Avis juridique important

|

31980L0665

Richtlijn 80/665/EEG van de Raad van 24 juni 1980 betreffende de bestrijding van ringrot bij aardappelen

Publicatieblad Nr. L 180 van 14/07/1980 blz. 0030 - 0033 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 29 blz. 0136  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0163  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0163

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 24 juni 1980 betreffende de bestrijding van ringrot bij aardappelen(80/665/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat de produktie van aardappelen in de landbouw van de Gemeenschap een belangrijke plaats inneemt; dat de opbrengst van deze produktie voortdurend wordt bedreigd door schadelijke organismen;  Overwegende dat de bescherming van de aardappelteelt tegen deze schadelijke organismen niet alleen noodzakelijk is met het oog op het behoud van de produktiecapaciteit, maar ook met het oog op de verhoging van de produktiviteit van de landbouw;  Overwegende dat de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen van schadelijke organismen op het grondgebied van één Lid-Staat slechts een beperkte uitwerking zouden hebben indien deze organismen niet in de gehele Gemeenschap gelijktijdig en  systematisch worden bestreden en indien niet het nodige wordt gedaan om de verbreiding daarvan tegen te gaan;  Overwegende dat een van de gevaarlijkste schadelijke organismen voor aardappelen  "Corynebacterium sepedonicum (Spieck. et Kotth.) Skapt. et Burkh." is, die de verwekker is van ringrot bij aardappelen; dat deze ziekte in een gedeelte van de Gemeenschap  is opgetreden en er nog altijd enkele infectiehaarden van geringe omvang bestaan;  Overwegende dat een blijvend gevaar voor de aardappelteelt in de gehele Gemeenschap bestaat, indien geen doeltreffende maatregelen worden getroffen om het optreden van de ziekte te voorkomen, om haar te lokaliseren, haar onder controle te houden ten  einde haar uit te roeien en om de verbreiding daarvan tegen te gaan;  Overwegende dat ter verwezenlijking van dit doel voor de Gemeenschap minimummaatregelen moeten worden vastgesteld; dat de Lid-Staten voorts, voor zover nodig, aanvullende of strengere maatregelen moeten kunnen vaststellen;  Overwegende dat bij de minimummaatregelen rekening moet worden gehouden met het feit dat de ziekte latent en onopgemerkt aanwezig kan zijn in in groei zijnde aardappelen en in opgeslagen knollen en dat zij derhalve slechts kan worden bestreden door de  produktie en het gebruik van infectievrije pootaardappelen; dat systematische officiële onderzoeken nodig zijn om haar te lokaliseren; dat de ziekte niet of nauwelijks wordt overgebracht op de in groei zijnde aardappelen; dat de ziekte tijdens de winter  kan bestaaan in in de bodem achtergebleven knollen (opslag van aardappelen); dat de ziekte zich hoofdzakelijk verbreidt wanneer aardappelen in aanraking komen met poot-, oogst- of behandelingsmachines of met voor transport en opslag dienende containers  die zijn besmet doordat zij eerder met aangetaste aardappelen in aanraking zijn geweest; dat deze voorwerpen enige tijd na de besmetting aangetast kunnen blijven; dat verbreiding van de ziekte kan worden beperkt of voorkomen door deze voorwerpen te  ontsmetten;  Overwegende dat het wenselijk is dat de Lid-Staten voor het in bijzonderheden uitwerken van de minimummaatregelen en voor elke andere maatregel tegen het binnenbrengen van de ziekte op hun grondgebied nauw met de Commissie samenwerken in het bij Besluit  76/894/EEG (3) ingesteld Permanent Plantenziektekundig Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op de in de Lid-Staten te nemen minimummaatregelen tegen ringrot bij aardappelen veroorzaakt door:  "Corynebacterium sepedonicum (Spieck. et Kotth.) Skapt. et Burkh." ten einde - het optreden daarvan te voorkomen,  - haar te lokaliseren,  - haar onder controle te houden met het doel haar uit te roeien,  - haar verbreiding tegen te gaan.   Artikel 2  1. De Lid-Staten verrichten stelselmatig officiële onderzoeken naar de aanwezigheid van ringrot op knollen van aardappelen (Solanum tuberosum L.) die op hun grondgebied worden geoogst, opgeslagen of in de handel gebracht.  Deze onderzoeken behelzen ten minste officiële visuele keuringen van geselecteerde partijen waaruit monsters worden genomen van doorgesneden knollen.  2. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat het vermoedelijke optreden van ringrot en de geconstateerde aanwezigheid daarvan, in in groei zijnde aardappelplanten of geoogste, opgeslagen of in de handel gebrachte knollen, worden medegedeeld aan de officiële  dienst voor gewasbescherming, die door middel van een ten minste visuele keuring, gepaard gaande met het doorsnijden van de knollen, nagaat of verdere nasporing noodzakelijk is.  3. Wanneer bij de in de leden 1 en 2 bedoelde keuringen symptomen van ringrot worden ontdekt of vermoed, wordt volgens passende methoden een officieel onderzoek ingesteld om de aanwezigheid van de ziekte in de aardappelplanten of knollen bedoeld in lid  2 te bevestigen of te ontkennen.  4. Indien het optreden van ringrot op zijn grondgebied wordt vermoed, treft de betrokken Lid-Staat, tot op het tijdstip waarop dit vermoeden juist of onjuist wordt bevonden, passende maatregelen tegen de eventuele verbreiding van de ziekte.  5. Een veld, een bewaarplaats, een zending of een partij wordt als besmet beschouwd, indien bij tests de aanwezigheid van de ziekte in één enkele pootaardappel of knol wordt bevestigd.  6. De omvang van een besmetting wordt door de officiële dienst voor gewasbescherming van de betrokken Lid-Staat bepaald op grond van gefundeerde wetenschappelijke beginselen en de biologie van de ziekte.  7. De Lid-Staten stellen de overige Lid-Staten en de Commissie onmiddellijk van de bevestiging van elke besmetting en ten minste éénmaal per jaar van het resultaat van de in lid 1 bedoelde onderzoeken in kennis.  De daarbij verstrekte bijzonderheden zijn vertrouwelijk. Zij kunnen aan het Comité worden voorgelegd volgens de procedure van artikel 16 van Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het  binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of plantaardige produkten schadelijke organismen (4).  8. Volgens de procedure van artikel 16 van Richtlijn 77/93/EEG kunnen bepalingen worden vastgesteld ten aanzien van:  - de wijze waarop de in lid 1 bedoelde onderzoeken en keuringen volgens gefundeerde statistische en wetenschappelijke beginselen moeten worden uitgevoerd,  - de passende methoden voor het in lid 3 bedoelde officiële onderzoek,  - de criteria en beginselen die in aanmerking moeten worden genomen bij het bepalen van de omvang van de besmetting als bedoeld in lid 6,  - de wijze waarop de in lid 7 bedoelde kennisgeving dient te geschieden.   Artikel 3  1. De Lid-Staten schrijven voor dat, wanneer overeenkomstig artikel 2, lid 5, is bevestigd dat er een besmetting bestaat die hun aardappelproduktie zou kunnen aantasten, de pootaardappelen slechts kunnen worden gecertificeerd overeenkomstig  Richtlijn 66/403/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen (5), wanneer zij rechtstreeks worden geteeld uit pootgoed dat bij tests die officieel of onder officieel toezicht volgens passende methoden zijn  verricht, als vrij van ringrot is erkend.  Bovengenoemde tests worden verricht:  - hetzij op pootgoed van het oorspronkelijke kloonmateriaal, voor zover de besmetting de produktie van pootaardappelen van de betrokken Lid-Staat of Lid-Staten aantast,  - hetzij in andere gevallen op representatieve monsters van het basispootgoed of van eerdere stadia.  2. Volgens de procedure van artikel 16 van Richtlijn 77/93/EEG kunnen bepalingen worden vastgesteld ten aanzien van:  - de beslissingen inzake totale of gedeeltelijke dispensatie voor afzonderlijke Lid-Staten van de eisen van lid 1;  - de toepassingsduur van de eisen van lid 1;  - de passende methoden voor de in lid 1 bedoelde tests;  - de wijze waarop het bepaalde in lid 1, tweede alinea, eerste streepje, wordt toegepast;  - de representatieve monsters bedoeld in lid 1, tweede alinea, tweede streepje;  - de voorzorgen die moeten worden genomen om te voorkomen dat pootaardappelen verkregen uit getest pootgoed door de ziekte worden aangetast.   Artikel 4  De Lid-Staten schrijven voor dat indien een veld, bewaarplaats, zending of partij als besmet wordt beschouwd, onder de voorwaarden van artikel 2, leden 2 en 3, een keuring en een onderzoek worden uitgevoerd:  - op alle pootaardappelteelten die afkomstig zijn van teeltmateriaal dat tot een zelfde van een besmette eenheid afkomstige kloon behoort en op grond van dit verband via de kloon worden vedacht van besmetting vanuit de moederplanten,  - op alle pootaardappelteelten die mogelijk zijn besmet door aanraking met voorwerpen die zouden kunnen zijn besmet.  De voorgeschreven onderzoeken en tests op de in de eerste alinea, eerste streepje, bedoelde pootaardappelteelten geschieden bij voorkeur in aflopende volgorde van risico en worden zo nodig in de loop van het volgende jaar herhaald en hebben betrekking  op zoveel pootaardappelteelten als er nodig zijn om de waarschijnlijke oorsprong en de omvang van de besmetting van de moederplanten te bepalen.   Artikel 5  1. De Lid-Staten schrijven voor dat aardappelen afkomstig van als besmet beschouwde velden, bewaarplaatsen, zendingen of partijen niet voor teeltdoeleinden mogen worden gebruikt en onder toezicht van de officiële dienst voor gewasbescherming  op zodanige wijze moeten worden behandeld of gebruikt dat verbreiding van de ziekte wordt voorkomen, dan wel moeten worden vernietigd.  De aardappelen die zijn geteeld in een bedrijf waar een veld, bewaarplaats, zending of partij als besmet wordt beschouwd en die aanwezig zijn op het ogenblik dat de besmetting wordt geconstateerd, mogen noch binnen het bedrijf noch daarbuiten als  pootaardappelen worden gebruikt.  2. De Lid-Staten schrijven voor dat geen aardappelen mogen worden verbouwd op een als besmet bechouwd veld in de twee vegetatieperiodes volgende op de constatering van de besmetting en zolang er zich opslag van aardappelen op dat veld voordoet.  3. De Lid-Staten schrijven voor, dat in bedrijven waar een veld, bewaarplaats, zending of partij als besmet wordt beschouwd, in de vegetatieperiode die volgt op het aan de dag treden van ringrot:  - geen aardappelen mogen worden gepoot om daarvan pootaardappelen te verkrijgen,  - geen andere aardappelen mogen worden gepoot dan officieel gecertificeerde pootaardappelen die in een ander bedrijf zijn voortgebracht.  4. De Lid-Staten schrijven voor dat gebouwen, containers, verpakkingsmateriaal, voertuigen, werktuigen voor de behandeling, de sortering en het klaarmaken alsmede alle andere voorwerpen die gedurende de zes voorafgaande maanden in aanraking kunnen zijn  geweest met aardappelen van een besmette eenheid, onder toezicht van de officiële dienst voor gewasbescherming moeten worden vernietigd of gereinigd en gedesinfecteerd voordat zij in aanraking worden gebracht met andere aardappelen.  5. De Lid-Staten schrijven voor dat hun officiële dienst voor gewasbescherming, voor een periode van ten minste drie jaar na de laatste constatering van de besmetting, een gebied afbakent dat de oppervlakte beslaat waarover ringrot zich, gezien de  organisatie van de produktieomstandigheden aldaar, kan verspreiden.  Wat het in de vorige alinea bedoelde gebied betreft:  - zorgen de Lid-Staten ervoor dat hun officiële dienst voor gewasbescherming toezicht houdt op het bedrijf of de bedrijven waar aardappelen worden geproduceerd, opgeslagen of behandeld;  - verbieden de Lid-Staten het doorsnijden van pootaardappelen;  - verbieden de Lid-Staten het gebruik van pootmachines van het  "pricker"-type;  - verbieden de Lid-Staten het vervoer van aardappelplanten of aardappelknollen, tenzij deze bij een keuring of een onderzoek overeenkomstig artikel 2, leden 2 en 3, vrij van ringrot zijn bevonden;  - treffen de Lid-Staten alle andere maatregelen die nodig zijn om ringrot bij aardappelen onder controle te houden, ten einde deze ziekte uit te roeien, en om de verbreiding hiervan te voorkomen.  De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om ringrot bij aardappelen te bestrijden ten einde deze ziekte in het gebied uit te roeien en te voorkomen dat zij zich buiten het gebied verbreidt.  6. Volgens de procedure van artikel 16 van Richtlijn 77/93/EEG kunnen bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot:  - de wijze waarop het in lid 5 bedoelde gebied wordt afgebakend,  - de in lid 5 bedoelde  "andere maatregelen".  7. Volgens de procedure van artikel 17 van Richtlijn 77/93/EEG kan een Lid-Staat op zijn verzoek worden gemachtigd afwijkingen van de voorschriften bedoeld in lid 3, eerste streepje, toe te staan voor bepaalde gedeelten van het bedrijf, in zoverre  iedere verbreiding van de ziekte uitgesloten lijkt.   Artikel 6  De Lid-Staten verbieden het houden van cultures van  "Corynebacterium sepedonicum (Spieck. et Kotth.) Skapt. et Burkh.".   Artikel 7  Onverminderd artikel 14, lid 1, punt c), sub i), van Richtlijn 77/93/EEG kunnen de Lid-Staten voor proefnemingen of wetenschappelijke doeleinden en voor selectiewerkzaamheden, afwijkingen van de in de artikelen 4, 5 en 6 bedoelde maatregelen  toestaan, voor zover deze afwijkingen geen afbreuk doen aan de bestrijding van ringrot bij aardappelen en geen gevaar voor verbreiding van deze ziekte opleveren.   Artikel 8  De Lid-Staten kunnen aanvullende of strengere maatregelen ter bestrijding van ringrot bij aardappelen of ter voorkoming van de verbreiding ervan vaststellen, voor zover dergelijke maatregelen daarvoor noodzakelijk zijn.   Artikel 9  1. Wanneer een Lid-Staat van mening is dat er een onmiddellijk gevaar dreigt voor het uit een andere Lid-Staat op zijn grondgebied binnenbrengen van ringrot, kan hij tijdelijk de nodige aanvullende maatregelen nemen om zich voor dit gevaar te  behoeden.  Een Lid-Staat kan eveneens dergelijke maatregelen nemen wanneer een andere Lid-Staat hem overeenkomstig artikel 2, lid 7, in kennis stelt van de bevestiging van een besmetting.  In beide gevallen stelt de betrokken Lid-Staat de andere Lid-Staten en de Commissie onverwijld in kennis van de genomen maatregelen, onder bijvoeging van een toelichting.  2. Volgens de procedure van artikel 17 van Richtlijn 77/93/EEG wordt besloten of de op grond van lid 1 door een Lid-Staat genomen maatregelen moeten worden ingetrokken of gewijzigd. Zolang de Raad of de Commissie volgens deze procedure geen besluit  hebben genomen, mag de betrokken Lid-Staat de door hem ten uitvoer gelegde maatregelen handhaven.   Artikel 10  De Lid-Staten doen uiterlijk op 1 maart 1981 de nodige maatregelen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.   Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 24 juni 1980.  Voor de Raad De Voorzitter S. FORMICA  (1) PB nr. C 175 van 23. 7. 1977, blz. 2.(2) PB nr. C 266 van 7. 11. 1977, blz. 45.(3) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 25.(4) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.(5) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2320/66.


Avis juridique important

|

31975L0321

Richtlijn 75/321/EEG van de Raad van 20 mei 1975 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende de stuurinrichting van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 147 van 09/06/1975 blz. 0024 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0076  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0103  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0103

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 mei 1975  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de stuurinrichting van landbouw - of bosbouwtrekkers op wielen   ( 75/321/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 )  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder andere betrekking hebben op de stuurinrichting ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regeling , met name ten einde voor ieder type trekker de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr . 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw - of bosbouwtrekkers op wielen ( 3 ) te kunnen invoeren ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Onder trekker ( landbouw - of bosbouwtrekker ) wordt verstaan ieder motorvoertuig op wielen of rupsbanden met ten minste twee assen , voornamelijk bestemd voor tractiedoeleinden en in het bijzonder ontworpen voor het trekken , duwen , dragen of in beweging brengen van bepaalde werktuigen , machines of aanhangwagens die voor gebruik in de land - of bosbouw zijn bestemd . De trekker kan zijn ingericht voor het vervoer van een lading en van meerijders .  2 . Deze richtlijn geldt slechts voor de in lid 1 omschreven trekkers , gemonteerd op luchtbanden , met twee assen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en 25 km/h .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met de stuurinrichting , indien deze voldoet aan de voorschriften in de bijlage .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen de inschrijving , de verkoop , het in het verkeer brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de stuurinrichting , indien deze voldoet aan de voorschriften in de bijlage .  Artikel 4  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlage aan te passen aan de technische vooruitgang worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr . 74/150/EEG .  Artikel 5  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 20 mei 1975 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . RYAN  ( 1 ) PB nr . C 160 van 18 . 12 . 1969 , blz . 29 .  ( 2 ) PB nr . C 48 van 16 . 4 . 1969 , blz . 21 .  ( 3 ) PB nr . L 84 van 28 . 3 . 1974 , blz . 10 .  BIJLAGE  1 . DEFINITIES  1.1 . Stuurinrichting  De stuurinrichting is de volledige inrichting die tot taak heeft de rijrichting van de trekker te veranderen .  De stuurinrichting omvat :   - de bedieningsinrichting ,   - de overbrengingsinrichting ,   - de gestuurde wielen ,   - eventueel , een servo-inrichting waarmee de hulpkracht of de onafhankelijke kracht wordt opgewerkt .  1.1.1 . Bedieningsinrichting  De bedieningsinrichting is dat deel van de stuurinrichting dat rechtstreeks door de bestuurder wordt gehanteerd om de trekker te sturen .  1.1.2 . Overbrengingsinrichting  De overbrengingsinrichting is dat deel van de stuurinrichting dat begrepen is tussen de bedieningsinrichting en de gestuurde wielen , met uitzondering van de in punt 1.1.4 bedoelde servo-inrichtingen . De overbrenging kan mechanisch , hydraulisch , pneumatisch of elektrisch zijn , dan wel een combinatie hiervan vormen .  1.1.3 . Gestuurde wielen  Onder " gestuurde wielen " wordt verstaan :   - de wielen waarvan de richting ten opzichte van de trekker rechtstreeks of indirect kan worden veranderd om de verandering van de rijrichting van de trekker tot stand te brengen ,   - wielen van gelede trekkers ,   - de wielen van trekkers waarbij de rijrichtingverandering wordt verkregen door onderlinge verandering van de snelheid der wielen op een zelfde as .  Zelfsporende wielen zijn geen gestuurde wielen .  1.1.4 . Servo-inrichting  Een servo-inrichting is dat deel van de stuurinrichting waardoor de hulpkracht of de anafhankelijke kracht wordt opgewekt . Deze hulpkracht of onafhankelijke kracht kan worden opgewekt door een mechanisch , hydraulisch , pneumatisch , elektrisch of gecombineerd systeem ( bijvoorbeeld een oliepomp , een luchtpomp , een accumulator ) .  1.2 . Verschillende categorieën stuurinrichtingen  1.2.1 . Naar de herkomst van de voor het sturen van de gestuurde wielen noodzakelijke kracht onderscheidt men de volgende categorieën stuurinrichtingen :  1.2.1.1 . Handstuurinrichtingen , waarbij de kracht uitsluitend door de spierkracht van de bestuurder wordt geleverd ;  1.2.1.2 . Partieel bekrachtigde stuurinrichtingen , waarbij de stuurkracht door de spierkracht van de bestuurder en door onder 1.1.4 gedefinieerde servo-inrichtingen wordt geleverd ;  Stuurinrichtingen waarbij de kracht onder normale omstandigheden uitsluitend geleverd wordt door de servo-inrichting bedoeld in punt 1.1.4 , maar waarbij , indien deze servo-inrichting uitvalt , gebruik wordt gemaakt van de spierkracht van de bestuurder om te sturen , worden beschouwd als partieel bekrachtigde stuurinrichtingen .  1.2.1.3 . Integraal bekrachtigde stuurinrichtingen , waarbij de stuurkracht uitsluiten door onder 1.1.4 gedefinieerde servo-inrichtingen wordt geleverd .  1.3 . Bedieningskracht  De bedieningskracht is de kracht , welke de bestuurder op de bedieningsinrichting uitoefent om de trekker te sturen .  2 . CONSTRUCTIE - , MONTAGE - EN CONTROLEVOORSCHRIFTEN  2.1 . Algemeen voorschrift  2.1.1 . De stuurinrichting moet een gemakkelijke en zekere besturing van de trekker garanderen en moet beantwoorden aan de speciale voorschriften vervat in 2.2 hieronder .  2.2 . Bijzondere voorschriften  2.2.1 . Bedieningsinrichting  2.2.1.1 . De bedieningsinrichting moet gemakkelijk hanteerbaar zijn en goed in de hand liggen ; zij moet een geleidelijke besturing verzekeren . De bewegingsrichting van de bedieningsinrichting moet overeenkomen met de gewenste rijrichtingsverandering .  2.2.1.2 . De bedieningskracht die nodig is om , uitgaande van een rechtlijnige rijrichting , een cirkel te beschrijven met een straal van 12 meter , mag niet meer bedragen dan 25 daN . Bij een partieel bekrachtigde stuurinrichting mag bij uitvallen van de hulpkracht de vereiste bedieningskracht niet meer bedragen dan 60 daN .  2.2.1.3 . Om te controleren of aan voorschrift 2.2.1.2 is voldaan , laat men de trekker , uitgaande van een rechtlijnige rijrichting , op een droog , vlak wegdek met een goede adhesie een spiraalvormige beweging beschrijven met een snelheid van 10 km/h . Tot het ogenblik waarop de trekker over het punt gaat , waar hij een cirkel met een straal van 12 meter zou ingaan , meet men de bedieningskracht . De duur van deze manoeuvre ( de tijd welke verloopt tussen het ogenblik waarop men begint de bedieningsinrichting te bedienen en die waarop zij de bovenbedoelde uiterste meetstand bereikt ) mag niet meer dan 5 seconden bedragen in normale gevallen en 8 seconden indien de servo-inrichting uitgevallen is . De meting moet zowel bij sturen naar rechts , als bij sturen naar links worden uitgevoerd .  Tijdens de proef moet de trekker tot het maximale technisch toelaatbare gewicht belast worden , waarbij de gewichtsverdeling over de assen en de bandenspanning met de voorschriften van de fabrikant moeten overeenkomen .  2.2.2 . Overbrengingsinrichting  2.2.2.1 . De stuurinrichting mag niet zijn voorzien van een elektrische of van een uitsluitend pneumatische overbrenging .  2.2.2.2 . De overbrengingsinrichtingen moeten zodanig zijn ontworpen dat zij bestand zijn tegen de voorkomende bedrijfsbelastingen . Zij moeten gemakkelijk toegankelijk zijn voor onderhoud of inspectie .  2.2.2.3 . Behoudens in geval van uitsluitend hydraulische overbrengingsinrichtingen moet de besturing van de trekker mogelijk blijven , ook indien de hydraulische of pneumatische overbrengingsorganen zijn uitgevallen .  2.2.2.4 . Een stuurinrichting met uitsluitend hydraulische overbrengingsorganen en de servo-inrichtingen als genoemd onder punt 1.1.4 , moeten voldoen aan de volgende voorwaarden :  2.2.2.4.1 . Het circuit moet geheel of gedeeltelijk regen te grote druk zijn beveiligd door middel van één of meer drukbegrenzingsinrichtingen .  2.2.2.4.2 . De drukbegrenzingsinrichtingen moeten zo zijn afgesteld dat de druk T , welke gelijk is aan de door de constructeur aangegeven maximale bedrijfsdruk , niet wordt overschreden .  2.2.2.4.3 . De eigenschappen en afmetingen van de leidingen moeten zodanig zijn dat deze leidingen bestand zijn tegen viermaal de druk T ( afsteldruk van de drukbegrenzingsinrichtingen ) ; de leidingen moeten op beschermde plaatsen aan de trekker worden aangebracht , zodat het gevaar van breuk door schokken of botsingen tot een minimum wordt beperkt en het risico van breuk door wrijving als verwaarloosbaar kan worden beschouwd .  2.2.3 . Gestuurde wielen  2.2.3.1 . Alle wielen mogen gestuurde wielen zijn .  2.2.4 . Servo-inrichtingen  2.2.4.1 . De onder punt 1.1.4 bedoelde servo-inrichtingen , gebruikt voor de onder de punten 1.2.1.2 en 1.2.1.3 gedefinieerde categorieën stuurinrichtingen , zijn toegestaan onder de volgende voorwaarden :  2.2.4.1.1 . Indien de trekker is uitgerust met een partieel bekrachtigde stuurinrichting , zoals omschreven onder punt 1.2.1.2 , moet de besturing van de trekker mogelijk blijven , zelfs indien de servo-inrichting is uitgevallen , zoals reeds gepreciseerd onder punt 2.2.1.2 . Wanneer een partieel bekrachtigde stuurinrichting niet over een eigen energiebron beschikt , moet zij een energiereservoir bezitten . Dit energiereservoir kan worden vervangen door een zelfstandige inrichting die in de eerste plaats zorgt voor de energievoorziening van de stuurinrichting , en pas daarna voor de andere systemen die met de gemeenschappelijke energiebron zijn verbonden . De stuurinrichting en de reminrichting mogen geen gemeenschappelijke energiebron hebben . Indien samengeperste lucht als energiebron wordt gebruikt , moet het luchtreservoir zijn voorzien van een terugslagklep . Wanneer de kracht onder normale omstandigheden uitsluitend geleverd wordt door de in punt 1.1.4 bedoelde servo-inrichting , moeten de partieel bekrachtigde stuurinrichtingen zijn uitgerust met een licht - of geluidssignaal dat in werking treedt wanneer het uitvallen van deze servo-inrichting de kracht voor het bedienen van de bedieningsinrichting de 25 daN overschrijdt .  2.2.4.1.2 . Wanneer de trekker is uitgerust met een integraal bekrachtigde stuurinrichting , zoals omschreven onder punt 1.2.1.3 , die is toegestaan indien zij een uitsluitend hydraulische overbrengingsinrichting heeft , moet het mogelijk zijn om bij uitvallen van de servo-inrichting , met behulp van een speciale hulpinrichting de twee in punt 2.2.1.3 omschreven manoeuvres uit te voeren . De servohulpinrichting kan een reservoir zijn voor druklucht of gas . Als speciale hulpinrichting mag een oliepomp of een compressor worden gebruikt , indien deze inrichting rechtstreeks door de wielen van de trekker wordt aangedreven en niet kan worden ontkoppeld . Het uitvallen van de servo-inrichting moet optisch of akoestisch worden gesignaleerd .  2.2.4.1.2.1 . Indien de servo-inrichting van het pneumatische type is , moet zij zijn voorzien van een eigen reservoir voor druklucht , dat is voorzien van een terugslagklep . Het luchtreservoir moet een zodanig volume bezitten dat ten minste zeven volledige stuurdtaaiingen ( van aanslag tot aanslag ) mogelijk zijn , voordat de druk in het reservoir tot de helft van zijn bedrijfsdruk is verminderd ; dit dient te worden gecontroleerd met de gestuurde wielen van de grond geheven .


title: Richtlijn 2013/41/EU van de Commissie van 18 juli 2013 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde 1R-trans-fenothrin als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen  Voor de EER relevante tekst

text:
               19.7.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 196/18

         RICHTLIJN 2013/41/EU VAN DE COMMISSIE
   van 18 juli 2013
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde 1R-trans-fenothrin als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. d-Fenothrin is in deze lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is d-fenothrin overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 18 (insecticiden, acariciden en producten voor de bestrijding van andere geleedpotigen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij die richtlijn.

               (3)

               De ten behoeve van de beoordeling ingediende gegevens maakten het slechts mogelijk om conclusies op te stellen betreffende een bepaalde vorm van d-fenothrin, namelijk een product dat ten minste 89 % (m/m) aan 1R-trans-fenothrin bevat. Overeenkomstig de bestaande praktijken voor de benaming van stoffen (3) moet deze stof worden beschouwd als een stof met één bestanddeel en 1R-trans-fenothrin worden genoemd. De beoordeling liet niet toe dat er conclusies werden getrokken met betrekking tot enige andere stof die beantwoordt aan de definitie van d-fenothrin in de hierboven genoemde lijst van werkzame stoffen van Verordening (EG) nr. 1451/2007. Daarom dient enkel 1R-trans-fenothrin te worden opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG op basis van de bestaande beoordeling.

               (4)

               Ierland is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2010 op 29 juli 2007 bij de Commissie ingediend.

               (5)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing door het Permanent Comité voor biociden op 1 maart 2013 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (6)

               Uit de beoordelingen blijkt dat van biociden die als insecticiden, acariciden en producten voor de bestrijding van andere geleedpotigen worden gebruikt en 1R-trans-fenothrin bevatten, kan worden verwacht dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen. Bijgevolg moet 1R-trans-fenothrin in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen voor gebruik in productsoort 18.

               (7)

               Niet alle mogelijke toepassingen en blootstellingsscenario’s zijn op het niveau van de Unie beoordeeld. Daarom is het passend dat de lidstaten de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten beoordelen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico’s tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (8)

               Gezien de gesignaleerde risico’s voor de gezondheid van de mens, is het voor ULV-toepassing (Ultra Low Volume) passend te eisen dat veilige operationele procedures worden vastgesteld en dat producten met geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product het bewijs wordt geleverd dat de risico’s op een andere wijze tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden gereduceerd.

               (9)

               Gezien de vastgestelde risico’s voor het milieu dient bij de verlening van toelatingen te worden gezorgd voor passende risicobeperkende maatregelen voor de bescherming van honingbijen.

               (10)

               Voor producten die 1R-trans-fenothrin bevatten waarvan residuen in levensmiddelen of diervoeders kunnen achterblijven, dienen de lidstaten na te gaan of nieuwe, dan wel gewijzigde maximumgehalten aan residuen (MRL’s) moeten worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (4) of Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (5) en nemen zij de nodige risicobeperkende maatregelen om te garanderen dat de geldende MRL’s niet worden overschreden.

               (11)

               De bepalingen van deze richtlijn dienen in alle lidstaten tegelijkertijd te worden toegepast teneinde op de markt van de Unie een gelijke behandeling van biociden die van productsoort 18 die als werkzame stof 1R-trans-fenothrin bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (12)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit meebrengt, te voldoen en ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld, volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (13)

               Na de opneming moeten de lidstaten over een redelijke termijn beschikken voor de tenuitvoerlegging van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG.

               (14)

               Richtlijn 98/8/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (15)

               Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de Commissie van 28 september 2011 over toelichtende stukken (6) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.

               (16)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 augustus 2014 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 september 2015.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 juli 2013.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  Zie met name Richtsnoer voor identificatie en naamgeving van stoffen volgens REACH en CLP-ECHA-11-G-10.1-NL, blz. 19 e.v.

      (4)  PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11.

      (5)  PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1.

      (6)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

      BIJLAGE
      Aan bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheidsgraad van de werkzame stof (1)

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, tenzij een van de in de voetnoot bij dit rubriekopschrift vermelde uitzonderingen van toepassing is (2)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (3)

                     „66

                     1R-trans-fenothrin

                     1R-trans-fenothrin
                     IUPAC-naam: 3-fenoxybenzyl-(1R,3R)-2,2-dimethyl-3-(2-methylprop-1-enyl)cyclopropaancarboxylaat
                     EG-nummer: 247-431-2
                     CAS-nr.: 26046-85-5

                     89 % (m/m) van 1R-trans-fenothrin

                     1 september 2015

                     31 augustus 2017

                     31 augustus 2025

                     18

                     Bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie zijn niet alle mogelijke toepassingen en blootstellingsscenario’s aan bod gekomen. Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat bij toelating de volgende voorwaarden worden gesteld:

                                 1.

                                 voor ULV-toepassing (Ultra Low Volume) moeten veilige operationele procedures worden vastgesteld en bij het gebruik van producten moeten passende persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt, behalve als in de aanvraag tot toelating van het product kan worden aangetoond dat de risico’s op andere manieren tot een acceptabel niveau kunnen worden teruggebracht;

                                 2.

                                 voor producten die 1R-trans-fenothrin bevatten waarvan residuen in levensmiddelen of diervoeders kunnen achterblijven, gaan de lidstaten na of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen (MRL’s) moeten worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 of Verordening (EG) nr. 396/2005 en nemen zij de nodige risicobeperkende maatregelen om te garanderen dat de geldende MRL’s niet worden overschreden.

                                 3.

                                 in voorkomend geval moeten maatregelen worden genomen ter bescherming van honingbijen.”

                     Som van alle isomeren
                     IUPAC-naam: (3-fenoxyfenyl)methyl-2,2-dimethyl-3-(2-methylprop-1-enyl)cyclopropaan-1-carboxylaat
                     EG-nummer: 247-404-5
                     CAS-nr.: 26002-80-2

                     95,5 % (m/m) voor de som van alle isomeren

         (1)  De in deze kolom vermelde zuiverheid was de minimale zuiverheidsgraad van de werkzame stof die voor de overeenkomstig artikel 11 uitgevoerde beoordeling is gebruikt. De werkzame stof in het op de markt gebrachte product kan dezelfde of een andere zuiverheid hebben, voor zover bewezen is dat de werkzame stof technisch gelijkwaardig is aan de beoordeelde stof.

         (2)  Voor producten die meer dan één in artikel 16, lid 2, bedoelde werkzame stof bevatten, is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die geldt voor de laatste van zijn in deze bijlage op te nemen werkzame stoffen. Voor producten waarvoor de eerste toelating later dan 120 dagen voor de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, is verleend en waarvoor binnen 60 dagen na de verlening van de eerste toelating een volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning is ingediend overeenkomstig artikel 4, lid 1, wordt de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, met betrekking tot die aanvraag verlengd tot 120 dagen na de datum van ontvangst van de aanvraag voor wederzijdse erkenning. Voor producten waarvoor een lidstaat heeft voorgesteld om overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de wederzijdse erkenning af te wijken, wordt de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, verlengd tot 30 dagen na de datum waarop het besluit van de Commissie is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 4, tweede alinea.

         (3)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


Avis juridique important

|

31992L0021

Richtlijn 92/21/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende massa's en afmetingen van motorvoertuigen van categorie M1

Publicatieblad Nr. L 129 van 14/05/1992 blz. 0001 - 0010 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 22 blz. 0042  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 22 blz. 0042

RICHTLIJN 92/21/EEG VAN DE RAAD van 31 maart 1992 betreffende massa's en afmetingen van motorvoertuigen van categorie M1DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de maatregelen moeten worden vastgesteld die ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk tot stand te brengen in de loop van een periode die op 31 december 1992 eindigt; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat  waarin het vrije verkeer van goederen, personen en diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat de methode van totale harmonisatie noodzakelijk zal zijn voor de volledige totstandkoming van de interne markt;  Overwegende dat deze methode zal dienen te worden aangewend ter gelegenheid van de herziening van de gehele procedure voor EEG-goedkeuring, daarbij rekening houdend met de geest van de resolutie van de Raad van 7 mei 1985 betreffende een nieuwe aanpak  op het gebied van de technische harmonisatie en normalisatie;  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder meer betrekking hebben op de massa's en afmetingen van motorvoertuigen;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen ter aanvulling dan wel in de plaats van hun huidige regeling, met name om voor elk type  voertuig de toepassing mogelijk te maken van de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en  aanhangwagens daarvan (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG (5);  Overwegende dat deze richtlijn zal worden aangevuld met richtlijnen betreffende massa's en afmetingen van alle categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan;  Overwegende dat het niet nodig is voorschriften vast te stellen voor de dynamische stabiliteit van samenstellen van motorvoertuigen en aanhangwagens, aangezien de fabrikanten van motorvoertuigen met dit aspect rekening houden bij de opgave van de  technisch toelaatbare te trekken maximummassa,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan elk voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig van categorie M1 zoals omschreven in bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG, op ten minste vier wielen, en met een door de constructie bepaalde  maximumsnelheid van meer dan 25 km/uur.  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een type voertuig niet weigeren en de inschrijving, de verkoop, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden  met de massa's of de afmetingen van dat voertuig, indien wordt voldaan aan de voorschriften van bijlage I.  Artikel 3  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de in de bijlagen neergelegde voorschriften aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.  Artikel 4  1. De Lid-Staten dienen vóór 1 juli 1992 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 oktober 1992.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 31 maart 1992.  Voor de Raad De Voorzitter Vitor MARTINS (1) PB nr. C 95 van 12. 4. 1990, blz. 92.(2) PB nr. C 284 van 12. 11. 1990, blz. 80 en besluit van 12. 2. 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).(3) PB nr. C 225 van 10. 9. 1990, blz. 9.(4) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.(5) PB  nr. L 220 van 8. 8. 1987, blz. 44.   BIJLAGE I  1. TOEPASSINGSGEBIED Deze richtlijn geldt voor de massa's en afmetingen van motorvoertuigen van de categorie M1, als omschreven in artikel 1.  1.1. Definities Massa in bedrijfsklare toestand: massa van het voertuig met carrosserie, in bedrijfsklare toestand (met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, reservewiel, gereedschap en bestuurder);  Toegestane maximummassa van een voertuig in beladen toestand, zie punt 4.2.1;  Toegestane maximummassa in beladen toestand van een voor het trekken van een aanhangwagen geschikt voertuig: de massa als bedoeld in punt 4.2.1, met inbegrip van:  - de maximummassa van de trekinrichting;  - de maximaal toelaatbare verticale last op het koppelpunt van de koppelinrichting in statische toestand, als aangegeven door de fabrikant van het voertuig.  2. AANVRAAG VOOR EEG-GOEDKEURING 2.1. De aanvraag voor goedkeuring van een voertuig wat betreft de massa's en afmetingen wordt ingediend door de fabrikant van het voertuig of door een gemachtigde.  2.2. Zij gaat vergezeld van de hieronder vermelde documenten in drievoud en de volgende gegevens:  een beschrijving van het type voertuig met vermelding van de in bijlage II opgesomde eigenschappen, alsmede de overeenkomstig artikel 3 van Richtlijn 70/156/EEG gevraagde documentatie.  2.3. Een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren type voertuig moet worden aangeboden bij de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst.  3. EEG-GOEDKEURING Bij het aanvraagformulier voor EEG-goedkeuring wordt een met het model van bijlage III overeenkomend formulier gevoegd.  4. VOORSCHRIFTEN 4.1. Afmetingen 4.1.1. De toegestane maximumafmetingen van een voertuig zijn de volgende:  4.1.1.1. Lengte: 12 000 mm,  4.1.1.2. Breedte:  2 500 mm,  4.1.1.3. Hoogte:  4 000 mm.  4.1.1.4. De afmetingen worden gemeten overeenkomstig de bepalingen van de opmerkingen van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG.  4.2. Massa 4.2.1. De toegestane maximummassa van een voertuig mag niet hoger zijn dan de door de fabrikant opgegeven technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand.  4.2.2. De technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig en de technisch toelaatbare maximumaslasten moeten door de fabrikant worden bepaald, met inachtneming van met name de sterkte van de gebruikte materialen en mits de op deze wijze vastgestelde  technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand niet lager is dan de massa van het bedrijfsklare voertuig plus 75 kg te rekenen voor iedere passagierszitplaats. Voor het bepalen van de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig en de  technisch toelaatbare maximumaslasten moeten de massa's van de passagiers en de bagage op de juiste plaatsen worden geplaatst. Het aantal zitplaatsen moet door de fabrikant worden vermeld. Indien het voertuig bestemd is voor het trekken van een  aanhangwagen, kan de fabrikant een tweede toelaatbare waarde op de achteras(sen) opgeven die alleen voor dat bijzondere gebruik geldt. In dat geval moet voor de berekening van bovengenoemde maximummassa's en maximumaslasten rekening worden gehouden met  de door de fabrikant van het voertuig opgegeven maximummassa van de trekinrichting en met de maximaal toelaatbare verticale last op het koppelpunt van de koppelinrichting in statische toestand. In het aanhangsel is de methode voor het controleren van de  massa's en lasten uiteengezet. Indien de fabrikant van het voertuig zijn voertuig uitrust met een koppelinrichting, moet hij op de trekinrichting in de nabijheid van de koppelinrichting de maximaal toelaatbare verticale last op het koppelpunt van de  koppelinrichting aangeven.  4.2.2.1. De som van de technisch toelaatbare maximumaslasten moet gelijk zijn aan of groter zijn dan de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig. Indien het voertuig en tegelijkertijd de achteras van het voertuig tot de technisch toelaatbare  maximummassa resp. aslast zijn belast, mag de belasting op de vooras niet minder bedragen dan 30 % van de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig.  4.3. Te trekken massa en verticale last op de koppelinrichting 4.3.1. Toegestane te trekken maximummassa van voertuigen die bedoeld zijn voor het trekken van een aanhangwagen die is uitgerust met een bedrijfsreminrichting.  4.3.1.1. De toegestane te trekken maximummassa van een motorvoertuig is de kleinste van de volgende twee waarden:  a) de op de constructie van het voertuig en/of de sterkte van de mechanische koppelinrichting gebaseerde technisch toelaatbare te trekken maximummassa, of b) de toegestane maximummassa van het trekkende voertuig.  Bij terreinvoertuigen als omschreven in Richtlijn 70/156/EEG mag de toegestane te trekken maximummassa worden verhoogd tot 1,5 maal de toegestane maximummassa van het trekkende voertuig, mits zij de technisch toelaatbare te trekken maximummassa niet  overschrijdt.  In geen geval mag de te trekken maximummassa echter groter zijn dan 3 500 kg.  4.3.1.2. De technisch toelaatbare te trekken maximummassa is die welke door de fabrikant is opgegeven; de te trekken massa is de werkelijke totale massa van de getrokken aanhangwagen met inbegrip van de werkelijke last op de koppelinrichting.  4.3.2. Toegestane te trekken maximummassa van voertuigen die bedoeld zijn voor het trekken van een aanhangwagen zonder bedrijfsreminrichting.  4.3.2.1. De toegestane te trekken maximummassa is de technisch toelaatbare te trekken maximummassa ofwel de massa gelijk aan de helft van de massa in bedrijfsklare toestand van het trekkende voertuig; de laagste waarde is van toepassing.  De te trekken maximummassa mag echter niet groter zijn dan 750 kg.  4.3.3. De maximaal toelaatbare verticale last op de koppelinrichting van het voertuig is de technisch toelaatbare verticale last. Deze verticale last is de werkelijke verticale belasting die in statische toestand door de dissel van de aanhangwagen wordt  overgebracht op de koppelkogel en via het middelpunt van de koppelinrichting drukt.  4.3.3.1. De technisch toelaatbare verticale last is die welke door de fabrikant is opgegeven; deze last mag niet minder dan 25 kg bedragen en bij grotere getrokken massa's moet zij worden vergroot. De fabrikant moet in het onderhoudsboekje vermelden: de  maximaal toelaatbare verticale last op de koppelinrichting, voor de montage en het bevestigingspunt van de koppelinrichting aan het motorvoertuig, alsmede de achteroverbouw van de koppelinrichting.  4.3.4. Een motorvoertuig dat een aanhangwagen trekt, moet de - tot de maximummassa beladen - voertuigcombinatie op een stijgende helling van 12 % vijfmaal binnen vijf minuten in beweging kunnen brengen.  Aanhangsel METHODE VOOR DE CONTROLE VAN DE MASSA'S VAN MOTORVOERTUIGEN VAN CATEGORIE M1 (MET INBEGRIP VAN ASLASTEN)  1. De massa's van het voertuig worden als volgt gecontroleerd:  1.1. in onbeladen toestand, bedrijfsklaar, zonder bestuurder;  1.2. in beladen toestand (als omschreven in punt 4.2.2) , door middel van berekening, waarbij rekening wordt gehouden met het volgende:  - indien de zitplaats verstelbaar is, wordt zij eerst in de achterste normale besturings- of gebruiksstand gezet, zoals aangegeven door de fabrikant van het voertuig, waarbij uitsluitend met de longitudinale verstelling van de zitplaats rekening wordt  gehouden en niet met bewegingen die niet dienen voor het instellen van de normale besturings- of gebruiksstanden. Indien de zitplaats op andere manieren kan worden versteld (verticaal, inclinatie, rugleuning, enz.), wordt de door de fabrikant van het  voertuig aangegeven stand ingesteld. Hangende stoelen worden stevig vastgezet in de normale door de fabrikant te specificeren besturingsstand;  - voor elke inzittende (bestuurder meegerekend) wordt de forfaitaire massa op 75 kg (68 kg + 7 kg bagage) gesteld;  - de massa van elke inzittende wordt toegepast overeenkomstig punt R van elke zitplaats. De bagage wordt geacht gelijkmatig in de kofferruimte te zijn verdeeld;  - eventuele belasting boven de forfaitair bepaalde belasting moet over de zitplaatsen en de kofferruimte zijn verdeeld in de in het tweede streepje aangegeven verhouding;  1.3. vervolgens worden de in de onderstaande tabel genoemde massa's vastgesteld:   Toestand van het voertuig Massa's (a)   Onbeladen (b)   Beladen (c) Beladen,  met belaste koppelinrichting (d)  Toelaatbare maximumaslasten Vooras Achteras Totaal   2. RESULTATEN VAN DE CONTROLES De controles worden bevredigend geacht, indien:  - de massa's van het onbeladen voertuig (kolom (a)) overeenkomen met de door de fabrikant opgegeven waarden, met een tolerantie van ± 5 % (indien aan deze voorwaarde is voldaan, wordt de door de fabrikant opgegeven massa gebruikt voor de berekening van  de massa's als vermeld in de kolommen (b) en (c));  - de massa's als bedoeld in de kolommen (b) en (c) niet hoger zijn dan de door de fabrikant opgegeven toelaatbare maximummassa's;  - is voldaan aan de voorschriften van punt 4.2.2.1 van bijlage I;  - de door de fabrikant opgegeven massa's verenigbaar zijn met de belastingskarakteristieken van de luchtbanden die voor het motorvoertuig zijn voorgeschreven.   BIJLAGE II   MODEL INLICHTINGENFORMULIER (a)   Onderstaande gegevens die betrekking hebben op de goed te keuren voertuigen, technische eenheden of onderdelen, moeten in drievoud worden verstrekt en van een inhoudsopgave zijn voorzien. Voldoende gedetailleerde  tekeningen op passende schaal moeten worden bijgevoegd in formaat A 4 of tot dat formaat gevouwen. Ook de foto's moeten voldoende gedetailleerd zijn. In het geval van microprocessorgestuurde functies moeten relevante gegevens over de prestaties worden  verstrekt.   0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (firma): .  .  0.2. Type en handelsbenaming (met vermelding van eventuele varianten): .  .  0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven (b): .  .  0.3.1. Plaats van dat merkteken: .  .  0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (c): .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.6. Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de fabrikant: .  .  0.7. Plaats en wijze van aanbrenging van de voorgeschreven platen en vermeldingen: .  .  0.7.1. op het chassis: .  0.7.2. op de carrosserie: .  0.8. De chassisnummering van de serie van het type begint bij nummer: .  1. ALGEMENE CONSTRUCTIEKENMERKEN VAN HET VOERTUIG 1.1. Foto's en/of tekeningen van een type voertuig: .  1.2. Maattekening van het gehele voertuig: .  1.3. Aantal assen en aantal wielen: .  1.3.2. Aantal en plaats van de gestuurde assen: .  1.3.3. Aangedreven assen (aantal, plaats, onderlinge verbinding): .  .  1.6. Plaats en opstelling van de motor: .  .  2. AFMETINGEN EN MASSA'S (e) (eventueel naar tekening verwijzen) 2.1. Wielbasis of -bases (bij volle belasting) (f): .  2.3. Spoorwijdte en breedte van de assen: .  2.3.1. Spoorwijdte op elke gestuurde as (i): .  2.3.2. Spoorwijdte op alle overige assen: .  2.3.3. Breedte van de breedste achteras: .  2.3.4. Breedte van de achterste as: .  2.4. Afmetingen (buitenmaten van het voertuig): .  2.4.2. Chassis met carrosserie 2.4.2.1. lengte (j): .  2.4.2.2. breedte (k): .  2.4.2.3. Hoogte (ledig) (l) (bij in de hoogte verstelbare vering de normale rijstand aangeven): .  2.4.2.4. Vooroverbouw (m): .  2.4.2.4.1. Oploophoek (terreinvoertuigen) (c) ........ (graden) 2.4.2.5. Achteroverbouw (n): .  2.4.2.5.1. Afloophoek (terreinvoertuigen) (c): ........ (graden) 2.4.2.6. Vrije hoogte boven het wegdek (c): .  2.4.2.6.1. Hellingshoek (terreinvoertuigen) (c) ........ (graden) 2.6. Massa van het voertuig met carrosserie in bedrijfsklare toestand of massa van het chassis met kabine, indien de fabrikant niet de carrosserie levert (met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, gereedschap, reservewiel en bestuurder) (p): .  .  2.6.1. Verdeling van deze massa over de assen: .  2.8. Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave: .  2.8.1. Verdeling van deze massa over de assen: .  2.9. Technisch toelaatbare maximummassa op iedere as: .  2.9.1. Technisch toelaatbare maximummassa op de achteras(sen) bij gebruik van een aanhangwagen:  .  2.10. Maximummassa van aanhangwagen die getrokken mag worden: .  2.10.4. Maximummassa van de voertuigcombinatie: .  2.10.5. Het voertuig is/is niet (¹) geschikt voor het trekken van een aanhangwagen.  2.10.6. Maximummassa van niet geremde aanhangwagen: .  2.11. Maximale verticale belasting op het koppelpunt van de aanhangwagen indien dat geen koppelschotel is: .  2.12. In een bocht beschreven baan: .  2.13. Verhouding tussen motorvermogen en maximummassa (kW/kg): .  2.14. Startvermogen op een helling (met aanhangwagen): ........ (%).  2.15. Vermogen tot het nemen van een helling van ........ (%) (terreinvoertuigen).  11. VERBINDINGEN TUSSEN TREKKERS EN AANHANGWAGENS OF OPLEGGERS 11.1. Instructies voor de montering van de koppelinrichting 11.2. Klasse en type van de koppelinrichting 11.4. Maximale verticale belastingen op het koppelpunt (²): ........ kg 11.7. Instructies voor de bevestiging van de koppelinrichting op het voertuig met foto's of tekeningen van de door de fabrikant aangegeven koppelpunten op het voertuig; aanvullende inlichtingen bij beperking van het gebruik van de koppelinrichting tot  bepaalde typen voertuigen 11.8. Inlichtingen betreffende de montering van de treksteunen of bevestigingsbeugels (²) (¹) Doorhalen wat niet van toepassing is.  (²) Eventueel.  NB: Voor de voetnoten (a) tot en met (p) zie bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG.   BIJLAGE III   MODEL (Maximumformaat A 4 (210 × 297 mm))  EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER (Voertuig)  Dienststempel  Mededeling betreffende de - goedkeuring (¹) - uitbreiding van de goedkeuring (¹) - weigering van de goedkeuring (¹) van een type voertuig met betrekking tot Richtlijn 92/21/EEG betreffende massa's en afmetingen van motorvoertuigen van categorie M1 EEG-goedkeuring nr.: ....................Uitbreiding nr.: ....................  DEEL I  0.1. Merk (firma): .  .  0.2. Type en handelsbenaming (met vermelding van eventuele varianten): .  .  0.3. Middel tot identificatie van het type als aangegeven op het voertuig (a): .  .  0.3.1. Plaats van dat merkteken: .  0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (b): .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.6. Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de fabrikant: .  .  (¹) Doorhalen wat niet van toepassing is.  (a) De middelen die eventueel worden gebruikt ter identificatie van het type mogen alleen voorkomen op de voertuigen die onder de goedkeuring overeenkomstig de bijzondere richtlijn vallen.  Indien de middelen ter identificatie van het type tekens bevatten die geen verband houden met de beschrijving van de voertuigtypen waarop het inlichtingenformulier betrekking heeft, moeten dergelijke tekens op het formulier worden weergegeven door het  symbool  "?" (bij voorbeeld letters ABC ?? 123 ??).  (b) Als omschreven in voetnoot (b) van bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG.  DEEL II  1. Aanvullende gegevens 1.1. Lengte: . (mm) 1.2. Breedte: . (mm) 1.3. Hoogte: . (mm) 1.4. Massa van voertuig in bedrijfsklare toestand: . (kg) 1.5. Toegestane maximummassa: . (kg) 1.6. Maximummassa van de assen:  1.6.1. 1. As: . (kg) 2. As: . (kg) 3. As: . (kg) 1.6.2. Technisch toelaatbare maximummassa op de achteras(sen) bij gebruik van een aanhangwagen . (kg) 1.7. Aantal zitplaatsen (de bestuurdersplaats niet meegerekend) .  1.8. Toegestane getrokken maximummassa:  1.8.1. Aanhangwagen zonder bedrijfsrem . (kg) 1.8.2. Aanhangwagen met bedrijfsrem . (kg) 1.8.3. Maximale verticale druk op de koppelinrichting: . (kg) 1.8.4. Achteroverbouw van de koppelinrichting . (cm) 1.8.5. Foto's of tekeningen van de bevestigingspunten op het voertuig voor een koppelinrichting 2. Met de keuring belaste technische dienst: .  .  3. Datum van het keuringsrapport: .  4. Nummer van het keuringsrapport: .  5. Redenen voor uitbreiding van de goedkeuring (indien van toepassing): .  .  6. Eventuele opmerkingen: .  .  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  10. Bijgevoegd wordt een lijst van de documenten van het goedkeuringsdossier dat bij een administratieve dienst die de goedkeuring heeft verleend, wordtbewaard en op verzoek verkrijgbaar is.


Avis juridique important

|

31988L0146

Richtlijn 88/146/EEG van de Raad van 7 maart 1988 tot instelling van een verbod op het gebruik van bepaalde stoffen met hormonale werking in de veehouderij

Publicatieblad Nr. L 070 van 16/03/1988 blz. 0016 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0109

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 7 maart 1988  tot instelling van een verbod op het gebruik van bepaalde stoffen met hormonale werking in de veehouderij  (88/146/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal comité (2),  Overwegende dat de wetgeving ten aanzien van de toediening aan landbouwhuisdieren van bepaalde stoffen met hormonale werking momenteel naar Lid-Staat verschilt; dat, terwijl het effect van deze stoffen voor de veehouderij evident is, de consequenties ervan voor de menselijke gezondheid blijkens die wetgevingen verschillend worden beoordeeld; dat die verschillen resulteren in concurrentiedistorsies ten aanzien van de produkten waarvoor een gemeenschappelijke marktordening geldt, alsmede in aanzienlijke belemmeringen bij het intracommunautaire handelsverkeer;  Overwegende dat deze distorsies en belemmeringen derhalve uit de weg moeten worden geruimd, waarbij aan alle consumenten moet worden gegarandeerd dat zij zich de betrokken produkten onder vrijwel identieke omstandigheden kunnen aanschaffen, en waarbij een produkt wordt geleverd dat zo goed mogelijk aan hun wensen en verwachtingen voldoet; dat zulks een gunstig effect moet hebben op de afzetmogelijkheden voor de betrokken produkten;  Overwegende dat het gebruik van stoffen met hormonale werking voor mestdoeleinden derhalve moet worden verboden; dat, hoewel de toediening van bepaalde stoffen voor therapeutische doeleinden wel kan worden toegestaan, in die gevallen een stringente controle vereist is, om oneigenlijk gebruik te voorkomen;  Overwegende dat bovendien levende dieren die een dergelijke behandeling hebben ondergaan en het van die dieren afkomstige vlees in principe niet in het handelsverkeer mogen worden gebracht, aangezien de doelmatigheid van de controle van de regeling in zijn geheel daardoor ernstig in het gedrang zou worden gebracht; dat evenwel afwijkingen van dit verbod kunnen worden toegestaan naar gelang van de waarborgen die kunnen worden geboden;  Overwegende dat, wanneer in de Gemeenschap een geharmoniseerde regeling wordt ingevoerd, dan ook een regeling voor de invoer uit derde landen moet worden ingesteld die gelijkwaardige waarborgen biedt; dat deze waarborgen kunnen worden geëist in het kader van de toepassing van de Richtlijnen 72/462/EEG (3) en 85/358/EEG (4);  Overwegende dat, om de doeltreffendheid van het bepaalde in deze richtlijn te garanderen, moet worden bepaald dat de uiterste datum voor de omzetting in nationaal recht van Richtlijn 85/358/EEG moet worden vastgesteld op een vroeger tijdstip dan de uiterste datum voor de omzetting in nationaal recht van de onderhavige richtlijn; dat via gemeenschappelijke controlemaatregelen een uniforme toepassing in alle Lid-Staten moet worden gegarandeerd van de normen op het gebied van de toediening van stoffen met hormonale en thyreostatische werking,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Voor de toepassing van deze richtlijn zijn de in artikel 1 van Richtlijn 81/602/EEG (5) bedoelde definities van vlees en landbouwhuisdieren van toepassing.  Voor de toepassing van deze richtlijn en van Richtlijn 81/602/EEG wordt onder therapeutische behandeling verstaan: de toediening aan een afzonderlijk landbouwhuisdier van een van de overeenkomstig artikel 3 van de onderhavige richtlijn toegestane stoffen, voor de behandeling van een na onderzoek van dit dier door een dierenarts geconstateerde fertiliteitsstoornis. Deze therapeutische behandeling is verboden voor dieren die bestemd zijn voor de mesterij.  Artikel 2  Onverminderd het bepaalde in artikel 4 van Richtlijn 81/602/EEG mogen de Lid-Staten geen enkele afwijking van artikel 2 van voornoemde richtlijn toestaan. De toediening met het oog op een therapeutische behandeling aan landbouwhuisdieren van oestradiol 17 v, testosteron en progesteron en derivaten daarvan die bij hydrolyse na resorptie op de plaats van toediening gemakkelijk de oorspronkelijke samenstelling aannemen, kan worden toegestaan.  Artikel 3  Voor de toepassing van de richtlijn geldt het volgende:  a) volgens de procedure van artikel 8 worden, na het advies van het Comité voor geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor zover het de in de eerste twee streepjes bedoelde maatregelen betreft, vastgesteld:  - de lijst van produkten die als actieve stoffen de in artikel 2 bedoelde stoffen bevatten en die voldoen aan de desbetreffende in de Richtlijnen 81/851/EEG (1) en 81/852/EEG (2) vastgelegde principes en criteria die de Lid-Staten kunnen toestaan,  - de voorwaarden voor het gebruik van die produkten, met name de vereiste wachttijd en de gedetailleerde bepalingen betreffende de controle op de naleving van deze gebruiksvoorwaarden,  - de middelen om de dieren te identificeren.  Totdat de in de eerste alinea bedoelde besluiten van toepassing worden, blijven de produkten waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen is afgegeven, toegelaten.  Ten aanzien van de produkten die krachtens voorgaande bepalingen zijn toegelaten, gelden de voorschriften van de artikelen 24 tot en met 50 van Richtlijn 81/851/EEG, met uitzondering van die welke betrekking hebben op de door de afzonderlijke Lid-Staten te verlenen vergunning voor het in de handel brengen;  b) de voor therapeutische doeleinden gebruikte stoffen mogen uitsluitend worden toegediend door een dierenarts via een injectie - implantaten uitgezonderd - aan landbouwhuisdieren die duidelijk zijn geïdentificeerd.  De behandeling van de geïdentificeerde dieren moet worden geregistreerd door de dierenarts.  Het behandelde dier mag niet worden geslacht voordat de overeenkomstig het bepaalde onder a) vastgestelde wachttijd is verstreken;  c) beslissingen omtrent de eventuele opneming in de groep van de in artikel 2 bedoelde stoffen van nieuwe stoffen die rechtstreeks of zijdelings een oestrogene, androgene en gestagene werking hebben, worden genomen door de Raad op voorstel van de Commissie volgens de stemprocedure van artikel 43, lid 2, van het Verdrag. Elke nieuwe stof moet, om voor een dergelijke beslissing in aanmerking te kunnen komen, voldoen aan de desbetreffende beginselen en criteria van de Richtlijnen 81/851/EEG en 81/852/EEG.  Artikel 4  De Lid-Staten schrijven voor dat bedrijven die stoffen met thyreostatische, oestrogene, androgene en gestagene werking produceren, bedrijven die, in welke hoedanigheid ook, deze stoffen mogen verhandelen, alsmede bedrijven die op basis van deze stoffen produkten voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik produceren, een register moeten bijhouden waarin chronologisch aantekening wordt gehouden van de vervaardigde of aangekochte hoeveelheden, alsmede van de hoeveelheden die zijn afgestaan of aangewend voor de vervaardiging van produkten voor farmaceutisch en diergeneeskundig gebruik.  Artikel 5  De Lid-Staten zien erop toe dat dieren waaraan op enigerlei wijze stoffen met thyreostatische, oestrogene, androgene of gestagene werking zijn toegediend, dan wel vlees dat afkomstig is van die dieren, niet vanaf hun grondgebied naar het grondgebied van een andere Lid-Staat worden verzonden. Zij gebruiken het communautaire stempel uitsluitend voor vlees van niet-behandelde dieren.  Vanaf de datum van kennisgeving van deze richtlijn en tot het ogenblik waarop de krachtens de artikelen 2 en 6 vastgestelde maatregelen van toepassing worden:  - wordt geen afbreuk gedaan aan de nationale bepalingen die gelden ten aanzien van produkten die bestemd zijn voor de nationale markt van de Lid-Staten,  - kunnen de Lid-Staten die het gebruik van de in artikel 5 van Richtlijn 81/602/EEG bedoelde produkten voor mestdoeleinden verbieden, het binnenbrengen op hun grondgebied afhankelijk stellen van de voorwaarde dat de mestdieren niet zijn behandeld en dat het vlees niet afkomstig is van dergelijke dieren.  Artikel 6  1. De Lid-Staten verbieden de invoer uit derde landen van landbouwhuisdieren waaraan op enigerlei wijze stoffen met thyreostatische, oestrogene, androgene of gestagene werking zijn toegediend, alsmede van vlees dat afkomstig is van dergelijke dieren.  2. Daartoe moeten de besluiten die met het oog op de toepassing van Richtlijn 72/462/EEG met inachtneming van het bepaalde in artikel 13 van Richtlijn 85/358/EEG  moeten worden genomen met betrekking tot vlees, alsmede de gelijkwaardige waarborgen met betrekking tot levende dieren, worden vastgesteld vóór 1 januari 1988.  3. De Lid-Staten zien erop toe dat vers vlees dat wordt ingevoerd uit erkende slachthuizen in derde landen ten aanzien waarvan een besluit is genomen in de zin van lid 2, onverminderd de veterinairrechtelijke maatregelen, in de Gemeenschap in het verkeer wordt gebracht overeenkomstig artikel 25 van Richtlijn 72/462/EEG.  4. De nationale regelingen die, met betrekking tot stoffen met hormonale werking, gelden ten aanzien van de invoer uit derde landen, blijven, met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag, van toepassing totdat de in lid 2 bedoelde besluiten van toepassing worden.  5. Wanneer op 1 januari 1988 ten aanzien van een bepaald derde land nog geen besluit is genomen in de zin van lid 2, schorsen de Lid-Staten de invoer uit dat derde land met ingang van die datum.  6. Voor de toepassing van de leden 1 tot en met 5 stelt de Commissie een lijst op van de produkten die in derde landen bij de in artikel 4 van Richtlijn 81/602/EEG bedoelde therapeutische behandelingen mogen worden gebruikt.  7. Volgens de procedure van artikel 8 wordt ten aanzien van de invoer uit derde landen een controleprogramma opgesteld om te waarborgen dat de invoer niet gunstiger wordt behandeld dan de communautaire produktie.  Voor wat de routinecontroles betreft, zal in dit programma:  - de frequentie worden vastgesteld van de controles van de uit elk derde land ingevoerde hoeveelheden,  - rekening worden gehouden met de garanties die worden geboden door de voorschriften van de derde landen op het gebied van de controle.  Ingeval de controle positief uitvalt, zal de invoer uit de betrokken landen systematisch worden gecontroleerd totdat de situatie weer normaal is.  Artikel 7  Rekening houdend met de geboden waarborgen kan de Raad, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie, afwijkingen van het bepaalde in de artikelen 5 en 6 toestaan met betrekking tot het handelsverkeer in voor fokdoeleinden bestemde dieren en fokdieren aan het einde van het gebruik als fokdier die in hun bestaan in het kader van artikel 4 van Richtlijn 81/602/EEG zijn behandeld, alsmede in vlees van laatstgenoemde dieren.  Artikel 8  1. In de gevallen waarin naar de in dit artikel omschreven procedure wordt verwezen, leidt de voorzitter deze procedure direct eigener beweging of op verzoek van een Lid-Staat in bij het bij besluit van de Raad van 15 oktober 1968 ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna »het Comité" te noemen.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van het te behandelen vraagstuk. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van vierenvijftig stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Wanneer de maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of wanneer geen advies is uitgebracht, legt de Commissie onverwijld aan de Raad een voorstel betreffende de te nemen maatregelen voor. De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad binnen drie maanden nadat het voorstel bij hem is ingediend, geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer, tenzij de Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen tegen genoemde maatregelen heeft uitgesproken.  Artikel 9  De maatregelen die nodig zijn om de overgang naar de definitieve regeling van uitbreiding tot de nationale produktie van het bij artikel 2 van onderhavige richtlijn ingestelde verbod te garanderen, kunnen gedurende ten hoogste één jaar worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 8.  Artikel 10  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om:  - uiterlijk op 1 januari 1987 aan Richtlijn 85/358/EEG, en  - uiterlijk op 1 januari 1988 aan de onderhavige richtlijn  te voldoen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 7 maart 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  I. KIECHLE  (1) PB nr. C 288 van 11. 11. 1985, blz. 158.  (2) PB nr. C 44 van 15. 2. 1985, blz. 14.  (3) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28.  (4) PB nr. L 191 van 23. 7. 1985, blz. 46.  (5) PB nr. L 222 van 7. 8. 1981, blz. 32.  (1) PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 1.  (2) PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 16.


Avis juridique important

|

31989L0678

Richtlijn 89/678/EEG van de Raad van 21 december 1989 tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten

Publicatieblad Nr. L 398 van 30/12/1989 blz. 0024 - 0024 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0122  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0122

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 21 december 1989tot wijziging  van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de beperking van het op de markt brengen en  van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten(89/678/EEG)DE RAAD  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), In samenwerking met het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat bevolking en milieu door het gebruik van chemische produkten voortdurend aan nieuwe  risico's worden blootgesteld; dat wanneer schade wordt geconstateerd en vooral wanneer er gevallen  met ernstige gevolgen voor de gezondheid van de mens worden waargenomen, onmiddellijk moet worden  ingegrepen ten einde het op de markt brengen en het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en  preparaten op communautair niveau te verbieden of te beperken; Overwegende dat Richtlijn 76/769/EEG (4) in haar huidige versie niet de mogelijkheid kent dat de  Commissie, bijgestaan door een comité, de bijlagen kan aanpassen aan de technische vooruitgang,  zodat voor elke aanpassing een besluit van de Raad nodig is; Overwegende dat de technische vooruitgang noopt tot een snelle aanpassing van de in de bijlage van  Richtlijn 76/769/EEG vervatte voorschriften; dat er, om de tenuitvoerlegging van de daartoe  noodzakelijke maatregelen te vergemakkelijken, een procedure dient te worden ingesteld voor een  nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie; dat hierin dient te worden voorzien in het  kader van een comité en dat deze aanpassingen dienen te worden vastgesteld volgens de procedure van  artikel 21 van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalin-gen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken  van gevaarlijke stoffen (5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/490/EEG (6), HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1In Richtlijn 76/769/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd: "Artikel 2 bisDe voor de aanpassing van de bijlagen aan de technische vooruitgang noodzakelijke  wijzigingen voor wat betreft de reeds onder de onderhavige richtlijn vallende stoffen en preparaten  worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21 van Richtlijn 67/548/EEG (1), laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn 88/490/EEG (2). (1) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1. (2) PB nr. L 259 van 19. 9. 1988, blz. 1.''. Artikel 2Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 21 december 1989. Voor de RaadDe VoorzitterE. CRESSONPB nr. C 291 van 20. 11. 1989, blz. 55. (1) PB nr. C 117 van 4. 5. 1988, blz. 14. (2) PB nr. C 262 van 10. 10. 1988, blz. 84, en  (3) PB nr. C 377 van 12. 12. 1988, blz. 7. (4) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976, blz. 201. (5) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1. (6) PB nr. L 259 van 19. 9. 1988, blz. 1.


Avis juridique important

|

31975L0035

Richtlijn 75/35/EEG van de Raad van 17 december 1974 houdende uitbreiding van de werkingssfeer van Richtlijn nr. 64/221/EEG voor de coördinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid, tot de onderdanen van een Lid-Staat die het recht op voortgezet verblijf op het grondgebied van een andere Lid-Staat uitoefenen na er een werkzaamheid anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend

Publicatieblad Nr. L 014 van 20/01/1975 blz. 0014 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0175  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0195  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0175  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 2 blz. 0045  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 05 Deel 2 blz. 0045

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 17 december 1974  houdende uitbreiding van de werkingssfeer van Richtlijn nr . 64/221/EEG voor de coordinatie van de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde , de openbare veiligheid en de volksgezondheid , tot de onderdanen van een Lid-Staat die het recht op voortgezet verblijf op het grondgebied van een andere Lid-Staat uitoefenen na er een werkzaamheid anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend   ( 75/35/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 56 , lid 2 , en artikel 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europees Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat door Richtlijn nr . 64/221/EEG ( 3 ) de voor vreemdelingen geldende bijzondere maatregelen ten aanzien van verplaatsing en verblijf , die gerechtvaardigd zijn uit hoofde van de openbare orde , de openbare veiligheid en de volksgezondheid , zijn gecoordineerd en dat in Richtlijn nr . 75/34/EEG ( 4 ) de voorwaarden voor de uitoefening van het recht van onderdanen van een Lid-Staat om verblijf te houden op het grondgebied van een andere Lid-Staat na er een werkzaamheid anders dan in loondienst te hebben uitgeoefend , zijn vastgesteld ;  Overwegende dat het van belang is dat Richtlijn nr . 64/221/EEG dientengevolge van toepassing is op de begunstigden van Richtlijn nr . 75/34/EEG ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn nr . 64/221/EEG is van toepassing op de onderdanen van de Lid-Staten en op hun familieleden die krachtens Richtlijn nr . 75/34/EEG het recht hebben verblijf te houden op het grondgebied van een Lid-Staat .  Artikel 2  Binnen een termijn van twaalf maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn doen de Lid-Staten de nodige maatregelen voor het volgen van deze richtlijn in werking treden ; zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 17 december 1974 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . DURAFOUR  ( 1 ) PB nr . C 14 van 27 . 3 . 1973 , blz . 21 .  ( 2 ) PB nr . C 142 van 31 . 12 . 1972 , blz . 10 .  ( 3 ) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 850/64 .  ( 4 ) Zie blz . 10 van dit Publikatieblad .