Avis juridique important

|

31989L0647

Richtlijn 89/647/EEG van de Raad van 18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen

Publicatieblad Nr. L 386 van 30/12/1989 blz. 0014 - 0022 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0039

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 18 december 1989 betreffende een solvabiliteitsratio voor kredietinstellingen ( 89/647/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57,  lid 2, eerste en derde zin,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat de grondslag voor de onderhavige richtlijn is gelegd door de werkzaamheden van het Raadgevend Comité voor het bankwezen, dat krachtens artikel 6, lid 4, van Richtlijn 77/780/EEG van de Raad van 12 december 1977 tot cooerdinatie van de  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/646/EEG ( 5 ), de Commissie voorstellen kan doen met het oog op de  cooerdinatie van de in de Lid-Staten geldende coëfficiënten;  Overwegende dat de vaststelling van een passende solvabiliteitsratio een centrale rol speelt bij het toezicht op kredietinstellingen;  Overwegende dat een ratio waarbij activa en posten buiten de balanstelling naar kredietrisicograad worden gewogen een bijzonder nuttige solvabiliteitsmaatstaf is;  Overwegende dat de totstandbrenging van gemeenschappelijke normen voor het eigen vermogen in verhouding tot activa en posten buiten de balanstelling waarvoor een kredietrisico bestaat, derhalve een wezenlijk onderdeel vormt van de harmonisatie die nodig  is om te komen tot wederzijdse erkenning van de toezichtmethoden en bijgevolg tot voltooiing van de interne markt voor het bankwezen;  Overwegende dat de onderhavige richtlijn derhalve moet worden gezien in samenhang met andere specifieke instrumenten tot harmonisatie van de basistechnieken van het toezicht op kredietinstellingen;  Overwegende dat deze richtlijn mede moet worden beschouwd als een aanvulling van Richtlijn 89/646/EEG die het algemene kader bepaalt waarvan deze richtlijn een integrerend deel is;   Overwegende dat de kredietinstellingen in een gemeenschappelijke bancaire markt rechtstreeks met elkaar in concurrentie zullen moeten treden en dat het aannemen van gemeenschappelijke solvabiliteitsnormen in de vorm van een minimumratio  concurrentievervalsing zal voorkomen en het bankwezen van de Gemeenschap zal versterken;  Overwegende dat de onderhavige richtlijn voorziet in verschillende wegingsfactoren voor garanties verstrekt door verschillende financiële instellingen; dat de Commissie zich er derhalve toe verbindt te onderzoeken of de onderhavige richtlijn in haar  geheel aanzienlijke mededingingsdistorsies tussen kredietinstellingen en verzekeringsondernemingen meebrengt en in het licht van dat onderzoek na te gaan of maatregelen om dit te verhelpen gerechtvaardigd zijn;  Overwegende dat de bij de onderhavige richtlijn vastgestelde minimumratio het eigen vermogen van de kredietinstellingen in de Gemeenschap versterkt; dat voor 8 % is gekozen op grond van een statistische enquête naar de begin 1988 geldende  vermogenseisen;  Overwegende dat het meten van en het rekening houden met de rente - en wisselkoers - en andere marktrisico's eveneens van groot belang zijn voor het toezicht op kredietinstellingen; dat de Commissie derhalve in samenwerking met de bevoegde autoriteiten  van de Lid-Staten en alle andere instanties die overeenkomstige doeleinden nastreven, de bruikbare technieken verder zal bestuderen; dat zij passende voorstellen zal doen voor de verdere harmonisatie van de regels inzake het toezicht met betrekking tot  deze risico's; dat zij hierbij meer in het bijzonder oog zal hebben voor de mogelijke onderlinge beïnvloeding van de verschillende bankrisico's; dat zij bijgevolg bijzondere aandacht zal schenken aan de samenhang tussen de verschillende voorstellen;  Overwegende dat de Commissie bij het opstellen van voorstellen voor regels voor het toezicht op beleggingsdiensten en de gelijkwaardigheid van het eigen vermogen van de instellingen die op dit gebied werkzaam zijn, ervoor zal zorgen dat gelijkwaardige  eisen inzake de omvang van het eigen vermogen gelden wanneer men dezelfde werkzaamheden met identieke risico's verricht;  Overwegende dat ten aanzien van de bij de berekening van de solvabiliteitsratio te gebruiken boekhoudkundige techniek rekening dient te worden gehouden met de bepalingen van Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de  jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen ( 6 ), waarin enkele aanpassingen zijn vervat van de bepalingen van Richtlijn 83/349/EEG ( 7 ), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal; dat in  afwachting van de omzetting van genoemde richtlijnen in het nationale recht van de Lid-Staten, het gebruik van een bepaalde boekhoud -  kundige techniek voor de berekening van de solvabiliteitsratio aan het oordeel van de Lid-Staten wordt overgelaten;  Overwegende dat toepassing van de wegingsfactor 20 % op het bezit aan hypothecaire obligaties van een kredietinstelling moeilijkheden kan veroorzaken op een nationale financiële markt waar dergelijke financiële instrumenten een overheersende rol spelen;  dat in dit geval voorlopige maatregelen worden genomen om een risicowegingsfactor van 10 % toe te passen;  Overwegende dat technische wijzigingen van de gedetailleerde bepalingen van deze richtlijn na enige tijd noodzakelijk kunnen zijn om op nieuwe ontwikkelingen in de banksector te kunnen reageren; dat de Commissie de nodige wijzigingen zal aanbrengen, na  raadpleging van het Raadgevend Comité voor het bankwezen, binnen de grenzen van de door het Verdrag aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden; dat in dat geval dit Comité zal optreden als "Regelgevend Comité'', overeenkomstig de procedureregels  van procedure III, variant b ), in artikel 2 van Besluit 87/373/EEG van de Raad van 13 juli 1987 tot vaststelling van de voorwaarden die gelden voor de uitoefening van aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden ( 8 ),  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :   Toepassingsgebied en definities Artikel 1 1 .  Deze richtlijn is van toepassing op kredietinstellingen in de zin van artikel 1, eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG .  2 .  Onverminderd lid 1, behoeven de Lid-Staten deze richtlijn niet toe te passen op de in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 77/780/EEG genoemde kredietinstellingen .  3 .  Kredietinstellingen die op de wijze zoals bepaald in artikel 2, lid 4, onder a ), van Richtlijn 77/780/EEG bij een in dezelfde Lid-Staat gevestigd centraal orgaan zijn aangesloten, kunnen worden uitgezonderd van het bepaalde in deze richtlijn, mits  voor het geheel van de aangesloten instellingen en het centrale orgaan een geconsolideerde solvabiliteitsratio overeenkomstig deze richtlijn wordt vastgesteld .  4 .  In uitzonderlijke gevallen mogen de Lid-Staten, in afwachting van een verdere harmonisatie van de voorschriften inzake bedrijfseconomisch toezicht betreffende krediet -, rente - en marktrisico's, kredietinstellingen die gespecialiseerd zijn in de  interbancaire markt en de markt voor overheidsschuld en die in samenwerking met de centrale bank een institutionele regulerende functie met betrekking tot de liquiditeit van het bankwezen vervullen, van de toepassing van deze richtlijn uitzonderen,  mits :  - het totaal van hun activa en posten buiten de balanstelling waarop overeenkomstig artikel 6 de wegingsfactoren 50 % en 100 % worden toegepast, normaliter niet meer  dan 10 % van het totaal van de activa en posten buiten de balanstelling en in geen geval meer dan 15 % vóór toepassing van de wegingsfactoren bedraagt;  - hun voornaamste activiteit bestaat in het optreden als bemiddelaar tussen de centrale bank van hun Lid-Staat en het bankwezen;  - hun bevoegde autoriteiten passende systemen van toezicht en controle op hun krediet -, rente - en marktrisico's hanteren .  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de uitzonderingen, ten einde te verzekeren dat zij niet tot concurrentievervalsing leiden . Uiterlijk drie jaar na de aanneming van deze richtlijn legt de Commissie aan de Raad een rapport voor met de  passende voorstellen die zij nodig acht .  Artikel 2 1 .  In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder :  - bevoegde autoriteiten : de autoriteiten zoals gedefinieerd in artikel 1, vijfde streepje, van Richtlijn 83/350/EEG;  - zone A : de Lid -Staten en alle overige landen die volwaardig lid van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling ( OESO ) zijn en de landen die bijzondere leningsarrangementen met het Internationaal Monetair Fonds ( IMF ) hebben gesloten  in samenhang met de algemene leningsarrangementen ( GAB ) van het IMF;  - zone B: alle andere landen dan die van zone A;  - kredietinstellingen van zone A : alle kredietinstellingen die in de Lid-Staten overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 77/780/EEG een vergunning hebben verkregen, inclusief hun bijkantoren in derde landen, en alle onder de definitie van artikel 1,  eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG vallende particuliere en openbare ondernemingen waaraan een vergunning is verleend in andere landen van zone A, inclusief hun bijkantoren;  - kredietinstellingen van zone B : alle particuliere en openbare ondernemingen die een vergunning hebben verkregen buiten zone A en die voldoen aan de definitie van artikel 1, eerste streepje, van Richtlijn 77/780/EEG, inclusief hun bijkantoren in de  Gemeenschap;  - niet-bancaire sector : alle andere leningnemers dan kredietinstellingen zoals deze zijn gedefinieerd in het vierde en het vijfde streepje, centrale banken, centrale, regionale en lokale overheden, de Europese Gemeenschappen, de Europese  Investeringsbank en multilaterale ontwikkelingsbanken zoals gedefinieerd in het zevende streepje;  - multilaterale ontwikkelingsbanken : de Internationale Bank voor Herstel en Ontwikkeling ( Wereldbank ), de Internationale Financieringsmaatschappij, de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank, de Aziatische Ontwikke - lingsbank, de Afrikaanse Ontwikkelingsbank, het Vestigingsfonds van de Raad van Europa, de Nordic Investment Bank, de Caribische Ontwikkelingsbank;  - posten buiten de balanstelling met een "volledig risico'', "middelgroot risico'', "middelgroot/laag risico'' en "laag risico '': de posten omschreven in artikel 6, lid 2, en genoemd in bijlage I.  2 .  Voor de toepassing van artikel 6, lid 1, onder b ), kunnen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten onder de definitie van "regionale en lokale overheden'' ook niet-commerciële administratieve organen laten vallen die verantwoording moeten afleggen  aan regionale of lokale overheden, alsmede niet-commerciële ondernemingen die eigendom zijn van centrale, regionale of lokale overheden of overheden die, naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten, dezelfde verantwoordelijkheden dragen als de  regionale en lokale overheden .  Artikel 3 Algemene beginselen 1 .  De in de leden 2 tot en met 7 bedoelde solvabiliteitsratio drukt de verhouding uit tussen het eigen vermogen, zoals omschreven in artikel 4, en het totaal van de naar risicograad gewogen activa en posten buiten de balanstelling als omschreven in  artikel 5 .  2 .  De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die geen moederonderneming in de zin van artikel 1 van Richtlijn 83/349/EEG zijn en evenmin een dochteronderneming daarvan, wordt op individuele basis berekend .  3 .  De solvabiliteitsratio van kredietinstellingen die moederonderneming zijn, wordt berekend op geconsolideerde basis overeenkomstig de methoden omschreven in deze richtlijn en in de Richtlijnen 83/350/EEG en 86/635/EEG .  4 .  De bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de vergunning van en het toezicht op de moederonderneming die een kredietinstelling is, mogen ook van haar en van elke dochteronderneming daarvan die onder hun vergunning en toezicht valt,  eisen dat een ratio op basis van een deelconsolidatie of een niet-geconsolideerde ratio wordt berekend . Indien er niet zo'n controle op de passende verdeling van het kapitaal binnen de bankengroep wordt toegepast, moeten er andere maatregelen worden  genomen om dat doel te bereiken .  5 .  Indien een dochteronderneming van een moederonderneming een vergunning heeft en in een andere Lid-Staat is gevestigd, moeten de bevoegde autoriteiten die deze vergunning hebben verleend eisen dat er een ratio op basis van een deelconsolidatie of een  niet-geconsolideerde ratio wordt berekend .  6 .  Onverminderd de in het voorgaande lid gestelde eisen mogen de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de vergunning van de dochteronderneming van een moederonderneming die in een andere Lid-Staat is gevestigd, hun verantwoordelijkheid  om toezicht te houden op de solvabiliteit door middel van een bilaterale overeenkomst overdragen aan de bevoegde autoriteiten die vergunning hebben verleend aan en belast zijn met het toezicht op de moederonderneming, opdat deze autoriteiten het toezicht op de dochteronderneming op zich nemen overeenkomstig deze richtlijn . De Commissie moet op de hoogte worden gehouden van het bestaan en de  inhoud van dergelijke overeenkomsten . Zij geeft deze informatie door aan de andere autoriteiten en aan het Raadgevend Comité voor het bankwezen .  7 .  Onverminderd de in de leden 2 tot en met 6 omschreven verplichtingen van de kredietinstellingen dragen de bevoegde autoriteiten er zorg voor dat de ratio's ten minste tweemaal per jaar worden berekend, ofwel door de kredietinstelling zelf, die de  resultaten en alle gevraagde desbetreffende gegevens aan de bevoegde autoriteiten verstrekt, ofwel door de bevoegde autoriteiten die gebruik maken van de door de kredietinstellingen verstrekte gegevens .  8 .  De waardering van activa en van posten buiten de balanstelling geschiedt overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG . Tot het van toepassing worden van de bepalingen van die richtlijn, wordt de waardering aan het oordeel van de Lid-Staten overgelaten .  Artikel 4 De teller : eigen vermogen Het eigen vermogen, zoals gedefinieerd in Richtlijn 89/299/EEG ( 9 ), vormt de teller van de solvabiliteitsratio .  Artikel 5 De noemer : naar risicograad gewogen activa en posten buiten de balanstelling 1 .  Aan de actiefposten worden risicograden, in de vorm van in procenten uitgedrukte wegingsfactoren, toegekend overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 6 en 7 en, in uitzonderlijke gevallen, de artikelen 8 en 11 . De balanswaarde van elk activum  wordt vervolgens vermenigvuldigd met de desbetreffende wegingsfactor om te komen tot een naar risicograad gewogen waarde .  2 .  In het geval van de in bijlage I vermelde posten buiten de balanstelling wordt een berekening in twee fasen verricht, overeenkomstig artikel 6, lid 2 .  3 .  In het geval van de in artikel 6, lid 3, bedoelde posten buiten de balanstelling betrekking hebbend op rente en wisselkoersen, worden de potentiële kosten van vervanging van contracten bij in gebreke blijven van de tegenpartij berekend door  toepassing van een van de twee methoden van bijlage II . Deze kosten worden vermenigvuldigd met de desbetreffende, in artikel 6, lid 1, vermelde wegingsfactor voor de tegenpartij, met dien verstande dat de wegingsfactor 100 % op 50 % wordt gesteld, om  naar risicograad gewogen waarden te krijgen .  4 .  De som van de in de leden 2 en 3 bedoelde naar risicograad gewogen waarden van activa en posten buiten de balanstelling is de noemer van de solvabiliteitsratio .   Artikel 6 Risicowegingsfactoren 1 .  Op de hierna vermelde activacategorieën worden de daarbij aangegeven wegingsfactoren toegepast, tenzij de bevoegde autoriteiten het dienstig achten hogere factoren vast te stellen .  a ) Wegingsfactor 0 % 1 .  kasmiddelen en gelijkwaardige posten;  2 .  activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken van zone A vertegenwoordigen;  3 .  activa die vorderingen op de Europese Gemeenschap vertegenwoordigen;  4 .  activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door centrale overheden en centrale banken van zone A;  5 .  activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken van zone B vertegenwoordigen, luidende en gefinancierd in de nationale valuta van de leningnemer;  6 .  activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door centrale overheden en centrale banken van zone B, luidende en gefinancierd in de gemeenschappelijke nationale valuta van de garant en de leningnemer;  7 .  activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijn uitgegeven door centrale overheden of centrale banken van zone A of door de Europese Gemeenschappen, door deposito's in contanten  bij de leningverstrekkende instelling of door certificaten van deposito of soortgelijk papier, uitgegeven door en gedeponeerd bij laatstgenoemde instelling .  b ) Wegingsfactor 20 %  1 .  activa die vorderingen op de Europese Investeringsbank ( EIB ) vertegenwoordigen;   2 .  activa die vorderingen op multilaterale ontwikkelingsbanken vertegenwoordigen;   3 .  activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door de Europese Investeringsbank ( EIB );   4 .  activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door multilaterale ontwikkelingsbanken;   5 .  activa die vorderingen op regionale of lokale overheden van zone A vertegenwoordigen, behoudens het bepaalde in artikel 7;   6 .  activa die vorderingen vertegenwoordigen welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door regionale of lokale overheden van zone A behoudens het bepaalde in artikel 7;   7 .  activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone A vertegenwoordigen, en die geen eigen vermogen van die instellingen zijn in de zin van Richtlijn 89/299/EEG;   8 .  activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B vertegenwoordigen met een looptijd van ten hoogste een jaar, met uitzondering van door deze instellingen uitgegeven effecten die als bestanddelen van hun eigen vermogen zijn erkend;   9 .  activa die uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door kredietinstellingen van zone A;  10 .  activa die vorderingen met een looptijd van ten hoogste een jaar vertegenwoordigen, welke uitdrukkelijk zijn gegarandeerd door kredietinstellingen van zone B;  11 .  activa die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijn uitgegeven door de EIB of door multilaterale ontwikkelingsbanken;  12 .  liquide middelen in de inningsfase .  c ) Wegingsfactor 50 % 1 .  leningen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten geheel en volledig zijn gegarandeerd door hypotheken op woningen die worden of zullen worden bewoond of verhuurd door de leningnemers;  2 .  overlopende posten : op deze activa wordt de voor de tegenpartij geldende wegingsfactor toegepast wanneer de kredietinstelling deze overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG kan bepalen; wanneer de kredietinstelling niet in staat is om de tegenpartij te bepalen, past zij een forfaitaire wegingsfactor van 50  % toe .  d ) Wegingsfactor 100 % 1 .  activa die vorderingen op centrale overheden en centrale banken van zone B vertegenwoordigen, tenzij deze luiden en gefinancierd zijn in de nationale valuta van de leningnemers;  2 .  activa die vorderingen op regionale en lokale overheden van zone B vertegenwoordigen;  3 .  activa die vorderingen op kredietinstellingen van zone B vertegenwoordigen met een looptijd van meer dan een jaar;  4 .  activa die vorderingen op de niet-bancaire sectoren van zone A en zone B vertegenwoordigen;  5 .  materiële activa als bedoeld onder 10 van de activa in artikel 4 van Richtlijn 86/635/EEG;  6 .  bezit van aandelen, deelnemingen en andere bestanddelen van het eigen vermogen van andere kredietinstellingen voor zover niet in mindering gebracht op het eigen vermogen van de leningverstrekkende instelling;  7 .  alle andere activa, tenzij in mindering gebracht op het eigen vermogen .  2 .  De volgende behandeling is van toepassing op andere dan de in lid 3 bedoelde posten buiten de balanstelling . Eerst worden de posten ingedeeld in de risicocategorieën van bijlage I . Voor posten met een volledig risico wordt de totale waarde in  aanmerking genomen; voor posten met een middelgroot risico 50 % van de waarde; voor posten met een middelgroot/laag risico 20 % van de waarde; de waarde van de posten met een laag risico wordt vastgesteld op nul. De tweede fase bestaat erin de aldus in aanmerking genomen waarden van de posten buiten de balanstelling te vermenigvuldigen met de wegingsfactoren die gelden voor de betrokken tegenpartijen, overeenkomstig de weging van activa in lid 1 en artikel 7. Bij  overeenkomsten inzake cessie en retrocessie van activa en bij koop op termijn zonder rugdekking, zijn de wegingsfactoren die welke gelden voor de betrokken activa, en niet die welke gelden voor de tegenpartijen bij de transacties .  3 .  De methoden van bijlage II worden toegepast op de in bijlage III genoemde posten, betrekking hebbend op rente en wisselkoersen .  4 .  Indien voor posten buiten de balanstelling uitdrukkelijke garanties zijn verstrekt, worden zij gewogen als waren zij aangegaan voor de garant in plaats van de tegenpartij . Indien het risico dat voortvloeit uit transacties buiten de balanstelling,  ten genoegen van de bevoegde autoriteiten, geheel en volledig is gegarandeerd door activa die in punt 7 van lid 1, onder a ), en in punt 11 van lid 1, onder b ), als passend onderpand worden aangemerkt, gelden wegingsfactoren van 0 of 20 % naar gelang van  het desbetreffende onderpand .  5 .  Indien voor activa en posten buiten de balanstelling een lagere wegingsfactor wordt toegepast wegens het bestaan van een uitdrukkelijke garantie of van een voor de bevoegde autoriteiten aanvaardbaar onderpand, is die lagere wegingsfactor alleen van  toepassing op het gedeelte dat is gegarandeerd of dat volledig door het onderpand is gegarandeerd .  Artikel 7 1 .  Onverminderd de voorschriften van artikel 6, lid 1, onder b ), kunnen de Lid-Staten een wegingsfactor van 0 % vaststellen voor hun eigen regionale en lokale overheden indien er geen verschil in risico bestaat tussen vorderingen op  laatstgenoemde overheden en vorderingen op hun centrale overheden vanwege de bevoegdheden van de regionale en lokale overheden om inkomsten te verkrijgen en het bestaan van specifieke institutionele regels om de kans op in gebreke blijven door genoemde  overheden te verminderen . Een overeenkomstig deze criteria vastgestelde wegingsfactor van 0 % geldt voor vorderingen op en posten buiten de balanstelling voor rekening van de betrokken regionale en lokale overheden, alsmede voor vorderingen op derden en  posten buiten de balanstelling voor rekening van derden, welke gegarandeerd zijn door die regionale en lokale overheden .  2 .  Indien zij wegingsfactor 0 % op grond van de in lid 1 genoemde criteria gerechtvaardigd achten, stellen de Lid-Staten de Commissie daarvan in kennis . De Commissie verspreidt deze informatie . Andere Lid-Staten kunnen de kredietinstellingen, onder  toezicht van hun bevoegde autoriteiten, toestaan om wegingsfactor 0 % toe te passen voor transacties met de regionale of lokale overheden in kwestie of wanneer zij vorderingen hebben welke door die overheden worden gegarandeerd .  Artikel 8 1 .  De Lid-Staten kunnen wegingsfactor 20 % toepassen op activa die ten genoegen van de betrokken bevoegde autoriteiten zijn gegarandeerd door onderpand in de vorm van effecten die zijn uitgegeven door regionale of lokale overheden van zone A,  door deposito's bij andere kredietinstellingen van zone A dan de leningverstrekkende instelling, of door certificaten van deposito of soortgelijk papier, uitgegeven door deze kredietinstellingen .  2 .  De Lid-Staten kunnen de wegingsfactor 10 % toepassen op vorderingen op instellingen die zijn gespecialiseerd op het gebied van de interbancaire markt en de markt voor overheidsschuld in de Lid-Staat van herkomst en die aan een streng toezicht van de  bevoegde autoriteiten zijn onderworpen, wanneer die activa, ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van herkomst, geheel en volledig zijn gegarandeerd door een combinatie van in artikel 6, lid 1, onder a ) en b ), vermelde activa die  door deze autoriteiten als een passend onderpand wordt aangemerkt .  3 .  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de overeenkomstig de leden 1 en 2 aangenomen bepalingen en van de motivering van deze bepalingen . De Commissie geeft deze informatie door aan de Lid-Staten . De Commissie bestudeert op gezette tijden  de gevolgen van deze bepalingen om te verzekeren dat ze niet tot concurrentievervalsing leiden . Uiterlijk drie jaar na aanneming van deze richtlijn legt de Commissie aan de Raad een verslag voor met, in voorkomend geval, passende voorstellen .  Artikel 9 1 .  De technische aanpassingen die in deze richtlijn moeten worden aangebracht met betrekking tot de hierna genoemde punten worden vastgesteld volgens de procedure van lid 2 :  - een tijdelijke verlaging van de in artikel 10 vastgestelde minimumratio of van de in artikel 6 vastgestelde wegingsfactoren, om rekening te houden met specifieke omstandigheden;  - de definitie van zone A in artikel 2;  - de definitie van multilaterale ontwikkelingsbanken in artikel 2;  - wijziging van de omschrijving van de activa in artikel 6 om rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten;  - de lijst en de indeling van de posten buiten de balanstelling in de bijlagen I en III en hun behandeling bij de berekening van de ratio als omschreven in de artikelen 5, 6 en 7 en in bijlage II;  - verduidelijking van de definities om een eenvormige toepassing van deze richtlijn binnen de Gemeenschap te verzekeren;  - verduidelijking van de definities om bij de toepassing van deze richtlijn rekening te houden met de ontwikkelingen op de financiële markten;  - aanpassing van de terminologie en de verwoording van de definities aan latere richtlijnen inzake het bankwezen en aanverwante materies .  2 .  De Commissie wordt bijgestaan door een comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie .  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie . Het Comité  spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen . Bij de stemming in het Comité worden de stemmen van  de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel . De voorzitter neemt niet aan de stemming deel .  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen . De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, tenzij de Raad zich met gewone meerderheid van  stemmen tegen deze maatregelen heeft uitgesproken .  Artikel 10 1 .  Met ingang van 1 januari 1993 moete de kredietinstellingen de in artikel 3 omschreven ratio permanent op ten minste 8 % handhaven .  2 .  Onverminderd lid 1 mogen de bevoegde autoriteiten hogere minimumratio's vaststellen indien zij zulks dienstig achten .  3 .  Indien de ratio lager wordt dan 8 %, zien de bevoegde autoriteiten erop toe dat de betrokken kredietinstelling passende maatregelen neemt om de ratio zo spoedig mogelijk weer op het overeengekomen minimum te brengen .  Artikel 11 1 .  Kredietinstellingen waarvan de minimumratio op de in artikel 12, lid 1, genoemde datum de in artikel 10, lid 1, voorgeschreven 8 % niet bereikt, moeten geleidelijk in opeenvolgende fasen naar dit niveau toewerken . Zolang deze doelstelling  niet is bereikt, mogen zij de ratio niet onder het in de betreffende fase bereikte niveau laten dalen . Indien een dergelijke fluctuatie zich toch voordoet, moet die van tijdelijke aard zijn en de reden ervoor moet aan de bevoegde autoriteiten worden  meegedeeld .  2 .  Gedurende een periode van ten hoogste vijf jaar na de in artikel 10, lid 1, genoemde datum mogen de Lid -Staten de wegingsfactor 10 % toepassen op de obligaties bedoeld in artikel 22, lid 4, van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985  tot cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten ( 10 ), als gewijzigd bij Richtlijn 88/220/EEG ( 11 ), en indien zij zulks nodig achten, voor de kredietinstellingen  handhaven, om een ernstige verstoring van de werking van hun markten te voorkomen . Deze uitzonderingen worden aan de Commissie gemeld .  3 .  Gedurende een periode van ten hoogste zeven jaar na 1 januari 1993 is artikel 10, lid 1, niet van toepassing op de Griekse Bank voor Landbouwkrediet . Deze instelling moet evenwel in opeenvolgende fasen, volgens de in lid 1 van dit artikel omschreven methode, naar het in artikel 10, lid 1, voorgeschreven  niveau toewerken .  4 .  In afwijking van artikel 6, lid 1, onder c ), punt 1, mogen Duitsland, Denemarken en Griekenland tot 1 januari 1996 de wegingsfactor 50 % toepassen op de activa die, ten genoegen van de betrokken bevoegde autoriteiten, geheel en volledig gegarandeerd  zijn door hypotheken op reeds voltooide woningen, op kantoorgebouwen en panden voor diverse handelsdoeleinden, gelegen op het grondgebied van deze Lid-Staten, op voorwaarde dat het bedrag van de lening niet meer bedraagt dan 60 % van de waarde van het  betrokken goed, berekend aan de hand van strikte, bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen vastgestelde waarderingscriteria .  5.  De Lid-Staten kunnen een wegingsfactor van 50 % toepassen bij transacties inzake financieringshuur van onroerende goederen die uiterlijk 10 jaar na de in artikel 12, lid 1, genoemde datum worden gesloten en betrekking hebben op voor  beroepsdoeleinden bestemde goederen die in het land van de zetel gelegen zijn en waarop wettelijke bepalingen van toepassing zijn krachtens welke de lessor de volledige eigendom van het gehuurde goed behoudt zolang de huurder zijn koopoptie niet heeft  uitgeoefend .  Artikel 12 1 .  De Lid-Staten nemen de maatregelen die noodzakelijk zijn om uiterlijk 1 januari 1991 aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen .  2 .  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 13 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 18 december 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter P . BÉRÉGOVOY    ( 1 ) PB nr . C 135 van 25 . 5 . 1988, blz . 2 . ( 2 ) PB nr . C 96 van 17 . 4 . 1989, blz . 86, en PB nr . C 304 van 4 . 12 . 1989 . ( 3 ) PB nr . C 337 van 31 . 12 . 1988, blz . 8 . ( 4 ) PB nr . L 322 van 17 . 12 . 1977, blz . 30 . ( 5 ) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad.(6 ) PB nr . L 372 van 31 . 12 . 1986, blz . 1 . ( 7 ) PB nr . L 193 van 18 . 7 . 1983, blz . 18.(8 ) PB nr . L 197 van 18 . 7 . 1987, blz . 33.(9 ) PB nr . L 124 van 5 . 5 . 1989, blz . 16.(10 ) PB nr . L 375 van 31 . 12 . 1985, blz . 3 . (11 ) PB nr . L 100 van 19 . 4 . 1988, blz . 31 .   BIJLAGE I   INDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING  Volledig risico - Garanties met het karakter van kredietvervangingen - Accepten - Endossementen van wissels die niet de handtekening van andere kredietinstellingen dragen - Transacties met regres - Onherroepelijke "stand by''-accreditieven met het karakter van kredietvervangingen - Overeenkomsten betreffende cessie en retrocessie van activa zoals gedefinieerd in artikel 12, leden 1 en 2, van Richtlijn 86/635/EEG, indien deze overeenkomsten worden behandeld als posten buiten de balanstelling in afwachting van toepassing van  Richtlijn 86/635/EEG - Activa aangekocht onder overeenkomsten betreffende koop op termijn zonder rugdekking - Deposito's in de vorm van tussenswaps (" forward forward deposits '') - Onbetaald deel van niet volgestorte aandelen en effecten - Overige posten met een volledig risico Middelgroot risico - Verstrekte en geconfirmeerde documentaire kredieten ( zie ook middelgroot/laag risico ) - Garanties en borgtochten ( met inbegrip van inschrijvings - en uitvoeringsgaranties alsmede douane - en belastinggaranties ) en garanties die niet het karakter van kredietvervangingen hebben - Overeenkomsten betreffende cessie en retrocessie van activa zoals gedefinieerd in artikel 12, leden 3 en 5, van Richtlijn 86/635/EEG - Onherroepelijke "stand by ''-accreditieven die niet het karakter van kredietvervangingen hebben - Niet opgenomen kredietfaciliteiten ( overeenkomsten tot het verstrekken van leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of acceptfaciliteiten ) met een oorspronkelijke looptijd van meer dan een jaar - Note issuance facilities ( NIF's ) en Revolving underwriting facilities ( RUF's ) - Overige posten met een middelgroot risico Middelgroot/laag risico - Documentaire kredieten met de onderliggende zendingen als zekerheid en andere zelfliquiderende transacties - Overige posten met een middelgroot/laag risico Laag risico - Niet opgenomen kredietfaciliteiten ( overeenkomsten tot het verstrekken van leningen, het aankopen van effecten, het verschaffen van garanties of acceptfaciliteiten ) met een oorspronkelijke looptijd van een jaar of korter of die te allen tijde  onvoorwaardelijk zonder opzegtermijn kunnen worden opgezegd;  - Overige posten met een laag risico De Lid-Staten verbinden zich ertoe de Commissie onmiddellijk in kennis te stellen wanneer zij ermee hebben ingestemd een nieuwe post buiten de balanstelling op te nemen in een van de laatste streepjes bij iedere risicocategorie . Deze post zal op  communautair niveau definitief worden ingedeeld wanneer de procedure van artikel 9 is voltooid .    BIJLAGE II   BEHANDELING VAN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING BETREKKING HEBBEND OP RENTE EN WISSELKOERSEN  Na toestemming van hun toezichthoudende autoriteiten, kunnen de kredietinstellingen een van de onderstaande methoden kiezen om de risico's te bepalen die  verbonden zijn aan de transacties genoemd in bijlage III . Rente - en valutacontracten die worden verhandeld op erkende beurzen en waarvoor dagelijkse margevereisten gelden en wisselkoerscontracten met een oorspronkelijke looptijd van veertien dagen of  minder worden hiervan uitgezonderd .  Indien er een, door de nationale toezichthoudende autoriteiten aanvaarde, afzonderlijke juridische overeenkomst inzake schuldvernieuwing bestaat tussen de kredietinstelling en haar tegenpartij, krachtens welke wederzijdse verplichtingen tot betaling in  de gemeenschappelijke valuta op een bepaalde datum automatisch worden verrekend met andere soortgelijke verplichtingen die op dezelfde datum moeten worden nagekomen, wordt het uit de schuldvernieuwing voortkomende nettobedrag gewogen in plaats van het  brutobedrag .  Methode 1 : benadering gebaseerd op de evaluatie van de marktwaarde Stap a ): door het toekennen van een marktwaarde aan de contracten (" marking to market '') worden de vervangingskosten van alle contracten met een positieve waarde verkregen .  Stap b ): ten einde een waarde te bepalen voor het potentiële toekomstige kredietrisico (¹) wordt het totaal van de theoretische hoofdsommen of waarden in de boeken van de kredietinstelling vermenigvuldigd met de volgende percentages :  Resterende looptijd Rentecontracten Wisselkoerscontracten Een jaar of korter 0,  % 1 % Langer dan een jaar 0,5 % 5 % Stap c ): de som van de vervangingskosten en het potentiële toekomstige kredietrisico wordt vermenigvuldigd met de risicowegingsfactor die aan de betrokken tegenpartijen is toegekend in artikel 6 .  Methode 2 : benadering gebaseerd op het "oorspronkelijke risico'' Stap a ): de theoretische hoofdsommen van ieder instrument worden vermenigvuldigd met de onderstaande percentages :  Oorspronkelijke looptijd (¹) Rentecontracten Wisselkoerscontracten Een jaar of korter 0,5 % 2 % Langer dan een jaar doch niet langer dan twee jaar 1,5 % 5 % Verhoging voor ieder jaar extra 1,5 % 3 % (¹) In het geval van rentecontracten kunnen de kredietinstellingen, behoudens goedkeuring van de toezichthoudende autoriteiten, kiezen voor de oorspronkelijke of de resterende looptijd .  Stap b ): het aldus verkregen oorspronkelijke risico wordt vermenigvuldigd met de wegingsfactoren van de tegenpartij in artikel 6 .    ( 1 ) Met uitzondering van op één valuta betrekking hebbende "floating/floating-renteswaps'' waarvoor alleen de vervangingskosten worden berekend .   BIJLAGE III   SOORTEN POSTEN BUITEN DE BALANSTELLING BETREKKING HEBBEND OP RENTE EN WISSELKOERSEN  Rentecontracten - Renteswaps die betrekking hebben op één valuta - Basisswaps - Rentetermijncontracten ( FRA's ) - Rentefutures - Gekochte renteopties - Andere contracten van gelijke aard Wisselkoerscontracten - Cross-currency renteswaps - Valutatermijncontracten - Valutafutures - Gekochte valutaopties - Andere contracten van gelijke aard .


Avis juridique important

|

31999L0094

Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO²-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenauto's

Publicatieblad Nr. L 012 van 18/01/2000 blz. 0016 - 0023

RICHTLIJN 1999/94/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 13 december 1999betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij de verbranding van nieuwe personenauto'sHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),(1) Overwegende dat artikel 174 van het Verdrag een behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen voorschrijft; dat het rationeel gebruik van energie een van de voornaamste middelen is waarmee deze doelstelling kan worden verwezenlijkt en de milieuverontreiniging kan worden verminderd;(2) Overwegende dat het de uiteindelijke doelstelling van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering is de concentraties van broeikasgassen in de atmosfeer op een niveau te stabiliseren waarbij gevaarlijke, door de mens teweeggebrachte effecten op het klimaatsysteem worden voorkomen;(3) Overwegende dat de Gemeenschap krachtens het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering, dat overeengekomen is tijdens de in december 1997 te Kyoto gehouden conferentie, akkoord is gegaan met een vermindering van de uitstoot van een aantal broeikasgassen met 8 % ten opzichte van de niveaus van 1990 gedurende het tijdvak 2008-2012;(4) Overwegende dat de Commissie erkent dat personenauto's een belangrijke bron van CO2-uitstoot vormen, en daarom een communautaire strategie ter vermindering van de CO2-uitstoot van personenauto's en ter verbetering van het brandstofrendement heeft voorgesteld; dat de door de Commissie voorgestelde aanpak door de Raad in zijn conclusies van 25 juni 1996 is onderschreven;(5) Overwegende dat informatie van essentieel belang is voor het functioneren van de marktmechanismen; dat met de verschaffing van nauwkeurige, relevante en vergelijkbare informatie over het specifieke brandstofverbruik en de uitstoot van CO2 van personenauto's de keuze van de consument kan worden beïnvloed ten gunste van auto's die minder brandstof verbruiken en aldus minder CO2 in de atmosfeer brengen en dat de autofabrikanten er aldus toe kunnen worden bewogen het nodige te doen om het brandstofverbruik van hun producten te verminderen;(6) Overwegende dat de aanwezigheid van etiketten op gebruikte auto's in het verkooppunt kopers van nieuwe personenauto's kan beïnvloeden ten gunste van weinig brandstof verbruikende auto's, omdat met deze factor rekening zal worden gehouden wanneer de auto wordt doorverkocht; dat daarom bij de eerste herziening van deze richtlijn moet worden overwogen de werkingssfeer uit te breiden tot gebruikte auto's die vallen onder Richtlijn 93/116/EG van de Commissie van 17 december 1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigen(4);(7) Overwegende dat het derhalve nodig is een brandstofverbruiksetiket te ontwikkelen voor alle in een verkooppunt uitgestalde personenauto's;(8) Overwegende dat een brandstofverbruiksetiket gegevens dient te bevatten over het brandstofverbruik en de specifieke CO2-uitstoot die zijn bepaald in overeenstemming met de geharmoniseerde normen en methoden, vastgelegd in Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigen(5);(9) Overwegende dat het nodig is dat zowel in het verkooppunt als door een hiertoe aangewezen instantie elke lidstaat in een hiertoe geschikte vorm aanvullende genormaliseerde informatie over het brandstofverbruik en de specifieke CO2-uitstoot van alle versies op de markt voor nieuwe personenauto's wordt verschaft; dat dergelijke informatie van nut kan zijn voor de consument die, alvorens de toonzaal binnen te gaan, zijn aankoopbeslissing reeds heeft geformuleerd of die zonder tussenkomst van een dealer of zonder bezoek aan een toonzaal tot aankoop van een personenauto wenst over te gaan;(10) Overwegende dat het belangrijk is dat potentiële autokopers in het verkooppunt bewust worden gemaakt van de meest brandstofefficiënte modellen van personenauto's die in dat verkooppunt beschikbaar zijn;(11) Overwegende dat alle door fabrikanten en dealers aangemaakte en bij de verhandeling van nieuwe personenauto's gebruikte reclameteksten en in voorkomend geval, al het andere reclamemateriaal gegevens over het relevante brandstofverbruik en de CO2-uitstoot voor de betreffende modellen van personenauto's zou moeten bevatten,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn beoogt te verzekeren dat gegevens over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's die in de Gemeenschap voor verkoop of leasing worden aangeboden, voor de consument beschikbaar worden gesteld, zodat deze met kennis van zaken een keuze kan maken.Artikel 2In deze richtlijn wordt verstaan onder:1. "personenauto": elk motorvoertuig van categorie M1, zoals gedefinieerd in bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG(6), dat onder Richtlijn 80/1268/EEG valt. Hieronder vallen niet voertuigen welke onder Richtlijn 92/61/EEG(7) vallen en voertuigen voor speciale doelen als omschreven in artikel lid 1, onder a), tweede streepje, van Richtlijn 70/156/EEG;2. "nieuwe personenauto": iedere personenauto die nog niet eerder aan een persoon is verkocht voor een ander doel dan verkoop of levering aan een derde;3. "certificaat van overeenstemming": het in artikel 6 van Richtlijn 70/156/EEG genoemde document;4. "verkooppunt": een plaats, zoals een autotoonzaal of een terrein buiten, waar nieuwe personenauto's zijn uitgestald of aan potentiële klanten voor verkoop of leasing worden aangeboden. Beurzen waar nieuwe personenwagens aan het publiek worden gepresenteerd, vallen ook onder deze definitie;5. "officieel brandstofverbruik": het door de typegoedkeuringsinstantie aangenomen brandstofverbruik overeenkomstig Richtlijn 80/1268/EEG en vermeld in bijlage VIII van Richtlijn 70/156/EEG, bij het EG-typegoedkeuringsformulier of in het certificaat van overeenstemming. Wanneer verscheidene uitvoeringen en/of versies onder één model zijn gegroepeerd, is de op te geven waarde voor het brandstofverbruik van dat model gebaseerd op de uitvoering en/of versie met het hoogste officiële brandstofverbruik binnen die groep;6. "officiële specifieke CO2-uitstoot van een personenauto": de uitstoot gemeten overeenkomstig Richtlijn 80/1268/EEG en vermeld in bijlage VIII van Richtlijn 70/156/EEG, en gehecht aan het EG-typegoedkeuringsformulier of in het certificaat van overeenstemming. Wanneer verscheidene uitvoeringen en/of versies onder één model zijn gegroepeerd, zijn de op te geven CO2-waarden van dat model gebaseerd op de uitvoering en/of versie met de hoogste officiële CO2-uitstoot binnen die groep;7. "brandstofverbruiksetiket": een etiket met gegevens ten behoeve van de consument over het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot van de auto waarop het is aangebracht;8. "brandstofverbruiksgids": een verzameling van de officiële brandstofverbruiksgegevens en de officiële specifieke CO2-uitstoot voor ieder model dat op de markt voor nieuwe auto's verkrijgbaar is;9. "reclamemateriaal": alle drukwerk dat wordt gebruikt bij de afzet van, het adverteren voor en het bevorderen van de verkoop van voertuigen aan het publiek. Hieronder vallen ten minste technische handboeken, brochures, reclame in kranten en tijdschriften, in de vakpers en op affiches;10. "merk": het handelsmerk van de constructeur dat op het certificaat van overeenstemming en in de typegoedkeuringsdocumentatie is vermeld;11. "model": de handelsbenaming van het merk, het type en, indien voorhanden en dienstig, de uitvoering en versie van een personenauto;12. "type, variant en uitvoering": de door de constructeur opgegeven varianten van een bepaald voertuigmerk, zoals omschreven in bijlade II.B bij Richtlijn 70/16/EEG, die individueel worden onderscheiden door type-, uitvoerings- en versienummers.Artikel 3De lidstaten zorgen ervoor, dat een etiket betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot, dat aan de vereisten van bijlage I voldoet, in het verkooppunt op duidelijk zichtbare wijze op of in de buurt van alle nieuwe modellen van personenauto's wordt aangebracht.Artikel 4Onverminderd de opstelling door de Commissie van een Internet-gids op communautair niveau, zorgen de lidstaten envoor, dat er ten minste eenmaal per jaar, in overeenstemming met de vereisten van bijlage II, een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot in overleg met de constructeurs wordt uitgebracht. Deze gids is draagbaar, compact en op aanvraag van een consument kosteloos verkrijgbaar in het verkooppunt, alsmede bij een binnen iedere lidstaat aan te wijzen instantie.De in artikel 8 genoemde autoriteit of autoriteiten kunnen hun medewerking verlenen aan de voorbereiding van de gids.Artikel 5De lidstaten zorgen ervoor dat voor elk automerk, een affiche (dan wel een display) aanwezig is met een lijst van officiële brandstofverbruiksgegevens en officiële specifieke CO2-uitstootgegevens voor alle in of via het betrokken verkooppunt uitgestalde of te koop of voor leasing aangeboden nieuwe modellen personenauto's. Deze gegevens worden op een duidelijk zichtbare plaats aangebracht en voldoen aan de omschrijving in bijlage III.Artikel 6De lidstaten zorgen ervoor, dat al het reclamemateriaal het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstootgegevens bevat van de modellen personenenauto's waarop het betrekking heeft, zulks in overeenstemming met bijlage IV.De lidstaten bepalen zo nodig dat in andere reclamemiddelen dan het hierboven bedoelde reclamemateriaal, de gegevens inzake de officiële CO2-uitstoot en het officiële brandstofverbruik van het specifieke automodel waarop bij betrekking hebben, moeten worden vermeld.Artikel 7De lidstaten zorgen ervoor dat het aanbrengen, op in de artikelen 3, 4, 5 en 6 bedoelde etiketten, gidsen, affiches of reclamemateriaal, van andere merktekens, symbolen of opschriften betreffende het brandstofverbruik of de CO2-uitstoot, welke niet met de voorschriften van deze richtlijn in overeenstemming zijn, verboden is, wanneer dit bij potentiële gebruikers van nieuwe personenauto's verwarring kan wekken.Artikel 8De lidstaten doen de Commissie mededeling van de bevoegde autoriteit of autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering en werking van het in deze richtlijn beschreven consumenteninformatiesysteem.Artikel 9De wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen bij deze richtlijn aan de vooruitgang van de techniek aan te passen, worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 10 en na raadpleging van consumentenorganisaties en andere belanghebbenden.Teneinde dit aanpassingsproces te vergemakkelijken, legt iedere lidstaat de Commissie voor 31 december 2003 een verslag over de doeltreffendheid van de bepalingen van deze richtlijn voor, dat de periode vanaf 18 januari 2001 tot en met 31 december 2002 beslaat. De vorm van dit verslag wordt, uiterlijk op 18 januari 2001 vastgesteld volgens de procedure van artikel 10.Voorts neemt de Commissie volgens de procedure in artikel 10 maatregelen die gericht zijn op:a) nadere specificering van het vormvoorschrift van het in artikel 3 bedoelde etiket door wijziging van bijlage I;b) nadere specificering van de vereisten inzake de in artikel 4 bedoelde gids, met het oog op de indeling van de nieuwe automodellen, zodat de modellen binnen aldus tot stand gekomen categorieën kunnen worden gerangschikt naar CO2-uitstoot en braadstofverbruik, met inbegrip van een categorie voor de rangschikking van de meest brandstofefficiënte nieuwe automodellen;c) het opstellen van aanbevelingen om de beginselen van de bepalingen inzake reclamemateriaal als bedoeld in artikel 6, lid 1, toe te kunnen passen op andere media en materiaal.Artikel 10ComitéDe Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 205, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.De Commissie stelt de maatregelen vast indien deze in overeenstemming zijn met het advies van het comité.Indien de overwogen maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies wordt uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad neemt een besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Indien de Raad na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.Artikel 11De lidstaten stellen sancties vast ter bestraffing van inbreuken op de ingevolge deze richtlijn vastgestelde nationale regels. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 121. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 18 januari 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt daarin naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de voornaamste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 13Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 14Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 13 december 1999.Voor het Europees ParlementDe VoorzitsterN. FONTAINEVoor de RaadDe voorzitterS. HASSI(1) PB C 305 van 3.10.1998, blz. 2, en PB C 83 van 25.3.1999, blz. 1.(2) PB C 40 van 15.2.1999, blz. 45.(3) Advies van het Europees Parlement van 17 december 1998 (PB C 98 van 9.4.1999, blz. 252). Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 februari 1999 (PB C 123 van 4.5.1999, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 4 november 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(4) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 39.(5) PB L 375 van 31.12.1980, blz. 36. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/116/EG van de Commissie.(6) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25).(7) Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (PB L 225 van 10.8.1992, blz. 72). Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.BIJLAGE IBESCHRIJVING VAN HET ETIKET BETREFFENDE HET BRANDSTOFVERBRUIK EN DE CO2-UITSTOOTDe lidstaten dienen er minimaal op toe te zien dat alle brandstofverbruiksetiketten op hun grondgebied:1. voldoen aan een genormaliseerd vormvoorschrift, om zo gemakkelijker door de consument te kunnen worden herkend;2. het A4-formaat (297 mm × 210 mm) hebben;3. een verwijzing bevatten naar model en brandstoftype van de personenauto waarop zij bevestigd zijn;4. het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot vermelden (het officiële brandstofverbruik wordt uitgedrukt in liters per 100 km (l/100 km), kilometers per liter (km/l), of als een geschikte combinatie hiervan, een en ander tot op één decimaal nauwkeurig; de officiële specifieke CO2-uitstoot wordt tot het dichtstbijzijnde gehele getal in gram per kilometer (g/km) afgerond).Die waarden kunnen, voorzover verenigbaar met het bepaalde in Richtlijn 80/181/EEG(1), in andere eenheden (gallon en mijl) worden uitgedrukt;5. de volgende tekst bevatten over de beschikbaarheid van de gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot "Een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot met gegevens voor alle nieuwe modellen personenauto's is gratis verkrijgbaar in elk verkooppunt.";6. de volgende tekst bevatten: "Naast de brandstofefficiëntie van een auto zijn ook het rijgedrag en andere, niet-technische factoren bepalend voor het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van een auto. CO2 is het broeikasgas dat bij de wereldwijde klimaatsverandering de belangrijkste rol speelt.".(1) Richtlijn 80/181/EEG van de Raad van 20 december 1979 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten op het gebied van de meeteenheden, en tot intrekking van Richtlijn 71/354/EEG (PB L 39 van 15.2.1980, blz. 40). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/617/EEG (PB L 357 van 7.12.1989, blz. 28).BIJLAGE IIBESCHRIJVING VAN DE GIDS BETREFFENDE HET BRANDSTOFVERBRUIK EN DE CO2-UITSTOOTDe lidstaten dienen erop toe te zien dat de gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot minimaal de volgende informatie bevat:1. een jaarlijks overzicht van alle nieuwe modellen personenauto's die in de lidstaten te koop worden aangeboden, gegroepeerd per merk in alfabetische volgorde; indien de gids in een lidstaat meer dan eens per jaar wordt bijgewerkt, moet de gids een overzicht bevatten van alle nieuwe modellen personenauto's die verkrijgbaar zijn op de dag dat deze bijwerking wordt gepubliceerd;2. voor elk model dat in de gids komt het brandstoftype, het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot (het officiële brandstofverbruik wordt uitgedrukt in liters per 100 kilometer (l/100 km), kilometers per liter (km/l), of als een geschikte combinatie hiervan, een en ander tot op één decimaal nauwkeurig; de officiële specifieke CO2-uitstoot wordt op het dichtstbijzijnde gehele cijfer in gram per kilometer (g/km) afgerond).Die waarden kunnen, voorzover verenigbaar met het bepaalde in Richtlijn 80/181/EEG, in andere eenheden (gallon en mijl) worden uitgedrukt;3. een duidelijk overzicht van de tien meest brandstofefficiënte nieuwe modellen personenauto's, in volgorde van toenemende specifieke CO2-uitstoot voor elk brandstoftype (in deze lijst moeten het model, de in cijfers uitgedrukte gegevens van het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot worden vermeld);4. adviezen aan de automobilisten dat correct gebruik en regelmatig onderhoud van het voertuig en rijgedrag zoals niet agressief rijden, langzamer rijden, anticiperend remmen, correcte bandenspanning, minder stationair draaien, geen overbelading van het voertuig, het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van hun personenauto doen dalen;5. een uitleg van de effecten van broeikasgasuitstoot, potentiële klimaatveranderingen en de rol die motorvoertuigen hierbij spelen, alsmede een verwijzing naar de verschillende, voor de consument beschikbare brandstofopties en het milieueffect hiervan, een en ander gebaseerd op de jongste wetenschappelijke bevindingen en wettelijke vereisten;6. een verwijzing naar het communautaire streefcijfer voor de gemiddelde CO2-uitstoot van nieuwe personenauto's en de datum waarop dat cijfer bereikt moet zijn;7. indien beschikbaar: een verwijzing naar de gids van de Commissie betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot op Internet.BIJLAGE IIIBESCHRIJVING VAN DE IN HET VERKOOPPUNT AAN TE BRENGEN AFFICHEDe lidstaat dient erop toe te zien dat de affiche aan de volgende minimale vereisten voldoet.1. Minimale afmetingen: 70 cm × 50 cm.2. De informatie op de affiche moet gemakkelijk leesbaar zijn.3. De modellen personenauto's moeten per brandstoftype (bijv. benzine of diesel) worden gegroepeerd. Voorts moeten voor elk brandstoftype de modellen in volgorde van toenemende CO2-uitstoot worden gerangschikt, waarbij het model met het laagste officiële brandstofverbruik bovenaan komt te staan.4. Voor elk model personenauto op de lijst worden het merk, de in cijfers uitgedrukte waarde van het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot gegeven. De waarde van het officiële brandstofverbruik moet worden uitgedrukt in liters per 100 kilometer (l/100 km), kilometers per liter (km/l) of een geschikte combinatie hiervan en tot op één decimaal nauwkeurig zijn. De officiële specifieke CO2-uitstoot moet op het dichtstbijzijnde gehele cijfer in gram per kilometer (g/km) worden afgerond.Die waarden kunnen, voorzover verenigbaar met het bepaalde in Richtlijn 80/181/EEG, in andere eenheden (gallon en mijl) worden uitgedrukt.Bovengenoemde lijst zou de volgende vorm kunnen krijgen:>PIC FILE= "L_2000012NL.002202.EPS">5. De affiche dient de volgende tekst over de beschikbaarheid van een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot te bevatten: "Een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot met gegevens voor alle nieuwe modellen personenauto's is gratis verkrijgbaar op elk verkooppunt.".6. De affiche moet verder van de volgende tekst zijn voorzien: "Naast de brandstofefficiëntie van een auto zijn ook het rijgedrag en andere, niet-technische factoren bepalend voor het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van een auto. CO2 is het broeikasgas dat bij de wereldwijde klimaatverandering de belangrijkste rol speelt.".7. De affiche moet ten minste elke zes maanden worden bijgewerkt. Tussen twee bijwerkingen in worden nieuwe auto's onderaan de lijst toegevoegd.BIJLAGE IVDE OPNEMING VAN GEGEVENS BETREFFENDE HET BRANDSTOFVERBRUIK EN DE CO2-UITSTOOT IN RECLAMEMATERIAALDe lidstaten dienen erop toe te zien dat in al het reclamemateriaal de gegevens betreffende het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot van de betrokken voertuigen worden vermeld. Deze informatie zou minimaal aan de volgende vereisten moeten voldoen.1. Zij moet gemakkelijk leesbaar zijn en mag niet minder opvallen dan het hoofdbestanddeel van de in het reclamemateriaal verstrekte informatie.2. Zij moet, zelfs bij vluchtige inzage van het materiaal, gemakkelijk te begrijpen zijn.3. Officiële brandstofverbruiksgegevens moeten worden verschaft voor alle verschillende automodellen waarop het reclamemateriaal betrekking heeft. Indien het om meer dan één model gaat, worden óf de officiële brandstofverbruiksgegevens voor alle vermelde modellen óf een reeks gegevens variërend van het slechtste tot het beste brandstofverbruik opgenomen. Het brandstofverbruik moet worden uitgedrukt in liters per 100 kilometer (l/100 km), kilometers per liter (km/l) of een geschikte combinatie hiervan. Alle cijfergegevens moeten tot op één decimaal nauwkeurig zijn.Die waarden kunnen, voorzover verenigbaar met het bepaalde in Richtlijn 80/181/EEG, in andere eenheden (gallon en mijl) worden uitgedrukt.Indien het reclamemateriaal alleen betrekking heeft op het merk en niet op bepaalde modellen in het bijzonder, behoeven geen brandstofverbruiksgegevens te worden vermeld.


Avis juridique important

|

31989L0458

Richtlijn van de Raad van 18 juli 1989 tot wijziging, voor wat betreft de Europese emissienormen voor auto' s met een cilinderinhoud van minder dan 1,4 liter, van Richtlijn 70/220/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen luchtverontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen (89/458/EEG)

Publicatieblad Nr. L 226 van 03/08/1989 blz. 0001 - 0003 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0059  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0059

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 18 juli 1989 tot wijziging, voor wat betreft de Europese emissienormen voor auto's met een cilinderinhoud van minder dan 1,4 liter, van Richtlijn 70/220/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der  Lid-Staten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen luchtverontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen (89/458/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100A,  Gezien het voorstel van de Comissie ( 1 ),  In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat er maatregelen dienen te worden vastgesteld om geleidelijk de interne markt tot stand te brengen over een periode die eindigt op 31 december 1992; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen zal vormen waarin het vrije verkeer  van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat het eerste actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake milieubescherming, dat op 22 november 1973 door de Raad is goedgekeurd, het verzoek bevat bij de bestrijding van de luchtverontreiniging door uitlaatgassen van  motorvoertuigen rekening te houden met de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen en de reeds bestaande richtlijnen in die zin aan te passen;   Overwegende dat overeenkomstig het derde actieprogramma extra inspanningen moeten worden geleverd met het oog op een aanzienlijke verlaging van het huidige niveau van verontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen;  Overwegende dat in Richtlijn 70/220/EEG ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/436/EEG ( 5 ), grenswaarden zijn vastgesteld voor de emissies van koolmonoxide en onverbrande koolwaterstoffen die van dergelijke motoren afkomstig zijn; dat deze  grenswaarden voor de eerste maal bij Richtlijn 74/290/EEG ( 6 ) zijn verlaagd en overeenkomstig Richtlijn 77/102/EEG ( 7 ) zijn aangevuld met toegelaten grenswaarden voor de emissie van stikstofoxiden; dat de grenswaarden voor deze drie soorten  verontreinigingen achtereenvolgens zijn verlaagd bij de Richtlijnen 78/665/EEG ( 8 ), 83/351/EEG ( 9 ) en 88/76/EEG ( 10 ) en dat bij Richtlijn 88/436 /EEG grenswaarden voor de emissie van verontreinigende deeltjes door dieselmotoren zijn ingevoerd;  Overwegende dat uit het door de Commissie op dit terrein verrichte werk is gebleken dat de Gemeenschap de beschikking heeft over of momenteel bezig is met de perfectionering van technologieën, dank zij welke een verdere verlaging van de grenswaarden  voor alle motoren ongeacht de cilinderinhoud mogelijk is;  Overwegende dat er een bijzondere inspanning moet worden geleverd om schone technologieën voor motorvoertuigen te bevorderen in het kader van het onderzoekprogramma voor de ontwikkeling van nieuwe technologieën;  ¹ ¹ ¹ ¹ ¹ ¹ Overwegende dat het, voor een zo gunstig mogelijk effect van deze bepalingen op het Europese milieu en om terzelfder tijd de eenheid van de markt te waarborgen, noodzakelijk is strengere, op een totale harmonisatie gebaseerde Europese normen in te  voeren, die ten minste even streng zijn als die van de Verenigde Staten van Amerika en die welke door het Europese Parlement zijn goedgekeurd; dat deze grenswaarden gebaseerd zijn op de huidige, bij Richtlijn 70/220/EEG vastgestelde testprocedures en  opnieuw bezien moeten worden wanneer deze procedures worden aangevuld met tests die representatief zijn voor de rijomstandigheden buiten bebouwde gebieden;  Overwegende dat het, gezien de omvang van de verontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen en de bijdrage die deze leveren aan de gassen welke verantwoordelijk zijn voor het broeikaseffect, noodzakelijk is in het bijzonder de emissies van CO2  te stabiliseren en vervolgens te verminderen, overeenkomstig het besluit van de Beheersraad van de UNEP ( Programma van de Verenigde Naties voor het Milieu ) van 24 mei 1989, inzonderheid punt 11 d ),  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 Bijlage I van Richtlijn 70/220/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 .  in punt 5.2 .1.1.4, wordt de laatste regel van de tabel vervangen door :  "C< 1,400   19   5,    -'' 2 .  in punt 7.1.1.1, wordt de laatste regel van de tabel vervangen door :  "C< 1,400   22   5,8   -''.  Artikel 2 1 .  Met ingang van 1 januari 1990 mogen de Lid-Staten om redenen in verband met de luchtverontreiniging door uitlaatgassen van een motor met een cilinderinhoud van minder dan 1 400 cm =:  - voor een type motorvoertuig de EEG-goedkeuring, de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG ( 11 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG ( 12 ), bedoelde document of de nationale goedkeuring niet weigeren,   - het voor de eerste maal in het verkeer brengen van motorvoertuigen niet verbieden,  indien de emissies van dit type motorvoertuig of van deze voertuigen voldoen aan Richtlijn 70/220/EEG, als laatstelijk gewijzigd bij deze richtlijn.   2 .  Met ingang van 1 juli 1992, voor wat betreft typen motorvoertuigen die zijn uitgerust met een motor met een cilinderinhoud van minder dan 1 400 cm =.  - mogen de Lid-Staten niet langer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde document afgeven voor een type motorvoertuig,  - moeten de Lid-Staten de nationale goedkeuring weigeren van een type motorvoertuig,  indien de emissies daarvan niet voldoen aan de bijlagen van Richtlijn 70/220/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn .  3 .  Voor wat betreft voertuigen die zijn uitgerust met een motor met een cilinderinhoud van minder van 1 400 cm= verbieden de Lid-Staten met ingang van 31 december 1992 het voor de eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen waarvan de emissies  niet voldoen aan de bijlagen van Richtlijn 70/220/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn .  Artikel 3 De Lid-Staten kunnen fiscale stimulansen vaststellen voor voertuigen die onder deze richtlijn vallen . Deze stimulansen moeten in overeenstemming zijn met de bepalingen van het Verdrag en voorts voldoen aan de volgende voorwaarden :  - zij gelden voor alle in de betrokken Lid-Staat geproduceerde alsmede geïmporteerde voertuigen die bestemd zijn voor de afzet op de markt van die Lid-Staat en die zodanig zijn uitgerust dat vervroegd kan worden voldaan aan de Europese normen die in  1992 in acht moeten worden genomen;  - zij vervallen bij de in artikel 2, lid 3, vastgestelde verplichte inwerkingtreding van emissienormen voor nieuwe voertuigen;  - het bedrag van de stimulansen voor elk type voertuig moet beduidend lager liggen dan de werkelijke kosten van de inrichtingen die op het voertuig zijn aangebracht voor het in acht nemen van de vastgestelde normen, vermeerderd met de montagekosten .  De Commissie wordt op een zodanig tijdstip op de hoogte gesteld van plannen voor het invoeren of wijzigen van de in de eerste alinea bedoelde fiscale stimulansen dat zij tijdig opmerkingen ter zake kan maken .  Artikel 4 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1990 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 5 Uiterlijk eind 1990 besluit de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen - de regeling voor voertuigen die zijn uitgerust met een motor met een cilinderinhoud van 1 400 cm= en meer aan te passen aan de in deze richtlijn vastgestelde data en normen, op basis van een verbeterde Europese testprocedure, die onder andere een test  inhoudt die representatief is voor de rijomstandigheden buiten bebouwde gebieden,  - in het kader van de verbeterde Europese testprocedure de bij deze richtlijn voor voertuigen met een motor met een cilinderinhoud van minder dan 1 400 cm= vastgestelde grenswaarden te transponeren .  Artikel 6 De Raad neemt, op basis van een voorstel van de Commissie, waarin rekening wordt gehouden met de resultaten van de momenteel aan de gang zijnde werkzaamheden betreffende het broeikaseffect, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over maatregelen ter beperking van CO2-emissies door motorvoertuigen .  Artikel 7 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 18 juli 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter R . DUMAS  ( 1 ) PB nr . C 56 van 27 . 2 . 1988, blz . 9, en PB nr . C 134 van 31 . 5 . 1989, blz . 8 . ( 2 ) PB nr . C 262 van 10 . 10 . 1988, blz . 89, en PB nr . C 120 van 16 . 5 . 1989 . ( 3 ) PB nr . C 208 van 8 . 8 . 1988, blz . 7(4 ) PB nr . L 76 van 6 . 4 . 1970, blz . 1.(5 ) PB nr . L 214 van 6 . 8 . 1988, blz . 1.(6 ) PB nr . L 159 van 15 . 6 . 1974, blz . 61.(7 ) PB nr . L 32 van 3 . 2 . 1977, blz . 32.(8) PB nr . L 223 van 14 . 8 . 1978, blz . 48.(9 ) PB nr .  L 197 van 20 . 7 . 1983, blz . 1 . ( 10 ) PB nr . L 36 van 9 . 2 . 1988, blz . 1.(11 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970, blz . 1 . ( 12 ) PB nr . L 220 van 8 . 8 . 1987, blz . 44 .