title: Richtlijn 2011/33/EU van de Commissie van 8 maart 2011 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om 1-decanol op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/941/EG van de Commissie  Voor de EER relevante tekst

text:
               9.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 62/23

         RICHTLIJN 2011/33/EU VAN DE COMMISSIE
   van 8 maart 2011
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om 1-decanol op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/941/EG van de Commissie
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 1112/2002 (2) en (EG) nr. 2229/2004 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de vierde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. 1-Decanol is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 24 sexies van Verordening (EG) nr. 2229/2004 heeft de kennisgever zijn steun voor de opneming van die werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerpevaluatieverslag ingetrokken. Bijgevolg is bij Beschikking 2008/941/EG van de Commissie van 8 december 2008 betreffende de niet-opneming van bepaalde werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten (4), 1-decanol niet opgenomen.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG heeft de oorspronkelijke kennisgever („de aanvrager”) een nieuwe aanvraag ingediend om toepassing van de versnelde procedure zoals vastgesteld in de artikelen 14 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (5).

               (4)

               De aanvraag is ingediend bij het Verenigd Koninkrijk, dat bij Verordening (EG) nr. 2229/2004 als lidstaat die als rapporteur optreedt was aangewezen. De termijn voor de versnelde procedure is nageleefd. De specificatie van de werkzame stof en de ondersteunde toepassingen zijn dezelfde als voor Beschikking 2008/941/EG. Die aanvraag voldoet ook aan de overige materiële en procedurele voorschriften van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 33/2008.

               (5)

               Het Verenigd Koninkrijk heeft de door de aanvrager verstrekte aanvullende gegevens onderzocht en een aanvullend verslag opgesteld. Het heeft dat verslag op 10 december 2009 aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie toegezonden. De EFSA heeft het aanvullende verslag aan de overige lidstaten en aan de aanvrager voor commentaar meegedeeld en heeft de ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 33/2008 en op verzoek van de Commissie heeft de EFSA op 27 augustus 2010 haar conclusie over 1-decanol aan de Commissie overgelegd (6). Het ontwerpevaluatieverslag, het aanvullende verslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 28 januari 2011 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor 1-decanol.

               (6)

               Uit de verschillende analysen is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die 1-decanol bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. 1-Decanol moet daarom in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (7)

               Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de aanvrager bevestigende informatie over het risico voor in het water levende organismen en informatie ter bevestiging van de beoordelingen van de blootstelling van het grond- en oppervlaktewater en het sediment verstrekt.

               (8)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen, zoals vastgesteld in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die 1-decanol bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen naargelang van het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (7) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om nog meer problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang verschaft tot een dossier dat voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter geen nieuwe verplichtingen op ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Beschikking 2008/941/EG voorziet in de niet-opneming van 1-decanol en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten uiterlijk op 31 december 2011. De regel betreffende 1-decanol in de bijlage bij die beschikking moet worden geschrapt.

               (13)

               Beschikking 2008/941/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   In de bijlage bij Beschikking 2008/941/EG wordt de regel betreffende 1-decanol geschrapt.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 november 2011 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 december 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die 1-decanol als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 november 2011 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot 1-decanol is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende 1-decanol in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat 1-decanol bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 juli 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als 1-decanol de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken; of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast 1-decanol nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2011.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 8 maart 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 168 van 27.6.2002, blz. 14.

      (3)  PB L 379 van 24.12.2004, blz. 13.

      (4)  PB L 335 van 13.12.2008, blz. 91.

      (5)  PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.

      (6)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid; Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance 1-decanol. EFSA Journal 2010; 8(9):1715. (42 blz.). doi:10.2903/j.efsa.2010.1715. Online te vinden op: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm.

      (7)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „340

                     1-decanol
                     CAS-nr.: 112-30-1
                     CIPAC-nr.: 831

                        Decaan-1-ol

                     ≥ 960 g/kg

                     1 juni 2011

                     31 mei 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als groeiregulator voor planten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over 1-decanol dat op 28 januari 2011 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 het risico van residuen voor de consument bij gebruik op voor voeding of vervoedering bestemde gewassen;

                                 —

                                 het risico voor de toedieners, en ervoor zorgen dat de gebruiksvoorwaarden indien nodig de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt toegepast in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden;

                                 —

                                 het risico voor in het water levende organismen;

                                 —

                                 het risico voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen en bijen die aan de werkzame stof kunnen worden blootgesteld bij het bezoeken van bloeiend onkruid in het gewas op het ogenblik van de toediening.

                           Indien nodig moeten risicobeperkende maatregelen worden toegepast.
                     De betrokken lidstaten moeten daarom verzoeken om indiening van bevestigende informatie over het risico voor in het water levende organismen en informatie ter bevestiging van de beoordeling van de blootstelling van grondwater, oppervlaktewater en sediment.
                     De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvrager deze informatie uiterlijk op 31 mei 2013 bij de Commissie indient.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Richtlijn 2013/31/EU van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 tot wijziging van Richtlijn 92/65/EEG van de Raad wat betreft de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Unie van honden, katten en fretten  Voor de EER relevante tekst

text:
               28.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 178/107

         RICHTLIJN 2013/31/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 12 juni 2013
   tot wijziging van Richtlijn 92/65/EEG van de Raad wat betreft de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Unie van honden, katten en fretten
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Unie van honden, katten en fretten zijn vastgesteld in Richtlijn 92/65/EEG van de Raad van 13 juli 1992 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften voor het handelsverkeer en de invoer in de Gemeenschap van dieren, sperma, eicellen en embryo’s waarvoor ten aanzien van de veterinairrechtelijke voorschriften geen specifieke communautaire regelgeving als bedoeld in bijlage A, punt I, van Richtlijn 90/425/EEG geldt (3).

               (2)

               Die voorschriften verwijzen naar de relevante veterinairrechtelijke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van honden, katten en fretten naar een lidstaat uit een andere lidstaat of uit derde landen en gebieden, als vastgesteld in Verordening (EG) nr. 998/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 inzake veterinairrechtelĳke voorschriften voor het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (4).

               (3)

               De intrekking van Verordening (EG) nr. 998/2003 door Verordening (EU) nr. 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (5) maakt het nodig dat Richtlijn 92/65/EEG wordt gewijzigd om de verwijzingen naar Verordening (EG) nr. 998/2003 te schrappen en te vervangen door verwijzingen naar Verordening (EU) nr. 576/2013.

               (4)

               Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten (6) is onder meer van toepassing op het vervoer van honden, katten en fretten binnen de Unie. Daarom moet een verwijzing naar die verordening worden ingevoegd in Richtlijn 92/65/EEG die de voor de handel in die dieren geldende veterinairrechtelijke voorschriften vaststelt.

               (5)

               Bovendien is uit de ervaring met de toepassing van Richtlijn 92/65/EEG gebleken dat het uitvoeren van het klinische onderzoek van een dier binnen 24 uur vóór verzending in de meeste gevallen onuitvoerbaar is. Daarom moet de in Richtlijn 92/65/EEG vastgestelde tijdslimiet tot 48 uur worden verlengd, zoals aanbevolen door de Wereldorganisatie voor diergezondheid.

               (6)

               De Commissie is van mening dat het in dit bijzondere geval niet gerechtvaardigd is om de lidstaten te vragen aan de Commissie verklarende documenten te verstrekken om de relatie tussen de bepalingen van deze richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsdocumenten toe te lichten. Deze richtlijn voorziet in een zeer beperkt aantal wijzigingen van Richtlijn 92/65/EEG die het voor de Commissie mogelijk moeten maken om de informatie te verkrijgen die nodig is om de omzetting te controleren zonder aanzienlijke middelen aan deze taak te wijden. De lidstaten dienen in elk geval de tekst van de omgezette maatregelen aan de Commissie toe te sturen.

               (7)

               Richtlijn 92/65/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijzigingen
   Richtlijn 92/65/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 2 wordt vervangen door:
                           „2.   Om te worden toegelaten tot het handelsverkeer moeten honden, katten en fretten:

                                       a)

                                       voldoen aan de in artikel 6 en, wanneer van toepassing, in artikel 7 van Verordening (EU) nr. 576/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 12 juni 2013 betreffende het niet-commerciële verkeer van gezelschapsdieren (7) vastgestelde voorwaarden;

                                       b)

                                       een klinisch onderzoek ondergaan dat door een door de bevoegde autoriteit daartoe gemachtigde dierenarts binnen 48 uur vóór het tijdstip van verzending van de dieren wordt uitgevoerd; en

                                       c)

                                       tijdens het vervoer naar de plaats van bestemming vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat dat:

                                                   i)

                                                   beantwoordt aan het model in deel 1 van bijlage E; en

                                                   ii)

                                                   is ondertekend door een officiële dierenarts die moet verklaren dat de daartoe door de bevoegde autoriteit gemachtigde dierenarts in de relevante sectie van het identificatiedocument in het in artikel 21, lid 1, van Verordening (EU) nr. 576/2013 bepaalde formaat, het overeenkomstig punt b) uitgevoerde klinische onderzoek heeft gedocumenteerd, waaruit op het tijdstip van het klinische onderzoek blijkt dat de dieren geschikt zijn om overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1/2005 van de Raad van 22 december 2004 inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten (8) voor de geplande reis te worden vervoerd.

                           b)

                           lid 3 wordt geschrapt.

               2)

               In artikel 16 worden de tweede en de derde alinea vervangen door:
               „De voorwaarden die gelden voor de invoer van katten, honden en fretten moeten ten minste gelĳkwaardig zĳn aan die van artikel 10, lid 1, onder a) tot en met d), en artikel 12, onder a), van Verordening (EU) nr. 576/2013.
               Naast de in de tweede alinea bedoelde voorwaarden moeten honden, katten en fretten tijdens het vervoer naar de plaats van bestemming vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat, dat wordt ingevuld en ondertekend door een officiële dierenarts die verklaart dat binnen 48 uur vóór het tijdstip van verzending van de dieren een klinisch onderzoek werd uitgevoerd door een door de bevoegde autoriteit daartoe gemachtigde dierenarts die heeft gecontroleerd dat op het tijdstip van het klinische onderzoek de dieren geschikt waren om voor de geplande reis te worden vervoerd.”.

         Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 28 december 2014 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 29 december 2014.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Inwerkingtreding
   Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 12 juni 2013.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. CREIGHTON

      (1)  PB C 229 van 31.7.2012, blz. 119.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 23 mei 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 10 juni 2013.

      (3)  PB L 268 van 14.9.1992, blz. 54.

      (4)  PB L 146 van 13.6.2003, blz. 1.

      (5)  Zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad.

      (6)  PB L 3 van 5.1.2005, blz. 1.

      (7)  PB L 178 van 28.6.2013, blz. 1.

      (8)  PB L 3 van 5.1.2005, blz. 1.”;


Avis juridique important

|

31978L0365

Richtlijn 78/365/EEG van de Commissie van 31 maart 1978 houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 71/318/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake gasmeters

Publicatieblad Nr. L 104 van 18/04/1978 blz. 0026 - 0031 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0127 - 132  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0112 - 117  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0127 - 132  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0175 - 180  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0175 - 180

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 31 maart 1978  houdende tweede aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 71/318/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake gasmeters   ( 78/365/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen ( 1 ) , gewijzigd bij de Toetredingsakte , inzonderheid op de artikelen 17 , 18 en 19 ,  Gelet op de Richtlijn 71/318/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake gasmeters ( 2 ) , gewijzigd door Richtlijn 74/331/EEG van de Commissie ( 3 ) ,  Overwegende dat het , gezien de technische ontwikkeling ter zake , noodzakelijk is Richtlijn 71/318/EEG te vervolledigen ;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het comité voor de aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen op het gebied van meetmiddelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In de bijlage bij Richtlijn 71/318/EEG wordt de tekst van de punten I.B.3 , I.B.4.1 , I.B.8.2.3 , I.B.9 , II.6.3 , III.2 , III.4 , III.5 , gewijzigd volgens de overeenkomstige punten in de bijlage bij deze richtlijn .  De punten II.5.2 , II.7.2.7 , III.6.2.3 in de bijlage bij deze richtlijn worden toegevoegd aan de bijlage van Richtlijn 71/318/EEG .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten voeren de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen op een zodanige wijze dat deze bepalingen één jaar na kennisgeving van deze richtlijn van kracht worden . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten brengen de tekst van de nationale wettelijke bepalingen die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied goedkeuren ter kennis van de Commissie .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 31 maart 1978 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 202 van 6 . 9 . 1971 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 202 van 6 . 9 . 1971 , blz . 21 .  ( 3 ) PB nr . L 189 van 12 . 7 . 1974 , blz . 9 .  BIJLAGE  HOOFDSTUK I.B  3 . Hulpinrichtingen  3.1 . Gasmeters mogen zijn voorzien van :  a ) inrichtingen voor betaling vooraf ,  b ) ingebouwde impulsgevers : de uitgang van deze impulsgevers moet zijn voorzien van een opschrift waaruit de waarde van één impuls blijkt , in de vorm :   " 1 imp * ... m3 ( of dm3 ) " of   " 1 m3 * ... imp " .  Deze hulpinrichtingen worden geacht deel uit te maken van de gasmeter ; zij dienen in dat geval bij de eerste EEG-ijk op de gasmeter te zijn aangesloten . Aan hun invloed op de meeteigenschappen van de gasmeter worden geen afzonderlijke eisen gesteld .  3.2 . Gasmeters mogen zijn voorzien van aandrijfassen , waaronder zijn te verstaan uitgaande assen of andere voorzieningen voor het aandrijven van afneembare hulpinrichtingen . Het draaimoment dat door de gasmeter moet worden voortgebracht om de toegepaste hulpinrichtingen aan te drijven mag geen grotere verandering in de aanwijzing van de meter teweegbrengen dan de in de punten II.5.2.1 en III.5.2.1 aangegeven waarden .  3.2.1 . Indien slechts één aandrijfas aanwezig is , moet deze worden gekenmerkt door zijn constante , in de vorm " 1 tr * ... m3 ( of dm3 ) " , zijn maximaal toelaatbare draaimoment , in de vorm  " M max = ... N.mm " , en zijn draairichting .  3.2.2 . Indien meer dan één aandrijfas aanwezig is , moet elke aandrijfas worden gekenmerkt door de letter M met index , in de vorm m1 , M2 , ... , M n door zijn constante , in de vorm " 1 tr * ... m3  ( of dm3 ) " , en door zijn draairichting .  Op de meter , bij voorkeur op de naamplaat , moet de volgende formule zijn vermeld :  k1 M1 + k2 M2 + ... + k n M n * A N.mm  waarin  A : de getalswaarde van het maximaal toelaatbare draaimoment op de aandrijfas met de grootste constante , indien uitsluitend deze as wordt belast .  Deze as wordt gekenmerkt door de aanduiding M1 .  k i ( i = 1 , 2 , ... , n ) : een getalswaarde die wordt bepaald door k i = C1/C i  M i ( i = 1 , 2 , ... , n ) : het op de aandrijfas met de aanduiding M i uitgeoefende draaimoment .  C i ( i = 1 , 2 , ... , n ) : de constante van de aandrijfas met de aanduiding M i .  3.2.3 . Het uiteinde van de aandrijfassen moet worden afgeschermd hetzij door middel van een verzegelde afsluitdop , hetzij door middel van een verzegelde aansluiting van een hulpinrichting aan de meter .  3.2.4 . De verbinding tussen meetwerk en overbrengingsmechanisme mag bij een belasting met een draaimoment dat driemaal zo groot is als het volgens de punten I.B.3.2.1 en I.B.3.2.2 toelaatbare draaimoment , niet worden verbroken of gewijzigd .  4 . Opschriften  4.1 . Op elke meter moeten , hetzij op de telwerkplaat , hetzij op een speciale plaat , hetzij over deze beide platen verdeeld , de navolgende opschriften worden vermeld :  a ) het EEG-modelgoedkeuringsteken ;  b ) de identificatie van de fabrikant of zijn firmanaam ;  c ) een fabrieksnummer en jaartal van vervaardiging ;  d ) een voor de grootte van de meter kenmerkende aanduiding in de vorm van de hoofdletter G , gevolgd door een in de hoofdstukken II of III vastgesteld getal ;  e ) het maximale meetvermogen in de vorm : Q max ... m3/h ;  f ) het minimale meetvermogen in de vorm : Q min ... m3/h ( of dm3/h ) ;  g ) de maximale werkdruk in de vorm : P max ... MPa ( of kPa , Pa , bar of mbar ) ;  h ) bij volumetrische gasmeters , de nominale inhoud van de metende ruimte in de vorm : V ... m3 ( of dm3 ) ;  i ) in voorkomend geval , de opschriften vermeld in de punten I.B.3.1 en I.B.3.2 ; deze opschriften mogen echter ook op andere platen of op de meter zelf worden aangebracht .  Deze opschriften moeten onder de normale gebruiksomstandigheden van de meter goed zichtbaar , duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht .  8.2.3 . Er dient een ruimte aanwezig te zijn voor het aanbrengen van ijk - of zegelmerken :  a ) op alle platen waarop een aanduiding staat zoals voorgeschreven in de onderhavige bijlage ;  b ) op alle delen van de meter die niet op andere wijze kunnen worden beveiligd tegen ingrepen :   - waardoor de aanwijzing van het telwerk van de meter kan worden beïnvloed of gewijzigd ;   - waardoor de verbinding tussen meetwerk en telwerk kan worden gewijzigd of verbroken ;   - waardoor metrologisch belangrijke onderdelen van de meter kunnen worden verwijderd of verplaatst .  9 . EEG-modelgoedkeuring en eerste EEG-ijk  De EEG-modelgoedkeuring en de eerste EEG-ijk van gasmeters worden uitgevoerd volgens de voorschriften van de Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen .  9.1 . EEG-modelgoedkeuring  9.1.1 . Bij de aanvraag tot EEG-modelgoedkeuring van een meter dienen de onderstaande documenten te worden gevoegd :   - een beschrijving met vermelding van de technische kenmerken van de meter en van het principe van de werking ;   - een perspectieftekening of een foto ;   - een lijst van onderdelen met vermelding van de aard van de materialen waaruit zij zijn samengesteld ;   - een samenstellingstekening met vermelding van de samenstellende delen die in de onderdelenlijst zijn opgenomen ;   - een maatschets van de complete meter ;   - een tekening waarop de plaatsen van de ijk - en zegelmerken zijn aangegeven ;   - een tekening van het telwerk met de justeermogelijkheden daarvan ;   - een maatschets van metrologisch belangrijke onderdelen ;   - een schets van de telwerkplaat en van de uitvoering van de opschriften ;   - in voorkomend geval een tekening van de hulpinrichtingen bedoeld in punt I.B.3.1 ;   - in voorkomend geval een tabel met de kenmerken van de uitgaande aandrijfassen ( punt I.B.3.2 ) ;   - een opgave van de overgelegde documenten ;   - een verklaring waaruit blijkt dat de meters die overeenkomstig het model worden vervaardigd , zullen voldoen aan de reglementaire veiligheidsvoorschriften , met name ten aanzien van de op de opschriftenplaat aangegeven maximale werkdruk .  9.1.2 . In het EEG-modelgoedkeuringscertificaat wordt het volgende vermeld :   - de naam en woonplaats van degene op wiens naam het certificaat van EEG-modelgoedkeuring is gesteld ;   - de model - en/of handelsbenaming ;   - de voornaamste technische en metrologische kenmerken zoals minimaal en maximaal meetvermogen , de maximale werkdruk , de nominale binnendiameter van de koppelstukken en , bij volumetrische gasmeters , de nominale inhoud van de metende ruimte ;   - het EEG-modelgoedkeuringsteken ;   - de geldigheidsduur van de EEG-modelgoedkeuring ;   - bij meters voorzien van aandrijfassen :  a ) indien één aandrijfas aanwezig is , de kenmerken van de as zoals aangegeven in punt I.B.3.2.1 ;  b ) indien meer dan één aandrijfas aanwezig is , de kenmerken van elke as en de formule , zoals aangegeven in punt I.B.3.2.2 ;   - de plaatsaanduiding voor het EEG-modelgoedkeuringsteken , voor de merken van eerste EEG-ijk en voor zegelmerken , eventueel op foto of op tekening ;   - de lijst van de documenten die het certificaat van EEG-modelgoedkeuring vergezellen ;   - bijzondere opmerkingen .  9.2 . Eerste EEG-ijk  9.2.1 . De ten eerste EEG-ijk aangeboden gasmeters moeten bedrijfsgereed zijn .  De eerste EEG-ijk waarborgt niet de juiste werking of de juiste aanwijzing van eventueel aangesloten hulpinrichtingen als bedoeld onder I.B.3.1 en I.B.3.2 . Op deze hulpinrichtingen mogen geen EEG-ijk - of zegelmerken worden aangebracht .  HOOFDSTUK II  5.2 . Bijzondere bepalingen  5.2.1 . Bij belasting van de aandrijfassen met de maximale draaimomenten die ingevolge de punten I.B.3.2.1 of I.B.3.2.2 op de gasmeter zijn aangegeven , mag de aanwijzing van de gasmeter bij Q min met niet meer dan 0,5 % veranderen .  6.3 . Bijzondere bepalingen  6.3.1 . Bij meters waarvan de bedrijfsdruk hoger ligt dan 0,1 MPa ( 1 bar ) , gelden de voorschriften volgens punt II.6.2 inzake het mechanische drukverlies , terwijl het in punt II.6.1 bedoelde totale drukverlies van deze meters buiten beschouwing blijft .  6.3.2 . Bij aansluiting van hulpinrichtingen mag het mechanische drukverlies van de gasmeters met niet meer dan 20 Pa ( 0,2 mbar ) toenemen .  7.2.7 . Bij meters met één of meer aandrijfassen moet bij ten minste drie meters van elke G-waarde met lucht met een volumieke massa van 1,2 kg/m3 ( zie punt I.B.6.2 ) worden onderzocht of zij voldoen aan de voorschriften van punt I.B.3.2.4 alsmede van de punten II.5.2.1 en II.6.3.2 .  Bij meters met meer dan één aandrijfas moet de proef worden uitgevoerd aan de as die de meest ongunstige waarde oplevert .  Bij meters met dezelfde G-waarde wordt de kleinste van de verkregen waarden als de waarde van het maximaal toelaatbare draaimoment beschouwd .  Indien een model meters met verschillende G-waarden omvat , behoeft de proef inzake het draaimoment alleen bij meters met de kleinste G-waarde te worden uitgevoerd indien voor de grotere meters hetzelfde draaimoment geldt en indien hun aandrijfas door dezelfde of een grotere constante wordt gekenmerkt .  HOOFDSTUK III  2 . Meetbereik  2.1 . Deze gasmeters moeten , naar gelang van de G-waarde , een van de meetbereiken hebben volgende uit de onderstaande tabel :  G * Q max m3/h * Meetbereik *   * * Klein * Gemiddeld * Groot *   * * Q min m3/h *  16 * 25 * 5 * 2,5 * 1,3 *  25 * 40 * 8 * 4 * 2 *  40 * 65 * 13  6 * 3 *  65 * 100 * 20 * 10 * 5 *  100 * 160 * 32 * 16 * 8 *  160 * 250 * 50 * 25 * 13 *  250 * 400 * 80 * 40 * 20 *  400 * 650 * 130 * 65 * 32 *  650 * 1 000 * 200 * 100 * 50 *  1 000 * 1 600 * 320 * 160 * 80 *  of uit de decimale veelvouden van de laatste vijf reeksen van waarden uit die tabel .  4 . Controle-element  4.1 . Met toepassing van punt I.B.5.2.2 a ) en b ) mag de waarde van het schaaldeel van het controleelement ten hoogste bedragen :  bij waarden van G 16 t/m G 65 0,002 m3  bij waarden van G 100 t/m G 650 0,02 m3  bij waarden van G 1 000 t/m G 6 500 0,2 m3  bij waarden van G 10 000 en meer 2,0 m3  4.2 . De schaalverdeling van het controle-element moet ten minste als volgt zijn becijferd :  bij waarden van G 16 t/m G 65 per 0,01 m3  bij waarden van G 100 t/m G 650 per 0,1 m3  bij waarden van G 1 000 t/m G 6 500 per 1,0 m3  bij waarden van G 10 000 en meer per 10,0 m3  5 . Maximaal toelaatbare fouten  5.1 . Algemene bepalingen  5.1.1 . De maximaal toelaatbare fouten in plus en min zin zijn in onderstaande tabel aangegeven :  Debieten Q * Maximaal toelaatbare fouten bij de eerste EEG-ijk *  Q min * Q < 0,2 Q max * 2 % *  0,2 Q max * Q * Q max * 1 % *  5.1.2 . De fouten mogen , indien zij alle hetzelfde teken hebben , niet alle groter zijn dan de helft van de maximaal toelaatbare fouten .  5.2 . Bijzondere bepalingen  5.2.1 . Bij belasting van de aandrijfassen met de maximale draaimomenten , die ingevolge de punten I.B.3.2.1 of I.B.3.2.2 op de gasmeter zijn aangegeven , mag de aanwijzing van de gasmeter bij Q min maximaal met de in onderstaande tabel aangegeven waarden veranderen .  Q min * Veranderingen van de aanwijzing bij Q min *  0,05 Q max * 1 % *  0,1 Q max * 0,5 % *  0,2 Q max * 0,25 % *  6.2.3 . Meters met aandrijfassen  6.2.3.1 . Bij meters met één of meer aandrijfassen moet bij ten minste drie meters van elke G-waarde met lucht met een volumieke massa van 1,2 kg/m3  ( zie punt I.B.6.2 ) worden onderzocht of zij voldoen aan de voorschriften van punt I.B.3.2.4 en punt III.5.2.1 .  Bij meters met meer dan één aandrijfas moet de proef worden uitgevoerd aan de as die de meest ongunstige waarde oplevert .  Bij meters met dezelfde G-waarde wordt de kleinste van de verkregen waarden als de waarde van het maximaal toelaatbare draaimoment beschouwd .  Indien een model meters met verschillende G-waarden omvat , behoeft de proef inzake het draaimoment alleen aan meters met de kleinste G-waarde te worden uitgevoerd , indien voor de grotere meters hetzelfde draaimoment geldt en indien hun aandrijfas door dezelfde of een grotere constante wordt gekenmerkt .  6.2.3.2 Bij meters met meer dan één waarde voor Q min behoeft alleen de proef bedoeld in punt III.6.2.3.1 voor de kleinste waarde van Q min te worden uitgevoerd . De toelaatbare draaimomenten voor de overige meetbereiken kunnen aan de hand van het beproevingsresultaat worden berekend .  Voor het omrekenen naar andere waarden van Q min gelden de volgende regels :  a ) bij constant debiet is de verandering van de fout evenredig met het draaimoment ;  b ) bij constant draaimoment is de verandering van de fout bij rotorgasmeters omgekeerd evenredig met het debiet en bij turbinegasmeters omgekeerd evenredig met het kwadraat van het debiet .


Avis juridique important

|

31993L0028

Richtlijn 93/28/EEG van de Commissie van 4 juni 1993 tot wijziging van bijlage I bij Derde Richtlijn 72/199/EEG betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoerders

Publicatieblad Nr. L 179 van 22/07/1993 blz. 0008 - 0010 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0028

RICHTLIJN 93/28/EEG VAN DE COMMISSIE van 4 juni 1993 tot wijziging van bijlage I bij Derde Richtlijn 72/199/EEG betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoerdersDE COMMISSIE  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoerders (1), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en  Portugal (2), en met name op artikel 2,  Overwegende dat in Derde Richtlijn 72/199/EEG van de Commissie van 27 april 1972 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoerders (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/4/EEG (4), de  methode voor de bepaling van het gehalte aan ruw eiwit is vastgesteld;  Overwegende dat deze methode moet worden aangepast aan de stand van de wetenschappelijke en technische vooruitgang; dat met name rekening moet werden gehouden met het bepaalde in Richtlijn 80/1107/EEG van de Raad van 27 november 1980 betreffende de  bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan chemische, fysische en biologische agentia op het werk (5), gewijzigd bij Richtlijn 88/642/EEG (6), en met name met de maatregelen ter voorkoming van blootstelling aan kwik en  kwikverbindingen;  Overwegende dat kwik en kwik(II)oxide bijgevolg moeten worden geschrapt van de lijst van katalysatoren die mogen worden gebruikt bij de bepaling van het gehalte aan ruw eiwit;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoerders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bijlage I bij Richtlijn 72/199/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1994 aan het bepaalde in artikel 1 te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 4 juni 1993.  Voor de Commissie René STEICHEN Lid van de Commissie (1) PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 2.  (2) PB nr. L 302 van 15. 11. 1985, blz. 23.  (3) PB nr. L 123 van 29. 5. 1972, blz. 6.  (4) PB nr. L 15 van 18. 1. 1984, blz. 28.  (5) PB nr. L 327 van 3. 12. 1980, blz. 8.  (6) PB nr. L 356 van 24. 12. 1988, blz. 74.    BIJLAGE  In bijlage I wordt de tekst van punt 2  "Bepaling van ruw eiwit" vervangen door de volgende tekst:   "2. BEPALING VAN RUW EIWIT 1. Doel en toepassingsgebied Met deze methode is het mogelijk het gehalte aan ruw eiwit in diervoeders te bepalen op basis van het stikstofgehalte, bepaald volgens de Kjeldahlmethode.  2. Principe Het monster wordt ontsloten met zwavelzuur in aanwezigheid van een katalysator. De zure oplossing wordt met een oplossing van natriumhydroxide basisch gemaakt. De ammoniak wordt afgedestilleerd en opgevangen in een bekende hoeveelheid zwavelzuur,  waarvan de overmaat met een standaardoplossing natriumhydroxide wordt teruggetitreerd.  3. Reagentia 3.1. Kaliumsulfaat.  3.2. Katalysator: koper(II)oxide (CuO) of koper(II)sulfaatpentahydraat (CuSO4·5H2O).  3.3. Zinkkorrels.  3.4. Zwavelzuur r20 = 1,84 g/ml.  3.5. Zwavelzuur c( H2SO4) = 0,5 mol/l.  3.6. Zwavelzuur c( H2SO4) = 0,1 mol/l.  3.7. Methylrood-indicator: 300 mg methylrood oplossen in 100 ml ethanol, s = 95-96 % (v/v).  3.8. Natriumhydroxide-oplossing (technische kwaliteit is voldoende), v = 40 g/100 ml (m/v: 40 %).  3.9. Natriumhydroxide-oplossing, c = 0,25 mol/l.  3.10. Natriumhydroxide-oplossing, c = 0,1 mol/l.  3.11. Puimsteenkorrels, met zoutzuur gewassen en gegloeid.  3.12. Acetanilide (sm.p. = 114 °C; N = 10,36 %).  3.13. Saccharose (vrij van stikstof).  4. Apparatuur Apparatuur, geschikt voor het uitvoeren van ontsluiting, destillatie en titratie volgens Kjeldahl.  5. Werkwijze 5.1. Ontsluiting Weeg af van het monster 1 g op 0,001 g nauwkeurig en breng dit in de recipiënt van de ontsluitingsapparatuur. Voeg hieraan toe 15 g kaliumsulfaat (3.1), een geschikte hoeveelheid katalysator (3.2) (0,3 tot 0,4 g koper(II)oxide of 0,9 tot 1,2 g  koper(II)sulfaatpentahydraat), 25 ml zwavelzuur (3.4) en een paar puimsteenkorrels (3.11); meng het geheel. Verwarm de recipiënt eerst zacht onder af en toe zwenken, indien nodig, totdat de massa is verkoold en het schuim is verdwenen; verhit vervolgens  krachtiger totdat de vloeistof regelmatig kookt. De verwarming is voldoende wanneer het kokende zuur tegen de wand van de recipiënt condenseert. Zorg ervoor dat de wand niet oververhit raakt en dat er geen organische stof aan gaat vastzitten. Kook nog  twee uur nadat de oplossing helder en lichtgroen geworden is; laat afkoelen.  5.2. Destillatie Voeg genoeg water toe om de sulfaten volledig op te lossen. Laat afkoelen; voeg enkele zinkkorrels (3.3) toe.  Breng in de opvangkolf van de destillatieapparatuur een nauwkeurig afgemeten hoeveelheid van 25 ml zwavelzuur (3.5 of 3.6), afhankelijk van het verwachte stikstofgehalte. Voeg enkele druppels methylrood (3.7) toe.  Verbind de ontsluitingsrecipiënt met de koeler van het destillatieapparaat en zorg ervoor dat het uiteinde van de koelbuis zich ten minste 1 cm onder het vloeistofoppervlak in de opvangkolf bevindt (zie opmerking 8.3). Giet langzaam 100 ml  natriumhydroxideoplossing (3.8) in de ontsluitingsrecipiënt, zonder ammoniakverlies (zie opmerking 8.1).  Vermarm de recipiënt totdat alle ammoniak overgedestilleerd is.  5.3. Titratie Titreer de overmaat zwavelzuur in de opvangkolf terug met natriumhydroxide-oplossing (3.9 of 3.10) afhankelijk van de concentratie van het gebruikte zwavelzuur, totdat het eindpunt is bereikt.  5.4. Blancoproef Voer een blancoproef (ontsluiting, destillatie en titratie) uit met 1 g saccharose (3.13) in plaats van het monster.  6. Berekening van de resultaten Bereken het gehalte aan ruw eiwit met behulp van de volgende formule:  (V0   V1) × c × 0,014 × 100 × 6,25 m waarin:  V0 = volume (in ml) NaOH (3.9 of 3.10) verbruikt in de blancoproef V1 = volume (in ml) NaOH (3.9 of 3.10) verbruikt bij de titratie van het monster c = concentratie (mol/l) natriumhydroxide (3.9 of 3.10) m = massa (in g) van het monster.  7. Validatie van de methode 7.1. Herhaalbaarheid Het verschil tussen de resultaten van twee parallelle, op hetzelfde monster verrichte bepalingen mag niet meer bedragen dan:  - 0,2 % absoluut voor ruw-eiwitgehalten van minder dan 20 %;  - 1,0 % relatief ten opzichte van de hoogste waarde voor ruweiwitgehalten van 20 % tot 40 %;  - 0,4 % absoluut voor ruw-eiwitgehalten van meer dan 40 %.  7.2. Nauwkeurigheid Voer de bepaling (ontsluiting, destillatie en titratie) uit op 1,5 tot 2,0 g acetanilide (3.12) in aanwezigheid van 1 g saccharose (3.13); 1 g acetanilide verbruikt 14,80 ml zwavelzuur (3.5).  Er moet ten minste 99 % teruggevonden worden.  8. Opmerkingen 8.1. De apparatuur kan tot het manuele, halfautomatische of automatische type behoren. Indien de ontsluitingsvloeistof tussen ontsluiting en destillatie overgebracht moet worden, mag er geen verlies optreden. Indien de recipiënt van de  destillatieapparatuur niet voorzien is van een druppeltrechter, moet de natriumhydroxide-oplossing langzaam langs de wand toegevoegd worden, onmiddellijk voordat de recipiënt met de koeler wordt verbonden.  8.2. Herhaal de bepaling met een grotere hoeveelheid zwavelzuur (3.4) dan hoger vermeld, wanneer het materiaal tijdens het ontsluiten vast wordt.  8.3. Bij monsters met een laag stikstofgehalte kan het volume zwavelzuur (3.6) dat in de opvangkolf wordt gebracht zo nodig worden verminderd tot 10 of 15 ml en met water tot 25 ml worden aangevuld.".


Avis juridique important

|

31982L0400

Richtlijn 82/400/EEG van de Raad van 14 juni 1982 tot wijziging van Richtlijn 77/391/EEG en tot instelling van een aanvullende gemeenschappelijke actie voor de uitroeiing van brucellose, tuberculose en leukose bij runderen

Publicatieblad Nr. L 173 van 19/06/1982 blz. 0018 - 0019 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0041  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 25 blz. 0201  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0041  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 25 blz. 0201

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 14 juni 1982  tot wijziging van Richtlijn 77/391/EEG en tot instelling van een aanvullende gemeenschappelijke actie voor de uitroeiing van brucellose, tuberculose en leukose bij runderen  (82/400/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat bij Richtlijn 77/391/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende een gemeenschappelijke actie met het oog op de uitroeiing van brucellose, tuberculose en leukose bij runderen (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/476/EEG (5), de duur van de actie is vastgesteld op drie jaar;  Overwegende dat, gezien de verkregen resultaten en het bevredigende verloop van de door de Lid-Staten ingediende programma's, een aanvullende actie van twee jaar dient te worden ingesteld en de financiering ervan mogelijk dient te worden gemaakt, om de doelstellingen ervan te bereiken;  Overwegende dat in artikel 29, lid 3, van Richtlijn 78/52/EEG van de Raad van 13 december 1977 tot vaststelling van de communautaire criteria voor de nationale programma's voor de versnelde uitroeiing van brucellose, tuberculose en endemische leukose bij runderen (6), is bepaald dat de oorspronkelijk vastgestelde termijn van drie jaar voor elke Lid-Staat ingaat op de datum die door de Commissie wordt vastgesteld in haar beschikking tot goedkeuring van de nationale uitroeiingsprogramma's en dat derhalve de oorspronkelijke programma's van de Lid-Staten, behalve die van Italië en Griekenland, aflopen op een voor iedere Lid-Staat verschillende datum in de loop van 1981; dat, om de Lid-Staten in de gelegenheid te stellen de in verband met de nieuwe actie vereiste technische en financiële aanpassingen aan te brengen, de duur van de oorspronkelijke programma's die in 1981 aflopen, moet worden verlengd tot en met 31 december 1981;  Overwegende dat, om in de oorspronkelijke programma's de wijzigingen te kunnen aanbrengen die eventueel voortvloeien uit het endemiologisch verloop van de betrokken ziekten en zodoende de begonnen acties tot een goed einde te kunnen brengen, de Lid-Staten nieuwe programma's moeten opstellen; dat de duur van de nieuwe programma's op zodanige wijze moet worden berekend dat de actie in haar geheel, namelijk het oorspronkelijke en het nieuwe programma samen, in totaal vijf jaar beslaat,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN  VASTGESTELD:  Artikel 1  Aan artikel 6 van Richtlijn 77/391/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. Voor de Lid-Staten waar de programma's met een looptijd van drie jaar aflopen in 1981, wordt deze termijn van drie jaar evenwel verlengd tot en met 31 december 1981.".  Artikel 2  1. Er wordt een gemeenschappelijke actie ingesteld ter voltooiing van de uitroeiing van brucellose, tuberculose en leukose bij runderen.  2. De duur van deze aanvullende actie wordt op zodanige wijze vastgesteld dat de totale duur van de bij Richtlijn 77/391/EEG ingestelde actie en deze aanvullende actie vijf jaar bedraagt.  3. De Gemeenschap draagt bij in de financiering van de aanvullende actie.  Artikel 3  1. De Lid-Staten stellen nieuwe programma's voor versnelde uitroeiing op, overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 2, 3 en 4 van Richtlijn 77/391/EEG en met inachtneming van de bij Richtlijn 78/52/EEG vastgestelde criteria, om de continuïteit van de maatregelen in het kader van de oorspronkelijke programma's te garanderen, daarbij rekening houdend met de verkregen resultaten en met de vereiste aanpassingen.  2. De nieuwe programma's worden door België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Ierland en het Verenigd Koninkrijk aan de Commissie medegedeeld uiterlijk twee maanden na de kennisgeving van deze richtlijn en door Italië en Griekenland vóór 1 januari 1983.  Artikel 4  1. De Commissie onderzoekt of de overeenkomstig artikel 3, lid 2, medegedeelde nieuwe programma's beantwoorden aan de bepalingen en doelstellingen van  Richtlijn 77/391/EEG, Richtlijn 78/52/EEG en de onderhavige richtlijn, en derhalve voldoen aan de voorwaarden voor financiële deelneming van de Gemeenschap.  2. Binnen twee maanden na ontvangst van de programma's legt de Commissie ter zake een ontwerp-beschikking voor aan het Permanent Veterinair Comité, hierna »Comité" genoemd. Het Comité brengt hierover advies uit volgens de procedure van artikel 8.  3. De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking om de nieuwe in artikel 3 bedoelde en overeenkomstig lid 2 goedgekeurde programma's voor versnelde uitroeiing ten uitvoer te leggen op de door de Commissie in haar goedkeuringsbeschikking vastgestelde datum.  Artikel 5  1. Voor uitgaven van de Lid-Staten met betrekking tot maatregelen in het kader van de in artikel 3 bedoelde programma's wordt binnen de in lid 3 en in artikel 2 aangegeven grenzen steun verleend door de Gemeenschap.  2. De Gemeenschap betaalt de Lid-Staten 72,5 Ecu per koe en 36,25 Ecu voor elk ander rund dat in het kader van de in hoofdstuk I van Richtlijn 77/391/EEG bedoelde maatregelen wordt geslacht.  3. De voorlopige bijstand die ten laste van de begroting van de Gemeenschap onder het hoofdstuk betreffende de uitgaven op landbouwgebied wordt verleend, wordt op 35 miljoen Ecu geraamd voor de duur van de in lid 1 bedoelde actie.  4. De door de Lid-Staten genomen maatregelen komen slechts voor financiële deelneming van de Gemeenschap in aanmerking indien de desbetreffende voorschriften bij een overeenkomstig artikel 4 gegeven beschikking zijn goedgekeurd.  Artikel 6  1. Artikel 7, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (1) is van overeenkomstige toepassing op de beslissingen van de Commissie in verband met de gemeenschappelijk financiering van onderhavige maatregel.  2. De verzoeken om betaling moeten betrekking hebben op slachtingen die in de loop van het jaar in de Lid-Staten hebben plaatsgevonden en zij moeten vóór 1 juli van het daaropvolgende jaar zijn ingediend.  3. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Verordening (EEG) nr. 729/70.  Artikel 7  1. De veterinaire controles op de toepassing van de programma's worden verricht overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 77/391/EEG.  2. Wanneer alle uitroeiingsprogramma's zijn uitgevoerd dient de Commissie bij de Raad een algemeen verslag in over de resultaten ervan, eventueel vergezeld van een voorstel tot verdere harmonisatie van de preventieve maatregelen van de Lid-Staten.  Artikel 8  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter van het Comité deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de voorzitter op basis van de urgentie van de ter behandeling voorgelegde vraagstukken kan vaststellen. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van vijfenveertig stemmen.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Wanneer zij hiermee niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht, legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad binnen drie maanden na indiening van het voorstel geen maatregelen heeft genomen, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer, tenzij de Raad zich met eenvoudige meerderheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.  Artikel 9  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. de KEERSMAEKER  (1) PB nr. C 289 van 11. 11. 1981, blz. 4.  (2) PB nr. C 40 van 15. 2. 1982, blz. 26.  (3) PB nr. C 112 van 3. 5. 1982, blz. 8.  (4) PB nr. L 145 van 13. 6. 1977, blz. 44.  (5) PB nr. L 186 van 8. 7. 1981, blz. 20.  (6) PB nr. L 15 van 19. 1. 1978, blz. 34.  (1) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.


Avis juridique important

|

32003L0110

Richtlĳn 2003/110/EG van de Raad van 25 november 2003 betreffende de ondersteuning bĳ doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwĳdering door de lucht

Publicatieblad Nr. L 321 van 06/12/2003 blz. 0026 - 0031

Richtlijn 2003/110/EG van de Raadvan 25 november 2003betreffende de ondersteuning bij doorgeleiding in het kader van maatregelen tot verwijdering door de luchtDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 63, punt 3, onder b),Gezien het initiatief van de Bondsrepubliek Duitsland,Gezien het advies van het Europees Parlement,Overwegende hetgeen volgt:(1) De wederzijdse ondersteuning bij verwijdering draagt bij tot de verwezenlijking van het gemeenschappelijke doel van beëindiging van het illegale verblijf van onderdanen van derde landen op wie een verwijderingsmaatregel van toepassing is. Een voor alle lidstaten bindende regeling draagt daarenboven bij tot de rechtszekerheid en tot meer eenvormigheid in de procedures.(2) Verwijdering door de lucht ter beëindiging van het verblijf van onderdanen van derde landen komt steeds frequenter voor. Ondanks de inspanningen van de lidstaten om bij voorrang rechtstreekse vluchten te gebruiken, moet om economische redenen of wegens een ontoereikend aanbod van rechtstreekse vluchten, soms gebruik worden gemaakt van vluchten via transitluchthavens van andere lidstaten.(3) In de aanbeveling van de Raad van 22 december 1995 betreffende overleg en samenwerking bij de tenuitvoerlegging van verwijderingsmaatregelen(1) en het besluit van het Uitvoerend Comité van 21 april 1998 betreffende de samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen inzake verwijdering van vreemdelingen per vliegtuig (SCH/Com-ex(98) 10)(2) wordt reeds gewezen op de noodzaak van samenwerking tussen de lidstaten op het gebied van verwijdering van onderdanen van derde landen door de lucht.(4) De soevereiniteitsrechten van de lidstaten, met name met betrekking tot de toepassing van maatregelen van rechtstreekse dwang tegenover zich tegen verwijdering verzettende onderdanen van derde landen, blijven onverlet.(5) Het Verdrag inzake strafbare feiten en bepaalde andere handelingen begaan aan boord van luchtvaartuigen (Verdrag van Tokio) van 14 september 1963, met name met betrekking tot het gezag aan boord van de verantwoordelijke gezagvoerder en aansprakelijkheidskwesties, blijft onverlet.(6) Voor de kennisgeving aan luchtvaartmaatschappijen van de uitvoering van begeleide en niet-begeleide verwijderingen zij verwezen naar bijlage 9 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart (ICAO) van 7 december 1944.(7) De lidstaten passen deze richtlijn toe met inachtneming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, met name het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, zoals gewijzigd bij het Protocol van New York van 31 januari 1967 en het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden. In overeenstemming met de toepasselijke internationale verplichtingen wordt doorgeleiding door de lucht verzocht noch toegestaan wanneer er voor de onderdaan van een derde land in het derde land van bestemming of van doorreis het risico bestaat van onmenselijke of vernederende behandeling, foltering of doodstraf, of wanneer het leven of de vrijheid van de betrokkene worden bedreigd als gevolg van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of zijn politieke overtuiging.(8) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(3).(9) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van deze richtlijn, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat. Aangezien bij deze richtlijn het Schengenacquis uit hoofde van de bepalingen van het derde deel, titel IV, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap wordt uitgewerkt, voorzover deze van toepassing is op onderdanen van derde landen die niet of niet langer voldoen aan de uit hoofde van de bepalingen van het Schengenacquis op het grondgebied van een lidstaat geldende voorwaarden voor een kort verblijf, besluit Denemarken overeenkomstig artikel 5 van bovengenoemd protocol binnen een termijn van zes maanden nadat de Raad de richtlijn heeft vastgesteld, of het deze richtlijn al dan niet in zijn nationale wetgeving zal omzetten.(10) Voor de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen is deze richtlijn een uitwerking van bepalingen van de bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de overeenkomst die de Raad van de Europese Unie op 18 mei 1999 heeft gesloten met de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis(4), voorzover dit van toepassing is op onderdanen van derde landen die niet of niet langer voldoen aan de uit hoofde van de bepalingen van het Schengenacquis op het grondgebied van een lidstaat geldende voorwaarden voor een kort verblijf, die behoren tot het gebied bedoeld in artikel 1, punt C, van Besluit 1999/437/EG(5) inzake bepaalde toepassingsbepalingen van die overeenkomst.(11) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, dat gehecht is aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, nemen deze lidstaten niet deel aan de aanneming van deze richtlijn en is deze, onder voorbehoud van artikel 4 van dat protocol, niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaten.(12) Deze richtlijn vormt een op het Schengenacquis voortbouwend of op een andere wijze daaraan gerelateerde rechtsbesluit zoals bedoeld in artikel 3, lid 1, van de Akte van Toetreding van 2003,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Het doel van deze richtlijn is de vaststelling van maatregelen inzake wederzijdse hulp tussen de bevoegde autoriteiten op de transitluchthavens van de lidstaten bij al dan niet begeleide verwijderingen door de lucht.Artikel 2In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "onderdaan van een derde land": eenieder die geen onderdaan van een lidstaat van de Europese Unie, de Republiek IJsland of het Koninkrijk Noorwegen is;b) "verzoekende lidstaat": de lidstaat die een verwijderingsbesluit ten aanzien van een onderdaan van een derde land ten uitvoer legt en om doorgeleiding via een transitluchthaven van een andere lidstaat verzoekt;c) "aangezochte lidstaat" of "lidstaat van doorreis": de lidstaat op het grondgebied waarvan de transitluchthaven van doorgeleiding gelegen is;d) "begeleider": iedere persoon van de verzoekende lidstaat die belast is met de begeleiding van de onderdaan van een derde land, met inbegrip van de personen die belast zijn met de medische verzorging, alsmede tolken;e) "doorgeleiding door de lucht": de voor de verwijdering door de lucht vereiste passage van de onderdaan van een derde land en eventueel ook van de begeleiders door de zone van een luchthaven van de aangezochte lidstaat.Artikel 31. De lidstaat die een onderdaan van een derde land door de lucht wenst terug te zenden gaat na of daarvoor gebruik kan worden gemaakt van een rechtstreekse vlucht naar het land van bestemming.2. Indien de lidstaat die een persoon wenst terug te zenden om redelijke en praktische motieven geen gebruik kan maken van een rechtstreekse vlucht naar het land van bestemming, kan hij verzoeken om doorgeleiding door de lucht via een andere lidstaat. Er wordt in beginsel niet om doorgeleiding door de lucht verzocht wanneer de verwijderingsmaatregel gepaard dient te gaan met de overbrenging van de betrokkene naar een andere luchthaven op het grondgebied van de aangezochte lidstaat.3. Onverminderd de verplichtingen van artikel 8 kan de aangezochte lidstaat de doorgeleiding door de lucht weigeren wanneer:a) de onderdaan van een derde land in de aangezochte lidstaat op grond van de nationale wetgeving vervolgd zal worden wegens strafbare feiten of gezocht wordt ter uitvoering van een vonnis;b) de doorgeleiding door andere staten dan wel de overname door het land van bestemming niet uitvoerbaar is;c) de verwijderingsmaatregel het veranderen van luchthaven op het grondgebied van de aangezochte staat vereist;d) de gewenste ondersteuning om praktische redenen niet mogelijk is op een bepaald tijdstip ofe) de onderdaan van een derde land gevaar oplevert voor de openbare orde, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of de internationale betrekkingen van de aangezochte lidstaat.4. In het in lid 3, onder d), bedoelde geval stelt de aangezochte lidstaat ten behoeve van de verzoekende lidstaat zo spoedig mogelijk een zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijk gewenste datum gelegen datum vast binnen welke de doorgeleiding door de lucht kan worden ondersteund voorzover aan de overige voorwaarden is voldaan.5. Een reeds verleende toestemming tot doorgeleiding door de lucht kan door de aangezochte lidstaat worden ingetrokken wanneer later omstandigheden in de zin van lid 3 bekend worden die weigering van de doorgeleiding rechtvaardigen.6. De aangezochte lidstaat moet de verzoekende lidstaat onverwijld en met opgave van redenen op de hoogte brengen wanneer de toestemming tot doorgeleiding door de lucht wordt geweigerd of ingetrokken overeenkomstig lid 3 of 5 of wanneer doorgeleiding om een andere reden niet mogelijk is.Artikel 41. Het verzoek om al dan niet begeleide doorgeleiding door de lucht en de daarmee verbonden ondersteuningsmaatregelen uit hoofde van artikel 5, lid 1, moet schriftelijk door de verzoekende lidstaat worden ingediend. Het verzoek moet zo vroeg mogelijk, doch ten minste twee dagen vóór de doorgeleiding, in de aangezochte lidstaat aankomen. In bijzonder dringende en naar behoren gemotiveerde gevallen mag deze termijn korter zijn.2. De aangezochte lidstaat stelt de verzoekende lidstaat onmiddellijk binnen twee dagen in kennis van zijn beslissing. Deze termijn kan, in naar behoren gemotiveerde gevallen, tot ten hoogste 48 uur worden verlengd. Zonder instemming van de aangezochte lidstaat wordt niet met de doorgeleiding door de lucht begonnen.Indien de aangezochte lidstaat niet binnen de in de eerste alinea genoemde termijn antwoordt, kan met de doorreis worden begonnen door middel van een kennisgeving door de verzoekende lidstaat.De lidstaten kunnen op grond van bilaterale of multilaterale overeenkomsten of regelingen bepalen dat met de doorreis kan worden begonnen door middel van een kennisgeving door de verzoekende lidstaat.De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de in de derde alinea genoemde overeenkomsten of regelingen. De Commissie brengt de Raad regelmatig verslag uit over deze overeenkomsten of regelingen.3. Met het oog op behandeling van het verzoek overeenkomstig lid 1 worden de gegevens op het voor de aanvraag en de toestemming tot doorgeleiding door de lucht bestemde formulier overeenkomstig het bepaalde in de bijlage aan de aangezochte lidstaat toegezonden.De maatregelen die nodig zijn voor bijwerking en aanpassing van het verzoek om doorgeleiding zoals genoemd in de bijlage en de wijzen van verzending daarvan worden genomen overeenkomstig de procedure als bedoeld in artikel 9, lid 2.4. Bij elk doorgeleidingsverzoek stelt de verzoekende lidstaat de aangezochte lidstaat in kennis van de in de bijlage vermelde gegevens.5. Elke lidstaat wijst een centrale autoriteit aan voor de ontvangst van de in lid 1 bedoelde verzoeken.De centrale autoriteiten stellen voor alle relevante luchthavens van doorgeleiding contactpunten in, die tijdens de gehele uitvoering van de doorgeleiding bereikbaar zijn.Artikel 51. De verzoekende lidstaat neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de doorgeleiding binnen de kortst mogelijke tijdspanne plaatsvindt.De doorgeleiding vindt binnen maximaal 24 uur plaats.2. De aangezochte lidstaat voorziet, mits in overleg met de verzoekende lidstaat, vanaf de landing en het openen van de vliegtuigdeuren tot aan het daadwerkelijke vertrek van de onderdaan van een derde land in alle nodige ondersteunende maatregelen, voorzover middelen beschikbaar zijn en overeenkomstig de terzake geldende internationale normen. Onderling overleg is echter niet vereist in de gevallen bedoeld onder b).Het betreft met name de volgende maatregelen:a) afhalen van de onderdaan van een derde land aan het vliegtuig en begeleiding op het terrein van de transitluchthaven, met name naar de aansluitende vlucht;b) medische hulp in noodgevallen aan de onderdaan van een derde land en eventueel van zijn/haar begeleiders;c) voeding voor de onderdaan van een derde land en eventueel voor zijn begeleiders;d) in ontvangst nemen, in bewaring houden en doorgeven van reisdocumenten, met name bij niet-begeleide verwijdering, ene) in geval van niet-begeleide doorreis, mededeling aan de verzoekende lidstaat van de plaats waar en het tijdstip waarop de onderdaan van een derde land het grondgebied van de betrokken lidstaten verlaat;f) de verzoekende lidstaat meedelen of er tijdens de doorgeleiding van de onderdaan van een derde land ernstige incidenten hebben plaatsgevonden.3. De aangezochte lidstaat kan, overeenkomstig zijn nationale wetgeving:a) de onderdanen van derde landen in een gesloten voorziening plaatsen en onderbrengen;b) wettige middelen aanwenden om weerspannigheid van de onderdaan van een derde land te verhinderen of te beëindigen.4. Onverminderd artikel 6, lid 1, kan de aangezochte lidstaat, in gevallen waarin de voltooiing van de doorgeleiding niet kan worden gewaarborgd ondanks de krachtens de leden 1 en 2 verleende steun, op verzoek en in overleg met de verzoekende lidstaat, alle nodige ondersteunende maatregelen nemen om de doorgeleiding voort te zetten.In dergelijke gevallen kan de in lid 1 genoemde termijn tot maximaal 48 uur worden verlengd.5. Over de aard en de omvang van de ondersteuning krachtens de leden 2, 3 en 4 beslissen de bevoegde autoriteiten van de aangezochte lidstaat die voor de getroffen maatregelen verantwoordelijk zijn.6. De kosten van de prestaties krachtens lid 2, onder b) en c), komen ten laste van de verzoekende lidstaat.De overige kosten komen eveneens ten laste van de verzoekende lidstaat, voorzover zij feitelijk en kwantificeerbaar zijn.De lidstaten verstrekken passende informatie over de criteria voor kwantificering van de in de tweede alinea bedoelde kosten.Artikel 61. De verzoekende lidstaat verplicht zich tot onmiddellijke terugname van de onderdaan van een derde land wanneer:a) de toestemming tot doorgeleiding door de lucht geweigerd of ingetrokken is overeenkomstig artikel 3, lid 3 of lid 5;b) de betrokkene tijdens de doorgeleiding zonder toestemming de aangezochte lidstaat is binnengekomen;c) de doorgeleiding van de betrokkene naar een ander land van doorreis of naar het land van bestemming of de inscheping voor de aansluitende vlucht mislukt is, ofd) de doorgeleiding door de lucht om een andere reden niet mogelijk is.2. In de in lid 1 bedoelde gevallen verleent de aangezochte lidstaat bijstand bij de terugname van de onderdaan van een derde land door de verzoekende lidstaat. De kosten voor de terugreis van de onderdaan van een derde land komen ten laste van de verzoekende lidstaat.Artikel 71. Bij de uitvoering van de doorgeleiding zijn de bevoegdheden van de begeleiders beperkt tot zelfverdediging. Daarnaast kunnen de begeleiders, bij ontbreken van wetshandhavers van de lidstaat van doorreis of met het oog op steun aan de wetshandhavers, in reactie op een onmiddellijke en ernstige dreiging op redelijke en evenredige wijze optreden om te voorkomen dat de onderdaan van het derde land ontsnapt, zichzelf of derden verwondt of goederen beschadigt.De begeleiders moeten de regelgeving van de aangezochte lidstaat in alle omstandigheden naleven.2. De begeleiders dragen tijdens de doorgeleiding door de lucht geen wapens en zijn gekleed in burgerkleding. Zij leggen op verzoek van de aangezochte lidstaat passende identificatiemiddelen over, waaronder de door de lidstaat van doorreis afgegeven toestemming voor doorgeleiding, of waar van toepassing, de in artikel 4, lid 2, bedoelde kennisgeving.Artikel 8Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de verplichtingen uit hoofde van het Verdrag van Genève betreffende de status van vluchtelingen van 28 juli 1951, in de versie van het Protocol van New York van 31 januari 1967, van internationale overeenkomsten inzake mensenrechten en fundamentele vrijheden en van internationale uitleveringsverdragen.Artikel 91. De Commissie wordt bijgestaan door een comité.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.De periode bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG wordt vastgesteld op een maand.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 101. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om vóór 6 december 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 11Het besluit van 21 april 1998 betreffende de samenwerking tussen de overeenkomstsluitende partijen inzake verwijdering van vreemdelingen per vliegtuig (SCH/Com-ex(98) 10) van het Uitvoerend Comité wordt hierbij ingetrokken.Artikel 12Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 13Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.Gedaan te Brussel, 25 november 2003.Voor de RaadDe voorzitterG. Tremonti(1) PB C 5 van 10.1.1996, blz. 3.(2) PB L 239 van 22.9.2000, blz. 193.(3) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(4) PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.(5) PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.BIJLAGE>PIC FILE= "L_2003321NL.003002.TIF">>PIC FILE= "L_2003321NL.003101.TIF">


Avis juridique important

|

31973L0132

Richtlijn 73/132/EEG van de Raad van 15 mei 1973 betreffende de statistische enquuetes over de rundveestapel, ramingen van het aanbod van slachtrunderen en slachtstatistieken van runderen, welke door de Lid-Staten dienen te worden verricht

Publicatieblad Nr. L 153 van 09/06/1973 blz. 0025 - 0028 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 9 blz. 0196  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0044  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0044

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 15 mei 1973  betreffende de statistische enquêtes over de rundveestapel , ramingen van het aanbod van slachtrunderen en slachtstatistieken van runderen , welke door de Lid-Staten dienen te worden verricht   ( 73/132/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 209 ,  Gelet op Verordening ( EEG ) nr . 805/68 van de Raad van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector rundvlees ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 187/73 ( 2 ) , inzonderheid op artikel 2 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Overwegende dat de Commissie voor het vervullen van de taken , haar opgedragen bij het Verdrag , alsmede bij Verordening ( EEG ) nr . 805/68 , moet kunnen beschikken over nauwkeurige inlichtingen betreffende de ontwikkeling van de rundveestapel en de rundvleesproduktie in de Lid-Staten , alsmede over een hierop gebaseerde raming op korte termijn van het aanbod van rundvlees op de markten ;  Overwegende dat de enquêtes betreffende de rundveestapel , welke thans in de Lid-Staten plaatsvinden , geen nauwkeurige en uniforme beoordeling op korte termijn van de marktsituatie mogelijk maken ; dat de maandelijkse slachtstatistieken hiertoe ontoereikend zijn en dat een raming op korte termijn van het aanbod van slachtrijpe slachtrunderen en -kalveren slechts in enkele Lid-Staten regelmatig plaatsvindt ;  Overwegende dat derhalve in alle Lid-Staten voor uniforme categorieën en met een vergelijkbare nauwkeurigheid enquêtes betreffende de rundveestapel dienen te worden gehouden ; dat de maandelijkse slachtstatistieken dienen te worden aangevuld en geueniformeerd en dat regelmatig over in alle Lid-Staten gelijke perioden ramingen van het aanbod van slachtrunderen , onderverdeeld naar bepaalde categorieën , dienen plaats te vinden ;  Overwegende dat bij de toepassing van steekproefmethoden de steekproefbases regelmatig moeten worden bijgewerkt en bepaalde foutengrenzen in acht moeten worden genomen , ten einde een vergelijkbare nauwkeurigheid te waarborgen ; dat de waarnemingsfouten zoveel mogelijk moeten worden beperkt en de grootte ervan moet worden geschat ;  Overwegende dat het , aangezien de structuur en de regionale verdeling van de rundveehouderij zich voortdurend wijzigen , aanbeveling verdient jaarlijks de regionale verdeling te registreren en ten minste om de twee jaar een speciale bewerking van de enquêteresultaten naar grootteklasse van de rundveestapel uit te voeren ;  Overwegende dat de slachtstatistieken en de ramingen van het aanbod van slachtrunderen naar categorie moeten worden onderverdeeld , ten einde een naar vleessoorten gedifferentieerde beoordeling van de marktsituatie mogelijk te maken ;  Overwegende dat de resultaten van de enquêtes , de ramingen en de slachtstatistieken op dezelfde data en zo spoedig mogelijk aan de Commissie moeten worden toegezonden , aangezien zij moeten dienen als grondslag voor beslissingen in het kader van de gemeenschappelijke ordening van de rundvleesmarkt ;  Overwegende dat de procedure dient te worden vastgesteld welke het Permanent Comité voor landbouwstatistiek , dat is ingesteld bij besluit van de Raad van 31 juli 1972 ( 3 ) , dient te volgen om bij de toepassing van deze richtlijn een zo efficiënt mogelijke samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie te garanderen ;  Overwegende dat het , aangezien de hier voorgestelde statistieken slechts een minimumprogramma vormen , noodzakelijk is dat de Commissie om de drie jaar rapport uitbrengt , ten einde te kunnen nagaan in hoeverre de voorgestelde maatregelen het mogelijk hebben gemaakt de doelstellingen van deze richtlijn te verwezenlijken en dat zij zo nodig voorstelt de methoden onderling aan te passen of te verbeteren ;  Overwegende dat de financiële bijdrage van de Gemeenschap dient te worden omschreven ten aanzien van de uitgaven van de Lid-Staten in het kader van de enquêtes waarin deze richtlijn voorziet ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . De Lid-Staten houden ieder jaar een statistische enquête over de rundveestapel en nemen daarbij een van de dagen van december als referentiedag .  2 . De eerste enquête zal in 1973 plaatsvinden .  Artikel 2  1 . Onder runderen worden in de zin van deze richtlijn verstaan : runderen , huisdieren , buffels daaronder begrepen , van post 01.02 A van het gemeenschappelijk douanetarief .  2 . De in artikel 1 bedoelde enquêtes hebben betrekking op alle runderen van landbouwbedrijven of industriële bedrijven .  In de zin van deze richtlijn worden als zodanig aangemerkt de bedrijven die ten minste beschikken over een oppervlakte cultuurgrond van 1 ha , of die welke ten minste een koe of drie andere runderen houden , mits deze niet voor eigen gebruik worden gefokt .  3 . De Lid-Staten wier enquêtes bovendien betrekking hebben op andere dan de in lid 2 bedoelde bedrijven , verstrekken eveneens de gegevens die deze bedrijven betreffen .  Artikel 3  1 . De rundveestapel wordt bij de telling ten minste onderverdeeld naar de volgende categorieën .  A . Runderen jonger dan 1 jaar :  a ) bestemd om als kalveren te worden geslacht  b ) andere  aa ) mannelijke  bb ) vrouwelijke  B . Runderen van 1 tot 2 jaar :  a ) mannelijke  b ) vrouwelijke  aa ) slachtdieren  bb ) andere  C . Runderen van 2 jaar en ouder  a ) mannelijke  b ) vrouwelijke  aa ) vaarzen  1 ) slachtdieren  2 ) andere  bb ) koeien  1 ) melkkoeien  2 ) andere  D . Buffels  a ) fokbuffelkoeien  b ) andere  2 . De in lid 1 bedoelde categorieën kunnen , indien nodig , volgens de procedure van artikel 9 worden gewijzigd .  3 . De Commissie definieert de categorieën na raadpleging van het bij besluit van de Raad van 31 juli 1972 ingestelde Permanent Comité voor de Landbouwstatistiek , hierna " Comité " genoemd .  Artikel 4  1 . De enquêtes worden gehouden als volledige enquêtes of als steekproefenquêtes met aselecte trekking .  2 . De Lid-Staten treffen met betrekking tot de steekproefbasis de maatregelen die zij geschikt achten om de kwaliteit der enquêteresultaten te handhaven .  3 . Bij de steekproefenquêtes mogen de steekproeffouten over het totale aantal runderen niet meer bedragen dan 1 % en over het totale aantal koeien van elke Lid-Staat niet meer dan 1,5 % , welke percentages overeenkomen met een betrouwbaarheidsinterval van 68 % .  In afwijking van het bepaalde in de eerste alinea mogen de steekproeffouten voor Italië tot in 1975 1,5 % en 2,5 % bedragen , behoudens verlenging waartoe de Raad op voorstel van de Commissie besluit .  4 . De Lid-Staten treffen passende maatregelen voor het ramen en beperken van de waarnemingsfouten .  Artikel 5  1 . De Lid-Staten zenden , uiterlijk zes weken na de referentiemaand van de enquête , de voorlopige resultaten van de enquête aan de Commissie , zulks zonder regionale onderverdeling .  In afwijking van het bepaalde in de eerste alinea , wordt Italië gemachtigd om deze resultaten uiterlijk acht weken na de referentiemaand van de enquête in te zenden .  2 . De definitieve resultaten dienen met onderverdeling naar de onderstaande gebieden , uiterlijk tien weken na de referentiemaand van de enquête te worden overgelegd .  Duitsland : Regierungsbezirke  Frankrijk : Régions de programme  Italië : Regioni  Nederland : Provincies  België : Provincies/Provinces  Luxemburg : -  Denemarken : -  Ierland : -  Verenigd Koninkrijk : Schotland , Noord-Ierland , Wales , landbouwgebieden van Engeland .  3 . De resultaten op nationaal niveau worden door de Lid-Staten ten minste om de twee jaar , met ingang van de enquête over 1975 , gereedgemaakt en overgelegd naar grootteklasse van de rundveestapel , overeenkomstig de tabellen opgesteld volgens de procedure van artikel 9 .  De Lid-Staten zullen voor de eerste maal de tabellen betreffende de enquête over 1973 of anders betreffende de enquête over 1974 opstellen en overleggen .  4 . Elke Lid-Staat die bij een andere tijdens het referentiejaar gehouden enquête resultaten verkrijgt welke betrekking hebben op de leden 2 en 3 , kan deze resultaten evenwel , ten minste tot in 1975 , gebruiken .  5 . Ingeval de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn op de vastgestelde datum op aanzienlijke moeilijkheden zou stuiten in verband met de in lid 1 bepaalde termijnen voor de toezending van de voorlopige gegevens , zullen overeenkomstig de procedure van artikel 9 overgangsmaatregelen worden vastgesteld .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten ramen op grond van de resultaten der enquêtes en andere ter beschikking staande gegevens het potentiële aanbod van slachtrunderen gedurende het kalenderjaar volgend op de maand waarin de enquête werd gehouden .  2 . Het potentiële aanbod van slachtunderen dient voor onderstaande categorieën te worden geraamd :  A . Kalveren  B . Vaarzen  C . Koeien  D . Stieren en ossen .  De Commissie definieert deze categorieën na raadpleging van het Comité .  3 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de ramingen , te zamen met de enquêteresultaten .  Artikel 7  1 . De Lid-Staten stellen maandelijkse statistieken op van het aantal en het slachtgewicht van de op hun grondgebied geslachte runderen .  Zo nodig verschaffen zij om de vier maanden aanvullende gegevens , per maand gerangschikt , met name over het gedeelte van de slachtingen dat niet is opgenomen in de in de eerste alinea bedoelde maandelijkse statistieken , ten einde laatstgenoemde vergelijkbaar te maken en aan te vullen , zodat zij alle slachtingen omvatten .  2 . De in lid 1 bedoelde slachtstatistieken moeten worden opgemaakt voor de volgende categorieën :  A . Kalveren  B . Vaarzen  C . Koeien  D . Stieren  E . Ossen .  3 . De Commissie stelt de definitie van het in lid 1 bedoelde slachtgewicht en van de in lid 2 bedoelde categorieën vast na raadpleging van het Comité .  4 . De Lid-Staten doen de resultaten van de slachtstatistieken uiterlijk zes weken na de maand waarop ze betrekking hebben aan de Commissie toekomen .  Artikel 8  De aanpassing van de statistieken van de buitenlandse handel aan de in de artikelen 3 , 6 en 7 vermelde categorieën vindt plaats , na gemeenschappelijke raadpleging van het Comité en het Comité voor de Nimexe , volgens de procedure van artikel 5 van Verordening ( EEG ) nr . 1445/72 ( 4 ) .  Artikel 9  1 . In de gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij het Comité ingeleid door de Voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van een Vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De Vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van te nemen maatregelen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan bepalen naargelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  c ) Indien na verloop van een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad , deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 10  De Commissie brengt om de drie jaar , voor het eerst in 1976 , aan het Europese Parlement en aan de Raad verslag uit over de ervaringen , opgedaan met de in deze richtlijn bedoelde enquêtes en ramingen .  Zij dient bij de Raad eventueel voorstellen in met name voor een verdere onderlinge aanpassing of verbetering der methoden .  De Raad besluit over deze voorstellen overeenkomstig de stemprocedure van artikel 43 , lid 2 , van het Verdrag .  Artikel 11  1 . De uitgaven voor de uitvoering van de in de onderhavige richtlijn bedoelde enquêtes gedurende de jaren 1973 , 1974 en 1975 , komen voor een fortfaitair bedrag voor rekening van de begroting van de Europese Gemeenschappen .  2 . De voortzetting , na 31 december 1975 , van de in artikel 1 bedoelde enquêtes is afhankelijk van een voor deze datum op voorstel van de Commissie door de Raad te nemen besluit inzake de wijze van financiering van deze enquêtes .  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 15 mei 1973 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . LAVENS  ( 1 ) PB nr . L 148 van 28 . 6 . 1968 , blz . 24 .  ( 2 ) PB nr . L 25 van 30 . 1 . 1973 , blz . 23 .  ( 3 ) PB nr . L 179 van 7 . 8 . 1972 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . L 161 van 17 . 7 . 1972 , blz . 1 .