Avis juridique important

|

31986L0525

Richtlijn 86/525/EEG van de Commissie van 27 oktober 1986 tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding

Publicatieblad Nr. L 310 van 05/11/1986 blz. 0019 - 0022 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 22 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 22 blz. 0035

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 27 oktober 1986  tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding  (86/525/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/403/EEG van de Commissie (2), en met name op artikel 7,  Overwegende dat in Richtlijn 70/524/EEG is bepaald dat de inhoud van de bijlagen voortdurend aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis moet worden aangepast; dat de bijlagen zijn gecodificeerd bij Richtlijn 85/429/EEG van de Commissie (3);  Overwegende dat sommige toevoegingsmiddelen die tot dusver voor bepaalde gebruiksvormen op nationaal niveau waren toegestaan, op ruime schaal zijn beproefd; dat op grond van het verrichte onderzoek en de opgedane ervaring deze toevoegingsmiddelen voor de bedoelde gebruiksvormen overal in de Gemeenschap kunnen worden toegestaan;  Overwegende dat bij de bereiding van voeders voor gezelschapsdieren gebruik moet worden gemaakt van zuurtegraadregelaars om de pH van die voeders te corrigeren; dat deze groep toevoegingsmiddelen derhalve moet worden opgenomen in de bijlagen bij de richtlijn met vermelding, naar gelang van de bestemming van de voeders, van de stoffen die in de gehele Gemeenschap mogen worden gebruikt en de stoffen waarvan het gebruik voorlopig alleen op nationaal niveau kan worden toegestaan;  Overwegende dat er reden bestaat om, voor een beperkte periode, het gebruik van de kleurstof »Briljant Blauw FCF" voor de identificatie van voor diervoeder bestemde granen toe te laten; dat een beslissing in verband met het toelaten van dit toevoegingsmiddel in de gehele Gemeenschap moet worden genomen vóór het verstrijken van deze periode;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om uiterlijk op 30 november 1987 aan artikel 1 te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 27 oktober 1986.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1.  (2) PB nr. L 233 van 20. 8. 1986, blz. 16.  (3) PB nr. L 245 van 12. 9. 1985, blz. 1.  BIJLAGE  1. In bijlage I  a) worden in deel A »Antibiotica" onder nr. E 715 »Avoparcine" de gegevens met betrekking tot mestrunderen gelezen:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  / / Mestrunderen     // -   // 15   // 30   // In de gebruiksaanwijzing vermelden: »Voor aanvullend diervoeder mag de maximumdosis in het dagrantsoen niet meer bedragen dan: - voor 100 kg levend gewicht: 103 mg - boven 100 kg: 4,3 mg toevoegen per 10 kg levend gewicht extra"."   //    //   //  //   //   //   //   //  b) wordt in deel D »Coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen" de volgende post toegevoegd:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegings- middel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 // E 768  // Nicarbazine  // 4,4-Dinitrocarbanilide-2-hydroxy-4,6-dimethylpyrimidine  // Mestkippen   // 4 weken   // 100   // 125   // Toediening verboden vanaf ten minste negen dagen vóór het slachten."   //   //   //   //   //   //   //   // c) wordt de groep M »Zuurtegraadregelaars" ingevoegd met de volgende posten:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 // E 170  // Calciumcarbonaat   //   //   //   //   //   //   // 296  // DL- en L-Appelzuur   //   //   //   //   //   //   // -  // Ammoniumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // -   // Diammoniumwaterstoforthofosfaat   //   //   //  //   //   //   // E 339 (i)  // Natriumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // E 339 (ii)   // Dinatriumwaterstoforthofosfaat   //  //   //   //   //   //   // E 339 (iii)  // Trinatriumorthofosfaat   //   //   //   //   //   //   // E 340 (i)   // Kaliumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //  //   //   // E 340 (ii)   // Dikaliumwaterstoforthofosfaat  //   //   //   //   //   //   // E 340 (iii)  // Trikaliumorthofosfaat   //   //   //   //   //   //   // E 341 (i)   // Calciumtetrawaterstofdiorthofosfaat   //   //  //   //   //   //   // E 341 (ii)  // Calciumwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //   //  // 350 (i)   // Natriummalaat (zout van DL-appelzuur of van L-appelzuur)   //   //   //   //   //   //   // E 450 (a) (i)  // Dinatriumdiwaterstofdifosfaat   //   // Honden, katten"  //   //   //   //   // E 450 (a) (iii)  // Tetranatriumdifosfaat   //   //   //   //   //   //   // E 450 (a) (iv)   // Tetrakaliumdifosfaat   //   //   //   //  //   //   // E 450 (b) (i)   // Pentanatriumtrifosfaat   //  //   //   //   //   //   // E 450 (b) (ii)  // Pentakaliumtrifosfaat   //   //   //   //   //   //  // 500 (i)   // Dinatriumcarbonaat   //   //   //   //   //  //   // 500 (ii)   // Natriumwaterstofcarbonaat   //   //  //   //   //   //   // 500 (iii)   // Natriumsesquicarbonaat  //   //   //   //   //   //   // 501 (ii)  // Kaliumwaterstofcarbonaat   //   //   //   //   //   //  // 503 (i)   // Diammoniumcarbonaat   //   //   //   //   //  //   // 503 (ii)   // Ammoniumwaterstofcarbonaat   //   //  //   //   //   //   // 507   // Waterstofchloride   //   //  //   //   //   //   // 510   // Ammoniumchloride   //   //  //   //   //   //   // 513   // Zwavelzuur   //   //   //  //   //   //   // 524   // Natriumhydroxide   //   //   //  //   //   //   // 529   // Calciumoxide   //   //   //   //  //   //   // 540   // Dicalciumdifosfaat   //   //   //   //  //   //   //    //   //   //   //   //   //   //  2. In bijlage II  a) wordt in deel F »Kleurstoffen met inbegrip van pigmenten" de volgende post ingevoegd:  1.2.3.4.5.6.7.8.9 //  //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr.  // Toevoegings- middel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen  // Duur van de toelating 1.2.3.4.5.6,7.8.9 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  // //  // mg/kg  van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8.9 // 4   // Briljant Blauw FCF   // Dinatriumzout van 4[4-(N-ethyl-p-sulfobenzylamino)fenyl - (2 - sulfoniumfenyl)methyleen] - [1 - (N - ethyl-N-sulfobenzyl)-D 2,5-]cyclohexadieenimine  // Alle diersoorten of categorieën  // -   // -   // -   // Slechts in diervoeders toegestaan in verwerkte produkten van gedenatureerd graan   // 30. 11. 1987"  //    //   //   //   //   //   //   //   //  b) wordt in deel I »Sporenelementen" de datum »3. 12. 1986" ingevoegd in de kolom »Duur van de toelating" onder nr. 1 »Molybdeen" en nr. 2 »Selenium";  c) wordt de groep M »Zuurtegraadregelaars" ingevoegd met de volgende posten:  1.2.3.4.5.6.7.8.9 //  //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen  // Duur van de toelating 1.2.3.4.5.6,7.8.9 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  // //  // mg/kg  van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8.9 // E 170   // Calciumcarbonaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 296   // DL- en L-Appelzuur   //   //  //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // -  // Ammoniumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // -  // Diammoniumwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // E 339 (i)  // Natriumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // E 339 (ii)  // Dinatriumwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // E 339 (iii)  // Trinatriumorthofosfaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // E 340 (i)  // Kaliumdiwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // E 340 (ii)  // Dikaliumwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //  //   // 30. 11. 1987   // E 340 (iii)  // Trikaliumorthofosfaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // E 341 (i)  // Calciumtetrawaterstofdiorthofosfaat   //   //   //   //  //   //   // 30. 11. 1987   // E 341 (ii)  // Calciumwaterstoforthofosfaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 350 (i)   // Natriummalaat (zout van DL-appelzuur of van L-appelzuur)   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // E 450 (a) (i)  // Dinatriumdiwaterstofdifosfaat   //   // Alle huisdieren met uit- zondering van honden en katten  //  //  //  //  // 30. 11. 1987   // E 450 (a) (iii)   // Tetranatriumdifosfaat   //   //  //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // E 450 (a) (iv)  // Tetrakaliumdifosfaat   //   //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // E 450 (b) (i)   // Pentanatriumtrifosfaat   //  //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // E 450 (b) (ii)  // Pentakaliumtrifosfaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 500 (i)   // Dinatriumcarbonaat   //  //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 500 (ii)  // Natriumwaterstofcarbonaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 500 (iii)   // Natriumsesquicarbonaat  //   //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 501 (ii)  // Kaliumwaterstofcarbonaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 503 (i)   // Diammoniumcarbonaat   //  //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 503 (ii)  // Ammoniumwaterstofcarbonaat   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 507   // Waterstofchloride   //   //  //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 510  // Ammoniumchloride   //   //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 513   // Zwavelzuur   //   //   //   //   //   //  // 30. 11. 1987   // 524   // Natriumhydroxide   //   //   //  //   //   //   // 30. 11. 1987   // 529   // Calciumoxide  //   //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987   // 540  // Dicalciumdifosfaat   //   //   //   //   //   //   // 30. 11. 1987"   //    //   //   //   //   //   //   //   //529  CALCIUMOXIDE   //  //  //  //  //  //  30 . 11 . 1987  540  DICALCIUMDIFOSFAAT   //  //  //  //  //  //  30 . 11 . 1987"   //   //  //  //  //  //  //  //  //


title: Richtlijn (EU) 2015/254 van het Europees Parlement en de Raad van 11 februari 2015 tot intrekking van Richtlijn 93/5/EEG van de Raad betreffende de bijstand aan de Commissie en de samenwerking van de lidstaten bij het wetenschappelijk onderzoek van vraagstukken in verband met levensmiddelen  Voor de EER relevante tekst

text:
               18.2.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 43/1

         RICHTLIJN (EU) 2015/254 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 11 februari 2015
   tot intrekking van Richtlijn 93/5/EEG van de Raad betreffende de bijstand aan de Commissie en de samenwerking van de lidstaten bij het wetenschappelijk onderzoek van vraagstukken in verband met levensmiddelen
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het kader van het programma voor gezonde en resultaatgerichte regelgeving (REFIT) streeft de Commissie naar een eenvoudig, duidelijk, stabiel en voorspelbaar regelgevend kader voor ondernemingen, werknemers en burgers.

               (2)

               Richtlijn 93/5/EEG van de Raad (3) is erop gericht de soepele werking van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding te waarborgen door de wetenschappelijke steun van de lidstaten voor dat comité te bevorderen en door samenwerking met de relevante nationale instanties inzake wetenschappelijke kwesties in verband met de veiligheid van levensmiddelen te organiseren.

               (3)

               Op grond van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad (4) zijn de taken van het in Richtlijn 93/5/EEG genoemde Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding overgedragen aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAV) en worden die taken momenteel bepaald in Verordening (EG) nr. 178/2002.

               (4)

               Besluit 97/579/EG van de Commissie (5), waarbij het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding werd opgericht, is ingetrokken bij Besluit 2004/210/EG van de Commissie (6).

               (5)

               Op grond van Verordening (EG) nr. 178/2002 is de EAV ook de bevoegde instantie geworden om de wetenschappelijke samenwerking met de lidstaten en de relevante nationale instanties die actief zijn op gebieden die onder de opdracht van de Autoriteit vallen, te bevorderen. Met name is in artikel 22 van Verordening (EG) nr. 178/2002 bepaald dat de EAV in nauwe samenwerking met de bevoegde instanties in de lidstaten dient te handelen en dat de lidstaten met de EAV dienen samen te werken met het oog op de vervulling van haar opdracht.

               (6)

               Daarom is Richtlijn 93/5/EEG achterhaald en dient zij te worden ingetrokken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 93/5/EEG wordt ingetrokken.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 29 februari 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 11 februari 2015.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         Z. KALNIŅA-LUKAŠEVICA

      (1)  PB C 451 van 16.12.2014, blz. 157.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 16 december 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 27 januari 2015.

      (3)  Richtlijn 93/5/EEG van de Raad van 25 februari 1993 betreffende de bijstand aan de Commissie en de samenwerking van de lidstaten bij het wetenschappelijk onderzoek van vraagstukken in verband met levensmiddelen (PB L 52 van 4.3.1993, blz. 18).

      (4)  Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1).

      (5)  Besluit 97/579/EG van de Commissie van 23 juli 1997 houdende de instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de gezondheid van de consument en de voedselveiligheid (PB L 237 van 28.8.1997, blz. 18).

      (6)  Besluit 2004/210/EG van de Commissie van 3 maart 2004 tot instelling van wetenschappelijke comités op het gebied van de consumentenveiligheid, de volksgezondheid en het milieu (PB L 66 van 4.3.2004, blz. 45).


Belangrijke juridische mededeling

|

31984L0425

Tiende Richtlijn 84/425/EEG van de Commissie van 25 juli 1984 houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders

Publicatieblad Nr. L 238 van 06/09/1984 blz. 0034 - 0038 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 32 blz. 0085  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 32 blz. 0085  bijzondere uitgave in het Tsjechisch Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Ests Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Hongaars Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Litouws Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Lets Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Maltees Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Pools Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Slowaaks Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115 bijzondere uitgave in het Sloveens Hoofdstuk 03 Deel 06 blz. 111  - 115

		Commissietiende Richtlijn van de Commissie van 25 juli 1984houdende vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders(84/425/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/373/EEG van de Raad van 20 juli 1970 betreffende de invoering van gemeenschappelijke bemonsterings- en analysemethoden voor de officiële controle van diervoeders [1], laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Griekenland, en met name op artikel 2,Overwegende dat bovenbedoelde richtlijn bepaalt dat de officiële controle van diervoeders, welke ertoe strekt na te gaan of aan de op grond van de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen inzake de kwaliteit en de samenstelling van diervoeders gestelde eisen is voldaan, geschiedt volgens communautaire bemonsterings- en analysemethoden ;Overwegende dat reeds een aantal gemeenschappelijke analysemethoden is vastgesteld bij de Richtlijnen 71/250/EEG [2], 73/46/EEG [3], 74/203/EEG [4], 75/84/EEG [5], 76/372/EEG [6], laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/680/EEG [7], de Richtlijnen 71/393/EEG [8] 72/199/EEG [9], 78/633/EEG [10], laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/4/EEG [11], en Richtlijn 81/715/EEG [12] van de Commissie; dat het gezien de vorde ringen welke de werkzaamheden sindsdien hebben gemaakt, dienstig is een nieuwe methode vast te stellen ;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :Artikel 1De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen voor de officiële controle van diervoeders ten aanzien van hun gehalte aan spiramycine geschieden volgens de in de bijlage van deze richtlijn omschreven methode.Artikel 2De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1985 aan deze richtlijn te voldoen; zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 25 juli 1984.Voor de CommissiePoul DalsagerLid van de Commissie[1] PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 2.[2] PB nr. L 155 van 12. 7. 1971, blz. 13.[3] PB nr. L 83 van 30. 3. 1973, blz. 21.[4] PB nr. L 108 van 22. 4. 1974, blz. 7.[5] PB nr. L 32 van 5. 2. 1975, blz. 26.[6] PB nr. L 102 van 15. 4. 1976, blz. 8.[7] PB nr. L 246 van 29. 8. 1981, blz. 32.[8] PB nr. L 279 van 20. 12. 1971, blz. 7.[9] PB nr. L 123 van 29. 5. 1972, ,blz. 6.[10] PB nr. L 206 van 29. 7. 1978, blz. 43.[11] PB nr. L 15 van 18. 1. 1984, blz. 28.[12] PB nr. L 257 van 10. 9. 1981, blz. 38.--------------------------------------------------BIJLAGEBEPALING VAN SPIRAMYCINE DOOR MIDDEL VAN AGARDIFFUSIE1. Doel en toepassingsgebiedMet deze methode kan spiramycine in diervoeders en in voormengsels worden bepaald. De ondergrens van de bepaling ligt bij 1 mg/kg (1 ppm) [1].2. PrincipeHet monster wordt geëxtraheerd met een mengsel van methanol en fosfaatbicarbonaatbuffer van pH 8. Het extract wordt gedecanteerd of gecentrifugeerd en vervolgens verdund. De antibiotische activiteit van het extract wordt bepaald door meting van de diffusie van spiramycine in een agarvoedingsbodem die is geënt met Micrococcus luteus. De diffusie wordt zichtbaar door de vorming van zones waarin de groei van het micro-organisme is geremd. De doorsnede van deze remmingszones wordt binnen het gebruikte concentratiegebied verondersteld recht evenredig te zijn met de logaritme van de antibioticumconcentratie.3. Micro-organisme: Micrococcus luteus 9341 (NCTC 8340, NCIB 8553)3.1. Bewaren van de stamBuizen met schuingestolde voedingsbodem (4.1) worden geënt met Micrococcus luteus en 24 uur bij 30 oC geïncubeerd. De kweek wordt in de koelkast bij 4 oC bewaard. Elke twee weken wordt opnieuw overgeënt.3.2. Bereiding van de bacteriesuspensie [2]De cultuur van een vers bereid agarbuisje (3.1) wordt gesuspendeerd in 2 à 3 ml natriumchlorideoplossing (4.3). 250 ml voedingsbodem (4.1) in een Rouxfles wordt met deze suspensie geënt en 18 tot 20 uur bij 30 oC geïncubeerd. Neem de cultuur op in 25 ml natriumchlorideoplossing (4.3) en meng. Verdun de suspensie 1 op 10 met natriumchlorideoplossing (4.3). De lichttransmissie van de suspensie, gemeten bij 650 nm in een cel van 1 cm tegen natriumchlorideoplossing (4.3), moet ongeveer 75 % bedragen. Deze suspensie kan ongeveer één week bij 4 oC worden bewaard.4. Voedingsbodems en reagentia4.1. Voedingsbodem [3] b)Vleespepton | 6,0 g |Trypton | 4,0 g |Gistextract | 3,0 g |Vleesextract | 1,5 g |Glucose | 1,0 g |Agar | 10,0 tot 20,0 g |Water | 1000 ml |pH 6,5 — 6,6 (na sterilisatie) | |4.2. Voedingsbodem voor de bepaling [3]Trypton | 5,0 g |Gistextract | 4,0 g |Vleesextract | 3,0 g |Agar | 10,0 tot 20,0 g |Water | 1000 ml |pH 8,0 (na sterilisatie) | |4.3. Natriumchlorideoplossing 0,8 % (m/v)Los 8 g natriumchloride op in water en verdun tot 1000 ml; steriliseer.4.4. Fosfaat-bicarbonaatbuffer, pH 8,0Dikaliumwaterstoffosfaat, K2HPO4 | 16,7 g |Kaliumdiwaterstoffosfaat, KH2PO4 | 0,5 g |Natriumwaterstofcarbonaat, NaHCO3 | 20,0 g |Water | 1000 ml |4.5. Mengsel van methanol en fosfaat-bicarbonaatbuffer Meng gelijke delen methanol en buffer (4.4).4.6. StandaardSpiramycine van bekende activiteit (in IE).5. StandaardoplossingenLos een nauwkeurig afgewogen hoeveelheid standaard (4.6) in het mengsel (4.5) op en verdun met dit mengsel tot een voorraadoplossing van 1000 IE spiramycine per ml. In een gesloten kolf bij 4 oC is deze oplossing vijf dagen stabiel.Bereid, uitgaande van deze voorraadoplossing door steeds 1 op 1 met mengsel (4.5) te verdunnen, de volgende oplossingen :S8 | 1 | IE/ml |S4 | 0,5 | IE/ml |S2 | 0,25 | IE/ml |S1 | 0,125 | IE/ml |6. Bereiding van het extract en de meetoplossingen6.1. ExtractieWeeg 20,0 g monster af, bij voormengsels 1,0 tot 20,0 g. Voeg 100 ml van mengsel (4.5) toe en schud 30 minuten. Centrifugeer of decanteer de bovenstaande vloeistof en verdun deze vloeistof met mengsel (4.5) tot een aangenomen spiramycinegehalte van 1 IE/ml (= U8).Indien het verwachte spiramycinegehalte lager dan 2,5 mg/kg voeder is, moet de extractie als volgt worden uitgevoerd :Weeg 20,0 g monster af, voeg 100 ml mengsel (4.5) toe en schud 30 minuten. Centrifugeer een paar minuten, neem 50 ml van de bovenstaande vloeistof en damp deze onder verminderde druk in een rotatieverdamper bij een temperatuur van maximaal 40 oC tot ongeveer 4 ml in. Verdun het residu met mengsel (4.5) tot een aangenomen spiramycinegehalte van 1 IE/ml (= U8).6.2. MeetoplossingenBereid, uitgaande van oplossing U8, oplossingen U4 (aangenomen gehalte : 0,5 IE/ml), U2 (idem 0,25 IE/ml) en U1 (idem 0,125 IE/ml) door steeds 1 op 1 met mengsel (4.5) te verdunnen.7. Uitvoering van de bepaling7.1. Enten van de voedingsbodemEnt de voedingsbodem voor de bepaling (4.2) bij ongeveer 50 oC met de bacteriesuspensie (3.2). In voorafgaande proeven op platen met voedingsbodem (4.2) wordt de hoeveelheid bacteriesuspensie bepaald die bij de verschillende concentraties spiramycine tot de grootste en duidelijkste remmingszones leidt.7.2. Bereiden van de platenDe agardiffusie vindt plaats op platen met de vier standaardoplossingen (S8, S4, S2 en S1) en de vier meetoplossingen (U8, U4, U2 en U1,). Op elke plaat moeten alle vier de concentraties van standaard en van extract worden opgebracht. Daarom moeten de afmetingen van de platen zo worden gekozen dat op de agarvoedingsbodem plaats is voor ten minste acht gaatjes van 10 tot 13 mm doorsnede waarvan de middelpunten niet meer dan 30 mm van elkaar verwijderd zijn. Voor de bepaling kunnen vlakke glazen platen worden gebruikt, waarop aluminium of plastic ringen van 200 mm doorsnede en 20 mm hoogte worden gelegd.Giet in de platen een hoeveelheid voedingsbodem (4.2), geënt als aangegeven in punt 7.1, zodat een laag van ongeveer 2 mm dik ontstaat (60 ml voor een plaat met een doorsnede van 200 mm). Laat de voedingsbodem in horizontale stand stollen, pons er de gaatjes in en breng er exact afgemeten hoeveelheden standaard en extract in (0,10 tot 0,15 ml per gaatje, afhankelijk van de doorsnede). Breng iedere concentratie tenminste in viervoud aan, zodat iedere bepaling als grondslag voor de berekening 32 remmingszones heeft.7.3. IncuberenIncubeer de platen 16 tot 18 uur bij 30 oC (± 2 oC).8. Meting en berekeningMeet de doorsnede van de remmingszones tot op 0,1 mm nauwkeurig. Zet voor elke concentratie de gemiddelde waarden op half-logaritmisch papier uit, zodat de logaritme van de concentraties tegen de doorsnede van de remmingszones komt te staan. Trek de best passende lijnen, zowel voor de standaard als voor het extract, en ga bij voorbeeld als volgt te werk.Bepaal het meest passende punt voor de laagste standaardwaarde (SL) volgens de formule :(a) SL=7s1+4s2+s4-2s810Bepaal het meest passende punt voor de hoogste standaardwaarde (SH) volgens de formule :(b) SH=7s8+4s4+s2-2s110Bepaal op dezelfde wijze de meest passende punten voor de laagste extractwaarde (UL) en de hoogste extractwaarde (UH) door in bovenstaande formules s1, s2, s4 en s8, door u1, u2, u4 en u8 te vervangen [4].Vul de waarden SL en SH in dezelfde grafiek in. Door deze twee punten te verbinden, krijgt men de meest passende rechte voor de standaardoplossing. Op dezelfde wijze verkrijgt men met UL en UH de meest passende rechte voor het extract.Wanneer er geen enkele storing is, moeten de rechten evenwijdig zijn. In de praktijk kunnen de rechten als evenwijdig worden beschouwd wanneer (SH — SL) en (UH — UL) niet meer dan 10 % van hun gemiddelde afwijken.Als de rechten niet evenwijdig zijn, kan men hetzij u1, en s1, hetzij u8 en s8 uitsluiten. De waarden SL, SH, UL en UH waarmee men dan de meest passende rechten kan trekken, worden dan berekend volgens de volgende formules :(a') SL=5s1+2s2-s46 ou 5s2+2s4-s86(b') SH=5s4+2s2-s16 ou 5s8+2s4-s26en analoge formules voor UL en UH Nu moet wel aan bovengenoemde eis van evenwijdigheid zijn voldaan. Wanneer het resultaat uit drie concentraties is berekend, moet dit op het analysecertificaat vermeld worden.Wanneer de rechten als evenwijdig beschouwd kunnen worden, wordt de logaritme van de relatieve activiteit (log A) berekend volgens één van de volgende formules, afhankelijk van het bereiken van evenwijdigheid met 4 of 3 concentraties :voor 4 concentraties :(c) log. A =u1+u2+u4+u8-s1-s2-s4-s8× 0,602u4+u8+s4+s8-u1-u2-s1-s2voor 3 concentraties:(d) log. A =u1+u2+u4-s1-s2-s4× 0,401u4+s4-u1-s1of(d') log. A =u2+u4+u8-s2-s4-s8× 0,401u8+s8-u2-s2Activiteit van het monsterextract = activiteit van de bijbehorende standaard × A(U8 = S8 × A)Blijkt de relatieve activiteit buiten het gebied 0,5 tot 2,0 te liggen, dan moet de bepaling worden herhaald met geschikte aanpassingen aan de extractconcentraties of, indien zulks onmogelijk is, aan de standaardoplossingen. Indien de relatieve activiteit niet in dit vereiste gebied kan worden gebracht, moet het resultaat als een benadering worden beschouwd en als zodanig op het analysecertificaat worden vermeld.Wanneer de rechten niet als evenwijdig beschouwd kunnen worden, moet de bepaling worden herhaald. Wanneer dan nog steeds geen evenwijdige rechten zijn verkregen, moet de bepaling als niet bevredigend worden beschouwd.Geef de uitkomst weer in milligram spiramycinebase per kilogram voeder.9. HerhaalbaarheidHet verschil tussen de resultaten van twee parallelle bepalingen aan hetzelfde monster uitgevoerd door dezelfde analist mag niet groter zijn dan :- 2 mg/kg in absolute waarde bij spiramycinebasegehalten tot 10 mg/kg;- 20 % van de hoogste waarde bij gehalten van 10 tot 25 mg/kg;- 5 mg/kg in absolute waarde bij gehalten van 25 tot 50 mg/kg;- 10 % van de hoogste waarde bij gehalten van meer dan 50 mg/kg.[1] 1 mg spiramycinebase komt overeen met 3200 internationale eenheden (IE).[2] Andere methoden mogen ook worden gebruikt, mits vaststaat dat die dezelfde bacteriesuspensies opleveren.[3] In de handel verkrijgbare voedingsbodems van vergelijkbare samenstelling, die dezelfde resultaten geven, kunnen ook worden gebruikt.[4] De kleine letters s en u staan voor de doorsnede van de remmingszones.--------------------------------------------------


Avis juridique important

|

31992L0072

Richtlijn 92/72/EEG van de Raad van 21 september 1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door ozon

Publicatieblad Nr. L 297 van 13/10/1992 blz. 0001 - 0007 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 11 blz. 0204  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 11 blz. 0204

RICHTLIJN 92/72/EEG VAN DE RAAD van 21 september 1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door ozonDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in het vierde actieprogramma van de Gemeenschappen op het gebied van het milieu van 1987 (4) de mogelijkheid voor maatregelen op het gebied van fotochemische verontreiniging en met name van verontreiniging door ozon is opengelaten, en  wel vanwege de schadelijkheid en met het oog op de stand van de kennis ten aanzien van de effecten van deze stof op de volksgezondheid en het milieu;  Overwegende dat de ozonconcentraties in de lucht met het oog op de bescherming van de volksgezondheid moeten worden beperkt en dat de technische en wetenschappelijke informatie moet worden benut en bevorderd om meer kennis over deze vorm van  verontreiniging te verkrijgen en in de toekomst doeltreffend passende maatregelen ter vermindering daarvan te nemen;  Overwegende dat een zo volledig mogelijke kennis van het niveau van de verontreiniging door ozon in alle Lid-Staten vereist is;  Overwegende dat hiertoe meetstations moeten worden geïnstalleerd die informatie moeten leveren over de ozonconcentraties in de lucht;  Overwegende dat het, om over vergelijkbare resultaten in het kader van deze richtlijn te beschikken, noodzakelijk is dat de door de Lid-Staten gebruikte methoden voor de bepaling van de concentraties gelijkwaardig zijn;  Overwegende dat het gezien het specifieke karakter van fotochemische verontreiniging absoluut noodzakelijk is dat er wederzijds informatie wordt uitgewisseld tussen de Lid-Staten en de Commissie, met inbegrip van het Europees Milieuagentschap (5) zodra  dit daadwerkelijk is opgericht, om een beter inzicht in het probleem te krijgen;  Overwegende dat de gevolgen van perioden van verontreiniging voor de volksgezondheid kunnen worden beperkt door informatie- of alarmeringsdrempels vast te stellen, waarboven door de bevolking voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen;  Overwegende dat de numerieke waarden van deze niveaus moeten worden gebaseerd op de resultaten van de in het kader van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) verrichte werkzaamheden, met name op het gebied van de dosis-effect-relaties die voor deze  verontreiniging zijn vastgesteld;  Overwegende dat de in het kader van deze richtlijn vergaarde informatie geregeld moet worden geëvalueerd zodat het verloop van de verontreiniging van de lucht door ozon kan worden gevolgd, het effect van de nationale en communautaire bepalingen ter  vermindering van fotochemische precursoren kan worden gemeten en in de toekomst nieuwe bepalingen voor ozon en de luchtkwaliteit kunnen worden vastgesteld; dat over die evaluatie en informatie door de Commissie zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk vier  jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn, een verslag moet worden ingediend;  Overwegende dat de bestrijding van de verontreiniging van de lucht door ozon ook maatregelen ter vermindering van de precursoren van ozon kan inhouden; dat de Commissie derhalve samen met het voornoemde verslag voorstellen ter beheersing van de  verontreiniging van de lucht door ozon moet voorleggen, die zo nodig tevens gericht zijn op vermindering van de emissies van precursoren van ozon;  Overwegende dat de maatregelen van de Gemeenschap en de Lid-Staten tegen fotochemische verontreiniging moeten worden gecooerdineerd om te kunnen worden geoptimaliseerd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Doel van deze richtlijn is de invoering van een geharmoniseerde procedure voor:  - bewaking,  - uitwisseling van informatie, en - informatie en alarmering van de bevolking,  in verband met verontreiniging van de lucht door ozon, ten einde het de bevoegde instanties van de Lid-Staten en de Commissie mogelijk te maken meer kennis te verzamelen omtrent deze vorm van luchtverontreiniging in de Gemeenschap, de ter vermindering  van de ozonvorming noodzakelijke maatregelen te optimaliseren en de minimaal aan de bevolking in geval van overschrijding van drempelconcentraties als bedoeld in bijlage I, punten 3 en 4, te verstrekken informatie te waarborgen.  2. In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:  - drempelwaarden voor de bescherming van de volksgezondheid: de in bijlage I, punt 1, vermelde waarde van de ozonconcentratie, die ter bescherming van de menselijke gezondheid bij langdurige periodes van verontreiniging niet zou mogen worden  overschreden;  - drempelwaarden voor de bescherming van de vegetatie: de in bijlage I, punt 2, vermelde waarden van de ozonconcentratie, waarboven de vegetatie kan worden aangetast;  - drempelwaarde voor het informeren van de bevolking: de in bijlage I, punt 3, vermelde waarde van de ozonconcentratie, waarboven er bij een korte blootstellingsduur beperkte gevolgen van voorbijgaande aard optreden voor de gezondheid van bijzonder  gevoelige bevolkingsgroepen; wanneer deze waarde wordt overschreden, moeten er door de Lid-Staten maatregelen worden genomen volgens de in deze richtlijn bepaalde voorwaarden;  - drempelwaarde voor de alarmering van de bevolking: de in bijlage I, punt 4, vermelde waarde van de ozonconcentratie, waarboven er bij een korte blootstellingsduur een risico voor de volksgezondheid bestaat; wanneer deze waarde wordt overschreden,  moeten er door de Lid-Staten maatregelen worden genomen volgens de in deze richtlijn bepaalde voorwaarden.  Artikel 2  Elke Lid-Staat wijst een instantie aan die de verantwoordelijkheid draagt voor het verstrekken van informatie aan de Commissie en het cooerdineren van de uitvoering van de in artikel 1, lid 1, genoemde geharmoniseerde procedure, en stelt de Commissie  daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  De Lid-Staten wijzen meetstations aan, of installeren deze in voorkomend geval, die bestemd zijn om de gegevens te verschaffen die nodig zijn voor de uitvoering van deze richtlijn. Aantal en plaats van die meetstations worden door de Lid-Staten bepaald  overeenkomstig bijlage II.  Artikel 4  1. Voor de meting van de ozonconcentraties gebruiken de Lid-Staten:  - hetzij de in bijlage V aangegeven referentiemethode;  - hetzij een andere analysemethode waarvoor is aangetoond dat deze meetresultaten oplevert die gelijkwaardig zijn aan die van de referentiemethode.  Te dien einde wijst elke Lid-Staat het (de) laboratorium (laboratoria) aan, dat (die) de op nationaal niveau gebruikte methode beoordeelt (beoordelen) ten opzichte van de referentiemethode van deze richtlijn.  Daarnaast organiseert hij op nationaal niveau de onderlinge vergelijking van de laboratoria die deelnemen aan de verzameling en de analyse van de gegevens.  2. Zodra de meetstations zijn geïnstalleerd, verstrekken de Lid-Staten aan de Commissie de volgende informatie:  - de voor de bepaling van de ozonconcentraties gebruikte methode en, indien deze methode verschilt van de referentiemethode van deze richtlijn, het bewijs dat deze gelijkwaardig is aan de referentiemethode;  - de geografische ligging van de meetstations, de beschrijving van het gebied dat door de stations wordt bestreken en de criteria voor de selectie van de locatie;  - de resultaten van de eventuele proefmetingen die overeenkomstig de bepalingen van bijlage II, punt 2, zijn uitgevoerd.  3. De Commissie kan op communautaire schaal de onderlinge vergelijking organiseren van de in lid 1 bedoelde laboratoria.  Artikel 5  Bij overschrijding van de in bijlage I, punten 3 en 4, vermelde waarden nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen voor het informeren van de bevolking (bij voorbeeld via radio, televisie, pers), overeenkomstig bijlage IV.  Artikel 6  1. Met ingang van 1 januari 1995 verstrekken de Lid-Staten de Commissie uiterlijk zes maanden na de jaarlijkse referentieperiode de volgende informatie:  - het maximum, de mediaan en het 98-percentiel van de gemiddelde waarden over één uur en acht uur die gedurende het jaar in elk meetstation zijn gemeten; de percentielen worden berekend volgens de in bijlage III aangegeven methode;  - het aantal malen dat de in bijlage I, punten 1 en 2, bepaalde drempelwaarden zijn overschreden, de data waarop dit is gebeurd en hoe lang deze perioden hebben geduurd.  De Lid-Staten kunnen bovendien op het 99,9-percentiel gebaseerde informatie verstrekken.  2. Wanneer de informatiedrempel van bijlage I, punt 3, in de loop van een kalendermaand is overschreden, stellen de Lid-Staten de Commissie uiterlijk vóór het eind van de volgende maand in kennis van:  - de datum of data waarop de overschrijding(en) zich heeft (hebben) voorgedaan;  - de duur van de overschrijding(en);  - de maximale uurconcentratie die gedurende elke overschrijdingsperiode is waargenomen.  3. Wanneer de alarmeringsdrempel van bijlage I, punt 4, in de loop van een week (van maandag tot en met zondag) is overschreden, stellen de Lid-Staten de Commissie uiterlijk vóór het eind van de volgende maand in kennis van:  - de datum of data waarop de overschrijding(en) zich heeft (hebben) voorgedaan;  - de duur van de overschrijding(en);  - de maximale uurconcentratie die gedurende elke overschrijdingsperiode is waargenomen.  Deze informatie wordt aangevuld met relevante gegevens over de mogelijke oorzaken van de overschrijding.  4. Wanneer de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde gegevens in de Lid-Staten beschikbaar zijn voor perioden die voorafgaan aan de in artikel 9 genoemde datum, verstrekken de Lid-Staten deze gegevens uiterlijk bij de overdracht van de gegevens over de eerste  referentieperiode aan de Commissie. De betrokken periode beloopt ten hoogste vijf jaar.  5. Alle in de leden 1 tot en met 4 bedoelde gegevens worden door de Commissie toegezonden aan het Europees Milieuagentschap zodra dit operationeel is.  Artikel 7  De Commissie evalueert regelmatig, doch in elk geval ten minste eenmaal per jaar de in het kader van deze richtlijn vergaarde gegevens. De uitslag van die evaluatie wordt aan de Lid-Staten meegedeeld.  Ten einde de maatregelen van de Gemeenschap en de Lid-Staten tegen fotochemische verontreiniging te cooerdineren, organiseert de Commissie met de Lid-Staten, die de in artikel 2 bedoelde bevoegde instantie daarbij betrekken, overleg over het probleem van  de fotochemische luchtverontreiniging, met name over:  - het verloop van de ozonconcentraties in alle Lid-Staten en het eventuele grensoverschrijdende karakter van de waargenomen perioden;  - de door de Lid-Staten overwogen maatregelen en programma's ter vermindering van de verontreiniging van de lucht door ozon;  - de ervaring en kennis op het gebied van de fotochemische verontreiniging.  Artikel 8  De Commissie dient zo spoedig mogeljk, doch uiterlijk vier jaar na het van toepassing worden van deze richtlijn, bij de Raad een verslag in over de vergaarde informatie en over de evaluatie van de fotochemische verontreiniging in de Gemeenschap. Te  zamen met dit verslag dient de Commissie bij de Raad door haar dienstig geachte voorstellen in betreffende de beheersing van de verontreiniging van de lucht door ozon en, zo nodig, strekkende tot een vermindering van de emissies van precursoren van  ozon.  Artikel 9  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 18 maanden na de aanneming ervan aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 21 september 1992.  Voor de Raad De Voorzitter J. GUMMER (1) PB nr. C 192 van 23. 7. 1991, blz. 17.(2) PB nr. C 150 van 15. 6. 1992, blz. 228.(3) PB nr. C 49 van 24. 2. 1992, blz. 1.(4) PB nr. C 328 van 7. 12. 1987, blz. 1.(5) PB nr. L 120 van 11. 5. 1990, blz. 1.   BIJLAGE I   DREMPELWAARDEN VOOR DE OZONCONCENTRATIE IN DE LUCHT (*)  (De waarden worden uitgedrukt in ìg 03/m³. Het volume moet worden omgerekend tot het volume bij een temperatuur van 293 Kelvin en een druk van 101,3 kPa) 1. Drempelwaarde voor de bescherming van de volksgezondheid 110 ìg/m³ voor de gemiddelde waarde over acht uur (**) 2. Drempelwaarde voor de bescherming van de vegetatie 200 ìg/m³ voor de gemiddelde waarde over één uur 65 ìg/m³ voor de gemiddelde waarde over 24 uur 3. Drempelwaarde voor het informeren van de bevolking 180 ìg/m³ voor de gemiddelde waarde over één uur 4. Drempelwaarde voor de alarmering van de bevolking 360 ìg/m³ voor de gemiddelde waarde over één uur (*) De concentraties moeten continu worden gemeten.  (**) Het gemiddelde over acht uur is een voortschrijdend gemiddelde zonder overlapping; het wordt viermaal per dag berekend op basis van de acht uurwaarden tussen 0 uur en 9.00 uur, 8.00 uur en 17.00 uur, 16.00 uur en 1.00 uur, 12.00 uur en 21.00 uur.  Wat betreft de informatie die uit hoofde van artikel 6, lid 1, eerste streepje, dient te worden verstrekt, is het gemiddelde over acht uur een eenzijdig voortschrijdend gemiddelde: het wordt op elk uur u berekend op basis van de acht uurwaarden tussen u  en u-9.   BIJLAGE II   BEWAKING VAN DE OZONCONCENTRATIE  1. Meting van de ozonconcentraties in de buitenlucht is bedoeld om:  i) zo goed mogelijk het persoonlijke risico te kunnen beoordelen voor mensen die worden blootgesteld aan hogere concentraties dan de drempelwaarden voor de bescherming van de volksgezondheid;  ii) de blootstelling van de vegetatie (bij voorbeeld bossen, natuurlijke ecosystemen en land- en tuinbouwgewassen) in samenhang met de in bijlage I vemelde waarden te kunnen beoordelen.  2. De meetpunten worden geïnstalleerd op locaties die in geografisch en klimatologisch opzicht representatief zijn en waar:  i) het risico dat de in bijlage I vermelde drempelwaarden worden benaderd of overschreden het grootst is;  ii) het waarschijnlijk is dat een in punt 1 genoemde blootstelling plaatsvindt.  In gebieden waar de Lid-Staten niet beschikken over informatie over de in de punten i) en ii) genoemde locaties voeren zij proefmetingen uit om te bepalen waar de meetpunten die de voor de toepassing van deze richtlijn noodzakelijke gegevens moeten  opleveren, moeten worden geïnstalleerd.  3. De Lid-Staten installeren extra meetpunten of wijzen extra meetpunten aan ten einde:  i) bij te dragen tot de signalering en de beschrijving van de vorming en de verplaatsing van ozon en zijn precursoren;  ii) het verloop van de ozonconcentraties in de gebieden met achtergrondverontreiniging te volgen.  De verplichte meting van de concentraties van stikstofoxiden en de aanbevolen meting van de concentraties van vluchtige organische verbindingen moet zodanig worden verricht, dat informatie wordt verkregen over de ozonvorming en voor de controle op  grensoverschrijdende verplaatsing van vluchtige organische verbindingen, en dat kan worden bepaald welke relaties er bestaan tussen de verschillende verontreinigingen.  4. De uiteindelijke aflezing van de ozonmeetinstrumenten moet zodanig gebeuren dat de gemiddelden over één uur en over acht uur overeenkomstig het bepaalde in de bijlagen I en III kunnen worden berekend.   BIJLAGE III   BEREKENING VAN DE MEETRESULTATEN VOOR DE JAARLIJKSE REFERENTIEPERIODE  1. De concentraties moeten continu worden gemeten.  2. De jaarlijkse referentieperiode begint op 1 januari van een kalenderjaar en eindigt op 31 december van dat jaar.  3. Voor een geldige berekening van de percentielen (*) moet 75 % van de mogelijke waarden beschikbaar zijn en moeten deze voor de desbetreffende meetlocatie zo uniform mogelijk over de hele meetperiode verdeeld zijn. Indien dat niet het geval is, moet  zulks bij de mededeling van de resultaten worden vermeld.  De berekening van het 50(98)-percentiel uit de gedurende het hele jaar gemeten waarden gebeurt als volgt: het 50(98)-percentiel moet worden berekend uit werkelijk gemeten waarden. Deze gemeten waarden worden afgerond tot het dichtstbijzijnde gehele  getal in ìg/m³. Voor elke locatie wordt een lijst opgesteld van alle waarden in oplopende volgorde:  x1& {Ì9};x2& {Ì9};x3& {Ì9};. . . . . .& {Ì9};xk& {Ì9};. . . . .& {Ì9};xN-1& {Ì9};xN.  Het 50(98)-percentiel is de waarde van het element met rangnummer k, waarbij k als volgt wordt berekend:  k = 0,50(0,98)·N.  Hierbij is N het aantal werkelijk gemeten waarden. De waarde van 0,50 (0,98)·N wordt afgerond tot het dichtstbijzijnde gehele getal.   BIJLAGE IV  Onderstaande informatie moet op voldoende grote schaal en zo kort mogelijke termijn worden verspreid om de betrokken bevolkingsgroep in staat te stellen alle nodige preventieve beschermingsmaatregelen te nemen. Zij moet aan de  media worden doorgegeven.  Minimuminformatie die aan de bevolking moet worden verstrekt bij hoge ozonconcentraties in de lucht 1. Datum, tijd en plaats van overschrijding van de in bijlage I, punten 3 en 4, vermelde drempelwaarden.  2. Vermelding van de type(n) overschreden communautaire waarden (informatie of alarmering).  3. Verwachting: - verloop van de concentraties (verbetering, stabilisatie of verslechtering),  - betrokken geografisch gebied,  - duur.  4. Betrokken bevolkingsgroep.  5. Door de betrokken bevolkingsgroep te nemen voorzorgsmaatregelen.  (1)() De mediaan wordt berekend als het 50-percentiel.   BIJLAGE V   IN HET KADER VAN DEZE RICHTLIJN TE GEBRUIKEN REFERENTIEANALYSEMETHODE  Voor de bepaling van ozon wordt de UV-absorptiemethode als referentieanalysemethode voor deze richtlijn gebruikt. Deze methode wordt momenteel door de ISO gestandaardiseerd. Zodra de  norm door deze organisatie wordt gepubliceerd, zal de daarin beschreven methode de referentiemethode voor deze richtlijn zijn.  Wanneer meetmethoden en -instrumenten door de Lid-Staat in het veld worden gebruikt, moet rekening worden gehouden met de volgende aspecten:  1. Er moet eerst in het laboratorium en vervolgens in het veld worden gecontroleerd of de functionele karakteristieken van het meetinstrument, zoals de ruis, de responstijd en de lineariteit, overeenkomen met de door de constructeur opgegeven  karakteristieken.  2. Het instrument moet regelmatig volledig worden gekalibreerd met een referentie-UV-fotometer, zoals aanbevolen door de ISO.  3. In het veld moeten de instrumenten regelmatig, bij voorbeeld om de 23 of 25 uur, worden gekalibreerd. Bovendien moet de juistheid van de kalibratie worden gecontroleerd door regelmatig een overeenkomstig punt 1 gekalibreerd instrument mee te laten  lopen.  Indien het inlaatfilter van het instrument vóór de kalibratie wordt vervangen, mag kalibratie pas gebeuren nadat het filter gedurende een afdoende periode (30 minuten tot enkele uren) aan de ozonconcentraties in de lucht is blootgesteld.  4. De afstand tussen de bemonsteringskop en eventuele verticale wanden moet ten minste 1 meter bedragen om afschermingseffecten te voorkomen.  5. De opening van de bemonsteringskop moet worden beschermd tegen binnendringende regen en insekten.  Er mag geen voorfilter worden gebruikt.  6. De bemonstering mag niet worden beïnvloed door de naburige installaties (klimaatregeling of datatransmissieapparatuur).  7. Het bemonsteringskanaal moet van inert materiaal zijn (bij voorbeeld glas, PTFE of roestvrij staal) dat niet door ozon wordt aangetast.  Het moet vooraf aan passende ozonconcentraties zijn blootgesteld.  8. Het bemonsteringskanaal tussen de bemonsteringskop en het analyse-instrument moet zo kort mogelijk zijn. In het bijzonder moet de tijd die het gasmonster nodig heeft om het bemonsteringskanaal te passeren zo kort mogelijk zijn (bij voorbeeld enkele  seconden in aanwezigheid van andere reactieve gassen zoals NO).  9. Condensatie in het bemonsteringskanaal moet worden voorkomen.  10. het bemonsteringskanaal moet afhankelijk van de plaatselijke situatie regelmatig worden gereinigd.  11. Het bemonsteringskanaal mag niet lekken en het debiet moet regelmatig worden gecontroleerd.  12. De bemonstering mag niet worden beïnvloed door gasverliezen uit het instrument of het kalibratiesysteem.  13. Alle nodige voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen om temperatuurverschillen die tot meetfouten kunnen leiden te voorkomen.