title: Richtlijn 2013/20/EU van de Raad van 13 mei 2013 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van voedselveiligheid en veterinair en fytosanitair beleid, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië

text:
               10.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 158/234

         RICHTLIJN 2013/20/EU VAN DE RAAD
   van 13 mei 2013
   tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van voedselveiligheid en veterinair en fytosanitair beleid, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het Verdrag betreffende de toetreding van de Kroatië, en met name artikel 3, lid 4,
   Gezien de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië, en met name artikel 50,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Artikel 50 van de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië bepaalt dat, indien besluiten van de instellingen van vóór de toetreding in verband met de toetreding moeten worden aangepast, en indien in die Akte of in de bijlagen daarbij niet in de noodzakelijke aanpassingen is voorzien, de Raad, met gekwalificeerde meerderheid, op voorstel van de Commissie, daartoe de nodige besluiten vaststelt, indien het oorspronkelijke besluit niet door de Commissie is vastgesteld.

               (2)

               In de Slotakte van de conferentie die het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië heeft opgesteld en vastgesteld, wordt aangegeven dat de hoge verdragsluitende partijen een politiek akkoord hebben bereikt over de ingevolge de toetreding vereiste aanpassingen van de besluiten van de instellingen, en wordt de Raad en de Commissie verzocht om die aanpassingen vóór de toetreding vast te stellen, waar nodig aangevuld en bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkeling van het recht van de Unie.

               (3)

               De Richtlijnen 64/432/EEG (1), 89/108/EEG (2), 91/68/EEG (3), 96/23/EG (4), 97/78/EG (5), 2000/13/EG (6), 2000/75/EG (7), 2002/99/EG (8), 2003/85/EG (9), 2003/99/EG (10) en 2009/156/EG (11) moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Richtlijnen 64/432/EEG, 89/108/EEG, 91/68/EEG, 96/23/EG, 97/78/EG, 2000/13/EG, 2000/75/EG, 2002/99/EG, 2003/85/EG, 2003/99/EG en 2009/156/EG worden gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op de datum van de toetreding van Kroatië tot de Unie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Die bepalingen zullen worden toegepast met ingang van de datum van toetreding van Kroatië tot Unie.
   Wanneer de lidstaten die maatregelen vaststellen, wordt daarin of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking onder voorbehoud van, en op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië.
   Artikel 4
   Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 mei 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. COVENEY

      (1)  Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens (PB L 121 van 29.7.1964, blz. 1977/64).

      (2)  Richtlijn 89/108/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde diepvriesprodukten (PB L 40 van 11.2.1989, blz. 34).

      (3)  Richtlijn 91/68/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in schapen en geiten (PB L 46 van 19.2.1991, blz. 19).

      (4)  Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in produkten daarvan (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10).

      (5)  Richtlijn 97/78/EG van de Raad van 18 december 1997 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht (PB L 24 van 30.1.1998, blz. 9).

      (6)  Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29).

      (7)  Richtlijn 2000/75/EG van de Raad van 20 november 2000 tot vaststelling van specifieke bepalingen inzake de bestrijding en uitroeiing van bluetongue (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 74).

      (8)  Richtlijn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (PB L 18 van 23.1.2003, blz. 11).

      (9)  Richtlijn 2003/85/EG van de Raad van 29 september 2003 tot vaststelling van communautaire maatregelen voor de bestrijding van mond- en klauwzeer (PB L 306 van 22.11.2003, blz. 1).

      (10)  Richtlijn 2003/99/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de bewaking van zoönoses en zoönoseverwekkers (PB L 325 van 12.12.2003, blz. 31).

      (11)  Richtlijn 2009/156/EG van de Raad van 30 november 2009 tot vaststelling van veterinairrechtelĳke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen (PB L 192 van 23.7.2010, blz. 1).

      BIJLAGE
      DEEL A

         WETGEVING INZAKE VOEDSELVEILIGHEID

                  1.

                  In artikel 8, lid 1, onder a), van Richtlijn 89/108/EEG wordt het volgende toegevoegd aan de lijst:
                  „in het Kroatisch: „brzo smrznuto”.”.

                  2.

                  Richtlijn 2000/13/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              In de tweede alinea van artikel 5, lid 3, wordt de lijst die aanvangt met „in het Bulgaars” en eindigt met „bestrålad” of „behandlad med joniserande strålning” vervangen door de volgende tekst:
                              „—   in het Bulgaars: „облъчено” of „обработено с йонизиращо лъчение”,
                              —   in het Spaans: „irradiado” of „tratado con radiación ionizante”,
                              —   in het Tsjechisch: „ozářeno” of „ošetřeno ionizujícím zářením”,
                              —   in het Deens: „bestrålet/…” of „strålekonserveret” of „behandlet med ioniserende stråling” of „konserveret med ioniserende stråling”,
                              —   in het Duits: „bestrahlt” of „mit ionisierenden Strahlen behandelt”,
                              —   in het Ests: „kiiritatud” of „töödeldud ioniseeriva kiirgusega”,
                              —   in het Grieks: „επεξεργασμένο με ιονίζουσα ακτινοβολία” of „ακτινοβολημένο”,
                              —   in het Engels: „irradiated” of „treated with ionising radiation”,
                              —   in het Frans: „traité par rayonnements ionisants” of „traité par ionisation”,
                              —   in het Kroatisch: „konzervirano zračenjem” of „podvrgnuto ionizirajućem zračenju”,
                              —   in het Italiaans: „irradiato” of „trattato con radiazioni ionizzanti”,
                              —   in het Lets: „apstarots” of „apstrādāts ar jonizējošo starojumu”,
                              —   in het Litouws: „apšvitinta” of „apdorota jonizuojančiąja spinduliuote”,
                              —   in het Hongaars: „sugárkezelt” of „ionizáló energiával kezelt”,
                              —   in het Maltees: „ittrattat bir-radjazzjoni” of „ittrattat b'radjazzjoni jonizzanti”,
                              —   in het Nederlands: „doorstraald” of „door bestraling behandeld” of „met ioniserende stralen behandeld”,
                              —   in het Pools: „napromieniony” of „poddany działaniu promieniowania jonizującego”,
                              —   in het Portugees: „irradiado” of „tratado por irradiação” of „tratado por radiação ionizante”,
                              —   in het Roemeens: „iradiate” of „tratate cu radiații ionizate”,
                              —   in het Slowaaks: „ošetrené ionizujúcim žiarením”,
                              —   in het Sloveens: „obsevano” of „obdelano z ionizirajočim sevanjem”,
                              —   in het Fins: „säteilytetty” of „käsitelty ionisoivalla säteilyllä”,
                              —   in het Zweeds: „bestrålad” of „behandlad med joniserande strålning”.”.

                              b)

                              In artikel 10, lid 2, wordt in de lijst, na de vermelding voor het Frans, het volgende ingevoegd:
                              „—   in het Kroatisch: „upotrijebiti do”,”.

            DEEL B

         VETERINAIRE WETGEVING

                  1.

                  In artikel 2, lid 2, onder p), van Richtlijn 64/432/EEG wordt het volgende toegevoegd aan de lijst:
                  „—   Kroatië: županija;”.

                  2.

                  In artikel 2, onder b), van Richtlijn 91/68/EEG wordt het volgende toegevoegd aan de lijst onder punt 14:
                  „—   Kroatië: županija”.

                  3.

                  In artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/23/EG wordt na de derde alinea de volgende alinea ingevoegd:
                  „Kroatië stelt de Commissie uiterlijk op 31 maart 2014 voor het eerst in kennis van de resultaten van zijn plannen inzake de opsporing van residuen en stoffen, alsmede van de controlemaatregelen die het heeft getroffen.”.

                  4.

                  Bijlage I bij Richtlijn 97/78/EG wordt vervangen door:

                     „BIJLAGE I
                     DE IN ARTIKEL 1 BEDOELDE GRONDGEBIEDEN

                                 1.

                                 Het grondgebied van het Koninkrijk België.

                                 2.

                                 Het grondgebied van de Republiek Bulgarije.

                                 3.

                                 Het grondgebied van de Tsjechische Republiek.

                                 4.

                                 Het grondgebied van het Koninkrijk Denemarken, met uitzondering van de Faeroër en Groenland.

                                 5.

                                 Het grondgebied van de Bondsrepubliek Duitsland.

                                 6.

                                 Het grondgebied van de Republiek Estland.

                                 7.

                                 Het grondgebied van Ierland.

                                 8.

                                 Het grondgebied van de Helleense Republiek.

                                 9.

                                 Het grondgebied van het Koninkrijk Spanje, met uitzondering van Ceuta en Melilla.

                                 10.

                                 Het grondgebied van de Franse Republiek.

                                 11.

                                 Het grondgebied van de Republiek Kroatië.

                                 12.

                                 Het grondgebied van de Italiaanse Republiek.

                                 13.

                                 Het grondgebied van de Republiek Cyprus.

                                 14.

                                 Het grondgebied van de Republiek Letland.

                                 15.

                                 Het grondgebied van de Republiek Litouwen.

                                 16.

                                 Het grondgebied van het Groothertogdom Luxemburg.

                                 17.

                                 Het grondgebied van Hongarije.

                                 18.

                                 Het grondgebied van Malta.

                                 19.

                                 Het grondgebied van het Koninkrijk der Nederlanden in Europa.

                                 20.

                                 Het grondgebied van de Republiek Oostenrijk.

                                 21.

                                 Het grondgebied van de Republiek Polen.

                                 22.

                                 Het grondgebied van de Portugese Republiek.

                                 23.

                                 Het grondgebied van Roemenië.

                                 24.

                                 Het grondgebied van de Republiek Slovenië.

                                 25.

                                 Het grondgebied van de Slowaakse Republiek.

                                 26.

                                 Het grondgebied van de Republiek Finland.

                                 27.

                                 Het grondgebied van het Koninkrijk Zweden.

                                 28.

                                 Het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.”

                  5.

                  In bijlage II bij Richtlijn 2000/75/EG wordt in de titel van deel A, na de vermelding „LABORATOIRE COMMUNAUTAIRE DE RÉFÉRENCE POUR LA FIÈVRE CATARRHALE DU MOUTON” het volgende ingevoegd:
                  „REFERENTNI LABORATORIJ ZAJEDNICE ZA BOLEST PLAVOG JEZIKA”.

                  6.

                  Bijlage II bij Richtlĳn 2002/99/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              in het eerste streepje van punt 2, wordt de volgende ISO-code ingevoegd na de „GR”-code:
                              „HR”;

                              b)

                              in het derde streepje van punt 2, worden de volgende initialen toegevoegd:
                              „EZ,”.

                  7.

                  In bijlage XI bij Richtlijn 2003/85/EG wordt onder deel A, na de vermelding voor Frankrijk het volgende ingevoegd:

                              „HR

                              Kroatië

                              Hrvatski veterinarski institut, Zagreb

                              Kroatië”

                  8.

                  In artikel 9, lid 1, van Richtlijn 2003/99/EG, wordt de tweede alinea vervangen door de volgende tekst:
                  „Elke lidstaat zendt de Commissie jaarlijks voor eind mei - Bulgarije en Roemenië, voor het eerst voor eind mei 2008, en Kroatië voor het eerst voor eind mei 2014 - een verslag over de tendensen en bronnen van zoönoses, zoönoseverwekkers en antimicrobiële resistentie, dat alle gegevens bevat die in het voorafgaande jaar uit hoofde van de artikelen 4, 7 en 8 zijn verzameld. De verslagen, en eventueel samenvattingen daarvan, worden openbaar gemaakt.”.

                  9.

                  In de eerste alinea van artikel 4, lid 6, van Richtlijn 2009/156/EG, wordt de inleidending vervangen door de volgende tekst:
                  „Indien een lidstaat een al dan niet bindend programma opstelt of heeft opgesteld voor de bestrijding van een ziekte waarvoor paardachtigen vatbaar zijn, kan hij aan de Commissie mededeling doen van dat programma, binnen zes maanden vanaf 4 juli 1990 voor België, Denemarken, Duitsland, Ierland, Griekenland, Spanje, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Nederland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk; vanaf 1 januari 1995 voor Oostenrijk, Finland en Zweden; vanaf 1 mei 2004 voor Tsjechië, Estland, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, vanaf 1 januari 2007 voor Bulgarije en Roemenie en vanaf 1 juli 2013 voor Kroatië, met vermelding van met name:”.


title: Richtlijn 2006/20/EG van de Commissie van  17 februari 2006  tot wijziging van Richtlijn 70/221/EEG van de Raad betreffende brandstofreservoirs en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, met het oog op de aanpassing aan de technische vooruitgang   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               18.2.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 48/16

      RICHTLIJN 2006/20/EG VAN DE COMMISSIE

   van 17 februari 2006
   tot wijziging van Richtlijn 70/221/EEG van de Raad betreffende brandstofreservoirs en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, met het oog op de aanpassing aan de technische vooruitgang
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), en met name op artikel 13, lid 2, tweede streepje,
   Gelet op Richtlijn 70/221/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (2), en met name op artikel 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 70/221/EEG is een van de bijzondere richtlijnen in het kader van de communautaire goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG. De bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en technische eenheden van voertuigen zijn daarom van toepassing op Richtlijn 70/221/EEG.

               (2)

               Om het beschermingsniveau te verhogen, moeten beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden bestand zijn tegen grotere krachten en moet rekening worden gehouden met voertuigen met luchtvering.

               (3)

               In het licht van de technische vooruitgang en de toename van het aantal voertuigen met een laadkleplift moet bij de installatie van beschermingsinrichtingen aan de achterzijde tegen klemrijden rekening worden gehouden met dergelijke laadklepliften.

               (4)

               Richtlijn 70/221/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (5)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 13, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 70/221/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   Indien, met ingang van 11 september 2007, de voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, niet worden nageleefd, neemt een lidstaat om redenen die verband houden met de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden de volgende maatregelen:

               a)

               hij weigert de EG-typegoedkeuring of de nationale typegoedkeuring van een voertuigtype;

               b)

               hij weigert de EG-typegoedkeuring of de nationale typegoedkeuring als technische eenheid van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden.

         2.   Indien, met ingang van 11 maart 2010, de voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, niet worden nageleefd, neemt een lidstaat om redenen die verband houden met de bescherming aan de achterzijde tegen klemrijden de volgende maatregelen:

               a)

               hij weigert de registratie of verbiedt de verkoop of het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen;

               b)

               hij verbiedt de verkoop of het in het verkeer brengen van een beschermingsinrichting aan de achterzijde tegen klemrijden als technische eenheid.

         Artikel 3
   1.   De lidstaten dienen vóór 11 maart 2007 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van die bepalingen mee, alsmede een transponeringstabel waarin wordt aangegeven in welke nationale bepalingen de bepalingen van deze richtlijn zijn verwerkt.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 11 maart 2007.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 17 februari 2006.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/64/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 310 van 25.11.2005, blz. 10).

      (2)  PB L 76 van 6.4.1970, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      BIJLAGE
      Bijlage II bij Richtlijn 70/221/EEG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Het volgende punt 5.1a wordt ingevoegd:

                              „5.1a.

                              Het voertuig wordt getest onder de volgende omstandigheden:

                                          —

                                          het moet stilstaan op een horizontaal, vlak, stijf en glad oppervlak;

                                          —

                                          de voorwielen moeten in de rechtuitstand staan;

                                          —

                                          de banden moeten tot de door de voertuigfabrikant aanbevolen spanning zijn opgepompt;

                                          —

                                          indien dit nodig is om de vereiste testkrachten te bereiken, mag het voertuig worden vastgezet op om het even welke wijze, zoals aangegeven door de voertuigfabrikant;

                                          —

                                          als het voertuig met een hydropneumatische, hydraulische of pneumatische ophanging is uitgerust of voorzien is van een inrichting voor automatische niveauregeling naar gelang van de belading, moet het worden getest met die ophanging of niveauregeling in de normale rijklare stand, zoals aangegeven door de fabrikant.”.

                  2)

                  Punt 5.4.5.2 wordt vervangen door:

                              „5.4.5.2

                              Na elkaar moet op de twee punten P1 en op punt P3 in horizontale richting een kracht worden uitgeoefend die overeenkomt met een waarde van 25 % van de technisch toelaatbare maximummassa van het voertuig, zonder een maximum van 5 × 104 N te overschrijden.”.

                  3)

                  Het volgende punt 5.4a wordt ingevoegd:

                              „5.4a

                              Bij voertuigen met een laadkleplift mag de inrichting tegen klemrijden worden onderbroken voor de lift. In dergelijke gevallen geldt het volgende:

                                          5.4a.1

                                          de laterale afstand tussen de montage-onderdelen van de inrichting tegen klemrijden en de onderdelen van de laadkleplift die de onderbreking noodzakelijk maken, mag maximaal 2,5 cm bedragen;

                                          5.4a.2

                                          de onderdelen van de beschermingsinrichting tegen klemrijden moeten in elk geval een effectief oppervlak van ten minste 350 cm2 hebben;

                                          5.4a.3

                                          de afzonderlijke onderdelen van de beschermingsinrichting tegen klemrijden moeten groot genoeg zijn om te voldoen aan de eisen van punt 5.4.5.1 in verband met de relatieve posities van de testpunten. Indien de punten P1 zich bevinden binnen het in punt 5.4a genoemde gebied waar de inrichting tegen klemrijden onderbroken is, liggen de te gebruiken punten P1 in het midden van het laterale deel van deze inrichting;

                                          5.4a.4

                                          in het gebied waar de inrichting tegen klemrijden onderbroken is, hoeft, met betrekking tot de laadkleplift, punt 5.4.1 niet in acht te worden genomen.”.


Avis juridique important

|

31998L0059

Richtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag

Publicatieblad Nr. L 225 van 12/08/1998 blz. 0016 - 0021

RICHTLIJN 98/59/EG VAN DE RAAD van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslagDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),(1) Overwegende dat zowel om redenen van rationele ordening van de tekst als om redenen van duidelijkheid Richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (3) dient te worden gecodificeerd;(2) Overwegende dat het dienstig is de werknemers bij collectief ontslag meer bescherming te bieden waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak van een evenwichtige sociaal-economische ontwikkeling in de Gemeenschap;(3) Overwegende dat niettegenstaande een convergente ontwikkeling er nog verschillen zijn blijven bestaan tussen de in de lidstaten geldende voorschriften wat de modaliteiten en de procedure voor collectief ontslag, alsmede wat de maatregelen die de gevolgen van dit ontslag voor de werknemers kunnen verzachten, betreft;(4) Overwegende dat deze verschillen rechtstreeks van invloed kunnen zijn op de werking van de interne markt;(5) Overwegende dat de resolutie van de Raad van 21 januari 1974 betreffende een sociaal actieprogramma (4), een richtlijn tot onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag heeft voorzien;(6) Overwegende dat in het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, dat tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad te Straatsburg op 9 december 1989 door de Staatshoofden en Regeringsleiders van elf lidstaten is aangenomen, in punt 7, eerste alinea, eerste zin, en tweede alinea, in punt 17, eerste alinea, en in punt 18, derde streepje, onder meer het volgende wordt verklaard:"7. De verwezenlijking van de interne markt moet leiden tot een verbetering van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden van de werkenden in de Europese Gemeenschap [ . . . ].Daar waar nodig moet deze verbetering leiden tot een verdere ontwikkeling van bepaalde aspecten van de arbeidsreglementering, zoals de procedures inzake collectief ontslag of die in verband met faillissementen.[ . . . ].17. De voorlichting, de raadpleging en de inspraak van de werkenden moeten op gepaste wijze worden ontwikkeld, rekening houdend met de in de verschillende lidstaten geldende gebruiken.[ . . . ].18. Voorlichting, raadpleging en inspraak moeten tijdig plaatsvinden, met name in de volgende gevallen:[- . . . ][- . . . ]- bij procedures inzake collectief ontslag;[- . . . ];".(7) Overwegende dat bijgevolg deze onderlinge aanpassing op de weg van de vooruitgang, in de zin van artikel 117 van het Verdrag, dient te worden bevorderd;(8) Overwegende dat voor de berekening van het aantal ontslagen als bedoeld in de definitie van "collectief ontslag" in de zin van deze richtlijn, andere vormen van beëindiging van de arbeidsovereenkomst die uitgaan van de werkgever, dienen te worden gelijkgesteld met ontslag, op voorwaarde dat het ontslag ten minste vijf werknemers betreft;(9) Overwegende dat moet worden bepaald dat deze richtlijn in beginsel ook van toepassing is op collectief ontslag als gevolg van, met name, de beëindiging van de werkzaamheden van een plaatselijke eenheid ten gevolge van een rechterlijke beslissing;(10) Overwegende dat aan de lidstaten de mogelijkheid moet worden geboden te bepalen dat vertegenwoordigers van de werknemers een beroep kunnen doen op deskundigen in verband met de technische complexiteit van aangelegenheden waaromtrent voorlichting en raadpleging kunnen plaatsvinden;(11) Overwegende dat er zorg voor moet worden gedragen dat de verplichtingen van de werkgevers inzake voorlichting, raadpleging en kennisgeving van toepassing zijn, ongeacht of de beslissing inzake het collectief ontslag van de werkgever of van een onderneming die over deze werkgever zeggenschap uitoefent, uitgaat;(12) Overwegende dat de lidstaten er zorg voor dienen te dragen dat voor de werknemersvertegenwoordigers en/of voor de werknemers administratieve en/of gerechtelijke procedures ter beschikking staan om de verplichtingen, waarin deze richtlijn voorziet, te doen naleven;(13) Overwegende dat deze richtlijn de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de in bijlage I, deel B, opgenomen tijdslimieten voor de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht, onverlet laat,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:AFDELING I Definities en toepassingsgebied Artikel 1 1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) collectief ontslag: het ontslag door een werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemer, wanneer, ter keuze van de lidstaten, het aantal ontslageni) ofwel gedurende een periode van 30 dagen:- ten minste 10 werknemers treft in plaatselijke eenheden met gewoonlijk meer dan 20, maar minder dan 100 werknemers;- ten minste 10 % van het aantal werknemers treft in plaatselijke eenheden met gewoonlijk ten minste 100, maar minder dan 300 werknemers;- ten minste 30 werknemers treft in plaatselijke eenheden met gewoonlijk ten minste 300 werknemers;ii) ofwel gedurende een periode van 90 dagen ten minste 20 werknemers treft, ongeacht het aantal werknemers dat gewoonlijk in de desbetreffende plaatselijke eenheden werkzaam is;b) vertegenwoordigers van de werknemers: de vertegenwoordigers van de werknemers volgens de wetgeving of het gebruik in de lidstaten.Voor de berekening van het aantal in de eerste alinea, onder a), bedoelde ontslagen wordt met ontslagen gelijkgesteld elke beëindiging van de arbeidsovereenkomst die uitgaat van de werkgever om één of meer redenen die geen betrekking hebben op de persoon van de werknemers, op voorwaarde dat het ontslag ten minste vijf werknemers treft.2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:a) collectief ontslag in het kader van arbeidsovereenkomsten, gesloten voor een bepaalde tijd of voor een bepaald werk, behalve wanneer dit ontslag plaatsvindt vóór het verstrijken van die tijd of vóór de voltooiing van het werk;b) werknemers bij de overheid of bij plaatstelijke eenheden van publiekrechtelijke aard (of, in lidstaten die dit begrip niet kennen, bij gelijkwaardige lichamen);c) bemanningen van zeeschepen.AFDELING II Voorlichting en raadpleging Artikel 2 1. Wanneer een werkgever overweegt tot collectief ontslag over te gaan, is hij verplicht de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen.2. De raadpleging moet ten minste betrekking hebben op de mogelijkheden om collectief ontslag te voorkomen of om de omvang ervan te verminderen alsook op de mogelijkheid de gevolgen ervan te verzachten door het nemen van sociale begeleidingsmaatregelen, meer bepaald om bij te dragen tot herplaatsing of omscholing van de ontslagen werknemers.De lidstaten kunnen bepalen dat de vertegenwoordigers van de werknemers overeenkomstig de nationale wetgevingen en/of gebruiken een beroep op deskundigen mogen doen.3. Teneinde de vertegenwoordigers van de werknemers in staat te stellen constructieve voorstellen te doen, is de werkgever verplicht hun tijdig in de loop van het overleg:a) alle nuttige gegevens te verstrekken, enb) in elk geval schriftelijk mededeling te doen van:i) de redenen van het plan voor ontslag;ii) het aantal en de categorieën van voor ontslag in aanmerking komende werknemers;iii) het aantal en de categorieën werknemers die hij gewoonlijk in dienst heeft;iv) de periode die voor het doen plaatsvinden van de ontslagen wordt overwogen;v) de criteria die aangelegd zouden worden bij het selecteren van de voor ontslag in aanmerking komende werknemers, voorzover de werkgever krachtens de nationale wetgevingen en/of gebruiken daartoe de bevoegdheid heeft gekregen;vi) de wijze van berekening die zou worden toegepast voor elke eventuele afvloeiingsuitkering buiten die welke uit de nationale wetgevingen en/of gebruiken voortvloeit.De werkgever is verplicht de bevoegde overheidsinstantie een afschrift te doen toekomen van ten minste de in de eerste alinea, onder b), i) tot en met v), genoemde, schriftelijk medegedeelde gegevens.4. De in de leden 1, 2 en 3 vervatte verplichtingen gelden ongeacht of de beslissing betreffende het collectieve ontslag door de werkgever of door een over de werkgever zeggenschap uitoefenende onderneming wordt genomen.Wat de beweerde inbreuken op de in deze richtlijn vervatte verplichtingen inzake voorlichting, raadpleging en kennisgeving betreft, wordt geen rekening gehouden met verweer van de werkgever dat gegrond is op het feit dat de onderneming die de tot collectief ontslag leidende beslissing heeft genomen, hem de noodzakelijke informatie niet heeft verstrekt.AFDELING III Procedure voor collectief ontslag Artikel 3 1. De werkgever is verplicht van elk plan voor collectief ontslag schriftelijk kennis te geven aan de bevoegde overheidsinstantie.De lidstaten kunnen evenwel bepalen dat, wanneer een plan voor collectief ontslag verband houdt met de beëindiging van de werkzaamheden van de plaatselijke eenheid die voortvloeit uit een rechterlijke beslissing, de werkgever de bevoegde overheidsinstantie hiervan slechts op haar verzoek schriftelijk kennis dient te geven.Deze kennisgeving moet alle nuttige gegevens bevatten betreffende het plan voor collectief ontslag en de in artikel 2 bedoelde raadpleging van de vertegenwoordigers van de werknemers, met name de redenen van het ontslag, het aantal voor ontslag in aanmerking komende werknemers, het aantal werknemers dat gewoonlijk in dienst is en de periode die wordt overwogen voor het doen plaatsvinden van de ontslagen.2. De werkgever is verplicht aan de vertegenwoordigers van de werknemers een afschrift van de in lid 1 bedoelde kennisgeving te doen toekomen.De vertegenwoordigers van de werknemers kunnen hun eventuele opmerkingen aan de bevoegde overheidsinstantie richten.Artikel 4 1. Het collectieve ontslag waarvan het plan ter kennis van de bevoegde overheidsinstantie is gebracht, gaat niet eerder in dan 30 dagen na ontvangst van de in artikel 3, lid 1, bedoelde kennisgeving, onverminderd de geldende bepalingen betreffende de individuele rechten inzake de opzeggingstermijn.De lidstaten kunnen de bevoegde overheidsinstantie de bevoegdheid verlenen om de in de eerste alinea bedoelde termijn te verkorten.2. De in lid 1 bedoelde termijn wordt door de bevoegde overheidsinstantie gebruikt om oplossingen te zoeken voor de problemen die uit het voorgenomen collectieve ontslag voortvloeien.3. Voorzover de in lid 1 bedoelde oorspronkelijke termijn minder dan 60 dagen bedraagt, kunnen de lidstaten de bevoegde overheidsinstantie de bevoegdheid verlenen om de oorspronkelijke termijn te verlengen tot 60 dagen na de kennisgeving, wanneer voor de uit het overwogen collectieve ontslag voortvloeiende problemen binnen de oorspronkelijke termijn geen oplossing dreigt te worden gevonden.De lidstaten kunnen de bevoegde overheidsinstantie ruimere bevoegdheden tot verlenging verlenen.De werkgever dient vóór het verstrijken van de in lid 1 bedoelde oorspronkelijke termijn van de verlenging en van de redenen daarvoor in kennis te worden gesteld.4. De lidstaten zijn niet verplicht dit artikel toe te passen op collectief ontslag ten gevolge van de beëindiging van de werkzaamheden van een plaatselijke eenheid die voortvloeit uit een rechterlijke beslissing.AFDELING IV Slotbepalingen Artikel 5 Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die gunstiger zijn voor de werknemers of om de toepassing van voor de werknemers gunstiger contractuele bepalingen te bevorderen of toe te staan.Artikel 6 De lidstaten dragen er zorg voor dat de vertegenwoordigers van de werknemers en/of de werknemers over administratieve en/of gerechtelijke procedures beschikking om de verplichtingen waarin deze richtlijn voorziet, te doen naleven.Artikel 7 De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de voornaamste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied hebben vastgesteld of vaststellen.Artikel 8 1. De in bijlage I, deel A, genoemde richtlijnen worden ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten wat betreft de in bijlage I, deel B, opgenomen tijdslimieten voor de omzetting van die richtlijnen in nationaal recht.2. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in bijlage II opgenomen concordantietabel.Artikel 9 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar publicatie in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 10 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 juli 1998.Voor de RaadDe VoorzitterW. MOLTERER(1) PB C 210 van 6. 7. 1998.(2) PB C 158 van 26. 5. 1997, blz. 11.(3) PB L 48 van 22. 2. 1975, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/56/EEG (PB L 245 van 26. 8. 1992, blz. 3).(4) PB C 13 van 12. 2. 1974, blz. 1.BIJLAGE I DEEL A Ingetrokken richtlijnen (bedoeld in artikel 8) Richtlijn 75/129/EEG van de Raad en de wijziging ervan:Richtlijn 92/56/EEG van de Raad.DEEL B Lijst van de voor omzetting in  nationaal recht vastgestelde tijdslimieten(bedoeld in artikel 8) >RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE II >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31982L0399

Tweede Richtlijn 82/399/EEG van de Raad van 10 juni 1982 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd

Publicatieblad Nr. L 173 van 19/06/1982 blz. 0016 - 0017

*****TWEEDE  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 10 juni 1982  inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd  (82/399/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat bij Richtlijn 80/737/EEG van de Raad van 22 juli 1980 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd (3) een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur voor het begin van de zomertijd in de Gemeenschap voor 1981 en 1982 zijn ingevoerd;  Overwegende dat in artikel 4 van die richtlijn wordt bepaald dat de Raad op voorstel van de Commissie, zodra dat mogelijk is, verdergaande maatregelen ter harmonisatie van de zomertijd vaststelt;  Overwegende dat dergelijke maatregelen zeer gewenst zijn, in het bijzonder ter vergemakkelijking van het vervoer en de telecommunicatie tussen de Lid-Staten en ter vermindering van de daarmee samenhangende kosten;  Overwegende dat nu reeds een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur moeten worden vastgesteld voor het begin van de zomertijd in de Gemeenschap voor 1983, 1984 en 1985;  Overwegende dat bij wijze van proef gedurende deze drie jaar tussen de Lid-Staten die tot de Greenwich-tijdzone behoren enerzijds, en de overige Lid-Staten anderzijds, twee verschillende data voor het einde van de zomertijd moeten worden gehandhaafd;  Overwegende dat om geografische redenen de gemeenschappelijke bepalingen inzake de zomertijd noch op Groenland, noch op de overzeese gebieden van de Lid-Staten moeten worden toegepast,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In de zin van deze richtlijn wordt onder »zomertijd" verstaan de periode van het jaar waarin de klok zestig minuten vooruit wordt gezet ten opzichte van de tijd gedurende de rest van het jaar.  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat in 1983, 1984 en 1985 de zomertijd in elke Lid-Staat begint om 1 uur 's morgens, wereldtijd, op de laatste zondag van maart.  Artikel 3  De Lid-Staten die niet tot de Greenwich-tijdzone behoren, treffen de nodige maatregelen opdat de zomertijd eindigt om 1 uur 's morgens, wereldtijd:  - in 1983: op 25 september,  - in 1984: op 30 september,  - in 1985: op 29 september.  Artikel 4  De Lid-Staten die tot de Greenwich-tijdzone behoren, namelijk Ierland en het Verenigd Koninkrijk, treffen de nodige maatregelen opdat de zomertijdperiode eindigt om 1 uur 's morgens, wereldtijd:  - in 1983: op 23 oktober,  - in 1984: op 28 oktober,  - in 1985: op 27 oktober.  Artikel 5  Vóór 1 januari 1985 stelt de Raad op voorstel van de Commissie de regeling vast die met ingang van 1986 moet worden toegepast.  Artikel 6  Deze richtlijn is noch op Groenland, noch op de overzeese gebieden van de Lid-Staten van toepassing.  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 10 juni 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  H. de CROO  (1) PB nr. C 125 van 17. 5. 1982, blz. 23.  (2) PB nr. C 310 van 30. 11. 1981, blz. 13.  (3) PB nr. L 205 van 7. 8. 1980, blz. 17.


title: Richtlijn 2012/38/EU van de Commissie van 23 november 2012 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde cis-tricos-9-een als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen Voor de EER relevante tekst

text:
               24.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 326/13

         RICHTLIJN 2012/38/EU VAN DE COMMISSIE
   van 23 november 2012
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde cis-tricos-9-een als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Cis-tricos-9-een is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is cis-tricos-9-een overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 19 (insectwerende en lokstoffen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij die richtlijn.

               (3)

               Oostenrijk is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 11 november 2009 bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing binnen het Permanent Comité voor biociden op 25 mei 2012 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (5)

               Uit de beoordelingen blijkt dat van als lokstoffen gebruikte biociden die cis-tricos-9-een bevatten, kan worden verwacht dat zij aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen. Bijgevolg moet cis-tricos-9-een in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen.

               (6)

               Niet alle mogelijke toepassingen en blootstellingsscenario’s zijn op het niveau van de Unie beoordeeld. Zo is bijvoorbeeld het gebruik buitenshuis en de blootstelling van levensmiddelen of diervoeders niet beoordeeld. Daarom is het passend voor te schrijven dat de lidstaten de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten beoordelen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico’s tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (7)

               Gezien de mogelijkheid van indirecte blootstelling van de mens door de consumptie van levensmiddelen ten gevolge van toepassingen die in het kader van de beoordeling zijn onderzocht, is het passend te bepalen dat in voorkomend geval moet worden nagegaan of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (3) of Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (4). Er moeten maatregelen worden genomen om te garanderen dat de geldende maximumgehalten aan residuen niet worden overschreden.

               (8)

               De bepalingen van deze richtlijn dienen in alle lidstaten tegelijkertijd te worden toegepast teneinde op de markt van de Unie een gelijke behandeling van biociden van productsoort 19 die als werkzame stof cis-tricos-9-een bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (9)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit meebrengt, te voldoen en ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld, volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (10)

               Na de opneming moeten de lidstaten over een redelijke termijn beschikken voor de tenuitvoerlegging van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG.

               (11)

               Richtlijn 98/8/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken van 28 september 2011 (5), hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.

               (13)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 september 2013 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 oktober 2014.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 november 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11.

      (4)  PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1.

      (5)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

      BIJLAGE
      Aan bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 (behalve voor producten die meer dan een werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     „59

                     cis-tricos-9-een (muscalure)

                     cis-tricos-9-een; (Z)-tricos-9-een
                     EC-nummer: 248-505-7
                     CAS-nr.: 27519-02-4

                     801 g/kg

                     1 oktober 2014

                     30 september 2016

                     30 september 2024

                     19

                     Bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie zijn niet alle mogelijke toepassingen en blootstellingsscenario’s aan bod gekomen; bepaalde toepassingen en blootstellingsscenario’s, zoals gebruik buitenshuis en de blootstelling van levensmiddelen of diervoeders zijn niet beoordeeld. Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     Voor producten die cis-tricos-9-een bevatten waarvan residuen in levensmiddelen of diervoeders kunnen achterblijven, gaan de lidstaten na of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen (MRL’s) moeten worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 of Verordening (EG) nr. 396/2005 en nemen zij de nodige risicobeperkende maatregelen om te garanderen dat de geldende MRL’s niet worden overschreden.”

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


Avis juridique important

|

31989L0681

Richtlijn 89/681/EEG van de Raad van 21 december 1989 tot wijziging van Richtlijn 87/402/EEG betreffende voor de bestuurderszitplaats bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- en bosbouwsmalspoortrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 398 van 30/12/1989 blz. 0027 - 0028 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0125

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 21  december 1989tot wijziging van Richtlijn 87/402/EEG betreffende vóór de bestuurderszitplaats  bevestigde kantelbeveiligingsinrichtingen voor land- en bosbouwsmalspoortrekkers op  wielen(89/681/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), In samenwerking met het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat het van belang is maatregelen vast te stellen waardoor geleidelijk gedurende de  periode tot 31 december 1992 de interne markt tot stand wordt gebracht; dat de interne markt een  ruimte zonder binnengrenzen vormt waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en  kapitaal is gewaarborgd; Overwegende dat in artikel 12 van Richtlijn 87/402/EEG (4) is bepaald dat de richtlijn moet worden  aangevuld met bepalingen waarbij de dynamische beproevingsprocedure met aanvullende slagproeven  wordt uitgebreid; Overwegende dat in de statische beproevingsprocedure reeds een aanvullende proef is opgenomen; dat  het noodzakelijk is in de dynamische beproevingsprocedure eveneens een aanvullende proef op te  nemen - een proef waarbij op de meest getrouwe wijze de situatie bij het kantelen van een trekker  wordt weerspiegeld - zodat beide procedures, die respectievelijk betrekking hebben op de statische  en op de dynamische proeven, gelijkwaardigheid verkrijgen en aldus het evenwicht tussen beide  proeven wordt hersteld; Overwegende dat de resultaten van de praktijkexperimenten die met aan de achterzijde gemonteerde  beveiligingsinrichtingen zijn verricht, op dezelfde, maar aan de voorzijde gemonteerde  beveiligingsinrichtingen kunnen worden getransponeerd voor wat de betrouwbaarheid van de parameters  en van de berekeningen betreft, PB nr. C 256 van 9. 10. 1989, blz. 76. HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Richtlijn 87/402/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. punt 1.6 van bijlage IV, onder A, wordt vervangen door: "1.6. Aanvullende proeven"1.6.1. Indien tijdens een slagproef niet te verwaarlozen breuken of scheuren optreden, moet, onmiddellijk  na de slagproef waardoor deze breuken of scheuren ontstonden, nogmaals een soortgelijke proef  worden uitgevoerd, waarbij de valhoogte echter gelijk is aan:  Hm =  10  × 12 + 4a  Hm =H10×12 + 4a1 + 2aHierin is "a'' de verhouding tussen de  permanente vervorming en de elastische vervorming (a = Dp/De), gemeten op het trefpunt. De bijkomende permanente vervorming die door de tweede slag wordt teweeggebracht, mag niet meer  bedragen dan 30 % van de door de eerste slag veroorzaakte permanente vervorming. Om de aanvullende proef te kunnen uitvoeren, moet de elastische vervorming tijdens alle slagproeven  worden gemeten. "1.6.2. Indien tijdens een verbrijzelingsproef niet te verwaarlozen breuken of scheuren optreden, moet  onmiddellijk na de verbrijzelingsproef waardoor deze breuken of scheuren ontstonden, nogmaals een  soortgelijke verbrijzelingsproef worden uitgevoerd, ditmaal met een kracht die gelijk is aan 1,2  Fv.''; 2. in bijlage VI wordt het volgende punt ingevoegd: "7.3. Vermelding en resultaten van de eventuele aanvullende dynamische proef.''. Artikel 2De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om uiterlijk twaalf maanden te rekenen vanaf 3 januari 1990 aan dezerichtlijn te voldoen.  Zij stellen de Commissie hiervanonmiddellijk in kennis. Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 21 december 1989. Voor de RaadDe VoorzitterE. CRESSON(1) PB nr. C 305 van 30. 11. 1988, blz.  7. (2) PB nr. C 120 van 16. 5. 1989, blz. 70, en (3) PB nr. C 102 van 24. 4. 1989, blz. 6. (4) PB nr. L 220 van 8. 8. 1987, blz. 1.


Avis juridique important

|

31969L0349

Richtlijn 69/349/EEG van de Raad van 6 oktober 1969 houdende wijziging van de Richtlijn van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees

Publicatieblad Nr. L 256 van 11/10/1969 blz. 0005 - 0014 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0424  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0431  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 04 blz. 0225

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 6 oktober 1969  houdende wijziging van de richtlijn van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees  (69/349/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43 en 100.  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité,  Overwegende dat de richtlijn van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees (2) een eerste maal werd gewijzigd bij de richtlijn van 25 oktober 1966 (3);  Overwegende dat voornoemde richtlijn alleen communautaire bepalingen bevat die van toepassing zijn op het handelsverkeer in hele geslachte dieren of grote delen daarvan ; dat het noodzakelijk is, ook voor uitgesneden stukken een gemeenschappelijke regeling te treffen ; dat namelijk de tenuitvoerlegging van de gemeenschappelijke marktordeningen in de sectoren varkensvlees en rundvlees niet het verwachte resultaat zal opleveren, zolang het intracommunautaire handelsverkeer geremd wordt door de tussen de gezondheidsvoorschriften van de Lid-Staten met betrekking tot uitgesneden vlees bestaande verschillen ; dat het noodzakelijk is deze voorschriften onderling aan te passen, ten einde deze verschillen uit de weg te ruimen;  Overwegende dat deze aanpassing kan geschieden door de werkingssfeer van voornoemde richtlijn van 26 juni 1964 uit te breiden tot bepaalde delen uitgesneden vers vlees ; dat vooral de hygiënische voorschriften in de uitsnijderijen, de regels betreffende opslag en vervoer van uitgesneden vlees alsmede de voorwaarden voor de afgifte van een gezondheidscertificaat dat moet waarborgen dat het intracommunautaire handelsverkeer in vlees aan de Gemeenschapsvoorschriften voldoet, uniform gemaakt moet worden;  Overwegende dat voorts, zoals reeds voor ander vers vlees het geval is, aan de Lid-Staten de erkenning van de uitsnijderijen alsmede het toezicht op de inachtneming van de aan deze erkenning verbonden voorwaarden moeten worden overgelaten ; dat evenzo de Lid-Staten moeten kunnen verbieden dat naar hun grondgebied vlees wordt overgebracht dat ongeschikt blijkt te zijn voor menselijke consumptie of dat niet aan de gezondheidsvoorschriften van de Gemeenschap voldoet;  Overwegende dat, ingeval de Lid-Staat van bestemming de invoer verbiedt of beperkt, aan de verzenders van uitgesneden vlees dezelfde waarborgen dienen te worden geboden als die waarin bij de richtlijn van 26 juni 1964 voor verzenders van ander vers vlees is voorzien;  Overwegende dat het voorts bij de tenuitvoerlegging van de uit de richtlijn van 26 juni 1964 voortvloeiende regeling noodzakelijk is gebleken sommige bepalingen van genoemde richtlijn op grond van de opgedane ervaring te wijzigen;  (1)PB nr. C 55 van 5.6.1968, blz. 28. (2)PB nr. 121 van 29.7.1964, blz. 2012/64. (3)PB nr. 192 van 27.10.1966, blz. 3302/66.   Overwegende in het bijzonder dat op grond van die richtlijn elke Lid-Staat het recht heeft de overbrenging naar zijn grondgebied te verbieden van vers vlees uit een Lid-Staat waar een epidemische veeziekte is opgetreden ; dat, naar gelang van de aard en de kenmerken van deze epidemische veeziekte, het bedoelde verbod ofwel moet worden beperkt tot vlees dat afkomstig is uit een deel van het grondgebied van het land van verzending, ofwel kan worden uitgebreid tot het gehele grondgebied van dat land ; dat, ingeval zich op het grondgebied van een Lid-Staat een besmettelijke ziekte voordoet, spoedig passende maatregelen ter bestrijding van deze ziekte moeten worden genomen ; dat de aan deze ziekten verbonden gevaren en de in verband daarmee noodzakelijke bestrijdingsmaatregelen in de gehele Gemeenschap opdezelfde wijze dienen te worden beoordeeld ; dat daartoe in het kader van het bij besluit van de Raad van 15 oktober 1968 (1) opgerichte Permanent Veterinair Comité een communautaire spoedprocedure dient te worden ingesteld, volgens welke de nodige maatregelen moeten worden genomen;  Overwegende dat het tevens wenselijk is dat de Lid-Staten en de Commissie in het Permanent Veterinair Comité in gemeenschappelijk overleg eventuele geschillen tussen de Lid-Staten over de juistheid van de erkenning van een slachthuis of een uitsnijderij bijleggen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 De richtlijn van de Raad van 26 juni 1964 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees, gewijzigd bij de richtlijn van 25 oktober 1966, wordt gewijzigd zoals aangegeven in de volgende artikelen.   Artikel 2 1. Artikel 3, lid 1, wordt vervangen door de volgende tekst:  "Iedere Lid-Staat draagt er zorg voor dat uit zijn gebied naar het gebied van een andere Lid-Staat slechts vers vlees wordt verzonden dat, onverminderd het bepaalde in artikel 8, voldoet aan de volgende voorwaarden:    A. Wanneer hele geslachte dieren, helften en vierendelen worden verzonden, moeten deze      a) afkomstig zijn van dieren die in een overeenkomstig artikel 4, lid 1, erkend en onder toezicht staand slachthuis zijn geslacht;           b) afkomstig zijn van een slachtdier dat, overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk IV van bijlage I, vóór het slachten door een officiële dierenarts is gekeurd en op grond van deze keuring geschikt is bevonden om te worden geslacht voor het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees;           c) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk V van bijlage I op voldoende hygiënische wijze zijn behandeld;           d) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk VI van bijlage I na het slachten door een officiële dierenarts zijn gekeurd en geen enkele afwijking hebben vertoond, met uitzondering van verwondingen die kort voor het slachten zijn opgelopen, van plaatselijk begrensde misvormingen of afwijkingen, voor zoverre zo nodig door passend laboratoriumonderzoek wordt vastgesteld dat deze het geslachte dier en de daarbij behorende slachtafvallen niet ongeschikt maken voor menselijke consumptie of gevaarlijk voor de menselijke gezondheid;           e) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk IX van bijlage I voorzien zijn van een keurmerk;           f) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk XI van bijlage I gedurende het vervoer naar het land van bestemming vergezeld gaan van een gezondheidscertificaat;           g) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk XII van bijlage I na de keuring na het slachten up voldoende hygiënische wijze zijn opgeslagen in overeenkomstig artikel 4, lid 1, erkende en onder toezicht staande slachthuizen of uitsnijderijen of in de zin van artikel 4, lid 4, erkende en onder toezicht staande koelhuizen;           h) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk XIII van bijlage I op voldoende hygiënische wijze naar het land van bestemming worden vervoerd.                  B. Wanneer kleinere delen dan vierendelen of uitgebeend vlees worden verzonden, moeten deze      a) zijn uitgesneden in een overeenkomstig artikel 4, lid 1, erkende en onder toezicht staande uitsnijderij;           b) zijn uitgesneden en behandeld onder naleving van de voorschriften van hoofdstuk VII van bijlage I, en afkomstig zijn van  (1)PB nr. L 255 van 18.10.1968, blz. 23.         - hetzij vers vlees van in de Lid-Staat geslachte dieren, dat voldoet aan de eisen, vermeld in punt A met uitzondering van die, bedoeld sub f) en h) ; het vervoer dient te hebben plaatsgevonden overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk XIII van bijlage I,               - hetzij vers vlees dat is aangevoerd uit een andere Lid-Staat en dat voldoet aan de eisen, vermeld in punt A,               - hetzij vers vlees dat uit derde landen is ingevoerd overeenkomstig de communautaire bepalingen betreffende de invoer van vers vlees uit derde landen;                          c) zijn opgeslagen overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk XII van bijlage I;           d) overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk VIII van bijlage I door een officiële dierenarts zijn gecontroleerd;           e) wat hun verpakking betreft voldoen aan de voorschriften van hoofdstuk X van bijlage I;           f) voldoen aan de eisen, vermeld in punt A, sub c), e), f) en h)."                    2. Na artikel 3, lid 1, wordt een nieuw lid ingevoegd dat als volgt luidt:  "2. Indien de Lid-Staat waarvoor het vlees is bestemd zulks goedkeurt, zijn de in lid 1, sub A en B, vermelde voorwaarden evenwel niet bindend voor vlees dat is bestemd voor ander gebruik dan menselijke consumptie ; in dat geval ziet de Lid-Staat waarvoor het vlees is bestemd, erop toe dat het vlees niet kan worden gebruikt voor andere doeleinden dan die waarvoor het naar die Lid-Staat is overgebracht."  3. Lid 2 van artikel 3 wordt lid 3 en de eerste alinea daarvan wordt vervangen door de volgende tekst:  "Bij de in lid 1, punt A, sub d), bedoelde keuring na het slachten en de in lid 1, punt B, sub d), bedoelde controle kan de officiële dierenarts voor zuiver materiële werkzaamheden worden bijgestaan door speciaal hiertoe opgeleide assistenten."  4. Lid 3 van artikel 3 wordt lid 4.   Artikel 3 1. Artikel 4, lid 1, wordt vervangen door de volgende tekst:  "De bevoegde centrale autoriteit van de Lid-Staat waar het slachthuis of de uitsnijderij zich bevindt, draagt er zorg voor dat de erkenning, bedoeld in artikel 3, lid 1, punt A, sub a), en punt B, sub a), slechts wordt verleend, indien is voldaan aan het bepaalde in de hoofdstukken I of II van bijlage I en indien dit slachthuis of deze uitsnijderij aan de overige voorwaarden van deze bijlage, voor zover van toepassing, kan voldoen. Zij draagt ook zorg voor controle op de naleving van deze bepalingen door een officiële dierenarts en voor intrekking van de erkenning, indien een of meer van deze bepalingen niet meer worden nageleefd."  2. In artikel 4, lid 3:    a) wordt de tweede zin van de tweede alinea vervangen door de volgende tekst:  "Gelet op dit advies kunnen de Lid-Staten volgens de procedure van artikel 9 bis worden gemachtigd om de overbrenging naar hun grondgebied van vers vlees dat uit het betrokken slachthuis of de betrokken uitsnijderij afkomstig is, voorlopig te verbieden."       b) wordt de derde alinea vervangen door de volgende tekst:  "De hierboven bedoelde machtiging kan op grond van een nieuw advies dat door een of meer veterinaire deskundigen is uitgebracht overeenkomstig de procedure van artikel 9 bis worden ingetrokken."          Artikel 4 Artikel 5, lid 2, wordt als volgt aangevuld:  "In ieder geval moeten veiligheidsmaatregelen worden genomen ter voorkoming van wederrechtelijk gebruik van dit vlees".   Artikel 5 Artikel 6, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:    a) in de eerste zin worden de woorden "in artikel 3, lid 3", vervangen door "in artikel 3, lid 4, en in artikel 9".       b) punt A wordt vervangen door de volgende tekst:  "A. een verbod of beperking inhouden voor de overbrenging naar het grondgebied van deze staten van het hierna genoemde vlees:       a) vers vlees, in stukken waarvan het gewicht minder dan 3 kilogram bedraagt, met name gehakt of op overeenkomstige wijze kleingemaakt vlees, met uitzondering van gehele ossehazen en niet uitgebeende gehele schouders van varkens;           b) uitgesneden vers vlees, voorverpakt in ondeelbare handelscenheden die bestemd zijn voor rechtstreekse verkoop aan de verbruikers;       c) van het geslachte dier gescheiden slachtafvallen, met uitzondering van ossestaarten;       d) vers vlees van eenhoevige dieren.  De verzending van vorengenoemd vers vlees mag slechts geschieden overeenkomstig het bepaalde in artikel 3."     c) punt C wordt vervangen door de volgende tekst:  "betrekking hebben op de behandeling van slachtdieren met stoffen die de consumptie van vers vlees gevaarlijk of schadelijk voor de gezondheid van de mens kunnen maken, alsmede op de gevallen waarin slachtdieren stoffen binnen krijgen zoals antibiotica, oestrogene en thyreostatische stoffen, vermalsers ("tenderisers"), onkruiden andere bestrijdingsmiddelen, arseen- of antimoonhoudende stoffen;"          Artikel 6 1. In artikel 8 wordt na lid 2 het volgende lid 2 bis ingelast:  "2 bis. Iedere Lid-Staat moet onverwijld aan de overige Lid-Staten en aan de Commissie mededeling doen van het optreden op zijn grondgehied van elke in lid 2 bedoelde ziekte en van de door hem genomen bestrijdingsmaatregelen. Ook moet hij hun onverwijld op de hoogte stellen van de verdwijning van de ziekte."  2. Artikel 8, lid 3, wordt vervangen door de volgende tekst:  "3. De door de Lid-Staten uit hoofde van het bepaalde in lid 2 genomen maatregelen en de intrekking daarvan moeten onverwijld ter kennis van de overige Lid-Staten en van de Commissie worden gebracht met vermelding van de gronden waarop de bedoelde maatregelen berusten.  Volgens de procedure van artikel 9 bis kan worden besloten dat deze maatregelen dienen te worden gewijzigd, inzonderheid met het oog op de coördinatie ervan met de door de andere Lid-Staten getroffen maatregelen, of te worden ingetrokken."  3. Artikel 8, lid 4, wordt vervangen door de volgende tekst:  "4. Indien de in lid 2 bedoelde toestand zich voordoet en indien het noodzakelijk blijkt dat ook andere Lid-Staten de uit hoofde van genoemd lid getroffen en eventueel overeenkomstig lid 3 gewijzigde maatregelen toepassen, wordt tot de betreffende maatregelen besloten volgens de procedure van artikel 9 bis."   Artikel 7 Na artikel 9 worden de volgende artikelen ingelast:  "Artikel 9 bis 1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de Voorzitter van het bij besluit van de Raad van 15 oktober 1968 ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het "Comité" genoemd, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  3. De Vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn van twee dagen. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van twaalf stemmen.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer, wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Wanneer zij hiermee niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht, legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad binnen vijftien dagen na indiening van het voorstel geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve wanneer de Raad zich met volstrekte meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen."  "Artikel 9 ter  Artikel 9 bis is van toepassing gedurende een periode van achttien maanden met ingang van de datum waarop de procedure, hetzij uit hoofde van artikel 9 bis, lid 1, hetzij op basis van enige andere soortgelijke regeling, voor de eerste maal bij het Comité is ingeleid."    Artikel 8 In bijlage I, hoofdstuk I, nummer 1,    a) wordt alinea b) als volgt aangevuld:  "Deze afzonderlijke afdeling is evenwel niet absoluut noodzakelijk indien de varkens en de andere dieren niet terzelfder tijd worden geslacht ; in dat geval moet het broeien, ontharen, afschrappen en afschroeien evenwel geschieden in afzonderlijke afdelingen die duidelijk gescheiden zijn van de slachtband, hetzij door een vrije ruimte van ten minste 5 m, hetzij door een afscheiding van ten minste 3 m hoogte";       b) wordt alinea p) vervangen door de volgende tekst:  "een inrichting die uitsluitend drinkwater levert, onder druk en in voldoende hoeveelheden ; bij wijze van uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat water dat geen drinkwater is wordt gebruikt voor het produceren van stoom, mits de daartoe aangebrachte leidingen het niet mogelijk maken dat dit water voor andere doeleinden wordt gebruikt ; bij wijze van uitzondering kan voorts het gebruik van water dat geen drinkwater is voor het koelen van de koelmachines worden toegestaan.  De leidingen voor niet-drinkbaar water moeten rood worden geschilderd en mogen niet door de ruimten lopen waarin zich vlees bevindt;"       c) wordt alinea q) vervangen door de volgende tekst:  "een installatie die in voldoende hoeveelheden warm drinkwater levert;"       d) wordt alinea s) als volgt aangevuld:  "... deze voorzieningen dienen zich zo dicht mogelijk te bevinden bij de plaatsen waar de arbeid wordt verricht ; de kranen mogen niet met de hand kunnen worden bediend ; deze installaties moeten voorzien zijn van koud en warm stromend water, was- en ontsmettingsmiddelen, alsmede van handdoeken die slechts eenmaal mogen worden gebruikt ; het water voor de reiniging van het gereedschap dient een temperatuur van ten minste 82º C te hebben;"       e) wordt alinea v) vervangen door de volgende tekst:  "geschikte voorzieningen ter bescherming tegen ongewenste dieren, zoals insekten, knaagdieren, enz.;"           Artikel 9 Hoofdstuk II van bijlage I wordt vervangen door de volgende bepalingen:  "HOOFDSTUK II  Eisen voor de erkenning van uitsnijderijen  2. Uitsnijderijen moeten voorzien zijn van:    a) een koelruimte van voldoende afmetingen voor de bewaring van het vlees;       b) een ruimte voor het uitsnijden en uitbenen, alsmede voor de in nummer 46 omschreven opmaak;       c) een ruimte voor het verpakken, als omschreven in nummer 45, en voor de verzending van het vlees;       d) een voldoende ingericht en afsluitbaar lokaal dat uitsluitend ter beschikking van de veterinaire dienst staat;       e) een lokaal dat is voorzien van voldoende uitrusting om een onderzoek op trichinen te kunnen uitvoeren, voor zover een dergelijk onderzoek in het bedrijf wordt verricht;       f) kleedlokalen, was- en douchegelegenheden en toiletten met waterspoeling die geen rechtstreekse toegang tot de werkruimten mogen geven ; de wasgelegenheid moet voorzien zijn van koud en warm stromend water, was- en ontsmettingsmiddelen voor de handen, alsmede van handdoeken die slechts eenmaal mogen worden gebruikt ; in de nabijheid van de toiletten moeten wasgelegenheden zijn geplaatst;       g) speciale, waterdichte bakken die niet kunnen worden aangetast, voorzien van een deksel en een sluitsysteem die verhinderen dat onbevoegden er iets uit kunnen nemen, voor het bergen van uitgesneden vlees of vleesafvallen die niet bestemd zijn voor menselijke consumptie, of een afsluitbaar lokaal om dit vlees of deze afvallen te bergen, indien daarvan een zo grote hoeveelheid bestaat dat een dergelijk lokaal noodzakelijk is of indien zij niet aan het einde van iedere werkdag worden opgehaald of vernietigd;       h) in de onder a) en b) bedoelde ruimten:      - enigszins aflopende vloeren uit waterdicht, gemakkelijk schoon te houden en te ontsmetten materiaal, dat niet vatbaar is voor rotting, voorzien van een waterafvoersysteem naar met een rooster afgedekte en van stankafsluiting voorziene kolken,           - gladde wanden die tot een hoogte van ten minste twee meter van een lichte, afwasbare bekleding zijn voorzien of met lichte, afwasbare verf zijn bestreken en waarvan de overgang van vloer naar wanden en de overgang van de wanden onderling rond moeten zijn afgewerkt;                   i) een koelinstallatie die het in de onder a) en b) bedoelde ruimten mogelijk maakt het vlees constant op een inwendige temperatuur van niet meer dan + 7º C te houden;       j) een zelfregistrerende thermometer of telethermometer in de uitsnijruimte;       k) voorzieningen die het mogelijk maken de in deze richtlijn voorgeschreven keuring en controle te allen tijde op doelmatige wijze uit te voeren;       l) voorzieningen die zorgen voor voldoende luchtverversing in de ruimten waar het vlees wordt bewerkt;       m) verlichting door daglicht of door kunstlicht waardoor de kleuren niet worden veranderd, in de ruimten waar het vlees wordt bewerkt;       n) een inrichting voor de voorziening van uitsluitend drinkwater onder druk en in voldoende hoeveelheden ; hij wijze van uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat water dat geen drinkwater is wordt gebruikt voor het produceren van stoom, mits de daartoe aangebrachte leidingen het niet mogelijk maken dat dit water voor andere doeleinden wordt gebruikt. Bij wijze van uitzondering kan voorts het gebruik van water dat geen drinkwater is voor het koelen van de koelmachines worden toegestaan. De leidingen voor water dat geen drinkwater is moeten rood worden geschilderd en mogen niet door de werk- of opslagruimten lopen;       o) een installatie die in voldoende hoeveelheden warm drinkwater levert;       p) een voorziening voor de afvoer van afvalwater, die voldoet aan hygiënische eisen;       q) in de ruimten waar het vlees wordt bewerkt voldoende voorzieningen voor het reinigen en ontsmetten van de handen, gereedschap en werktuigen, die zich zo dicht mogelijk dienen te bevinden bij de plaatsen waar de arbeid wordt verricht. De kranen mogen niet met de hand kunnen worden bediend. Deze installaties moeten voorzien zijn van koud en warm stromend water, was- en ontsmettingsmiddelen, alsmede van handdoeken die slechts eenmaal mogen worden gebruikt ; het water voor de reiniging van het gereedschap dient een temperatuur van ten minste 82º C te hebben;       r) voorzieningen die aan hygiënische eisen voldoen, voor      - het vervoer van vlees,           - het neerzetten van de bakken die voor het vlees worden gebruikt,             van zodanige aard dat het vlees en de bakken niet rechtstreeks met de vloer in aanraking kunnen komen;       s) geschikte voorzieningen ter bescherming tegen ongewenste dieren, zoals insekten, knaagdieren, enz.;       t) werktuigen en gereedschap, zoals bijvoorbeeld tafels voor het uitsnijden, verstelbare uitsnijbladen, bakken, transportbanden en zagen, uit tegen corrosie bestand materiaal, die het vlees niet kunnen aantasten en gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten zijn."           Artikel 10 In bijlage I, hoofdstuk III,    a) wordt tussen de eerste en de tweede zin van nummer 3, sub a), de volgende tekst ingevoegd:  "Het bij het slachten der dieren en bij het bewerken of de verdere behandeling van het vlees betrokken personeel moet tijdens de werkdag verscheidene malen en telkens vóór de hervatting der werkzaamheden zijn handen wassen en ontsmetten."       b) Nummer 5 wordt vervangen door de volgende tekst:  "Het vlees en de bakken waarin het zich bevindt, mogen niet rechtstreeks met de vloer in aanraking komen."       c) achter nummer 6 worden de volgende nummers toegevoegd: " 7. Drinkwater is voor alle soorten van gebruik verplicht ; bij wijze van uitzondering kan evenwel worden toegestaan dat water dat geen drinkwater is, wordt gebruikt voor het produceren van stoom, mits de daartoe aangebrachte leidingen het niet mogelijk maken dat dit water voor andere doeleinden wordt gebruikt. Bij wijze van uitzondering kan voorts het gebruik van water dat geen drinkwater is voor het koelen van de koelmachines worden toegestaan. De leidingen voor water dat geen drinkwater is, moeten rood worden geschilderd en mogen niet door de ruimten lopen waarin zich vlees bevindt.     8. Het is verboden, zaagsel of enig ander soortgelijk middel te strooien over de bodem van de in nummer 1, sub b), c), d), e) en g), en nummer 2, sub a), b) en c), bedoelde ruimten.     9. Het vlees moet naar gelang van de behoeften in de in nummer 2, sub b), bedoelde ruimten worden gebracht en het moet daar zo kort mogelijk verblijven.      10. Tijdens het uitsnijden, het uitbenen en het in de nummers 45 en 46 bedoelde verpakken, en onverminderd het bepaalde in de tweede alinea van nummer 34, moet het vlees constant op een inwendige temperatuur van niet meer dan + 7º C worden gehouden.     11. Het uitsnijden moet zodanig plaatsvinden dat iedere verontreiniging van het vlees wordt voorkomen.  Beensplinters en bloedklonters moeten worden verwijderd. Uitgesneden vlees dat niet bestemd is voor menselijke consumptie moet onmiddellijk worden verzameld in de in nummer 2, sub g), bedoelde bakken."    d) Nummer 7 wordt nummer 12.  Alinea c) hiervan wordt vervangen door de volgende tekst:  "een verband aan de handen dragen, met uitzondering van een waterdicht verband ter bescherming van een niet-zwerende vingerwond."       e) Nummer 8 wordt nummer 13.           Artikel 11 In hoofdstuk IV worden de nummers 9 tot en met 12 vervangen door de nummers 14 tot en met 17.    Artikel 12 In hoofdstuk V     a) worden de nummers 13 tot en met 16 vervangen door de nummers 18 tot en met 21;       b) nummer 17 wordt vervangen door nummer 22 en als volgt aangevuld:  "Wanneer zulks door een godsdienstige ritus wordt voorgeschreven, kan evenwel het opblazen van een orgaan worden toegestaan ; het opgeblazen orgaan moet echter worden afgekeurd voor menselijke consumptie.";       c) de nummers 18 tot en met 21 worden vervangen door de nummers 23 tot en met 26;       d) de tekst van nummer 22 wordt geschrapt.         Artikel 13 In hoofdstuk VI worden de nummers 23 tot en met 26 vervangen door de nummers 27 tot en met 30.   Artikel 14 Na hoofdstuk VI van bijlage I worden de volgende nieuwe hoofdstukken VII en VIII ingelast:  "HOOFDSTUK VII  Voorschriften betreffende het voor uitsnijden bestemde vlees    31. Verder uitsnijden van het geslachte dier dan in helften of vierendelen en uitbenen zijn slechts toegestaan in uitsnijderijen.      32. De ondernemer van het bedrijf of zijn vertegenwoordiger is verplicht de werkzaamheden in verband met de controle op de onderneming te vergemakkelijken, inzonderheid alle nuttig geachte handelingen te verrichten en de controledienst de nodige uitrusting ter beschikking te stellen ; hij moet telkens wanneer dit gevraagd wordt de met de controle belaste officiële dierenarts gegevens kunnen verschaffen over de herkomst van het in zijn bedrijf binnengekomen vlees.       33. Vlees dat niet aan de eisen van artikel 3, lid 1, punt B, sub b), voldoet mag zich alleen dan in erkende uitsnijderijen bevinden, wanneer het in speciale ruimten is opgeslagen ; het moet op andere plaatsen of op andere tijdstippen worden uitgesneden dan vlees dat aan bovengenoemde voorwaarden voldoet. De officiële dierenarts moet te allen tijde vrije toegang hebben tot de koelruimten en tot alle werkruimten, ten einde te waarborgen dat bovengenoemde bepalingen stipt worden nageleefd.       34. Voor uitsnijden bestemd vers vlees moet onmiddellijk nadat het in de uitsnijderij is binnengebracht en tot het ogenblik waarop het wordt gebruikt, worden opgeslagen in de in nummer 2, sub a), bedoelde ruimte ; de temperatuur aldaar moet zodanig zijn dat de inwendige temperatuur van de geslachte dieren en delen daarvan constant niet meer dan + 7º C bedraagt.  In afwijking van nummer 49 mag het vlees echter rechtstreeks worden vervoerd van de slachtruimte naar de uitsnijruimte. In dit geval moeten de slachtruimte en de uitsnijruimte in hetzelfde gebouwencomplex gelegen zijn en voldoende dicht bij elkaar liggen, want het uit te snijden vlees moet zonder overlading van de ene ruimte naar de andere worden gebracht via een verlenging van het luchtspoor van het slachtlokaal, en het uitsnijden moet onmiddellijk geschieden. Zodra het uitsnijden en de voorgeschreven verpakking hebben plaatsgehad, moet het vlees worden vervoerd naar de in nummer 2, sub a) bedoelde koelruimte.   Tijdens het uitsnijden mag de temperatuur in de uitsnijruimte niet hoger zijn dan + 10º C.       35. Behalve wanneer het vlees warm wordt uitgesneden, mag het uitsnijden slechts plaatsvinden indien het vlees een inwendige temperatuur van niet meer dan + 7º C heeft bereikt. Tijdens het uitsnijden dient de pH-waarde van het vlees tussen 5,6 en 6,1 te liggen ; het onderzoek daarnaar dient op de brede rugspier, ter hoogte van de dertiende rib te worden verricht.       36. Reinigen van vlees met behulp van doeken alsmede opblazen van vlees zijn verboden. Wanneer zulks door een godsdienstige ritus wordt voorgeschreven, kan evenwel het opblazen van een orgaan worden toegestaan, maar het opgeblazen orgaan moet worden afgekeurd voor menselijke consumptie.   HOOFDSTUK VIII  Keuring van uitgesneden vlees    37. De uitsnijderijen zijn onderworpen aan een controle door een officiële dierenarts. Deze moet vóór het uitsnijden van het vlees dat voor het intracommunautaire handelsverkeer is bestemd, tijdig worden gewaarschuwd.        38. De controle van de officiële dierenarts omvat de volgende taken:    - controleren van het register van het binnengekomen verse vlees en het uitgegane uitgesneden vlees;       - keuring van het in het bedrijf aanwezige verse vlees dat voor het intracommunautaire handelsverkeer is bestemd;       - keuring van vers vlees dat voor het intracommunautaire handelsverkeer is bestemd, vóór het uitsnijden en bij het naar buiten brengen uit het bedrijf;       - invulling en afgifte van de in nummer 45, sub c), en in nummer 48 genoemde documenten ten bewijze dat het uitgesneden vlees gecontroleerd is;       - controleren van de reinheid van de ruimten, installaties en werktuigen, bedoeld in hoofdstuk III, alsmede van de hygiëne van het personeel;       - het nemen van de nodige monsters voor laboratoriumonderzoek, ten einde bijvoorbeeld schadelijke kiemen, toevoegsels of andere ongeoorloofde chemische stoffen op te sporen. De resultaten van dit onderzoek worden in een register opgenomen;       - elke andere controle die hij nuttig acht voor de naleving van de bepalingen van deze richtlijn."             Artikel 15 Hoofdstuk VII van bijlage I wordt hoofdstuk IX en de titel "Het merken" wordt vervangen door de titel "Het aanbrengen van het keurmerk".  Nummer 27 wordt nummer 39 en wordt vervangen door de volgende tekst:  "Het keurmerk moet worden aangebracht onder verantwoordelijkheid van de officiële dierenarts. Hiervoor heeft en bewaart hij:    a) de voor het merken van vlees bestemde instrumenten, die hij uitsluitend op het tijdstip van het merken en voor de hiertoe benodigde tijd aan het hulppersoneel ter hand mag stellen;       b) de in hoofdstuk X genoemde etiketten, wanneer deze reeds zijn voorzien van het in het onderhavige hoofdstuk voorgeschreven stempel. Deze etiketten worden op het ogenblik waarop zij moeten worden aangebracht in het benodigde aantal aan het hulppersoneel overhandigd."  Nummer 28 wordt nummer 40 en in de eerste regel worden de woorden "Het merken" vervangen door de woorden "Het aanbrengen van het keurmerk". Voorts wordt dit nummer als volgt aangevuld:  "Het stempel mag voorts een aanduiding bevatten aan de hand waarvan het mogelijk is de dierenarts die de keuring van het vlees heeft verricht, te identificeren."  Nummer 29 wordt nummer 41 en de eerste alinea daarvan wordt vervangen door de volgende tekst:  "Geslachte dieren worden overeenkomstig het bepaalde onder nummer 40 gemerkt met een inkt- of brandstempel."  Nummer 30 wordt nummer 42 en de tweemaal daarin voorkomende verwijzing naar nummer 28 wordt vervangen door een verwijzing naar nummer 40.  Nummer 31 wordt nummer 43 en wordt vervangen door de volgende tekst:  "De in uitsnijderijen verkregen delen van volgens de voorschriften gemerkte geslachte dieren, met  uitzondering van talg, bladreuzel, staart, oren en voeten, moeten, voor zover zij niet zijn gemerkt, worden gemerkt met een inkt- of een brandstempel dat voldoet aan de voorschriften van nummer 40 en dat in plaats van het toelatingsnummer van het slachthuis, dat van de uitsnijderij vermeldt.  Stukken spek en buik waarvan het zwoerd verwijderd is, kunnen worden samengevoegd tot partijen van ten hoogste vijf stukken ; elke partij en elk stuk dat geen deel uitmaakt van een partij wordt onder officieel toezicht verzegeld en voorzien van een etiket dat voldoet aan de voorschriften van nummer 45, sub c).  Het merken kan ook geschieden met behulp van een merkplaatje. Dit plaatje, dat op elk stuk moet worden bevestigd, moet zodanig zijn vervaardigd dat het geen tweede keer kan worden gebruikt ; het moet van duurzaam materiaal zijn dat voldoet aan de hygiënische eisen. Het merkplaatje dient, duidelijk leesbaar, de volgende aanduidingen te bevatten:      - in het bovenste gedeelte, in hoofdletters, de twee letters van het land van verzending;           - in het midden het toelatingsnummer van de uitsnijderij;           - in het onderste gedeelte een van de afkortingen CEE, EEG of EWG.             De letters en de cijfers dienen 0,2 cm hoog te zijn.  Het merkplaatje mag voorts een aanduiding bevatten aan de hand waarvan het mogelijk is de dierenarts die de keuring van het vlees heeft verricht, te identificeren."  De tekst van nummer 32 vervalt.  Nummer 33 wordt nummer 44.    Artikel 16 Na hoofdstuk IX van bijlage I wordt het volgende nieuwe hoofdstuk X ingelast;  "HOOFDSTUK X  Verpakking van uitgesneden vlees     45.   a) De verpakking (bijvoorbeeld kisten, kartonnen dozen) moet aan alle hygiënische voorschriften voldoen, met name:    - geen verandering kunnen brengen in de organoleptische kenmerken van het vlees;       - geen voor de menselijke gezondheid schadelijke stoffen op het vlees kunnen overbrengen;       - voldoende stevig zijn om tijdens vervoer en hantering het vlees een doeltreffende bescherming te bieden.            b) De verpakking mag niet opnieuw voor het verpakken van vlees worden gebruikt, behalve wanneer zij bestaat uit corrosiebestendig materiaal, gemakkelijk te reinigen is en vooraf gereinigd en ontsmet is.     c) De verpakking dient voorzien te zijn van een duidelijk zichtbaar etiket met een goed leesbaar kenteken dat overeenkomt met een van de in nummer 40 en nummer 43 bedoelde stempels. Dit etiket dient zodanig te zijn bevestigd dat het bij opening van de verpakking scheurt. Dit etiket draagt voorts een volgnummer.       46. Wanneer uitgesneden vers vlees of slachtafvallen eventueel zodanig worden verpakt dat zij in direct contact met een omhulsel (bijvoorbeeld plastic vellen) komen, moet dit verpakken onmiddellijk na het uitsnijden en volgens de hygiënische voorschriften geschieden.  Met uitzondering van stukken spek en buik moet uitgesneden vlees in alle gevallen voorzien zijn van een beschermend omhulsel, behalve als het hangend wordt vervoerd.  Deze omhulsels moeten doorzichtig en kleurloos zijn en voorts voldoen aan de in nummer 45, sub a), gestelde eisen ; zij mogen geen tweede maal voor het verpakken van vlees worden gebruikt.      47. De in de nummers 45 en 46 bedoelde verpakkingen en omhulsels mogen slechts uitgesneden vlees bevatten dat tot dezelfde diersoort behoort."     Artikel 17De hoofdstukken VIII en IX van bijlage I worden respectievelijk de hoofdstukken XI en XII en de nummers 34 en 35 worden respectievelijk de nummers 48 en 49.  Hoofdstuk X van bijlage I wordt hoofdstuk XIII.  De punten 36 tot en met 42 krijgen een nieuwe nummering, namelijk 50 tot en met 56.   De tekst van nummer 50 luidt als volgt:  "Vers vlees mag slechts worden vervoerd in verzegelde voertuigen of andere vervoermiddelen die zodanig zijn gebouwd en ingericht dat gedurende het vervoer de in hoofdstuk XII voorgeschreven temperaturen niet worden overschreden.  Indien het vlees van een slachthuis naar een in dezelfde Lid-Staat gelegen uitsnijderij wordt vervoerd, is de verzegeling niet vereist."  In nummer 51, sub c), worden achter de woorden "en vierendelen" de woorden "alsmede van niet verpakt uitgesneden vlees" ingevoegd.  Nummer 54 luidt als volgt:  "Vers vlees mag slechts in gereinigde en ontsmette voertuigen of andere vervoermiddelen worden vervoerd."  In nummer 55 wordt de derde zin als volgt aangevuld:  "en, met name wat de verpakking betreft, aan de bepalingen van deze richtlijn."     Artikel 18 In het model van bijlage II     a) dient aan de onder de titel van het certificaat voorkomende aanduiding "Nummer ..." te worden toegevoegd : (2) en wordt in een voetnoot : "(2) Facultatief" vermeld;       b) wordt in punt I in de Franse versie "vivandes" vervangen door "viandes";       c) de verwijzingen (2) en (3) worden respectievelijk (3) en (4).          Artikel 19 Vóór 1 oktober 1970 treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen ten einde gevolg te geven aan deze richtlijn ; zij stellen de Commissie onverwijld hiervan in kennis.   Artikel 20 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Luxemburg, 6 oktober 1969.  Voor de Raad  De Voorzitter  H.J. WITTEVEEN