Avis juridique important

|

31994L0063

Richtlijn 94/63/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende de beheersing van de uitstoot van vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van benzine en de distributie van benzine vanaf terminals naar benzinestations

Publicatieblad Nr. L 365 van 31/12/1994 blz. 0024 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0196  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0196

RICHTLIJN 94/63/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 20 december 1994 betreffende de  beheersing van de uitstoot van vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van  benzine en de distributie van benzine vanaf terminals naar benzinestationsHET  EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3), Overwegende dat in de opeenvolgende actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen betreffende de  bescherming van het milieu (4) de nadruk is gelegd op het belang van de preventie en de  vermindering van luchtverontreiniging; Overwegende dat in de Gemeenschap de uitstoot van vluchtige organische stoffen (VOS) afkomstig van  benzine en oplosmiddelen in de orde van grootte van 10 miljoen ton per jaar zou liggen, indien er  geen maatregelen worden genomen; dat de VOS-uitstoot bijdraagt tot de vorming van fotochemische  oxidanten, zoals ozon, die in hoge concentraties schadelijk zijn voor de volksgezondheid en schade  kunnen toebrengen aan vegetatie en materialen; dat sommige, van benzine afkomstige VOS-emissies als  toxisch, carcinogeen of teratogeen worden aangemerkt; Overwegende dat de Gemeenschap op 2 april 1992 het Protocol bij het Verdrag betreffende  grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand van 1979 heeft ondertekend, dat de  beheersing van de uitstoot van vluchtige organische verbindingen (VOS) of de grensoverschrijdende  stromen daarvan betreft; dat dit Protocol in een aanzienlijke vermindering van de VOS-uitstoot  voorziet; Overwegende dat er in het proces van algehele vermindering van de VOS-uitstoot in de Gemeenschap  een belangrijke stap is gedaan met Richtlijn 91/441/EEG van de Raad van 26 juni 1991 tot wijziging  van Richtlijn 70/220/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met  betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen (5) waarmee  wordt beoogd de door uitlaatemissies en verdampingsemissies van motorvoertuigen veroorzaakte  VOS-uitstoot die thans ongeveer 40 % van de emissies van antropogene VOS in de atmosfeer uitmaakt,  over een periode van 10 à 15 jaar met circa 80 à 90 % te verminderen; dat bij de vaststelling van  die richtlijn de Commissie is verzocht een voorstel voor een richtlijn in te dienen betreffende  maatregelen ter vermindering van de verdampingsverliezen in elke fase van opslag en distributie van  brandstoffen voor motorvoertuigen; Overwegende dat de door het opslag- en distributiesysteem voor benzine veroorzaakte VOS-uitstoot  rond 500 000 ton per jaar bedraagt ofwel ongeveer 5 % van de totale uitstoot van antropogene VOS in  de Gemeenschap; dat deze uitstoot met name in stedelijke gebieden in aanzienlijke mate tot de  luchtverontreiniging bijdraagt; Overwegende dat de beschikbare technologieën voor een aanzienlijke vermindering van de  verdampingsverliezen in het distributiesysteem voor benzine kunnen zorgen, in het bijzonder door de  terugwinning van VOS-dampen die worden verplaatst; Overwegende dat met het oog op internationale normalisatie en ter bevordering van de veiligheid bij  het vullen van zeeschepen, op het niveau van de IMO (International Maritime Organization) normen  moeten worden opgesteld voor dampbeheersings- en dampterugwinningssystemen voor vulinstallaties en  zeeschepen; dat de Gemeenschap zich derhalve moet beijveren dat de nodige bepalingen worden  opgenomen in het Marpol-Verdrag (Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door  schepen) ter gelegenheid van de aan de gang zijnde herziening ervan, die naar verwacht eind 1996  zal zijn voltooid, en dat in geval het MARPOL-Verdag niet in die zin wordt herzien, de Gemeenschap,  na overleg met haar voornaamste handelspartners, passende maatregelen met betrekking tot zeeschepen  en haveninstallaties voor zeeschepen moet voorstellen; Overwegende dat aanvullende maatregelen nodig zijn om de dampuitstoot bij het bevoorraden van  tankstations met benzine, die thans ongeveer 200 000 ton par jaar bedraagt, te verminderen en aldus  alle bij de distributie van benzine optredende dampemissies te beheersen; Overwegende dat het noodzakelijk is, uitgaande van een hoog niveau van milieubescherming, een  aantal maatregelen betreffende de distributie van benzine, te harmoniseren om  concurrentievervalsing te voorkomen en de werking van de interne markt te waarborgen; Overwegende dat er evenwel rekening dient te worden gehouden met de voordelen en de lasten die  voortvloeien uit het al dan niet treffen van maatregelen; dat het bijgevolg aangewezen is te  voorzien in afwijkingsmogelijkheden en in bepaalde gevallen soms in uitsluitingen; dat bepaalde  Lid-Staten ook de mogelijkheid van langere aanpassingstermijnen moet worden gegeven om rekening te  houden met op andere leest geschoeide, omvangrijke milieumaatregelen die zij op dit gebied wellicht  al hebben getroffen of met de bijzondere last die de maatregelen van deze richtlijn vanwege de  structuur van hun distributiesysteem met zich brengen; Overwegende dat de Gemeenschap in haar optreden rekening moet houden met de milieusituatie in de  verschillende regio's van de Gemeenschap; dat de Lid-Staten in dit verband strengere maatregelen  betreffende de van vaste installaties afkomstige verdampingsverliezen moeten kunnen handhaven of  vaststellen op hun gehele grondgebied of in geografische gebieden waarvoor is aangetoond dat  dergelijke maatregelen vanwege bijzondere omstandigheden voor de bescherming van de gezondheid van  de mens of het milieu noodzakelijk zijn, Overwegende dat het bepaalde in lid 1 van de artikelen 3, 4 en 6 van de onderhavige richtlijn geldt  onverminderd de toepassing van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een  informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (1); Overwegende dat het noodzakelijk is geharmoniseerde specificaties in te voeren voor de uitrusting  waarmee tankwagens langs de onderzijde kunnen worden gevuld teneinde in de Gemeenschap een vrije  handel in benzine en uitrusting alsmede een hoge mate van veiligheid te waarborgen; dat de  normalisatie van deze specificaties en de mogelijkheid ze aan te passen aan de technische  vooruitgang geregeld moeten worden; Overwegende dat er een comité moet worden ingesteld om de Commissie bij te staan bij de aanpassing  van de bijlagen van deze richtlijn aan de technische vooruitgang, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied Deze richtlijn is van toepassing op de procédés, installaties, voertuigen en schepen die gebruikt  worden voor opslag, laden en vervoer van benzine van een terminal naar een andere terminal of naar  een benzinestation. Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) "benzine": een aardoliederivaat, met of zonder additieven, met een volgens de Reidmethode  bepaalde dampdruk van 27,6 kilopascal of meer, dat voor gebruik als brandstof voor motorvoertuigen  is bestemd, met uitzondering van vloeibaar petroleumgas (LPG); b) "damp": een gasvormige, uit benzine vervluchtigende verbinding; c) "opslaginstallatie": een vaste tank die op een terminal voor de opslag van benzine wordt  gebruikt; d) "terminal": een installatie die voor de opslag en het laden van benzine in tankwagens,  tankwagons of schepen wordt gebruikt, met inbegrip van alle opslagvoorzieningen op het terrein van  de installatie; e) "mobiele tank": een over de weg, per spoor of over het water vervoerde tank die wordt gebruikt  voor de overbrenging van benzine van een terminal naar een andere terminal of naar een  benzinestation; f) "benzinestation": een installatie waar brandstoftanks van motorvoertuigen met benzine uit vaste  opslagtanks worden gevuld; g) "bestaande" benzine-opslaginstallaties, benzine-overslaginstallaties, benzinestations en mobiele  benzinetanks: benzine-opslaginstallaties, benzine-overslaginstallaties, benzinestations en mobiele  benzinetanks die vóór de in artikel 10 genoemde datum in exploitatie waren of waarvoor, indien  krachtens de nationale wetgeving vereist, vóór de in artikel 10 genoemde datum een afzonderlijke  bouw- of exploitatievergunning is verleend; h) "nieuwe" benzine-opslaginstallaties, benzine-overslaginstallaties, benzinestations en mobiele  benzinetanks: benzine-opslaginstallaties, benzine-overslaginstallaties, benzinestations en mobiele  benzinetanks die niet onder punt g) vallen; i) "debiet": de in de drie voorgaande jaren gemeten grootste totale jaarlijkse hoeveelheid benzine  die van een opslaginstallatie van een terminal of van een benzinestation is overgeslagen in mobiele  tanks; j) "dampterugwinningseenheid": een installatie voor de terugwinning van benzine uit damp, met  inbegrip van eventuele buffertanksystemen van een terminal; k) "schip": een binnenschip zoals gedefinieerd in hoofdstuk 1 van Richtlijn 82/714/EEG van de Raad  van 4 oktober 1982 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen (1); l) "streefreferentiewaarde": het richtsnoer dat is vastgesteld voor de algemene beoordeling van de  overeenstemming met de technische voorschriften in de bijlagen en dat niet bedoeld is als een  grenswaarde waaraan de prestaties van afzonderlijke installaties, terminals en benzinestations  zullen worden afgemeten; m) "voorlopige dampopslag": de voorlopige dampopslag in een tank met vast dak op een terminal voor  latere overbrenging naar en terugwinning op een andere terminal. De overbrenging van damp van de  ene naar de andere opslaginstallatie op een terminal wordt niet beschouwd als voorlopige dampopslag  in de zin van deze richtlijn; n) "overslaginstallatie": een installatie op een terminal waar benzine in mobiele tanks kan worden  geladen. Overslaginstallaties voor tankwagens omvatten een of meer laadportalen; o) "laadportaal": een constructie op een terminal waar te allen tijde benzine in één tankwagen  tegelijk kan worden geladen. Artikel 3 Opslaginstallaties van terminals 1.  Opslaginstallaties worden ontworpen en geëxploiteerd overeenkomstig de technische voorschriften  van bijlage I. Deze voorschriften zijn bedoeld om het totale jaarlijkse verlies aan benzine als gevolg van het  vullen van en de opslag in elke opslaginstallatie van een terminal te verminderen tot onder de  streefreferentiewaarde van 0,01 gewichtspercent van het debiet. De Lid-Staten kunnen strengere maatregelen handhaven of verplicht stellen op hun gehele grondgebied  of in geografische gebieden waarvoor is aangetoond dat dergelijke maatregelen vanwege bijzondere  omstandigheden voor de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu noodzakelijk zijn. De Lid-Staten kunnen andere technische maatregelen ter vermindering van het verlies aan benzine  nemen dan die welke in bijlage I worden genoemd, indien wordt aangetoond dat die vervangende  maatregelen minstens even doeltreffend zijn. De Lid-Staten stellen de andere Lid-Staten en de Commissie in kennis van bestaande maatregelen en,  onder opgave van de redenen, van bijzondere maatregelen, als bedoeld in dit lid, die zij overwegen  te nemen. 2.  Lid 1 is van toepassing a) met ingang van de in artikel 10 genoemde datum voor nieuwe installaties;  b) drie jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande installaties indien het debiet op  een terminal groter is dan 50 000 ton per jaar;  c) zes jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande installaties indien het debiet op  een terminal groter is dan 25 000 ton per jaar;  d) negen jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor de overige bestaande  bezine-opslaginstallaties van terminals. Artikel 4 Vullen en ledigen van mobiele tanks bij terminals 1.  Overslaginstallaties worden ontworpen en geëxploiteerd overeenkomstig de technische  voorschriften van bijlage II. Deze voorschriften zijn bedoeld om het totale jaarlijkse verlies aan benzine als gevolg van het  vullen en ledigen van mobiele tanks bij terminals te verminderen tot onder de  streefreferentiewaarde van 0,005 m/m gewichtspercent van het debiet. De Lid-Staten kunnen strengere maatregelen handhaven of verplicht stellen op hun gehele grondgebied  of in geografische gebieden waarvoor is aangetoond dat dergelijke maatregelen vanwege bijzondere  omstandigheden voor de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu noodzakelijk zijn. De Lid-Staten kunnen andere technische maatregelen ter vermindering van het verlies aan benzine  nemen dan die welke in bijlage II worden genoemd, indien wordt aangetoond dat die vervangende  maatregelen minstens even doeltreffend zijn. De Lid-Staten stellen de andere Lid-Staten en de Commissie onder opgave van de redenen in kennis  van bestaande maatregelen en van bijzondere maatregelen, als bedoeld in dit lid, die zij overwegen  te nemen. De Commissie toetst deze maatregelen aan het in het Verdrag en in dit lid bepaalde. Alle terminals met installaties voor het laden van tankwagens dienen te zijn uitgerust met minstens  één laadportaal dat beantwoordt aan de specificaties voor installaties voor vulling langs de  onderzijde in bijlage IV. Deze specificaties worden op gezette tijden opnieuw bestudeerd en worden  zo nodig herzien volgens de procedure van artikel 8. 2.  Lid 1 is van toepassing a) met ingang van de in artikel 10 genoemde datum, voor nieuwe terminals voor het laden van  tankwagens, tankwagon en/of schepen; b) drie jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande terminals voor het laden van  tankwagens, tankwagons en/of schepen indien het debiet groter is dan 150 000 ton per jaar; c) zes jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande terminals voor het laden van  tankwagens en tankwagons, indien het debiet groter is dan 25 000 ton per jaar; d) negen jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor de overige bestaande overslaginstallaties  van terminals voor het laden van tankwagens en tankwagons. 3.  Negen jaar na de in artikel 10 genoemde datum zijn de in bijlage IV aangegeven eisen voor  installaties voor vulling langs de onderzijde van toepassing op alle laadportalen voor tankwagens  van alle terminals waarvoor geen ontheffing krachtens lid 4 geldt. 4.  De leden 1 en 3 zijn niet van toepassing a) op bestaande terminals met een debiet van minder dan 10 000 ton per jaar, en b) op nieuwe terminals met een debiet van minder dan 5 000 ton per jaar die op kleine afgelegen  eilanden zijn gelegen. De Lid-Staten delen de Commissie in het kader van het in artikel 9 bedoelde verslag mede op welke  terminals deze afwijking betrekking heeft. 5.  Het Koninkrijk Spanje mag een ontheffing van één jaar van de in lid 2, onder b), vermelde  termijn verlenen. Artikel 5 Mobiele tanks 1.  Mobiele tanks worden ontworpen en geëxploiteerd overeenkomstig de volgende voorschriften: a) mobiele tanks dienen zodanig te worden ontworpen en geëxploiteerd dat de restdampen na het  lossen van de benzine in de tank blijven; b) mobiele tanks die benzine aan benzinestations of aan terminals leveren, dienen zodanig te worden  ontworpen en geëexploiteerd dat zij retourdampen uit de opslaginstallaties van de benzinestations  of de terminals kunnen opvangen en opslaan. Voor tankwagons is dit alleen vereist wanneer zij  benzine leveren aan benzinestations of aan terminals met voorlopige dampopslag; c) behalve voor de afvoer via de veiligheidsoverdrukkleppen moeten de onder a) en b) genoemde  dampen in de mobiele tank opgeslagen blijven totdat in een terminal wordt herladen. Wanneer de mobiele tank na het lossen van de benzine wordt gebruikt voor andere produkten dan  benzine mag, wanneer dampterugwinning of voorlopige dampopslag onmogelijk is, ontluchting worden  toegestaan in een geografisch gebied waar de emissies waarschijnlijk niet significant zullen  bijdragen tot milieu- of gezondheidsproblemen; d) de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten dragen er zorg voor dat de dampdichtheid van  tankwagens regelmatig wordt getest en dat de juiste werking van de vacuuem/drukkleppen van alle  mobiele tanks op gezette tijden wordt gecontroleerd. 2.  Lid 1 is van toepassing a) met ingang van de in artikel 10 genoemde datum, voor nieuwe tankwagens, tankwagons en schepen; b) drie jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande tankwagons en schepen indien zij  worden gevuld in een terminal waarop artikel 4, lid 1, van toepassing is; c) voor bestaande tankwagens, wanneer zij worden omgebouwd voor vulling langs de onderzijde  overeenkomstig de specificaties van bijlage IV. 3.  De bepalingen van lid 1, onder a), b) en c), zijn niet van toepassing op dampverliezen ten  gevolge van metingen met peilstokken bij: a) bestaande mobiele tanks; en b) nieuwe mobiele tanks die binnen vier jaar na de in artikel 10 genoemde datum in gebruik worden  genomen. Artikel 6 Het vullen van opslaginstallaties van benzinestations 1.  Vul- en opslaginstallaties worden ontworpen en geëxploiteerd overeenkomstig de technische  voorschriften van bijlage III. Deze voorschriften zijn bedoeld om het totale jaarlijkse verlies aan benzine als gevolg van het  vullen van de opslaginstallaties van benzinestations te verminderen tot onder de  streefreferentiewaarde van 0,01 gewichtspercent van het debiet. De Lid-Staten kunnen strengere maatregelen handhaven of verplicht stellen op hun gehele grondgebied  of in geografische gebieden waarvoor is aangetoond dat dergelijke maatregelen vanwege bijzondere  omstandigheden voor de bescherming van de gezondheid van de mens of het milieu noodzakelijk zijn. De Lid-Staten kunnen andere technische maatregelen ter vermindering van het verlies aan benzine  nemen dan die welke in bijlage III worden genoemd, indien wordt aangetoond dat die vervangende  maatregelen minstens even doeltreffend zijn. De Lid-Staten stellen de andere Lid-Staten en de Commissie onder opgave van de redenen in kennis  van bestaande maatregelen en van bijzondere maatregelen, als bedoeld in dit lid, die zij overwegen  aan te nemen. 2.  Lid 1 is van toepassing: a) met ingang van de in artikel 10 genoemde datum, voor nieuwe benzinestations; b) drie jaar na de in artikel 10 genoemde datum: - voor bestaande benzinestations met een debiet van meer dan 1 000 m3 per jaar; - voor bestaande benzinestations, ongeacht hun debiet, die gevestigd zijn onder permanente woon- of  werkruimten; c) zes jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor bestaande benzinestations met een debiet van  meer dan 500 m3 per jaar; d) negen jaar na de in artikel 10 genoemde datum, voor alle overige bestaande benzinestations. 3.  De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op benzinestations met een debiet van minder dan 100  m3 per jaar. 4.  De Lid-Staten kunnen een ontheffing van de voorschriften van lid 1 verlenen voor  benzinestations met een debiet van minder dan 500 m3 per jaar die gelegen zijn in een geografisch  gebied of op een terrein waar de dampemissies waarschijnlijk niet significant zullen bijdragen tot  milieu-of gezondheidsproblemen. De Lid-Staten verstrekken de Commissie via de in artikel 9 bedoelde rapportageregeling  gedetailleerde informatie over de gebieden waarin zij voornemens zijn een dergelijke ontheffing te  verlenen en vervolgens over wijzigingen van die gebieden. 5.  Het Koninkrijk der Nederlanden mag onder de volgende voorwaarden een ontheffing van het  tijdschema in lid 2 verlenen: - de bij dit artikel vereiste maatregelen worden uitgevoerd als onderdeel van een meeromvattend  bestaand nationaal programma voor benzinestations, dat gericht is tegen verschillende  milieuproblemen tegelijk, zoals waterverontreiniging, luchtverontreiniging, bodemverontreiniging en  verontreiniging door afvalstoffen, en waarvan de uitvoering strikt gepland is; - de afwijking van het tijdschema bedraagt ten hoogste twee jaar en het gehele programma wordt  binnen de in lid 2, onder d), gestelde termijn voltooid; - de Commissie wordt in kennis gesteld van het besluit af te wijken van het tijdschema in lid 2, en  ontvangt daarbij gedetailleerde informatie over de werkingssfeer en de duur van de ontheffing. 6.  Het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek mogen een ontheffing van één jaar van de in lid  2, onder b), vermelde termijn verlenen. Artikel 7 Wijziging van de bijlagen Met uitzondering van de grenswaarden, genoemd in bijlage II, punt 2, worden de wijzigingen die  nodig zijn om de bijlagen van deze richtlijn aan te passen aan de technische vooruitgang  vastgesteld volgens de procedure van artikel 8. Artikel 8 Comité 1.  De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de  Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. 2.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen  maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan  vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de  meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de  aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming  in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig  genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 3.  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het  advies van het comité. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien  geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende  de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 4.  Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel geen besluit heeft genomen, worden  de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Artikel 9 Toezicht en rapportage De verslagen over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn worden opgesteld volgens de procedure van  artikel 5 van Richtlijn 91/692/EEG van de Raad van 23 december 1991 tot standaardisering en  rationalisering van de verslagen over de toepassing van bepaalde richtlijnen op milieugebied (1).  De Commissie wordt verzocht het eerste verslag zo nodig aan te vullen met voorstellen voor de  wijziging van de onderhavige richtlijn, met name tot uitbreiding van het toepassingsgebied ervan  tot dampbeheersings- en dampterugwinningssystemen voor vulinstallaties en zeeschepen. Artikel 10 Omzetting in nationaal recht 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om  op uiterlijk 31 december 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan  onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het  onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 11 Slotbepaling Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 20 december 1994. Voor het Europees Parlement De Voorzitter K. HAENSCH Voor de Raad De Voorzitter K. KINKEL (1) PB nr. C 227 van 3. 9. 1992, blz. 3, en PB nr. C 270 van 6. 10. 1993, blz. 12. (2) PB nr. C 73 van 15. 3. 1993, blz. 6. (3) Advies van het Europees Parlement van 24 juni 1993 (PB nr. C 194 van 19. 7. 1993, blz. 325),  gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 oktober 1993 (nog niet verschenen in het  Publikatieblad) en besluit van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3.  1994, blz. 82), bevestigd op 2 december 1993 (PB nr. C 342 van 20. 12. 1993, blz. 15),  gemeenschappelijk ontwerp van het Bemiddelingscomité van 8 november 1994. (4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1; PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1; PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1, en PB nr. C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1. (5) PB nr. L 242 van 30. 8. 1991, blz. 1. (1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschikking  92/400/EEG van de Commissie (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 55). (1) PB nr. L 301 van 28. 10. 1982, blz. 1. (1) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48.  BIJLAGE I VOORSCHRIFTEN VOOR OPSLAGINSTALLATIES VAN TERMINALS 1.  De buitenwand en het  uitwendige dak van bovengrondse tanks dienen te worden geschilderd in een kleur met een totale  stralingshittereflectie van 70 % of meer. Deze werken kunnen zo worden gepland dat zij een  onderdeel vormen van de gewone onderhoudsbeurten van de tanks binnen een termijn van drie jaar. De  Lid-Staten kunnen een ontheffing van deze bepaling verlenen voor de bescherming van bijzondere  landschapsgebieden die door een nationale overheid zijn aangewezen. Deze bepaling is niet van toepassing op tanks die zijn verbonden met een dampterugwinningseenheid  die beantwoordt aan de voorschriften van bijlage II, punt 2. 2.  Tanks met een uitwendig drijvend dak dienen te worden voorzien van een primaire afdichting om  de ringvormige ruimte tussen de tankwand en de buitenste rand van het drijvende dak af te dichten  en van een secundaire afdichting die boven de primaire afdichting is aangebracht. De afdichtingen  dienen zodanig te zijn ontworpen dat in vergelijking met een vergelijkbare tank met vast dak zonder  dampbeheersingsvoorzieningen (d. w. z. een tank met vast dak en alleen een vacuuem/overdrukklep) in  totaal 95 % of meer van de damp wordt vastgehouden. 3.  Alle nieuwe opslaginstallaties van terminals waarvoor dampterugwinning overeenkomstig artikel 4  van de richtlijn (cf. bijlage II) is voorgeschreven, moeten: a) ofwel tanks met een vast dak zijn die overeenkomstig de voorschriften van bijlage II met de  dampterugwinningseenheid zijn verbonden; b) ofwel ontworpen zijn met hetzij een uitwendig, hetzij een inwendig drijvend dak, dat is voorzien  van primaire en secondaire afdichtingen om te voldoen aan de prestatievoorschriften van punt 2. 4.  Bestaande tanks met vast dak moeten hetzij a) verbonden zijn met een dampterugwinningseenheid overeenkomstig de voorschriften van bijlage II, b) een inwendig drijvend dak hebben met een primaire afdichting die zodanig dient te zijn ontworpen  dat in vergelijking met een vergelijkbare tank met vast dak zonder dampbeheersingsvoorzieningen in  totaal 90 % of meer van de damp wordt vastgehouden. 5.  De in de punten 3 en 4 genoemde voorschriften voor dampbeheersingsvoorzieningen zijn niet van  toepassing op tanks met vast dak van terminals waar voorlopige dampopslag overeenkomstig bijlage  II, punt 1, is toegestaan.  BIJLAGE II VOORSCHRIFTEN VOOR OVERSLAGINSTALLATIES VAN TERMINALS 1.   Verplaatsingsdampen uit mobiele tanks die worden gevuld dienen via een dampdichte leiding te worden  teruggevoerd naar een dampterugwinningseenheid om in de terminal te worden geregenereerd. Deze bepaling is niet van toepassing op tankwagens die langs de bovenzijde worden gevuld, zolang  deze wijze van vullen toegestaan is. Op terminals waar benzine in schepen wordt overgeslagen kan een dampterugwinningseenheid worden  vervangen door een dampverbrandingseenheid, wanneer dampterugwinning onveilig of technisch  onmogelijk is vanwege de hoeveelheden retourdamp. De voorschriften voor de emissies van de  dampterugwinningseenheid in de atmosfeer zijn eveneens van toepassing op de  dampverbrandingseenheid. Op terminals met een debiet van minder dan 25 000 ton per jaar kan onmiddellijke dampterugwinning  op de terminal worden vervangen door voorlopige dampopslag. 2.  De gemiddelde concentratie van dampen in de afvoer van de dampterugwinningseenheid -  gecorrigeerd voor de verdunning tijdens de behandeling - mag niet meer dan 35 g/Nm³ gedurende één  uur bedragen. Voor de dampterugwinningseenheden die vóór 1 januari 1993 zijn geïnstalleerd mag het Verenigd  Koninkrijk onder de hierna genoemde voorwaarden een ontheffing verlenen van de in deze bijlage  bepaalde grenswaarde van 35 g/Nm³ gedurende één uur. - de installatie voldoet aan een grenswaarde van 50 g/Nm³ gedurende één uur, gemeten volgens de  voorschriften van deze bijlage; - de ontheffing verstrijkt ten laatste negen jaar na de in artikel 10 van de richtlijn genoemde  datum; - de Commissie wordt in kennis gesteld van de afzonderlijke installaties waarvoor deze ontheffing  geldt en ontvangt daarbij ook gegevens over het benzinedebiet en de dampemissies van de  installaties. De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten zorgen ervoor dat de meet- en analysemethoden en  -frequentie worden vastgesteld. De metingen moeten gedurende één volle werkdag (minimaal 7 uur) met normaal debiet worden  verricht. De metingen kunnen continu of intermitterend zijn. In het geval van intermitterende metingen moeten  ten minste vier metingen per uur worden gedaan. De totale meetfout als gevolg van de gebruikte apparatuur, het kalibratiegas en het toegepaste  procédé mag niet meer dan 10 % van de gemeten waarde bedragen. De gebruikte apparatuur moet op zijn minst in staat zijn concentraties van niet hoger dan 3 g/Nm³  te meten. De nauwkeurigheid moet minstens 95 % van de gemeten waarde bedragen. 3.  De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten moeten erop toezien dat de aansluitingen en  leidingen geregeld op lekken worden gecontroleerd. 4.  De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten moeten erop toezien dat de vulwerkzaamheden bij het  laadportaal worden onderbroken in geval van een damplek. De inrichting om een dergelijke afsluiting  tot stand te brengen moet op het laadportaal zijn geplaatst. 5.  Wanneer het vullen langs de bovenzijde van mobiele tanks toegestaan is, dient het uiteinde van  de vularm dichtbij de onderzijde van de mobiele tank te worden gehouden om spatten tijdens het  vullen te voorkomen.  BIJLAGE III VOORSCHRIFTEN VOOR VUL- EN OPSLAGINSTALLATIES VAN BENZINESTATIONS EN  TERMINALS MET VOORLOPIGE DAMPOPSLAG De dampen die worden verplaatst door het vullen van  opslaginstallaties van benzinestations met benzine en in tanks met vast dak voor voorlopige  dampopslag, dienen via een dampdichte leiding te worden teruggevoerd naar de mobiele tank van  waaruit de benzine wordt geleverd. Vulwerkzaamheden mogen alleen plaatsvinden als deze  voorzieningen aanwezig zijn en naar behoren werken.  BIJLAGE IV SPECIFICATIES VOOR VULLING LANGS DE ONDERZIJDE, DAMPOPVANG EN  OVERLOOPBEVEILIGING VAN EUROPESE TANKWAGENS 1. Koppelinrichtingen 1.1. De vloeistofaansluiting aan de vularm moet een vrouwelijke aansluiting zijn die gekoppeld kan  worden aan een mannelijke API-adapter van 4 inch (101,6 mm) op het voertuig, zoals gedefinieerd  door: - API Recommended Practice 1004 Seventh Edition, November 1988. Bottom loading and Vapour Recovery for MC-306 Tank Motor Vehicles (Section 2.1.1.1, Type of Adapter  used for Bottom Loading) 1.2. De dampopvangaansluiting op de dampopvangslang van het laadportaal moet een vrouwelijke  nok-groef-verbinding zijn die gekoppeld kan worden aan een mannelijke nok-groef-adapter van 4 inch  (101,6 mm) op het voertuig, zoals gedefinieerd door: - API Recommended Practice 1004 Seventh Edition, November 1988. Bottom Loading and Vapour Recovery for MC-306 Tank Motor Vehicles (Section 4.1.1.2, Vapour-Recovery  Adapter) 2. Vulvoorwaarden 2.1. Het normale vloeistoflaaddebiet moet 2 300 liter per minuut (maximaal 2 500 liter per minuut)  per vularm zijn. 2.2. Bij piekbelasting van de terminal mag het dampopvangsysteem van het laadportaal, met inbegrip  van de dampterugwinningseenheid, een maximale tegendruk van 55 millibar aan de voertuigzijde van de  dampopvangadapter teweegbrengen. 2.3. Alle goedgekeurde voertuigen die langs de onderzijde worden gevuld, zijn voorzien van een  identificatieplaat waarop het toegestane maximumaantal vularmen vermeld staat dat gelijktijdig mag  worden gebruikt, zonder dat bij de maximale tegendruk van 55 millibar, aangegeven onder 2.2, dampen  via de benzine- en dampcompartimentskleppen worden afgevoerd. 3. Verbinding met de voertuigmassa/overloopdetectie Het laadportaal moet voorzien zijn van een overloopdetectiebedieningseenheid die, verbonden met het  voertuig, een faalveilig vultoelatingssignaal geeft, voor zover geen compartimentsoverloopsensoren  een hoog peil signaleren. 3.1. Het voertuig moet via een standaard 10-pens elektrische contactdoos verbonden worden met de  bedieningseenheid aan het laadportaal. De steker moet op het voertuig gemonteerd zijn en de  contrasteker moet bevestigd zijn aan een kabel die verbonden is met de bedieningseenheid van het  laadportaal. 3.2. De hoog-peildetectors op het voertuig moeten tweedraads thermistorsensoren, tweedraads  optische sensoren, vijfdraads optische sensoren of gelijkwaardige sensoren zijn, mits het systeem  faalveilig is. (NB: Thermistors moeten een negatieve temperatuurcoëfficiënt hebben). 3.3. De bedieningseenheid van het vulportaal moet zowel voor tweedraads- als vijfdraadssystemen op  het voertuig geschikt zijn. 3.4. Het voertuig moet met het laadportaal verbonden zijn via de gemeenschappelijke retourdraad van  de overloopsensoren, die via het chassis van het voertuig verbonden moet zijn met pen 10 van de  steker. Pen 10 van de contrasteker moet verbonden zijn met de omsluiting van de bedieningseenheid,  die verbonden moet zijn met de aarding van het laadportaal. 3.5. Alle goedgekeurde voertuigen die langs de onderzijde worden gevuld, moeten voorzien zijn van  een identificatieplaat (zie punt 2.3) waarop het type van de aangebrachte overloopdetectiesensoren  (nl. twee- of vijfdraads) vermeld staat. 4. Plaats van de verbindingen 4.1. Bij het ontwerp van de vloeistoflaad- en dampopvanginrichtingen aan het vulportaal moet worden  uitgegaan van een verbindingssysteem op het voertuig dat aan de volgende eisen voldoet: 4.1.1. De hoogte van de hartlijn van de vloeistofadapters bedraagt: ten hoogste 1,4 meter  (ongeladen), ten minste 0,5 meter (geladen) en bij voorkeur 0,7 à 1,0 meter. 4.1.2. De horizontale afstand tussen de adapters mag niet minder bedragen dan 0,25 meter (bij  voorkeur minimaal 0,3 meter). 4.1.3. Alle vloeistofadapters moeten zich binnen een lengte van ten hoogste 2,5 meter bevinden. 4.1.4. De dampopvangadapter moet zich bij voorkeur rechts van de vloeistofadapters bevinden op een  hoogte van maximaal 1,5 meter (ongeladen) en minimaal 0,5 meter (geladen). 4.2. De aarding/overloopdetectie moet zich rechts van de vloeistof- en dampopvangadapters bevinden  op een hoogte van maximaal 1,5 meter (ongeladen) en minimaal 0,5 meter (geladen). 4.3. Dit verbindingssysteem moet zich geheel aan één zijde van het voertuig bevinden. 5. Beveiligingen 5.1. Aarding/overloopdetectie Vullen is uitsluitend toegestaan wanneer door de gecombineerde aardings/overloopbedieningseenheid  het vultoelatingssignaal is gegeven. In geval van overloop of onderbreking van de aarding van het voertuig moet de bedieningseenheid aan  het laadportaal de vulcontroleklep aan het vulportaal sluiten. 5.2. Dampopvangdetectie Vullen is uitsluitend toegestaan wanneer de dampopvangslang met het voertuig is verbonden en de  verplaatste damp vrij van het voertuig naar de dampopvanginrichting van de terminal kan stromen.


Avis juridique important

|

31974L0483

Richtlijn 74/483/EEG van de Raad van 17 september 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de naar buiten uitstekende delen van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 266 van 02/10/1974 blz. 0004 - 0013 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0058  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0012  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0058  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0031  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0031

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 17 september 1974  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de naar buiten uitstekende delen van motorvoertuigen   ( 74/483/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen onder andere betrekking hebben op de naar buiten uitstekende delen ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regeling , met name ten einde voor ieder type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr . 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 2 ) te kunnen invoeren ;  Overwegende dat het wenselijk is , voor wat de hoofdzaken betreft , de technische voorschriften over te nemen die door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties zijn vastgesteld in haar reglement nr . 26 ( " Eenvormige voorschriften betreffende de goedkeuring van voertuigen ter zake van hun naar buiten uitstekende delen " ) ( 3 ) , behorende bij de Overeenkomst van 20 maart 1958 betreffende het aannemen van eenvormige goedkeuringsvoorwaarden en de wederzijdse erkenning van goedkeuring van uitrustingsstukken en onderdelen van motorvoertuigen ;  Overwegende dat deze voorschriften van toepassing zijn op motorvoertuigen van categorie M1 van de internationale indeling van motorvoertuigen voorkomende in Richtlijn nr . 70/156/EEG ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen betreffende motorvoertuigen de wederzijdse erkenning tussen de Lid-Staten meebrengt van de door ieder van hen op grond van de gemeenschappelijke voorschriften uitgevoerde keuringen ; dat voor de goede werking van zulk een systeem vereist is dat die voorschriften door alle Lid-Staten vanaf dezelfde datum worden toegepast ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig van categorie M1 ( zoals omschreven in bijlage I van Richtlijn nr . 70/156/EEG ) , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur , bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen in verband met de naar buiten uitstekende delen indien deze voldoen aan de voorschriften vermeld in de bijlagen I en II .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden om redenen in verband met de naar buiten uitstekende delen indien deze voldoen aan de voorschriften vermeld in de bijlagen I en II .  Artikel 4  De Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend , neemt de nodige maatregelen om in kennis te worden gesteld van elke wijziging van een der in bijlage I , punt 2.2 , bedoelde onderdelen of kenmerken . De bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen of het gewijzigde type voertuig aan nieuwe proeven moet woorden onderworpen en of daarover een nieuw keuringsrapport moet worden opgesteld . Indien uit de proeven blijkt dat niet is voldaan aan de voorschriften van deze richtlijn , wordt de wijziging niet toegestaan .  Artikel 5  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen I , II en III aan te passen aan de technische vooruitgang worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr . 70/156/EEG .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten dienen voor 1 juni 1975 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 oktober 1975 .  2 . Na de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er zorg voor dat ieder ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij overwegen in te voeren op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , tijdig ter kennis van de Commissie wordt gebracht , ten einde de Commissie de gelegenheid te bieden haar standpunt ter zake te bepalen .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 17 september 1974 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . SAUVAGNARGUES  ( 1 ) PB nr . C 55 van 13 . 5 . 1974 , blz . 14 .  ( 2 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 3 ) ECE-document van Genève  E/ECE/324 , E/ECE/TRANS/505 Herz . 1 Add . 25 .  BIJLAGE I  ALGEMEEN , DEFINITIES , AANVRAAG OM E.E.G.-GOEDKEURING , E.E.G.-GOEDKEURING , ALGEMENE VOORSCHRIFTEN , BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN , OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE ( 1 )  1 . ALGEMEEN  1.1 . De voorschriften van deze bijlage zijn niet van toepassing op buitenspiegels , noch op accessoires , zoals radio-antennes en bagagerekken .  1.2 . Deze voorschriften beogen het gevaar of de ernst van lichamelijk letsel voor een persoon die bij botsing door de carrosserie wordt getroffen of aangeraakt te verminderen .  2 . DEFINITIES  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  2.1 . " goedkeuring van het voertuig " , de goedkeuring van een type voertuig ter zake van de naar buiten uitstekende delen .  2.2 . " type voertuig voor wat de naar buiten uitstekende delen betreft " , motorvoertuigen die onderling geen wezenlijke verschillen vertonen , bijvoorbeeld met betrekking tot de vorm van het buitenoppervlak of het materiaal waaruit dit is vervaardigd .  2.3 . " buitenoppervlak " , de structurele eenheid die de buitenkant van het voertuig vormt en die de motorkap , het deksel van de bagageruimte , de deuren , de spatborden en de zichtbare versterkingselementen omvat .  2.4 . " vloerlijn " , een lijn die als volgt wordt bepaald :  rondom het gehele voertuig wordt een kegel met vertikale as en een halve hoek van 30 * verplaatst , en wel zodanig dat deze zo laag mogelijk in aanraking blijft met het buitenoppervlak van de carrosserie . De vloerlijn is de meetkundige lijn tussen de raakpunten . Bij het bepalen van de vloerlijn mag geen rekening worden gehouden met de steunpunten voor de krik , de uitlaatpijpen en de wielen . Ten aanzien van de openingen van de wielkasten geldt dat deze worden verondersteld te zijn opgevuld met een denkbeeldig vlak dat in het verlengde ligt van het aangrenzende buitenoppervlak .  2.5 . " afrondingsstraal " , de approximatieve omvang van een afronding en niet van een exacte meetkundige vorm .  3 . AANVRAAG OM E.E.G.-GOEDKEURING  3.1 . De aanvraag om E.E.G.-goedkeuring van een type voertuig voor wat de naar buiten uitstekende delen betreft , dient te worden ingediend door de fabrikant van het voertuig of door zijn gevolmachtigde .  3.2 . Deze aanvraag dient vergezeld te gaan van de hierna genoemde documenten , in drievoud :  3.2.1 . foto's van de voorkant , de achterkant en de zijkanten van het voertuig ,  3.2.2 . maattekeningen van de bumpers en , eventueel ,  3.2.3 . tekeningen van bepaalde naar buiten uitstekende delen en eventueel van bepaalde delen van het buitenoppervlak , bedoeld in punt 6.9.1 .  3.3 . Aan de technische instantie die met de goedkeuringsproeven is belast moeten worden aangeboden :  3.3.1 . hetzij een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type , hetzij het deel  ( de delen ) van het voertuig dat ( die ) als essentieel wordt ( worden ) beschouwd voor de uitvoering van de in deze bijlage voorgeschreven keuringen en proeven ,  3.3.2 . op verzoek van voornoemde technische instantie , bepaalde delen en bepaalde monsters van het gebruikte materiaal .  4 . E.E.G.-GOEDKEURING   ( 4.1 . )   ( 4.2 . )   ( 4.3 . )   ( 4.4 . )   ( 4.4.1 . )   ( 4.4.2 . )   ( 4.5 . )  4.6 . Het E.E.G.-goedkeuringsformulier gaat vergezeld van een formulier volgens het model in bijlage III .  5 . ALGEMENE VOORSCHRIFTEN  5.1 . De bepalingen van deze bijlage zijn niet van toepassing op delen van het buitenoppervlak die , wanneer het voertuig in beladen toestand is en de deuren , vensters en deksels , enz . gesloten zijn :  5.1.1 . op meer dan 2 m hoogte , of  5.1.2 . onder de vloerlijn , of  5.1.3 . zodanig zijn gelegen dat zij onder statische omstandigheden niet kunnen worden geraakt door een bol van 100 mm diameter .  5.2 . Het buitenoppervlak van de voertuigen mag geen puntige of snijdende delen bevatten , noch naar buiten uitstekende delen die door hun vorm , afmetingen , richting of hardheid , het gevaar of de ernst van lichamelijk letsel voor een persoon die in geval van botsing door de carrosserie wordt getroffen of aangeraakt , kunnen vergroten .  5.3 . Het buitenoppervlak van de voertuigen mag geen naar buiten uitstekende delen bevatten waaraan voetgangers , wielrijders of motorrijders kunnen blijven haken .  5.4 . Behoudens het bepaalde in de punten 5.5 , 6.1.3 , 6.3 , 6.4.2 , 6.7.1 , 6.8.1 en 6.10 mag geen enkel uitstekend deel op het buitenoppervlak een afrondingsstraal hebben van minder dan 2,5 mm .  5.5 . Uitstekende delen op het buitenoppervlak die zijn gemaakt uit een materiaal met een hardheid van niet meer dan 60 shore A , mogen een afrondingsstraal van minder dan 2,5 mm hebben .  6 . BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN  6.1 . Versieringen  6.1.1 . Versieringen die meer dan 10 mm buiten hun steunvlak uitsteken moeten naar binnen schuiven , afbreken of verbuigen onder een kracht van 10 daN die in iedere richting op het meest uitstekende punt wordt uitgeoefend , in een vlak dat nagenoeg parallel loopt met het vlak waarop zij zijn gemonteerd . Deze bepalingen zijn niet van toepassing op versieringen op radiatorroosters ; hierop zijn uitsluitend de algemene voorschriften van punt 5 van toepassing .  6.1.2 . Strips of beschermende delen die zich op het buitenoppervlak bevinden vallen niet onder de voorschriften van punt 6.1.1 ; zij moeten evenwel stevig op het voertuig aangebracht zijn .  6.1.3 . Het voorschrift met betrekking tot de minimum-afrondingsstraal van 2,5 mm geldt niet voor versieringen die een dikte hebben van minder dan 5 mm ; de naar buiten gerichte hoeken van deze versieringen moeten evenwel zijn afgerond .  6.2 . Koplantaarns  6.2.1 . Uitstekende kappen en randen aan koplantaarns zijn toegestaan , mits zij niet meer dan 30 mm uitsteken ten opzichte van het buitenvlak van het koplantaarnglas en hun afrondingsstraal op geen enkel punt minder dan 2,5 mm bedraagt .  6.2.2 . Inklapbare koplantaarns moeten voldoen aan de bepalingen van punt 6.2.1 hierboven , zowel in de bedrijfsstand als in de ingeklapte stand .  6.3 . Roosters en ruimten tussen delen  6.3.1 . De voorschriften van punt 5.4 zijn niet van toepassing op ruimten tussen vaste of beweeglijke delen , met inbegrip van de delen van de luchtin - of luchtuitlaatroosters en van het sierrooster , mits de afstand tussen twee opeenvolgende delen niet meer dan 40 mm bedraagt . Wanneer deze afstand ligt tussen 40 mm en 25 mm moeten de afrondingsstralen ten minste 1 mm bedragen . Wanneer de afstand tussen twee opeenvolgende delen gelijk aan of kleiner dan 25 mm is , moeten de afrondingsstralen van de buitenvlakken der delen ten minste 0,5 mm bedragen .  6.3.2 . De aansluiting van het voorvlak aan de zijvlakken van elk deel dat een rooster of een ruimte vormt moet afgerond zijn .  6.4 . Ruitewisser  6.4.1 . De ruitewisserarmen moeten zodanig zijn aangebracht dat de as van de wisserarmhouder wordt bedekt door een afschermkap met een afrondingsstraal die voldoet aan het voorschrift van punt 5.4 , en met een minimumoppervlakte van 150 mm2 .  6.4.2 . Punt 5.4 is niet van toepassing op de wisserbladen noch op enig deel van de wisserbladhouder . Deze onderdelen mogen evenwel geen scherpe hoeken noch puntige of snijdende delen bezitten die uit functioneel oogpunt onnodig zijn .  6.5 . Bumpers  6.5.1 . De uiteinden der bumpers moeten naar het buitenoppervlak zijn omgebogen ten einde het gevaar voor haken te verminderen .  6.5.2 . De samenstellende delen van de bumpers moeten zodanig zijn uitgevoerd dat alle naar buiten gerichte stijve vlakken een minimum-afrondingsstraal van 5 mm hebben .  6.6 . Handgrepen , scharnieren en drukknoppen van deuren , bagageruimten en kleppen ; openingen en deksels van reservoirs  6.6.1 . Deze delen mogen niet meer dan 40 mm uitsteken bij handgrepen van zijdeuren , en niet meer dan 30 mm in alle overige gevallen .  6.6.2 . Indien handgrepen van zijdeuren van het draaitype zijn , moeten zij aan de volgende eisen voldoen :  6.6.2.1 . Het open uiteinde van de handgreep moet naar achteren zijn gericht en de handgreep moet zodanig zijn aangebracht dat hij parallel met het deurvlak draait en niet naar buiten kan draaien .  6.6.2.2 . Het uiteinde van de handgreep moet naar de deur zijn omgebogen en in een holte zijn ondergebracht .  6.7 . Wielmoeren , naafdoppen en wieldoppen  6.7.1 . De voorschriften van punt 5.4 zijn niet van toepassing op deze delen .  6.7.2 . Wielmoeren , naafdoppen en wieldoppen mogen geen vleugelvormige uitsteeksels vertonen .  6.7.3 . Bij rechtuitrijden mag geen enkel deel der wielen , behalve de banden , gelegen boven het horizontale vlak door de draaiïngsas ervan , uitsteken buiten de vertikale projectie op een horizontaal vlak , van het buitenoppervlak of de buitenconstructie . Indien zulks evenwel uit functioneel oogpunt nodig is mogen wieldoppen die de moeren van wielen en naven bedekken , buiten de vertikale projectie van het buitenoppervlak of de buitenconstructie uitsteken , mits het vlak van het uitstekende deel een afrondingsstraal heeft van tenminste 30 mm en de afstand waarover het betreffende deel buiten de verticale projectie van het buitenoppervlak of de buitenconstructie uitsteekt in geen geval meer dan 30 mm bedraagt .  6.8 . Randen van plaat  6.8.1 . Randen van plaat , zoals de randen van goten en de rails van schuifdeuren , zijn toegestaan op voorwaarde dat zij zijn omgebogen of zijn voorzien van een afscherming die voldoet aan de bepalingen van deze bijlage die daarop van toepassing zijn .  6.9 . Carrosseriepanelen  6.9.1 . De afrondingsstraal van vouwen in carrosseriepanelen mag minder dan 2,5 mm bedragen , mits zij niet kleiner is dan 1/10 van de hoogte H van het uitstekende deel , gemeten volgens de in bijlage II beschreven methode .  6.10 . Aan de zijkanten aangebrachte lucht - en regendeflectoren  6.10.1 . De randen van aan de zijkanten aangebrachte deflectoren die naar buiten kunnen worden gericht moeten een afrondingsstraal van tenminste 1 mm hebben .  6.11 . Steunpunten voor de krik  6.11.1 . De steunpunten voor de krik mogen niet meer dan 10 mm uitsteken buiten de vertikale projectie van de vloerlijn die onmiddellijk daarboven is gelegen .   ( 7 . )   ( 7.1 . )   ( 7.1.1 . )   ( 7.1.2 . )   ( 7.2 . )  8 . OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE   ( 8.1 . )  8.2 . Ten einde de overeenstemming met het goedgekeurde type na te gaan dient een voldoende aantal steekproeven te worden genomen op in serie geproduceerde voertuigen .   ( 9 . )   ( 9.1 . )   ( 9.2 . )   ( 10 . )  ( 1 ) De tekst van deze bijlage is in hoofdzaak analoog aan die van reglement nr . 26 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties ; met name de onderverdeling in punten is dezelfde , indien derhalve een punt van reglement nr . 26 geen tegenhanger heeft in deze bijlage , is het nummer daarvan pro memorie tussen haakjes aangegeven .  BIJLAGE II  METHODE VOOR HET BEPALEN VAN DE HOOGTE VAN UITSTEKENDE DELEN VAN HET BUITENOPPERVLAK  1 . De hoogte H van een uitstekend deel wordt grafisch bepaald ten opzichte van de omtrek van een cirkel met een diameter van 165 mm , inwendig rakend aan de contour van het buitenoppervlak dat moet worden gecontroleerd .  2 . De hoogte H is de maximum waarde van de afstand , gemeten op een rechte door het midden van de cirkel met een diameter van 165 mm , tussen de omtrek van die cirkel en de contour van het uitstekende deel ( zie fig . 1 ) .  3 . Wanneer het uitstekende deel zodanig gevormd is dat een deel van de contour van het buitenoppervlak van het betrokken deel uitwendig niet kan worden geraakt door een cirkel met een diameter van 100 mm , wordt de omtrek van het oppervlak op die plaats verondersteld samen te vallen met het gedeelte van de omtrek van de cirkel met een diameter van 100 mm tussen de raakpunten daarvan met de contour ( zie fig . 2 ) .  4 . Schema's in doorsnede van het buitenoppervlak der betrokken delen moeten door de fabrikant worden verstrekt ten einde de hoogte van de uitstekende delen volgens de bovenstaande methode te kunnen bepalen .  Figuur 1 : zie P.b .  Figuur 2 : zie P.b .  BIJLAGE III  MODEL  Aanduiding van de overheidsinstantie  BIJLAGE BIJ HET E.E.G.-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR EEN TYPE VOERTUIG VOOR WAT DE NAAR BUITEN UITSTEKENDE DELEN BETREFT   ( Artikel 4 , lid 2 , en artikel 10 van de richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan )  Goedkeuringsnummer ...  1 . Fabrieks - of handelsmerk van het motorvoertuig ...  2 . Type voertuig ...  3 . Naam en adres van de fabrikant ...  4 . Eventueel naam en adres van de gevolmachtigde van de fabrikant ...  5 . Ter goedkeuring aangeboden op ...  6 . Technische instantie die met de goedkeuringsproeven is belast ...  7 . Datum van het door deze instantie afgegeven keuringsrapport ...  8 . Nummer van het door deze instantie afgegeven keuringsrapport ...  9 . Goedkeuring , wat de naar buiten uitstekende delen betreft , is verleend geweigerd ( 1 ) ...  10 . Plaats ...  11 . Datum ...  12 . Ondertekening ...  13 . Aan dit formulier zijn de volgende stukken gehecht , die het hierboven aangegeven goedkeuringsnummer dragen :  ... foto's van de voorkant , de achterkant en de zijkanten van het voertuig ,  ... maattekeningen van de bumpers , en eventueel ,  ... tekeningen van bepaalde uitstekende delen .  ( 1 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .