Avis juridique important

|

31978L0633

Achtste Richtlijn 78/663/EEG van de Commissie van 15 juni 1978 houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders

Publicatieblad Nr. L 206 van 29/07/1978 blz. 0043 - 0055 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 10 blz. 0071  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 22 blz. 0067  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 10 blz. 0071  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 14 blz. 0230  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 14 blz. 0230

++++ACHTSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 15 juni 1978  houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders   ( 78/633/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings - en analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte inzonderheid op artikel 2 ,  Overwegende dat bovenbedoelde richtlijn bepaalt dat de officiële controle van diervoeders , welke ertoe strekt na te gaan of aan de op grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake de kwaliteit en de samenstelling van diervoeders gestelde eisen is voldaan , geschiedt volgens communautaire bemonsterings - en analysemethoden ;  Overwegende dat bij de volgende Richtlijnen van de Commissie 71/250/EEG van 15 juni 1971 ( 2 ) , 71/393/EEG van 18 november 1971 ( 3 ) , 72/199/EEG van 27 april 1972 ( 4 ) , 73/46/EEG van 5 december 1972 ( 5 ) , 74/203/EEG van 25 maart 1974 ( 6 ) , 75/84/EEG van 20 december 1974 ( 7 ) en 76/372/EEG van 1 maart 1976 ( 8 ) reeds een zeker aantal gemeenschappelijke analysemethoden is vastgesteld ; dat het gezien de vorderingen welke de werkzaamheden sindsdien hebben gemaakt , dienstig is een achtste reeks methoden vast te stellen ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële controle van diervoeders ten aanzien van hun gehalte aan zinkbacitracine , flavofosfolipol , ijzer , koper , mangan en zink geschieden volgens de in de bijlage van deze richtlijn omschreven methoden .  2 . De algemene bepalingen van deel 1 " Inleiding " van de bijlage van de Eerste Richtlijn 71/250/EEG , met uitzondering van het gedeelte betreffende de voorbereiding van het analysemonster , zijn toepasselijk op de in de bijlage van deze richtlijn beschreven methoden .  Artikel 2  De Lid-Staten doen op 1 januari 1979 de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden , die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 15 juni 1978 .  Voor de Commissie  De Vice-Voorzitter  Finn GUNDELACH  ( 1 ) PB nr . L 170 van 3 . 8 . 1970 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . L 155 van 12 . 7 . 1971 , blz . 13 .  ( 3 ) PB nr . L 279 van 20 . 12 . 1971 , blz . 7 .  ( 4 ) PB nr . L 123 van 29 . 5 . 1972 , blz . 6 .  ( 5 ) PB nr . L 83 van 30 . 3 . 1973 , blz . 21 .  ( 6 ) PB nr . L 108 van 22 . 4 . 1974 , blz . 7 .  ( 7 ) PB nr . L 32 van 5 . 2 . 1975 , blz . 26 .  ( 8 ) PB nr . L 102 van 15 . 4 . 1976 , blz . 8 .  BIJLAGE  1 . BEPALING VAN ZINKBACITRACINE - DOOR MIDDEL VAN AGARDIFFUSIE  1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED  Met deze methode kan zinkbacitracine in diervoeders , concentraten en voormengsels worden bepaald . De ondergrens van de bepaling ligt bij 5 mg/kg  ( 5 ppm ) ( 1 ) . De methode is ongeldig indien storende stoffen aanwezig zijn , in het bijzonder grote hoeveelheden koper of acorbinezuur .  2 . PRINCIPE  Het monster wordt bij pH 2 geëxtraheerd met een mengsel van methanol , water en zoutzuur . Het extract wordt op pH 6,5 gebracht , zonodig geconcentreerd en ( eventueel daarna ) verdund . Hierna wordt de antibiotische activiteit bepaald door meting van de diffusie van zinkbacitracine in een agarvoedingsbodem , die geënt is met Micrococcus luteus ( Syn . : M . flavus ) . De diffusie wordt zichtbaar door de vorming van groeiremmingszones van het microorganisme . De diameter van deze remzones wordt geacht recht evenredig te zijn met de logarithme van de antibioticumconcentratie binnen het gebruikte concentratiegebied .  3 . MICROOERGANISME : MICROCOCCUS LUTEUS ATCC 10240  3.1 . Bewaren van de stam  Buizen met schuingestolde voedingsbodem ( 4.1 ) worden geënt met Micrococcus luteus , en na 24 uur bebroeden bij 30 - 37 * C bewaard in de koelkast bij ca . 4 * C . Alle twee weken wordt opnieuw overgeënt .  3.2 . Bereiding van de entsuspensie ( 2 )  Een vers bereide cultuur in een agarbuisje ( 3.1 ) wordt gesuspendeerd in 2 à 3 ml zoutoplossing  ( 4.3 ) . Met deze suspensie wordt het oppervlak beënt van 250 ml in een Roux-fles gestolde voedingsbodem ( 4.1 ) , die daarna 18 - 20 uur bebroed wordt bij 30 - 37 * C . Neem de cultuur op in 25 ml zoutoplossing ( 4.3 ) en homogeniseer . Verdun de suspensie op 1/10 met zoutoplossing ( 4.3 ) . De lichttransmissie van de suspensie moet ongeveer 75 % zijn , wanneer bij 650 nm in een cuvet van 1 cm gemeten wordt in vergelijking met zoutoplossing ( 4.3 ) .  4 . VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA  4.1 . Voedingsbodem voor het voortkweken van de stam ( 3 )  Pepton uit vlees 6,0 g  Trypton 4,0 g  Gistextract 3,0 g  Vleesextract 1,5 g  Glucose 1,0 g  Agar-agar 15,0 g  Water 1 000 ml  pH 6,5 - 6,6 ( na sterilisatie ) .  4.2 . Voedingsbodem voor de metingen ( 3 )  Trypton 10,0 g  Gistextract 3,0 g  Vleesextract 1,5 g  Glucose 1,0 g  Agar-agar 20,0 g  Tween 80 1 ml  Water 1 000 ml  pH 6,5 ( na sterilisatie ) .  4.3 . Zoutoplossing 0,8 % ( g/v ) : los 8 g natriumchloride p.a . op in water , verdun tot 1 000 ml en steriliseer .  4.4 . Mengsel van zuivere methanol/water/zoutzuur p.a . ( d : 1,18 - 1,19 ) : 80/17,5/2,5 ( v/v/v ) .  4.5 . Fosfaatbuffer , pH 6,5  Dikaliumfosfaat K2HPO4 p.a . 22,15 g  Monokaliumfosfaat KH2PO4 p.a . 27,85 g  Water tot 1 000 ml .  4.6 . Zoutzuur p.a . , s.g . : 1,18 - 1,19 .  4.7 . Zoutzuur p.a . 0,1 N .  4.8 . Natriumhydroxyde p.a . 1 N .  4.9 . 0,04 % broomkresolpurperoplossing ( w/v ) : los 0,1 g broomkresolpurper op in 18,5 ml 0,01 N natriumhydroxyde . Vul aan tot 250 ml met water en meng goed .  4.10 . Standaard : zinkbacitracine met bekende activiteit ( in IE ) .  5 . STANDAARDOPLOSSINGEN  Weeg een hoeveelheid zinkbacitracine standaard  ( 4.10 ) af , die overeenkomt met 1 050 IE ( volgens het aangegeven gehalte ) . Voeg 5 ml 0,1 N zoutzuur  ( 4.7 ) toe en laat 15 minuten staan . Voeg 30 ml water toe , breng de pH op 4,5 met fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) ( ca . 4 ml ) , vul aan tot 50 ml met water en meng goed ( 1 ml = 21 IE ) .  Bereid , door verder verdunnen van deze oplossing en door successief verdunnen met fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) de volgende oplossingen :  S8 * 0,42 * IE/ml *  S4 * 0,21 * IE/ml *  S2 * 0,105 * IE/ml *  S1 * 0,0525 * IE/ml . *  6 . BEREIDING VAN HET EXTRACT  6.1 . Extractie  6.1.1 . Concentraten , voormengsels en mineraalmengsels  Weeg een hoeveelheid monster van 2,0 tot 5,0 g af , voeg 30 ml mengsel ( 4.4 ) toe en schud kort . Controleer pH ( moet ongeveer 2 zijn ) . Schud 10 minuten , voeg 30 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe en schud 15 minuten . Verdun met fosfaatbuffer  ( 4.5 ) tot een aangenomen gehalte van 0,42 IE/ml is verkregen ( = U8 ) .  6.1.2 . Eiwitconcentraten  Weeg een hoeveelheid monster van 10,0 g af , voeg 50 ml mengsel ( 4.4 ) toe en schud kort . Controleer of de pH ca . 2 is . Schud 10 minuten , voeg 50 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe en schud 15 minuten . Verdun met fosfaatbuffer ( 4.5 ) tot een aangenomen zinkbacitracinegehalte van 0,42 IE/ml verkregen is ( = U8 ) .  6.1.3 . Andere voeders  Weeg een hoeveelheid monster van 10,0 g af  ( 20,0 g bij een aangenomen gehalte aan zinkbacitracine van 5 mg/kg ) , voeg 25 ml mengsel ( 4.4 ) toe en homogeniseer gedurende ongeveer 10 minuten . Voeg 25 ml fosfaatbuffer pH 6,5 ( 4.5 ) toe , schud 15 minuten en centrifugeer . Neem 20,0 ml van de bovenstaande vloeistof en breng de pH op 6,5 met 1 N natriumhydroxyde ( 4.8 ) met broomkresolpurperoplossing  ( 4.9 ) als indicator . Damp tot ca . 4 ml in , in een rotatieverdamper bij een temperatuur van ten hoogste 35 * C . Verdun het residu met water tot een aangenomen zinkbacitracinegehalte van 0,42 IE/ml bereikt is ( = U8 ) .  6.2 . Verdunningen van het extract  Bereid , uitgaande van U8 , door successieve verdunningen ( 1 + 1 ) met fosfaatbuffer ( 4.5 ) , de oplossingen U4 ( aangenomen gehalte 0,21 IE/ml ) , U2 ( aangenomen gehalte 0,105 IE/ml ) en U1  ( aangenomen gehalte 0,0525 IE/ml ) .  7 . Uitvoering van de bepaling  7.1 . Enten van de voedingsbodem  Beënt bij ca . 50 * C de voedingsbodem ( 4.2 ) met de bacteriesuspensie ( 3.2 ) . Door voorproeven met platen met voedingsbodem ( 4.2 ) dient men de hoeveelheid bacteriesuspensie te bepalen die bij de verschillende concentraties zinkbacitracine zo groot mogelijke remzones geeft , die toch nog scherp zijn .  7.2 . Gereedmaken van de platen  De agardiffusie vindt plaats in platen waarop de vier standaard concentraties ( S8 , S4 , S2 en S1 ) voorkomen en de vier extractconcentraties ( U8 , U4 , U2 en U1 ) . Elke plaat moet beslist alle vier concentraties van standaard en extract bevatten . Daarom moet de afmeting van de platen zo gekozen worden dat men in de agarvoedingsbodem ten minste 8 gaatjes kan ponsen van 10 tot 13 mm diameter , waarvan de middelpunten niet minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn . Als platen kan men vlakke glazen platen gebruiken , waarop aluminium of plastic ringen van 200 mm diameter en 20 mm hoogte gezet worden .  Giet in de platen een hoeveelheid voedingsbodem  ( 4.2 ) , die geënt is als aangegeven in 7.1 , die een laagdikte van ca . 2 mm geeft ( 50 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Laat de voedingsbodem stollen , pons er de gaatjes in en plaats er de exact afgemeten hoeveelheden van standaard en extract in  ( 0,10 tot 0,15 ml per gaatje afhankelijk van de diameter ) .  Breng iedere concentratie ten minste in viervoud aan , zodat iedere bepaling als grondslag voor de berekening 32 remzones heeft .  7.3 . Bebroeding  Bebroed de platen 16 - 18 uur bij ca 30 * C .  8 . METING EN BEREKENING  Meet de diameter van de remzones tot 0,1 mm nauwkeurig . Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op semilogarithmisch papier uit , zodanig dat de logarithme van de concentraties tegen de diameter van de remzones komt te staan . Trek de best passende lijnen voor standaard en extract en ga daarbij , bij voorbeeld , als volgt te werk .  Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde ( SL ) volgens de formule :   ( a ) SL = 7 S1 + 4 S2 + S4 - 2 S8/10  Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde ( SH ) volgens de formule :   ( b ) SH = 7 S8 + 4 S4 + S2 - 2 S1/10  Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste extractwaarde ( UL ) en de hoogste extractwaarde ( UH ) door in bovenstaande formules S1 , S2 , S4 en S8 door U1 , U2 , U4 en U8 te vervangen .  Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in . Door deze twee punten te verbinden krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplossing . Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest passende rechte voor het extract .  Wanneer er geen enkele storing , is , moeten de rechten evenwijdig zijn . In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd wanneer ( SH - SL ) en  ( UH - UL ) niet meer van elkaar verschillen dan 10 % van hun gemiddelde .  Als de rechten niet evenwijdig zijn , kan men hetzij U1 en S1 , hetzij U8 en S8 uitsluiten . De waarden SL , SH , UL en UH waarmee men dan de meest passende rechten kan trekken worden dan berekendvolgens de volgende formules :   ( a' ) SL = 5 S1 + 2 S2 - S4/6 of 5 S2 + 2 S4 - S8/6   ( b' ) SH = 5 S4 + 2 S2 - S1/6 of 5 S8 + 2 S4 - S2/6  en analoge formules voor UL en UH . De met deze alternatieve formules getrokken rechten moeten ook op evenwijdigheid onderzocht worden , zoals boven aangegeven . Wanneer het resultaat uit drie niveaus berekend is moet dit op het analysecertificaat vermeld worden .  Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden , wordt de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekend volgens een van de volgende formules :  Voor 4 niveaus   ( c ) log A = ( U1 + U2 + U4 + U8 - S1 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,602/U4 + U8 + S4 + S8 - U1 - U2 - S1 - S2  Voor 3 niveaus   ( d ) log A ( U1 + U2 + U4 - S1 - S2 - S4 ) maal 0,401/U4 + S4 - U1 - S1  of   ( d ) log A ( U2 + U4 + U8 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,401/U8 + S8 - U2 - S2  Werkelijke activiteit = aangenomen activiteit maal relatieve activiteit .  Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden , moet men de bepaling herhalen . Wanneer het dan nog steeds niet lukt evenwijdige rechten te verkrijgen , moet men de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekenen met formule ( c ) . Het resultaat moet dan echter beschouwd worden als een benadering en dat moet op het analysecertificaat vermeld worden .  9 . HERHAALBAARHEID  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen op hetzelfde monster uitgevoerd door dezelfde analyst zou niet groter mogen zijn dan :  20 % van de hoogste waarde voor zinkbacitracinegehaltes van 5 tot 25 mg/kg ,  5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes boven 25 mg/kg en tot 50 mg/kg ,  10 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 50 mg/kg .  2 . BEPALING VAN FLAVOFOSFOLIPOL - DOOR MIDDEL VAN AGARDIFFUSIE  1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED  Met deze methode kan flavofosfolipol in diervoeders , concentraten en voormengsels worden bepaald . De ondergrens van de bepaling ligt bij 1 mg/kg  ( 1 ppm ) .  2 . PRINCIPE  Het monster wordt geëxtraheerd door koken met verdunde methanol onder een terugvloeikoeler . Na centrifugeren wordt het extract zo nodig gezuiverd met een ionenwisselaar en verdund . Hierna wordt de antibiotische activiteit bepaald door meting van de diffusie van flavofosfolipol in een agarvoedingsbodem , die geënt is met Staphyloccocus aureus . De diffussie wordt zichtbaar door de vorming van groeiremmingszones van het microorganisme . De diameter van deze remzones wordt geacht evenredig te zijn met de logarithme van de antibioticumconcentratie binnen het gebruikte concentratiegebied .  3 . MICROOERGANISME : STAPHYLOCOCCUS AUREUS ATCC 6538 P  3.1 . Bewaren van de stam  Buizen met schuingestolde voedingsbodem ( 4.1 ) worden geënt met Staphylococcus aureus , en na 24 uur bebroeden bij 37 * C bewaard in de koelkast bij ca . 4 * C . Elke maand wordt opnieuw overgeënt .  3.2 . Bereiding van de entsuspensie ( 4 )  Wekelijks worden twee buizen met schuingestolde voedingsbodem uit de stamcultuur ( 3.1 ) geënt en na 24 uur bebroeden bij 37 * C in de koelkast bij ca . 4 * C bewaard .  24 uur voor de bepaling worden met deze cultuur 2 tot 4 schuine buizen met voedingsbodem ( 4.1 ) geënt en 16 - 18 uur bij 37 * C bebroed . Daarna wordt de cultuur opgenomen in zoutoplossing ( 4.3 )  en daarmee verdund tot de lichttransmissie bij 578 nm en 1 cm laagdikte ca . 40 % is .  4 . VOEDINGSBODEMS EN REAGENTIA  4.1 . Voedingsbodems voor het voortkweken van de stam ( 5 )  Pepton uit vlees 6,0 g  Trypton 4,0 g  Gistextract 3,0 g  Vleesextract 1,5 g  Glucose 1,0 g  Agar-agar 15,0 g  Water 1 000 ml  pH 6,5 ( na sterilisatie ) .  4.2 . Voedingsbodem voor de metingen  4.2.1 . Onderste laag ( 6 )  Pepton uit vlees 6,0 g  Gistextract 3,0 g  Vleesextract 1,5 g  Agar-agar 10,0 g  Water 1 000 ml  pH 6,5 ( na sterilisatie ) .  4.2.2 . Te beënten laag  Voedingsbodem ( 4.1 ) met de toevoeging van 2,0 g siliconen-antischuimemulsie ( 7 ) .  4.3 . Zoutoplossing 0,4 % ( g/v ) : los 4 g natriumchloride p.a . op in water , verdun tot 1 000 ml en steriliseer .  4.4 . Methanol , zuiver .  4.5 . Methanol 50 % ( v/v ) : meng 500 ml methanol ( 4.4 ) met 500 ml water .  4.6 . Methanol 80 % ( v/v ) : meng 800 ml methanol  ( 4.4 ) met 200 ml water .  4.7 . Tris(hydroxymethyl ) aminomethaan p.a .  4.8 . Kaliumchlorideoplossing in methanol , 1,5 % : los 1,5 g kaliumchloride p.a . op in 20 ml water , en breng op 100 ml met methanol ( 4.4 ) .  4.9 . Kationenwisselaar : Dowex 50 WX8 , 20 - 50 mesh , Na-vorm ( Serva catalogus nr . 41600 ) of gelijkwaardig .  4.10 . Anionenwisselaar : Dowex 1X2 , 50 - 100 mesh , Cl-vorm ( Serva catalogus nr . 41010 ) of gelijkwaardig . Voor het gebruik het produkt 12 tot 14 uur in 80 % methanol ( 4.6 ) bewaren .  4.11 . Glaswol .  4.12 . pH-indicatorpapier ( pH 6,6 - 8,1 ) .  4.13 . Ascorbinezuur .  4.14 . Standaard : flavofosfolipol met bekende activiteit .  5 . APPARATUUR  5.1 . Glazen chromatografiekolom , binnendiameter 9 mm , lengte 150 - 200 mm , met een kraan aan de onderzijde en boven een slijpstuk ( voor het opzetten van een druppeltrechter 5.2 . ) .  5.2 . Druppeltrechter 250 ml , met kraan en slijpstuk .  5.3 . Erlenmeyer 250 ml met slijpstuk .  5.4 . Terugvloeikoeler met slijpstuk ( passend op 5.3 ) .  6 . STANDAARDOPLOSSINGEN  Los een nauwkeurig afgewogen hoeveelheid standaard  ( 4.14 ) op in 50 % methanol ( 4.5 ) , en verdun tot een voorraadoplossing van 100 mg flavofosfolipol per ml . Deze kan in gesloten kolven 2 maanden bij 4 * C bewaard worden .  Met deze voorraadoplossing worden door successieve verdunning met 50 % methanol ( 4.5 ) de volgende oplossingen bereid :  S8 * 0,2 * mg/ml *  S4 * 0,1 * mg/ml *  S2 * 0,05 * mg/ml *  S1 * 0,025 * mg/ml . *  7 . BEREIDING VAN HET EXTRACT  7.1 . Extractie  7.1.1 . Concentraten , voormengsels en mineraalmengsels  Aan een afgewogen hoeveelheid van 2,0 tot 5,0 g van het monster wordt ongeveer 150 mg ascorbinezuur  ( 4.13 ) toegevoegd , en daarna in een erlenmeyer  ( 5.3 ) met 150 ml 50 % methanol ( 4.5 ) gemengd ) . De pH wordt met ca . 400 mg tris(hydroxymethyl ) aminomethaan op 8,1 - 8,2 gebracht , wat met indicatorpapier ( 4.12 ) gecontroleerd wordt . Na 15 minuten wordt de pH met Tris ( 4.7 ) opnieuw op 8,1-8,2 gebracht en daarna wordt 10 minuten onder voortdurend roeren gekookt onder de terugvloeikoeler . Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract afgegoten .  7.1.2 . Overige voeders  Weeg een hoeveelheid monster af van 5,0 tot 30,0 g , zodanig dat deze ten minste 30 mg flavofosfolipol bevat . Meng deze hoeveelheid in een erlenmeyer  ( 5.3 ) met 150 ml 50 % methanol ( 4.5 ) en breng de pH op 8,1 - 8,2 met ca . 400 mg Tris ( 4.7 ) . Controleer de pH met indicatorpapier ( 4.12 ) . Breng na 15 minuten de pH opnieuw met Tris ( 4.7 ) op 8,1 - 8,2 en kook 10 minuten onder de terugvloeikoeler ( 5.4 ) onder voortdurend roeren . Na afkoelen wordt gecentrifugeerd en het extract afgegoten .  7.2 . Zuivering ( bij concentraten , voormengsels en mineralenmengsels niet nodig )  Aan 110 ml van het extract wordt 11 g kationenwisselaar  ( 4.9 ) toegevoegd waarna 1 minuut onder voortdurend roeren onder de terugvloeikoeler gekookt wordt . Na afscheiden van de kationenwisselaar door centrifugeren of filteren wordt aan 100 ml extract 150 ml methanol ( 4.4 ) toegevoegd en dit mengsel daarna 12 - 15 uur bij 4 * C bewaard . Het daarbij uitgevlokte materiaal wordt door filteren onder koeling verwijderd .  Een glaswolprop ( 4.11 ) wordt in het ondereind van een kolom ( 5.1 ) aangebracht waarna 5 ml anionenwisselaar ( 4.10 ) in de kolom wordt gegoten en met 100 ml 80 % methanol ( 4.6 ) gewassen . Met behulp van de druppeltrechter ( 5.2 ) wordt ten minste 100 ml filtraat , waarin ten minste 16 mg flavofosfolipol aanwezig moet zijn , op de kolom gebracht ( 200 ml bij 30 g voedermonster met 1 mg per kg ) . Indien nodig , wordt het filtraat van tevoren met 80 % methanol ( 4.6 ) verdund tot een verwacht gehalte van 16 mg per 100 ml . De doorloopsnelheid wordt geregeld op ca . 2 ml per minuut , en de doorgelopen vloeistof weggegooid . De kolom wordt dan met 50 ml 80 % methanol ( 4.6 ) gewassen en doorgelopen vloeistof weggegooid .  Het flavofosfolipol wordt geëlueerd met KCL-methanol  ( 4.8 ) met een doorloopsnelheid van ca . 2 ml/minuut . 50 ml van dit eluaat wordt in een maatcylinder opgevangen en met 30 ml water gemengd . Deze oplossing moet naar verwachting 0,2 mg/ml ( = U8 ) bevatten .  7.3 . Verdunningen van het extract  Indien nodig ( d.w.z . wanneer geen zuivering plaatsgehad heeft ) wordt het in 7.1.1 verkregen extract met 50 % methanol ( 4.5 ) verdund tot een verwacht flavofosfolipolgehalte van 0,2 mg/ml ( = U8 ) .  Van de oplossing U8 worden de oplossingen U4  ( verwacht gehalte 0,1 mg/ml ) , U2 ( verwacht gehalte 0,05 mg/ml ) en U1 ( verwacht gehalte 0,025 mg/ml ) door successieve verdunning ( 1 + 1 ) met 50 % methanol ( 4.5 ) bereid .  8 . UITVOERING VAN DE BEPALING  8.1 . Enten van de voedingsbodem  De te beënten voedinsbodem ( 4.2.2 ) wordt bij ca . 50 * C met de entsuspensie ( 3.2 ) geënt . Door voorproeven met voedingsbodem  ( 4.2.2 ) dient men de hoeveelheid entsuspensie te bepalen die bij de verschillende concentraties flavofosfolipol zo groot mogelijke remzones geeft , die toch nog scherp zijn ( ongeveer 30 ml per liter ) .  8.2 . Gereedmaken van de platen  De agardiffussie vindt plaats in platen waarop de vier standaardconcentraties ( S8 , S4 , S2 en S1 ) voorkomen en de vier extractconcentraties ( U8 , U4 , U2 en U1 ) . Elke plaat moet beslist alle vier concentraties van standaard en extract bevatten . Daarom moet de afmeting van de platen zo gekozen worden dat men in de agarvoedingsbodem tenminste 8 gaatjes kan ponsen van 10 tot 13 mm diameter , waarvan de middelpunten niet minder dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn . Als platen kan men vlakke glazen platen gebruiken , waarop aluminium of plastic ringen van 200 mm diameter en 20 mm hoogte gezet worden .  In de platen wordt een hoeveelheid onderlaagvoedingsbodem  ( 4.2.1 ) gegoten die een laagdikte van 1,5 mm geeft  ( 45 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Nadat deze laag vast geworden is wordt een hoeveelheid voedingsbodem ( 4.2.2 ) , beënt als onder 8.1 beschreven , over de vastgeworden laag heen gegoten , voldoende om een laag van 1 mm dikte te krijgen  ( 30 ml voor een plaat van 200 mm diameter ) . Nadat ook deze laag vast geworden is worden de gaatjes geponst en exact afgemeten hoeveelheden van standaard - en extractverdunningen ingepipetteerd  ( 0,10 tot 0,15 ml per gaatje , afhankelijk van de diameter van de gaatjes ) .  Iedere concentratie moet ten minste in viervoud opgebracht worden , zodat iedere bepaling 32 remzones als grondslag voor de berekening heeft .  8.3 . Bebroeding  Bebroed de platen 16 tot 18 uur bij 28 - 30 * C .  9 . METING EN BEREKENING  Meet de diameter van de remzones tot 0,1 mm nauwkeurig . Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op semilogarithmisch papier uit , zodanig dat de logarithme van de concentraties tegen de diameter van de remzones komt te staan . Trek de best passende lijnen voor standaard en extracten , ga daarbij bij voorbeeld als volgt te werk .  Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde ( SL ) volgens de formule :   ( a ) SL = 7 S1 + 4 S2 + S4 - 2 S8/10  Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde ( SH ) volgens de formule :   ( b ) SH = 7 S8 + 4 S4 + S2 - 2 S1/10  Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste extractwaarde ( UL ) en de hoogste extractwaarde ( UH ) door in bovenstaande formules S1 , S2 , S4 en S8 door U1 , U2 , U4 en U8 te vervangen .  Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in . Door deze twee punten te verbinden krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplossing . Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest passende rechte voor het extract .  Wanner er geen enkele storing is , moeten de rechten evenwijdig zijn . In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd wanneer ( SH - SL ) en ( UH - UL ) niet meer van elkaar verschillen dan 10 % van hun gemiddelde .  Als de rechten niet evenwijdig zijn , kan men hetzij U1 en S1 , hetzij U8 en S8 uitsluiten . De waarden SL , SH , UL en UH waarmee men dan de meest passende rechten kan trekken worden dan berekend volgens de volgende formules :   ( a' ) SL = 5 S1 + 2 S2 - S4/6 of 5 S2 + 2 S4 - S8/6   ( b' ) SH = 5 S4 + 2 S2 - S1/6 of 5 S8 + 2 S4 - S2/6  en analoge formules voor UL en UH . De met deze alternatieve formules getrokken rechten moeten ook op evenwijdigheid onderzocht worden , zoals boven aangegeven . Wanneer het resultaat uit drie niveaus berekend is moet dit op het analysecertificaat vermeld worden .  Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden , wordt de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekend volgens een van de volgende formules :  Voor 4 niveaus   ( c ) log A = ( U1 + U2 + U4 + U8 - S1 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,602/U4 + U8 + S4 + S8 - U1 - U2 - S1 - S2  Voor 3 niveaus   ( d ) log A = ( U1 + U2 + U4 - S1 - S2 - S4 ) maal 0,401/U4 + S4 - U1 - S1  of   ( d ) log A = ( U2 + U4 + U8 - S2 - S4 - S8 ) maal 0,401/U8 + S8 - U2 - S2  Werkelijke activiteit = aangenomen activiteit maal relatieve activiteit .  Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden , moet men de bepaling herhalen . Wanneer het dan nog steeds niet lukt evenwijdige rechten te verkrijgen , moet men de logarithme van de relatieve activiteit ( log A ) berekenen met formule ( c ) . Het resultaat moet dan echter beschouwd worden als een benadering en dat moet op het analysecertificaat vermeld worden .  10 . HERHAALBAARHEID  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen op hetzelfde monster uitgevoerd door dezelfde analyst mag niet groter zijn dan :  0,5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes aan flavofosfolipol van 1 tot 2 mg/kg ,  25 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 2 en tot 10 mg/kg ,  20 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 10 mg/kg en tot 25 mg/kg ,  5 mg/kg , in absolute waarde , voor gehaltes boven 25 mg/kg en tot 50 mg/kg ,  10 % van de hoogste waarde voor gehaltes boven 50 mg/kg .  3 . BEPALING VAN DE SPOREELEMENTEN IJZER , KOPER , MANGAAN EN ZINK  1 . DOEL EN TOEPASSINGSGEBIED  Met deze methode kunnen de sporeëlementen ijzer , koper , mangaan en zink in veevoeder worden bepaald . De ondergrenzen van de bepalingen zijn :  ijzer ( Fe ) * 20 mg/kg *  koper ( Cu ) * 10 mg/kg *  mangaan ( Mn ) * 20 mg/kg *  zink ( Zn ) * 20 mg/kg . *  2 . PRINCIPE  Het monster wordt , na destructie van eventueel aanwezig organisch materiaal , in zoutzuur opgelost . De elementen ijzer , koper , mangaan en zink worden na gepaste verdunning bepaald door middel van atoomabsorptiespectometrie .  3 . REAGENTIA  Inleiding  Voor de bereiding van reagentia en analyse-oplossingen dient water te worden genomen waarin de te bepalen kationen niet voorkomen ; dit kan worden bereid door het water tweemaal te destilleren in een destilleerapparaat van boorsilicaatglas of kwarts , dan wel door het tweemaal te zuiveren met behulp van ionenwisselaars .  De zuiveringsgraad van reagentia dient ten minste p.a . te zijn . De afwezigheid van het te bepalen element moet worden gecontroleerd door een blanco bepaling . Zo nodig moeten de reagentia nog verder worden gezuiverd .  In plaats van de hieronder beschreven standaardoplossingen kunnen in de handel verkrijgbare standaardoplossingen worden gebruikt , waarvan de zuiverheid is gegarandeerd , en voor gebruik gecontroleerd .  3.1 . Zoutzuur p.a . , d : 1,19 .  3.2 . Zoutzuur p.a . , 6 N .  3.3 . Zoutzuur p.a . , 0,5 N .  3.4 . Fluorwaterstofzuur , 38 - 40 % ( v/v ) , met een ijzergehalte van minder dan 1 mg/l en een indamprest ( uitgedrukt als sulfaat ) van minder dan 10 mg/l .  3.5 . Zwavelzuur p.a . , d : 1,84 .  3.6 . Waterstofperoxyde p.a . , ongeveer 100 vol , zuurstof ( 30 gew . % ) .3.7 . Standaardijzeroplossing ( 1 000 mg Fe/ml ) , als volgt bereid : los 1 g ijzerdraad p.a . op in 200 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) , voeg 16 ml waterstofperoxyde  ( 3.6 ) toe en vul aan met water tot 1 l .  3.7.1 . Verdunde standaardijzeroplossing van ijzer  ( 100 mg Fe/ml ) , bereid door de standaardoplossing  ( 3.7 ) 1 + 9 met water te verdunnen .  3.8 . Standaardkoperoplossing ( 1 000 mg Cu/ml ) , als volgt bereid : los 1 g koperpoeder p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) , voeg 5 ml waterstofperoxyde  ( 3.6 ) toe en vul aan met water tot 1 l .  3.8.1 . Verdunde standaardkoperoplossing  ( 10 mg Cu/ml ) , bereid door de standaardoplossing  ( 3.8 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .  3.9 . Standaardmangaanoplossing ( 1 000 mg Mn/ml ) , als volgt bereid : los 1 g mangaanpoeder p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en vul aan met water tot 1 l .  3.9.1 . Verdunde standaardmangaanoplossing  ( 10 mg Mn/ml ) , bereid door de standaardoplossing  ( 3.9 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .  3.10 . Standaardzinkoplossing ( 1 000 mg Zn/ml ) , als volgt bereid : los 1 g zinkband of bladzink p.a . op in 25 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en vul aan met water tot 1 l .  3.10.1 . Verdunde standaardzinkoplossing  ( 10 mg Zn/ml ) , bereid door de standaardoplossing  ( 3.10 ) 1 + 9 met water te verdunnen en de aldus bereide oplossing wederom 1 + 9 met water te verdunnen .  3.11 . Lathaancloride-oplossing , bereid als volgt : los 12 g lathaanoxyde op in 150 ml water , voeg 100 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) toe en vul aan met water tot 1 l .  4 . APPARATUUR  4.1 . Moffeloven met temperatuurregelaar en pyrometer .  4.2 . Glaswerk van resistent boorsilicaat . Aanbevolen wordt materiaal te gebruiken dat uitsluitend voor de bepaling van sporeëlementen wordt aangewend .  4.3 . Platinaschaal of eventueel een kwartsschaal .  4.4 . Atoomabsorptiespectrofotometer die qua gevoeligheid en nauwkeurigheid in het betreffende meetgebied voldoet aan de eisen die in verband met de methode worden gesteld .  5 . UITVOERING  5.1 . Monsters met organisch materiaal  5.1.1 . Verassen en bereiden van de oplossing voor de analyse ( 8 )   ( i ) Breng een tot op 0,2 mg nauwkeurig afgewogen hoeveelheid monster van 5 tot 10 g in een schaal van kwarts of platina ( 4.3 ) ( zie opm . b ) , droog in de droogstof bij 105 * C en plaats de schaal in de koude moffeloven ( 4.1 ) Sluit de oven  ( zie opm . c ) en breng de temperatuur in ongeveer 90 minuten geleidelijk op 450 - 475 * C . Handhaaf deze temperatuur gedurende 4 - 16 uur ( bij voorbeeld gedurende de nacht ten einde kooldeeltjes te verwijderen ; open vervolgens de moffeloven en laat afkoelen  ( zie opm . d ) .  Bevochtig de inhoud van de schaal met water en breng deze over in een bekerglas van 250 ml . Spoel de schaal uit met in totaal ongeveer 5 ml zoutzuur  ( 3.1 ) en voeg dit langzaam en voorzichtig toe aan de inhoud van het bekerglas ( de reactie kan hevig zijn doordat er CO2 ontstaat ) . Voeg onder roeren druppelgewijs meer zoutzuur ( 3.1 ) toe tot het bruisen ophoudt . Damp in tot droog onder nu en dan roeren met een glazen staaf .  Voeg vervolgens bij het residu 15 ml zoutzuur 6 N  ( 3.2 ) toe en daarna ongeveer 120 ml water . Roer met de glazen staaf , die in het bekerglas blijft en dek het bekerglas af met een horlogeglas . Breng de inhoud zachtjes aan de kook en houd aan de kook tot er geen as meer zichtbaar in de oplossing gaat . Filtreer over asvrij filtreerpapier en vang het filtraat op in een maatkolf van 250 ml . Was het bekerglas en het filtreerpapier uit met 5 ml heet zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en tweemaal met kokend water . Koel af en vul aan met water tot de maatstreep ( de zoutzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N ) .   ( ii ) Indien het residu op het filtreerpapier zwart is ( koolstof ) breng het dan opnieuw in de moffeloven en veras weer bij 450 - 475 * C . Deze verassing , die slechts enkele uren duurt ( ongeveer 3 - 5 uur ) , is beëindigd zodra de as wit of bijna wit lijkt . Los het residu op met ongeveer 2 ml zoutzuur ( 3.1 ) , damp in tot droog en voeg 5 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) toe . Verwarm de oplossing en filtreer deze in de maatkolf ; koel af en vul aan met water tot de maatstreep . De zoutzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N ) .  Opmerkingen :  a ) Bij de bepaling van sporeëlementen dient men bedacht te zijn op het gevaar van contaminatie , vooral door zink , koper en ijzer . Daarom mogen deze metalen niet voorkomen in het materiaal dat voor de bereiding van de monsters wordt gebruikt .  Ter beperking van het algemene besmettingsrisico dient te worden gewerkt in een stofvrije atmosfeer met uiterst schone apparatuur en zorgvuldig gewassen glaswerk . Vooral de zinkbepaling is gevoelig voor verschillende soorten besmetting , b.v . door glaswerk , reagentia , stof , enz .  b ) Het gewicht van het te verassen monster wordt berekend op grond van het te verwachten gehalte aan sporeëlementen in het veevoer , rekening houdende met de gevoeligheid van de te gebruiken spectrofotometer . Bij sommige voedermiddelen met een zeer laag gehalte aan sporeëlementen kan het wellicht noodzakelijk zijn te beginnen met 10 - 20 g analysemateriaal en de uiteindelijke oplossing aan te vullen tot slechts 100 ml .  c ) Het verassen dient te geschieden in een gesloten moffeloven zonder lucht - of zuurstofvoer .  d ) De op de pyrometer afgelezen temperatuur mag niet meer bedragen dan 475 * C .  5.1.2 . Spectrofotometrische bepaling  5.1.2.1 . Bereid voor ieder te bepalen element op basis van de verdunde standaardoplossingen 3.7.1 , 3.8.1 , 3.9.1 en 3.10.1 een reeks ijkoplossingen , elk met een zoutzuurconcentratie van ongeveer 0,5 N en ( bij ijzer , mangaan en zink ) een gehalte aan lanthaanchloride dat overeenkomt met 0,1 % La ( g/v ) . De gekozen gehaltes aan sporeëlementen dienen binnen het gevoeligheidsbereik van de te gebruiken spectrofotometer te liggen . In onderstaande tabellen zijn bij wijze van voorbeeld de samenstellingen opgegeven van typische reeksen ijkoplossingen ; naar gelang van het type en de gevoeligheid van de gebruikte spectrofotometer , kan het echter noodzakelijk zijn andere concentraties te kiezen .  IJzer  mg Fe/ml * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 3 * 4 * 5 *  ml verdunde standaardoplossing ( 3.7.1 ) * * * * * * * *   ( 1 ml = 100 mg Fe ) * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 3 * 4 * 5 *   + ml HCl 6 N ( 3.2 . ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *   + 10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml  Koper  mg Cu/ml * 0 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 * 0,1 *  ml verdunde standaardoplossing ( 3.8.1 ) * * * * * * * *   ( 1 ml = 10 mg Cu ) * 0 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 * 10 *   + ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 * 8 *  met water aanvullen tot 100 ml  Mangaan  mg Mn/ml * 0 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 * 1,0 *  ml verdunde standaardoplossing ( 3.9.1 ) * * * * * * * *   ( 1 ml = 10 mg Mn ) * 0 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 * 10 *   + ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *  10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml  Zink  mg Zn/ml * 0 * 0,05 * 0,1 * 0,2 * 0,4 * 0,6 * 0,8 *  ml verdunde standaardoplossing ( 3.10.1 ) * * * * * * * *   ( 1 ml = 10 mg Zn ) * 0 * 0,5 * 1 * 2 * 4 * 6 * 8 *   + ml HCl 6 N ( 3.2 ) * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 * 7 *  10 ml lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) en met water aanvullen tot 100 ml  5.1.2.2 . Bereiding van de oplossingen voor de analyse  Voor de bepaling van koper kan de volgens 5.1.1 bereide oplossing in de regel rechtstreeks worden gebruikt . Indien het noodzakelijk is om het gehalte binnen de reeks van de ijkoplossingen te brengen , kan een aliquot deel van die oplossing worden gepipetteerd in een maatkolf van 100 ml welke daarna wordt aangevuld met zoutzuur 0,5 N ( 3.3 ) tot de maatstreep .  Voor de bepaling van ijzer , mangaan en zink dient een aliquot deel van de volgens 5.1.1 bereide oplossing te worden gepipetteerd in een maatkolf van 100 ml ; voeg 10 ml lanthaan choride-oplossing ( 3.11 ) toe en vul aan tot de maatstreep met zoutzuur 0,5 N ( 3.3 )  ( zie ook opmerking onder 8 ) .  5.1.2.3 . Blanco-proef  Bij de blanco-proef dient de volledige werkwijze te worden toegepast , echter zonder monstermateriaal .  De ijkoplossing " 0 " mag niet als blanco-proef worden gebruikt .  5.1.2.4 . Meting van de atoomabsorptie  Meet de atoomabsorptie van de ijkoplossingen en van de te analyseren oplossing met behulp van een oxyderende luchtacetyleen-vlam bij de volgende golflengten :  Fe * 248,3 nm *  Cu * 324,8 nm *  Mn * 279,5 nm *  Zn * 213,8 nm . *  Voer iedere meting viermaal uit .  5.2 . Mineraalvoeders  Indien het monster geen organisch materiaal bevat , is verassing vooraf overbodig . Handel dan als omschreven in 5.1.1 ( i ) , te beginnen met de tweede alinea . Indampen met fluorwaterstofzuur kan worden weggelaten .  6 . BEREKENING VAN DE RESULTATEN  Bereken het gehalte aan sporeëlementen in de te analyseren oplossing met behulp van een ijkgrafiek . Druk de resultaten uit in mg sporeëlement per kg monster ( ppm ) .  7 . HERHAALBAARHEID  Het verschil tussen de resultaten van twee parallel bepalingen in hetzelfde monster door dezelfde analyst , mag niet meer bedragen dan :   - 5 mg/kg absoluut , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van maximaal 50 mg/kg ;   - 10 % van het hoogste resultaat , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van 50 tot en met 100 mg/kg ;   - 10 mg/kg absoluut , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van 100 tot en met 200 mg/kg ;   - 5 % van het hoogste resultaat , voor gehaltes aan het betrokken sporeëlement van meer dan 200 mg/kg .  8 . OPMERKING  De aanwezigheid van grote hoeveelheden fosfaten kan tot storingen leiden bij de bepaling van ijzer , mangaan en zink . Deze storing kan worden voorkomen door toevoeging van lanthaanchloride-oplossing  ( 3.11 ) . Indien in het monster de gewichtsverhouding Ca + Mg/P groter is dan 2 , kan de toevoeging van lanthaanchloride-oplossing ( 3.11 ) aan de analyseoplossing en de ijkoplossingen vervallen .  ( 1 ) 1 mg zinkbacitracine ( diervoederkwaliteit ) wordt gedefinieerd als een hoeveelheid die 42 internationale eenheden bevat ( IE ) .  ( 2 ) Andere methoden kunnen gebruikt worden voor zover is bewezen dat zij overeenkomstige bacteriesuspensies geven .  ( 3 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft , kan gebruikt worden .  ( 4 ) Andere methoden kunnen gebruikt worden voorzover is bewezen dat zij overeenkomstige bacteriesuspensies geven .  ( 5 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft , kan gebruikt worden , bv . Oxoid Antibiotic Medium 1  ( CM 327 ) met toevoeging van Oxoid agar nr . 3 ( L 13 ) .  ( 6 ) Elke handelsvoedingsbodem van vergelijkbare samenstelling , die dezelfde resultaten geeft kan gebruikt worden , bv . Oxoid Antibiotic Medium 2  ( CM 335 ) met toevoeging van Oxoid agar nr . 3 ( L 13 ) .  ( 7 ) Bv . SE 2 van Wacker Chemie GmbH , Muenchen .  ( 8 ) Groenvoer ( vers of gedroogd ) bevat soms grote hoeveelheden organisch kiezelzuur dat moet worden verwijderd omdat deze sporeelementen kan vasthouden . Bij monsters van dergelijke voedermiddelen dient derhalve de volgende gewijzigde procedure te worden toegepast .  Ga te werk als in 5.1.1 ( i ) tot en met de filtratie . Was het filtreerpapier met het onoplosbare residu tweemaal uit met kokend water en breng het in een platinaschaal ( 4.3 ) . Veras in de moffeloven ( 4.1 ) bij een temperatuur van ten hoogste 550 * C tot alle koolstofhoudend materiaal is verdwenen . Voeg na afkoelen enige druppels water toe en dan 10 tot 15 ml fluorwaterstofzuur ( 3.4 ) . Damp in tot droog bij ongeveer 150 * C . Indien het residu nog steeds enig kiezelzuur bevat , los het dan opnieuw op in enkele ml fluorwaterstofzuur ( 3.4 ) en damp in tot droog . Voeg 5 druppels zwavelzuur ( 3.5 ) toe en verwarm tot er geen witte damp meer ontstaat . Voer vervolgens 5 ml zoutzuur 6 N ( 3.2 ) en ongeveer 30 ml water toe , verwarm en filtreer de oplossing in een maatkolf van 250 ml ; koel af en vul aan met water tot de maatstreep . De zoetzuurconcentratie is dan ongeveer 0,5 N . Handel dan verder als beschreven in 5.1.3 .


title: Richtlijn 2011/71/EU van de Commissie van 26 juli 2011 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde creosoot als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen  Voor de EER relevante tekst

text:
               27.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 195/46

         RICHTLIJN 2011/71/EU VAN DE COMMISSIE
   van 26 juli 2011
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde creosoot als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden (2) bedoelde tienjarige werkprogramma is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Creosoot is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is creosoot overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 8 (houtconserveringsmiddelen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij die richtlijn.

               (3)

               Zweden is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 31 oktober 2007 bij de Commissie ingediend. Uit het verslag blijkt dat de beoordeling alleen betrekking heeft op creosoot van klasse B en klasse C als gespecificeerd in Europese norm EN 13991:2003.

               (4)

               Op 30 april 2008 is een raadpleging van de betrokken partijen van start gegaan. Het resultaat van de raadpleging is openbaar gemaakt en is besproken op de 30e vergadering van vertegenwoordigers van de instanties van de lidstaten die bevoegd zijn voor de tenuitvoerlegging van Richtlijn 98/8/EG betreffende het op de markt brengen van biociden.

               (5)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing binnen het Permanent Comité voor biociden op 17 december 2010 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (6)

               Uit het beoordelingsverslag blijkt dat van houtconserveringsmiddelen die creosoot bevatten, kan worden verwacht dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen, wanneer ze in enkele van de beoordeelde scenario's voor de behandeling van hout worden gebruikt. Bovendien waren er sterke aanwijzingen in bovengenoemde raadpleging van de betrokken partijen dat er aanzienlijke sociaaleconomische voordelen verbonden zijn aan het gebruik van creosoot in bepaalde toepassingen. De levenscyclusanalyses die in het kader van de raadpleging zijn verstrekt en gepubliceerd doen vermoeden dat er in bepaalde gevallen geen passende alternatieven voor creosoot bestaan die minder schadelijk voor het milieu zijn. Bijgevolg moet creosoot in bijlage I worden opgenomen.

               (7)

               Voor bepaalde in het beoordelingsverslag gepresenteerde scenario's voor de houtbehandeling zijn in de risicobeoordeling echter onaanvaardbare risico's voor het milieu gesignaleerd.

               (8)

               Bovendien wordt creosoot beschouwd als een kankerverwekkende stof zonder drempelwaarde en is zij ingedeeld als kankerverwekkende stof van categorie 1B overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (3).

               (9)

               Creosoot is een mengsel van honderden verbindingen en bevat hoofdzakelijk polycyclische aromatische koolwaterstoffen („PAK's”). Een aantal daarvan is door het Comité risicobeoordeling van het Europees Agentschap voor chemische stoffen als persistent, bioaccumulerend en toxisch („PBT”; antraceen (4)) of zeer persistent en zeer bioaccumulerend („vPvB”; fluorantheen, fenantreen en pyreen (5)) ingedeeld overeenkomstig de criteria vastgesteld in bijlage XIII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG, en 2000/21/EG van de Commissie (6).

               (10)

               PAK's worden in bijlage III bij het protocol bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand met betrekking tot persistente organische verontreinigende stoffen („POP's”) en in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 850/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende persistente organische verontreinigende stoffen en tot wijziging van Richtlijn 79/117/EEG (7) ingedeeld als stoffen waarvoor bepalingen inzake beperking van de vrijkoming gelden.

               (11)

               Een bij Besluit 2009/4 van het uitvoerend orgaan van het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand goedgekeurde leidraad geeft een overzicht van de beste beschikbare technieken voor de beperking van de emissie van POP's door belangrijke stationaire bronnen Afdeling V, deel E, van die leidraad is specifiek van toepassing op PAK-emissies door houtverduurzaming met PAK-houdende koolteerproducten, zoals creosoot. De technieken hebben betrekking op het impregneren, de opslag, de bewerking en het gebruik van het hout en omvatten ook alternatieven die de afhankelijkheid van PAK-houdende producten tot een minimum beperken. Bovendien worden beste beschikbare technieken aanbevolen voor de verbranding van behandeld hout.

               (12)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EG) nr. 850/2004, in samenhang met bijlage III bij die verordening, moeten de lidstaten actieplannen goedkeuren met maatregelen om het gebruik van vervangende of gewijzigde materialen, producten en processen te bevorderen en, wanneer zulks dienstig wordt geacht, verplicht te stellen, teneinde de vorming en de vrijkoming van PAK's te voorkomen. Overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Verordening (EG) nr. 850/2004, nemen de lidstaten en de Commissie, binnen de beoordelings- en vergunningsregelingen voor bestaande en nieuwe chemische stoffen en bestrijdingsmiddelen krachtens de van toepassing zijnde wetgeving van de Unie, passende maatregelen om controle uit te oefenen op bestaande chemische stoffen en bestrijdingsmiddelen die kenmerken vertonen van POP's.

               (13)

               Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (8) merkt PAK's aan als prioritaire gevaarlijke stoffen en stelt dat de verontreiniging van oppervlaktewateren door lozing, emissie of verlies van dergelijke stoffen moet worden stopgezet of geleidelijk worden beëindigd.

               (14)

               Bijgevolg moet de opneming van creosoot in bijlage I tot vijf jaar beperkt worden en moet er overeenkomstig artikel 10, lid 5, onder i), tweede alinea, van Richtlijn 98/8/EG een vergelijkende risicobeoordeling worden uitgevoerd voordat de opneming in bijlage I wordt verlengd.

               (15)

               Bovendien mogen biociden die creosoot bevatten alleen worden toegelaten voor toepassingen waarvoor, rekening houdend met alle plaatselijke en andere omstandigheden, geen passende alternatieven beschikbaar zijn. Bij een aanvraag voor een toelating van het product of voor wederzijdse erkenning moet de lidstaat die de aanvraag ontvangt de aanvrager daarom om een analyse vragen waarin de technische en economische haalbaarheid van vervanging worden beoordeeld. Op basis van deze analyse en andere beschikbare informatie moet de lidstaat die de toelating verleent zijn besluit dat er geen passende alternatieven beschikbaar zijn bij de Commissie rechtvaardigen in een stadium waarin de producttoelatingen naar verwachting zijn verleend. Omwille van een betere transparantie is het in dit verband passend te eisen dat de lidstaat in zijn verslag informatie opneemt, hetzij direct of indirect door verwijzing naar een gepubliceerd actieplan, over de manier waarop de ontwikkeling van alternatieven is bevorderd overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Verordening (EG) nr. 850/2004. Voor een nog grotere transparantie is het passend te verzekeren dat deze informatie openbaar wordt gemaakt.

               (16)

               Niet alle mogelijke toepassingen van met creosoot behandeld hout zijn op EU-niveau beoordeeld. Daarom is het passend dat de lidstaten de toepassings- of blootstellingsscenario's en de risico's beoordelen voor de milieucompartimenten en bevolkingsgroepen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico's tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (17)

               Onder item nr. 31 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 zijn de voorwaarden opgenomen voor het gebruik van creosoot voor de behandeling van hout en voor het in de handel brengen van met creosoot behandeld hout. Het is passend te eisen dat deze beperkingen in aanmerking worden genomen bij het verlenen van toelatingen voor biociden die creosoot bevatten. Krachtens Beschikking 1999/832/EG van de Commissie van 26 oktober 1999 inzake de kennisgeving door het Koninkrijk der Nederlanden van de nationale bepalingen inzake de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van creosoot (9), Beschikking 2002/59/EG van de Commissie van 23 januari 2002 betreffende de kennisgeving, krachtens artikel 95, lid 5, van het EG-Verdrag, door het Koninkrĳk der Nederlanden van een ontwerp van nationale bepalingen inzake de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van gecreosoteerd hout (10), en Beschikking 2002/884/EG van de Commissie van 31 oktober 2002 betreffende de kennisgeving, krachtens artikel 95, leden 4 en 5, van het EG-Verdrag (11), door Nederland van nationale bepalingen inzake de beperking van het in de handel brengen en het gebruik van gecreosoteerd hout, heeft de Commissie Nederland vergunning verleend om bestaande stringentere nationale eisen, ter kennis gebracht overeenkomstig het EG-Verdrag, te handhaven. Uit hoofde van artikel 67, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 en als aangegeven in de mededeling van de Commissie overeenkomstig artikel 67, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (12) mogen deze beperkingen worden gehandhaafd tot 1 juni 2013. Zij omvatten een verbod van het gebruik van gecreosoteerd hout voor toepassingen die contact met oppervlakte- of grondwater met zich brengen.

               (18)

               Gezien de conclusies van het beoordelingsverslag moet worden vereist dat bij de toelating van creosoot bevattende producten die als houtconserveringsmiddel worden gebruikt, risicobeperkende maatregelen worden voorgeschreven. Gezien de carcinogene eigenschappen van creosoot is het passend te eisen dat toelatingen voor biociden die de stof bevatten, onderworpen worden aan de eis dat alle mogelijke maatregelen worden getroffen, overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 en Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (13), om de werknemers, inclusief eindgebruikers, te beschermen tegen blootstelling gedurende behandeling en hantering van behandeld hout. In het licht van de gesignaleerde risico's voor de aquatische en bodemcompartimenten moeten passende maatregelen worden getroffen om deze compartimenten te beschermen. Daarom moeten instructies worden voorzien met de vermelding dat pas behandeld hout na de behandeling onder een afdak of op een ondoordringbare harde ondergrond, of beide, moet worden opgeslagen om rechtstreekse verliezen naar de bodem of naar water te voorkomen en dat verliezen met het oog op hergebruik of verwijdering moeten worden opgevangen.

               (19)

               Het is belangrijk dat de bepalingen van deze richtlijn in alle lidstaten tegelijkertijd worden toegepast teneinde een gelijke behandeling van biociden die op de markt zijn en als werkzame stof creosoot bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (20)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit met zich meebrengt te voldoen en ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), punt ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (21)

               Na de opneming moeten de lidstaten over een redelijke termijn beschikken voor de tenuitvoerlegging van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG.

               (22)

               Richtlijn 98/8/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (23)

               Het bij artikel 28, lid 1, van Richtlijn 98/8/EG ingestelde comité heeft geen advies uitgebracht over de in deze richtlijn vervatte maatregelen; de Commissie heeft bijgevolg een voorstel betreffende deze maatregelen ingediend bij de Raad en voorgelegd aan het Europees Parlement. De Raad heeft niet gehandeld binnen de periode van twee maanden als bepaald in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie (14) verleende uitvoeringsbevoegdheden, en de Commissie heeft het voorstel dan ook onverwijld bij het Europees Parlement ingediend. Het Europees Parlement heeft zich niet binnen vier maanden na bovenvermelde indiening tegen de maatregel verzet.

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.
   Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 april 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 mei 2013.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 juli 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1.

      (4)  Member State Committee support document for identification of anthracene as a substance of very high concern, goedgekeurd op 8 oktober 2008.

      (5)  Member State Committee support document for identification of anthracene oil, anthracene low as a substance of very high concern because of its CMR, PBT and vPvB properties, goedgekeurd op 4 december 2009.

      (6)  PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

      (7)  PB L 158 van 30.4.2004, blz. 7.

      (8)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1.

      (9)  PB L 329 van 22.12.1999, blz. 25.

      (10)  PB L 23 van 25.1.2002, blz. 37.

      (11)  PB L 308 van 9.11.2002, blz. 30.

      (12)  PB C 130 van 9.6.2009, blz. 3.

      (13)  PB L 158 van 30.4.2004, blz. 50.

      (14)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      BIJLAGE
      Aan bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                     „45

                     Creosoot

                     Creosoot
                     EC-nr.: 232-287-5
                     CAS-nr.: 8001-58-9

                     Creosoot van klasse B of klasse C als gespecificeerd in Europese norm EN 13991:2003

                     1 mei 2013

                     30 april 2015

                     30 april 2018

                     8

                     Biociden die creosoot bevatten mogen alleen worden toegelaten voor toepassingen waarvoor de lidstaat die de toelating verleent op basis van een bij de aanvrager op te vragen analyse waarin de technische en economische haalbaarheid van vervanging worden beoordeeld, alsmede andere hem beschikbare informatie, besluit dat er geen passende alternatieven beschikbaar zijn. De lidstaten die dergelijke producten op hun grondgebied toelaten moeten uiterlijk op 31 juli 2016 een verslag indienen bij de Commissie waarin zij het ontbreken van passende alternatieven rechtvaardigen en aangeven hoe de ontwikkeling van alternatieven wordt bevorderd. De Commissie maakt deze verslagen openbaar.
                     Voordat de opneming in deze bijlage wordt verlengd, moet de werkzame stof worden onderworpen aan een vergelijkende risicobeoordeling overeenkomstig artikel 10, lid 5, onder i), tweede alinea.
                     Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de toepassings- of blootstellingsscenario's en de risico's voor de milieucompartimenten en bevolkingsgroepen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat bij toelating de volgende voorwaarden worden gesteld:

                                 1)

                                 Creosoot mag alleen worden gebruik onder de voorwaarden vermeld in punt 2 van de tweede kolom van item 31 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (REACH), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (1).

                                 2)

                                 Creosoot mag niet worden gebruikt voor de behandeling van hout voor toepassingen als bedoeld in punt 3 van de tweede kolom van item nr. 31 van bijlage XVII bij Verordening (EG) nr. 1907/2006.

                                 3)

                                 Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1907/2006 en Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid l, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (2) worden passende maatregelen getroffen om de werknemers, inclusief eindgebruikers, te beschermen tegen blootstelling gedurende behandeling en hantering van behandeld hout.

                                 4)

                                 Er moeten passende risicobeperkende maatregelen worden getroffen om de aquatische en bodemcompartimenten te beschermen. Met name moet op de etiketten en, indien voorhanden, veiligheidsinformatiebladen van toegelaten producten worden aangegeven dat pas behandeld (timmer)hout na behandeling moet worden opgeslagen onder een beschutting of op een ondoordringbare harde ondergrond, of beide, en dat alle resten moeten worden verzameld voor hergebruik of verwijdering.

         (1)  PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

         (2)  PB L 158 van 30.4.2004, blz. 50.”


title: Richtlijn 2005/93/EG van de Raad van  21 december 2005  tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG wat betreft de tijdelijke kwantitatieve beperking op de invoer van bier in Finland

text:
               29.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 346/16

      RICHTLIJN 2005/93/EG VAN DE RAAD

   van 21 december 2005
   tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG wat betreft de tijdelijke kwantitatieve beperking op de invoer van bier in Finland
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op grond van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 69/169/EEG van de Raad van 28 mei 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer (3), mogen in de persoonlijke bagage van reizigers die uit derde landen komen, beperkte hoeveelheden accijnsproducten worden toegelaten, mits die invoer geen handelskarakter draagt.

               (2)

               Krachtens Richtlijn 69/169/EEG mag Finland de invoer van bier door particulieren wegens de grote economische moeilijkheden waarmee de Finse detailhandel in de grensregio te kampen heeft, en de aanzienlijke inkomstenderving als gevolg van de toegenomen invoer van bier uit derde landen, tot 31 december 2005 beperken tot niet minder dan 6 l per persoon. Finland heeft slechts ten dele van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en de invoer van bier beperkt tot maximaal 16 l per persoon.

               (3)

               De toetreding van nieuwe lidstaten heeft nieuwe mogelijkheden geopend voor reizigers die uit een lidstaat komen, met name uit Estland, en bier in Finland willen binnenbrengen. Finland heeft hierop gereageerd door de belastingtarieven voor alcoholhoudende dranken over de hele linie met gemiddeld 33 % te verlagen, wat veruit de meest ingrijpende wijziging in 40 jaar is geweest.

               (4)

               De verlaging van de belastingtarieven voor alcohol heeft niet alleen geleid tot een aanzienlijke derving van de accijnsopbrengsten maar ook tot grotere problemen op het gebied van het alcoholbeleid en het sociale en het volksgezondheidsbeleid. Daarnaast hebben zich problemen op het gebied van de openbare orde voorgedaan en is de alcoholgerelateerde misdaad toegenomen.

               (5)

               Finland heeft verzocht om een derogatie van artikel 4, lid 1, van Richtlijn 69/169/EEG waarbij het een maximumgrens van niet minder dan 16 l per persoon kan instellen op de invoer van bier door reizigers uit derde landen.

               (6)

               Er dient rekening te worden gehouden met de geografische ligging van Finland, de economische problemen voor de Finse detailhandelaren in de grensgebieden en de aanzienlijke inkomstenderving als gevolg van de toegenomen invoer van bier uit derde landen.

               (7)

               Om vorengenoemde redenen en in het licht van de huidige reflectie over een algemene evaluatie van de in Richtlijn 69/169/EEG vastgestelde waarden en hoeveelheden is het dienstig Finland de gevraagde derogatie een jaar langer te laten toepassen, namelijk tot 31 december 2007,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 5, lid 9, van Richtlijn 69/169/EEG wordt vervangen door:

      „9.   In afwijking van artikel 4, lid 1, mag Finland op de invoer van bier uit derde landen tot en met 31 december 2007 een kwantitatief maximum van niet minder dan 16 l toepassen.”

   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 21 december 2005.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. BRADSHAW

      (1)  Advies uitgebracht op 13 december 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies uitgebracht op 14 december 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 133 van 4.6.1969, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/47/EG (PB L 193 van 29.7.2000, blz. 73).


Avis juridique important

|

31998L0041

Richtlijn 98/41/EG van de Raad van 18 juni 1998 inzake de registratie van de opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar havens in de lidstaten van de Gemeenschap varen

Publicatieblad Nr. L 188 van 02/07/1998 blz. 0035 - 0039

RICHTLIJN 98/41/EG VAN DE RAAD van 18 juni 1998 inzake de registratie van de opvarenden van passagiersschepen die vanuit of naar havens in de lidstaten van de Gemeenschap varen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),(1) Overwegende dat er in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid meer maatregelen moeten worden genomen om de veiligheid van het zeevervoer te verhogen;(2) Overwegende dat de Gemeenschap ernstig bezorgd is over ongevallen met passagiersschepen waarbij veel mensen het leven verloren, vooral over de rampen met de "Herald of Free Enterprise" en de "Estonia"; dat personen die in de Gemeenschap van passagiersschepen en hogesnelheidsvaartuigen gebruik maken, mogen verwachten en erop vertrouwen dat deze vaartuigen veilig zijn en dat er een goed informatiesysteem bestaat dat opsporings- en reddingsoperaties en een efficiënte afhandeling van de gevolgen van eventuele ongevallen zal vergemakkelijken;(3) Overwegende dat ervoor gezorgd moet worden dat het aantal passagiers aan boord van een passagiersschip niet het aantal overschrijdt waarvoor het schip en de veiligheidsuitrusting gecertificeerd zijn; dat maatschappijen in staat zouden moeten zijn de opsporings- en reddingsdiensten te informeren over het aantal personen dat bij een ongeval betrokken is;(4) Overwegende dat vaststelling van gegevens over passagiers en bemanning noodzakelijk is ter vergemakkelijking van opsporings- en reddingsoperaties en de efficiënte afhandeling van de gevolgen van een ongeval, d.w.z. het identificeren van de betrokken personen, het verschaffen van meer duidelijkheid over desbetreffende juridische kwesties en het bijdragen tot doeltreffender medische zorg voor geredde personen; dat deze informatie de onnodige bezorgdheid kan wegnemen van familieleden en andere personen die zich bekommeren over opvarenden van passagiersschepen in wateren waarvoor de lidstaten krachtens het Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee van 1979 verantwoordelijkheid dragen (SAR);(5) Overwegende dat passagiers derhalve voor het vertrek van het schip zouden moeten worden geteld en geregistreerd;(6) Overwegende dat de voorschriften van hoofdstuk III van het Solas-Verdrag bepalen dat alle opvarenden van alle passagiersschepen die internationale reizen maken moeten worden geteld en geregistreerd, per 1 juli 1997 respectievelijk per 1 januari 1999, maar dat de overheid passagiersschepen die in beschutte wateren varen, mag vrijstellen van deze vereisten, alsmede van het registratievereiste indien de dienstregelingen van die schepen het voor hen ondoenlijk maken zulke gegevensbestanden bij te houden; dat dit hoofdstuk van het Solas-Verdrag niet van toepassing is op binnenlandse reizen en de interpretatie van belangrijke punten aan het oordeel van de lidstaten wordt overgelaten;(7) Overwegende dat deze richtlijn strookt met het recht van de lidstaten om aan passagiersschepen die vanuit of naar hun havens varen bepaalde strengere eisen te stellen dan in het Solas-Verdrag zijn voorgeschreven;(8) Overwegende dat, met name gezien de omvang van de interne markt voor passagiersvervoer over zee, maatregelen op communautair niveau het meest efficiënte middel zijn om tot vaststelling van een voor schepen in de gehele Gemeenschap geldend veiligheidsniveau te komen;(9) Overwegende dat, gelet op het evenredigheidsbeginsel, een richtlijn van de Raad het passende rechtsinstrument is aangezien deze een kader biedt voor de eenvormige en verplichte toepassing van veiligheidsnormen door de lidstaten waarbij het aan elke lidstaat wordt overgelaten te besluiten welke toepassingsbepalingen het beste in zijn binnenlandse systeem passen;(10) Overwegende dat lidstaten kunnen zorgen voor de naleving van de toepasselijke veiligheidsvoorschriften door de passagiersschepen die onder hun vlag varen en de maatschappijen die ze exploiteren; dat deze regels niet zouden mogen worden opgelegd aan schepen die tussen havens in derde landen opereren; dat de Solas-voorschriften op deze reizen van toepassing zijn;(11) Overwegende dat de enige manier waarop de lidstaten de veiligheid en de efficiënte afhandeling van de gevolgen van mogelijke ongevallen kunnen waarborgen van alle passagiersschepen die vanuit hun havens opereren of wensen te opereren, ongeacht onder welke vlag zij varen, is dat zij daadwerkelijke naleving van de desbetreffende veiligheidsvoorschriften eisen als voorwaarde om vanuit hun havens te mogen opereren; dat het verlenen van vrijstelling van deze regels niet alleen aan de vlaggenstaat mag worden overgelaten, aangezien alleen de havenstaat in de positie verkeert om te bepalen wat de vereisten zijn voor de best mogelijke zoek- en reddingsoperaties voor passagiersschepen die vanuit of naar een haven varen;(12) Overwegende dat met het oog op de harmonisatie van de gezondheidsbescherming en het vermijden van concurrentievervalsing, lidstaten voor reizen die in EG-havens beginnen of eindigen geen vrijstelling of ontheffing mogen verlenen van de desbetreffende Solas-bepalingen inzake "passagiersgegevens" om andere dan de in deze richtlijn genoemde redenen;(13) Overwegende dat om redenen in verband met uitvoerbaarheid en het vermijden van concurrentievervalsing een uniforme aanpak moet worden ingesteld wat betreft het bepalen voor welke reizen de registratie van opvarenden verplicht zou moeten zijn; dat de 20-mijlsgrens er is gekomen door met door alle lidstaten onderschreven algemene beginselen en specifieke belangen rekening te houden;(14) Overwegende dat om bepaalde redenen in verband met de exploitatie, het tellen van opvarenden van schepen die de Straat van Messina oversteken gedurende een korte periode op een eenvoudiger manier mag worden verricht dan door individuele telling; dat de lidstaten de bepaling dat passagiersschepen die korte geregelde diensten uitsluitend in beschutte zeegebieden onderhouden, het aantal opvarenden moeten doorgeven aan de wal, zoals omschreven in de richtlijn, enigszins moeten kunnen versoepelen; dat passagiersschepen die uitsluitend in beschutte zeegebieden varen minder risico opleveren en daarom voor vrijstelling in aanmerking komen; dat het in bepaalde omstandigheden voor scheepvaartmaatschappijen uiterst moeilijk uitvoerbaar is opvarenden te registreren en dat dus in bepaalde omstandigheden en onder welbepaalde voorwaarden een afwijking van de registratieverplichting zou kunnen worden toegestaan;(15) Overwegende dat de verzameling en verwerking van gegevens over met name genoemde personen moet worden uitgevoerd overeenkomstig de in Richtlijn 95/46/EG (4) vastgelegde beginselen inzake gegevensbescherming; dat met name personen, wanneer hun gegevens worden verzameld, duidelijk moet worden verteld voor welk doel de verlangde gegevens bestemd zijn, en dat de gegevens slechts zeer korte tijd en in geen geval langer dan nodig is voor de toepassing van deze richtlijn bewaard mogen worden;(16) Overwegende dat een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten de Commissie moet bijstaan bij de werkelijke toepassing van de richtlijn; dat het bij artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG (5) opgerichte comité deze taak op zich kan nemen;(17) Overwegende dat sommige bepalingen van de richtlijn door dit comité kunnen worden aangepast om rekening te houden met in werking getreden toekomstige wijzigingen van het Solas-Verdrag,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Het doel van deze richtlijn is de veiligheid en reddingskansen te verhogen van passagiers en bemanning van passagiersschepen die vanuit of naar havens van de lidstaten van de Gemeenschap varen en een doeltreffender aanpak mogelijk te maken van de opsporings- en reddingsoperaties en de verdere afwikkeling van de gevolgen van een ongeluk.Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:- "personen": alle opvarenden, ongeacht hun leeftijd;- "passagiersschepen": zeewaardige schepen en zeewaardige hogesnelheidsvaartuigen die meer dan twaalf passagiers vervoeren;- "hogesnelheidsvaartuig": een hogesnelheidsvaartuig als omschreven in voorschrift 1 van hoofdstuk X van het Solas-Verdrag van 1974, als gewijzigd op de datum van aanneming van deze richtlijn;- "maatschappij": de eigenaar van het passagiersschip of iedere andere organisatie of persoon zoals de bedrijfsvoerder of scheepsbevrachter die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van het passagiersschip van de eigenaar heeft overgenomen;- "ISM-Code": International Safety Management Code voor de veilige exploitatie van schepen en voor preventie van verontreiniging, welke door de algemene vergadering van de IMO is goedgekeurd bij resolutie A.741 (18) van 4 november 1993;- "passagiersregistratiebeambte": de verantwoordelijke persoon aan de wal die door een maatschappij is aangewezen om aan de verplichtingen van de ISM-code te voldoen of een persoon aan de wal die door de maatschappij verantwoordelijk is gemaakt voor het bijhouden van de gegevens van personen die aan boord zijn gegaan van een passagiersschip van de maatschappij;- "aangewezen instantie": de bevoegde instantie van de lidstaat die verantwoordelijk is voor de opsporings- en reddingsoperaties of de afwikkeling van de gevolgen van een ongeluk;- "mijl": 1 852 meter;- "beschutte wateren": tegen de omstandigheden op volle zee beschutte gebieden waar een passagiersschip nooit meer dan 6 mijl verwijderd is van een toevluchtsoord waar schipbreukelingen aan land kunnen gaan en waar de nabijheid van opsporings- en reddingsvoorzieningen gewaarborgd is;- "geregelde diensten": een reeks overtochten door schepen waarmee de verbinding tussen twee of meer dezelfde havens wordt onderhouden, hetzij:a) volgens een gepubliceerde dienstregeling; hetzijb) met zo geregelde of frequente overtochten dat deze een herkenbare systematische reeks vormen;- "derde land": elk land dat geen lidstaat is.Artikel 3 Deze richtlijn is van toepassing op passagiersschepen, met uitzondering van:- oorlogs- en troepentransportschepen; en- plezierjachten, tenzij deze een beroepsbemanning hebben of krijgen en meer dan twaalf passagiers vervoeren voor commerciële doeleinden.Artikel 4 1. Voordat een passagiersschip uit een in een lidstaat gelegen haven vertrekt, moeten alle opvarenden worden geteld.2. Het aantal opvarenden moet voor het vertrek worden meegedeeld aan de kapitein van het passagiersschip, alsmede aan de passagiersregistratiebeambte van de maatschappij of aan een zich aan wal bevindend systeem van de maatschappij dat voor hetzelfde doel dient.Artikel 5 1. Voor alle passagiersschepen die uit een in een lidstaat gelegen haven vertrekken voor reizen van meer dan 20 mijl vanaf de plaats van vertrek moeten de volgende gegevens worden geregistreerd:- de achternamen van de opvarenden,- de voornamen of de initialen,- het geslacht,- de leeftijdscategorie (volwassene, kind of zuigeling) waartoe de persoon behoort, dan wel leeftijd of geboortejaar,- door passagiers op eigen initiatief verstrekte informatie in verband met behoefte aan speciale zorg of bijstand in noodsituaties.2. Deze gegevens dienen vóór het vertrek van het passagiersschip te worden verzameld en uiterlijk 30 minuten erna te worden doorgegeven aan de registratiebeambte van de maatschappij of aan een zich aan wal bevindend systeem van de maatschappij dat hetzelfde doel dient.Artikel 6 1. De lidstaten moeten voor onder hun vlag varende passagiersschepen die uit een buiten de Gemeenschap gelegen haven vertrekken met als bestemming een haven binnen de Gemeenschap, de maatschappij verplichten ervoor te zorgen dat de gegevens overeenkomstig artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, worden verstrekt zoals bepaald in artikel 4, lid 2, en artikel 5, lid 2.2. De lidstaten moeten, voor onder de vlag van een derde land varende passagiersschepen die uit een buiten de Gemeenschap gelegen haven vertrekken met als bestemming een haven binnen de Gemeenschap, de maatschappij verplichten ervoor te zorgen dat de gegevens overeenkomstig artikel 4, lid 1, en artikel 5, lid 1, van deze richtlijn worden verzameld en bewaard, zodat zij voor de aangewezen instantie beschikbaar zijn, bij eventuele opsporings- en reddingsoperaties en de verdere afwikkeling van de gevolgen van een ongeluk.3. Wanneer lidstaten krachtens de desbetreffende Solas-bepalingen met betrekking tot de passagiersgegevens vrijstellingen of ontheffingen verlenen aan onder hun eigen vlag varende schepen die, komend uit havens buiten de Gemeenschap, havens binnen de Gemeenschap aandoen, mogen zij dit alleen doen volgens de in de bepalingen van deze richtlijn neergelegde voorwaarden voor vrijstellingen of afwijkingen.Artikel 7 De kapitein draagt er voor het vertrek zorg voor dat het aantal opvarenden van een passagiersschip dat vertrekt uit een in een lidstaat gelegen haven niet groter is dan het aantal opvarenden dat het passagiersschip mag vervoeren.Artikel 8 Alle maatschappijen die de verantwoordelijkheid voor de exploitatie van een passagiersschip als bedoeld in artikel 3 op zich nemen moeten, wanneer dat krachtens de artikelen 4 en 5 vereist is:- een systeem opzetten voor de registratie van passagiersgegevens. Het systeem moet voldoen aan de criteria van artikel 11;- een passagiersregistratiebeambte aanstellen die verantwoordelijk is voor het bewaren van deze gegevens en voor het doorgeven ervan in een noodgeval of voor de afwikkeling van de gevolgen van een ongeluk.De maatschappij zorgt ervoor dat de door de onderhavige richtlijn voorgeschreven gegevens te allen tijde onmiddellijk beschikbaar zal zijn om aan de aangewezen instantie te worden doorgegeven voor opsporings- en reddingsoperaties in een noodgeval of na een ongeluk.De persoonsgegevens die worden verzameld overeenkomstig artikel 5 mogen niet langer worden bewaard dan nodig is voor de toepassing van deze richtlijn.De maatschappij zorgt ervoor dat nadere gegevens over personen die hebben verklaard in noodsituaties speciale zorg of bijstand nodig te hebben, naar behoren worden geregistreerd en aan de kapitein doorgegeven voordat het passagiersschip vertrekt.Artikel 9 1. Een lidstaat uit een haven waarvan een passagiersschip vertrekt, mag de in artikel 5 vermelde 20-mijlsdrempel verlagen.Besluiten over de verlaging van deze drempel voor reizen tussen twee havens in verschillende lidstaten moeten door deze lidstaten gezamenlijk worden genomen.2. a) Bij de tenuitvoerlegging van artikel 4, lid 1, mag de Italiaanse Republiek, voor geregelde diensten die de Straat van Messina oversteken, bepalen dat het maximumaantal personen dat mag worden vervoerd aan boord van een passagiersschip dat treinstellen en wegvoertuigen vervoert, wordt bepaald door telling op basis van het maximumaantal passagiers die in de treinstellen en alle andere voertuigen aan boord mogen worden vervoerd, indien de opvarenden om redenen in verband met de exploitatie niet individueel kunnen worden geteld. Deze bepaling is slechts vier jaar van toepassing. Over verlenging wordt, overeenkomstig lid 3, beslist in het licht van de opgedane ervaring.b) Een lidstaat uit een haven waarvan een schip vertrekt, kan passagiersschepen die een geregelde dienst uitsluitend in beschutte wateren onderhouden, waarbij de vaartijd tussen de aanloophavens minder dan een uur bedraagt, vrijstellen van de verplichting van artikel 4, lid 2, om het aantal opvarenden door te geven aan de passagiersregistratiebeambte of aan een zich aan wal bevindend systeem van de maatschappij dat voor hetzelfde doel dient.c) Een lidstaat kan passagiersschepen die bij reizen tussen twee havens of bij reizen van en naar dezelfde haven zonder tussenliggende aanloophavens uitsluitend in beschutte wateren varen, vrijstellen van de verplichtingen uit hoofde van artikel 5.3. In de in lid 2 vermelde omstandigheden dient de volgende procedure te worden gevolgd:a) de lidstaat stelt de Commissie onverwijld in kennis van zijn besluit om een vrijstelling of ontheffing van de betreffende bepalingen van de artikelen 4 en 5 te verlenen, met opgave van gegronde redenen daarvoor;b) indien de Commissie binnen zes maanden na de kennisgeving van mening is dat dit besluit niet gerechtvaardigd is of de concurrentie ongunstig zou kunnen beïnvloeden, kan zij, volgens de procedure van artikel 13, van de lidstaat eisen dat hij zijn besluit wijzigt of intrekt.4. Met betrekking tot geregelde diensten in wateren waarin de jaarlijkse waarschijnlijkheid van significante golfhoogten van meer dan twee meter geringer is dan 10 % en- indien de reis niet meer bedraagt dan ongeveer 30 mijl vanaf het vertrekpunt, of- indien het voornaamste doel van de dienst is het onderhouden van geregelde verbindingen met afgelegen gemeenschappen voor gebruikelijke doeleinden,kan een lidstaat uit de haven waarvan een passagiersschip vertrekt voor een binnenlandse reis, of kunnen twee lidstaten tussen de havens waarvan passagiersschepen verbindingen onderhouden, de Commissie verzoeken om volledige of gedeeltelijke ontheffing van de verplichting om de in artikel 5, lid 1, bedoelde gegevens te registreren indien hij/zij van mening is/zijn dat dit voor de maatschappijen onuitvoerbaar is.Met het oog hierop dient te worden bewezen dat het onuitvoerbaar is, deze gegevens te verzamelen. Daarnaast dient te worden aangetoond dat in het gebied waarin dergelijke schepen varen, navigatiesystemen aan de wal en betrouwbare weersvoorspellingen voorhanden zijn en dat voldoende opsporings- en reddingsfaciliteiten beschikbaar zijn. Krachtens dit lid verleende ontheffingen mogen geen nadelige gevolgen hebben voor de concurrentie.Besluiten worden genomen volgens de procedure van artikel 13.5. Een lidstaat mag krachtens deze richtlijn aan uit zijn havens vertrekkende passagiersschepen geen vrijstelling of ontheffing verlenen wanneer zij varen onder de vlag van een derde land dat verdragsluitende partij is bij Solas, en zij krachtens de desbetreffende Solas-bepalingen niet in aanmerking komen voor de toepassing van dergelijke vrijstellingen.Artikel 10 De overeenkomstig artikel 8 opgezette registratiesystemen moeten worden goedgekeurd door de lidstaten.De lidstaten controleren ten minste steekproefsgewijs de goede werking van de overeenkomstig deze richtlijn op hun grondgebied opgezette registratiesystemen.De lidstaten wijzen de instantie aan waaraan de in artikel 8 bedoelde maatschappijen de door deze richtlijn voorgeschreven gegevens moeten verstrekken.Artikel 11 1. Voor de toepassing van deze richtlijn moeten de registratiesystemen voldoen aan de volgende functionele criteria:i) Leesbaarheid:De formattering van de gegevens moet zodanig zijn dat zij gemakkelijk leesbaar zijn.ii) Beschikbaarheid:De vereiste gegevens moeten onmiddellijk beschikbaar zijn voor de aangewezen instanties waarvoor de in het systeem opgeslagen informatie van belang is.iii) Vlotte werking:Het systeem moet zo in elkaar zitten dat er geen onnodige vertraging ontstaat voor de passagiers die zich inschepen en/of aan land gaan.iv) Beveiliging:De gegevens moeten voldoende beveiligd zijn tegen het per ongeluk of onwettig vernietigen of verloren gaan en tegen wijziging, bekendmaking of toegang door onbevoegden.2. Een veelvoud van systemen op dezelfde of op soortgelijke routes dient te worden vermeden.Artikel 12 Onverminderd de procedures voor de wijziging van het Solas-Verdrag, kan deze richtlijn worden gewijzigd overeenkomstig de procedure van artikel 13, teneinde te zorgen voor de toepassing in de zin van deze richtlijn, zonder de werkingssfeer ervan te verruimen, van latere, op de registratiesystemen betrekking hebbende wijzigingen van het Solas-Verdrag die na de aanneming van deze richtlijn in werking zijn getreden.Artikel 13 De Commissie wordt bijgestaan door het overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Richtlijn 93/75/EEG opgericht Comité. Het Comité functioneert overeenkomstig de procedure van de leden 2 en 3 van dat artikel.Artikel 14 De lidstaten voeren een systeem in van sancties voor overtredingen van de nationale bepalingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vastgesteld en nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat die sancties worden uitgevoerd. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 15 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Artikel 5 wordt uiterlijk op 1 januari 2000 van toepassing.2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.3. De lidstaten delen de Commissie onmiddellijk de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.Artikel 16 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na de bekendmaking ervan.Artikel 17 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 18 juni 1998.Voor de RaadDe VoorzitterG. STRANG(1) PB C 31 van 31. 1. 1997, blz. 5 en PB C 275 van 11. 9. 1997, blz. 7.(2) PB C 206 van 7. 7. 1997, blz. 111.(3) Advies van het Europees Parlement van 29 mei 1997 (PB C 138 van 16. 6. 1998, blz. 31), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 11 december 1997 (PB C 23 van 23. 1. 1998, blz. 17), en besluit van het Europees Parlement van 11 maart 1998 (PB C 104 van 6. 4. 1998).(4) PB L 281 van 23. 11. 1995, blz. 31.(5) PB L 247 van 5. 10. 1993, blz. 19.


Avis juridique important

|

32003L0039

Richtlĳn 2003/39/EG van de Commissie van 15 mei 2003 houdende wĳziging van Richtlĳn 91/414/EEG van de Raad teneinde propineb en propyzamide op te nemen als werkzame stof (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 124 van 20/05/2003 blz. 0030 - 0032

Richtlijn 2003/39/EG van de Commissievan 15 mei 2003houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde propineb en propyzamide op te nemen als werkzame stof(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/31/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 6, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000(4), is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Propineb en propyzamide zijn in deze lijst opgenomen.(2) De uitwerking van deze werkzame stoffen op de gezondheid van de mens en het milieueffect ervan zijn overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3600/92 beoordeeld voor een reeks door de kennisgevers voorgestelde toepassingen. Bij Verordening (EG) nr. 933/94 van de Commissie van 27 april 1994 houdende vaststelling van de werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen en aanwijzing van de als rapporteur optredende lidstaten voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3600/92(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2230/95(6), zijn de volgende landen aangewezen als rapporterende lidstaat, welke landen overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3600/92 het betrokken evaluatieverslag met aanbevelingen bij de Commissie hebben ingediend: propineb: rapporterende lidstaat Italië, alle relevante informatie ingediend op 17 juli 1996; propyzamide: rapporterende lidstaat Zweden, alle relevante informatie ingediend op 19 mei 1998.(3) De beoordelingsverslagen zijn door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid.(4) Overeenkomstig artikel 6, lid 4, van Richtlijn 91/414/EEG heeft de Commissie op 4 december 1997 met het oog op een mogelijk afwijzend besluit inzake propineb een tripartiete vergadering georganiseerd met de voornaamste kennisgever en de rapporterende lidstaat. De voornaamste kennisgever heeft nadere gegevens verstrekt om de aanvankelijke ongerustheid weg te nemen.(5) Op 26 februari 2003 zijn de onderzoeken met betrekking tot alle werkzame stoffen afgesloten met de evaluatieverslagen van de Commissie voor propineb en propyzamide.(6) Bij het onderzoek van propyzamide zijn geen vragen of problemen aan het licht gekomen op grond waarvan het Wetenschappelijk Comité voor planten moest worden geraadpleegd.(7) Het verslag inzake propineb en de overige informatie zijn voor afzonderlijke raadpleging ook aan het Wetenschappelijk Comité voor planten voorgelegd. Het Wetenschappelijke Comité is gevraagd zich uit te spreken over de blootsteling op lange termijn van vogels en over het passende diermodel dat moet worden gebruikt voor het bepalen van de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) en de aanvaardbare blootstelling van toepasser (AOEL). In zijn advies(7) heeft het Comité erop gewezen dat bij het onderzoek naar de risico's van propineb voor vogels, en van propineb en het metaboliet daarvan, PTU, voor in het wild levende zoogdieren een aantal aspecten niet altijd op adequate wijze is behandeld; het Comité heeft daarbij ook aangegeven hoe de risicobeoordeling kan worden verbeterd. Bovendien heeft het Comité benadrukt dat alle in het kader van de risicobeoordeling gebruikte eindpunten, gegevens, aannames en uitgangspunten duidelijk moeten worden uitgedrukt en verantwoord. Het Comité is van mening dat de rat de geschikte diersoort is voor de bepaling van de ADI en de AOEL. Met de aanbevelingen van het Wetenschappelijk Comité is rekening gehouden tijdens de verdere beoordeling, bij de opstelling van deze richtlijn en in het evaluatieverslag. Nadat de ontbrekende informatie door de voornaamste kennisgever was meegedeeld en door de rapporterende lidstaat was geëvalueerd, zijn de lidstaten in het permanent comité tot de conclusie gekomen dat het risico voor vogels en in het wild levende zoogdieren aanvaardbaar is indien de nodige risicobeperkende maatregelen worden toegepast.(8) Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die propineb of propyzamide bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), en lid 3, van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in de evaluatieverslagen van de Commissie. Deze werkzame stoffen moeten derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.(9) Het evaluatieverslag van de Commissie is nodig voor de correcte tenuitvoerlegging door de lidstaten van verschillende punten van de bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen. Daarom moet worden bepaald dat de lidstaten de goedgekeurde evaluatieverslagen, met uitzondering van de vertrouwelijke informatie, voor raadpleging door alle belanghebbende partijen ter beschikking moeten houden.(10) Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de inachtneming van de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.(11) De lidstaten moeten na de opneming een redelijke termijn krijgen om de bepalingen van Richtlijn 91/414/EEG uit te voeren ten aanzien van gewasbeschermingsmiddelen die propineb of propyzamide bevatten, en met name om bestaande toelatingen opnieuw te bezien, teneinde ervoor te zorgen dat aan de in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG voor deze werkzame stoffen vastgestelde voorwaarden is voldaan. Er moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en de beoordeling van het volledige dossier van elk gewasbeschermingsmiddel overeenkomstig de bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen.(12) Richtlijn 91/414/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(13) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk op 30 september 2004 van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 oktober 2004.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 31. De lidstaten moeten de toelating voor ieder gewasbeschermingsmiddel dat propineb of propyzamide bevat, onderzoeken om ervoor te zorgen dat de in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde voorwaarden voor elk van deze werkzame stoffen in acht zijn genomen. Indien nodig moeten zij de toelating uiterlijk op 30 september 2004 wijzigen of intrekken.2. Elk gewasbeschermingsmiddel dat propineb of propyzamide als enige werkzame stof of als één van de uiterlijk op 31 maart 2004 in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen werkzame stoffen bevat, moet opnieuw door de lidstaten worden beoordeeld overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen en op basis van een dossier dat voldoet aan de in bijlage III bij voornoemde richtlijn vastgestelde eisen. Op basis van die beoordeling moeten zij bepalen of het middel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Indien nodig moeten zij de toelating uiterlijk op 31 maart 2008 wijzigen of intrekken.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op 1 april 2004.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 15 mei 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.(2) PB L 101 van 23.4.2003, blz. 3.(3) PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.(4) PB L 259 van 13.10.2000, blz. 27.(5) PB L 107 van 28.4.1994, blz. 8.(6) PB L 225 van 22.9.1995, blz. 1.(7) Advies SCP/PROPINEB/002-def. van het Wetenschappelijk Comité voor planten betreffende specifieke vragen van de Commissie met betrekking tot de evaluatie van propineb in het kader van Richtlijn 91/414/EEG, goedgekeurd op 8 november 2001.BIJLAGEAan de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG toe te voegen tekst">RUIMTE VOOR DE TABEL>"