title: Richtlijn 2007/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2007 over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s (Voor de EER relevante tekst)

text:
               6.11.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 288/27

      RICHTLIJN 2007/60/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 23 oktober 2007
   over beoordeling en beheer van overstromingsrisico’s
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overstromingen kunnen levens kosten, mensen op de vlucht drijven, schade berokkenen aan het milieu, de economische ontwikkeling ernstig in gevaar brengen en de economische bedrijvigheid van de Gemeenschap ontwrichten.

               (2)

               Overstromingen zijn natuurverschijnselen die niet kunnen worden voorkomen. Wel dragen sommige menselijke activiteiten (zoals het toenemende aantal woningen en bedrijven in uiterwaarden, alsmede de afname van de natuurlijke wateropnamecapaciteit van de bodem door het grondgebruik) en de klimaatverandering ertoe bij dat de kans op overstromingen en de omvang van de daardoor veroorzaakte negatieve effecten toenemen.

               (3)

               Het is haalbaar en wenselijk het risico van negatieve gevolgen van overstromingen, met name voor de gezondheid en het leven van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed, de economische bedrijvigheid en de infrastructuur te verminderen, waarbij moet worden aangetekend dat de daartoe getroffen maatregelen alleen effect kunnen sorteren indien zij zoveel mogelijk in het hele desbetreffende stroomgebied worden gecoördineerd.

               (4)

               Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (3) voorziet met het oog op een goede ecologische en chemische toestand in de ontwikkeling van beheerplannen voor de stroomgebieden, en zal bijdragen tot afzwakking van de gevolgen van overstromingen. Die richtlijn is evenwel niet prioritair gericht op de vermindering van het overstromingsrisico en houdt evenmin rekening met eventuele toekomstige veranderingen in het overstromingsrisico als gevolg van de klimaatverandering.

               (5)

               In de mededeling van de Commissie van 12 juli 2004 aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — „Overstromingsrisicobeheer — Preventie van, bescherming tegen en verzachting van de gevolgen van overstromingen” wordt een analyse en een benadering van het overstromingsrisicobeheer op Gemeenschapsniveau uiteengezet en wordt gesteld dat gecoördineerde en geïntegreerde actie op Gemeenschapsniveau een aanzienlijke toegevoegde waarde zou opleveren en de algehele doeltreffendheid van de bescherming tegen watersnood ten goede zou komen.

               (6)

               Voor een doeltreffende preventie van overstromingen en verzachting van de gevolgen daarvan is, naast de coördinatie tussen de lidstaten, samenwerking met derde landen vereist. Dit is in overeenstemming met Richtlijn 2000/60/EG en de internationale beginselen van overstromingsbeheer, zoals deze met name zijn ontwikkeld in het kader van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de bescherming en het gebruik van grensoverschrijdende waterlopen en internationale meren, goedgekeurd bij Besluit 95/308/EG van de Raad (4) en daaropvolgende overeenkomsten betreffende de toepassing daarvan.

               (7)

               Beschikking 2001/792/EG, Euratom van de Raad van 23 oktober 2001 tot vaststelling van een communautair mechanisme ter vergemakkelijking van versterkte samenwerking bij bijstandsinterventies in het kader van civiele bescherming (5) voorziet in het op gang brengen van door de lidstaten opgezette ondersteunings- en bijstandsmaatregelen in ernstige noodsituaties, waaronder overstromingen. In het kader van civiele bescherming kunnen adequate maatregelen voor de getroffen bevolkingsgroepen worden genomen en de paraatheid en het weerstandsvermogen worden verbeterd.

               (8)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 2012/2002 van de Raad van 11 november 2002 tot oprichting van het Solidariteitsfonds van de Europese Unie (6) kan bij grote rampen snel financiële steun worden verleend om de omstandigheden voor de betrokken bevolkingsgroepen, natuurgebieden, regio’s en landen zoveel mogelijk te normaliseren, met dien verstande dat deze steun alleen in noodsituaties, en niet in de daaraan voorafgaande fases, mag worden verleend.

               (9)

               Bij het opstellen van beleidslijnen voor het water- en grondgebruik dienen de lidstaten en de Gemeenschap rekening te houden met de mogelijke gevolgen die dat beleid kan hebben voor de overstromingsrisico’s en het beheer daarvan.

               (10)

               In de Gemeenschap komen verschillende soorten overstromingen voor: rivieren treden buiten hun oevers, er doen zich stortvloeden voor, stedelijke gebieden komen onder water te staan, en in kustgebieden veroorzaakt de zee overstromingen. De overstromingsschade verschilt in de Gemeenschap van land tot land en van regio tot regio. Doelstellingen op het gebied van overstromingsrisicobeheer dienen daarom door de lidstaten zelf te worden vastgesteld en gebaseerd te zijn op de lokale en regionale omstandigheden.

               (11)

               In dunbevolkte of onbevolkte gebieden en in gebieden met weinig economische activa of een geringe ecologische waarde kan het overstromingsrisico doorgaans als niet-significant worden beschouwd. In ieder stroomgebiedsdistrict of in iedere beheerseenheid dienen de overstromingsrisico’s en de noodzaak van bijkomende maatregelen — zoals ramingen van het potentieel voor verzachting van de gevolgen van overstromingen — te worden geëvalueerd.

               (12)

               Om over een doeltreffend informatie-instrument en een nuttige basis voor het vaststellen van prioriteiten en technische, financiële en politieke besluiten betreffende het beheer van overstromingsrisico’s te kunnen beschikken, dienen er overstromingsgevaar- en overstromingsrisicokaarten te worden opgesteld waarin de mogelijke negatieve gevolgen — met inbegrip van informatie over mogelijke bronnen van milieuverontreiniging als gevolg van overstromingen — van de verschillende overstromingsscenario’s worden aangegeven. In verband hiermee dienen de lidstaten na te gaan welke activiteiten het overstromingsrisico vergroten.

               (13)

               Om de negatieve gevolgen van overstromingen voor het betrokken gebied te voorkomen en te beperken, dienen overstromingsrisicobeheersplannen te worden opgesteld. Zowel de oorzaken als de gevolgen van overstromingen verschillen in de Gemeenschap van land tot land en van regio tot regio. In de overstromingsrisicobeheerplannen moet derhalve rekening worden gehouden met de specifieke kenmerken van de gebieden die zij bestrijken en worden voorzien in oplossingen die zijn toegesneden op de behoeften en prioriteiten van deze gebieden, terwijl tegelijkertijd moet worden gezorgd voor coördinatie binnen de stroomgebiedsdistricten en steun voor de verwezenlijking van de in communautaire wetgeving vastgelegde milieudoelstellingen. De lidstaten dienen met name af te zien van het nemen van maatregelen of deelnemen aan acties die het overstromingsrisico in andere lidstaten aanzienlijk vergroten, tenzij deze maatregelen gecoördineerd verlopen en de betrokken lidstaten na overleg tot een oplossing zijn gekomen.

               (14)

               In de overstromingsrisicobeheerplannen dient speciale aandacht uit te gaan naar preventie, bescherming en paraatheid. Om de rivieren meer ruimte te geven moet in deze plannen waar mogelijk aandacht worden besteed aan het onderhoud en/of herstel van de uiterwaarden en aan maatregelen om de negatieve gevolgen voor de gezondheid van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed en de economische bedrijvigheid te beperken. De elementen van de overstromingsrisicobeheerplannen dienen periodiek geëvalueerd en, indien nodig, bijgewerkt te worden, met inachtneming van de waarschijnlijke gevolgen van de klimaatverandering voor de kans op overstromingen.

               (15)

               Het solidariteitsbeginsel is van groot belang in het kader van het overstromingsrisicobeheer. Het moet lidstaten aanmoedigen om te streven naar een billijke verdeling van de verantwoordelijkheden, wanneer in het kader van het overstromingsrisicobeheer langs een waterloop gezamenlijk maatregelen worden genomen die tot gemeenschappelijk voordeel strekken.

               (16)

               Om dubbel werk te voorkomen, dienen de lidstaten, teneinde de doelstellingen te verwezenlijken en aan de eisen van deze richtlijn te voldoen, gebruik te kunnen maken van bestaande voorlopige overstromingsrisicobeoordelingen, overstromingsgevaar- en overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisicobeheerplannen.

               (17)

               Het opstellen van stroomgebiedbeheerplannen in het kader van Richtlijn 2000/60/EG en van overstromingsrisicobeheerplannen in het kader van de onderhavige richtlijn maakt deel uit van een geïntegreerd stroomgebiedbeheer. De twee processen dienen daarom gebruik te maken van het potentieel voor gemeenschappelijke synergieën en voordelen, rekening houdend met de milieudoelstellingen van Richtlijn 2000/60/EG; daarbij dient te worden gezorgd voor een efficiënte aanpak en een verstandig gebruik van middelen en dient te worden bedacht dat het in de onderhavige richtlijn om andere bevoegde autoriteiten en beheerseenheden kan gaan dan in Richtlijn 2000/60/EG.

               (18)

               De lidstaten dienen hun beoordelingen, kaarten en plannen te baseren op de geschikte beste praktijken en best beschikbare technologieën op het gebied van overstromingsrisicobeheer, die geen overdreven kosten met zich brengen.

               (19)

               Met betrekking tot het multifunctionele gebruik van waterlichamen voor duurzame menselijke activiteiten (onder meer op het gebied van overstromingsrisicobeheer, ecologie, de binnenvaart of de opwekking van waterkracht) en de gevolgen van dat gebruik op de waterlichamen, voorziet Richtlijn 2000/60/EG in een duidelijk en transparant proces, waarbij in artikel 4 onder meer afwijkingen van de doelstellingen inzake de „goede toestand” en/of het „niet-vóórkomen van achteruitgang” worden toegestaan. Artikel 9 van Richtlijn 2000/60/EG voorziet in kostenterugwinning.

               (20)

               De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (7).

               (21)

               In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven, de bijlage aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vastgestelde regelgevingsprocedure met toetsing.

               (22)

               Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Met name wordt zo gestreefd naar de integratie in het communautaire beleid van een hoog niveau van milieubescherming overeenkomstig het beginsel van duurzame ontwikkeling zoals neergelegd in artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

               (23)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het vaststellen van een kader voor maatregelen ter vermindering van het risico op overstromingsschade niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (24)

               Overeenkomstig de beginselen van evenredigheid en subsidiariteit en het aan het Verdrag gehechte Protocol betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel en gelet op de huidige capaciteit van de lidstaten dient een aanzienlijke beslissingsbevoegheid te worden overgelaten aan het plaatselijke en het regionale niveau, met name wat de organisatie en de verantwoordelijkheid van de instanties betreft.

               (25)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (8) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Met deze richtlijn wordt beoogd een kader voor de beoordeling en het beheer van overstromingsrisico’s vast te stellen, ten einde de negatieve gevolgen die overstromingen in de Gemeenschap voor de gezondheid van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed en de economische bedrijvigheid met zich brengen, te beperken.
   Artikel 2
   Voor de toepassing van deze richtlijn gelden, naast de in artikel 2 van Richtlijn 2000/60/EG vastgestelde definities van „rivier”, „stroomgebied”, „deelstroomgebied” en „stroomgebiedsdistrict”, de volgende definities:

               1.

               „overstroming”: het tijdelijk onder water staan van land dat normaliter niet onder water staat. Deze term bestrijkt overstromingen door rivieren, bergstromen, efemere waterlopen in het Middellandse-Zeegebied, en overstromingen door de zee in kustgebieden, met mogelijke uitsluiting van overstromingen door rioolstelsels;

               2.

               „overstromingsrisico”: de kans dat zich een overstroming voordoet in combinatie met de mogelijke negatieve gevolgen van een overstroming voor de gezondheid van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed en de economische bedrijvigheid.

         Artikel 3
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn maken de lidstaten gebruik van de in artikel 3, leden 1, 2, 3, 5 en 6, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde regelingen.
   2.   Voor de toepassing van deze richtlijn kunnen de lidstaten evenwel:

               a)

               andere bevoegde autoriteiten aanwijzen dan die welke uit hoofde van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG is aangewezen;

               b)

               bepaalde kustgebieden of afzonderlijke stroomgebieden vaststellen en deze toewijzen aan een andere beheerseenheid dan die waaraan ze overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2000/60/EG zijn toegewezen.

         In die gevallen verstrekken de lidstaten de Commissie uiterlijk 26 mei 2010 de in bijlage I bij Richtlijn 2000/60/EG bedoelde informatie. Daarbij gelden verwijzingen naar bevoegde autoriteiten en stroomgebiedsdistricten als verwijzingen naar de in dit artikel bedoelde bevoegde autoriteiten en beheerseenheden. De lidstaten stellen de Commissie in kennis van wijzigingen in de krachtens dit lid verstrekte informatie binnen drie maanden nadat de wijziging van toepassing wordt.
   HOOFDSTUK II
   VOORLOPIGE OVERSTROMINGSRISICOBEOORDELING
   Artikel 4
   1.   De lidstaten stellen voor elk stroomgebiedsdistrict of voor elke in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid, of voor het deel van een internationaal stroomgebiedsdistrict dat op hun grondgebied is gelegen, een voorlopige overstromingsrisicobeoordeling op overeenkomstig lid 2, van dit artikel.
   2.   Een voorlopige overstromingsrisicobeoordeling wordt gebaseerd op beschikbare of gemakkelijk af te leiden informatie, zoals registraties en onderzoeken naar ontwikkelingen op de lange termijn, in het bijzonder de gevolgen van klimaatverandering voor het optreden van overstromingen, en wordt opgesteld ter beoordeling van mogelijke risico’s. De beoordeling omvat ten minste de volgende elementen:

               a)

               kaarten van het stroomgebiedsdistrict met een geschikte schaal, waarop de grenzen van de stroomgebieden, de deelstroomgebieden en, voor zover aanwezig, de kustgebieden worden aangegeven, alsmede de topografie en het grondgebruik;

               b)

               een beschrijving van de overstromingen die zich in het verleden hebben voorgedaan en die significante negatieve effecten hebben gehad wat betreft de gezondheid van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed en de economische bedrijvigheid en ten aanzien waarvan nog steeds de kans bestaat dat zich in de toekomst soortgelijke overstromingen voordoen, inclusief de omvang van de overstroming en de waterafvoerroutes, en een beoordeling van de negatieve effecten die ze met zich mee hebben gebracht;

               c)

               een beschrijving van belangrijke overstromingen die zich in het verleden hebben voorgedaan en waarvoor geldt dat soortgelijke overstromingen in de toekomst aanzienlijke negatieve effecten kunnen hebben;
               en afhankelijk van de specifieke behoeften van de lidstaten:

               d)

               een beoordeling van de mogelijke negatieve gevolgen van toekomstige overstromingen voor de gezondheid van de mens, het milieu, het cultureel erfgoed en de economische bedrijvigheid, rekening houdend, voor zover mogelijk, met kwesties als de topografie, de ligging van waterlopen en hun algemene hydrologische en geomorfologische kenmerken, met inbegrip van de rol van uiterwaarden die het water op natuurlijke wijze vasthouden, de doeltreffendheid van bestaande door de mens aangelegde werken ter bescherming tegen overstromingen, de locatie van bevolkte gebieden, gebieden met economische bedrijvigheid en ontwikkelingen op lange termijn, waaronder de effecten van klimaatverandering op het plaatsvinden van overstromingen.

         3.   In het geval van internationale stroomgebiedsdistricten of in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheden die met andere lidstaten worden gedeeld, zorgen de lidstaten ervoor dat tussen de betrokken bevoegde autoriteiten adequate informatie wordt uitgewisseld.
   4.   De lidstaten dragen er zorg voor dat de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling uiterlijk op 22 december 2011 voltooid is.
   Artikel 5
   1.   Op basis van een voorlopige overstromingsrisicobeoordeling, als bedoeld in artikel 4, stellen de lidstaten voor ieder stroomgebiedsdistrict of iedere in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid of voor het deel van een internationaal stroomgebiedsdistrict dat op hun grondgebied is gelegen, de gebieden vast waarvoor zij concluderen dat een potentieel significant overstromingsrisico bestaat of kan worden verwacht.
   2.   De vaststelling overeenkomstig lid 1 van de gebieden die in een internationaal stroomgebiedsdistrict of in een in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid die met een andere lidstaat wordt gedeeld, zijn gelegen, wordt tussen de betrokken lidstaten gecoördineerd.
   HOOFDSTUK III
   OVERSTROMINGSGEVAAR- EN OVERSTROMINGSRISICOKAARTEN
   Artikel 6
   1.   De lidstaten stellen op het niveau van stroomgebiedsdistrict of van in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid, overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten met de meest geschikte schaal op voor de in artikel 5, lid 1, bedoelde gebieden.
   2.   Voorafgaand aan het opstellen van overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten voor de in artikel 5 bedoelde gebieden die met andere lidstaten worden gedeeld, wordt door de betrokken lidstaten informatie uitgewisseld.
   3.   Overstromingsgevaarkaarten hebben betrekking op de geografische gebieden die volgens de volgende scenario’s kunnen worden overstroomd:

               a)

               kleine kans op overstromingen of scenario’s van buitengewone gebeurtenissen;

               b)

               middelgrote kans op overstromingen (herhalingsperiode ≥ 100 jaar);

               c)

               grote kans op overstromingen, indien van toepassing.

         4.   Voor elk van de in lid 3 bedoelde scenario’s worden de volgende gegevens vermeld:

               a)

               de omvang van de overstroming;

               b)

               de waterdiepte of, indien van toepassing, het waterniveau;

               c)

               de stroomsnelheid of het betrokken waterdebiet, indien van toepassing.

         5.   Overstromingsrisicokaarten moeten aan de hand van de volgende gegevens een beeld geven van de potentiële negatieve gevolgen van overstromingen in het kader van in lid 3 bedoelde scenario’s:

               a)

               het indicatieve aantal potentieel getroffen inwoners;

               b)

               het type economische bedrijvigheid van het potentieel getroffen gebied;

               c)

               de installaties als bedoeld in bijlage I bij Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie ter bestrijding van verontreiniging (9) die in geval van overstroming voor incidentele verontreiniging kunnen zorgen en de uit hoofde van bijlage IV, punt 1, onder i), iii) en v), bij Richtlijn 2000/60/EG aangewezen beschermde gebieden die potentieel getroffen kunnen zijn;

               d)

               andere informatie die de lidstaat nuttig acht, zoals de vermelding van gebieden waar overstromingen met een groot gehalte aan vervoerde sedimenten alsook puinstromen kunnen voorkomen, alsmede informatie over andere belangrijke bronnen van vervuiling.

         6.   Ten aanzien van kustgebieden waar een passend beschermingsniveau wordt geboden, kunnen de lidstaten besluiten om de overstromingsgevaarkaarten uitsluitend op te stellen met betrekking tot het in lid 3, onder a), bedoelde scenario.
   7.   Ten aanzien van gebieden waar overstroming door grondwater wordt veroorzaakt, kunnen de lidstaten besluiten om de overstromingsgevaarkaarten uitsluitend op te stellen met betrekking tot het in lid 3, onder a), bedoelde scenario.
   8.   De lidstaten zien erop toe dat de overstromingsgevaar- en overstromingsrisicokaarten uiterlijk op 22 december 2013 voltooid zijn.
   HOOFDSTUK IV
   OVERSTROMINGSRISICOBEHEERPLANNEN
   Artikel 7
   1.   Op basis van de in artikel 6 bedoelde kaarten stellen de lidstaten overeenkomstig de leden 2 en 3 van het onderhavige artikel per stroomgebiedsdistrict of per in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid gecoördineerde overstromingsrisicobeheerplannen op voor de in artikel 5, lid 1, en de in artikel 13, lid 1, onder b), bedoelde gebieden.
   2.   De lidstaten stellen adequate doelstellingen vast voor het beheer van de overstromingsrisico’s in de in artikel 5, lid 1, en de in artikel 13, lid 1, onder b), bedoelde gebieden, waarbij aandacht wordt besteed aan de vermindering van de potentiële negatieve gevolgen van overstromingen voor de gezondheid van de mens, het milieu, het culturele erfgoed en de economische bedrijvigheid, en, indien nodig geacht, aan niet-structurele initiatieven en/of aan de vermindering van de kans op overstromingen.
   3.   Overstromingsrisicobeheerplannen omvatten maatregelen met de bedoeling om de overeenkomstig lid 2 vastgestelde doelstellingen te verwezenlijken, alsmede de in deel A van de bijlage vermelde onderdelen.
   In overstromingsrisicobeheerplannen wordt rekening gehouden met een aantal relevante aspecten, zoals kosten en baten, de omvang van de overstroming en waterafvoerroutes en gebieden met het vermogen om overstromingswater vast te houden, zoals natuurlijke overstromingsgebieden, de milieudoelstellingen van artikel 4 van Richtlijn 2000/60/EG, bodem- en waterbeheer, ruimtelijke ordening, grondgebruik, natuurbehoud, scheepvaart en haveninfrastructuur.
   In overstromingsrisicobeheerplannen worden alle aspecten van overstromingsrisicobeheer behandeld, met speciale nadruk op preventie, bescherming en paraatheid, met inbegrip van systemen voor de voorspelling van en de vroegtijdige waarschuwing voor overstromingen en met speciale aandacht voor de kenmerken van het betrokken stroomgebied of deelstroomgebied. De overstromingsrisicobeheerplannen kunnen ook voorzien in de bevordering van een duurzaam landgebruik, de verbetering van de wateropvangcapaciteit en de gecontroleerde overstroming van bepaalde gebieden wanneer zich hoogwater voordoet.
   4.   In het belang van de solidariteit mogen overstromingsrisicobeheerplannen die in een lidstaat worden opgesteld geen maatregelen omvatten die door hun omvang en gevolgen leiden tot een aanzienlijke toename van het overstromingsrisico in stroomopwaarts of stroomafwaarts gelegen andere landen in hetzelfde stroomgebied of deelstroomgebied, tenzij deze maatregelen gecoördineerd werden en door de betrokken lidstaten in het kader van artikel 8 een overeengekomen oplossing bereikt werd.
   5.   De lidstaten zien erop toe dat de overstromingsrisicobeheerplannen uiterlijk op 22 december 2015 voltooid en bekendgemaakt zijn.
   Artikel 8
   1.   De lidstaten zien erop toe dat voor stroomgebiedsdistricten of de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheden die volledig tot hun grondgebied behoren, één overstromingsrisicobeheerplan wordt opgesteld, of een geheel van overstromingsrisicobeheerplannen die op het niveau van het stroomgebiedsdistrict worden gecoördineerd.
   2.   De lidstaten zien erop toe dat er voor internationale stroomgebiedsdistricten of de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheden die volledig tot het grondgebied van de Gemeenschap behoren, coördinatie plaatsvindt met het oog op de opstelling van één internationaal overstromingsrisicobeheerplan, of van een geheel van overstromingsrisicobeheerplannen die op het niveau van het internationale stroomgebiedsdistrict worden gecoördineerd. Bij gebreke aan dergelijke plannen stellen de lidstaten overstromingsrisicobeheerplannen op die ten minste de delen van het internationale stroomgebiedsdistrict bestrijken die tot hun grondgebied behoren en die, voor zover mogelijk, op het niveau van het internationale stroomgebiedsdistrict worden gecoördineerd.
   3.   De lidstaten streven ernaar om voor internationale stroomgebiedsdistricten of de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheden die zich uitstrekken tot buiten het grondgebied van de Gemeenschap, één internationaal overstromingsrisicobeheerplan op te stellen, of een geheel van overstromingsrisicobeheerplannen die op het niveau van het internationale stroomgebiedsdistrict worden gecoördineerd; indien dat niet mogelijk is, is lid 2 van toepassing voor de delen van het internationaal stroomgebied die tot hun grondgebied behoren.
   4.   De in de leden 2 en 3 bedoelde overstromingsrisicobeheerplannen worden, indien dat nodig wordt geacht door de landen die een deelstroomgebied delen, aangevuld met meer gedetailleerde overstromingsrisicobeheerplannen die op het niveau van de internationale deelstroomgebieden worden gecoördineerd.
   5.   Indien een lidstaat een probleem constateert dat gevolgen heeft voor het overstromingsrisicobeheer van zijn wateren en niet door die lidstaat kan worden opgelost, kan hij dat probleem voorleggen aan de Commissie en eventuele andere betrokken lidstaten en daarbij aanbevelingen doen voor de oplossing ervan.
   De Commissie reageert binnen zes maanden op een verslag of aanbevelingen van de lidstaten.
   HOOFDSTUK V
   COÖRDINATIE MET RICHTLIJN 2000/60/EG, VOORLICHTING EN RAADPLEGING VAN HET PUBLIEK
   Artikel 9
   De lidstaten nemen de passende maatregelen om de toepassing van deze richtlijn en van Richtlijn 2000/60/EG te coördineren, en zoeken daarbij in het bijzonder naar mogelijkheden voor de verbetering van de efficiëntie en de informatie-uitwisseling en voor het verwezenlijken van gemeenschappelijke synergieën en voordelen, rekening houdend met de milieudoelstellingen als bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 2000/60/EG. Daarbij worden in het bijzonder de volgende maatregelen genomen:

               1.

               Het werk dat gepaard gaat met het opstellen van de eerste overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten en de latere, in artikel 6 en artikel 14 van de onderhavige richtlijn bedoelde bijgestelde versies ervan, wordt zo verricht dat de informatie die de kaarten bevatten consistent is met de desbetreffende informatie die overeenkomstig Richtlijn 2000/60/EG wordt verstrekt. Het wordt gecoördineerd met en kan worden geïntegreerd in de in artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde toetsingen.

               2.

               Het werk dat gepaard gaat met het opstellen van de eerste overstromingsrisicobeheerplannen en de latere, in artikel 7 en artikel 14 van de onderhavige richtlijn bedoelde bijgestelde versies ervan, wordt gecoördineerd met en mogelijk geïntegreerd in de in artikel 13, lid 7, van Richtlijn 2000/60/EG bedoelde toetsingen van de stroomgebiedsbeheerplannen.

               3.

               De actieve participatie van alle betrokken partijen overeenkomstig artikel 10 van de onderhavige richtlijn wordt, waar passend, gecoördineerd met de actieve participatie van betrokken partijen overeenkomstig artikel 14 van Richtlijn 2000/60/EG.

         Artikel 10
   1.   Overeenkomstig de toepasselijke communautaire regelgeving stellen de lidstaten de voorlopige overstromingsrisicobeoordeling, overstromingsgevaarkaarten, overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisicobeheerplannen ter beschikking van het publiek.
   2.   De lidstaten stimuleren de actieve participatie van de betrokken partijen bij het opstellen, toetsen en bijstellen van de in hoofdstuk IV bedoelde overstromingsrisicobeheerplannen.
   HOOFDSTUK VI
   UITVOERINGSBEPALINGEN EN WIJZIGINGEN
   Artikel 11
   1.   De Commissie kan overeenkomstig de in artikel 12, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure opmaakvoorschriften vaststellen voor de verwerking van, onder meer, statistische en cartografische gegevens en voor de transmissie van die gegevens aan de Commissie. Deze opmaakvoorschriften worden uiterlijk twee jaar voor de respectievelijk in de artikel 4, lid 4, artikel 6, lid 8, en artikel 7, lid 5, genoemde datums vastgesteld en daarbij moet zowel rekening gehouden worden met de bestaande normen als met de modellen die in het kader van toepasselijke besluiten van de Gemeenschap zijn opgesteld.
   2.   Rekening houdend met de toetsings- en bijwerkingstermijnen kan de Commissie de bijlage aanpassen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang.
   Deze maatregelen die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen, worden vastgesteld volgens de in artikel 12, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
   Artikel 12
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door het op grond van artikel 21 van Richtlijn 2000/60/EG opgerichte comité.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan.
   De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
   3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 daarvan.
   HOOFDSTUK VII
   OVERGANGSMAATREGELEN
   Artikel 13
   1.   De lidstaten kunnen besluiten om geen voorlopige overstromingsrisicobeoordeling als bedoeld in artikel 4 te verrichten voor stroomgebieden, deelstroomgebieden of kustgebieden wanneer zij met betrekking tot die gebieden

               a)

               ofwel al vóór 22 december 2010 middels een risicobeoordeling hebben vastgesteld dat daar een potentieel significant overstromingsrisico bestaat of kan worden verwacht, en zij deze bijgevolg hebben ingedeeld bij de gebieden als bedoeld in artikel 5, lid 1;

               b)

               ofwel al vóór 22 december 2010 hebben besloten overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten op te stellen en overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van deze richtlijn overstromingsrisicobeheerplannen op te stellen.

         2.   De lidstaten kunnen besluiten om overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten te gebruiken die vóór 22 december 2010 werden voltooid, indien met die kaarten een informatieniveau wordt geboden dat in overeenstemming is met de vereisten van artikel 6.
   3.   De lidstaten kunnen besluiten om overstromingsrisicobeheerplannen te gebruiken die vóór 22 december 2010 werden voltooid, mits de inhoud van deze plannen gelijkwaardig is aan de in artikel 7 vastgestelde vereisten.
   4.   De leden 1, 2 en 3 zijn onverminderd artikel 14 van toepassing.
   HOOFDSTUK VIII
   TOETSINGEN, VERSLAGEN EN SLOTBEPALINGEN
   Artikel 14
   1.   De voorlopige overstromingsrisicobeoordeling of de in artikel 13, lid 1, bedoelde beoordeling of besluiten worden uiterlijk op 22 december 2018 en daarna om de zes jaar getoetst en zo nodig bijgesteld.
   2.   De overstromingsgevaarkaarten en de overstromingsrisicokaarten worden uiterlijk op 22 december 2019 en daarna om de zes jaar getoetst en zo nodig bijgesteld.
   3.   De overstromingsrisicobeheerplannen, inclusief de in deel B van de bijlage vermelde onderdelen, worden uiterlijk op 22 december 2021 en daarna om de zes jaar getoetst en zo nodig bijgesteld.
   4.   In de toetsingen die zijn bedoeld in de leden 1 en 3 wordt rekening gehouden met het vermoedelijke effect van de klimaatverandering op het plaatsvinden van overstromingen.
   Artikel 15
   1.   De lidstaten stellen de in de artikelen 4, 6 en 7 bedoelde voorlopige overstromingsrisicobeoordeling, overstromingsgevaarkaarten, overstromingsrisicokaarten en overstromingsrisicobeheerplannen alsook de toetsing en desgevallend de bijstellingen uiterlijk drie maanden na de respectievelijk in artikel 4, lid 4, artikel 6, lid 8, artikel 7, lid 5, en artikel 14 vermelde data ter beschikking van de Commissie.
   2.   De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 4, lid 4, artikel 6, lid 8, en artikel 7, lid 5, vermelde data in kennis van de overeenkomstig artikel 13, leden 1, 2 en 3, genomen besluiten en verstrekken relevante informatie ter zake.
   Artikel 16
   De Commissie legt uiterlijk op 22 december 2018 en daarna om de zes jaar een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor aan het Europees Parlement en de Raad. Bij de opstelling van dit verslag wordt rekening gehouden met de gevolgen van de klimaatverandering.
   Artikel 17
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 26 november 2009 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 18
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 19
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 23 oktober 2007.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LOBO ANTUNES

      (1)  PB C 195 van 18.8.2006, blz. 37.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 13 juni 2006 (PB C 300 E van 9.12.2006, blz. 123), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 november 2006 (PB C 311 E van 19.12.2006, blz. 10) en standpunt van het Europees Parlement van 25 april 2007. Besluit van de Raad van 18 september 2007.

      (3)  PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking nr. 2455/2001/EG (PB L 331 van 15.12.2001, blz. 1).

      (4)  PB L 186 van 5.8.1995, blz. 42.

      (5)  PB L 297 van 15.11.2001, blz. 7.

      (6)  PB L 311 van 14.11.2002, blz. 3.

      (7)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

      (8)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (9)  PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 1).

      BIJLAGE
      A.   Overstromingsrisicobeheersplannen

                  I.

                  Onderdelen van de eerste overstromingsrisicobeheersplannen:

                              1.

                              de conclusies van de overeenkomstig hoofdstuk II opgestelde voorlopige overstromingsrisicobeoordeling in de vorm van een summiere kaart van het stroomgebiedsdistrict of van de in artikel 3, lid 2, onder b), bedoelde beheerseenheid, waarop de in artikel 5, lid 1, bedoelde gebieden zijn afgebakend die onder dit overstromingsrisicobeheersplan vallen;

                              2.

                              de overeenkomstig hoofdstuk III opgestelde of overeenkomstig artikel 13 reeds geldende overstromingsgevaarkaarten en overstromingsrisicokaarten en de conclusies uit die kaarten;

                              3.

                              een beschrijving van de overeenkomstig artikel 7, lid 2, vastgestelde doelstellingen van het overstromingsrisicobeheer;

                              4.

                              een samenvatting van de maatregelen en de prioriteit die deze hebben ter verwezenlijking van de doelstellingen van het overstromingsrisicobeheer, met inbegrip van de overeenkomstig artikel 7 genomen maatregelen en de in het kader van andere communautaire besluiten genomen overstromingsgerelateerde maatregelen, met inbegrip van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (1), Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (2), Richtlijn 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (3) en Richtlijn 2000/60/EG;

                              5.

                              indien beschikbaar, voor gedeelde stroomgebieden of deelstroomgebieden, een beschrijving van de door de betrokken lidstaten vastgestelde methodologie voor de kosten-batenanalyse die wordt gebruikt bij het beoordelen van maatregelen met grensoverschrijdende gevolgen.

                  II.

                  Beschrijving van de uitvoering van het plan:

                              1.

                              een beschrijving van de prioriteiten en de wijze waarop de vorderingen bij de uitvoering van het plan zullen worden gevolgd;

                              2.

                              een samenvatting van de maatregelen/acties op het gebied van publieke voorlichting en inspraak;

                              3.

                              een lijst van bevoegde autoriteiten en eventueel een beschrijving van het proces ter coördinatie van de werkzaamheden binnen een internationaal stroomgebiedsdistrict, en van het proces ter coördinatie van de werkzaamheden met Richtlijn 2000/60/EG.

            B.   Onderdelen van de daaropvolgende bijstelling van de overstromingsrisicobeheersplannen

                  1.

                  wijzigingen of bijstellingen die zijn aangebracht na de bekendmaking van de vorige versie van het overstromingsrisicobeheersplan, met inbegrip van een samenvatting van de toetsingen overeenkomstig artikel 14;

                  2.

                  een beoordeling van de vooruitgang die met het oog op het verwezenlijken van de in artikel 7, lid 2, bedoelde doelstellingen is geboekt;

                  3.

                  een beschrijving van de maatregelen uit de vorige versie van het overstromingsrisicobeheersplan die gepland waren, maar niet werden uitgevoerd, en een verklaring voor het niet-uitvoeren ervan;

                  4.

                  een beschrijving van de extra maatregelen die zijn getroffen na de bekendmaking van de vorige versie van het overstromingsrisicobeheersplan.

         (1)  PB L 175 van 5.7.1985, blz. 40. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/35/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 156 van 25.6.2003, blz. 17).

         (2)  PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/105/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 345 van 31.12.2003, blz. 97).

         (3)  PB L 197 van 21.7.2001, blz. 30.


Avis juridique important

|

31992L0109

Richtlijn 92/109/EEG van de Raad van 14 december 1992 inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen

Publicatieblad Nr. L 370 van 19/12/1992 blz. 0076 - 0082 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0007  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0007

RICHTLIJN 92/109/EEG VAN DE RAAD  van 14 december 1992  inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),In samenwerking met het Europese Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Overwegende dat verscheidene Lid-Staten maatregelen hebben genomen om toezicht uit te oefenen op de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen waarvan vaak gebruik wordt gemaakt bij de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen; dat andere Lid-Staten op het punt staan dergelijke maatregelen te nemen; dat het derhalve nodig is op communautair niveau gemeenschappelijke regels vast te stellen met het oog op de voltooiing van de interne markt, ten einde een distorsie van de mededinging in de legale handel te vermijden en te zorgen voor een eenvormige toepassing van de vastgestelde regels;Overwegende dat op 19 december 1988 te Wenen het Verdrag van de Verenigde Naties is goedgekeurd tegen de sluikhandel in verdovende middelen en psychotrope stoffen, hierna "VN-Verdrag" te noemen; dat dit Verdrag deel uitmaakt van de wereldwijde inspanningen om het drugmisbruik te bestrijden; dat de Gemeenschap aan de onderhandelingen over dit Verdrag heeft deelgenomen en haar politieke bereidheid heeft getoond om binnen de grenzen van haar bevoegdheden op te treden;Overwegende dat artikel 12 van het VN-Verdrag, dat betrekking heeft op de handel in precursoren, dit zijn stoffen die veelvuldig worden gebruikt bij de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen, wat de handel tussen de Gemeenschap en derde landen betreft, ten uitvoer is gelegd door middel van Verordening (EEG) nr. 3677/90 van de Raad van 13 december 1990 houdende maatregelen om te voorkomen dat bepaalde stoffen worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen (4);Overwegende dat ingevolge artikel 12 van het VN-Verdrag maatregelen moeten worden getroffen om toezicht uit te oefenen op de vervaardiging en het in de handel brengen van precursoren; dat de Commissie voor verdovende middelen van de Verenigde Naties bij besluit genomen tijdens haar 35e sessie een aantal stoffen heeft toegevoegd aan de lijst in de tabellen van de bijlage bij dat Verdrag; dat bij de onderhavige richtlijn overeenkomstige bepalingen dienen te worden vastgesteld om eventueel misbruik van drugs op te sporen, frauduleuze invoer in de Gemeenschap tegen te gaan en ervoor te zorgen dat op de gemeenschappelijke markt gemeenschappelijke controleregels worden toegepast;Overwegende dat in artikel 12 van het VN-Verdrag wordt uitgegaan van een systeem van toezicht op de handel in de betrokken stoffen; dat het grootste deel van de handel in deze stoffen volkomen legaal is; dat de bescheiden bij en de etikettering van de zendingen van deze stoffen voldoende duidelijk moeten zijn; dat het voorts van belang is de bevoegde autoriteiten niet alleen de nodige middelen te geven om op te treden, maar ook, in de geest van het VN-Verdrag, mechanismen in het leven te roepen die berusten op een nauwe samenwerking met de betrokken deelnemers aan het handelsverkeer en op een betere vergaring, uitwisseling en benutting van gegevens;Overwegende dat er echter steeds nieuwe manieren van misbruik worden uitgevonden en dat men op internationaal vlak van mening is dat de procedures van artikel 12 van het VN-Verdrag moeten worden verscherpt om daadwerkelijk een halt toe te roepen aan het misbruik van de betrokken stoffen;Overwegende dat de Commissie en zeven Lid-Staten hebben deelgenomen aan de werkzaamheden van de CATF (Chemical Action Task Force) die op 10 juli 1990 op de Economische Topconferentie van Houston (de G-7) is opgericht ten einde doeltreffende procedures op te zetten om het misbruik van precursoren en essentiële chemische stoffen voor de illegale vervaardiging van drugs te voorkomen; dat tijdens de gehele duur van deze werkzaamheden een volledige coördinatie op Gemeenschapsniveau en nauw overleg met de vertegenwoordigers van industrie en handel hebben plaatsgevonden;Overwegende dat het eindverslag van de CATF op 15 juli 1991 door de Economische Topconferentie van Londen (de G-7) is goedgekeurd;Overwegende dat, terwijl het VN-Verdrag in dat eindverslag als de grondslag voor de internationale samenwerking ter zake wordt beschouwd, daarin tevens een aantal aanbevelingen wordt gedaan ter verscherping van de nationale en internationale maatregelen op basis van genoemd Verdrag;Overwegende dat ervoor dient te worden gezorgd dat voor de vervaardiging of het gebruik van geregistreerde stoffen van categorie 1 van bijlage I van de onderhavige richtlijn een vergunning nodig is; dat voorts alleen toelating voor de terbeschikkingstelling van deze stoffen mag worden verleend voor levering aan personen die specifiek gemachtigd zijn, in het algemeen of op bijzondere gronden, om deze stoffen te ontvangen, te bezitten of te behandelen;Overwegende dat maatregelen dienen te worden genomen om een nauwe samenwerking met de betrokken deelnemers aan het handelsverkeer tot stand te brengen, opdat dezen de bevoegde autoriteiten van verdachte transacties in kennis stellen;Overwegende dat het van belang is mechanismen voor administratieve samenwerking op te zetten; dat de bevoegde autoriteiten in de Gemeenschap zich ter zake dienen te laten leiden door Verordening (EEG) nr. 1468/81 van de Raad van 19 mei 1981 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de douane- en landbouwvoorschriften (5); dat in het bijzonder moet worden gelet op de vertrouwelijke aard van de ontvangen en uitgewisselde gegevens;Overwegende dat de Lid-Staten sancties dienen in te stellen met een voldoende afschrikkende werking om inbreuken op de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn te voorkomen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: TITEL I  ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 1. Deze richtlijn beoogt een intracommunautair toezicht in te stellen op een aantal stoffen die vaak worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen, zulks ter voorkoming van misbruik.2. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "geregistreerde stof": elke in bijlage I genoemde stof, met inbegrip van mengsels welke dergelijke stoffen bevatten. Uitgesloten zijn geneesmiddelen of andere preparaten welke geregistreerde stoffen bevatten die op zodanige wijze zijn samengesteld dat deze stoffen niet op eenvoudige wijze kunnen worden gebruikt of met eenvoudige middelen kunnen worden teruggewonnen;b) "in de handel brengen": het al dan niet tegen betaling aan derden ter beschikking stellen van geregistreerde stoffen die in de Gemeenschap zijn vervaardigd of in het vrije verkeer gebracht;c) "deelnemer aan het handelsverkeer": elke natuurlijke of rechtspersoon die betrokken is bij de vervaardiging, de verwerking, de handel in of de distributie van geregistreerde stoffen in de Gemeenschap of die betrokken is bij andere aanverwante activiteiten zoals bemiddeling en opslag van geregistreerde stoffen;d) "Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen": het comité dat is ingesteld bij het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van 1961, zoals gewijzigd bij het Protocol van 1972. TITEL II  TOEZICHT OP HET IN DE HANDEL BRENGEN Artikel 2  Documenten en etikettering Elke Lid-Staat treft de nodige maatregelen om te waarborgen dat het in de handel brengen van geregistreerde stoffen onderworpen is aan de volgende voorschriften:1. Alle transacties die leiden tot het in de handel brengen van geregistreerde stoffen van de categorieën 1 en 2 van bijlage I dienen naar behoren te zijn gedocumenteerd:a) in het bijzonder moeten handelsbescheiden zoals facturen, vrachtbrieven, administratieve bescheiden, vervoerdocumenten en andere verzendingsdocumenten voldoende informatie bevatten om de volgende elementen met zekerheid te kunnen vaststellen:- omschrijving van de geregistreerde stof van de categorieën 1 of 2 van bijlage I;- hoeveelheid en gewicht van de geregistreerde stof en, indien deze een mengsel is, hoeveelheid en gewicht van dit mengsel alsook hoeveelheid en gewicht of percentage van de stof(fen) van de categorieën 1 of 2 van bijlage I die het mengsel bevat;- naam en adres van de leverancier, de distributeur en de geadresseerde;b) voorts moet de documentatie een verklaring van de afnemer bevatten, waarin de gebruiksdoeleinden van de stoffen worden gespecificeerd. De toepassingsmodaliteiten van deze bepaling worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 10, lid 2. Daarbij zal naar behoren rekening worden gehouden met de mogelijkheid voor vaste afnemers van een leverancier van een geregistreerde stof van categorie 2 van bijlage I, om één verklaring af te geven die geldt voor alle transacties voor die stof gedurende een periode van één jaar.2. De voorschriften van punt 1 zijn evenwel niet van toepassing op transacties die betrekking hebben op stoffen van categorie 2 van bijlage I, wanneer de betrokken hoeveelheden de in bijlage II aangegeven waarden niet te boven gaan.3. De deelnemers aan het handelsverkeer zien erop toe dat de geregistreerde stoffen van de categorieën 1 en 2 van bijlage I van een etiket zijn voorzien alvorens ze in de handel worden gebracht. Op het etiket worden de namen van de stoffen aangebracht zoals deze zijn vermeld in bijlage I. Daarnaast mogen de deelnemers aan het handelsverkeer ook hun gewone etiketten gebruiken.4. De deelnemers aan het handelsverkeer moeten de documenten betreffende hun activiteiten bewaren die nodig zijn om aan de voorschriften van punt 1 te voldoen.5. De in de punten 1 en 4 bedoelde documenten moeten worden bewaard gedurende ten minste drie jaar te rekenen vanaf het einde van het kalenderjaar waarin de in punt 1 bedoelde transactie heeft plaatsgevonden en moeten op verzoek van de bevoegde autoriteiten onmiddellijk beschikbaar zijn voor controle. Artikel 3 Elke Lid-Staat wijst de voor de toepassing van deze richtlijn bevoegde autoriteit(en) aan.Hij deelt de Commissie de naam van de aldus aangewezen bevoegde autoriteit(en) mede. Artikel 4 Geregistreerde stoffen van de categorieën 1 en 2 van bijlage I 1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat voor de vervaardiging of het in de handel brengen in de Gemeenschap van de geregistreerde stoffen van categorie 1 van bijlage I een door de bevoegde autoriteiten verleende vergunning is vereist.2. De bevoegde autoriteiten dienen bij hun beslissing of een vergunning zal worden verleend, met name rekening te houden met de competentie en de integriteit van de aanvrager.De vergunning kan door de bevoegde autoriteiten worden opgeschort of ingetrokken indien er redenen zijn om aan te nemen dat de houder niet langer geschikt is om een vergunning te hebben of dat aan de voorwaarden voor de verlening van de vergunning niet langer wordt voldaan.3. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deelnemers aan het handelsverkeer die houder zijn van de in lid 1 bedoelde vergunning, de specifieke geregistreerde stoffen van categorie 1 van bijlage I alleen ter beschikking stellen aan personen die specifiek gemachtigd zijn, in het algemeen of op bijzondere gronden, deze stoffen te ontvangen, te bezitten of te behandelen.4. De deelnemers aan het handelsverkeer die betrokken zijn bij de vervaardiging of het in de handel brengen van geregistreerde stoffen van categorie 2 van bijlage I, moeten de adressen van de bedrijfsruimten waar zij deze stoffen vervaardigen of van waaruit zij deze stoffen verhandelen aan de bevoegde autoriteiten opgeven en wijzigingen in die adressen aan deze autoriteiten meedelen. Artikel 5  Samenwerking De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat een nauwe samenwerking tot stand wordt gebracht tussen de bevoegde autoriteiten en de deelnemers aan het handelsverkeer opdat deze laatsten - de bevoegde autoriteiten onverwijld in kennis stellen van alle voorvallen, zoals ongebruikelijke orders en transacties betreffende geregistreerde stoffen, die doen vermoeden dat deze stoffen die in de handel zullen worden gebracht dan wel vervaardigd, misbruikt kunnen worden voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen;- de bevoegde autoriteiten de algemene informatie verstrekken die deze autoriteiten hun over hun transacties betreffende geregistreerde stoffen kunnen vragen. TITEL III CONTROLEMAATREGELEN Artikel 6  Bevoegdheden van de bevoegde autoriteiten Ten einde de juiste toepassing van de artikelen 2 en 4 te waarborgen, treft iedere Lid-Staat in het kader van zijn nationale recht de nodige maatregelen om de bevoegde autoriteiten in staat te stellen:a) informatie te verkrijgen omtrent alle orders voor of transacties met geregistreerde stoffen;b) de bedrijfsruimten van de betrokken deelnemers aan het handelsverkeer te betreden ten einde bewijzen van onregelmatigheden te verzamelen. TITEL IV  ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING Artikel 7 Voor de toepassing van deze richtlijn en onverminderd artikel 10 zijn de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 1468/81, inzonderheid die betreffende de vertrouwelijkheid, van overeenkomstige toepassing. Elke Lid-Staat deelt aan de andere Lid-Staten en aan de Commissie mee welke autoriteiten bevoegd zijn om op te treden als correspondent in de zin van artikel 2, lid 2, van die verordening. TITEL V SLOTBEPALINGEN Artikel 8 Elke Lid-Staat stelt de sancties vast die worden toegepast in geval van inbreuk op de bepalingen vastgesteld ter uitvoering van deze richtlijn. Deze sancties moeten zwaar genoeg zijn om aan te zetten tot inachtneming van deze bepalingen. Artikel 9 1. Ten einde de bepalingen inzake het toezicht op geregistreerde stoffen zo nodig te kunnen bijstellen, verstrekken de bevoegde autoriteiten van elke Lid-Staat jaarlijks aan de Commissie alle relevante informatie over de toepassing van de bij deze richtlijn vastgestelde toezichtsmaatregelen, met name aangaande de voor illegale vervaardiging van verdovende middelen of psychotrope stoffen gebruikte stoffen alsmede de bij misbruik en illegale vervaardiging gehanteerde methodes.2. Aan de hand van de uit hoofde van lid 1 verstrekte informatie stelt de Commissie overeenkomstig artikel 12, lid 12, van het VN-Verdrag en in overleg met de Lid-Staten een jaarverslag op dat aan het Internationaal Comité van toezicht op verdovende middelen wordt voorgelegd. Artikel 10 1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 3677/90 ingestelde Comité. Het Comité behandelt elk vraagstuk met betrekking tot de toepassing van deze richtlijn dat zijn voorzitter, op eigen initiatief of op verzoek van een vertegenwoordiger van een Lid-Staat, aan het Comité voorlegt.2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn. Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies dat het Comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In dat geval stelt de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe zij heeft besloten uit voor een termijn van drie maanden na de datum van kennisgeving.De Raad kan binnen de in de voorgaande alinea genoemde termijn met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.3. De in lid 2 omschreven procedure geldt met name voor:a) de vaststelling, zo nodig, van de voorwaarden betreffende de in artikel 2 bedoelde documentatie bij en etikettering van mengsels en bereidingen van stoffen van categorie 2 van bijlage I;b) wijzigingen van de bijlagen van deze richtlijn in geval de tabellen in de bijlage van het VN-Verdrag worden gewijzigd;c) wijzigingen van de in bijlage II vermelde grenswaarden. Artikel 11 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1993 aan de artikelen 7 en 10 en vóór 1 juli 1993 aan de overige artikelen van deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de voornaamste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis. Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 14 december 1992. Voor de Raad De Voorzitter N. LAMONT  (1) PB nr. C 21 van 29. 1. 1991, blz. 17. (2) PB 125 van 13. 5. 1992, blz. 195, en besluit van 18 november 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (3) PB nr. C 159 van 17. 6. 1991, blz. 58. (4) PB 357 van 20. 12. 1990, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 900/92 (PB nr. L 96 van 10. 4. 1992, blz. 1). (5) PB 144 van 2. 6. 1981, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 945/87 (PB nr. L 90 van 2. 4. 1987, blz. 3). BIJLAGE I CATEGORIE 1 >RUIMTE VOOR DE TABEL>De zouten van de in deze categorie opgesomde stoffen in alle gevallen waarin deze zouten kunnen bestaan. CATEGORIE 2 >RUIMTE VOOR DE TABEL>De zouten van de in deze categorie opgesomde stoffen in alle gevallen waarin deze zouten kunnen bestaan. CATEGORIE 3 >RUIMTE VOOR DE TABEL>(*) De zouten van de in deze categorie opgesomde stoffen in alle gevallen waarin deze zouten kunnen bestaan.   BIJLAGE II >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31976L0765

Richtlijn 76/765/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake alcoholmeters en areometers voor alcohol

Publicatieblad Nr. L 262 van 27/09/1976 blz. 0143 - 0148 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0172  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0172  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0182  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0182

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juli 1976  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake alcoholmeters en areometers voor alcohol   ( 76/765/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de definitie , de constructie alsmede de wijze van keuring van alcoholmeters en areometers voor alcohol in de Lid-Staten zijn geregeld door dwingende voorschriften die van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen en daardoor een belemmering vormen voor het verkeer van en de handel in deze instrumenten binnen de Gemeenschap ; dat een onderlinge aanpassing van deze voorschriften derhalve noodzakelijk is ;  Overwegende dat de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende deze instrumenten eveneens noodzakelijk is ter aanvulling van de harmonisatie betreffende de methode ter bepaling van het alcoholgehalte op basis van de meetresultaten ten einde elke dubbelzinnigheid en kans op betwisting van de meetresultaten uit te sluiten ;  Overwegende dat bij Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen ( 3 ) de procedures van E.E.G.-modelgoedkeuring en eerste E.E.G.-ijk zijn vastgelegd ; dat overeenkomstig die richtlijn de technische voorschriften inzake uitvoering en werking moeten worden vastgesteld waaraan alcoholmeters en areometers voor alcohol moeten voldoen , om vrij te mogen worden ingevoerd , in de handel gebracht en gebruikt nadat zij zijn gekeurd en van de vastgestelde merken en tekens zijn voorzien ;  Overwegende dat de Raad , in zijn resolutie van 17 december 1973 betreffende het industrieel beleid ( 4 ) , de Commissie heeft verzocht hem voor 1 december 1974 een voorstel voor een richtlijn betreffende alcoholmeting en alcoholmeters toe te zenden ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Met deze richtlijn worden de kenmerken vastgesteld van de alcoholmeters en areometers voor alcohol die zijn bestemd om het alcoholgehalte van mengsels van water en ethanol ( alcohol ) te bepalen .  Artikel 2  De alcoholmeters en areometers voor alcohol waarop de E.E.G.-merken en E.E.G.-tekens mogen worden aangebracht zijn beschreven in de bijlage .  Zij zijn onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring en aan de eerste E.E.G.-ijk .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen en het in gebruik nemen van alcoholmeters en areometers voor alcohol die zijn voorzien van het E.E.G.-modelgoedkeuringsteken en van het merk van de eerste E.E.G.-ijk niet weigeren , verbieden of beperken om redenen in verband met de metrologische kwaliteiten daarvan .  Artikel 4  1 . Binnen 24 maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen en maken deze bepalingen bekend . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Zij passen deze bepalingen uiterlijk met ingang van 1 januari 1980 toe .  2 . De Lid-Staten brengen de tekst van alle nationale wettelijke bepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juli 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . van der STOEL  ( 1 ) PB nr . C 76 van 7 . 4 . 1975 , blz . 39 .  ( 2 ) PB nr . C 248 van 29 . 10 . 1975 , blz . 22 .  ( 3 ) PB nr . L 202 van 6 . 9 . 1971 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . C 117 van 31 . 12 . 1973 , blz . 1 .  BIJLAGE  ALCOHOLMETERS EN AREOMETERS VOOR ALCOHOL  1 . DEFINITIE VAN DE INSTRUMENTEN  1.1 . Alcoholmeters zijn instrumenten , vervaardigd uit glas , voor het meten van :   - hetzij het alcohol-massagehalte   - hetzij het alcohol-volumegehalte ,  van een mengsel van water en alcohol .  Zij worden , naar de gemeten grootheid , massa-alcoholmeters of volumealcoholmeters genoemd .  Areometers voor alcohol zijn instrumenten , vervaardigd uit glas en ingericht voor het meten van de dichtheid van een mengsel van water en alcohol .  1.2 . De instrumenten waarop deze richtlijn betrekking heeft , zijn voorzien van een schaalverdeling , opgesteld bij een referentietemperatuur van 20 * C , volgens de waarden die in de internationale alcoholtabellen , gepubliceerd door de Internationale Organisatie voor Wettelijke Metrologie , zijn vermeld .  1.3 . De schaalverdeling is ingericht voor aflezingen op het niveau van het vrije horizontale vloeistofoppervlak .  2 . BESCHRIJVING VAN DE INSTRUMENTEN  2.1 . Alcoholmeters en areometers voor alcohol zijn instrumenten van glas bestaande uit :   - een cilindrische drijver die aan het ondereinde kegelvormig of bolrond uitloopt om geen luchtbellen vast te houden ,   - een holle cilindrische steel die aan de bovenzijde van de drijver is vastgesmolten ; het boveneinde van de steel is gesloten .  2.2 . Het buitenoppervlak van het instrument is een omwentelingslichaam om de hoofdas .  De dwarsdoorsnede mag geen abrupte veranderingen vertonen .  2.3 . Onderin de drijver bevindt zich een verzwaring , bestemd om de massa van het instrument te justeren .  2.4 . In de steel bevindt zich een schaalverdeling , die op een vast in de steel bevestigde cilindrische drager is aangebracht .  3 . BEGINSELEN VAN DE CONSTRUCTIE  3.1 . Het glas dat wordt gebruikt voor de vervaardiging van de instrumenten moet doorzichtig zijn en vrij van gebreken die de aflezing van de schaalverdeling kunnen bemoeilijken .  Het moet een kubieke uitzettingscoëfficiënt hebben van ( 25 min of meer 2 ) 10 -6 * C -1 .  3.2 . Het materiaal waaruit de verzwaring bestaat moet aan de bodem van het instrument zijn bevestigd . Nadat het instrument gedurende één uur in horizontale stand op een temperatuur van 80 * C is gehouden en vervolgens in dezelfde stand is afgekoeld , dient het instrument , indien men het weer laat drijven , zich in een dusdanige stand te bevinden dat zijn hoofdas een hoek van ten hoogste 1 * 30' met de verticaal maakt .  4 . DE SCHAALVERDELING  4.1 . De instrumenten hebben slechts een schaalverdeling van het in punt 4.5 of 4.6 . bedoelde type .  4.2 . De schaalverdeling en de opschriften moeten zijn aangebracht op een drager met een glad en niet glanzend oppervlak .  Deze drager moet vast op zijn plaats in de steel worden gehouden ; met behulp van een geschikte inrichting moet elke verplaatsing van de schaalverdeling en de drager ten opzichte van de steel kunnen worden vastgesteld .  De drager , de schaalverdeling en de opschriften mogen , na gedurende 24 uur aan een temperatuur van 70 * C te zijn blootgesteld , geen enkel spoor van vervorming , verkleuring of verkoling vertonen .  4.3 . De deelstrepen zijn strepen die :   - gelegen zijn in een vlak dat loodrecht staat op de as van het instrument ,   - zwart ( 1 ) zijn uitgevoerd en duidelijk en onuitwisbaar zijn aangebracht ,   - fijn , scherp en van gelijke dikte van niet meer dan 0,2 mm zijn .  4.4 . De lengte van de korte strepen van de schaalverdeling bedraagt ten minste 1/5 van de omtrek van de steel , die van de middellange strepen ten minste 1/3 en die van de lange strepen ten minste de helft van deze omtrek .  4.5 . De nominale schaalverdelingen van de alcoholmeters geven hat alcohol-volumegehalte of het alcohol-massagehalte ( % volume of % massa ) aan . Zij hebben een meetbereik van ten hoogste 10 % voor het alcohol-volumegehalte of het alcohol-massagehalte .  De schaaldeelwaarde bedraagt 0,1 % .  De schaalverdeling bevat 5 tot 10 schaaldelen buiten het nominale meetbereik , naar boven en naar beneden .  4.6 . De nominale schaalverdelingen van de areometers voor alcohol geven de gemeten dichtheid in kilogram per kubieke meter aan . Zij hebben een meetbereik van ten hoogste 20 kg/m3 .  De schaaldeelwaarde bedraagt 0,2 kg/m3 .  De schaalverdeling bevat 5 tot 10 schaaldelen buiten het nominale meetbereik , naar beneden een naar boven , doch behoeft niet te worden voortgezet tot dichtheidswaarden groter dan 1 000 kg/m3 .  5 . INDELING EN BECIJFERING VAN DE SCHAALVERDELING  5.1 . Op de alcoholmeters is elke tiende deelstreep , gerekend van een eindstreep van de nominale schaalverdeling af , een lange streep . Er is een middellange deelstreep tussen twee achtereenvolgende lange deelstrepen en er zijn vier korte deelstrepen tussen een lange deelstreep en een middellange deelstreep .  Alleen de lange deelstrepen zijn becijferd .  5.2 . Op de areometers voor alcohol is elke vijfde deelstreep , gerekend van een eindstreep van de nominale schaalverdeling af , een lange streep . Er zijn vier korte deelstrepen tussen twee achtereenvolgende lange deelstrepen .  Alleen elke vijfde of elke tiende deelstreep is becijferd .  5.3 . De eindstrepen van de nominale schaalverdeling moeten met een volledig getal becijferd zijn .  Bij areometers voor alcohol mogen bij de overige deelstrepen verkorte getallen zijn geplaatst .  6 . KLASSE-INDELING VAN DE INSTRUMENTEN EN VOORNAAMSTE AFMETINGEN  6.1 . De instrumenten behoren tot een van de volgende nauwkeurigheidsklassen :   - klasse I : De gemiddelde lengte van een schaaldeel is ten minste 1,5 mm . De instrumenten van deze klasse mogen geen ingebouwde thermometer hebben .   - klasse II : De gemiddelde lengte van een schaaldeel is ten minste 1,05 mm . De instrumenten van deze klasse mogen een ingebouwde thermometer hebben .   - klasse III : De gemiddelde lengte van een schaaldeel is ten minste 0,85 mm . De instrumenten van deze klasse mogen een ingebouwde thermometer hebben .  6.2 . De buitenmiddellijn van de drijver ligt tussen 19 en 40 mm .  De buitenmiddellijn van de steel moet ten minste gelijk zijn aan 3 mm voor de instrumenten van de klassen I en II en ten minste 2,5 mm voor die van klasse III . Het gedeelte van de steel , dat zich boven de hoogste deelstreep van de schaalverdeling bevindt , dient een lengte van ten minste 15 mm te hebben .  De dwarsdoorsnede van de steel moet gelijke afmetingen behouden over een lengte van ten minste 5 mm beneden de laagste deelstreep van de schaalverdeling .  7 . OPSCHRIFTEN  7.1 . De volgende opschriften moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar binnenin de instrumenten zijn aangebracht :   - de nauwkeurigheidsklasse I of II of III ,   - kg/m3 of % vol of % mas ,   - 20 * C ,   - ethanol ,   - de naam of het identificatiemerk van de fabrikant ,   - het fabrieksnummer van het instrument ,   - het E.E.G.-modelgoedkeuringsteken " e " .  7.2 . Op de drijver mag de massa van het instrument , uitgedrukt tot in milligrammen , worden vermeld .  8 . MAXIMAAL TOELAATBARE FOUTEN EN EERSTE E.E.G.-IJK  8.1 . De maximaal toelaatbare fouten voor de alcoholmeters en de areometers voor alcohol bedragen :   - voor de instrumenten van klasse I : plus of min een half schaaldeel bij elke gemeten waarde .   - voor de instrumenten van klasse II en III : plus of min een schaaldeel bij elke gemeten waarde .  8.2 . De eerste E.E.G.-ijk wordt verricht bij ten minste drie meetpunten , verspreid over het gehele nominale meetbereik van de schaal .  9 . THERMOMETERS DIE WORDEN GEBRUIKT BIJ DE METING VAN HET ALCOHOLGEHALTE  9.1 . Indien het instrument dat dient voor de meting van het alcoholgehalte behoort tot klasse I , is de gebruikte thermometer   - een weerstandsthermometer met metalen element of een kwikthermometer , uitgevoerd als hulsthermometer ;   - voorzien van een aanwijziging met schaaldelen van 0,1 * C of 0,05 * C .  De maximaal toelaatbare fout bedraagt plus of min 0,05 * C bij elke gemeten waarde .  Op de kwikthermometers moet een deelstreep bij 0 * C zijn aangebracht .  9.2 . Indien het instrument dat dient voor de meting van het alcoholgehalte behoort tot klasse II of III , is de gebruikte thermometer een kwikthermometer , uitgevoerd als hulsthermometer , en voorzien van een schaalverdeling met schaaldelen van 0,1 * C of 0,2 * C of 0,5 * C .  De thermometer heeft een deelstreep bij 0 * C .  De maximaal toelaatbare fout in plus of min bedraagt :  0,1 * C indien de thermometer schaaldelen heeft van 0,1 * C ,  0,15 * C indien de thermometer schaaldelen heeft van 0,2 * C ,  0,2 * C indien de thermometer schaaldelen heeft van 0,5 * C .  De thermometer mag zijn ingebouwd in het instrument dat dient voor de meting van het alcoholgehalte .  In dat geval behoeft er geen deelstreep bij 0 * C te worden aangebracht .  9.3 . De minimale lengte van een schaaldeel bedraagt  0,7 mm voor thermometers met schaaldelen van 0,05 * C , 0,1 * C en 0,2 * C en 1,0 mm voor thermometers met schaaldelen van 0,5 * C .  9.4 . De strepen mogen niet dikker zijn dan 1/5 van de lengte van het schaaldeel .  10 . IJKMERKEN  Op de achterzijde van de alcoholmeters en areometers voor alcohol dient in het bovenste derde gedeelte van de drijver een plaats vrij te zijn voor het aanbrengen van het merk van eerste E.E.G.-ijk .  Krachtens punt 3.1.1 van bijlage II van Richtlijn 71/316/EEG en in afwijking van punt 3 van die bijlage , bestaat het merk van eerste E.E.G.-ijk , in verband met de bijzondere eisen die het aanbrengen van ijkmerken op glazen instrumenten stelt , uit de navolgende reeks van aanduidingen :   - de kleine letter " e " ,   - de laatste twee cijfers van het jaar van de eerste E.E.G.-ijk ,   - de kenletter of kenletters van het land waar de eerste E.E.G.-ijk heeft plaatsgevonden ,   - zo nodig het kencijfer van het ijkkantoor .  Ingeval het merk door middel van zandstralen wordt aangebracht , worden de letters en cijfers op geschikte plaatsen onderbroken ; hierdoor mag de leesbaarheid van de aanduidingen niet worden verminderd .  Voorbeeld :  e 75 D 48 : Eerste E.E.G.-ijk , verricht in 1975 door het kantoor nr . 48 van de Bondsrepubliek Duitsland .  ( 1 ) Buiten het meetbereik van de nominale schaalverdeling mogen de strepen een andere kleur hebben .