Avis juridique important

|

31999L0098

Richtlijn 1999/98/EG van de Commissie van 15 december 1999 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/79/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van de inzittenden van motorvoertuigen bij frontale botsingen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 009 van 13/01/2000 blz. 0014 - 0021

RICHTLIJN 1999/98/EG VAN DE COMMISSIEvan 15 december 1999houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/79/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bescherming van de inzittenden van motorvoertuigen bij frontale botsingen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), en met name op artikel 13, lid 2,Gelet op Richtlijn 96/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1996 betreffende de bescherming van de inzittenden van motorvoertuigen bij frontale botsingen en houdende wijziging van Richtlijn 70/156/EEG(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 96/79/EG is één van de bijzondere richtlijnen van de communautaire typegoedkeuringsprocedure welke krachtens Richtlijn 70/156/EEG is vastgesteld. Derhalve zijn de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en technische eenheden van voertuigen op de onderhavige richtlijn van toepassing.(2) Overeenkomstig artikel 4, onder b), van Richtlijn 96/79/EG dient de Commissie aanhangsel 7 van bijlage II te toetsen en in voorkomend geval daarin wijzigingen aan te brengen om rekening te houden met de proeven voor de evaluatie van de enkel van de pop Hybrid III, met inbegrip van proeven met voertuigen.(3) De bepalingen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage II van Richtlijn 96/79/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 oktober 2000 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met de proeven voor de evaluatie van de enkel van de pop Hybrid III,- voor een nieuw type voertuig noch de EG-typegoedkeuring weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van een voertuig verbieden,indien de proeven voor de evaluatie van de enkel van de pop Hybrid III aan de voorschriften van Richtlijn 96/79/EG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, voldoen.2. Met ingang van 1 april 2001 mogen de lidstaten niet langer de EG-typegoedkeuring voor een type voertuig verlenen, overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 70/156/EEG, indien niet aan de voorschriften van Richtlijn 96/79/EG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, is voldaan.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 september 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 15 december 1999.Voor de CommissieErkki LIIKANENLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25.(3) PB L 18 van 21.1.1997, blz. 7.BIJLAGEBijlage II van Richtlijn 96/79/EG wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 2.9.2 van aanhangsel 3 komt als volgt te luiden: "2.9.2. De proefpoppen dienen aan elke voet van een schoen van maat 11XW te zijn voorzien, waarvan de specificaties inzake vorm, zool- en hieldikte aan de Amerikaanse militaire norm MIL-S 13192, versie "P" voldoen, en waarvan het gewicht 0,57 ± 0,1 kg bedraagt."2. Aanhangsel 7 komt als volgt te luiden: "Aanhangsel 7CERTIFICATIEPROCEDURE VOOR HET ONDERBEEN EN DE VOET VAN DE PROEFPOP1. STOOTPROEF VOORVOET1.1. Bij deze proef wordt de responsie gemeten van de voet en de enkel van de Hybrid III-proefpop op goed gedefinieerde stoten van een slinger met een hard oppervlak.1.2. Voor de proef worden de onderbenen van de Hybrid III-pop gebruikt, het linkerbeen (86-5001-001 ) en het rechterbeen (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie. De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (78051-16 Rev B) aan de proefbank te bevestigen.1.3. Proefmethode1.3.1. Voor de proef wordt ieder been vier uur lang bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 % op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd). De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.1.3.2. Reinig voor de proef de huid van de voetzool in de trefzone en het trefvlak van de stoter met isopropylalcohol of een gelijkwaardig middel. Wrijf het oppervlak met talkpoeder in.1.3.3. Zorg ervoor dat de gevoeligheidsrichting van de versnellingsmeter van de stoter parallel loopt aan de stootrichting op het moment dat de stoter de voet treft.1.3.4. Monteer het onderbeen in de in figuur 1 getoonde proefbank. De proefbank moet stevig worden vastgezet zodat deze niet kan verschuiven onder invloed van de stoot. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) dient verticaal te lopen met een maximale afwijking van ± 0,5°. Stel de inrichting zo af dat de lijn die het vorkgewricht in de knie met de enkelbevestigingsbout verbindt horizontaal loopt met een maximale afwijking van ± 3°, wanneer de hiel op twee dunne vlakke platen van een wrijvingsarm materiaal (PTFE) rust. Zorg ervoor dat de tibiahuid zo ver mogelijk richting knie over de tibia is geschoven. Stel de enkel zo af dat het vlak door de zool van de voet verticaal loopt en loodrecht op de stootrichting staat met een maximale afwijking van ± 3°, zodat de slingerarm door het sagittale vlak door het midden van de voet loopt. Stel voor elke proef het kniegewricht op het bereik 1,5 ± 0,5 g in. Maak het enkelgewricht eerst los zo dat dit vrij kan bewegen en zet het daarna zo vast dat de voet juist stabiel op de PTFE-platen rust.1.3.5. De stijve slinger/stotercombinatie bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). De cilinder heeft, met inbegrip van instrumenten en delen van de slingerarm in de cilinder, een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van enig draaiend onderdeel van de as waaraan de slingerarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de cilindervormige stoter en de draaias van de slinger moet 1250 ± 1 mm bedragen. De cilindervormige stoter wordt met zijn lengteas horizontaal en loodrecht op de stootrichting gemonteerd. De slinger dient de voetzool te raken op een afstand van 185 ± 2 mm van het rustpunt van de hiel op de stijve horizontale ondersteuning, zodat de hartlijn door de lengte van de slingerarm bij de botsing verticaal loopt met een maximale afwijking van 1°. De slinger/stotercombinatie moet zo worden geleid dat op het nultijdstip geen significante zijwaartse, verticale of draaiende beweging ontstaat.1.3.6. Tussen twee opeenvolgende proeven op hetzelfde been dienen ten minste 30 minuten te verstrijken.1.3.7. Het data-acquisitiesysteem, meetcellen inbegrepen, dient te voldoen aan de specificaties voor CFC 600, overeenkomstig aanhangsel 5 van deze bijlage.1.4. Prestatie-eisen1.4.1. Wanneer de bal van de voet overeenkomstig punt 1.3 wordt geraakt met een snelheid van 6,7 ± 0,1 m/s, dient het maximale buigmoment rond de y-as (My) op het onderste deel van de tibia 120 ± 25 Nm te bedragen.2. STOOTPROEF ACHTERVOET (HIEL) - ZONDER SCHOEN2.1. Bij deze proef wordt de responsie gemeten van de huid en het vulsel van de voet van de Hybrid III-proefpop op goed gedefinieerde stoten van een slinger met een hard oppervlak.2.2. Voor de proef worden de onderbenen van de Hybrid III-pop gebruikt, het linkerbeen (86-5001-001) en het rechterbeen (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie. De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (78051-16 Rev B) aan de proefbank te bevestigen.2.3. Proefmethode2.3.1. Voor de proef wordt ieder been vier uur lang bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 % op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd). De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.2.3.2. Reinig voor de proef de huid van de voetzool in de trefzone en het trefvlak van de stoter met isopropylalcohol of een gelijkwaardig middel. Wrijf het oppervlak met talkpoeder in. Ga na dat er geen zichtbare schade aan het energieabsorberende vulsel van de hiel is toegebracht.2.3.3. Zorg ervoor dat de gevoeligheidsrichting van de versnellingsmeter van de stoter parallel loopt aan de stootrichting op het moment dat de stoter de voet treft.2.3.4. Monteer het onderbeen in de in figuur 2 getoonde proefbank. De proefbank moet stevig worden vastgezet zodat deze niet kan verschuiven onder invloed van de stoot. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) dient verticaal te lopen met een maximale afwijking van ± 0,5°. Stel de inrichting zo af dat de lijn die het vorkgewricht in de knie met de enkelbevestigingsbout verbindt horizontaal loopt met een maximale afwijking van ± 3°, wanneer de hiel op twee dunne vlakke platen van een wrijvingsarm materiaal (PTFE) rust. Zorg ervoor dat de tibiahuid zo ver mogelijk richting knie over de tibia is geschoven. Stel de enkel zo af dat het vlak door de zool van de voet verticaal loopt en loodrecht op de stootrichting staat met een maximale afwijking van ± 3°, zodat de slingerarm door het sagittale vlak door het midden van de voet loopt. Stel voor elke proef het kniegewricht op het bereik 1,5 ± 0,5 g in. Maak het enkelgewricht eerst los zo dat dit vrij kan bewegen en zet het daarna zo vast dat de voet juist stabiel op de PTFE-platen rust.2.3.5. De stijve slinger/stotercombinatie bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). De cilinder heeft, met inbegrip van instrumenten en delen van de slingerarm in de cilinder, een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van enig draaiend onderdeel van de as waaraan de slingerarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de cilindervormige stoter en de draaias van de slinger moet 1250 ± 1 mm bedragen. De cilindervormige stoter wordt met zijn lengteas horizontaal en loodrecht op de stootrichting gemonteerd. De slinger dient de voetzool te raken op een afstand van 62 ± 2 mm van het rustpunt van de hiel op de stijve horizontale ondersteuning, zodat de hartlijn door de lengte van de slingerarm bij de botsing verticaal loopt met een maximale afwijking van ± 1°. De slinger/stotercombinatie moet zo worden geleid dat op het nultijdstip geen significante zijwaartse, verticale of draaiende beweging ontstaat.2.3.6. Tussen twee opeenvolgende proeven op hetzelfde been dienen ten minste 30 minuten te verstrijken.2.3.7. Het data-acquisitiesysteem, meetcellen inbegrepen, dient te voldoen aan de specificaties voor CFC 600, overeenkomstig aanhangsel 5 van deze bijlage.2.4. Prestatie-eisen2.4.1. Wanneer de hiel van de voet overeenkomstig punt 2.3 wordt geraakt met een snelheid van 4,4 ± 0,1 m/s, dient de maximumwaarde van de versnelling van de stoter 295 ± 50 g te bedragen.3. STOOTPROEF ACHTERVOET (HIEL) - MET SCHOEN3.1. Bij deze proef wordt de responsie gemeten van de schoen en van de huid van de hiel en het enkelgewricht van de Hybrid III-proefpop op goed gedefinieerde stoten van een slinger met een hard oppervlak.3.2. Voor de proef worden de onderbenen van de Hybrid III-pop gebruikt, het linkerbeen (86-5001-001) en het rechterbeen (86-5001-002), voorzien van de voet- en enkelconstructie, links (78051-614) en rechts (78051-615), met inbegrip van de knie. De meetcelsimulator (78051-319 Rev A) wordt gebruikt om de knie (78051-16 Rev B) aan de proefbank te bevestigen. De voet moet zijn voorzien van de schoen, als bedoeld in bijlage II, aanhangsel 3, punt 2.9.2.3.3. Proefmethode3.3.1. Voor de proef wordt ieder been vier uur lang bij een relatieve vochtigheid van 40 ± 30 % op een temperatuur van 22 ± 3 °C gehouden (geïmpregneerd). De impregneringsduur omvat niet de tijd die nodig is om stabiele omstandigheden te bereiken.3.3.2. Reinig voor de proef de zool van de schoen in de trefzone met een schone doek en het vlak van de stoter met isopropylalcohol of een gelijkwaardig middel. Ga na dat er geen zichtbare schade aan het energieabsorberende vulsel van de hiel is toegebracht.3.3.3. Zorg ervoor dat de gevoeligheidsrichting van de versnellingsmeter van de stoter parallel loopt aan de stootrichting op het moment dat de stoter de schoen treft.3.3.4. Monteer het onderbeen in de in figuur 3 getoonde proefbank. De proefbank moet stevig worden vastgezet zodat deze niet kan verschuiven onder invloed van de stoot. De hartlijn van de femur-meetcelsimulator (78051-319) dient verticaal te lopen met een maximale afwijking van ± 0,5°. Stel de inrichting zo af dat de lijn die het vorkgewricht in de knie met de enkelbevestigingsbout verbindt horizontaal loopt met een maximale afwijking van ± 3°, wanneer de hiel van de schoen op twee dunne vlakke platen van een wrijvingsarm materiaal (PTFE) rust. Zorg ervoor dat de tibiahuid zo ver mogelijk richting knie over de tibia is geschoven. Stel de enkel zo af dat een vlak dat contact maakt met de onderzijde van de hak en de zool van de schoen verticaal loopt en loodrecht op de stootrichting staat met een maximale afwijking van ± 3°, zodat de slingerarm door het sagittale vlak door het midden van de voet en de schoen loopt. Stel voor elke proef het kniegewricht op het bereik 1,5 ± 0,5 g in. Maak het enkelgewricht eerst los zo dat dit vrij kan bewegen en zet het daarna zo vast dat de voet juist stabiel op de PTFE-platen rust.3.3.5. De stijve slinger/stotercombinatie bestaat uit een horizontale cilinder met een diameter van 50 ± 2 mm en een slingerarm met een diameter van 19 ± 1 mm (figuur 4). De cilinder heeft, met inbegrip van instrumenten en delen van de slingerarm in de cilinder, een massa van 1,25 ± 0,02 kg. De slingerarm heeft een massa van 285 ± 5 g. De massa van enig draaiend onderdeel van de as waaraan de slingerarm is bevestigd, mag niet meer dan 100 g bedragen. De afstand tussen de centrale horizontale as van de cilindervormige stoter en de draaias van de slinger moet 1250 ± 1 mm bedragen. De cilindervormige stoter wordt met zijn lengteas horizontaal en loodrecht op de stootrichting gemonteerd. De slinger dient de hak van de schoen te raken in een horizontaal vlak op een afstand van 62 ± 2 mm boven de basis van de hiel van de proefpop wanneer de schoen op het stijve horizontale steunvlak rust, zodat de hartlijn door de lengte van de slingerarm bij de botsing verticaal loopt met een maximale afwijking van ± 1°. De slinger/stotercombinatie moet zo worden geleid dat op het nultijdstip geen significante zijwaartse, verticale of draaiende beweging ontstaat.3.3.6. Tussen twee opeenvolgende proeven op hetzelfde been dienen ten minste 30 minuten te verstrijken.3.3.7. Het data-acquisitiesysteem, meetcellen inbegrepen, dient te voldoen aan de specificaties voor CFC 600, overeenkomstig aanhangsel 5 van deze bijlage.3.4. Prestatie-eisen3.4.1. Wanneer de hiel van de schoen overeenkomstig punt 3.3 wordt geraakt met een snelheid van 6,7 ± 0,1 m/s mag de kracht die de tibia samendrukt (Fz) niet groter zijn dan 3,3 ± 0,5 kN.Figuur 1Stootproef voorvoetSpecificatie proefopstelling>PIC FILE= "L_2000009NL.001801.EPS">Figuur 2Stootproef achtervoet (zonder schoen)Specificatie proefopstelling>PIC FILE= "L_2000009NL.001901.EPS">Figuur 3Stootproef achtervoet (met schoen)Specificatie proefopstelling>PIC FILE= "L_2000009NL.002001.EPS">Figuur 4Slinger/stotercombinatie>PIC FILE= "L_2000009NL.002101.EPS">"


Avis juridique important

|

31999L0074

Richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen

Publicatieblad Nr. L 203 van 03/08/1999 blz. 0053 - 0057

RICHTLIJN 1999/74/EG VAN DE RAADvan 19 juli 1999tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 37,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),(1) Overwegende dat de Raad op 7 maart 1988 Richtlijn 88/166/EEG(4) ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131/86 (vernietiging van Richtlijn 86/113/EEG van de Raad van 25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen) heeft vastgesteld;(2) Overwegende dat de Commissie krachtens artikel 9 van Richtlijn 86/113/EEG vóór 1 januari 1993 een verslag moet indienen over de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van het welzijn van kippen in verschillende houderijsystemen en over de bepalingen van de bijlage bij de richtlijn, in voorkomend geval tezamen met passende aanpassingsvoorstellen;(3) Overwegende dat bij Richtlijn 98/58/EG(5), die is opgesteld op basis van het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren, de communautaire bepalingen zijn ingevoerd die ertoe strekken uitvoering te geven aan de in dat verdrag vastgestelde beginselen, die onder andere inhouden dat de dieren moeten worden gehuisvest, gevoederd en verzorgd op een wijze die op hun fysiologische en ethologische behoeften is afgestemd;(4) Overwegende dat het Permanent Comité van het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren in 1995 een gedetailleerde aanbeveling over onder meer legkippen heeft goedgekeurd;(5) Overwegende dat de bescherming van legkippen een aangelegenheid is die onder de bevoegdheid van de Gemeenschap valt;(6) Overwegende dat verschillen die de concurrentievoorwaarden kunnen vervalsen, in strijd zijn met de goede werking van de marktordening voor dieren en dierlijke producten;(7) Overwegende dat de Commissie in haar in de tweede overweging bedoelde verslag, dat is gebaseerd op een advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité, tot de conclusie komt dat het welzijn van kippen in de huidige batterijen en in andere houderijsystemen te wensen overlaat en dat met die systemen niet aan bepaalde behoeften van de kippen kan worden voldaan; dat er derhalve, rekening houdend met verschillende parameters, zo streng mogelijke normen moeten worden ingevoerd om die omstandigheden te verbeteren;(8) Overwegende dat het gebruik van niet aangepaste kooien desalniettemin voor een nader te bepalen periode onder bepaalde voorwaarden, waaronder verbeteringen qua structuur en ruimte, toch kan worden voortgezet;(9) Overwegende dat op evenwichtige wijze rekening dient te worden gehouden met de verschillende aspecten zowel in verband met het welzijn, als vanuit hygiënisch, economisch en sociaal oogpunt, alsook in verband met de gevolgen voor het milieu;(10) Overwegende dat het wenselijk is dat er hangende het onderzoek naar het welzijn van de legkippen in de diverse houderijsystemen bepalingen moeten worden vastgesteld op grond waarvan de lidstaten het of de meest geschikte syste(e)m(en) kunnen kiezen;(11) Overwegende dat de Commissie derhalve een nieuw verslag moet indienen met passende voorstellen waarin met dat verslag rekening is gehouden;(12) Overwegende dat Richtlijn 88/166/EEG bijgevolg moet worden ingetrokken en vervangen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 11. In deze richtlijn worden minimumnormen vastgesteld voor de bescherming van legkippen.2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:- kippenhouderijen met minder dan 350 legkippen;- kippenhouderijen voor het fokken van legkippen.Daarvoor blijven de eisen van Richtlijn 98/58/EG van kracht.Artikel 21. De definities van artikel 2 van Richtlijn 98/58/EG zijn voor zover nodig van toepassing.2. Daarnaast wordt in deze richtlijn verstaan onder:a) "legkippen": legrijpe kippen van de soort Gallus gallus die worden gehouden voor de productie van andere eieren dan broedeieren;b) "nest": een aparte ruimte voor een individuele kip of een groep kippen (gemeenschappelijk nest) die geschikt is voor het leggen van eieren en waarin de kippen niet in contact kunnen komen met bodembestanddelen die bestaan uit draadgaas;c) "strooisel": materiaal met een losse structuur waarin de kippen aan hun ethologische behoeften kunnen voldoen;d) "bruikbare oppervlakte": een ten minste 30 cm breed oppervlak met een helling van ten hoogste 14 % met daarboven een vrije ruimte van ten minste 45 cm hoogte. Nestoppervlakten worden niet tot de bruikbare oppervlakte gerekend.Artikel 3De lidstaten zien erop toe dat de eigenaars of houders van legkippen zich niet alleen houden aan de toepasselijke bepalingen van Richtlijn 98/58/EG en de bijlage bij de onderhavige richtlijn, maar ook aan de specifieke eisen van het (de) door de lidstaten gekozen syste(e)m(en), namelijk:a) voor alternatieve systemen de bepalingen van hoofdstuk I;b) voor niet aangepaste kooien de bepalingen van hoofdstuk II;c) voor aangepaste kooien de bepalingen van hoofdstuk III.HOOFDSTUK IBepalingen voor alternatieve systemenArtikel 41. De lidstaten zien erop toe dat alle in dit hoofdstuk bedoelde nieuw gebouwde, verbouwde of voor het eerst in gebruik genomen houderijvoorzieningen vanaf 1 januari 2002 ten minste aan de onderstaande eisen voldoen.1. Alle houderijvoorzieningen moeten zodanig uitgerust zijn dat alle legkippen beschikken over:a) hetzij langwerpige voederbakken waarbij elk dier beschikt over ten minste een lengte van 10 cm aan de voederbak, hetzij ronde voederbakken waarbij elk dier beschikt over ten minste 4 cm;b) hetzij continu werkende drinkgoten waarbij elk dier beschikt over 2,5 cm aan de drinkgoot, hetzij ronde drinkbakken waarbij elke kip beschikt over 1 cm.Bovendien moet er bij gebruik van drinknippels of drinkbakjes ten minste één drinknippel of één drinkbakje beschikbaar zijn per tien kippen. Bij waterverstrekking via nippels of drinkwaterbakjes moeten ten minste twee drinknippels of twee drinkbakjes voor elke kip bereikbaar zijn;c) ten minste één nest per zeven legkippen. Wanneer gemeenschappelijke nesten worden gebruikt, moet er voor elke groep van ten hoogste 120 kippen ten minste 1 m2 nestruimte beschikbaar zijn;d) geschikte zitstokken, zonder scherpe randen, met ten minste 15 cm zitruimte per kip. De zitstokken worden niet boven het strooisel aangebracht en de horizontale afstand tussen de zitstokken bedraagt ten minste 30 cm en tussen de zitstok en de wand ten minste 20 cm;e) ten minste een oppervlakte van 250 cm2 bedekt met strooisel per kip, waarbij ten minste een derde van het grondoppervlak met strooisel is bedekt.2. De bodem van de voorzieningen moet zo geconstrueerd zijn dat daarop alle naar voren gerichte tenen van beide poten behoorlijk kunnen steunen.3. Naast de bepalingen van de punten 1 en 2 geldt het volgende:a) Voor houderijvoorzieningen waarbij de legkippen zich vrij tussen verschillende niveaus kunnen verplaatsen,i) is het aantal niveaus beperkt tot vier;ii) moet de vrije hoogte tussen de niveaus ten minste 45 cm bedragen;iii) moeten de voeder- en drinksystemen zo verdeeld zijn dat alle kippen er gelijke toegang toe hebben;iv) moeten de niveaus zo geïnstalleerd zijn dat de uitwerpselen niet op de daaronder gelegen niveaus kunnen terechtkomen.b) Voor houderijvoorzieningen waarbij de legkippen toegang hebben tot ruimten buiten,i) moeten verschillende uitgangen rechtstreeks toegang tot de ruimte buiten geven, ten minste 35 cm hoog en 40 cm breed zijn en over de hele lengte van het gebouw verdeeld zijn; in ieder geval moet er voor elke groep van 1000 kippen in totaal een opening van 2 m breedte beschikbaar zijn;ii) moeten de ruimten buiten:- om verontreiniging te voorkomen een oppervlakte hebben die is afgestemd op de bezettingsgraad en het bodemtype;- voorzien zijn van beschutting tegen slecht weer en roofdieren, en indien nodig van passende drinkvoorzieningen.4. De bezetting mag niet meer dan negen legkippen per m2 bruikbare oppervlakte bedragen.Indien de bruikbare oppervlakte echter gelijk is aan het beschikbare vloeroppervlak, kunnen de lidstaten tot en met 31 december 2011 een bezetting van twaalf kippen per m2 beschikbare oppervlakte toestaan voor de houderijen die dit systeem op 3 augustus 1999 toepassen.2. De lidstaten zien er op toe dat de in lid 1 genoemde minimumeisen vanaf 1 januari 2007 op alle alternatieve systemen van toepassing zijn.HOOFDSTUK IIBepalingen voor het houden van kippen in niet aangepaste kooienArtikel 51. De lidstaten zien erop toe dat alle in dit hoofdstuk bedoelde kooien vanaf 1 januari 2003 ten minste voldoen aan de volgende eisen:1. De legkippen moeten elk beschikken over een kooioppervlakte van ten minste 550 cm2, horizontaal gemeten, die vrij beschikbaar is, en waarin met name niet zijn meegerekend de eierbeschermplaten die de beschikbare oppervlakte kunnen beperken.2. Er moet een vrij beschikbare voederbak aanwezig zijn, met een lengte van ten minste 10 cm vermenigvuldigd met het aantal kippen in de kooi.3. Tenzij er drinknippels of drinkbakjes gemonteerd zijn, moet in elke kooi een continu werkende drinkgoot met dezelfde lengte als de in punt 2 bedoelde voederbak aanwezig zijn. Bij waterverstrekking via nippels of drinkwaterbakjes moeten ten minste twee nippels of twee drinkbakjes per kooi bereikbaar zijn.4. De kooien moeten over 65 % van de kooioppervlakte ten minste 40 cm hoog zijn en mogen nergens lager zijn dan 35 cm.5. De bodem van de kooien moet zo geconstrueerd zijn dat daarop alle naar voren gerichte tenen van beide poten behoorlijk kunnen steunen. De bodemhelling mag niet meer bedragen dan 14 % of 8 graden. Voor bodems waarin ander dan rechthoekig draadgaas wordt gebruikt, kunnen de lidstaten een steilere helling toestaan.6. De kooien moeten uitgerust zijn met passende voorzieningen om het doorgroeien van de nagels tegen te gaan.2. De lidstaten zien erop toe dat het houden van kippen in de in dit hoofdstuk bedoelde kooien met ingang van 1 januari 2012 verboden wordt. Bovendien is het bouwen of voor het eerst in gebruik nemen van de in dit hoofdstuk bedoelde kooien met ingang van 1 januari 2003 verboden.HOOFDSTUK IIIBepalingen voor het houden van kippen in aangepaste kooienArtikel 6De lidstaten zien erop toe dat alle in dit hoofdstuk bedoelde kooien vanaf 1 januari 2002 ten minste voldoen aan de volgende eisen:1. De legkippen moeten beschikken over:a) een kooioppervlakte van ten minste 750 cm2 per kip, waarvan 600 cm2 bruikbare oppervlakte, met dien verstande dat de kooi boven andere plaatsen dan de bruikbare oppervlakte op elk punt ten minste 20 cm hoog moet zijn en dat de totale oppervlakte van een kooi niet kleiner mag zijn dan 2000 cm2;b) een nest;c) een met strooisel bedekte ruimte waar de kippen kunnen scharrelen en bodempikken;d) een geschikte zitstok met een lengte van ten minste 15 cm per kip.2. Er moet een vrij beschikbare voederbak aanwezig zijn, met een lengte van ten minste 12 cm vermenigvuldigd met het aantal kippen in de kooi.3. Elke kooi moet voorzien zijn van een passend watervoorzieningssysteem, met name rekening houdend met de groepsgrootte. Bij waterverstrekking via nippels of drinkwaterbakjes moeten ten minste twee nippels of twee drinkbakjes voor elke kip bereikbaar zijn.4. Teneinde de inspectie van de dieren en het vullen en ruimen van de kooien te vergemakkelijken, moeten de rijen kooien van elkaar gescheiden zijn door gangen van ten minste 90 cm breed en moet tussen de vloer van het gebouw en moeten de onderste kooien ten minste 35 cm boven de vloer van het gebouw worden geplaatst.5. De kooien moeten uitgerust zijn met passende voorzieningen om het doorgroeien van de nagels tegen te gaan.HOOFDSTUK IVSlotbepalingenArtikel 7De lidstaten zien erop toe dat alle onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallende houderijen door de bevoegde autoriteit worden geregistreerd met behulp van een afzonderlijk nummer, aan de hand waarvan de voor menselijke consumptie in de handel gebrachte eieren kunnen worden getraceerd.De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vóór 1 januari 2002 vastgesteld volgens de procedure van artikel 11.Artikel 81. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteit inspecties uitvoert om te verzekeren dat deze richtlijn wordt nageleefd. Deze inspecties kunnen ook plaatsvinden in het kader van voor andere doeleinden uitgevoerde controles.2. Vanaf een volgens de in artikel 11 bedoelde procedure vast te stellen datum dienen de lidstaten bij de Commissie een verslag in over de in lid 1 bedoelde inspecties. De Commissie legt een samenvatting van deze verslagen voor aan het Permanent Veterinair Comité.3. Vóór 1 januari 2002 stelt de Commissie volgens de procedure van artikel 11 bepalingen voor ter harmonisatie van:a) de in lid 1 bedoelde inspecties;b) de vorm, de inhoud en de frequentie van de overeenkomstig lid 2 in te dienen verslagen.Artikel 91. Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, voorzover dat voor de uniforme toepassing van deze richtlijn nodig is, in samenwerking met de bevoegde autoriteitena) nagaan of de lidstaten aan de eisen van deze richtlijn voldoen;b) controles ter plaatse uitvoeren om zich ervan te vergewissen dat de inspecties in overeenstemming met deze richtlijn worden verricht.2. De lidstaat op het grondgebied waarvan een inspectie wordt uitgevoerd, verleent de veterinaire deskundigen van de Commissie alle voor de uitvoering van hun taken nodige bijstand. Het resultaat van de controles moet met de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat worden besproken alvorens een eindverslag wordt opgesteld en verspreid.3. De bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat neemt de maatregelen die op grond van de resultaten van deze controles nodig zouden kunnen blijken.4. De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden zo nodig vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 11.Artikel 10Uiterlijk op 1 januari 2005 legt de Commissie, op grond van een advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité, aan de Raad een verslag voor over de verschillende houderijsystemen voor legkippen, meer in het bijzonder over de in deze richtlijn bedoelde systemen; in dat verslag wordt enerzijds aandacht besteed aan de pathologische, zoötechnische, fysiologische en ethologische aspecten en anderzijds aan de gevolgen op het gebied van gezondheid en milieu.Het verslag zal ook worden opgesteld op basis van een studie van de sociaal-economische gevolgen van de diverse systemen en de gevolgen voor de betrekkingen met de economische partners van de Gemeenschap.Het verslag zal bovendien vergezeld gaan van passende voorstellen waarin rekening is gehouden met de conclusies van dat verslag en met de resultaten van de WTO-onderhandelingen.De Raad spreekt zich uiterlijk twaalf maanden nadat zij zijn ingediend over die voorstellen uit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Artikel 111. In de gevallen waarin naar de in dit artikel omschreven procedure wordt verwezen, leidt de voorzitter van het bij Besluit 68/361/EEG(6) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna "comité" te noemen, deze procedure op eigen initiatief of op verzoek van een lidstaat onmiddellijk bij dit comité in.2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig dat artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.3. a) De Commissie stelt de maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.b) Indien de maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel voor de te nemen maatregelen in. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Indien de Raad binnen drie maanden na de indiening van het voorstel geen besluit heeft genomen, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en past zij deze onverwijld toe, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen die maatregelen heeft uitgesproken.Artikel 12Richtlijn 88/166/EEG wordt per 1 januari 2003 ingetrokken.Artikel 131. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, met inbegrip van eventuele sancties, in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten kunnen, met inachtneming van de algemene Verdragsregels, op hun grondgebied bepalingen voor de bescherming van legkippen handhaven of toepassen die strenger zijn dan de bepalingen van deze richtlijn. Zij stellen de Commissie in kennis van elke maatregel in die zin.3. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de tekst van de belangrijke bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 14Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 15Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 19 juli 1999.Voor de RaadDe voorzitterK. HEMILÄ(1) PB C 157 van 4.6.1999, blz. 8.(2) PB C 128 van 7.5.1999, blz. 78.(3) PB C 101 van 12.4.1999.(4) PB L 74 van 19.3.1988, blz. 83.(5) PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23.(6) PB L 255 van 18.10.1968, blz. 23.BIJLAGENaast de toepasselijke bepalingen van de bijlage bij Richtlijn 98/58/EG moet aan de volgende eisen worden voldaan:1. Alle kippen moeten ten minste eenmaal per dag door de eigenaar of de houder worden geïnspecteerd.2. Het geluidsniveau dient zo laag mogelijk te worden gehouden. Aanhoudend of plotseling lawaai moet worden vermeden. Constructie, opstelling, onderhoud en werking van ventilatietoestellen, voedermachines of andere apparaten moeten zo weinig mogelijk lawaai veroorzaken.3. Alle gebouwen moeten zodanig verlicht worden dat de kippen elkaar duidelijk kunnen zien, respectievelijk duidelijk te zien zijn, dat zij hun omgeving visueel kunnen verkennen en dat zij hun activiteiten op de gebruikelijke wijze kunnen ontplooien. In het geval van verlichting met daglicht moeten de lichtopeningen zo aangebracht zijn dat een gelijkmatige verdeling van het licht in de lokalen gewaarborgd is.Na de eerste dagen van aanpassing moet het systeem zodanig worden afgesteld dat gezondheidsproblemen en gedragsstoornissen worden vermeden. Derhalve moet worden gezorgd voor een 24-uurscyclus met een ononderbroken duisternisperiode die lang genoeg is, dat wil zeggen ongeveer een derde van de dag, zodat de kippen kunnen rusten en problemen als vermindering van de immuniteit en oogafwijkingen kunnen worden voorkomen. Bij de vermindering van het kunstlicht moet een periode van halfduister in acht genomen worden die lang genoeg is om de kippen in staat te stellen ongestoord zonder verwondingen op stok te gaan.4. Lokalen, uitrusting en gereedschap waarmee de kippen in aanraking komen, moeten regelmatig grondig worden gereinigd en ontsmet en in elk geval telkens wanneer de kooien om sanitaire redenen worden leeggemaakt, en ook voordat een nieuwe partij kippen wordt binnengebracht. Zolang de lokalen bezet zijn, moeten alle oppervlakken en alle installaties goed schoon worden gehouden.Uitwerpselen moeten zo vaak als nodig is, worden verwijderd, dode kippen dagelijks.5. De houderijsystemen moeten zo zijn opgezet dat de kippen niet kunnen ontsnappen.6. Een inrichting met meer lagen op elkaar moet voorzien in passende voorzieningen of maatregelen die het mogelijk maken alle lagen rechtstreeks en moeiteloos te inspecteren, en de kippen gemakkelijk te verwijderen.7. De constructie en de afmetingen van de opening van de kooi moeten van dien aard zijn dat een volwassen kip eruit gehaald kan worden zonder dat dit onnodig lijden of verwondingen veroorzaakt.8. Onverminderd het bepaalde in punt 19 van de bijlage bij Richtlijn 98/58/EG is elke vorm van verminking verboden.Om pikkerij en kannibalisme te voorkomen, kunnen de lidstaten echter het inkorten van snavels toestaan bij kuikens jonger dan tien dagen die voor de leg bestemd zijn, mits dat uitgevoerd wordt door gekwalificeerd personeel.


title: Richtlijn 2007/69/EG van de Commissie van 29 november 2007 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde difethialon als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen (Voor de EER relevante tekst)

text:
                  30.11.2007

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 312/23

            RICHTLIJN 2007/69/EG VAN DE COMMISSIE
      van 29 november 2007
      tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde difethialon als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
      (Voor de EER relevante tekst)
      DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
      Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
      Gelet op Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name op artikel 16, lid 2, tweede alinea,
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  In Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1896/2000 (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Difethialon is in die lijst opgenomen.

                  (2)

                  Krachtens Verordening (EG) nr. 2032/2003 is difethialon overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 14 (rodenticiden), zoals gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG.

                  (3)

                  Noorwegen is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 10, leden 5 en 7, van Verordening (EG) nr. 2032/2003 op 11 oktober 2005 bij de Commissie ingediend.

                  (4)

                  Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 11, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2032/2003 zijn de conclusies van de toetsing door het Permanent Comité voor biociden op 21 juni 2007 in een beoordelingsverslag opgenomen.

                  (5)

                  Bij de beoordeling van difethialon zijn geen onbeantwoorde vragen of zorgwekkende aspecten naar voren gekomen die door het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's moeten worden besproken.

                  (6)

                  Uit de onderzoeken blijkt dat biociden die als rodenticide gebruikt worden en difethialon bevatten, naar verwachting geen risico voor de mens inhouden, afgezien van accidentele inname door kinderen. Voor niet-doeldieren en het milieu blijkt er een risico te bestaan. Difethialon wordt echter met het oog op de volksgezondheid en de hygiëne nog als essentieel beschouwd. Opneming van difethialon in bijlage I is dus gerechtvaardigd om ervoor te zorgen dat in alle lidstaten overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG toelatingen voor biociden die als rodenticide worden gebruikt en difethialon bevatten, kunnen worden verleend, gewijzigd of ingetrokken.

                  (7)

                  Gezien de conclusies van het beoordelingsverslag moet worden vereist dat bij de toelating van producten die difethialon bevatten en als rodenticide worden gebruikt specifieke risicobeperkende maatregelen worden voorgeschreven. Die maatregelen moeten gericht zijn op het beperken van het risico van primaire en secundaire blootstelling van mensen en niet-doeldieren en de langetermijneffecten van de stof op het milieu.

                  (8)

                  Vanwege de geconstateerde risico's en de kenmerken van de stof, waardoor die persistent, bioaccumulerend en toxisch, of zeer persistent en sterk bioaccumulerend kan zijn, mag difethialon slechts voor vijf jaar in bijlage I worden opgenomen en moet er overeenkomstig artikel 10, lid 5, onder i), tweede alinea, van Richtlijn 98/8/EG een vergelijkende risicobeoordeling worden uitgevoerd voordat de opneming in bijlage I wordt verlengd.

                  (9)

                  Het is belangrijk dat de bepalingen van deze richtlijn in alle lidstaten tegelijkertijd worden toegepast teneinde een gelijke behandeling van biociden die op de markt zijn en als werkzame stof difethialon bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

                  (10)

                  Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit met zich meebrengt te voldoen en om ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld, volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), punt ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

                  (11)

                  Na de opneming moeten de lidstaten een redelijke periode krijgen voor de uitvoering van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG en met name voor de verlening, wijziging of intrekking van toelatingen voor biociden van productsoort 14 die difethialon bevatten, om ervoor te zorgen dat ze aan Richtlijn 98/8/EG voldoen.

                  (12)

                  Richtlijn 98/8/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

                  (13)

                  De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

            HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
      Artikel 1
      Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
      Artikel 2
      Omzetting
      1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 oktober 2008 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
      Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 november 2009.
      Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
      2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
      Artikel 3
      Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
      Artikel 4
      Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

         Gedaan te Brussel, 29 november 2007.

               Voor de Commissie

            Stavros DIMAS

               Lid van de Commissie

         (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/47/EG (PB L 247 van 21.9.2007, blz. 21).

         (2)  PB L 307 van 24.11.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1849/2006 (PB L 355 van 15.12.2006, blz. 63).

         BIJLAGE
         De volgende vermelding wordt als „nr. 4” in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG toegevoegd:

                        Nr.

                        Triviale naam

                        IUPAC-naam
                        Identificatienummers

                        Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                        Datum van opneming

                        Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 (behalve voor producten die meer dan een werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                        Datum waarop de opneming verstrijkt

                        Productsoort

                        Specifieke bepalingen (*)

                        „4

                        Difethialon

                        3-[3-(4′-broom[1,1′bifenyl]-4-yl)-1,2,3,4-tetrahydronaft-1-yl]-4-hydroxy-2H-1-benzothiopyran-2-on
                        EG-nr.: n.v.t.
                        CAS-nr.: 104653-34-1

                        976  g/kg

                        1 november 2009

                        31 oktober 2011

                        31 oktober 2014

                        14

                        Vanwege de kenmerken van de werkzame stof, waardoor die persistent, bioaccumulerend en toxisch, of zeer persistent en sterk bioaccumulerend kan zijn, moet overeenkomstig artikel 10, lid 5, punt i), tweede alinea, van Richtlijn 98/8/EG een vergelijkende risicobeoordeling voor de stof worden uitgevoerd voordat de opneming in bijlage I wordt verlengd.
                        De lidstaten zorgen ervoor dat bij toelating de volgende voorwaarden worden gesteld:

                                    (1)

                                    de nominale concentratie van de werkzame stof in de producten mag niet meer bedragen dan 0,0025 % (m/m) en alleen kant-en-klaar aas is toegestaan;

                                    (2)

                                    de producten moeten een bitterstof en zo mogelijk een kleurstof bevatten;

                                    (3)

                                    de producten mogen niet als traceerpoeder worden gebruikt;

                                    (4)

                                    de primaire en secundaire blootstelling van mensen, niet-doeldieren en het milieu moeten zoveel mogelijk worden beperkt door de inoverwegingneming en toepassing van alle passende en beschikbare risicobeperkende maatregelen. Deze omvatten onder meer de beperking tot uitsluitend professioneel gebruik, de vaststelling van een maximale verpakkingsgrootte en de verplichting om veilige, niet te openen lokdozen te gebruiken.”

            (*)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


Avis juridique important

|

31985L0429

Richtlijn 85/429/EEG van de Commissie van 8 juli 1985 tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding

Publicatieblad Nr. L 245 van 12/09/1985 blz. 0001 - 0032 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 37 blz. 0197  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 37 blz. 0197  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 19 blz. 0119  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 19 blz. 0119

RICHTLIJN   VAN   DE    COMMISSIEvan 8  juli 1985tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad  betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding(85/429/EEG)<(BLK0)LA ORG="CCF">NL</(BLK0)LA>  DE   COMMISSIE   VAN   DE   EUROPESE   GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23  november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in  de diervoeding  (1), laatstelijk gewijzigd bij de Vijftigste Richtlijn 85/342/EEG van de Commissie   (2), en met name op artikel 7, Overwegende dat in Richtlijn 70/524/EEG is bepaald dat op gezette tijden een gecodificeerde versie  van de bijlagen moet worden opgesteld ten einde daarin de wijzigingen te verwerken die op grond van  de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis zijn aangebracht; Overwegende dat de bijlagen sedert de vaststelling van de richtlijn bij herhaling zijn gewijzigd;  dat zij talrijk en ingewikkeld zijn en over verschillende publikatiebladen verspreid, zodat zij  moeilijk hanteerbaar zijn geworden waardoor de voor elke wettelijke regeling noodzakelijke  duidelijkheid ontbreekt; dat derhalve tot codificatie moet worden overgegaan; dat van deze  gelegenheid gebruik moet worden gemaakt om de benaming of de chemische formule van bepaalde  toevoegingsmiddelen te preciseren of te rectificeren en om een aantal materiële fouten te  corrigeren; Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies  van het Permanent Comité voor diervoeders, HEEFT   DE   VOLGENDE   RICHTLIJN   VASTGESTELD: Artikel 1  De bijlagen I en II bij Richtlijn 70/524/EEG worden vervangen door  de bijlagen bij deze richtlijn. Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 3  december 1986 aan het  bepaalde in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 8  juli 1985. Voor de CommissieFrans ANDRIESSENVice-Voorzitter BIJLAGE I<(BLK0)LA ORG="CCF">NL</(BLK0)LA>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>  >RUIMTE VOOR DE TABEL> >RUIMTE VOOR DE TABEL> BIJLAGE II<(BLK0)LA ORG="CCF">NL</(BLK0)LA>>RUIMTE VOOR DE TABEL> >RUIMTE VOOR DE  TABEL> >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31992L0014

Richtlijn 92/14/EEG van de Raad van 2 maart 1992 betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)

Publicatieblad Nr. L 076 van 23/03/1992 blz. 0021 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0080  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0080

RICHTLIJN 92/14/EEG VAN DE RAAD van 2 maart 1992 betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie(1) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement(2) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3) ,  Overwegende dat de toepassing van geluidsemissienormen op civiele subsonische straalvliegtuigen belangrijke gevolgen heeft voor het aanbod van luchtvervoerdiensten, in het bijzonder wanneer dergelijke normen beperkingen betekenen voor de levensduur van  de door luchtvaartmaatschappijen geëxploiteerde vliegtuigen; dat bij Richtlijn 80/51/EEG(4)  grenswaarden voor dergelijke geluidsemissies zijn vastgesteld;  Overwegende dat bij Richtlijn 89/629/EEG(5)  beperkingen zijn gesteld aan de inschrijving in de registers van de Lid-Staten van vliegtuigen die slechts voldoen aan de normen van boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, van bijlage 16 bij het Verdrag inzake de  internationale burgerluchtvaart (tweede uitgave, 1988); dat in dezelfde richtlijn is bepaald dat beperking van de inschrijving slechts een eerste stap is;  Overwegende dat in het milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschappen(6)  is gewezen op het zwaarwegende karakter van het probleem van de geluidshinder en in het bijzonder op de noodzaak om maatregelen te nemen tegen door het luchtverkeer  veroorzaakte geluidshinder;  Overwegende dat het, gelet op het probleem van de toenemende verzadiging van het luchtruim boven luchthavens in de Gemeenschap, van essentieel belang is dat optimaal gebruik wordt gemaakt van bestaande faciliteiten; dat dit enkel mogelijk is indien er  uit milieuoogpunt aanvaardbare vliegtuigen worden gebruikt;  Overwegende dat uit door de Commissie in samenwerking met andere internationale instanties verrichte werkzaamheden blijkt dat, wil men het milieu doelmatig beschermen, een eventueel verbod op de inschrijving in de registers van de Lid-Staten van  vliegtuigen die niet aan de normen van hoofdstuk 3 van bijlage 16 voldoen, moet worden gevolgd door maatregelen tot beperking van de exploitatie ervan;  Overwegende dat gemeenschappelijke voorschriften dienaangaande volgens een redelijk tijdschema dienen te worden ingevoerd, zodat er in de hele Gemeenschap een geharmoniseerde aanpak komt, ter aanvulling van bestaande voorschriften; dat dit bijzonder  belangrijk is in het licht van de recent geconstateerde tendens om over te gaan tot een geleidelijke liberalisering van het Europese luchtvaartverkeer;  Overwegende dat het vliegtuiglawaai verder moet worden teruggedrongen, rekening houdend met milieufactoren, technische uitvoerbaarheid en economische gevolgen;  Overwegende dat het wenselijk is de exploitatie van in de registers van de Lid-Staten ingeschreven civiele subsonische straalvliegtuigen te beperken tot die welke aan de normen van hoofdstuk 3 van bijlage 16 voldoen; dat het in het belang is van zowel  luchtvaartmaatschappijen als fabrikanten een tijdschema vast te stellen om vliegtuigen die niet voldoen aan de normen van dit hoofdstuk, geleidelijk uit de registers van de Lid-Staten te schrappen;  Overwegende dat speciale aandacht moet worden geschonken aan de problemen van ontwikkelingslanden;  Overwegende dat het in geval van technische of economische moeilijkheden redelijk is beperkte ontheffingen te verlenen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1.  Deze richtlijn heeft ten doel de exploitatie van de civiele subsonische straalvliegtuigen als omschreven in artikel 2 te beperken.  2.  Deze richtlijn is niet van toepassing op vliegtuigen met een maximaal startgewicht van ten hoogste 34 000 kg, waarvan de voor het bepaalde type vliegtuig goedgekeurde maximale binnenruimte ten hoogste 19 passagiersstoelen omvat, de stoelen voor de  bemanning niet meegerekend.  Artikel 2  1.  De Lid-Staten zien erop toe dat, met ingang van 1 april 1995, civiele subsonische straalvliegtuigen met motoren met een omloopverhouding van minder dan 2, alleen op luchthavens op hun grondgebied worden geëxploiteerd wanneer voor deze  luchtvaartuigen akoestische goedkeuring is verleend op grond van:  a) de normen van boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 3, van bijlage 16 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, tweede uitgave, 1988, of b) de normen van boekdeel I, deel 2, hoofdstuk 2, van bijlage 16 bij genoemd Verdrag, mits het eerste individuele luchtwaardigheidsbewijs minder dan 25 jaar geleden is afgegeven.  2.  De Lid-Staten zien erop toe dat vanaf 1 april 2002 alle civiele subsonische straalvliegtuigen die op luchthavens op hun grondgebied worden geëxploiteerd, aan het bepaalde in lid 1, onder a), voldoen.  3.  Het in de leden 1 en 2 genoemde grondgebied omvat niet de overzeese departementen bedoeld in artikel 227, lid 2, van het Verdrag.  Artikel 3  De in de bijlagen bij deze richtlijn genoemde vliegtuigen worden van het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder a) en b), ontheven, voor zover:  a) deze civiele subsonische straalvliegtuigen in een te zamen met de betrokken Staten gekozen referentieperiode van twaalf maanden tussen 1986 en 1990, gebruikt werden voor vluchten op luchthavens in de Gemeenschap en volgens de normen van deel II,  hoofdstuk 2, titel 1, van bijlage 16 bij het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, tweede uitgave (1988), akoestisch waren goedgekeurd;  b) deze vliegtuigen in het referentiejaar in de in de bijlage bij deze richtlijn vermelde ontwikkelingslanden geregistreerd waren en verder geëxploiteerd worden door in die landen gevestigde natuurlijke of rechtspersonen.  Artikel 4  De Lid-Staten kunnen voor vliegtuigen waarvoor de luchtvaartmaatschappij aantoont dat de voortgang van haar activiteiten anders in buitensporige mate nadelig wordt beúnvloed, in totaal voor ten hoogste drie jaar ontheffing van de  in artikel 2, lid 1, onder b), bedoelde termijn van 25 jaar verlenen.  Artikel 5  1.  De Lid-Staten verlenen voor vliegtuigen die niet aan de normen van hoofdstuk 3 van bijlage 16 beantwoorden, doch wel kunnen worden omgebouwd om aan die normen te voldoen, ontheffing van het bepaalde in artikel 2, lid 1, mits:  a) er voor het betrokken vliegtuigtype een passende ombouwuitrusting bestaat en beschikbaar is;  b) vliegtuigen die van deze ombouwuitrusting zijn voorzien, voldoen aan de normen van hoofdstuk 3 van bijlage 16, welke zijn bepaald volgens de door de Lid-Staten aanvaarde technische normen en procedures, tot op het moment dat op communautair niveau  gemeenschappelijke normen en procedures worden vastgesteld;  c) de luchtvaartmaatschappij de uitrusting vóór 1 april 1994 heeft besteld;  d) de vroegst mogelijke leveringsdatum voor deze ombouw door de maatschappij is aanvaard.  2.  De Lid-Staten kunnen voor vliegtuigen van historisch belang ontheffing van het bepaalde in artikel 2 verlenen.  Artikel 6  De Lid-Staten kunnen ontheffing van het bepaalde in artikel 2, lid 1, verlenen voor elk vliegtuig ter vervanging waarvan er vóór 1 april 1994 een vliegtuig is besteld dat aan de normen van hoofdstuk 3 van bijlage 16 voldoet, mits de vroegst  mogelijke leveringsdatum door de maatschappij is aanvaard.  Artikel 7  Onder voorbehoud van machtiging door de bevoegde autoriteit van een Lid-Staat kan, overeenkomstig artikel 2, lid 1, niet van luchtvaartmaatschappijen worden verlangd dat het percentage vliegtuigen dat niet voldoet aan de normen van hoofdstuk  3 van bijlage 16, en dat uit de registers moet worden geschrapt, per jaar meer bedraagt dan 10 % van de totale vloot van civiele subsonische straalvliegtuigen.  Artikel 8  In afzonderlijke gevallen kunnen de Lid-Staten toestaan dat op luchthavens op hun grondgebied tijdelijk gebruik wordt gemaakt van vliegtuigen die uit hoofde van andere bepalingen van deze richtlijn niet mogen worden geëxploiteerd. Deze  ontheffing is beperkt tot:  a) vliegtuigen waarvan de exploitatie zo uitzonderlijk van aard is dat het niet redelijk zou zijn daarvoor geen tijdelijke ontheffing te verlenen;  b) vliegtuigen die voor ombouw-, reparatie- of onderhoudsdoeleinden niet-commerciële vluchten uitvoeren.  Artikel 9  1.  Een Lid-Staat die ontheffingen verleent krachtens de artikelen 4 tot en met 7, stelt de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan in kennis onder opgave van de redenen voor zijn beslissing.  2.  De Lid-Staten erkennen de door een andere Lid-Staat verleende ontheffingen ten aanzien van in de registers van die Staat ingeschreven vliegtuigen.  Artikel 10  1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 juli 1992 aan deze richtlijn te voldoen.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 2 maart 1992.  Voor de Raad De Voorzitter Joao PINHEIRO    (1) PB nr. C 111 van 26. 4. 1991, blz. 5.  (2) PB nr. C 13 van 20. 1. 1992.  (3) PB nr. C 339 van 31. 12. 1991, blz. 89.  (4) PB nr. L 18 van 24. 1. 1980, blz. 26. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 83/206/EEG (PB nr. L 117 van 4. 5. 1983, blz. 15).  (5) PB nr. L 363 van 13. 12. 1989, blz. 27.  (6) PB nr. C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1.    BIJLAGE   LIJST VAN VLIEGTUIGEN DIE IN AANMERKING KOMEN VOOR EEN ONTHEFFING OVEREENKOMSTIG ARTIKEL 3    ALGERIJE  VliegtuigTypeRegistratieMaatschappijB-727-2D67T-VEHAIR ALGERIE B-727-2D67T-VEIAIR ALGERIE B-727-2D67T-VEMAIR ALGERIE B-727-2D67T-VEPAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEEAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEGAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEJAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEKAIR ALGERIE B-737-2D67T-VELAIR ALGERIE B-737-2D67T-VENAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEDAIR ALGERIE B-737-2D67T-VEQAIR ALGERIE   BURKINA FASO  B-707-336CXT-ABXNAGANGANNI   CHILI  B-707-331CCC-CUEFAST AIR CARRIER SF   DOMINICAANSE REPUBLIEK  B-707-399CHI-442CTDOMINICANA DE AVIACIÓN   EGYPTE  B-707-328CSU-DAAZAS AIRLINE B-707-336CSU-DACZAS AIRLINE  B-737-266SU-BBXEGYPT AIR B-737-266SU-AYLEGYPT AIR B-737-266SU-AYKEGYPT AIR B-737-266SU-AYIEGYPT AIR B-737-266SU-BBWEGYPT AIR B-737-266SU-AYOEGYPT AIR   GHANA  F-28-20009G-ABZGHANA AIRWAYS CORPORATION   KENIA  DC-8-635Y-ZEBAFRICAN SAFARI AIRWAYS Ltd   LIBIË  B 727-2L55A-DICLIBYIAN ARAB AIRLINES B 727-2L55A-DIBLIBYIAN ARAB AIRLINES B 727-2L55A-DIALIBYIAN ARAB AIRLINES B 727-2L55A-DIDLIBYIAN ARAB AIRLINES B 727-2L55A-DIELIBYIAN ARAB AIRLINES   MAURITANIË  F 28-40005T-CLFAIR MAURITANIE F 28-40005T-CLGAIR MAURITANIE   MAROKKO  B 727-2B6CN-RMOROYAL AIR MAROC B 727-2B6CN-CCFROYAL AIR MAROC B 727-2B6CN-CCGROYAL AIR MAROC B 727-2B6CN-CCHROYAL AIR MAROC B 727-2B6CN-CCWROYAL AIR MAROC  B 737-2B6CN-RMIROYAL AIR MAROC B 737-2B6CN-RMJROYAL AIR MAROC B 737-2B6CN-RMKROYAL AIR MAROC  B 707-351CCN-RMBROYAL AIR MAROC B 707-351CCN-RMCROYAL AIR MAROC   NIGERIA  B 707-351C5N-ASYEAS CARGO AIRLINES B 707-338C5N-ARQDAS AIR CARGO B 707-3F9C5N-ABKNIGERIA AIRWAYS Ltd   RWANDA  B 707-328C9XR-JAAIR RWANDA   SOEDAN  B 707-338CST-ALPTRANS ARABIAN AIR TRANSPORT   PARAGUAY  DC-8-63ZP-CCHLÍNEAS AÉREAS PARAGUAYAS (AIR PARAGUAY)   URUGUAY  B-707-387BCX-BNUPRIMERAS LÍNEAS URUGUAYAS DE NAVEGACIÓN AÉREA (PLUNA)   SWAZILAND  DC-8F-543D-ADVAFRICAN INTERNATIONAL AIRWAYS (PTY) Ltd   TUNESIË  B-727-2H3TS-JHTTUNIS AIR   ZAÏRE  B-707-329C90-CBSSCIBE AIRLIFT   ZIMBABWE  B-707-330BZ-WKUAIR ZIMBABWE B-707-330BZ-WKVAFRICAN AIRLINES INTERNATIONAL


Avis juridique important

|

31999L0058

Richtlijn 1999/58/EG van de Commissie van 7 juni 1999 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 79/533/EEG van de Raad betreffende de bestuurderszitplaats op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 148 van 15/06/1999 blz. 0037 - 0038

RICHTLIJN 1999/58/EG VAN DE COMMISSIEvan 7 juni 1999houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 79/533/EEG van de Raad betreffende de bestuurderszitplaats op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van landbouw- en bosbouwtrekkers op wielen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), inzonderheid op artikel 11,Gelet op Richtlijn 79/533/EEG van de Raad van 17 mei 1979 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de sleepinrichting en de achteruitrijinrichting van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/54/EG, inzonderheid op artikel 4,(1) Overwegende dat het met het oog op de verhoging van de veiligheid noodzakelijk is gebleken de voorschriften voor sleepinrichtingen te verduidelijken;(2) Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 12 van Richtlijn 74/150/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Punt 3 van bijlage I bij Richtlijn 79/533/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. De eerste alinea komt als volgt te luiden: "De inrichting moet in de vorm van een vangmuilkoppeling worden uitgevoerd. De opening ter hoogte van het midden van de koppelingspen moet 60 mm +0,5/-1,5 mm hoog zijn en de diepte van de vangmuil vanaf het midden van de koppelingspen moet 62+-0,5 mm bedragen.".2. De figuur wordt geschrapt.Artikel 21. Met ingang van 1 juli 2000 mogen de lidstaten:- voor een type trekker de EG-typegoedkeuring, de afgifte van het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document, of de nationale typegoedkeuring weigeren,- noch het voor de eerste maal in het verkeer brengen van trekkers verbieden,indien deze trekkers voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 79/533/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 januari 2001 mogen de lidstaten:- niet langer het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document afgeven voor een type trekker, indien dit niet voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 79/533/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn,- de nationale typegoedkeuring weigeren voor een type trekker, indien dit niet voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 79/533/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 7 juni 1999.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 84 van 28.3.1974, blz. 10.(2) PB L 277 van 10.10.1997, blz. 24.(3) PB L 145 van 13.6.1979, blz. 20.


Avis juridique important

|

31969L0064

Richtlijn 69/64/EEG van de Raad van 18 februari 1969 houdende wijziging van de Richtlijn van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal

Publicatieblad Nr. L 048 van 26/02/1969 blz. 0012 - 0012 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 2 blz. 0173  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1969(I) blz. 0056  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 2 blz. 0173  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1969(I) blz. 0061  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 4 blz. 0092  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 3 blz. 0074  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 3 blz. 0074

++++ ( 1 ) PB nr . C 135 van 14 . 12 . 1968 , blz . 25 .   ( 2 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2326/66 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 18 februari 1969  houdende wijziging van de richtlijn van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal   ( 69/64/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat het dienstig is , enkele bepalingen van de richtlijn van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal te wijzigen ( 2 ) ;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten de bovengenoemde richtlijn betreffende de boomsoorten Abies alba , Picea abies , Pinus silvestris en Pseudotsuga taxifolia niet op 1 juli 1967 ten uitvoer hebben kunnen leggen ; dat het derhalve wenselijk is voor deze landen een aanvullende termijn vast te stellen ;  Overwegende dat de termijn voor het geslacht Populus en de soort Quercus borealis zonder moeilijkheden vervroegd kan worden ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Artikel 18 , lid 1 , sub a ) tot en met c ) , van de richtlijn van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bosbouwkundig teeltmateriaal wordt als volgt gelezen :   " a ) uiterlijk op 1 juli 1969 voor de zaden en plantdelen van :  Abies alba Mill .  Larix decidua Mill .  Larix leptolepis ( Sieb . en Zucc . ) Gord .  Picea abies Karst .  Picea sitchensis Trautv . et Mey .  Pinus nigra Arn .  Pinus silvestris L .  Pinus strobus L .  Populus  Pseudotsuga taxifolia Britt .  Quercus borealis Michx .  b ) uiterlijk op 1 juli 1971 voor de zaden en plantdelen van :  Fagus silvatica L .  Quercus pedunculata Ehrh .  Quercus sessiliflora Sal . "  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 18 februari 1969 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . P . BUCHLER


Avis juridique important

|

31999L0028

Richtlijn 1999/28/EG van de Commissie van 21 april 1999 tot wijziging van de bijlage bij Richtlijn 92/14/EEG van de Raad betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988) (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 118 van 06/05/1999 blz. 0053 - 0054

RICHTLIJN 1999/28/EG VAN DE COMMISSIEvan 21 april 1999tot wijziging van de bijlage bij Richtlijn 92/14/EEG van de Raad betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/14/EEG van de Raad van 2 maart 1992 betreffende de beperking van de exploitatie van de vliegtuigen van bijlage 16 van het Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, boekdeel 1, deel 2, hoofdstuk 2, tweede uitgave (1988)(1), gewijzigd bij Richtlijn 98/20/EG(2), inzonderheid op artikel 9 bis,(1) Overwegende dat artikel 3 van Richtlijn 92/14/EEG een ontheffing behelst voor de in de bijlage genoemde vliegtuigen, mits deze in het referentiejaar in de in de bijlage vermelde ontwikkelingslanden geregistreerd waren en verder geëxploiteerd worden door in die landen gevestigde natuurlijke of rechtspersonen;(2) Overwegende dat artikel 9 bis van genoemde richtlijn voorziet in een vereenvoudigde procedure voor het wijzigen van de bijlage, teneinde volledige conformiteit met de uitzonderingscriteria te verzekeren;(3) Overwegende dat sommige van de in de bijlage opgenomen vliegtuigen vernietigd zijn en dat andere zijn verwijderd uit het register van het betreffende ontwikkelingsland en dat de bijlage derhalve moet worden gewijzigd;(4) Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad(3)(4), gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2176/96 van de Commissie(5), ingestelde Comité luchtvaartveiligheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage bij Richlijn 92/14/EEG wordt hierbij gewijzigd als aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 september 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 21 april 1999.Voor de CommissieNeil KINNOCKLid van de Commissie(1) PB L 76 van 23.3.1992, blz. 21.(2) PB L 107 van 7.4.1998, blz. 4.(3) PB L 373 van 31.12.1991, blz. 4.(4) Vergadering van het comité Verordening luchtvaartveiligheid van 2 februari 1999.(5) PB L 291 van 14.11.1996, blz. 15.BIJLAGEDe volgende vliegtuigen zullen uit de bijlage worden geschrapt:EGYPTE>RUIMTE VOOR DE TABEL>LIBANON>RUIMTE VOOR DE TABEL>LIBERIA>RUIMTE VOOR DE TABEL>MAROKKO>RUIMTE VOOR DE TABEL>NIGERIA>RUIMTE VOOR DE TABEL>ZIMBABWE>RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: Richtlijn 2014/86/EU van de Raad van 8 juli 2014 tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten

text:
               25.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 219/40

         RICHTLIJN 2014/86/EU VAN DE RAAD
   van 8 juli 2014
   tot wijziging van Richtlijn 2011/96/EU betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 115,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/96/EU van de Raad (3) stelt dividenden en andere winstuitkeringen van dochterondernemingen aan hun moedermaatschappijen vrij van bronbelasting en sluit dubbele belasting van zulke inkomsten op het niveau van de moedermaatschappij uit.

               (2)

               De voordelen van Richtlijn 2011/96/EU mogen niet leiden tot situaties waarin dubbele niet-heffing ontstaat en aldus onbedoelde belastingvoordelen worden gecreëerd voor groepen van moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten in vergelijking met groepen van ondernemingen uit eenzelfde lidstaat.

               (3)

               Teneinde situaties van dubbele niet-heffing als gevolg van incongruenties in de fiscale behandeling van winstuitkeringen door de lidstaten te vermijden, dienen de lidstaat van de moedermaatschappij en de lidstaat van haar vaste inrichting het voordeel van de belastingvrijstelling die wordt toegekend voor ontvangen winstuitkeringen, aan die moedermaatschappijen te ontzeggen voor zover die winst aftrekbaar is bij de dochteronderneming van de moedermaatschappij.

               (4)

               Deel A van bijlage I bij Richtlijn 2011/96/EU dient te worden geactualiseerd teneinde andere ondernemingsvormen die in Polen onder de vennootschapsbelasting vallen en andere ondernemingsvormen die in het vennootschapsrecht van Roemenië zijn opgenomen, daaraan toe te voegen.

               (5)

               Richtlijn 2011/96/EU dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 2011/96/EU wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 4, lid 1, wordt punt a) vervangen door:

                           „a)

                           ofwel zich onthouden van het belasten van deze winst voor zover die winst niet aftrekbaar is bij de dochteronderneming van de moedermaatschappij, en deze winst belasten voor zover die winst aftrekbaar is bij de dochteronderneming van de moedermaatschappij;”.

               2)

               In bijlage I, deel A, wordt punt u) vervangen door:

                           „u)

                           De vennootschappen naar Pools recht, geheten: „spółka akcyjna”, „spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, „spółka komandytowo-akcyjna”;”.

               3)

               In bijlage I, deel A, wordt punt w) vervangen door:

                           „w)

                           De vennootschappen naar Roemeens recht, geheten: „societăți pe acțiuni”, „societăți în comandită pe acțiuni”, „societăți cu răspundere limitată”, „societăți în nume colectiv”, „societăți în comandită simplă”;”.

         Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2015 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 8 juli 2014.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. C. PADOAN

      (1)  Advies van 2 april 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van 25 maart 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  Richtlijn 2011/96/EU van de Raad van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 345 van 29.12.2011, blz. 8).


Avis juridique important

|

32001L0110

Richtlĳn 2001/110/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake honing

Publicatieblad Nr. L 010 van 12/01/2002 blz. 0047 - 0052

Richtlijn 2001/110/EG van de Raadvan 20 december 2001inzake honingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Bepaalde verticale richtlijnen op het gebied van levensmiddelen dienen te worden vereenvoudigd teneinde uitsluitend rekening te houden met de essentiële eisen waaraan de onder deze richtlijnen vallende producten moeten voldoen, opdat een vrij verkeer van deze producten op de interne markt overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Edinburgh op 11 en 12 december 1992, bevestigd door die van de Europese Raad van Brussel op 10 en 11 december 1993, mogelijk is.(2) Ter motivering van Richtlijn 74/409/EEG van de Raad van 22 juli 1974 betreffende de harmonisatie van de wettelijke voorschriften van de lidstaten inzake honing(4), is gesteld dat de verschillen tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot het begrip "honing", de verschillende honingsoorten en de daaraan gestelde eisen oneerlijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen, waardoor de consument kan worden misleid, wat een rechtstreekse belemmering vormt voor de totstandkoming en de werking van de gemeenschappelijke markt.(3) In Richtlijn 74/409/EEG en de latere wijzigingen zijn de nodige omschrijvingen vastgesteld, is aangegeven welke verschillende honingsoorten onder de daarvoor passende benaming in de handel mogen worden gebracht, zijn gemeenschappelijke voorschriften inzake de samenstelling gegeven en zijn de belangrijkste aanduidingen op de verpakking vastgesteld, teneinde het vrije verkeer van deze producten binnen de Europese Gemeenschap te verzekeren.(4) Richtlijn 74/409/EEG moet geheel worden herzien teneinde de voorschriften inzake de voorwaarden voor de productie en het in de handel brengen van honing te verduidelijken en toegankelijker te maken en teneinde de richtlijn aan te passen aan de algemene communautaire wetgeving voor levensmiddelen, met name de wetgeving met betrekking tot de etikettering, de verontreinigingen en de analysemethoden.(5) De algemene regels inzake de etikettering van levensmiddelen die bij Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad(5) zijn vastgesteld, moeten behoudens bepaalde afwijkingen worden toegepast; gelet op het nauwe verband tussen de kwaliteit en de oorsprong van honing, is het absoluut noodzakelijk om volledige informatie over deze aspecten te waarborgen, teneinde te voorkomen dat de consument omtrent de kwaliteit van het product wordt misleid; gelet op de specifieke belangen van de consument met betrekking tot de geografische kenmerken van de honing en tot de volledige transparantie op dit punt, moet het land van oorsprong waar de honing is vergaard op het etiket worden vermeld.(6) Er mag geen pollen noch enig ander bestanddeel dat specifiek is voor honing, aan het product worden onttrokken, tenzij dit bij het verwijderen van vreemde anorganische of organische stoffen onvermijdelijk is; dit laatste kan gebeuren door filtratie; als de filtratie tot de verwijdering van een aanzienlijk deel van de pollen leidt, moet de consument hierover op correcte wijze, door een passende vermelding op het etiket, worden geïnformeerd.(7) Aan honing waarvan de benaming is aangevuld met vermeldingen van de bloemen of planten waarvan het product afkomstig is, van de regionale, territoriale of topografische oorsprong of van specifieke kwaliteitscriteria, mag geen gefilterde honing zijn toegevoegd en met het oog op een grotere transparantie van de markt moet gefilterde of bakkershoning verplicht van een etiket worden voorzien telkens wanneer het product in bulk wordt verhandeld.(8) De Commissie kan, zoals zij in haar mededeling van 24 juni 1994 aan het Europees Parlement en de Raad over de situatie in de Europese bijenteelt heeft beklemtoond, analysemethoden aannemen om te waarborgen dat alle honing die in de Gemeenschap in de handel wordt gebracht, in overeenstemming is met de vermelde samenstelling en de aanvullende specifieke aanduidingen.(9) Het is wenselijk rekening te houden met de verrichte werkzaamheden met betrekking tot een nieuwe Codex-standaard voor honing, waar nodig aangepast aan de specifieke vereisten van de Gemeenschap.(10) De doelstelling om gemeenschappelijke definities en regels voor de betrokken producten vast te stellen en de bepalingen aan de algemene communautaire voorschriften voor levensmiddelen aan te passen kan niet voldoende door de lidstaten verwezenlijkt worden; vanwege de aard van deze richtlijn kan deze doelstelling overeenkomstig de in artikel 5 van het Verdrag neergelegde beginselen van subsidiariteit en evenredigheid beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. De onderhavige richtlijn gaat niet verder dan wat nodig is om de genoemde doelstelling te verwezenlijken.(11) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(6).(12) Teneinde het ontstaan van nieuwe belemmeringen voor het vrije verkeer te voorkomen, moeten de lidstaten ervan afzien om voor de bedoelde producten nationale bepalingen vast te stellen waarin deze richtlijn niet voorziet,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn is van toepassing op de in bijlage I omschreven producten. Deze producten dienen te voldoen aan de eisen van bijlage II.Artikel 2Richtlijn 2000/13/EG is van toepassing op de in bijlage I omschreven producten behoudens de volgende voorwaarden:1. de term "honing"/"honig" mag uitsluitend worden gebruikt voor het in bijlage I, punt 1, omschreven product en moet in de handel worden gebruikt ter aanduiding van dat product;2. de in bijlage I, punten 2 en 3, genoemde verkoopbenamingen mogen uitsluitend worden gebruikt voor de aldaar omschreven producten en moeten in de handel worden gebruikt ter aanduiding van die producten. In plaats van deze benamingen mag, behalve voor gefilterde honing, raathoning, brokhoning of raatbrokken in honing en bakkershoning, ook de verkoopbenaming "honing"/"honig" worden gebruikt.Echter,a) in het geval van bakkershoning wordt de vermelding "uitsluitend bestemd om te koken" in de onmiddellijke nabijheid van de verkoopbenaming op het etiket aangebracht;b) behoudens in het geval van gefilterde honing en bakkershoning, mogen de verkoopbenamingen worden aangevuld met vermelding van- de bloemen of planten waarvan het product geheel of voor het grootste deel afkomstig is, indien het daaraan zijn organoleptische, fysisch-chemische en microscopische kenmerken ontleent;- de regionale, territoriale of topografische oorsprong, indien het product uitsluitend de genoemde oorsprong heeft;- specifieke kwaliteitscriteria;3. wanneer bakkershoning als ingrediënt in een samengesteld levensmiddel is verwerkt, mag in de verkoopbenaming van het samengestelde levensmiddel in plaats van de term "bakkershoning" de term "honing" worden gebruikt. In de lijst van ingrediënten wordt echter de volledige term zoals vermeld in bijlage I, punt 3, gebruikt;4. a) het land of de landen van oorsprong waar de honing is vergaard, wordt (worden) op het etiket vermeld.Indien de honing echter van oorsprong is uit meer dan één lidstaat of derde land, mag deze vermelding in voorkomend geval vervangen worden door een van de volgende vermeldingen:- -"gemengde EG-honing"- -"gemengde niet-EG-honing"- -"gemengde EG- en niet-EG-honing";b) gelet op Richtlijn 2000/13/EG, met name op de artikelen 13, 14, 16 en 17, worden de bijzonderheden die volgens het bepaalde onder a) moeten worden vermeld, beschouwd als gegevens bedoeld in artikel 3 van die richtlijn.Artikel 3Bij gefilterde honing en bakkershoning vermelden bulkcontainers, verpakkingen en handelsdocumenten duidelijk de volledige verkoopbenaming zoals opgenomen in bijlage I, punt 2, onder b), viii), en punt 3.Artikel 4De Commissie kan methoden aannemen waarmee kan worden geverifieerd of de honing aan de bepalingen van deze richtlijn voldoet. Deze methoden worden aangenomen volgens de in artikel 7, lid 2, bepaalde procedure. In afwachting van de aanneming van deze methoden, gebruiken de lidstaten waar mogelijk internationaal erkende gevalideerde methoden zoals die welke door de Codex Alimentarius zijn goedgekeurd om te verifiëren of aan de bepalingen van deze richtlijn wordt voldaan.Artikel 5De lidstaten stellen met betrekking tot de in bijlage I omschreven producten geen nationale bepalingen vast waarin deze richtlijn niet voorziet.Artikel 6De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen die betrekking hebben op de hierna genoemde aangelegenheden, worden aangenomen volgens de procedure van artikel 7, lid 2:- aanpassing van deze richtlijn aan de algemene communautaire voorschriften inzake levensmiddelen;- aanpassingen aan de vooruitgang van de techniek.Artikel 71. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 69/414/EEG(7) ingestelde Permanent Comité voor levensmiddelen (hierna "het comité" genoemd).2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 8Richtlijn 74/409/EEG wordt met ingang van 1 augustus 2003 ingetrokken.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.Artikel 9De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 1 augustus 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Deze bepalingen worden zodanig toegepast dat:- het in de handel brengen van de in bijlage I omschreven producten, voorzover zij aan de in deze richtlijn vervatte omschrijvingen en regels voldoen, met ingang van 1 augustus 2003 wordt toegestaan;- het in de handel brengen van producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, met ingang van 1 augustus 2004 wordt verboden.Producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, maar die vóór 1 augustus 2004 overeenkomstig Richtlijn 74/409/EEG zijn geëtiketteerd, mogen evenwel in de handel worden gebracht totdat de voorraden zijn opgebruikt.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 10Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 11Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 december 2001.Voor de RaadDe voorzitterC. Picqué(1) PB C 231 van 9.8.1996, blz. 10.(2) PB C 279 van 1.10.1999, blz. 91.(3) PB C 56 van 24.2.1997, blz. 20.(4) PB L 221 van 12.8.1974, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal van 1985.(5) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.(6) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(7) PB L 291 van 19.11.1969, blz. 9.BIJLAGE IBENAMINGEN, OMSCHRIJVINGEN EN DEFINITIES VAN DE PRODUCTEN1. Honing is een natuurlijke zoete stof die door de bijensoort Apis mellifera wordt bereid uit bloemennectar of uit afscheidingsproducten van levende plantendelen of uitscheidingsproducten van plantensapzuigende insecten op de levende plantendelen, welke grondstoffen door de bijen worden vergaard, verwerkt door vermenging met eigen specifieke stoffen, gedeponeerd, gedehydreerd, en in de honingraten opgeslagen en achtergelaten om te rijpen.2. Als voornaamste honingsoorten worden onderscheiden:a) naar gelang van de oorsprong:i) bloemenhoning/bloemenhonig of nectarhoning/nectarhonighoning die uit plantennectar is verkregen;ii) honingdauwhoning/honingdauwhonighoning die voornamelijk is verkregen uit uitscheidingsproducten van plantensapzuigende insecten (Hemiptera) op de levende plantendelen of uit afscheidingsproducten van levende plantendelen;b) naar gelang van de wijze van productie en/of presentatie:iii) raathoning/raathonighoning die door bijen is opgeslagen in de gesloten cellen van kort tevoren door henzelf gemaakte raten of fijne platen was, uitsluitend bestaande uit bijenwas, zonder broed, en die in hele raten of delen daarvan wordt verkocht;iv) brokhoning/brokhonig of raatbrokken in honing/honighoning die één of meer brokken raathoning bevat;v) lekhoning/lekhonighoning, verkregen door het laten uitlekken van geopende raten zonder broed;vi) slingerhoning/slingerhonighoning, verkregen door het slingeren van geopende raten zonder broed;vii) pershoning/pershonighoning, verkregen door het samenpersen van raten zonder broed zonder verwarming of bij matige verwarming van maximaal 45 °C;viii) gefilterde honing/gefilterde honighoning, verkregen door zodanige verwijdering van vreemde anorganische of organische stoffen, dat een aanzienlijk deel van de pollen is verwijderd.3. BakkershoningHoning die a) geschikt is voor industrieel gebruik of als ingrediënt in andere, vervolgens verwerkte levensmiddelen, en die b):- een vreemde smaak of reuk kan vertonen, of- begonnen is te gisten of gegist heeft, of- is oververhit.BIJLAGE IIKENMERKEN VAN DE SAMENSTELLING VAN HONINGHoning bestaat hoofdzakelijk uit diverse suikers, met name fructose en glucose, en andere stoffen zoals organische zuren, enzymen en vaste deeltjes ten gevolge van het vergaren van de honing. De kleur van honing varieert van bijna kleurloos tot donkerbruin. Honing kan vloeibaar, dikvloeibaar of (gedeeltelijk of geheel) gekristalliseerd zijn. De smaak en het aroma kunnen variëren, maar zijn een afgeleide van de plant van oorsprong.Wanneer honing als zodanig in de handel wordt gebracht of wordt verwerkt in enig voor menselijke consumptie bestemd product, mogen daar generlei levensmiddeleningrediënten of levensmiddelenadditieven aan worden toegevoegd, noch andere stoffen dan honing. Honing dient zoveel mogelijk vrij te zijn van organische of anorganische vreemde bestanddelen. Behoudens het bepaalde in punt 3 van bijlage I mag de honing geen vreemde smaak of reuk en geen begin van gisting vertonen, mag de zuurtegraad niet kunstmatig zijn gewijzigd en mag de honing niet zodanig zijn verwarmd dat de natuurlijke enzymen zijn vernietigd of grotendeels geïnactiveerd.Onverminderd bijlage I, punt 2, onder b), viii), mag geen pollen noch enig ander bestanddeel dat specifiek is voor honing, aan het product worden onttrokken, tenzij dit bij het verwijderen van vreemde anorganische of organische stoffen onvermijdelijk is.Van honing die als zodanig in de handel wordt gebracht of wordt verwerkt in enig voor menselijke consumptie bestemd product, dient de samenstelling aan de volgende criteria te voldoen:1. Suikergehalte1.1. Fructose- en glucosegehalte (in totaal)>RUIMTE VOOR DE TABEL>1.2. sacharosegehalte>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Vochtgehalte:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. Gehalte aan niet in water oplosbare stoffen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. Soortelijke elektrische geleiding>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. Vrije zuren:>RUIMTE VOOR DE TABEL>6. Diastase-index en gehalte aan hydroxymethylfurfural (HMF), bepaald na bereiding en menging:a) diastase-index (Schade-schaal):>RUIMTE VOOR DE TABEL>b) HMF>RUIMTE VOOR DE TABEL>