Avis juridique important

|

31995L0062

Richtlijn 95/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1995 inzake de toepassing van "Open Network Provision" (ONP) op spraaktelefonie

Publicatieblad Nr. L 321 van 30/12/1995 blz. 0006 - 0024

RICHTLIJN  95/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 13 december 1995inzake de toepassing van "Open  Network Provision" (ONP) op spraaktelefonieHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN  DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3), 1. Overwegende dat in Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de  totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de  tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP) (4) onder meer is voorzien in de aanneming van  een specifieke richtlijn tot vaststelling van de ONP-voorwaarden voor spraaktelefoondienst; 2. Overwegende dat ONP ingevolge bovengenoemde richtlijn van toepassing is op openbare  telecommunicatienetten en, eventueel, op openbare telecommunicatiediensten; dat onder de toepassing  van ONP op de spraaktelefoondienst daarom ook dient te worden verstaan de toepassing van ONP op het  net waarover de spraaktelefoondienst wordt geboden; 3. Overwegende dat de ONP-voorwaarden voor toegang tot en gebruik van het openbare vaste  telefoonnet en de diensten van het openbare vaste telefoonnet dienen te gelden voor alle thans in  de Lid-Staten toegepaste netwerktechnologieën, waaronder analoge telefoonnetten, digitale netten en  het digitale netwerk voor geïntegreerde diensten (ISDN); 4. Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing is op mobiele telefoondiensten, maar wel op  het gebruik van het openbare vaste telefoonnet door exploitanten van openbare mobiele  telefoondiensten, in het bijzonder wat de interconnectie van mobiele telefoonnetten met het  openbare vaste telefoonnet in één enkele Lid-Staat betreft, teneinde de gehele Gemeenschap  bestrijkende, volledige diensten te kunnen aanbieden; dat deze richtlijn niet van toepassing is op  rechtstreekse interconnectie tussen de exploitanten van openbare mobiele telefoondiensten; 5. Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing is op diensten of faciliteiten die op  netwerkaansluitpunten buiten de Gemeenschap worden aangeboden; 6. Overwegende dat de Lid-Staten op grond van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni  1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (5) de uitsluitende  rechten voor het aanbieden van andere telecommunicatiediensten dan de spraaktelefoondienst moeten  afschaffen; dat bovengenoemde richtlijn niet van toepassing is op de telex, mobiele radiotelefonie  en semafoon; 7. Overwegende dat bepaalde Lid-Staten de uitsluitende rechten voor de levering van een  spraaktelefoondienst en de exploitatie van het openbaar telecommunicatienet hebben afgeschaft; dat  deze Lid-Staten ervoor zouden moeten zorgen dat alle gebruikers zich kunnen abonneren op de  overeenkomstig deze richtlijn geharmoniseerde telefoondiensten; dat de bepalingen van deze  richtlijn de toegang tot de markten voor spraaktelefoondiensten en de beschikbaarstelling van het  openbare telecommunicatienet niet mogen belemmeren; 8. Overwegende dat het gebruik van de spraaktelefoondienst om sociale en economische redenen een  belangrijke rol is gaan spelen; dat eenieder in de Gemeenschap het recht moet hebben zich op deze  dienst te abonneren; dat spraaktelefonie overeenkomstig het niet-discriminatiebeginsel zonder  onderscheid aan alle gebruikers moet worden aangeboden en op verzoek beschikbaar gesteld; dat het  niet-discriminatiebeginsel van toepassing is op, onder meer, de beschikbaarheid van de technische  aansluiting, de tarieven, de kwaliteit van de dienst, de leveringstermijn, de eerlijke verdeling  van de capaciteit bij schaarste, de reparatietijd, de beschikbaarheid van netwerkinformatie en van  informatie van de klant, zulks onverminderd de wettelijke bepalingen betreffende de bescherming van  persoonsgegevens en van de persoonlijke levenssfeer; 9. Overwegende dat Lid-Staten die voor de aanleg en exploitatie van openbare telecommunicatienetten  uitsluitende rechten handhaven, volgens Richtlijn 90/388/EEG de nodige maatregelen dienen te  treffen om ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor de toegang tot en het gebruik van het net  worden bekendgemaakt en objectief en niet-discriminerend zijn; dat op geharmoniseerde wijze dient  te worden vastgesteld welke specificaties moeten worden gepubliceerd en in welke vorm, om de  levering van telecommunicatiediensten te bevorderen zowel in als tussen de Lid-Staten, in het  bijzonder de levering van diensten door vennootschappen of natuurlijke personen die in een andere  Lid-Staat zijn gevestigd dan die waar de vennootschap of de natuurlijke persoon waarvoor de  diensten zijn bestemd, zijn gevestigd; 10. Overwegende dat in de Lid-Staten overeenkomstig het beginsel van de scheiding van regelgevende  en uitvoerende taken nationale regelgevende instanties zijn opgericht; dat de nationale  regelgevende instanties van de Lid-Staten ingevolge het subsidiariteitsbeginsel bij de uitvoering  van deze richtlijn een belangrijke rol dienen te spelen, inzonderheid ter zake van de publikatie  van de doelstelllingen en prestatiecijfers, de data voor de invoering van nieuwe faciliteiten, het  toereikend overleg met de gebruikers/consumenten en de organisaties die deze categorieën  vertegenwoordigen, het beheer van nummerplannen, het toezicht op de gebruiksvoorwaarden en de  beslechting van geschillen, en ter zake van de billijke behandeling van de gebruikers in de gehele  Gemeenschap; dat zij dienen te beschikken over de nodige middelen om deze taken ten volle uit te  voeren; 11. Overwegende dat de kwaliteit van de dienst zoals de gebruiker die ervaart, een essentieel  aspect van de geleverde dienst is; dat de criteria voor de kwaliteit van de dienst en de geleverde  prestaties ten behoeve van de gebruiker dienen te worden gepubliceerd; dat geharmoniseerde criteria  voor de kwaliteit van de dienst en gemeenschappelijke meetmethoden nodig zijn om te kunnen  beoordelen in welke mate de gewenste convergentie van de kwaliteit van de dienst op communautair  niveau aanwezig is, waarbij verschillende categorieën gebruikers verschillende kwaliteitsniveaus  van de dienst vragen, waarvoor verschillende tarieven kunnen gelden; 12. Overwegende dat de gebruikers van het openbare vaste telefoonnet tegenover de  telecommunicatieorganisaties ten minste over soortgelijke rechten moeten kunnen beschikken als in  hun betrekkingen met leveranciers van andere goederen en diensten; dat telecommunicatieorganisaties  in hun betrekkingen met de gebruikers van het openbare vaste telefoonnet geen ongerechtvaardigde  wettelijke bescherming behoren te genieten; 13. Overwegende dat een akkoord tussen de betrokken partijen een contract kan vormen; dat het ter  voorkoming van onbillijke bedingen in overeenkomsten noodzakelijk is dat de nationale regelgevende  instanties het recht hebben wijziging te verlangen in de voorwaarden die de  telecommunicatieorganisaties in hun contracten aan de gebruikers opleggen; dat de Lid-Staten kunnen  beslissen of hun nationale regelgevende instantie deze contractuele voorwaarden, hetzij vóór hun  gebruik door de telecommunicatieorganisaties, hetzij te eniger tijd op verzoek van een gebruiker  dient te toetsen; 14. Overwegende dat Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende oneerlijke  bedingen in consumentenovereenkomsten (1) reeds voorziet in een algemene bescherming van de  consumenten wat bedingen in overeenkomsten betreft; dat deze algemene bescherming ten aanzien van  de onderhavige richtlijn evenwel moet worden aangevuld met meer specifieke voorschriften die van  toepassing moeten zijn op alle gebruikers; 15. Overwegende dat het wenselijk is dat naast de basisdienst voor spraaktelefonie die ter  beschikking van gebruikers wordt gesteld, voor zover dat technisch uitvoerbaar en economisch  haalbaar is, ook een geharmoniseerd minimumpakket van geavanceerde spraaktelefoonfaciliteiten,  zowel voor communicatie binnen als tussen de Lid-Staten, wordt aangeboden; 16. Overwegende dat op 20 december 1994 overeenstemming is bereikt over een "modus vivendi" tussen  het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de uitvoeringsmaatregelen van besluiten die  volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag worden vastgesteld; 17. Overwegende dat de levering van andere spraaktelefoonfaciliteiten die, in antwoord op de vraag  van de markt, naast het hier omschreven geharmoniseerde minimumpakket van  spraaktelefoonfaciliteiten worden aangeboden, het aanbod van de basisfaciliteiten voor  spraaktelefonie niet mag belemmeren en niet mag leiden tot onredelijke prijsverhogingen voor de  basisdienst voor spraaktelefonie; 18. Overwegende dat de geharmoniseerde voorwaarden voor de spraaktelefoondienst de Lid-Staten de  nodige flexibiliteit moeten bieden om bij de vaststelling van het tijdschema voor invoering  rekening te houden met de uiteenlopende situaties op het gebied van de technische ontwikkeling van  het net en van de marktvraag; 19. Overwegende dat de Commissie richtsnoeren voor de toepassing van de EG-mededingingsregels in de  telecommunicatiesector (2) heeft gepubliceerd, onder meer om de toepassing van de communautaire  mededingingsregels toe te lichten in de gevallen waarin telecommunicatieorganisaties samenwerken om  een de gehele Gemeenschap omspannende interconnectie van de openbare netwerken en diensten tot  stand te brengen; 20. Overwegende dat de leveranciers van telecommunicatiediensten en anderen, om efficiënte en  effectieve telecommunicatiediensten te kunnen bieden, mogen verlangen om overeenkomstig de  beginselen van het Gemeenschapsrecht op andere punten toegang te verkrijgen tot het openbare vaste  telefoonnet dan op de aan het merendeel van de telefoonabonnees ter beschikking staande  netwerkaansluitpunten; dat dergelijke verzoeken redelijk moeten zijn wat technische uitvoerbaarheid  en economische haalbaarheid betreft; dat er procedures moeten worden ingevoerd om te zorgen voor  een evenwicht tussen de behoeften van de gebruikers en de gerechtvaardigde belangen van de  telecommunicatieorganisaties; dat het echter van wezenlijk belang is dat bij het volledig en  efficiënt benutten van het openbare vaste telefoonnet via een dergelijke bijzondere toegang tot het  net, de integriteit van het openbare net gewaarborgd blijft; 21. Overwegende dat het netwerkaansluitpunt zich volgens de definitie daarvan in Richtlijn  90/387/EEG in panden van een telecommunicatieorganisatie kan bevinden; dat in de onderhavige  richtlijn de installatie van apparatuur die het eigendom is van aanbieders van diensten, in panden  van een telecommunicatieorganisatie niet uitdrukkelijk wordt verlangd; 22. Overwegende dat de nationale regelgevende instanties adequate voorzorgsmaatregelen moeten  treffen om te waarborgen dat de telecommunicatieorganisaties met die organisaties concurrerende  dienstenleveranciers niet discrimineren, met inbegrip van met name voorzorgsmaatregelen om een  eerlijke toegang tot netwerk-interfaces te waarborgen; dat voor telecommunicatieorganisaties voor  het gebruik van het openbare vaste telefoonnet ten behoeve van de levering van  telecommunicatiediensten dezelfde tarieven dienen te gelden als voor andere gebruikers; 23. Overwegende dat de gebruikers profijt dienen te hebben van de structuur- en schaalvoordelen die  met behulp van nieuwe intelligente netwerkarchitecturen kunnen worden bereikt; dat het voor de  ontwikkeling van een de gehele Gemeenschap omvattende markt voor telecommunciatiediensten nodig is  dat de in deze richtlijn vermelde faciliteiten op een zo breed mogelijke schaal beschikbaar komen;  dat het beginsel van niet-discriminatie zodanig moet worden toegepast dat het de ontwikkeling van  geavanceerde telecommunicatiediensten niet in de weg staat; 24. Overwegende dat de telecommunicatieorganisaties dienen te worden aangemoedigd om de nodige  samenwerkingsmechanismen te ontwikkelen teneinde een volledige interconnectie tussen de openbare  netwerken in de gehele Gemeenschap, met name wat de spraaktelefoondienst betreft, te kunnen  bewerkstelligen; dat de nationale regelgevende instanties deze samenwerking dienen te bevorderen;  dat op de interconnectie toezicht door de regelgevende instanties dient te worden uitgeoefend,  teneinde de belangen van de gebruikers in de gehele Gemeenschap te beschermen en de naleving van  het Gemeenschapsrecht te waarborgen, voor zover van toepassing overeenkomstig de bestaande  internationale voorschriften in het kader van de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU); dat de  nationale regelgevende instanties derhalve zo nodig toegang moeten kunnen hebben tot volledige  informatie omtrent netwerkinterconnectieovereenkomsten; dat de Commissie, voor zover het  Gemeenschapsrecht daarin voorziet, de Lid-Staten om nadere gegevens over overeenkomsten betreffende  bijzondere netwerktoegang en betreffende interconnectie kan verzoeken; 25. Overwegende dat interconnectie van de openbare telefoonnetten van wezenlijk belang is voor de  levering van de gehele Gemeenschap bestrijkende spraaktelefoondiensten; dat het de taak van de  nationale regelgevende instanties is ervoor te zorgen dat de voorwaarden voor interconnectie met de  openbare vaste telefoonnetten, met inbegrip van interconnectie door telecommunicatieorganisaties  uit andere Lid-Staten en exploitanten van openbare mobiele telefoondiensten, overeenkomstig  Richtlijn 90/387/EEG objectief en niet-discriminerend zijn; 26. Overwegende dat, wanneer het openbare vaste telefoonnet in een Lid-Staat door meer dan één  telecommunicatieorganisatie wordt geëxploiteerd, een passend toezicht op de  interconnectieregelingen door de nationale regelgevende instanties noodzakelijk is om het aanbod  van spraaktelefoondiensten in de gehele Gemeenschap te waarborgen; dat bij deze  interconnectieregelingen terdege rekening moet worden gehouden met de in deze richtlijn  vastgestelde beginselen; 27. Overwegende dat bij interconnectie het discriminatieverbod in eerste instantie bedoeld is om te  voorkomen dat telecommunicatieorganisaties misbruik maken van hun overheersende positie; 28. Overwegende dat ingevolge Richtlijn 90/387/EEG in de gehele Gemeenschap gemeenschappelijke en  doeltreffende tariefbeginselen moeten worden toegepast waaraan objectieve criteria en  kostenoriëntering ten grondslag liggen; dat een redelijke overgangsperiode noodzakelijk kan zijn om  deze tariefbeginselen volledig toe te passen; dat de tarieven niettemin transparant moeten zijn en  op passende wijze moeten worden gepubliceerd, in overeenstemming met de mededingingsregels van het  Verdrag voldoende moeten worden gedifferentieerd, niet discriminerend mogen zijn en een gelijke  behandeling moeten garanderen; dat bij de toepassing van het beginsel van kostenoriëntering  rekening dient te worden gehouden met de doelstelling van universele dienstverlening en rekening  kan worden gehouden met het beleid inzake ruimtelijke ordening teneinde de samenhang binnen een  Lid-Staat te garanderen; 29. Overwegende dat de verantwoordelijkheid voor het toezicht op de tarieven bij de nationale  regelgevende instanties moet berusten; dat de tariefstructuren onder invloed van de technologische  ontwikkeling en de vraag van de gebruikers dienen te evolueren; dat de verplichting tot  kostengeoriënteerde tarieven impliceert dat de telecommunicatieorganisaties binnen een redelijke  termijn kostentoerekeningsmethoden dienen te gebruiken die het mogelijk maken de kosten zo  nauwkeurig mogelijk aan diverse diensten toe te rekenen op basis van een transparante  kostentoerekeningsmethode; dat aan deze eisen bij voorbeeld kan worden voldaan door het beginsel  van volledig uitgesplitste kostentoekening toe te passen; 30. Overwegende dat, met inachtneming van het algemene beginsel van kostenoriëntering, onder het  toezicht van de nationale regelgevende instanties enige flexibiliteit moet worden betracht,  teneinde voor specifieke gebruiksvormen kortingsregelingen te kunnen toepassen, en in  maatschappelijk opzicht wenselijke tarieven te kunnen berekenen voor bepaalde groepen personen,  bepaalde soorten gesprekken of bepaalde uren van de dag; dat de kortingsregelingen in  overeenstemming moeten zijn met de mededingingsregels van het Verdrag, met name met het algemene  beginsel dat het aangaan van contracten niet afhankelijk mag zijn van de aanvaarding van daarmee  niet samenhangende bijkomende prestaties; dat kortingsregelingen met name geen verband mogen leggen  tussen het leveren van diensten die onder de bijzondere of uitsluitende rechten vallen en die welke  in concurrentieomstandigheden worden geleverd; 31. Overwegende dat de gebruikers de juistheid van hun facturen dienen te kunnen nagaan en daarom  facturen moeten kunnen ontvangen die in de mate van hun behoeften gespecificeerd zijn, zonder dat  aan de wetgeving inzake de bescherming van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer afbreuk  wordt gedaan; 32. Overwegende dat lijsten van abonnees op de spraaktelefoondienst gemakkelijk verkrijgbaar moeten  zijn, aangezien deze een belangrijk aspect zijn voor het gebruik van de spraaktelefoondienst; dat  deze abonneelijsten onder billijke en niet-discriminerende voorwaarden ter beschikking moeten  worden gesteld; dat gebruikers overeenkomstig de relevante wetgeving inzake de bescherming van  gegevens en van de persoonlijke levenssfeer de keuze moet worden gelaten al dan niet in deze  lijsten te worden opgenomen; dat deze richtlijn de bestaande regelgeving met betrekking tot het  leveren van de abonneelijsten onverlet laat; 33. Overwegende dat openbare betaaltelefoons, met name in noodsituaties, een belangrijk middel  vormen om tot de spraaktelefoondienst toegang te krijgen; dat het wenselijk is ervoor te zorgen dat  voldoende openbare betaaltelefoons worden geïnstalleerd om aan de redelijke behoeften van de  gebruikers te voldoen; 34. Overwegende dat de Commissie, gezien de voordelen voor de gebruiker van één enkel type  betaalkaart voor telefoongebruik die in alle Lid-Staten kan dienen, het Europees Comité voor  normalisatie (CEN)/het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) opdracht heeft  gegeven daarvoor adequate normen op te stellen; dat naast deze normen ook commerciële afspraken  nodig zijn om ervoor te zorgen dat de in een van de Lid-Staten uitgegeven telefoonkaarten met  vooruitbetaalde gesprekstijd ook in de andere Lid-Staten kunnen worden gebruikt; 35. Overwegende dat binnen de Lid-Staten groepen gebruikers met bijzondere behoeften mogen worden  ondersteund; dat dit kan inhouden dat speciale voorzieningen worden getroffen ten aanzien van de  spraaktelefoondienst, aangezien deze wordt erkend als een belangrijke dienst voor gehandicapten; 36. Overwegende dat de Commissie het Europees Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) heeft  verzocht de technische uitvoerbaarheid en de economische haalbaarheid te bestuderen van een  geharmoniseerde enkelvoudige netwerkinterface, die geschikt is voor de toegang tot en het gebruik  van het openbare vaste telefonnet in alle Lid-Staten; dat het om geharmoniseerde toegang voor  ISDN-eindapparatuur te waarborgen wenselijk is eisen vast te stellen voor het netwerkaansluitpunt,  onder meer voor de contactdoos; 37. Overwegende dat nationale telefoonnummers een aangelegenheid vormen waarop de nationale  regelgevende instanties toezicht dienen uit te oefenen; dat nummerplannen moeten worden ontwikkeld  in nauw overleg met de telecommunicatieorganisaties en in samenhang met een lange-termijnnummerplan  voor geheel Europa en met het internationale nummerplan; dat de invoering van wijzigingen van  nummers zowel voor de telecommunicatieorganisaties als voor de gebruikers met hoge kosten gepaard  gaat en tot een minimum moet worden beperkt, voor zover dit met nationale en internationale  lange-termijnvereisten te verenigen is; 38. Overwegende dat in de Resolutie van de Raad van 19 november 1992 betreffende de bevordering van  samenwerking op Europese schaal op het gebied van de nummering voor telecommunicatie (1) de  versterking van de samenwerking op Europees niveau op het gebied van nummering voor  telecommunicatiediensten voor paneuropese dienstverlening als een hoofddoelstelling van het beleid  wordt beschouwd; dat er behoefte bestaat aan een Europese nummerruimte teneinde de implementatie en  het gebruik van geheel Europa bestrijkende spraaktelefoondiensten met inbegrip van zogeheten  "antwoordnummers" te vergemakkelijken. 39. Overwegende dat Lid-Staten die voor het aanbieden van telecommunicatiediensten een vergunnings-  of aanmeldigsprocedure verplicht stellen, er krachtens Richtlijn 90/388/EEG voor moeten zorgen dat  de voorwaarden voor de afgifte van vergunningen op objectieve, niet-discriminerende en duidelijke  criteria worden gebaseerd; dat een eventuele afwijzing met redenen wordt omkleed en dat een  procedure wordt ingevoerd om tegen een dergelijke afwijzing in beroep te gaan; dat de  gebruiksvoorwaarden voor het openbare vaste telefoonnet in overeenstemming moeten zijn met het  Gemeenschapsrecht, in het bijzonder met Richtlijn 90/387/EEG; dat overeenkomstig Richtlijn  92/44/EEG van de Raad van 5 juni 1992 betreffende de toepassing van Open Network Provision (ONP) op  huurlijnen (2) beperkingen die gericht zijn op het doen naleven van de essentiële eisen,  verenigbaar moeten zijn met de communautaire wetgeving en door de nationale regelgevende instanties  door middel van wettelijke bepalingen moeten worden opgelegd; dat er ten aanzien van de  interconnectie van huurlijnen en openbare telecommunicatienetten geen technische beperkingen mogen  worden ingevoerd, noch in stand gehouden; 40. Overwegende dat krachtens Richtlijn 90/387/EEG de essentiële eisen die beperkingen van de  toegang tot en van het gebruik van openbare telecommunicatienetwerken of -diensten rechtvaardigen,  enkel de veiligheid van het functioneren van het netwerk, het behoud van de netwerkintegriteit, in  gerechtvaardigde gevallen de interoperabiliteit van de diensten en de gegevensbescherming mogen  betreffen; dat bovendien de algemeen geldende voorwaarden voor de aansluiting van eindapparatuur  van toepassing zijn; dat nationale regelgevende instanties hun goedkeuring mogen hechten aan  procedures die het de telecommunicatieorganisaties mogelijk maken onmiddellijk op te treden wanneer  zich een ernstig geval van ongeoorloofde toegang of van inbreuk op de gebruiksvoorwaarden  voordoet; 41. Overwegende dat ten aanzien van de voor spraaktelefoondiensten gehanteerde normen het beginsel  van transparantie dient te worden toegepast; dat de harmonisatie van technische interfaces en  toegangsvoorwaarden ingevolge Richtlijn 90/387/EEG moet berusten op de definitie van  gemeenschappelijke technische specificaties die op internationale normen zijn gebaseerd; dat  volgens Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op  het gebied van normen en technische voorschriften (1) geen nieuwe nationale normen worden  uitgewerkt op gebieden waarvoor reeds aan geharmoniseerde Europese normen wordt gewerkt; 42. Overwegende dat, teneinde de Commissie in staat te stellen effectief toezicht te houden op de  toepassing van deze richtlijn, de Lid-Staten bij de Commissie de nationale regelgevende instanties  moeten aanmelden die met de bij deze richtlijn gecreëerde taken zijn belast en de Commissie de bij  deze richtlijn voorgeschreven relevante informatie dienen te verschaffen; 43. Overwegende dat er naast de mogelijkheden van beroep, naar nationaal of Gemeenschapsrecht,  behoefte bestaat aan een eenvoudige procedure voor de minnelijke regeling van geschillen zowel op  nationaal als op Gemeenschapsniveau; dat deze procedure soepel en snel, goedkoop en transparant  dient te zijn en dat alle partijen erbij moeten worden betrokken; 44. Overwegende dat de wetgeving inzake consumentenbescherming, de wetgeving inzake  gegevensbescherming en de wetgeving met betrekking tot de bekendmaking van informatie of materiaal  dat door het publiek als aanstootgevend kan worden ervaren, ook op telecommunicatiediensten van  toepassing is; dat in deze richtlijn derhalve geen specifieke aanvullende maatregelen worden  overwogen; 45. Overwegende dat de transparantie kan worden bevorderd door een regelmatige en systematische  dialoog met telecommunicatieorganisaties, gebruikers, consumenten, fabrikanten en  dienstenleveranciers over onderwerpen die de gehele Gemeenschap betreffen en die door deze  richtlijn aan de orde worden gesteld; dat reeds in raadpleging van de vakbonden is voorzien bij  Besluit 90/450/EEG van de Commissie (2) waarbij een Paritair Comité voor telecommunicatie,  bestaande uit vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers, is opgericht om de Commissie bij te  staan; 46. Overwegende dat de toepassing van ONP op spraaktelefonie, gezien de dynamische ontwikkeling van  deze sector, een geleidelijk doch continu proces dient te zijn; dat de in de regelgeving  neergelegde voorwaarden flexibel genoeg moeten zijn om op de eisen van een veranderende markt en  technologie in te spelen; dat daarom een soepele en snelle procedure voor technische aanpassingen  moet worden ingevoerd, waarin ten volle rekening wordt gehouden met de opvattingen van de  Lid-Staten en waarbij het ONP-Comité dient te worden betrokken; 47. Overwegende dat waarschijnlijk een procedure zal moeten worden ingevoerd om te zorgen voor  convergentie op communautair niveau door het bepalen van geharmoniseerde doelstellingen en  streefdata voor spraaktelefoondiensten en -faciliteiten; dat bij deze convergentieprocedure het  ONP-Comité dient te worden betrokken; dat bij een dergelijke procedure ten volle rekening moet  worden gehouden met de stand van de netwerkontwikkeling en de marktvraag in de Gemeenschap; 48. Overwegende dat de doelstelling van een geavanceerde kosten-effectieve communautaire  spraaktelefoondienst - een wezenlijke grondslag van de interne markt - niet bevredigend kan worden  verwezenlijkt op het niveau van de Lid-Staten en daarom beter op communautair niveau kan worden  bereikt door de aanneming van deze richtlijn; 49. Overwegende dat Beschikking 91/396/EEG (3) de invoering vereist in de Gemeenschap van een  Europees alarmnummer; dat Richtlijn 91/263/EEG van de Raad van 29 april 1991 inzake de onderlinge  aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende eindapparatuur, voor telecommunicatie en  de onderlinge erkenning van de conformiteit van de apparatuur (4) de voorschriften vastlegt voor  het aansluiten van eindapparatuur op het openbare vaste telefoonnetwerk; 50. Overwegende dat Europa afstevent op een op informatie gebaseerde economie; dat open toegang tot  netwerken van kapitaal belang is op wereldniveau; dat de Raad een tijdschema voor de liberalisatie  van alle telecommunicatienetwerken, -infrastructuren en -diensten heeft vastgesteld; dat een  evenwichtige politiek van liberalisatie en harmonisatie - daarbij inbegrepen maatregelen voor  universele dienstverlening - ervoor zal blijven zorgen dat handel, bedrijfsleven en burgers toegang  hebben tot moderne, betaalbare en efficiënte communicatie-infrastructuren waarbij een ruim en  gediversifieerd pakket van diensten zal worden aangeboden; 51. Overwegende dat de Raad de Commissie in zijn resolutie van 22 juli 1993 (5) verzocht heeft,  vóór 1 januari 1996 de nodige voorstellen voor regelgeving in te dienen en na te gaan hoe ONP aan  toekomstige ontwikkelingen kan worden aangepast, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Toepassingsgebied1. Deze richtlijn heeft betrekking op de  harmonisatie van de voorwaarden voor een open en efficiënte toegang tot en gebruik van zowel het  openbare vaste telefoonnet als de openbare telefoondienst, alsmede op het in de gehele Gemeenschap  beschikbaar zijn van een geharmoniseerde spraaktelefoondienst. 2. De richtlijn is niet van toepassing op mobiele telefoondiensten, behalve wat betreft de  interconnectie tussen de voor openbare mobiele telefoondiensten gebruikte netwerken en de openbare  vaste telefoonnetten. Artikel 2Definties1. De in Richtlijn 90/387/EEG gegeven definities gelden ook voor deze  richtlijn. 2. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: - "openbaar vast telefoonnet", het openbare geschakelde telecommunicatienet dat onder meer voor de  levering van spraaktelefoondiensten tussen vaste netwerkaansluitpunten wordt gebruikt; - "gebruikers", eindgebruikers, met inbegrip van consumenten (b.v. particuliere eindgebruikers), en  dienstenleveranciers, met inbegrip van telecommunicatieorganisaties die diensten leveren die ook  door anderen worden of kunnen worden geleverd; - "nationale regelgevende instantie", in elke Lid-Staat die instantie(s) die juridisch  onderscheiden en functioneel onafhankelijk is (zijn) van de telecommunicatieorganisaties en door de  betrokken Lid-Staat onder meer met de in deze richtlijn bedoelde regelgeving is (zijn) belast; - "ONP-Comité", het bij artikel 9, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG ingestelde Comité; - "openbare betaaltelefoon", een voor het publiek toegankelijk telefoontoestel, voor het gebruik  waarvan met bij voorbeeld munten, krediet-/debietkaarten en/of vooruitbetaalde telefoonkaarten  wordt betaald. Artikel 3Beschikbaarstelling van de dienst, aansluiting van eindapparatuur en  netwerkgebruikDe Lid-Staten zorgen ervoor dat de respectieve telecommunicatieorganisaties  afzonderlijk of gezamenlijk een openbaar vast telefoonnet en een spraaktelefoondienst  overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn beschikbaar stellen, teneinde in de gehele  Gemeenschap een geharmoniseerd aanbod te garanderen. Met name zorgen de Lid-Staten ervoor dat de gebruikers: a) op verzoek op het openbare vaste telefoonnet kunnen worden aangesloten, b) in overeenstemming met het nationale en het Gemeenschapsrecht goedgekeurde eindapparatuur die  bij de gebruiker staat opgesteld, kunnen aansluiten en kunnen gebruiken. De Lid-Staten zorgen ervoor dat het gebruik van de aangeboden aansluiting niet wordt onderworpen  aan andere beperkingen dan die waarnaar in artikel 22 wordt verwezen. Artikel 4Bekendmaking van en toegang tot informatie1. De nationale regelgevende instanties  zorgen ervoor dat over de toegang tot en het gebruik van het openbare vaste telefoonnet en van de  spraaktelefoondiensten toereikende en actuele informatie wordt bekendgemaakt overeenkomstig de in  bijlage I vervatte lijst van onderwerpen. Veranderingen in het bestaande aanbod en inlichtingen over nieuw aanbod worden zo snel mogelijk  bekendgemaakt. De nationale regelgevende instantie kan een passende termijn voor voorafgaande  kennisgeving opleggen. 2. De in lid 1 bedoelde informatie dient zodanig te worden bekendgemaakt dat zij voor de gebruikers  gemakkelijk toegankelijk is. In het officiële publikatieblad van de betrokken Lid-Staat wordt naar  de bekendmaking van die informatie verwezen. 3. De nationale regelgevende instanties stellen de Commissie uiterlijk één jaar na de aanneming van  deze richtlijn - en vervolgens bij elke wijziging - in kennis van de wijze waarop de in lid 1  bedoelde informatie beschikbaar wordt gesteld; de Commissie maakt op geregelde tijdstippen een  verwijzing naar deze kennisgevingen bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 5Doelstellingen inzake de leveringstermijn en de kwaliteit van de dienst1. De  nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat voor de leveringstermijn en de  kwaliteitsindicatoren van de dienst doelstellingen worden vastgesteld en gepubliceerd op basis van  de lijst van bijlage II. De definities, de meetmethoden en de mate waarin deze doelstellingen voor  de nationale telecommunicatieorganisaties zijn verwezenlijkt, worden jaarlijks gepubliceerd. De  definities, meetmethoden en doelstellingen worden ten minste om de drie jaar door de nationale  regelgevende instantie herzien. 2. Ten aanzien van de publikatie gelden de bepalingen van artikel 4. 3. Indien nodig verzoekt de Commissie in overleg met het ONP-Comité overeenkomstig de procedure van  artikel 30 het ETSI om Europese normen voor gemeenschappelijke definities en meetmethoden op te  stellen. Artikel 6Voorwaarden voor het beëindigen van het dienstenaanbod1. De nationale regelgevende  instanties zorgen ervoor dat het bestaande dienstenaanbod gedurende een redelijke tijd gestand  wordt gedaan en dat het slechts mag worden beëindigd, dan wel mag worden gewijzigd op een manier  die de gebruiksmogelijkheden ervan wezenlijk verandert, na overleg met de betrokken gebruikers en  na een passende door de nationale regelgevende instantie vast te stellen kennisgevingstermijn. 2. Onverminderd andere rechtsmiddelen waarin de nationale wet voorziet, zorgen de Lid-Staten ervoor  dat de gebruikers, die wanneer de nationale wetgeving daarin voorziet optreden in samenwerking met  organisaties die de belangen van gebruikers en/of consumenten behartigen, geschillen betreffende de  beëindiging van een dienst waarbij de betrokken gebruikers het niet eens zijn met de daarvoor door  de telecommunicatieorganisatie beoogde termijn, kunnen voorleggen aan de nationale regelgevende  instantie. Artikel 7Gebruikerscontracten1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de  gebruikers een contract hebben met een omschrijving van de dienst die door de  telecommunicatieorganisatie zal worden verleend. Zij moeten als algemene regel eisen dat wordt  voorzien in schadevergoedings- en/of terugbetalingsregelingen voor het geval dat de contractueel  overeengekomen doelstellingen ten aanzien van de kwaliteit van de dienst niet worden gehaald en  ervoor zorgen dat eventuele uitzonderingen op deze regel door de desbetreffende  telecommunicatieorganisatie(s) wordt (worden) verantwoord en duidelijk in de overeenkomst met de  gebruiker worden vastgelegd. 2. De telecommunicatieorganisaties reageren onverwijld op een verzoek om aansluiting op het  openbare vaste telefoonnet en stellen de gebruiker in kennis van de geplande datum van de levering  van de dienst. 3. De nationale regelgevende instanties kunnen de wijziging eisen van de contractbepalingen en  voorwaarden voor eventuele schadevergoedings- en/of terugbetalingsregelingen die door de  telecommunicatieorganisaties worden toegepast. De gebruikerscontracten van de  telecommunicatieorganisaties geven een samenvatting van de wijze waarop een procedure voor de  regeling van een geschil wordt ingesteld. 4. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de gebruiker het recht heeft om een gerechtelijke procedure  tegen een telecommunicatieorganisatie in te stellen. Artikel 8Afwijkingen van bekendgemaakte voorwaardenWanneer een telecommunicatieorganisatie  een bepaald verzoek tot aansluiting op het openbare vaste telefoonnet tegen de door haar  bekendgemaakte tarieven en leveringsvoorwaarden onredelijk acht, vraagt zij de nationale  regelgevende instantie om instemming om de voorwaarden in dat geval te wijzigen. Artikel 9Beschikbaarstelling van geavanceerde faciliteiten1. De nationale regelgevende  instanties zorgen ervoor dat de in bijlage III, punt 1, genoemde faciliteiten, voor zover technisch  uitvoerbaar en economisch haalbaar, overeenkomstig de in artikel 24 bedoelde technische normen  beschikbaar worden gesteld. 2. De nationale regelgevende instanties vergemakkelijken en bevorderen de beschikbaarstelling van  de in bijlage III, punt 2, genoemde diensten en faciliteiten, overeenkomstig de in artikel 24  bedoelde technische normen, door middel van commerciële overeenkomsten tussen  telecommunicatieorganisaties en, in voorkomend geval, met anderen die de dienst of faciliteit  aanbieden, een en ander in overeenstemming met de mededingingsbepalingen van het Verdrag en de  behoefte van de gebruikers. 3. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat er, rekening houdend met de stand van de  netwerkontwikkeling, de marktvraag en de vooruitgang van de normalisatie, data voor de invoering  van de in bijlage III, punt 1, genoemde faciliteiten worden vastgesteld, die op de in artikel 4  bepaalde wijze worden gepubliceerd. De nationale regelgevende instanties stimuleren op dezelfde  manier de vaststelling en publikatie van data voor de in bijlage III, punt 2, genoemde diensten en  faciliteiten. Artikel 10Bijzondere toegang tot het netwerk1. De nationale regelgevende instanties zorgen  ervoor dat de telecommunicatieorganisaties gevolg geven aan redelijke verzoeken van andere  gebruikers dana) de exploitanten van openbare mobiele telefoondiensten, b) de telecommunicatieorganisaties, wanneer zij spraaktelefoondiensten aanbieden, om toegang te verkrijgen tot het openbare vaste telefoonnet op andere netwerkaansluitpunten dan de  in bijlage I genoemde aansluitpunten. Wanneer de telecommunicatieorganisatie een bepaald verzoek tot bijzondere netwerktoegang onredelijk  acht, vraagt zij de instemming van de nationale regelgevende instantie om die toegang te beperken  of te weigeren. De betrokken gebruikers moeten in de gelegenheid worden gesteld om hun zaak voor te  leggen aan de nationale regelgevende instantie, alvorens een besluit wordt genomen. Wanneer een verzoek tot bijzondere netwerktoegang wordt afgewezen, dient de verzoeker spoedig over  de redenen van deze afwijzing te worden ingelicht; dit geldt echter niet bij procedures uit hoofde  van de nationale regeling inzake de toepassing van vergunningsvoorwaarden in overeenstemming met  het Gemeenschapsrecht, noch bij vorderingen die bij een nationale rechterlijke instantie zijn  ingesteld. 2. Technische en commerciële overeenkomsten betreffende bijzondere netwerktoegang vormen een  aangelegenheid die in overleg tussen de betrokken partijen wordt geregeld, behoudens maatregelen  van de nationale regelgevende instantie, zoals bedoeld in de leden 1, 3 en 4. De overeenkomst mag  inhouden dat door de telecommunicatieorganisatie een vergoeding wordt gevraagd voor de kosten die  met name met het leveren van de bijzondere netwerktoegang verband houden; deze vergoedingen dienen  volledig overeen te stemmen met de in bijlage II van Richtlijn 90/387/EEG opgenomen beginselen van  kostenoriëntering. 3. De nationale regelgevende instantie mag op elk tijdstip op eigen initiatief maatregelen nemen,  en doet zulks indien een van beide partijen daarom verzoekt, teneinde niet-discriminerende  voorwaarden vast te stellen die voor beide partijen billijk en redelijk en voor alle gebruikers het  gunstigst zijn. 4. De nationale regelgevende instanties hebben tevens het recht om, in het belang van de  gebruikers, ervoor te zorgen dat de bedoelde overeenkomsten voorwaarden bevatten die beantwoorden  aan de in lid 3 genoemde criteria, efficiënt en tijdig worden gesloten en uitgevoerd, en dat zij  voorwaarden bevatten inzake de overeenstemming met de relevante normen en met de essentiële eisen,  en/of de instandhouding van het kwaliteitsniveau van eindpunt tot eindpunt. 5. De door de nationale regelgevende instantie overeenkomstig lid 4 bepaalde voorwaarden worden  gepubliceerd op de in artikel 4 bepaalde wijze. 6. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de telecommunicatieorganisaties het  niet-discriminatiebeginsel in acht nemen bij het gebruikmaken van het openbare vaste telefoonnet  voor het aanbieden van diensten die ook door andere leveranciers worden of zouden kunnen worden  aangeboden. 7. De Commissie verzoekt, in overleg met het ONP-Comité, het ETSI overeenkomstig de procedure van  artikel 30 zo nodig normen op te stellen voor nieuwe vormen van netwerktoegang. Een verwijzing naar  deze normen wordt overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG in het Publikatieblad  van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt. 8. Bijzonderheden over de overeenkomsten betreffende bijzondere netwerktoegang worden op verzoek  aan de nationale regelgevende instantie medegedeeld. Artikel 11Interconnectie1. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat aan  redelijke verzoeken van de hieronder vermelde organisaties om netwerkinterconnectie met het  openbare vaste telefoonnet gevolg wordt gegeven, in het bijzonder om te waarborgen dat in de gehele  Gemeenschap spraaktelefoondiensten beschikbaar worden gesteld: a) telecommunicatieorganisaties die openbare vaste telefoonnetten aanbieden in andere Lid-Staten  die overeenkomstig artikel 26, lid 3, zijn aangemeld, b) exploitanten van openbare mobiele telefoondiensten in dezelfde Lid-Staat. Een verzoek om interconnectie kan door een telecommunicatieorganisatie niet worden geweigerd zonder  de voorafgaande instemming van haar nationale regelgevende instantie. Over de interconnectie met het openbare vaste telefoonnet ten behoeve van de exploitanten van  openbare mobiele telefoondiensten in andere Lid-Staten die overeenkomstig artikel 26, lid 3, zijn  aangemeld, kan eveneens overeenstemming worden bereikt tussen de betrokken partijen. Een  telecommunicatieorganisatie kan een verzoek om een dergelijke interconnectie niet weigeren zonder  de voorafgaande instemming van haar nationale regelgevende instantie. 2. Technische en commerciële interconnectieovereenkomsten komen tot stand in onderling overleg  tussen de betrokken partijen, behoudens maatregelen van de nationale regelgevende instantie, als  bedoeld in artikel 10, leden 3 en 4. 3. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de telecommunicatieorganisaties bij het  sluiten van overeenkomsten met andere partijen niet-discriminerend handelen. 4. Wanneer bij interconnectieovereenkomsten uitdrukkelijk is bepaald dat aan de  telecommunicatieorganisatie een specifieke vergoeding moet worden betaald in omstandigheden waarin  voor de onderscheiden partijen verschillende exploitatievoorwaarden gelden, bij voorbeeld door een  prijsmaatregel of een verplichting tot universele dienstverlening, zijn dergelijke vergoedingen  kostengeoriënteerd, niet-discriminerend en volledig gegrond en worden zij alleen toegepast met de  goedkeuring van de nationale regelgevende instantie, die overeenkomstig het Gemeenschapsrecht  handelt. 5. Bijzonderheden over de interconnectieovereenkomsten worden op verzoek aan de betrokken nationale  regelgevende instanties medegedeeld. Artikel 12Tariefbeginselen en transparantie1. De nationale regelgevende instanties zorgen  ervoor dat de tarieven voor het gebruik van het openbare vaste telefoonnet en de  spraaktelefoondienst in overeenstemming zijn met de in bijlage II van Richtlijn 90/387/EEG genoemde  beginselen van transparantie en kostenoriëntering, en dat zij voldoen aan de bepalingen van dit  artikel. 2. Onverminderd de toepassing van het beginsel van kostenoriëntering kunnen de nationale  regelgevende instanties de telecommunicatieorganisaties tariefeisen opleggen die te maken hebben  met het streven naar toegankelijkheid van de telefoondienst voor allen, ook wanneer dit streven  aspecten van ruimtelijke ordening betreft. 3. De tarieven voor de toegang tot en het gebruik van het openbare vaste telefoonnet zijn  onafhankelijk van de aard van de toepassing welke de gebruiker benut, behalve wanneer en voor zover  deze verschillende diensten of faciliteiten wenst. 4. De tarieven voor faciliteiten die verder gaan dan het beschikbaar stellen van een aansluiting op  het openbare vaste telefoonnet en de levering van de spraaktelefoondienst worden, overeenkomstig  het Gemeenschapsrecht, voldoende gesplitst zodat van de gebruiker geen betaling wordt verlangd voor  faciliteiten die voor de gevraagde dienst niet nodig zijn. 5. De tarieven bestaan gewoonlijk uit de volgende componenten, die ten behoeve van de gebruiker  moeten worden gespecificeerd: - de initiële vergoeding voor de aansluiting van de gebruiker op het openbare vaste telefoonnet en  de inschrijving als abonnee van de spraaktelefoondienst; - het periodieke abonnementsgeld, gebaseerd op de door de gebruiker gekozen soort dienst en  faciliteiten; - gebruiksvergoedingen, waarbij onder meer rekening kan worden gehouden met piek- en dalperioden. Indien nog andere tariefcomponenten worden toegepast, moeten deze transparant zijn en op objectieve  criteria zijn gebaseerd. 6. De tarieven worden op de in artikel 4 voorgeschreven wijze gepubliceerd. 7. Tariefwijzingen mogen eerst worden ingevoerd na het verstrijken van een passende, door de  nationale regelgevende instantie vast te stellen kennisgevingstermijn. Artikel 13Kostentoerekeningsbeginselen1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat hun  telecommunicatieorganisaties die overeenkomstig artikel 26, lid 2, zijn aangemeld, uiterlijk op 31  december 1996 een voor het in de praktijk brengen van aritkel 12 geschikt kostentoerekeningssysteem  hanteren en dat de naleving hiervan door een van deze organisaties onafhankelijke bevoegde  instantie wordt gecontroleerd. Over deze controle wordt periodiek openbaar verslag uitgebracht. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat op verzoek een beschrijving beschikbaar  wordt gesteld van het kostentoerekeningssysteem, waaruit blijkt onder welke hoofdcategorieën de  kosten worden ondergebracht en welke regels worden gehanteerd voor de toerekening van kosten voor  de spraaktelefoondienst. De nationale regelgevende instanties verstrekken de Commissie op haar  verzoek informatie over de door de telecommunicatieorganisaties toegepaste  kostentoerekeningssystemen. 3. Onverminderd de laatste alinea van dit lid omvat het in lid 1 genoemde systeem de volgende  elementen: a) de kosten van de spraaktelefoondienst behelzen inzonderheid de directe kosten die de  telecommunicatieorganisaties maken voor het installeren, exploiteren en onderhouden van de  spraaktelefoondienst en voor het commercialiseren en factureren van de spraaktelefoondienst; b) de algemene kosten, dat wil zeggen kosten die niet rechtstreeks kunnen worden gerelateerd aan de  spraaktelefoondienst of aan andere activiteiten, worden als volgt toegerekend: i) waar mogelijk worden categorieën van algemene kosten toegerekend op basis van een rechtstreekse  analayse van de oorsprong van de kosten zelf; ii) indien rechtstreekse analyse niet mogelijk is, worden de categorieën van algemene kosten  toegerekend op basis van een indirecte koppeling met een andere kostencategorie of groep van  kostencategorieën die rechtstreeks kan worden gerelateerd of toegerekend; de indirecte koppeling is  gebaseerd op vergelijkbare kostenstructuren; iii) wanneer er geen directe of indirecte maatstaven voor kostentoerekening kunnen worden gevonden,  vindt toerekening van de kostencategorie plaats op basis van een algemene verdeelsleutel, die wordt  berekend aan de hand van het verhoudingsgetal van alle uitgaven die rechtstreeks of zijdelings  worden gerelateerd of toegerekend aan, enerzijds, de spraaktelefoondiensten en, anderzijds, de  andere diensten. Andere kostentoerekeningssystemen mogen worden toegepast indien zij geschikt zijn voor de  toepassing van artikel 12 en als zodanig door de nationale regelgevende instantie zijn goedgekeurd  voor toepassing door de telecommunicatieorganisaties, mits de Commissie voor de toepassing op de  hoogte wordt gebracht. 4. Gedetailleerde informatie over de berekening wordt de nationale regelgevende instantie op  verzoek en ter vertrouwelijke inzage verstrekt. 5. De Lid-Staten zien erop toe dat de financiële rekeningen van de telecommunicatieorganisaties die  overeenkomstig artikel 26 zijn aangemeld, in overeenstemming met de regels van de nationale  wetgeving worden opgesteld, gepubliceerd en aan een accountantsonderzoek onderworpen. Artikel 14Kortingen, tarieven voor niet-frequentie gebruikers en andere specifieke  tariefregelingen1. De nationale regelgevende instanties kunnen ermee instemmen dat  quantumkortingsregelingen voor gebruikers worden aangeboden; deze regelingen worden aan het  toezicht van de nationale regelgevende instantie onderworpen. 2. De nationale regelgevende instanties kunnen instemmen met bijzondere tarieven voor  maatschappelijk wenselijke diensten zoals hulpdiensten, alsmede voor niet-frequente gebruikers of  voor specifieke maatschappelijke groepen. 3. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat in het tariefstelsel gereduceerde  tarieven voor in dalperioden binnen de Gemeenschap gevoerde gesprekken worden opgenomen en dat  zulks, waar nodig, ook nacht- en weekendtarieven omvat. 4. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat bijzondere tarieven voor  spraaktelefoondiensten die worden geleverd in het kader van specifieke projecten van beperkte duur,  hun vooraf ter kennis worden gebracht. Artikel 15Gespecificeerde facturenDe nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat  doelstellingen worden geformuleerd en gepubliceerd met betrekking tot de verstrekking van  gespecificeerde facturen als een op verzoek van de gebruikers beschikbare faciliteit, rekening  houdend met de stand van de netwerkontwikkeling en de marktvraag. Onder voorbehoud van de onderstaande alinea en voor zover de relevante wetgeving inzake de  bescherming van persoonsgegevens en van de persoonlijke levenssfeer deze details toestaat, wordt op  de gespecificeerde facturen aangegeven hoe het gefactureerde bedrag is samengesteld. Gesprekken die kosteloos zijn voor de oproeper, met inbegrip van gesprekken met SOS-lijnen, worden  niet vermeld op de gespecificeerde factuur van de oproeper. In dit verband kan de gebruiker tegen redelijke tarieven de keuze worden geboden uit meer of minder  gedetailleerde facturen. Artikel 16AbonneelijstenDe nationale regelgevende instanties zorgen er, met inachtneming van  de bepalingen van de relevante wetgeving inzake de bescherming van de persoonsgegevens en de  persoonlijke levenssfeer, voor dat: a) lijsten van de abonnees van de spraaktelefoondienst hetzij in gedrukte, hetzij in elektronische  vorm ter beschikking van de gebruikers worden gesteld en regelmatig worden bijgewerkt; b) de gebruikers het recht hebben om hun naam al dan niet te laten opnemen in vrij te raadplegen  abonneelijsten; c) de telecommunicatieorganisties, op aanvraag, openbare lijsten van abonnees op de  spraaktelefoondienst tegen vooraf gepubliceerde en billijke, redelijke en niet-discriminerende  voorwaarden ter beschikking stellen. Artikel 17Installatie van openbare betaaltelefoonsDe nationale regelgevende instanties zorgen  ervoor dat zowel qua aantal als qua geografische spreiding voldoende openbare betaaltelefoons  worden geïnstalleerd om aan de redelijke behoeften van de gebruikers te voldoen en dat het mogelijk  is om vanuit deze telefooncellen de hulpdiensten op te roepen. Oproepen naar het in Beschikking  91/396/EEG bedoelde Europees oproepnummer voor hulpdiensten zijn kosteloos. Artikel 18Telefoonkaarten met vooruitbetaalde gesprekstijd1. De Commissie zorgt ervoor dat er  door het ETSI en/of het CEN/Cenelec normen voor een geharmoniseerde telefoonkaart worden opgesteld  die voor de betaaltelefoons van alle Lid-Staten geschikt is, alsook normen voor de bijbehorende  netwerk-interfaces zodat het mogelijk is de in een Lid-Staat uitgereikte telefoonkaarten ook in  andere Lid-Staten te gebruiken. In het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt een  verwijzing naar de normen voor de telefoonkaart en voor de bijbehorende uitrusting opgenomen. 2. De nationale regelgevende instanties moedigen de geleidelijke invoering aan van openbare  betaaltelefoons die aan deze normen voldoen. Artikel 19Specifieke voorwaarden voor gehandicapten en gebruikers met bijzondere behoefenDe  nationale regelgevende instanties kunnen specifieke voorwaarden bepalen met het oog op de  vergemakkelijking van het gebruik van de spraaktelefoondienst door gehandicapten en gebruikers met  bijzondere behoeften. Artikel 20Specificaties voor de netwerktoegang, met inbegrip van de contactdoos1. Indien  nodig verzoekt de Commissie, in overleg met het ONP-Comité volgens de procedure van artikel 30, het  ETSI normen op te stellen voor nieuwe soorten van geharmoniseerde netwerktoegang, overeenkomstig  het referentiekader van bijlage II, punt 2, van Richtlijn 90/387/EEG. In het Publikatieblad van de  Europese Gemeenschappen wordt een verwijzing naar de normen voor deze nieuwe soorten van  geharmoniseerde netwerktoegang opgenomen. 2. Wanneer de spraaktelefoondienst via het ISDN-net bij het S/T-referentiepunt aan de gebruikers  wordt geleverd, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat na het van toepassing worden  van deze richtljin de invoering van een nieuw netwerkaansluitpunt, met name wat de contactdoos  betreft, voldoet aan de relevante interfacespecificaties waarnaar wordt verwezen in de lijst van  normen die in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen is verschenen. Artikel 21Nummering1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de nationale nummerplannen voor  telefonie door de nationale regelgevende instantie worden gecontroleerd zodat er eerlijke  mededinging is. Met name de procedures voor de toewijzing van afzonderlijke nummers en  nummerreeksen dienen transparant en billijk te zijn en tijdig te worden ingeleid, en de toewijzing  moet objectief transparant en op niet-discriminerende wijze geschieden. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de hoofdelementen van het nationale  nummerplan en alle op die hoofdelementen betrekking hebbende toevoegingen en wijzingen worden  gepubliceerd, alleen behoudens beperkingen in verband met de nationale veiligheid. 3. De nationale regelgevende instanties moedigen het passend gebruik van eventuele Europese  nummerplannen aan voor het leveren van de in bijlage III, punt 2, vermelde faciliteiten. Artikel 22Gebruiks- en toegangsvoorwaarden en essentiële eisen1. De Lid-Staten zorgen ervoor  dat de voorwaarden die de toegang tot en het gebruik van de openbare vaste telefoonnetten of  spraaktelefoondiensten beperken, slechts kunnen worden opgelegd op basis van de in de leden 3, 4 en  5 gegeven gronden en alleen met goedkeuring van de nationale regelgevende instantie worden  ingevoerd. 2. De nationale regelgevende instanties voeren procedures in waarmee van geval tot geval en op zo  kort mogelijke termijn kan worden beoordeeld of het een telecommunicatieorganisatie al dan niet kan  worden toegestaan maatregelen te nemen zoals het ontzeggen van toegang tot het openbare vaste  telefoonnet of de onderbreking dan wel een vermindering van de beschikbaarheid van de  spraaktelefoondienst wanneer de gebruiker wordt verweten niet aan de gebruiksvoorwaarden te  voldoen. Deze procedures mogen ook voorzien in de mogelijkheid dat de nationale regelgevende  instantie van tevoren een lijst opstelt van maatregelen die bij welomschreven inbreuken op de  gebruiksvoorwaarden mogen worden genomen. De nationale regelgevende instantie zorgt ervoor dat de procedures een transparant  besluitvormingsproces garanderen waarbij voldoende rekening wordt gehouden met de rechten van de  betrokken partijen. Een besluit wordt eerst genomen nadat beide partijen de gelegenheid hebben  gehad hun standpunt uiteen te zetten. Het besluit wordt naar behoren met redenen omkleed en binnen  een week aan de partijen medegedeeld. Een overzicht van deze procedures wordt op de in artikel 4 bepaalde wijze gepubliceerd. Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de betrokken partijen zich tot de rechter te  wenden. 3. Gebruiksbeperkingen die op bijzondere of uitsluitende rechten in verband met spraaktelefonie  zijn gebaseerd, worden de gebruikers bij bestuursrechtelijke maatregel opgelegd en worden  bekendgemaakt overeenkomstig artikel 4. 4. De voorwaarden voor de aansluiting van eindapparatuur op het openbare vaste telefoonnet dienen  in overeenstemming te zijn met de bepalingen van Richtlijn 91/263/EEG en worden op de in artikel 4  van deze richtlijn voorgeschreven wijze bekendgemaakt. Wanneer de eindapparatuur van de gebruiker niet of niet meer aan de goedkeuringsvoorwaarden voldoet  of dermate slecht functioneert dat de integriteit van het netwerk daarvan hinder ondervindt of  wanneer de veiligheid van personen in gevaar is, zorgen de nationale regelgevende instanties er  onverminderd de bepalingen van Richtljin 91/263/EEG voor, dat de volgende procedure wordt gevolgd: - de telecommunicatieorganisatie mag de dienst onderbreken tot de eindapparatuur van het  netwerkaansluitpunt is losgekoppeld; - de telecommunicatieorganisatie stelt de gebruiker onverwijld in kennis van de onderbreking, met  opgave van redenen; - de dienst wordt hervat zodra de gebruiker ervoor heeft gezorgd dat de eindapparatuur van het  netwerkaansluitpunt is losgekoppeld. 5. Wanneer de toegang tot of het gebruik van het openbare vaste telefoonnet op grond van essentiële  eisen wordt beperkt, zorgen de nationale regelgevende instanties ervoor dat in de relevante  nationale bepalingen wordt aangegeven welke van de onder a) tot en met d) vermelde essentiële eisen  daaraan ten grondslag liggen. Op essentiële eisen gebaseerde beperkingen worden op de in artikel 4 bepaalde wijze bekendgemaakt. Op esssentiële eisen gebaseerde beperkingen worden bij bestuursrechtelijke maatregel opgelegd. Onverminderd artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 3, van Richtlijn 90/387/EEG, zijn de essentiële  eisen zoals aangegeven in artikel 3, lid 2, van die richtlijn als volgt van toepassing op het  openbare vaste telefoonnet en de spraaktelefoondiensten: a) Veiligheid van de netwerkexploitatieDe toegang tot en het gebruik van het openbare vaste  telefoonnet worden niet beperkt uit overwegingen die de veiligheid van de netwerkexploitatie  betreffen, behalve in noodsituaties, waarin de telecommunicatieorganisatie de volgende maatregelen  mag nemen om de veiligheid van de netwerkexploitatie te waarborgen: - onderbreking van de dienst, - beperking van de levering van bepaalde functies, en- ontzegging van de toegang tot het netwerk  en de dienst aan nieuwe gebruikers. In dezen wordt verstaan onder "noodsituatie", een catastrofaal defect aan het netwerk of een  uitzonderlijk geval van overmacht, zoals extreme weersomstandigheden, overstromingen, blikseminslag  of brand, stakingen of uitsluitingen, oorlog, militaire operaties of burgeroproer. In een  noodsituatie stelt de telecommunicatieorganisatie alles in het werk om de voortzetting van de  dienst voor alle gebruikers te garanderen. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de telecommunicatieorganisaties procedures  hebben om de nationale regelgevende instantie en de gebruikers onmiddellijk in kennis te stellen  van het begin en het eind van een noodsituatie en van de aard en de omvang van de tijdelijke  beperkingen van de dienst. b) Handhaving van de netwerkintegriteitDe nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de  beperkingen op de toegang tot en het gebruik van het openbare vaste telefoonnet om de integriteit  van het netwerk te handhaven en aldus onder meer netwerkapparatuur, -programmatuur of -gegevens te  beschermen, worden beperkt tot het strikte minimum dat voor de normale exploitatie van het netwerk  vereist is. De beperkingen zijn gebaseerd op openbaar gemaakte, objectieve criteria en worden op  een niet-discriminerende wijze toegepast. c) Interoperabiliteit van dienstenWanneer goedgekeurde eindapparatuur wordt gebruikt  overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 91/263/EEG, mogen geen verdere gebruiksbeperkingen ten  behoeve van de interoperabiliteit van diensten worden opgelegd. Wanneer de nationale regelgevende instantie, in contracten die betrekking hebben op de  interconnectie met openbare netwerken of op de bijzondere netwerktoegang, voorwaarden oplegt ten  aanzien van de interoperabiliteit van diensten, worden deze voorwaarden op de in artikel 4  voorgeschreven wijze gepubliceerd. d) GegevensbeschermingDe Lid-Staten mogen de toegang tot en het gebruik van het openbare vaste  telefoonnet op grond van de gegevensbescherming slechts beperken voor zover dit nodig is om te  voldoen aan de regelgeving ter zake, met inbegrip van de bescherming van persoonsgegevens, de  vertrouwelijke aard van overgeseinde of opgeslagen informatie en de bescherming van de persoonlijke  levenssfeer overeenkomstig het Gemeenschapsrecht. 6. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat, indien nodig, de gebruikers vooraf op  passende wijze door de telecommunicatieorganisaties wordt meegedeeld wanneer de toegang tot of het  gebruik van het openbare vaste telefoonnet kan worden beperkt of hun kan worden ontzegd ten gevolge  van geplande onderhoudsactiviteiten. Artikel 23WanbetalingDe Lid-Staten staan toe dat in overeenstemming met artikel 4 bekend te  maken specifieke maatregelen worden getroffen ter zake van wanbetaling en de eruit voortvloeiende  onderbreking van de dienstverlening of verbreking van de aansluiting. Elke onderbreking van de  dienstverlening uit hoofde van deze maatregelen is, voor zover dat technisch haalbaar is, tot de  betrokken dienst beperkt en de gebruiker wordt vooraf naar behoren gewaarschuwd. Artikel 24Technische normen1. De nationale regelgevende instanties bevorderen de levering van  diensten in overeenstemming met de volgende normen: - normen die krachtens artikel 5, lid 1, van Richtlijn 90/387/EEG in het Publikatieblad van de  Europese Gemeenschappen zijn bekendgemaakt. of, indien dergelijke normen ontbreken, - Europese normen die door het ETSI of het CEN/Cenelec zijn vastgesteld, of, indien dergelijke normen ontbreken, - internationale normen of aanbevelingen die door de Internationale Telecommunicatie Unie (ITU), de  Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO) of de Internationale Elektrotechnische Commissie  (IEC) zijn vastgesteld, of, indien dergelijke normen ontbreken, - nationale normen of specificaties, onverminderd verwijzingen naar Europese normen die krachtens artikel 5, lid 3, van Richtlijn  90/387/EEG verplicht kunnen worden gesteld. 2. De nationale regelgevende instanties zorgen ervoor dat de telecommunicatieorganisaties de  gebruikers desgewenst inlichten over de normen of specificaties, met inbegrip van Europese en/of  internationale normen die via nationale normen worden toegepast, in overeenstemming waarmee de in  deze richtlijn bedoelde diensten en faciliteiten worden geleverd. Artikel 25Voorschriften met het oog op convergentie in de gehele Gemeenschap1. Aan de hand  van de verslagen die overeenkomstig artikel 26, lid 5, door de nationale regelgevende instanties  worden ingediend en van de overeenkomstig artikel 4 gepubliceerde informatie, beoordeelt de  Commissie de vooruitgang naar convergentie van doelstellingen en de uitvoering van  gemeenschappelijke diensten en faciliteiten binnen de Gemeenschap. 2. Indien de uitvoering van de eisen van de artikelen 5, 9 en 15 niet toereikend blijkt voor het  leveren aan de gebruikers van op Gemeenschapsniveau geharmoniseerde diensten en faciliteiten,  kunnen volgens de procedure van artikel 31 geharmoniseerde doelstellingen en streefdata worden  vastgesteld. Bij het instellen van de procedure houdt de Commissie ten volle rekening met de stand van de  netwerkontwikkeling en de marktvraag in elk van de Lid-Staten. 3. Wanneer de telecommunicatieorganisaties, met name met betrekking tot de in artikel 9, lid 2,  bedoelde faciliteiten die samenwerking op Gemeenschapsniveau vereisen, er niet in slagen onderlinge  commerciële overeenkomsten te sluiten, kunnen de voorwaarden die noodzakelijk zijn om aan de  gebruikers geharmoniseerde faciliteiten aan te bieden, in de vorm van een aanbeveling worden  vastgesteld. In de aanbevelingen wordt naar behoren rekening gehouden met de stand van de netwerkontwikkeling,  de diverse netwerkarchitecturen en de marktvraag in de Gemeenschap. Artikel 26Aanmelding en verslaglegging1. De Lid-Staten melden hun nationale regelgevende  instantie bij de Commissie aan vóór 13 december 1996. 2. De Lid-Staten melden bij de Commissie de telecommunicatieorganisaties aan waarop deze richtlijn  van toepassing is, met name om overeenkomstig artikel 3 de beschikbaarstelling van het netwerk en  de dienst te garanderen. Onverminderd de toepassing van maatregelen betreffende ONP in de toekomst, mag elke Lid-Staat die  de uitsluitende rechten inzake spraaktelefonie heeft afgeschaft, deze richtlijn toepassen op  organisaties die hiervoor zijn aangemerkt op grond van hun belangrijke marktaandeel of hun  dominerende positie in het exploitatiegebied waarvoor zij toestemming hebben gekregen, teneinde er  zeker van te zijn dat in elke plaats op zijn grondgebied ten minste één organisatie aan de  bepalingen van deze richtlijn onderworpen is. De Lid-Staten kunnen zich ervan vergewissen dat de telecommunicatieorganisaties verplicht zijn de  nodige informatie te verstrekken om te bepalen of deze richtlijn wordt toegepast. 3. De nationale regelgevende instanties melden bij de Commissie de namen aan van de  telecommunicatieorganisaties op hun grondgebied die toestemming hebben gekregen voor een  rechtstreekse interconnectie van hun vaste netwerken met die van telecommunicatieorganisaties in  andere Lid-Staten om spraaktelefoondiensten te leveren. De nationale regelgevende instanties melden bij de Commissie de namen aan van de exploitanten van  openbare mobiele telefoondiensten op hun grondgebied die toestemming hebben gekregen voor een  rechtstreekse interconnectie van hun netwerken met de vaste netwerken van  telecommunicatieorganisaties in andere Lid-Staten om spraaktelefoondiensten te leveren. 4. De Commissie maakt de in de leden 2 en 3 bedoelde namen in het Publikatieblad van de Europese  Gemeenschappen bekend. 5. Elke nationale regelgevende instantie legt de Commissie jaarlijks een verslag voor met een  overzicht van de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking van de doelstellingen die zij  krachtens de artikelen 5, 9 en 15 heeft goedgekeurd. Het jaarlijkse verslag moet ten laatste vijf maanden na het eind van het betrokken jaar aan de  Commissie worden toegezonden. 6. De nationale regelgevende instanties houden de gegevens, met inbegrip van de genomen maatregelen  en de motivering daarvoor, betreffende de niet in artikel 23 bedoelde gevallen waarin toegang tot  of gebruik van het openbare telefoonnet of de spraaktelefoondienst werd beperkt of geweigerd, ter  beschikking van de Commissie en verstrekken die op haar verzoek. Deze bepaling is evenwel niet van toepassing bij procedures uit hoofde van de nationale regeling  inzake de toepassing van vergunningsvoorwaarden in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht, noch  bij vorderingen die bij een nationale rechterlijke instantie zijn ingesteld. Artikel 27Minnelijke regeling en beslechting van geschillen op nationaal niveauOnverminderd: a) rechtsvorderingen die de Commissie of een Lid-Staat op grond van het Verdrag kan instellen; b) de rechten, uit hoofde van de geldende nationale wetgeving, van personen die een beroep doen op  de procedure van de punten 3 en 4, van de betrokken telecommunicatieorganisaties en van andere  personen, behalve indien zij een regeling treffen voor het beslechten van hun geschillen; c) de bepalingen van deze richtlijn die de nationale regelgevende instanties toestaan de  voorwaarden voor overeenkomsten tussen telecommunicatieorganisaties en gebruikers vast te stellen, kan de gebruiker een beroep doen op de volgende procedures: 1. De Lid-Staten zorgen ervoor dat alle partijen, waaronder gebruikers, aanbieders van diensten,  consumenten en andere telecommunicatieorganisaties, in geval van een onopgelost geschil met een  telecommunicatieorganisatie over een vermeende overtreding van de bepalingen van deze richtlijn,  het recht hebben om zich tot de nationale regelgevende instantie of een andere onafhankelijke  instantie te wenden. Op nationaal niveau worden gemakkelijk toegankelijke en in beginsel goedkope  procedures ingesteld voor de eerlijke, tijdige en transparante beslechting van deze geschillen.  Deze procedures zijn ook van toepassing in geval van geschillen tussen gebruikers en een  telecommunicatieorganisatie over hun telefoonrekening. 2. Een gebruiker of een telecommunicatieorganisatie kan, wanneer bij het geschil  telecommunicatieorganisaties in meer dan een Lid-Staat zijn betrokken, met een schriftelijke  kennisgeving aan de nationale regelgevende instantie en aan de Commissie een beroep doen op de in  de punten 3 en 4 vastgelegde minnelijke procedure. De Lid-Staten kunnen ook hun nationale  regelgevende instantie toestaan een beroep op deze procedure te doen. 3. Indien de nationale regelgevende instantie of de Commissie naar aanleiding van een op grond van  punt 2 gedane kennisgeving tot de bevinding komt dat nader onderzoek nodig is, kan zij de zaak  voorleggen aan de voorzitter van het ONP-Comité. 4. In de in punt 3 bedoelde gevallen en als hij ervan overtuigd is dat op nationaal niveau alle  redelijke stappen zijn ondernomen, stelt de voorzitter van het ONP-Comité de hierna beschreven  procedure in: a) de voorzitter van het ONP-Comité roept zo spoedig mogelijk een werkgroep bijeen waarin ten  minste twee leden van het ONP-Comité, een vertegenwoordiger van de betrokken nationale regelgevende  instanties en de voorzitter van het ONP-Comité, of een andere, door hem aangewezen ambtenaar van de  Commissie zitting hebben. De werkgroep wordt voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie  en komt normaliter binnen tien dagen na de convocatie bijeen. De voorzitter van de werkgroep kan op  voorstel van een van de leden van de werkgroep beslissen ten hoogste twee andere personen als  adviserende deskundigen uit te nodigen; b) de werkgroep stelt de partij die een beroep doet op deze procedure, alsmede de regelgevende  instanties van de betrokken Lid-Staten en de betrokken telecommunicatieorganisaties in de  gelegenheid hun standpunten mondeling dan wel schriftelijk uiteen te zetten; c) de werkgroep tracht te bewerkstelligen dat de betrokken partijen binnen drie maanden na  ontvangst van de in punt 2 bedoelde kennisgeving tot een vergelijk komen. De voorzitter van het  ONP-Comité stelt dat Comité op de hoogte van de uitslag van de procedure, zodat het Comité zijn  mening kan geven. 5. De partij die een beroep doet op deze procedure, bekostigt zelf haar deelneming hieraan. Artikel 28Opschorting van bepaalde verplichtingen1. Wanneer een Lid-Staat niet in staat is of  verwacht niet in staat te zullen zijn om aan de bepalingen van de artikelen 12 en 13 te voldoen,  stelt hij de Commissie van de redenen daarvan in kennis. 2. Opschorting van de uit de artikelen 12 en 13 voortvloeiende verplichtingen kan slechts worden  verleend in gevallen waarin de betrokken Lid-Staat kan aantonen dat het voldoen aan deze  verplichtingen een te zware belasting zou betekenen voor de telecommunicatie-organisaties in die  Lid-Staat. 3. De Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de termijn waarop aan de verplichtingen kan worden  voldaan, alsmede van de overwogen maatregelen om die termijn na te leven. 4. Wanneer de Commissie van een Lid-Staat een kennisgeving overeenkomstig lid 1 ontvangt, deelt zij  de Lid-Staat mee of en tot welke datum zij, gezien de bijzondere situatie van de betrokken  Lid-Staat, op basis van de criteria van lid 2 uitstel van toepassing van artikel 12 of artikel 13  voor deze Lid-Staat gerechtvaardigd acht. Artikel 29Technische aanpassingenDe wijzigingen die noodzakelijk zijn om bijlage I, punt 2,  en de bijlagen II en III van deze richtlijn aan te passen aan nieuwe technische ontwikkelingen of  aan veranderingen in de marktvraag, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 31. Artikel 30Procedure van het Raadgevend Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité  dat bij artikel 9, lid 1 van Richtlijn 90/387/EEG is ingesteld. Het Comité raadpleegt met name de vertegenwoordigers van de telecommunicatieorganisaties, de  gebruikers, de consumenten, de fabrikanten en de verleners van diensten. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen  maatregelen. Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van  de urgentie van de materie advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat  zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt  het Comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. Artikel 31Procedure van het Regelgevend Comité1. Ongeacht de bepalingen van artikel 30, is de  volgende procedure van toepassing voor de aangelegenheden die onder de artikelen 25 en 29 vallen. 2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het  Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen  naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van  stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de  besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het Comité  worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt  niet aan de stemming deel. 3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het  advies van het Comité. 4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of  indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in  betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad niet binnen drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad een besluit  heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Artikel 32Herziening1. Vóór 1 januari 1998 beslissen het Europees Parlement en de Raad, op  grond van een te gelegener tijd door de Commissie in te dienen voorstel, over de herziening van  deze richtlijn, teneinde haar aan de eisen van de liberalisering van de markt aan te passen. 2. De Commissie bestudeert de werking van deze richtlijn en brengt daarover verslag uit aan het  Europees Parlement en de Raad, en wel voor het eerst uiterlijk op 13 december 1998. Het verslag  berust onder meer op de informatie van de Lid-Staten aan de Commissie en het ONP-Comité. Zo nodig  kunnen in het verslag verdere maatregelen voor de volledige uitvoering van de doelstellingen van de  richtlijn worden voorgesteld. Artikel 33Toepassing van de richtlijn1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking  treden om vóór 13 december 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan  onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het  onder deze richtljin vallende gebied vaststellen. Artikel 34Inwerkingtreding van de richtlijnDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste  dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 35Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 13 december 1995. Voor het Europees ParlementDe VoorzitterK. HAENSCHVoor de RaadDe VoorzitterJ. L. DICENTA  BALLESTER(1) PB nr. C 122 van 18. 5. 1995, blz. 4. (2) PB nr. C 236 van 11. 9. 1995, blz. 38. (3) Advies van het Europees Parlement van 16 mei 1995 (PB nr. C 151 van 19. 6. 1995, blz. 27),  gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 juli 1995 (PB nr. C 281 van 25. 10. 1995, blz. 19),  besluit van het Europees Parlement van 26 oktober 1995 (PB nr. C 308 van 20. 11. 1995) en besluit  van de Raad van 27 november 1995. (4) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 1. (5) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/46/EG (PB nr. L 268  van 19. 10. 1994, blz. 15). (1) PB nr. L 95 van 21. 4. 1993, blz. 29. (2) PB nr. C 233 van 6. 9. 1991, blz. 2. (1) PB nr. C 318 van 4. 12. 1992, blz. 2. (2) PB nr. L 165 van 19. 6. 1992, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Besluit 94/439/EG  van de Commissie (PB nr. L 181 van 15. 7. 1994, blz. 40). (1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/10/EG  van het Europees Parlement en de Raad (PB nr. L 100 van 19. 4. 1994, blz. 30). (2) PB nr. L 230 van 24. 8. 1990, blz. 25. (3) PB nr. L 217 van 6. 8. 1991, blz. 31. (4) PB nr. L 128 van 23. 5. 1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/97/EEG  (PB nr. L 290 van 24. 11. 1993, blz. 1). (5) PB nr. C 213 van 6. 8. 1993, blz. 1.  BIJLAGE I LIJST VAN ONDERWERPEN WAAROVER OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 4 INFORMATIE MOET WORDEN  GEPUBLICEERD1. Namen en adressen van telecommunicatieorganisatiesDe namen en de adressen van de  hoofdkantoren van de telecommunicatieorganisaties die openbare vaste telefoonnetten en/of  spraaktelefoondiensten aanbieden. 2. Aanbod van telecommunicatiediensten2.1. Soorten aansluitingen op het openbare vaste  telefoonnetDe technische eigenschappen van de interfaces voor de gangbare netwerkaansluitpunten,  indien van toepassing met inbegrip van verwijzingen naar nationale en/of internationale normen of  aanbevelingen, overeenkomstig artikel 24: - voor analoge en/of digitale netwerken: a) interface voor enkelvoudige aansluiting; b) interface voor meervoudige aansluiting; c) interface voor direct inkiezen (DDI); d) overige gangbare interfaces; - voor ISDN: a) specificaties van interfaces voor basis en hoofdtoegang op het S/T-referentiepunt, inclusief het  signaleringsprotocol; b) bijzonderheden over de dragerdiensten waarmee spraaktelefoondiensten kunnen worden aangeboden; c) overige gangbare interfaces; - alle overige gangbare interfaces.Behalve de hierboven opgesomde informatie die de telecommunicatieorganisaties volgens de in artikel  4 beschreven procedure regelmatig moeten publiceren, moeten zij ook zonder onnodige vertraging de  leveranciers van eindapparatuur in kennis stellen van netwerkkarakteristieken die de juiste werking  van goedgekeurde eindapparatuur kunnen verstoren. 2.2. Aanbod van telefoondienstenBeschrijving van de aangeboden basisspraaktelefoondienst, waarbij  wordt aangegeven welke diensten onder de aansluitvergoeding en het periodieke abonnementsgeld  vallen (bijvoorbeeld diensten met tussenkomst van de telefonist, abonneelijsten, onderhoud). Beschrijving van facultatieve voorzieningen en diensten die los van het basispakket in rekening  worden gebracht, indien van toepassing inclusief een verwijzing naar de relevante technische normen  of specificaties waaraan zij voldoen, overeenkomstig artikel 24. 2.3. TarievenVoor toegang, gebruik en onderhoud, inclusief bijzonderheden over alle  kortingsmogelijkheden. 2.4. Beleid inzake schadevergoeding/restitutieInclusief bijzonderheden van alle geldende  schadevergoedings- en restitutieregelingen. 2.5. Soorten onderhoudsservice2.6. AanvraagprocedureInclusief de daarvoor bestemde contactpunten  binnen de telecommunicatieorganisatie. 2.7. Standaard contractvoorwaardenVoor zover van toepassing ook de minimumcontractperiode. 3. VerguningsvereistenInclusief een duidelijke omschrijving van de vergunningsvoorwaarden die van  belang zijn voor de gebruikers, met inbegrip van de dienstenleveranciers, waarin ten minste zijn  opgenomen: - informatie over de aard van de vergunningsvoorwaarden, in het bijzonder of voor elke gebruiker  registratie en/of machtiging is vereist, dan wel of de vergunning een algemeen karakter heeft zodat  individuele registratie en/of machtiging niet nodig is; - de duur van alle relevante vergunningen of machtigingen; - een lijst van verwijzingen naar alle documenten waarin de relevante door de Lid-Staten opgelegde  vergunningsvoorwaarden zijn opgenomen. 4. Voorwaarden voor aansluiting van eindapparatuurInclusief een volledig overzicht van de  vereisten voor eindapparatuur, zoals door de nationale regelgevende instantie voorgeschreven,  overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 91/263/EEG, en met inbegrip - voor zover van toepassing  - van voorwaarden betreffende de bedrading bij de gebruiker en de plaatsing van het  netwerkaansluitpunt. 5. Toegangs- en gebruiksbeperkingenInclusief alle overeenkomstig de bepalingen van artikel 22  voorgeschreven toegangs- en gebruiksbeperkingen. 6. Criteria voor de prestaties en de kwaliteit van de dienstDefinities, meetmethoden,  doelstellingen en prestatiecijfers overeenkomstig de bepalingen van artikel 5. 7. Doelstellingen voor de introductie van nieuwe diensten, functies, faciliteiten en tarievenDe  doelstellingen worden gepubliceerd overeenkomstig de bepalingen van de artikelen 9 en 15. 8. Bijzondere netwerktoegangInclusief de overeenkomstig artikel 10, lid 5, door de nationale  regelgevende instanties vastgestelde voorwaarden voor bijzondere netwerktoegang. 9. Beschikbaarstelling van de beschrijving van het kostentoerekeningssysteemHet adres waarop,  overeenkomstig de bepalingen van artikel 13, de beschrijving van het kostentoerekeningssysteem kan  worden aangevraagd. 10. Belangrijkste onderdelen van het nationaal nummerplanOvereenkomstig de bepalingen van artikel  21. 11. Gebruiksvoorwaarden abonneelijstenOvereenkomstig de bepalingen van artikel 16, onder c). 12. Minnelijke regeling en beslechting van geschillenInclusief richtsnoeren voor gebruikers  betreffende de bestaande rechtsgangen inzake minnelijke regeling en beslechting van geschillen met  telecommunicatieorganisaties volgens de in artikel 27 beschreven procedure. Dit omvat ook een  overzicht van de procedures voor het beslechten van geschillen, zoals bedoeld in artikel 22, lid  2. 13. Procedure in geval van niet-betaling van facturenOvereenkomstig de bepalingen van artikel 23.  BIJLAGE II LEVERINGSTERMIJN EN INDICATOREN VOOR DE KWALITEIT VAN DE DIENST,  OVEREENKOMSTIG DE BEPALINGEN VAN ARTIKEL 5In de volgende lijst worden de gebieden gespecificeerd  waarop indicatoren van de kwaliteit van de dienst vereist worden van overeenkomstig artikel 26, lid  2, aangemelde telecommunicatieorganisaties: - wachttijd bij eerste aansluiting op het net; - storingspercentage per aansluiting; - storingshersteltijd; - percentage verbindingsfouten; - benodigde tijd voor het ontvangen van de kiestoon; - benodigde tijd voor de totstandbrenging van verbinding; - statistische gegevens over de transmissiekwaliteit; - wachttijden bij diensten met tussenkomst van de telefonist; - percentage functionerende openbare betaaltelefoons die met munten of met telefoonkaarten werken; - juistheid van de facturen.  BIJLAGE III BESCHIKBAARSTELLING VAN GEAVANCEERDE FACILITEITEN OVEREENKOMSTIG ARTIKEL  91. Faciliteiten als bedoeld in artikel 9, lid 1: a) Toonkiezen (DTMF/Dual Tone Multi Frequency)In het openbare telefoonnet kunnen  DTMF-telefoonstoestellen die gebruik maken van de in ITU-T aanbeveling Q.23 vastgelegde tonen,  worden gebruikt voor signaleringsfuncties naar de centrale toe, en deze zelfde tonen kunnen worden  gebruikt voor signaleringsfuncties van eindpunt tot eindpunt door het netwerk heen, zowel binnen  een Lid-Staat als tussen Lid-Staten onderling. b) Direct inkiezen (doorkiesnummers)(of gelijkwaardige faciliteiten)Gebruikers die op een  particuliere centrale (PBX) of een vergelijkbaar particulier systeem zijn aangesloten, kunnen  rechtstreeks vanuit het openbare vaste telefoonnet worden opgesteld, zonder tussenkomst van  PBX-personeel. c) Doorschakeling van oproepenDoorschakeling van een oproep naar een andere bestemming, in  dezelfde of een andere Lid-Staat (bij voorbeeld bij geen gehoor, wanneer het opgeroepen toestel in  gesprek is of zonder meer). Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de  relevante wetgeving betreffende de bescherming van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer. d) Identificatie van de oproepende lijnAan de opgeroepene wordt het abonneenummer van de oproeper  meegedeeld voordat de verbinding tot stand wordt gebracht. Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de  relevante wetgeving betreffende de bescherming van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer. 2. Lijst van diensten en faciliteiten, bedoeld in artikel 9, lid 2: a) Toegang tot antwoordnummerdiensten op communautaire schaalDeze diensten, die bekend staan als  antwoordnummers, groene nummers, gratis nummers, 0800-diensten enz., omvatten inkiesdiensten  waarvoor de oproeper de gesprekskosten niet of slechts ten dele betaalt. b) Gecombineerde verrekening (kiosk billing) op communautaire schaalGecombineerde verrekening is  een faciliteit waarbij de kosten voor het gebruik van een dienst via het netwerk van een  telecommunicatieorganisatie worden gecombineerd met de gesprekskosten van het netwerk (premium rate  services, diensten met een bijzonder gesprekstarief). c) Doorschakeling van gesprekken op communautaire schaalDoorschakeling van een reeds tot stand  gekomen verbinding naar een derde, al dan niet in dezelfde Lid-Staat. d) Automatische betaling van de gesprekskosten door de opgeroepene op communautaire schaal bij  gesprekken waarbij de oproeper en de opgeroepene zich binnen de Gemeenschap bevinden. Voordat de verbinding tot stand wordt gebracht, stemt de opgeroepene op aanvraag van de oproeper  ermee in de gesprekskosten te betalen. e) Identificatie van de oproepende lijn op communautaire schaalAan de opgeroepene wordt het  abonneenummer van de oproeper meegedeeld voordat de verbinding tot stand wordt gebracht. Bij het ter beschikking stellen van deze faciliteit dient rekening te worden gehouden met de  relevante wetgeving betreffende de bescherming van gegevens en van de persoonlijke levenssfeer. f) Toegang tot diensten via een telefonist in andere Lid-StatenGebruikers in een Lid-Staat hebben  toegang tot de telefonist of een vergelijkbare hulpdienst in een andere Lid-Staat. g) Toegang tot de dienst inlichtingen in andere Lid-StatenGebruikers in een Lid-Staat hebben  toegang tot de dienst inlichtingen in een andere Lid-Staat.