Avis juridique important

|

32001L0116

Richtlijn 2001/116/EG van de Commissie van 20 december 2001 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 018 van 21/01/2002 blz. 0001 - 0115

Richtlijn 2001/116/EG van de Commissievan 20 december 2001tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), en met name op artikel 13, lid 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 70/156/EEG en de bijlagen daarbij zijn in het verleden herhaaldelijk gewijzigd en nu de bijlagen opnieuw moeten worden gewijzigd, moeten deze duidelijkheidshalve tot één tekst worden gecodificeerd.(2) De in deze bijlagen opgenomen bepaling betreffende de nodige administratieve documenten voor de typegoedkeuring van volledige voertuigen moet worden toegepast op voertuigen van categorie M1 die met een verbrandingsmotor zijn uitgerust.(3) De bijlagen bij Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, bevatten ook de nodige administratieve documenten voor de typegoedkeuring van volledige voertuigen van andere categorieën dan M1. Dergelijke goedkeuringen mogen echter slechts worden verleend na de inwerkingtreding van een richtlijn tot intrekking en vervanging van Richtlijn 70/156/EEG en de inwerkingtreding van de wijzigingen op de verschillende richtlijnen terzake die, met het oog op de toepassing ervan op voertuigen van sommige andere categorieën dan M1, nodig worden geacht.(4) Er moet eveneens een uniforme regeling voor de toekenning van goedkeuringsnummers worden opgesteld.(5) Richtlijn 70/156/EEG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG opgerichte Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 70/156/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 4, lid 1, tweede alinea, vervalt de volgende zinsnede: "en wordt overeenkomstig de bepalingen van bijlage VII een speciaal typegoedkeuringsnummer toegekend".2. In artikel 8, lid 2, onder c), zesde alinea, vervalt de volgende zinsnede: "en het vervangen van speciale typegoedkeuringsnummers door gewone typegoedkeuringsnummers".3. De bijlagen bij Richtlijn 70/156/EEG worden vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. Wat de typegoedkeuring van voertuigen betreft, passen de lidstaten Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, alleen toe op voertuigen van categorie M1 die met een verbrandingsmotor zijn uitgerust.2. Wat de typegoedkeuring van voertuigen voor speciale doeleinden van categorie M1 betreft, passen de lidstaten, uitsluitend op verzoek van de fabrikant, artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 98/14/EG van de Commissie(3) toe.3. Artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 87/358/EEG(4), blijft van toepassing op typegoedkeuringen van andere dan de in lid 1 genoemde voertuigen.Artikel 31. Wat de verlening van certificaten van overeenstemming ten gevolge van EG-typegoedkeuringen betreft, mogen tot 30 juni 2003 de bestaande modellen worden gebruikt.2. Deze richtlijn heeft niet tot gevolg dat goedkeuringen die voor de inwerkingtreding van de richtlijn werden verstrekt, ongeldig worden, noch dat dergelijke goedkeuringen niet kunnen worden verlengd onder de voorwaarden van de richtlijn in het kader waarvan ze oorspronkelijk werden verleend.Artikel 41. De lidstaten keuren de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen goed en maken deze bekend teneinde vóór 1 juli 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 juli 2002.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 december 2001.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 292 van 9.11.2001, blz. 21.(3) PB L 91 van 25.3.1998, blz. 1.(4) PB L 192 van 11.7.1987, blz. 51.LIJST VAN BIJLAGEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE I (a)>PIC FILE= "L_2002018NL.000402.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.000501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.000601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.000701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.000801.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.000901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001801.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.001901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002801.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.002901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.003801.TIF">BIJLAGE IIDEFINITIE VAN VOERTUIGCATEGORIEËN EN VOERTUIGTYPENA. DEFINITIE VAN DE VOERTUIGCATEGORIEDe voertuigcategorieën worden gedefinieerd overeenkomstig onderstaande classificatie.(Wanneer in de volgende definities de term "maximummassa" wordt gebezigd, wordt hieronder verstaan de "technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand" zoals aangegeven in bijlage I, punt 2.8.)1. Categorie M: Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde motorvoertuigen met ten minste vier wielen.Categorie M1: Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met ten hoogste acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend.Categorie M2: Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en met een maximummassa van ten hoogste 5 ton.Categorie M3: Voor het vervoer van personen ontworpen en gebouwde voertuigen met meer dan acht zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, en met een maximummassa van meer dan 5 ton.De carrosserietypen en de codes behorende bij voertuigen van categorie M zijn gedefinieerd in deel C, punt 1 (voertuigen van categorie M1) en punt 2 (voertuigen van de categorieën M2 en M3), en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel.2. Categorie N: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde motorvoertuigen met ten minste vier wielen.Categorie N1: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van ten hoogste 3,5 ton.Categorie N2: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van meer dan 3,5 ton, doch niet meer dan 12 ton.Categorie N3: Voor het vervoer van goederen ontworpen en gebouwde voertuigen met een maximummassa van meer dan 12 ton.In het geval van een voor koppeling aan een oplegger of middenasaanhangwagen bestemde trekker is de voor indeling van het voertuig geldende massa de massa van de trekker in rijklare toestand, vermeerderd met de massa die overeenkomt met de maximale statische verticale belasting die op de trekker wordt overgebracht door de oplegger of de middenasaanhangwagen en, indien van toepassing, met de maximummassa van de eigen belasting van de trekker.De carrosserietypen en de codes behorende bij voertuigen van categorie N zijn gedefinieerd in deel C, punt 3, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel.3. Categorie O: Aanhangwagens (inclusief opleggers).Categorie O1: Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van ten hoogste 0,75 ton.Categorie O2: Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 0,75 ton, doch niet meer dan 3,5 ton.Categorie O3: Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 3,5 ton, doch niet meer dan 10 ton.Categorie O4: Aanhangwagens en opleggers met een maximummassa van meer dan 10 ton.In het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen is de voor indeling van de aanhangwagen of oplegger geldende maximummassa de statische verticale belasting die naar de grond wordt overgebracht door de as of assen van de oplegger of middenasaanhangwagen, wanneer die aan de trekker gekoppeld is en de maximumlast draagt.De carrosserietypen en de codes behorende bij voertuigen van categorie O zijn gedefinieerd in deel C, punt 4, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel.4. TERREINVOERTUIGEN (symbool G)4.1. Elk voertuig van categorie N1 met een maximummassa van ten hoogste 2 ton en elk voertuig van categorie M1 wordt als terreinvoertuig beschouwd, indien het voorzien is van:- ten minste één vooras en ten minste één achteras die ontworpen zijn om gelijktijdig te worden aangedreven, met inbegrip van voertuigen waarvan de aandrijving op één van de assen kan worden ontkoppeld;- ten minste één differentieelblokkeringsmechanisme of ten minste één mechanisme waarmee een soortgelijk effect wordt bewerkstelligd, en indien met het voertuig een helling van 30 % kan worden overwonnen, berekend voor het voertuig afzonderlijk.Voorts dient het voertuig aan ten minste vijf van de volgende zes eisen te voldoen:- het moet een oploophoek hebben van ten minste 25°;- het moet een afloophoek hebben van ten minste 20°;- het moet een hellingshoek hebben van ten minste 20°;- het moet onder de vooras een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 180 mm;- het moet onder de achteras een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 180 mm;- het moet tussen de assen een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 200 mm.4.2. Elk voertuig van categorie N1 met een maximummassa van meer dan 2 ton of van de categorie N2, M2 of M3 met een maximummassa van ten hoogste 12 ton wordt als een terreinvoertuig beschouwd, indien het ofwel voorzien is van wielen die ontworpen zijn om gelijktijdig te worden aangedreven, met inbegrip van voertuigen waarvan de aandrijving op één van de assen kan worden ontkoppeld, ofwel aan de volgende drie eisen voldoet:- het voertuig moet uitgerust zijn met ten minste één vooras en ten minste één achteras die ontworpen zijn om gelijktijdig te worden aangedreven, ook wanneer de aandrijving op één van de assen kan worden ontkoppeld;- het voertuig moet uitgerust zijn met ten minste één differentieelblokkeringsmechanisme of met ten minste één mechanisme waarmee een soortgelijk effect wordt bewerkstelligd;- het voertuig moet een helling kunnen overwinnen van 25 %, berekend voor het voertuig afzonderlijk.4.3. Elk voertuig van categorie M3 met een maximummassa van meer dan 12 ton of van categorie N3 wordt als een terreinvoertuig beschouwd, indien het ofwel is uitgerust met wielen die zijn ontworpen om gelijktijdig te worden aangedreven, ook wanneer de aandrijving op één as kan worden ontkoppeld, ofwel aan de volgende eisen voldoet:- minimaal de helft van het aantal wielen moet aangedreven zijn;- het voertuig moet uitgerust zijn met ten minste één differentieelblokkeringsmechanisme of ten minste één mechanisme waarmee een soortgelijk effect wordt bewerkstelligd;- het voertuig moet een helling kunnen overwinnen van 25 %, berekend voor het voertuig afzonderlijk;het voertuig moet aan ten minste vier van de volgende zes eisen voldoen:- het moet een oploophoek hebben van ten minste 25°,- het moet een afloophoek hebben van ten minste 25°,- het moet een hellingshoek hebben van ten minste 25°,- het moet onder de vooras een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 250 mm,- het moet tussen de assen een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 300 mm,- het moet onder de achteras een vrije hoogte boven de grond hebben van ten minste 250 mm.4.4. Beladings- en controlevoorschriften4.4.1. Voertuigen van categorie N1 met een maximummassa van ten hoogste 2 ton en van categorie M1 moeten gebruiksklaar zijn, dat wil zeggen met inbegrip van koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, gereedschap, reservewiel en bestuurder (zie voetnoot (o) in bijlage I).4.4.2. Motorvoertuigen die niet vallen onder punt 4.4.1, moeten tot hun technisch toelaatbare maximummassa overeenkomstig fabrieksopgave zijn beladen.4.4.3. Of een voertuig in staat is de vereiste hellingen (25 % en 30 %) te overwinnen, wordt alleen door middel van berekeningen gecontroleerd. In uitzonderlijke gevallen kan de keuringsdienst echter om terbeschikkingstelling van een voertuig van het desbetreffende type verzoeken teneinde een test onder reële omstandigheden uit te voeren.4.4.4. Bij meting van de oploop-, afloop- en hellingshoek worden de beveiligingsvoorzieningen tegen klemrijden buiten beschouwing gelaten.4.5. Definities en tekeningen van vrije hoogte boven de grond (Voor definities van oploop-, afloop- en hellingshoek wordt verwezen naar bijlage I, voetnoten (na), (nb) en (nc).)4.5.1. Onder "vrije hoogte boven de grond tussen de assen" wordt verstaan de kleinste afstand tussen het steunvlak en het laagste vaste punt van het voertuig. Meerassige wielstellen worden als één enkele as beschouwd.>PIC FILE= "L_2002018NL.004101.TIF">4.5.2. Onder "vrije hoogte boven de grond onder een as" wordt verstaan de afstand bepaald door het hoogste punt van een cirkelboog die loopt door het midden van het draagvlak van de wielen van een as (bij uitvoeringen met dubbele banden de binnenwielen) en welk punt het laagste vaste deel van het voertuig tussen de wielen raakt.Geen enkel stijf voertuigdeel mag uitsteken in het gearceerde segment op de tekening. De vrije hoogte boven de grond voor verschillende assen kan, overeenkomstig de hoogte van die assen, bijvoorbeeld worden aangegeven met 280/250/250.>PIC FILE= "L_2002018NL.004102.TIF">4.6. Gecombineerde aanduidingHet symbool "G" wordt gecombineerd met het symbool "M" of "N". Een voertuig van categorie N1 dat geschikt is voor gebruik in het terrein, wordt bijvoorbeeld met N1G aangeduid.5. Voertuig voor speciale doeleinden: een voertuig van categorie M, N of O voor het vervoer van passagiers of goederen en voor het verrichten van speciale diensten waarvoor een bijzondere carrosserie-uitvoering en/of uitrusting noodzakelijk is.5.1. Kampeerwagen: onder "kampeerwagen" wordt een voertuig van categorie M voor speciale doeleinden verstaan waarvan de constructie woonaccommodatie omvat die ten minste uit de volgende uitrusting bestaat:- zitplaatsen en tafel,- slaapaccommodatie die met behulp van de zitplaatsen kan worden gecreëerd,- kookgelegenheid en- opbergfaciliteiten.Deze uitrusting moet vast in de woonafdeling bevestigd zijn; de tafel mag echter zodanig zijn ontworpen dat hij gemakkelijk kan worden verwijderd.5.2. Gepantserde voertuigen: voertuigen bestemd voor de bescherming van te vervoeren passagiers en/of goederen die voldoen aan de voorschriften inzake kogelwerende bepantsering.5.3. Ambulances: motorvoertuigen van categorie M die bestemd zijn voor het vervoer van zieken of gewonden en hiertoe een speciale uitrusting hebben.5.4. Lijkwagens: motorvoertuigen van categorie M die bestemd zijn voor het vervoer van overledenen en hiertoe een speciale uitrusting hebben.5.5. Caravans: zie ISO-norm 3833:1977, benaming nr. 3.2.1.3.5.6. Mobiele kranen: voertuigen voor speciale doeleinden van categorie N3 die niet zijn uitgerust voor het vervoer van goederen, maar zijn voorzien van een kraan waarvan het hefmoment ten minste 400 kNm bedraagt.5.7. Overige voertuigen voor speciale doeleinden, d.w.z. voertuigen zoals gedefinieerd in punt 5, die niet zijn genoemd in de punten 5.1 tot en met 5.6.De codes behorende bij "voertuigen voor speciale doeleinden" worden gedefinieerd in deel C, punt 5, en dienen te worden gebruikt voor het in dat deel aangegeven doel.B. DEFINITIE VAN HET VOERTUIGTYPE1. Met betrekking tot categorie M1Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- de fabrikant;- de typeaanduiding van de fabrikant;- essentiële aspecten van de constructie en het ontwerp:- chassis/bodemplaat (duidelijke en fundamentele verschillen),- motor (verbranding/elektrisch/hybride).Onder "variant" van een type worden tot een type behorende voertuigen verstaan die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- carrosserietype (bijvoorbeeld sedan, hatchback, coupé, cabriolet, stationwagen en MPV);- motor:- werkingsbeginsel (zoals in bijlage III, punt 3.2.1.1),- aantal en opstelling van de cilinders,- vermogensverschillen van meer dan 30 % (het hoogste vermogen is meer dan 1,3-maal het laagste vermogen),- verschillen in cilinderinhoud van minder dan 20 % (de grootste cilinderinhoud is meer dan 1,2-maal de kleinste);- aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen);- gestuurde assen (aantal en plaats).Onder "uitvoering" van een variant worden voertuigen verstaan die bestaan uit een combinatie van punten in het informatiepakket overeenkomstig de voorschriften van bijlage VIII.Er mogen geen meervoudige gegevens voor de volgende parameters binnen één uitvoering worden gecombineerd:- technisch toelaatbare maximummassa;- cilinderinhoud;- nettomaximumvermogen;- type versnellingsbak en aantal versnellingen;- maximumaantal zitplaatsen zoals omschreven in deel C.2. Met betrekking tot de categorieën M2 en M3Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- de fabrikant;- de typeaanduiding van de fabrikant;- categorie;- essentiële aspecten van de constructie en het ontwerp:- chassis / zelfdragende carrosserie, enkel-/dubbeldeks, geleed/ongeleed (duidelijke en fundamentele verschillen),- aantal assen,- motor (verbranding/elektrisch/hybride).Onder "variant" van een type worden tot een type behorende voertuigen verstaan die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- klasse zoals gedefinieerd in Richtlijn .../.../EG betreffende bussen en toerbussen (alleen voor volledige voertuigen);- constructiestaat (bv. volledig/onvolledig);- motor:- werkingsbeginsel (zoals in bijlage III, punt 3.2.1.1),- aantal en opstelling van de cilinders,- vermogensverschillen van meer dan 50 % (het hoogste vermogen is meer dan 1,5-maal het laagste vermogen),- verschillen in cilinderinhoud van minder dan 50 % (de grootste cilinderinhoud is meer dan 1,5-maal de kleinste),- plaats (voor, midden, achter);- verschillen in de technisch toelaatbare maximummassa van meer dan 20 % (de grootste is meer dan 1,2-maal de kleinste);- aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen);- gestuurde assen (aantal en plaats).Onder "uitvoering" van een variant worden voertuigen verstaan die bestaan uit een combinatie van punten in het informatiepakket overeenkomstig de voorschriften van bijlage VIII.3. Met betrekking tot de categorieën N1, N2 en N3Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- de fabrikant;- de typeaanduiding van de fabrikant;- categorie;- essentiële aspecten van de constructie en het ontwerp:- chassis/bodemplaat (duidelijke en fundamentele verschillen),- aantal assen;- motor (verbranding/elektrisch/hybride).Onder "variant" van een type worden tot een type behorende voertuigen verstaan die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- carrosserievorm (bv. platformwagen/kipwagen/tankwagen/trekker) (alleen voor volledige voertuigen);- constructiestaat (bv. volledig/onvolledig);- motor:- werkingsbeginsel (zoals in bijlage III, punt 3.2.1.1),- aantal en opstelling van de cilinders,- vermogensverschillen van meer dan 50 % (het hoogste vermogen is meer dan 1,5-maal het laagste vermogen),- verschillen in cilinderinhoud van minder dan 50 % (de grootste cilinderinhoud is meer dan 1,5-maal de kleinste);- verschillen in de technisch toelaatbare maximummassa van meer dan 20 % (de grootste is meer dan 1,2-maal de kleinste);- aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen);- gestuurde assen (aantal en plaats).Onder "uitvoering" van een variant worden voertuigen verstaan die bestaan uit een combinatie van punten in het informatiepakket overeenkomstig de voorschriften van bijlage VIII.4. Met betrekking tot de categorieën O1, O2, O3 en O4Een "type" bestaat uit voertuigen die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- de fabrikant;- de typeaanduiding van de fabrikant;- categorie;- essentiële aspecten van de constructie en het ontwerp:- chassis/zelfdragende carrosserie (duidelijke en fundamentele verschillen),- aantal assen,- aanhangwagen/oplegger/middenasaanhangwagen,- type remsysteem (bv. niet-beremd/inertie/bekrachtigd).Onder "variant" van een type worden tot een type behorende voertuigen verstaan die ten minste op de volgende essentiële punten niet van elkaar verschillen:- constructiestaat (bv. volledig/onvolledig);- carrosserievorm (bv. caravans, platformwagens en tankwagens) (alleen voor volledige/voltooide voertuigen);- verschillen in technisch toelaatbare maximummassa van meer dan 20 % (de grootste maximummassa is meer dan 1,2-maal de kleinste);- gestuurde assen (aantal en plaats).Onder "uitvoering" van een variant worden voertuigen verstaan die bestaan uit een combinatie van punten in het informatiepakket.5. Voor alle categorieënDe volledige identificatie van een voertuig door middel van alleen maar de aanduidingen van het type, de variant en de uitvoering moet corresponderen met een enkele nauwkeurige definitie van alle technische kenmerken die nodig zijn voor het in verkeer brengen van het voertuig.C. DEFINITIE VAN HET TYPE CARROSSERIE(Alleen voor volledige/voltooide voertuigen)Het type carrosserie in bijlage I, bijlage III, deel I, punt 9.1, en bijlage IX, punt 37, wordt aangegeven met de volgende code:1. Personenauto's (M1)AA Sedan ISO-norm 3833:1977, benaming nr. 3.1.1.1, maar met inbegrip van voertuigen met meer dan vier zijramen.AB Hatchback Sedan (AA) met een derde/vijfde deur (klep) aan de achterzijde van het voertuig.AC Stationwagen ISO-norm 3833:1977, benaming nr. 3.1.1.4 (stationcar).AD Coupé ISO-norm 3833:1977, benaming nr. 3.1.1.5.AE Cabriolet ISO-norm 3833:1977, benaming nr. 3.1.1.6.AF MPV Andere motorvoertuigen dan die genoemd onder AA tot en met AE, bestemd voor het vervoer van personen en hun bagage of goederen, in een enkele ruimte. Indien dergelijke voertuigen echter voldoen aan de volgende twee voorwaarden:i) Het aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, bedraagt niet meer dan zes.Een "zitplaats" wordt als aanwezig beschouwd indien het voertuig met "toegankelijke" zitplaatsverankeringen is uitgerust.Onder "toegankelijke zitplaatsverankeringen" worden verstaan verankeringen die kunnen worden gebruikt. Om te voorkomen dat verankeringen "toegankelijk" zijn, moet de fabrikant het gebruik ervan fysiek onmogelijk maken, door bijvoorbeeld de afdekplaten vast te lassen of door soortgelijke vaste bevestigingen aan te brengen die niet met behulp van gewoonlijk beschikbaar gereedschap kunnen worden verwijderd, enii) P - (M + N × 68)  > N × 68waarbij:P= technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand in kg,M= massa in rijklare toestand in kg,N= aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend,dan wordt dit voertuig niet beschouwd als een voertuig van categorie M1.2. Motorvoertuigen van categorie M2 of M3Voertuigen van klasse I (zie Richtlijn .../.../EG betreffende bussen en toerbussen)CA EnkeldeksCB DubbeldeksCC Geleed enkeldeksCD Geleed dubbeldeksCE Enkeldeks met lage vloerCF Dubbeldeks met lage vloerCG Geleed enkeldeks met lage vloerCH Geleed dubbeldeks met lage vloerVoertuigen van klasse II (zie Richtlijn .../.../EG betreffende bussen en toerbussen)CI EnkeldeksCJ DubbeldeksCK Geleed enkeldeksCL Geleed dubbeldeksCM Enkeldeks met lage vloerCN Dubbeldeks met lage vloerCO Geleed enkeldeks met lage vloerCP Geleed dubbeldeks met lage vloerVoertuigen van klasse III (zie Richtlijn .../.../EG betreffende bussen en toerbussen)CQ EnkeldeksCR DubbeldeksCS Geleed enkeldeksCT Geleed dubbeldeksVoertuigen van klasse A (zie Richtlijn .../.../EG betreffende bussen en toerbussen)CU EnkeldeksCV Enkeldeks met lage vloerVoertuigen van klasse B (zie Richtlijn../.../EG betreffende bussen en toerbussen)CW Enkeldeks.3. Motorvoertuigen van categorie N>RUIMTE VOOR DE TABEL>- Indien echter een als BB geclassificeerd voertuig met een technisch toelaatbare maximummassa van niet meer dan 3500 kg:- meer dan zes zitplaatsen heeft, die van de bestuurder niet meegerekend, of- aan beide hierna genoemde voorwaarden voldoet:i) het aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, bedraagt niet meer dan zes enii) P - (M + N × 68) <= N × 68,dan wordt dit voertuig niet beschouwd als een voertuig van categorie N.- Indien echter een voertuig dat geclassificeerd is als BA, BC of BD, of als BB met een technisch toelaatbare maximummassa van meer dan 3500 kg, aan ten minste een van onderstaande voorwaarden voldoet:i) het aantal zitplaatsen, die van de bestuurder niet meegerekend, bedraagt meer dan acht, ofii) P - (M + N × 68) <= N × 68,dan wordt dit voertuig niet beschouwd als een voertuig van categorie N.Zie punt 1 voor de definities van zitplaatsen, P, M en N.4. Voertuigen van categorie O>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. Voertuigen voor speciale doeleinden>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE III>PIC FILE= "L_2002018NL.004802.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.004901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.005701.TIF">BIJLAGE IVLIJST VAN VOORSCHRIFTEN MET BETREKKING TOT DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGENDEEL I>RUIMTE VOOR DE TABEL>X Richtlijn van toepassing.DEEL II>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE VPROCEDURES VOOR DE EG-TYPEGOEDKEURING VAN VOERTUIGEN1. Bij indiening van een aanvraag voor een typegoedkeuring van een volledig voertuig gaat de EG-typegoedkeuringsinstantie als volgt te werk:a) zij controleert of alle bijzondererichtlijngoedkeuringen van toepassing zijn op de passende norm in de desbetreffende bijzondere richtlijn;b) zij vergewist zich er met betrekking tot de verstrekte documenten van dat de voertuigspecificatie(s) en gegevens van deel 1 van het inlichtingenformulier voor het voertuig ook in de informatiepakketten en/of de goedkeuringsformulieren van de desbetreffende bijzondererichtlijngoedkeuringen zijn opgenomen. Wanneer een nummer van een punt van deel I van het inlichtingenformulier niet voorkomt in het informatiepakket bij een bijzondere richtlijn, vergewist zij zich ervan dat het desbetreffende onderdeel of kenmerk overeenkomt met de gegevens van het informatiedossier;c) zij verricht inspecties, of laat deze verrichten, van onderdelen en systemen van een aantal representatieve exemplaren van het goed te keuren type voertuig om te controleren of het (de) voertuig(en) gebouwd is (zijn) overeenkomstig de desbetreffende gegevens in het gewaarmerkte informatiepakket met betrekking tot elke EG-typegoedkeuring in het kader van een bijzondere richtlijn;d) zij controleert de installatie van technische eenheden, indien van toepassing, of laat deze controles verrichten;e) zij verricht, indien van toepassing, de noodzakelijke controles, of laat deze verrichten, met betrekking tot de aanwezigheid van inrichtingen zoals bedoeld in de voetnoten (1) en (2) van bijlage IV, deel I.2. Het aantal in de zin van punt 1, onder c), te inspecteren voertuigen moet voldoende zijn om een behoorlijke controle volgens de hiernavolgende criteria mogelijk te maken van de verschillende goed te keuren combinaties:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. Als er geen goedkeuringsformulier overeenkomstig een van de relevante bijzondere richtlijnen beschikbaar is, gaat de EG-typegoedkeuringsinstantie als volgt te werk:a) zij zorgt ervoor dat de nodige tests en controles volgens de voorschriften van elk van de relevante bijzondere richtlijnen plaatsvinden;b) zij controleert of het voertuig in overeenstemming is met de gegevens van het informatiedossier van het voertuig en of het voldoet aan de technische voorschriften van elk van de relevante bijzondere richtlijnen;c) zij verricht, indien van toepassing, geschikte controles, of laat deze verrichten, met betrekking tot de installatie van technische eenheden;d) zij verricht, indien van toepassing, de noodzakelijke controles, of laat deze verrichten, met betrekking tot de aanwezigheid van inrichtingen zoals bedoeld in voetnoot (1) en (2) van bijlage IV, deel I.BIJLAGE VI>PIC FILE= "L_2002018NL.006602.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.006701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.006801.TIF">BIJLAGE VIINUMMERINGSSYSTEEM VOOR EG-TYPEGOEDKEURINGSFORMULIEREN(1)1. Het EG-typegoedkeuringsnummer bestaat bij typegoedkeuring van het volledige voertuig uit vier delen en bij typegoedkeuring van systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden uit vijf delen, zoals hieronder is aangegeven. In alle gevallen worden de delen gescheiden door het teken "*".Deel 1: De kleine letter "e" gevolgd door het kengetal van de lidstaat die de EG-typegoedkeuring verleent:1 voor Duitsland;2 voor Frankrijk;3 voor Italië;4 voor Nederland;5 voor Zweden;6 voor België;9 voor Spanje;11 voor het Verenigd Koninkrijk;12 voor Oostenrijk;13 voor Luxemburg;17 voor Finland;18 voor Denemarken;21 voor Portugal;23 voor Griekenland;24 voor Ierland.Deel 2: Het nummer van de basisrichtlijn.Deel 3: Het nummer van de laatste wijzigingsrichtlijn die op de EG-typegoedkeuring van toepassing is.- Bij EG-typegoedkeuringen van volledige voertuigen is dit de laatste richtlijn waarbij een of meer artikelen van Richtlijn 70/156/EEG gewijzigd zijn.- Bij typegoedkeuringen krachtens bijzondere richtlijnen is dit de laatste richtlijn waarin de bepalingen zijn opgenomen waaraan het systeem, het onderdeel of de technische eenheid voldoet.- Mochten er in een richtlijn verschillende data voor de tenuitvoerlegging voorkomen voor verschillende technische normen, dan wordt een letter uit het alfabet toegevoegd om aan te geven overeenkomstig welke norm de goedkeuring werd verleend.Deel 4: Een uit vier cijfers bestaand volgnummer (zo nodig met nullen beginnend) voor EG-typegoedkeuringen van volledige voertuigen of een uit vier of vijf cijfers bestaand volgnummer voor EG-typegoedkeuringen krachtens een bijzondere richtlijn, om het basisgoedkeuringsnummer te vormen. Het volgnummer van elke basisrichtlijn begint bij 0001.Deel 5: Een uit twee cijfers bestaand volgnummer (eventueel met een nul als eerste cijfer) om de uitbreiding aan te geven. De volgnummers beginnen voor elk basisgoedkeuringsnummer bij 00.2. Bij de EG-typegoedkeuring van een volledig voertuig wordt deel 2 weggelaten.3. Alleen op de verplichte plaat (platen) van het voertuig wordt deel 5 weggelaten.4. Voorbeeld van de derde goedkeuring (vooralsnog zonder uitbreidingen) afgegeven door Frankrijk overeenkomstig de richtlijn betreffende reminrichtingen:e2*71/320*98/12*0003*00ofe2*88/77*91/542A*0003*00 in het geval van een richtlijn die in twee fasen (A en B) van toepassing wordt.5. Voorbeeld van de tweede uitbreiding van de vierde typegoedkeuring van een voertuig, afgegeven door het Verenigd Koninkrijk:e11*98/14*0004*02waarbij Richtlijn 98/14/EG de laatste richtlijn tot wijziging van de artikelen van Richtlijn 70/156/EEG is.6. Voorbeeld van het EG-typegoedkeuringsnummer dat op de verplichte plaat (platen) van het voertuig wordt gestempeld:e11*98/14*0004.(1) Aan onderdelen en afzonderlijke technische eenheden wordt een merkteken toegekend overeenkomstig de bepalingen van de desbetreffende bijzondere richtlijn.BIJLAGE VIII>PIC FILE= "L_2002018NL.007102.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007301.TIF">BIJLAGE IX>PIC FILE= "L_2002018NL.007402.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007801.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.007901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008501.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008601.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008701.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008801.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.008901.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009001.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009101.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009201.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009301.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009401.TIF">>PIC FILE= "L_2002018NL.009501.TIF">BIJLAGE XPROCEDURES MET BETREKKING TOT DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE0. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIEOvereenstemming van de productie om te zorgen voor overeenstemming met het goedgekeurde type, waaronder beoordeling van kwaliteitsbewakingssystemen zoals hierna bedoeld onder "eerste beoordeling"(1), en controle van het goedgekeurde object en productgerelateerde controles zoals hierna bedoeld onder "maatregelen betreffende de overeenstemming van de productie".1. EERSTE BEOORDELING1.1. Vóór de EG-typegoedkeuring gaat de EG-typegoedkeuringsinstantie van een lidstaat na of er adequate maatregelen en procedures zijn getroffen voor een effectieve controle, zodat de geproduceerde onderdelen, systemen, technische eenheden en voertuigen met het goedgekeurde type overeenstemmen.1.2. De EG-typegoedkeuringsinstantie controleert of aan het vereiste in punt 1.1 is voldaan. Zij moet tevreden zijn over de eerste beoordeling en de initiële maatregelen betreffende de overeenstemming van de productie van punt 2, waarbij zo nodig rekening gehouden wordt met een van de in de punten 1.2.1 tot en met 1.2.3 beschreven maatregelen of - naar gelang van het geval - een volledige of onvolledige combinatie daarvan.1.2.1. De feitelijke eerste beoordeling en/of controle van de maatregelen betreffende de overeenstemming van de productie mogen/mag worden uitgevoerd door de EG-typegoedkeuringsinstantie die de EG-typegoedkeuring heeft verleend of door een technische dienst namens de EG-typegoedkeuringsinstantie.1.2.1.1. Voor het bepalen van de omvang van de uit te voeren eerste beoordeling mag de EG-typegoedkeuringsinstantie gebruikmaken van de beschikbare informatie met betrekking tot:- de in punt 1.2.3 beschreven certificering van de fabrikant, die krachtens dat punt niet als voldoende wordt beschouwd of wordt erkend;- in het geval van een EG-typegoedkeuring van een onderdeel of afzonderlijke technische eenheid, de beoordeling van de kwaliteitsbewaking die door de voertuigfabrikant(en) wordt uitgevoerd in het bedrijf van de fabrikant waar de onderdelen en de technische eenheden worden vervaardigd overeenkomstig één of meer specificaties van de bedrijfstak die voldoen aan de voorschriften van de geharmoniseerde norm EN ISO 9002:1994 of EN ISO 9001:2000, eventueel met uitzondering van de in punt 7.3 "Customer Satisfaction and Continual Improvement" genoemde eisen met betrekking tot het concept van het ontwerp.1.2.2. De feitelijke eerste beoordeling en/of controle van de maatregelen betreffende de overeenstemming van de productie mag ook worden uitgevoerd door de EG-typegoedkeuringsinstantie van een andere lidstaat of de technische dienst die voor dit doel door de EG-typegoedkeuringsinstantie is aangewezen. In dat geval stelt de EG-typegoedkeuringsinstantie van de andere lidstaat een verklaring van overeenstemming op waarin de gebieden en productiefaciliteiten staan vermeld die van belang worden geacht voor het (de) goed te keuren product(en) en voor de richtlijnen krachtens welke deze producten worden goedgekeurd(2). Na ontvangst van een aanvraag voor een verklaring van overeenstemming van de EG-typegoedkeuringsinstantie van een lidstaat die de EG-typegoedkeuring heeft verleend, stuurt de EG-typegoedkeuringsinstantie van de andere lidstaat onverwijld de verklaring van overeenstemming of deelt zij mee dat zij geen verklaring kan afgeven. De verklaring van overeenstemming moet ten minste het volgende omvatten:>RUIMTE VOOR DE TABEL>1.2.3. De EG-typegoedkeuringsinstantie aanvaardt ook dat aan de initiële beoordelingsvereisten van punt 1.2 is voldaan wanneer de fabrikant over een betrouwbaar certificaat beschikt volgens hetwelk hij aan de geharmoniseerde norm EN ISO 9002:1994 (waaronder de productielocaties en het (de) goed te keuren product(en) vallen) of EN ISO 9001:2000, eventueel met uitzondering van de in punt 7.3 "Customer Satisfaction and Continual Improvement" genoemde eisen met betrekking tot het concept van het ontwerp, of aan een daarmee gelijkstaande geharmoniseerde norm voldoet. De fabrikant verschaft gegevens over het certificaat en verbindt zich ertoe de EG-typegoedkeuringsinstantie op de hoogte te brengen wanneer de geldigheid of het toepassingsgebied ervan wordt gewijzigd."Betrouwbaar" betekent afgegeven door een certificatie-instelling die voldoet aan de geharmoniseerde norm EN 45012 en ofwel als zodanig bevoegd is verklaard door de EG-typegoedkeuringsinstantie van een lidstaat zelf, ofwel als zodanig is geaccrediteerd door een nationale accrediteringsorganisatie van een lidstaat en is erkend door de EG-typegoedkeuringsinstantie van die lidstaat.De goedkeuringsinstanties van de lidstaat stellen elkaar op de hoogte van de certificatie-instellingen die zij op bovenstaande wijze bevoegd hebben verklaard of hebben erkend, en van alle wijzigingen ten aanzien van de geldigheid of het werkterrein van deze instanties.1.3. Bij de EG-typegoedkeuring van een volledig voertuig hoeven de eerste beoordelingen die uitgevoerd zijn voor de verlening van de goedkeuring van systemen, onderdelen en technische eenheden van het voertuig niet te worden herhaald, maar dienen deze te worden uitgevoerd in de vorm van een beoordeling van de locaties en activiteiten die betrekking hebben op de samenstellende delen van het volledige voertuig die niet eerder zijn beoordeeld.2. MAATREGELEN BETREFFENDE DE OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE2.1. Elk voertuig, systeem of onderdeel of elke technische eenheid waarvoor krachtens deze richtlijn of een bijzondere richtlijn goedkeuring is verleend, moet zo zijn vervaardigd dat het/zij in overeenstemming is met het type dat is goedgekeurd, en met name voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn of aan een op de volledige lijst van bijlage IV of bijlage XI voorkomende bijzondere richtlijn.2.2. De EG-typegoedkeuringsinstantie van een lidstaat controleert bij het verlenen van EG-typegoedkeuring of er behoorlijke afspraken en gedocumenteerde plannen zijn, die bij elke goedkeuring in overleg met de fabrikant moeten worden opgesteld, om op gezette tijden die tests of bijbehorende controles uit te voeren die nodig zijn om na te gaan of er nog steeds overeenstemming is met het goedgekeurde type, waartoe, indien van toepassing, ook de in de bijzondere richtlijnen vermelde tests behoren.2.3. De houder van de EG-typegoedkeuring dient in het bijzonder:2.3.1. ervoor te zorgen dat er procedures voor een doeltreffende controle van de overeenstemming van producten (voertuigen, systemen, onderdelen of technische eenheden) met het goedgekeurde type zijn en worden toegepast;2.3.2. toegang te hebben tot de test- of andere geschikte apparatuur die nodig is om de overeenstemming met elk goedgekeurd type te controleren;2.3.3. ervoor te zorgen dat de resultaten en gegevens van tests en controles worden vastgelegd en dat bijgevoegde documenten gedurende een in overleg met de typegoedkeuringsinstantie vastgestelde periode beschikbaar blijven. Deze periode duurt ten hoogste tien jaar;2.3.4. de resultaten van elk soort test of controle te analyseren teneinde na te gaan en te garanderen dat de eigenschappen van het product stabiel blijven, daarbij rekening houdend met de variaties van een industriële productie;2.3.5. ervoor te zorgen dat voor elk soort product ten minste de in deze richtlijn voorgeschreven controles worden verricht, alsmede de tests die voorgeschreven zijn in de van toepassing zijnde bijzondere richtlijnen van de volledige lijst van bijlage IV of XI;2.3.6. ervoor te zorgen dat wanneer een aantal monsters of proefstukken bij het desbetreffende soort test niet in overeenstemming blijkt te zijn, er verdere bemonstering en tests of controles volgen. Alle nodige stappen dienen te worden genomen om de overeenstemming van de desbetreffende productie te herstellen.2.3.7. In het geval van EG-typegoedkeuring van een volledig voertuig blijven de controles van punt 2.3.5 beperkt tot het controleren van de juistheid van de bouwspecificaties met betrekking tot de goedkeuring en met name tot het typegoedkeuringsformulier zoals opgenomen in bijlage III, en de voor het certificaat van overeenstemming, zoals opgenomen in bijlage IX, benodigde gegevens.3. VERVOLGMAATREGELEN AANGAANDE DE CONTROLE3.1. De instantie die de EG-typegoedkeuring heeft verleend, kan te allen tijde in elk productiebedrijf de aldaar toegepaste methoden voor het toezicht op de overeenstemming controleren.3.1.1. De normale regeling is de blijvende effectiviteit van de procedures van punt 1.2 (eerste beoordeling en overeenstemming van de productie) van deze bijlage te controleren.3.1.1.1. Toezicht door een (overeenkomstig punt 1.2.3 bevoegde of erkende) certificatie-instelling wordt als toereikend beschouwd voor wat betreft de naleving van de vereisten van punt 3.1.1 met betrekking tot de procedures die voor de eerste beoordeling (punt 1.2.3) zijn vastgesteld.3.1.1.2. De normale frequentie van de (andere dan de in punt 1.3.1.1 bedoelde) controles door de EG-typegoedkeuringsinstantie moet zodanig zijn dat de relevante, overeenkomstig de punten 1 en 2 uitgevoerde controles geëvalueerd worden over een periode die past bij het door de typegoedkeuringsinstantie gestelde vertrouwen.3.2. Bij elke evaluatie moeten de test- of controle- en productiegegevens ter beschikking worden gesteld van de inspecteur. Met name moeten dossiers van die tests of controles worden overgelegd die vereist zijn volgens punt 2.2.3.3. Indien de aard van de test zich hiervoor leent, mag de inspecteur willekeurig monsters nemen, die in het laboratorium van de fabrikant (of door de technische dienst, indien de bijzondere richtlijn dit voorschrijft) moeten worden getest. Het minimumaantal monsters mag worden bepaald aan de hand van de resultaten van de door de fabriek zelf verrichte keuring.3.4. Indien het niveau van de controle onvoldoende blijkt, of indien het nodig blijkt de geldigheid van de op grond van punt 3.2 uitgevoerde tests te controleren, selecteert de inspecteur monsters, die naar de technische dienst moeten worden gezonden die de EG-typegoedkeuringstests heeft verricht.3.5. De EG-typegoedkeuringsinstantie mag elke controle of test uitvoeren die is voorgeschreven in deze richtlijn dan wel in de van toepassing zijnde bijzondere richtlijnen van de volledige lijst van bijlage IV of XI.3.6. Wanneer de tijdens een inspectie of controle verkregen resultaten onbevredigend zijn, zorgt de EG-typegoedkeuringsinstantie ervoor dat alle maatregelen worden genomen die nodig zijn om de overeenstemming van de productie zo snel mogelijk te herstellen.(1) Aanwijzingen voor de planning van en de werkwijze bij de beoordeling zijn te vinden in de geharmoniseerde norm ISO 10011, delen 1, 2 en 3, van 1991.(2) D.w.z. de relevante bijzondere richtlijn wanneer het goed te keuren product een systeem, onderdeel of technische eenheid is, en Richtlijn 70/156/EEG wanneer het over een volledig voertuig gaat.BIJLAGE XIAARD VAN EN BEPALINGEN INZAKE VOERTUIGEN VOOR SPECIALE DOELEINDENAanhangsel 1Kampeerwagens, ambulances en lijkwagens>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanhangsel 2Gepantserde voertuigen>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanhangsel 3Overige voertuigen voor speciale doeleinden (inclusief caravans)>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanhangsel 4Mobiele kranen>RUIMTE VOOR DE TABEL>Betekenis van de lettersX Geen afwijkingen behalve die welke in de bijzondere richtlijn zijn vermeld.N/A Deze richtlijn is niet van toepassing op dit voertuig (geen voorschriften).A Afwijking toegestaan omdat volledige inachtneming niet mogelijk is vanwege speciale doeleinden. De fabrikant moet tot tevredenheid van de typegoedkeuringsinstantie aantonen dat het voertuig niet aan de voorschriften kan voldoen als gevolg van de speciale doeleinden.B Toepassing beperkt tot deuren die toegang geven tot de zitplaatsen bestemd voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt en wanneer de afstand tussen het R-punt van de zitplaats en het gemiddelde vlak van het deuroppervlak, loodrecht gemeten op het middenlangsvlak van het voertuig, niet meer dan 500 mm bedraagt.C Toepassing beperkt tot het gedeelte van het voertuig vóór de achterste zitplaats die bestemd is voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt, en eveneens beperkt tot de trefzone van het hoofd zoals gedefinieerd in Richtlijn 74/60/EEG.D Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt.E Alleen aan de voorzijde.F Wijziging van de plaats en lengte van de vulpijp en een andere plaats voor de inwendige tank is toegestaan.G Voorschriften overeenkomstig de categorie van het basis-/onvolledige voertuig (waarvan het chassis gebruikt is om het voertuig voor speciale doeleinden te bouwen). In het geval van onvolledige/voltooide voertuigen is het aanvaardbaar wanneer er wordt voldaan aan de voorschriften voor voertuigen van de overeenkomstige categorie N (uitgaande van de maximummassa).H Wijziging van de lengte van het uitlaatsysteem achter de laatste demper met niet meer dan 2 m is toegestaan zonder nieuwe tests.I Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn voor woondoeleinden.J Voor alle andere vensterbeglazing dan de beglazing van de bestuurderscabine (voor- en zijruiten) mag het materiaal van veiligheidsglas of van harde kunststof zijn.K Extra noodalarmsystemen zijn toegestaan.L Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt. Voor alle achterzitplaatsen zijn als minimum bevestigingspunten voor heupgordels voorgeschreven.M Toepassing beperkt tot zitplaatsen die bestemd zijn voor normaal gebruik wanneer het voertuig op de weg rijdt. Voor alle achterzitplaatsen zijn minimaal heupgordels verplicht.N Op voorwaarde dat alle verplichte verlichtingsinrichtingen geïnstalleerd zijn en dat de geometrische zichtbaarheid niet wordt beïnvloed.O Het voertuig moet aan de voorzijde uitgerust worden met een adequaat systeem.P Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn voor woondoeleinden. Het voertuig moet aan de voorzijde uitgerust worden met een adequaat systeem.Q Wijziging van de lengte van het uitlaatsysteem achter de laatste demper met niet meer dan 2 m is toegestaan zonder nieuwe tests. Een voor het meest representatieve basisvoertuig afgegeven EG-typegoedkeuring blijft geldig, ongeacht veranderingen van het referentiegewicht.R Op voorwaarde dat de kentekenplaten van alle lidstaten gemonteerd kunnen worden en goed zichtbaar blijven.S De lichtdoorlatendheidsfactor bedraagt ten minste 60 %; bovendien is de blinde hoek van de A-stijl niet meer dan 10°.T Uitsluitend met het volledige/voltooide voertuig uit te voeren test. Het voertuig kan worden getest overeenkomstig Richtlijn 70/157/EEG. Met betrekking tot bijlage I, punt 5.2.2.1, van Richtlijn 70/157/EEG gelden de volgende grenswaarden:81 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van minder dan 75 kW;83 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van 75 kW of meer, maar minder dan 150 kW;84 dB(A) voor voertuigen met een motorvermogen van 150 kW of meer.U Uitsluitend met het volledige/voltooide voertuig uit te voeren test. Voertuigen met niet meer dan vier assen moeten aan alle voorschriften van Richtlijn 71/320/EEG voldoen. Voor voertuigen met meer dan vier assen zijn afwijkingen toegestaan, mits:- deze door de bijzondere constructie worden gerechtvaardigd;- aan alle remprestaties in verband met het parkeer-, bedrijfs- en hulpremsysteem, zoals voorgeschreven bij Richtlijn 71/320/EEG, is voldaan.V De naleving van Richtlijn 97/68/EG kan worden aanvaard.Y Mits alle verplichte verlichtingsinrichtingen zijn geïnstalleerd.BIJLAGE XIIBEPERKINGEN VOOR KLEINE SERIES EN RESTANTVOORRADENA. BEPERKINGEN VOOR KLEINE SERIES>RUIMTE VOOR DE TABEL>Een "familie van typen" bestaat uit voertuigen die op onderstaande essentiële punten niet van elkaar verschillen:1. Met betrekking tot categorie M1:- de fabrikant;- essentiële constructie- en ontwerpaspecten:- chassis/bodemplaat (duidelijke en fundamentele verschillen);- motor (verbranding/elektrisch/hybride).2. Met betrekking tot de categorieën M2 en M3:- de fabrikant;- categorie;- essentiële constructie- en ontwerpaspecten:- chassis/zelfdragende carrosserie (duidelijke en fundamentele verschillen);- motor (verbranding/elektrisch/hybride);- aantal assen.3. Met betrekking tot de categorieën N1, N2 en N3:- de fabrikant;- categorie;- essentiële constructie- en ontwerpaspecten:- chassis/bodemplaat (duidelijke en fundamentele verschillen);- motor (verbranding/elektrisch/hybride);- aantal assen.4. Met betrekking tot de categorieën O1, O2, O3 en O4:- de fabrikant;- categorie;- essentiële constructie- en ontwerpaspecten:- chassis/zelfdragende carrosserie (duidelijke en fundamentele verschillen);- aantal assen;- aanhangwagen/oplegger/middenasaanhangwagen;- type remsysteem (bv. niet-beremd/inertie/bekrachtigd).B. BEPERKINGEN VOOR RESTANTVOORRADENHet maximumaantal volledige en voltooide voertuigen dat in een lidstaat in het verkeer wordt gebracht overeenkomstig de "restantvoorraad"-procedure, wordt op één van de volgende wijzen - naar keuze van de lidstaat - beperkt:1. Het maximumaantal voertuigen van een of meer typen mag in het geval van categorie M1 niet meer bedragen dan 10 % en in het geval van alle andere categorieën niet meer dan 30 % van alle desbetreffende voertuigtypen die in de lidstaat in het voorgaande jaar in het verkeer zijn gebracht.Mocht 10 %, respectievelijk 30 %, minder zijn dan 100 voertuigen, dan mag de lidstaat maximaal 100 voertuigen in het verkeer brengen, of2. voertuigen van een bepaald type worden beperkt tot die waarvoor op of na de fabricagedatum een geldig certificaat van overeenstemming is afgegeven dat ten minste drie maanden na de datum van afgifte geldig is geweest maar vervolgens zijn geldigheid heeft verloren vanwege het van kracht worden van een bijzondere richtlijn.Op het certificaat van overeenstemming van voertuigen die volgens deze procedure in het verkeer gebracht zijn, wordt een speciale aantekening gemaakt.BIJLAGE XIII>PIC FILE= "L_2002018NL.011202.TIF">BIJLAGE XIVPROCEDURES VOOR DE MEERFASEN-EG-TYPEGOEDKEURING1. ALGEMEEN1.1. Het goede verloop van een meerfasen-EG-typegoedkeuring hangt af van samenwerking door alle betrokken fabrikanten. Met het oog hierop zorgen de goedkeuringsinstanties ervoor dat er, voordat goedkeuring aan de eerste of latere fase wordt verleend, goede afspraken zijn gemaakt tussen de desbetreffende fabrikanten wat betreft de levering en uitwisseling van documenten en gegevens, zodat het voltooide voertuigtype voldoet aan de technische voorschriften van alle desbetreffende bijzondere richtlijnen zoals voorgeschreven in bijlage IV of XI. Dergelijke informatie omvat gegevens met betrekking tot relevante goedkeuringen van systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden, alsmede van voertuigdelen die bij het niet-volledige voertuig behoren, maar nog niet zijn goedgekeurd.1.2. De overeenkomstig deze bijlage verleende EG-typegoedkeuringen zijn afgestemd op de staat van voltooiing van het type voertuig en omvatten alle voor eerdere fasen verleende goedkeuringen.1.3. Iedere bij een meerfasen-EG-typegoedkeuring betrokken fabrikant is verantwoordelijk voor de goedkeuring en overeenstemming van de productie van alle systemen, onderdelen of afzonderlijke technische eenheden die door hem zijn vervaardigd dan wel door hem aan de vorige bouwfase zijn toegevoegd. Hij is niet verantwoordelijk voor aspecten die in een vroegere fase goedgekeurd zijn, behalve wanneer hij de desbetreffende delen zo sterk wijzigt dat de eerder verleende goedkeuring ongeldig wordt.2. PROCEDURESDe typegoedkeuringsinstantie gaat als volgt te werk:a) Zij controleert of alle relevante EG-typegoedkeuringen op grond van bijzondere richtlijnen van toepassing zijn op de juiste normen in de desbetreffende bijzondere richtlijn.b) Zij zorgt ervoor dat alle relevante gegevens, al naar gelang van de staat van voltooiing van het voertuig, opgenomen worden in het informatiedossier.c) Zij vergewist zich er aan de hand van de verstrekte documentatie van dat de specificatie(s) en gegevens van deel I van het voertuiginformatiedossier zich ook bij de gegevens van de informatiepakketten en/of de goedkeuringsformulieren van de desbetreffende EG-typegoedkeuringen op grond van bijzondere richtlijnen bevinden. Indien bij een voltooid voertuig een nummer van een punt van deel I van het informatiedossier niet vermeld is in de informatiedossiers voor de bijzondere richtlijnen, vergewist zij zich ervan dat het desbetreffende onderdeel of kenmerk in overeenstemming is met de gegevens van het informatiedossier.d) Zij inspecteert van een aantal voertuigen van het goed te keuren type delen en systemen, of laat deze inspecteren, om na te gaan of het (de) voertuig(en) gebouwd is (zijn) overeenkomstig de desbetreffende gegevens van het gewaarmerkte informatiepakket met betrekking tot alle in dit verband van belang zijnde EG-typegoedkeuringen op grond van bijzondere richtlijnen.e) Zij controleert (indien van toepassing) de installatie van afzonderlijke technische eenheden of laat deze controles verrichten.3. Het aantal in de zin van punt 2, onder d), te inspecteren voertuigen moet voldoende zijn om, rekening houdend met de staat van voltooiing van het voertuig en volgens onderstaande criteria, een adequate controle mogelijk te maken van de verschillende combinaties waarvoor EG-typegoedkeuring moet worden verleend:- motor,- versnellingsbak,- aangedreven assen (aantal, plaats en onderlinge verbindingen),- gestuurde assen (aantal en plaats),- carrosserievormen,- aantal deuren,- kant van het stuur,- aantal zitplaatsen,- niveau van de uitrusting.4. IDENTIFICATIE VAN HET VOERTUIGIn de tweede en latere fasen bevestigt iedere fabrikant ter aanvulling van de bij Richtlijn 76/114/EEG (laatste versie) voorgeschreven plaat nog een plaat op het voertuig, waarvan in het aanhangsel bij deze bijlage een model wordt gegeven. Deze plaat wordt vast bevestigd op een in het oog springende en gemakkelijk toegankelijke plaats op een onderdeel dat normaal niet wordt vervangen. Hierop moeten duidelijk en onuitwisbaar in onderstaande volgorde de volgende gegevens worden vermeld:- naam van de fabrikant,- de delen 1, 3 en 4 van het EG-typegoedkeuringsnummer,- goedkeuringsfase,- voertuigidentificatienummer,- toelaatbare maximummassa van het voertuig(1),- toelaatbare maximummassa van de voertuigcombinatie (indien het voertuig een aanhangwagen mag trekken)(2),- toelaatbare maximummassa op iedere as; assen in volgorde van voren naar achteren vermelden(3),- in het geval van een oplegger of middenasaanhangwagen, de toelaatbare maximummassa op de koppelinrichting(4).Tenzij hierboven anders vermeld, moet de plaat aan de eisen van Richtlijn 76/114/EEG voldoen.(1) Alleen vermelden wanneer deze waarde tijdens de lopende goedkeuringsfase is veranderd.(2) Alleen vermelden wanneer deze waarde tijdens de lopende goedkeuringsfase is veranderd.(3) Alleen vermelden wanneer deze waarde tijdens de lopende goedkeuringsfase is veranderd.(4) Alleen vermelden wanneer deze waarde tijdens de lopende goedkeuringsfase is veranderd.AanhangselModel van de extra fabrieksplaatOnderstaand voorbeeld dient uitsluitend ter indicatie.>PIC FILE= "L_2002018NL.011402.TIF">BIJLAGE XV>PIC FILE= "L_2002018NL.011502.TIF">


Avis juridique important

|

31998L0029

Richtlijn 98/29/EG van de Raad van 7 mei 1998 betreffende de harmonisatie van de voornaamste bepalingen inzake de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn

Publicatieblad Nr. L 148 van 19/05/1998 blz. 0022 - 0032

RICHTLIJN 98/29/EG VAN DE RAAD van 7 mei 1998 betreffende de harmonisatie van de voornaamste bepalingen inzake de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 113,Gezien het voorstel van de Commissie,(1) Overwegende dat de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn in het internationale handelsverkeer een doorslaggevende rol speelt en een belangrijk handelspolitiek instrument is;(2) Overwegende dat de exportkredietverzekering op middellange en lange termijn in de handelsbetrekkingen met ontwikkelingslanden een belangrijke rol vervult en bevorderlijk is voor de integratie van die landen in de wereldeconomie, hetgeen een van de doelstellingen van het ontwikkelingsbeleid van de Gemeenschap is;(3) Overwegende dat de verschillen tussen de overheidsstelsels voor exportkredietverzekering op middellange en lange termijn die thans in de lidstaten opereren wat de voornaamste dekkingselementen, premies en dekkingsbeleid betreft tot concurrentievervalsing tussen de ondernemingen in de Gemeenschap kunnen leiden;(4) Overwegende dat het aangewezen lijkt dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen niet verder dienen te gaan dan hetgeen nodig is om de doelstelling te verwezenlijken van de harmonisatie die noodzakelijk is om te waarborgen dat exportbeleid op eenvormige beginselen wordt gebaseerd en dat de concurrentie tussen ondernemingen in de Gemeenschap niet wordt vervalst;(5) Overwegende dat het, om bestaande concurrentievervalsing te verminderen, wenselijk is dat de verschillende overheidsstelsels voor exportkredietverzekering, zoals bepaald in artikel 112 van het Verdrag, worden geharmoniseerd op basis van eenvormige beginselen en op zodanige wijze dat zij een onderdeel van het gemeenschappelijk handelsbeleid vormen;(6) Overwegende dat het instellen door de overheid (of door gespecialiseerde instellingen onder toezicht van de overheid) van regelingen voor exportkredietgarantie of -verzekering tegen premies die ontoereikend zijn om de bedrijfskosten en verliezen van deze regelingen op lange termijn te dekken in de Overeenkomst inzake subsidies en compenserende maatregelen die in het raam van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-ronde (1986-1994) (1) (zie met name artikel 3, lid 1, onder a), en bijlage I, onder j)), als verboden exportsubsidies worden aangemerkt;(7) Overwegende dat de door kredietverzekeraars berekende premies met de verzekerde risico's in overeenstemming zouden moeten zijn;(8) Overwegende dat harmonisatie de samenwerking tussen de kredietverzekeraars die namens of met steun van de staat handelen zou bevorderen en de samenwerking tussen de ondernemingen in de Gemeenschap zou versterken, zoals bedoeld in artikel 130 van het Verdrag;(9) Overwegende dat zowel harmonisatie als samenwerking belangrijke en doorslaggevende factoren zijn voor het concurrentievermogen van de communautaire export naar markten buiten de Gemeenschap;(10) Overwegende dat de Commissie in haar Witboek over de voltooiing van de interne markt, dat door de Europese Raad in juni 1985 werd aangenomen, wijst op het belang van een klimaat dat bevorderlijk is voor samenwerking tussen ondernemingen in de Gemeenschap;(11) Overwegende dat de Raad bij beschikking van 27 september 1960 (2) een groep heeft opgericht belast met de coördinatie van het beleid inzake kredietverzekering, kredietgaranties en financieringskredieten;(12) Overwegende dat deze groep op 15 mei 1991 een opdracht heeft gegeven aan deskundigen uit elke toenmalige lidstaat, die als "groep deskundigen interne markt 1992" op 27 maart 1992, 11 juni 1993 en 9 februari 1994 verslagen heeft ingediend waarin voorstellen zijn opgenomen;(13) Overwegende dat de Raad bij Beschikking 93/112/EEG (3) de OESO-regeling inzake richtsnoeren op het gebied van door de overheid gesteunde exportkredieten in Gemeenschapswetgeving heeft omgezet;(14) Overwegende dat Richtlijn 70/509/EEG van de Raad van 27 oktober 1970 betreffende de invoering van een gemeenschappelijke kredietverzekeringspolis voor transacties op middellange en lange termijn met overheidsafnemers (4), en Richtlijn 70/510/EEG van de Raad van 27 oktober 1970 betreffende de invoering van een gemeenschappelijke kredietverzekeringspolis voor transacties op middellange en lange termijn met particuliere afnemers (5), door de onderhavige richtlijn dienen te worden vervangen;(15) Overwegende dat deze eerste harmonisatie van de exportkredietverzekering dient te worden beschouwd als een stap in de richting van convergentie van de verschillende stelsels van de lidstaten,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Toepassingsgebied De richtlijn is van toepassing op de dekking van transacties die betrekking hebben op de export van goederen en/of diensten van oorsprong uit een lidstaat, voorzover die dekking rechtstreeks of onrechtstreeks voor rekening of met steun van een of meer lidstaten wordt verleend, en waarvoor een totale risicotermijn van twee jaar of langer, dit wil zeggen de krediettermijn inclusief de fabricatietermijn, geldt.Deze richtlijn is niet van toepassing op dekking voor inschrijvings-, vooruitbetalings-, uitvoerings- en inhoudingsgaranties. Zij is evenmin van toepassing op de dekking van risico's met betrekking tot bouwmachines en bouwmateriaal die ter plaatse voor de uitvoering van het handelscontract worden gebruikt.Artikel 2 Verplichtingen van de lidstaten De lidstaten zorgen ervoor dat instellingen die rechtstreeks of onrechtstreeks in de vorm van exportkredietverzekering, garanties of herfinanciering dekking verlenen voor rekening of met steun van de lidstaat en die de overheid zelf vertegenwoordigen, of waarover de overheid zeggenschap heeft en/of die optreden namens de overheid die dekking verleent, hierna "verzekeraars" genoemd, transacties betreffende de uitvoer van goederen en/of diensten naar landen buiten de Gemeenschap welke door afnemers- of leverancierskrediet worden gefinancierd of contant worden betaald, in overeenstemming met de bepalingen in de bijlage dekken.Artikel 3 Uitvoeringsbesluiten De besluiten bedoeld in punt 46 van de bijlage worden door de Commissie genomen, overeenkomstig de procedure van artikel 4.Artikel 4 Comité De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de lidstaten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies dat het comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In dat geval:- kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten voor ten hoogste een maand na deze kennisgeving uitstellen;- kan de Raad binnen de in de voorgaande alinea genoemde termijn met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.Artikel 5 Verslaglegging en herziening De Commissie brengt voor 31 december 2001 aan de Raad verslag uit over de bij de toepassing van deze richtlijn opgedane ervaring en bereikte convergentie.Artikel 6 Verband met andere procedures De in deze richtlijn vervatte procedures vormen een aanvulling op die welke zijn vastgesteld bij Beschikking 73/391/EEG van de Raad (6).Artikel 7 Intrekking Richtlijn 70/509/EEG en Richtlijn 70/510/EEG worden hierbij ingetrokken.Artikel 8 Omzetting De lidstaten doen voor 1 april 1999 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 9 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 10 Geadresseerden Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 7 mei 1998.Voor de RaadDe VoorzitterM. BECKETT(1) PB L 336 van 23. 12. 1994, blz. 156.(2) PB 66 van 27. 10. 1960, blz. 1339/60.(3) PB L 44 van 22. 2. 1993, blz. 1. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 97/530/EG (PB L 216 van 8. 8. 1997, blz. 77).(4) PB L 254 van 23. 11. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(5) PB L 254 van 23. 11. 1970, blz. 26. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(6) PB L 346 van 17. 12. 1973, blz. 1. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 76/641/EEG (PB L 223 van 16. 8. 1976, blz. 25).BIJLAGE GEMEENSCHAPPELIJKE BEGINSELEN VOOR DE EXPORTKREDIETVERZEKERING HOOFDSTUK I: BESTANDDELEN VAN DE DEKKING Afdeling 1: Algemene beginselen en definities 1. Toepassingsgebied van de algemene beginselen a) De in deze bijlage omschreven algemene beginselen zijn van toepassing op dekking voor leverancierskrediettransacties met overheids- of particuliere afnemers en op dekking voor koperskrediettransacties met overheids- of particuliere leningnemers.b) De gemeenschappelijke beginselen zijn van toepassing op de dekking van alle in punt 4 omschreven risico's. De verzekeraar kan echter in elk afzonderlijk geval beslissen de dekking tot bepaalde risico's te beperken.c) Indien alle verplichtingen van een particuliere debiteur volledig en onvoorwaardelijk worden gegarandeerd door een lichaam dat overeenkomstig punt 5 van deze bijlage als een overheidslichaam wordt beschouwd, zijn de gemeenschappelijke beginselen voor overheidsdebiteuren van toepassing.Onder "debiteur" wordt in deze bijlage de in punt 1, onder a), bedoelde koper of leningnemer verstaan, of hun garant voor de verzekerde transactie.2. Kenmerken van leverancierskrediet a) De term "leverancierskrediet" heeft betrekking op een handelscontract tussen een of meer leveranciers en een of meer kopers betreffende de export van goederen en/of diensten van oorsprong uit een lidstaat, waarbij de afnemer(s) zich ertoe verbind(t) (en) de leverancier(s) contant of op kredietvoorwaarden te betalen.b) De bepalingen betreffende de dekking van leverancierskrediet zijn van toepassing wanneer dekking wordt verleend aan een overeenkomstig artikel 58 van het Verdrag in een lidstaat gevestigde onderneming.c) Indien een handelscontract gefinancierd wordt door middel van koperskrediet of een andere financiële regeling, zijn de bepalingen betreffende de dekking van leverancierskredieten van toepassing op de dekking die de exporteur voor het handelscontract zelf wordt verleend.3. Kenmerken van koperskrediet a) De term "koperskrediet" heeft betrekking op een leningovereenkomst tussen een of meer financiële instellingen en een of meer leningnemers voor de financiering van een handelscontract betreffende de export van goederen en/of diensten van oorsprong uit een lidstaat, waarbij de kredietverlenende instelling(en) zich ertoe verbind(t)(en) de leverancier(s) op grond van de onderliggende transactie namens de koper(s)/leningnemer(s) contant te betalen, terwijl de koper(s)/leningnemer(s) de kredietverlenende instelling volgens de kredietvoorwaarden zal (zullen) terugbetalen.b) De bepalingen betreffende de dekking van koperskrediet zijn van toepassing wanneer dekking wordt verleend aan financiële instellingen, ongeacht hun plaats van vestiging of inschrijving, mits het koperskrediet een onvoorwaardelijke verplichting van de leningnemer vormt on zijn schuld terug te betalen, ongeacht de uitvoering van het te financieren handelscontract.c) De bepalingen betreffende de dekking van koperskrediet zijn van toepassing op de dekking die aan een financiële instelling wordt verleend voor verhandelbaar papier dat die financiële instelling onder zich heeft en dat op grond van een regeling voor de financiering van een handelscontract door een koper moet worden betaald.4. Definitie van de risico's a) Het commerciële risico voor particuliere debiteuren is omschreven in de punten 14, 15 en 16.b) Het politieke risico voor particuliere debiteuren is omschreven in de punten 17 tot en met 22, en voor overheidsdebiteuren in de punten 15 tot en met 22.c) Het fabricatierisico is omschreven in punt 6, onder b).d) Het kredietrisico is omschreven in punt 6, onder c).5. Status van de debiteur a) Een lichaam dat, in welke vorm dan ook, de overheid vertegenwoordigt en dat niet door een gerechtelijke uitspraak noch door een administratief besluit insolvent kan worden verklaard, wordt als een overheidsdebiteur beschouwd. Het kan daarbij gaan om een soevereine debiteur, dit wil zeggen een lichaam dat het volle vertrouwen en de kredietwaardigheid van de staat vertegenwoordigt, bijvoorbeeld het ministerie van financiën of de centrale bank, of om andere overheden zoals regionale, gemeentelijke of semi-overheidsinstanties of andere openbare instellingen.b) Bij de beoordeling van de status van een debiteur, houdt de verzekeraar rekening met:- de wettelijke status van de debiteur;- de werkelijke effectiviteit van rechtsvorderingen tegen de debiteur;- de bronnen van financiering en inkomsten van de debiteur; zodoende wordt het feit in aanmerking genomen dat een overheidsdebiteur zijn schulden ook kan betalen uit andere middelen dan die van de centrale overheid, bijvoorbeeld uit middelen die door de heffing van plaatselijke belastingen of door het verrichten van openbare diensten zijn verkegen;- de mate waarin de regering van het gastland invloed of zeggenschap over de debiteur heeft.c) Debiteuren die overeenkomstig deze criteria geen overheidsdebiteuren zijn, worden in beginsel als particuliere debiteuren beschouwd.Afdeling 2: Omvang van de dekking 6. Gedekte risico's a) De gedekte risico's zijn de risico's van schade ten gevolge van het fabricatie- en het kredietrisico.b) Schade ten gevolge van het fabricatierisico ontstaat wanneer de nakoming van de contractuele verplichtingen van de verzekerde, of de fabricatie van de te leveren goederen, gedurende een periode van zes opeenvolgende maanden is onderbroken, mits deze onderbreking rechtstreeks en uitsluitend het gevolg is van een of meer in de punten 14 tot en met 22 genoemde gedekte schadeoorzaken.c) Schade ten gevolge van het kredietrisico ontstaat wanneer de verzekerde drie maanden na de vervaldag geen betaling heeft kunnen verkrijgen van een bedrag dat hem verschuldigd is op grond van het handelscontract of de leningovereenkomst, mits deze niet-betaling rechtstreeks en uitsluitend het gevolg is van een of meer in de punten 14 tot en met 22 genoemde gedekte schadeoorzaken.d) Wanneer het aan een koperskrediet verbonden risico onvoorwaardelijk is gegarandeerd, neemt de verzekeraar de in de punten 32, 33 en 47, onder a), omschreven beginselen en procedures in acht.7. Reikwijdte van de dekking a) De dekking van het fabricatierisico omvat, binnen de grenzen van het bedrag van het contract, de kosten die de verzekerde uit hoofde van de naleving van zijn contractuele verplichtingen of bij de vervaardiging van de te leveren goederen heeft gemaakt, mits deze kosten daadwerkelijk aan de uitvoering van het contract kunnen worden toegerekend.De dekking van het fabricatierisico strekt zich niet uit tot:- kosten voor goederen en/of diensten waarvoor de dekking van het kredietrisico reeds is ingegaan;- de door de verzekerde betaalde bedragen nadat een op grond van een ten behoeve van het gedekte contract gestelde uitvoeringsgarantie is opgevraagd; dit belet de verzekeraar echter niet dit risico buiten het kader van deze richtlijn om te dekken; en- de door de verzekerde aan de debiteur betaalde bedragen aan boetes, en schadevergoedingen.b) De dekking van het kredietrisico omvat het bedrag (hoofdsom en rente) dat de koper op grond van het handelscontract of de leningnemer op grond van de leningovereenkomst schuldig is, met inbegrip van de rente over de periode na de vervaldag (achterstalligheidsrente).De dekking van het kredietrisico omvat niet de door de verzekerde aan de debiteur betaalde bedragen aan boetes en schadevergoedingen.8. Gedekt percentage a) Het gedekte percentage en de grondslag voor het bepalen van het maximumbedrag van de schadevergoeding waarvoor de verzekeraar aansprakelijk kan worden gehouden, worden in de door de verzekeraar afgegeven kredietverzekeringspolis uitdrukkelijk genoemd.b) Indien een verzekeraar een hoger percentage dekt dan 95 %, zijn de in punten 32, 33 en 47, onder a), omschreven beginselen en procedures van toepassing.9. Niet-gedekt percentage Onverminderd de bepalingen van punt 8, onder b), neemt de verzekerde het niet-gedekte percentage voor eigen rekening. De verzekeraar kan toestaan dat de verzekerde het niet-gedekte percentage geheel of gedeeltelijk afwentelt.10. Dekking voor transacties in vreemde valuta Indien transacties in betaling of in financiering in een of meer vreemde valuta's voorzien, kan dekking in eender welke van deze valuta worden verleend.11. Buitenlandse leveranties Contracten met onderaannemers of toeleveranciers in een of meer lidstaten worden automatisch in de dekking inbegrepen overeenkomstig Besluit 82/854/EEG van de Raad van 10 december 1982 betreffende de regeling welke bij exportgaranties en exportfinanciering geldt voor bepaalde onderleveranties afkomstig uit staten, al dan niet lid van de Europese Gemeenschappen (1).12. Aanvang van de dekking a) Bij koperskrediet gaat de dekking in op de datum van inwerkingtreding van de leningovereenkomst, mits aan de in de kredietverzekeringspolis en de in de leningovereenkomst opgenomen voorwaarden is voldaan.b) Bij leverancierskrediet gaat de dekking van het fabricatierisico in op de datum van inwerkingtreding van het handelscontract, mits aan de in de kredietverzekeringspolis en de in het handelscontract opgenomen voorwaarden is voldaan.De dekking van het kredietrisico gaat in op de dag waarop de verzekerde, door de volledige nakoming van zijn contractuele verplichtingen, recht op betaling verkrijgt, mits aan de in de kredietverzekeringspolis en de in het handelscontract opgenomen voorwaarden is voldaan. De dekking van het kredietrisico kan echter ingaan op de dag van elke gedeeltelijke levering of gedeeltelijke verzending, mits de verzekerde, volgens het contract, recht heeft op betaling van een definitief vast bedrag dat met de waarde van de geleverde of verzonden goederen en/of diensten overeenstemt.Afdeling 3: Schadeoorzaken en uitsluiting van aansprakelijkheid 13. Aansprakelijkheid van de verzekeraar De verzekeraar is aansprakelijk indien het verlies rechtstreeks en uitsluitend aan een of meer in de punten 14 tot en met 22 omschreven gedekte schadeoorzaken is te wijten.14. Insolventie Insolventie de jure of de facto van de particuliere debiteur en, in voorkomend geval, van zijn garant.15. Niet-betaling Niet-betaling door de debiteur en, in voorkomend geval, door zijn garant.16. Willekeurige verbreking of weigering Besluit van de koper, in het kader van leverancierskrediet, het handelscontract te schorsen of te annuleren of de te weigeren goederen en/of diensten in ontvangst te nemen, zonder dat hij daartoe gerechtigd is.17. Besluit van een derde land Elke maatregel of elk besluit van de regering van een ander land dan dat van de verzekeraar, of de verzekerde, waaronder maatregelen en besluiten van overheden die geacht worden handelingen van een regering te vormen, waardoor de uitvoering van de leningovereenkomst of van het handelscontract wordt verhinderd.18. Moratorium Een algemeen moratorium, afgekondigd door de regering van het land van de debiteur of door die van een derde land via hetwelk betalingen uit hoofde van de leningovereenkomst of het handelscontract moeten worden verricht.19. Verhindering van of vertraging bij de overmaking van bedragen Politieke gebeurtenissen, economische problemen of wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen buiten het land van de verzekeraar, die de overmaking van bedragen die uit hoofde van de leningovereenkomst of het handelscontract zijn betaald, verhinderen of vertragen.20. Wettelijke voorschriften in het land van de debiteur In het land van de debiteur aangenomen wettelijke voorschriften die bepalen dat de door de debiteur in lokale valuta verrichte betalingen voor hem bevrijdend zijn, ondanks het feit dat de betaalde bedragen bij omzetting in de valuta van het handelscontract of van de leningovereenkomst, ten gevolge van koerswijzigingen op de dag van de overmaking minder dan het bedrag van de vordering opleveren.21. Besluit van het land van de verzekeraar of van de verzekerde Elke maatregel of elk besluit van de regering van het land van de verzekeraar of van de verzekerde, waaronder maatregelen en besluiten van de Europese Gemeenschap, betreffende de handel tussen lidstaten en derde landen, zoals een uitvoerverbod, voorzover de gevolgen daarvan niet op andere wijze door deze regering worden gedekt.22. Overmacht Gevallen van overmacht buiten het land van de verzekeraar, zoals bijvoorbeeld oorlog, burgeroorlog daaronder begrepen, revolutie, opstand, burgerlijke onlusten, wervelstorm, overstroming, aardbeving, vulkaanuitbarsting, vloedgolf en kernongeval, voorzover de gevolgen ervan niet op andere wijze worden gedekt.23. Algemene uitsluiting van aansprakelijkheid De verzekeraar heeft het recht om aansprakelijkheid af te wijzen voor schade die rechtstreeks of onrechtstreeks kan worden toegeschreven aan:a) een handelen of nalaten van de verzekerde of van een namens hem optredende persoon;b) bepalingen in de leningovereenkomst, het handelscontract of een daarbijbehorend document inclusief documenten betreffende de betrokken waarborg of zekerheid, die de rechten van de verzekerde beperken;c) overeenkomsten tussen de verzekerde en de debiteur die na de sluiting van de leningovereenkomst of van het handelscontract tot stand komen en die de betaling van de schuld verhinderen of vertragen;d) bij leverancierskrediet, het niet-nakomen van hun verplichtingen door onderaannemers, medecontractanten of andere leveranciers, voorzover dit niet het gevolg is van politieke gebeurtenissen zoals beschreven in de schadeoorzaken vermeld onder de punten 17 tot en met 22.Afdeling 4: Vergoeding van de schade 24. Wachttermijn a) De wachttermijn is gelijk aan de tijd die verstrijkt voordat het gedekte risico ontstaat zoals in punt 6, onder b) en c), omschreven.b) Er behoeft geen wachttermijn te worden toegepast:- indien, in geval van een particuliere debiteur, de niet-betaling aan insolventie de jure of de facto van de debiteur is toe te schrijven;- in geval van een bilaterale intergouvernementele schuldenherschikkingsovereenkomst.25. Schadevergoeding en cessie a) De verzekerde heeft recht op schadevergoeding aan het einde van de in punt 24 omschreven wachttermijn, mits aan de voorwaarden voor verzekering en schadevergoeding is voldaan, de vordering rechtsgeldig is en de verzekerde het risico met de nodige zorg heeft beheerd.b) De verzekeraar heeft recht op cessie van de rechten van de verzekerde uit hoofde van de leningovereenkomst of het handelscontract.26. Zekerheden Indien de nakoming van de verplichtingen van de debiteur jegens de verzekerde door een garantie of een andere vorm van zekerheid is gewaarborgd, moet de verzekerde alle nodige maatregelen nemen, als vereist in de polis, om niet alleen ervoor te zorgen dat de garantie of de zekerheid geldig en uitwinbaar is, maar ook dat de zekerheid daadwerkelijk wordt uitgewonnen.27. Berekening van de schadevergoeding Onverminderd de bepalingen van punt 13 mag de berekening van de schadevergoeding er niet toe leiden dat de verzekeraar aan de verzekerde een bedrag betaalt dat hoger is dan dat van zijn totale verlies en/of het bedrag dat de verzekerde gerechtigd was van de leningnemer op grond van de leningovereenkomst of van de koper op grond van het handelscontract te ontvangen.28. Betaling van de schadevergoeding De vergoeding van de schade wordt onmiddellijk, dit wil zeggen uiterlijk binnen een maand na afloop van de wachttermijn, uitbetaald, mits de verzekeraar onverwijld van het ontstaan van de schadevordering in kennis is gesteld en alle nodige inlichtingen, documenten en bewijsmateriaal heeft ontvangen aan de hand waarvan hij de geldigheid van de schadevordering tijdig kan vaststellen.Bij dekking van fabricatierisico wordt de schadevergoeding betaald op de laatste van de volgende data: binnen een maand na afloop van de wachttermijn of, in voorkomend geval, binnen een maand na ontvangst van het verslag van de deskundige of binnen een maand na de dag waarop de verzekerde en de verzekeraar overeenstemming over het bedrag van de schadevergoeding hebben bereikt.29. Geschillen in verband met de schadevergoeding Indien de verliezen waarvoor de verzekerde een vergoeding vraagt, verband houden met rechten waarover een geschil bestaat, kan de verzekeraar de betaling van de vergoeding uitstellen tot over het geschil door een rechtbank of door een in de leningovereenkomst of het handelscontract aangewezen arbitrageorgaan ten gunste van de verzekerde is beslist.30. Bilaterale intergouvernementele schuldenherschikkingsovereenkomst a) Indien de gedekte leningovereenkomst of het gedekte handelscontract onder een bilaterale intergouvernementele schuldenherschikkingsovereenkomst valt, voegt de verzekerde zich zowel ten aanzien van het verzekerde als het onverzekerde gedeelte van die leningovereenkomst of dat handelscontract naar de voorwaarden van deze herschikkingsovereenkomst. De verzekerde geeft de verzekeraar alle nodige bijstand voor de uitvoering van de herschikkingsovereenkomst.b) Indien het verzekerde bedrag in een bilaterale intergouvernementele schuldenherschikkingsovereenkomst is begrepen, kan de verzekeraar afzien van de in punt 28 genoemde termijn van een maand, zodra de bilaterale overeenkomst in werking is getreden.31. Bijkomende kosten Bijkomende kosten die zijn gemaakt om de schade te beperken of te voorkomen, worden gedekt tot het in de kredietverzekeringspolis opgenomen percentage, mits de verzekeraar hiermee heeft ingestemd. Bijkomende kosten omvatten proces- en andere gerechtelijke kosten die zijn gemaakt om de schade te beperken of te voorkomen, maar omvatten niet de kosten in verband met het vaststellen van de geldigheid van een vordering.Als deze kosten eveneens betrekking hebben op bedragen of termijnen die niet door de verzekeraar zij gedekt, worden zij proportioneel aan de gedekte en niet-gedekte bedragen of vervallen termijnen toegerekend.HOOFDSTUK II: PREMIE 32. Algemene beginselen voor de premieberekening De premies dienen te convergeren. Hiertoe geldt voor de premie die voor de exportkredietverzekering wordt aangerekend dat deze:- overeenstemt met het gedekte risico (landenrisico, soeverein risico, openbaar en/of particulier risico);- de adequate weergave vormt van de omvang en de kwaliteit van de dekking;- niet ontoereikend is om de bedrijfskosten en verliezen op lange termijn te dekken.33. Kwaliteit van de dekking Ter bepaling van de in punt 32 genoemde kwaliteit van de dekking, houdt de verzekeraar rekening met het gedekte percentage, de voorwaarden van de dekking en de andere voorwaarden die op de kwaliteit van de dekking van invloed zijn.34. Beoordeling van het landenrisico De hoogte van de premie per land of landencategorie wordt gebaseerd op een passende beoordeling van het landenrisico.35. Kredietwaardigheid van de debiteur Bij de vaststelling van de premietarieven houdt de verzekeraar rekening met de kredietwaardigheid van de debiteur, met inbegrip van diens status, zoals omschreven in punt 5.36. Looptijd van het risico Bij het berekenen van de premie houdt de verzekeraar rekening met de totale looptijd van het risico, alsook met het terugbetalingsprofiel en de rente.37. Premiegrondslag a) Premie wordt betaald over de premiegrondslag en wordt zoveel mogelijk op minimumreferentietarieven gebaseerd. De referentietarieven worden uitgedrukt in percentages van een referentiewaarde alsof de premie volledig zou worden geïnd op de aanvangsdatum van de verzekering of de garantie; voor kredietrisico bedraagt deze referentiewaarde ten minste de hoofdsom van de lening of het ge(her) financierde gedeelte van het handelscontract, en voor fabricatierisico de totale contractwaarde verminderd met de aanbetaling.b) Voor fabricatierisico kan de premiegrondslag tot de voorzienbare maximumschade worden beperkt.38. Premiebetaling a) Het totale premiebedrag is verschuldigd op de dag van afgifte van de kredietverzekeringspolis of de garantie, dan wel op de dag dat het contract of de leningovereenkomst volledig van kracht wordt.b) De premie mag worden betaald in termijnen of door de rentevoet met een marge te verhogen, op voorwaarde dat dit, uitgedrukt in netto contante waarde, overeenkomt met het onder a) bedoelde premiebedrag.HOOFDSTUK III: LANDENBELEID 39. Bepaling van het landenbeleid a) De verzekeraar bepaalt, in het licht van de grootte en de structurele economische randvoorwaarden, zijn landenbeleid aan de hand van zijn risicobeoordeling per land, zijn totale uitstaande risico per land en de samenstelling van zijn landenrisicoportefeuille.b) Bij het bepalen van zijn landenbeleid houdt de verzekeraar rekening met de indeling van elk debiteurland.c) De verzekeraar mag niettemin besluiten voor een bepaald land, ongeacht de indeling van dat land, het verlenen van dekking stop te zetten of te beperken.40. Definitie van het totale uitstaande risico Het totale uitstaande risico wordt, binnen de grenzen van het gedekte percentage, vastgesteld aan de hand van de bedragen van de transacties op middellange en lange termijn, als omschreven in artikel 1 van de richtlijn.41. Landenrisico a) Het dekkingsbeleid van de verzekeraar kent in beginsel geen beperkingen voor de groep landen die het beste risico vormt.b) Voor de overige landen kan de verzekeraar beperkingen op zijn dekkingsbeleid vaststellen.c) Een verzekeraar die in beginsel geen dekking biedt voor een bepaald land of voor een bepaalde groep landen kan echter bij wijze van uitzondering voor bepaalde transacties dekking verlenen om redenen van bilateraal beleid of nationaal belang of wanneer voor de betrokken transactie voldoende vrij converteerbare vreemde valuta's beschikbaar zijn.d) Voor de onder b) bedoelde landen kunnen de verzekeraars op cumulatieve of alternatieve basis een of meer risicolimieten vaststellen voor bijvoorbeeld:- het totale uitstaande risico voor dat land;- de totale waarde van dekkingstoezeggingen;- de waarde van nieuw te dekken contracten;- het maximum gedekte bedrag per transactie.De verzekeraars kunnen ook de toepasselijke premie verhogen.Zijn de risicolimieten voor een bepaald land niet bereikt, dan is er in beginsel geen beperking op het dekkingsbeleid.42. Bijzondere voorwaarden voor de landendekking De verzekeraar mag voor een bepaald land, ongeacht de indeling van dat land, stelselmatig bijzondere dekkingsvoorwaarden toepassen, zoals:- betalings- en/of overmakingsgarantie door de centrale bank of het ministerie van financiën van het betrokken land;- een onherroepelijk accreditief of een bankgarantie;- verlenging van de wachttermijn bij schade;- verlaging van het gedekte percentage;- beperking van de dekking voor bepaalde sectoren of soorten projecten.HOOFDSTUK IV: KENNISGEVINGSPROCEDURES 43. Toepassingsgebied a) De verzekeraars volgen de onderstaande procedures bij de toepassing van de in de hoofdstukken I, II en III omschreven algemene beginselen.b) Deze procedures vormen een aanvulling op de procedures die zijn omschreven in Beschikking 73/391/EEG van de Raad van 13 december 1973 betreffende de raadplegings- en informatieprocedures op het gebied van kredietverzekering, garanties en financieringskredieten (2).44. Soorten kennisgevingsprocedures Er zijn vier soorten kennisgevingen die aan de Commissie en de andere verzekeraars moeten worden gedaan:- jaarlijkse kennisgeving ter informatie;- kennisgeving voor het nemen van een besluit;- kennisgeving vooraf ter informatie; en- kennisgeving achteraf ter informatie.De verstrekte gegevens worden niet aan derden meegedeeld.45. Jaarlijkse kennisgeving ter informatie a) Aan het einde van elk jaar, en uiterlijk op 30 april van het volgende jaar, brengt elke verzekeraar aan de andere verzekeraars en de Commissie verslag uit over de activiteiten van het afgelopen jaar. Het verslag heeft betrekking op alle debiteurlanden en vermeldt, voor elk van deze landen:- het totale dekkingsbedrag dat de verzekeraar heeft aangeboden;- het totale uitstaande risico, als omschreven in punt 40;- de verdiende premies;- de ontvangen provenu's; en- de uitbetaalde schadevergoedingen.b) Aan het begin van elk jaar en uiterlijk op 31 januari brengt elke verzekeraar aan de andere verzekeraars en de Commissie verslag uit over het beoogde of toepasselijke dekkingsbeleid voor het komende jaar, met inbegrip van het soort en de hoogte van de limieten en de andere voorwaarden die de verzekeraar voornemens is stelselmatig op zijn dekking toe te passen.46. Kennisgeving voor het nemen van een besluit a) Bij concurrerende aanbiedingen van exporteurs of banken uit de Gemeenschap beantwoordt een betrokken verzekeraar onverwijld ieder verzoek om informatie van een andere betrokken verzekeraar over de status van de debiteur van de betrokken transactie als omschreven in punt 5.b) Indien geen overeenstemming bestaat over de status van de debiteur, delen de betrokken verzekeraars de informatie aan de andere verzekeraars mee, teneinde onderlinge overeenstemming over deze status te bereiken.c) Indien de verzekeraars binnen tien werkdagen na het verzoek om informatie geen overeenstemming over de status van de debiteur kunnen bereiken, leggen de verzekeraars de kwestie met de nodige gegevens aan de Commissie voor. De Commissie neemt een besluit overeenkomstig de in artikel 4 van de richtlijn omschreven procedure.47. Kennisgeving vooraf ter informatie a) Een verzekeraar die voornemens is van de bepalingen van deze bijlage af te wijken door gunstigere dekkingsvoorwaarden toe te staan voor een bepaalde transactie of reeks transacties, voor een bepaalde sector of bepaalde sectoren, voor een bepaald land of bepaalde landen, of voor zijn gehele systeem, stelt ten minste zeven werkdagen voordat zijn besluit van kracht wordt, de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis, onder opgave van de redenen van de voorgenomen afwijking, bijvoorbeeld de noodzaak om internationale concurrentie het hoofd te bieden, en de in verband daarmee aan te rekenen premie.b) Een verzekeraar die voornemens is een lagere premie aan te rekenen dan hij in zijn jaarlijkse kennisgeving overeenkomstig punt 45, onder b), heeft aangekondigd, stelt ten minste zeven werkdagen voordat zijn besluit van kracht wordt, de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis.c) Een verzekeraar die, naar aanleiding van een kennisgeving van een andere verzekeraar overeenkomstig de punten a) en b), voornemens is gunstigere voorwaarden te verlenen dan de verzekeraar die de eerste kennisgeving heeft gedaan, stelt ten minste zeven werkdagen voordat zijn besluit van kracht wordt, de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis, onder opgave van de premie die hij voornemens is aan te rekenen.d) Een verzekeraar die, overeenkomstig punt 41, onder c), voornemens is transacties te dekken met debiteuren in landen waarvoor hij gewoonlijk geen dekking verleent, stelt ten minste zeven werkdagen voordat zijn besluit van kracht wordt, de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis, onder opgave van de premie die hij voornemens is aan te rekenen.48. Kennisgeving achteraf ter informatie a) Een verzekeraar die besluit van de bepalingen van deze bijlage af te wijken door minder gunstige dekkingsvoorwaarden te verlenen voor een bepaalde transactie of reeks transacties, voor een bepaalde sector of bepaalde sectoren, voor een bepaald land of bepaalde landen, of voor zijn gehele systeem, stelt uiterlijk op 31 januari de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis met betrekking tot het voorafgaande kalenderjaar.b) Een verzekeraar die besluit een of meer elementen van zijn landenbeleid, zoals in zijn jaarlijkse kennisgeving overeenkomstig punt 45, onder b), is uiteengezet, te wijzigen, stelt onverwijld de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis.c) Een verzekeraar die, naar aanleiding van een kennisgeving overeenkomstig de punten 47, onder a) en/of b), besluit dezelfde voorwaarden te verlenen als de verzekeraar die deze kennisgeving heeft gedaan, stelt onverwijld de andere verzekeraars en de Commissie daarvan in kennis.d) Een verzekeraar geeft onverwijld een gedetailleerd antwoord op een door andere verzekeraars of door de Commissie gedaan verzoek om verduidelijking of nadere inlichtingen over zijn activiteiten.49. Gebruik van de elektronische post Alle kennisgevingen worden normaliter via elektronische post gedaan of, zo nodig, met andere passende middelen waarmee berichten onmiddellijk schriftelijk kunnen worden doorgegeven.(1) PB L 357 van 18. 12. 1982, blz. 20.(2) PB L 346 van 17. 12. 1973, blz. 1. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.