heeft verleend ( 1 voor Duitsland , 2 voor Frankrijk , 3 voor Italië , 4 voor Nederland , 6 voor België en L voor Luxemburg ) en uit een goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer van het voor het prototype ingevulde goedkeuringsformulier en dat op een willekeurige plaats nabij de rechthoek is aangebracht .  2.6.2 . Het vorenbedoelde goedkeuringsmerk  ( symbool en nummer ) moet op het belangrijkste gedeelte van de achteruitkijkspiegel worden aangebracht , en wel zodanig dat het onuitwisbaar en goed zichtbaar is , ook wanneer de achteruitkijkspiegel op het voertuig is aangebracht .  Voorbeeld van een E.E.G.-goedkeuringsmerk ( 1 ) : zie P.b .  ( 1 ) De in de tekening gebruikte nummers zijn willekeurig gekozen .  3 . VOORSCHRIFTEN VOOR DE BEVESTIGING OP DE VOERTUIGEN  3.1 . Algemeen  3.1.1 . Elke achteruitkijkspiegel moet zodanig zijn bevestigd dat hij onder normale rij-omstandigheden niet uit zijn stand wordt gebracht .  3.1.2 . Buitenspiegels die zijn aangebracht op voertuigen van categorie A moeten tot klasse II behoren ; buitenspiegels die zijn aangebracht op voertuigen van categorie B moeten tot klasse III behoren .  3.2 . Aantal  3.2.1 . Elk voertuig moet zijn uitgerust met een binnenspiegel en een op de linkerzijde van het voertuig aangebrachte buitenspiegel .  3.2.2 . Indien niet is voldaan aan de onder 3.5 gestelde voorwaarden betreffende het zichtveld van de binnenspiegel , wordt een rechts op het voertuig aangebrachte buitenspiegel geëist . In dit geval is , indien de binnenspiegel geen zicht naar achteren mogelijk maakt , zijn aanwezigheid niet voorgeschreven .  3.3 . Plaatsing  3.3.1 . De achteruitkijkspiegels moeten zodanig zijn aangebracht dat de bestuurder , in normale houding achter het stuur zittende , de weg achter het voertuig kan overzien .  3.3.2 . De buitenspiegels moeten zichtbaar zijn door het deel van de voorruit dat door de ruitenwisser wordt bestreken of door de zijruiten . Deze bepaling is niet van toepassing op buitenspiegels die rechts zijn aangebracht op voertuigen van de internationale categorieën M2 en M3 in de zin van de richtlijn van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangers daarvan .  3.3.3 . Bij voertuigen met het stuur links moet de voorgeschreven buitenspiegel links op het voertuig zijn aangebracht en wel op zodanige wijze dat de hoek tussen het verticale vlak door de lengteas van het voertuig en het verticale vlak door het midden van de spiegel en door het midden van het lijnstuk tussen de oogpunten van de bestuurder , niet groter is dan 55 * .  3.3.4 . De buitenspiegel mag niet aanzienlijk verder buiten het profiel van het voertuig uitsteken dan noodzakelijk is om aan de in punt 3.5 voorgeschreven eisen inzake het zichtveld te voldoen .  3.3.5 . Indien de onderkant van een achteruitkijkspiegel zich bij een beladen voertuig op minder dan 2 m afstand van het wegdek bevindt , mag deze buitenspiegel niet verder dan 0,20 m uitsteken buiten de uiterste breedte die het voertuig zou bezitten indien deze buitenspiegel niet was aangebracht .  3.3.6 . Onder de voorwaarden , bepaald in de punten 3.3.4 en 3.3.5 . mogen de buitenspiegels uitsteken buiten de toegestane maximale breedte van het voertuig .  3.4 . Verstelbaarheid  3.4.1 . De binnenspiegel moet door de bestuurder , in normale rijhouding kunnen worden versteld .  3.4.2 . De aan de zijde van de bestuurder gemonteerde buitenspiegel moet vanuit de binnenzijde bij gesloten portier kunnen worden versteld . De vergrendeling in een bepaalde stand kan van buitenaf geschieden ( 1 ) .  3.4.3 . Aan de voorschriften van punt 3.4.2 behoeft niet te worden voldaan door buitenspiegels die na door een duw omgeklapt te zijn , zonder verstelling in de vroegere stand kunnen worden teruggebracht .  3.5 . Zichtveld  3.5.1 . Algemeen  De hieronder omschreven zichtvelden moeten worden verkregen met beide ogen , waarbij de ogen van de waarnemer worden vereenzelvigd met de in punt 1.7 omschreven " oogpunten van de bestuurder " . Zij worden bepaald bij een leeg voertuig met een waarnemer als inzittende . Zij moeten worden verkregen door ruiten waarvan de totale lichtdoorlatingsfactor hoger is dan 70 % .  3.5.2 . Binnenspiegel  Het zichtveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een vlak weggedeelte waarvan het midden in het verticale vlak door de lengteas van het voertuig ligt , kan overzien vanaf de horizon tot op een afstand van 60 m van de achterzijde van het voertuig en over een breedte van 20 m ( figuur 3 ) .  3.5.3 . Linker buitenspiegel  Het zichtveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een vlak en horizontaal weggedeelte met een breedte van 2,50 m kan overzien , welk gedeelte rechts wordt begrensd door het aan de lengteas evenwijdige verticale vlak door het meest linkse punt van de totale breedte , en wel vanaf een punt gelegen op 10 meter afstand achter de oogpunten van de bestuurder tot aan horizon  ( figuur 4 ) .  3.5.4 . Rechter buitenspiegel  Het zichtveld moet zodanig zijn dat de bestuurder ten minste een vlak en horizontaal weggedeelte met een breedte van 3,50 m kan overzien , welk gedeelte links wordt begrensd door het aan de lengteas evenwijdige verticale vlak door het meest rechtse punt van de totale breedte , en wel vanaf een punt gelegen op 30 meter afstand achter de oogpunten van de bestuurder tot aan de horizon .  Voorts moet de weg over een breedte van 0,75 m vanaf een afstand van 4 meter achter het verticale vlak door de oogpunten van de bestuurder zichtbaar worden ( figuur 4 ) .  Figuur 3 : zie P.b .  Figuur 4 : zie P.b .  ( 1 ) Er dient in de toekomst te worden bepaald dat buitenspiegels zonder vergrendelsysteem door de zich in rijhouding in het voertuig bevindende bestuurder bij gesloten portier moeten kunnen worden versteld .  Ten einde deze verbetering in de richtlijn op te nemen zal de procedure van artikel 9 worden gevolgd zodra de ontwikkeling van de techniek eenvoudige en economische methoden voor de fabricage en de bevestiging op het voertuig mogelijk zal hebben gemaakt .  BIJLAGE II  GOEDKEURINGSFORMULIER  Naam van de bevoegde instantie ...  Mededeling inzake de goedkeuring , weigering of intrekking daarvan voor een type achteruitkijkspiegel ...  Goedkeuringsnummer ...  1 . Fabrieks - of handelsmerk ...  2 . Klasse ( I , II , III ) ...  3 . Naam en adres van de fabrikant ...  4 . Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de fabrikant ...  5 . Voor goedkeuring aangeboden op ... ( datum )  6 . Keuringslaboratorium ...  7 . Datum en nummer van het laboratoriumrapport ...  8 . Datum van de goedkeuring/weigering/intrekking van de goedkeuring ( 1 ) ...  9 . Plaats ...  10 . Datum ...  11 . Bij dit formulier zijn de volgende stukken gevoegd , waarop het onderstaande goedkeuringsnummer is vermeld : ... ( beschrijving , tekeningen en schema's van de achteruitkijkspiegel ) .  12 . Eventuele opmerkingen ...  ... Handtekening  ( 1 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .  BIJLAGE III ( 1 )  TESTPROCEDURE VOOR DE VASTSTELLING VAN PUNT H  1 . Definitie  Het punt " H " geeft de positie van een inzittende aan ; het is het doorgangspunt , door een verticaal lengtevlak , van de theoretische draaiingsas tussen het been en de romp van een menselijk lichaam , voorgesteld door een proefpop .  2 . Vaststelling van punt H  2.1 . Voor de zitplaats van de bestuurder wordt een punt H vastgesteld .   ( 2.1.1 . )   ( 2.1.2 . )  2.2 . Bij iedere vaststelling van punt H moet de zitplaats in de door de fabrikant voorziene normale rijstand worden gezet , waarbij de rugleuning , indien deze verstelbaar is , ongeveer verticaal moet worden gezet .  3 . Kenmerken van de proefpop  3.1 . Er wordt een driedimensionale proefpop gebruikt , waarvan gewicht en omvang overeenkomen met die van een volwassene van gemiddelde grootte . Deze proefpop is afgebeeld in de figuren 1 en 2 .  3.2 . Deze proefpop bestaat uit :  3.2.1 . twee elementen waarvan het ene de rug en het andere het zitvlak van het lichaam voorstelt en die draaibaar zijn om een as die de draai-as tussen romp en dijen voorstelt . Het spoor van deze as op de zijde van de proefpop is het punt H van de proefpop ;  3.2.2 . twee elementen die de benen voorstellen en draaibaar verbonden zijn met het element dat het zitvlak voorstelt ;  3.2.3 . twee elementen die de voeten voorstellen en door gewrichten die de enkels voorstellen met de benen verbonden zijn ;  3.2.4 . bovendien is het element dat het zitvlak voorstelt voorzien van een waterpas voor het controleren van de dwarspositie .  3.3 . Op geschikte punten die de zwaartepunten van de lichaamselementen voorstellen worden gewichten die overeenkomen met het gewicht van ieder lichaamselement aangebracht , ten einde een proefpop met een totaal gewicht van ongeveer 75,8 kgf ( 74,4 daN ) te verkrijgen . Deze gewichten zijn aangegeven in figuur 2 .  4 . Plaatsing van de proefpop  De proefpop wordt op de volgende wijze op de zitplaats gezet :  4.1 . Het voertuig wordt op een horizontaal vlak geplaatst en de zitplaats wordt overeenkomstig de voorschriften van punt 2.2 ingesteld .  4.2 . De zitplaats wordt met een stuk stof overtrokken om de proefpop gemakkelijker op de juiste plaats te kunnen zetten .  4.3 . De proefpop wordt op de zitplaats gezet .  4.4 . De voeten van de proefpop worden als volgt gezet :  4.4.1 . De rechtervoet wordt in de ruststand op het gaspedaal gezet , terwijl de linkervoer zodanig wordt geplaatst dat het waterpas voor het controleren van de dwarspositie van het zitvlak horizontaal is .   ( 4.4.2 . )   ( 4.4.3 . )  4.5 . De gewichten worden op de dijen geplaatst , het zitvlak wordt weer in de stand gebracht waarin het waterpas horizontaal is en de gewichten worden op het element geplaatst dat het zitvlak voorstelt .  4.6 . De proefpop wordt door middel van het staafje der kniegewrichten van de rugleuning van de zitplaats weggedraaid en de rug wordt naar voren gebogen . Daarna wordt de proefpop opnieuw op haar plaats gezet door het zitvlak naar achteren te schuiven totdat men weerstand ontmoet ; ten slotte wordt de rug van de proefpop opnieuw naar achteren tegen de rugleuning van de zitplaats gedrukt .  4.7 . Op de proefpop wordt tweemaal een horizontale kracht van ongeveer 10,2 kgf ( 10 daN ) uitgeoefend . De richting en het aangrijpingspunt van de kracht zijn in figuur 2 met een zwarte pijl aangegeven .  4.8 . Eerst worden de gewichten van de rechter - en linkerzijde en vervolgens die van het bovenlichaam aangebracht . Daarbij moet het dwarswaterpas van de proefpop horizontaal worden gehouden .  4.9 . Terwijl het dwarswaterpas van de proefpop horizontaal wordt gehouden , wordt de rug naar voren gebogen tot de gewichten van het bovenlichaam zich boven het punt H bevinden , ten einde op deze wijze iedere wrijving tegen de rugleuning uit te schakelen .  4.10 . Nu wordt de rug voorzichtig weer opgericht , waarmede de pop helemaal op haar plaats is . Het dwarswaterpas van de proefpop moet horizontaal zijn . Is dit niet het geval , dan moet opnieuw te werk worden gegaan zoals hierboven vermeld .  5 . Resultaten  5.1 . Wanneer de proefpop overeenkomstig de voorschriften van punt 4 op haar plaats is gezet , geldt als punt H van de zitplaats het punt H dat op de proefpop is aangegeven .  5.2 . De cartesiaanse coordinaten van punt H moeten elk met een fout van ten hoogste 1 mm worden gemeten . Hetzelfde geldt voor de coordinaten van nauwkeurig bepaalde karakteristieke punten in het voertuig . De projecties van deze punten op het verticale vlak door de lengteas worden op een schema overgebracht .  Figuur 1 : zie P.b .  Figuur 2 : zie P.b .  Gewichtsverdeling * kg *  Rug en zitvlak * 16,6 *  Ruggewichten * 31,2 *  Zitvlakgewichten * 7,8 *  Heupgewichten * 6,8 *  Beengewichten * 13,2 *  Totaal : * 75,6 *  ( 1 ) De tekst van bijlage III is analoog aan die van reglement nr . 14 ; in het bijzonder de onderverdeling in punten is dezelfde ; indien een punt van reglement nr . 14 geen tegenhanger heeft in deze richtlijn , is het nummer ervan daarom pro memorie tussen haakjes aangegeven .


Avis juridique important

|

31980L1119

Richtlijn 80/1119/EEG van de Raad van 17 november 1980 betreffende de statistische registratie van het goederenvervoer over de binnenwateren

Publicatieblad Nr. L 339 van 15/12/1980 blz. 0030 - 0053 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 2 blz. 0127  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 16 Deel 2 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 2 blz. 0127  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0213  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0213

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 17 november 1980  betreffende de statistische registratie van het goederenvervoer over de binnenwateren  (80/1119/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 213,  Gezien de ontwerp-richtlijn ingediend door de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat de Commissie voor de vervulling van de haar bij het Verdrag opgedragen taken doorlopend dient te beschikken over coherente en synchrone statistische gegevens over de omvang en de ontwikkeling van het goederenvervoer over de binnenwateren in de Lid-Staten ; dat deze gegevens zowel tussen de Lid-Staten als met de gegevens betreffende andere takken van vervoer moeten kunnen worden vergeleken en betrekking dienen te hebben op het binnenlandse en internationale vervoer en op de doorvoer;  Overwegende dat bepaalde statistische gegevens met tussenpozen van minder dan een jaar moeten worden verstrekt, aangezien schommelingen gedurende het jaar in de vraag naar vervoer en in de vaaromstandigheden van invloed zijn op het goederenvervoer;  Overwegende dat ten einde te beschikken over voldoende informatie over de markt voor het goederenvervoer over de binnenwateren, afzonderlijke statistische gegevens over het vervoer op de belangrijkste verkeersrelaties noodzakelijk zijn;  Overwegende dat de in de verschillende Lid-Staten reeds beschikbare statistieken over het goederenvervoer op communautair niveau verder moeten worden geharmoniseerd;  Overwegende dat ter vergemakkelijking van de tenuitvoerlegging van de voorgestelde maatregelen bepaalde tijdslimieten voor het verstrekken van de vereiste statistische gegevens moeten worden vastgesteld;  Overwegende dat de Commissie bij de Raad een verslag moet indienen, zodat deze kan nagaan in hoeverre de ingediende statistische gegevens ertoe kunnen bijdragen de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken ; dat zij daarom de mogelijkheid moet openhouden, voorstellen in te dienen ter verbetering van de voor de opstelling van deze statistieken gebruikte methoden ; dat de Raad op voorstel van de Commissie moet besluiten tot de opstelling van statistieken over het goederenvervoer met zeeschepen over de binnenwateren en van statistieken over het internationale vervoer over de binnenwateren tussen gebieden;  Overwegende dat statistische gegevens noodzakelijk zijn voor de kennis van de omvang en de evolutie van de goederenvervoersmarkt ; dat het daarom gewenst is, dat de Gemeenschap gedurende een aanloopperiode aan de Lid-Staten een financiële bijdrage levert voor de uitvoering van de desbetreffende werkzaamheden,  (1)PB nr. C 85 van 8.4.1980, blz. 75. (2)Advies uitgebracht op 30 september 1980 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 1. Lid-Staten met een of meer binnenwateren houden statistische enquêtes naar het vervoer met binnenschepen, ongeacht het land waar deze schepen zijn geregistreerd of ingeschreven, van    - goederen, zowel in het kader van eigen vervoer als beroepsvervoer;       - goederen die in het land worden geladen of gelost of die op de nationale waterwegen het land slechts in doorvoer passeren.         2. In deze richtlijn wordt verstaan onder:    a) binnenwater : een kanaal, meer of ander wateroppervlak dat door natuurlijke of kunstmatige kenmerken geschikt is voor de scheepvaart, hoofdzakelijk met binnenschepen;       b) binnenschip : een schip, al dan niet voorzien van een aandrijfinstallatie, dat als binnenschip is geregistreerd of ingeschreven, met inbegrip van zeeschipbakken, en dat door ontwerp of bouw alleen voor het varen in beschermde wateren geschikt is.         3. Deze richtlijn is niet van toepassing op:    - het goederenvervoer met schepen met een laadvermogen van minder dan 50 ton;       - schepen die hoofdzakelijk voor het vervoer van passagiers worden gebruikt;       - veerponten;       - schepen die uitsluitend voor niet-commerciële doeleinden worden gebruikt door haven en andere autoriteiten;       - schepen die alleen voor bunkering of opslag worden gebruikt;       - niet voor goederenvervoer bestemde schepen zoals vissersschepen, baggerschuiten, drijvende werkplaatsen, woonboten en plezierboten.         4. De eerste statistische enquêtes worden vanaf 1 januari 1981 gehouden.   Artikel 2 1. De volgende gegevens worden geregistreerd:    a) het gewicht van de goederen in ton;       b) de belangrijkste verkeersrelaties:      - binnenlands vervoer, wanneer de goederen in een en dezelfde meldende Lid-Staat worden geladen en gelost, ongeacht het door het schip gevolgde traject;           - internationaal vervoer, wanneer de goederen in de meldende Lid-Staat hetzij worden geladen hetzij worden gelost, maar niet beide, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen geladen en geloste goederen;           - doorvoer, wanneer de goederen de meldende Lid-Staat passeren zonder te worden geladen, gelost of overgeladen.             In het geval van zeeschipbakken worden de goederen geacht te zijn geladen of gelost op de plaats waar de bakken van boord of aan boord van het moederschip worden gevaren of gehesen.       c) de aard van de goederen, overeenkomstig de in de eerste kolom van de in bijlage I opgenomen lijst;       d) de nationaliteit, dat wil zeggen het land waar het goederenvervoerende schip is geregistreerd of ingeschreven of bij gebreke daarvan het land waar de eigenaar van het schip zijn woonplaats heeft;       e) soort schip, overeenkomstig volgende naamlijst:      - motorschip      - motortankschip           - ander motorschip;           - sleepschip      - sleeptankschip           - ander sleepschip;           - duwbak (inclusief als duwbak ingezet sleepschip)      - tankduwbak           - andere duwbak (inclusief zeeschipbak);           - ander vrachtschip;             waarbij onder het gedeelte "tank-" wordt verstaan, dat het schip voor het vervoer van vloeibare of vloeibaar gemaakte massagoederen, met uitzondering van poedervormige goederen, bestemd is;       f) voor binnenlands vervoer, de nationale gebieden van lading of lossing overeenkomstig de in bijlage II opgenomen geografische nomenclatuur;        g) voor internationaal vervoer en doorvoer, de landen van lading of lossing overeenkomstig de in bijlage III opgenomen lijst;       h) de op de nationale waterwegen afgelegde afstand in kilometer.         2. De verplichting tot het verstrekken van de bij deze richtlijn vereiste gegevens geldt niet voor de Lid-Staten waar de totale hoeveelheid goederen die jaarlijks over de binnenwateren wordt vervoerd in het kader van internationaal vervoer of doorvoer, niet meer bedraagt dan 1 miljoen ton.   Artikel 3 1. Met uitzondering van de gegevens die krachtens de nationale wetgeving onder de statistische geheimhoudingsplicht vallen, delen de Lid-Staten zo spoedig mogelijk, en uiterlijk vijf maanden na het einde van de desbetreffende referentieperiode de statistische resultaten aan de Commissie mede.  2. De resultaten worden medegedeeld in de vorm van tabellen van de in bijlage IV opgenomen modellen.  3. Elektronisch bewerkte resultaten kunnen op informatiedragers worden ingediend, waarvan aard en indeling door de Commissie in overleg met de betrokken Lid-Staten worden vastgesteld.   Artikel 4 1. De Lid-Staten doen de Commissie uiterlijk op 31 december 1980 een uitvoerige beschrijving toekomen van de statistische enquêtemethoden die zullen worden gebruikt voor het verwerken van de gegevens en het berekenen van het aantal ton-kilometers.  2. De Commissie zal in samenwerking met de Lid-Staten de methodologische en technische problemen in verband met de statistische enquêtes bestuderen, ten einde oplossingen te zoeken die erop zijn gericht zo coherent en vergelijkbaar mogelijke gegevens te verkrijgen.   Artikel 5 1. De Commissie publiceert de daarvoor in aanmerking komende resultaten van de statistische enquêtes.  2. Vóór 1 januari 1983 dient de Commissie bij de Raad een verslag in over de bij de uitvoering van deze richtlijn opgedane ervaringen en stelt zij de nodige wijzigingen voor.  3. Binnen twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn besluit de Raad op voorstel van de Commissie tot de opstelling van statistieken over het goederenvervoer met zeeschepen over de binnenwateren en van statistieken over het internationale vervoer over de binnenwateren tussen gebieden.   Artikel 6 Gedurende de eerste drie jaar van uitvoering van de in deze richtlijn bedoelde statistische enquêtes wordt een financiële bijdrage in de uitgaven van de Lid-Staten aan hen toegekend, zulks binnen de grenzen van de daarvoor op de begroting van de Europese Gemeenschappen opgevoerde kredieten.   Artikel 7 De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1981 aan deze richtlijn te voldoen.   Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 17 november 1980.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. SANTER     BIJLAGE I LIJST VAN GOEDERENGROEPEN >PIC FILE= "T0014756">     BIJLAGE II GEOGRAFISCHE NOMENCLATUUR VAN DE GEBIEDEN  België  Vlaams gewest, behalve Antwerpen  Antwerpen  Région wallonne  Brussels gewest/Région bruxelloise  Bondsrepubliek Duitsland  Schleswig-Holstein  Hamburg  Nordostteil von Niedersachsen  Westteil von Niedersachsen  Südostteil von Niedersachsen  Bremen (Land)  Nordteil von Nordrhein-Westfalen  Ruhrgebiet  Südwestteil von Nordrhein-Westfalen  Ostteil von Nordrhein-Westfalen (Sieger-Sauerland  und Ostteil von Westfalen)  Nordteil von Hessen  Südteil von Hessen  Nordteil von Rheinland-Pfalz  Südteil von Rheinland-Pfalz  Nordbaden  Südbaden  Württemberg  Nordbayern (Franken)  Ostbayern (Oberpfalz und Niederbayern)  Südbayern (Schwaben und Oberbayern)  Saarland  Berlin (West)  Frankrijk  Ile-de-France  Champagne-Ardennes  Picardie  Haute-Normandie  Centre  Basse-Normandie  Bourgogne  Nord-Pas-de-Calais  Lorraine  Alsace  Franche-Comté  Pays de la Loire  Bretagne  Poitou-Charentes  Aquitaine  Midi-Pyrénées  Limousin  Rhône-Alpes  Auvergne  Languedoc-Roussillon  Provence-Alpes-Côte d'Azur  Italië  Piemonte  Valle d'Aosta  Liguria  Lombardia  Trentino-Alto Adige  Veneto  Friuli-Venezia Giulia  Emilia-Romagna  Toscana  Umbria  Marche  Lazio  Campania  Abruzzo  Molise  Puglia  Basilicata  Calabria  Sicilia  Sardegna  Luxemburg  Luxembourg  Nederland  Noord  West, behalve Rijnmond en IJmond  Rijnmond  IJmond  Zuidwest  Zuid  Oost  Verenigd Koninkrijk  North  Yorkshire and Humberside  East Midlands  East Anglia  South East  South West  West Midlands  North West  Wales  Scotland  Northern Ireland    BIJLAGE III LIJST VAN LANDEN EN GROEPEN VAN LANDEN   I. Landen van de Europese Gemeenschappen     01. België       02. Denemarken       03. Bondsrepubliek Duitsland       04. Griekenland       05. Frankrijk       06. Ierland       07. Italië       08. Luxemburg       09. Nederland       10. Verenigd Koninkrijk  II.  11. Zwitserland  III.  12. Oostenrijk         IV. Landen met staatshandel  13. USSR  14. Polen   15. Duitse Democratische Republiek   16. Tsjechoslowakije   17. Hongarije   18. Roemenië   19. Bulgarije   20. Joegoslavië   V.   21. Overige Europese landen    VI.   22. Verenigde Staten van Amerika       VII.    23. Overige landen           BIJLAGE IV MODELLEN VAN TABELLEN  TABEL 1a >PIC FILE= "T0014758">    TABEL 1b >PIC FILE= "T0014759">    TABEL 2 >PIC FILE= "T0014760">    TABEL 3 >PIC FILE= "T0014761">    TABEL 4a >PIC FILE= "T0014762">    TABEL 4b >PIC FILE= "T0014763">    TABEL 5a >PIC FILE= "T0014764">    TABEL 5b >PIC FILE= "T0014765">    TABEL 6a >PIC FILE= "T0014766">    TABEL 6b >PIC FILE= "T0014767">    TABEL 7a >PIC FILE= "T0014768">    TABEL 7b >PIC FILE= "T0014769">    TABEL 8a >PIC FILE= "T0014770">    TABEL 8b >PIC FILE= "T0014771">    TABEL 9 >PIC FILE= "T0014772">    TABEL 10a >PIC FILE= "T0014773">    TABEL 10b >PIC FILE= "T0014774">    TABEL 11>PIC FILE= "T0014775">


Avis juridique important

|

31996L0040

Richtlijn 96/40/EG van de Commissie van 25 juni 1996 houdende het vaststellen van een gemeenschappelijk model voor een identiteitskaart voor inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 196 van 07/08/1996 blz. 0008 - 0009

RICHTLIJN 96/40/EG VAN DE COMMISSIE van 25 juni 1996 houdende het vaststellen van een gemeenschappelijk model voor een identiteitskaart voor inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 95/21/EG van de Raad van 19 juni 1995 betreffende de naleving, met betrekking tot de schepen die gebruik maken van havens in de Gemeenschap en varen in de onder de jurisdictie van de Lid-Staten vallende wateren van internationale normen op het gebied van de veiligheid van schepen, voorkoming van verontreiniging en leef- en werkomstandigheden aan boord (havenstaatcontrole) (1), inzonderheid op artikel 12, lid 4,Overwegende dat Richtlijn 92/21/EG voorziet in het vaststellen van een gemeenschappelijk model voor een identiteitskaart voor inspecteurs die de havenstaatcontrole verrichten;Overwegende dat de identiteitskaart ten minste de volgende informatie dient te bevatten: naam van de afgevende instantie, volledige naam van de houder van de identiteitskaart, een foto van de houder van de identiteitskaart, de handtekening van de houder van de identiteitskaart en een verklaring dat de houder gemachtigd is inspecties te verrichten overeenkomstig de nationale wetgeving die uit hoofde van de richtlijn is aangenomen;Overwegende dat het om de inspecteur aan de kapitein en de bemanning bekend te maken nodig is dat de identiteitskaart een vertaling in de Engelse taal bevat, als dat niet de gebruikte hoofdtaal is;Overwegende dat de uiteindelijke vormgeving van de identiteitskaart aan de Lid-Staten dient te worden overgelaten;Overwegende dat de deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het krachtens artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad (2) opgerichte comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 De identiteitskaart, bedoeld in artikel 12, lid 4, van Richtlijn 95/21/EG, moet voldoen aan de in de bijlage vermelde eisen.Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 februari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 25 juni 1996.Voor de CommissieNeil KINNOCKLid van de Commissie(1) PB nr. L 157 van 7. 7. 1995, blz. 1.(2) PB nr. L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.BIJLAGE EISEN WAARAAN DE IDENTITEITSKAART VOOR INSPECTEURS DIE DE HAVENSTAATCONTROLE VERRICHTEN MOET VOLDOEN (zoals bedoeld in artikel 12, lid 4, van Richtlijn 95/21/EG)De identiteitskaart moet ten minste de volgende informatie bevatten:a) naam van de afgevende instantie;b) volledige naam van de houder van de identiteitskaart;c) een recente foto van de houder van de identiteitskaart;d) de handtekening van de houder van de identiteitskaart;e) een verklaring dat de houder van de identiteitskaart gemachtigd is inspecties te verrichten overeenkomstig de nationale wetgeving die uit hoofde van de richtlijn is aangenomen.Als de op de identiteitskaart gebruikte hoofdtaal een andere taal dan het Engels is, moet de identiteitskaart een vertaling in het Engels bevatten.De bevoegde instanties zijn verantwoordelijk voor de vormgeving van de identiteitskaart.