Avis juridique important

|

31981L0334

Richtlijn 81/334/EEG van de Commissie van 13 april 1981 houdende aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 70/157/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 131 van 18/05/1981 blz. 0006 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0179  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0179

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 13 april 1981 houdende aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 70/157/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (81/334/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gezien Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), laatstelijk gewijzigd bij de Richtlijn 80/1267/EEG (2), en met name op artikel 13,  Gezien Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 77/212/EEG (4), en met name op artikel 3,  Overwegende dat het dank zij de op dit gebied opgedane ervaring en gezien de huidige stand van de techniek nu mogelijk is de voorschriften inzake de methode die bij meting van het door rijdende en stilstaande voertuigen voortgebrachte geluid wordt toegepast, te wijzigen, ten einde deze beter op de feitelijke bedrijfsomstandigheden af te stemmen;  Overwegende dat de bepalingen van artikel 3 van Richtlijn 70/157/EEG de mogelijkheid van wijziging der grenswaarden van de procedure tot aanpassing aan de stand van de techniek uitsluiten en dat het dienstig is in onderhavige richtlijn ter informatie de grenswaarden te vermelden zoals deze zijn opgenomen in Richtlijn 77/212/EEG ; dat echter het voornemen bestaat deze grenswaarden te zijner tijd te verlagen overeenkomstig de hiervoor bestaande procedure;  Overwegende dat zowel uitlaatinrichtingen, als bepaalde onderdelen daarvan, afzonderlijk als vervangingsonderdelen in de handel worden gebracht ; dat voor zover zij ook kunnen worden gecontroleerd voordat zij op een voertuig worden aangebracht, het vrije verkeer ervan kan worden vergemakkelijkt door instelling van een EEG-goedkeuring voor de inrichtingen die als technische eenheden in de zin van artikel 9 bis worden beschouwd, welk artikel bij Richtlijn 78/315/EEG (5) is opgenomen in Richtlijn 70/156/EEG;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de stand van de techniek van de richtlijnen betreffende de opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector motorvoertuigen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Richtlijn 70/157/EEG wordt als volgt gewijzigd:    1. Artikel 2 wordt gelezen als volgt:  "Artikel 2  De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een type voertuig, een type uitlaatinrichting of een als technische eenheid beschouwd type-onderdeel van een dergelijke inrichting niet weigeren om redenen in verband met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting,      - indien het voertuig, voor wat betreft het geluidsniveau en de uitlaatinrichting, beantwoordt aan de voorschriften van bijlage I;           - indien de uitlaatinrichting of een onderdeel van een dergelijke inrichting dat als technische eenheid in de zin van artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG wordt beschouwd, beantwoordt aan de voorschriften van bijlage II.".                  2. Artikel 2 bis wordt gelezen als volgt:  "Artikel 2 bis 1. De Lid-Staten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van (1) PB nr. L 42 van 23.2.1970, blz. 1. (2) PB nr. L 375 van 31.12.1980, blz. 34. (3) PB nr. L 42 van 23.2.1970, blz. 16. (4) PB nr. L 66 van 12.3.1977, blz. 33. (5) PB nr. L 81 van 28.3.1978, blz. 1.   voertuigen niet weigeren of verbieden om redenen in verband met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting, indien het geluidsniveau en de uitlaatinrichting beantwoorden aan de voorschriften van bijlage I.  2. De Lid-Staten mogen het in het verkeer brengen van een uitlaatinrichting of een onderdeel van een dergelijke inrichting dat wordt beschouwd als een technische eenheid in de zin van artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG, niet verbieden om redenen in verband met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting, indien de inrichting of het onderdeel in de zin van artikel 2 in overeenstemming is met een type waarvoor goedkeuring is verleend.".       3. In artikel 3 wordt voor "de punten I.1 en I.4.1.4" gelezen : "de punten 5.2.2.1 en 5.2.2.5 van bijlage I".       4. De bijlage wordt vervangen door de bijlagen I, II, III en IV van deze richtlijn.          Artikel 2 1. Met ingang van 1 januari 1982 mogen de Lid-Staten om redenen in verband met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting:    - noch voor een bepaald type motorvoertuig de EEG-goedkeuring, de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG genoemde document of de nationale goedkeuring weigeren,       - noch het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen verbieden,         indien het geluidsniveau en de uitlaatinrichting van dit type voertuig of van de betreffende voertuigen beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.  2. Met ingang van 1 oktober 1984 mogen de Lid-Staten:    - niet meer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG genoemde document afgeven voor een type voertuig, waarvan het geluidsniveau en de uitlaatinrichting niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.       - de nationale goedkeuring weigeren voor een type motorvoertuig waarvan het geluidsniveau en de uitlaatinrichting niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.         3. Met ingang van 1 oktober 1985 mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen verbieden van voertuigen, waarvan het geluidsniveau en de uitlaatinrichting niet beantwoorden aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.   Artikel 3 Vóór 1 januari 1982 voeren de Lid-Staten de nodige bepalingen in ten einde zich te richten naar de bepalingen van deze richtlijn, en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.   Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 13 april 1981.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie     BIJLAGE I  EEG-GOEDKEURING VAN EEN TYPE MOTORVOERTUIG VOOR WAT BETREFT HET GELUIDSNIVEAU    1. DEFINITIES      1.1. Type voertuig ten behoeve van de EEG-goedkeuring voor wat betreft het geluidsniveau  In deze richtlijn verstaat men onder "type voertuig" voertuigen die onderling geen essentiële verschillen vertonen ten aanzien van:        1.1.1. de vormgeving van de carrosserie of de daarvoor gebruikte materialen (in het bijzonder het motorcompartiment en de geluidsisolatie daarvan);               1.1.2. lengte en breedte van het voertuig;               1.1.3. motortype (twee- of viertaktmotor, zuigermotor of draaizuigermotor, aantal cylinders en cylinderinhoud, aantal en type carburatoren of injectiesystemen, plaatsing van de kleppen, maximumvermogen en bijbehorend toerental (S));               1.1.4. het overbrengingssysteem, in het bijzonder het aantal versnellingen en hun overbrengingsverhoudingen;               1.1.5. aantal, type en plaats van de uitlaatgeluiddempinrichtingen;               1.1.6. aantal, type en plaats van de inlaatgeluiddempinrichtingen.                          1.2. Geluiddempinrichtingen.        1.2.1. Onder "uitlaatgeluiddempinrichting" verstaat men een volledig samenstel van onderdelen dat noodzakelijk is om het geluid veroorzaakt door de uitlaat van de motor van het voertuig te beperken.               1.2.2. Onder "inlaatgeluiddempinrichting" verstaat men een volledig samenstel van onderdelen dat noodzakelijk is om het geluid veroorzaakt door de inlaat van de motor van het voertuig te beperken.               1.2.3. In de zin van deze richtlijn maken spruitstukken geen deel uit van geluiddempinrichtingen.                          1.3. Geluiddempinrichtingen  Onder "geluiddempinrichtingen van verschillend type" verstaat men inrichtingen die onderling essentiële verschillen vertonen, welke betrekking kunnen hebben op de volgende kenmerken:        1.3.1. inrichtingen waarvan de onderdelen verschillende merk- of fabrieksnamen dragen;               1.3.2. inrichtingen waarbij de materiaalkenmerken van enig onderdeel verschillen, of inrichtingen waarvan de onderdelen verschillende vorm of afmetingen hebben ; een wijziging in het bekledingsprocédé (galvanisering, aluminium coating, enz.) wordt bij de onderscheiding in typen niet in aanmerking genomen;               1.3.3. inrichtingen waarvan minstens één onderdeel volgens een afwijkend principe werkt;               1.3.4. inrichtingen waarvan de onderdelen op verschillende wijze zijn samengevoegd.                          1.4. Onderdeel van een geluiddempinrichting  Onder "onderdeel van een geluiddempinrichting" verstaat men één van de afzonderlijke delen die samen de uitlaatgeluiddempinrichting (b.v. uitlaatpijpen, de eigenlijke geluiddemper) of de inlaatgeluiddempinrichting (b.v. luchtfilter) vormen.                   2. EEG-GOEDKEURINGSAANVRAAG      2.1. De EEG-goedkeuringsaanvraag voor een type voertuig voor wat betreft het geluidsniveau wordt ingediend door de fabrikant van het voertuig of door diens gevolmachtigde.           2.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de volgende in drievoud opgestelde documenten en van de volgende gegevens:        2.2.1. beschrijving van het type voertuig voor wat betreft de in bovenstaand punt 1.1 vermelde punten. De nummers en/of symbolen ter aanduiding van het motor- en voertuigtype moeten worden vermeld;               2.2.2. lijst met daarop de volgens voorschrift gemerkte onderdelen waaruit de geluiddempinrichtingen bestaan;               2.2.3. tekening van de complete uitlaatinrichting met aanduiding van de plaats op het voertuig;               2.2.4. gedetailleerde tekeningen waarop ieder onderdeel gemakkelijk kan worden teruggevonden en herkend, en vermelding van de gebruikte materialen.                          2.3. Een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type voertuig moet door de fabrikant of door diens gevolmachtigde ter beschikking worden gesteld van de technische dienst die met de goedkeuringsproeven is belast.           2.4. Indien de technische dienst hierom verzoekt, moet eveneens een exemplaar van de uitlaatinrichting en een motor met tenminste dezelfde cylinderinhoud en hetzelfde vermogen ter beschikking worden gesteld als de motor waarmee het goed te keuren type voertuig is uitgerust.                  3. OPSCHRIFTEN      3.1. De onderdelen van de geluiddempinrichtingen moeten, met uitzondering van de bevestigingsdelen en pijpen, de volgende opschriften dragen:        3.1.1. de fabrieks- of merknaam van de fabrikant van de geluiddempinrichtingen en de onderdelen daarvan;               3.1.2. de door de fabrikant gegeven handelsbenaming.                          3.2. De merktekens moeten goed leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht.                  4. EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER      4.1. Indien een verzoek als bedoeld in punt 2.1 wordt ingewilligd, stelt de bevoegde instantie een formulier op overeenkomstig het model van bijlage III. Dit formulier wordt gevoegd bij het EEG-goedkeuringsformulier voor het voertuig.                  5. VOORSCHRIFTEN      5.1. Algemene voorschriften        5.1.1. Het voertuig, de motor en de geluiddempinrichtingen moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en bevestigd dat het voertuig onder normale bedrijfsomstandigheden en ook bij eventuele blootstelling aan trillingen kan voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn.               5.1.2. De geluiddempinrichtingen moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en bevestigd dat zij in redelijke mate bestand zijn tegen de corroderende invloeden waaraan zij bij het gebruik van het voertuig zijn blootgesteld.                           5.2. Voorschriften met betrekking tot de geluidsniveaus        5.2.1. Meetmethode          5.2.1.1. De meting van het geluid dat door het ter EEG-goedkeuring aangeboden type voertuig wordt voortgebracht, geschiedt aan een rijdend voertuig volgens de methode van punt 5.2.2.4 respectievelijk aan een stilstaand voertuig volgens de methode van punt 5.2.3.4 (1).                   5.2.1.2. De twee waarden, gemeten overeenkomstig de voorschriften van bovenstaand punt 5.2.1.1 moeten worden opgetekend in het keuringsrapport en worden vermeld op een formulier van het model van bijlage III.                                  5.2.2. Geluidsniveau van het rijdende voertuig          5.2.2.1. Grenswaarden  Het geluidsniveau, gemeten overeenkomstig de punten 5.2.2.2 tot en met 5.2.2.5 van deze bijlage mag onderstaande waarden niet overschrijden: >PIC FILE= "T0029300">                    5.2.2.2. Meetapparatuur            5.2.2.2.1. Geluidsmetingen  Voor de geluidsmetingen wordt gebruik gemaakt van een precisiegeluidsniveaumeter van het model dat wordt beschreven in Publikatie nr. 179 "precisie-geluidsniveaumeters", 2e uitgave, van de Internationale Electrotechnische Commissie (IEC). Voor de metingen wordt de "snelle" aanwijzing van de geluidsniveaumeter gebruikt, alsmede het A-filter, dat eveneens in deze publikatie is beschreven.  Aan het begin en einde van iedere serie metingen wordt de geluidsniveaumeter volgens de aanwijzingen van de fabrikant geijkt met behulp van een geschikte geluidsbron (b.v. een pistonfoon). Indien bij de ijking vóór en na de meetserie afwijkingen van meer dan 1 dB worden geconstateerd, is de proef ongeldig.  (1) Een geluidsmeting aan een stilstaand voertuig wordt verricht om een referentiewaarde te bepalen ten behoeve van de diensten die deze methode toepassen voor het controleren van in bedrijf zijnde voertuigen.                        5.2.2.2.2. Snelheidsmetingen  Het motortoerental en de snelheid van het voertuig op het proefparcours worden bepaald met een nauwkeurigheid van ten minste 3 %.                                          5.2.2.3. Meetcondities            5.2.2.3.1. Proefterrein  Het proefterrein moet bestaan uit een centraal gelegen acceleratieparcours, dat is omgeven door een nagenoeg vlak terrein. Het proefparcours moet waterpas zijn en de rijbaan droog, terwijl deze zodanig moet zijn aangelegd dat bij het rijden de banden weinig geluid maken.  Het proefterrein moet tussen de geluidsbron en de microfoon op 1 dB na voldoen aan de voor een vrij geluidsveld geldende voorwaarden. Aan deze eis wordt geacht te zijn voldaan, wanneer zich binnen een straal van 50 m rond het middelpunt van het proefparcours geen grote, geluidreflecterende vlakken bevinden, zoals omheiningen, rotsen, bruggen of gebouwen. De bodem van het terrein moet binnen een straal van ten minste 10 m rond het middelpunt van het acceleratieparcours bestaan uit hard materiaal, zoals beton, asfalt of iedere andere materiaalsoort met gelijkwaardige geluidseigenschappen. Het oppervlak mag niet bedekt zijn met poedersneeuw, hoog gras, mulle grond of as.  Er mag zich geen enkel obstakel in de buurt van de microfoon bevinden dat het geluidsveld kan beïnvloeden, en er mag zich niemand tussen de microfoon en de geluidsbron opstellen. De persoon die de meetapparatuur afleest moet zich zodanig opstellen dat hij op geen enkele wijze afwijkingen in de aanwijzingen van het meetapparaat veroorzaakt.                       5.2.2.3.2. Weersomstandigheden  De metingen mogen niet worden verricht onder slechte weersomstandigheden. Men dient erop toe te zien dat de meetresultaten niet worden beïnvloed door windvlagen.                       5.2.2.3.3. Omgevingsgeluid  Tijdens de metingen moet het A-gewogen geluidsniveau van andere geluidsbronnen dan die van het beproefde voertuig, en het geluidsniveau van de wind minstens 10 dB(A) lager zijn dan het door het voertuig geproduceerde geluidsniveau. De microfoon mag worden voorzien van een geschikte windkap, mits er rekening wordt gehouden met de invloed daarvan op de gevoeligheid en de richtkarakteristieken van de microfoon.                       5.2.2.3.4. Toestand van het voertuig  Het voertuig moet zich voor de metingen bevinden in de bedrijfsklare toestand als omschreven in punt 2.6 van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG en mag - behalve indien loskoppeling van de combinatie niet mogelijk is - geen aanhangwagen of oplegger meevoeren.  De banden van het voertuig, die van een type moeten zijn dat gewoonlijk door de fabrikant op dit voertuig wordt gemonteerd, moeten op een spanning zijn gebracht die past bij het voertuig in onbeladen toestand.  Vóór het begin van de metingen moet de motor in de normale bedrijfstoestand worden gebracht voor wat betreft temperatuur, afstelling, brandstof, bougies, carburator(s) enz. (indien nodig). Indien het voertuig is uitgerust met automatisch geregelde ventilatoren, moeten deze tijdens de metingen ongemoeid worden gelaten.  Bij voertuigen met meer dan twee aangedreven wielen wordt alleen de voor het normale wegverkeer bedoelde aandrijving gebruikt.                                          5.2.2.4. Meetmethode            5.2.2.4.1. Aard en aantal van de metingen  Het in dB uitgedrukte, A-gewogen maximale geluidsniveau wordt gemeten gedurende de tijd dat het voertuig zich tussen de lijnen AA'en BB'(figuur 1) voortbeweegt. De meting is ongeldig, indien een piekwaarde wordt geregistreerd die sterk afwijkt van het algemene geluidsniveau.  Aan beide zijden van het voertuig moeten ten minste twee metingen worden verricht.                        5.2.2.4.2. Positie van de microfoon  De microfoon moet worden opgesteld op 7,5 m ± 0,2 m afstand van de referentielijn CC' (figuur 1) van de rijbaan en op een hoogte van 1,2 m ± 0,1 m boven de grond. De maximale gevoeligheidsas moet horizontaal zijn en loodrecht staan op de rijrichting van het voertuig (lijn CC').                       5.2.2.4.3. Het rijden              5.2.2.4.3.1. Algemene voorschriften  Bij alle metingen wordt het voertuig in rechte lijn op zodanige wijze over het acceleratieparcours gereden dat het middenlangsvlak van het voertuig zo dicht mogelijk bij lijn CC' ligt.  Het voertuig nadert lijn AA' met een constante beginsnelheid overeenkomstig de punten 5.2.2.4.3.2 en 5.2.2.4.3.3. Zodra de voorzijde van het voertuig lijn AA' heeft bereikt, moet het gaspedaal zo snel mogelijk in de stand vol gas worden gebracht. Het gaspedaal wordt in deze stand gehouden, totdat het achteruiteinde van het motorvoertuig lijn BB' heeft bereikt ; vervolgens wordt het gaspedaal zo snel mogelijk losgelaten.  Bij niet loskoppelbare gelede voertuigen mogen voor wat betreft het passeren van lijn BB' aanhangwagens niet in aanmerking worden genomen.                           5.2.2.4.3.2. Naderingssnelheid  Het voertuig nadert lijn AA' met een constante snelheid die overeenkomt met de laagste van de twee onderstaande snelheden:                - de snelheid die wordt bereikt bij een motortoerental dat gelijk is aan 3/4 van het toerental (S) waarbij de motor zijn maximumvermogen ontwikkelt,                               - 50 km/h.                                 Indien het voertuig is uitgerust met een automatische versnellingsbak zonder keuzehendel wordt de proef uitgevoerd met drie verschillende naderingssnelheden, namelijk 30, 40 en 50 km/h of met een snelheid die 3/4 van de maximumsnelheid op de weg bedraagt, indien dit een lagere waarde is. De snelheid waarbij het hoogste geluidsniveau wordt veroorzaakt, moet worden aangehouden.                           5.2.2.4.3.3. Keuze van de schakelstand (indien het voertuig is uitgerust met een versnellingsbak)                5.2.2.4.3.3.1. Niet-automatische handgeschakelde versnellingsbak  >PIC FILE= "T0029301">  >PIC FILE= "T0029303">  5.2.2.4.3.3.2.  Automatische versnellingsbak met keuzehendel  Indien het voertuig is uitgerust met een keuzehendel met X voorwaartse versnellingen, moet de proef worden uitgevoerd met de keuzehandel in stand X ; de geforceerde terugschakeling (b.v. "kick-down") moet buiten werking worden gesteld. Indien er na het passeren van lijn AA' een automatische terugschakeling plaatsvindt, moet de proef worden overgedaan, zonodig met gebruikmaking van de hoogste van de standen X - 1 en X - 2 van de keuzehendel waarin de proef nog zonder automatische terugschakeling kan worden gereden (de geforceerde terugschakeling blijft steeds buiten werking gesteld).  Indien het voertuig is uitgerust met een handgeschakelde hulpversnellingsbak of een achteras met meerdere overbrengingen, moet gebruik worden gemaakt van de voor stadsverkeer geschikte schakelstand. De speciale standen van de keuzehendel voor langzaam rijden of remmen mogen niet worden gebruikt.                   5.2.2.5. Interpretatie van de resultaten            5.2.2.5.1. Ten einde rekening te houden met afwijkingen in de meetapparatuur wordt het resultaat van elke meting gevormd door de op het apparaat afgelezen waarde verminderd met 1 dB(A).                       5.2.2.5.2. De metingen worden als geldig beschouwd, indien het verschil in aflezing tussen twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van het voertuig niet meer dan 2 dB(A) bedraagt.                       5.2.2.5.3. Als aan te houden waarde wordt het hoogste meetresultaat genomen. Indien deze waarde 1 dB(A) meer bedraagt dan het maximaal toegestane niveau voor de betrokken categorie voertuigen, wordt overgegaan tot een nieuwe reeks van twee metingen. Drie van de vier aldus verkregen resultaten dienen binnen de voorgeschreven grenzen te liggen.                                                         5.2.3. Geluidsmetingen aan een stilstaand voertuig          5.2.3.1. Geluidsniveau in de nabijheid van voertuigen  Ter vergemakkelijking van latere controle van in het verkeer zijnde voertuigen wordt bovendien het geluidsniveau aan de uitmonding van het uitlaatsysteem (geluiddemper) gemeten overeenkomstig onderstaande voorschriften en het resultaat van de metingen wordt opgetekend in het rapport dat wordt opgesteld met het oog op de afgifte van het in bijlage III bedoelde certificaat.                   5.2.3.2. Meetapparatuur            5.2.3.2.1. Geluidsmetingen  De metingen worden verricht met een precisiegeluidsniveaumeter volgens de bepalingen van punt 5.2.2.2.1.                       5.2.3.2.2. Meting van het motortoerental  Het motortoerental wordt bepaald met behulp van een toerenteller met een nauwkeurigheid van ten minste 3 %. Deze toerenteller mag niet die van het voertuig zijn.                                          5.2.3.3. Meetcondities            5.2.3.3.1. Proefterrein (figuur 2)  Ieder terrein dat niet blootstaat aan sterke akoestische storingen kan worden gebruikt als proefterrein. Bijzonder geschikt zijn vlakke terreinen die met beton, asfalt of met een ander hard materiaal zijn bedekt, en die sterk reflecteren. Uitgesloten zijn rijbanen met een uit vastgewalste aarde bestaand oppervlak. Als minimumeis geldt dat het proefterrein de afmetingen van een rechthoek moet hebben, waarvan de zijden zich op 3 m afstand van de omtrek van het voertuig bevinden.   Binnen deze rechthoek mag zich geen enkel groot object, zoals bij voorbeeld een persoon - uitgezonderd de waarnemer en de bestuurder - bevinden.  Het voertuig wordt op zodanige wijze binnen de rechthoek geplaatst dat de microfoon zich op minstens één meter afstand van eventueel aanwezige trottoirbanden bevindt.                       5.2.3.3.2. Weersomstandigheden  De metingen mogen niet worden verricht onder slechte weersomstandigheden. Men dient eropt toe te zien dat de meetresultaten niet worden beïnvloed door windvlagen.                       5.2.3.3.3. Omgevingsgeluid  De waarden die door het meetinstrument voor het omgevingsgeluid en de wind worden aangegeven moeten ten minste 10 dB(A) beneden het te meten geluidsniveau liggen. De microfoon mag van een passende windkap worden voorzien, mits rekening wordt gehouden met de invloed daarvan op de gevoeligheid van de microfoon.                       5.2.3.3.4. Toestand van het voertuig  Voor aanvang van de metingen wordt de motor van het voertuig op de normale bedrijfstemperatuur gebracht. Indien het voertuig is uitgerust met automatisch geregelde ventilatoren, is iedere ingreep in de werking hiervan tijdens de meting van het geluidsniveau verboden.  Het bedieningsorgaan van de versnellingsbak bevindt zich gedurende de metingen in de neutrale stand.                                          5.2.3.4. Meetmethode            5.2.3.4.1. Aantal en aard van de metingen  Het in dB(A) uitgedrukte maximum geluidsniveau wordt gemeten gedurende de in punt 5.2.3.4.3 aangegeven tijd dat de motor draait.  Op ieder meetpunt worden ten minste drie metingen verricht.                       5.2.3.4.2. Positie van de microfoon (figuur 2)  De microfoon moet ter hoogte van de uitlaatopening worden geplaatst en in ieder geval niet minder dan 0,2 m boven het wegdek. Het membraan van de microfoon moet naar de uitlaatopening zijn gericht en zich op een afstand van 0,5 m daarvan bevinden. De hoofdgevoeligheidsas van de microfoon moet evenwijdig aan het wegdek zijn en een hoek van 45° ± 10° vormen met het loodrechte vlak waarin de emissierichting van de uitlaatgassen ligt.  De microfoon moet ten opzichte van dit verticale vlak worden geplaatst aan de kant waar de afstand tussen de microfoon en de omtrek van het voertuig maximaal is.  Indien de uitlaatinrichting meer openingen heeft, waarvan de middelpunten niet meer dan 0,3 m van elkaar verwijderd zijn, en die zijn aangesloten op een zelfde geluiddemper, moet de microfoon worden gericht op de opening die zich het dichtst bij de omtrek van het voertuig of het hoogst boven het wegdek bevindt. In andere gevallen wordt bij iedere uitlaatopening een afzonderlijke meting verricht, terwijl alleen de hoogste gemeten waarde wordt aangehouden.  Bij voertuigen met een verticale uitlaat (b.v. bedrijfsvoertuigen) wordt de microfoon geplaatst ter hoogte van de uitlaatopening, terwijl zij omhoog wordt gericht met de hoofdgevoeligheidsas verticaal. De afstand van de microfoon ten opzichte van de zijkant van het voertuig die zich het dichtst bij de uitlaatopening bevindt moet 0,5 m bedragen.  Wanneer de constructie van het voertuig zodanig is dat een positie van de microfoon overeenkomstig figuur 2 niet mogelijk is als gevolg van de aanwezigheid van objecten die deel uitmaken van het voertuig (b.v. reservewiel, brandstoftank, accubak), moet op het moment van de meting een tekening worden gemaakt waarop duidelijk de voor de microfoon gekozen positie staat aangegeven. Deze moet, indien mogelijk, meer dan 0,5 m verwijderd zijn van het dichtstbijzijnde object en de hoofdgevoeligheidsas moet naar de uitlaatopening gericht zijn, op de plaats die het minst door bovengenoemde objecten wordt afgeschermd.                       5.2.3.4.3. Werking van de motor  Het motortoerental wordt gebracht op 3/4 van het toerental (S) waarbij de motor zijn maximumvermogen ontwikkelt.   Na het bereiken van het constante toerental wordt het gaspedaal snel losgelaten. De tijd van de meting van het geluidsniveau omvat een kort ogenblik, waarin het toerental constant wordt gehouden, en de gehele duur van de vermindering van het toerental ; als meetwaarde geldt de maximale waarde die de geluidsniveaumeter aanwijst.                                          5.2.3.5. Resultaten (keuringsrapport)            5.2.3.5.1. In het keuringsrapport dat wordt opgesteld met het oog op de afgifte van het certificaat van bijlage III, worden alle nodige gegevens vermeld, vooral die betreffende de meting van het geluid van het stilstaande voertuig.                       5.2.3.5.2. De waarden worden van het meettoestel afgelezen en afgerond op de meest nabijgelegen hele decibel.  Alleen meetwaarden die bij drie opeenvolgende metingen worden verkregen en onderling niet meer dan 2 dB(A) verschillen, mogen worden aangehouden.                       5.2.3.5.3. Als meetresultaat geldt de hoogste van de drie meetwaarden.                                                                    5.3. Vezelstof bevattende uitlaatgeluiddempinrichtingen        5.3.1. Toepassing van vezelstoffen in geluiddempers is alleen dan toegestaan, wanneer door geschikte constructieve en fabricagetechnische maatregelen gegarandeerd is dat het voor het aanhouden van de grenswaarden van punt 5.2.2.1 vereiste effect in het wegverkeer wordt bereikt. Als effectief in het wegverkeer wordt een dergelijke geluiddempinrichting beschouwd, indien de uitlaatgassen niet met de vezelstof in aanraking komen of indien de geluiddemper van het volgens punt 5.2.2 en 5.2.3 beproefde prototype voertuig vóór de meting van het geluidsniveau in een voor het wegverkeer gebruikelijke toestand is gebracht. Dit kan geschieden door één van de in de punten 5.3.1.1, 5.3.1.2 en 5.3.1.3 beschreven proeven of door verwijdering van de vezelstof uit de geluiddemper.          5.3.1.1. Continubedrijf op de weg over een afstand van 10 000 km            5.3.1.1.1. Hierbij dient voor ongeveer de helft te worden gereden in stadsverkeer en voor de andere helft in het interlokale snelverkeer ; het continubedrijf op de weg mag worden vervangen door een dienovereenkomstig programma op een proefterrein.                       5.3.1.1.2. Beide snelheden moeten veelvuldig worden afgewisseld.                       5.3.1.1.3. Het totale beproevingsprogramma moet minstens tien pauzen bevatten van ten minste drie uur ten einde afkoelings- en eventueel condensatie-effecten teweeg te brengen.                                          5.3.1.2. Conditionering op een proefstand            5.3.1.2.1. De geluiddemper wordt met behulp van hulpstukken uit de normale produktie en volgens de voorschriften van de voertuigfabrikant gemonteerd op de motor, die is gekoppeld aan een dynamometerrem.                       5.3.1.2.2. De proeven worden uitgevoerd in zes perioden van zes uur, met onderbrekingen daartussen van minstens twaalf uur, ten einde afkoelings- en eventueel condensatie-effecten teweeg te brengen.                       5.3.1.2.3. Gedurende iedere periode van zes uur laat men de motor achtereenvolgens:              1. 5 minuten lang stationair draaien;                           2. 1 uur lang draaien met 1/4 van de belasting op 3/4 van het toerental bij maximumvermogen (S);;                           3. 1 uur lang draaien met halve belasting op 3/4 van het toerental bij maximumvermogen (S);                           4. 10 minuten lang met volle belasting draaien op 3/4 van het toerental bij maximumvermogen (S);                           5. 15 minuten lang met halve belasting draaien op het toerental bij maximumvermogen (S);                 6. 30 minuten lang met 1/4 belasting draaien op het toerental bij maximumvermogen (S).        Totale duur van de zes handelingen : drie uur.  Iedere periode omvat twee cycli van zes bedrijfsomstandigheden.  5.3.1.2.4.  Tijdens de proef vindt er geen enkele koeling van de geluiddemper plaats door aanblazen van lucht ter simulatie van de luchtstroom rondom het voertuig. Indien de fabrikant hierom vraagt, wordt koeling wel toegestaan, ten einde de temperatuur die wordt gemeten aan de inlaat van de geluiddemper, wanneer het voertuig op maximale snelheid rijdt, niet te overschrijden.  5.3.1.3.  Conditionering door drukwisselingen    5.3.1.3.1. De uitlaatinrichting of onderdelen ervan worden gemonteerd op het in punt 2.3 genoemde voertuig of op een motor als vermeld in punt 2.4. In het eerste geval wordt het voertuig op een rollenbank geplaatst. In het tweede geval wordt de motor op een vermogenstestbank gemonteerd.  De beproevingsapparatuur, waarvan in figuur 3 een gedetailleerd schema wordt gegeven, wordt op de uitlaat van de geluiddempinrichting aangesloten. Iedere andere apparatuur die gelijkwaardige resultaten geeft is toegestaan.       5.3.1.3.2. De beproevingsapparatuur moet zodanig zijn afgesteld dat de uitlaatgasstroom 2 500 maal afwisselend door de automatische afsluitklep wordt onderbroken en weer doorgelaten.       5.3.1.3.3. De klep moet opengaan, wanneer de tegendruk van het uitlaatgas, gemeten op minstens 100 mm voorbij de aansluitflens, een waarde bereikt tussen de 0,35 en 0,40 bar. Zij moet weer dichtgaan, wanneer de tegendruk daalt tot 10 % beneden de tegendruk met open klep.       5.3.1.3.4. Het tijdrelais moet worden afgesteld aan de hand van de afvoertijd der gassen overeenkomstig het bepaalde in punt 5.3.1.3.3.       5.3.1.3.5. Het motortoerental moet 75 % bedragen van het toerental (S) bij maximumvermogen.       5.3.1.3.6. Het door de dynamometer aangegeven vermogen moet overeenkomen met 50 % van het maximumvermogen, gemeten bij 75 % van het motortoerental (S).       5.3.1.3.7. Eventuele afvoergaatjes moeten tijdens de proef worden afgesloten.       5.3.1.3.8. De proef mag in totaal niet meer dan 48 uur duren.  Indien nodig kunnen éénmaal per uur afkoelingsperioden worden ingelast.        5.3.2.   Wanneer artikel 8, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG betreffende de "EEG-typegoedkeuring" moet worden toegepast, wordt de beproevingsmethode volgens punt 5.3.1.2 gebruikt.   >PIC FILE= "T0029304">    >PIC FILE= "T0029305">    >PIC FILE= "T0029306">     BIJLAGE II  EEG-TYPEGOEDKEURING VAN GELUIDDEMPINRICHTINGEN ALS TECHNISCHE EENHEID  (VERVANGENDE UITLAATGELUIDDEMPINRICHTINGEN)    0. TOEPASSINGSGEBIED Deze bijlage is van toepassing op de goedkeuring, als technische eenheden in de zin van artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG, van uitlaatgeluiddempinrichtingen of onderdelen daarvan bedoeld als vervangingsonderdelen voor één of meer bepaalde typen motorvoertuigen van de categorieën M1 en N1.       1. DEFINITIES      1.1. Onder "vervangende geluiddempinrichting of onderdeel daarvan" verstaat men ieder onderdeel van de in punt 1.2.1 van bijlage I omschreven uitlaatinrichting bestemd voor gebruik op een voertuig ter vervanging van het onderdeel van het type waarmee het voertuig bij de EEG-goedkeuring overeenkomstig bijlage I was uitgerust.                  2. EEG-GOEDKEURINGSAANVRAAG      2.1. De EEG-goedkeuringsaanvraag voor een als technische eenheid beschouwd(e) vervangende geluiddempinrichting of onderdeel daarvan, wordt ingediend door de fabrikant van het voertuig, de fabrikant van de technische eenheid of door hun respectieve gevolmachtigde.           2.2. Voor ieder type vervangende geluiddempinrichting of onderdeel daarvan, waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd, moet de goedkeuringsaanvraag vergezeld gaan van de hierna te noemen, in drievoud opgestelde bescheiden en van de volgende gegevens:        2.2.1.     -  beschrijving van het (de) voertuigtype(n) waarvoor de inrichting of de onderdelen van deze inrichting is/zijn bestemd voor wat betreft de eigenschappen vermeld in punt 1.1 van bijlage I. De nummers en/of de symbolen ter aanduiding van het motor- en voertuigtype moeten worden vermeld;               2.2.2.    -  een beschrijving van de vervangende geluiddempinrichting met aanduiding van de plaatsen van de onderdelen ten opzichte van elkaar in het systeem, alsmede de montagevoorschriften;               2.2.3.    -  gedetailleerde tekeningen van ieder onderdeel, zodat dit gemakkelijk kan worden teruggevonden en herkend, met vermelding van de gebruikte materialen.  Op deze tekeningen moet duidelijk de plaats worden aangegeven waar het verplichte EEG-goedkeuringsnummer moet worden aangebracht.                          2.3. Op verzoek van de technische dienst moet de aanvrager het volgende materieel ter beschikking stellen:        2.3.1.    -  twee exemplaren van de inrichting waarvoor EEG-goedkeuring wordt aangevraagd;               2.3.2.    -  een uitlaatgeluiddempinrichting overeenstemmend met de oorspronkelijke inrichting waarmee het voertuig bij de EEG-goedkeuring was uitgerust;               2.3.3.          - een voertuig dat representatief is voor het uit te rusten type dat in een zodanige toestand verkeert, dat                   - voor wat betreft het geluidsniveau tijdens het rijden, aan de grenzen vermeld in punt 5.2.2.1 van bijlage I wordt voldaan en waarbij de waarden die bij de typegoedkeuring zijn verkregen met niet meer dan 3 dB(A) worden overschreden, en dat                   - voor wat betreft het geluidsniveau bij stilstand, wordt voldaan aan de waarde die bij de typegoedkeuring is verkregen;                                 2.3.4.    -  een afzonderlijke motor overeenkomend met die van het hierboven beschreven voertuigtype.                                 3. OPSCHRIFTEN      3.1. Op de vervangende geluiddempinrichting of op de onderdelen daarvan, met uitzondering van bevestigingsstukken en buizen, moeten de volgende vermeldingen zijn aangebracht:         3.1.1.    -  het fabrieks- of handelsmerk van de fabrikant van de vervangende geluiddempinrichting en van de onderdelen ervan;         3.1.2.    -  de door de fabrikant verstrekte typeaanduiding;               3.1.3.    -   het EEG-goedkeuringsnummer voorafgegaan door de kenletter(s) van het land dat de goedkeuring heeft verleend (1).                          3.2. De merktekens moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht.                  4. EEG-GOEDKEURING      4.1. Indien een aanvraag volgens punt 2.1 wordt ingewilligd, stelt de bevoegde instantie een certificaat op overeenkomstig het model van bijlage IV. Het goedkeuringsnummer moet worden voorafgegaan door de kenletter(s) van het land dat de EEG-goedkeuring heeft verleend.                  5. VOORSCHRIFTEN      5.1. Algemene voorschriften        5.1.1. De vervangende geluiddempinrichting of onderdelen daarvan moeten zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd, en moeten zo kunnen worden bevestigd, dat het voertuig onder normale bedrijfsomstandigheden, en met name bij eventuele blootstelling aan trillingen, kan voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn.               5.1.2. De geluiddempinrichting en de onderdelen daarvan moeten zodanig zijn ontworpen en geconstrueerd en moeten zo kunnen worden bevestigd dat zij in redelijke mate bestand zijn tegen de corroderende invloeden waaraan zij bij het gebruik van het voertuig worden blootgesteld.                          5.2. Voorschriften met betrekking tot de geluidsniveaus        5.2.1. Voor het controleren van de doeltreffende akoestische werking van de vervangende geluiddempinrichting of van de onderdelen daarvan wordt gebruik gemaakt van de in de punten 5.2.2.4 en 5.2.3.4 van bijlage I beschreven methoden.  Wanneer de vervangende geluiddempinrichting of onderdelen daarvan is/zijn gemonteerd op het in punt 2.3.3 van deze bijlage genoemde voertuig, moeten de geluidsniveauwaarden die zijn verkregen volgens de twee meetmethoden (meting aan een stilstaand en een rijdend voertuig), voldoen aan één van de onderstaande voorwaarden:          5.2.1.1. zij mogen niet de waarden overschrijden die bij de EEG-goedkeuring zijn verkregen bij het betreffende type voertuig;                   5.2.1.2. zij mogen de geluidswaarden niet overschrijden die zijn gemeten bij het in punt 2.3.3 genoemde voertuig, dat is uitgerust met een uitlaatgeluiddempinrichting van het type waarmee het voertuig tijdens de EEG-goedkeuring was uitgerust.                                             5.3. Meting van de prestaties van het voertuig        5.3.1. Met een vervangende geluiddempinrichting, of met onderdelen daarvan, moet een voertuig prestaties kunnen leveren die vergelijkbaar zijn met die welke zijn geleverd met de oorspronkelijke geluiddempinrichting of onderdelen daarvan.               5.3.2. De vervangende geluiddempinrichting of, indien de fabrikant dit wenst, de onderdelen van deze inrichting wordt/worden vergeleken met een oorspronkelijke geluiddempinrichting of met de onderdelen daarvan, die eveneens nieuw is/zijn en die achtereenvolgens gemonteerd worden op het in punt 2.3.3 bedoelde voertuig.  (1) B = België, D = Bondsrepubliek Duitsland, DK = Denemarken, F = Frankrijk, GR = Griekenland, I = Italië, IRL = Ierland, L = Luxemburg, NL = Nederland, UK = Verenigd Koninkrijk.                5.3.3. De controle gebeurt door middel van meting van het weerstandsverlies overeenkomstig punt 5.3.4.1 of 5.3.4.2. De aan de vervangende geluiddempinrichting gemeten waarde mag onder de hierboven genoemde omstandigheden de aan de oorspronkelijke geluiddempinrichting gemeten waarde met niet meer dan 25 % overschrijden               5.3.4. Beproevingsmethoden          5.3.4.1. Beproeving op een motor  De metingen worden verricht aan de in punt 2.3.4 genoemde motor die aan een dynamometerrem is gekoppeld.  Bij volledig geopende gasklep moet de dynamometerrem zodanig worden afgesteld dat het toerental van de motor (S) gelijk is aan het toerental waarbij het maximumvermogen wordt geleverd.  De voor het meten van de tegendruk vereiste afstand tussen de manometeraansluiting en het uitlaatspruitstuk wordt aangegeven in de figuren 1, 2 en 3.                   5.3.4.2. Beproeving op een voertuig  De metingen moeten worden verricht aan het in punt 2.3.3 van deze bijlage genoemde voertuig.  De beproeving moet worden uitgevoerd:            - hetzij op de weg,                       - hetzij op een rollenbank.                         Bij geopende gasklep moet de motor zodanig belast worden dat het toerental (S) gelijk is aan dat bij maximumvermogen.  De voor het meten van de tegendruk vereiste afstand tussen de manometeraansluiting en het uitlaatspruitstuk wordt aangegeven in de figuren 1, 2 en 3.                                             5.4. Aanvullende voorschriften voor geluiddempinrichtingen en onderdelen daarvan met uit vezelstof bestaande vulling.  Vezelstof mag voor vervangende geluiddempinrichtingen of onderdelen daarvan alleen dan worden toegepast, wanneer door geschikte constructieve en fabricage-technische maatregelen gegarandeerd is dat het voor het aanhouden van de grenswaarden volgens punt 5.2.2.1 van bijlage I vereiste effect wordt bereikt.  Een dergelijke geluiddempinrichting wordt geacht effectief te zijn in het wegverkeer, indien de vezelstof niet in contact is met uitlaatgassen, of indien, na verwijdering van de vezelstof, het geluidsniveau, bij beproeving van de geluiddempinrichting op een voertuig overeenkomstig de in de punten 5.2.2 en 5.2.3 van bijlage I beschreven methoden, in overeenstemming is met de voorschriften van bovenstaand punt 5.2.1.  Indien niet aan deze voorwaarde wordt voldaan, wordt de geluiddempinrichting in haar geheel geconditioneerd. Dit moet worden gedaan volgens één van de drie methoden beschreven in de punten 5.3.1.1, 5.3.1.2 en 5.3.1.3 van bijlage I.  Na conditionering wordt het geluidsniveau gecontroleerd overeenkomstig punt 5.2.1.  Wanneer de in punt 5.2.1.2 beschreven procedure wordt gevolgd, kan de aanvrager van EEG-goedkeuring verzoeken om conditionering van de oorspronkelijke geluiddemper of een oorspronkelijke geluiddempinrichting waaruit de vezelstof is verwijderd ter beschikking stellen.                  6. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE      6.1. Iedere vervangende geluiddempinrichting en ieder onderdeel daarvan met een EEG-goedkeuringsnummer krachtens het bepaalde in deze richtlijn, moet overeenstemmen met de goedgekeurde geluiddempinrichting en voldoen aan de eisen van bovenstaand punt 5.           6.2. Ter controle van de in bovenstaand punt 6.1 voorgeschreven overeenstemming wordt uit de normale produktie een geluiddempinrichting of een onderdeel daarvan genomen waarop het EEG-goedkeuringsnummer is aangebracht. De produktie wordt geacht in overeenstemming te zijn met het bepaalde in deze richtlijn, indien de volgens punt 5.2 gemeten geluidsniveaus het bij de EEG-goedkeuring van het type geluiddempinrichting of het type onderdeel gemeten niveau met niet meer dan 1 dB(A) te boven gaan.                    Meetpunten - Drukverlies  >PIC FILE= "T0029307">     BIJLAGE III >PIC FILE= "T0029308">    >PIC FILE= "T0029309">     BIJLAGE IV >PIC FILE= "T0029310">    >PIC FILE= "T0029311">


Avis juridique important

|

31979L0109

Richtlijn 79/109/EEG van de Raad van 24 januari 1979 tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG voor wat betreft de brucellose

Publicatieblad Nr. L 029 van 03/02/1979 blz. 0020 - 0023 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 24 blz. 0014  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 15 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 15 blz. 0118

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 24 januari 1979  tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG voor wat betreft de brucellose   ( 79/109/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 77/98/EEG ( 4 ) , voorziet in gemeenschappelijke normen voor de maatregelen tegen brucellose die moeten worden toegepast bij dieren die bestemd zijn voor het intracommunautaire handelsverkeer ;  Overwegende dat in de nieuwe Lid-Staten voor de diagnose van en de controle op runderbrucellose bij wijze van afwijking nog steeds gelijkwaardige maatregelen worden toegepast ; dat het , ten einde het vrije verkeer van runderen en varkens in de Gemeenschap te waarborgen , noodzakelijk is de technische bepalingen van Richtlijn 64/432/EEG die betrekking hebben op brucellose aan te passen aan de situatie ;  Overwegende dat een aanpassing van de bestaande communautaire maatregelen op dit gebied wegens de nieuwe wetenschappelijke kennis en technische ontwikkelingen in de diagnose van en de controle op runderbrucellose noodzakelijk is gebleken ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Aan artikel 2 van Richtlijn 64/432/EEG wordt het volgende punt toegevoegd :   " o ) Gebied : gedeelte van het grondgebied van een Lid-Staat , waarvan de oppervlakte ten minste 2 000 km2 bedraagt , dat onderworpen is aan de controle van de bevoegde autoriteiten en dat ten minste één van de volgende administratieve eenheden omvat :   - voor België : Provincie/Province ,   - voor Duitsland : Regierungsbezirk ,   - voor Denemarken : Amt of eiland ,   - voor Frankrijk : Département ,   - voor Italië : Provincia ,   - voor Luxemburg : - ,   - voor Nederland : Provincie ,   - voor het Verenigd Koninkrijk :   - voor Engeland , Wales en Noord-Ierland : County ,   - voor Schotland : District of Island Area ,   - voor Ierland : Country . " .  Artikel 2  Aan artikel 3 van Richtlijn 64/432/EEG wordt het volgende lid toegevoegd :   " 13 . In afwijking van bijlage A , II , A , 1 , sub c ) , ii ) , kan overeenkomstig de procedure van artikel 12 worden besloten dat in een Lid-Staat of een gedeelte van een Lid-Staat dat bestaat uit meerdere aangrenzende gebieden waarin enerzijds 99,8 % van de rundveebeslagen gedurende ten minste tien jaar als officieel brucellosevrij in de zin van artikel 2 , sub e ) , zijn erkend en waarin anderzijds sedert ten minste drie jaar geen geval van abortus ten gevolge van een brucellose-infectie is vastgesteld , de controleproeven met het oog op de handhaving van deze status mogen worden verricht op een wijze en in gebieden , die volgens dezelfde procedure zullen worden vastgesteld .  Indien niet meer wordt voldaan aan een van de voorwaarden van de eerste alinea , dient de Commissie , na te hebben onderzocht hoe het komt dat er zich weer brucellose heeft voorgedaan , bij het Permanent Veterinair Comité een voorstel in voor een besluit tot intrekking van het besluit waarbij de afwijking voor die Lid-Staat of het gedeelte van die Lid-Staat dat bestaat uit meerdere aangrenzende gebieden is toegestaan .  Volgens de procedure van artikel 12 kan eveneens worden besloten dat het stelsel bedoeld in bijlage A , II , A , 1 , sub c ) , iii ) , kan worden toegepast op een gedeelte van een Lid-Staat dat bestaat uit meerdere aangrenzende gebieden . " .  Artikel 3  In bijlage A , II , A , 1 , sub c ) , van Richtlijn 64/432/EEG wordt punt i ) als volgt gelezen :   " i ) bij twee onder officieel toezicht met een tussenpoos van ten minste drie maanden en ten hoogste twaalf maanden volgens het bepaalde in bijlage C verrichte bloedserumagglutinaties een brucellosetiter van minder dan 30 internationale agglutinatieeenheden per milliliter hebben vertoond , met dien verstande dat :   - de eerste bloedserumagglutinatie kan worden vervangen door drie ringtests , uitgevoerd met een tussenpoos van drie maanden , mits de tweede bloedserumagglutinatie ten minste zes weken na de derde ringtest wordt verricht ;   - de eerste in bovenstaand streepje bedoelde bloedserumagglutinatieproef kan worden vervangen door een brucella antigeen bufferproef verricht overeenkomstig bijlage C , sub D ; " .  Artikel 4  In de inleidende zin van bijlage A , II , A , 1 , sub d ) , i ) van Richtlijn 64/432/EEG worden na de woorden  " in een Lid-Staat " , de woorden " of een gedeelte van een Lid-Staat dat bestaat uit meerdere aangrenzende gebieden " , ingevoegd .  Artikel 5  In bijlage A , II , A , 1 , sub c ) , van Richtlijn 64/432/EEG wordt punt ii ) vervangen door de volgende punten :   " ii ) jaarlijks worden gecontroleerd door middel van drie ringtests , verricht met een tussenpoos van ten minste drie maanden , of door twee ringtests met een tussenpoos van ten minste drie maanden en één serologische proef  ( serumagglutieproef of brucella antigeen bufferproef of plasma-agglutinatieproef of plasma-melkringtest ) , verricht ten minste zes weken na de tweede ringtest , ten einde de afwezigheid van brucellose vast te stellen . Indien geen ringtests worden uitgevoerd , dienen elk jaar twee serologische proeven ( serumagglutinatieproef of brucella antigeen bufferproef of plasma-agglutinatieproef of plasma-melkringtest ) met een tussenpoos van ten minste drie maanden en ten hoogste zes maanden te worden uitgevoerd .  Wanneer in een Lid-Staat of een gebied van een Lid-Staat , waar de officiële maatregelen tot brucellosebestrijding voor alle rundveebeslagen gelden , het percentage besmette rundveebeslagen niet hoger ligt dan 1 , behoeven jaarlijks slechts twee ringtests te worden verricht met een tussenpoos van ten minste drie maanden of één serologische proef ( serumagglutinatieproef of brucella antigeen bufferproef of plasma-agglutinatieproef of plasma-melkringtest ) ;  iii ) van de eisen met betrekking tot de sub ii ) bedoelde jaarlijkse controle op afwezigheid van brucellose kan worden afgezien in een Lid-Staat waarin ten minste 99,8 % van de rundveebeslagen sinds ten minste vier jaar officieel als brucellosevrij zijn erkend ; in dat geval kan de tussenpoos voor de controle tot twee jaar worden verlengd en moeten de controles worden verricht door middel van een der sub ii ) genoemde serologische proeven ; " .  Artikel 6  In bijlage A , II , A , 2 van Richtlijn 64/432/EEG wordt punt b ) als volgt gelezen :   " b ) alle of een deel van de vrouwelijke runderen zijn ingeënt   - op een leeftijd van ten hoogste zes maanden , met de levende entstof Buck 19 of met andere entstoffen die volgens de procedure van artikel 12 zijn goedgekeurd ,   - op een leeftijd van ten hoogste 15 maanden , met gedode 45/20 entstof waaraan een adjuvans werd toegevoegd en die officieel is gecontroleerd en erkend ; " .  Artikel 7  In bijlage A , II , A , 2 van Richtlijn 64/432/EEG wordt punt c ) als volgt gelezen :   " c ) alle runderen voldoen aan de in punt 1 , sub b ) en c ) , vermelde voorwaarden , met dien verstande dat runderen die jonger zijn dan 30 maanden en die met de levende entstof Buck 19 zijn ingeënt , een brucellosetiter mogen vertonen van 30 IE of meer per milliliter , doch minder dan 80 IE per milliliter , mits zij bij de complementsbindingsreactie :   - een titer vertonen van minder dan 30 EEG-eenheden , indien het vrouwelijke runderen betreft die minder dan twaalf maanden geleden zijn ingeënt ,   - in alle andere gevallen een titer vertonen van minder dan 20 EEG-eenheden .  De in punt 1 , sub c ) , i ) , eerste streepje , bedoelde serumagglutinaties kunnen worden vervangen door brucella antigeen bufferproeven , uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in bijlage C , sub D ; " .  Artikel 8  In bijlage A , II , A , 2 , sub d ) , tweede alinea , eerste regel , van Richtlijn 64/432/EEG worden tussen de woorden " echter een " en " ingeënt " ingevoegd de woorden " met levende entstof Buck 19 " .  Artikel 9  Aan bijlage C van Richtlijn 64/432/EEG worden de volgende punten toegevoegd :   " D . Brucella antigeen bufferproef  De brucella antigeen bufferproef kan worden uitgevoerd volgens één der volgende methodes :  A . Manueel onderzoek  1 . Het standaardserum moet het tweede internationale anti-brucella abortus standaardserum zijn dat wordt betrokken bij het Central Veterinary Laboratory , Weybridge , Surrey , Engeland .  2 . Het antigeen wordt bereid zonder inachtneming van de celconcentratie , maar de gevoeligheid van het antigeen moet zodanig genormaliseerd zijn ten opzichte van het tweede internationale anti-brucella abortus standaardserum , dat het antigeen een positieve reactie produceert bij een serumverdunning van 1 : 47,5 en een negatieve reactie bij een verdunning van 1 : 55 .  3 . Het antigeen wordt in suspensie gebracht in verdunningsmiddel voor gebufferd brucella antigeen met een pH van 3,65 min of meer 0,5 en dat kan gemerkt zijn door het gebruik van Bengaals rood .  4 . Voor de bereiding van het antigeen moeten de stammen Weybridge nr . 99 of USDA 1119 of een andere stam met een gelijke gevoeligheidsreactie worden gebruikt .  5 . De voedingsbodems , zowel voor het kweken van de stam in laboratoria als voor de produktie van antigeen , mogen de dissociatie van de brucellosekiemen ( S - R ) niet bevorderen ; er moeten voedingsbodems op basis van aardappelen en agar of continu cultuurmethoden worden gebruikt .  6 . Het antigeen moet worden beproefd tegen acht bekende , gevriesdroogde positieve , respectievelijk negatieve sera .  7 . Het toezicht en de officiële controle op de standaardsera en -antigenen berusten bij de officiële instituten die in bijlage C , A , 9 zijn opgenomen ,  8 . Het antigeen wordt gebruiksklaar geleverd .  9 . De brucella antigeen bufferproef moet op de volgende wijze worden uitgevoerd :  a ) plaats één druppel ( 0,03 ml ) antigeen naast één druppel ( 0,03 ml ) serum op een witte plaat ,  b ) vermeng met een agitator , eerst in rechte lijn en daarna in een cirkel met ongeveer 10 tot 12 mm diameter ,  c ) de plaat wordt dan met een achterwaartse en voorwaartse beweging gedurende vier minuten ( ongeveer 30 bewegingen per minuut ) heen en weer gewiegd ,  d ) het aflezen van de proef moet bij goede verlichting geschieden ; bij afwezigheid van agglutinatie wordt de proef als negatief beschouwd ; iedere graad van agglutinatie zal als positief worden beschouwd , tenzij er duidelijk bewijs bestaat van overmatig drogen rond de randen .  B . Grautomatiseerde methode  Bij gebruik van deze methode moet een resultaat kunnen worden bereikt dat ten minste even gevoelig en nauwkeurig is als met de manuele methode .  E . Plasma-melkringtest  A . Bereiding van het plasma  De proefbuisjes met het door toevoeging van EDTA onstolbaar gemaakte bloed worden gedurende drie minuten tegen 3 000 omwentelingen per minuut gecentrifugeerd en vervolgens gedurende 12 tot 24 uur bij 37 * C bewaard .  B . Diagnostische beoordeling  0,2 ml gestabiliseerd plasma wordt met 1 ml rauwe melk in een proefbuisje gebracht . Na vermenging wordt een druppel ( 0,05 ml ) ABR-antigeen toegevoegd , waarna de inhoud van het proefbuisje wederom wordt vermengd . Het antigeen wordt genormeerd ten opzichte van een standaardantigeen dat door het onder A , punt 9 , sub a ) , genoemde instituut ter beschikking wordt gesteld .  Na 45 minuten bebroeding bij 37 * C wordt het resultaat van de proef binnen 15 minuten afgelezen . De beoordeling is positief als de melkring even sterk als of sterker dan de melkzuil gekleurd is .  F . Plasma-agglutinatieproef  Het overeenkomstig punt E , sub A , bereide plasma kan zonder thermische stabilisering onmiddellijk na het centrifugeren worden gebruikt .  0,05 ml plasma wordt met 1 ml antigeen voor de serumagglutinatie ( 50 % ) vermengd , wat overeenstemt met de verdunningsgraad 1/20 bij de serumagglutinatieproef . Aflezing na 18 tot 24 uur bebroeding bij 37 * C . Als positief geldt * 50 % agglutinatie . " .  Artikel 10  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 april 1979 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 24 januari 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . FRANCOIS-PONCET  ( 1 ) PB nr . C 266 van 7 . 11 . 1977 , blz . 45 .  ( 2 ) PB nr . C 18 van 23 . 1 . 1978 , blz . 35 .  ( 3 ) PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964 , blz . 1977/64 .  ( 4 ) PB nr . L 26 van 31 . 1 . 1977 , blz . 81 .


title: Richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2005 tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG en 93/6/EEG van de Raad en de Richtlijnen 94/19/EG, 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 2002/83/EG en 2002/87/EG met het oog op de instelling van een nieuwe comitéstructuur voor financiële diensten  (Voor de EER relevante tekst)

text:
               24.3.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 79/9

         RICHTLIJN 2005/1/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 9 maart 2005
   tot wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG en 93/6/EEG van de Raad en de Richtlijnen 94/19/EG, 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 2002/83/EG en 2002/87/EG met het oog op de instelling van een nieuwe comitéstructuur voor financiële diensten
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In de mededeling van de Commissie van 11 mei 1999 inzake het Actieplan voor financiële diensten is een reeks acties vastgesteld die nodig zijn om de interne markt voor financiële diensten te voltooien.

               (2)

               Tijdens zijn bijeenkomst van 23 en 24 maart 2000 te Lissabon heeft de Europese Raad erop aangedrongen dat dit actieplan vóór 2005 wordt uitgevoerd.

               (3)

               Op 17 juli 2000 heeft de Raad het Comité van wijzen voor de regulering van de Europese effectenmarkten ingesteld. In zijn eindverslag heeft dit comité gepleit voor de invoering van een regelgevingskader met vier niveaus om het regelgevingsproces met betrekking tot de communautaire effectenwetgeving flexibeler, efficiënter en transparanter te maken.

               (4)

               In zijn resolutie over een efficiëntere regulering van de effectenmarkten in de Europese Unie neemt de Europese Raad van 23 en 24 maart 2001 te Stockholm met instemming kennis van het verslag van het Comité van wijzen en stelt hij dat de benadering met vier niveaus haar beslag moet krijgen.

               (5)

               In het licht van deze ontwikkelingen heeft de Commissie op 6 juni 2001 de Besluiten 2001/527/EG (4) en 2001/528/EG (5) tot instelling van respectievelijk het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) en het Europees Comité voor het effectenbedrijf (ECEB) aangenomen.

               (6)

               Democratische controleerbaarheid en transparantie moeten inherent zijn aan het Lamfalussy-proces en de uitbreiding ervan, hetgeen alleen voldoende kan worden gewaarborgd door met betrekking tot de uitvoeringsmaatregelen het interinstitutionele evenwicht in acht te nemen.

               (7)

               Deze richtlijn wijzigt Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (6), Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (7), Richtlijn 91/675/EEG van de Raad van 19 december 1991 tot oprichting van een Comité voor het verzekeringswezen (8), Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (derde richtlijn schadeverzekering) (9) en Richtlijn 93/6/EEG van de Raad van 15 maart 1993 inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (10), alsmede Richtlijn 94/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de depositogarantiestelsels (11), Richtlijn 98/78/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende het aanvullend toezicht op verzekeringsondernemingen in een verzekeringsgroep (12), Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (13), Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (14), Richtlijn 2002/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 betreffende levensverzekering (15) en Richtlijn 2002/87/EG betreffende het aanvullende toezicht op kredietinstellingen, verzekeringsondernemingen en beleggingsondernemingen in een financieel conglomeraat. Deze richtlijn beoogt slechts enkele wijzigingen aan te brengen in de organisatiestructuur van comités. Geen der wijzigingen vormt een uitbreiding van de bevoegdheden tot het nemen van uitvoeringsmaatregelen die bij deze richtlijnen aan de Commissie zijn toegekend, noch van bevoegdheden die bij Richtlijn 93/6/EEG aan de Raad zijn toegekend.

               (8)

               In zijn resolutie van 5 februari 2002 heeft het Europees Parlement de benadering met vier niveaus met betrekking tot effecten onderschreven op basis van de plechtige verklaring die diezelfde dag door de Commissie voor het Parlement is afgelegd en de brief die het Commissielid voor de interne markt op 2 oktober 2001 heeft gericht aan de voorzitter van de Economische en Monetaire Commissie van het Europees Parlement met betrekking tot de waarborgen voor de rol van het Europees Parlement in dit proces. In zijn resolutie van 21 november 2002 heeft het Parlement erop aangedrongen bepaalde aspecten van die benadering uit te breiden tot het bank- en verzekeringswezen, mits de Raad een goed institutioneel evenwicht waarborgt.

               (9)

               De toezeggingen die door de Commissie met betrekking tot de wetgeving op het gebied van effecten zijn gedaan in de vorm van de bovengenoemde verklaring van 5 februari 2002 en brief van 2 oktober 2001, dienen te worden aangevuld met voldoende waarborgen voor een passend institutioneel evenwicht.

               (10)

               Op 3 december 2002 heeft de Raad de Commissie verzocht regelingen te treffen voor de overige financiëledienstensectoren op basis van het eindverslag van het Comité van wijzen.

               (11)

               Tevens zijn waarborgen noodzakelijk met betrekking tot de uitbreiding van de benadering met vier niveaus, daar de EU-instellingen nog geen ruime praktische ervaring met de Lamfalussy-benadering met vier niveaus hebben opgedaan. Bovendien is er in het eerste en het tweede interim-verslag van de Interinstitutionele controlegroep die toezicht houdt op het Lamfalussy-proces, sprake van bepaalde opmerkingen en punten van kritiek inzake de werking van het proces.

               (12)

               Snelle vaststelling en kwaliteit van de wetgeving zijn fundamentele doelstellingen van het Lamfalussy-proces. Het welslagen van dit proces hangt meer af van de politieke bereidheid van de institutionele partners om een adequaat kader voor de vaststelling van wetgeving te creëren dan van een snellere vaststelling van de desbetreffende gedelegeerde technische bepalingen. Bovendien kan een al te grote nadruk op het tempo van de vaststelling van de gedelegeerde bepalingen leiden tot aanzienlijke problemen met betrekking tot de kwaliteit van die bepalingen.

               (13)

               Met de uitbreiding van het Lamfalussy-proces wordt niet vooruitgelopen op eventuele besluiten met betrekking tot de organisatie van het toezicht op Europees niveau.

               (14)

               Wat de banksector betreft, dient daartoe de rol te worden aangepast van het Raadgevend Comité voor het bankwezen (RCB), dat is ingesteld bij Richtlijn 2000/12/EG.

               (15)

               Ten blijke van deze gewijzigde rol dient het RCB te worden vervangen door het „Europees Comité voor het bankwezen”.

               (16)

               De voor de uitvoering van Richtlijn 2000/12/EG vereiste maatregelen zijn maatregelen van algemene strekking en worden vastgesteld overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (16).

               (17)

               De goedgekeurde uitvoeringsmaatregelen laten de wezenlijke bepalingen van deze richtlijnen onverlet.

               (18)

               Het Europees Parlement dient vanaf het moment van de eerste toezending van de ontwerp-uitvoeringsmaatregelen over een termijn van drie maanden te beschikken om deze te behandelen en terzake een standpunt te bepalen. In dringende en naar behoren gemotiveerde gevallen moet deze termijn echter kunnen worden ingekort. Indien binnen die termijn door het Europees Parlement terzake een resolutie is aangenomen, behandelt de Commissie de ontwerp-maatregelen opnieuw.

               (19)

               Bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden dient de Commissie de volgende beginselen in acht te nemen: het vertrouwen van beleggers in de financiële markten moet worden opgebouwd door hoge normen met betrekking tot de transparantie op de financiële markten te bevorderen; aan beleggers moet een breed scala van alternatieve beleggingsmogelijkheden worden geboden, alsmede een niveau van informatievoorziening en bescherming dat op hun situatie is toegesneden; er moet voor worden gezorgd dat onafhankelijke regelgevende autoriteiten de voorschriften consequent handhaven, met name bij de bestrijding van economische criminaliteit; een hoge mate van transparantie en uitgebreid overleg met alle marktdeelnemers en met het Europees Parlement en de Raad zijn nodig; innovatie op de financiële markten moet worden gestimuleerd om deze dynamisch en doelmatig te maken; er moet worden gezorgd voor integriteit van de markten door nauwgezet en reactief toezicht uit te oefenen op financiële innovatie; verlaging van de kosten van en verbetering van de toegang tot kapitaal zijn van belang; bij uitvoeringsmaatregelen moet een afweging plaatsvinden van de kosten en baten op de lange termijn voor de marktdeelnemers (met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen en kleine beleggers); het internationale concurrentievermogen van de financiële markten in de Europese Unie moet worden versterkt zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de hoognodige uitbreiding van de internationale samenwerking; er moeten voor alle marktdeelnemers gelijke concurrentievoorwaarden worden gecreëerd door telkens wanneer dit dienstig is op EU-niveau regelgeving vast te stellen; er moet rekening worden gehouden met verschillen tussen de nationale markten, voorzover deze de samenhang van de interne markt niet bovenmatig aantasten; de samenhang met andere communautaire wetgeving op dit gebied moet worden gewaarborgd, omdat een onevenwichtige informatievoorziening en een gebrek aan transparantie de werking van de markten in gevaar kunnen brengen en vooral nadelig kunnen zijn voor consumenten en kleine beleggers.

               (20)

               Een aantal van de bestaande bepalingen voor het aanbrengen van technische aanpassingen in Richtlijn 2000/12/EG dienen in overeenstemming te worden gebracht met Besluit 1999/468/EG.

               (21)

               Om de institutionele en juridische samenhang met de op andere bevoegdheidsterreinen van de Gemeenschap gevolgde benadering te waarborgen, is bij Besluit 2004/10/EG van de Commissie (17) het Europees Comité voor het bankwezen ingesteld in een adviserende rol om de Commissie bij te staan bij de uitwerking van communautaire bankwetgeving. De in Richtlijn 2000/12/EG voorkomende verwijzingen naar de adviserende taken van het RCB dienen bijgevolg te worden geschrapt.

               (22)

               De bevoegdheden van het RCB op het gebied van de bewaking van observatieratio's voor de solvabiliteit en liquiditeit van kredietinstellingen zijn niet langer nodig in het licht van de harmonisatie van de kapitaaltoereikendheidsvoorschriften en de ontwikkelingen in de technieken die door kredietinstellingen worden gehanteerd om hun liquiditeitsrisico te meten en te beheersen.

               (23)

               Bovendien zijn aanzienlijke vorderingen gemaakt op het gebied van de samenwerking en informatie-uitwisseling tussen toezichthoudende autoriteiten, met name door middel van memoranda van overeenstemming, waardoor de regelmatige bewaking door de Commissie en de stelselmatige kennisgeving aan het RCB van individuele toezichthoudingsbesluiten overbodig zijn geworden.

               (24)

               De instelling van het Europees Comité voor het bankwezen dient andere vormen van samenwerking tussen de verschillende bij de regelgeving van en het toezicht op kredietinstellingen betrokken autoriteiten onverlet te laten, met name de samenwerking binnen het bij Besluit 2004/5/EG van de Commissie (18) ingestelde Comité van Europese bankentoezichthouders.

               (25)

               Het Comité voor het verzekeringswezen (CV), dat in het leven is geroepen bij Richtlijn 91/675/EEG, is ingesteld om de Commissie bij te staan in de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden die haar bij de richtlijnen op het gebied van het verzekeringswezen zijn verleend, en met name bij het aanbrengen van de technische aanpassingen die nodig zijn om met de ontwikkelingen in de verzekeringsbranche rekening te houden; deze maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG.

               (26)

               Richtlijn 91/675/EEG bepaalt voorts dat het CV elk vraagstuk dient te behandelen met betrekking tot de toepassing van communautaire bepalingen op het gebied van het verzekeringswezen en, meer in het bijzonder, de Commissie dient te adviseren in verband met wetgevingsvoorstellen die zij voornemens is aan het Europees Parlement en de Raad voor te leggen.

               (27)

               Met het oog op de totstandbrenging van een interne markt die verzekeringnemers en begunstigden afdoende bescherming biedt, zijn verzekeringsondernemingen en instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening die op de interne markt actief zijn op grond van de beginselen van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten, aan specifieke communautaire wetgeving onderworpen. Om de goede werking van de interne markt te waarborgen en de financiële stabiliteit te handhaven, moet deze wetgeving, en met name de financiële en technische aspecten ervan, onmiddellijk kunnen worden aangepast aan de marktveranderingen die van invloed zijn op deze sectoren.

               (28)

               De rol van het CV dient bijgevolg te worden aangepast en het dient te worden omgedoopt tot het „Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen”. Op het gebied van de bedrijfspensioenen mag het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen zich echter niet bezighouden met aspecten van de sociale en arbeidswetgeving, zoals bedrijfsregelingen, met name waar het gaat om verplicht lidmaatschap en collectieve arbeidsovereenkomsten.

               (29)

               De maatregelen die vereist zijn voor de uitvoering van onder Richtlijn 91/675/EEG vallende besluiten, zijn maatregelen van algemene strekking en worden vastgesteld overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG.

               (30)

               Om de institutionele en juridische samenhang met de op andere bevoegdheidsterreinen van de Gemeenschap gevolgde benadering te waarborgen, wordt bij Besluit 2004/9/EG van de Commissie (19) het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen ingesteld in een adviserende rol om de Commissie bij te staan op het gebied van verzekeringen en bedrijfspensioenen. De in Richtlijn 91/675/EEG voorkomende verwijzingen naar de adviserende taken van het CV dienen bijgevolg te worden geschrapt.

               (31)

               Richtlijn 85/611/EEG voorziet in de instelling van een icbe-Contactcomité dat de Commissie bijstaat door het bevorderen van een geharmoniseerde uitvoering van bovengenoemde richtlijn door regelmatig overleg, het vergemakkelijken van overleg tussen de lidstaten en het adviseren van de Commissie, indien nodig, over in de richtlijn aan te brengen wijzigingen.

               (32)

               Het icbe-Contactcomité mag tevens optreden als een comitologiecomité in de zin van Besluit 1999/468/EG om de Commissie bij te staan met betrekking tot de in Richtlijn 85/611/EEG aan te brengen technische aanpassingen.

               (33)

               Op 3 december 2002 heeft de Raad de Commissie verzocht stappen te ondernemen om onder meer de taak van het icbe-Contactcomité als adviesorgaan van de Commissie bij de uitoefening van haar uitvoeringsbevoegdheden over te dragen aan het ECEB.

               (34)

               Met het oog op de volledige uitvoering van het model dat in de recente effectenrichtlijnen, met name in Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie (marktmisbruik) (20), is neergelegd, waarbij het ECEB wordt belast met de taak om de Commissie van advies te dienen bij de uitoefening van haar regelgevende bevoegdheden, terwijl de organisatie van andere aspecten van de werkzaamheden van het ECEB worden geregeld bij Besluit 2001/528/EG, dient tot schrapping te worden overgegaan van de in artikel 53 van Richtlijn 85/611/EEG vervatte bepalingen tot regeling van de organisatie en taken van het huidige icbe-Contactcomité wanneer dit comité niet in de hoedanigheid van comitologiecomité handelt.

               (35)

               Daarom dienen de bevoegdheden die reeds bij Richtlijn 2003/6/EG aan het ECEB zijn verleend, uitdrukkelijk op een zodanige wijze te worden uitgebreid dat zij ook de taken bestrijken die thans in Richtlijn 85/611/EEG zijn omschreven. De voor de uitvoering van laatstgenoemde richtlijn vereiste maatregelen zijn maatregelen van algemene strekking en worden vastgesteld overeenkomstig artikel 5 van Besluit 1999/468/EG.

               (36)

               De Richtlijnen 73/239/EEG, 85/611/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG, 93/6/EEG, 94/19/EG, 98/78/EG, 2000/12/EG, 2001/34/EG, 2002/83/EG en 2002/87/EG dienen derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   WIJZIGING VAN DE RICHTLIJNEN 93/6/EEG, 94/19/EG EN 2000/12/EG BETREFFENDE DE BANKSECTOR

      Artikel 1

      Richtlijn 93/6/EEG

   In artikel 7, lid 9, derde volzin, van Richtlijn 93/6/EEG worden de woorden „alsmede aan het Raadgevend Comité voor het bankwezen” geschrapt.

      Artikel 2

      Richtlijn 94/19/EG

   In artikel 3, lid 1, derde alinea, van Richtlijn 94/19/EG worden de woorden „Raadgevend Comité voor het bankwezen” vervangen door de woorden „Europees Comité voor het bankwezen”.

      Artikel 3

      Richtlijn 2000/12/EG

   Richtlijn 2000/12/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 2, lid 4, wordt vervangen door:

                           „4.

                           De Commissie besluit over wijzigingen van de in lid 3 vermelde lijst volgens de in artikel 60, lid 2, bedoelde procedure.”.

               2)

               Artikel 2, lid 5, derde alinea, wordt vervangen door:
               „Voorzover het gaat om andere kredietinstellingen dan die welke worden opgericht in nieuw ingepolderde gebieden, respectievelijk zijn voortgekomen uit fusie of afsplitsing van bestaande, onder het centrale orgaan ressorterende instellingen, kan de Commissie volgens de in artikel 60, lid 2, bedoelde procedure aanvullende regels vaststellen voor de toepassing van het bepaalde in de tweede alinea, zulks met inbegrip van de opheffing van de in de eerste alinea bedoelde vrijstellingen, wanneer zij oordeelt dat aansluiting van nieuwe instellingen volgens de in de tweede alinea vermelde regeling de concurrentie negatief kan beïnvloeden.”.

               3)

               Artikel 4 wordt vervangen door:
               „Artikel 4

                  Vergunning

               De lidstaten schrijven voor dat de onder deze richtlijn vallende kredietinstellingen een vergunning moeten hebben verkregen alvorens hun werkzaamheden aan te vangen. Zij stellen daarvoor de voorwaarden vast, onverminderd de artikelen 5 tot en met 9 en brengen deze ter kennis van de Commissie.”.

               4)

               De tweede volzin van artikel 22, lid 9, wordt geschrapt.

               5)

               De tweede volzin van artikel 22, lid 10, wordt geschrapt.

               6)

               Artikel 23, lid 1, wordt vervangen door:

                           „1.

                           De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie en de bevoegde instanties van de andere lidstaten in kennis van:

                                       a)

                                       elke vergunningverlening voor een rechtstreekse of onrechtstreekse dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingen onder het recht van een derde land vallen;

                                       b)

                                       elke deelneming van een dergelijke onderneming in een kredietinstelling van de Gemeenschap waardoor deze instelling haar dochteronderneming zou worden.
                                       Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of onrechtstreekse dochteronderneming van één of meer moederondernemingen die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de Commissie overeenkomstig artikel 11.”.

               7)

               In artikel 24, lid 2, wordt de term „Raadgevend Comité voor het bankwezen” vervangen door de term „Europees Comité voor het bankwezen”.

               8)

               Artikel 25, lid 3, wordt vervangen door:

                           „3.

                           Onverminderd artikel 300, leden 1 en 2, van het Verdrag onderzoekt de Commissie met het Europees Comité voor het bankwezen het resultaat van de in lid 1 bedoelde onderhandelingen en de daaruit voortvloeiende situatie.”.

               9)

               In artikel 49, lid 2, derde volzin, worden de woorden „Raadgevend Comité voor het bankwezen” verangen door de term „Europees Comité voor het bankwezen”.

               10)

               De derde volzin van artikel 52, lid 9, wordt vervangen door:
               „De desbetreffende bevoegde autoriteit licht de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten hierover in.”.

               11)

               In artikel 56 bis, lid 2, eerste volzin, worden de woorden „Het Raadgevend Comité voor het bankwezen kan algemene richtsnoeren verstrekken” vervangen door „De Commissie kan het Europees Comité voor het bankwezen verzoeken algemene richtsnoeren te verstrekken”.

               12)

               Titel VI wordt geschrapt.

               13)

               Artikel 60, lid 2, wordt vervangen door:

                           „2.

                           De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2004/10/EG van de Commissie (21). ingestelde Europees Comité voor het bankwezen (hierna „het comité” genoemd).

                  (21)  PB L 3 van 7.1.2004, blz. 36”."

               Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
               De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
               Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

               14)

               In artikel 64, leden 2 en 6, worden de woorden „en het Raadgevend Comité voor het bankwezen” geschrapt.

         HOOFDSTUK II
   WIJZIGING VAN DE RICHTLIJNEN 73/239/EEG, 91/675/EEG, 92/49/EEG, 98/78/EG EN 2002/83/EG BETREFFENDE DE SECTOR VAN DE VERZEKERINGEN EN DE BEDRIJFSPENSIOENEN

      Artikel 4

      Richtlijn 73/239/EEG

   Richtlijn 73/239/EEG wordt als volgt gewijzigd:

      „Artikel 29 bis
      1.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten in kennis van:

                  a)

                  elke verlening van een vergunning aan een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingen onder het recht van een derde land vallen;

                  b)

                  elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstgenoemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt.

            2.   Wanneer een vergunning zoals bedoeld in lid 1, onder a), wordt verleend aan een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming van één of meer moederondernemingen die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de Commissie.”.

   2)   Artikel 29 ter, lid 4, tweede alinea, wordt vervangen door:
   „In de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden kan ook, naast het openen van onderhandelingen, overeenkomstig de in artikel 5 van Besluit 1999/468/EG (22) bedoelde procedure en in overeenstemming met artikel 7, lid 3, en artikel 8 daarvan worden besloten dat de bevoegde autoriteiten van de lidstaten hun beslissingen moeten beperken of opschorten inzake:
                  a)

                  op het tijdstip van het besluit of later ingediende vergunningaanvragen en

                  b)

                  het verwerven van deelnemingen van rechtstreekse of middellijke moederondernemingen die onder het recht van het betrokken derde land vallen.

      Artikel 5

      Richtlijn 91/675/EEG

   Richtlijn 91/675/EEG wordt als volgt gewijzigd:
   1)   In de titel worden de woorden „Comité voor het verzekeringswezen” vervangen door „Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen”.
   2)   Artikel 1 wordt vervangen door:

      „Artikel 1
      1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2004/9/EG van de Commissie (23) ingestelde Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (hierna „het comité” genoemd).
      2.   De voorzitter van het bij Besluit 2004/6/EG van de Commissie (24) ingestelde Comité van Europese toezichthouders op verzekeringen en bedrijfspensioenen neemt als waarnemer deel aan de vergaderingen van het comité.
      3.   Het comité kan deskundigen en waarnemers uitnodigen om de vergaderingen van het comité bij te wonen.
      4.   Het secretariaat van het comité wordt verzorgd door de Commissie.

   3)   Artikel 2 wordt vervangen door:

      „Artikel 2
      Indien in de besluiten die op het terrein van het directe schadeverzekeringsbedrijf en op dat van het directe levensverzekeringsbedrijf, alsmede op het gebied van herverzekeringen en bedrijfspensioenen worden aangenomen, aan de Commissie bevoegdheden worden verleend ter uitvoering van de daarin gestelde regels, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (25) van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
      De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
      2.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

   4)   De artikelen 3 en 4 worden geschrapt.

      Artikel 6

      Richtlijn 92/49/EEG

   In artikel 40, lid 10, eerste volzin, van Richtlijn 92/49/EEG worden de woorden „legt om de twee jaar aan het Comité voor het verzekeringswezen dat is opgericht bij Richtlijn 91/675/EEG een verslag voor met een overzicht van” vervangen door de woorden „stelt het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen in kennis van”.

      Artikel 7

      Richtlijn 98/78/EG

   Richtlijn 98/78/EG wordt als volgt gewijzigd:
   1)   Artikel 10 bis, lid 3, wordt vervangen door:

                  „3.

                  Onverminderd artikel 300, leden 1 en 2, van het Verdrag onderzoekt de Commissie, hierin bijgestaan door het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen, het resultaat van de in lid 1 genoemde onderhandelingen en de daaruit voortvloeiende situatie.”.

   2)   Artikel 11, lid 5, wordt vervangen door:

                  „5.

                  Uiterlijk op 1 januari 2006 brengt de Commissie een verslag uit over de toepassing van deze richtlijn en, zo nodig, over de noodzaak van verdere harmonisatie.”.

      Artikel 8

      Richtlijn 2002/83/EG

   Richtlijn 2002/83/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 46, lid 9, eerste volzin, wordt de zinsnede „De Commissie legt om de twee jaar aan het Comité voor het verzekeringswezen een verslag voor met een overzicht van” vervangen door de woorden „De Commissie stelt het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen in kennis van.”.

               2)

               Artikel 58 wordt als volgt gewijzigd:
               „Artikel 58

                  Informatieverstrekking aan de Commissie door de lidstaten

               De bevoegde autoriteiten van de lidstaten stellen de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten in kennis van:

                           a)

                           elke vergunningverlening voor een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming waarvan één of meer moederondernemingen onder het recht van een derde land vallen.

                           b)

                           elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstgenoemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt.

                     Wanneer een vergunning zoals bedoeld onder a) wordt verleend aan een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming van één of meer moederondernemingen die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de Commissie en aan de bevoegde autoriteiten van de overige lidstaten.”.

               3)

               Artikel 65, lid 1, wordt vervangen door:

                           „1.

                           De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2004/9/EG van de Commissie (26) ingestelde Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen.

                  (26)  PB L 3 van 7.1.2004, blz. 34.”."

         HOOFDSTUK III
   WIJZIGING VAN DE RICHTLIJNEN 85/611/EEG EN 2001/34/EG MET BETREKKING TOT HET EFFECTENBEDRIJF

      Artikel 9

      Richtlijn 85/611/EEG

   Richtlijn 85/611/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 6 quater wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           de tweede volzin van lid 9 wordt vervangen door:
                           „Om de twee jaar brengt de Commissie over deze gevallen verslag uit.”;

                           b)

                           de tweede volzin van lid 10 wordt vervangen door:
                           „Om de twee jaar brengt de Commissie over deze gevallen verslag uit.”.

               2)

               Artikel 14, lid 6, tweede alinea, wordt geschrapt.

               3)

               In artikel 21, lid 4, wordt de derde volzin vervangen door:
               „Over deze gegevens wordt in het Europees Comité voor het effectenbedrijf van gedachten gewisseld.”.

               4)

               In artikel 22, lid 4, derde alinea, wordt de vierde volzin vervangen door:
               „Over deze mededeling kan in het Europees Comité voor het effectenbedrijf van gedachten worden gewisseld.”.

               5)

               De titel van afdeling X wordt vervangen door:
               „Europees Comité voor het effectenbedrijf”.

               6)

               Artikel 53 wordt geschrapt.

               7)

               Artikel 53 bis wordt vervangen door:
               „Artikel 53 bis

               De technische wijzigingen die op de hierna genoemde punten in deze richtlijn moeten worden aangebracht, worden goedgekeurd volgens de in artikel 53 ter, lid 2, bedoelde procedure:

                           a)

                           verduidelijking van de definities om overal in de Gemeenschap een eenvormige toepassing van de richtlijn te waarborgen,

                           b)

                           aanpassing van de terminologie en formulering van de definities aan latere voorschriften inzake icbe's en aanverwante zaken.”.

               8)

               Het volgende artikel wordt toegevoegd:
               „Artikel 53 ter

               1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie (27) ingestelde Europees Comité voor het effectenbedrijf (hierna „het comité” genoemd).
               Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG (28) van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
               De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
               3.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

                  (27)  PB L 191 van 13.7.2001, blz. 45. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/8/EG (PB L 3 van 7.1.2004, blz. 33)."

                  (28)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.”"

      Artikel 10

      Richtlijn 2001/34/EG

   Richtlijn 2001/34/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 108 wordt geschrapt.

               2)

               Artikel 109 wordt gewijzigd als volgt:
               „Artikel 109
               1.   Met het oog op de aanpassing, in verband met de eisen van de economische situatie, van het minimumbedrag van de te verwachten beurswaarde, genoemd in artikel 43, lid 1, legt de Commissie aan het Europees Comité voor het effectenbedrijf, ingesteld bij Besluit 2001/528/EG van de Commissie (29) een ontwerp van de te nemen maatregelen voor.
               Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (30) van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
               De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden vastgesteld.
               3.   Het comité stelt zijn reglement van orde vast.

                  (29)  PB L 191 van 13.7.2001, blz. 45. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/8/EG (PB L 3 van 7.1.2004, blz. 33."

                  (30)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.”"

         HOOFDSTUK IV
   WIJZIGING VAN RICHTLIJN 2002/87/EG BETREFFENDE FINANCIËLE CONGLOMERATEN

      Artikel 11

      Richtlijn 2002/87/EG

   Artikel 19, lid 2, van Richtlijn 2002/87/EG wordt vervangen door:

                  „2.

                  Onverminderd artikel 300, leden 1 en 2, van het Verdrag onderzoekt de Commissie met het Europees Comité voor het bankwezen, het Europees Comité voor verzekeringen en bedrijfspensioenen en het Comité voor financiële conglomeraten het resultaat van de in lid 1 bedoelde onderhandelingen en de daaruit voortvloeiende situatie.”.

   HOOFDSTUK V
   SLOTBEPALINGEN

      Artikel 12

      Uitvoeringsmaatregelen

   1.   De volgens de procedure van de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG en met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 daarvan goedgekeurde uitvoeringsmaatregelen laten de wezenlijke bepalingen van de richtlijnen onverlet.
   2.   De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde periode wordt vastgesteld op drie maanden.
   3.   Indien de in het Verdrag vastgestelde voorwaarden voor de uitoefening van aan de Commissie toegekende uitvoeringsbevoegdheden worden gewijzigd, beziet de Commissie deze richtlijn opnieuw en stelt zij indien nodig wijzigingen voor. Zij doet dit in elk geval uiterlijk op 31 december 2007.

      Artikel 13

      Omzetting

   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 13 mei 2005 aan deze richtlijn te voldoen.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

      Artikel 14

      Inwerkingtreding

   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Artikel 15

      Adressaten

   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 9 maart 2005.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. P. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         N. SCHMIT

      (1)  PB C 112 van 30.4.2004, blz. 21.

      (2)  PB C 58 van 6.3.2004, blz. 23.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 31 maart 2004 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 11 mei 2004.

      (4)  PB L 191 van 13.7.2001, blz. 43.

      (5)  PB L 191 van 13.7.2001, blz. 45. Besluit gewijzigd bij Besluit 2004/8/EG (PB L 3 van 7.1.2004, blz. 33).

      (6)  PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      (7)  PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1).

      (8)  PB L 374 van 31.12.1991, blz. 32. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (9)  PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1).

      (10)  PB L 141 van 11.6.1993, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/39/EG.

      (11)  PB L 135 van 31.5.1994, blz. 5. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      (12)  PB L 330 van 5.12.1998, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2002/87/EG.

      (13)  PB L 126 van 26.5.2000, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/69/EG van de Commissie (PB L 125 van 28.4.2004, blz. 44).

      (14)  PB L 184 van 6.7.2001, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/109/EG (PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38).

      (15)  PB L 345 van 19.12.2002, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2004/66/EG van de Raad (PB L 168 van 1.5.2004, blz. 35).

      (16)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      (17)  PB L 3 van 7.1.2004, blz. 36.

      (18)  PB L 3 van 7.1.2004, blz. 28.

      (19)  PB L 3 van 7.1.2004, blz. 34.

      (20)  PB L 96 van 12.4.2003, blz. 16.