Avis juridique important

|

32000L0054

Richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 83/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 262 van 17/10/2000 blz. 0021 - 0045

Richtlijn 2000/54/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 18 september 2000betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk(zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 83/391/EEG)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 137, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(1),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 90/679/EEG van de Raad van 26 november 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)(3) is verschillende malen ingrijpend gewijzigd(4). Het is derhalve om redenen van duidelijkheid en van rationele ordening van de tekst dienstig tot codificatie van Richtlijn 90/679/EEG over te gaan.(2) Naleving van de minimumvoorschriften die een hogere graad van bescherming en gezondheid kunnen garanderen wat betreft de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk is dwingend vereist om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te waarborgen.(3) De onderhavige richtlijn is een bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk(5). De bepalingen van laatstgenoemde richtlijn gelden derhalve ten volle voor de blootstelling van werknemers aan biologische agentia, onverminderd meer dwingende en/of specifieke bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen.(4) Omtrent de aan blootstelling aan biologische agentia op het werk verbonden risico's kan nauwkeuriger kennis worden verkregen als daarvan aantekening wordt gehouden.(5) De lijst en de classificatie van de biologische agentia moeten regelmatig, op basis van nieuwe wetenschappelijke gegevens, worden gecontroleerd en herzien.(6) Voor sommige van deze biologische agentia moeten extra aanwijzingen bij de classificatie worden verstrekt.(7) Ter verbetering van de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de werknemers moeten de werkgevers de evolutie van de technologie voortdurend volgen.(8) Voor de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van aan biologische agentia blootgestelde werknemers dienen preventieve maatregelen te worden genomen.(9) Deze richtlijn vormt een concreet element in het kader van de verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt.(10) Het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats moet overeenkomstig Besluit 74/325/EEG van de Raad(6) door de Commissie voor de uitwerking van voorstellen op dit gebied worden geraadpleegd. Het is voor de uitwerking van voorstellen voor de in de onderhavige richtlijn opgenomen richtlijnen van de Raad geraadpleegd.(11) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de verplichtingen van de lidstaten wat de in bijlage VIII, deel B, opgenomen termijnen voor de omzetting in nationaal recht betreft,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK 1ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Doel1. Deze richtlijn heeft ten doel de werknemers te beschermen tegen gevaren voor hun gezondheid en veiligheid die zich tijdens hun werk door blootstelling aan biologische agentia voordoen of kunnen voordoen en dergelijke gevaren te voorkomen.In deze richtlijn worden bijzondere minimumvoorschriften terzake vastgesteld.2. Richtlijn 89/391/EEG geldt ten volle voor het gehele in lid 1 bedoelde terrein, onverminderd meer dwingende en/of specifieke bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen.3. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd het bepaalde in Richtlijn 90/219/EEG van de Raad(7) en Richtlijn 90/220/EEG van de Raad(8).Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "biologische agentia": micro-organismen, met inbegrip van die welke genetisch zijn gemodificeerd, celculturen en menselijke endoparasieten die een infectie, allergie of toxiciteit kunnen veroorzaken;b) "micro-organismen": een al dan niet cellulaire microbiologische entiteit, met het vermogen van replicatie of overdracht van genetisch materiaal;c) "celcultuur": het in vitro kweken van geïsoleerde cellen afkomstig van meercellige organismen.Biologische agentia worden in vier risicogroepen ingedeeld, naar gelang van het risico van infecties dat zij meebrengen:1. biologisch agens van groep 1: een agens waarvan het onwaarschijnlijk is dat het bij de mens een ziekte kan veroorzaken;2. biologisch agens van groep 2: een agens dat bij de mens een ziekte kan veroorzaken en een gevaar voor de werknemers kan opleveren; het is onwaarschijnlijk dat het zich onder de bevolking verspreidt; er bestaat gewoonlijk een effectieve profylaxe of behandeling;3. biologisch agens van groep 3: een agens dat bij de mens een ernstige ziekte kan veroorzaken en een groot gevaar voor de werknemers kan opleveren; er is een kans dat het zich onder de bevolking verspreidt, doch gewoonlijk bestaat er een effectieve profylaxe of behandeling;4. biologisch agens van groep 4: een agens dat bij de mens een ernstige ziekte veroorzaakt en een groot gevaar voor de werknemers oplevert; er is een grote kans dat het zich onder de bevolking verspreidt; gewoonlijk bestaat er geen effectieve profylaxe of behandeling.Artikel 3Werkingssfeer - Vaststelling en beoordeling van de risico's1. Deze richtlijn is van toepassing op werkzaamheden waarbij werknemers ten gevolge van hun werk worden of kunnen worden blootgesteld aan biologische agentia.2. Voor alle werkzaamheden waarbij zich het risico van blootstelling aan biologische agentia kan voordoen, moeten de aard, de mate en de duur van de blootstelling van de werknemers worden bepaald teneinde alle risico's voor de gezondheid of de veiligheid van de werknemers te kunnen beoordelen en te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden genomen.Voor werkzaamheden die blootstelling aan verscheidene groepen van biologische agentia meebrengen wordt het risico beoordeeld op basis van het gevaar dat wordt opgeleverd door alle gevaarlijke biologische agentia die bij die werkzaamheden aanwezig zijn.Deze beoordeling moet op gezette tijden worden herhaald en in ieder geval telkens wanneer er een wijziging plaatsvindt in de omstandigheden die van invloed kunnen zijn op de blootstelling van werknemers aan biologische agentia.De werkgever dient de bevoegde instanties op hun verzoek mede te delen welke elementen bij deze beoordeling hebben meegespeeld.3. De in lid 2 bedoelde beoordeling wordt verricht op basis van alle beschikbare informatie, met inbegrip van de:a) classificatie van biologische agentia die een gevaar voor de menselijke gezondheid zijn of kunnen zijn, als bepaald in artikel 18;b) door een bevoegde instantie verstrekte aanbevelingen om het biologische agens onder controle te houden teneinde de gezondheid van de werknemers te beschermen wanneer de werknemers ten gevolge van hun werk aan een dergelijk agens worden of kunnen worden blootgesteld;c) informatie over ziekten die de werknemers ten gevolge van hun werk kunnen oplopen;d) mogelijke allergene of toxicogene effecten die de werknemers ten gevolge van hun werk ondervinden;e) kennis van een ziekte waaraan een werknemer blijkt te lijden en die rechtstreeks met zijn werk verband houdt.Artikel 4Toepassing van de diverse artikelen betreffende de beoordeling van risico's1. Indien uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat de blootstelling en/of mogelijke blootstelling betrekking hebben op een biologisch agens van groep 1, zonder aanwijsbaar risico voor de gezondheid van de werknemers, zijn de artikelen 5 tot en met 17 en artikel 19 niet van toepassing.Wel moet punt 1 van bijlage VI in acht worden genomen.2. Indien uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat de werkzaamheid niet het welbewuste voornemen impliceert met een biologisch agens te werken of een dergelijk agens te gebruiken, maar wel blootstelling van de werknemers aan een biologisch agens kan meebrengen, zoals bij de werkzaamheden van de indicatieve lijst in bijlage I, dan zijn de artikelen 5, 7, 8, 10, 11, 12, 13 en 14 van toepassing, tenzij uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat dit niet noodzakelijk is.HOOFDSTUK IIVEPPLICHTINGEN VAN DE WERKGEVERSArtikel 5VervangingIndien de aard van het werk het toelaat, vermijdt de werkgever het gebruik van een schadelijk biologisch agens door het te vervangen door een biologisch agens dat volgens de huidige stand van de kennis, in de omstandigheden waaronder het wordt gebruikt niet of minder gevaarlijk is voor de gezondheid van de werknemers.Artikel 6Vermindering van de risico's1. Indien uit de resultaten van de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de gezondheid of de veiligheid van de werknemers bestaat, moet blootstelling van de werknemers worden voorkomen.2. Indien dit, gezien de werkzaamheden en de in artikel 3 bedoelde risicobeoordeling, technisch niet uitvoerbaar is, moet het risico van blootstelling tot een zodanig laag niveau worden teruggebracht als voor een adequate bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de betrokken werknemers noodzakelijk is, met name door onderstaande maatregelen toe te passen met inachtneming van het resultaat van de in artikel 3 bedoelde beoordeling:a) maximale beperking van het aantal werknemers dat wordt of kan worden blootgesteld;b) een zodanige opzet van de arbeidsprocédés en de technische controlemaatregelen dat het vrijkomen van biologische agentia op het werk wordt vermeden of tot een minimum beperkt;c) collectieve beschermingsmaatregelen en/of, wanneer de blootstelling niet met andere middelen kan worden vermeden, individuele beschermingsmaatregelen;d) hygiënische maatregelen die verenigbaar zijn met de doelstelling om gevallen waarin een biologisch agens per ongeluk van de arbeidsplaats naar buiten wordt overgebracht of vrijkomt, te voorkomen of te verminderen;e) gebruik van het biorisicoteken zoals afgebeeld in bijlage II en van andere waarschuwingstekens;f) opstelling van actieplannen voor gebruik bij ongevallen met biologische agentia;g) waar nodig en technisch mogelijk, tests op de aanwezigheid van op het werk gebruikte biologische agentia buiten de eerste fysieke omhulling;h) middelen voor het veilig verzamelen, opslaan en verwijderen van afvalstoffen door werknemers, met inbegrip van het gebruik van veilige en herkenbare recipiënten, zo nodig na passende behandeling;i) regelingen voor het veilig omgaan met en vervoeren van biologische agentia op het werk.Artikel 7Informatie ten behoeve van de bevoegde instantie1. Indien uit de resultaten van de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de gezondheid of de veiligheid van de werknemers bestaat, verstrekken de werkgevers de bevoegde instantie desgevraagd de volgende relevante gegevens:a) de uitkomsten van de beoordeling;b) de werkzaamheden waarbij de werknemers aan biologische agentia zijn of kunnen zijn blootgesteld;c) het aantal blootgestelde werknemers;d) de naam en de kwalificatie van de persoon die verantwoordelijk is voor de gezondheid en de veiligheid op het werk;e) de getroffen preventieve en beschermende maatregelen, inclusief arbeidsprocédés en werkmethoden;f) een noodplan voor de bescherming van de werknemers tegen blootstelling aan een biologisch agens van groep 3 of groep 4 in geval van een falende fysieke omhulling.2. De werkgever moet de bevoegde instantie onmiddellijk op de hoogte stellen van ieder ongeval of incident dat mogelijkerwijs heeft geleid tot het vrijkomen van een biologisch agens en dat een ernstige infectie en/of ziekte bij de mens kan veroorzaken.3. De in artikel 11 bedoelde lijst en het in artikel 14 bedoelde medische dossier moeten overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk aan de bevoegde instantie worden overgedragen ingeval de onderneming haar werkzaamheden staakt.Artikel 8Hygiënische en individuele beschermingsmaatregelen1. Voor alle werkzaamheden waarbij de gezondheid of de veiligheid van werknemers door werk met biologische agentia risico lopen, zijn de werkgevers gehouden passende maatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat:a) de werknemers niet eten of drinken in werkzones waar gevaar voor besmetting met biologische agentia bestaat;b) er passende beschermende kleding of andere geschikte bijzondere kleding aan de werknemers ter beschikking wordt gesteld;c) er passende en voldoende was- en toiletfaciliteiten aan de werknemers ter beschikking worden gesteld, eventueel met inbegrip van oogdouches en/of huidantiseptica;d) de noodzakelijke beschermende uitrusting:- op correcte wijze op een daartoe aangewezen plaats wordt bewaard;- zo mogelijk vóór, maar in ieder geval na ieder gebruik wordt gecontroleerd en gereinigd;- wordt hersteld, indien defect, of vervangen voordat zij weer wordt gebruikt;e) tot in details procedures voor het nemen van, werken met en behandelen van monsters van menselijke of dierlijke oorsprong worden vastgesteld.2. Werkkleding en beschermende uitrusting, met inbegrip van de in lid 1 bedoelde beschermende kleding, die door biologische agentia verontreinigd kan zijn, moet bij het verlaten van de arbeidsplaats worden uitgetrokken en alvorens de onder de tweede alinea bedoelde maatregelen worden genomen, van andere kleding gescheiden worden bewaard.De werkgever moet ervoor zorgen dat dergelijke kleding en beschermende uitrusting ontsmet en gereinigd of zo nodig vernietigd wordt.3. De kosten van de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen mogen niet op de werknemers worden verhaald.Artikel 9Voorlichting en opleiding van de werknemers1. De werkgever neemt passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting een voldoende en adequate opleiding op basis van alle beschikbare gegevens krijgen, met name in de vorm van voorlichting en instructies met betrekking tot:a) mogelijke gevaren voor de gezondheid;b) voorzorgsmaatregelen om blootstelling te voorkomen;c) hygiënische voorschriften;d) het dragen en gebruiken van beschermende uitrusting en kleding;e) de door de werknemers te nemen maatregelen ingeval van en ter voorkoming van ongevallen.2. Deze opleiding moet:a) worden gegeven bij de aanvang van het werk waarbij de werknemers met biologische agentia in aanraking komen;b) worden aangepast aan de ontwikkeling van de risico's en aan het ontstaan van nieuwe risico's; enc) indien nodig, op gezette tijden worden herhaald.Artikel 10Voorlichting van de werknemers in bijzondere gevallen1. De werkgever zorgt op de arbeidsplaats voor schriftelijke instructies en zo nodig voor aanplakbiljetten welke ten minste de procedure vermelden die moet worden gevolgd ingeval:a) zich een ernstig ongeval of incident met een biologisch agens voordoet;b) met een biologisch agens van groep 4 gewerkt wordt.2. Werknemers moeten onmiddellijk ieder ongeval of incident met een biologisch agens melden aan degene die de leiding heeft van het werk of aan degene die verantwoordelijk is voor de veiligheid en de gezondheid op het werk.3. De werkgever moet de werknemer en/of hun vertegenwoordigers onmiddellijk op de hoogte stellen van ieder ongeval of incident dat mogelijkerwijs heeft geleid tot het vrijkomen van een biologisch agens en dat een ernstige infectie en/of ziekte bij de mens kan veroorzaken.Voorts moet de werkgever de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting zo snel mogelijk op de hoogte stellen van een ernstig ongeval of incident, de oorzaken ervan en van de genomen of te nemen maatregelen om de situatie te verhelpen.4. Iedere werknemer krijgt inzage in de informatie van de in artikel 11 bedoelde lijst die hem persoonlijk betreft.5. De werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting krijgen inzage in anonieme collectieve informatie.6. De werkgever verstrekt de werknemers en/of hun vertegenwoordigers, op hun verzoek de in artikel 7, lid 1, bedoelde informatie.Artikel 11Bijhouden van lijsten van blootgestelde werknemers1. De werkgever houdt een lijst bij van aan biologische agentia van groep 3 en/of groep 4 blootgestelde werknemers, waarbij wordt aangegeven welk soort werk zij verricht hebben en, indien mogelijk, aan welk biologisch agens zij eventueel zijn blootgesteld, alsmede, indien van toepassing, registers over blootstellingen, ongevallen en incidenten.2. De in lid 1 bedoelde lijst wordt overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk bewaard voor een tijdvak van ten minste tien jaar na het einde van de blootstelling.In geval van blootstellingen die kunnen resulteren in infecties die:a) worden veroorzaakt door biologische agentia waarvan bekend is dat zij hardnekkige of latente infecties teweeg kunnen brengen;b) op basis van de huidige kennis pas vele jaren later, wanneer de ziekte zich ontwikkelt, kunnen worden onderkend;c) een bijzonder lange incubatieperiode hebben alvorens de ziekte zich ontwikkelt;d) tot ziekten leiden die, behandeling ten spijt, gedurende lange tijd steeds opnieuw de kop opsteken; ofe) ernstige complicaties op lange termijn kunnen hebben,wordt de lijst gedurende een navenant langere tijd doch niet meer dan 40 jaar na de laatst bekende blootstelling bewaard.3. De in artikel 14 bedoelde arts en/of de instantie die bevoegd is terzake van de gezondheid en de veiligheid op het werk, alsmede alle andere voor de gezondheid en de veiligheid op het werk verantwoordelijke personen krijgen inzage in de in lid 1 bedoelde lijst.Artikel 12Raadpleging en medezeggenschap van de werknemersOvereenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG worden de werknemers en/of hun vertegenwoordigers geraadpleegd en hebben zij medezeggenschap omtrent de materies die onder deze richtlijn vallen.Artikel 13Kennisgeving aan de bevoegde instantie1. De bevoegde instantie wordt vooraf op de hoogte gebracht van het gebruik, voor de eerste maal, van:a) biologische agentia van groep 2;b) biologische agentia van groep 3;c) biologische agentia van groep 4.Deze kennisgeving vindt ten minste dertig dagen vóór de aanvang van de werkzaamheden plaats.Onverminderd het bepaalde in lid 2, wordt ook vooraf kennis gegeven van het gebruik, voor de eerste maal, van elk volgend biologisch agens van groep 4, en van elk volgend nieuw biologisch agens van groep 3 wanneer de werkgever dit biologisch agens voorlopig zelf indeelt.2. Laboratoria die diagnostiserend werk verrichten dat betrekking heeft op biologische agentia van groep 4, behoeven slechts een eerste kennisgeving van hun geplande werkzaamheden te doen.3. De kennisgeving moet opnieuw plaatsvinden wanneer er in de procédés en/of procedures wezenlijke veranderingen plaatsvinden die gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid en de veiligheid op het werk en waardoor de eerdere kennisgeving wordt achterhaald.4. De in de leden 1, 2 en 3 bedoelde kennisgeving omvat:a) de naam en het adres van de onderneming en/of de inrichting;b) de naam en de kwalificaties van de persoon die verantwoordelijk is voor de veiligheid en de gezondheid op het werk;c) de resultaten van de in artikel 3 bedoelde beoordeling;d) de soort waartoe het biologische agens behoort;e) de voorgenomen beschermende en preventieve maatregelen.HOOFDSTUK IIIDIVERSE BEPALINGENArtikel 14Medische controle1. De lidstaten treffen overeenkomstig de nationale wetgeving en gebruiken maatregelen met het oog op een passende controle van de gezondheid van werknemers voor wier gezondheid of veiligheid blijkens de resultaten van de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling een risico bestaat.2. De in lid 1 bedoelde maatregelen moeten van dien aard zijn dat elke werknemer zo nodig aan een passende medische controle kan worden onderworpen:a) alvorens te worden blootgesteld;b) daarna met regelmatige tussenpozen.Deze maatregelen moeten van dien aard zijn dat individuele geneeskundige maatregelen en maatregelen op het gebied van de arbeidshygiëne rechtstreeks kunnen worden toegepast.3. Bij de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling moet worden vastgesteld voor welke werknemers speciale beschermende maatregelen nodig kunnen zijn.Zo nodig moeten doeltreffende vaccins beschikbaar worden gesteld voor werknemers die nog niet immuun zijn tegen het biologische agens waaraan zij zijn of kunnen worden blootgesteld.Bij het beschikbaar stellen van vaccins door de werkgevers moeten zij rekening houden met de aanbevolen gedragsregels in bijlage VII.Indien een werknemer een infectie en/of een ziekte blijkt te hebben die het gevolg zou zijn van blootstelling, stelt de voor de medische controle van de werknemers verantwoordelijke arts of instantie andere werknemers die op soortgelijke wijze zijn blootgesteld, een medische controle voor.In dit geval wordt het blootstellingsrisico, overeenkomstig artikel 3, opnieuw beoordeeld.4. Indien medische controle plaatsvindt, wordt overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk gedurende een tijdvak van ten minste tien jaar na het einde van de blootstelling een persoonlijk medisch dossier bijgehouden.In de bijzondere gevallen bedoeld in artikel 11, lid 2, tweede alinea, wordt gedurende een navenant langere tijd doch niet meer dan 40 jaar na de laatst bekende blootstelling een persoonlijk medisch dossier bijgehouden.5. De voor de medische controle verantwoordelijke arts of instantie stelt alle beschermende of preventieve maatregelen voor die ten aanzien van individuele werknemers dienstig zijn.6. Aan de werknemers moeten inlichtingen en raadgevingen worden verstrekt over de medische controle waaraan zij na het einde van de blootstelling kunnen worden onderworpen.7. Overeenkomstig de nationale wetgeving en/of gebruiken:a) krijgen de werknemers inzage in de hen betreffende medische controledossiers, enb) kan de betrokken werknemer of de werkgever om herziening van de resultaten van de medische controle verzoeken.8. Bijlage IV bevat praktische aanbevelingen voor de medische controle van de werknemers.9. Alle gevallen van ziekte of overlijden die overeenkomstig de nationale wetgeving en/of gebruiken zijn onderkend als een gevolg van blootstelling aan biologische agentia op het werk moeten aan de bevoegde instantie worden gemeld.Artikel 15Diensten op het gebied van de gezondheidszorg en de diergeneeskunde met uitzondering van diagnoselaboratoria1. Ten behoeve van de in artikel 3 bedoelde beoordeling moet speciaal aandacht worden besteed aan:a) onzekerheid over de aanwezigheid van biologische agentia in het organisme van patiënten of van dieren en in de daaruit genomen materialen en monsters;b) het risico van in het organisme van patiënten of van dieren en in de daaruit genomen materialen en monsters aanwezige of vermoede biologische agentia;c) het aan de aard van het werk verbonden risico.2. In de diensten op het gebied van de gezondheidszorg en de diergeneeskunde dienen maatregelen te worden getroffen voor een adequate gezondheidsbescherming en beveiliging van de betrokken werknemers.De maatregelen moeten onder meer bestaan uit:a) de omschrijving van passende ontsmettings- en desinfectieprocedures; enb) de uitwerking van procedures voor veilige omgang met en verwijdering van besmet afval.3. In isolatieafdelingen met patiënten of dieren die besmet zijn of zouden zijn met biologische agentia van groep 3 of 4, moeten uit bijlage V, kolom A, beheersingsmaatregelen worden gekozen om het infectiegevaar tot een minimum te beperken.Artikel 16Speciale maatregelen voor industriële procédés, laboratoria en dierenverblijven1. In laboratoria, met inbegrip van diagnoselaboratoria en verblijven voor proefdieren die opzettelijk zijn besmet met biologische agentia van de groepen 2, 3 of 4 dan wel dragers zijn of zouden zijn van die agentia, dienen de volgende maatregelen te worden getroffen:a) laboratoria die werkzaamheden verrichten waarbij met biologische agentia van de groepen 2, 3 of 4 wordt gewerkt met het oog op onderzoek, ontwikkeling, onderwijs of diagnose, moeten in overeenstemming met bijlage V beheersingsmaatregelen vaststellen om het infectiegevaar tot een minimum te beperken;b) op grond van de in artikel 3 bedoelde beoordeling moeten, in overeenstemming met bijlage V, maatregelen worden vastgesteld, nadat het voor de biologische agentia vereiste fysieke beheersingsniveau is vastgesteld op basis van de risicograad.Activiteiten waarbij met een biologisch agens wordt gewerkt, mogen slechts worden uitgevoerd:- voor een biologisch agens van groep 2, op arbeidsplaatsen met ten minste een beheersingsniveau 2;- voor een biologisch agens van groep 3, op arbeidsplaatsen met ten minste een beheersingsniveau 3,- voor een biologisch agens van groep 4, op arbeidsplaatsen met ten minste een beheersingsniveau 4;c) laboratoria waar wordt omgegaan met materialen waarvan het onzeker is of hierin voor de mens mogelijk ziekteverwekkende biologische agentia aanwezig zijn, maar die zich niet ten doel stellen met die biologische agentia als zodanig te werken (dat wil zeggen deze te kweken of te concentreren), dienen ten minste beheersingsniveau 2 in aanmerking te nemen. Afhankelijk van de situatie moet beheersingsniveau 3 of 4 gelden wanneer bekend is of vermoed wordt dat dit noodzakelijk is, tenzij richtsnoeren van de bevoegde nationale instanties in sommige gevallen een lager beheersingsniveau voldoende achten.2. Voor industriële procédés waarbij biologische agentia van de groepen 2, 3 of 4 worden gebruikt, moeten de volgende maatregelen worden genomen:a) uitgaande van de materiële en procedurele maatregelen van bijlage VI moeten de beheersingsbeginselen uiteengezet in lid 1, onder b), tweede alinea, ook gelden voor industriële procédés;b) op grond van de beoordeling van het risico in verband met het gebruik van biologische agentia van de groepen 2, 3 of 4 kunnen de bevoegde instanties beslissen tot passende maatregelen die moeten gelden voor het industriële gebruik van die biologische agentia.3. Ten aanzien van alle onder de leden 1 en 2 vallende werkzaamheden waaromtrent nog geen definitieve beoordeling van een biologisch agens mogelijk is geweest, maar wel aanwijzingen bestaan dat het voorgenomen gebruik ervan tot een ernstig risico voor de gezondheid van de werknemers kan leiden, geldt dat de werkzaamheden slechts mogen worden uitgevoerd op arbeidsplaatsen met ten minste een beheersingsniveau 3.Artikel 17Gebruik van gegevensDe Commissie kan kennis nemen van het gebruik dat de bevoegde nationale instanties van de in artikel 14, lid 9, bedoelde informatie maken.Artikel 18Classificatie van de biologische agentia1. De communautaire classificatie geschiedt op basis van de definities in artikel 2, tweede alinea, punten 2, 3 en 4 (groepen 2, 3 en 4).2. De lidstaten stellen, in afwachting van een communautaire classificatie, aan de hand van de definities in artikel 2, tweede alinea, punten 2, 3 en 4, een classificatie op van de biologische agentia die een gevaar voor de gezondheid van de mens inhouden of kunnen inhouden (groepen 2, 3 en 4).3. Indien het te beoordelen biologische agens niet duidelijk in één van de in artikel 2, tweede alinea, gedefinieerde groepen kan worden ingedeeld, moet het onder de alternatieven worden ingedeeld in de groep met het hoogste risico.Artikel 19BijlagenDe zuiver technische aanpassingen van de bijlagen in verband met de technische vooruitgang, de ontwikkeling van internationale regelingen of specificaties en de nieuwe kennis op het gebied van biologische agentia worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17 van Richtlijn 89/391/EEG.Artikel 20Mededeling aan de CommissieDe lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 21IntrekkingRichtlijn 90/679/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage VIII, deel A, genoemde richtlijnen, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de in bijlage VIII, deel B, opgenomen termijnen voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlage IX opgenomen concordantietabel.Artikel 22InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 23AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 18 september 2000.Voor het ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterH. Védrine(1) PB C 75 van 15.3.2000, blz. 15.(2) Advies van het Europees Parlement van 13 juni 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 juli 2000.(3) PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/65/EG van de Commissie (PB L 335 van 6.12.1997, blz. 17).(4) Zie bijlage VIII, deel A.(5) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.(6) PB L 185 van 9.7.1974, blz. 15. Besluit laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.(7) Richtlijn 90/219/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (PB L 117 van 8.5.1990, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/81/EG (PB L 330 van 5.12.1998, blz. 13).(8) Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (PB L 117 van 8.5.1990, blz. 15). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/35/EG (PB L 169 van 27.6.1997, blz. 72).BIJLAGE IINDICATIEVE LIJST VAN BEROEPSWERKZAAMHEDEN(Artikel 4, lid 2)1. Werk in de voedingsindustrie.2. Werk in de landbouw.3. Werkzaamheden waarbij er contact is met dieren en/of producten van dierlijke oorsprong.4. Werk in de gezondheidszorg, met inbegrip van werk in isolatie- en post-mortemeenheden.5. Werk in klinische, veterinaire en diagnoselaboratoria, met uitsluiting van microbiologische diagnoselaboratoria.6. Werk in afvalverwerkingsbedrijven.7. Werk in installaties voor de zuivering van rioolwater.BIJLAGE IIBIORISICOTEKEN(Artikel 6, lid 2, onder e))>PIC FILE= "L_2000262NL.002803.EPS">BIJLAGE IIICOMMUNAUTAIRE CLASSIFICATIE(Artikel 2, tweede alinea, en artikel 18)INLEIDENDE OPMERKINGEN1. Overeenkomstig de werkingssfeer van de richtlijn worden alleen agentia waarvan bekend is dat zij bij de mens infectieziekten kunnen verwekken, in de lijst opgenomen.Waar van toepassing zijn ook indicaties van mogelijke toxische en allergene eigenschappen van deze agentia gegeven.Agentia die wel bij dieren en planten, maar voorzover bekend niet bij mensen ziekten kunnen verwekken, zijn niet opgenomen.Bij de opstelling van de onderhavige lijst van geclassificeerde biologische agentia zijn genetisch gemodificeerde micro-organismen buiten beschouwing gelaten.2. Bij het opstellen van de lijst is uitgegaan van de werking van de agentia op gezonde werknemers.Er is niet specifiek rekening gehouden met bijzondere effecten op personen met een eventuele verhoogde vatbaarheid als gevolg van bijvoorbeeld preëxistente ziekte, medicijngebruik, stoornissen van het immuunsysteem, zwangerschap of borstvoeding.Ook met het verhoogde risico voor dergelijke werknemers dient bij de in deze richtlijn voorgeschreven risicobeoordeling rekening te worden gehouden.In het kader van bepaalde industriële processen, bepaalde laboratoriumwerkzaamheden of bepaalde activiteiten in dierenverblijven die een blootstelling van de werknemers aan biologische agentia van groep 3 of 4 inhouden of kunnen inhouden, moeten technische preventiemaatregelen overeenkomstig het bepaalde in artikel 16 van deze richtlijn worden opgesteld.3. Biologische agentia die niet in groep 2, 3 of 4 zijn ingedeeld, vallen niet automatisch onder groep 1.In het geval van agentia waarvan van meer dan één soort bekend is dat zij pathogeen zijn voor de mens, omvat de lijst die soorten die meestal worden aangetroffen bij ziektegevallen, en wordt vermeld dat andere soorten van dat geslacht ook op de gezondheid van invloed kunnen zijn.Indien een heel geslacht in de lijst is opgenomen, zijn de soorten en stammen waarvan bekend is dat zij niet pathogeen zijn, impliciet van de classificatie uitgesloten.4. Ingeval een stam verzwakt is of bekende virulentiegenen heeft verloren, zijn de uit de classificatie van de hoofdstam voortvloeiende beheersingsmaatregelen mogelijkerwijs niet noodzakelijk, afhankelijk van een nadere beoordeling van het risico op de arbeidsplaats.Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een dergelijke stam gebruikt wordt als een product of deel van een product voor profylactische of therapeutische doeleinden.5. De in deze classificatie voor de agentia gehanteerde nomenclatuur is in overeenstemming met de meest recente internationale conventies inzake de taxonomie en nomenclatuur van de agentia ten tijde van de samenstelling van de lijst.6. Deze lijst van geclassificeerde biologische agentia is in overeenstemming met de stand van de kennis ten tijde van de opstelling ervan.De lijst wordt bijgewerkt zodra deze daarmee niet meer in overeenstemming is.7. De lidstaten zien erop toe dat alle bij de mens reeds geïsoleerde virussen die nog niet geëvalueerd en in deze bijlage opgenomen zijn, minimaal in groep 2 worden ingedeeld, behalve indien de lidstaten over het bewijs beschikken dat deze bij de mens geen ziekte kunnen veroorzaken.8. Bepaalde in groep 3 ingedeelde en in de bijgevoegde lijst met een dubbele asterisk aangeduide biologische agentia kunnen voor de werknemers een beperkt besmettingsrisico opleveren, omdat zij normaal niet via de lucht besmettelijk zijn.De lidstaten evalueren de op deze biologische agentia toe te passen beheersingsmaatregelen met inachtneming van de aard van de betrokken specifieke activiteiten en de hoeveelheid van het betrokken agens, teneinde te bepalen of in bijzondere gevallen van bepaalde dezer maatregelen kan worden afgezien.9. De voorschriften inzake beheersingsmaatregelen die uit de classificatie van parasieten voortvloeien, hebben uitsluitend betrekking op de verschillende voor de mens op de arbeidsplaats infectieuze stadia in de levenscyclus van de parasiet.10. Voorts bevat deze lijst afzonderlijke aanwijzingen wanneer biologische agentia allergische of toxische reacties kunnen veroorzaken, wanneer een doeltreffend vaccin beschikbaar is en wanneer de lijst van de aan het agens blootgestelde werknemers langer dan tien jaar dient te worden bewaard.Deze aanwijzingen zijn gesystematiseerd in de vorm van de volgende noten:A: Allergische reacties mogelijk.D: De lijst van aan dit biologische agens blootgestelde werknemers dient langer dan tien jaar na de laatste bekende blootstelling te worden bewaard.T: Productie van toxinen.V: Doeltreffend vaccin beschikbaar.Preventieve vaccinaties dienen te worden verricht met inachtneming van de in bijlage VII aanbevolen gedragsregels.BACTERIËNen soortgelijke biologische agentiaNB:De vermelding "spp" bij de biologische agentia van deze lijst verwijst naar soorten waarvan bekend is dat zij pathogeen zijn bij de mens.>RUIMTE VOOR DE TABEL>VIRUSSEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>PARASIETEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>SCHIMMELS EN GISTEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IVPRAKTISCHE AANBEVELINGEN VOOR DE MEDISCHE CONTROLE VAN DE WERKNEMERS(Artikel 14, lid 8)1. De arts en/of de instantie die voor de medische controle van de aan biologische agentia blootgestelde werknemers verantwoordelijk zijn, dienen goed op de hoogte te zijn van de voorwaarden en omstandigheden van de blootstelling van elke werknemer.2. De medische controle van de werknemers dient te geschieden overeenkomstig de beginselen en de gebruiken van de arbeidsgeneeskunde; daarbij moeten ten minste de volgende maatregelen worden genomen:- het aanleggen van een dossier met de medische voorgeschiedenis en het beroepsverleden van de werknemer;- een beoordeling van de gezondheidstoestand van iedere afzonderlijke werknemer;- indien nodig biologische bewaking alsmede opsporing van de eerste en nog omkeerbare effecten.Voor elke werknemer die aan een medische controle is onderworpen, kan tot verder onderzoek worden besloten op grond van de jongste inzichten op het terrein van de arbeidsgeneeskunde.BIJLAGE VAANWIJZINGEN VOOR BEHEERSINGSMAATREGELEN EN BEHEERSINGSNIVEAUS(Artikel 15, lid 3, en artikel 16, lid 1, onder a) en b))Opmerking voorafBij de toepassing van de maatregelen in deze bijlage wordt rekening gehouden met de aard van de werkzaamheden, de beoordeling van de risico's voor de werknemers en de aard van het betrokken biologische agens.>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE VIBEHEERSING BIJ INDUSTRIËLE PROCÉDÉS(Artikel 4, lid 1, en artikel 16, lid 2, onder a))Biologische agentia van groep 1Voor werk met biologische agentia van groep 1, met inbegrip van verzwakte vaccins, moeten de beginselen van goede arbeidsveiligheid en -hygiëne in acht worden genomen.Biologische agentia van de groepen 2, 3 en 4Het kan dienstig zijn beheersingsvoorschriften uit verschillende van de hierna genoemde categorieën te kiezen en te combineren op basis van een risicobeoordeling betreffende een specifiek procédé of gedeelte van een procédé.>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE VIIAANBEVOLEN GEDRAGSREGELS BIJ VACCINATIE(Artikel 14, lid 3)1. Indien uit de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico bestaat voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers doordat deze worden blootgesteld aan biologische agentia waarvoor doeltreffende vaccins bestaan, moet hun werkgever hun de vaccinatie aanbieden.2. De vaccinatie moet overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijken geschieden.De werknemers moeten op de hoogte worden gebracht van de voor- en nadelen van vaccinatie en niet-vaccinatie.3. De aan de werknemers aangeboden vaccinatie mag geen kosten voor hen meebrengen.4. Er kan een vaccinatiekaart worden opgesteld, die aan de betrokken werknemer en op verzoek aan de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven.BIJLAGE VIIIDEEL AIngetrokken richtlijn en opeenvolgende wijzigingen(bedoeld in artikel 21)Richtlijn 90/679/EEG van de Raad (PB L 374 van 31.12.1990, blz. 1)Richtlijn 93/88/EEG van de Raad (PB L 268 van 29.10.1993, blz. 71)Richtlijn 95/30/EG van de Commissie (PB L 155 van 6.7.1995, blz. 41)Richtlijn 97/59/EG van de Commissie (PB L 282 van 15.10.1997, blz. 33)Richtlijn 97/65/EG van de Commissie (PB L 335 van 6.12.1997, blz. 17)DEEL BLijst van de voor omzetting in nationaal recht vastgestelde termijnen(bedoeld in artikel 21)>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IXCONCORDANTIETABEL>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

32001L0031

Richtlĳn 2001/31/EG van de Commissie van 8 mei 2001 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlĳn 70/387/EEG van de Raad betreffende deuren van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 130 van 12/05/2001 blz. 0033 - 0034

Richtlijn 2001/31/EG van de Commissievan 8 mei 2001tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 70/387/EEG van de Raad betreffende deuren van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/40/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), en met name op artikel 13, lid 2,Gelet op Richtlijn 70/387/EEG van de Raad van 27 juli 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende deuren van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/90/EG van de Commissie(4), en met name op artikel 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 70/387/EEG is een van de bijzondere richtlijnen van de op grond van Richtlijn 70/156/EEG ingestelde EG-typegoedkeuringsprocedure. De bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden van voertuigen zijn derhalve van toepassing op de onderhavige richtlijn.(2) Bij Richtlijn 98/90/EG zijn ontwerpvoorschriften voor toegangstreden en handvatten van bestuurdersruimtes ingevoerd teneinde verbetering te brengen in de veiligheid van personen die de bestuurdersruimte van bepaalde zware vrachtauto's in- en uitstappen.(3) Bepaalde ontwerpen van bestuurdersruimtes die reeds op de markt zijn voldoen niet aan de bijzondere voorschriften van Richtlijn 98/90/EG, hoewel het veiligheidsniveau ervan gelijkwaardig wordt geacht. De technische voorschriften moeten daarom verder worden verfijnd, zodat ook deze ontwerpen van bestuurdersruimtes zijn toegestaan.(4) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage III bij Richtlijn 70/387/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 oktober 2001 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met deuren,- voor een type voertuig noch de EG-typegoedkeuring noch de nationale typegoedkeuring weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen verbieden,indien de voertuigen voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 70/387/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.2. Met ingang van 1 december 2001 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met de deuren,- niet langer de EG-typegoedkeuring verlenen en- de nationale typegoedkeuring weigeren,voor een nieuw type voertuig, indien niet is voldaan aan de voorschriften van Richtlijn 70/387/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 september 2001 aan deze richtlijn de voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 8 mei 2001.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 203 van 10.8.2000, blz. 9.(3) PB L 176 van 10.8.1970, blz. 5.(4) PB L 337 van 12.12.1998, blz. 29.BIJLAGEBijlage III bij Richtlijn 70/387/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. De volgende zin wordt aan punt 1.2 toegevoegd: "Dit laatste voorschrift is niet van toepassing op de afstand tussen de bovenste trede en de vloer van de bestuurdersruimte.".2. Het zevende streepje van punt 1.3 komt als volgt te luiden: "- overlapping in lengterichting (J) tussen twee opeenvolgende treden van dezelfde trap, of tussen de bovenste trede en de vloer van de bestuurdersruimte: 200 mm.".3. De aanhef van punt 2.2.3 komt als volgt te luiden: "Bovendien moet de afstand (P) van de bovenrand van de leuning(en) of handgrepen of gelijkwaardige voorzieningen tot de vloer van de bestuurdersruimte minimaal de volgende waarde hebben.".


Avis juridique important

|

32002L0075

Richtlijn 2002/75/EG van de Commissie van 2 september 2002 tot wijziging van Richtlijn 96/98/EG van de Raad inzake uitrusting van zeeschepen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 254 van 23/09/2002 blz. 0001 - 0046

Richtlijn 2002/75/EG van de Commissievan 2 september 2002tot wijziging van Richtlijn 96/98/EG van de Raad inzake uitrusting van zeeschepen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 80, lid 2,Gelet op Richtlijn 96/98/EG van de Raad van 20 december 1996 inzake uitrusting van zeeschepen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/53/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 17, eerste en tweede streepje,Overwegende hetgeen volgt:(1) Voor de doeleinden van Richtlijn 96/98/EG verwijzen de daarin genoemde internationale verdragen, waaronder het SOLAS-verdrag van 1974, en beproevingsnormen naar die verdragen en beproevingsnormen welke met de wijzigingen daarop op 1 januari 2001 van kracht waren.(2) Na 1 januari 2001 zijn wijzigingen op het SOLAS-verdrag en op andere internationale verdragen alsmede nieuwe beproevingsnormen van kracht geworden of zullen binnenkort van kracht worden.(3) In genoemde instrumenten zijn nieuwe regels opgenomen met betrekking tot de aan boord van schepen aan te brengen uitrusting.(4) Richtlijn 96/98/EG dient in die zin te worden gewijzigd.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad(3) opgerichte comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 96/98/EG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:In de punten c), d) en n) wordt de datum "1 januari 2001" vervangen door de datum "1 juli 2002".2. Bijlage A wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 2Apparatuur die in de tweede kolom in bijlage A.1 onder het hoofdje "benaming" als "nieuwe apparatuur" is vermeld en voor de in artikel 3, lid 1, bedoelde datum is vervaardigd in overeenstemming met typegoedkeuringsprocedures die reeds vóór de datum van vaststelling van deze richtlijn op het grondgebied van de hieronder genoemde lidstaat van kracht waren, alsmede de apparatuur vermeld in bijlage A.1, delen 4 en 5, die van de markering is voorzien en voor de in artikel 3, lid 1, bedoelde datum is vervaardigd, mag gedurende een periode van twee jaar na de in artikel 3, lid 1, bedoelde datum op de markt worden gebracht en aan boord van een schip uit de Gemeenschap worden geïnstalleerd, met dien verstande dat de certificaten daarvoor in overeenstemming met internationale verdragen door of namens een lidstaat zijn afgegeven.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 2 september 2002.Voor de CommissieLoyola De PalacioVice-voorzitster(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 25.(2) PB L 204 van 28.7.2001, blz. 1.(3) PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19.BIJLAGE"BIJLAGE ABIJLAGE a.1: UITRUSTING WAARVOOR IN INTERNATIONALE INSTRUMENTEN REEDS GEDETAILLEERDE BEPROEVINGSNORMEN BESTAANNoten die op de hele bijlage A.1 van toepassing zijn:Algemeen:Naast de specifiek vermelde internationale beproevingsnormen staat een aantal bepalingen, waaraan de hand moet worden gehouden bij het typeonderzoek zoals vermeld in de overeenstemmingsbeoordelingsmodules van bijlage B, in de toepasselijke voorschriften van de internationale verdragen en de desbetreffende resoluties en circulaires van de IMO.Kolom 5:Wanneer IMO-resoluties worden vermeld zijn alleen de beproevingsnormen in de desbetreffende delen van de bijlagen bij de resoluties van toepassing en niet de bepalingen van de resoluties zelf.Kolom 5:Ten behoeve van een correcte verwijzing naar de relevante normen moet op de beproevingsverslagen en het passende typegoedkeuringscertificaat worden aangegeven welke norm en welke versie daarvan, zoals aangegeven in kolom 5, werd toegepast.Kolom 5:Wanneer twee groepen beproevingsnormen worden aangegeven (gescheiden door een ";"), voldoet elk van beide groepen aan alle beproevingseisen waarmee overeenstemming met de IMO-prestatienormen kan worden aangetoond. Het volstaat bijgevolg op basis van één groep te testen om aan te tonen dat aan de eisen van de desbetreffende internationale instrumenten is voldaan.Kolom 6:Een kruisje onder H betekent: module H plus certificaat van ontwerp-onderzoek.1. Persoonlijke reddingsmiddelenNoten voor deel 1, Persoonlijke reddingsmiddelenKolommen 3 en 4:Waar het vak naast een bepaalde benaming in tweeën is gesplitst verwijst het bovenste vakje - indien toepasselijk - naar schepen onder de HSC-code die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd; het onderste vakje verwijst - indien toepasselijk - naar schepen onder de HSC-code die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd.>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Voorkoming van verontreiniging van de zee>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. BrandbeschermingNoten voor deel 3, BrandbeschermingKolommen 3 en 4:Waar het vak naast een bepaalde benaming in tweeën is gesplitst verwijst het bovenste vakje naar de voorschriften die van toepassing zijn op schepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd; het onderste vakje is van toepassing op schepen die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd (maar kan ook van toepassing zijn op schepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd).Kolom 5:In kolom 5 wordt voor een aantal producten meer dan één beproevingsnorm vermeld. De bevoegde autoriteit moet erop toezien dat de voor het product vereiste beproevingsnorm wordt toegepast, zodat het aan de internationale voorschriften van het verdrag voldoet.>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. NavigatieapparatuurNoten voor deel 4, NavigatieapparatuurKolommen 3 en 4:Wanneer het vak naast een bepaalde benaming in tweeën is gesplitst verwijst het bovenste vakje naar de voorschriften die van toepassing zijn op schepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd; het onderste vakje is van toepassing op schepen die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd (maar kan ook van toepassing zijn op schepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd).Kolom 4:De genoemde ITU-aanbevelingen zijn degene die vermeld staan in de internationale verdragen en de desbetreffende resoluties en circulaires van de IMO.Kolom 5:Bij een verwijzing naar EN/IEC 61162 dient in de relevante productbeproevingsnorm te worden nagegaan welk gedeelte van EN/IEC 61162 van toepassing is.>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. RadiocommunicatieapparatuurNoten voor deel 5, RadiocommunicatieapparatuurKolom 4:De genoemde ITU-aanbevelingen zijn degene die vermeld staan in de internationale verdragen en de desbetreffende resoluties en circulaires van de IMO.Kolom 5:Wanneer de eisen van IMO MSC/Circ. 862, waarnaar verscheidene malen wordt verwezen, en van de productbeproevingsnormen met elkaar in tegenspraak zijn, hebben de eisen van IMO MSC/Circ. 862 voorrang.Kolom 5:Bij een verwijzing naar EN/IEC 61162 dient in de relevante productbeproevingsnorm te worden nagegaan welk gedeelte van EN/IEC 61162 van toepassing is.>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE A.2: UITRUSTING WAARVOOR IN INTERNATIONALE INSTRUMENTEN GEEN GEDETAILLEERDE BEPROEVINGSNORMEN BESTAANNoten die op de hele bijlage A.2 van toepassing zijn:Kolom 5:Het aangeven van een reeks beproevingsnormen voor een product, betekent dat die reeks hetzij onvolledig is, hetzij normen bevat die nog niet zijn goedgekeurd.1. Persoonlijke reddingsmiddelen>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Voorkoming van verontreiniging van de zee>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. Brandbescherming>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. NavigatieapparatuurNoten voor bijlage A.2, deel 9, NavigatieapparatuurKolommen 3 en 4:Verwijzingen naar SOLAS hoofdstuk V moeten worden gelezen als verwijzingen naar SOLAS 1974 zoals gewijzigd door MSC 73 en in werking tredend op 1 juli 2002.Kolom 4:De genoemde ITU-aanbevelingen zijn degene die vermeld staan in de internationale verdragen en de desbetreffende resoluties en circulaires van de IMO.>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. RadiocommunicatieapparatuurNoten voor bijlage A.2, deel 10, RadiocommunicatieKolom 4:De genoemde ITU-aanbevelingen zijn degene die vermeld staan in de internationale verdragen en de desbetreffende resoluties en circulaires van de IMO.>RUIMTE VOOR DE TABEL>6. Krachtens Colreg 72 vereiste apparatuur>RUIMTE VOOR DE TABEL>7. Veiligheidsuitrusting Bulk-carriers>RUIMTE VOOR DE TABEL>"


Avis juridique important

|

31999L0002

Richtlijn 1999/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de behandeling van voedsel en voedselingrediënten met ioniserende straling

Publicatieblad Nr. L 066 van 13/03/1999 blz. 0016 - 0023

RICHTLIJN 1999/2/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 22 februari 1999 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de behandeling van voedsel en voedselingrediënten met ioniserende stralingHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien de voorstellen van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Overeenkomstig de procedure van artikel 189 B van het Verdrag, en gezien het gemeenschappelijk ontwerp dat op 9 december 1998 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd (3),(1) Overwegende dat verschillen in de nationale wetgevingen betreffende de behandeling van voedsel en voedselingrediënten, hierna "levensmiddelen" genoemd, met ioniserende straling en de daarvoor geldende gebruiksvoorwaarden het vrije verkeer van levensmiddelen belemmeren en tot concurrentievervalsing kunnen leiden, hetgeen rechtstreeks op de werking van de gemeenschappelijke markt van invloed kan zijn;(2) Overwegende dat het, met het oog op de goede werking van de interne markt nodig is maatregelen te treffen; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin vrij verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat zulks op dit moment niet het geval is aangezien doorstraling van levensmiddelen in bepaalde lidstaten toegestaan en in andere verboden is;(3) Overwegende dat deze kaderrichtlijn zal worden aangevuld met Richtlijn 1999/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 februari 1999 inzake de vaststelling van een communautaire lijst van levensmiddelen en levensmiddeleningrediënten die mogen worden behandeld met ioniserende straling (4), hierna de "Toepassingsrichtlijn" genoemd;(4) Overwegende dat voedseldoorstraling in verschillende lidstaten een gevoelig onderwerp is in de publieke opinie; dat consumenten redenen tot bezorgdheid kunnen hebben over de gevolgen van de toepassing van voedseldoorstraling;(5) Overwegende dat het passend is dat de lidstaten tot de inwerkingtreding van de communautaire positieve lijst van levensmiddelen die met ioniserende straling mogen worden behandeld, overeenkomstig de regels van het Verdrag bestaande nationale beperkingen of verboden blijven toepassen inzake het behandelen van levensmiddelen met ioniserende straling en de handel in doorstraalde levensmiddelen die niet zijn vermeld in de voorlopige positieve lijst van de toepassingsrichtlijn;(6) Overwegende dat regels met betrekking tot het gebruik van ioniserende straling voor behandeling van levensmiddelen in de eerste plaats eisen op het vlak van de menselijke gezondheid moeten bevatten, maar dat er ook, binnen de grenzen die de gezondheidsbescherming vereist, met economische en technische factoren rekening moet worden gehouden;(7) Overwegende dat Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling gebonden gevaren (5) van toepassing blijft;(8) Overwegende dat de goedgekeurde doorstralingseenheden onder officiële controle moeten staan die wordt verricht volgens een inspectiesysteem dat moet worden opgezet om aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen;(9) Overwegende dat goedgekeurde eenheden hun gegevens moeten bewaren om de zekerheid te kunnen geven dat de regels van deze richtlijn zijn nageleefd;(10) Overwegende dat Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978, inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen bestemd voor de eindverbruiker, alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (6) reeds regels inhoudt op het gebied van de etikettering van doorstraalde levensmiddelen die voor verkoop aan de eindverbruiker zijn bestemd;(11) Overwegende dat passende regels moeten worden vastgesteld voor de etikettering van niet voor de eindverbruiker bestemde, met ioniserende straling behandelde levensmiddelen;(12) Overwegende dat, onverminderd de besluitvormingsprocedures van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of van deze richtlijn, het bij Besluit 74/234/EEG van de Commissie (7) ingestelde Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding moet worden geraadpleegd over elke kwestie in verband met deze richtlijn die mogelijk gevolgen heeft voor de volksgezondheid;(13) Overwegende dat levensmiddelen slechts aan de werking van ioniserende straling mogen worden blootgesteld indien dit vanuit voedselhygiënisch oogpunt noodzakelijk is, indien er een aantoonbaar technologisch of ander voordeel, dan wel een voordeel voor de verbruiker aan is verbonden, en indien de levensmiddelen gezond zijn en in een behoorlijke toestand verkeren, aangezien ioniserende straling niet mag worden gebruikt als vervanging voor methoden ten behoeve van de hygiëne of de gezondheid of goede productie- of landbouwmethoden;(14) Overwegende dat doorstraling niet mag worden toegepast ter vervanging van goede productiemethoden; dat voor de in de bijlage bij de toepassingsrichtlijn vermelde levensmiddelen aan deze voorwaarde is voldaan;(15) Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad de Commissie machtigt tot tenuitvoerlegging van regels met betrekking tot de doorstraling van levensmiddelen, in een procedure dient te worden voorzien die tussen de lidstaten en de Commissie een nauwe samenwerking tot stand brengt in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen, en naar gelang van het geval, van dat van het Permanent Veterinair Comité of van dat van het Permanent Plantenziektenkundig Comité;(16) Overwegende dat indien het gebruik van straling of van een levensmiddel dat met op grond van deze richtlijn toegestane ioniserende straling is behandeld, een gevaar voor de gezondheid blijkt op te leveren, de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben dit gebruik op te schorten of te beperken, dan wel, hangende een besluit op Gemeenschapsniveau, de geldende grenswaarden te verlagen;(17) Overwegende dat in Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (8) de keuze van de middelen en methoden wordt overgelaten aan de nationale controle-instanties; dat in Richtlijn 93/99/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende aanvullende maatregelen inzake de officiële controle op levensmiddelen (9) kwaliteitsnormen voor laboratoria worden vastgesteld en het gebruik van erkende analysemethoden waar deze beschikbaar zijn, verplicht wordt gesteld; dat artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG van toepassing is op het toezicht op de uitvoering van onderhavige richtlijn;(18) Overwegende dat op 20 december 1994 tussen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een "modus vivendi" is overeengekomen betreffende de maatregelen ter uitvoering van de besluiten die zijn vastgesteld volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (10),HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 1. Deze richtlijn is van toepassing op de vervaardiging, het in de handel brengen en de invoer van voedsel en voedselingrediënten, hierna "levensmiddelen" te noemen, die met ioniserende straling zijn behandeld.2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:a) levensmiddelen die zijn blootgesteld aan ioniserende straling die is opgewekt door meet- of controle-instrumenten, mits de geabsorbeerde dosis niet hoger is dan 0,01 Gy voor controle-instrumenten die gebruik maken van neutronen, en 0,5 Gy in andere gevallen, bij een energieniveau van ten hoogste 10 MeV in het geval van röntgenstralen, 14 MeV in het geval van neutronen en 5 MeV in andere gevallen;b) de doorstraling van levensmiddelen die worden bereid voor patiënten die onder medisch toezicht steriele voeding nodig hebben.Artikel 2 De lidstaten treffen alle nodige maatregelen om te waarborgen dat doorstraalde levensmiddelen alleen in de handel kunnen worden gebracht wanneer zij voldoen aan het bepaalde in deze richtlijn.Artikel 3 1. De voorwaarden waaraan moet worden voldaan voordat de behandeling van levensmiddelen met ioniserende straling mag worden toegestaan, zijn vermeld in bijlage I. Op het tijdstip van behandeling moeten dergelijke levensmiddelen van adequate hygiënische kwaliteit zijn.2. Doorstraling mag alleen plaatsvinden door middel van de in bijlage II genoemde bronnen en overeenkomstig de aanbevolen richtlijnen voor de praktijk waarnaar in artikel 7, lid 2, wordt verwezen. De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis moet worden berekend overeenkomstig bijlage III.Artikel 4 1. De communautaire lijst van levensmiddelen die met ioniserende straling mogen worden behandeld, met uitsluiting van alle andere levensmiddelen, en de maximaal toegestane stralingsdoses worden omschreven in de toepassingsrichtlijn, die wordt vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 100 A van het Verdrag en rekening houdende met de voorwaarden van bijlage I.2. Deze lijst zal in fasen worden opgesteld.3. De Commissie onderzoekt de vigerende nationale vergunningen, en dient overeenkomstig de procedure van artikel 100 A van het Verdrag en na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, voorstellen in met het oog op de opstelling van de lijst.Uiterlijk op 31 december 2000 dient de Commissie overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag een voorstel in met het oog op de aanvulling van de in lid 1 bedoelde positieve lijst.4. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen de lidstaten bestaande vergunningen voor de behandeling van levensmiddelen met ioniserende straling handhaven, mits:a) het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding positief heeft geadviseerd over de behandeling van het voedingsmiddel in kwestie;b) de totale gemiddelde geabsorbeerde straling de door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding aanbevolen grenswaarden niet overschrijdt;c) de behandeling met ioniserende straling en het in de handel brengen overeenkomstig deze richtlijn geschieden.5. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen de lidstaten tevens vergunningen verlenen voor het behandelen van levensmiddelen waarvoor een andere lidstaat vergunningen heeft gehandhaafd overeenkomstig lid 4, mits aan dezelfde voorwaarden wordt voldaan.6. De lidstaten stellen de Commissie en de andere lidstaten onverwijld in kennis van uit hoofde van lid 4 gehandhaafde of uit hoofde van lid 5 verleende vergunningen en de daaraan verbonden voorwaarden. Deze kennisgevingen worden door de Commissie bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.7. Tot de inwerkingtreding van de op basis van het in de tweede alinea van lid 3 genoemde voorstel aan te nemen richtlijn mogen de lidstaten, met inachtneming van de regels van het Verdrag, bestaande nationale beperkingen of verboden blijven toepassen inzake het behandelen van levensmiddelen en ingrediënten met ioniserende straling en de handel in doorstraalde levensmiddelen die niet zijn vermeld in de voorlopige positieve lijst van de Toepassingsrichtlijn.Artikel 5 1. De maximumdosis voor levensmiddelen mag over meer dan één doorstraling worden verdeeld; de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde maximumdosis mag evenwel niet worden overschreden. De doorstraling mag niet worden gecombineerd met een chemisch procédé dat hetzelfde oogmerk heeft als de doorstraling.2. Tot afwijking van lid 1 kan worden besloten volgens de procedure van artikel 12.Artikel 6 Met betrekking tot de etikettering van doorstraalde levensmiddelen gelden de volgende voorschriften:1. In het geval van producten die bestemd zijn voor eindgebruikers en instellingen:a) wanneer producten verpakt worden verkocht, moet de vermelding "doorstraald" of "door straling behandeld" of "met ioniserende straling behandeld", zoals voorgeschreven in artikel 5, lid 3, van Richtlijn 79/112/EEG op het etiket zijn vermeld.Wanneer producten niet-verpakt worden verkocht, moet de vermelding samen met de benaming van het product worden aangebracht op een affiche of een bord boven of naast de houder waarin het product zich bevindt;b) wanneer een doorstraald product als ingrediënt wordt gebruikt, moet aan de benaming ervan in de lijst van ingrediënten de vermelding van de doorstraling worden toegevoegd.Wanneer producten niet-verpakt worden verkocht, moet de vermelding samen met de benaming van het product worden aangebracht op een affiche of een bord boven of naast de houder waarin het product zich bevindt;c) in afwijking van artikel 6, lid 7, van Richtlijn 79/112/EEG is deze vermelding ook verplicht wanneer doorstraalde ingrediënten gebruikt worden in samengestelde levensmiddelen, ook al maken deze ingrediënten minder dan 25 % van het eindproduct uit.2. In het geval van producten die niet bestemd zijn voor eindgebruikers en instellingen:a) moet in de in het vorige lid bedoelde vermelding worden aangegeven dat het product is doorstraald, zowel in het geval van doorstraalde levensmiddelen als wanneer een niet-doorstraald levensmiddel doorstraalde ingrediënten bevat;b) moet of naam en adres of het referentienummer van de eenheid waar de doorstraling is uitgevoerd, zoals bepaald in artikel 7, worden vermeld.3. In alle gevallen dient de doorstraling te worden vermeld in de documenten die de doorstraalde levensmiddelen vergezellen of daarop betrekking hebben.Artikel 7 1. De lidstaten doen de Commissie mededeling van de instantie(s) die bevoegd is (zijn) voor:- de voorafgaande goedkeuring van de doorstralingsinstallatie;- de toekenning van een officieel referentienummer aan erkende doorstralingsinstallaties;- de officiële controle en inspectie;- de intrekking of wijziging van een erkenning.2. Erkenning wordt slechts verleend, indien de installatie:- voldoet aan de door de Gemengde FAO/WHO-Commissie voor de Codex Alimentarius aanbevolen internationale richtlijnen voor de praktijk voor de exploitatie van doorstralingsinstallaties in gebruik voor de behandeling van levensmiddelen (ref. FAO/WHO CAC/Vol. XV, ed. 1) en aan alle eventuele aanvullende eisen die volgens de procedure van artikel 12 van deze richtlijn worden vastgesteld;- een persoon aanwijst die instaat voor de naleving van alle eisen die voor de toepassing van het procédé noodzakelijk zijn.3. Iedere lidstaat doet aan de Commissie mededeling van:- naam, adres en referentienummer van de door hem erkende doorstralingsinstallaties, van de tekst van het erkenningsbesluit, alsmede van eventuele besluiten tot opschorting of intrekking daarvan.Bovendien doen de lidstaten aan de Commissie elk jaar mededeling van:- de resultaten van de controles die zijn uitgevoerd in de doorstralingsinstallaties, met name voor wat betreft de categorieën en hoeveelheden behandelde producten en de daarbij toegepaste doses;- de resultaten van de controles die zijn verricht in het stadium van het in de handel brengen van het product. De lidstaten zorgen ervoor dat de methoden die worden gebruikt ter opsporing van behandeling met ioniserende straling in overeenstemming zijn met de punten 1 en 2 van de bijlage bij Richtlijn 85/591/EEG van de Raad (11) en al of zo spoedig mogelijk en uiterlijk 1 januari 2003 gestandaardiseerd of erkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de gebruikte methoden en de Commissie beoordeelt het gebruik en de ontwikkeling van deze methoden aan de hand van een advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding.4. Op basis van de overeenkomstig lid 3 verstrekte gegevens maakt de Commissie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen het volgende bekend:- gedetailleerde informatie over de installaties, alsmede over elke verandering in de status ervan;- een verslag op basis van de ieder jaar door de nationale controle-instanties verstrekte inlichtingen.Artikel 8 1. De overeenkomstig artikel 7 erkende doorstralingsinstallatie moet voor elke gebruikte ioniserende stralingsbron voor iedere partij behandelde levensmiddelen een register met de volgende gegevens bijhouden:a) aard en hoeveelheid van de doorstraalde levensmiddelen;b) nummer van de partij;c) degene die opdracht heeft gegeven tot de behandeling;d) degene voor wie de doorstraalde levensmiddelen zijn bestemd;e) doorstralingsdatum;f) het verpakkingsmateriaal dat tijdens de doorstraling is gebruikt;g) de gegevens betreffende de controle op het doorstralingsprocédé volgens bijlage III, de verrichte stralingsmetingen en de gevonden uitkomsten met nadere gegevens over de boven- en ondergrens van de geabsorbeerde dosis en het soort ioniserende straling;h) vermelding van de voorbereidende valideringsmetingen.2. De in lid 1 genoemde registers moeten gedurende vijf jaar worden bewaard.3. Nadere bepalingen inzake de uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 12.Artikel 9 1. Een met ioniserende straling behandeld levensmiddel mag slechts uit een derde land worden ingevoerd indien het- voldoet aan de voorwaarden die voor deze levensmiddelen gelden;- vergezeld gaat van documenten waarin naam en adres van de installatie die de ioniserende behandeling heeft verricht, alsmede de in artikel 8 genoemde gegevens zijn vermeld;- afkomstig is van een door de Gemeenschap erkende doorstralingsinstallatie die op de in lid 2 bedoelde lijst voorkomt.2. a) De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 12 een lijst op van de erkende installaties waarvoor door officieel toezicht is gewaarborgd dat de eisen van artikel 7 worden nagekomen.Voor de opstelling van bovengenoemde lijst kan de Commissie overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 93/99/EEG aan deskundigen opdracht geven onder haar verantwoordelijkheid beoordelingen en inspecties van de doorstralingsinstallaties in derde landen uit te voeren.De Commissie maakt deze lijst en de eventuele wijzigingen daarvan in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend.b) De Commissie kan technische regelingen met de bevoegde instanties van derde landen overeenkomen betreffende de wijze waarop de onder a) bedoelde beoordelingen en inspecties worden verricht.Artikel 10 Het voor de verpakking van door te stralen levensmiddelen te gebruiken materiaal moet voor dit doel geschikt zijn.Artikel 11 De wijzigingen die eventueel in de bijlagen worden aangebracht om rekening te houden met de wetenschappelijke en technische ontwikkeling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 100 A van het Verdrag.Artikel 12 1. Bij de tenuitvoerlegging van de in dit artikel omschreven procedure wordt de Commissie bijgestaan door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding, hierna "het Comité" genoemd.De voorzitter legt, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een lidstaat, de aangelegenheid voor aan het Comité.2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Indien de Raad, na verloop van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.Artikel 13 Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding wordt geraadpleegd over elke kwestie die binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn valt en waarvan mag worden verwacht dat zij van invloed is op de volksgezondheid.Artikel 14 1. Indien een lidstaat ingevolge nieuwe informatie of ingevolge een nieuwe beoordeling van sedert de aanneming van deze richtlijn beschikbare informatie, over nauwkeurige gegevens beschikt waaruit blijkt dat de doorstraling van bepaalde levensmiddelen, hoewel in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn, een gevaar voor de menselijke gezondheid oplevert, mag deze lidstaat de toepassing van de betrokken bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk opschorten of beperken. Hij stelt de overige lidstaten en de Commissie hiervan onverwijld in kennis en licht zijn besluit toe.2. De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk in het Permanent Comité voor levensmiddelen de in lid 1 bedoelde redenen; zij neemt passende maatregelen volgens de procedure van artikel 12. De lidstaat die het in lid 1 bedoelde besluit heeft aangenomen, kan dit besluit handhaven tot op het tijdstip van inwerkingtreding van deze maatregelen.3. Wijzigingen in deze richtlijn of in de uitvoeringsrichtlijn volgens de procedure van artikel 12 mogen alleen worden aangebracht voorzover zij nodig zijn om de bescherming van de volksgezondheid te waarborgen en moeten in ieder geval beperkt blijven tot bepalingen die een verbod of beperking ten opzichte van de vorige wettelijke regeling inhouden.Artikel 15 De lidstaten doen hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen, zodanig dat:- het in de handel brengen en het gebruik van doorstraalde levensmiddelen zijn toegestaan met ingang van 20 september 2000;- het in de handel brengen en het gebruik van doorstraalde levensmiddelen die niet aan deze richtlijn voldoen, met ingang van 20 maart 2001 worden verboden.Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 16 Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 17 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 februari 1999.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterK.-H. FUNKE(1) PB C 336 van 30.12.1988, blz. 7 en PB C 303 van 2.12.1989, blz. 15.(2) PB C 194 van 31. 7. 1989, blz. 14.(3) Standpunt van het Europees Parlement van 11 oktober 1989 (PB C 291 van 20.11.1989, blz. 58), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 oktober 1997 (PB C 389 van 22.12.1997, blz. 36) en besluit van het Europees Parlement van 18 februari 1998 (PB C 80 van 16. 3. 1998, blz. 130). Besluit van de Raad van 25 januari 1999. Besluit van het Europees Parlement van 28 januari 1999.(4) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.(5) PB L 159 van 29. 6. 1996, blz. 1.(6) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/4/EG (PB L 43 van 14.2.1997, blz. 21).(7) PB L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1.(8) PB L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.(9) PB L 290 van 24. 11. 1993, blz. 14.(10) PB C 102 van 4. 4. 1996, blz. 1.(11) PB L 372 van 31. 12. 1985, blz. 50.BIJLAGE I VOORWAARDEN VOOR HET VERLENEN VAN TOESTEMMING VOOR DOORSTRALING VAN VOEDSEL 1. Doorstraling van voedsel mag alleen worden toegestaan indien het procédé:- technologisch gezien in een aanvaardbare behoefte voorziet;- geen gevaar oplevert voor de gezondheid en wordt uitgevoerd volgens de voorgestelde voorwaarden;- nuttig is voor de consument;- niet wordt toegepast ter vervanging van hygiënische en gezondheidspraktijken of van behoorlijke productie- en landbouwprocessen.2. Doorstraling van voedsel mag alleen voor de volgende doeleinden worden toegepast:- vermindering van het risico van door voedsel veroorzaakte ziektes door vernietiging van ziektekiemen;- vermindering van voedselbederf door het vertragen of stoppen van rottingsprocessen en het vernietigen van bederf veroorzakende organismen;- beperking van het verloren gaan van voedsel als gevolg van voortijdig rijpen, kiemen of uitlopen;- levensmiddelden ontdoen van organismen die schadelijk zijn voor de gewassen en de daarvan afgeleide producten.BIJLAGE II BRONNEN VAN IONISERENDE STRALING Levensmiddelen mogen alleen worden behandeld met de volgende soorten ioniserende straling:a) gammastralen afkomstig van de radionucliden 60Co of 137Cs;b) röntgenstralen opgewekt door machinale bronnen, met een nominale energie (maximumquantumenergie) van ten hoogste 5 MeV;c) elektronen opgewekt door machinale bronnen, met een nominale energie (maximumquantumenergie) van ten hoogste 10 MeV.BIJLAGE III 1. DOSIMETRIE De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis Bij bepaling van de gezondheid van voedsel dat is behandeld met een totale gemiddelde dosis van 10 kGy of minder, gaat men ervan uit dat alle radiochemische effecten binnen dat dosisgebied evenredig zijn aan de dosis.De totale gemiddelde dosis, >BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>, is gelijk aan onderstaande integraal over het totale volume van de behandelde levensmiddelen:>BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK> = >NUM>1>DEN>M &int ;p (x,y,z) d (x,y,z) dVwaarin >RUIMTE VOOR DE TABEL>De totale gemiddelde geabsorbeerde dosis kan voor homogene producten of voor bulkgoederen met een homogene dichtheid rechtstreeks worden bepaald door een voldoende aantal stralingsmeters planmatig en willekeurig te verdelen over het totale volume van de goederen. Aan de hand van de op deze wijze vastgestelde dosisverdeling kan een gemiddelde worden berekend, dat de totale gemiddelde geabsorbeerde dosis is.Indien de vorm van de curve van de dosisverdeling over het product goed bepaald is, zijn de plaatsen van minimum- en maximumdosis bekend. Op basis van metingen van de dosisverdelingen op deze twee punten in een serie van monsters van het product, kan een schatting worden gemaakt van de totale gemiddelde dosis.In bepaalde gevallen kan een goede schatting worden gemaakt van de totale gemiddelde dosis door het gemiddelde te nemen van respectievelijk de gemiddelde minimumdosis (>BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>min) en de gemiddelde maximumdosis (>BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>max).De totale gemiddelde dosis is dan ≈ >NUM"BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>max + >BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>min>DEN>2De verhouding >NUM"BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>max>DEN"BEGIN VAN DE GRAFIEK> FD>EIND VAN DE GRAFIEK>min mag niet meer dan 3 bedragen.2. METHODEN 2.1. Voordat met de routinedoorstraling van een bepaalde categorie levensmiddelen in een doorstralingsinstallatie wordt begonnen, worden eerst de plaatsen van de minimum- en maximumdosis bepaald door over het gehele volume van het product stralingsmetingen te verrichten. Deze valideringsmetingen moeten een voldoende aantal malen (bijvoorbeeld 3-5) worden verricht, om rekening te houden met variërende dichtheid of geometrie van een product.2.2. De metingen moeten worden herhaald, wanneer het product, de geometrie dan wel de doorstralingsomstandigheden zijn veranderd.2.3. Gedurende het doorstralingsproces worden routinestralingsmetingen verricht om overschrijding van de dosislimieten te voorkomen. De metingen gebeuren met stralingsmeters die op de plaatsen van de maximum- of minimumdosis dan wel op een referentiepunt zijn geplaatst. De dosis op het referentiepunt moet kwantitatief gerelateerd zijn aan de maximum- en minimumdosis. Het referentiepunt moet zich bevinden op een gemakkelijk bereikbare plaats in of op het product waar de doses weinig variëren.2.4. Tijdens de productie moeten aan iedere partij en met passende tussenpozen routinestralingsmetingen worden verricht.2.5. Bij doorstraling voor vloeibare, niet-verpakte goederen is de bepaling van de plaatsen van de minimum- en maximumdosis niet mogelijk. Hier verdient het de voorkeur aan de hand van steekproefsgewijze metingen de waarden van deze uiterste doses te bepalen.2.6. Bij de stralingsmetingen moet gebruik worden gemaakt van erkende dosimetrische systemen en de metingen moeten gerelateerd worden aan basisnormen.2.7. Gedurende de doorstraling moeten de relevante parameters van de installatie gecontroleerd en voortdurend geregistreerd worden. Bij gebruik van radionucliden zijn deze parameters onder meer de transportsnelheid van het product of de tijd die in de stralingszone wordt doorgebracht en een indicatie die de correctie positie van de stralingsbron bevestigt. Bij deeltjesversnellers zijn die parameters onder meer de transportsnelheid van het product, het energieniveau, de elektronenstroom en de scannerbreedte van de installatie.VERKLARING VAN DE COMMISSIE Ad overweging 17 De Commissie onderstreept dat zij, zodra het nieuwe besluit inzake de hervorming van de comitologie aangenomen is, aan de wetgever zal voorstellen om de op de comités betrekking hebbende bepalingen van alle voorgaande rechtsbesluiten aan te passen aan het nieuwe comitologiebesluit. De Commissie verbindt zich ertoe elk eventueel van dit nieuwe besluit afgeleid interinstitutioneel akkoord in zijn geheel toe te passen.VERKLARING VAN DE RAAD EN DE COMMISSIE Ad artikel 7, lid 3, derde streepje Teneinde ervoor te zorgen dat voor alle producten dergelijke methoden bestaan, bevorderen de Commissie en de lidstaten de verdere vaststelling van gestandaardiseerde of getoetste controlemethoden waarmee kan worden nagegaan of voedsel met ioniserende straling is behandeld. De Commissie bevestigt dat het in artikel 7, lid 4, bedoelde jaarverslag informatie over de ontwikkelingen op dat gebied zal bevatten. In haar jaarverslag voor het jaar 2001 zal zij een balans van de toepassing van die bepalingen opmaken teneinde te bepalen of het gebruik van getoetste of gestandaardiseerde methoden op problemen stuit. De Commissie zal in voorkomend geval overeenkomstig de in de Verdragen of in de onderhavige richtlijn voorgeschreven besluitvormingsprocedures maatregelen treffen om die problemen alsook mogelijke andere problemen op te lossen. Deze informatie zal ook ter beschikking worden gesteld aan het Europees Parlement.