title: Richtlijn 2009/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake luchthavengelden (Voor de EER relevante tekst)

text:
               14.3.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 70/11

      RICHTLIJN 2009/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 11 maart 2009
   inzake luchthavengelden
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,
   Gelet op het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De belangrijkste functie en commerciële activiteit van luchthavens is het waarborgen van het afhandelen van luchtvaartuigen, van landing tot start, en van passagiers en vracht, teneinde luchtvervoerders in staat te stellen hun luchtvervoersdiensten aan te bieden. Met het oog hierop stellen luchthavens een aantal faciliteiten en diensten ter beschikking die verband houden met de inzet van luchtvaartuigen en de verwerking van passagiers en vracht; gewoonlijk dekken zij de kosten daarvan door het heffen van luchthavengelden. Luchthavenbeheerders die faciliteiten en diensten ter beschikking stellen waarvoor luchthavengelden worden geïnd, moeten ernaar streven op een kostenefficiënte basis te functioneren.

               (2)

               Er moet een gemeenschappelijk kader worden vastgesteld voor het reguleren van de essentiële kenmerken van luchthavengelden en de manier waarop ze worden vastgesteld, omdat anders het risico bestaat dat de basisvereisten in de relatie tussen de luchthavenbeheerders en de luchthavengebruikers niet in acht worden genomen. Dit kader laat onverlet dat een lidstaat kan bepalen of en in welke mate bij de vaststelling van de luchthavengelden de inkomsten uit commerciële activiteiten van een luchthaven in aanmerking worden genomen.

               (3)

               Deze richtlijn moet gelden voor op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde luchthavens boven een bepaalde omvang aangezien er geen behoefte is aan een communautair kader voor het beheer en de financiering van kleine luchthavens.

               (4)

               Bovendien neemt in een lidstaat waar geen enkele luchthaven de minimale omvang voor de toepassing van deze richtlijn bereikt, de luchthaven met de meeste passagiersbewegingen een zodanig bevoorrechte positie als toegangspoort tot deze lidstaat in dat het noodzakelijk is de onderhavige richtlijn op deze luchthaven toe te passen ter waarborging van de eerbiediging van bepaalde basisbeginselen in de betrekkingen tussen de luchthavenbeheerder en de gebruikers van de luchthaven, vooral ten aanzien van de transparantie van de luchthavengelden en het achterwege laten van discriminatie tussen de luchthavengebruikers.

               (5)

               Teneinde de territoriale samenhang te bevorderen, moeten de lidstaten een gemeenschappelijk systeem van luchthavengelden op een luchthavennetwerk kunnen toepassen. Bij financiële overdrachten tussen de luchthavens in dergelijke netwerken moet het Gemeenschapsrecht worden nageleefd.

               (6)

               Om redenen van verkeersverdeling moeten de lidstaten een luchthavenbeheerder toestemming kunnen verlenen om voor luchthavens die de luchtverbindingen van dezelfde stad of agglomeratie verzorgen een gemeenschappelijk en transparant systeem voor het heffen van luchthavengelden toe te passen. Bij financiële overdrachten tussen deze luchthavens moet het desbetreffende Gemeenschapsrecht worden nageleefd.

               (7)

               Maatregelen om het openen van nieuwe routes te stimuleren, onder andere om daardoor de ontwikkeling van geografisch benadeelde en ultraperifere gebieden te bevorderen, mogen alleen overeenkomstig het Gemeenschapsrecht worden toegepast.

               (8)

               Het innen van heffingen voor het aanbieden van luchtvaartnavigatiediensten en grondafhandelingsdiensten is reeds geregeld in Verordening (EG) nr. 1794/2006 van de Commissie van 6 december 2006 tot vaststelling van een gemeenschappelijk heffingenstelsel voor luchtvaartnavigatiediensten (4), respectievelijk Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap (5). De heffingen die worden geïnd voor de financiering van de bijstand aan gehandicapte personen en personen met beperkte mobiliteit vallen onder Verordening (EG) nr. 1107/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juli 2006 inzake de rechten van gehandicapten en personen met beperkte mobiliteit die per luchtvervoer reizen (6).

               (9)

               In 2004 heeft de Raad van de Internationale Burgerluchtorganisatie (ICAO-raad) beleid over luchthavengelden aangenomen dat, onder meer, de beginselen van kostengerelateerdheid van luchthavengelden, non-discriminatie en een onafhankelijk mechanisme voor de economische regulering van luchthavens omvat.

               (10)

               Volgens de ICAO-raad vormen luchthavengelden heffingen die specifiek zijn ingesteld en worden toegepast om de kosten te dekken van de verlening van faciliteiten en diensten voor de burgerluchtvaart, terwijl een belasting een heffing is die is bestemd om nationale of lokale overheidsinkomsten te genereren en die in het algemeen niet wordt toegepast op de burgerluchtvaart in haar geheel of op een kostenspecifieke basis.

               (11)

               De luchthavengelden mogen niet discriminerend werken. Er moet een verplichte procedure voor regelmatige consultatie tussen de luchthavenbeheerders en de luchthavengebruikers worden opgesteld, waarbij elke partij de mogelijkheid krijgt een beroep te doen op een onafhankelijke toezichthoudende autoriteit als een besluit over luchthavengelden of de wijziging van het systeem van luchthavengelden door de luchthavengebruikers in vraag wordt gesteld.

               (12)

               In elke lidstaat moet een onafhankelijke toezichthoudende autoriteit worden opgericht om de onpartijdigheid van beslissingen en de juiste en doeltreffende toepassing van deze richtlijn te garanderen. De autoriteit moet over de nodige middelen (personeel, deskundigheid en financiële middelen) beschikken om zijn taken te kunnen uitvoeren.

               (13)

               Het is van essentieel belang dat de luchthavengebruikers regelmatig door de luchthavenbeheerder worden geïnformeerd over de wijze en de basis waarop de luchthavengelden worden berekend. Die transparantie verschaft de luchtvaartmaatschappijen inzicht in de kosten van de luchthaven en de productiviteit van de investeringen van de luchthaven. Om een luchthavenbeheerder in staat te stellen juist te beoordelen welke toekomstige investeringen noodzakelijk zijn, moeten de luchthavengebruikers al hun operationele prognoses, ontwikkelingsprojecten en specifieke behoeften en suggesties tijdig aan de luchthavenbeheerder meedelen.

               (14)

               Aangezien belangrijke infrastructuurprojecten een aanzienlijke invloed hebben op het systeem of het niveau van de luchthavengelden, moeten de luchthavenbeheerders de luchthavengebruikers informatie verstrekken over dergelijke projecten. Deze informatie wordt verstrekt om toezicht op de infrastructuurkosten mogelijk te maken en om passende en kostenefficiënte faciliteiten ter beschikking te kunnen stellen op de betrokken luchthaven.

               (15)

               Luchthavenbeheerders moeten de mogelijkheid krijgen luchthavengelden te heffen die overeenstemmen met de infrastructuur en/of het niveau van de aangeboden diensten, aangezien luchtvaartmaatschappijen er een rechtmatig belang bij hebben diensten van een luchthavenbeheerder te vragen die overeenstemmen met de prijs-kwaliteitsverhouding. De toegang tot een gedifferentieerd niveau van infrastructuur of dienstverlening moet echter, op niet-discriminerende basis, openstaan voor alle maatschappijen die er gebruik van willen maken. Als de vraag het aanbod overtreft, moet de luchthavenbeheerder objectieve en niet-discriminerende criteria opstellen om te bepalen wie toegang krijgt. Elke differentiatie van de luchthavengelden moet transparant en objectief zijn en op duidelijke criteria berusten.

               (16)

               Luchthavengebruikers en de luchthavenbeheerder dienen in staat te worden gesteld een overeenkomst te sluiten inzake het niveau van de dienstverlening, waarin de kwaliteit van de dienstverlening in ruil voor de luchthavengelden wordt geregeld. Onderhandelingen over de kwaliteit van de dienstverlening in ruil voor de luchthavengelden kunnen plaatsvinden in het kader van de consultatieprocedure.

               (17)

               In de diverse lidstaten bestaan verschillende systemen betreffende de voorfinanciering van luchthaveninvesteringen. In lidstaten die voorfinanciering kennen, moeten de lidstaten of de luchthavenbeheerders zich aan het ICAO-beleid houden en/of hun eigen beschermingsmaatregelen vaststellen.

               (18)

               Deze richtlijn laat de toepassing van de bepalingen van het Verdrag, met name de artikelen 81 tot en met 89, onverlet.

               (19)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, te weten het vaststellen van gemeenschappelijke beginselen voor het heffen van luchthavengelden op luchthavens van de Gemeenschap niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, aangezien systemen voor het heffen van luchthavengelden niet op nationaal niveau op uniforme wijze in de hele Gemeenschap kunnen worden vastgesteld, en derhalve vanwege hun omvang en gevolgen beter op het niveau van de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het EG-Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen treffen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp
   1.   In deze richtlijn worden gemeenschappelijke beginselen vastgesteld voor het heffen van luchthavengelden op communautaire luchthavens.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op iedere luchthaven die zich bevindt op het grondgebied waarop het Verdrag van toepassing is, die openstaat voor commercieel verkeer en die jaarlijks meer dan 5 miljoen passagiersbewegingen telt, alsmede op de luchthaven met de meeste passagiersbewegingen in elke lidstaat.
   3.   De lidstaten publiceren een lijst van de luchthavens op hun grondgebied waarop deze richtlijn van toepassing is. Deze lijst is gebaseerd op gegevens van de Commissie (Eurostat) en wordt jaarlijks bijgewerkt.
   4.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de heffingen die worden geïnd voor de vergoeding van en route- en terminalluchtvaartnavigatiediensten overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1794/2006 noch op de heffingen die worden geïnd voor de vergoeding van grondafhandelingsdiensten, zoals vermeld in de bijlage bij Richtlijn 96/67/EG, of op de heffingen die worden geïnd voor de financiering van de bijstand aan gehandicapte passagiers en passagiers met beperkte mobiliteit als bedoeld in Verordening (EG) nr. 1107/2006.
   5.   Deze richtlijn laat het recht van de lidstaten onverlet om ten aanzien van een luchthavenbeheerder op hun grondgebied aanvullende regelgevende maatregelen te nemen, mits deze verenigbaar zijn met deze richtlijn of met andere relevante bepalingen van het Gemeenschapsrecht. Hiertoe kunnen maatregelen van economisch toezicht behoren, zoals de goedkeuring van systemen en/of van het niveau van luchthavengelden, met inbegrip van op financiële prikkels gebaseerde methoden of regulering inzake prijsplafonds.
   Artikel 2
   Definities
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               1.

               „luchthaven”: elk terrein dat speciaal is ingericht om luchtvaartuigen de mogelijkheid te bieden te landen, op te stijgen of manoeuvres uit te voeren, met inbegrip van de eventueel bijbehorende installaties ten behoeve van het verkeer van en de dienstverlening aan luchtvaartuigen en de nodige installaties ten behoeve van de commerciële luchtdiensten;

               2.

               „luchthavenbeheerder”: de instantie die, al dan niet in combinatie met andere activiteiten, op grond van de nationale wet- of regelgeving of van overeenkomsten de taak heeft de luchthaven- of luchthavennetwerkinfrastructuur te besturen en te beheren en de activiteiten van de verschillende in de betrokken luchthavens of luchthavennetwerken aanwezige ondernemingen te coördineren en te controleren;

               3.

               „luchthavengebruiker”: iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die naar of vanaf de desbetreffende luchthaven door de lucht passagiers, post en/of vracht vervoert;

               4.

               „luchthavengelden”: een heffing die wordt geïnd ten gunste van de luchthavenbeheerder en die moet worden betaald door de luchthavengebruikers voor het gebruik van de faciliteiten en diensten die exclusief door de luchthavenbeheerder worden aangeboden en die verband houden met het landen, het opstijgen, de verlichting en het parkeren van luchtvaartuigen en de verwerking van passagiers en vracht;

               5.

               „luchthavennetwerk”: een groep luchthavens die naar behoren als zodanig door de lidstaat is aangewezen en die wordt geëxploiteerd door een en dezelfde luchthavenbeheerder.

         Artikel 3
   Discriminatieverbod
   De lidstaten zien erop toe dat bij het heffen van de luchthavengelden niet wordt gediscrimineerd tussen luchthavengebruikers, overeenkomstig de communautaire wetgeving. Dit neemt niet weg dat luchthavengelden uit een oogpunt van publiek en algemeen belang, met inbegrip van milieuaangelegenheden, kunnen worden gedifferentieerd. De criteria daarvoor moeten relevant, objectief en transparant zijn.
   Artikel 4
   Luchthavennetwerk
   De lidstaten kunnen de luchthavenbeheerder van een luchthavennetwerk toestaan een gemeenschappelijk en transparant systeem van luchthavengelden voor het gehele luchthavennetwerk in te voeren.
   Artikel 5
   Gemeenschappelijke systemen voor de heffing van luchthavengelden
   Na de Commissie op de hoogte te hebben gesteld en overeenkomstig de Gemeenschapswetgeving kunnen de lidstaten een luchthavenbeheerder toestemming verlenen om een gemeenschappelijk en transparant heffingssysteem toe te passen voor alle luchthavens die de luchtverbindingen van dezelfde stad of agglomeratie verzorgen, mits iedere luchthaven de voorschriften inzake transparantie van artikel 7 volledig naleeft.
   Artikel 6
   Consultatie en verhaal
   1.   De lidstaten zien erop toe dat een verplichte procedure wordt vastgesteld voor periodieke consultatie tussen de luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers of de vertegenwoordigers of verenigingen van de luchthavengebruikers over de werking van het systeem van luchthavengelden, het niveau van die gelden en, in voorkomend geval, de kwaliteit van de aangeboden diensten. Deze consultatie vindt minstens eenmaal per jaar plaats, tenzij tijdens de laatste consultatie anders is overeengekomen. Indien tussen de luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers een meerjarige overeenkomst is gesloten, vindt de consultatie plaats op de wijze die in zo'n overeenkomst is vastgelegd. De lidstaten kunnen eisen om frequenter te consulteren.
   2.   De lidstaten zien er, voor zover mogelijk, op toe dat wijzigingen van het systeem of het niveau van luchthavengelden plaatsvinden in overeenstemming tussen luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers. Daartoe legt de luchthavenbeheerder een voorstel tot wijziging van het systeem of het niveau van de luchthavengelden, samen met de redenen voor de voorgestelde wijzigingen, uiterlijk vier maanden vóór de wijzigingen van kracht worden, aan de luchthavengebruikers voor tenzij er sprake is van uitzonderlijke omstandigheden die ten overstaan van de luchthavengebruikers moeten worden gemotiveerd. De luchthavenbeheerder consulteert de luchthavengebruikers over de voorgestelde wijzigingen en neemt hun zienswijzen in aanmerking alvorens een besluit te nemen. De luchthavenbeheerder maakt zijn besluit of aanbeveling normaliter uiterlijk twee maanden voordat deze van kracht worden, bekend. De luchthavenbeheerder motiveert zijn beslissing met betrekking tot de standpunten van de luchthavengebruikers ingeval geen overeenstemming over de voorgestelde wijzigingen wordt bereikt tussen de luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers.
   3.   De lidstaten zien erop toe dat, wanneer er een geschil bestaat over een door de luchthavenbeheerder genomen besluit over de luchthavengelden, elke partij de tussenkomst kan vragen van de in artikel 11 bedoelde onafhankelijke toezichthoudende autoriteit, die de motivering van de wijziging van het systeem of het niveau van de luchthavengelden onderzoekt.
   4.   Een besluit van de luchthavenbeheerder tot wijziging van het systeem of het niveau van de luchthavengelden wordt, wanneer om tussenkomst van de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit is verzocht, pas van kracht nadat die autoriteit de kwestie heeft onderzocht. De onafhankelijke toezichthoudende autoriteit neemt, binnen vier weken nadat de zaak aan haar is voorgelegd, een voorlopig besluit aangaande het van kracht worden van de wijziging van de luchthavengelden, tenzij binnen dezelfde termijn een definitief besluit kan worden genomen.
   5.   Lidstaten kunnen besluiten de leden 3 en 4 niet toe te passen voor wijzigingen van het niveau of de structuur van de luchthavengelden op de luchthavens waarvoor:

               a)

               een verplichte nationale wettelijke procedure bestaat volgens welke de luchthavengelden, of hun maximumniveau, worden vastgesteld of goedgekeurd door de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit, of

               b)

               een verplichte nationale wettelijke procedure bestaat waarbij de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit regelmatig of naar aanleiding van verzoeken van belanghebbenden onderzoekt of dergelijke luchthavens aan een daadwerkelijke concurrentie blootstaan. Indien zulks naar aanleiding van een dergelijk onderzoek gerechtvaardigd lijkt, besluit de lidstaat dat de luchthavengelden, of het maximumniveau daarvan, worden vastgesteld door de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit. Dit besluit blijft geldig zo lang noodzakelijk is naar aanleiding van door die autoriteit verricht onderzoek.

         De door de lidstaten voor de toepassing van dit lid gehanteerde procedures, voorwaarden en criteria moeten relevant, objectief, niet-discriminerend en transparant zijn.
   Artikel 7
   Transparantie
   1.   De lidstaten zien erop toe dat de luchthavenbeheerder alle luchthavengebruikers of vertegenwoordigers of verenigingen van luchthavengebruikers, telkens wanneer de in artikel 6, lid 1, bedoelde consultatie wordt gevoerd, informatie verschaft over de elementen die gebruikt worden als basis voor het vaststellen van het systeem of het niveau van alle luchthavengelden die op de luchthaven door de luchthavenbeheerder worden geïnd. Deze informatie behelst ten minste:

               a)

               een lijst van de verschillende diensten en infrastructuur die in ruil voor de luchthavengelden ter beschikking worden gesteld;

               b)

               de methodiek voor het vaststellen van de luchthavengelden;

               c)

               de algemene kostenstructuur van de faciliteiten en diensten waarop de luchthavengelden betrekking hebben;

               d)

               de opbrengsten uit de verschillende luchthavengelden en de totale kosten van de diensten gedekt door de luchthavengelden;

               e)

               eventuele overheidsfinanciering van de faciliteiten en diensten waarop de luchthavengelden betrekking hebben;

               f)

               prognoses betreffende de situatie van de luchthaven ten aanzien van de luchthavengelden, de ontwikkelingen van het verkeer- en vervoer alsmede de geplande investeringen;

               g)

               het werkelijke gebruik van de luchthaveninfrastructuur en -apparatuur tijdens een bepaalde periode, en tevens

               h)

               de voorspelde resultaten van eventuele omvangrijke geplande investeringen in termen van hun effect op de capaciteit van de luchthaven.

         2.   De lidstaten zien erop toe dat de luchthavengebruikers vóór iedere consultatie, bedoeld in artikel 6, lid 1, de luchthavenbeheerder informatie verstrekken over met name:

               a)

               de prognoses betreffende de omvang van hun verkeer en vervoer;

               b)

               de prognoses betreffende de samenstelling en het geplande gebruik van hun vloot;

               c)

               hun ontwikkelingsprojecten op de betrokken luchthaven, en

               d)

               hun behoeften op de betrokken luchthaven.

         3.   Onverminderd de nationale wetgeving wordt de op basis van dit artikel verstrekte informatie als vertrouwelijk of economisch gevoelig beschouwd en als dusdanig behandeld. Bij beursgenoteerde luchthavenbeheerders zullen met name de beursvoorschriften in acht genomen dienen te worden.
   Artikel 8
   Nieuwe infrastructuur
   De lidstaten zien erop toe dat de luchthavenbeheerder de luchthavengebruikers consulteert alvorens de plannen voor nieuwe infrastructuurprojecten te finaliseren.
   Artikel 9
   Kwaliteitsnormen
   1.   Om de vlotte en efficiënte werking van een luchthaven te garanderen nemen de lidstaten de nodige maatregelen om de luchthavenbeheerder en de vertegenwoordigers of verenigingen van luchthavengebruikers op de luchthaven in staat te stellen onderhandelingen te voeren met het oog op het sluiten van een overeenkomst inzake het niveau van de dienstverlening waarin de kwaliteit van de op de luchthaven aangeboden diensten wordt geregeld. Deze onderhandelingen over de kwaliteit van de dienstverlening kunnen plaatsvinden in het kader van de consultatie als bedoeld in artikel 6, lid 1.
   2.   In een dergelijke overeenkomst inzake het niveau van de dienstverlening wordt het niveau aangegeven van de diensten die door de luchthavenbeheerder moeten worden aangeboden. Daarbij wordt rekening gehouden met het feitelijke systeem of het niveau van de luchthavengelden en het niveau van dienstverlening waarop de luchthavengebruikers in ruil voor de luchthavengelden recht hebben.
   Artikel 10
   Differentiatie van diensten
   1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om de luchthavenbeheerder in staat te stellen variatie aan te brengen in de kwaliteit en het toepassingsgebied van bepaalde luchthavendiensten, terminals of delen van terminals, teneinde op maat gemaakte diensten te verlenen of een specifieke terminal of een deel van een terminal ter beschikking te stellen. Op basis van de kwaliteit, het toepassingsgebied en de kosten van dergelijke diensten of een andere objectieve en transparante motivering, kan het niveau van de luchthavengelden worden gedifferentieerd. Behoudens het in artikel 3 bepaalde staat het luchthavenbeheerders vrij om dergelijke gedifferentieerde luchthavengelden vast te stellen.
   2.   De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat alle luchthavengebruikers die gebruik willen maken van diensten op maat of specifiek voor hen gereserveerde (delen van) terminals, toegang tot deze diensten en specifiek voor hen gereserveerde (delen van) terminals kunnen krijgen.
   Als meer luchthavengebruikers toegang wensen tot de op maat gemaakte diensten of de specifieke (delen van) een terminal dan mogelijk is ingevolge capaciteitsbeperkingen, wordt de toegang toegekend op basis van relevante, objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria. Deze criteria kunnen worden vastgesteld door de luchthavenbeheerder en de lidstaten kunnen verlangen dat deze criteria worden onderworpen aan goedkeuring door de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit.
   Artikel 11
   Onafhankelijke toezichthoudende autoriteit
   1.   Om te garanderen dat de maatregelen die worden genomen om aan deze richtlijn te voldoen, correct worden toegepast en om ten minste de in de artikel 6 vermelde taken uit te voeren, wijzen de lidstaten een onafhankelijke autoriteit aan of stellen zij deze in als nationale onafhankelijke toezichthoudende autoriteit. Deze autoriteit kan dezelfde zijn als de entiteit die door de lidstaten belast is met de in artikel 1, lid 5, vermelde aanvullende regelgevende maatregelen en dus ook met de goedkeuring van het heffingensysteem en/of het niveau van de heffingen, voor zover het aan de voorwaarden van lid 3 van dit artikel voldoet.
   2.   Deze richtlijn belet niet dat de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit onder haar toezicht en volledige verantwoordelijkheid de uitvoering van deze richtlijn overeenkomstig de nationale wetgeving kan delegeren aan andere onafhankelijke toezichthoudende autoriteiten, mits de uitvoering overeenkomstig dezelfde normen geschiedt.
   3.   De lidstaten garanderen de onafhankelijkheid van de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit door erop toe te zien dat deze autoriteit juridisch gescheiden is en functioneel onafhankelijk is van de luchthavenbeheerders en de luchtvaartmaatschappijen. Lidstaten die eigenaar zijn van luchthavens, luchthavenbeheerders of luchtvaartmaatschappijen, of de controle hebben over luchthavenbeheerders of luchtvaartmaatschappijen, zorgen ervoor dat de functies die verband houden met die eigendom of controle niet berusten bij de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit. De lidstaten zorgen ervoor dat de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit haar bevoegdheden onpartijdig en op transparante wijze uitoefent.
   4.   De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de naam en het adres van de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit, de taken en verantwoordelijkheden die aan deze instantie zijn toegewezen en de maatregelen die zijn genomen om te waarborgen dat wordt voldaan aan lid 3.
   5.   De lidstaten kunnen een financieringsmechanisme voor de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit instellen, dat onder andere kan inhouden dat een heffing wordt opgelegd aan luchthavengebruikers en luchthavenbeheerders.
   6.   De lidstaten zorgen ervoor dat voor wat betreft de in artikel 6, lid 3, bedoelde geschillen maatregelen worden getroffen om:

               a)

               een procedure in te stellen voor het beslechten van geschillen tussen de luchthavenbeheerder en de luchthavengebruikers;

               b)

               vast te stellen onder welke voorwaarden een geschil aan de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit kan worden voorgelegd. De autoriteit weigert met name om klachten die zij niet naar behoren gerechtvaardigd of niet voldoende gedocumenteerd acht, in behandeling te nemen, en

               c)

               de criteria vast te stellen voor de beoordeling van geschillen met het oog op hun beslechting.

         Deze procedures, voorwaarden en criteria zijn niet-discriminerend, transparant en objectief.
   7.   Wanneer de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit de rechtvaardiging voor de wijziging van het systeem of het niveau van de luchthavengelden overeenkomstig artikel 6 onderzoekt, krijgt zij toegang tot de nodige informatie van de betrokken partijen en raadpleegt zij de betrokken partijen alvorens haar besluit te nemen. Onverminderd het bepaalde in artikel 6, lid 4, neemt de autoriteit zo spoedig mogelijk, en in ieder geval binnen vier maanden nadat de zaak aan haar is voorgelegd, een definitief besluit. Deze termijn kan in uitzonderlijke en naar behoren gemotiveerde gevallen met twee maanden worden verlengd. De besluiten van de onafhankelijke toezichthoudende autoriteit zijn bindend, onverminderd parlementaire of rechterlijke beroepsprocedures, naargelang hetgeen in de lidstaten van toepassing is.
   8.   De onafhankelijke toezichthoudende autoriteit publiceert jaarlijks een verslag over haar activiteiten.
   Artikel 12
   Herziening en verslaglegging
   1.   De Commissie legt uiterlijk op 15 maart 2013 een rapport over de toepassing van deze richtlijn waarin geëvalueerd wordt in hoeverre de doelstellingen van deze richtlijn zijn bereikt, en, in voorkomend geval, alle passende voorstellen aan het Europees Parlement en aan de Raad voor.
   2.   De lidstaten en de Commissie werken samen bij de toepassing van de onderhavige richtlijn, met name wat betreft het verzamelen van gegevens voor de opstelling van het in lid 1 bedoelde rapport.
   Artikel 13
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 15 maart 2011 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 15
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 11 maart 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         A. VONDRA

      (1)  PB C 10 van 15.1.2008, blz. 35.

      (2)  PB C 305 van 15.12.2007, blz. 11.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 15 januari 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 juni 2008 (PB C 254 E van 7.10.2008, blz. 18) en standpunt van het Europees Parlement van 23 oktober 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 19 februari 2009.

      (4)  PB L 341 van 7.12.2006, blz. 3.

      (5)  PB L 272 van 25.10.1996, blz. 36.

      (6)  PB L 204 van 26.7.2006, blz. 1.


Avis juridique important

|

31992L0016

Richtlijn 92/16/EEG van de Raad van 16 maart 1992 tot wijziging van Richtlijn 89/299/EEG betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingen

Publicatieblad Nr. L 075 van 21/03/1992 blz. 0048 - 0050 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0125

RICHTLIJN 92/16/EEG VAN DE RAAD  van 16 maart 1992  tot wijziging van Richtlijn 89/299/EEG betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, eerste en derde zin,  Gelet op Richtlijn 89/299/EEG van de Raad van 17 april 1989 betreffende het eigen vermogen van kredietinstellingen (1), waarin de bestanddelen van dat eigen vermogen en de wijze waarop deze worden berekend, worden gedefinieerd,  Gezien het voorstel van de Commissie (2),  In samenwerking met het Europese Parlement (3),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4),  Overwegende dat op grond van artikel 4, lid 1, van Richtlijn 89/299/EEG, kredietinstellingen met de rechtsvorm van een cooeperatieve vereniging of die georganiseerd zijn als fonds de hoofdelijke verplichtingen van leningnemers mogen behandelen als  bestanddelen van het eigen vermogen als bedoeld in artikel 2, lid 1, punt 7, van die richtlijn; dat die richtlijn geen bepalingen bevat inzake de behandeling van dergelijke verplichtingen in gevallen waarin een kredietinstelling met de rechtsvorm van  een cooeperatieve vereniging of die georganiseerd is als fonds, wordt omgezet in een naamloze vennootschap;  Overwegende dat de Deense Regering er sterk aan hecht dat de enkele Deense instellingen voor hypothecair krediet die de rechtsvorm van cooeperatieve verenigingen hebben of georganiseerd zijn als fonds, in naamloze vennootschappen worden omgezet; dat, ten  einde de omzetting te vergemakkelijken of mogelijk te maken, een tijdelijke ontheffing vereist is waarbij hen wordt toegestaan een gedeelte van hun hoofdelijke verplichtingen tot het eigen vermogen te rekenen; dat deze tijdelijke ontheffing de  mededinging tussen kredietinstellingen niet nadelig zal beïnvloeden;  Overwegende dat de Raad bij de vaststelling van Richtlijn 89/299/EEG zich de uitvoeringsbevoegdheden voor het aanbrengen van technische aanpassingen heeft voorbehouden; dat de Commissie heeft toegezegd een voorstel in te dienen voor een definitieve  regeling van dit probleem, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van het bankwezen en de invoering van een passender procedure voor de tenuitvoerlegging van de richtlijn mogelijk wordt gemaakt;  Overwegende dat in de Tweede Richtlijn 89/646/EEG van de Raad van 15 december 1989 tot cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen, alsmede tot  wijziging van Richtlijn 77/780/EEG (5) aan de Commissie soortgelijke uitvoeringsbevoegdheden zijn verleend als die welke de Raad zich in Richtlijn 89/299/EEG heeft voorbehouden;  Overwegende dat het, gezien de specifieke kenmerken van het bankwezen, dienstig is het in artikel 22 van de tweede bankrichtlijn bedoelde Comité op te dragen de Commissie bij te staan in de uitoefening van de haar opgedragen bevoegdheden overeenkomstig  de procedureregels van artikel 2, procedure III, variant b), van Besluit 87/373/EEG van de Raad van 13 juli 1987 tot vaststelling van de voorwaarden die gelden voor de uitoefening van aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6),  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 89/299/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. het volgende artikel wordt ingevoegd:   "Artikel 4 bis  Denemarken mag de Deense instellingen voor hypothecair krediet die vóór 1 januari 1990 de rechtsvorm van cooeperatieve verenigingen hadden of als fonds georganiseerd waren, en die in naamloze vennootschappen zijn omgezet, toestaan om de hoofdelijke  verplichtingen van de leden, respectievelijk van de leningnemers als bedoeld in artikel 4, lid 1, wier vorderingen met deze hoofdelijke verplichtingen worden gelijkgesteld, te blijven opnemen in het eigen vermogen, met inachtneming van de volgende  beperkingen:  a) de berekeningsgrondslag van het aandeel van de hoofdelijke verplichtingen van leningnemers is de som van de bestanddelen genoemd in de punten 1 en 2 verminderd met de som van de bestanddelen genoemd in de punten 9, 10 en 11 van artikel 2, lid 1;  b) de berekeningsgrondslag op 1 januari 1991 of, indien de omzetting op een latere datum plaatsvindt, op de datum van omzetting, is de maximale berekeningsgrondslag. De berekeningsgrondslag mag nooit hoger zijn dan de maximale berekeningsgrondslag;  c) de maximale berekeningsgrondslag wordt vanaf 1 januari 1997 verminderd met de helft van de opbrengst van eventuele nadien plaatsvindende uitgiften van kapitaal, als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, punt 1, en  d) het maximumbedrag van de hoofdelijke verplichtingen van leningnemers dat in het eigen vermogen wordt opgenomen, mag nooit meer bedragen dan:  50 % in 1991 en 1992;  45 % in 1993 en 1994;  40 % in 1995 en 1996;  35 % in 1997;  30 % in 1998;  20 % in 1999;  10 % in 2000 en  0 % vanaf 1 januari 2001  van de berekeningsgrondslag.";  2. artikel 8 wordt vervangen door:   "Artikel 8  1. Onverminderd het in artikel 2, lid 2, tweede alinea, bedoelde verslag, worden de in deze richtlijn op de onderstaande gebieden aan te brengen technische aanpassingen vastgesteld volgens de procedure van lid 2:  - de verduidelijking van de definities om een eenvormige toepassing van de richtlijn binnen de Gemeenschap te verzekeren;  - de verduidelijking van de definities om bij de toepassing van deze richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten, en  - de aanpassing van de terminologie en de verwoording van de definities aan latere richtlijnen inzake het bankwezen en aanverwante materies.  2. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité  spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stemmen van  de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid  van stemmen tegen genoemde maatregelen heeft uitgesproken.".  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om vóór 1 januari 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 16 maart 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  Jorge BRAGA DE MACEDO   (1) PB nr. L 124 van 5. 5. 1989, blz. 16. (2) PB nr. C 172 van 3. 7. 1991, blz. 3. (3) PB nr. C 13 van 20. 1. 1992 en besluit van 12 februari 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (4) PB nr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 2. (5) PB  nr. L 386 van 30. 12. 1989, blz. 1. (6) PB nr. L 197 van 18. 7. 1987, blz. 33.


Avis juridique important

|

31985L0572

Richtlijn 85/572/EEG van de Raad van 19 december 1985 tot vaststelling van de lijst van de simulatiestoffen waarvan gebruik moet worden gemaakt voor de controle op migratie van bestanddelen van materialen en voorwerpen van kunststof bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen

Publicatieblad Nr. L 372 van 31/12/1985 blz. 0014 - 0021 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0041  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0041

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 19 de december 1985    tot vaststelling van de lijst van de simulatiestoffen   waarvan gebruik moet worden gemaakt voor de   controle op migratie van bestanddelen van materialen   en voorwerpen van kunststof bestemd om met   levensmiddelen in aanraking te komen     ( 85/572/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap ,    Gelet op Richtlijn 82/711/EEG van de Raad van 18   oktober 1982 betreffende de basisregels voor de controle op   migratie van bestanddelen van materialen en voorwerpen   van kunststof bestemd om met levensmiddelen in   aanraking te komen ( 1 ) , inzonderheid op artikel 2 lid 3 ,    Gezien het voorstel van de Commissie ( 2 ) ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ) ,    Gezien het advies van het Economisch en Sociaal   Comité ( 4 ) ,    Overwegende dat krachtens artikel 2 , lid 3 , en hoofdstuk   I , punt 2 , eerste streepje , van de bijlage van Richtlijn   82/711/EEG , de simulatiestoffen die geschikt zijn voor   het uitvoeren van de migratieproeven voor de materialen   en voorwerpen van kunststof die bestemd zijn om met   een enkel levensmiddel of met een bepaalde groep   levensmiddelen in aanraking te komen , dienen te worden   aangegeven ;    Overwegende dat de mogelijkheid om zo nodig gebruik   te maken van andere middelen voor de controle op   migratie dan die welke bij de onderhavige richtlijn zijn   vastgesteld niet dient te worden uitgesloten ;    Overwegende dat bij de keuze van de geschikte   simulatiestoffen met name rekening dient te worden gehouden   met de chemische samenstelling van het levensmiddel en   met zijn fysische toestand ;    Overwegende dat voor bepaalde levensmiddelen die   oliën of vetten bevatten het bekomen migratieniveau bij   de met de simulatiestof verrichte migratieproeven hoger   ligt dan bij de migratieproeven verricht met het   levensmiddel zelf , en dat het derhalve wenselijk is het   resultaat te corrigeren door het te vermenigvuldigen met   een voor het levensmiddel of de groep levensmiddelen in   kwestie passende reductiecoëfficiënt ; dat in bepaald   specifieke gevallen , met name dat van materialen en   voorwerpen die in aanraking komen met levensmiddelen die   vetstoffen aan de oppervlakte bevatten , het bestaan van   geschikte analysemethoden van essentieel belang is voor de   toepassing van deze richtlijn ;    Overwegende dat de aanpassing van deze richtlijn aan de   technische vooruitgang een uitvoeringsmaatregel is en   dat het wenselijk is de vaststelling daarvan in beginsel toe   te vertrouwen aan de Commissie ten einde de procedure   te vereenvoudigen en te bespoe ligen ;    Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad de   Commissie bevoegdheden toekent voor de tenuitvoerlegging   van de bepalingen betreffende de sector van de   materialen en voorwerpen van kunststof die bestemd zijn   om in aanraking te komen met levensmiddelen , dient te   worden voorzien in een procedure waarbij een nauwe   samenwerking tot stand wordt gebracht tussen de   Lid-Staten en de Commissie in het kader van het Permanent   Comité voor levensmiddelen , ingesteld bij Besluit   69/414/EEG ( 5 ) ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    Overeenkomstig artikel 2 , lid 3 , van Richtlijn   82/711/EEG zijn de simulatiestoffen waarvan gebruik moet   worden gemaakt voor de controle op migratie van   bestanddelen van materialen en voorwerpen van kunststof   bestemd om in aanraking te komen met een enkel levensmiddel   of met een bepaalde groep levensmiddelen en de   concentratie van deze simulatiestoffen , die welke zijn   aangegeven in de bijlage .    Artikel 2    Onverminderd artikel 1 kunnen in de lijsten van stoffen   waarvan het gebruik met uitzondering van alle andere is   toegestaan , zo nodig procedures worden vastgesteld voor   de controle op de migratie van bepaalde bestanddelen   van materialen en voorwerpen van kunststof die   verschillen van de procedures die in de bijlage zijn   opgenomen .    Artikel 3    De aanpassingen die in de bijlage moeten worden   aangebracht in verband met de ontwikkeling van de   wetenschappelijke en technische kennis , worden vastgesteld   volgens de procedure van artikel 10 van Richtlijn   76/893/EEG ( 6 ) .    Artikel 4    De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om aan de   bepalingen van deze richtlijn te voldoen ten laatste op   het ogenblik dat zij de maatregelen nemen ter uitvoering   van Richtlijn 82/711/EEG .    Artikel 5    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Brussel , 19 december 1985 .    Voor de Raad    De Voorzitter    M . FISCHBACH    ( 1 ) PB nr . L 297 van 23 . 10 . 1982 , blz . 26 .    ( 2 ) PB nr . C 102 van 14 . 4 . 1984 , blz . 4 .    ( 3 ) PB nr . C 175 van 15 . 7 . 1985 , blz . 299 .    ( 4 ) PB nr . C 25 van 28 . 1 . 1985 , blz . 6 .    ( 5 ) PB nr . L 291 van 19 . 11 . 1969 , blz . 9 .    ( 6 ) PB nr . L 340 van 9 . 12 . 1976 , blz . 19 .    BIJLAGE    LIJST VAN DE SIMULATIESTOFFEN    1 . In de hierna volgende tabel , die een niet   uitputtende lijst van levensmiddelen bevat , zijn de   simulatiestoffen die bij de migratieproeven voor een   bepaald levensmiddel of een bepaalde groep   levensmiddelen moeten worden gebruikt , aangegeven door   middel van de volgende afkortingen :    simulatiestof A :    gedistilleerd water of water van gelijkwaardige   kwaliteit ;    simulatiestof B :    azijnzuur , 3 % ( m/v ) , in waterige oplossing ;    simulatiestof C :    ethanol , 15 % ( v/v ) , in waterige oplossing ;    simulatiestof D :    gerectificeerde olijfolie ( 1 ) ; wanneer men om   gegronde technische redenen in verband met de   analysemethode andere simulatiestoffen moet gebruiken ,   dient de olijfolie te worden vervangen door een mengsel   van synthetische triglyceriden ( 2 ) of door   zonnebloemolie ( 3 ) .    2 . Voor ieder levensmiddel of voor iedere groep   levensmiddelen mag alleen gebruik worden gemaakt van de   met een kruisje aangegeven stof(fen ) , waarbij voor   elke simulatiestof een nieuw monster van het materiaal   of voorwerp in kwestie wordt gebruikt . Indien er   geen kruisje staat , behoeft er geen migratieproef   te worden uitgevoerd .    3 . Indien naast het kruisje , onmiddellijk na een   schuine streep , een getal is aangegeven , moet het   resultaat van de migratieproef door dat getal   worden gedeeld . Bij dat getal , de   " reductiecoëfficiënt " , is volgens overeenkomst   rekening gehouden met het grotere extractievermogen bij   bepaalde typen vette levensmiddelen van de stof waarmede   het extractievermogen van vette levensmiddelen wordt   bepaald .    4 . Indien naast het kruisje tussen haakjes de letter   a staat , mag slechts gebruik worden gemaakt van één   van de twee aangegeven simulatiestoffen :     - indien de pH van het levensmiddel hoger is dan   4,5 moet simulatiestof A worden gebruikt ;     - indien de pH van het levensmiddel kleiner is dan   of gelijk is aan 4,5 moet simulatiestof B worden gebruikt .    5 . Indien een levensmiddel zowel in een specifieke   post als in een algemene post op de lijst voorkomt , mag   alleen gebruik worden gemaakt van de stof(fen ) die in   de specifieke post is ( zijn ) aangegeven .    ( 1 ) Karakteristieken van gerectificeerde olijfolie    Jodiumgetal ( Wijs ) = 80-88    Brekingsindex bij 25 ° C = 1,4665-1,4679    Zuurtegraad ( uitgedrukt in % oliezuur ) = 0,5 % max    Peroxidegetal ( uitgedrukt in zuurstof-milli-equivalenten   per kilogram olie ) = 10 max    ( 2 ) Samenstelling van het mengsel van synthetische   triglyceriden    Vetzuurverdeling    Aantal C-atomen in vetzuurresidu * 6 * 8 * 10 * 12 * 14 *   16 * 18 * andere *    GLC-gebied % * ~1 * 6-9 * 8-11 * 45-52 * 12-15 * 8-10 *   8-12 * * 1 *    Zuiverheid    Gehalte monoglyceriden ( enzymatisch bepaald ) * 0,2 %    Gehalte diglyceriden ( enzymatisch bepaald ) * 2,0 %    Niet-verzeepbare stof * 0,2 %    Jodiumgetal ( Wijs ) * 0,1 %    Zuurtegraad * 0,1 %    Watergehalte ( K . Fischer ) * 0,1 %    Smeltpunt 28 ± 2 ° C    Typisch absorptiespectrum ( dikte van laag :   d = 1 cm , referentie : water , 35 ° C    Golflengte ( nm ) * 290 * 310 * 330 * 350 * 370 * 390 *   430 * 470 * 510 *    Doorlatingsfactor ( % ) * ~2 * ~15 * ~37 * ~64 * ~80 *   ~88 * ~95 * ~97 * ~98 *    ten minste 10 % doorlating bij 310 nm ( kom van 1 cm ,   referentie : water 35 ° C )    ( 3 ) Karakteristieken van zonnebloemolie    Jodiumgetal ( Wijs ) = 120-145    Brekingsindex bij 20 ° C = 1,474-1,476    Verzepingsgetal = 188-193    Relatieve dichtheid bij 20 ° C = 0,918-0,925    Niet-verzeepbare stoffen = 0,5-1,5 %    TABEL    Referentienummer * Omschrijving van de levensmiddelen *   Te gebruiken simultiestoffen *     * * A * B * C * D *    01 . * Dranken * * * * *    01.01 * Niet-alcoholhoudende dranken of   alcoholhoudende dranken met een alcoholgehalte van minder   dan 5 % vol : * * * * *     * Water , cider , niet-geconcentreerd of geconcentreerd   vruchte - of groentesap , most , vruchtennectar ,   limonade , soda , stroop , bitter , infusies ,   koffie , thee , vloeibare chocolade , bier en   andere * X ( a ) * X ( a ) * * *    01.02 * Alcoholhoudende dranken met een alcoholgehalte   van 5 % vol of meer : * * * * *     * in post 01 .01 genoemde dranken , maar met een   alcoholgehalte van 5 % vol of meer : * * * * *     * Wijn , gedistilleerde dranken , likeuren * *   X ( 1 ) * X ( 2 ) * *    01.03 * Diversen : niet-gedenatureerde ethylalcohol * *   X ( 1 ) * X ( 2 ) * *    02 . * Granen , van granen afgeleide produkten ,   biscuits , gebak en banketbakkerswerk * * * * *    02.01 * Zetmeel * * * * *    02.02 * Granen in ongewijzigde staat , in vlokken ,   in schilfers ( popcorn , cornflakes en dergelijke   daarbij inbegrepen ) * * * * *    02.03 * Meel en gries * * * * *    02.04 * Deegwaren * * * * *    02.05 * Bakkerijprodukten , biscuits en droog   banketbakkerswerk : * * * * *     * A . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/5 *     * B . overige * * * * *    02.06 * Gebak en vers banketbakkerswerk : * * * * *     * A . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/5 *     * B . overige * X * * * *    03 . * Chocolade , suiker en van suiker afgeleide   produkten , suikerwerk * * * * *    03 .01 * Chocolade , met chocolade bedekte produkten ,   surrogaten en met surrogaten bedekte produkten * * * * X/5 *    03.02 * Suikerwerk : * * * * *     * I . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/5 *     * II . overige * * * * *    Referentienummer * Omschrijving van de   levensmiddelen * Te gebruiken simulatiestoffen *     * * A * B * C * D *    03.02 ( vervolg ) * B . in de vorm van een pasta : *   * * * *     * I . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/3 *     * II . vochtig * X * * * *    03.03 * Suiker en produkten op basis van suiker : * * * * *     * A . in vaste vorm * * * * *     * B . Honing en dergelijke * X * * * *     * C . Melasse en suikerstroop * X * * * *    04 . * Groenten , fruit en verwerkte produkten * * * * *    04.01 * Geheel fruit , vers of gekoeld * * * * *    04.02 * Verwerkt fruit : * * * * *     * A . gedroogde of gedehydrateerde vruchten ,   geheel of in de vorm van meel of van poeder * * * * *     * B . Vruchten in delen of in de vorm van puree of   van pasta * X ( a ) * X ( a ) * * *     * C . Vruchtenconserven ( jam en soortgelijke   produkten , vruchten , geheel of in delen , of in   de vorm van meel of van poeder , bewaard in een   vloeistof ) : * * * * *     * I . in water * X ( a ) * X ( a ) * * *     * II . in olie * X ( a ) * X ( a ) * * X *     * III . in alcohol ( * 5 % vol ) * * X ( 3 ) * X * *    04.03 * Vruchten in de schaal ( aardnoten , kastanjes ,   amandelen , tamme kastanjes , hazelnoten , walnoten ,   pijnboomzaden en soortgelijke vruchten ) : * * * * *     * A . van de schaal ontdaan , droog * * * * *     * B . van de schaal ontdaan en geroosterd * * * *   X/5 ( 4 ) *     * C . in de vorm van pasta of crème * X * * * X/3 ( 4 ) *    04.04 * Gehele groenten , vers of gekoeld * * * * *    04.05 * Verwerkte groenten : * * * * *     * A . gedroogde of gedehydrateerde groenten ,   geheel , of in de vorm van meel of van poeder * * * * *     * B . Groenten in delen of in de vorm van puree *   X ( a ) * X ( a ) * * *     * C . Groentenconserven : * * * * *     * I . in water * X ( a ) * X ( a ) * * *     * II . in olie * X ( a ) * X ( a ) * * X *     * III . in alcohol ( * 5 % vol ) * * X ( 3 ) * X * *    05 . * Oliën en vetten * * * * *    05.01 * Natuurlijke of bewerkte dierlijke of   plantaardige oliën en vetten ( cacaoboter ,   reuzel , gesmolten boter daarbij inbegrepen ) * * * * X *    05.02 * Margarine , boter en andere uit emulsies   van water in olie bestaande vetten * * * * X/2 *    Referentienummer * Omschrijving van de levensmiddelen *   Te gebruiken simulatiestoffen *     * * A * B * C * D *    06 . * Dierlijke produkten en eieren * * * * *    06.01 * Vis : * * * * *     * A . vers , gekoeld , gezouten , gerookt * X * * *   X/3 ( 5 ) *     * B . in de vorm van pasta * X * * * X/3 ( 5 ) *    06.02 * Schaal - , schelp - en weekdieren ( oesters ,   mosselen , slakken daarbij inbegrepen ) niet   natuurlijk beschermd door een schelp * X * * * *    06.03 * Vlees van alle soorten dieren ( slachtpluimvee   en wild daarbij inbegrepen ) : * * * * *     * A . vers , gekoeld , gezouten , gerookt * X * * * X/4 *     * B . in de vorm van pasta , van crème * X * * * X/4 *    06 .04 * Bewerkte vleesprodukten ( ham , salami ,   bacon en andere ) * X * * * X/4 *    06.05 * Conserven en halfconserven van vlees en   van vis : * * * * *     * A . in water * X ( a ) * X (a ) * * *     * B . in olie * X ( a ) * X ( a ) * * X *    06.06 * Eieren uit de schaal : * * * * *     * A . in poeder of gedroogd * * * * *     * B . overige * X * * * *    06.07 * Eigeel : * * * * *     * A . vloeibaar * X * * * *     * B . in poeder of bevroren * * * * *    06.08 * Gedroogd eiwit * * * * *    07 . * Zuivelprodukten * * * * *    07.01 * Melk : * * * * *     * A . volle melk * X * * * *     * B . gedeeltelijk gedehydrateerd * X * * * *     * C . gedeeltelijk of geheel afgeroomd * X * * * *     * D . geheel gedehydrateerd * * * * *    07.02 * Gegiste melk zoals joghurt , karnemelk en   vermengingen daarvan met vruchten en van vruchten   afgeleide produkten * * X * * *    07.03 * Room en zure room * X ( a ) * X ( a ) * * *    07.04 * Kaas : * * * * *     * A . geheel en met korst * * * * *     * B . gesmolten kaas * X ( a ) * X ( a ) * * *     * C . alle overige * X ( a ) * X ( a ) * * X/3 ( 5 ) *    Referentienummer * Omschrijving van de   levensmiddelen * Te gebruiken simulatiestoffen *     * * A * B * C * D *    07.05 * Wei : * * * * *     * A . vloeibaar of in pastavorm * X ( a ) * X ( a ) * * *     * B . in poeder of gedroogd * * * * *    08 . * Diverse produkten * * * * *    08.01 * Azijn * * X * * *    08.02 * Gebakken of geroosterde levensmiddelen : * * * * *     * A . Patates frites , oliebollen en dergelijke * * * *   X/5 *     * B . van dierlijke oorsprong * * * * X/4 *    08.03 * Preparaten voor soepen of voor bouillons ;   bereide soepen en bouillons ( extracten , concentraten ) ;   samengestelde gehomogeniseerde produkten voor menselijke   consumptie , gebruiksklare gerechten : * * * * *     * A . in poedervorm of gedroogd : * * * * *     * I . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/5 *     * II . overige * * * * *     * B . vloeibaar of in pastavorm : * * * * *     * I . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte *   X ( a ) * X ( a ) * * X/3 *     * II . overige * X ( a ) * X ( a ) * * *    08.04 * Gist en fermenten : * * * * *     * A . in pastavorm * X ( a )  X ( a ) * * *     * B . gedroogd * * * * *    08.05 * Keukenzout * * * * *    08.06 * Sausen : * * * * *     * A . geen vetstoffen aan de oppervlakte   bevattende * X ( a ) * X ( a ) * * *     * B . Mayonaise , van mayonaise afgeleide sausen ,   slasaus en andere geëmulgeerde kruidende sausen   ( emulsies van het type olie in water * X ( a ) * X (a ) * *   X/3 *     * C . Sausen die olie en water bevatten in twee   lagen * X ( a ) * X ( a ) * * X *    08.07 * Mosterd ( met uitzondering van mosterdpoeder   bedoeld onder nummer 08.17 ) * X ( a ) * X ( a ) * * X/3 ( 6 ) *    08.08 * Boterhammen , sandwiches , toast en dergelijke ,   met allerlei soorten levensmiddelen : * * * * *     * A . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X/5 *     * B . overige * * * * *    08.09 * IJs * X * * * *    08.10 * Gedroogde levensmiddelen : * * * * *     * A . bevattende vetstoffen aan de oppervlakte * * * *   X /5 *     * B . overige * * * * *    Referentienummer * Omschrijving van de   levensmiddelen * Te gebruiken simulatiestoffen *     * * A * B * C * D *    08.11 * Bevroren en diepgevroren levensmiddelen * * * * *    08.12 * Geconcentreerde extracten met een   alcoholgehalte van 5 % vol of meer * * X ( 8 ) * X * *    08.13 * Cacao : * * * * *     * A . Cacaopoeder * * * * X /5 ( 7 ) *     * B . Cacaomassa * * * * X/3 ( 7 ) *    08.14 * Koffie , ook indien gebrand , cafeïnevrij   of oplosbaar , koffiesurrogaat , gemalen of niet   gemalen * * * * *    08.15 * Vloeibaare koffie-extract * X * * * *    08.16 * Aromatische planten en andere planten :   kamille , kaasjeskruid , munt , thee , linde en andere *   * * * *    08.17 * Specerijen en aromaten in gewone staat :   kaneel , kruidnagelen , mosterdpoeder , peper ,   vanille , saffraan en andere * * * * *    ( 1 ) Deze proef wordt alleen verricht indien de   pH kleiner is dan of gelijk is aan 4,5 .    ( 2 ) Deze proef dient in het geval van vloeistoffen   of dranken met een alcoholgehalte van meer   dan 15 % vol te worden uitgevoerd door middel van   een waterige ethanoloplossing van een overeenkomstige   concentratie .    ( 3 ) Deze proef wordt alleen verricht indien de pH   kleiner is dan of gelijk is aan 4,5 .    ( 4 ) Indien aan de hand van een geschikte proef   kan worden aangetoond dat er geen " vet contact "   met de kunststof plaatsvindt , kan de proef met   simulatiestof D achterwege worden gelaten .    ( 5 ) Indien aan de hand van een geschikte proef kan worden   aangetoond dat er geen " vet contact " met de   kunststof plaatsvindt , kan de proef met simulatiestof   D achterwege worden gelaten .    ( 6 ) Indien aan de hand van een geschikte proef   kan worden aangetoond dat er geen " vet contact " met   de kunststof plaatsvindt , kan de proef met simulatiestof   D achterwege worden gelaten .    ( 7 ) Indien aan de hand van een geschikte proef kan   worden aangetoond dat er geen " vet contact " met de   kunststof plaatsvindt , kan de proef met   simulatiestof D achterwege worden gelaten .    ( 8 ) Deze proef wordt alleen verricht indien de pH   kleiner is dan of gelijk is aan 4,5 .


Avis juridique important

|

31994L0012

Richtlijn 94/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 maart 1994 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG

Publicatieblad Nr. L 100 van 19/04/1994 blz. 0042 - 0052 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 26 blz. 0044  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 26 blz. 0044

RICHTLIJN 94/12/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van  23 maart 1994 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van  motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEGHET EUROPEES PARLEMENT EN  DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag, Overwegende dat er maatregelen in het kader van de interne markt dienen te worden vastgesteld; dat  de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen,  personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; Overwegende dat het eerste actieprogramma van de Europese Gemeenschap inzake het milieu (3),  waaraan de Raad op 22 november 1973 zijn goedkeuring heeft gehecht, uitnodigt rekening te houden  met de laatste vorderingen op wetenschappelijk gebied in de strijd tegen de luchtverontreiniging  door uitlaatgassen van motorvoertuigen en in deze zin de reeds vastgestelde richtlijnen aan te  passen; dat overeenkomstig het vijfde actieprogramma, waarvan de strategische aanpak door de Raad  bij zijn resolutie van 1 februari 1993 (4) is goedgekeurd, extra inspanningen moeten worden  geleverd met het oog op een aanzienlijke verlaging van het huidige niveau van verontreiniging door  uitlaatgassen van motorvoertuigen; Overwegende dat de beoogde doelstellingen, namelijk de vermindering van verontreinigende emissies  door motorvoertuigen en de totstandbrenging en werking van de interne markt voor motorvoertuigen,  niet op afdoende wijze door de Lid-Staten afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt en derhalve  beter op Gemeenschapsniveau kunnen worden verwezenlijkt door de onderlinge aanpassing van de  wetgevingen van de Lid-Staten met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door  motorvoertuigen; Overwegende dat er overeenstemming bestaat over het feit dat de ontwikkeling van het vervoer in de  Gemeenschap gepaard is gegaan met een toenemende belasting van het milieu en dat een aantal  officiële prognoses over de toeneming van de verkeersdichtheid tot dusver zijn overtroffen door de  werkelijke ontwikkelingen; dat er derhalve voor alle motorvoertuigen strenge emissienormen moeten  worden vastgesteld; Overwegende dat de Commissie een Europees programma inzake emissies, brandstoffen en  motortechnologie (EPEBM) heeft opgesteld; dat dit programma ten doel heeft ervoor te zorgen dat de  voorstellen voor toekomstige richtlijnen op het gebied van verontreinigende emissies gebaseerd zijn  op de best mogelijke oplossingen zowel voor de consument als voor de economie; dat het zich richt  op de bijdragen die kunnen worden geleverd door zowel het voertuig als door de brandstof waarmee  het wordt aangedreven; Overwegende dat Richtlijn 70/220/EEG (5) betreffende maatregelen tegen luchtverontreiniging door  uitlaatgassen van motorvoertuigen, een van de bijzondere richtlijnen van de  EEG-goedkeuringsprocedures is, die is ingesteld bij Richtlijn 79/156/EEG van de Raad van 6 februari  1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de  goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (6); Overwegende dat in Richtlijn 70/220/EEG grenswaarden zijn vastgesteld voor de emissies van  koolmonoxyde en onverbrande koolwaterstoffen die van motoren van deze voertuigen afkomstig zijn;  dat deze grenswaarden voor de eerste maal bij Richtlijn 74/290/EEG (7) zijn verlaagd en  overeenkomstig Richtlijn 77/102/EEG van de Commissie (8) zijn aangevuld met grenswaarden voor de  toegestane emissie van stikstofoxiden; dat de grenswaarden voor deze drie soorten verontreinigingen  achtereenvolgens zijn verlaagd bij de Richtlijnen 78/665/EEG van de Commissie (9), 83/351/EEG (10)  en 88/76/EEG (11); dat bij Richtlijn 88/436/EEG (12) grenswaarden voor de emissie van  verontreinigende deeltjes door dieselmotoren zijn ingevoerd en bij Richtlijn 89/458/EEG (13)  strengere Europese normen voor de uitstoot van verontreinigende gassen door auto's met een  cilinderinhoud van minder dan 1,4 liter; dat deze normen zijn uitgebreid tot alle personenauto's,  ongeacht hun cilinderinhoud, op basis van een verbeterde Europese testprocedure met een rijcyclus  buiten bebouwde gebieden; dat voorschriften betreffende de verdampingsemissie en de duurzaamheid  van de emissiebeperkende voertuigonderdelen alsmede strengere normen voor emissies van  verontreinigende deeltjes door auto's met een dieselmotor zijn ingevoerd bij Richtlijn 91/441/EEG  (1); dat personenauto's bestemd voor het vervoer van meer dan zes passagiers of met een  maximummassa van meer dan 2 500 kg, lichte bedrijfsvoertuigen en terreinvoertuigen, die onder het  toepassingsgebied van Richtlijn 70/220/EEG vallen, en waarvoor tot dusver minder strenge normen  golden, bij Richtlijn 93/59/EEG aan even strenge normen zijn onderworpen als die voor  personenauto's, rekening houdend met de specifieke kenmerken van deze voertuigen; Overwegende dat uit het door de Commissie op dit terrein verrichte werk is gebleken dat de beste  technologieën waarover de industrie in de Gemeenschap thans beschikt verder kunnen worden  geperfectioneerd zodat personenauto's aan aanzienlijk verlaagde emissiegrenswaarden kunnen voldoen;  dat de voorgestelde normen zowel voor de goedkeuring van nieuwe voertuigtypen als voor de controle  op de overeenstemming van de produktie zullen gelden, daar de gewijzigde methode voor bemonstering  en statistische beoordeling het mogelijk maakt de toleranties in de grenswaarden van vorige stadia  van Richtlijn 70/220/EEG te laten vervallen; Overwegende dat het, wegens de zorgwekkende verontreiniging door emissies van motorvoertuigen en de  bijdrage hiervan tot de gassen die verantwoordelijk zijn voor het broeikaseffect, noodzakelijk is  de emissies van met name CO2 te verminderen overeenkomstig de afspraken daaromtrent die zijn  neergelegd in het in juni 1992 in Rio de Janeiro ondertekende Raamverdrag inzake  klimaatverandering; dat CO2 rechtstreeks ontstaat door verbranding van koolstofhoudende  brandstoffen; dat de emissie van CO2 in de eerste plaats kan worden teruggedrongen door een  vermindering van het brandstofverbruik; dat zulks verbeteringen in het ontwerp van motor en  voertuig en van de kwaliteit van de brandstoffen vergt; dat al deze elementen in aanmerking zullen  worden genomen in een later voorstel van de Commissie; Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid dient te worden geboden om door middel van fiscale  stimuleringsmaatregelen het in de handel brengen van voertuigen die aan de communautaire  voorschriften voldoen, te bespoedigen; dat deze stimuleringsmaatregelen in overeenstemming moeten  zijn met het Verdrag en aan een aantal voorwaarden moeten voldoen om verstoring van de interne  markt te voorkomen; dat de bepalingen van deze richtlijn het recht van de Lid-Staten onverlet laten  om emissies van verontreinigende en andere stoffen in de berekeningsgrondslag van de  motorrijtuigenbelastingen te verdisconteren; Overwegende dat de krachtens deze richtlijn opgelegde verplichting tot tijdige kennisgeving geen  afbreuk doet aan verplichtingen tot voorafgaande kennisgeving die krachtens andere bepalingen van  het Gemeenschapsrecht, met name artikel 93, lid 3, van het Verdrag, zijn opgelegd; Overwegende dat de Raad uiterlijk op 30 juni 1996 de eisen voor "fase 2000" dient vast te stellen  op basis van een voorstel dat de Commissie uiterlijk op 31 december 1994 zal indienen en dat dit  voorstel moet leiden tot een aanzienlijke vermindering van de emissies van motorvoertuigen; Overwegende dat de Commissie met de belanghebbende partijen uitgebreid overleg heeft gepleegd,  waarvan het hoogtepunt werd gevormd door het symposium "Auto-emissies 2000" op 21 en 22 september  1992; dat daarbij is gebleken dat de huidige aanpak, die op de emissies via de uitlaat is  toegespitst, voor het stadium na de implementatie van de voorschriften van deze richtlijn slechts  één aspect zal vormen in het kader van een veelzijdiger aanpak welke alle maatregelen moet omvatten  die de door het wegverkeer veroorzaakte luchtverontreiniging kunnen verminderen; dat in het huidige  stadium slechts een opsomming kan worden gegeven van alle parameters waarvan is vastgesteld dat zij  een significante invloed op deze verontreiniging hebben; dat de Commissie zich zal belasten met het  noodzakelijke onderzoek naar de technologische, milieu- en rendabiliteitsaspecten, ten einde vóór  het einde van 1994 gekwantificeerde doelstellingen voor de communautaire maatregelen voor het jaar  2000 aan te geven; Overwegende dat de beoogde vermindering van verontreinigende emissies van motorvoertuigen inhoudt  dat de Commissie bij het uitwerken van de voorstellen voor maatregelen die vanaf het jaar 2000  moeten worden toegepast, en in het licht van de vaststelling van met name de in artikel 4 bedoelde  aanvullende technische maatregelen, indien nodig, streefwaarden voorstelt die een aanzienlijke  verdere vermindering van de emissies betekenen, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn. Artikel 2 1. Met ingang van 1 juli 1994, of, indien deze richtlijn niet uiterlijk op 31 december 1993 in het  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen is bekendgemaakt, zes maanden na de bekendmaking van  deze richtlijn, aanvaarden de Lid-Staten de naleving van de voorschriften van Richtlijn 70/220/EEG,  als gewijzigd bij deze richtlijn, voor de doeleinden van de artikelen 4, lid 1, en 7, lid 1, van  Richtlijn 70/156/EEG. 2. Met ingang van 1 januari 1996 mogen de Lid-Staten, om redenen in verband met de  luchtverontreiniging door emissies, niet langer voor een type voertuig - de EEG-goedkeuring verlenen overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG, noch - de nationale goedkeuring verlenen, tenzij men zich beroept op de bepalingen van artikel 8, lid 2,  van Richtlijn 70/156/EEG, indien niet aan Richtlijn 70/220/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan. 3. Met ingang van 1 januari 1997 - mogen de Lid-Staten certificaten van overeenstemming waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig  Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, niet langer als geldig beschouwen voor de doeleinden van  artikel 7, lid 1, van die richtlijn, en - moeten de Lid-Staten de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen weigeren van nieuwe  voertuigen die niet vergezeld gaan van een certificaat van overeenstemming overeenkomstig Richtlijn  70/156/EEG, tenzij een beroep is gedaan op de bepalingen van artikel 8, lid 2, van Richtlijn  70/156/EEG, om redenen in verband met luchtverontreiniging door emissies, indien niet aan de voorschriften van  Richtlijn 70/220/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan. Artikel 3 De Lid-Staten mogen alleen met betrekking tot motorvoertuigen die voldoen aan Richtlijn 70/220/EEG,  als gewijzigd bij deze richtlijn, fiscale stimuleringsmaatregelen treffen. Deze maatregelen dienen  in overeenstemming te zijn met de bepalingen van het Verdrag en te voldoen aan de volgende  voorwaarden: - zij moeten gelden voor alle nieuwe voertuigen die in een Lid-Staat in de handel worden gebracht  en die vervroegd aan de voorschriften van Richtlijn 70/220/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn,  voldoen; - zij vervallen zodra de in artikel 2, lid 3, bedoelde emissiegrenswaarden voor nieuwe  motorvoertuigen van kracht worden; - zij moeten voor elk type motorvoertuig een bedrag vertegenwoordigen dat lager ligt dan de extra  kosten van de technische oplossingen die zijn ingevoerd om de vastgestelde waarden na te leven, en  van de installatie daarvan op het voertuig. De Commissie moet tijdig in kennis worden gesteld van het voornemen om fiscale  stimuleringsmaatregelen als bedoeld in de eerste alinea in te stellen of te wijzigen, zodat zij  haar opmerkingen kan maken. Artikel 4 De Raad neemt op de in het Verdrag voorgeschreven wijze uiterlijk op 30 juni 1996 een standpunt in  over de door de Commissie uiterlijk op 31 december 1994 in te dienen voorstellen voor een verdere  fase van de communautaire maatregelen tegen de door de emissies van motorvoertuigen veroorzaakte  luchtverontreiniging. Deze maatregelen zullen van toepassing zijn voor het tijdvak vanaf het jaar  2000. In deze voorstellen gaat de Commissie als volgt te werk: - de maatregelen worden zodanig opgezet dat het effect ervan beantwoordt aan de communautaire eisen  inzake de luchtkwaliteitscriteria en aan de daarmee samenhangende doelstellingen; - de kosten/baten-aspecten van elke maatregel worden geëvalueerd; in deze evaluatie wordt onder  meer rekening gehouden met de bijdragen tot een verbetering van de luchtkwaliteit die kunnen worden  geleverd door: - het verkeersbeleid, bij voorbeeld wat een passende verdeling van de milieukosten betreft; - de verbetering van het openbaar stadsvervoer; - de nieuwe aandrijvingstechnieken (b.v. elektrische tractie); - het gebruik van alternatieve brandstoffen (b.v. biobrandstoffen); - de maatregelen staan in verhouding tot en sluiten aan bij de beoogde doelstellingen. Met inachtneming van de in de tweede alinea beschreven aanpak dienen de voorstellen, die op een  aanzienlijke vermindering van de emissies van verontreinigende stoffen door voertuigen in de zin  van deze richtlijn zijn gericht, met name het volgende in te houden: 1. Verdere verbeteringen van de voorschriften van deze richtlijn: op basis van een beoordeling van - de mogelijkheden van de traditionele motor- en naverbrandingstechnologie; - mogelijke verbeteringen van de beproevingsmethode, bij voorbeeld koudstartsysteem, startsysteem  bij lage of winterse temperaturen, duurzaamheid (bij voorbeeld in de conformiteitsproeven),  verdampingsemissies; - maatregelen in het stadium van de typegoedkeuring die verband houden met verscherpte keurings- en  onderhoudsvoorschriften, waaronder bij voorbeeld boorddiagnosesystemen; - de mogelijkheid van een controle op de overeenstemming van de voertuigen die in het verkeer  zijn; - de eventuele behoefte aan i) specifieke grenswaarden voor HC en NOx naast een cumulatieve grenswaarde, en ii) maatregelen betreffende verontreinigende stoffen waarvoor nog geen voorschriften zijn  vastgesteld. 2. Aanvullende technische maatregelen in het kader van bijzondere richtlijnen, waaronder: - verbeteringen van de brandstofkwaliteit voor zover het de emissies van gevaarlijke stoffen (met  name benzeen) door voertuigen betreft; - verscherping van de voorschriften van het keurings- en onderhoudsprogramma. De verlaagde grenswaarden die in de nieuwe richtlijn zullen worden opgelegd, zullen voor nieuwe  typegoedkeuringen niet vóór 1 januari 2000 van toepassing zijn. De voorwaarden voor het verlenen  van belastingvoordelen op basis van deze grenswaarden worden door de Raad vastgesteld. Artikel 5 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór  1 juli 1994, of, indien deze richtlijn niet uiterlijk op 31 december 1993 in het Publikatieblad van  de Europese Gemeenschappen is bekendgemaakt, zes maanden na de bekendmaking ervan, aan deze  richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 23 maart 1994. Voor het Europees Parlement De Voorzitter E. KLEPSCH Voor de Raad De Voorzitter Th. PANGALOS (1) PB nr. C 56 van 26. 2. 1993, blz. 34. (2) PB nr. C 201 van 26. 7. 1993, blz. 9. (3) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1. (4) PB nr. C 138 van 17. 5. 1993, blz. 1. (5) PB nr. L 76 van 6. 4. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/59/EEG (PB  nr. L 186 van 28. 7. 1993, blz. 21). (6) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/81/EEG  van de Commissie (PB nr. L 264 van 23. 10. 1993, blz. 49). (7) PB nr. L 159 van 15. 6. 1974, blz. 61. (8) PB nr. L 32 van 3. 2. 1977, blz. 32. (9) PB nr. L 223 van 14. 8. 1978, blz. 48. (10) PB nr. L 197 van 20. 7. 1983, blz. 1. (11) PB nr. L 36 van 9. 2. 1988, blz. 1. (12) PB nr. L 214 van 6. 8. 1988, blz. 1. (13) PB nr. L 226 van 3. 8. 1989, blz. 1. (1) PB nr. L 242 van 30. 8. 1991, blz. 1.  BIJLAGE WIJZIGINGEN VAN DE BIJLAGEN VAN RICHTLIJN 70/220/EEG ALS GEWIJZIGD BIJ RICHTLIJN  93/59/EEG BIJLAGE I 1. Punt 3.1 wordt vervangen door: "3.1. De aanvraag om goedkeuring overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 70/156/EEG van een type  motorvoertuig wat betreft de uitlaatemissies, de verdampingsemissies en de duurzaamheid van de  voorzieningen tegen luchtverontreiniging wordt ingediend door de voertuigfabrikant.". 2. Punt 4 wordt vervangen door: "4. VERLENING VAN DE EEG-GOEDKEURING 4.1. Indien aan de toepasselijke voorschriften is voldaan, wordt EEG-goedkeuring verleend  overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG. 4.2. In bijlage IX is een model van het EEG-goedkeuringsformulier opgenomen.". 3. Punt 5.3.1.4 De kolomtitels en de eerste rij van de tabel voor voertuigen van catgorie M worden vervangen door: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>". 4. Punt 7 wordt vervangen door: "7. CONFORMITEIT VAN DE PRODUKTIE 7.1. De maatregelen die worden getroffen om de conformiteit van de produktie te garanderen, moeten  in overeenstemming zijn met de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG. De conformiteit van de produktie wordt gecontroleerd op basis van de gegevens van het  goedkeuringsformulier van bijlage IX bij deze richtlijn. Indien de controleprocedure van de fabrikant voor de bevoegde instantie niet bevredigend is, worden  de punten 2.4.2 en 2.4.3 van bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG toegepast. 7.1.1. Indien een proef van type I moet worden uitgevoerd en een voertuigtype een of meer  uitbreidingen heeft ondergaan, worden de proeven verricht op het voertuig (de voertuigen) zoals  omschreven in de oorspronkelijke aanvraag om goedkeuring. 7.1.1.1. Conformiteitscontrole bij een proef van type I Na de selectie door de bevoegde instantie mag de fabrikant geen afstellingen meer verrichten in de  geselecteerde voertuigen. 7.1.1.1.1. Drie voertuigen worden aselect uit de serie genomen en op de in punt 5.3.1 van deze  bijlage beschreven wijze beproefd. De verslechteringsfactoren worden op dezelfde wijze toegepast.  De grenswaarden zijn in punt 5.3.1.4 van de onderhavige bijlage vermeld. 7.1.1.1.2. Indien de door de fabrikant overeenkomstig bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG opgegeven  standaarddeviatie van de produktie voor de bevoegde instantie bevredigend is, worden de proeven  overeenkomstig aanhangsel 1 van de onderhavige bijlage uitgevoerd. Indien de door de fabrikant overeenkomstig bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG opgegeven  standaarddeviatie van de produktie voor de bevoegde instantie niet bevredigend is, worden de  proeven overeenkomstig aanhangsel 2 van de onderhavige bijlage uitgevoerd. 7.1.1.1.3. De produktie van een serie wordt op basis van een steekproef van voertuigen als conform  dan wel niet conform beschouwd, zodra voor alle verontreinigingen acceptatie dan wel voor een van  de verontreinigingen verwerping plaatsvindt op basis van de proefcriteria van het betreffende  aanhangsel. Wanneer voor een van de verontreinigingen acceptatie plaatsvindt, wordt de beslissing hiertoe niet  gewijzigd door eventuele aanvullende proeven die worden verricht om tot een beslissing inzake de  overige verontreinigingen te komen. Indien niet voor alle verontreinigingen acceptatie plaatsvindt en niet voor een verontreiniging  verwerping plaatsvindt, wordt de proef met een ander voertuig herhaald (zie figuur 1.7). 7.1.1.2. In afwijking van het bepaalde in punt 3.1.1 van bijlage III worden de proeven verricht met  voertuigen waarmee nog niet is gereden. 7.1.1.2.1. Op verzoek van de fabrikant worden de proeven evenwel verricht op voertuigen die reeds  zijn ingereden: - tot maximaal 3 000 km voor voertuigen met elektrische ontsteking; - tot maximaal 15 000 km voor voertuigen met compressieontsteking. In dit geval wordt het inrijden verzorgd door de fabrikant, die zich ertoe verbindt geen  afstellingen in het voertuig te verrichten. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>Proef met drie voertuigen Berekening van de toetser Voldoet de toetser  volgens de betreffende bijlage voor ten minste één van de verontreinigingen aan de  verwerpingscriteria voor de serie? JA Serie niet conform NEE NEE Voldoet de toetser volgens de  betreffende bijlage voor ten minste één van de verontreinigingen aan de acceptatiecriteria voor de  serie? JA Voor één of meer verontreinigingen vindt acceptatie plaats Vindt voor alle  verontreinigingen acceptatie plaats? JA Serie conform NEE Extra voertuig beproeven Figuur I.7 >EIND  VAN DE GRAFIEK>7.1.1.2.2. Indien de fabrikant het voertuig wenst in te rijden (tot x km, waarbij x  ≤ 3 000 km voor voertuigen met elektrische ontsteking en x ≤ 15 000 km voor voertuigen met  compressieontsteking), wordt onderstaande procedure gevolgd: - de verontreinigingsemissies (type I) worden bij het eerste beproefde voertuig gemeten na 0 km en  na x km; - voor elk van de verontreinigingen wordt de verloopcoëfficiënt berekend op onderstaande wijze: emissies na x km emissies na 0 km Deze coëfficiënt kan kleiner zijn dan 1; - de volgende voertuigen worden niet ingereden, doch in plaats daarvan wordt de waarde van de  emissie na 0 km met behulp van de verloopcoëfficiënt gecorrigeerd. In dit geval worden de volgende waarden genomen: - de waarden na x km voor het eerste voertuig, - de waarden na 0 km vermenigvuldigd met de verloopcoëfficiënt voor de volgende voertuigen. 7.1.1.2.3. Al deze proeven mogen worden uitgevoerd met brandstof van handelskwaliteit. Op verzoek  van de fabrikant mogen echter de in bijlage VIII beschreven referentiebrandstoffen worden  gebruikt. 7.1.2. Indien een proef van type III nodig is, wordt deze verricht bij alle voor de COP-proef van  type I (zie punt 7.1.1.1.1) geselecteerde voertuigen. Er moet worden voldaan aan de voorwaarden van  punt 5.3.3.2. 7.1.3. Indien een proef van type IV nodig is, wordt deze verricht overeenkomstig punt 7 van bijlage  VI.". Aanhangsel 1 1. Dit aanhangsel geeft een beschrijving van de procedure die moet worden gevolgd om  na te gaan of bij de proef van type I aan de eisen betreffende de conformiteit van de produktie is  voldaan wanneer de door de fabrikant opgegeven standaarddeviatie van de produktie bevredigend is. 2. Bij een minimumsteekproefomvang van 3 wordt de steekproef zo uitgevoerd dat een partij met 40 %  uitval de proef met een kans van 0,95 doorstaat (risico fabrikant = 5 %), terwijl een partij met 65  % uitval de proef met een kans van 0,1 doorstaat (risico consument = 10 %). 3. Voor elk van de in punt 5.3.1.4 van bijlage I genoemde verontreinigingen wordt de volgende  procedure gevolgd (zie figuur I.7): bij: LQT>"7.i = de natuurlijke logaritme van de voor de verontreiniging geldende grenswaarde, xi = de natuurlijke logaritme van de meetwaarde voor het i-de voertuig van de steekproef, s = een schatting van de standaarddeviatie voor de produktie (nadat de natuurlijke logaritme van de  meetwaarden is bepaald), n = de momentele steekproefomvang. 4. Berekening voor de steekproef van de toetser, die de som is van de genormaliseerde afwijkingen  van de grenswaarde en als volgt is gedefinieerd: 1 s n Ó i = 1 (L - xi). 5. Dan - vindt voor de verontreiniging acceptatie plaats indien de toetser groter is dan de in tabel I.1.5  vermelde acceptatiegrens; - vindt voor de verontreiniging verwerping plaats indien de toetser kleiner is dan de in tabel  I.1.5 vermelde verwerpingsgrens; - wordt in de overige gevallen een extra voertuig beproefd overeenkomstig punt 7.1.1.1 van bijlage  I en wordt de berekening voor de met één exemplaar uitgebreide steekproef opnieuw uitgevoerd. >RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanhangsel 2 1. Dit aanhangsel geeft een beschrijving van de procedure die  moet worden gevolgd om na te gaan of bij de proef van type I aan de eisen betreffende de  conformiteit van de produktie is voldaan wanneer de fabrikant geen of onvoldoende bewijzen levert  van de standaarddeviatie van de produktie. 2. Bij een minimumsteekproefomvang van 3 wordt de steekproef zo uitgevoerd dat een partij met 40 %  uitval de proef met een kans van 0,95 doorstaat (risico fabrikant = 5 %), terwijl een partij met 65  % uitval de proef met een kans van 0,1 doorstaat (risico consument = 10 %). 3. De metingen van de in punt 5.3.1.4 van bijlage I bedoelde verontreinigingen worden geacht een  lognormale verdeling te hebben en moeten eerst in hun natuurlijke logaritme worden omgezet. Laat m0  en m respectievelijk de minimum- en maximumsteekproefomvang zijn (m0 = 3 en m = 32) en n de omvang  van de momentele steekproef. 4. Als x1, x2, . . ., xj de natuurlijke logaritmen zijn van de reeks meetwaarden van de  verontreiniging en L de natuurlijke logaritme van de grenswaarde voor de verontreiniging, dan wordt  gedefinieerd: dj = xj - L d-n = 1 n n Ó j = 1 dj v²n = 1 n n Ó j = 1 (dj - d-n)². 5. In tabel I.2.5 staan de waarden van de acceptatiegrens (An) en de verwerpingsgrens (Bn) als  functie van de steekproefomvang. Met de toetser, de verhouding d-n/vn, wordt op onderstaande wijze  bepaald of een serie geaccepteerd of verworpen wordt: Voor m0 ≤ n ≤ m: - wordt de serie geaccepteerd indien d-n/vn ≤ An; - wordt de serie verworpen indien d-n/vn ≥ Bn; - wordt een extra voertuig beproefd indien An < d-n/vn < Bn. 6. Opmerkingen Onderstaande recursieve formules zijn nuttig voor de berekening van de opeenvolgende waarden van de  toetser n: d-n = ( 1 - 1 n ) d-n-1 1 n dn v ²n = ( 1 - 1 n ) v ²n-1 + (d-n - dn)² n - 1 (n = 2, 3, . . .; d-1 = d1; v1 = 0). >RUIMTE VOOR DE TABEL>