title: Richtlijn 2013/51/Euratom van de Raad van 22 oktober 2013 tot vaststelling van voorschriften voor de bescherming van de volksgezondheid tegen radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water

text:
               7.11.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 296/12

         RICHTLIJN 2013/51/EURATOM VAN DE RAAD
   van 22 oktober 2013
   tot vaststelling van voorschriften voor de bescherming van de volksgezondheid tegen radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name de artikelen 31 en 32,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie, opgesteld na advies van een door het Wetenschappelijk en Technisch Comité aangewezen groep deskundigen uit de lidstaten, overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Europees Parlement,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Eén van de manieren waarop radioactieve stoffen het menselijke lichaam binnendringen is door de ingestie van water. Overeenkomstig Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad (2) moet de blootstelling van de gehele bevolking aan handelingen die een risico op ioniserende straling kunnen inhouden, zo laag als redelijkerwijs mogelijk worden gehouden.

               (2)

               Met het oog op het belang voor de volksgezondheid van de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, moeten de kwaliteitsnormen die een indicatorfunctie hebben, op communautair niveau worden vastgesteld en moet in de controle op de naleving van deze normen worden voorzien.

               (3)

               In Richtlijn 98/83/EG van de Raad (3) zijn indicatorparameters betreffende radioactieve stoffen vastgesteld in bijlage I, deel C; de daaraan verbonden controlebepalingen zijn vastgesteld in bijlage II bij diezelfde verordening. Deze parameters vallen echter binnen het toepassingsgebied van de basisnormen als omschreven in artikel 30 van het Euratom-Verdrag.

               (4)

               De eisen voor controleniveaus van radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water moeten daarom worden vastgesteld bij specifieke wetgeving die de uniformiteit, coherentie en volledigheid van de wetgeving inzake stralingsbescherming overeenkomstig het Euratom-Verdrag waarborgt.

               (5)

               Aangezien de Gemeenschap bevoegd is tot de vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid van arbeiders en van de bevolking tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren, hebben de bepalingen van deze richtlijn voorrang op de bepalingen van Richtlijn 98/83/EG wat de vereisten voor de bescherming van de volksgezondheid tegen radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water betreft.

               (6)

               Zoals in de jurisprudentie van het Hof van Justitie wordt erkend, sluit de bij artikel 2, onder b), van het Euratom-Verdrag aan de Gemeenschap opgelegde taak om uniforme veiligheidsnormen voor de gezondheidsbescherming van de werknemers en de bevolking vast te stellen — tenzij in de normen uitdrukkelijk anders bepaald — niet uit dat een lidstaat in striktere bescherming voorziet. Aangezien deze richtlijn minimumvoorschriften vaststelt, moet het de lidstaten vrijstaan strengere maatregelen op het gebied van deze richtlijn aan te nemen of te handhaven, onverminderd het vrije verkeer van goederen in de interne markt, zoals omschreven in de jurisprudentie van het Hof van Justitie.

               (7)

               Parameterwaarden moeten niet als grenswaarde worden beschouwd. Indien controle op voor menselijke consumptie bestemd water uitwijst dat een parameterwaarde niet wordt nageleefd, moet de betrokken lidstaat nagaan of dit een risico voor de menselijke gezondheid inhoudt waartegen moet worden opgetreden, en moet hij waar nodig maatregelen treffen om de waterkwaliteit te herstellen op een niveau dat strookt met de vereisten voor de bescherming van de menselijke gezondheid tegen straling.

               (8)

               De controle van voor menselijke consumptie bestemd water voor verkoop in flessen of verpakkingen, met uitzondering van natuurlijk mineraalwater, teneinde te verifiëren of de niveaus van radioactieve stoffen aan de in deze richtlijn bepaalde parameterwaarden voldoen, moet worden uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP) krachtens Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad (4) en onverminderd de beginselen van de officiële controles krachtens Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad (5).

               (9)

               De bevolking dient voldoende en behoorlijk te worden geïnformeerd over de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water.

               (10)

               Natuurlijk mineraalwater en als geneesmiddel gebruikt water moeten van deze richtlijn worden uitgesloten, aangezien voor dergelijke soorten water speciale voorschriften zijn vastgesteld bij Richtlijn 2009/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (6) en Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad (7).

               (11)

               Elke lidstaat dient programma’s voor het controleren van voor menselijke consumptie bestemd water uit te werken om na te gaan of dit water voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.

               (12)

               De methoden voor de analyse van de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water dienen betrouwbare en vergelijkbare resultaten op te leveren.

               (13)

               Gezien de grote geografische variatie in het natuurlijke voorkomen van radon, heeft de Europese Commissie Aanbeveling 2001/928/Euratom aangenomen (8); deze heeft betrekking op de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water wat radon en langlevende vervalproducten van radon betreft. Bijgevolg is het dienstig deze radionucliden in de werkingssfeer van deze richtlijn op te nemen.

               (14)

               Teneinde de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water op een hoog niveau te houden gezien het belang ervan voor de volksgezondheid, dienen de bijlagen II en III regelmatig te worden geactualiseerd in het licht van de technologische en wetenschappelijke vooruitgang.

               (15)

               Hoewel de lidstaten de frequenties voor monsterneming en analyse van voor menselijke consumptie bestemd water voor verkoop in flessen of verpakkingen mogen vaststellen, wordt de lidstaten die voor menselijke consumptie bestemd water op radon of tritium moeten controleren of de indicatieve dosis moeten bepalen, aangeraden ten minste eenmaal per jaar een monsterneming en analyse uit te voeren,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Doel
   Voor de bescherming van de volksgezondheid worden in deze richtlijn voorschriften vastgesteld voor radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water. Tevens worden parameterwaarden en frequenties en methoden voor controle op radioactieve stoffen vastgesteld.
   Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende definities:
   1.   „voor menselijke consumptie bestemd water”:

               a)

               al het water dat onbehandeld of na behandeling bestemd is voor drinken, koken, voedselbereiding of andere huishoudelijke doeleinden, ongeacht de herkomst en of het water wordt geleverd via een distributienet, uit een tankschip of tankauto, of in flessen of verpakkingen;

               b)

               al het water dat in enig levensmiddelenbedrijf wordt gebruikt voor de vervaardiging, de behandeling, de conservering of het in de handel brengen van voor menselijke consumptie bestemde producten of stoffen, tenzij de bevoegde nationale autoriteiten ervan overtuigd zijn dat de kwaliteit van het water de gezondheid van de levensmiddelen als eindproduct niet kan aantasten;

         2.   „radioactieve stof”: iedere stof die een of meer radionucliden bevat waarvan de activiteit of de concentratie van activiteit, voor zover het de stralingsbescherming betreft, niet mag worden verwaarloosd;
   3.   „indicatieve dosis” of „ID”: de effectieve volgdosis voor één jaar ingestie ten gevolge van alle radionucliden waarvan de aanwezigheid in een voor menselijke consumptie bestemde watervoorziening is aangetoond, van natuurlijke en artificiële oorsprong, maar met uitzondering van tritium, kalium-40, radon en langlevende vervalproducten van radon;
   4.   „parameterwaarde”: de waarde van radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water, waarboven de lidstaten nagaan of de aanwezigheid van radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water een risico voor de menselijke gezondheid inhoudt waartegen moet worden opgetreden, en zij waar nodig maatregelen treffen om de waterkwaliteit te herstellen op een niveau dat strookt met de vereisten voor de bescherming van de menselijke gezondheid tegen straling.
   Artikel 3
   Toepassingsgebied en uitzonderingen
   1.   Deze richtlijn is van toepassing op voor menselijke consumptie bestemd water.
   2.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

               a)

               natuurlijk mineraalwater dat door de bevoegde nationale autoriteiten overeenkomstig Richtlijn 2009/54/EG als zodanig is erkend;

               b)

               water dat een geneesmiddel is in de zin van Richtlijn 2001/83/EG.

         3.   De lidstaten mogen van toepassing van deze richtlijn uitzonderen:

               a)

               water dat uitsluitend bestemd is voor doeleinden waarvoor de kwaliteit van het water naar de overtuiging van de bevoegde autoriteiten direct noch indirect van invloed is op de gezondheid van de betrokken bevolking;

               b)

               voor menselijke consumptie bestemd water dat afkomstig is van een afzonderlijke voorziening die gemiddeld minder dan 10 m3 per dag of aan minder dan vijftig personen levert, tenzij het water wordt geleverd in het kader van een commerciële of openbare activiteit.

         4.   Lidstaten die gebruikmaken van de in lid 3, onder b), genoemde uitzonderingen zorgen ervoor dat:

               a)

               de betrokken bevolking daarvan op de hoogte wordt gebracht en ook van de maatregelen die kunnen worden getroffen om de volksgezondheid te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van verontreiniging van voor menselijke consumptie bestemd water;

               b)

               de betrokken bevolking zo spoedig mogelijk passend advies wordt verstrekt, wanneer blijkt dat de kwaliteit van dit water gevaar voor de volksgezondheid kan opleveren.

         Artikel 4
   Algemene verplichtingen
   Onverminderd de bepalingen van artikel 6, lid 3, onder a), van Richtlijn 96/29/Euratom (9), nemen de lidstaten alle nodige maatregelen om een passend programma voor de controle van voor menselijke consumptie bestemd water in te stellen, teneinde ervoor te zorgen dat, wanneer de overeenkomstig deze richtlijn vastgestelde parameterwaarden niet worden nageleefd:

               a)

               wordt nagegaan of dat een risico voor de menselijke gezondheid inhoudt waartegen moet worden opgetreden, en

               b)

               er, waar nodig, maatregelen worden getroffen om de waterkwaliteit te herstellen op een niveau dat strookt met de vereisten voor de bescherming van de menselijke gezondheid tegen straling.

         Artikel 5
   Parameterwaarden en punten waar aan de parameterwaarden moet worden voldaan
   1.   De lidstaten stellen de parameterwaarden voor de controle van radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water vast overeenkomstig bijlage I.
   2.   Wanneer voor menselijke consumptie bestemd water wordt gecontroleerd overeenkomstig de voorschriften van bijlage II bij deze richtlijn, zijn de punten waar aan de parameterwaarden moet worden voldaan:

               a)

               voor water dat via een distributienet wordt geleverd, het punt waar het water uit kranen komt die normaliter worden gebruikt voor waterafname;

               b)

               voor water dat geleverd wordt uit een tankschip of tankauto, het punt waar het uit het tankschip of de tankauto komt;

               c)

               voor water voor verkoop in flessen of verpakkingen, het punt waar de flessen of verpakkingen worden gevuld;

               d)

               voor water dat wordt gebruikt in een levensmiddelenbedrijf, het punt waar het in het bedrijf wordt gebruikt.

         3.   De definitie van de in lid 2, onder a), bedoelde punten waar aan de parameterwaarden moet worden voldaan, laat de keuze van een punt van monsterneming onverlet. Dit kan elk punt in het leveringsgebied of in de behandelingsinstallatie zijn, op voorwaarde dat de concentratiewaarde niet negatief verandert tussen het punt van monsterneming en het punt waar aan de parameterwaarden moet worden voldaan.
   Artikel 6
   Controle en analyse
   1.   De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de aanwezigheid van radioactieve stoffen in voor menselijke consumptie bestemd water wordt gecontroleerd volgens de in bijlage II vastgestelde controlestrategieën en controlefrequenties, met als doel na te gaan of de waarden van radioactieve stoffen voldoen aan de overeenkomstig artikel 5, lid 1, vastgestelde parameterwaarden.
   De lidstaten zorgen ervoor dat controles worden uitgevoerd om ervoor te zorgen dat de gemeten waarden representatief zijn voor de kwaliteit van het gedurende het hele jaar door verbruikte water. De controle van voor menselijke consumptie bestemd water voor verkoop in flessen of verpakkingen laat de beginselen van risicoanalyse en kritische controlepunten (HACCP) krachtens Verordening (EG) nr. 852/2004 en de beginselen van de officiële controles krachtens Verordening (EG) nr. 882/2004 onverlet.
   2.   De controle van de indicatieve dosis en de analytische prestatiekenmerken worden uitgevoerd overeenkomstig de in bijlage III vastgestelde voorschriften.
   3.   De lidstaten zorgen ervoor dat elk laboratorium waar monsters geanalyseerd worden een stelsel van analytische kwaliteitscontrole hanteert dat wordt gecontroleerd door een externe organisatie die door de bevoegde autoriteit voor dat doel is erkend.
   Artikel 7
   Herstelmaatregelen en kennisgeving aan de bevolking
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat elk geval waarin niet aan een overeenkomstig artikel 5, lid 1, vastgestelde parameterwaarde wordt voldaan, onmiddellijk wordt onderzocht om de oorzaak vast te stellen.
   2.   Wanneer niet aan een parameterwaarde wordt voldaan, gaat de lidstaat na of dit een risico voor de menselijke gezondheid vormt waartegen moet worden opgetreden.
   3.   Indien zich een in lid 2 bedoeld risico voordoet:

               a)

               neemt de lidstaat maatregelen, teneinde te voldoen aan de voorschriften voor de bescherming van de menselijke gezondheid tegen straling, en

               b)

               zorgt hij ervoor dat de betrokken bevolking:

                           i)

                           in kennis wordt gesteld van het risico en de getroffen maatregelen, en

                           ii)

                           wordt geadviseerd over eventuele extra voorzorgsmaatregelen die nodig kunnen zijn voor de bescherming van de menselijke gezondheid tegen radioactieve stoffen.

         Artikel 8
   Omzetting in nationaal recht
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 28 november 2015 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 9
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 10
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Luxemburg, 22 oktober 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. LINKEVIČIUS

      (1)  PB C 24 van 28.1.2012, blz. 122.

      (2)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 98/83/EG van de Raad van 3 november 1998 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (PB L 330 van 5.12.1998, blz. 32).

      (4)  Verordening (EG) nr. 852/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake levensmiddelenhygiëne (PB L 139 van 30.4.2004, blz. 1).

      (5)  Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1).

      (6)  Richtlijn 2009/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater (PB L 164 van 26.6.2009, blz. 45).

      (7)  Richtlijn 2001/83/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 november 2001 tot vaststelling van een communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik (PB L 311 van 28.11.2001, blz. 67).

      (8)  Aanbeveling 2001/928/Euratom van de Commissie van 20 december 2001 betreffende de bescherming van de bevolking tegen blootstelling aan radon in drinkwater (PB L 344 van 28.12.2001, blz. 85).

      (9)  Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1).

      BIJLAGE I

         PARAMETERWAARDEN VOOR RADON, TRITIUM EN INDICATIEVE DOSIS VAN VOOR MENSELIJKE CONSUMPTIE BESTEMD WATER

                  Parameter

                  Parameterwaarde

                  Eenheid

                  Opmerkingen

                  Radon

                  100

                  Bq/l

                  (Opmerking 1)

                  Tritium

                  100

                  Bq/l

                  (Opmerking 2)

                  Indicatieve Dosis

                  0,10

                  mSv

                              a)

                              De lidstaten mogen voor radon een niveau bepalen dat niet mag worden overschreden en waaronder de optimalisering van de bescherming wordt voortgezet, zonder dat de watervoorziening op nationale of regionale schaal in gevaar wordt gebracht. Het niveau dat een lidstaat bepaalt ligt tussen 100 Bq/l en 1 000 Bq/l. Ter vereenvoudiging van de nationale wetgeving kunnen de lidstaten ervoor kiezen de parameterwaarde op dit niveau af te stemmen.

                              b)

                              Wanneer de radonconcentraties 1 000 Bq/l overschrijden worden remediërende maatregelen zonder meer billijk geacht om redenen van stralingsbescherming.

                              Opmerking 2:

                              Hoge tritiumniveaus kunnen duiden op andere kunstmatige radionucliden. Als de tritiumconcentratie de parameterwaarde ervan overschrijdt, is een analyse van de aanwezigheid van andere kunstmatige radionucliden noodzakelijk.

      BIJLAGE II

         CONTROLE VAN RADIOACTIEVE STOFFEN

      1.   Algemene beginselen en controlefrequenties

      Alle parameters waarvoor overeenkomstig artikel 5, lid 1, parameterwaarden moeten worden vastgesteld, worden aan controle onderworpen. Een specifieke parameter hoeft niet te worden gecontroleerd indien de bevoegde autoriteiten kunnen vaststellen dat gedurende een door hen te bepalen periode die parameter naar alle waarschijnlijkheid niet in een bepaalde voor menselijke consumptie bestemde watervoorziening voorkomt in concentraties die de overeenkomstige parameterwaarde kunnen overschrijden.
      Indien, in het geval van natuurlijke radionucliden, uit voorgaande resultaten is gebleken dat de concentratie van radionucliden stabiel is, wordt de frequentie, in afwijking van de minimumeisen voor monsterneming in punt 6, vastgesteld door de lidstaat, die daarbij rekening houdt met de risico’s voor de menselijke gezondheid. Een lidstaat hoeft het voor menselijke consumptie bestemde water niet te controleren op radon of tritium, noch de indicatieve dosis te bepalen, als hij, op basis van representatieve onderzoeken, controlegegevens of andere betrouwbare informatie, ervan overtuigd is dat de niveaus van radon, tritium of van de berekende indicatieve dosis gedurende een door hem te bepalen periode onder de in bijlage I vermelde respectieve parameterwaarden zullen blijven. In dat geval deelt hij de redenen voor zijn besluit mee aan de Commissie en levert hij de Commissie de documentatie die dat besluit onderbouwt, zoals de resultaten van onderzoeken en controles. In dit verband zijn de bepalingen met betrekking tot de minimumfrequenties voor monsterneming en analyse in punt 6, niet van toepassing.
      2.   Radon

      De lidstaten zorgen ervoor dat representatieve onderzoeken worden uitgevoerd ter bepaling van de omvang en de aard van mogelijke blootstelling aan radon in voor menselijke consumptie bestemd water afkomstig van verschillende soorten grondwaterbronnen en -putten in verschillende geologische gebieden. De onderzoeken worden zodanig opgezet dat de onderliggende parameters, met name de geologische en hydrologische gesteldheid van het gebied, de radioactiviteit van het gesteente of de grond en het type put, geïdentificeerd en gebruikt kunnen worden om verdere maatregelen op gebieden van mogelijke hoge blootstelling te richten. Radonconcentraties worden gecontroleerd wanneer op grond van de resultaten van de representatieve onderzoeken of andere betrouwbare informatie kan worden aangenomen dat de overeenkomstig artikel 5, lid 1, vastgestelde parameterwaarde wellicht is overschreden.
      3.   Tritium

      De lidstaten zorgen ervoor dat de controle van tritium in voor menselijke consumptie bestemd water wordt uitgevoerd wanneer er binnen het stroomgebied een antropogene bron van tritium of andere kunstmatige radionucliden is en niet op basis van andere bewakingsprogramma’s of ander onderzoek kan worden aangetoond dat het tritiumniveau beneden de in bijlage I opgenomen parameterwaarde ligt. Wanneer op tritium moet worden gecontroleerd, moet deze controle worden uitgevoerd aan de hand van de in de tabel in punt 6 van deze bijlage aangegeven frequenties. Als de concentratie tritium de parameterwaarde overschrijdt, is een onderzoek naar de aanwezigheid van andere kunstmatige radionucliden noodzakelijk.
      4.   Indicatieve dosis

      Controle van voor menselijke consumptie bestemd water op de indicatieve dosis moet worden uitgevoerd wanneer er een bron van kunstmatige of verhoogde natuurlijke radioactiviteit is en er niet op basis van andere representatieve controleprogramma’s of ander onderzoek kan worden aangetoond dat het ID-niveau onder de in bijlage I opgenomen parameterwaarde ligt. Wanneer de niveaus van kunstmatige radionucliden moeten worden gecontroleerd, moet deze controle worden uitgevoerd aan de hand van de in de tabel in punt 6 van deze bijlage aangegeven frequenties. Als de niveaus van natuurlijke radionucliden moeten worden gecontroleerd, bepaalt elke lidstaat de frequentie van de controles van totaal alfa- of totaal bèta-activiteit of afzonderlijke natuurlijke radionucliden, afhankelijk van de controlestrategie van die lidstaat (conform bijlage III). De controlefrequentie kan variëren van één enkele controlemeting tot de in de tabel in punt 6 van deze bijlage aangegeven frequenties. Wanneer slechts één controle op natuurlijke radioactiviteit nodig is, moet er in ieder geval opnieuw worden gecontroleerd als zich veranderingen in de voorziening voordoen die de concentratie van radionucliden in voor menselijke consumptie bestemd water naar verwachting zullen beïnvloeden.
      5.   Waterbehandeling

      Wanneer er een behandeling is om het niveau van radionucliden in voor menselijke consumptie bestemd water terug te dringen, wordt er volgens de in de tabel in punt 6 van deze bijlage aangegeven frequenties gecontroleerd of die behandeling doeltreffend blijft.
      6.   Minimumfrequenties voor monsterneming en analyse

      De minimumfrequentie voor monsterneming en analyse voor de controle van voor menselijke consumptie bestemd water dat geleverd wordt via een distributienet of uit een tankschip of tankauto of gebruikt wordt in een levensmiddelenbedrijf, staat in de volgende tabel:

         Tabel

         Minimumfrequenties van monsterneming en analyse van voor menselijke consumptie bestemd water dat geleverd wordt via een distributienet of uit een tankschip of tankauto of gebruikt wordt in een levensmiddelenbedrijf

                  Dagelijks binnen een leveringsgebied gedistribueerde of geproduceerde hoeveelheid water
                  (Opmerkingen 1 en 2)
                  m3

                  Aantal monsternemingen per jaar
                  (Opmerkingen 3 en 4)

                  volume ≤ 100

                  (Opmerking 5)

                  100 < volume ≤ 1 000

                  1

                  1 000 < volume ≤ 10 000

                  1
                  + 1 voor elke 3 300 m3/d en fractie daarvan van de totale hoeveelheid

                  10 000 < volume ≤ 100 000

                  3
                  + 1 voor elke 10 000 m3/d en fractie daarvan van de totale hoeveelheid

                  volume > 100 000

                  10
                  + 1 voor elke 25 000 m3/d en fractie daarvan van de totale hoeveelheid

                              Opmerking 1:

                              Een leveringsgebied is een geografisch afgebakend gebied waarbinnen het voor menselijke consumptie bestemde water afkomstig is uit één of enkele bronnen en waarbinnen het water kan worden geacht van vrijwel uniforme kwaliteit te zijn.

                              Opmerking 2:

                              De hoeveelheden zijn over een kalenderjaar berekende gemiddelden. De lidstaten mogen zich bij het vaststellen van de minimumfrequentie baseren op het aantal inwoners in een leveringsgebied in plaats van op de hoeveelheid water, uitgaande van een waterverbruik van 200 l/dag/hoofd van de bevolking.

                              Opmerking 3:

                              Voor zover mogelijk moet het aantal monsters gelijkelijk over plaats en tijd worden verdeeld.

                              Opmerking 4:

                              In het geval van een intermitterende kortetermijnaanvoer wordt de bewakingsfrequentie voor water uit tankschepen of tankauto’s vastgesteld door de lidstaat in kwestie.

                              Opmerking 5:

                              De frequentie wordt bepaald door de betrokken lidstaat.

                        De lidstaten bepalen de frequentie van monsterneming van voor menselijke consumptie bestemd water voor verkoop in flessen of verpakkingen. Hierbij kunnen de lidstaten de hoeveelheid water die wordt geproduceerd in overweging nemen.

            7.   Gemiddelde

      Wanneer in een monster de parameterwaarde wordt overschreden, leggen de lidstaten de mate waarin herbemonstering nodig is vast om te verzekeren dat de gemeten waarden representatief zijn voor een gemiddelde activiteitsconcentratie gedurende een volledig jaar.

      BIJLAGE III

         CONTROLE VAN DE INDICATIEVE DOSIS EN ANALYTISCHE PRESTATIEKENMERKEN

      1.   Controle op naleving van de indicatieve dosis

      Lidstaten mogen uiteenlopende betrouwbare controlestrategieën gebruiken om de aanwezigheid van radioactiviteit in voor menselijke consumptie bestemd water aan te tonen. Deze strategieën kunnen controle omvatten op bepaalde radionucliden of op een afzonderlijke radionuclide, dan wel controle op totaal alfa- en totaal bèta-activiteit.
      a)   Controle op bepaalde radionucliden of op een afzonderlijke radionuclide
      Als één van de activiteitsconcentraties meer bedraagt dan 20 % van de overeenkomstige afgeleide waarde of als de tritiumconcentratie hoger ligt dan de in bijlage I vastgestelde parameterwaarde, is een analyse van andere radionucliden vereist. Welke radionucliden moeten worden gemeten, wordt vastgelegd door de lidstaten, waarbij alle relevante gegevens inzake mogelijke bronnen van radioactiviteit in aanmerking worden genomen.
      b)   Controlestrategieën voor totaal alfa- en totaal bèta-activiteit
      Om de parametrische indicatorwaarde voor de ID te controleren mogen de lidstaten controlestrategieën voor totaal alfa- en totaal bèta-activiteit (1) gebruiken.
      Voor dit doel worden controleniveaus voor totaal alfa-activiteit of totaal bèta-activiteit vastgelegd. Het aanbevolen controleniveau voor totaal alfa-activiteit is 0,1 Bq/l. Het aanbevolen controleniveau voor totaal bèta-activiteit is 1,0 Bq/l.
      Als de totaal alfa- en de totaal bèta-activiteit kleiner zijn dan respectievelijk 0,1 Bq/l en 1,0 Bq/l, mogen de lidstaten aannemen dat de ID geringer is dan de parameterwaarde van 0,1 mSv en dat stralingsonderzoek niet nodig is, behalve wanneer uit andere informatiebronnen is gebleken dat in het water specifieke radionucliden aanwezig zijn die een ID hoger dan 0,1 mSv zouden kunnen veroorzaken.
      Als de totaal alfa-activiteit meer bedraagt dan 0,1 Bq/l of als de totaal bèta-activiteit meer bedraagt dan 1,0 Bq/l moet op specifieke radionucliden worden geanalyseerd.
      De lidstaten mogen voor totaal alfa-activiteit en totaal bèta-activiteit alternatieve controleniveaus vaststellen wanneer zij kunnen aantonen dat deze niveaus stroken met een ID van 0,1 mSv.
      Welke radionucliden moeten worden gemeten, wordt vastgelegd door de lidstaten, waarbij alle relevante gegevens inzake mogelijke bronnen van radioactiviteit in aanmerking worden genomen. Aangezien verhoogde tritiumniveaus kunnen duiden op de aanwezigheid van andere kunstmatige radionucliden, moeten tritium en totaal alfa- en totaal bèta-activiteit in hetzelfde monster worden gemeten.
      2.   Berekening van de ID

      De ID wordt berekend aan de hand van de gemeten radionuclideconcentraties en de dosiscoëfficiënten die zijn vastgelegd in bijlage III, tabel A, van Richtlijn 96/29/Euratom, of aan de hand van recentere informatie die wordt erkend door de bevoegde instanties van de lidstaat, op basis van de jaarlijkse inname van water (730 l voor volwassenen). Wanneer aan de volgende formule is voldaan, mogen de lidstaten aannemen dat de ID lager is dan de parameterwaarde van 0,1 mSv en dat verder onderzoek niet nodig is:

      waarin:

                  Ci(obs)

                  =

                  geobserveerde radionuclideconcentratie i

                  Ci(der)

                  =

                  afgeleide radionuclideconcentratie i

                  n

                  =

                  aantal waargenomen radionucliden.

         Afgeleide concentraties voor radioactiviteit in voor menselijke consumptie bestemd water
          (2)

                  Bron

                  Nuclide

                  Afgeleide concentratie

                  Natuurlijk

                  U-238 (3)

                  3,0 Bq/l

                  U-234 (3)

                  2,8 Bq/l

                  Ra-226

                  0,5 Bq/l

                  Ra-228

                  0,2 Bq/l

                  Pb-210

                  0,2 Bq/l

                  Po-210

                  0,1 Bq/l

                  Kunstmatig

                  C-14

                  240 Bq/l

                  Sr-90

                  4,9 Bq/l

                  Pu-239/Pu-240

                  0,6 Bq/l

                  Am-241

                  0,7 Bq/l

                  Co-60

                  40 Bq/l

                  Cs-134

                  7,2 Bq/l

                  Cs-137

                  11 Bq/l

                  I-131

                  6,2 Bq/l

            3.   Prestatiekenmerken en analysemethoden

      Voor onderstaande parameters en radionucliden geldt dat door middel van de toegepaste analysemethode ten minste activiteitsconcentraties moeten kunnen worden gemeten met onderstaande aantoonbaarheidsgrens:

                  Parameters en radionucliden

                  Aantoonbaarheidsgrens (Opmerkingen 1 en 2)

                  Opmerkingen

                  Tritium

                  10 Bq/l

                  Opmerking 3

                  Radon

                  10 Bq/l

                  Opmerking 3

                  totaal alfa-activiteit

                  0,04 Bq/l

                  Opmerking 4

                  totaal bèta-activiteit

                  0,4 Bq/l

                  Opmerking 4

                  U-238

                  0,02 Bq/l

                  U-234

                  0,02 Bq/l

                  Ra-226

                  0,04 Bq/l

                  Ra-228

                  0,02 Bq/l

                  Opmerking 5

                  Pb-210

                  0,02 Bq/l

                  Po-210

                  0,01 Bq/l

                  C-14

                  20 Bq/l

                  Sr-90

                  0,4 Bq/l

                  Pu-239/Pu-240

                  0,04 Bq/l

                  Am-241

                  0,06 Bq/l

                  Co-60

                  0,5 Bq/l

                  Cs-134

                  0,5 Bq/l

                  Cs-137

                  0,5 Bq/l

                  I-131

                  0,5 Bq/l

                              Opmerking 1:

                              De aantoonbaarheidsgrens wordt berekend aan de hand van ISO norm 11929: Bepaling van de karakteristieke limieten (beslissingsgrens, detectielimiet en betrouwbaarheidsinterval) voor meting van ioniserende straling - Grondbeginselen en toepassing, met een foutkans van de eerste en tweede soort van telkens 0,05.

                              Opmerking 2:

                              Meetonzekerheden worden berekend en aangegeven als volledige standaardmeetonzekerheden of als uitgebreide standaardmeetonzekerheden met een uitbreidingsfactor van 1,96, volgens de ISO-leidraad voor de bepaling en aanduiding van de meetonzekerheid.

                              Opmerking 3:

                              De aantoonbaarheidsgrens voor tritium en radon is 10 % van de parameterwaarde ervan van 100 Bq/l.

                              Opmerking 4:

                              De aantoonbaarheidsgrens voor totaal alfa- en totaal bèta-activiteiten is 40 % van de controlewaarden van respectievelijk 0,1 en 1,0 Bq/l.

                              Opmerking 5:

                              Deze aantoonbaarheidsgrens geldt alleen voor de eerste controle op indicatieve dosis voor een nieuwe waterbron. Indien de eerste controle aantoont dat het niet aannemelijk is dat Ra-228 meer bedraagt dan 20 % van de afgeleide concentratie, mag de aantoonbaarheidsgrens worden verhoogd tot 0,08 Bq/l voor routinematige nuclidespecifieke metingen van Ra-228, totdat er een volgende controle nodig is.

         (1)  Waar nodig kan totaal bèta-activiteit worden vervangen door residuele bèta-activiteit na aftrek van de activiteitsconcentratie van kalium-40.

         (2)  Deze tabel omvat waarden voor de meest voorkomende natuurlijke en kunstmatige radionucliden. Het zijn nauwkeurige waarden, berekend voor een dosis van 0,1 mSv, een jaarlijkse inname van 730 liter en met gebruikmaking van de dosiscoëfficiënten van bijlage III, tabel A, van Richtlijn 96/29/Euratom. Afgeleide concentraties voor andere radionucliden kunnen op dezelfde basis worden berekend, en waarden kunnen worden geactualiseerd op basis van recentere informatie die wordt erkend door de bevoegde instanties van de lidstaat.

         (3)  Deze tabel toont enkel de stralingseigenschappen van uranium, niet de chemische toxiciteit.


Avis juridique important

|

31983L0189

Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften

Publicatieblad Nr. L 109 van 26/04/1983 blz. 0008 - 0012 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0034  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0154  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0154

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften   ( 83/189/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 100 en 213 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het verbod van kwantitatieve beperkingen alsmede van maatregelen van gelijke werking als kwantitatieve beperkingen van het goederenverkeer een van de hoekstenen van de Gemeenschap is ;  Overwegende dat handelsbelemmeringen die voortvloeien uit technische voorschriften met betrekking tot produkten , slechts toegestaan zijn indien zij noodzakelijk zijn om aan dwingende eisen te voldoen en een doelstelling van algemeen belang beogen waarvoor zij de essentiële waarborg vormen ;  Overwegende dat de Commissie voor de uitvaardiging van technische voorschriften over de noodzakelijke informaties moet beschikken ; dat de Lid-Staten , die krachtens artikel 5 van het Verdrag de vervulling van haar taak moeten vergemakkelijken , haar derhalve mededeling moeten doen van hun ontwerpen op het gebied van technische voorschriften ;  Overwegende dat alle Lid-Staten eveneens in kennis moeten worden gesteld van de door een hunner beoogde technische voorschriften ;  Overwegende dat de Commissie en de Lid-Staten bovendien moeten kunnen beschikken over de nodige tijd om een wijziging van de beoogde maatregel voor te stellen , met het doel de belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen die hieruit kunnen voortvloeien op te heffen of te beperken ;  Overwegende dat de Commissie bovendien de mogelijkheid moet hebben om een communautaire richtlijn voor te stellen of vast te stellen waarbij de materie van de beoogde nationale maatregel wordt geregeld ;  Overwegende dat in de twee hierboven omschreven hypotheses de betrokken Lid-Staat , krachtens de algemene verplichtingen van artikel 5 van het Verdrag , de inwerkingtreding van de beoogde maatregel gedurende voldoende tijd moet opschorten om hetzij een gemeenschappelijk onderzoek van de voorgestelde wijzigingen , hetzij de uitwerking van een voorstel voor een richtlijn van de Raad of een richtlijn van de Commissie mogelijk te maken ; dat de termijnen die zijn vastgesteld in het Akkoord van de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten , in het kader van de Raad bijeen , van 28 mei 1969 betreffende de status quo en de kennisgeving aan de Commissie ( 4 ) , gewijzigd bij het Akkoord van 5 maart 1973 ( 5 ) , onvoldoende zijn gebleken in de bedoelde gevallen en dat derhalve in langere termijnen moet worden voorzien ;  Overwegende dat de in genoemd Akkoord van 28 mei 1969 vervatte procedure inzake status quo en kennisgeving aan de Commissie van toepassing blijft op de daaraan onderworpen produkten die niet onder de werkingssfeer van deze richtlijn vallen ;  Overwegende dat de nationale technische normen de facto dezelfde effecten kunnen hebben voor het vrije verkeer van goederen als de technische voorschriften ;  Overwegende dat er derhalve zorg voor moet worden gedragen dat de Commissie over de ontwerpnormen op dezelfde wijze wordt geïnformeerd als over de technische voorschriften ; dat krachtens artikel 213 van het Verdrag de Commissie voor de vervulling van de haar opgedragen taken , binnen de grenzen en onder de voorwaarden door de Raad overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag vastgesteld , alle gegevens kan verzamelen en alle noodzakelijke verificaties kan verrichten ;  Overwegende dat het tevens noodzakelijk is dat de Lid-Staten en de normalisatie-instellingen in kennis worden gesteld van de door de normalisatie-instellingen van andere Lid-Staten overwogen normen ;  Overwegende dat er een permanent comité dient te worden opgericht waarvan de leden worden aangewezen door de Lid-Staten en dat tot taak heeft de Commissie bij te staan bij het onderzoek van de nationale ontwerp-normen en haar inspanningen te steunen om de eventueel hieraan verbonden bezwaren voor het vrije verkeer van produkten te verhelpen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder :  1 . Technische specificatie : specificatie die voorkomt in een document ter omschrijving van de vereiste kenmerken van een produkt , zoals kwaliteitsniveaus , prestatie , veiligheid of afmetingen , met inbegrip van de voorschriften inzake terminologie , symbolen , proefnemingen en proefnemingsmethoden , verpakking , het merken of etiketteren , zoals die op het produkt van toepassing zijn .  2 . Norm : technische specificatie die door een erkende normalisatie-instelling voor herhaalde of voortdurende toepassing is goedgekeurd en waarvan de inachtneming niet verplicht is .  3 . Normalisatieprogramma : document met een opsomming van onderwerpen waarvoor het voornemen bestaat een norm vast te stellen of te wijzigen .  4 . Ontwerp-norm : document met de tekst van de technische specificaties met betrekking tot een bepaald onderwerp , waarvoor het voornemen bestaat deze volgens de nationale normalisatieprocedure aan te nemen , zoals deze tekst luidt na de voorbereidende werkzaamheden en voor openbaar commentaar of onderzoek is verspreid .  5 . Technisch voorschrift : technische specificaties , met inbegrip van de hierop toepasselijke bestuursrechtelijke bepalingen die de jure of de facto moeten worden nageleefd voor het verhandelen of het gebruik in een Lid-Staat of in een groot deel van deze Staat , met uitzondering van die welke door de plaatselijke overheid zijn vastgesteld .  6 . Ontwerp voor een technisch voorschrift : de tekst van een technische specificatie , met inbegrip van de bestuursrechtelijke bepalingen , uitgewerkt met de bedoeling deze uiteindelijk als technisch voorschrift vast te stellen of te doen vaststellen , en zich bevindend in een zodanig stadium van voorbereiding dat er nog ingrijpende wijzigingen in kunnen worden aangebracht .  7 . Produkt : produkten die industrieel worden vervaardigd , met uitzondering van landbouwprodukten in de zin van artikel 38 , lid 1 , van het Verdrag , van alle produkten die voor menselijke of dierlijke voeding zijn bestemd , van geneesmiddelen in de zin van Richtlijn 65/65/EEG ( 6 ) en cosmetica in de zin van Richtlijn 76/768/EEG ( 7 ) .  Artikel 2  1 . De Commissie en de in lijst 1 van de bijlage bedoelde normalisatie-instellingen worden elk jaar , uiterlijk op 31 januari , op de hoogte gesteld van de normalisatieprogramma's die zijn vastgesteld door de in lijst 2 van de bijlage genoemde nationale normalisatie-instellingen . Deze informatie wordt elk kwartaal bijgewerkt . De Commissie kan deze lijsten aanvullen en wijzigen op basis van de mededelingen van de Lid-Staten .  2 . In de normalisatieprogramma's wordt met name aangegeven of de norm :   - de volledige omzetting is van een internationale of Europese norm ;   - de omzetting is van een internationale of Europese norm met bepaalde nationale afwijkingen of wijzigingen ;   - een nieuwe nationale norm is ;   - een wijziging is van een nationale norm .  De Commissie kan na raadpleging van het in artikel 5 bedoelde Comité regels vaststellen voor de gecodificeerde weergave van deze informatie , alsmede een schema en criteria aan de hand waarvan de normalisatieprogramma's moeten worden opgesteld ten einde de onderlinge vergelijking ervan te vergemakkelijken .  3 . De Commissie houdt deze informatie ter beschikking van de Lid-Staten , in een vorm die de vergelijking van de verschillende programma's mogelijk maakt .  Artikel 3  De Commissie en de normalisatie-instellingen worden in kennis gesteld van de wensen van een of meer normalisatie-instellingen om :   - passief of actief ( door het zenden van een waarnemer ) betrokken te worden bij de door een andere normalisatie-instelling voorgenomen werkzaamheden ;   - te bereiken dat er een Europese norm of enig ander document wordt uitgewerkt om tot uniforme technische specificaties te komen .  Artikel 4  Ten minste om de vier maanden ontvangen de normalisatie-instellingen genoemd in lijst 1 evenals de Commissie alle nieuwe ontwerp-normen , met uitzondering van die welke een volledige omzetting van een internationale of Europese norm betreffen .  Bij de mededeling van de ontwerpen wordt aangegeven of de norm :   - een omzetting is van een internationale of Europese norm met bepaalde nationale afwijkingen of wijzigingen ;   - een nieuwe nationale norm is ;   - een wijziging is van een nationale norm .  Artikel 5  Er wordt een Permanent Comité opgericht , samengesteld uit door de Lid-Staten aangewezen vertegenwoordigers , die zich kunnen laten bijstaan door deskundigen of adviseurs , en voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie .  Het Comité stelt zijn reglement van orde vast .  Artikel 6  1 . Het Comité vergadert ten minste tweemaal per jaar met de vertegenwoordigers van in lijst 1 genoemde normalisatie-instellingen .  2 . De Commissie doet het Comité een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging en toepassing van bovenbedoelde procedures en legt het voorstellen voor ter opheffing van bestaande of te verwachten handelsbelemmeringen .  3 . Het Comité bepaalt zijn standpunt ten aanzien van de in lid 2 bedoelde mededelingen en voorstellen en kan in dat verband de Commissie met name aansporen om :   - de Europese normalisatie-instellingen te verzoeken binnen een bepaalde termijn een Europese norm vast te stellen ;   - in voorkomend geval , ten einde het gevaar van handelsbelemmeringen te voorkomen , te bereiken dat de betrokken Lid-Staten in een eerste stadium in onderling overleg een besluit nemen omtrent passende maatregelen ;   - passende maatregelen te treffen .  4 . Het Comité moet door de Commissie worden geraadpleegd :  a ) voor iedere wijziging van de lijsten in de bijlage  ( artikel 2 , lid 1 ) ;  b ) bij de vaststelling van de regels voor de gecodificeerde weergave van de informatie en het schema en de criteria aan de hand waarvan de normalisatieprogramma's moeten worden opgesteld  ( artikel 2 , lid 2 ) ;  c ) bij de keuze van het in deze richtlijn bedoelde praktische systeem voor de uitwisseling van informatie en de eventuele wijzigingen die daarin moeten worden aangebracht ;  d ) bij het heronderzoek van de werking van het krachtens deze richtlijn ingevoerde systeem  ( artikel 11 ) .  5 . Het Comité kan door de Commissie worden geraadpleegd over ieder door haar ontvangen voorontwerp voor een technisch voorschrift .  6 . Iedere kwestie betreffende de tenuitvoerlegging van deze richtlijn kan op verzoek van de voorzitter van het Comité of van een Lid-Staat aan het Comité worden voorgelegd .  7 . De werkzaamheden van het Comité en de aan het Comité te verstrekken gegevens zijn vertrouwelijk .  Het Comité en de nationale overheidsdiensten kunnen echter , met inachtneming van de nodige voorzorg , natuurlijke of rechtspersonen die tot de particuliere sector kunnen behoren , om deskundigenadvies vragen .  Artikel 7  1 . De Lid-Staten treffen alle ter zake dienende maatregelen opdat hun normalisatie-instellingen geen normen vaststellen of invoeren op het betrokken gebied tijdens de uitwerking van de in artikel 6 , lid 3 , eerste streepje , bedoelde Europese norm . Deze verbintenis vervalt wanneer er zes maanden na het verstrijken van de in genoemde bepaling bedoelde termijn geen Europese norm is .  2 . Lid 1 is niet van toepassing op de werkzaamheden van de normalisatie-instellingen die worden ondernomen op verzoek van de overheid , ten einde voor bepaalde produkten technische specificaties of een norm op te stellen met het oog op de vaststelling van een technisch voorschrift voor deze produkten .  Overeenkomstig artikel 8 , lid 1 , delen de Lid-Staten ieder in de eerste alinea bedoeld verzoek als ontwerp voor een technisch voorschrift aan de Commissie mede , waarbij zij de motivering vermelden voor het opstellen ervan .  Artikel 8  1 . De Lid-Staten delen de Commissie onmiddellijk ieder ontwerp voor een technisch voorschrift mede , tenzij het een volledige omzetting van een internationale of Europese norm betreft , in welk geval met een eenvoudige vermelding van de betrokken internationale of Europese norm kan worden volstaan ; zij doen de Commissie tevens in beknopte vorm mededeling van de redenen die de vaststelling van een dergelijk technisch voorschrift noodzakelijk maken , tenzij die redenen reeds uit het ontwerp blijken .  De Commissie stelt de overige Lid-Staten onverwijld in kennis van het ontvangen ontwerp ; zij kan dit tevens ter advies aan het Comité voorleggen .  2 . De Commissie en de Lid-Staten kunnen bij de Lid-Staat die een ontwerp voor een technisch voorschrift ter kennis heeft gebracht , opmerkingen indienen , waarmee deze Lid-Staat , bij de verdere uitwerking van het technisch voorschrift , zoveel mogelijk rekening dient te houden .  3 . Op uitdrukkelijk verzoek van een Lid-Staat of van de Commissie delen de Lid-Staten aan die Lid-Staat of aan de Commissie onverwijld de definitieve tekst van een technisch voorschrift mede .  4 . De uit hoofde van dit artikel verstrekte inlichtingen zijn vertrouwelijk .  Het Comité en de nationale overheidsdiensten kunnen echter , met inachtneming van de nodige voorzorg , natuurlijke of rechtspersonen die tot de particuliere sector kunnen behoren , om deskundigenadvies vragen .  Artikel 9  1 . Onverminderd lid 2 , stellen de Lid-Staten de goedkeuring van een ontwerp van technisch voorschrift zes maanden uit , te rekenen vanaf de datum van de in artikel 8 , lid 1 , bedoelde mededeling , indien de Commissie of een andere Lid-Staat binnen een termijn van drie maanden na die datum de uitvoerig gemotiveerde mening te kennen geeft , dat de beoogde maatregel moet worden gewijzigd ten einde eventuele belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen die uit die maatregel kunnen voortvloeien op te heffen of te beperken .  2 . De termijn bedoeld in lid 1 bedraagt twaalf maanden indien de Commissie binnen een termijn van drie maanden na de in artikel 8 , lid 1 , bedoelde mededeling haar voornemen te kennen geeft een richtlijn over dit onderwerp voor te stellen of vast te stellen .  3 . De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing in die gevallen waarin een Lid-Staat om dringende redenen die verband houden met de bescherming van de volksgezondheid of de veiligheid in zeer korte tijd technische voorschriften moet uitwerken en ze onmiddellijk daarop moet vaststellen en zonder uitstel moet invoeren , zonder dat enige raadpleging mogelijk is . In de in artikel 8 bedoelde mededeling vermeldt deze Lid-Staat de motieven welke de urgentie van de maatregelen rechtvaardigen .  Artikel 10  De artikelen 8 en 9 zijn niet van toepassing wanneer de Lid-Staten voldoen aan hun verplichtingen die voortvloeien uit communautaire richtlijnen ; dit geldt eveneens voor de verbintenissen die voortvloeien uit een internationale overeenkomst die de aanneming van uniforme technische specificaties in de Gemeenschap tot gevolg hebben .  Artikel 11  Uiterlijk vier jaar na de datum van kennisgeving van deze richtlijn , beziet de Commissie , in nauwe samenwerking met het in artikel 5 bedoelde Comité , opnieuw de werking van de bij deze richtlijn ingestelde procedures en dient zij , indien nodig , passende wijzigingsvoorstellen in .  Artikel 12  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om binnen twaalf maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat aan de Commissie de tekst wordt medegedeeld van alle belangrijke bepalingen van intern recht , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . C 253 van 1 . 10 . 1980 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . C 144 van 15 . 6 . 1981 , blz . 122 .  ( 3 ) PB nr . C 159 van 29 . 6 . 1981 , blz . 23 .  ( 4 ) PB nr . C 76 van 17 . 6 . 1969 , blz . 9 .  ( 5 ) PB nr . C 9 van 15 . 3 . 1973 , blz . 3 .  ( 6 ) PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .  ( 7 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976 , blz . 169 .  BIJLAGE  LIJST 1  Normalisatie-instellingen  AFNOR ( France )  Association française de normalisation  Tour Europe , Cedex 7  F-92080 Paris la Défense  UTE ( France )  Union technique de l'électricité ( UTE )  12 , Place des Etats-Unis  F-75703 Paris Cedex 16  BSI ( United Kingdom )  British Standards Institution  2 , Park Street  UK-London WIA 2BS  BEC ( United Kingdom )  British Electrotechnical Committee  British Standards Institution  2 , Park Street  UK-London WIA 2BS  DS ( Danmark )  Dansk Standardiseringsraad  Aurehoejvej 12  Postboks 77  DK-2900 Hellerup  DEK ( Danmark )  Dansk Elektroteknisk Komité ( DEK )  Strandgade , 36 st .  DK-1401 Koebenhavn K  DIN ( Deutschland )  DIN Deutsches Institut fuer Normung e . V .  Burggrafenstrasse 4-10  Postfach 11 07  D-1000 Berlin 30  DKE ( Deutschland )  Deutsche Elektrotechnische Kommission im DIN und VDE ( DKE )  Stresemannallee 15  D-6000 Frankfurt am Main 70  ELOT ( Hellas )  Hellenic Organization for Standardization ( ELOT )  Didotou 15  GR-Athena 144  IBN ( België/Belgique )  Belgisch Instituut voor Normalisatie/Institut belge de normalisation  29 , avenue de la Brabançonne ( laan )  B-1040 Brussel/Bruxelles  CEB ( België/Belgique )  Belgisch Elektrotechnisch Comité ( BEC ) /Comité électrotechnique ( CEB )  3 , Galerie Ravenstein , BP 11  B-1000 Brussel/Bruxelles  IIRS ( Ireland )  Institute for Industrial Research and Standards  Ballymun Road  IRL-Dublin 9  ETCI ( Ireland )  Electro-Technical Council of Ireland ( ETCI )  Institute for Industrial Research and Standards  Ballymun Road  IRL-Dublin 9   ( Luxembourg )  Inspection du travail et des mines  2 , rue des Girondins  L-Luxembourg  NNI ( Nederland )  Nederlands Normalisatie Instituut  Postbus 5059  NL-2600 GB Delft  NEC ( Nederland )  Nederlands Elektrotechnisch Comité ( NEC )  Kalfjeslaan 2  NL-2623 AA Delft  UNI ( Italia )  Ente nazionale italiano di unificazione  Piazza Armando Diaz 2  I-20123 Milano  CEI ( Italia )  Comitato elettrotecnico italiano ( CEI )  Viale Monza 259  I-20126 Milano  CEN  Comité européen de normalisation  Rue de Brederode , B-Brussel/Bruxelles  CENELEC  Comité européen de normalisation electrotechnique  Rue de Brederode , B-Brussel/Bruxelles  LIJST 2  Nationale normalisatie-instellingen in de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen   ( Zelfde instellingen als in lijst 1 , behalve het CEN en het CENELEC )


Avis juridique important

|

31981L0577

Richtlijn 81/577/EEG van de Raad van 20 juli 1981 tot wijziging van Richtlijn 74/408/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging)

Publicatieblad Nr. L 209 van 29/07/1981 blz. 0034 - 0034 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0151  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0217  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0151  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0217

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 20 juli 1981    tot wijziging van Richtlijn 74/408/EEG inzake de onderlinge   aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de   binneninrichting van motorvoertuigen ( sterkte van de   zitplaatsen en van hun bevestiging )    ( 81/577/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 .    Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,    Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité   ( 3 ) ,    Overwegende dat volgens Richtlijn 74/408/EEG van de Raad   van 22 juli 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de   wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de binneninrichting   van motorvoertuigen ( sterkte van de zitplaatsen en van hun   bevestiging ) ( 4 ) de EEG-goedkeuring voor een voertuig   voor wat de sterkte van de zitplaatsen en hun bevestiging   betreft , niet kan worden verleend indien deze zitplaatsen   van ingebouwde bevestigingspunten voor veiligheidsgordels   zijn voorzien ;    Overwegende dat voor voertuigen waarvan de zitplaatsen van   een of meer bevestigingspunten voor veiligheidsgordels zijn   voorzien ten einde het gebruikscomfort hiervan voor een   groter aantal volwassen inzittenden te verbeteren en   aldus de mate waarin van dergelijke gordels gebruik wordt   gemaakt te doen toenemen , Richtlijn 74/408/EEG met het oog   op de veiligheid van het verkeer onmiddellijk moet worden   gewijzigd en dat deze wijziging mogelijk wordt   gemaakt door de technische vooruitgang op het   gebied van de automobielfabricage ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    Richtlijn 74/408/EEG wordt als volgt gewijzigd :    1 . artikel 1 , lid 2 , wordt als volgt gelezen :    " 2 . Deze richtlijn is niet van toepassing op klapstoelen   en op naar de zij- of achterkant gerichte zitplaatsen . " ;    2 . in bijlage I wordt punt 2.7 als volgt gelezen :    " 2.7 . " Klapstoel " , is een extra zitplaats om   occasioneel te worden gebruikt en die gewoonlijk is   weggeklapt ; " .    Artikel 2    De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden   om binnen zes maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan   deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan   onverwijld in kennis .    Artikel 3    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Brussel , 20 juli 1981 .    Voor de Raad    De Voorzitter    P. WALKER    ( 1 ) PB nr. C 87 van 9 . 4 . 1980 , blz. 7 .    ( 2 ) PB nr. C 265 van 13 . 10 . 1980 , blz. 77 .    ( 3 ) PB nr. C 230 van 8 . 9 . 1980 , blz. 6 .    ( 4 ) PB nr. L 221 van 12 . 8 . 1974 , blz. 1 .


Avis juridique important

|

31998L0052

Richtlijn 98/52/EG van de Raad van 13 juli 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/80/EG inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht

Publicatieblad Nr. L 205 van 22/07/1998 blz. 0066 - 0066

RICHTLIJN 98/52/EG VAN DE RAAD van 13 juli 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/80/EG inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslachtDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Overwegende dat de Raad, overeenkomstig de Overeenkomst betreffende de sociale politiek gehecht aan protocol nr. 14 betreffende de sociale politiek, gehecht aan het Verdrag, inzonderheid op grond van artikel 2, lid 2, Richtlijn 97/80/EG (4) heeft goedgekeurd; dat deze richtlijn niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland;Overwegende dat de Europese Raad van Amsterdam van 16 en 17 juni 1997 met instemming kennis heeft genomen van het op de Intergouvernementele conferentie bereikte akkoord om de Overeenkomst betreffende de sociale politiek in het Verdrag op te nemen en er tevens nota van heeft genomen dat een middel moet worden gevonden om rechtsgevolgen te verlenen aan de wens van het Verenigd Koninkrijk om de richtlijnen te aanvaarden die reeds op grond van die overeenkomst zijn aangenomen, alsmede deze die eventueel worden aangenomen voor de inwerkingtreding van het Verdrag van Amsterdam;Overwegende dat de Raad en de Commissie tijdens de zitting van de Raad op 24 juli 1997 overeen zijn gekomen de op de Europese Raad van Amsterdam goedgekeurde conclusies uit te voeren; dat zij tevens overeen zijn gekomen dat dezelfde procedure, mutatis mutandis, dient te worden gevolgd voor in de toekomst op basis van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek aan te nemen richtlijnen; dat deze richtlijn dit beoogt te verwezenlijken door Richtlijn 97/80/EG uit te breiden tot het Verenigd Koninkrijk;Overwegende dat het feit dat Richtlijn 97/80/EG niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland een rechtstreeks effect op de werking van de interne markt heeft; dat de daadwerkelijke tenuitvoerlegging in alle lidstaten van het principe van gelijke behandeling van mannen en vrouwen, met name met betrekking tot de regels inzake de bewijslast bij gevallen van discriminatie op grond van het geslacht, de werking van de gemeenschappelijke markt zal verbeteren;Overwegende dat door de goedkeuring van deze richtlijn Richtlijn 97/80/EG in het Verenigd Koninkrijk van toepassing wordt; dat vanaf de datum waarop deze richtlijn in werking treedt de term "lidstaten" in Richtlijn 97/80/EG zal worden opgevat als omvattende het Verenigd Koninkrijk;Overwegende dat het Verenigd Koninkrijk evenals de overige lidstaten een periode van drie jaar moet krijgen voor de invoering van de nodige bepalingen om aan Richtlijn 97/80/EG te voldoen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Onverminderd artikel 2 van deze richtlijn is Richtlijn 97/80/EG van toepassing op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.Artikel 2 Na de eerste alinea van artikel 7 van Richtlijn 97/80/EG wordt de volgende alinea ingevoegd:"Voor het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt de datum 1 januari 2001 in de eerste alinea vervangen door 22 juli 2001".Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 13 juli 1998.Voor de RaadDe VoorzitterW. SCHÜSSEL(1) PB C 332 van 7. 11. 1996, blz. 11.(2) PB C 167 van 1. 6. 1998.(3) PB C 157 van 25. 5. 1998, blz. 64.(4) PB L 14 van 20. 1. 1998, blz. 6.