Avis juridique important

|

31983L0513

Richtlijn 83/513/EEG van de Raad van 26 september 1983 betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium

Publicatieblad Nr. L 291 van 24/10/1983 blz. 0001 - 0008 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0131  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0131  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0140  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0140

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 26 september 1983  betreffende grenswaarden en kwaliteitsdoelstellingen voor lozingen van cadmium   ( 83/513/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 100 en 235 ,  Gelet op Richtlijn 76/464/EEG van de Raad van 4 mei 1976 betreffende de verontreininging veroorzaakt door bepaalde gevaarlijke stoffen die in het aquatisch milieu van de Gemeenschap worden geloosd ( 1 ) , inzonderheid op de artikelen 6 en 12 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 4 ) ,  Overwegende dat , met het oog op de bescherming van het aquatisch milieu van de Gemeenschap tegen de door bepaalde gevaarlijke stoffen veroorzaakte verontreiniging , bij artikel 3 van Richtlijn 76/464/EEG een stelsel is ingevoerd van voorafgaande vergunningen waarin emissienormen voor lozingen van onder lijst I van de bijlage bij die richtlijn vallende stoffen worden vastgesteld ; dat in artikel 6 van genoemde richtlijn is bepaald dat er grenswaarden voor de emissienormen dienen te worden vastgesteld , alsmede kwaliteitsdoelstellingen voor het aquatisch milieu waarop lozingen van die stoffen van nadelige invloed zijn ;  Overwegende dat cadmium en cadmiumverbindingen onder lijst I vallen ;  Overwegende dat de Lid-Staten verplicht zijn de grenswaarden toe te passen , met uitzondering van de gevallen waarin zij een systeem van kwaliteitsdoelstellingen mogen hanteren ;  Overwegende dat , aangezien de verontreiniging door lozing van cadmium in het water door een groot aantal industrieën wordt veroorzaakt , er specifieke grenswaarden naar gelang van het type industrie moeten worden vastgesteld , alsmede kwaliteitsdoelstellingen voor het aquatisch milieu waarin door deze industrieën cadmium wordt geloosd ;  Overwegende dat het thans echter niet mogelijk is grenswaarden vast te stellen voor lozingen afkomstig van de fabricage van fosforzuur en fosfaatmeststoffen uit fosfaaterts ;  Overwegende dat kwaliteitsdoelstellingen gericht moeten zijn op het voorkomen van vervuiling door cadmium van de verschillende delen van het aquatisch milieu die kunnen worden beïnvloed door cadmiumhoudende lozingen ;  Overwegende dat dergelijke kwaliteitsdoelstellingen uitdrukkelijk hiertoe moeten worden vastgesteld en niet met de bedoeling voorschriften vast te stellen die betrekking hebben op de bescherming van de consument of de afzet van produkten uit het aquatisch milieu ;  Overwegende dat , om de Lid-Staten in staat te stellen aan te tonen dat de kwaliteitsdoelstellingen in acht zijn genomen , in een specifieke controleprocedure dient te worden voorzien ;  Overwegende dat er met het oog op een doeltreffende toepassing van deze richtlijn , dient te worden bewerkstelligd dat de Lid-Staten toezicht houden op het aquatisch milieu dat door genoemde cadmiumlozingen wordt beïnvloed ; dat de bevoegdheid om zulk een toezicht in te voeren niet in artikel 6 van Richtlijn 76/464/EEG is omschreven ; dat het Verdrag niet in de voor de aanneming van deze richtlijn vereiste specifieke bevoegdheid voorziet en dat derhalve een beroep op artikel 235 dient te worden gedaan ;  Overwegende dat het van belang is dat de Commissie om de vijf jaar aan de Raad een vergelijkende beoordeling toezendt van de toepassing van de onderhavige richtlijn door de Lid-Staten ;  Overwegende dat voor grondwateren Richtlijn 80/68/EEG ( 5 ) is vastgesteld , zodat deze richtlijn daarop niet van toepassing is ;  Overwegende dat Groenland een zeer laag industrialisatieniveau heeft ingevolge de algemene situatie van dat land , met name de geringe bevolkingsdichtheid , de aanzienlijke oppervlakte en de bijzondere geografische ligging ; dat bijgevolg deze richtlijn niet op Groenland van toepassing dient te zijn ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Deze richtlijn   - stelt , overeenkomstig artikel 6 , lid 1 , van Richtlijn 76/464/EEG , de grenswaarden vast voor emissienormen voor cadmium in lozingen afkomstig van industriële bedrijven in de zin van artikel 2 , sub e ) , van deze richtlijn ;   - stelt , overeenkomstig artikel 6 , lid 2 , van Richtlijn 76/464/EEG , de kwaliteitsdoelstellingen voor het aquatisch milieu ten aanzien van cadmium vast ;   - stelt , overeenkomstig artikel 6 , lid 4 , van Richtlijn 76/464/EEG , de termijnen vast waarbinnen moet worden voldaan aan de voorwaarden gesteld door de vergunningen die voor bestaande lozingen door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten worden verleend ;   - stelt , overeenkomstig artikel 12 , lid 1 , van Richtlijn 76/464/EEG , de referentiemeetmethoden vast voor het bepalen van het gehalte aan cadmium in lozingen en in het aquatisch milieu ;   - stelt , overeenkomstig artikel 6 , lid 3 , van Richtlijn 76/464/EEG , een controleprocedure in ;   - schrijft de Lid-Staten voor samen te werken in geval van lozingen die de wateren van meer dan één Lid-Staat beïnvloeden .  2 . Deze richtlijn is van toepassing op de in artikel 1 van Richtlijn 76/464/EEG genoemde wateren , met uitzondering van grondwateren .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) " cadmium " :   - het chemisch element cadmium ,   - het cadmium in cadmiumverbindingen ;  b ) " grenswaarden " :  de in bijlage I bij deze richtlijn genoemde waarden ;  c ) " kwaliteitsdoelstellingen " :  de in bijlage II bij deze richtlijn omschreven eisen ;  d ) " verwerking van cadmium " :  elk industrieel proces dat de produktie of het gebruik van cadmium met zich meebrengt , of elk ander industrieel proces waaraan de aanwezigheid van cadmium inherent is ;  e ) " industrieel bedrijf " :  een bedrijf waarin cadmium of cadmium bevattende stoffen worden verwerkt ;  f ) " bestaand bedrijf " :  een industrieel bedrijf dat in werking is op de datum van kennisgeving van deze richtlijn ;  g ) " nieuw bedrijf " :   - een industrieel bedrijf dat in werking wordt gesteld na de datum van kennisgeving van deze richtlijn ,   - een bestaand industrieel bedrijf waarvan de capaciteit voor de verwerking van cadmium aanzienlijk is uitgebreid na de datum van kennisgeving van deze richtlijn .  Artikel 3  1 . De grenswaarden , de termijnen waarbinnen deze in acht moeten worden genomen en de procedure voor de op de lozingen uit te oefenen controle zijn vastgelegd in bijlage I .  2 . De grenswaarden gelden normaliter op het punt waar het cadmium bevattende afvalwater het industriële bedrijf verlaat .  Indien het cadmium bevattende afvalwater buiten het industriële bedrijf wordt behandeld in een zuiveringsinstallatie die bestemd is voor de verwijdering van cadmium , mag de Lid-Staat toestaan dat de grenswaarden gelden op het punt waar het afvalwater de zuiveringsinstallatie verlaat .  3 . De in artikel 3 van Richtlijn 76/464/EEG bedoelde vergunningen moeten voorschriften bevatten die ten minste even streng zijn als die welke in bijlage I bij deze richtlijn zijn vastgesteld , uitgezonderd in de gevallen waarin een Lid-Staat voldoet aan artikel 6 , lid 3 , van Richtlijn 76/464/EEG , zulks op basis van de bijlagen II en IV bij deze richtlijn .  Deze vergunningen worden ten minste om de vier jaar aan een nieuw onderzoek onderworpen .  4 . Onverminderd hun verplichtingen die voortvloeien uit de leden 1 , 2 en 3 en uit het bepaalde in Richtlijn 76/464/EEG , mogen de Lid-Staten slechts vergunningen verlenen voor nieuwe bedrijven , indien deze bedrijven normen toepassen die overeenstemmen met de beste beschikbare technische middelen , wanneer zulks nodig is om de verontreiniging overeenkomstig artikel 2 van genoemde richtlijn te beëindigen of om concurrentievervalsing tegen te gaan .  In de gevallen waarin de overwogen maatregelen op technische gronden niet overeenstemmen met de beste beschikbare technische middelen , deelt de Lid-Staat , ongeacht de door hem gekozen methode , voordat een vergunning wordt verleend , aan de Commissie de rechtvaardiging van deze gronden mede .  De Commissie stelt de andere Lid-Staten onmiddellijk in kennis van deze rechtvaardiging en zendt zo spoedig mogelijk aan alle Lid-Staten een verslag met haar advies over de in de tweede alinea bedoelde afwijking . Zo nodig doet zij tegelijkertijd passende voorstellen aan de Raad .  5 . De referentieanalysemethode voor het vaststellen van de aanwezigheid van cadmium is aangegeven in bijlage III , punt 1 . Er mogen andere methoden worden toegepast , mits de waarnemingsdrempels , de precisie en de nauwkeurigheid van deze methoden ten minste gelijkwaardig zijn aan die welke in bijlage III , punt 1 , zijn omschreven .  De vereiste nauwkeurigheid bij het meten van het afvalwaterdebiet is aangegeven in bijlage III , punt 2 .  Artikel 4  De betrokken Lid-Staten houden toezicht op het aquatisch milieu dat door lozingen van industriële bedrijven wordt beïnvloed .  In geval van lozingen die de wateren van meer dan één Lid-Staat beïnvloeden , werken de betrokken Lid-Staten samen om de toezichtsprocedures te harmoniseren .  Artikel 5  1 . Aan de hand van de inlichtingen die haar krachtens artikel 13 van Richtlijn 76/464/EEG op haar verzoek , dat per geval wordt ingediend , door de Lid-Staten worden verstrekt , met name voor wat betreft :   - de bijzonderheden betreffende de vergunningen waarin emissienormen voor cadmiumlozingen zijn vastgelegd ;   - de resultaten van de inventarisatie van de cadmiumlozingen die plaatsvinden in de in artikel 1 , lid 2 , bedoelde wateren ;   - de resultaten van de controle door het nationale meetnet dat is ingesteld om de aanwezigheid van cadmiumconcentraties te bepalen ,  gaat de Commissie over tot een vergelijkende beoordeling van de toepassing van deze richtlijn door de Lid-Staten .  2 . Om de vijf jaar , en voor het eerst vier jaar na de kennisgeving van deze richtlijn , zendt de Commissie aan de Raad de in lid 1 bedoelde vergelijkende beoordeling toe .  3 . In geval van wijziging van de wetenschappelijke kennis omtrent voornamelijk de toxiciteit , de persistentie en de accumulatie van cadmium in levende organismen en in sedimenten , of in geval van verbetering van de beste beschikbare technische middelen , dient de Commissie passende voorstellen bij de Raad in die ertoe strekken om zo nodig de grenswaarden en de kwaliteitsdoelstellingen strenger te maken of om nieuwe grenswaarden en nieuwe kwaliteitsdoelstellingen vast te stellen .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om binnen twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 7  Deze richtlijn is niet van toepassing op Groenland .  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 26 september 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  C . SIMITIS  ( 1 ) PB nr . L 129 van 18 . 5 . 1976 , blz . 23 .  ( 2 ) PB nr . C 118 van 21 . 5 . 1981 , blz . 3 .  ( 3 ) PB nr . C 334 van 20 . 12 . 1982 , blz . 133 .  ( 4 ) PB nr . C 230 van 10 . 9 . 1981 , blz . 22 .  ( 5 ) PB nr . L 20 van 26 . 1 . 1980 , blz . 43 .  BIJLAGE I  Grenswaarden , termijnen waarbinnen deze in acht moeten worden genomen en procedure voor de controle op de lozingen  1 . Grenswaarden en termijnen  Bedrijfstak ( 1 ) * Meeteenheid * In acht te nemen grenswaarden met ingang van *   * * 1 . 1 . 1986 * 1 . 1 . 1989 ( 2 ) *  1 . Winning van zink , raffinage van lood en zink en de fabricage van non-ferrometalen en van metallisch cadmium * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,3 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *  2 . Fabricage van cadmiumverbindingen * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,5 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *   * Gram cadmium , geloosd per kilogram verwerkt cadmium * 0,5 ( 4 ) * ( 5 ) *  3 . Fabricage van pigmenten * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,5 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *   * Gram cadmium , geloosd per kilogram verwerkt cadmium * 0,3 ( 4 ) * ( 5 ) *  4 . Fabricage van stabilisatoren * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,5 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *   * Gram cadmium , geloosd per kilogram verwerkt cadmium * 0,5 ( 4 ) * ( 5 ) *  5 . Fabricage van primaire en secundaire batterijen * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,5 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *   * Gram cadmium , geloosd per kilogram verwerkt cadmium * 1,5 ( 4 ) * ( 5 ) *  6 . Galvanotechniek ( 6 ) * Milligram cadmium per liter geloosde vloeistof * 0,5 ( 3 ) * 0,2 ( 3 ) *   * Gram cadmium , geloosd per kilogram verwerkt cadmium * 0,3 ( 4 ) * ( 5 ) *  7 . Fabricage van fosforzuur en/of fosfaatmeststoffen uit fosfaaterts ( 7 ) * * - * - *  ( 1 ) Voor de bedrijfstakken die niet in deze tabel zijn opgenomen , worden de grenswaarden zo nodig door de Raad op een later tijdstip vastgesteld . Intussen stellen de Lid-Staten voor cadmiumlozingen autonoom emissienormen vast overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 76/464/EEG . Deze normen moeten worden vastgesteld met inachtneming van de beste beschikbare technische middelen , en mogen niet minder streng zijn dan de best vergelijkbare grenswaarde in deze bijlage .  ( 2 ) Op grond van de bij de toepassing van deze richtlijn opgedane ervaring zal de Commissie overeenkomstig artikel 5 , lid 3 , tijdig aan de Raad voorstellen doen ter vaststelling van strengere grenswaarden die in 1992 in werking moeten treden .  ( 3 ) Maandgemiddelde van de totale concentratie van cadmium gewogen op basis van het afvalwaterdebiet .  ( 4 ) Maandgemiddelde .  ( 5 ) Momenteel kunnen geen grenswaarden uitgedrukt in vrachtwaarden worden vastgesteld . Deze waarden worden in voorkomend geval overeenkomstig artikel 5 , lid 3 , door de Raad vastgesteld . Indien de Raad zulks niet doet , blijven de vrachtwaarden van de kolom " 1 . 1 . 1986 " van kracht .  ( 6 ) De Lid-Staten kunnen de toepassing van de grenswaarden voor bedrijven die niet meer dan 10 kilogram cadmium per jaar lozen en waarvan het totale volume van de galvanische baden minder dan 1,5 m3 bedraagt , tot 1 januari 1989 uitstellen , als technische of administratieve omstandigheden zulks dwingend vereisen .  ( 7 ) Momenteel bestaan er , economisch gezien , geen deugdelijke technische methoden waarmee het cadmium systematisch kan worden teruggewonnen uit lozingen afkomstig van de fabricage van fosforzuur en/of fosfaatmeststoffen uit fosfaaterts . Voor die lozingen zijn dus geen grenswaarden vastgesteld . Het ontbreken van deze grenswaarden ontslaat de Lid-Staten niet van de verplichting om uit hoofde van Richtlijn 76/464/EEG emissienormen voor deze lozingen vast te stellen .  2 . De grenswaarden , uitgedrukt in concentratiewaarden die in beginsel niet mogen worden overschreden , zijn in de bovenstaande tabel voor de industrieën van de rubrieken 2 , 3 , 4 , 5 en 6 aangegeven . In alle gevallen mogen de grenswaarden , uitgedrukt in maximale concentratiewaarden , niet hoger zijn dan die welke zijn uitgedrukt in maximale hoeveelheden , gedeeld door het per kilogram verwerkt cadmium benodigde water . Aangezien de cadmiumconcentratie in lozingen evenwel afhankelijk is van de betrokken hoeveelheid water , die verschilt naar gelang van het procédé en het bedrijf , dienen de grenswaarden van de bovenstaande tabel , uitgedrukt in de hoeveelheid cadmium die per hoeveelheid verwerkt cadmium wordt geloosd , in alle gevallen in acht te worden genomen .  3 . De grenswaarden van de daggemiddelden bedragen tweemaal de in bovenstaande tabel vermelde overeenkomstige grenswaarden van de maandgemiddelden .  4 . Ten einde na te gaan of de lozingen voldoen aan de emissienormen die overeenkomstig de in deze bijlage gedefinieerde grenswaarden zijn vastgesteld , dient een controleprocedure te worden ingesteld .  Deze controleprocedure moet het nemen en het analyseren van monsters en het moten van het lozingsdebiet en de hoeveelheid verwerkt cadmium omvatten .  Indien de hoeveelheid verwerkt cadmium niet kan worden bepaald , kan de controleprocedure worden gebaseerd op de hoeveelheid cadmium die , afhankelijk van de produktiecapaciteit op basis waarvan de vergunning is verleend , kan worden verwerkt .  5 . Er wordt een monster genomen dat representatief is voor de lozing gedurende een tijdvak van 24 uur . De in de loop van een maand geloosde hoeveelheid cadmium moet worden berekend op basis van de hoeveelheden cadmium die dagelijks worden geloosd .  Er kan evenwel een vereenvoudigde controleprocedure worden ingesteld voor industriële bedrijven die niet meer dan 10 kg cadmium per jaar lozen . Voor industriële galvanische bedrijven kan een vereenvoudigde controleprocedure alleen worden ingesteld indien het totale volume van de galvanische baden minder dan 1,5 m3 bedraagt .  BIJLAGE II  Kwaliteitsdoelstellingen  Voor de Lid-Staten die de in artikel 6 , lid 3 , van Richtlijn 76/464/EEG bedoelde uitzondering toepassen , worden de emissienormen die de Lid-Staten overeenkomstig artikel 5 van genoemde richtlijn moeten vaststellen en doen toepassen , zodanig vastgesteld dat de passende kwaliteitsdoelstelling(en ) van die welke hierna zijn genoemd , in acht wordt ( worden ) genomen in het gebied dat wordt beïnvloed door cadmiumlozingen . De bevoegde autoriteit wijst in elk afzonderlijk geval het beïnvloede gebied aan en kiest van de in punt 1 genoemde kwaliteitsdoelstellingen die uit welke haar geschikt lijkt ( lijken ) gezien de bestemming van het beïnvloede gebied , er daarbij rekening mee houdend dat met deze richtlijn wordt beoogd elke verontreiniging te voorkomen .  1 . Ten einde de verontreiniging in de zin van Richtlijn 76/464/EEG en overeenkomstig artikel 2 van die richtlijn te beëindigen , worden de volgende kwaliteitsdoelstellingen ( 1 ) , die voldoende dicht bij het lozingspunt worden gemeten , vastgesteld ( 2 ) :  1.1 . De totale concentratie van cadmium in de door de lozingen beïnvloede oppervlaktewateren in het binnenland mag niet meer bedragen dan 5 mg/l .  1.2 . De concentratie van cadmium in oplossing in de door de lozingen beïnvloede estuariawateren mag niet meer bedragen dan 5 mg/l .  1.3 . De concentratie van cadmium in oplossing in de territoriale zeewateren en in de andere interne kustwateren dan estuaria die door lozingen worden beïnvloed , mag niet meer bedragen dan 2,5 mg/l .  1.4 . In het geval van water dat wordt gebruikt voor de drinkwaterproduktie moet het cadmiumgehalte voldoen aan de eisen van Richtlijn 75/440/EEG ( 3 ) .  2 . Naast bovenstaande eisen moeten de cadmiumconcentraties worden bepaald door het in artikel 5 bedoelde nationale meetnet en moeten de resultaten worden vergeleken met de volgende concentraties ( 2 ) :  2.1 . In het geval van oppervlaktewateren in het binnenland , een totale cadmiumconcentratie van 1 mg/l .  2.2 . In het geval van estuariawateren , een concentratie van cadmium in oplossing van 1 mg/l .  2.3 . In het geval van territoriale zeewateren en andere interne kustwateren dan estuaria , een concentratie van cadmium in oplossing van 0,5 mg/l .  Indien op een van de punten van het nationale meetnet deze concentraties niet worden nagekomen , moeten de redenen daarvan aan de Commissie worden medegedeeld .  3 . De concentratie van cadmium in sedimenten of in schaal - , schelp - en weekdieren , zo mogelijk van de soort Mytilus edulis , mag niet significant toenemen met het verstrijken van de tijd .  4 . Wanneer op wateren in een gebied meer dan één kwaliteitsdoelstelling wordt toegepast , dient de kwaliteit van het water toereikend te zijn om aan elk van deze doelstellingen te voldoen .  ( 1 ) De in de punten 1.1 , 1.2 en 1.3 aangegeven cadmiumconcentraties vormen de minimumeisen voor de bescherming van het aquatisch leven .  ( 2 ) Met uitzondering van de kwaliteitsdoelstelling van punt 1.4 hebben alle concentraties betrekking op het rekenkundig gemiddelde van de in de loop van een jaar verkregen resultaten .  ( 3 ) Richtlijn 75/440/EEG betreft de vereiste kwaliteit van het oppervlaktewater dat is bestemd voor de produktie van drinkwater in de Lid-Staten ( PB nr . L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 26 ) . Deze richtlijn voorziet in een bindende cadmiumwaarde van 5 mg op basis van 95 % van de monsters .  BIJLAGE III  Referentiemeetmethoden  1 . De referentieanalysemethode voor het bepalen van het cadmiumgehalte in water , in sedimenten en in schaal - , schelp - en weekdieren , is de atoomabsorptiespectrometrie na een passende conservering en behandeling van het monster .  De waarnemingsdrempels ( 1 ) moeten zodanig zijn dat de cadmiumconcentratie kan worden gemeten met een nauwkeurigheid ( 1 ) van min of meer 30 % en een precisie ( 1 ) van min of meer 30 % bij de volgende concentraties :   - in het geval van lozingen , een tiende van de in de vergunning vermelde , toegestane maximumcadmiumconcentratie ;   - in het geval van oppervlaktewater , 0,1 mg/l of een tiende van de in de kwaliteitsdoelstelling vermelde cadmiumconcentratie , waarbij de hoogste waarde geldt ;   - in het geval van schaal - , schelp - en weekdieren , 0,1 mg/kg nat gewicht ;   - in het geval van sedimenten , een tiende van de concentratie van het cadmium in het monster of 0,1 mg/kg droge stof bij constant gewicht , droging tussen 105 en 110 * C , waarbij de hoogste waarde geldt .  2 . Het debiet van de lozingen moet worden bepaald met een nauwkeurigheid van min of meer 20 % .  ( 1 ) De definities van deze termen komen voor in Richtlijn 79/869/EEG van de Raad van 9 oktober 1979 inzake de meetmethodes en de frequentie van de bemonstering en de analyse van het oppervlaktewater dat is bestemd voor de produktie van drinkwater in de Lid-Staten  ( PB nr . L 271 van 29 . 10 . 1979 , blz . 44 ) .  BIJLAGE IV  Controleprocedure voor de kwaliteitsdoelstellingen  1 . Voor elke vergunning die krachtens deze richtlijn wordt verleend , preciseert de bevoegde autoriteit de voorschriften , de wijze van controle en de termijnen ten einde er zorg voor te dragen dat de hand wordt gehouden aan de desbetreffende kwaliteitsdoelstelling of kwaliteitsdoelstellingen .  2 . Overeenkomstig artikel 6 , lid 3 , van Richtlijn 76/464/EEG stelt de Lid-Staat voor elke gekozen en toegepaste kwaliteitsdoelstelling de Commissie in kennis van :   - de plaatsen van lozing en de middelen ter dispersie ;   - de omvang van de zone waarin de kwaliteitsdoelstelling wordt toegepast ;   - de ligging van de plaatsen waar monsters worden genomen ;   - de frequentie van monsterneming ;   - de methoden van monsterneming en meting ;   - de verkregen resultaten .  3 . De monsters moeten voldoende representatief zijn voor de kwaliteit van het aquatisch milieu van het gebied dat door de lozing wordt beïnvloed en de monsterneming moet vaak genoeg plaatsvinden om eventuele wijzigingen in de toestand van het aquatisch milieu aan te tonen , met name rekening houdend met de natuurlijke wijzigingen in de waterhuishouding .


Avis juridique important

|

31978L0629

Richtlijn 78/629/EEG van de Raad van 19 juni 1978 houdende aanpassing aan de vooruitgang der techniek van Richtlijn 73/362/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake stoffelijke lengtematen

Publicatieblad Nr. L 206 van 29/07/1978 blz. 0008 - 0011 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0157  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0138  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0157  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0207  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0207

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 juni 1978  houdende aanpassing aan de vooruitgang der techniek van Richtlijn 73/362/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake stoffelijke lengtematen   ( 78/629/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gelet op Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen ( 1 ) , gewijzigd bij de Toetredingsakte , inzonderheid op de artikelen 17 , 18 en 19 ,  Overwegende dat sedert de uitwerking en goedkeuring van Richtlijn 73/362/EEG van de Raad van 19 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake stoffelijke lengtematen ( 2 ) nieuwe stoffelijke lengtematen zijn ontwikkeld en dat het bijgevolg , ten einde rekening te houden met de vooruitgang van de techniek , gewenst is de richtlijn te wijzigen ;  Overwegende dat de Commissie op 19 januari 1978 een wijzigingsvoorstel voor advies heeft voorgelegd aan het Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang der techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector der meetmiddelen en dat de Commissie , bij gebreke van een advies van het Comité , overeenkomstig de procedure van artikel 19 , lid 3 , sub b ) , van Richtlijn 71/316/EEG de te nemen maatregelen aan de Raad heeft voorgesteld ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In de bijlage bij Richtlijn 73/362/EEG worden de punten 3.6 , 4.1 , 5.1 , 6.3 , 7.1 , 7.2 , 7.3 , 8 , 9.1 , 9.2 , 9.4 en 9.5 gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn .  Artikel 2  De Lid-Staten voeren de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen op een zodanige wijze dat die bepalingen één jaar na kennisgeving van deze richtlijn van kracht worden . Zij stellen de Commissie daarvan onmiddellijk op de hoogte .  De Lid-Staten brengen de tekst van de nationale wettelijke bepalingen die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied goedkeuren , ter kennis van de Commissie .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 19 juni 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . DALSAGER  ( 1 ) PB nr . L 202 van 6 . 9 . 1971 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 335 van 5 . 12 . 1973 , blz . 56 .  BIJLAGE  3.6 . Meetbanden moeten zodanig zijn uitgevoerd dat , wanneer de band op een plat vlak wordt uitgelegd , de randen daarvan nagenoeg rechtlijnig en onderling evenwijdig zijn .  4.1 . Op de lengtematen moeten over de nominale meetlengte duidelijke , gelijkmatige en onuitwisbare merktekens en becijferingen zijn aangebracht die zodanig zijn uitgevoerd dat zij een betrouwbare , gemakkelijke en ondubbelzinnige aflezing mogelijk maken . Enkele niet-becijferde merktekens , met een maximum dat gelijk is aan het aantal merktekens tussen twee opeenvolgende becijferde tekens op de maat , mogen echter zijn aangebracht voorbij het eindhoofdmerkteken .  5.1 . De nominale lengte van de lengtematen moet een der volgende waarden hebben : 0,5 - 1 - 1,5 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 meter of een geheel veelvoud van 5 meter .  6.3 . Al deze opschriften moeten zichtbaar en leesbaar nabij het begin van de lengtemaat zijn aangebracht .  Met toestemming van de verantwoordelijke nationale dienst mogen sommige van deze opschriften echter op een niet-afneembaar gedeelte van dit meetmiddel worden aangebracht . In dit geval moet in het certificaat van EEG-modelgoedkeuring de plaats van deze opschriften zijn aangegeven .  Indien het bovendien wegens de breedte van de lengtemaat niet mogelijk is het EEG-modelgoedkeuringsteken leesbaar aan te brengen , mag dit teken , in afwijking van de voorschriften van punt 3.1 van bijlage I bij de richtlijn van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen en zulks overeenkomstig punt 3.5 van die bijlage , in de vorm van onderstaande merken worden aangebracht en wel in de aangegeven volgorde :   - de gestileerde letter e ,   - de kenletter(s ) van de Lid-Staat die de EEG-modelgoedkeuring heeft verleend ,   - de laatste twee cijfers van het jaar van de EEG-modelgoedkeuring ,   - het kencijfer van de EEG-modelgoedkeuring   ( bijvoorbeeld e F 75 5345 ) .  7 . MAXIMAAL TOELAATBARE FOUTEN  7.1 . De in deze richtlijn omschreven lengtematen zijn volgens hun nauwkeurigheidsgraad ingedeeld in 3 klassen , aangeduid met de cijfers I , II , en III .  Voor de eerste EEG-ijk van lengtematen wordt de maximaal toelaatbare fout , in plus of min ,  a ) van de nominale lengte en  b ) van de afstand tussen twee andere willekeurige niet-opeenvolgende merktekens  uitgedrukt als functie van de beschouwde lengte in een formule van de vorm ( a + bL ) mm , waarin :   - L de naar boven op het gehele aantal meters afgeronde waarde van de beschouwde lengte voorstelt ,   - a en b coëfficiënten zijn die voor iedere nauwkeurigheidsklasse in de volgende tabel zijn vastgesteld :  Nauwkeurigheidsklasse * a * b *  I * 0,1 * 0,1 *  II * 0,3 * 0,2 *  III * 0,6 * 0,4 *  7.2  7.2.1 . De maximaal toelaatbare fout in plus of min van de lengte i van de schaaldelen met een waarde van ten hoogste 1 cm is voor elke nauwkeurigheidsklasse in onderstaande tabel vastgesteld :  Lengte i van het beschouwde schaaldeel * Maximaal toelaatbare fout in millimeter per nauwkeurigsheidsklasse *   * I * II * III *  i * 1 mm * 0,1 * 0,2 * 0,3 *  1 mm < i * 1 cm * 0,2 * 0,4 * 0,6 *  Ten aanzien van de lengte van schaaldelen met een waarde van meer dan 1 cm , wordt de maximaal toelaatbare fout uitgedrukt als functie van de lengte van het schaaldeel in de formule ( a + bL ) mm , waarin de waarden van de coëfficiënten a en b gelijk zijn aan die welke in punt 7.1 zijn vermeld en L de naar boven tot een geheel getal afgeronde waarde in meter van de beschouwde lengte voorstelt .  7.2.2 . Het maximaal toelaatbare verschil tussen de lengten i van twee opeenvolgende schaaldelen , met een waarde van ten hoogste 1 cm , is voor elke nauwkeurigheidsklasse in onderstaande tabel vastgesteld :  Lengte i van het schaaldeel * Maximaal toelaatbaar verschil in millimeter per nauwkeurigheidsklasse *   * I * II * III *  i * 1 mm * 0,1 * 0,2 * 0,3 *  1 mm < i * 1 cm * 0,2 * 0,4 * 0,6 *  Ten aanzien van de lengte van schaaldelen met een waarde van meer dan 1 cm , wordt het maximaal toelaatbare verschil tussen de lengten i van twee opeenvolgende schaaldelen uitgedrukt als functie van de lengte van de schaaldelen in de formule ( a + bL ) mm , zoals vastgesteld in punt 7.2.1 .  7.3 . Bij een eindmaat of een streep-eindmaat wordt de maximaal toelaatbare fout in plus of min van de lengte van het eindschaaldeel , begrensd door een vlak , vergroot met :   - 0,1 mm voor lengtematen van klasse I ,   - 0,2 mm voor lengtematen van klasse II ,   - 0,3 mm voor lengtematen van klasse III .  Bovendien zijn de bepalingen van de punten 7.1 en 7.2.2 niet van toepassing :   - als een der twee niet-opeenvolgende merktekens , waarvan sprake in punt 7.1.b ) , een vlak is , en   - als een der twee opeenvolgende schaaldelen , waarvan sprake in punt 7.2.2 , een eindschaaldeel is , begrensd door een vlak .  8 . IJKMERKEN  Iedere lengtemaat dient zodanig te zijn uitgevoerd dat daarop de ijkmerken kunnen worden aangebracht welke zijn voorgeschreven bij de richtlijn van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen . Daartoe moet nabij het begin van de lengtemaat op de lengtemaat zelf , of op een niet-afneembare hulpinrichting een plaats zijn voorzien .  9.1 . Meetbanden van glasvezel en kunststof die eindmaten , streepmaten of streep-eindmaten kunnen zijn  Nominale lengte tussen 0,5 en 100 meter .  De trekkracht , in de orde van grootte van 20 N , moet op de lengtemaat zijn aangegeven . De vrije uiteinden van eindmaten of streep-eindmaten moeten zijn voorzien van een slijtvaste schoen of van een ander slijtvast beslag .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I , II of III .  9.2 . Uit één stuk bestaande stijve of buigzame lengtematen van metaal of enig ander materiaal  Nominale lengte tussen 0,5 en 5 meter .  De referentietemperatuur mag in bepaalde gevallen afwijken van 20 * C .  Deze lengtematen omvatten tevens peilstokken die worden gebruikt om de hoogte van vloeistofspiegels te meten .  Het uiteinde van stijve peilstokken moet zijn voorzien van een stoot - en slijtvaste rand of schoen van materiaal dat vonkvorming voorkomt .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I of II .  9.4 . Stalen meetbanden  9.4.1 . Eindmaten , streepmaten of streep-eindmaten , voorzien van een oprolinrichting .  Nominale lengte tussen 0,5 en 10 meter ; de meetbanden met een nominale lengte tussen 5 en 10 meter moeten een gebogen doorsnede hebben .  Deze lengtematen kunnen zijn gevat in een houder waarvan een der zijden deel kan uitmaken van het metende gedeelte , met name voor het meten van binnenafmetingen ; het vrije uiteinde van deze lengtematen is voorzien van een haakje of van een al dan niet verschuifbare lip .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I of II .  9.4.2 . Eind - of streepmaten , bestemd voor het additief meten van lengten die groter zijn dan de nominale lengte van die lengtematen .  Nominale lengte : 5 , 10 , 20 , 50 , 100 of 200 meter .  De trekkracht , in de orde van grootte van 50 N , moet op de lengtemaat zijn aangegeven .  Deze lengtematen zijn aan beide uiteinden van handgrepen of ringen voorzien . Indien de handgrepen in de nominale meetlengte zijn begrepen , moeten zij zodanig zijn uitgevoerd dat hun draaibeweging geen meetonzekerheid veroorzaakt .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I of II .  9.4.3 . Streep - of streep-eindmaten , voorzien van een oprolinrichting , die niet bestemd zijn voor additieve metingen .  Nominale lengte tussen 5 en 200 meter .  De referentietemperatuur mag in bepaalde gevallen afwijken van 20 * C .  De trekkracht , in de orde van grootte van 50 N , moet op de lengtemaat zijn aangegeven .  Het vrije uiteinde moet zijn voorzien van een handgreep , een ring of haak die niet in de nominale meetlengte is begrepen .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I of II .  9.5 . Metalen streep-eindmaten voorzien van een verzwaringslichaam , die als peilmaten worden gebruikt om de hoogte van vloeistofspiegels te meten .  Nominale lengte tussen 5 en 50 meter .  De referentietemperatuur mag in bepaalde gevallen afwijken van 20 * C .  De trekkracht , die voldoende moet zijn om de meetband op correcte wijze te strekken , moet op de lengtemaat zijn aangegeven .  Deze trekkracht wordt op de lengtemaat uitgeoefend door middel van een verzwaringslichaam waarop zijn massa moet zijn vermeld .  Het hoofdmerkteken aan het begin van de schaalverdeling wordt gevormd door het grondvlak van een verzwaringslichaam van doelmatige vorm , dat van een materiaal is vervaardigd dat vonkvorming voorkomt .  Het verzwaringslichaam is vast dan wel beweeglijk zodanig met de meetband verbonden dat de bevestiging of beweeglijke verbinding geen meetonzekerheid veroorzaakt .  De band is over de totale meetlengte door middel van strepen in millimeters verdeeld ; deze verdeling loopt door op een afgeplat zijvlak van het verzwaringslichaam .  Het andere uiteinde van de lengtemaat kan van een oprolinrichting zijn voorzien .  Deze lengtematen behoren tot de nauwkeurigheidsklasse I of II .  De maximaal toelaatbare fout van het samenstel van meetmiddel en verzwaringslichaam is evenwel nooit kleiner dan 0,6 mm .


Avis juridique important

|

31971L0319

Richtlijn 71/319/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake vloeistofmeters, watermeters uitgezonderd

Publicatieblad Nr. L 202 van 06/09/1971 blz. 0032 - 0036 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0033  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1971(III) blz. 0662  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0033  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1971(III) blz. 0740  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0170  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0048  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0048

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 26 juli 1971  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake vloeistofmeters , watermeters uitgezonderd   ( 71/319/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat in de Lid-Staten de constructie en de wijze van keuring van vloeistofmeters zijn geregeld door dwingende voorschriften die van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen en daardoor een belemmering vormen voor de handel in deze toestellen ; dat er derhalve aanleiding toe bestaat , deze wetsvoorschriften te harmoniseren ;  Overwegende dat in de richtlijn van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen ( 3 ) de procedures van E.E.G.-modelgoedkeuring en eerste E.E.G.-ijk zijn afgebakend ; dat overeenkomstig deze richtlijn de technische voorschriften voor de uitvoering en de werking van vloeistofmeters , watermeters uitgezonderd , dienen te worden vastgesteld ;  Overwegende dat , ten einde het onmiddellijk gebruik van deze meetmiddelen in complete meetinstallaties voor vloeistoffen mogelijk te maken , thans reeds moet worden overgegaan tot harmonisatie der nationale voorschriften inzake de maximaal toelaatbare fouten op deze complete installaties ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De onderhavige richtlijn heeft betrekking op vloeistofmeters , watermeters uitgezonderd , waarin de vloeistof de beweging van beweegbare wanden van meetkamers veroorzaakt en waarmede willekeurige volumes kunnen worden gemeten .  Artikel 2  1 . Onder vloeistofmeter wordt verstaan een meetmiddel , dat uitsluitend bestaat uit een metend gedeelte en een aanwijsinrichting . Hij maakt in het algemeen deel uit van een complete meetinstallatie .  2 . Onder complete meetinstallatie voor vloeistoffen wordt verstaan een meetmiddel dat , behalve de eigenlijke meter en de eventueel daarmee verbonden hulpinrichtingen , alle inrichtingen voor een juiste meting omvat , alsmede , in voorkomend geval , de inrichtingen die met name ter vergemakkelijking van het gebruik worden toegevoegd . Voor de complete meetinstallaties wordt een bijzondere richtlijn vastgesteld .  Artikel 3  De vloeistofmeters waaraan de E.E.G.-merken en E.E.G.-tekens mogen worden verleend , zijn beschreven in hoofdstuk I van de bijlage van deze richtlijn . Zij zijn onderworpen aan een E.E.G.-modelgoedkeuring en aan de eerste E.E.G.-ijk , volgens de voorschriften van bijlage II , punten 1 en 2 , van de richtlijn inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen en volgens de bij de bijzondere richtlijn voor complete meetinstallaties vast te stellen voorschriften .  Artikel 4  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen en het in gebruik nemen van vloeistofmeters , watermeters uitgezonderd , die zijn voorzien van het E.E.G.-modelgoedkeuringsteken en van het merk van eerste E.E.G.-ijk , niet weigeren , verbieden of beperken .  Artikel 5  Wanneer complete meetinstallaties voor vloeistoffen , waarin van E.E.G.-merken en E.E.G.-tekens voorziene vloeistofmeters zijn ingebouwd , aan de eerste ijk worden onderworpen , zijn de maximaal toelaatbare fouten die welke zijn vastgelegd in hoofdstuk II van de bijlage .  Artikel 6  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zijn stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke nationale wettelijke bepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie worden gebracht .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 26 juli 1971 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . MORO  ( 1 ) PB nr . C 25 van 28 . 2 . 1970 , blz . 76 .  ( 2 ) PB nr . C 26 van 4 . 3 . 1970 , blz . 2 .  ( 3 ) Zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad .  BIJLAGE  HOOFDSTUK I  VOORSCHRIFTEN INZAKE VLOEISTOFMETERS , WATERMETERS UITGEZONDERD  1 . Definities  1.1 . De kleinste afleveringshoeveelheid is de kleinste hoeveelheid vloeistof die , voor een bepaald model , mag worden gemeten .  1.2 . De metende ruimte is gelijk aan het vloeistofvolume overeenkomend met één arbeidscyclus van het metende gedeelte , d.w.z . van het geheel der bewegingen aan het einde waarvan alle inwendige beweegbare organen van dat metende gedeelte weer voor het eerst hun oorspronkelijke stand innemen .  1.3 . De periodieke fout is het maximale verschil tijdens één arbeidscyclus tussen het volume gevormd door de verplaatsing der meetorganen en het overeenkomstige volume aangewezen door de aanwijsinrichting , die zonder speling of slip zodanig met het metende gedeelte moet zijn gekoppeld dat deze aan het eind van de arbeidscyclus en voor die cyclus een volume aangeeft gelijk aan de metende ruimte . Deze fout kan eventueel worden verminderd door toepassing van een geschikt correctieorgaan .  2 . Aanwijsinrichtingen  2.1 . De meters moeten zijn voorzien van een aanwijsinrichting die het gemeten volume aangeeft in kubieke centimeters of milliliters , in kubieke decimeters of liters of in kubieke meters .  2.2 . De aanwijsinrichting bestaat uit één of meer elementen ; het element dat is voorzien van de schaalverdeling met het kleinste schaaldeel , wordt  " eerste element " genoemd .  2.3 . De aandrijving van de aanwijsinrichting door het metende gedeelte moet betrouwbaar en stabiel geschieden door middel van een mechanische verbinding of met behulp van een permanent-magnetische inrichting .  2.4.1 . De aflezing moet betrouwbaar , gemakkelijk en ondubbelzinnig zijn .  2.4.2 . Indien de aanwijsinrichting verscheidene elementen omvat , moet het geheel zodanig zijn uitgevoerd dat het meetresultaat door eenvoudige nevenschikking van de aanwijzingen der verschillende elementen kan worden afgelezen .  2.5 . Het grootste aanwijsbereik van de aanwijsinrichting moet van de vorm 1 * 10n , 2 * 10n of 5 * 10n erkende eenheden van volume zijn , waarbij n een positief of negatief geheel getal of nul is .  2.6 . De aanwijzing van een element kan continu of discontinu zijn .  2.7 . Bij continu-aanwijzing van een element moet het aflezen van de gemeten waarde in iedere stand mogelijk zijn door middel van een schaalverdeling en een index .  2.8 . De afleeseenheid van het eerste element moet van de vorm 1 * 10n , 2 * 10n of 5 * 10n erkende eenheden van volume zijn .  2.9 . De waarde van één omwenteling van een element waarvan de schaalverdeling geheel zichtbaar is , moet overeenkomen met 10n erkende eenheden van volume . Het element met het grootste aanwijsbereik mag hierop evenwel een uitzondering vormen .  2.10 . Wanneer een element wordt gevormd door een vaste ronde wijzerplaat met rondgaande wijzer , moet deze wijzer in de richting van de wijzers van de klok draaien .  2.11 . Bij een aanwijsinrichting met verscheidene elementen , waarvan de schaalverdeling geheel zichtbaar is , moet elke omwenteling van één dezer elementen overeenkomen met de waarde van het schaaldeel van het volgende element .  2.12 . Bij een aanwijsinrichting met verscheidene elementen moet de aanwijzing van een discontinu bewegend element , behalve het eerste , met één cijfer verspringen terwijl het voorgaande element ten hoogste één tiende van zijn omwenteling volbrengt . De voortbeweging moet eindigen wanneer het voorgaande element nul aanwijst .  2.13 . Bij een aanwijsinrichting met verscheidene elementen waarvan de schaalverdelingen van het tweede element en volgende slechts gedeeltelijk in vensters zichtbaar zijn , moeten deze elementen discontinu voortbewegen . Het eerste element mag continu of discontinu voortbewegen .  2.14 . Wordt de aanwijzing gevormd door op één lijn geplaatste cijfers en beweegt het eerste element discontinu voort , dan zijn één of meer vaste nullen rechts van dat element toelaatbaar .  2.15 . Wanneer het eerste element continu voortbeweegt en de schaalverdeling daarvan slechts gedeeltelijk in een venster zichtbaar is , kan daardoor een dubbelzinnigheid in de aflezing ontstaan die zo gering mogelijk moet worden gehouden . Met het oog hierop en om aflezing door interpolatie mogelijk te maken , moet het bijbehorende venster in de bewegingsrichting van de schaalverdeling een afmeting hebben van ten minste 1,5 maal de afstand tussen de hartlijnen van twee opeenvolgende becijferde deelstrepen , zodat steeds ten minste twee deelstrepen , waarvan één becijferd , zichtbaar zijn . Het venster kan asymmetrisch ten opzichte van de vaste index zijn aangebracht .  2.16 . Bij een schaalverdeling met deelstrepen moeten de deelstrepen over hun gehele lengte even dik zijn . Zij mogen niet dikker zijn dan één vierde van de afstand tussen de hartlijnen van twee opeenvolgende deelstrepen .  Het onderscheid tussen de deelstrepen overeenkomend met 1 * 10n , 2 * 10n of 5 * 10n erkende eenheden mag slechts worden verkregen door verschil in lengte .  2.17 . De werkelijke of schijnbare afstand tussen de hartlijnen van twee opeenvolgende deelstrepen mag niet minder dan 2 mm bedragen .  2.18 . De werkelijke of schijnbare hoogte der cijfers mag niet minder dan 4 mm bedragen .  3 . Justeerinrichtingen  3.1 . De meters moeten zijn voorzien van een justeerinrichting met behulp waarvan de verhouding tussen het aangegeven volume en het werkelijke volume van de doorgestroomde vloeistof kan worden gewijzigd .  3.2 . Wanneer deze justeerinrichting de bedoelde verhouding discontinu wijzigt , mogen de opeenvolgende waarden van deze verhouding nooit meer dan 0,002 verschillen .  3.3 . Het justeren door middel van een by-pass op de meter is verboden .  4 . Bijzondere voorschriften voor de kleinste afleveringshoeveelheid  4.1 . De kleinste afleveringshoeveelheid moet zodanig zijn dat elk der onderstaande waarden ten hoogste gelijk is aan de maximaal toelaatbare fout daarop die is vastgesteld in de punten II . 2 en II . 3 :  1 . het volume , overeenkomend met een verplaatsing van 2 mm op de schaalverdeling van het eerste element en met een vijfde deel van de waarde van de afleeseenheid , wanneer het eerste element continu voortbeweegt ;  2 . het volume , overeenkomend met twee cijfersprongen , wanneer het eerste element discontinu voortbeweegt ;  3 . de fout die , bij normaal gebruik , voortvloeit uit een speling of slip bij de overbrenging van de beweging van het metende gedeelte op het eerste element van de aanwijsinrichting ;  4 . tweemaal de periodieke fout .  4.2 . Bij het vaststellen van de kleinste afleveringshoeveelheid , moet zo nodig bovendien rekening worden gehouden met de invloed van de hulporganen van de complete meetinstallatie , volgens de voorschriften vastgesteld in de daarop betrekking hebbende richtlijn .  4.3 . De kleinste afleveringshoeveelheid moet zijn van de vorm 1 * 10n , 2 * 10n , of 5 * 10n erkende eenheden , waarbij n een positief of negatief geheel getal of nul is .  5 . Maximaal en minimaal meetvermogen  5.1 . Het maximale en het minimale meetvermogen worden vastgesteld in het certificaat van goedkeuring op basis van de resultaten verkregen bij het aan de goedkeuring voorafgaande onderzoek . De meter moet gedurende een bepaalde , in het certificaat van goedkeuring vastgestelde periode in de nabijheid van het maximale meetvermogen kunnen werken , zonder dat zijn metrologische eigenschappen aanmerkelijk worden gewijzigd .  5.2 . De verhouding tussen het maximale en het minimale meetvermogen moet ten minste gelijk zijn aan 10 voor vloeistofmeters in het algemeen en aan 5 voor meters voor vloeibare gassen .  6 . Invloed van de aard der vloeistof , van de temperatuur en van de druk  6.1 . In het certificaat van goedkeuring voor een meter moet worden aangegeven voor welke vloeistof of vloeistoffen de meter is bestemd , de temperatuurgrenzen van de te meten vloeistof , indien deze grenzen lager dan - 10 * C of hoger dan + 50 * C liggen , alsmede de maximale werkdruk .  6.2 . Uit het onderzoek voorafgaande aan de modelgoedkeuring voor een meter moet blijken dat de foutvariaties als gevolg van de maximale wisselingen van de kenmerken der vloeistoffen , van de druk en van de vloeistoftemperatuur binnen de in het certificaat van goedkeuring vast te leggen grenzen voor elk van deze factoren niet groter zijn dan de helft der waarden als aangegeven in de punten II.1 , II.2 en II.3 .  7 . Maximaal toelaatbare fouten op afzonderlijke meters  7.1 . Wanneer , alvorens een complete meetinstallatie aan de eerste ijk te onderwerpen , de afzonderlijke meter aan metrologische onderzoeken in de zin van artikel 3 wordt onderworpen , zijn de maximaal toelaatbare fouten bij die onderzoeken gelijk aan de heft van die , vastgesteld in de punten II.1 , II.2 en II.3 , waarbij zij evenwel niet minder bedragen dan 0,3 % van de gemeten hoeveelheid , indien de gebruikte vloeistof dezelfde is als die waarvoor de meter is bestemd .  7.2 . Wanneer deze bepaling evenwel door meetonnauwkeurigheid niet kan worden toegepast , kunnen in het certificaat van goedkeuring de maximaal toelaatbare fouten worden verhoogd binnen de grenzen als vastgelegd in de punten II.1 , II.2 en II.3 .  7.3 . Voorts kunnen in het certificaat van goedkeuring de waarden der maximaal toelaatbare fouten worden verlaagd en/of verschoven , wanneer het voorafgaande onderzoek wordt uitgevoerd met slechts één der vloeistoffen waarvoor de meter is bestemd , dan wel met een andere vloeistof .  In het laatste geval ( d.w.z . wanneer de gebruikte vloeistof bij het voorafgaande onderzoek een andere is dan die waarvoor de meter is bestemd ) kunnen in het certificaat van goedkeuring voor de debieten waarbij de meter wordt onderzocht , andere waarden dan die tussen het maximale en minimale meetvermogen worden vastgesteld .  8 . Opschriften  8.1 . Op iedere meter moeten , goed leesbaar en onuitwisbaar , de onderstaande opschriften op de telwerkplaat of op een speciaal daarvoor bestemde opschriftenplaat zijn aangebracht .  a ) het E.E.G.-modelgoedkeuringsteken ;  b ) de identificatie van de fabrikant of zijn firmanaam ;  c ) eventueel een typeaanduiding van de fabrikant ;  d ) een fabrieksnummer en het jaartal van vervaardiging ;  e ) de metende ruimte ;  f ) het maximale en minimale meetvermogen ;  g ) de maximale werkdruk ;  h ) het temperatuurgebied , wanneer de vloeistof wordt gemeten bij een temperatuur lager dan - 10 * C of hoger dan + 50 * C ;  i ) de aard der te meten vloeistof(fen ) en de grenzen der kinematische of dynamische viscositeit , wanneer de viscositeit niet voldoende blijkt uit de aanduiding van de aard der vloeistoffen .  8.2 . Op de telwerkplaat moeten goed zichtbaar zijn vermeld :  a ) de naam of het symbool van eenheid waarin de gemeten volumes zijn uitgedrukt ;  b ) de kleinste afleveringshoeveelheid .  8.3 . Wanneer verwarring mogelijk is , moet de stromingsrichting van de vloeistof door een pijl op de kast van het metende gedeelte zijn aangegeven .  8.4 . Bij demonteerbare meters voor consumptievloeistoffen moeten het fabrieksnummer of de drie laatste cijfers daarvan worden herhaald op de onderdelen door uitwisseling waarvan het meetresultaat kan worden beïnvloed .  8.5 . Op de aanwijsinrichting mogen een eigen type-aanduiding en een eigen fabrieksnummer voorkomen .  9 . Plaats van de ijk - en zegelmerken  9.1 . De toegang tot de onderdelen waarmede het meetresultaat kan worden gewijzigd , alsmede het geheel of gedeeltelijk demonteren van de meter , moet worden verhinderd door verzegelingsinrichtingen wanneer althans het demonteren niet is toegestaan in het certificaat van goedkeuring ( demonteerbare meters voor consumptievloeistoffen ) .  9.2 . Op het metende gedeelte , op de aanwijsinrichting of op de kast daarvan moet een van buitenaf zichtbare plaats ( op een belangrijk onderdeel ) zijn bestemd voor het aanbrengen van het E.E.G.-ijkmerk .  9.3 . In het certificaat van goedkeuring kan met betrekking tot de uitwisselbare delen van demonteerbare meters een plaats zijn aangegeven voor het aanbrengen van een merk naast het fabrieksnummer als bedoeld in punt I , 8.4 .  HOOFDSTUK II  MAXIMAAL TOELAATBARE FOUTEN BIJ COMPLETE MEETINSTALLATIES  1 . Bij een vloeistofmeter , gemonteerd in een complete meetinstallatie , zijn de maximaal toelaatbare fouten in plus en min van deze meetinstallatie bij de eerste ijk , onder normale bedrijfsomstandigheden en binnen de in het certificaat van goedkeuring toegestane gebruiksgrenzen , aangegeven in de hiernavolgende tabel naar gelang van de gemeten hoeveelheden :  Gemeten hoeveelheden * Maximaal toelaatbare fouten *  van 0,02 tot 0,1 l * 2 ml *  van 0,1 tot 0,2 l * 2 % van de gemeten hoeveelheid *  van 0,2 tot 0,4 l * 4 ml *  van 0,4 tot 1 l * 1 % van de gemeten hoeveelheid *  van 1 tot 2 l * 10 ml *  2 l of meer * 0,5 % van de gemeten hoeveelheid *  2 . De maximaal toelaatbare fout van de kleinste afleveringshoeveelheid bedraagt evenwel het dubbele van de waarde , vastgesteld in punt II.1 ; de maximaal toelaatbare fout is , ongeacht de gemeten hoeveelheid , nooit kleiner dan die welke voor de kleinste afleveringshoeveelheid is toegelaten .  3 . Met het oog op de bijzondere moeilijkheden bij het onderzoek bedragen de maximaal toelaatbare fouten het dubbele van die genoemd in de punten II.1 en II.2 bij complete meetinstallaties voor vloeibare gassen of andere vloeistoffen die worden gemeten bij een temperatuur lager dan - 10 * C of hoger dan + 50 * C , alsmede bij installaties met een minimaal meetvermogen van ten hoogste 1 liter per uur .  4 . Wanneer de fouten bij de eerste ijk alle hetzelfde teken hebben , mag ten minste één daarvan de grenzen , als vastgesteld in punt I , 7.1 , niet overschrijden .


Avis juridique important

|

31975L0324

Richtlijn 75/324/EEG van de Raad van 20 mei 1975 inzake onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende aërosols

Publicatieblad Nr. L 147 van 09/06/1975 blz. 0040 - 0047 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0092  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0119  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0119

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 mei 1975  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende aërosols  (75/324/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat in bepaalde Lid-Staten aërosols bepaalde technische kenmerken moeten vertonen, die in dwingende voorschriften zijn vastgelegd ; dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen en dat de ongelijkheid daarvan het handelsverkeer binnen de Gemeenschap belemmert;  Overwegende dat deze belemmeringen van de instelling en de werking van de gemeenschappelijke markt kunnen worden opgeheven indien alle Lid-Staten, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hun huidige bepalingen, dezelfde voorschriften aanvaarden ; dat deze voorschriften meer in het bijzonder betrekking moeten hebben op de fabricage, het afvullen en de nominale capaciteiten van aërosols;  Overwegende dat bij de huidige stand van de techniek het toepassingsgebied van de onderhavige richtlijn moet worden beperkt tot aërosols waarvan de houder bestaat uit metaal, uit glas of uit kunststof;  Overwegende dat om rekening te houden met de technische vooruitgang een snelle aanpassing noodzakelijk is van de technische voorschriften van de bijlage bij deze richtlijn ; dat, om de tenuitvoerlegging van de daarvoor noodzakelijke maatregelen te vergemakkelijken, moet worden voorzien in een procedure waarbij tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe samenwerking tot stand wordt gebracht in een Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn "aërosols";  Overwegende dat het zou kunnen voorkomen dat op de markt gebrachte aërosols, hoewel zij aan de voorschriften van deze richtlijn en van de bijlage daarbij voldoen, gevaar opleveren voor de veiligheid ; dat dus moet worden voorzien in een procedure om aan dit gevaar het hoofd te bieden,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Deze richtlijn heeft betrekking op aërosols als omschreven in artikel 2, met uitzondering van die met een totale capaciteit van de houder van minder dan 50 ml en van die met een totale capaciteit van de houder van meer dan die, welke wordt gedefinieerd onder de punten 3.1, 4.1.1, 4.2.1, 5.1 en 5.2 van de bijlage bij deze richtlijn.   Artikel 2 Onder aërosol in de zin van deze richtlijn wordt verstaan een eenheid bestaande uit een éénmaal te gebruiken houder van metaal, glas of kunststof die een samengeperst, vloeibaar gemaakt of onder druk opgelost gas bevat, al dan niet te zamen met een vloeistof, een pasta of een poeder, en die is voorzien van een uitlaatinrichting met behulp waarvan de inhoud naar buiten kan treden in de vorm van vaste of vloeibare, in een gas zwevende deeltjes, dan wel als schuim, vloeistof, pasta of poeder.   Artikel 3 Degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van aërosols brengt er het teken "3" (omgekeerde epsilon) op aan, waardoor hij aangeeft dat deze overeenstemmen met de voorschriften van deze richtlijn en de bijlage ervan.   Artikel 4 Het is de Lid-Staten niet toegestaan het in de handel brengen van een aërosol die beantwoordt aan de voorschriften van deze richtlijn en de bijlage daarbij om redenen in verband met de eisen gesteld bij deze richtlijn en de bijlage daarbij te weigeren, te verbieden of te beperken.  (1)PB nr. C 83 van 11.10.1973, blz. 24. (2)PB nr. C 101 van 23.11.1973, blz. 28.    Artikel 5 De wijzigingen die nodig zijn voor het aanpassen aan de technische vooruitgang van de bijlage bij deze richtlijn worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 7.   Artikel 6 1. Er wordt een Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn "aërosols" ingesteld, hierna te noemen "Comité", dat is samengesteld uit Vertegenwoordigers van de Lid-Staten en onder voorzitterschap staat van een Vertegenwoordiger van de Commissie.  2. Het Comité stelt zijn Reglement van Orde vast.   Artikel 7 1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, wordt deze bij het Comité ingeleid door de Voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek van de Vertegenwoordiger van een Lid-Staat.  2. De Vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn van twee maanden. Het spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De Voorzitter neemt niet deel aan de stemming.  3.    a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.       b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.       c) Indien de Raad na een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de indiening van het voorstel, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.         Artikel 8 1. Onverminderd andere communautaire richtlijnen met name de richtlijnen inzake gevaarlijke stoffen en preparaten, moeten op iedere aërosol, of op een daaraan gehecht etiket ingeval het niet mogelijk is aanduidingen aan te brengen op de aërosol wegens de kleine afmetingen daarvan (totale capaciteit van ten hoogste 150 ml) duidelijk zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar de volgende aanduidingen zijn aangebracht:    a) naam en adres of het gedeponeerde merk van degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van de aërosol,       b) het symbool van overeenstemming met de onderhavige richtlijn, namelijk het teken "3" (omgekeerde epsilon),       c) gecodeerde gegevens aan de hand waarvan de vulpartij kan worden geïdentificeerd,       d) de aanduidingen vermeld onder punt 2.2 van de bijlage,       e) nettogewichtsinhoud en nettovolume.         2. De Lid-Staten kunnen als voorwaarde voor het op hun grondgebied in de handel brengen van aërosols eisen dat de desbetreffende etiketten in hun landstaal of -talen zijn gesteld.   Artikel 9 De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te voorkomen dat op aërosols merktekens of opschriften worden aangebracht die met het teken "3" (omgekeerde epsilon) kunnen worden verward.   Artikel 10 1. Indien een Lid-Staat op de grondslag van een uitvoerige motivering constateert dat een of meer aërosols, hoewel zij voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn, gevaar opleveren voor de veiligheid of de gezondheid, kan deze Staat het op de markt brengen van deze aërosols op zijn grondgebied voorlopig verbieden of aan bijzondere voorwaarden onderwerpen. Hij stelt hiervan onmiddellijk de overige Lid-Staten en de Commissie in kennis onder aanvoering van de motieven van zijn besluit.  2. Binnen een termijn van zes weken pleegt de Commissie overleg met de betrokken Lid-Staten ; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en treft de passende maatregelen.  3. Indien de Commissie van oordeel is dat er in deze richtlijn technische aanpassingen moeten worden aangebracht, worden deze aanpassingen door de Commissie of door de Raad vastgesteld volgens de procedure van artikel 7 ; in dat geval kan de Lid-Staat die de vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen, deze handhaven totdat genoemde aanpassingen van kracht worden.    Artikel 11 1. Binnen een termijn van achttien maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn, treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen voor het volgen van deze richtlijn. Zij stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis.  2. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de Commissie in kennis wordt gesteld van de tekst van alle nationale bepalingen die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen.   Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 20 mei 1975.  Voor de Raad  De Voorzitter  R. RYAN     BIJLAGE  1. DEFINITIES    1.1. Druk  Onder "druk" wordt verstaan de inwendige druk uitgedrukt in bar (relatieve druk).    1.2. Beproevingsdruk  Onder "beproevingsdruk" wordt verstaan de druk waaraan de lege aërosolhouder kan worden onderworpen gedurende 25 seconden zonder dat er een lek ontstaat of, bij metalen of kunststofhouders, zichtbare en blijvende vervormingen ontstaan, met uitzondering van die genoemd in punt 6.1.1.2.    1.3. Barstdruk  Onder "barstdruk" wordt verstaan de kleinste druk die in de aërosolhouder een opening of scheur veroorzaakt.    1.4. Totale capaciteit van de houder  Onder "totale capaciteit" wordt verstaan het volume van een open houder die tot aan de rand van de opening is gevuld, uitgedrukt in millimeters.    1.5. Nettocapaciteit  Onder "nettocapaciteit" wordt verstaan het volume van de houder van de afgevulde aërosol, uitgedrukt in millimeters.    1.6. Volume van de vloeibare fase  Onder "volume van de vloeibare fase" wordt verstaan het volume dat in de afgevulde aërosolhouder wordt ingenomen door de nietgasvormige fasen.    1.7. Beproevingsvoorwaarden  Onder "beproevingsvoorwaarden" wordt verstaan de hydraulisch uitgeoefende beproevings- en barstdruk bij 20 ºC (± 5 ºC).    1.8. Ontvlambare bestanddelen  Onder "ontvlambare bestanddelen" worden verstaan:    a) gassen die bij normale druk met lucht ontvlambaar zijn,    b) vloeibare stoffen en preparaten met een vlampunt van ten hoogste 100 ºC.    De methode voor de bepaling van het vlampunt is aangegeven in bijlage V van Richtlijn nr. 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn nr. 73/146/EEG (2).      2. ALGEMENE BEPALINGEN    2.1. Bouw en toebehoren    2.1.1. De afgevulde aërosol moet zodanig zijn dat hij onder normale omstandigheden van gebruik en opslag voldoet aan de voorschriften van deze bijlage.  (1)PB nr. 196 van 16.8.1967, blz. 1. (2)PB nr. L 167 van 25.6.1973, blz. 1.     2.1.2. Het ventiel moet zodanig zijn, dat de aërosol onder normale omstandigheden van vervoer en opslag daarmede vrijwel hermetisch afgesloten kan worden ; het ventiel moet beschermd zijn tegen onopzettelijk opengaan en tegen beschadiging, bijvoorbeeld door middel van een schermkap.   2.1.3. De mechanische sterkte van de aërosol mag onder invloed van de daarin aanwezige stoffen niet kunnen worden verlaagd zelfs indien de aërosol lange tijd is opgeslagen.       2.2. Opschriften  Onverminderd met name de richtlijnen betreffende gevaarlijke stoffen en preparaten, moet op elke aërosol of de verpakking daarvan duidelijk zichtbaar en leesbaar worden vermeld:    a) "Houder onder druk. Beschermen tegen de zon en niet blootstellen aan een hogere temperatuur dan 50 ºC. Ook na gebruik niet doorboren of verbranden".;    b) "Niet spuiten in de richting van een vlam of een gloeiend voorwerp", tenzij de aërosol daarvoor bedoeld is;    c) "Brandbaar" of het symbool van een vlam, als de inhoud meer dan 45 gewichtspercenten ontvlambare stoffen of meer dan 250 gram van deze stoffen bevat.         3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN VOOR AËROSOLS MET METALEN HOUDER    3.1. Capaciteit  De totale capaciteit van deze houders mag niet groter zijn dan 1 000 ml.    3.1.1. Beproevingsdruk voor de houders    a) Voor houders bestemd om te worden afgevuld onder een druk van minder dan 6,7 bar bij 50 ºC, moet de beproevingsdruk ten minste 10 bar bedragen.   b) Voor houders bestemd om te worden afgevuld onder een druk van ten minste 6,7 bar bij 50 ºC, moet de beproevingsdruk 50 % meer bedragen dan de inwendige druk bij 50 ºC.       3.1.2. Afvullen  Bij 50 ºC mag de druk van de aërosol niet hoger zijn dan 12 bar, ongeacht het type gas dat wordt gebruikt voor het afvullen.   3.1.3. Volume van de vloeibare fase  Bij 50 ºC mag het volume van de aanwezige vloeibare fase niet meer bedragen dan 87 % van de nettocapaciteit.  Bij houders met concave bodem die convex wordt vóór het barsten, mag bij 50 ºC het volume van de vloeibare fase niet meer dan 95 % bedragen van de nettocapaciteit.        4. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN VOOR AËROSOLS MET GLAZEN HOUDER    4.1. Geplastificeerde of blijvend beschermde houders   Voor het afvullen van houders van dit type mag samengeperst, vloeibaar gemaakt of opgelost gas worden gebruikt.    4.1.1. Capaciteit  De totale capaciteit van deze houders mag niet groter zijn dan 220 ml.     4.1.2. Bekleding  De bekleding moet bestaan uit een beschermend omhulsel van kunststof of een ander geschikt materiaal om het wegvliegen van glassplinters bij breuk van de houder te voorkomen, en moet zodanig zijn dat er geen glassplinters wegvliegen wanneer de afgevulde aërosol, na op een temperatuur van 20 ºC te zijn gebracht, van een hoogte van 1,8 meter op een betonnen vloer valt.    4.1.3. Beproevingsdruk voor de houders    a) Houders die worden gebruikt voor het afvullen met samengeperst of opgelost gas, moeten bestand zijn tegen een beproevingsdruk van ten minste 12 bar.    b) Houders die worden gebruikt voor het afvullen met vloeibaar gemaakt gas, moeten bestand zijn tegen een beproevingsdruk van ten minste 10 bar.      4.1.4. Afvullen    a) Met samengeperst gas afgevulde aërosols mogen bij 50 ºC niet aan een druk van meer dan 9 bar zijn blootgesteld.                   b) Met opgelost gas afgevulde aërosols mogen bij 50 ºC niet aan een druk van meer dan 8 bar zijn blootgesteld.                   c) Aërosols die met vloeibaar gemaakt gas of met mengsels van vloeibaar gemaakt gas zijn afgevuld, mogen bij 20 ºC niet zijn blootgesteld aan hogere drukken dan in onderstaande tabel worden vermeld: >PIC FILE= "T0006909">   De tabel geeft de uiterste waarden van de toelaatbare drukken bij 20 ºC aan naargelang van het percentage gas.   Voor andere percentages gas worden de uiterste waarden van de toelaatbare druk door extrapolatie berekend.    4.1.5. Volume van de vloeibare fase   Bij 50 ºC mag het volume van de vloeibare fase in de afgevulde aërosol niet meer bedragen dan 90 % van de netto-inhoud.      4.2. Houders van onbeschermd glas   Aërosolhouders van onbeschermd glas mogen uitsluitend niet vloeibaar gemaakt of opgelost gas worden afgevuld.      4.2.1. Capaciteit  De totale capaciteit van deze houders mag niet groter zijn dan 150 ml.           4.2.2. Beproevingsdruk voor de houders  De beproevingsdruk van de houder moet ten minste 12 bar bedragen.           4.2.3. Afvullen        a) Met opgelost gas afgevulde aërosols mogen bij 50 ºC niet zijn blootgesteld aan een druk die hoger is dan 8 bar.                b) Met vloeibaar gemaakt gas afgevulde aërosols mogen bij 20 ºC niet zijn blootgesteld aan een druk die hoger is dan die welke in onderstaande tabel wordt vermeld: >PIC FILE= "T0006910">   De tabel geeft de uiterste waarden van de toelaatbare druk bij 20 ºC aan naar gelang van het percentage vloeibaar gemaakt gas.   Voor andere percentages gas worden de uiterste waarden van de toelaatbare druk door extrapolatie berekend.    4.2.4. Volume van de vloeibare fase      Bij 50 ºC mag het volume van de vloeibare fase van de met vloeibaar gemaakt of opgelost gas afgevulde aërosol niet meer bedragen dan 90 % van de netto-inhoud.         5. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN VOOR AËROSOLS MET KUNSTSTOFHOUDER    5.1. Aërosols met kunststofhouders die bij barsten splinters kunnen veroorzaken, worden gelijkgesteld met aërosols met houders van onbeschermd glas.    5.2. Aërosols met kunststofhouders die bij het barsten geen splinters kunnen veroorzaken, worden gelijkgesteld met aërosols met glazen houders met beschermend omhulsel.      6. PROEVEN    6.1. Voorwaarden voor de proeven, die degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen, moet garanderen    6.1.1. Hydraulische beproeving van lege houders    6.1.1.1. Houders van metaal, glas of kunststof van aërosols moeten bestand zijn tegen een hydraulische beproevingsdruk overeenkomstig de punten 3.1.1., 4.1.3 en 4.2.2.    6.1.1.2. Metalen houders met asymetrische vervormingen of aanzienlijke vervormingen of andere soortgelijke gebreken moeten worden afgekeurd. Een geringe symmetrische vervorming in de bodem of een vervorming van het profiel van de bovenwand, is toelaatbaar indien de houder aan de barstproef voldoet.       6.1.2. Barstproef voor lege metalen houders  Degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen moet zich ervan vergewissen dat de barstdruk voor de houders tenminste 20 % meer bedraagt dan de voorgeschreven beproevingsdruk.   6.1.3. Valproef voor houders van beschermd glas   De fabrikant moet zich ervan vergewissen dat de houders aan de sub 4.1.2 bedoelde beproevingsvoorwaarden voldoen.     6.1.4. Afzonderlijke keuring van afgevulde aërosols    6.1.4.1.          a) Elke aërosol onder druk moet in een waterbad worden gedompeld. De temperatuur van het water en de duur van de onderdompeling van de aërosol in het bad moeten zodanig zijn dat   - de inhoud ervan een gelijkmatige temperatuur van 50 ºC kan bereiken, of    - de druk in de aërosol even hoog kan worden als die welke de inhoud van de aërosol bij een gelijkmatige temperatuur van 50 ºC zou uitoefenen.       b) Iedere aërosol die een blijvende zichtbare vervorming of lek vertoont, moet worden afgekeurd.      6.1.4.2. Evenwel mag degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen iedere andere beproevingsmethode toepassen waarmede een gelijkwaardig resultaat als met het waterbad wordt verkregen, zulks onder zijn verantwoordelijkheid en met instemming van het in artikel 6 van de richtlijn bedoelde Comité.         6.2. Voorbeelden van controleproeven die door de Lid-Staten mogen worden verricht    6.2.1. Beproeving van lege houders   De beproevingsdruk wordt gedurende 25 seconden uitgeoefend op vijf houders die willekeurig worden genomen uit een homogene partij van 2 500 lege houders, dat wil zeggen vervaardigd uit dezelfde materialen en volgens hetzelfde procédé van massafabricage, of uit een partij die in één uur is geproduceerd.   Indien één van deze houders niet aan deze proef voldoet, worden uit dezelfde partij willekeurig nog tien andere houders genomen die aan dezelfde proef worden onderworpen.   Indien één van de houders niet aan de proef voldoet is de gehele partij ongeschikt voor gebruik.    6.2.2. Beproeving van afgevulde aërosols   De controle op waterdichtheid geschiedt door een significant aantal afgevulde aërosols onder te dompelen in een waterbad. De temperatuur van het water en de duur van de onderdompeling van de aërosols moeten zodanig zijn dat de inhoud een gelijkmatige temperatuur van 50 ºC kan bereiken gedurende de tijd die nodig is om vast te stellen dat er geen lek of breuk ontstaat.   Elke partij aërosols die niet aan deze proeven voldoet, moet worden beschouwd als ongeschikt voor gebruik.


Avis juridique important

|

31992L0088

Richtlijn 92/88/EEG van de Raad van 26 oktober 1992 tot wijziging van Richtlijn 74/63/EEG inzake ongewenste stoffen en produkten in diervoeding

Publicatieblad Nr. L 321 van 06/11/1992 blz. 0024 - 0026 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 45 blz. 0172  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 45 blz. 0172

RICHTLIJN 92/88/EEG VAN DE RAAD  van 26 oktober 1992  tot wijziging van Richtlijn 74/63/EEG inzake ongewenste stoffen en produkten in diervoedingDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat op grond van de opgedane ervaring enige bepalingen van Richtlijn 74/63/EEG (4) moeten worden aangepast;  Overwegende voorts dat Richtlijn 74/63/EEG thans slechts geldt voor dieren van de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten, terwijl ook aan in de vrije natuur levende dieren voeder kan worden verstrekt dat ongewenste  stoffen of produkten bevat;  Overwegende dat de omschrijving van  "dieren" derhalve voortaan tevens de in de vrije natuur levende dieren dient te omvatten, opdat alle diervoeders aan de voorschriften van Richtlijn 74/63/EEG beantwoorden;  Overwegende dat de bepalingen van Richtlijn 74/63/EEG op grondstoffen en diervoeders moeten worden toegepast zodra deze in de Gemeenschap worden binnengebracht; dat derhalve moet worden bepaald dat de vastgestelde maximumgehalten aan ongewenste stoffen  en produkten in het algemeen gelden zodra de grondstoffen en diervoeders in het verkeer - daaronder begrepen alle handelsstadia - worden gebracht, en in het bijzonder vanaf de datum van hun invoer;  Overwegende dat als grondregel moet worden bepaald dat grondstoffen voor diervoeders van gezonde handelskwaliteit moeten zijn; dat derhalve een verbod moet worden ingesteld op het gebruik of het in het verkeer brengen van grondstoffen die, wegens hun te  hoge gehalte aan ongewenste stoffen of produkten, een overschrijding van de in bijlage I van Richtlijn 74/63/EEG voorgeschreven maximumgehalten voor mengvoeders met zich brengen;  Overwegende dat in Richtlijn 74/63/EEG maximumgehalten voor bepaalde ongewenste stoffen of produkten in bepaalde grondstoffen zijn vastgesteld; dat om het doel van deze maatregel, namelijk een vermindering van de door dieren ingenomen totale hoeveelheid  ongewenste stoffen, volledig te bereiken, duidelijk moet worden aangegeven dat de regeling geldt voor alle partijen vanaf het tijdstip waarop zij voor de eerste maal in de Gemeenschap in het verkeer worden gebracht; dat derhalve niet mag worden  toegestaan dat sterk verontreinigde partijen met andere partijen grondstoffen of met partijen voeders worden gemengd om onder de in Richtlijn 74/63/EEG voorgeschreven maximumgehalten te blijven;  Overwegende dat de ervaring leert dat het bij Richtlijn 74/63/EEG op het niveau van de officiële controlediensten opgezette informatiesysteem moet worden verbeterd, zodat de Lid-Staten voortaan ook door het bedrijfsleven worden ingelicht over de  gevallen waarin de bepalingen van de richtlijn niet in acht genomen zijn; dat de Lid-Staten in dat geval de nodige maatregelen moeten nemen om te voorkomen dat de betrokken partijen voor diervoeder worden gebruikt; dat de Lid-Staten zich er in  voorkomend geval van moeten vergewissen dat de partij grondstof of diervoeder werkelijk vernietigd wordt, wanneer daartoe door de eigenaar is besloten;  Overwegende dat de Gemeenschap bij uitvoer naar derde landen ten minste dezelfde gezondheidsvoorschriften moet toepassen als die welke binnen de Gemeenschap gelden,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 74/63/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in artikel 2 wordt punt f) vervangen door:   "f) dieren: dieren behorend tot de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten, alsmede in de vrije natuur levende dieren voor zover hun voeding uit diervoeders bestaat";  2. het volgende artikel wordt ingevoegd:   "Artikel 2 bis  1. De Lid-Staten schrijven voor dat grondstoffen slechts in de Gemeenschap in het verkeer mogen worden gebracht, wanneer zij van gezonde handelskwaliteit zijn.  2. In het bijzonder worden, onverminderd het bepaalde in bijlage II, deel A, grondstoffen niet geacht van gezonde handelskwaliteit te zijn, indien het gehalte aan ongewenste stoffen of produkten zo hoog is dat het onmogelijk wordt de in bijlage I voor  mengvoeders vastgestelde maximumgehalten in acht te nemen.";  3. in de leden 1 en 2 van artikel 3 bis wordt de uitdrukking  "in de handel" telkens vervangen door  "in het verkeer";  4. het volgende artikel wordt ingevoegd:   "Artikel 3 quater  De Lid-Staten schrijven voor dat een partij van een in bijlage II, deel A, genoemde grondstof met een gehalte aan ongewenste stoffen of produkten dat hoger is dan het in kolom 3 van genoemde bijlage bepaalde maximumgehalte, niet mag worden gemengd met  andere partijen grondstoffen of met partijen voeders.";  5. artikel 7 wordt vervangen door:   "Artikel 7  De Lid-Staten zien erop toe dat op het in het verkeer brengen van diervoeders die aan deze richtlijn voldoen, geen andere beperkingen worden opgelegd ten aanzien van de aanwezigheid van ongewenste stoffen en produkten.";  6. artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:  a) het volgende lid wordt ingevoegd:   "2 bis. De Lid-Staten schrijven voor dat, wanneer een marktdeelnemer (importeur, producent, enz.) of een persoon die uit hoofde van zijn beroepsactiviteiten in het bezit is of is geweest van, of rechtstreeks in aanraking is geweest met een partij  grondstoffen of diervoeders, ervan op de hoogte is dat  - deze partij grondstoffen ongeschikt is voor gebruik in diervoeding vanwege verontreiniging door een ongewenste stof of produkt als bedoeld in deze richtlijn en aldus niet aan artikel 2 bis, lid 1, voldoet en derhalve een ernstig gevaar voor de  gezondheid van mens en dier vormt,  - deze partij diervoeders niet aan bijlage I voldoet en derhalve een ernstig gevaar voor de gezondheid van mens en dier vormt,  deze persoon of marktdeelnemer de officiële instanties hiervan onverwijld op de hoogte brengt, zelfs wanneer de vernietiging van de partij wordt overwogen.  Na verificatie van de ontvangen informatie ziet de Lid-Staat erop toe dat, indien het een verontreinigde partij betreft, de nodige maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat de partij niet voor diervoeding wordt gebruikt.  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de uiteindelijke bestemming van de verontreinigde partij, met inbegrip van de eventuele vernietiging daarvan, geen schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu.";  b) lid 3 wordt vervangen door:   "3. Indien de mogelijkheid bestaat dat een partij grondstoffen of een partij diervoeders naar een Lid-Staat zal worden verstuurd terwijl deze in een andere Lid-Staat niet in overeenstemming met de bepalingen van de richtlijn is bevonden wegens een te  hoog gehalte aan ongewenste stoffen of produkten, deelt deze Lid-Staat onverwijld alle nuttige inlichtingen betreffende deze partij mee aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie.";  7. artikel 11 wordt vervangen door:   "Artikel 11  1. De Lid-Staten passen op diervoeders die voor uitvoer naar derde landen zijn bestemd ten minste de in de bepalingen van deze richtlijn neergelegde normen toe.  2. Lid 1 laat het recht van de Lid-Staten onverlet om toe te staan dat partijen diervoeders die niet aan deze richtlijn voldoen, naar het exporterende derde land worden wederuitgevoerd.".  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 26 oktober 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  J. GUMMER   (1) PB nr. C 288 van 6. 11. 1991, blz. 6, en PB nr. C 260 van 9. 10. 1992, blz. 10. (2) PB nr. C 241 van 21. 9. 1992, blz. 222. (3) PB nr. C 79 van 30. 3. 1992, blz. 17. (4) PB nr. L 38 van 11. 2. 1974, blz. 31. Richtlijn laatstelijk gewijzigd  bij Richtlijn 92/63/EEG van de Commissie (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 49).