Avis juridique important

|

31991L0422

Richtlijn 91/422/EEG van de Commissie van 15 juli 1991 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 71/320/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 233 van 22/08/1991 blz. 0021 - 0029 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 21 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 21 blz. 0003

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 15 juli 1991  tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 71/320/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de reminrichtingen van bepaalde  categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan  (91/422/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 71/320/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), laatstelijk gewijzigd  bij Richtlijn 88/194/EEG (2) van de Commissie, inzonderheid op artikel 5,  Overwegende dat het in het licht van de vooruitgang op het gebied van de remtechnologie thans mogelijk is ter verhoging van de verkeersveiligheid strengere voorschriften vast te stellen en met name verplicht te stellen dat bepaalde zware voertuigen en  aanhangwagens met automatische stelinrichtingen voor de remvoeringen worden uitgerust;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing van de richtlijnen op het gebied van motorvoertuigen aan de vooruitgang van de techniek,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlagen I, II, III, IV, V, VII, IX, X en XII bij Richtlijn 71/320/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.  Artikel 2  1. Met ingang van 1 oktober 1991 mogen de Lid-Staten om redenen die met de reminrichtingen verband houden:  - voor een bepaald type voertuig noch de EEG-goedkeuring, noch de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (3) genoemde document, noch de nationale goedkeuring weigeren,  - noch het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen verbieden,  indien de reminrichtingen van dit type voertuig of van deze voertuigen met de bepalingen van Richtlijn 71/320/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, in overeenstemming zijn.  2. Met ingang van 1 oktober 1992 mogen de Lid-Staten voor een type voertuig waarvan de reminrichtingen niet met de bepalingen van Richtlijn 71/320/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, in overeenstemming zijn,  - het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG genoemde document niet meer afgeven,  - de nationale goedkeuring weigeren.  3. Met ingang van 1 oktober 1994 mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen waarvan de reminrichtingen niet in overeenstemming zijn met de bepalingen van Richtlijn 71/320/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd bij de  onderhavige richtlijn, verbieden.  Artikel 3  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 oktober 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 15 juli 1991. Voor de Commissie  Martin BANGEMANN  Vice-Voorzitter   (1) PB nr. L 202 van 6. 9. 1971, blz. 37. (2) PB nr. L 92 van 9. 4. 1988, blz. 47. (3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.    BIJLAGE  WIJZIGINGEN VAN DE BIJLAGEN BIJ RICHTLIJN 71/320/EEG, ZOALS GEWIJZIGD BIJ DE RICHTLIJNEN 74/132/EEG, 75/524/EEG, 79/489/EEG, 85/647/EEG EN 88/194/EEG  BIJLAGE I: DEFINITIES EN CONSTRUCTIE- EN MONTAGEVOORSCHRIFTEN  Punt 1.16.3 wordt gelezen:    "1.16.3.  Middenasaanhangwagen   Onder  "middenasaanhangwagen" wordt verstaan een getrokken voertuig uitgerust met een trekinrichting welke verticaal (ten opzichte van de aanhangwagen) niet kan bewegen en waarvan de as(sen) (bij uniform verdeelde  lading) zo dicht bij het zwaartepunt van het voertuig is (zijn) geplaatst, dat slechts een zeer geringe verticale statische belasting die niet meer bedraagt dan 10 % van de door de maximummassa van de aanhangwagen veroorzaakte belasting of 1 000 daN  (waarbij de laagste van beide waarden geldt) op het trekkende voertuig wordt overgebracht. (rest ongewijzigd)". Aan het einde van punt 2.1.2.3 wordt toegevoegd:   "De luchtrem van de aanhangwagen en de parkeerrem van het trekkende voertuig mogen gelijktijdig worden bediend, op voorwaarde dat de bestuurder te allen tijde in staat is na te gaan dat de prestatie van de parkeerrem van de voertuigcombinatie die door  de uitsluitend mechanische werking van de parkeerreminrichting wordt verkregen, voldoende is.".  Punt 2.2.1.5.2 wordt gelezen:    "2.2.1.5.2.  Voorts moeten achter deze inrichtingen . . . (rest ongewijzigd)". Punt 2.2.1.8 wordt gelezen:    "2.2.1.8.  De werking van de bedrijfsreminrichting moet op passende wijze over de assen zijn verdeeld. Ten einde blokkering van de wielen of verglazing van de remvoeringen te voorkomen mag de remkracht bij een voertuig met meer dan twee assen op  bepaalde assen automatisch tot nul worden teruggebracht wanneer dit voertuig slechts een geringe last vervoert, op voorwaarde dat de remprestaties van dit voertuig aan alle in bijlage II gestelde eisen voldoen.". Na punt 2.2.1.11 worden de  volgende punten 2.2.1.11.1 en 2.2.1.11.2 toegevoegd:    "2.2.1.11.1.  Slijtage van de bedrijfsremmen moet automatisch worden gecompenseerd.   De installatie van automatische stelinrichtingen is evenwel facultatief voor terreinvoertuigen van de categorieën N2 en N3, alsmede voor de achterremmen van  voertuigen van de categorieën M1 en N1. Automatische stelinrichtingen moeten zodanig zijn uitgevoerd dat de remwerking na verhitting gevolgd door afkoeling van de remmen nog steeds afdoende is. In het bijzonder moet het voertuig na de proeven van  bijlage II, punt 1.3 (proef type I), en bijlage II, punt 1.4 (beproeving type II), nog steeds normaal te gebruiken zijn.  2.2.1.11.2.  De remvoeringen van de bedrijfsremmen moeten uitsluitend met behulp van de gewoonlijk bij het voertuig geleverde  gereedschappen of apparatuur op eenvoudige wijze vanaf de buitenzijde of onderzijde van het voertuig op slijtage kunnen worden gecontroleerd; in deze mogelijkheid kan worden voorzien door bij voorbeeld geschikte inspectieopeningen aan te brengen of door  andere maatregelen te treffen. In plaats daarvan zijn akoestische of optische waarschuwingssignalen toegestaan, waarmee de bestuurder op de bestuurderszitplaats erop attent gemaakt wordt dat de remvoeringen moeten worden vervangen. Alleen bij voertuigen  van de categorieën M1 en N1 is het toegelaten dat de voor- en/of achterwielen voor de controle moeten worden weggenomen.". Na punt 2.2.1.12.2 wordt het volgende punt 2.2.1.12.3 toegevoegd:    "2.2.1.12.3  De aard van de in het hydraulisch overbrengingssysteem te gebruiken vloeistof wordt overeenkomstig ISO-norm 9128-1987 vastgesteld. Het toepasselijke symbool volgens figuur 1 of 2 moet op een zichtbare plaats op onuitwisbare wijze op  minder dan 100 mm van de vulopeningen van de vloeistofreservoirs worden aangebracht; aanvullende gegevens mogen door de fabrikanten worden verstrekt.". Punt 2.2.1.18.3 wordt gelezen:    "2.2.1.18.3.  bij een breuk of lek in een van de leidingen van de pneumatische verbinding (of andere verbinding) moet het de bestuurder desondanks mogelijk zijn de remmen van de aanhangwagen geheel of gedeeltelijk in werking te stellen door  middel van het bedieningsorgaan van hetzij de bedrijfsreminrichting, hetzij de hulpreminrichting, herzij de parkeerreminrichting, tenzij de aanhangwagen in geval van een dergelijke breuk of een dergelijk lek automatisch wordt geremd op een wijze die aan  de in punt 2.2.3 van bijlage II gestelde eisen voldoet;". De punten 2.2.1.18.4.1 en 2.2.1.18.4.2 worden gelezen:    "2.2.1.18.4.1.  wanneer het toepasselijke bedieningsorgaan van de in punt 2.2.1.18.3 genoemde bedieningsorganen volledig wordt bekrachtigd, moet de druk in de toevoerleiding binnen twee seconden dalen tot 1,5 bar;  2.2.1.18.4.2.  wanneer de  toevoerleiding leegstroomt met een snelheid van ten minste 1 bar/s moet de automatische remming van de aanhangwagen beginnen voordat de druk in de toevoerleiding tot 2 bar is gedaald.". Na punt 2.2.1.23 wordt het volgende punt 2.2.1.24 toegevoegd:    "2.2.1.24.  Bij een motorvoertuig waarmee een aanhangwagen van de categorie O3 of O4 mag worden voortbewogen, mag de bedrijfsreminrichting van de aanhanger alleen samen met de bedrijfsreminrichting, hulpreminrichting of parkeerreminrichting van  het trekkende voertuig in werking worden gesteld.". Na punt 2.2.2.8 worden de volgende punten 2.2.2.8.1 en 2.2.2.8.2 toegevoegd:    "2.2.2.8.1.  Slijtage van de bedrijfsremmen moet automatisch worden gecompenseerd. De installatie van automatische stelinrichtingen is evenwel facultatief voor voertuigen van de categorieën O1 en O2. Automatische stelinrichtingen moeten zodanig  zijn uitgevoerd dat de remwerking na verhitting gevolgd door afkoeling van de remmen nog steeds afdoende is.   In het bijzonder moet het voertuig na de proeven van bijlage II, punt 1.3 (proef type I), en bijlage II, punt 1.4 (beproeving type II), nog  steeds normaal te gebruiken zijn.  2.2.2.8.2.  De remvoeringen van de bedrijfsremmen moeten uitsluitend met behulp van de gewoonlijk bij het voertuig geleverde gereedschappen of apparatuur op eenvoudige wijze vanaf de buitenzijde of onderzijde van het  voertuig op slijtage kunnen worden gecontroleerd; in deze mogelijkheid kan worden voorzien door bij voorbeeld geschikte inspectieopeningen aan te brengen of door andere maatregelen te treffen.". In punt 2.2.2.9 wordt het woord  "eenassige" in de  derde regel geschrapt en worden de woorden  "breuk in" vervangen door  "losschieten van".  Punt 2.2.2.11 wordt gelezen:    "2.2.2.11.  Indien de aanhangwagen is voorzien van een inrichting waarmee de pneumatische bekrachtiging van een andere reminrichting dan de parkeerrem buiten werking kan worden gesteld, moet eerstgenoemde inrichting zodanig zijn ontworpen en  gebouwd dat zij automatisch in ruststand terugkeert, uiterlijk wanneer de aanhangwagen opnieuw druklucht krijgt toegevoerd.".   BIJLAGE II: REMPROEVEN EN PRESTATIES VAN DE REMINRICHTINGEN  Punt 1.1.1 wordt gelezen:    "1.1.1.  De voor de reminrichting voorgeschreven werking is gebaseerd op de remafstand en/of de gemiddelde volle vertraging. De werking van een reminrichting wordt bepaald door meting van de remafstand betrokken op de beginsnelheid van het  voertuig en/of door meting van de gemiddelde volle vertraging gedurende de proef.". Aan het einde van punt 1.1.3.7 wordt toegevoegd:   "Blokkering van wielen is toegestaan indien uitdrukkelijk vermeld.".  Aan het einde van punt 1.2.1.2.3 wordt toegevoegd:   "zowel de remweg als de gemiddelde volle vertraging van het voertuig moeten voldoen aan de voor de betrokken voertuigcategorie voorgeschreven waarde, doch het is wellicht niet noodzakelijk beide parameters daadwerkelijk te meten;".   Na punt 1.2.3.1 wordt het volgende punt 1.2.3.2 toegevoegd:    "1.2.3.2.  Verdere proeven moeten worden uitgevoerd met gekoppelde motor en met de voor de betrokken voertuigcategorie voorgeschreven beginsnelheid. De voor de betrokken categorie minimaal vereiste remwerking moet worden bereikt. Trekkers voor  opleggers welke ter simulering van de effecten van een belaste oplegger zijn beladen, worden niet bij een hogere snelheid dan 80 km/h beproefd.". Punt 1.3.1.3 wordt gelezen:    "1.3.1.3.  Bij deze proeven moet de op het bedieningsorgaan uitgeoefende kracht zodanig zijn geregeld, dat bij de eerste remming een gemiddelde volle vertraging van 3 m/s2 wordt verkregen. Deze kracht moet tijdens de hieropvolgende remmingen  constant blijven.". Punt 1.3.3 wordt gelezen:    "1.3.3.  Remwerking bij warmgelopen remmen  1.3.3.1.  Na afloop van de proef type I . . . de remwerking van de warmgelopen bedrijfsreminrichting. De remwerking bij warmgelopen remmen mag bij motorvoertuigen . . . Bij aanhangwagens mag de  remkracht bij warmgelopen remmen . . . (rest ongewijzigd).  1.3.3.2.  Ingeval een motorvoertuig wel aan de in punt 1.3.3.1. gestelde 60 %-eis beantwoordt doch niet aan de in punt 1.3.3.1 gestelde 80 %-eis kan voldoen, mag een nieuwe proef ter bepaling  van de remwerking bij warmgelopen remmen worden verricht waarbij een bedieningskracht wordt gebruikt die niet groter is dan die welke is voorgeschreven in punt 2.1.1.1 van deze bijlage. De resultaten van beide proeven worden in het rapport vermeld.".  Punt 1.4.3 wordt gelezen:    "1.4.3.  Na afloop van de proef . . . de remwerking van de warmgelopen bedrijfsreminrichting. Bij motorvoertuigen moet de remwerking bij warmgelopen remmen en bij een bedieningskracht van niet meer dan 700 N resulteren in een maximale remafstand  en een minimale gemiddelde volle remvertraging die met de volgende waarden overeenkomen:   categorie M3:  s = 0,15 V +  1,33 V2   130  (de tweede term komt overeen met een gemiddelde volle remvertraging van 3,75 m/s2);   categorie N3:  s = 0,15 V +  1,33 V2   115  (de tweede term komt overeen met een gemiddelde volle remvertraging van 3,30 m/s2).   Bij aanhangwagens mag de remkracht bij warmgelopen remmen aan de omtrek van de wielen . . . (rest ongewijzigd).". Punt 2.1.1.1.1 wordt gelezen:    "2.1.1.1.1.  De bedrijfsremmen van voertuigen van de categorieën M en N worden beproefd onder condities volgens onderstaande tabel:            Type proef  M1   M2  M3  N1  N2  N3    O-I  O-I  O-I-II  O-I  O-I  O-I-II           Proef type O met  ontkoppelde motor  V  80 km/h  60 km/h  60 km/h  80 km/h  60 km/h  60 km/h           s  "  0,1 V + V2  150  0,15 V + V2  130   dm '  5,8 m/s2  5 m/s2       Proef type O met gekoppelde motor  V = 80 % Vmax doch  "  160 km/h  100 km/h  90 km/h  120 km/h   100 km/h  90 km/h           s  "  0,1 V + V2  130  0,15 V + V2  103,5   dm '  5 m/s2  4 m/s2        F  "  500 N  700 N        Hierin hebben de symbolen de volgende betekenis:   V = beproevingssnelheid;   s = remafstand;   dm = gemiddelde volle  remvertraging;   F = op het voetbedieningsorgaan uitgeoefende kracht;   Vmax = maximumsnelheid van het voertuig.". Punt 2.1.2.1 wordt gelezen:    "2.1.2.1.  De hulpreminrichting dient, ook als het bedieningsorgaan waarmee deze wordt bekrachtigd voor andere remfuncties wordt gebruikt, een maximale remafstand en een minimale gemiddelde volle remvertraging te geven die met de volgende waarden  overeenkomen:   categorie M1:  s = 0,1 V +  2 V2   150  (de tweede term komt overeen met een gemiddelde volle remvertraging van 2,9 m/s2);   categorie M2, M3:  s = 0,15 V +  2 V2   130  (de tweede term komt overeen met een gemiddelde volle remvertraging van 2,5 m/s2);   categorie N:  s = 0,15 V +  2 V2   115  (de tweede term komt overeen met een gemiddelde volle remvertraging van 2,2 m/s2). ". Na punt 2.1.2.4 wordt het volgende punt 2.1.2.5 toegevoegd:    "2.1.2.5.  Bij de proef ter bepaling van de prestatie van de hulpreminrichting worden de werkelijke foutcondities in de bedrijfsreminrichting gesimuleerd.". Punt 2.1.4.1 wordt gelezen:    "2.1.4.1.  Bij een storing in een deel van de overbrenging moet de restremwerking van de bedrijfsreminrichting bij een bedieningskracht van niet meer dan 700 N resulteren in een maximale remafstand en een minimale gemiddelde volle vertraging die  overeenkomen met onderstaande waarden, bij een proef van het type O met ontkoppelde motor en uitgaande van de volgende beginsnelheden voor de desbetreffende voertuigcategorie:   Remafstand (m) en gemiddelde volle vertraging (m/s2)"  (de tabel blijft ongewijzigd). Na punt 2.1.4.1 wordt het volgende punt 2.1.4.2 toegevoegd:    "2.1.4.2.  Bij de proef ter bepaling van de restremwerking worden de werkelijke foutcondities in de bedrijfsreminrichting gesimuleerd.". Punt 2.2.1.2.1: De Nederlandse versie blijft ongewijzigd.  Na punt 2.2.2.1 wordt het volgende punt 2.2.3 toegevoegd:    "2.2.3.  Automatische remming  2.2.3.1.  Bij een totaal drukverlies in de luchttoevoerleiding mag de remwerking van de automatische reminrichting bij de beproeving van het belaste voertuig met een beginsnelheid van 40 km/h niet minder bedragen  dan 13,5 % van de kracht die correspondeert met de door de wielen ondersteunde maximummassa bij stilstand van het voertuig. Wanneer de remwerking meer dan 13,5 % bedraagt, is blokkering van wielen toelaatbaar.".   AANHANGSEL BIJ BIJLAGE II: VERDELING VAN DE REMKRACHT OVER DE ASSEN VAN EEN VOERTUIG (75/524/EEG)  Punt 3.1.2 wordt gelezen:    "3.1.2.  Indien een motorvoertuig waarmee een aanhangwagen van categorie O3 of O4 met drukluchtreminrichting mag worden voortbewogen, wordt beproefd met uitgeschakelde energiebron, met afgesloten voedingsleiding, met een reservoir van 0,5 liter  aangesloten op de bedieningsleiding en met de systeemdruk op inschakel- en op uitschakelniveau, moet de druk bij volledig intrappen van het bedieningsorgaan aan de koppelingskop van de voedingsleiding en van de bedieningsleiding tussen 6,5 en 8,5 bar  bedragen, ongeacht de beladingstoestand van het voertuig. Deze drukniveaus moeten aantoonbaar in het trekkende voertuig aanwezig zijn, wanneer de aanhangwagen ervan is losgekoppeld. De compatibiliteitsbanden in de diagrammen 2, 3 en 4 A mogen niet  worden verruimd tot drukniveaus van meer dan 7,5 bar.".  Punt 3.1.4.1 wordt gelezen:    "3.1.4.1.  Indien een motorvoertuig waarmee een aanhangwagen van categorie O3 of O4 met drukluchtreminrichting mag worden voortbewogen, moet de toegestane verhouding tussen de vertragingsfactor   TM  PM  en de druk pm binnen de in diagram 2  aangegeven zones liggen.". Na punt 5.1.2 wordt het volgende punt 5.1.3 toegevoegd:    "5.1.3.  De toegestane verhouding tussen de vertragingsfactor  TR  PR  en de druk pm moet binnen de in   diagram 2 voor de beladen en onbeladen toestand aangegeven zones liggen.". Punt 7.3 wordt gelezen:    "7.3.  Punt 18.2 van bijlage IX moet worden toegevoegd . . . (de rest blijft ongewijzigd)". Punt 8.2 wordt gelezen:    "8.2.  De drukmeetpunten moeten voldoen aan bepaling 4 van ISO-norm 3583-1984.". Bij de voetnoot onder diagram 4 A wordt volgende nieuwe zin toegevoegd:    "Er wordt van uitgegaan dat er, tussen de waarden  TR  PR  = 0 en  TR  PR  = 0,1, geen evenredigheid noodzakelijk  is tussen de vertragingsfactor  TR  PR  en de druk van de bedieningsleiding gemeten bij de koppelingskop.".   BIJLAGE III: METHODE VOOR HET METEN VAN DE REACTIETIJD BIJ VOERTUIGEN VOORZIEN VAN EEN DRUKLUCHTREMINRICHTING  Aan het einde van punt 1.1 wordt toegevoegd:   "Bij voertuigen met lastafhankelijke ventielen moeten deze voorzieningen in de voor de belaste toestand bestemde positie zijn gesteld.".  Na punt 2.6 wordt het volgende punt 2.7 toegevoegd:    "2.7.  Indien het gaat om een voertuig waarmee een aanhangwagen van categorie O3 of O4 met drukluchtreminrichting mag worden voortbewogen, moet niet alleen aan bovenstaande eisen zijn voldaan maar moet ook aan de hand van de volgende proef worden  nagegaan dat aan de voorschriften van punt 2.2.1.18.4.1 van bijlage I is voldaan:   a) aan het uiteinde van een pijp met een lengte van 2,5 m en een inwendige diameter van 13 mm die met de koppelingskop van de voedingsleiding wordt verbonden, wordt de  druk gemeten;   b) er wordt een storing in de bedieningsleiding vlak bij de koppelingskop gesimuleerd;   c) het bedieningsorgaan van de bedrijfsreminrichting wordt in 0,2 seconden bekrachtigd, zoals aangegeven in punt 2.3.". Punt 4.2 wordt  gelezen:    "4.2.  De drukmeetpunten moeten voldoen aan bepaling 4 van ISO-norm 3583-1984.".   BIJLAGE IV: ENERGIERESERVOIRS EN -BRONNEN  A. DRUKLUCHTREMMEN  Punt 1.3.1 wordt gelezen:    "1.3.1.  De reservoirs van aanhangwagens moeten zodanig zijn uitgevoerd dat na achtmaal volledig indrukken van het bedieningsorgaan van de bedrijfsreminrichting van de trekker de op de bedrijfsorganen overgebrachte druk niet daalt tot beneden een  niveau dat overeenkomt met de helft van de bij de eerste remming verkregen waarde, waarbij de automatische reminrichting of de parkeerreminrichting van de aanhanger niet wordt bekrachtigd.". Punt 1.3.2.1 wordt gelezen:    "1.3.2.1.  aan het begin van de proef dient de druk in de reservoirs gelijk te zijn aan 8,5 bar;". Punt 3.2 wordt gelezen:    "3.2.  De drukmeetpunten moeten voldoen aan bepaling 4 van ISO-norm 3583-1984.".   BIJLAGE V: VEERREMMEN  Tussen de derde en de vierde zin van punt 2.3 wordt de volgende zin ingevoegd:   "In ieder geval mogen de veerremmen tijdens het opnieuw opvoeren van de druk in de reminrichting vanaf het nulniveau niet buiten werking worden gesteld voordat de druk in de bedrijfsreminrichting zo hoog is dat met behulp van het bedieningsorgaan voor  de bedrijfsreminrichting ten minste de voorgeschreven hulpremwerking voor het belaste voertuig kan worden bereikt.".   BIJLAGE VII: GEVALLEN WAARIN PROEVEN VAN HET TYPE I EN/OF II (OF II bis) NIET BEHOEVEN TE WORDEN UITGEVOERD OP HET TER TYPEGOEDKEURING  AANGEBODEN VOERTUIG  Aanhangsel 1  In punt 3.1.2 worden de woorden  "de sleep- en restremwerkingsproeven" vervangen door  "de sleepproeven en de remwerkingsproeven bij warmgelopen remmen".  In punt 3.2.1 wordt het woord  "restwerkingsproeven" vervangen door  "remwerkingsproeven bij warmgelopen remmen".  In punt 3.5.1.1 wordt het woord  "restremwerking" vervangen door  "remwerking bij warmgelopen remmen".  In de punten 3.5.2.4 en 3.5.3.4 wordt het woord  "restwerkingsproef" vervangen door  "remwerkingsproef bij warmgelopen remmen".  In punt 4.3 wordt het woord  "restremwerking" vervangen door  "remwerking bij warmgelopen remmen".  In punt 4.3.7 wordt de eerste zin vervangen door  "Na afloop van de proeven van type I en type II wordt de remwerking bij warmgelopen remmen bepaald overeenkomstig de punten 4.3.2, 4.3.3, 4.3.4 en 4.3.5.".  Aanhangsel 2  In punt 2 (tabel) worden de woorden  "restremkracht" en  "restremwerking" vervangen door  "remkracht bij warmgelopen remmen" respectievelijk  "remwerking bij warmgelopen remmen".   BIJLAGE IX: BIJLAGE BIJ HET EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VAN EEN TYPE VOERTUIG MET BETREKKING TOT DE REMINRICHTINGEN  Punt 7 wordt gelezen:    "7.  Verdeling van de massa over de assen  (maximale waarde) ". Punt 8 wordt gelezen:    "8.  Merk en type van de remvoeringen  8.1.  Alternatieve remvoeringen  8.1.1.  Beproevingsmethode bij de keuring: beproeving voertuig/bijlage XII/overige (4) ". Punt 9.4.3: De Nederlandse versie blijft ongewijzigd.  Na punt 9.4.4 wordt het volgende nieuwe punt 9.4.5 ingevoegd:    "9.4.5.  Maximummassa van de lichte aanhangwagen: geremd/ongeremd (4)". Na punt 9.5 wordt het volgende nieuwe punt 9.6 ingevoegd:    "9.6.  Voertuig is uitgerust/niet uitgerust (4) voor het trekken van een aanhangwagen met anti-blokkeersystemen.". Punt 13 wordt gelezen:    "13.  Massa van het voertuig tijdens (rest ongewijzigd)". Punt 14.2 wordt gelezen:    "14.2.  Proef type O   gekoppelde motor   bedrijfsrem   snelheid overeenkomstig bijlage II, punt 2.1.1.1.1". De derde kolomkop van de tabel wordt gelezen:   "Gemeten kracht op de bedieningshefboom (N)".  Punt 14.5 wordt gelezen:    "14.5.  Tijdens de proef van het type II/II bis (4) gebruikte reminrichting(en) ". Punt 14.6 wordt gelezen:    "14.6.  Reactietijd en . . .  14.6.1.  Reactietijd aan . . .  14.6.2.  Reactietijd bij . . .". Punt 14.7.2 wordt gelezen:   "14.7.2.        Assen van het voertuig   Referentie-assen   Massa per as (*)   Vereiste remkracht aan de wielen  Snelheid  Massa per as (*)  Werkelijke remkracht aan de wielen  Snelheid   kg  N  km/h  kg  N  km/h          As nr. 1                As nr. 2                 As nr. 3                As nr. 4               (*) Het betreft hier de technisch toelaatbare maximummassa per as.".   Punt 14.7.3 wordt gelezen:   "14.7.3.      Totale massa van het ter keuring aangeboden voertuig  . . . kg     Vereiste remkracht aan de wielen  . . . N     Vereist vertragingskoppel op de hoofdas van de rem  . . . mN     Werkelijk vertragingskoppel op de hoofdas van de rem (volgens  diagram)  . . . mN".    In punt 14.7.4 (tabel) wordt het woord  "restremwerking" vervangen door  "remwerking bij warmgelopen remmen".  Na punt 19.2 worden de volgende nieuwe punten 20 en 21 ingevoegd:    "20.  Automatische remming bij aanhangwagens met drukluchtremmen  20.1.  Ontwikkelde remkracht in procenten  21.  Aanhangwagens met elektrische remsystemen  21.1.  Voldoet het voertuig aan de voorschriften van bijlage XI: ja/neen (4).  21.2.   Ontwikkelde remkracht in procenten ". De punten 20 tot en met 27 krijgen als nieuwe nummers 22 tot en met 29.  Voetnoot (1) wordt gelezen:   "(1) Bij een oplegger dient hier de met de belasting van de oplegschotel corresponderende massa te worden vermeld.".   BIJLAGE X: EISEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN BIJ PROEVEN MET REMRICHTINGEN VOORZIEN VAN ANTI-BLOKKEERSYSTEMEN  Punt 6.1.2 wordt gelezen:    "6.1.2.  Het aanvangsniveau van de energie . . . gelijk zijn aan een druk van 8,5 bar aan de koppelingskop van de toevoerleiding naar de aanhangwagen. (rest ongewijzigd)". Punt 6.1.5 wordt gelezen:    "6.1.5.  Na de remming wordt het bedieningsorgaan van de bedrijfsreminrichting bij stilstaand voertuig eenmaal volledig ingedrukt. Tijdens deze indrukking moet de druk in het bedrijfscircuit voldoende zijn om een totale remkracht aan de omtrek  van de wielen te bewerkstelligen welke ten minste 22,5 % bedraagt van de kracht die correspondeert met de door de wielen ondersteunde maximummassa bij stilstand van het voertuig, waarbij er geen automatische bekrachtiging plaatsvindt van enig remsysteem  dat niet onder controle van het anti-blokkeersysteem staat.".   BIJLAGE XII: DYNAMOMETERTESTS VOOR REMVOERINGEN  In de punten 4.4.3, 4.4.3.1, 4.4.3.2, 4.5.3, 4.5.3.1 en 4.5.3.2 wordt het woord  "restremwerking" vervangen door  "remwerking bij warmgelopen remmen".


Avis juridique important

|

32001L0039

Richtlĳn 2001/39/EG van de Commissie van 23 mei 2001 houdende wĳziging van de bĳlagen bĳ de Richtlĳnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrĳdingsmiddelen in en op respectievelĳk granen, levensmiddelen van dierlĳke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit

Publicatieblad Nr. L 148 van 01/06/2001 blz. 0070 - 0077

Richtlijn 2001/39/EG van de Commissievan 23 mei 2001houdende wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk granen, levensmiddelen van dierlijke oorsprong en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruitDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/82/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oorsprong(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/82/EG, en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/82/EG, en met name op artikel 7,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/21/EG van de Commissie(6), en met name op artikel 4, lid 1, onder f),Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij de Richtlijnen 1999/80/EG(7) en 2000/50/EG(8) van de Commissie zijn de nieuwe werkzame stoffen azimsulfuron en prohexadion-calcium opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG voor gebruik als een vóór het opkomen toe te passen herbicide in de rijstteelt, respectievelijk als groeiregulator.(2) De stoffen zijn in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen op grond van een evaluatie van de informatie die is verstrekt met betrekking tot het voorgestelde gebruik van de betrokken stoffen.(3) Voordat de stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG werden opgenomen, was overeenkomstig artikel 8, lid 1, van de richtlijn het gebruik ervan in bepaalde lidstaten voorlopig toegestaan. Nadat de stoffen in bijlage I waren opgenomen, werd door deze lidstaten overeenkomstig artikel 4 van de richtlijn een aantal gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten toegelaten en werden voorlopige maximumresidugehalten vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f). Zoals bepaald in de richtlijn zijn deze gehalten en de informatie waarop zij zijn gebaseerd aan de Commissie meegedeeld. Deze informatie is samen met de gegevens uit andere bronnen opnieuw bezien en is toereikend om een aantal maximumresidugehalten vast te stellen. Wanneer geen communautair maximumresidugehalte (MRG) of voorlopig MRG is vastgesteld, moeten de lidstaten een nationaal voorlopig MRG vaststellen overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van de richtlijn voordat de toelating mag worden verstrekt. Op grond van artikel 5 van Richtlijn 86/363/EEG geldt dit ook voor voorlopige MRG's voor dierlijke producten als kan worden verwacht dat producten die residuen van een actieve stof bevatten als diervoeder worden gebruikt.(4) De technische en wetenschappelijke evaluatie van azimsulfuron en prohexadion-calcium met het oog op de opneming ervan in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is op 2 juli 1999, respectievelijk 16 juni 2000 afgerond met de evaluatieverslagen van de Commissie betreffende azimsulfuron en prohexadion-calcium. In deze evaluatieverslagen is de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) voor azimsulfuron vastgesteld op 0,1 mg/kg lichaamsgewicht/dag en voor prohexadion-calcium op 0,2 mg/kg lichaamsgewicht/dag. De mate waarin de verbruikers van met azimsulfuron en prohexadion-calcium behandelde levensmiddelen in de loop van hun hele leven aan de betrokken residuen worden blootgesteld, is geraamd en geëvalueerd volgens de in de Gemeenschap gebruikelijke procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren(9) en van het advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten(10) over deze methodologie. Er is berekend dat de bij onderhavige richtlijn vastgestelde maximumresidugehalten geen aanleiding geven tot overschrijding van deze ADI's.(5) Bij de evaluaties en de besprekingen die zijn voorafgegaan aan de opneming van azimsulfuron en prohexadion-calcium in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG, zijn geen acute toxische effecten geconstateerd die het noodzakelijk maken een acute referentiedosis vast te stellen.(6) Om ervoor te zorgen dat de consument op adequate wijze wordt beschermd tegen blootstelling aan residuen in of op producten waarvoor geen toelating is gegeven, is het verstandig om voor alle betrokken producten die onder de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG vallen, de voorlopige maximumresidugehalten vast te stellen op de ondergrens van de analytische bepaling. De vaststelling op communautair niveau van dergelijke voorlopige MRG's belet niet dat de lidstaten voorlopige MRG's voor azimsulfuron en prohexadion-calcium mogen vaststellen overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van Richtlijn 91/414/EEG en bijlage VI bij die richtlijn. Een periode van vier jaar wordt voldoende geacht om de meeste andere toepassingen van azimsulfuron en prohexadion-calcium te bepalen. De voorlopige MRG's moeten na deze periode definitief worden.(7) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn aan de Wereldhandelsorganisatie meegedeeld, en er is rekening gehouden met de opmerkingen die naar aanleiding van die aanmelding zijn ontvangen. De Commissie zal aan de hand van deugdelijke gegevens nagaan of voor specifieke combinaties bestrijdingsmiddel/gewas bij invoer in acht te nemen maximumresidugehalten kunnen worden vastgesteld.(8) Er is rekening gehouden met het advies en de aanbevelingen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, vooral wat betreft de bescherming van de verbruikers van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen.(9) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1In deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG worden de volgende residugehalten van bestrijdingsmiddelen toegevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 2In deel B van bijlage II bij Richtlijn 86/363/EEG wordt het volgende toegevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 3De kolommen "azimsulfuron" en "prohexadion (prohexadion en zouten daarvan uitgedrukt als prohexadion)" in de bijlage bij deze richtlijn worden toegevoegd aan bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG.Artikel 4De lidstaten zorgen voor de vaststelling en bekendmaking van de nodige bepalingen om uiterlijk op 31 december 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.De lidstaten passen die bepalingen toe met ingang van 1 januari 2002.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt daarin naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 23 mei 2001.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37.(2) PB L 3 van 6.1.2001, blz. 18.(3) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 43.(4) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.(5) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.(6) PB L 69 van 10.3.2001, blz. 17.(7) PB L 210 van 10.8.1999, blz. 13.(8) PB L 198 van 4.8.2000, blz. 39.(9) Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herziene versie), opgesteld door GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-Comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).(10) Advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten met betrekking tot de wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad (Advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten, 14 juli 1998) (http://europa.eu.int/comm/dg24/health/sc/scp/out21_en.html).BIJLAGE>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31990L0428

Richtlijn 90/428/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan deze wedstrijden

Publicatieblad Nr. L 224 van 18/08/1990 blz. 0060 - 0061 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 33 blz. 0178  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 33 blz. 0178

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 26 juni 1990 inzake het handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen en houdende vaststelling van de voorwaarden voor deelneming aan deze wedstrijden (90/428/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 42 en 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat paardachtigen als levende dieren in de lijst van produkten van bijlage II van het Verdrag zijn opgenomen;  Overwegende dat het, om een rationele ontwikkeling van de produktie van paardachtigen te waarborgen en daardoor de produktiviteit van de betrokken sector te vergroten, van belang is om op communautair niveau voorschriften vast te stellen voor het  intracommunautaire handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen;  Overwegende dat het fokken van paarden en vooral van renpaarden in het algemeen een onderdeel van de landbouw- activiteit vormt; dat het voor een deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten is;  Overwegende dat er in de Gemeenschap inzake de voorschriften voor de toegang tot wedstrijden nog steeds verschillen bestaan; dat deze verschillen een belemmering kunnen vormen voor het intracommunautaire handelsverkeer;  Overwegende dat het handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen en de deelneming aan deze wedstrijden in gevaar kunnen worden gebracht door dispariteiten in de regels betreffende de toewijzing van een bepaald percentage van de prijzen of  winsten aan het behoud, de ontwikkeling en de verbetering van de fokkerij in de Lid-Staten; dat het invoeren van vrije toegang tot de wedstrijden harmonisatie van deze regels veronderstelt;  Overwegende dat in afwachting van deze harmonisatie, met name om de produktiviteit in deze sector te handhaven of te verbeteren, de Lid-Staten dienen te worden gemachtigd een percentage van de prijs of winst te reserveren voor het behoud, de  ontwikkeling en de verbetering van de fokkerij; dat evenwel een maximum voor dit percentage dient te worden vastgesteld;   Overwegende dat op bepaalde technische gebieden uitvoeringsmaatregelen dienen te worden vastgesteld; dat voor de tenuitvoerlegging van de voorgenomen maatregelen dient te worden voorzien in een procedure waarbij tussen de Lid-Staten en de Commissie een  nauwe en doeltreffende samenwerking tot stand wordt gebracht in het kader van het Permanent Zooetechnisch Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Bij deze richtlijn worden de voorwaarden vastgesteld voor het handelsverkeer in voor wedstrijden bestemde paardachtigen, alsmede de voorwaarden voor deelneming van deze paardachtigen aan deze wedstrijden.  Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de definities van artikel 2 van Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zooetechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in  paardachtigen (4).  Voorts wordt in deze richtlijn onder wedstrijd verstaan: elke hippische wedstrijd, met name wedrennen, springconcoursen (jumping), dressuurproeven, menproeven, alsmede proeven inzake model en gangen.  Artikel 3 1.  De wedstrijdbepalingen mogen geen ongelijke behandeling inhouden tussen paardachtigen die zijn geregistreerd in de Lid-Staat waar de wedstrijd wordt georganiseerd en die welke in een andere Lid-Staat zijn geregistreerd.  2.  De wedstrijdbepalingen mogen geen ongelijke behandeling inhouden tussen paardachtigen van oorsprong uit de Lid-Staat waar de wedstrijd wordt georganiseerd en die van oorsprong uit een andere Lid-Staat.  Artikel 4 1.  De in artikel 3 bedoelde verplichtingen gelden met name voor:  a)  de criteria voor toelating tot de wedstrijd, met name minimum- en maximumvoorwaarden;  b) de beoordeling tijdens de wedstrijd;   c) de aan de wedstrijd verbonden prijzen of winsten.  2.  Echter,  - doen de in artikel 3 bedoelde verplichtingen geen afbreuk aan de mogelijkheid tot het organiseren van:  a)  wedstrijden, uitsluitend voor paardachtigen die in éénzelfde stamboek zijn ingeschreven, met het oog op verbetering van het ras;  b) regionale wedstrijden, met het oog op selectie van de paardachtigen;  c) evenementen met een historisch of traditioneel karakter.  Wanneer een Lid-Staat voornemens is van deze mogelijkheden gebruik te maken, geeft hij de Commissie daarvan vooraf een algemene kennisgeving;  - mogen de Lid-Staten voor elke wedstrijd of elk wedstrijdtype via de daartoe officieel goedgekeurde of erkende organisaties een bepaald percentage van het totaalbedrag van de in lid 1, onder c), bedoelde prijzen of winsten bestemmen voor het behoud, de  ontwikkeling en de verbetering van de fokkerij.  Dit percentage mag niet meer bedragen dan 30 % in 1991, 25 % in 1992 en 20 % vanaf 1993.  De criteria voor de verdeling van deze middelen in de betrokken Lid-Staat moeten in de context van het Permanent Zooetechnisch Comité aan de Commissie en de andere Lid-Staten worden medegedeeld.  Vóór 31 december 1992 beziet de Raad de voorwaarden voor de toepassing van deze bepalingen opnieuw aan de hand van een verslag van de Commissie, waarin rekening wordt gehouden met de vooruitgang die op het gebied van de harmonisatie is geboekt met  betrekking tot de gehele problematiek van het fokken van paarden voor wedstrijden en dat vergezeld gaat van passende voorstellen waarover de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit neemt.  3.  De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 6.  Artikel 5 1.  In afwachting van de krachtens artikel 4 van Richtlijn 90/427/EEG te nemen besluiten, moeten, als de inschrijving van een in een Lid-Staat geregistreerde paardachtige voor een wedstrijd wordt geweigerd, de redenen voor die weigering  schriftelijk aan de eigenaar of zijn gemachtigde worden meegedeeld.  2.  In het in lid 1 bedoelde geval heeft de eigenaar of zijn gemachtigde het recht om het advies van een deskundige in te winnen onder de in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 89/662/EEG (5) genoemde voorwaarden, die mutatis mutandis van toepassing zijn.  3.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden door de Commissie vastgesteld volgens de procedure van artikel 6.  Artikel 6 In de gevallen waarin naar de in dit artikel omschreven procedure wordt verwezen, beraadslaagt het bij Besluit 77/505/EEG (6) ingestelde Permanent Zooetechnisch Comité overeenkomstig de bij artikel 11 van Richtlijn 88/661/EEG (7) vastgestelde  regels.  Artikel 7 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.   Gedaan te Luxemburg, 26 juni 1990.  Voor de Raad De Voorzitter M. O'KENNEDY   (1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 61. (2) PB nr. C 149 van 18. 6. 1990. (3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 46.(4) Zie bladzijde 55 van dit Publikatieblad.(5) PB nr. L 315 van 30. 12. 1989, blz. 13. (6) PB nr. L 206 van 12. 8. 1977, blz. 11. (7) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 36.


Avis juridique important

|

31973L0361

Richtlijn 73/361/EEG van de Raad van 19 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake het certificaat en het kenmerken van staalkabels, kettingen en haken

Publicatieblad Nr. L 335 van 05/12/1973 blz. 0051 - 0055 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0168  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0140  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0168  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0093  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0093

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 november 1973  betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake het certificaat en het kenmerken van staalkabels , kettingen en haken   ( 73/361/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat voor bepaalde staalkabels , kettingen en haken die voor het hijsen of voor het verplaatsen van goederen worden gebruikt , in verscheidene Lid-Staten een certificaat en een kenmerk zijn voorgeschreven ; dat deze voorschriften van land tot land verschillen en daardoor het handelsverkeer binnen de Europese Economische Gemeenschap belemmeren ;  Overwegende dat deze belemmeringen voor het tot stand komen en het functioneren van de gemeenschappelijke markt kunnen worden beperkt en zelfs opgeheven indien alle Lid-Staten met betrekking tot het certificaat en het kenmerken van staalkabels , kettingen en haken ter aanvulling of ter v * anging van hun huidige nationale bepalingen dezel voorschriften vaststellen ;  Overwegende dat deze richtlijn zich beperkt tot bepalingen betreffende het voorzien van staalkabels , kettingen en haken van een certificaat en een kenteken ; dat door middel van het certificaat en het kenteken fabrikanten en gebruikers van hijsmiddelen onder andere de kenmerken van deze staalkabels , kettingen en haken te weten kunnen komen ; dat voorts later vast te stellen richtlijnen met constructievoorschriften voor de verschillende hijstoestellen bepalingen zullen bevatten inzake het specifieke gebruik van staalkabels , kettingen en haken ;  Overwegende dat de vooruitgang van de techniek snelle aanpassing vereist van de technische voorschriften inzake hijsmiddelen en -toestellen ; dat om het uitvoeren van de ter zake vereiste maatregelen te vergemakkelijken moet worden voorzien in een procedure waarbij een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot stand wordt gebracht in het kader van een Comité voor aanpassing aan de technische vooruitgang van richtlijnen ter opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector hijsmiddelen en -toestellen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op hijsmiddelen , met uitzondering van :   - die welke reeds zijn gebruikt ;   - die welke worden gebruikt aan boord van schepen , bij de spoorwegen , alsmede voor kabel - en zweefsporen .  In de zin van de onderhavige richtlijn wordt onder hijsmiddelen verstaan staalkabels , schalmkettingen van rondstaal en haken , bestemd voor het hijsen en verplaatsen van lasten .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van hijsmiddelen in de zin van artikel 1 niet verbieden of beperken om redenen die verband houden met het certificaat of het merken , indien deze zijn voorzien van een certificaat en een merk , overeenkomstig de voorschriften , vermeld in de bijlage .  2 . Indien een Lid-Staat evenwel constateert dat de kenmerken van hijsmiddelen , met name wat de minimumeisen betreft , niet overeenkomen met de in het certificaat vermelde kenmerken , kan hij het in de handel brengen daarvan schorsen . Hij stelt de andere Lid-Staten en de Commissie onmiddellijk daarvan in kennis en vermeldt de redenen van zijn besluit .  Indien een Lid-Staat de gegrondheid van vorenbedoelde maatregel betwist , beijveren de betrokken Lid-Staten zich om het geschil bij te leggen .  De Commissie wordt op de hoogte gehouden . Zij pleegt , indien nodig , het passende overleg , ten einde tot een oplossing te komen .  Artikel 3  De Lid-Staten kunnen eisen dat op hun grondgebied , bij aanbod en verkoop aan de eindverbruiker , voor de in deze richtlijn bedoelde certificaten en kenmerken symbolen worden gebruikt die internationaal of in hun nationale talen zijn toegestaan .  Artikel 4  1 . Er wordt een Comité ingesteld voor het aanpassen van de richtlijnen tot opheffing van de technische belemmeringen voor het handelsverkeer in de sector hijstoestellen en hijsmiddelen aan de vooruitgang van de techniek , hierna te noemen " het Comité " ; dit lichaam is samengesteld uit Vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door een Vertegenwoordiger van de Commissie .  2 . Het Comité stelt een Reglement van Orde vast .  3 . De noodzakelijke wijzigingen voor het aanpassen van de in de bijlage opgenomen bepalingen aan de vooruitgang van de techniek , worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 5 .  Artikel 5  1 . Ingeval de in dit artikel omschreven procedure wordt toegepast , leidt de Voorzitter deze procedure bij het Comité in , hetzij eigener beweging dan wel op verzoek van de Vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De Vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan vaststellen naargelang van de urgentie der desbetreffende aangelegenheid . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen ; de stemmen der Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de overwogen maatregelen vast , voor zover deze in overeenstemming zijn met het advies van het Comité ;  b ) Indien de overwogen maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij ontbreken van een advies , dient de Commissie onverwijld een voorstel bij de Raad in betreffende de te nemen maatregelen . De Raad beslist met gekwalificeerde meerderheid ;  c ) Indien de Raad na verloop van 3 maanden nadat de kwestie aan deze Instelling is voorgelegd , nog niet heeft beslist , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 6  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om zich daarnaar te voegen . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten dragen er zorg voor , dat de Commissie in kennis wordt gesteld van de tekst der essentiële bepalingen van intern recht die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 19 november 1973 .  Voor de Raad  De Voorzitter  Ib FREDERIKSEN  BIJLAGE  1 . Algemene bepalingen  1.1 . Elke hoeveelheid staalkabel en ketting , alsmede elke haak moet zijn voorzien van een kenteken of , indien dit aanbrengen van een kenteken niet mogelijk is , van een niet verwijderbaar plaatje of een niet verwijderbare ring zijn voorzien , waarop het merk van de fabrikant of van zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde en het nummer van het bijbehorende certificaat moeten voorkomen ( zie punten 2.1 - 3.1 en 4.1 ) .  1.2 . De fabrikant of zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde garandeert dat elke hoeveelheid staalkabel en ketting alsmede elke haak voldoet aan de op de certificaten aangegeven kenmerken ( zie punten 2.1 - 3.1 en 4.1 ) .  2 . Voorschriften voor staalkabels  2.1 . De fabrikant of zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde moet voor elke kabel een certificaat afleveren dat ten minste onderstaande gegevens bevat :  a ) verplicht te vermelden gegevens   - naam en adres van de fabrikant of van zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde ;   - nominale middellijn van de staalkabel ;   - lengte van de afgeleverde staalkabel ;   - gewicht per strekkende meter ;   - slagwijze en slagrichting ( rechts of links , al dan niet voorgevormd , kruis - of langslag , enz ) ;   - slaglengte van de kabel ;   - constructie ( samenstelling van de kabel , aard en samenstelling van de kern , aantal strengen , aantal draden ) ; doorsneeschema met schaalaanduiding bijvoegen ;   - kenmerken van het staal ( klassen of kwaliteiten ) ;   - nominale treksterkte van de draden ;   - minimale praktische breukbelasting van de staalkabel ;   - wijze van bescherming tegen in - en uitwendige corrosie ( bij verzinking de kwaliteit van de zinklaag vermelden ) ;   - een verklaring dat de kabel uit één stuk bestaat en over de gehele lengte gelijkmatig van uitvoering is ;   - vermelding van de aard van de trek - , torsie - , en buigingsproeven , de daarbij gebruikte methoden en de resultaten daarvan ;   - temperatuurgrenzen in bedrijf ;   - onderhouds - en controlevoorschriften ;  b ) eventueel   - indien de staalkabel volgens een nationaal of internationaal gebruikelijke norm is vervaardigd , deze norm vermelden ;  3 . Voorschriften voor schalmkettingen van rondstaal  3.1 . De fabrikant of zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde moet voor elke ketting een certificaat afleveren dat ten minste onderstaande gegevens bevat :  a ) verplicht te vermelden gegevens   - naam en adres van de fabrikant of van zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde ;   - kenmerken van de ketting ( nominale schalmlengte en -breedte en maximale toleranties , schalmdikte , al of niet gecalibreerd ) ; maatschets bijvoegen ;   - lengte van de afgeleverde ketting ;   - gewicht per strekkende meter ;   - methode volgens welke de schalmen zijn gelast door smeden of elektrisch ;   - grootte van de toegepaste proefbelasting op de gehele ketting na warmtebehandeling ;   - minimale praktische breukbelasting van de ketting bij normale temperatuur ;   - minimale praktische breukbelasting van de ketting bij bedrijfstemperatuur ;   - proportionele rek bij breuk ;   - materiaalkenmerken van de ketting ( bij voorbeeld klasse of kwaliteit ) ;   - reeds verrichte en eventueel door de fabrikant of een gespecialiseerd bedrijf nog te verrichten warmtebehandeling ;   - gegevens over de aard van de trekproeven , de daarbij gevolgde methoden en de resultaten daarvan ;   - uiterste temperatuuren voor het gebruik van de ketting ;   - voorschriften inzake onderhoud en inspectie ;  b ) eventueel :   - indien de ketting volgens een nationaal of internationaal gebruikelijke norm is vervaardigd , deze norm aangeven ;   - de vermelding " voor elke warmtebehandeling raadplege men de fabrikant of zijn gevolmachtigde " indien het een ketting betreft die een speciale warmtebehandeling heeft ondergaan .  3.2 . Ten minste iedere twintigste schalm of één schalm per meter lengte , naargelang van de kleinste van deze beide afstanden , moet zijn voorzien van een duidelijk zichtbaar , onuitwisbaar nationaal of internationaal gebruikelijk kwaliteitsmerk . Deze merken moeten onderstaande afmetingen hebben :  Nominale afmeting van de ketting in millimeters * Afmeting der cijfers in millimeters *  tot en met 12,5 * 3 *  boven 12,5 tot en met 26 * 4,5 *  boven 26 * 6 *  4 . Voorschriften voor haken  4.1 . De fabrikant of zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde moet bij elke partij haken of , indien de gebruiker zulks verzoekt , bij elke haak een certificaat afleveren waarop ten minste de onderstaande gegevens voorkomen :  a ) verplicht te vermelden gegevens   - naam en adres van de fabrikant of van zijn in de Europese Economische Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde :   - type haak ;   - hoofdafmetingen ;   - identificatiekenmerken indien het een haak betreft die beantwoordt aan de nationaal of internationaal gebruikelijke normen ;   - indien de haak niet volgens een nationaal of internationaal gebruikelijke norm is vervaardigd :   - de belasting waarbij een zodanige opening ontstaat dat de last loskomt of de breukbelasting ( de fabrikant moet vermelden of vervorming dan wel breuk optreedt ) ;   - maximale belasting of proefbelasting waarbij de haak geen blijvende vervorming mag vertonen ;   - kenmerken van het staal ( klasse of kwaliteit ) ;   - reeds verrichte en eventueel door de fabrikant of een gespecialiseerd bedrijf nog te verrichten warmtebehandeling ;   - gegevens over de aard van de trekproeven , de daarbij gevolgde methoden en de resultaten daarvan ;   - uiterste temperaturen voor het gebruik van de haak ;   - voorschriften inzake onderhoud en inspectie ;  b ) eventueel   - de vermelding " voor elke warmtebehandeling raadplege men de fabrikant of zijn gevolmachtigde " indien het haken betreft die een speciale warmtebehandeling hebben ondergaan .  4.2 . De haken moeten zijn voorzien van een duidelijk zichtbaar onuitwisbaar nationaal of internationaal gebruikelijk kwaliteitsmerk .


Avis juridique important

|

31999L0065

Richtlijn 1999/65/EG van de Commissie van 24 juni 1999 houdende wijziging van de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 172 van 08/07/1999 blz. 0040 - 0041

RICHTLIJN 1999/65/EG VAN DE COMMISSIEvan 24 juni 1999houdende wijziging van de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op respectievelijk granen en bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/82/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 7, lid 4, onder a),Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/82/EG, en met name op artikel 4, lid 4, onder a),(1) Overwegende dat in artikel 7, lid 2, onder a), van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 2, onder a), van Richtlijn 90/642/EEG is bepaald dat de lidstaten de Commissie uiterlijk op 30 juni van elk jaar de voor het daaropvolgende jaar geplande nationale bewakingsprogramma's voor residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten, fruit en granen moeten toezenden; dat de ervaring van de lidstaten met het plannen, opstellen en uitvoeren van eerdere jaarlijkse bewakingsprogramma's, en met het evalueren daarvan en de verslaggeving erover heeft geleerd dat deze termijn te kort is om bij de planning voor het komende jaar rekening te kunnen houden met de resultaten van het voorbije jaar; dat een extra termijn van drie maanden toereikend wordt geacht voor een adequate evaluatie van de eerder behaalde resultaten en het plannen van de volgende nationale bewakingsprogramma's;(2) Overwegende dat in artikel 7, lid 2, onder b), van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 90/642/EEG is bepaald dat de Commissie het Permanent Plantenziektekundig Comité jaarlijks uiterlijk op 30 september het ontwerp voorlegt van een aanbeveling met een gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap waarin de specifieke steekproefonderzoeken worden aangegeven die in het bewakingsprogramma moeten worden opgenomen; dat de inhoud van die ontwerpaanbeveling afhankelijk is van de informatie die door de lidstaten wordt verstrekt over de geplande bewakingsprogramma's; dat een extra termijn van drie maanden voor de indiening van de nationale plannen door de lidstaten bij de Commissie met zich zou brengen dat de ontwerpaanbeveling door de Commissie drie maanden later bij het Permanent Plantenziektekundig Comité zou worden ingediend;(3) Overwegende dat in de praktijk de Commissie en de lidstaten de gecoördineerde bewakingsprogramma's van de Gemeenschap voor meerdere jaren plannen;(4) Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1In artikel 7 van Richtlijn 86/362/EEG wordt:- in lid 2, onder a), de datum "30 juni" vervangen door "30 september";- in lid 2, onder b), en lid 3, de datum "30 september" vervangen door "31 december".Artikel 2In artikel 4 van Richtlijn 90/642/EEG wordt:- in lid 2, onder a), de datum "30 juni" vervangen door "30 september";- in lid 2, onder b), en lid 3, de datum "30 september" vervangen door "31 december".Artikel 31. Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking.2. De wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen, worden door de lidstaten uiterlijk op 31 december 1999 vastgesteld en bekendgemaakt. De lidstaten stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.3. De lidstaten passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2000. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 24 juni 1999.Voor de CommissieFranz FISCHLERLid van de Commissie(1) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37.(2) PB L 290 van 29.10.1998, blz. 25.(3) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.