Avis juridique important

|

31993L0067

Richtlijn 93/67/EEG van de Commissie van 20 juli 1993 tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad

Publicatieblad Nr. L 227 van 08/09/1993 blz. 0009 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0003

RICHTLIJN 93/67/EEG VAN DE COMMISSIE van 20 juli 1993 tot vaststelling van de beginselen die gelden bij de beoordeling van de risico's voor mens en milieu van stoffen die zijn aangegeven krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de RaadDE  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn  93/21/EEG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 3,  Overwegende dat, krachtens het bepaalde in Richtlijn 67/548/EEG, van elke nieuwe stof die in de handel wordt gebracht, kennis moet worden gegeven aan de bevoegde instanties van de Lid-Staten onder opgave van een aantal gegevens;  Overwegende dat in artikel 16 van Richtlijn 67/548/EEG is bepaald dat de bevoegde instanties die een kennisgeving betreffende een nieuwe stof ontvangen, een beoordeling van de risico's daarvan voor mens en milieu moeten uitvoeren volgens bepaalde  algemene beginselen;  Overwegende dat, hoewel de verantwoordelijkheid voor de risicobeoordeling bij de Lid-Staten berust, de algemene beginselen niettemin op Gemeenschapsniveau moeten worden vastgesteld ten einde verschillen tussen de Lid-Staten te vermijden die niet alleen  de werking van de interne markt beïnvloeden maar ook tot gevolg hebben dat niet overal in de Gemeenschap hetzelfde niveau van bescherming van mens en milieu wordt gewaarborgd; dat derhalve in artikel 3 van Richtlijn 67/548/EEG is bepaald dat de  Commissie de algemene beginselen vaststelt;  Overwegende dat de risicobeoordeling gebaseerd dient te zijn op een afweging van de potentiële schadelijke effecten van een stof in verhouding tot de redelijkerwijs te verwachten blootstelling van mens en milieu aan deze stof;  Overwegende dat, met het oog op de indeling van een stof overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, bij de beoordeling van de risico's voor de mens rekening moet worden gehouden met de fysisch-chemische en toxicologische eigenschappen van de stof;  Overwegende dat, met het oog op de indeling van een stof overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, bij de beoordeling van de risico's voor het milieu rekening moet worden gehouden met de milieu-effecten van de stof;  Overwegende dat, als bij de risicobeoordeling blijkt dat een stof gevaar kan veroorzaken, de bevoegde instantie overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG nadere gegevens kan inzamelen met inbegrip van de resultaten van aanvullende onderzoeken ter bepaling van  de intrinsieke gevaarlijke eigenschappen van de stof;  Overwegende dat de resultaten van de risicobeoordeling de belangrijkste grondslag dienen te vormen voor in het kader van passende wetgeving te nemen besluiten die gericht zijn op het beperken van de risico's die zijn verbonden aan het in de handel  brengen van stoffen;  Overwegende dat het wenselijk is dat de bevoegde instantie, na de risicobeoordeling van een gevaarlijke stof te hebben uitgevoerd, de kennisgever op de hoogte kan brengen van haar conclusies en dat de bevoegde instantie bovendien de Commissie een  schriftelijk rapport ter zake dient toe te sturen;  Overwegende dat het aantal voor experimentele doeleinden gebruikte dieren zoveel mogelijk moet worden beperkt overeenkomstig Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke  bepalingen van de Lid-Staten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt (3);  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn geen afbreuk doen aan de specifieke communautaire wetgeving inzake de veiligheid en bescherming van de gezondheid der werknemers op het werk, met name aan Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989  betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (4), waardoor werkgevers verplicht zijn de uit het gebruik van nieuwe en bestaande chemische stoffen  voortvloeiende risico's voor de gezondheid en veiligheid van de werknemers te evalueren en zo nodig maatregelen te nemen om een doeltreffende bescherming van de werknemers te garanderen;  Overwegende dat de in deze richtlijn genoemde maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 29 van Richtlijn 67/548/EEG ingestelde comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1   Doelstellingen  In deze richtlijn worden, overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 van Richtlijn 67/548/EEG, de algemene beginselen vastgesteld die gelden bij de beoordeling van de door stoffen veroorzaakte risico's voor mens en milieu.   Artikel 2   Definities  1. De definities in artikel 2 van Richtlijn 67/548/EEG zijn van toepassing in deze richtlijn.  2. In deze richtlijn wordt verstaan onder:  a)  "omschrijving van de gevaren", het vaststellen van de aard van de schadelijke effecten op grond van de intrinsieke eigenschappen van de stof;  b)  "evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect)relatie", de schatting van de relatie tussen de dosis van, of mate van blootstelling aan, een stof en de incidentie en ernst van het effect;  c)  "evaluatie van de blootstelling", de bepaling van de emissies van een stof, de manieren waarop en de snelheid waarmee zij wordt gemobiliseerd alsmede de relevante omzettings- of afbraakprocessen, met het oog op de bepaling van de  concentraties/dosissen waaraan menselijke populaties of milieucompartimenten zijn of kunnen worden blootgesteld;  d)  "karakterisering van het risico", de inschatting van de incidentie en ernst van de schadelijke effecten waarvan kan worden verwacht dat ze in menselijke populaties of milieucompartimenten zullen optreden als gevolg van een feitelijke of geschatte  blootstelling aan een stof, eventueel met inbegrip van de  "schatting van het risico", dat wil zeggen de kwantificering van de bedoelde kans;  e)  "aanbevelingen ter beperking van het risico", het aanbevelen van maatregelen die de risico's voor mens en/of milieu van het in de handel brengen van de betrokken stof kunnen beperken, zoals:  i) wijziging van de indeling, de verpakking of de etikettering van de stof als voorgesteld door de kennisgever in de overeenkomstig artikel 7, lid 1, artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG ingediende kennisgeving;  ii) wijziging van het inlichtingenblad als voorgesteld door de kennisgever in de overeenkomstig artikel 7, lid 1, artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG ingediende kennisgeving;  iii) wijziging van de in de punten 2.3, 2.4 en 2.5 van de bijlagen VII A, VII B of VII C bedoelde aanbevolen methodes en voorzorgsmaatregelen of noodmaatregelen als voorgesteld door de kennisgever in het technisch dossier van de overeenkomstig artikel  7, lid 1, artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG ingediende kennisgeving;  iv) advies aan de betrokken controlerende instanties inzake het nemen van passende maatregelen ter bescherming van mens en/of milieu in het licht van de vastgestelde risico's.   Artikel 3   Beginselen van de risicobeoordeling  1. De risicobeoordeling omvat een omschrijving van de gevaren en, zo nodig, een evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect-)relatie, een evaluatie van de blootstelling en een karakterisering van het  risico. In de regel worden zij uitgevoerd overeenkomstig de procedures van de artikelen 4 en 5.  2. Onverminderd het bepaalde in lid 1 worden met betrekking tot specifieke effecten als de aantasting van de ozonlaag, waarvoor de procedures van de artikelen 4 en 5 onuitvoerbaar zijn, de daaraan verbonden risico's van geval tot geval beoordeeld en  neemt de bevoegde instantie een uitvoerige uiteenzetting en motivering van deze beoordeling op in het schriftelijk rapport dat de Commissie overeenkomstig artikel 7 wordt toegezonden.  3. Bij het uitvoeren van de evaluatie van de blootstelling richt de bevoegde instantie de aandacht op die menselijke populaties of milieucompartimenten die in het licht van de beschikbare gegevens over de stof en met name de opslag, de formulering van  preparaten of andere vormen van verwerking, het gebruik en de verwijdering of het hergebruik daarvan, redelijkerwijs geacht kunnen worden aan de bedoelde stof te zullen worden blootgesteld.  4. De risicobeoordeling resulteert in één of meer van de volgende conclusies:  i) de stof geeft niet meteen aanleiding tot bezorgdheid en hoeft niet verder in aanmerking te worden genomen totdat overeenkomstig artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 3, artikel 8, lid 4, of artikel 14, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG aanvullende gegevens  zijn verstrekt;  ii) de stof geeft aanleiding tot bezorgdheid en de bevoegde instantie dient te bepalen welke aanvullende gegevens vereist zijn voor een herziening van de beoordeling maar wacht met het opvragen van deze gegevens tot de in de handel gebrachte hoeveelheid  de volgende drempelwaarde, als bepaald in artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 3, of artikel 8, lid 4, van Richtlijn 67/548/EEG, heeft bereikt;  iii) de stof geeft aanleiding tot bezorgdheid en er dienen onmiddellijk nadere gegevens te worden opgevraagd;  iv) de stof geeft aanleiding tot bezorgdheid en de bevoegde instantie dient onverwijld aanbevelingen te formuleren ter beperking van het risico.  5. Als uit de risicobeoordeling blijkt dat bepaalde in de punten ii), iii) of iv) van lid 4 genoemde conclusies van toepassing zijn, kan de bevoegde instantie de kennisgever van haar conclusies op de hoogte brengen en hem de gelegenheid bieden  commentaar bij deze conclusies te geven en aanvullende gegevens te verstrekken. De bevoegde instantie maakt gebruik van alle relevante gegevens om de risicobeoordeling te herzien alvorens zij deze, overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 67/548/EEG, aan  de Commissie toestuurt.  6. Wanneer zij aanbevelingen doet ter beperking van het aan een stof verbonden risico, houdt de bevoegde instantie rekening met de mogelijkheid dat een vermindering van de blootstelling van bepaalde menselijke populaties of milieucompartimenten  resulteert in een verhoogde blootstelling van andere menselijke populaties of milieucompartimenten.   Artikel 4   Risicobeoordeling: gezondheid  1. Voor elke overeenkomstig artikel 7, lid 1, artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG aangegeven stof voert de bevoegde instantie een risicobeoordeling uit waarvan het eerste onderdeel een  omschrijving van de gevaren is die ten minste betrekking heeft op de in de bijlage I, deel A en bijlage II, deel A, genoemde eigenschappen en potentiële schadelijke effecten. Nadat zij de gevaren heeft omschreven, verricht de bevoegde instantie de  volgende reeks van taken uit overeenkomstig de richtsnoeren van de bijlage I, deel B, en bijlage II, deel B:  a) i) zo nodig, evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect-)relatie;  ii) evaluatie van de blootstelling van elke menselijke populatie die kans loopt met de stof in aanraking te komen (bij voorbeeld werknemers, consumenten en de via het milieu indirect blootgestelde bevolking);  b) karakterisering van het risico.  2. In afwijking van lid 1 geldt het volgende:  i) als de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap is uitgevoerd en de resultaten niet hebben geleid tot de indeling van de stof in het kader van Richtlijn 67/548/EEG, hoeft de  risicobeoordeling met betrekking tot dat effect of die eigenschap niet de in lid 1, onder a) en b), bedoelde taken te omvatten en is de in artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie van toepassing tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid zijn;   en ii) als de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap nog niet is uitgevoerd, hoeft met dat effect of die bepaalde eigenschap bij de risicobeoordeling geen rekening te worden gehouden  tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid zijn.   Artikel 5   Risicobeoordeling: milieu  1. Voor elke stof die is aangegeven overeenkomstig artikel 7, lid 1, artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG voert de bevoegde instantie een risicobeoordeling uit met betrekking tot de milieu-effecten  van de stof, waarvan het eerste onderdeel een omschrijving van de gevaren is. Nadat zij de gevaren heeft omschreven, verricht de bevoegde instantie de volgende reeks van taken uit overeenkomstig de richtsnoeren van bijlage III:  a) i) zo nodig, evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect-)relatie;  ii) evaluatie van de blootstelling van de milieucompartimenten (namelijk het aquatische milieu, het terrestrische milieu en de atmosfeer) die de kans lopen aan de stof te worden blootgesteld;  b) karakterisering van het risico.  2. In afwijking van lid 1 geldt het volgende:  i) voor stoffen die zijn aangegeven overeenkomstig artikel 7, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG maar die niet als gevaarlijk voor het milieu zijn ingedeeld, hoeft de risicobeoordeling niet de in lid 1, onder a) en b), bedoelde taken te omvatten en is de  in artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie van toepassing tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid zijn;  en ii) voor stoffen die zijn aangegeven overeenkomstig artikel 8, lid 1, of artikel 8, lid 2, van Richtlijn 67/548/EEG moet er, indien er onvoldoende gegevens zijn om te bepalen of zij als gevaarlijk voor het milieu dienen te worden ingedeeld, bij de  omschrijving van de gevaren worden nagegaan of er op basis van andere gegevens, bij voorbeeld gegevens over fysisch-chemische en toxische eigenschappen, goede redenen tot bezorgdheid met betrekking tot milieu-effecten bestaan. Tenzij dergelijke goede  redenen voorhanden zijn, hoeft de risicobeoordeling niet de in lid 1, onder a) en b), bedoelde taken te omvatten en is de in artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie van toepassing.   Artikel 6   Conclusies van de risicobeoordeling  1. Nadat zij overeenkomstig de artikelen 4 en 5 en volgens de voorschriften in de bijlagen 1, 2 en 3 een risicobeoordeling heeft uitgevoerd, bepaalt de bevoegde instantie overeenkomstig bijlage 4 welke van de vier in  artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is of zijn en neemt zij zo nodig de in artikel 3, lid 5, genoemde maatregelen.  2. Indien aanvullende gegevens zijn verstrekt overeenkomstig artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 3, artikel 8, lid 4, artikel 14, lid 1, of artikel 16 van Richtlijn 67/548/EEG, of op een andere wijze, wordt de risicobeoordeling, uitgevoerd in  overeenstemming met de artikelen 4 en 5 en volgens de voorschriften in de bijlagen I, II en III opnieuw bezien en zonodig gewijzigd.   Artikel 7   Inhoud van het schriftelijk rapport aan de Commissie  1. Nadat zij overeenkomstig de artikelen 4 en 5 een risicobeoordeling heeft uitgevoerd en overeenkomstig artikel 6 daaruit conclusies heeft getrokken, stelt de bevoegde instantie een schriftelijk  rapport op dat ten minste de in bijlage V genoemde gegevens bevat. Dit rapport wordt overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 67/548/EEG aan de Commissie toegezonden. Bij elke herziening van de beoordeling in het licht van aanvullende gegevens wordt het  bijgewerkt; het bijgewerkte rapport wordt aan de Commissie toegezonden.  2. Wanneer de bevoegde instanties overeenkomstig artikel 18 van Richtlijn 67/548/EEG overeenstemming hebben bereikt over het schriftelijk rapport van de risicobeoordeling of een herziening daarvan, wordt op verzoek een kopie daarvan ter beschikking van  de kennisgever gesteld.   Artikel 8   Slotbepalingen  1. De Lid-Staten dienen uiterlijk op 31 oktober 1993 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.   Artikel 9  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 20 juli 1993.  Voor de Commissie Yannis PALEOKRASSAS Lid van de Commissie  (1) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1.  (2) PB nr. L 110 van 4. 5. 1993, blz. 20.  (3) PB nr. L 358 van 18. 12. 1986, blz. 1.  (4) PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1.      BIJLAGE I   RISICOBEOORDELING: GEZONDHEID (TOXICITEIT)   DEEL A  Bij de overeenkomstig artikel 4 uitgevoerde risicobeoordeling dient rekening te worden gehouden met de volgende potentiële toxische effecten en de volgende populaties die kunnen worden blootgesteld:  Effecten 1. Acute toxiciteit 2. Irriterende effecten 3. Corrosieve effecten 4. Overgevoeligheidsreacties 5. Toxiciteit na herhaalde blootstelling 6. Mutageniciteit 7. Carcinogeniciteit 8. Toxiciteit voor de voortplanting Menselijke populaties 1. Werknemers 2. Consumenten 3. Indirect via het milieu blootgestelde bevolking  DEEL B  1. Omschrijving van de gevaren 1.1. In gevallen als bedoeld in artikel 4, lid 2, punt i), waarin de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap is uitgevoerd maar de resultaten daarvan niet hebben geleid tot een indeling  van de stof, is er met betrekking tot het bedoelde effect geen karakterisering van het risico nodig tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid bestaan, bij voorbeeld positieve resultaten van in vitro mutageniciteitstests.  1.2. In gevallen als bedoeld in artikel 4, lid 2, punt ii), waarin de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap nog niet is uitgevoerd, is er met betrekking tot het bedoelde effect geen  karakterisering van het risico nodig tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid bestaan, bij voorbeeld een hoge kans op blootstelling of aanwijzingen voor potentïele toxiciteit afgeleid uit het verband tussen structuur en activiteit.  2. Evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect-)relatie 2.1. Voor wat betreft toxiciteit na herhaalde blootstelling en toxiciteit voor de voortplanting dient de dosis-respons-relatie te worden bepaald en dient, zo mogelijk, het niveau waarbij geen schadelijk effect meer wordt waargenomen  (no-observed-adverse-effect level, NOAEL) te worden vastgesteld. Indien geen NOAEL kan worden vastgesteld, moet de laagste dosis of concentratie waarbij een schadelijk effect is waargenomen, d.w.z. het lowest-observed-adverse-effect level (LOAEL) worden  vastgesteld.  2.2. Voor wat betreft acute toxiciteit, corrosieve effecten en irriterende effecten is het meestal niet mogelijk om op basis van de resultaten van overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 67/548/EEG uitgevoerde tests een NOAEL of LOAEL vast te  stellen. Voor wat betreft acute toxiciteit dient de LD50- of LC50- waarde of, ingeval de  "fixed dose procedure" is gebruikt, de differentiërende dosis te worden bepaald. Voor wat betreft de andere effecten volstaat het te bepalen of de stof over  intrinsieke eigenschappen beschikt om dergelijke effecten te kunnen veroorzaken.  2.3. Voor wat betreft mutageniciteit en carcinogeniciteit volstaat het te bepalen of de stof over intrinsieke eigenschappen beschikt om dergelijke effecten te kunnen veroorzaken. Indien evenwel kan worden aangetoond dat een als carcinogeen  geïdentificeerde stof niet genotoxisch is, dient een NOAEL of LOAEL te worden bepaald als beschreven in punt 2.1.  2.4. Aangezien er met betrekking tot overgevoeligheidsreacties van de huid en de ademhalingswegen geen eensgezindheid bestaat over de vraag of een dosis/concentratie kan worden vastgesteld waarbeneden meestal geen schadelijke effecten optreden bij reeds  voor deze stof gesensibiliseerde personen, volstaat het te beoordelen of de stof in kwestie over intrinsieke eigenschappen beschikt om dergelijke effecten te kunnen veroorzaken.  3. Evaluatie van de blootstelling 3.1. Er dient een evaluatie te worden uitgevoerd van de blootstelling van elk van de menselijke populaties (werknemers, consumenten, bevolking die indirect via het milieu kan worden blootgesteld) die redelijkerwijs geacht kan worden met de stof in  aanraking te zullen komen. Het doel van deze evaluatie is het maken van een kwantitatieve of kwalitatieve schatting van de dosis/concentratie van deze stof waaraan een populatie is of kan worden blootgesteld. Bij deze schatting wordt rekening gehouden  met eventuele variaties van het blootstellingspatroon in ruimte en tijd.  3.2. De evaluatie van de blootstelling dient gebaseerd te worden op de overeenkomstig deel 2 van de bijlagen VII A, VII B of VII C van Richtlijn 67/548/EEG in het technisch dossier verstrekte gegevens alsmede op alle andere beschikbare en relevante  gegevens. Met name dient in voorkomend geval rekening te worden gehouden met:  i) adequate meetgegevens met betrekking tot de blootstelling;  ii) de op de markt gebrachte hoeveelheden van de stof in kwestie;  iii) de vorm waarin de stof op de markt wordt gebracht en/of gebruikt (bij voorbeeld in zuivere vorm of als bestanddeel van een preparaat);  iv) toepassingscategorieën en mate van inperking;  v) eventueel relevante procesgegevens;  vi) fysisch-chemische eigenschappen van de stof, met inbegrip van eventueel relevante, door het proces daaraan ontleende eigenschappen (bij voorbeeld aërosolvorming);  vii) waarschijnlijke wegen van blootstelling en beschikbaarheid voor opname;  viii) frequentie en duur van blootstelling;  ix) aard en omvang van de specifiek blootgestelde bevolkingsgroep(en) indien deze gegevens beschikbaar zijn.  3.3. Indien bij de schatting van blootstellingsniveaus gebruik wordt gemaakt van voorspellingstechnieken, dient de voorkeur gegeven te worden aan monitoring van stoffen met vergelijkbare toepassing en blootstellingspatronen.  3.4. Indien een stof in een preparaat is verwerkt, is een onderzoek naar de blootstelling aan de stof in dat preparaat alleen noodzakelijk als het laatstgenoemde op basis van de toxicologische eigenschappen van de stof is ingedeeld overeenkomstig  Richtlijn 88/379/EEG van de Raad (1), tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid zijn.  4. Karakterisering van het risico 4.1. Als voor een van de effecten beschreven in bijlage I, deel A, een NOAEL of LOAEL is vastgesteld, omvat de karakterisering van het risico in samenhang met de betreffende effecten een vergelijking in van het NOAEL of LOAEL met de schatting van de  dosis of concentratie waaraan de populatie(s) zal/zullen worden blootgesteld. Indien een kwantitatieve schatting van de blootstelling beschikbaar is, dient de verhouding tussen blootstellingsniveau en NOAEL of LOAEL te worden berekend.  Uitgaande van de vergelijking tussen de kwantitatieve of kwalitatieve schatting van de blootstelling en het NOAEL of LOAEL beslist de bevoegde instantie welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is.  4.2. Als voor een van de effecten beschreven in bijlage I, deel A, geen NOAEL of LOAEL is vastgesteld, omvat de karakterisering van het risico in samenhang met de betreffende effecten een beoordeling van de kans dat het effect zich zal voordoen, op  basis van de voor de betrokken menselijke populaties relevante kwantitatieve of kwalitatieve blootstellingsgegevens (2). Na deze beoordeling beslist de bevoegde instantie welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is.  4.3. Bij de beslissing welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is, houdt de bevoegde instantie onder meer rekening met:  i) de onzekerheid die onder meer het gevolg is van de spreiding van de proefresultaten alsmede van intra- en interspecifieke verschillen;  ii) de aard en ernst van het effect;  iii) de menselijke populatie waarop de kwantitatieve en/of kwalitatieve blootstellingsgegevens betrekking hebben.  5. Synthese 5.1. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 4, lid 1, kan een karakterisering van het risico worden uitgevoerd met betrekking tot meer dan één potentieel schadelijk effect of meer dan één menselijke populatie. In dergelijke gevallen bepaalt de bevoegde  instantie voor elk effect afzonderlijk welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is. Nadat de beoordeling van het risico is voltooid, onderwerpt de bevoegde instantie de diverse conclusies aan een grondig onderzoek en  formuleert zij eindconclusies waarin met alle aspecten van de toxiciteit van de stof rekening wordt gehouden.   (1) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 14.  (2) Als, ondanks het feit dat geen NOAEL/LOAEL is bepaald, de resultaten van de test niettemin aantonen dat er een verband bestaat tussen de dosis/concentratie en de ernst van het schadelijk effect, of als het in het kader van een proefmethode waarbij  slechts één dosis of concentratie wordt gebruikt, mogelijk is de relatieve ernst van het effect te evalueren, dient ook met deze gegevens rekening te worden gehouden bij het inschatten van de kans dat het effect zich zal voordoen.      BIJLAGE II   RISICOBEOORDELING: GEZONDHEID (FYSISCH-CHEMISCHE EIGENSCHAPPEN)   DEEL A  Bij de overeenkomstig artikel 4 uitgevoerde risicobeoordeling dient rekening te worden gehouden met de potentiële schadelijke effecten die in de hierna genoemde menselijke populaties kunnen optreden als gevolg van een eventuele blootstelling aan  stoffen met de hierna genoemde eigenschappen:  Eigenschappen 1. Ontplofbaarheid 2. Ontvlambaarheid 3. Oxiderend vermogen Menselijke populaties 1. Werknemers 2. Consumenten 3. Indirect via het milieu blootgestelde bevolking  DEEL B  1. Omschrijving van de gevaren 1.1. In gevallen als bedoeld in artikel 4, lid 2, punt i), waarin de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap is uitgevoerd maar de resultaten daarvan niet hebben geleid tot een indeling  van de stof, is er met betrekking tot de bedoelde eigenschap geen karakterisering van het risico nodig tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid bestaan.  1.2. In gevallen als bedoeld in artikel 4, lid 2, punt ii), waarin de passende test voor de vaststelling van een bepaald schadelijk effect of een bepaalde schadelijke eigenschap nog niet is uitgevoerd, is er met betrekking tot de bedoelde eigenschap  geen karakterisering van het risico nodig tenzij er andere goede redenen tot bezorgdheid bestaan.  2. Evaluatie van de blootstelling 2.1. Indien een karakterisering van het risico moet worden uitgevoerd waarbij artikel 4, lid 2, van toepassing is, hoeven alleen de redelijkerwijs te voorziene gebruiksomstandigheden te worden bepaald op basis van de overeenkomstig deel 2 van de  bijlagen VII A, VII B of VII C van Richtlijn 67/548/EEG in het technisch dossier verstrekte gegevens met betrekking tot de stof.  3. Karakterisering van het risico 3.1. De karakterisering van het risico dient een beoordeling te omvatten van de kans dat in de redelijkerwijs te voorziene gebruiksomstandigheden een schadelijk effect wordt veroorzaakt. Indien de beoordeling laat vermoeden dat er geen schadelijk effect  zal worden veroorzaakt, is doorgaans de in artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie van toepassing. Indien de beoordeling laat vermoeden dat er wel een schadelijk effect zal worden veroorzaakt, is doorgaans de in artikel 3, lid 4, punt iv),  genoemde conclusie van toepassing.  4. Synthese 4.1. Indien met betrekking tot verschillende effecten of menselijke populaties verschillende aanbevelingen ter beperking van het risico zijn gedaan, worden deze, nadat de risicobeoordeling is voltooid, aan een grondig onderzoek onderworpen en formuleert  de bevoegde instantie aanbevelingen waarin met alle aspecten rekening wordt gehouden.     BIJLAGE III   RISICOBEOORDELING: MILIEU  1. Omschrijving van de gevaren 1.1. Voor niet als gevaarlijk voor het milieu ingedeelde stoffen als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt i), dient de bevoegde instantie te bepalen of er andere goede redenen zijn om een karakterisering van het risico uit te voeren, waarbij zij met name  rekening houdt met:  i) aanwijzingen dat de stof bioaccumuleert;  ii) het bij ecotoxicologische tests waargenomen verloop van de toxiciteit in de tijd;  iii) op toxicologisch onderzoek gebaseerde aanwijzingen voor andere schadelijke effecten, bij voorbeeld indeling als mutagene, vergiftige of zeer vergiftige stof of als schadelijke stof waaraan de risicozin R 40 ( "onherstelbare effecten niet  uitgesloten") of R 48 ( "gevaar voor ernstige schade aan de gezondheid bij langdurige blootstelling") is toegekend;  iv) gegevens met betrekking tot stoffen met een vergelijkbare structuur.  1.2. Indien de bevoegde instantie van oordeel is dat er goede redenen zijn om een karakterisering van het risico uit te voeren voor een stof als bedoeld in artikel 5, lid 2, punt ii), die niet als schadelijk voor het milieu is ingedeeld en waarvoor er  onvoldoende gegevens inzake effecten op organismen voorhanden zijn, neemt zij zo nodig de in artikel 3, lid 4, punt ii) of punt iii), bedoelde maatregelen.  2. Evaluatie van de dosis-respons- (of concentratie-effect-)relatie 2.1. Er moet worden getracht te voorspellen beneden welke concentratie van de stof er naar verwachting geen schadelijke effecten in het betrokken milieucompartiment zullen optreden. Deze concentratie wordt  "predicted no-effect concentration" (PNEC)  genoemd.  2.2. De PNEC wordt vastgesteld op basis van de in het kennisgevingsdossier vermelde gegevens met betrekking tot effecten op organismen, als opgesomd in deel 5 van bijlage VII A of bijlage VII B van Richtlijn 67/548/EEG, alsmede op het in bijlage VIII  (niveaus 1 en 2) van die richtlijn genoemde ecotoxicologisch onderzoek.  2.3. De PNEC wordt berekend door toepassing van een beoordelingscoëfficiënt op de door middel van tests op proeforganismen verkregen waarden als LD50 (letale-dosismediaan), LC50 (letale-concentratiemediaan), EC50 (effectieve-concentratiemediaan), IC50  (de concentratie die 50 % inhibitie van een bepaalde parameter, bij voorbeeld groei, veroorzaakt), NOEL/NOEC (no-observed-effect level/concentration) of LOEL/LOEC (lowest-observed-effect level/concentration).  2.4. De beoordelingscoëfficiënt weerspiegelt de mate van onzekerheid die is verbonden aan het extrapoleren van experimentele gegevens betreffende een beperkt aantal soorten naar de veldsituatie toe. Derhalve zijn zowel de onzekerheid als de  beoordelingscoëfficiënt in het algemeen kleiner naarmate het gegevensbestand uitgebreider is en de proefduur langer (1).  3. Evaluatie van de blootstelling 3.1. De evaluatie van de blootstelling heeft ten doel te voorspellen welke concentratie van de stof in kwestie op langere termijn in het milieu zal worden aangetroffen. Deze concentratie wordt voorspelde concentratie in het milieu (predicted  environmental concentration, PEC) genoemd. Het is evenwel mogelijk dat in bepaalde gevallen geen PEC kan worden vastgesteld en dat een kwalitatieve schatting van de blootstelling moet worden gemaakt.  3.2. Een PEC of, zo nodig, een kwalitatieve schatting van de blootstelling hoeft alleen te worden bepaald voor de milieucompartimenten waarvan redelijkerwijs kan worden verwacht dat zij zullen worden belast als gevolg van emissies, lozingen,  verwijdering of verspreidingsprocessen.  3.3. De schatting van de PEC of de kwalitatieve schatting van de blootstelling dient gebaseerd te worden op de overeenkomstig de bijlagen VII A, VII B, VII C of VIII van Richtlijn 67/548/EEG in het technisch dossier verstrekte gegevens en in voorkomend  geval met name op:  i) adequate meetgegevens met betrekking tot de blootstelling;  ii) de in de handel gebrachte hoeveelheden van de stof in kwestie;  iii) de vorm waarin de stof in de handel wordt gebracht en/of gebruikt (bij voorbeeld in zuivere vorm of als bestanddeel van een preparaat);  iv) toepassingscategorieën en mate van inperking;  v) eventueel relevante procesgegevens;  vi) fysisch-chemische eigenschappen van de stof, in het bijzonder smeltpunt, kookpunt, dampspanning, oppervlaktespanning, oplosbaarheid in water, partitiecoëfficiënt in n-octanol/water;  vii) de waarschijnlijke emissieroutes naar de milieucompartimenten alsmede het vermogen voor adsorptie/desorptie en afbraak;  viii) frequentie en duur van blootstelling.  3.4. Voor stoffen waarvan jaarlijks niet meer dan 10 ton (of in totaal niet meer dan 50 ton) in de handel wordt gebracht, wordt de PEC of kwalitatieve schatting van de blootstelling doorgaans bepaald voor het lokale milieucompartiment waarin de stof  eventueel kan vrijkomen.  4. Karakterisering van het risico 4.1. Voor elk beschouwd milieucompartiment omvat de karakterisering van het risico zo mogelijk een vergelijking van de PEC met de PNEC waarbij de verhouding van PEC en PNEC wordt berekend. Indien de PEC/PNEC-verhouding niet groter is dan één, is de in  artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie van toepassing. Indien de bedoelde verhouding groter is dan één, dient de bevoegde instantie op basis van de grootte daarvan, alsmede op basis van andere relevante gegevens zoals die welke in punt 1.1, onder  i) tot en met iv), zijn genoemd, te bepalen welke van de in artikel 3, lid 4, punten ii) tot en met iv), genoemde conclusies van toepassing is.  4.2. Als het niet mogelijk is gebleken een PEC/PNEC-verhouding te berekenen, dient de karakterisering van het risico een kwalitatieve inschatting te omvatten van de kans dat zich in de te verwachten omstandigheden van blootstelling een effect voordoet.  Nadat zij deze beoordeling heeft uitgevoerd, bepaalt de bevoegde instantie, rekening houdend met relevante factoren zoals die welke in punt 1.1 zijn genoemd, welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is.  5. Synthese 5.1. Overeenkomstig het bepaalde in artikel 5, lid 1, kan een karakterisering van het risico worden uitgevoerd met betrekking tot meer dan één milieucompartiment. In dergelijke gevallen bepaalt de bevoegde instantie voor ieder compartiment afzonderlijk  welke van de vier in artikel 3, lid 4, genoemde conclusies van toepassing is. Nadat de beoordeling van het risico is voltooid, onderwerpt de bevoegde instantie de diverse conclusies aan een grondig onderzoek en formuleert zij eindconclusies waarin met  alle milieu-effecten van de stof rekening wordt gehouden.   (1) Voor op de resultaten van acute-toxiciteitstests gebaseerde LC50- of EC50-waarden wordt doorgaans gewerkt met een beoordelingscoëfficiënt van de orde van 1 000, maar deze coëfficiënt kan worden verlaagd in het licht van andere relevante  gegevens. Op NOEC-waarden gebaseerd op de resultaten van chronische-toxiciteitstests wordt meestal een lagere beoordelingscoëfficiënt toegepast.      BIJLAGE IV   ALGEMENE SYNTHESE VAN DE CONCLUSIES  1. De bevoegde instantie dient de overeenkomstig punt 5.1 van bijlage I, punt 4.1 van bijlage II en punt 5.1 van bijlage III opgestelde eindconclusies te evalueren en de integreren met het oog op het totaalbeeld van  de door de risicobeoordeling aan het licht gebrachte risico's.  2. Indien aanvullende gegevens zijn vereist (artikel 3, lid 4, punten ii) en iii)) of aanbevelingen ter beperking van het risico worden gedaan (artikel 3, lid 4, punt iv)), dient dit te worden gemotiveerd. In laatstgenoemd geval dient rekening te worden  gehouden met artikel 3, lid 6.     BIJLAGE V   IN HET SAMENVATTEND RAPPORT OVER DE RISICOBEOORDELING OP TE NEMEN GEGEVENS  1. Het schriftelijk rapport dat krachtens artikel 7 bij de Commissie moet worden ingediend, dient de volgende elementen te omvatten:  i) een algemene samenvatting van de overeenkomstig artikel 6, en conform bijlage IV getrokken conclusies;  ii) indien de in artikel 3, lid 4, punt i), genoemde conclusie op de stof van toepassing is met betrekking tot alle potentiële schadelijke effecten, menselijke populaties en milieucompartimenten: een verklaring dat de stof in het licht van de  beschikbare gegevens niet meteen aanleiding geeft tot bezorgdheid en niet verder in aanmerking hoeft te worden genomen totdat de kennisgever overeenkomstig artikel 7, lid 2, artikel 8, lid 3, of artikel 14, lid 1, van Richtlijn 67/548/EEG aanvullende  gegevens verstrekt;  iii) indien één van de in artikel 3, lid 4, punten ii) of iii), genoemde conclusies van toepassing is met betrekking tot een of meer potentiële schadelijke effecten, menselijke populaties of milieucompartimenten: een omschrijving van de vereiste  aanvullende gegevens en motivering van de noodzaak daarvan;  iv) indien de in artikel 3, lid 4, punt iv), genoemde conclusie van toepassing is met betrekking tot een of meer potentiële schadelijke effecten, menselijke populaties of milieucompartimenten: een omschrijving en motivering van de aanbevelingen ter  beperking van het risico;  v) indien de in artikel 3, lid 5, bedoelde maatregel is genomen: een samenvatting van de door de kennisgever gegeven commentaar bij de voorstellen van de bevoegde instantie alsmede van alle relevante aanvullende gegevens die zijn verstrekt.  2. Indien bij de karakterisering gebruik is gemaakt van verhoudingen tussen blootstellingsniveau en effect zoals beschreven in deel 4 van bijlage I, deel B, en deel 4 van bijlage III of gebruik is gemaakt van beoordelingscoëfficiënten zoals beschreven  in deel 2 van bijlage III, dienen de betreffende verhoudingen of coëfficiënten te worden vermeld.


Avis juridique important

|

31986L0113

Richtlijn 86/113/EEG van de Raad van 25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen

Publicatieblad Nr. L 095 van 10/04/1986 blz. 0045 - 0048

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 25 maart 1986  tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen  (86/113/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 42 en 43,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Soiaal Comité (2),  Overwegende dat de gemeenschappelijke marktordening ook geldt voor eieren; dat de voorschriften inzake de produktievoorwaarden voor eieren, en meer in het bijzonder de voorwaarden voor het houden van leghennen, van groot gewicht zijn voor een goede werking van de gemeenschappelijke markt; dat wanneer de voorschriften ter zake van Lid-Staat tot Lid-Staat zouden verschillen, zulks zou kunnen leiden tot concurrentiedistorsies die de goede werking van de gemeenschappelijke marktordening schaden;  Overwegende dat het houden van legkippen in batterijen in de Gemeenschap het meest verbreide systeem voor de produktie van eieren is en dat dit systeem in aanzienlijke mate bijdraagt tot de hoge produktiviteit in deze sector; dat de Lid-Staten, doordat dit systeem in bepaalde gevallen onnodig en ernstig lijden voor de dieren kan veroorzaken, genoopt zijn geweest bepaalde aspecten daarvan, meer in het bijzonder de afmetingen van de batterijen, op uiteenlopende wijze te reglementeren;  Overwegende dat derhalve prioritaire parameters moeten worden vastgesteld en gemeenschappelijke minimumeisen moeten worden bepaald om de huidige moeilijkheden te verhelpen en een betere werking van de gemeenschappelijke marktordening mogelijk te maken, met name gelet op de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de noodzaak om de dieren te beschermen;  Overwegende dat, ter wille van de doeltreffendheid van de in deze richtlijn vervatte bepalingen, communautaire controlemaatregelen moeten worden vastgesteld;  Overwegende dat, als basis voor verdere communautaire maatregelen, het onderzoek naar de bescherming van legkippen, niet alleen in batterijen, maar ook in andere mogelijke huisvestingssystemen, moet worden voortgezet;  Overwegende dat in sommige Lid-Staten de aanpassing van de bestaande structuren aan de in deze richtlijn vastgestelde normen een vermindering van de produktie met zich brengt; dat het dus dienstig is deze aanpassing onder de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden te vergemakkelijken zonder het structurele evenwicht en het marktevenwicht te verstoren,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze richtlijn worden minimumnormen vastgesteld ter bescherming van legkippen in batterijen.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1. legkippen: volwassen hennen van de soort Gallus gallus die gehouden worden voor de produktie van eieren;  2. batterijkooi: een afgesloten ruimte voor legkippen in een batterij;  3. batterij: kooien naast elkaar en/of boven elkaar.  Artikel 3  1. De Lid-Staten zien erop toe dat met ingang van 1 januari 1988:  - alle nieuw gebouwde kooien voor gebruik binnen de Gemeenschap,  - alle kooien die voor het eerst in gebruik worden genomen,  ten minste voldoen aan de volgende eisen:  a) de legkippen moeten beschikken over een kooioppervlakte van ten minste 450 cm2, horizontaal gemeten, die vrij beschikbaar is, en waarin met name niet is meegerekend de installatie van deflecterende anti-morsranden die de beschikbare oppervlakte kunnen beperken;  b) er moet een vrij beschikbare voederbak aanwezig zijn, met een lengte van ten minste 10 cm, vermenigvuldigd met het aantal dieren in de kooi;  c) tenzij er drinknippels of drinkbakjes zijn gemonteerd, moet in elke batterijkooi een continu werkend drinkwaterkanaal met dezelfde lengte als de onder b) bedoelde voederbak aanwezig zijn. Bij waterverstrekking via nippels of drinkwaterbakjes moeten ten minste twee nippels of twee drinkbakjes per kooi bereikbaar zijn;  d) de batterijkooien moeten ten minste 40 cm hoog zijn over 65 % van de kooioppervlakte en mogen nergens lager zijn dan 35 cm;  e) de bodems van de batterijkooien moeten zo zijn geconstrueerd dat daarop elk van de naar voren gerichte tenen van elke poot behoorlijk kan steunen. De bodemhelling mag niet meer bedragen dan 14 % of 8°. Voor bodems waarin ander dan rechthoekig draadgaas wordt gebruikt, kunnen de Lid-Staten een steilere helling toestaan.  2. Voorts zien de Lid-Staten erop toe dat met ingang van 1 januari 1995 de in lid 1, sub a) tot en met e), omschreven minimumeisen voor alle batterijkooien gelden.  Artikel 4  De Lid-Staten zien erop toe dat de omstandigheden voor legkippen in batterijen in overeenstemming zijn met de in de bijlage opgenomen algemene voorschriften.  Artikel 5  De bijlage bij deze richtlijn kan worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 8 ten einde rekening te houden met wetenschappelijke ontwikkelingen.  Artikel 6  De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instantie inspecties uitvoert om na te gaan of deze richtlijn, met inbegrip van de bijlage, in acht wordt genomen.  Artikel 7  1. Voorts stelt de Commissie, met het oog op de naleving van deze richtlijn en de uniforme toepassing ervan door de Lid-Staten, ter plaatse regelmatig een passend onderzoek in naar de toepassing van de richtlijn, in samenwerking met de nationale diensten.  2. Te dien einde verrichten deskundigen van de Commissie samen met de nationale diensten inspecties in het kader van inspectieprogramma's die door de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten in samenwerking worden vastgesteld.  Wanneer wordt geconstateerd dat deze richtlijn niet wordt nageleefd, stelt de Commissie de bevoegde nationale autoriteiten daarvan in kennis.  De Commissie stelt algemene periodieke verslagen op over de resultaten van de verrichte inspecties. Deze verslagen worden aan de Lid-Staten toegezonden.  3. De Gemeenschap neemt op passende wijze de kosten in verband met de deelneming van de Commissie aan de in lid 1 bedoelde inspecties voor haar rekening.  4. De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 8. Volgens die procedure kan ook een code worden opgesteld met de voorschriften die in acht moeten worden genomen bij de in lid 1 van dit artikel bedoelde inspecties.  Artikel 8  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel onschreven procedure, leidt de voorzitter van het Permanent Veterinair Comité, hierna »Comité" te noemen, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onmiddellijk bij het Comité in.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt binnen twee dagen advies uit over de betrokken maatregelen. Het spreekt zich uit met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen, overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Indien zij niet in overeenstemming zijn met het advies of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen.  De Raad stelt de maatregelen met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vast.  Indien de Raad na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum van indiening van het voorstel bij de Raad, geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve wanneer de Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen. Artikel 9  De Commissie dient vóór 1 januari 1993 een verslag in over de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van het welzijn van kippen in verschillende huisvestingssystemen, en over de bepalingen van de bijlage, in voorkomend geval te zamen met passende aanpassingsvoorstellen.  Artikel 10  Nationale steunmaatregelen voor functionele vergroting van de gebouwen waarin de batterijen zijn ondergebracht welke, mede gelet op de afschrijving van deze gebouwen, noodzakelijk zijn om hetzelfde aantal kippen te huisvesten, kunnen vanaf de datum waarop deze richtlijn van kracht wordt tot het einde van de overgangsperiode worden beschouwd als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt uit hoofde van de artikelen 92 tot en met 94 van het Verdrag.  Artikel 11  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1987 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 25 maart 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. BRAKS  (1) PB nr. C 125 van 17. 5. 1982, blz. 183.  (2) PB nr. C 343 van 31. 12. 1981, blz. 48.  BIJLAGE  1. De vorm en het type van het kooimateriaal, alsmede het model en de kenmerken van de kooien moeten zodanig zijn dat, voor zover zulks bij de huidige stand van de techniek mogelijk is, letsels bij de dieren worden voorkomen.  2. De vorm en de grootte van de kooiopening moeten zodanig zijn dat een volwassen kip zonder onnodig lijden of letsel uit de kooi kan worden genomen.  3. De kooien moeten zo zijn gebouwd dat de kippen niet kunnen ontsnappen.  4. Alle dieren moeten dagelijks toegang hebben tot passend voedzaam en hygiënisch voeder en moeten steeds voldoende vers water kunnen drinken, behalve in geval van therapeutische of profylactische behandeling.  5. Aangepaste isolatie en ventilatie moeten ervoor zorgen dat luchtverplaatsingssnelheid, stofgehalte, temperatuur, relatieve vochtigheid en gasconcentratie binnen grenzen worden gehouden die niet schadelijk zijn voor de kippen.  6. Bij verlichting met kunstlicht moeten de kippen dagelijks een aangepaste rustperiode krijgen gedurende welke de lichtsterkte dusdanig wordt verminderd dat de kippen behoorlijk kunnen rusten.  7. Voor de verzorging van de kippen moet voldoende personeel beschikbaar zijn met voldoende kennis van en ervaring met legkippen en de gevolgde produktiemethode.  8. De pluimveestapels of -tomen moeten minstens eenmaal daags geïnspecteerd worden; hiertoe moet een lichtbron worden aangebracht die sterk genoeg is om elke kip goed te kunnen bekijken en zo nodig zorgvuldig te onderzoeken.  9. Meer dan drie etages kooien zijn slechts toegestaan indien de nodige voorzieningen aanwezig zijn of de nodige maatregelen worden getroffen om alle etages zonder moeite te kunnen inspecteren.  10. Indien de gezondheidstoestand van de kippen te wensen overlaat, alsmede wanneer er gedragswijzigingen optreden, dient men de oorzaak daarvan vast te stellen en de nodige maatregelen te nemen - dat wil zeggen behandelen, isoleren of slachten van de kippen of controleren van het leefklimaat. Indien een en ander door het leefklimaat in de produktie-eenheid wordt veroorzaakt en het niet van wezenlijk belang is onmiddellijk op te treden, dan geschiedt zulks na het verwijderen van het bestand en voordat een nieuw bestand in produktie wordt genomen.  11. Alle automatische of mechanische apparatuur waarvan de gezondheid en het welzijn van de dieren afhangt, moet ten minste eenmaal per dag worden gecontroleerd. Wanneer er defecten worden ontdekt, moeten deze onmiddellijk worden hersteld of moeten er, wanneer dit onmogelijk is, passende maatregelen ter bescherming van de gezondheid en het welzijn van de dieren worden genomen totdat het defect kan worden hersteld. Er moeten noodvoorzieningen voor het voeden en voor het in stand houden van een bevredigend leefklimaat beschikbaar zijn om in geval van een defect te kunnen worden gebruikt.  Een alarmsysteem moet de fokker onmiddellijk waarschuwen wanneer vitale automatische ventilatieapparatuur uitvalt.  12. De delen van de kooi waarmee het pluimvee in aanraking komt, moeten grondig schoongemaakt en gedesinfecteerd worden telkens nadat de kooi is geledigd en alvorens een nieuw bestand wordt opgenomen. Zolang pluimvee in de kooi aanwezig is, moeten de vlakken en de gehele apparatuur op passende wijze schoon worden gehouden.


Avis juridique important

|

31971L0393

Tweede Richtlijn 71/393/EEG van de Commissie van 18 november 1971 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor officiële controle van veevoeders

Publicatieblad Nr. L 279 van 20/12/1971 blz. 0007 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 4 blz. 0049  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1971(III) blz. 0858  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 4 blz. 0049  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1971(III) blz. 0987  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 5 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 5 blz. 0117

++++TWEEDE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 18 november 1971  betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders   ( 71/393/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 20 juli 1970 betreffende invoering van gemeenschappelijke bemonsterings - en analysemethoden voor de officiële controle van veevoeders ( 1 ) , inzonderheid op artikel 2 ,  Overwegende dat in de bovenbedoelde richtlijn is bepaald dat de officiële controle van veevoeders , welke ertoe strekt na te gaan of aan de op grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake de kwaliteit en de samenstelling van veevoeders gestelde voorwaarden is voldaan , geschiedt volgens communautaire bemonsterings - en analysemethoden ;  Overwegende dat bij Richtlijn nr . 71/250/EEG van de Commissie van 15 juni 1971 ( 2 ) reeds een zeker aantal gemeenschappelijke analysemethoden is vastgelegd ; dat gezien de vorderingen welke de werkzaamheden sindsdien hebben gemaakt het nuttig is een tweede serie methoden uit te vaardigen ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor veevoeders ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële controle van veevoeders ten aanzien van hun gehalte aan vocht , vluchtige stikstofbasen , totaal fosfor en ruwvet , geschieden volgens de in de bijlage bij deze richtlijn omschreven methoden .  De algemene bepalingen welke vermeld staan in het deel van de bijlage ( inleiding ) van de Eerste Richtlijn nr . 71/250/EEG van de Commissie van 15 juni 1971 houdende vaststelling van de gemeenschappelijke methoden van onderzoek voor de officiële controle van veevoeders zijn toepasselijk op de methoden beschreven in de bijlage van deze richtlijn .  Artikel 2  De Lid-Staten laten uiterlijk op 1 januari 1973 de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden ten einde zich te voegen naar deze richtlijn . Zij stellen de Commissie onverwijld hiervan in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 18 november 1971 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  Franco M . MALFATTI  ( 1 ) PB nr . L 170 van 3 . 8 . 1970 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . L 155 van 12 . 7 . 1971 , blz . 13 .  BIJLAGE  1 . BEPALING VAN VOCHT  1 . Doel en toepasbaarheid  Het voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan vocht in veevoeders . Het heeft geen betrekking op het onderzoek van melkprodukten als enkelvoudig veevoeder van mineralen en mengsels die overwegend uit mineralen bestaan , evenals het onderzoek van oliehoudende zaden en vruchten voorzien in Verordening nr . 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 houdende de totstandbrenging van een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector oliën en vetten ( 1 ) .  De bepaling van het gehalte aan vocht in oliehoudende zaden en vruchten wordt beschreven in bijlage III van Verordening ( EEG ) nr . 1470/68 van de Commissie van 23 september 1968 betreffende het nemen en het omzetten van monsters alsmede betreffende het bepalen van het oliegehalte , het gehalte aan onzuiverheden en het vochtgehalte van oliehoudende zaden ( 2 ) .  2 . Beginsel  Het monster wordt gedroogd onder bepaalde omstandigheden , die afhankelijk zijn van de aard van het veevoeder . Het gewichtsverlies wordt bepaald door wegen . Bij vaste veevoeders met een hoog gehalte aan vocht is het noodzakelijk eerst voor te drogen .  3 . Apparatuur  3.1 . Molen van een materiaal dat geen vocht absorbeert , die gemakkelijk te reinigen is en waarmee snel en gelijkmatig kan worden gemalen zonder noemenswaardig warmte op te wekken , die zo goed mogelijk kan worden afgesloten van de buitenlucht en voldoet aan de eisen genoemd onder 4.1.1 en 4.1.2  ( b . v . mikrokruisslagmolens , mikromolens met waterkoeling , demonteerbare kogelmolens , langzaam lopende kogelmolens en molens met getande schijven ) .  3.2 . Analytische balans met een gevoeligheid van ten minste 0,5 mg .  3.3 . Vochtdozen van roestvast metaal of van glas met luchtdicht afsluitende deksels en met een zodanig nuttig oppervlak dat het monster kan worden verdeeld naar rata van ongeveer 0,3 g per cm2 .  3.4 . Elektrische droogstoof met thermostaat  ( min of meer 1 * C ) , waarmee de temperatuur snel kan worden geregeld en die goed ventileert ( 3 ) .  3.5 . Elektrische vacuumdroogstoof met thermostaat en oliepomp , voorzien van een inrichting voor toevoer van gedroogde , warme lucht of voorzien van een droogmiddel ( b . v . calciumoxide ) .  3.6 . Exsiccator met dikke , geperforeerde plaat van metaal of porselein en met een effectief droogmiddel .  4 . Uitvoering  N.B . : De in dit hoofdstuk beschreven handelingen moeten direct na het openen van de verpakking van de monsters worden uitgevoerd . De analysen dienen ten minste in tweevoud te worden uitgevoerd .  4.1 . Voorbereiding  4.1.1 . Veevoeders met uitzondering van die , genoemd onder 4.1.2 en 4.1.3  Neem ten minste 50 g . Maak dit , zo nodig , op passende wijze fijn , zodanig dat veranderingen in het vochtgehalte worden voorkomen ( zie 6 ) .  4.1.2 . Granen en grutten  Neem ten minste 50 g . Maal dit tot deeltjes van zodanige grootte dat ten minste 50 % ervan door een zeef gaat van 0,5 mm en dat niet meer dan 10 % blijft liggen op een zeef met ronde mazen van 1 mm .  4.1.3 . Vloeibare of brijachtige veevoeders ; veevoeders die in hoofdzaak bestaan uit vet  Neem ongeveer 25 g , op 10 mg nauwkeurig gewogen , voeg toe een passende hoeveelheid watervrij zand , op 10 mg nauwkeurig gewogen , en meng tot een homogeen produkt is verkregen .  4.2 . Drogen  4.2.1 . Veevoeders , met uitzondering van die , genoemd onder 4.2.2 en 4.2.3  Weeg een vochtdoos ( 3.3 ) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig . Breng ongeveer 5 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , in de getarreerde vochtdoos en spreid gelijkmatig uit . Plaats de vochtdoos zonder deksel in een vooraf op 103 * C gebrachte droogstoof . Om te voorkomen dat de temperatuur teveel daalt , dient de vochtdoos zo snel mogelijk in de droogstoof gebracht te worden . Laat gedurende 4 h drogen , gerekend vanaf het tijdstip dat de stoof weer op een temperatuur van 103 * C is .  Sluit na het openen van de stoof de vochtdoos met het deksel , neem haar uit de stoof , laat gedurende 30 à 45 min afkoelen in de exsiccator ( 3.6 ) en weeg tot op 1 mg nauwkeurig .  Monsters , die in hoofdzaak bestaan uit vet , worden nogmaals in de stoof bij 103 * C gedroogd gedurende 30 min .  Het verschil tussen de resultaten van beide wegingen mag niet meer bedragen dan 0,1 % vocht .  4.2.2 . Graan , meel , grutten en gries  Weeg een vochtdoos ( 3.3 ) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig . Breng ongeveer 5 g van het fijngemaakte monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , in de getarreerde vochtdoos en spreid gelijkmatig uit . Plaats de vochtdoos zonder deksel in een vooraf op 130 * C gebrachte droogstoof . Om te voorkomen dat de temperatuur teveel daalt , dient de vochtdoos zo snel mogelijk in de droogstoof gebracht te worden .  Laat gedurende 2 h drogen , gerekend vanaf het tijdstip dat de stoof weer op een temperatuur van 130 * C is .  Sluit na het openen van de stoof de vochtdoos met het deksel , neem haar uit de stoof , laat gedurende 30 à 45 min afkoelen in de exsiccator ( 3.6 ) en weeg tot op 1 mg nauwkeurig .  4.2.3 . Mengvoeders met een gehalte aan suikers , afkomstig van saccharose of van lactose , van meer dan 4 % , alsmede de volgende enkelvoudige veevoeders : Johannisbroodschroot , gehydrolyseerde graanprodukten , moutkiemen , suikerbietensnijdsels , vissolubles , suiker en mengvoeders die meer dan 25 % kristalwaterhoudende minerale zouten bevatten  Weeg een vochtdoos ( 3.3 ) met deksel op 0,5 mg nauwkeurig . Breng ongeveer 5 g van het fijngemaakte monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , in de getarreerde vochtdoos en spreid gelijmatig uit . Plaats de vochtdoos zonder deksel in de vooraf op 80 à 85 * C gebrachte vacuumdroogstoof ( 3.5 ) . Om te voorkomen dat de temperatuur teveel daalt , dient de vochtdoos zo snel mogelijk in de droogstoof gebracht te worden . Stel de druk in op 10 cm kwik en droog het monster gedurende 4 h bij deze druk , hetzij onder toevoer van droge , warme lucht , hetzij met behulp van een droogmiddel  ( ongeveer 300 g voor 20 monsters ) . In het laatste geval wordt bij het bereiken van de voorgeschreven druk de verbinding met de vacuumpomp verbroken . Reken de droogtijd vanaf het tijdstip dat de droogstoof weer op een temperatuur van 80 * à 85 * C is . Laat na het beëindigen van de droogtijd de druk in de stoof voorzichtig weer komen op die van de buitenlucht .  Sluit na het openen van de vacuumdroogstoof de vochtdoos met het deksel , neem haar uit de stoof , laat gedurende 30 à 45 min afkoelen in de exsiccator ( 3.6 ) en weeg vervolgens op 1 mg nauwkeurig . Droog nog gedurende 30 min onder vacuum in de stoof bij 80 à 85 * C en weeg opnieuw . Het verschil tussen de resultaten van beide wegingen mag niet meer bedragen dan 0,1 % vocht .  4.3 . Voordrogen  4.3.1 . Veevoeders , met uitzondering van die , genoemd onder 4.3.2  Vaste veevoeders met een hoog gehalte aan vocht , die moeilijk fijn te maken zijn , worden als volgt voorgedroogd .  Breng 50 g van het ongemalen monster  ( geperste veevoeders of veevoeders in brokken zo nodig grof breken ) , op 10 mg nauwkeurig gewogen , in een geschikte recipiënt ( b . v . schaal van aluminium van 20 maal 12 cm met een rand van 0,5 cm ) . Droog in een stoof bij een temperatuur van 60 à 70 * C , totdat het vochtgehalte is teruggebracht tot een waarde gelegen tussen 8 % en 12 % . Neem de recipiënt uit de droogstoof en laat onafgedekt gedurende 1 h afkoelen in het laboratorium ; weeg vervolgens op 10 mg nauwkeurig . Maak het monster onmiddellijk daarna fijn als beschreven onder 4.1.1 . en droog , alnaargelang de aard van het monster , als beschreven onder 4.2.1 of 4.2.3 .  4.3.2 . Granen  Granen met een vochtgehalte van meer dan 17 % moeten als volgt worden voorgedroogd :  Breng 50 g van het ongemalen graan , op 10 mg nauwkeurig gewogen , in een geschikte recipiënt ( b . v . schaal van aluminium van 20 maal 12 cm met een rand van 0,5 cm ) . Droog in een stoof gedurende 5 à 7 min bij een temperatuur van 130 * C .  Neem de recipiënt uit de droogstoof en laat onafgedekt gedurende 2 h . afkoelen in het laboratorium ; weeg vervolgens op 10 mg nauwkeurig . Maak onmiddellijk daarna fijn als beschreven onder 4.1.2 . en droog als beschreven onder 4.2.2 .  5 . Berekening van de resultaten  Het gehalte aan vocht in percenten van het monster wordt weergegeven door de volgende formules :  5.1 . Drogen zonder voordrogen   ( F - m ) * 100/E  waarin :  E = massa in g van het analysemateriaal , waarvan werd uitgegaan ,  m = massa in g van het gedroogde analysemateriaal .  5.2 . Drogen met voordrogen   ( M' - m ) M/M' + E - M * 100/E = 100 1 - Mm/EM'  waarin :  E = massa in g van het analysemateriaal , waarvan werd uitgegaan ,  M = massa in g van het analysemateriaal na voordrogen ,  M' = massa in g van het analysemateriaal na fijnmaken of malen ,  m = massa in g van het gedroogde analysemonster .  5.3 . Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan 0,2 % vocht .  6 . Opmerking  Indien het monster fijngemaakt moet worden en dit een verandering van het vochtgehalte van het produkt ten gevolge heeft , dan dienen de analyseresultaten , die betrekking hebben op de bestanddelen van het veevoeder , omgerekend te worden op het vochtgehalte van het oorspronkelijke monster .  2 . BEPALING VAN VLUCHTIGE STIKSTOFHOUDENDE BASEN  A . DOOR MICRODIFFUSIE  1 . Doel en toepasbaarheid  Dit voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen , uitgedrukt als ammoniak , in veevoeders .  2 . Beginsel  Het monster wordt met water geëxtraheerd , de oplossing geklaard en gefiltreerd . De vluchtige stikstofhoudende basen worden met behulp van een kaliumcarbonaatoplossing door microdiffusie uitgedreven , in een boorzuuroplossing opgevangen en met zwavelzuur getitreerd .  3 . Reagentia  3.1 . Trichloorazijnzuuroplossing 200 g/l .  3.2 . Indicator : los op 33 mg broomkresolgroen met 65 mg methylrood in 10 ml ethanol 95-96 % ( v/v ) .  3.3 . Boorzuuroplossing : los op 10 g boorzuur in 200 ml ethanol 95-96 % ( v/v ) en 700 ml water in een maatkolf van 1 l . Voeg toe 10 ml indicator ( 3.2 ) . Meng en neutraliseer de oplossing zonodig met natronloog tot zwak rood . 1 ml van deze oplossing kan maximaal 300 m NH3 binden .  3.4 . Verzadigde kaliumcarbonaatoplossing : los op 100 g kaliumcarbonaat p.a . in 100 ml kokend water . Laat afkoelen en filtreer .  3.5 . Zwavelzuur 0,02 N .  4 . Apparatuur  4.1 . Roteerapparaat met ongeveer 35 à 40 omwentelingen per minuut .  4.2 . Conwayschalen nr . 1 ( zie figuur ) van glas of kunststof .  4.3 . Microburet , verdeeld tot in 1/100 ml .  5 . Uitvoering  Breng 10 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , met 100 ml water in een maatkolf van 200 ml en laat gedurende 30 min roteren . Voeg dan toe 50 ml trichloorazijnzuuroplossing  ( 3.1 ) , vul aan met water tot de streep , schud krachtig en filtreer door een vouwfilter .  Pipeteer in het midden van de Conwayschaal 1 ml boorzuuroplossing ( 3.3 ) en in de buitenring 1 ml filtraat van het monster . Sluit de schaal gedeeltelijk met het ingevette deksel . Preng dan snel in de buitenring 1 ml verzadigde kaliumcarbonaatoplossing  ( 3.4 ) en sluit de schaal luchtdicht af . Manipuleer vervolgens voorzichtig met de schaal zodanig , dat de beide oplossingen in de buitenring gemengd worden . Laat dan ten minste gedurende 4 h staan bij kamertemperatuur of gedurende 1 h bij 40 * C .  Titreer vervolgens de vluchtige basen in de boorzuuroplossing met zwavelzuur 0,02 N ( 3.5 ) met hulp van een microburet ( 4.3 ) .  Verricht op gelijke wijze een blancobepaling zonder analysemateriaal .  6 . Berekening van de resultaten  1 ml H2SO4 0,02 N komt overeen met 0,34 mg ammoniak .  Druk het resultaat uit in percenten van het monster .  Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan :  10 % relatief bij gehalten aan ammoniak van minder dan 1 % ;  0,1 % absoluut bij gehalten aan ammoniak van 1 % of meer .  7 . Opmerking  Indien het gehalte aan ammoniak in het monster meer bedraagt dan 0,6 % wordt het oorspronkelijke filtraat verdund .  ( 1 ) PB nr . 172 van 30 . 9 . 1966 , blz . 3025/66 .  ( 2 ) PB nr . L 239 van 28 . 9 . 1968 , blz . 2 .  ( 3 ) Voor het drogen van granen en bijprodukten van de verwerking van granen dient de droogstoof een zodanige warmtecapaciteit te hebben dat , indien zij tevoren is ingesteld op een temperatuur van 131 * C , deze temperatuur weer binnen 45 min na het inzetten van het maximum aantal monsters wordt bereikt .  De ventilatie moet zodanig zijn dat , wanneer alle monsters van zachte tarwe , die de stoof bevatten kan , gelijktijdig gedurende 2 h gedroogd worden , de verkregen resultaten minder verschillen dan 0,15 % van die , verkregen na 4 h drogen .  CONWAY-SCHAAL  Schaal 1/1 : zie P.b .  B . DOOR DESTILLATIE  1 . Doel en toepasbaarheid  Dit voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen , uitgedrukt als ammoniak , in vismelen , die praktisch geen ureum bevatten . De methode is slechts toepasselijk , indien het gehalte aan ammoniak minder bedraagt dan 0,25 % .  2 . Beginsel  Het monster wordt met water geëxtraheerd , de oplossing geklaard en gefiltreerd . Na toevoegen van magnesiumoxide worden de vluchtige stikstofhoudende basen bij kooktemperatuur uitgedreven en opgevangen in een afgemeten hoeveelheid zwavelzuur . De overmaat zuur wordt teruggetitreerd met natronloog .  3 . Reagentia  3.1 . Trichloorazijnzuuroplossing 200 g/l .  3.2 . Magnesiumoxide p . a .  3.3 . Antischuimemulsie ( b . v . siliconen ) .  3.4 . Zwavelzuur 0,1 N .  3.5 . Natriumhydroxide-oplossing 0,1 N .  3.6 . Methylroodoplossing : 3 g/l in ethanol van 95-96 p.cent ( v/v ) .  4 . Apparatuur  4.1 . Roteerapparaat met ongeveer 35 à 40 omwentelingen per minuut .  4.2 . Destillatie-apparatuur volgens Kjeldahl .  5 . Uitvoering  Breng 10 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , met 100 ml water in een maatkolf van 200 ml en laat gedurende 30 min roteren .  Voeg vervolgens toe 50 ml trichloorazijnzuuroplossing  ( 3.1 ) , vul aan met water tot de streep , schud krachtig en filtreer door een vouwfilter . Breng van het heldere filtraat een bepaalde hoeveelheid - afhankelijk van het te verwachten gehalte aan vluchtige stikstofhoudende basen ( in het algemeen 100 ml ) - in de destillatiekolf . Verdun tot 200 ml en voeg toe 2 g magnesiumoxide ( 3.2 ) en enkele druppels antischuimemulsie ( 3.3 ) . De oplossing moet alkalisch reageren t . o . v . lakmoespapier ; indien dit niet het geval is , dan moet meer magnesiumoxide ( 3.2 ) toegevoegd worden .  Destilleer in de apparatuur volgens Kjeldahl ongeveer 150 ml van de oplossing af en vang het destillaat op in een konische kolf , die een nauwkeurig afgemeten hoeveelheid zwavelzuur 0,1 N  ( 3.4 ) bevat . Draag er zorg voor dat tijdens de destillatie de wand van de kolf niet overhit wordt . Kook het destillaat gedurende 2 min uit , koel af en titreer de overmaat zwavelzuur terug met natronloog 0,1 N ( 3.5 ) t . o . v . methylrood ( 3.6 ) .  Verricht op gelijke wijze een blancobepaling zonder analysemateriaal .  6 . Berekening van de resultaten  1 ml H2SO4 0,1 N komt overeen met 1,7 mg ammoniak .  Druk het resultaat uit in percenten van het monster .  Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan 10 % relatief .  3 . BEPALING VAN TOTAAL FOSFOR   - fotometrische methode -  1 . Doel en toepasbaarheid  Het voorschrift beschrijft de methode voor de bepaling van het gehalte aan totaal fosfor in veevoeders . De methode is bijzonder geschikt voor de analyse van veevoeders met een laag gehalte aan fosfor , in bepaalde gevallen ( produkten rijk aan fosfor ) kan een gravimetrische methode worden toegepast .  2 . Beginsel  Het monster wordt gedestrueerd , hetzij langs natte weg ( speciaal bij minerale stoffen en vloeibare veevoeders ) , hetzij langs droge weg  ( speciaal bij organische veevoeders ) en in zure oplossing gebracht . De oplossing wordt behandeld met vanadaatmolybdaatreagens . De extinctie van de gevormde geelgekleurde oplossing wordt gemeten met behulp van een spectrofotometer bij 430 nm .  3 . Reagentia  3.1 . Calciumcarbonaat p.a .  3.2 . Zoutzuur p.a . , d = 1,1 ( ca . 6 N ) .  3.3 . Salpeterzuur p . a . , d = 1,045 .  3.4 . Salpeterzuur p . a . , d = 1,38 à 1,42 .  3.5 . Zwavelzuur p . a . , d = 1,84 .  3.6 . Vanadaatmolybdaatreagens : meng in een maatkolf van 1 l 200 ml ammoniumheptamolybdaatoplossing  ( 3.6.1 ) , 200 ml ammoniummonovanadaatoplossing  ( 3.6.2 ) en 134 ml salpeterzuur ( 3.4 ) . Vul aan met water tot de streep .  3.6.1 . Ammoniumheptamolybdaatoplossing : los op 100 g ammoniumheptamolybdaat p.a . , ( NH4)6MO7O24 * 4H2O , in warm water . Voeg toe 10 ml ammonia  ( d = 0,91 ) en vul aan met water tot 1 l .  3.6.2 . Ammoniummonovanadaatoplossing : los op 2,35 g ammoniummonovanadaat p . a . , NH4VO3 , in 400 ml warm water . Voeg langzaam , onder voortdurend roeren , toe 20 ml verdund salpeterzuur  ( 7 ml HNO3 ( 3.4 ) + 13 ml H2O ) en vul aan met water tot 1 l .  3.7 . Fosforstandaardoplossing 1 mg/ml : los op in water 4,387 g kaliumwaterstoffosfaat en vul aan met water tot 1 l .  4 . Apparatuur  4.1 . Verassingschalen van kwarts of porselein .  4.2 . Elektrische moffeloven met thermostaat , ingesteld op 550 * C .  4.3 . Kjeldahlkolven van 250 ml .  4.4 . Maatkolven en pipetten .  4.5 . Spectrofotometer .  4.6 . Reageerbuizen , doorsnede ca . 16 mm , met normaalslijpstuk 14,5 ; inhoud 25 à 30 ml .  5 . Uitvoering  5.1 . Bereiding van de oplossing  Bereid de oplossing als beschreven onder 5.1.1 of 5.1.2 , afhankelijk van de aard van het monster .  5.1.1 . Algemene werkwijze  Breng 1 g of meer van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , in een Kjeldahlkolf . Voeg toe 20 ml zwavelzuur ( 3.5 ) en zwenk om , ten einde het analysemateriaal goed te bevochtigen met het zuur en vastzitten aan de wand van de kolf te voorkomen . Verhit de kolf en laat gedurende 10 min koken . Laat even afkoelen , voeg toe 2 ml salpeterzuur ( 3.4 ) en verwarm zacht . Laat weer even afkoelen , voeg opnieuw een weinig salpeterzuur ( 3.4 ) toe en breng weer aan de kook . Herhaal deze bewerkingen , totdat de oplossing kleurloos is . Laat hierna afkoelen , voeg opnieuw een weinig salpeterzuur ( 3.4 ) toe en breng weer aan de 500 ml en spoel de Kjeldahlkolf met warm water uit . Laat afkoelen , vul aan met water tot de streep , meng en filtreer .  5.1.2 . Werkwijze voor monsters , die organische stoffen bevatten , maar geen calcium - of magnesiumdiwaterstoffosfaat  Breng ongeveer 2,5 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen , in een verassingsschaal en meng innig met 1 g calciumcarbonaat ( 3.1 ) . Veras in de moffeloven bij 550 * C min of meer 5 * C , totdat een witte of grijze as verkregen is ( een kleine hoeveelheid koolstof stoort niet ) .  Breng de as in een bekerglas van 250 ml , voeg toe 20 ml water en zoveel zoutzuur ( 3.2 ) tot het bruisen ophoudt . Voeg dan nog toe 10 ml zoutzuur ( 3.2 ) in overmaat . Plaats het bekerglas op een zandbad en damp in tot droog om het kiezelzuur onoplosbaar te maken . Neem het residu op in 10 ml salpeterzuur  ( 3.3 ) en laat gedurende 5 min koken op het zandbad , zonder dat tot droog ingedampt wordt . Spoel de vloeistof over in een maatkolf van 500 ml en was het bekerglas meermalen met heet water . Koel af , vul aan met water tot de streep , meng en filtreer .  5.2 . Ontwikkelen van de kleur en meten van de extinctie  Verdun een aliquoot deel van het onder 5.1.1 of 5.1.2 verkregen filtraat zo , dat een concentratie aan fosfor verkregen wordt van ten hoogste 40 mg/ml . Pipeteer 10 ml van deze oplossing in een reageerbuis met slijsptuk ( 4.6 ) , voeg toe 10 ml vanadaatmolybdaatreagens ( 3.6 ) en meng . Laat gedurende ten minste 10 min staan bij 20 * C . Meet dan de extinctie met behulp van een spectrofotometer bij 430 nm tegen een oplossing , bestaande uit 10 ml water en 10 ml vanadaatmolybdaatreagens ( 3.6 ) .  5.3 . IJkgrafiek  Bereid van de standaardoplossing ( 3.7 ) oplossingen , die respectievelijk 5 , 10 , 20 , 30 en 40 mg fosfor per ml bevatten . Voeg aan 10 ml van elk van deze oplossingen 10 ml vanadaatmolybdaatreagens  ( 3.6 ) toe en meng . Laat gedurende ten minste 10 min staan bij 20 * C . Meet dan de extincties onder de omstandigheden als beschreven in 5.2 . Stel een ijkgrafiek op , waarbij op de abcis de hoeveelheden fosfor en op de ordinaat de daarbij behorende extinctiewaarden worden uitgezet . Het verloop van de ijkgrafiek is lineair voor concentraties aan fosfor van 0 tot 40 mg fosfor per ml .  6 . Berekening van de resultaten  Bepaal met behulp van de ijkgrafiek het gehalte aan fosfor in het analysemonster .  Druk het resultaat uit in percenten van het monster .  Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan :  3 % relatief bij gehalten van minder dan 5 % fosfor ;  0,15 % absoluut bij gehalten van 5 % of meer .  4 . BEPALING VAN RUWVET  1 . Doel en toepasbaarheid  Het voorschrift beschrijft de methode voor bepaling van het gehalte aan ruwvet in veevoeders . Zij heeft geen betrekking op het onderzoek van oliehoudende zaden en vruchten voorzien in Verordening nr . 136/66/EEG van de Raad van 22 september 1966 . De bepaling van het gehalte aan olie in deze produkten wordt beschreven in bijlage V van Verordening ( EEG ) nr . 1470/68 van de Commissie van 23 september 1968 .  Afhankelijk van de aard van het monster worden twee werkwijzen beschreven .  1.1 . Verkwijze A ( etherextract ) : toepasselijk voor alle veevoeders , met uitzondering van die , genoemd onder 1.2 .  1.2 . Werkwijze B : toepasselijk voor veevoeders , waarvan het vet niet volledig met diethylether geëxtraheerd kan worden zonder voorafgaande hydrolyse , veevoeders van dierlijke herkomst , melkprodukten inbegrepen , glutenprodukten , gedroogde aardappelvezels , gedroogde bostel en gedroogde spoeling van de brouwerij en de branderij , gedroogde gist , afvalprodukten van de bakkerij , gebakken veevoeders , alsmede voor veevoeders met een hoog gehalte aan bovengenoemde stoffen ( ten minste 40 % ) en voor mengvoeders met een hoog gehalte aan toegevoegd vet .  2 . Beginsel  2.1 . Werkwijze A : het vet wordt geëxtraheerd met diethylether . Het oplosmiddel wordt afgedestilleerd en het etherextract gedroogd en gewogen .  2.2 . Werkwijze B : het monster wordt bij kooktemperatuur gehydroliseerd met zoutzuur . De oplossing wordt afgekoeld en gefiltreerd . Het uitgewassen en gedroogde residu wordt met diethylether geëxtraheerd volgens werkwijze A .  3 . Reagentia  3.1 . Diethylether , watervrij , d : 0,720 , kp : 34,5 * C , praktisch vrij van peroxiden .  3.2 . Natriumsulfaat p.a . , watervrij .  3.3 . Zoutzuur 3 N .  3.4 . Filtermateriaal , b.v . kiezelgoer , Hyflo-supercel .  3.5 . Tetrachloorkoolstof p.a .  4 . Apparatuur  4.1 . Extractieapparaat volgens Soxhlet of gelijkwaardige apparatuur .  4.2 . Verwarmingsapparaat met temperatuurregeling , explosievrij .  4.3 . Vacuumdroogstoof ( minder dan 10 cm Hg ) .  5 . Uitvoering  5.1 . Werkwijze A ( zie opmerking 7.1 )  Weeg af 5 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig , en meng dit met 2 à 3 g ( zo nodig meer ) watervrij natriumsulfaat ( 3.2 ) . Breng het mengsel in een vetvrije extractiehuls en sluit af met ontvette watten .  Breng de huls in een extractiepparaat ( 4.1 ) en extraheer gedurende 6 h met diethylether ( 3.1 ) . Regel bij gebruik van een extractieapparaat volgens Soxhlet de verwarming zodanig , dat er ten minste 15 maal per uur wordt overgeheveld . Vang het extract op in een van enkele stukjes puimsteen ( 1 ) voorzien , gedroogd en getarreerd kolfje .  Destilleer de ether af en droog vervolgens het residu gedurende anderhalf uur in de vacuumdroogstoof  ( 4.3 ) bij 75 * C . Laat afkoelen in een exsiccator en weeg . Droog een tweede maal gedurende 30 min om zich er van te vergewissen dat het gewicht van het vet constant blijft ( het gewichtsverlies moet minder bedragen dan 1 mg ) .  5.2 . Werkwijze B  Breng 2,5 g van het monster , tot op 1 mg nauwkeurig gewogen ( zie opmerking 7.2 ) , in een bekerglas van 400 ml of in een konische kolf van 300 ml . Voeg toe 100 ml zoutzuur 3 N ( 3.3 ) en enkele stukjes puimsteen .  Bedek het bekerglas met een horlogeglas , of voorzie de konische kolf van een terugvloeikoeler . Breng het mengsel op een kleine vlam of op een verwarmingsplaat tot juist aan de kook en laat gedurende 1 h zacht koken . Draag er zorg voor dat de stof niet aan de wand gaat vastzitten . Koel af en voeg zoveel filtermateriaal ( 3.4 ) toe , dat bij het filtreren geen vetverlies optreedt . Filtreer door nat , vetvrij dubbel filtreerpapier . Was het residu uit met koud water tot praktisch zuurvrij . Controleer of het filtraat vet bevat . Indien vet in het filtraat aanwezig is moet voor de hydrolyse het monster geëxtraheerd worden met diethylether ( 3.1 ) , zoals beschreven in de werkwijze onder 5.1 .  Breng het dubbele filter met residu op een horlogeglas en droog gedurende anderhalf uur in een droogstoof bij 95 à 98 * C .  Breng het dubbele filter met residu in een extractiehuls en extraheer met diethylether ( 3.1 ) . Handel verder als beschreven onder 5.1 , tweede alinea .  6 . Berekening van de resultaten  Druk het resultaat uit in percenten van het monster .  Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van een bepaling in tweevoud in hetzelfde monster mag niet meer bedragen dan 0,3 % vet .  7 . Opmerkingen  7.1 . Produkten met een hoog gehalte aan vet , die moeilijk fijn te maken zijn , of waarvan moeilijk een homogene hoeveelheid analysemateriaal kan worden afgezonderd , worden als volgt behandeld : weeg af 20 g van het monster , op 1 mg nauwkeurig , en meng met 10 g of meer watervrij natriumsulfaat ( 3.2 ) . Extraheer vervolgens met diethylether ( 3.1 ) zoals beschreven onder 5.1 . Breng het verkregen extract met tetrachloorkoolstof ( 3.5 ) op een volume van 500 ml en meng . Breng 50 ml van deze oplossing in een van enkele stukjes puimsteen ( 2 ) voorzien , gedroogd en getarreerd kolfje . Destilleer het oplosmiddel af , droog en handel verder als beschreven onder 5.1 , laatste alinea .  Verwijder het oplosmiddel uit het geëxtraheerde residu in de huls en maak dan het residu fijn tot op 1 mm .  Breng de stof weer in de huls ( geen natriumsulfaat toevoegen ) , extraheer met diethylether ( 3.1 ) en handel verder als beschreven onder 5.1 , tweede en derde alinea . Bereken het resultaat in percenten van het monster , rekening houdend met het aliquoot deel gebruikt bij de eerste extractie , uit de volgende formule :   ( 10a + b ) * 5  waarin :  a = etherextract in grammen van het aliquoot deel na de eerste extractie ,  b = etherextract in grammen na de tweede extractie .  7.2 . Bij vetarme produkten kan van 5 g analysemateriaal worden uitgegaan .  ( 1 ) Vervang de stukjes puimsteen door glasparels indien het vet later kwalitatief onderzocht moet worden .  ( 2 ) Vervang de stukjes puimsteen door glasparels indien het vet later kwalitatief onderzocht moet worden .


Avis juridique important

|

31989L0465

Achttiende Richtlijn 89/465/EEG van de Raad van 18 juli 1989 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - intrekking van een aantal afwijkingen bedoeld in artikel 28, lid 3, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG

Publicatieblad Nr. L 226 van 03/08/1989 blz. 0021 - 0022 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0014  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0014

ACHTTIENDE RICHTLIJN VAN DE RAAD van 18 juli 1989 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - intrekking van een aantal afwijkingen bedoeld in artikel 28, lid 3, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG  ( 89/465/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat artikel 28, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde : uniforme  grondslag ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, de Lid-Staten de mogelijkheid biedt gedurende een overgangsperiode bepaalde afwijkingen van de normale regeling van het gemeenschappelijk BTW-stelsel toe te passen;  dat deze overgangsperiode aanvankelijk op vijf jaar werd vastgesteld; dat de Raad zich ertoe heeft verbonden om vóór het verstrijken van die periode op voorstel van de Commissie, over de eventuele intrekking van die afwijkingen of van een gedeelte  daarvan te beslissen;  Overwegende dat veel van deze afwijkingen, in het kader van het stelsel van de eigen middelen van de Gemeenschappen, bij de berekening van de compensaties waarin Verordening ( EEG, Euratom ) nr . 1553/89 van de Raad van 29 mei 1989 betreffende de  definitieve uniforme regeling voor de inning van de eigen middelen uit de belasting over de toegevoegde waarde ( 5) voorziet, aanleiding geven tot moeilijkheden; dat intrekking ervan met het oog op een betere werking van dit stelsel gewenst is;  Overwegende dat intrekking van deze afwijkingen eveneens zal bijdragen tot meer neutraliteit van het stelsel van belasting over de toegevoegde waarde op het vlak van de Gemeenschap;  Overwegende dat een aantal dezer afwijkingen onderscheidenlijk per 1 januari 1990, 1 januari 1991, 1 januari 1992 en 1 januari 1993 moeten worden ingetrokken;   Overwegende dat de Portugese Republiek, overeenkomstig de Toetredingsakte, de intrekking van de vrijstelling voor de in bijlage F, punten 3 en 9 van Richtlijn 77/388/EEG bedoelde handelingen mag uitstellen tot uiterlijk 1 januari 1994;  Overwegende dat de Raad, vóór 1 januari 1991, op basis van een verslag van de Commissie de situatie met betrekking tot de andere afwijkingen van artikel 28, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG, alsmede de afwijking van artikel 1, punt 1, tweede alinea, van  deze richtlijn, opnieuw moet bezien en dat hij, op voorstel van de Commissie, over de intrekking van die afwijkingen beslist, rekening houdende met de concurrentievervalsingen die uit de toepassing ervan voortvloeien of die zich zouden kunnen voordoen  in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne markt,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 Richtlijn 77/388/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 .  met ingang van 1 januari 1990 worden in bijlage E de in de punten 1, 3 tot en met 6, 8, 9, 10, 12, 13 en 14 bedoelde handelingen geschrapt .  De Lid-Staten die op 1 januari 1989 de belasting over de toegevoegde waarde toepasten op de in bijlage E, punten 4 en 5 genoemde handelingen, zijn gemachtigd om de voorwaarden van artikel 13, punt A, lid 2, onder a ), laatste streepje, ook toe te passen  op de in artikel 13, punt A, lid 1, onder m ) en n ), bedoelde leveringen door publiekrechtelijke lichamen .  2 .  In bijlage F :  a )  worden met ingang van 1 januari 1990 de in de punten 3, 14 en 18 tot en met 22 bedoelde handelingen geschrapt;  b )  worden met ingang van 1 januari 1991 de in de punten 4, 13, 15 en 24 bedoelde handelingen geschrapt;  c )  wordt met ingang van 1 januari 1992 de in punt 9 bedoelde handeling geschrapt;  d )  wordt met ingang van 1 januari 1993 de in punt 11 bedoelde handeling geschrapt .  Artikel 2 De Portugese Republiek kan de in artikel 1, punt 2, onder a ), en punt 2, onder c ), genoemde data voor de intrekking van respectievelijk bijlage F, punt 3, en bijlage F, punt 9, tot uiterlijk 1 januari 1994 uitstellen .  Artikel 3 Vóór 1 januari 1991 beziet de Raad, aan de hand van een verslag van de Commissie, opnieuw de toestand met betrekking tot de overblijvende afwijkingen, zoals bedoeld in artikel 28, lid 3, van Richtlijn 77/388/EEG aslmede de afwijking bedoeld in  artikel 1, punt 1, tweede alinea, van deze richtlijn en beslist hij, op voorstel van de Commissie, over de intrekking van deze afwijkingen, rekening houdend met de concurrentievervalsingen die hun toepassing met zich heeft gebracht of die zouden kunnen  optreden in het vooruitzicht van de voltooiing van de interne markt .  Artikel 4 De Lid-Staten kunnen ten aanzien van de in de artikelen 1, 2 en 3 bedoelde handelingen maatregelen met betrekking tot het recht op aftrek van de belasting over de toegevoegde waarde treffen ten einde geheel of gedeeltelijk te voorkomen dat de betrokken belastingplichtingen ten onrechte voordelen genieten of nadelen ondervinden .  Artikel 5 1 .  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op de in de artikelen 1 en 2 genoemde data aan deze richtlijn te voldoen .  2 .  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de voornaamste bepalingen van nationaal recht die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen .  Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 18 juli 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter R . DUMAS  ( 1 ) PB nr . C 347 van 29 . 12 . 1984, blz . 3, en PB nr . C 183 van 11 . 7 . 1987, blz . 9 . ( 2 ) PB nr . C 125 van 11 . 5 . 1987, blz . 27 . ( 3 ) PB nr . C 218 van 29 . 8 . 1985, blz . 11 . ( 4 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 . ( 5 ) PB nr . L 155 van 7 . 6 . 1989, blz . 9 .