Avis juridique important

|

31987L0102

Richtlijn 87/102/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkrediet

Publicatieblad Nr. L 042 van 12/02/1987 blz. 0048 - 0053 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0202  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0202

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 22 december 1986  betreffende de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake het consumentenkrediet  (87/102/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat er op het gebied van het consumentenkrediet grote verschillen in wetgeving tussen de Lid-Staten bestaan;  Overwegende dat deze verschillen in wetgeving kunnen leiden tot concurrentiedistorsies tussen de kredietgevers op de gemeenschappelijke markt;  Overwegende dat deze verschillen de consument beperken in zijn mogelijkheden om in andere Lid-Staten krediet op te nemen; dat zij omvang en aard van het gewenste krediet alsmede de aankoop van goederen en diensten nadelig beïnvloeden;  Overwegende dat deze verschillen dientengevolge het vrije verkeer van goederen en diensten die door middel van krediet binnen bereik van de consument komen, en aldus de werking van de gemeenschappelijke markt, rechtstreeks beïnvloeden;  Overwegende dat, gezien de toenemende omvang van het in de Gemeenschap aan de consumenten verleende krediet, de instelling van een gemeenschappelijke markt voor consumentenkrediet zowel voor de consument en de kredietgever als voor de fabrikanten, de groothandel en de kleinhandel en de dienstenindustrie gunstig zou zijn;  Overwegende dat in de programma's van de Europese Economische Gemeenschap voor een beleid inzake bescherming en voorlichting van de consument (4) onder andere wordt bepaald dat de consument moet worden beschermd tegen oneerlijke kredietvoorwaarden en dat een harmonisatie van de algemene voorwaarden met betrekking tot het consumentenkrediet een prioritaire taak is;  Overwegende dat deze verschillen in wetgeving en praktijk tot gevolg hebben dat de consumentenbescherming op het gebied van het consumentenkrediet van Lid-Staat tot Lid-Staat verschilt;  Overwegende dat in de laatste jaren de aard van de voor consumenten beschikbare en door hen gebruikte kredieten grote wijzigingen heeft ondergaan; dat nieuwe vormen van consumentenkrediet zijn opgekomen en zich verder ontwikkelen;  Overwegende dat de consument adequate informatie moet ontvangen over de kredietvoorwaarden en -kosten en over zijn verplichtingen; dat deze informatie onder andere betrekking moet hebben op het jaarlijkse kostenpercentage voor het krediet of, bij gebreke daarvan, op het totale bedrag dat hij aan krediet moet betalen; dat, zolang geen besluit is genomen betreffende een communautaire methode of methoden voor de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage, de Lid-Staten de bestaande methoden of gebruiken voor de berekening van dit percentage moeten kunnen handhaven, of, zo dit onmogelijk is, bepalingen moeten opstellen om het totale kostenpercentage van het krediet voor de consument aan te geven;  Overwegende dat de voorwaarden van de kredietovereenkomst ongunstig kunnen zijn voor de consument en dat een betere bescherming van de consumenten kan worden bereikt door het geven van bepaalde voorschriften die voor alle kredietvormen gelden;  Overwegende dat, gezien de aard van bepaalde kredietovereenkomsten of typen transacties, deze overeenkomsten en transacties geheel of gedeeltelijk van het toepassingsgebied van deze richtlijn moeten worden uitgesloten;  Overwegende dat aan de Lid-Staten de mogelijkheid moet worden geboden om in overleg met de Commissie bepaalde vormen van krediet van niet-commerciële aard die onder speciale omstandigheden worden toegekend, van de richtlijn vrij te stellen;  Overwegende dat de in bepaalde Lid-Staten bestaande gebruiken aangaande authentieke akten die ten overstaan van een notaris of rechter zijn opgemaakt, toepassing van sommige bepalingen van deze richtlijn op zulke akten overbodig maakt; dat het de Lid-Staten derhalve mogelijk moet zijn zulke akten van de toepassing van die bepalingen vrij te stellen;  Overwegende dat kredietovereenkomsten betreffende zeer grote bedragen vaak afwijken van de gewone overeenkomsten op het gebied van het consumentenkrediet; dat de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn op overeenkomsten betreffende zeer kleine bedragen zowel voor de consument als voor de kredietgever onnodige administratieve lasten zou meebrengen; dat daarom overeenkomsten boven of beneden welomschreven financiële grenzen van de richtlijn moeten worden uitgesloten;  Overwegende dat vermelding van de kosten van het krediet in de reclame en in de bedrijfsruimte van de kredietgever of kredietbemiddelaar de consument de vergelijking tussen de verschillende aanbiedingen kan vergemakkelijken;  Overwegende dat de bescherming van de consument voorts nog wordt vergroot, indien de kredietovereenkomsten schriftelijk worden aangegaan en bepaalde minimumgegevens met betrekking tot de contractvoorwaarden bevatten;  Overwegende dat in geval van kredietverlening voor de verwerving van goederen de Lid-Staten de voorwaarden zouden moeten vaststellen waaronder goederen mogen worden teruggenomen, met name indien de consument zijn instemming niet heeft gegeven; dat na terugneming door de kredietgever van de goederen, de afrekening tussen de partijen zo moet geschieden dat de terugneming niet leidt tot ongerechtvaardigde verrijking;  Overwegende dat aan de consument de mogelijkheid moet worden gegeven om vervroegd aan zijn verplichtingen te voldoen; dat de consument in dat geval recht moet hebben op een billijke vermindering van de totale kosten van het krediet;  Overwegende dat de overdracht van de rechten van de kredietgever uit hoofde van een kredietovereenkomst de positie van de consument niet mag verzwakken;  Overwegende dat de Lid-Staten die de consumenten toestaan om ten aanzien van kredietovereenkomsten gebruik te maken van wisselbrieven, orderbriefjes of cheques, ervoor zorg moeten dragen dat de consument daarbij op passende wijze wordt beschermd;  Overwegende dat de consument met betrekking tot goederen of diensten ten aanzien waarvan hij zich heeft verbonden deze op krediet te kopen, in de hieronder omschreven omstandigheden tenminste rechten moet hebben tegenover de kredietgever die verder gaan dan zijn normale uit de overeenkomst voortvloeiende rechten jegens de kredietgever en de leverancier van goederen of diensten; dat de bovenbedoelde omstandigheden zich voordoen wanneer er tussen de kredietgever en de leverancier van goederen of diensten een vooraf bestaande overeenkomst is op grond waarvan uitsluitend door die kredietgever aan klanten van die leverancier krediet beschikbaar wordt gesteld voor het verwerven van goederen of diensten bij die leverancier;  Overwegende dat de Ecu is omschreven in Verordening (EEG) nr. 3180/78 (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2626/84 (2); dat de Lid-Staten tot een bepaalde hoogte de vrijheid moeten hebben de bedragen die uit de omrekening van de in deze richtlijn in Ecu uitgedrukte bedragen resulteren, in nationale valuta af te ronden; dat de bedragen in deze richtlijn in het licht van de economische en monetaire tendensen binnen de Gemeenschap periodiek moeten worden bestudeerd en zo nodig herzien;  Overwegende dat door de Lid-Staten passende maatregelen dienen te worden vastgesteld voor het verlenen van vergunningen aan personen die kredieten of bemiddeling tot het sluiten van kredietovereenkomsten aanbieden, dan wel voor de uitoefening van controle of toezicht op de werkzaamheid van personen die kredieten toekennen of daartoe bemiddelen, dan wel om de consumenten in staat te stellen klachten in te dienen over kredietovereenkomsten of kredietvoorwaarden;  Overwegende dat kredietovereenkomsten niet ten nadele van de consument mogen afwijken van de bepalingen die ter uitvoering van deze richtlijn zijn aangenomen of die met de bepalingen daarvan stroken; dat deze bepalingen door de wijze waarop de kredietovereenkomsten worden opgesteld, niet mogen worden ontdoken;  Overwegende dat deze richtlijn voorziet in een zekere mate van onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten op het gebied van het consumentenkrediet en in een zekere mate van consumentenbescherming, doch dat deze richtlijn de Lid-Staten niet mag beletten strengere maatregelen ter bescherming van de consument vast te stellen of aan te nemen, een en ander met inachtneming van hun verplichtingen krachtens het Verdrag;  Overwegende dat de Commissie uiterlijk op 1 januari 1995 aan de Raad verslag moet uitbrengen over de werking van deze richtlijn,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Deze richtlijn is van toepassing op kredietovereenkomsten.  2. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:  a) »consument": een natuurlijk persoon die ten aanzien van de onder deze richtlijn vallende transacties handelt voor doeleinden buiten zijn bedrijf of beroep;  b) »kredietgever": een natuurlijk persoon of rechtspersoon of een groep van dergelijke personen, die in het kader van de uitoefening van een bedrijf of beroep krediet verleent;  c) »kredietovereenkomst": een overeenkomst waarbij een kredietgever aan een consument in de vorm van uitstel van betaling, van een lening of van een andere soortgelijke financieringsregeling, krediet verleent of toezegt.  Overeenkomsten voor het op continubasis verlenen van diensten of het doen van leveringen waarbij de consument het recht heeft om gedurende de periode van dienstverlening respectievelijk levering in termijnen te betalen, vormen geen kredietovereenkomsten in de zin van deze richtlijn;  d) »totale kosten van het aan de consument verleende krediet": alle kosten van het krediet, met inbegrip van de rente en andere rechtstreeks met de kredietovereenkomst verband houdende kosten, berekend overeenkomstig de voorschriften of gebruiken die in de Lid-Staten bestaan of door hen zullen worden vastgesteld;  e) »jaarlijks kostenpercentage": de totale kosten van het aan de consument verleende krediet uitgedrukt in een percentage op jaarbasis van het verleende krediet en berekend volgens de in de Lid-Staten bestaande methoden.  Artikel 2  1. Deze richtlijn is niet van toepassing op:  a) kredietovereenkomsten of krediettoezeggingen:  - die hoofdzakelijk bestemd zijn voor de verwerving of het behoud van eigendomsrechten op grond of een bestaand of nog op te trekken gebouw;  - die bestemd zijn voor de renovatie of de verbetering van een gebouw als zodanig;  b) huurovereenkomsten, behalve wanneer daarin bepaald is dat het eigendomsrecht uiteindelijk aan de huurder wordt overgedragen;  c) kredieten die verleend of ter beschikking gesteld worden zonder dat daarbij rente of andere kosten verschuldigd zijn;  d) kredietovereenkomsten waarbij geen rente in rekening wordt gebracht op voorwaarde dat de consument ermee akkoord gaat het krediet in één keer terug te betalen;  e) kredieten in de vorm van een door een krediet- of financiële instelling toegestane debetstand van een rekening-courant anders dan kredieten op kredietkaartrekeningen.  Niettemin zijn de bepalingen van artikel 6 van toepassing op zulke kredieten;  f) kredietovereenkomsten waarbij het om bedragen van minder dan 200 of meer dan 20 000 Ecu gaat;  g) kredietovereenkomsten waarbij de kredietnemer het krediet moet terugbetalen:  - hetzij binnen ten hoogste drie maanden;  - hetzij in ten hoogste vier betalingen binnen ten hoogste twaalf maanden.  2. Een Lid-Staat kan, in overleg met de Commissie, vrijstelling van toepassing van deze richtlijn verlenen voor bepaalde soorten van krediet:  - toegekend tegen een kostenpercentage dat lager is dan gebruikelijk op de markt en  - die in het algemeen niet aan het publiek worden aangeboden.  3. De bepalingen van artikel 4 en van de artikelen 6 tot en met 12 zijn niet van toepassing op kredietovereenkomsten of krediettoezeggingen die worden gedekt door een hypotheek op onroerend goed, voor zover deze niet reeds krachtens lid 1, onder a), van dit artikel van de toepassing van deze richtlijn zijn uitgesloten.  4. De Lid-Staten kunnen kredietovereenkomsten in de vorm van een voor een notaris of rechter gesloten authentieke akte van de toepassing van de bepalingen van de artikelen 6 tot en met 12 vrijstellen.  Artikel 3  Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake misleidende reclame alsook de regels en beginselen inzake oneerlijke reclame (1) moet in iedere reclamemededeling, en in ieder aanbod dat in bedrijfsruimten is aangebracht, waarin iemand zich bereid verklaart krediet te verlenen of te bemiddelen bij de totstandbrenging van kredietovereenkomsten en waarin de rente of enige andere cijfers worden genoemd met betrekking tot de kosten van het krediet, door middel van een representatief voorbeeld indien andere methoden niet uitvoerbaar zijn, ook het jaarlijkse kostenpercentage worden aangegeven.  Artikel 4  1. Kredietovereenkomsten worden schriftelijk aangegaan. De consument ontvangt een exemplaar van de schriftelijke overeenkomst.  2. De schriftelijke overeenkomst bevat:  a) een opgave van het jaarlijkse kostenpercentage;  b) een opgave van de voorwaarden waaronder het jaarlijkse kostenpercentage kan worden gewijzigd.  Wanneer het niet mogelijk is het jaarlijkse kostenpercentage aan te geven, moet de consument in de schriftelijke overeenkomst behoorlijk worden voorgelicht. Deze voorlichting moet tenminste de in artikel 6, lid 1, tweede streepje, voorgeschreven gegevens bevatten.  3. De schriftelijke overeenkomst moet voorts de andere essentiële contractvoorwaarden bevatten.  Bij wijze van voorbeeld is in de bijlage van deze richtlijn een lijst opgenomen van voorwaarden die de Lid-Staten als zijnde essentieel, verplicht kunnen stellen voor de schriftelijke overeenkomst.  Artikel 5  In afwijking van artikel 3 en artikel 4, lid 2, en zolang er geen besluit is genomen over de invoering van een communautaire methode of methoden voor de berekening van het jaarlijkse kostenpercentage, stellen de Lid-Staten waarin op het tijdstip van kennisgeving van deze richtlijn vermelding van het jaarlijkse kostenpercentage niet is voorgeschreven of waarin geen vaste methode voor de berekening daarvan bestaat, tenminste de vermelding verplicht van de totale kosten van het aan de consument verleende krediet.  Artikel 6  1. Niettegenstaande de uitzondering bedoeld in artikel 2, lid 1, onder e), dient de consument, bij een overeenkomst tussen een krediet- of financiële instelling en de consument inzake kredietverlening in de vorm van een debetstand van rekening-courant, niet zijnde een kredietkaartrekening, bij of vóór het sluiten van de overeenkomst in kennis te worden gesteld:  - van de eventuele kredietlimiet;  - van het jaarlijkse rentepercentage, de kosten welke bij het sluiten van de overeenkomst van toepassing zijn en de voorwaarden waaronder die kunnen worden gewijzigd;  - van de wijze waarop de overeenkomst kan worden beëindigd.  Deze informatie moet schriftelijk worden bevestigd.  2. Voorts dient de consument gedurende de looptijd van de overeenkomst in kennis te worden gesteld van iedere wijziging van het jaarlijkse rentepercentage en van de kosten, op het ogenblik waarop deze wijziging zich voordoet. Deze informatie kan worden verstrekt in een rekeningafschrift dan wel op een andere wijze die voor de Lid-Staten aanvaardbaar is.  3. In de Lid-Staten waar stilzwijgend aanvaarde debetstanden zijn toegestaan, dragen de betrokken Lid-Staten er zorg voor dat de consument wordt ingelicht over het jaarlijkse rentepercentage en de kosten, alsmede eventuele wijzigingen daarvan, indien de debetstand langer dan drie maanden voortduurt.  Artikel 7  In geval van kredietverlening voor de verwerving van goederen stellen de Lid-Staten de voorwaarden vast waaronder goederen mogen worden teruggenomen, met name indien de consument zijn instemming niet heeft gegeven. Voorts zien zij erop toe dat, indien de kredietgever de goederen terugneemt, de afrekening tussen de partijen zo geschiedt dat de terugneming niet leidt tot een ongerechtvaardigde verrijking.  Artikel 8  De consument heeft het recht vervroegd aan zijn verplichtingen uit hoofde van een kredietovereenkomst te voldoen. In dit geval heeft de consument overeenkomstig de door de Lid-Staten vastgestelde bepalingen recht op een billijke vermindering van de totale kosten van het krediet.  Artikel 9  Wanneer de rechten die een kredietgever uit hoofde van een kredietovereenkomst heeft aan een derde worden overgedragen, kan de consument jegens de derde de excepties en verweermiddelen doen gelden die hem jegens de oorspronkelijke kredietgever ter beschikking stonden, met inbegrip van het beroep op schuldvergelijking indien deze rechtsfiguur in de betrokken Lid-Staat is toegestaan.  Artikel 10  De Lid-Staten die de consument toestaan om ten aanzien van kredietovereenkomsten:  a) betalingen te doen door middel van wisselbrieven, met inbegrip van orderbriefjes;  b) zekerheden te stellen door middel van wisselbrieven, met inbegrip van orderbriefjes en cheques,  zorgen ervoor dat de consument daarbij op passende wijze wordt beschermd.  Artikel 11  1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat het bestaan van een kredietovereenkomst op geen enkele wijze afbreuk doet aan de rechten van de consument jegens de leverancier van goederen of diensten die door middel van een dergelijke overeenkomst zijn aangekocht, wanneer de goederen of diensten niet worden geleverd of om andere redenen niet aan de voorwaarden van de desbetreffende overeenkomst voldoen.  2. Indien:  a) de consument met het oog op de aankoop van goederen of het verkrijgen van diensten een kredietovereenkomst sluit met een andere persoon dan de leverancier; en  b) er tussen de kredietgever en de leverancier van de goederen of diensten een vooraf bestaand akkoord is op grond waarvan uitsluitend door die kredietgever aan klanten van die leverancier krediet beschikbaar wordt gesteld voor het verwerven van goederen of diensten bij die leverancier; en  c) de onder a) bedoelde consument zijn krediet verkrijgt krachtens dat vooraf bestaande akkoord; en  d) de onder de kredietovereenkomst vallende goederen of diensten niet worden geleverd of slechts gedeeltelijk worden geleverd of niet aan de voorwaarden van de leveringsovereenkomst voldoen; en  e) de consument de leverancier heeft aangesproken maar niet de genoegdoening heeft gekregen waarop hij recht heeft,  kan de consument rechten doen gelden jegens de kredietgever. De Lid-Staten bepalen in welke mate en onder welke voorwaarden die rechten kunnen worden uitgeoefend.  3. Lid 2 is niet van toepassing indien met de betrokken afzonderlijke transactie een bedrag van minder dan het equivalent van 200 Ecu gemoeid is.  Artikel 12  1. De Lid-Staten:  a) zien erop toe dat personen die kredieten of bemiddeling bij het sluiten van kredietovereenkomsten aanbieden, daartoe een overheidsvergunning behoeven, hetzij specifiek, hetzij als leverancier van goederen en diensten; of  b) zien erop toe dat een instelling of officiële instantie toezicht uitoefent op de werkzaamheid van personen die kredieten verlenen of daarbij bemiddelen; of  c) bevorderen de oprichting van instanties die kennis kunnen nemen van de klachten over kredietovereenkomsten of kredietvoorwaarden en de consumenten daaromtrent informatie of advies kunnen verstrekken.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat de in lid 1, onder a), bedoelde vergunning niet vereist is wanneer de personen die aanbieden kredietovereenkomsten te sluiten of daarbij te bemiddelen voldoen aan de omschrijving in artikel 1 van de eerste richtlijn van de Raad van 12 december 1977 tot cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van kredietinstellingen (1), en overeenkomstig die richtlijn een vergunning hebben ontvangen.  Indien personen die kredieten verlenen of daarbij bemiddelen zowel uit hoofde van lid 1, onder a), van dit artikel als uit hoofde van voornoemde richtlijn een specifieke vergunning hebben verkregen en laatstbedoelde vergunning vervolgens ingetrokken wordt, dient de bevoegde autoriteit die uit hoofde van lid 1, onder a), verantwoordelijk is voor het verlenen van de specifieke vergunning om krediet te verlenen, hiervan in kennis te worden gesteld en te besluiten of de betrokken personen voort mogen gaan met het verlenen van kredieten of het daarbij bemiddelen, of dat de specifieke vergunning uit hoofde van lid 1, onder a), moet worden ingetrokken.  Artikel 13  1. De Ecu in de zin van deze richtlijn is die welke in Verordening (EEG) nr. 3180/78, gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2626/84, is vastgesteld. De tegenwaarde in de nationale munt is aanvankelijk die welke geldt op de dag waarop deze richtlijn wordt aangenomen.  De Lid-Staten kunnen de bedragen in nationale munteenheid die uit de omrekening van de bedragen in Ecu resulteren afronden, mits het verschil met het exacte bedrag niet groter is dan 10 Ecu.  2. De Raad gaat om de vijf jaar en voor het eerst in 1995 op voorstel van de Commissie over tot onderzoek naar, en in voorkomend geval, tot herziening van de in deze richtlijn genoemde bedragen, rekening houdend met de economische en monetaire ontwikkelingen in de Gemeenschap.  Artikel 14  1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de kredietovereenkomsten niet, ten nadele van de consument, afwijken van de bepalingen van het nationale recht die uitvoering geven aan of overeenstemmen met deze richtlijn.  2. De Lid-Staten zien er verder op toe dat de door hen ter uitvoering van deze richtlijn vast te stellen bepalingen niet kunnen worden omzeild door een overeenkomst een bijzondere vorm te geven, met name door het kredietbedrag over verschillende overeenkomsten te verdelen.  Artikel 15  Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet om, met inachtneming van hun verplichtingen voortvloeiend uit het Verdrag, verderreikende voorschriften ter bescherming van de consument te handhaven of aan te nemen.  Artikel 16  1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 1 januari 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie alle belangrijke bepalingen van nationaal recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 17  Uiterlijk op 1 januari 1995 brengt de Commissie bij de Raad verslag uit over de werking van deze richtlijn.  Artikel 18  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 22 december 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. SHAW  (1) PB nr. C 80 van 27. 3. 1979, blz. 4, en  PB nr. C 183 van 10. 7. 1984, blz. 4.  (2) PB nr. C 242 van 12. 9. 1983, blz. 10.  (3) PB nr. C 113 van 7. 5. 1980, blz. 22.  (4) PB nr. C 92 van 25. 4. 1975, blz. 1, en  PB nr. C 133 van 3. 6. 1981, blz. 1.  (1) PB nr. L 379 van 30. 12. 1978, blz. 1.  (2) PB nr. L 247 van 16. 9. 1984, blz. 1.  (1) PB nr. L 250 van 19. 9. 1984, blz. 17.  (1) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30.  BIJLAGE  LIJST VAN GEGEVENS BEDOELD IN ARTIKEL 4, LID 3  1. Kredietovereenkomsten die de levering van bepaalde goederen of het verrichten van bepaalde diensten betreffen:  1.2 // i)   // een beschrijving van de goederen of diensten waarop de overeenkomst betrekking heeft;   // ii)   // de prijs bij contante betaling en de bij de kredietovereenkomst bedongen prijs;   // iii)   // het bedrag van de eventuele aanbetaling, het aantal en het bedrag van de aflossingen en de data waarop zij vervallen, of de methode van vaststelling van deze gegevens wanneer deze op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst onbekend zijn;   // iv)   // vermelding dat de consument, zoals bepaald in artikel 8, bij vervroegde aflossing recht heeft op vermindering;   // v)   // vermelding wie de eigenaar van de goederen is (indien het eigendomsrecht niet onmiddellijk wordt overgedragen aan de consument) en de voorwaarden waaronder de consument eigenaar van de goederen wordt;   // vi)   // een beschrijving van de eventueel verlangde zekerheden;   // vii)  // de eventuele bedenktijd;   // viii)   // een aanduiding van de eventueel verlangde verzekering(en) en vermelding van de verzekeringskosten wanneer de consument de verzekeraar niet zelf mag kiezen.  2. Kredietovereenkomsten waarbij gebruik wordt gemaakt van kredietkaarten:  1.2 // i)   // de eventuele kredietlimiet;   // ii)   // de voorwaarden voor terugbetaling of de wijze om deze vast te stellen;   // iii)   // de eventuele bedenktijd.  3. Kredietovereenkomsten in de vorm van een doorlopend krediet die niet anderszins onder de richtlijn vallen:  1.2 // i)   // de eventuele kredietlimiet of de methode voor de vaststelling daarvan;   // ii)   // de voorwaarden voor besteding en terugbetaling;   // iii)   // de eventuele bedenktijd.  4. Andere onder de richtlijn vallende kredietovereenkomsten:  1.2 // i)   // de eventuele kredietlimiet;   // ii)   // de vermelding van de eventueel verlangde zekerheden;   // iii)  // de terugbetalingsvoorwaarden;   // iv)   // de eventuele bedenktijd;   // v)   // de vermelding dat de consument, zoals bepaald in artikel 8, bij vervroegde aflossing recht heeft op vermindering.


title: Richtlijn 2008/41/EG van de Commissie van 31 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde chloridazon op te nemen als werkzame stof (Voor de EER relevante tekst)

text:
               1.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 89/12

      RICHTLIJN 2008/41/EG VAN DE COMMISSIE

   van 31 maart 2008
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde chloridazon op te nemen als werkzame stof
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Chloridazon is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Voor chloridazon zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig het bepaalde in de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 en (EG) nr. 1490/2002 beoordeeld voor een aantal door de kennisgever voorgestelde toepassingen. Bovendien worden in die verordeningen de als rapporteur optredende lidstaten aangewezen die overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1490/2002 de desbetreffende evaluatieverslagen met aanbevelingen bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) moeten indienen. Voor chloridazon was Duitsland de rapporterende lidstaat en was alle relevante informatie ingediend op 16 maart 2005.

               (3)

               Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de EFSA intercollegiaal getoetst en op 27 juli 2007 bij de Commissie ingediend in de vorm van het wetenschappelijk verslag van de EFSA voor chloridazon (4). Dit verslag is door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 4 december 2007 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor chloridazon.

               (4)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die chloridazon bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Chloridazon moet derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (5)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (6)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die chloridazon bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen al naar het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elk beoogd gebruik overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (7)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie (5) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om verdere problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten daarom worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang tot een dossier verschaft dat aan de vereisten van bijlage II bij die richtlijn voldoet. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (8)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (9)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 juli 2009.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die chloridazon als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 juni 2009 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot chloridazon is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende chloridazon in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat chloridazon bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 december 2008 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Op basis van die evaluatie bepalen zij of het middel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als chloridazon de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 december 2012 wordt gewijzigd of ingetrokken; of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast chloridazon nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 december 2012 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 2009.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 31 maart 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/40/EG van de Commissie (PB L 87 van 29.3.2008, blz. 5).

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1044/2003 (PB L 151 van 19.6.2003, blz. 32).

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1095/2007 (PB L 246 van 21.9.2007, blz. 19).

      (4)  EFSA Scientific Report (2007) 108, 1-82, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance chloridazon (afgerond op 27 juli 2007, versie van 31 juli 2007).

      (5)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000 (PB L 259 van 13.10.2000, blz. 27).

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „191

                     Chloridazon
                     CAS-nr. 1698-60-8
                     CIPAC-nr. 111

                     5-amino-4-chloor-2-fenylpyridazine-3(2H)-on

                     920 g/kg
                     De onzuiverheid 4-amino-5-chloor-isomeer wordt uit toxicologisch oogpunt als problematisch beschouwd en er is een maximumgehalte van 60 g/kg vastgesteld.

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     De stof mag alleen worden toegestaan voor gebruik als herbicide, waarbij slechts elke drie jaar op hetzelfde veld max. 2,6 kg/ha mag worden toegepast.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over chloridazon dat op 4 december 2007 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de veiligheid van de toedieners, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat de gebruiksvoorwaarden de toepassing van passende persoonlijke beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden.

                           De toelatingsvoorwaarden moeten risicobeperkende maatregelen omvatten en er moeten zo nodig monitoringprogramma's worden opgezet om mogelijke grondwaterverontreiniging met de metabolieten B en B1 in kwetsbare gebieden te controleren.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


Avis juridique important

|

32002L0093

Richtlĳn 2002/93/EG van de Raad van 3 december 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 77/388/EEG ter verlenging van de termĳn tĳdens welke de lidstaten kunnen worden gemachtigd een verlaagd BTW-tarief toe te passen op arbeidsintensieve diensten

Publicatieblad Nr. L 331 van 07/12/2002 blz. 0027 - 0027

Richtlijn 2002/92/EG van de Raadvan 3 december 2002tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG ter verlenging van de termijn tijdens welke de lidstaten kunnen worden gemachtigd een verlaagd BTW-tarief toe te passen op arbeidsintensieve dienstenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Volgens artikel 28, lid 6, van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(3) kunnen de in artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea, bedoelde verlaagde tarieven gedurende een periode van maximaal drie jaar tussen 1 januari 2000 en 31 december 2002 eveneens worden toegepast op de arbeidsintensieve diensten die in de in bijlage K van de vorengenoemde richtlijn vermelde categorieën zijn genoemd.(2) Beschikking 2000/185/EG van de Raad van 28 februari 2000 waarbij de lidstaten worden gemachtigd om overeenkomstig de procedure vastgesteld in artikel 28, lid 6, van Richtlijn 77/388/EEG een verlaagd BTW-tarief op bepaalde arbeidsintensieve diensten toe te passen(4) verleent bepaalde lidstaten toestemming om tot en met 31 december 2002 een verlaagd BTW-tarief toe te passen op de arbeidsintensieve diensten waarvoor zij een verzoek hebben ingediend.(3) Op basis van de verslagen welke de lidstaten die dergelijke verlaagde BTW-tarieven toepassen voor 1 oktober 2002 dienen op te stellen, dient de Commissie voor 31 december 2002 het Europees Parlement en de Raad een globaal evaluatieverslag voor te leggen, eventueel vergezeld van een voorstel dat het mogelijk maakt een definitief besluit te nemen over het tarief voor arbeidsintensieve diensten.(4) Gezien de tijd die nodig is voor een globale en grondige evaluatie van de nationale verslagen, is het noodzakelijk de bij Richtlijn 77/388/EEG vastgestelde termijn voor de toepassing van de betrokken maatregel te verlengen.(5) Het verdient aanbeveling Richtlijn 77/388/EEG dienovereenkomstig te wijzigen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1In artikel 28, lid 6, eerste alinea, van Richtlijn 77/388/EEG wordt het zinsdeel "drie jaar tussen 1 januari 2000 en 31 december 2002" vervangen door "vier jaar tussen 1 januari 2000 en 31 december 2003".Artikel 2Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 3 december 2002.Voor de RaadDe voorzitterT. Pedersen(1) Advies uitgebracht op 20 november 2002 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt).(2) Advies uitgebracht op 24 oktober 2002 (nog niet in het Publicatieblad bekendgemaakt).(3) PB L 145 van 13.6.1977, blz.1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/38/EG (PB L 128 van 15.5.2002, blz. 41).(4) PB L 59 van 4.3.2000, blz. 10.


title: Richtlijn 2008/45/EG van de Commissie van 4 april 2008 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad wat betreft de uitbreiding van het gebruik van de werkzame stof metconazool (Voor de EER relevante tekst)

text:
               5.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 94/21

      RICHTLIJN 2008/45/EG VAN DE COMMISSIE

   van 4 april 2008
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad wat betreft de uitbreiding van het gebruik van de werkzame stof metconazool
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1, tweede alinea, tweede streepje,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Richtlijn 2006/74/EG van de Commissie (2) is metconazool als werkzame stof opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.

               (2)

               Bij de indiening van het verzoek om opneming van metconazool heeft de kennisgever daarvan, BASF Aktiengesellschaft, gegevens verstrekt over de toepassingen ter bestrijding van schimmels, die de algemene conclusie hebben gestaafd dat metconazool bevattende gewasbeschermingsmiddelen naar verwachting zullen voldoen aan de veiligheidsvoorschriften van artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG. Daarom is metconazool opgenomen in bijlage I bij die richtlijn met de specifieke bepaling dat de lidstaten alleen toepassingen als fungicide mogen toestaan.

               (3)

               Naast de bestrijding van schimmels bij bepaalde toepassingen in de landbouw, heeft de kennisgever nu ook een aanvraag ingediend voor een wijziging van die specifieke bepalingen wat het gebruik als groeiregulator voor planten betreft. Ter ondersteuning van een dergelijke uitbreiding van het gebruik heeft de kennisgever aanvullende informatie verstrekt.

               (4)

               België heeft de door de kennisgever verstrekte informatie en gegevens geëvalueerd. Het heeft de Commissie in oktober 2007 meegedeeld dat het heeft geconcludeerd dat de gevraagde uitbreiding van het gebruik geen andere risico’s oplevert dan die waarmee reeds rekening is gehouden in de specifieke bepalingen voor metconazool in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG en in het evaluatieverslag van de Commissie voor die stof. Dit is met name het geval, aangezien de uitbreiding betrekking heeft op toepassingen in gehalten die lager zijn dan die welke nodig zijn voor gebruik als fungicide, terwijl de andere toepassingsparameters, als vastgesteld in de specifieke bepalingen van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, ongewijzigd blijven.

               (5)

               Daarom is het gerechtvaardigd om de specifieke bepalingen voor metcanozool te wijzigen.

               (6)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (7)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 5 augustus 2008 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 6 augustus 2008.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 4 april 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/41/EG van de Commissie (PB L 89 van 1.4.2008, blz. 12).

      (2)  PB L 235 van 30.8.2006, blz. 17.

      BIJLAGE
      In bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt rij 136 vervangen door:

                     „136

                     Metconazool
                     CAS-nr. 125116-23-6 (onbepaalde stereochemie)
                     CIPAC-nr. 706

                     (1RS,5RS:1RS,5SR)-5-(4-chloorbenzyl)-2,2-dimethyl-1-(1H-1,2,4-triazool-1-ylmethyl)cyclopentanol

                     ≥ 940 g/kg
                     (som van cis- en transisomeer)

                     1 juni 2007

                     31 mei 2017

                     Deel A
                     Alleen gebruik als fungicide en plantengroeiregulator mag worden toegestaan.
                     Deel B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over metconazool dat op 23 mei 2006 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten:

                                 —

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van in het water levende organismen, vogels en zoogdieren. De toelatingsvoorwaarden moeten, indien nodig, risicobeperkende maatregelen omvatten;

                                 —

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van de personen die de stof toepassen. De toelatingsvoorwaarden moeten, indien nodig, beschermingsmaatregelen omvatten.”


Avis juridique important

|

32000L0017

Richtlijn 2000/17/EG van de Raad van 30 maart 2000 tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - overgangsbepalingen voor de Republiek Oostenrijk en de Republiek Portugal

Publicatieblad Nr. L 084 van 05/04/2000 blz. 0024 - 0025

Richtlijn 2000/17/EG van de Raadvan 30 maart 2000tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde - overgangsbepalingen voor de Republiek Oostenrijk en de Republiek PortugalDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van punt 2, onder e), van bijlage XV - deel IX "Belastingen" van de Toetredingsakte van 1994 werd aan de Republiek Oostenrijk toestemming verleend om af te wijken van artikel 28, lid 2, van de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(3), hierna "zesde BTW-richtlijn" te noemen en om tot en met 31 december 1998 een verlaagd tarief toe te passen op de verhuring van onroerend goed voor residentieel gebruik, op voorwaarde dat dit tarief niet lager ligt dan 10 %.(2) Sedert 1 januari 1999 moet de verhuring van onroerend goed voor residentieel gebruik in Oostenrijk op grond van artikel 13, titel B, onder b), van de zesde BTW-richtlijn zijn vrijgesteld van BTW, zonder recht op aftrek van de voorbelasting; uit hoofde van artikel 13, titel C, onder a), van die richtlijn kan Oostenrijk evenwel aan de belastingplichtigen het recht toekennen om voor de belasting te kiezen. In dat geval moet het normale BTW-tarief worden toegepast, alsook de normale regels voor het recht op aftrek.(3) De Republiek Oostenrijk is van oordeel dat de maatregel onmisbaar blijft, met name omdat de overgangsregeling voor de BTW nog steeds van toepassing is en de toestand sedert de onderhandelingen over de Toetredingsakte van 1994 niet echt is gewijzigd.(4) De Republiek Oostenrijk wijst er bovendien op dat afschaffing van het verlaagd tarief van 10 % voor de eindgebruiker onvermijdelijk tot een stijging van de huurprijzen voor onroerend goed zou leiden.(5) De Republiek Portugal paste op 1 januari 1991 een verlaagd tarief van 8 % toe voor restauratie. Uit hoofde van artikel 28, lid 2, onder d), van de zesde BTW-richtlijn, mocht de Republiek Portugal dit tarief blijven toepassen. Na een algemene aanpassing van de tarieven, en om politieke en budgettaire redenen, is met ingang van 1992 op deze diensten het normale tarief toegepast.(6) De Republiek Portugal wenst opnieuw een verlaagd tarief voor deze diensten in te voeren, omdat de handhaving van het normale tarief negatieve gevolgen zou hebben gehad, met name op het vlak van de werkgelegenheid en de toename van het zwartwerk. De toepassing van het normale tarief zou bovendien de prijzen van de restauratie voor de eindverbruiker hebben doen stijgen.(7) Aangezien de afwijkingen in kwestie betrekking hebben op dienstverrichtingen binnen een lidstaat kan het gevaar voor concurrentievervalsing als onbestaand worden beschouwd.(8) Onder deze omstandigheden kan zowel voor de Republiek Oostenrijk als voor de Republiek Portugal de terugkeer naar de vorige situatie worden overwogen, voorzover de toepassing van de afwijkingen beperkt blijft tot de in artikel 28 terdecies van de zesde BTW-richtlijn vastgestelde overgangsperiode. De Republiek Oostenrijk moet echter de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat het verlaagd tarief geen negatieve gevolgen heeft voor de eigen middelen van de Europese Gemeenschappen uit de BTW, waarvoor de berekeningsgrondslag opnieuw moet worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EEG, Euratom) nr. 1553/89(4),HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN AANGENOMEN:Artikel 1Aan artikel 28, lid 2, van Richtlijn 77/388/EEG, worden de volgende punten toegevoegd:"j) de Republiek Oostenrijk mag een van de twee verlaagde tarieven als bedoeld in artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea, toepassen op de verhuring van onroerend goed voor residentieel gebruik, op voorwaarde dat dit tarief niet lager ligt dan 10 %;k) de Republiek Portugal mag een van de twee verlaagde tarieven als bedoeld in artikel 12, lid 3, onder a), derde alinea, toepassen voor restauratie, op voorwaarde dat dit tarief niet lager ligt dan 12 %.".Artikel 21. De in artikel 1 genoemde lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De in artikel 1 genoemde lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Zij is van toepassing vanaf 1 januari 1999 tot het einde van de in artikel 28 terdecies van de zesde BTW-richtlijn bedoelde overgangsperiode.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 30 maart 2000.Voor de RaadDe voorzitterJ. Sócrates(1) Advies uitgebracht op 15 maart 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) PB C 75 van 15.3.2000, blz. 21.(3) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/85/EG (PB L 277 van 28.10.1999, blz. 34).(4) PB L 155 van 7.6.1989, blz. 9.


Avis juridique important

|

32003L0092

Richtlĳn 2003/92/EG van de Raad van 7 oktober 2003 tot wĳziging van Richtlĳn 77/388/EEG met betrekking tot de regels inzake de plaats van levering van gas en elektriciteit

Publicatieblad Nr. L 260 van 11/10/2003 blz. 0008 - 0009

Richtlijn 2003/92/EG van de Raadvan 7 oktober 2003tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regels inzake de plaats van levering van gas en elektriciteitDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De voortschrijdende liberalisering van de gas- en elektriciteitssector, waarmee wordt beoogd de interne markt voor aardgas en elektriciteit te voltooien, heeft duidelijk gemaakt dat een herziening nodig is van de huidige BTW-regels inzake de plaats van levering van deze goederen, die zijn vastgesteld in Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(4), zulks teneinde de werking van het BTW-stelsel in het kader van de interne markt te moderniseren en te vereenvoudigen, een doel dat de Commissie nastreeft.(2) Gas en elektriciteit worden voor BTW-doeleinden als goederen beschouwd en dienovereenkomstig moet de plaats van levering bij grensoverschrijdende transacties worden bepaald volgens artikel 8 van Richtlijn 77/388/EEG. Aangezien gas en elektriciteit fysiek echter moeilijk te traceren zijn, is het bijzonder moeilijk de plaats van levering volgens de huidige regels te bepalen.(3) Teneinde een echte interne markt voor gas en elektriciteit zonder BTW-obstakels tot stand te brengen, dient als plaats van levering van gas via het aardgasdistributiesysteem en van elektriciteit, voordat de goederen het stadium van het eindverbruik bereiken, te worden aangemerkt de plaats waar de afnemer de zetel van zijn bedrijfsuitoefening heeft gevestigd.(4) De levering van gas en elektriciteit in het stadium van het eindverbruik, door handelaar en distributeur aan eindverbruiker, moet worden belast op de plaats waar de afnemer het effectieve gebruik van de goederen heeft, teneinde te garanderen dat de belasting wordt geheven in het land waar het werkelijke verbruik plaatsvindt. Normaal gesproken is dat de plaats waar zich de meter van de afnemer bevindt.(5) Gas en elektriciteit worden geleverd via distributienetten waartoe toegang wordt verleend door netbeheerders. Teneinde dubbele heffing of niet-heffing te voorkomen, dienen de regels inzake de plaats van levering van de transmissie- en transportdiensten te worden geharmoniseerd. De toegang tot en het gebruik van de distributiesystemen en het verrichten van rechtstreeks met deze diensten verbonden diensten moeten derhalve worden toegevoegd aan de lijst van specifieke diensten die zijn opgenomen in artikel 9, lid 2, onder e), van Richtlijn 77/388/EEG.(6) Teneinde dubbele heffing te voorkomen, dient de invoer van gas via het aardgasdistributiesysteem, of van elektriciteit, te worden vrijgesteld.(7) Indien de afnemer een voor BTW-doeleinden geïdentificeerde persoon is, moeten de wijzigingen van de regels inzake de plaats van levering van gas via het aardgasdistributiesysteem en van elektriciteit worden gecombineerd met de invoering van verplichte verlegging.(8) Richtlijn 77/388/EEG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 77/388/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. aan artikel 8, lid 1, worden de volgende punten toegevoegd:"d) ingeval de levering van gas via het aardgasdistributiesysteem of van elektriciteit wordt verricht aan een belastingplichtige wederverkoper: de plaats waar de belastingplichtige wederverkoper de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de goederen worden geleverd, dan wel, bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats.Voor de toepassing van deze bepaling wordt onder 'belastingplichtige wederverkoper' verstaan, een belastingplichtige wiens hoofdactiviteit op het gebied van de aankoop van gas of elektriciteit bestaat in het opnieuw verkopen van die producten en wiens eigen verbruik van die producten verwaarloosbaar is.e) in geval van een levering van gas via het aardgasdistributiesysteem of van elektriciteit die niet wordt bestreken door punt d): de plaats waar de afnemer het effectieve gebruik en verbruik van de goederen heeft. Indien alle goederen of een deel ervan in werkelijkheid niet door deze afnemer worden gebruikt, worden deze niet-verbruikte goederen geacht te zijn gebruikt en verbruikt op de plaats waar hij de zetel van zijn bedrijfsuitoefening of een vaste inrichting heeft gevestigd waarvoor de goederen worden geleverd. Bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting wordt hij geacht de goederen te hebben gebruikt en verbruikt in zijn woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats.";2. in artikel 9, lid 2, punt e), wordt na het achtste streepje het volgende streepje ingevoegd:"- het bieden van toegang tot, en transport of transmissie via aardgas- en elektriciteitsdistributiesystemen en het verrichten van andere daarmee rechtstreeks verbonden diensten.";3. aan artikel 14, lid 1, wordt het volgende punt toegevoegd:"k) de invoer van gas via het aardgasdistributiesysteem, of de invoer van elektriciteit.";4. artikel 21, lid 1, punt a), in de versie van artikel 28 octies, wordt vervangen door:"a) door de belastingplichtige die een belastbare levering van goederen of een belastbare dienst verricht, met uitzondering van de onder b), c) en f) bedoelde gevallen. Wanneer de belastbare levering van goederen of de belastbare dienst wordt verricht door een niet in het binnenland gevestigde belastingplichtige, kunnen de lidstaten onder door henzelf vast te stellen voorwaarden bepalen dat de belasting verschuldigd is door degene voor wie de belastbare levering van goederen of de belastbare dienst wordt verricht;";5. in artikel 21, lid 1, in de versie van artikel 28 octies, wordt het volgende punt toegevoegd:"f) door de voor BTW-doeleinden in het binnenland geregistreerde afnemer aan wie goederen worden geleverd onder de in artikel 8, lid 1, onder d) of e), bepaalde voorwaarden, wanneer deze goederen worden geleverd door een niet in het binnenland gevestigde belastingplichtige.";6. in artikel 22, lid 1, punt c), in de versie van artikel 28 nonies, wordt het eerste streepje vervangen door de volgende tekst:"- Iedere belastingplichtige, uitgezonderd die bedoeld in artikel 28 bis, lid 4, die in het binnenland leveringen van goederen of diensten verricht die recht op aftrek doen ontstaan, andere dan leveringen van goederen of diensten waarvoor uitsluitend de afnemer of de ontvanger belasting verschuldigd is overeenkomstig artikel 21, lid 1, onder a), b), c) of f). Het staat de lidstaten evenwel vrij bepaalde in artikel 4, lid 3, bedoelde belastingplichtigen niet te registreren;";7. aan artikel 28 bis, lid 5, punt b), wordt het volgende streepje toegevoegd:"- de levering van gas via het aardgasdistributiesysteem of de levering van elektriciteit onder de in artikel 8, lid 1, onder d) of e), bepaalde voorwaarden.".Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 1 januari 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 7 oktober 2003.Voor de RaadDe voorzitterG. Tremonti(1) Voorstel van 5 december 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) Advies uitgebracht op 13 mei 2003 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(3) Advies uitgebracht op 26 maart 2003 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(4) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/93/EG (PB L 331 van 7.12.2002, blz. 27).


title: Richtlijn 2010/54/EU van de Commissie van 20 augustus 2010 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met het oog op de verlenging van de opneming van azimsulfuron als werkzame stof  Voor de EER relevante tekst

text:
               21.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 220/63

         RICHTLIJN 2010/54/EU VAN DE COMMISSIE
   van 20 augustus 2010
   tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met het oog op de verlenging van de opneming van azimsulfuron als werkzame stof
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De opneming van azimsulfuron in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG verstrijkt op 31 december 2011. Er is een kennisgeving overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 737/2007 van de Commissie van 27 juni 2007 tot vaststelling van de procedure voor de verlenging van de opneming van een eerste groep werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot opstelling van de lijst van die stoffen (2) binnen de in dat artikel vastgestelde termijn ingediend voor de verlenging van de opneming van azimsulfuron als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.

               (2)

               Die kennisgeving is aanvaardbaar bevonden bij Beschikking 2008/656/EG van de Commissie van 28 juli 2008 inzake de aanvaardbaarheid van de kennisgevingen betreffende de verlenging van de opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van de werkzame stoffen azimsulfuron, azoxystrobin, fluroxypyr, imazalil, kresoxim-methyl, prohexadion-calcium en spiroxamine en tot vaststelling van de lijst van betrokken kennisgevers (3).

               (3)

               De kennisgever heeft de vereiste gegevens overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 737/2007 tezamen met een toelichting wat betreft de relevantie van elke nieuwe ingediende studie binnen de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 737/2007 vastgestelde termijn verstrekt.

               (4)

               De als rapporteur optredende lidstaat heeft in overleg met de als corapporteur optredende lidstaat een evaluatieverslag opgesteld en op 10 juni 2009 ingediend bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie. Naast de evaluatie van de stof omvat dat verslag een lijst van de studies waarop de als rapporteur optredende lidstaat zijn evaluatie heeft gebaseerd.

               (5)

               De EFSA heeft het evaluatieverslag aan de kennisgever en alle lidstaten meegedeeld en de ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. De EFSA heeft het evaluatieverslag ook bekendgemaakt.

               (6)

               Op verzoek van de Commissie is het evaluatieverslag door de lidstaten en de EFSA intercollegiaal getoetst en de EFSA heeft haar conclusie over de intercollegiale toetsing van de risicobeoordeling van azimsulfuron (4) op 12 maart 2010 aan de Commissie voorgelegd. Het evaluatieverslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 9 juli 2010 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor azimsulfuron.

               (7)

               Uit de verschillende analysen is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die azimsulfuron bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde voorschriften, met name wat betreft de toepassingen die zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Daarom moet de opneming van azimsulfuron in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden verlengd om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten verder gebruikt mogen worden als zij aan die richtlijn voldoen.

               (8)

               Op grond van het evaluatieverslag waaruit blijkt dat de productiegerelateerde onzuiverheid fenol toxicologisch van belang is, moet echter een maximumgehalte van 2 g/kg voor die onzuiverheid in het technische materiaal worden vastgesteld.

               (9)

               Uit de ingediende nieuwe gegevens blijkt dat azimsulfuron en de afbraakproducten daarvan door fotolyse in water risico’s voor in het water levende organismen kunnen veroorzaken. Onverminderd de conclusie dat de opneming van azimsulfuron moet worden verlengd, moet nadere informatie over die specifieke punten worden verkregen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de kennisgever nadere informatie verstrekt over de beoordeling van de risico’s die azimsulfuron kan opleveren voor in het water levende organismen en de identificatie van de afbraakproducten daarvan in waterfotolyse voltooit.

               (10)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat de opneming van een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt verlengd, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de verlenging voortvloeien.

               (11)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de verlenging van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de verlenging zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die azimsulfuron bevatten, opnieuw te onderzoeken om zich ervan te vergewissen of nog steeds aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten, naargelang het geval, de toelatingen verlengen, zo nodig met wijzigingen, of deze weigeren te verlengen. In afwijking van die termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en evaluatie van de bijwerking van het volledige dossier conform bijlage III voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de uniforme beginselen van Richtlijn 91/414/EEG.

               (12)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (13)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 januari 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 februari 2012.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die azimsulfuron als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 31 januari 2012 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot azimsulfuron is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende azimsulfuron in bijlage I bij die richtlijn, om rekening te houden met de ontwikkelingen in de wetenschappelijke en technische kennis en overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn zo nodig een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat azimsulfuron bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 juli 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel nog steeds voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Vervolgens zorgen de lidstaten ervoor dat de toelating zo nodig uiterlijk op 31 juli 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken.
   3.   In afwijking van de leden 1 en 2 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende imazalil in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat azimsulfuron bevat als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 juli 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen en waarvan ten minste één tussen 1 januari 2009 en 31 juli 2011 in die bijlage is opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Vervolgens zorgen de lidstaten ervoor dat de toelating zo nodig wordt gewijzigd of ingetrokken, en wel uiterlijk op 31 juli 2015 of, mocht dit later zijn, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de respectieve richtlijn of richtlijnen waarbij de stof of stoffen in kwestie aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is of zijn toegevoegd.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 augustus 2011.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 20 augustus 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 169 van 29.6.2007, blz. 10.

      (3)  PB L 214 van 9.8.2008, blz. 70.

      (4)  Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance azimsulfuron. EFSA Journal 2010; 8(3):1554. [61 blz.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1554. Online te raadplegen: www.efsa.europa.eu

      BIJLAGE
      In bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt rij nr. 5 vervangen door:

                     Nr.

                     Benaming,
                     Identificatienummers

                     IUPAC-naam

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „5

                     Azimsulfuron
                     CAS-nr. 120162-55-2
                     CIPAC-nr. 584

                     1-(4,6-dimethoxypyrimidine-2-yl)-3-[1-methyl-4-(2-methyl-2H-tetrazool-5-yl)-pyrazool-5-ylsulfonyl]-ureum

                     ≥ 980 g/kg
                     maximumgehalte van de onzuiverheid fenol 2 g/kg

                     1 augustus 2011

                     31 juli 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     Toepassingen vanuit de lucht mogen niet worden toegelaten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over azimsulfuron (en met name met de aanhangsels I en II), dat op 9 juli 2010 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de bescherming van niet tot de doelsoorten behorende planten;

                                 —

                                 het potentieel van de verontreiniging van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt toegepast in kwetsbare scenario’s en/of klimatologische omstandigheden;

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen.

                           De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden, indien nodig, risicobeperkende maatregelen omvatten (bijv. bufferzones, in de rijstteelt minimale wachttijd voor het lozen van het water).
                     De betrokken lidstaten schrijven voor dat verdere studies worden ingediend voor de afronding van de risicobeoordeling voor in het water levende organismen en verdere studies voor de voltooiing van de identificatie van de afbraakproducten daarvan door fotolyse van de stof in water. Zij moeten ervoor zorgen dat de kennisgever deze studies uiterlijk op 31 oktober 2012 aan de Commissie verstrekt.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.