Avis juridique important

|

32002L0038

Richtlĳn 2002/38/EG van de Raad van 7 mei 2002 tot wĳziging, voor een gedeelte tĳdelĳk, van Richtlĳn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdiensten

Publicatieblad Nr. L 128 van 15/05/2002 blz. 0041 - 0044

Richtlijn 2002/38/EG van de Raadvan 7 mei 2002tot wijziging, voor een gedeelte tijdelijk, van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de regeling inzake de belasting over de toegevoegde waarde die van toepassing is op bepaalde diensten die langs elektronische weg worden verricht alsook op radio- en televisieomroepdienstenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De BTW-regeling die momenteel van toepassing is op radio- en televisieomroepdiensten en op diensten die langs elektronische weg worden verricht, overeenkomstig artikel 9 van de Zesde BTW-richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(4), is ontoereikend om die diensten waarvan binnen de Gemeenschap gebruik wordt gemaakt, te belasten en concurrentieverstoringen op dat gebied te voorkomen.(2) Voor de goede werking van de interne markt is het nodig om dergelijke verstoringen uit de weg te ruimen en voor dit soort activiteiten nieuwe geharmoniseerde regels in te voeren. Er moet met name voor worden gezorgd dat wanneer dergelijke diensten tegen betaling worden verricht en door afnemers worden verbruikt die in de Gemeenschap zijn gevestigd, deze diensten in de Gemeenschap worden belast en dat zij niet worden belast als zij buiten de Gemeenschap worden gebruikt.(3) Te dien einde moeten radio- en televisieomroepdiensten en diensten die langs elektronische weg worden verricht vanuit derde landen voor in de Gemeenschap gevestigde personen of vanuit de Gemeenschap voor in een derde land gevestigde ontvangers, worden belast op de plaats van vestiging van de ontvanger van de dienst.(4) Om "langs elektronische weg verrichte diensten" te definiëren, moeten in een bijlage bij de richtlijn voorbeelden van dergelijke diensten worden opgenomen.(5) Om het voor ondernemers die langs elektronische weg diensten verrichten, en die noch in de Gemeenschap zijn gevestigd noch voor belastingdoeleinden in de Gemeenschap moeten zijn geïdentificeerd, eenvoudiger te maken om aan de belastingverplichtingen te voldoen, moet een bijzondere regeling worden vastgesteld. Door toepassing van deze regeling kan een ondernemer die dergelijke diensten met elektronische middelen aanbiedt aan niet-belastingplichtigen in de Gemeenschap, indien hij niet anderszins voor belastingdoeleinden in de Gemeenschap is geïdentificeerd, kiezen voor identificatie in slechts één lidstaat.(6) Een niet in de Gemeenschap gevestigde ondernemer die gebruik wenst te maken van de bijzondere regeling, moet voldoen aan de in deze regeling gestelde eisen en aan alle relevante bestaande voorschriften van de lidstaat waar de diensten worden afgenomen.(7) De lidstaat van identificatie moet onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid hebben om een niet in de Gemeenschap gevestigde ondernemer uit te sluiten van de bijzondere regeling.(8) Indien de niet in de Gemeenschap gevestigde ondernemer voor de bijzondere regeling kiest, moet de door hem voldane voorbelasting (aan belasting over de toegevoegde waarde) voor goederen en diensten die door hem ten behoeve van zijn onder de bijzondere regeling vallende belastingplichtige activiteiten worden gebruikt, worden teruggegeven door de lidstaat waar de voorbelasting voldaan was overeenkomstig het bepaalde in de Dertiende Richtlijn 86/560/EEG van de Raad van 17 november 1986 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Regeling voor de teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan niet op het grondgebied van de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen(5). De facultatieve beperkingen voor teruggaaf van artikel 2, leden 2 en 3, en artikel 4, lid 2, van die richtlijn mogen niet worden toegepast.(9) De lidstaten moeten, behoudens de voorwaarden die zij vaststellen, de mogelijkheid bieden om bepaalde opgaven en aangiften met elektronische middelen te doen. Zij mogen het gebruik van elektronische middelen ook verplicht stellen.(10) De bepalingen betreffende de invoering van elektronische belastingaangiften en opgaven moeten na aanneming ervan een permanent karakter hebben. Het is wenselijk alle overige bepalingen aan te nemen voor een tijdelijke periode van drie jaar, welke om praktische redenen kan worden verlengd, maar die in elk geval, op grond van de ervaring, binnen drie jaar na 1 juli 2003 opnieuw moet worden onderzocht.(11) Richtlijn 77/388/EEG moet bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 77/388/EEG wordt tijdelijk gewijzigd als volgt:1. in artikel 9:a) in lid 2, onder e), wordt het laatste punt vervangen door een komma en worden de volgende streepjes toegevoegd: "- radio- en televisieomroepdiensten,- langs elektronische weg verrichte diensten, onder andere de in bijlage L beschreven diensten.";b) in lid 2 wordt het volgende punt toegevoegd: "f) de plaats waar de diensten bedoeld in het laatste streepje onder e), worden verricht, wanneer deze voor een niet-belastingplichtige die gevestigd is of zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft in een lidstaat, worden verricht door een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening buiten de Gemeenschap heeft gevestigd of daar over een vaste inrichting beschikt van waaruit de dienst wordt verricht of die, bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, daar zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft, de plaats waar de niet-belastingplichtige is gevestigd of zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft.";c) in lid 3 wordt de eerste zin vervangen door: "3. Teneinde dubbele heffing of niet-heffing van belasting alsmede concurrentievervalsing te voorkomen, kunnen de lidstaten voor de diensten als bedoeld in lid 2, onder e), met uitzondering van de diensten als bedoeld in het laatste streepje wanneer deze voor niet-belastingplichtigen worden verricht, alsmede voor de verhuur van vervoermiddelen:";d) lid 4 wordt als volgt gewijzigd: "4. In het geval van in lid 2, onder e), bedoelde telecommunicatiediensten en radio- en televisieomroepdiensten, wanneer deze voor niet-belastingplichtigen die gevestigd zijn of hun woonplaats of hun gebruikelijke verblijfplaats hebben in een lidstaat, worden verricht door een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsactiviteit buiten de Gemeenschap heeft gevestigd of daar over een vaste inrichting beschikt van waaruit de dienst wordt verricht of die, bij gebreke van een dergelijke zetel of vaste inrichting, daar zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft, passen de lidstaten lid 3, onder b), toe.";2. in artikel 12, lid 3, onder a), wordt een vierde alinea toegevoegd, die als volgt luidt: "De derde alinea is niet van toepassing op de diensten als bedoeld in het laatste streepje van artikel 9, lid 2, onder e).";3. het volgende artikel wordt toegevoegd: "Artikel 26 quaterBijzondere regeling voor niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtigen die elektronische diensten verrichten voor niet-belastingplichtigenA. DefinitiesVoor de toepassing van dit artikel gelden de volgende definities, onverminderd andere communautaire bepalingen:a) 'niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige': een belastingplichtige die de zetel van zijn bedrijfsuitoefening niet op het grondgebied van de Gemeenschap heeft gevestigd noch daar over een vaste inrichting beschikt, en ook niet anderszins voor belastingdoeleinden geïdentificeerd moet zijn uit hoofde van artikel 22;b) 'elektronische diensten' en 'langs elektronische weg verrichte diensten': de diensten zoals bedoeld in artikel 9, lid 2, onder e), laatste streepje;c) 'lidstaat van identificatie': de lidstaat die de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige verkiest te contacteren om opgave te doen van het begin van zijn activiteit als belastingplichtige op het grondgebied van de Gemeenschap overeenkomstig dit artikel;d) 'lidstaat van verbruik': de lidstaat waar het verrichten van de elektronische diensten geacht wordt plaats te vinden overeenkomstig artikel 9, lid 2, onder f);e) 'BTW-aangifte': de aangifte waarin alle gegevens staan die nodig zijn om het bedrag van de in elke lidstaat verschuldigde belasting vast te stellen.B. Bijzondere regeling voor langs elektronische weg verrichte diensten1. De lidstaten staan toe dat een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige die elektronische diensten verricht voor een niet-belastingplichtige die in een lidstaat is gevestigd of er zijn woonplaats of zijn gebruikelijke verblijfplaats heeft, gebruikmaakt van een bijzondere regeling overeenkomstig de onderstaande bepalingen. De bijzondere regeling is van toepassing op al deze verrichtingen in de Gemeenschap.2. De niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige doet aan de lidstaat van identificatie opgave van het begin of de beëindiging van zijn activiteit als belastingplichtige, alsook van wijziging ervan in die mate dat hij niet langer voor de bijzondere regeling in aanmerking komt. Deze opgave gebeurt langs elektronische weg.De mededeling van de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige aan de lidstaat van identificatie wanneer zijn belastbare activiteiten beginnen, bevat de volgende bijzonderheden voor de identificatie: naam, postadres, elektronische adressen, met inbegrip van websites, eventueel nationaal belastingnummer, en een verklaring dat de belastingplichtige niet voor BTW-doeleinden geïdentificeerd is in de Gemeenschap. De niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige doet de lidstaat van identificatie mededeling van eventuele wijzigingen in de verstrekte informatie.3. De lidstaat van identificatie identificeert de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige onder een individueel nummer. Uitgaande van de voor deze identificatie gebruikte gegevens mogen de lidstaten van verbruik hun eigen identificatiesystemen uitwerken.De lidstaat van identificatie deelt de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige langs elektronische weg het hem toegekende identificatienummer mede.4. De lidstaat van identificatie verwijdert de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige uit het identificatieregister indien:a) hij meldt dat hij niet langer elektronische diensten verricht, ofb) anderszins kan worden aangenomen dat zijn belastbare activiteiten beëindigd zijn, ofc) hij niet langer aan de voorwaarden voldoet om gebruik te kunnen maken van de bijzondere regeling, ofd) hij bij voortduring niet aan de voorschriften van de bijzondere regeling voldoet.5. De niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige dient langs elektronische weg bij de lidstaat van identificatie een BTW-aangifte in voor elk kalenderkwartaal, ongeacht of al dan niet elektronische diensten werden verricht. De aangifte wordt uiterlijk 20 dagen na het verstrijken van de periode waarop de aangifte betrekking heeft, ingediend.De BTW-aangifte bevat het identificatienummer en, voor elke lidstaat van verbruik waar belasting verschuldigd is, de totale waarde, exclusief de BTW, van de verrichte elektronische diensten voor de aangifteperiode en het totaalbedrag van de belasting daarover. De geldende belastingtarieven en de totale verschuldigde belasting worden eveneens vermeld.6. De BTW-aangifte wordt in euro verricht. De lidstaten die de euro niet hebben aangenomen kunnen eisen dat de belastingaangifte in hun nationale valuta luidt. Indien de dienstverrichtingen in een andere valuta luiden, wordt bij het invullen van de BTW-aangifte de wisselkoers gehanteerd die gold op de laatste dag van de aangifteperiode. De omwisseling vindt plaats volgens de wisselkoersen die de Europese Centrale Bank voor die dag bekend heeft gemaakt of, als er die dag geen bekendmaking heeft plaatsgevonden, op de eerstvolgende dag van bekendmaking.7. De niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige voldoet de belasting over de toegevoegde waarde op het moment dat de aangifte wordt ingediend. De belasting moet worden overgemaakt naar een door de lidstaat van identificatie opgegeven bankrekening in euro. De lidstaten die de euro niet hebben aangenomen kunnen eisen dat de betaling wordt overgemaakt naar een bankrekening in hun eigen valuta.8. Onverminderd artikel 1, punt 1, van Richtlijn 86/560/EEG, past een niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige die van deze bijzondere regeling gebruik maakt, in de aangifte geen aftrek uit hoofde van artikel 17, lid 2, van deze richtlijn toe, maar wordt hem teruggaaf verleend overeenkomstig Richtlijn 86/560/EEG. Artikel 2, leden 2 en 3, en artikel 4, lid 2, van Richtlijn 86/560/EEG zijn niet van toepassing op de teruggaaf die verband houdt met onder deze bijzondere regeling vallende elektronische verrichtingen.9. De niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige voert van alle handelingen waarop deze bijzondere regeling van toepassing is, een boekhouding die voldoende gegevens bevat om de belastingadministratie van de lidstaat van verbruik in staat te stellen de juistheid van de onder 5 bedoelde BTW-aangifte te bepalen. Desgevraagd worden de boeken langs elektronische weg aan de lidstaat van identificatie en aan de lidstaat van verbruik beschikbaar gesteld. De boeken worden bewaard gedurende tien jaar na afloop van het jaar waarin de handeling is verricht.10. Artikel 21, lid 2, onder b), is niet van toepassing op de niet in de Gemeenschap gevestigde belastingplichtige die voor deze bijzondere regeling heeft gekozen.".Artikel 2In artikel 28 nonies van Richtlijn 77/388/EEG wordt artikel 22 als volgt gewijzigd:1. in lid 1 wordt de tekst onder a) vervangen door de volgende bepalingen: "a) Iedere belastingplichtige moet opgave doen van het begin, de wijziging en de beëindiging van zijn activiteit als belastingplichtige. De lidstaten staan onder door hen vast te stellen voorwaarden toe dat de belastingplichtige hiervoor elektronische middelen gebruikt en mogen het gebruik van elektronische middelen ook verplicht stellen.";2. in lid 4 wordt punt a) vervangen door: "a) Iedere belastingplichtige moet binnen een door elke lidstaat vast te stellen termijn een aangifte indienen. Deze termijn mag niet langer zijn dan twee maanden na het verstrijken van elk belastingtijdvak. Dit tijdvak kan door de lidstaten worden vastgesteld op een, twee of drie maanden. De lidstaten kunnen evenwel andere tijdvakken vaststellen, die echter niet langer dan een jaar mogen zijn. De lidstaten staan onder door hen vast te stellen voorwaarden toe dat de belastingplichtige hiervoor elektronische middelen gebruikt en mogen het gebruik van elektronische middelen ook verplicht stellen.";3. in lid 6 wordt punt a) vervangen door: "a) De lidstaten kunnen de belastingplichtige verzoeken een aangifte in te dienen betreffende alle in het voorgaande jaar verrichte handelingen met daarin alle in lid 4 bedoelde gegevens. In die aangifte moeten tevens alle gegevens staan die nodig zijn voor eventuele herzieningen. De lidstaten staan onder door hen vast te stellen voorwaarden toe dat de belastingplichtige hiervoor elektronische middelen gebruikt en mogen het gebruik van elektronische middelen ook verplicht stellen.";4. in lid 6 wordt de tweede alinea van punt b) vervangen door: "Deze lijst wordt voor elk kwartaal opgesteld binnen een termijn en volgens regels welke worden vastgesteld door de lidstaten, die de nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de bepalingen betreffende administratieve samenwerking op het gebied van de indirecte belastingen in ieder geval worden nageleefd. De lidstaten staan onder door hen vast te stellen voorwaarden toe dat de belastingplichtige hiervoor elektronische middelen gebruikt en mogen het gebruik van elektronische middelen ook verplicht stellen.".Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Artikel 1 is van toepassing gedurende een periode van drie jaar met ingang van 1 juli 2003.Artikel 5Op basis van een verslag van de Commissie zal de Raad vóór 30 juni 2006 de bepalingen van artikel 1 van deze richtlijn opnieuw onderzoeken en neemt hij op voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 93 van het Verdrag maatregelen betreffende een passend elektronisch mechanisme op een niet-discriminatoire basis voor de heffing, aangifte, inning en verdeling van de belastingopbrengsten van langs elektronische weg geleverde diensten met belastingheffing op de plaats van het verbruik of, indien zulks om praktische redenen noodzakelijk wordt geacht, verlengt hij met eenparigheid van stemmen op voorstel van de Commissie de in artikel 4 vermelde periode.Artikel 6Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 7Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 7 mei 2002.Voor de RaadDe voorzitterR. De Rato Y Figaredo(1) PB C 337 E van 28.11.2000, blz. 65.(2) PB C 232 van 17.8.2001, blz. 202.(3) PB C 116 van 20.4.2001, blz. 59.(4) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/115/EG van de Raad (PB L 15 van 17.1.2002, blz. 24).(5) PB L 326 van 21.11.1986, blz. 40.BIJLAGE"".BIJLAGE LLIJST MET VOORBEELDEN VAN LANGS ELEKTRONISCHE WEG VERRICHTE DIENSTEN ALS BEDOELD IN ARTIKEL 9, LID 2, ONDER e)1. Het leveren en onderbrengen van websites, het onderhoud op afstand van programma's en uitrustingen.2. De levering van software en de bijwerking ervan.3. De levering van beelden, geschreven stukken en informatie en de terbeschikkingstelling van databanken.4. De levering van muziek of films, van spelen, met inbegrip van kans- of gokspelen, en van uitzendingen of manifestaties op het gebied van politiek, cultuur, kunst, sport, wetenschappen of ontspanning.5. De levering van onderwijs op afstand.Indien de verrichter van een dienst en zijn afnemer via elektronische mail communiceren, betekent dit op zichzelf niet dat de verrichte dienst een elektronische dienst is in de zin van het laatste streepje van artikel 9, lid 2, onder e).


Avis juridique important

|

31983L0206

Richtlijn 83/206/EEG van de Raad van 21 april 1983 tot wijziging van Richtlijn 80/51/EEG inzake de beperking van geluidshinder door subsonische luchtvaartuigen

Publicatieblad Nr. L 117 van 04/05/1983 blz. 0015 - 0017 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0162  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 3 blz. 0162  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0122  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0122

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 21 april 1983  tot wijziging van Richtlijn 80/51/EEG inzake de beperking van geluidshinder door subsonische luchtvaartuigen  (83/206/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,  Gezien de door de Commissie ingediende ontwerp-richtlijn,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat wijzigingen die door de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie zijn aangebracht in bijlage 16 van het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart waarin de normen voor geluidsemissie van luchtvaartuigen zijn neergelegd, alsmede andere internationale maatregelen op het gebied van de geluidshinder door luchtvaartuigen het noodzakelijk maken wijzigingen aan te brengen in Richtlijn 80/51/EEG van de Raad van 20 december 1979 inzake de beperking van geluidshinder door subsonische luchtvaartuigen (3);  Overwegende dat het noodzakelijk is de strekking van de artikelen 1 en 5 van genoemde richtlijn te verduidelijken;  Overwegende dat verboden dient te worden dat subsonische civiele straalvliegtuigen die niet zijn ingeschreven op het grondgebied van Lid-Staten en die niet voldoen aan de desbetreffende internationale normen, na 31 december 1987 van dat grondgebied gebruik maken, behoudens de mogelijkheid tot en met 31 december 1989 een tijdelijke ontheffing te verlenen;  Overwegende dat dit verbod, gelet op de geografische ligging en de schaarse bevolking, niet behoeft te gelden voor Groenland;  Overwegende dat een ontheffing van de voorschriften inzake akoestische goedkeuring dient te worden voorzien voor een klein aantal vliegtuigen die speciaal zijn ontworpen voor vervoer dat ressorteert onder de luchtvaartindustrie van de Gemeenschap,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 80/51/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 1 wordt als volgt gelezen:  »Artikel 1  Elke Lid-Staat ziet erop toe dat civiele subsonische straal- of schroefvliegtuigen die op zijn grondgebied zijn ingeschreven en die behoren tot een der categorieën die worden genoemd in titel I (geluidshinder door luchtvaartuigen) van bijlage 16 bij het Verdrag inzake de Internationale Burgerluchtvaart, zoals dat vanaf 26 november 1981, in overeenstemming met wijziging 5, hierna »bijlage 16/5" genoemd, van toepassing is, alleen op het grondgebied van Lid-Staten mogen worden gebruikt wanneer hij akoestische goedkeuring heeft verleend op grond van deugdelijke bewijsstukken waaruit blijkt dat deze vliegtuigen voldoen aan voorschriften die op zijn minst gelijk zijn aan de normen omschreven in deel II, hoofdstukken 2, 3, 5 of 6, van titel I van bijlage 16/5.";  2. in artikel 2, lid 1:  - wordt het woord »luchtvaartuig" telkens vervangen door het woord »vliegtuig",  - wordt sub e) het woord »gewichten" vervangen door het woord »massa";  3. artikel 3, lid 1, wordt als volgt gelezen:  »1. Iedere Lid-Staat ziet erop toe dat alle civiele schroefvliegtuigen met een toegelaten maximumstartmassa van niet meer dan 5 700 kg en alle civiele subsonische straalvliegtuigen, indien zij niet behoren tot een van de categorieën die worden genoemd in titel I van bijlage 16/5 en die gebruik maken van in een Lid-Staat gelegen vliegvelden, voldoen aan voorschriften die op zijn minst gelijk zijn aan de normen omschreven in deel II, hoofdstuk 2 of 6, van titel I van bijlage 16/5, wanneer deze vliegtuigen voor de eerste maal op zijn grondgebied worden ingeschreven.";  4. in artikel 4 wordt het woord »luchtvaartuig(en)" telkens vervangen door het woord »vliegtuig(en)";  5. artikel 5 wordt als volgt gelezen:  »Artikel 5  1. Onverminderd artikel 1, ziet elke Lid-Staat erop toe dat vanaf 1 januari 1987 civiele subsonische straalvliegtuigen die op zijn grondgebied zijn ingeschreven, alleen op het grondgebied van Lid-Staten mogen worden gebruikt wanneer hij akoestische goedkeuring heeft verleend op grond van deugdelijke bewijsstukken waaruit blijkt dat deze vliegtuigen voldoen aan voorschriften die op zijn minst gelijk zijn aan de normen omschreven in deel II, hoofdstuk 2, van titel I van bijlage 16/5.  2. De bevoegde instanties van de Lid-Staten kunnen tijdelijke ontheffingen van het bepaalde in lid 1 van dit artikel of van lid 2 van artikel 7 verlenen indien de luchtvaartmaatschappij zich ertoe verbindt de betrokken vliegtuigen uiterlijk op 31 december 1988 te vervangen door andere op de markt beschikbare vliegtuigen die voldoen aan voorschriften die ten minste gelijk zijn aan de geluidsnormen omschreven in deel II, hoofdstuk 3, van titel I van bijlage 16/5.";  6. in artikel 6:  - wordt het woord »luchtvaartuigen" vervangen door het woord »vliegtuigen",  - wordt de bestaande tekst lid 1,  - wordt het volgende lid toegevoegd:  »2. De Lid-Staten mogen het gebruik toestaan van civiele schroefvliegtuigen met een toegelaten startmassa van meer dan 5 700 kg, die speciaal zijn ontworpen en in zeer kleine aantallen zijn vervaardigd en die worden aangewend voor het vervoer van produkten van de luchtvaartindustrie met uitzonderlijke afmetingen en niet op basis van de andere bepalingen van deze richtlijn in bedrijf kunnen worden gesteld, wanneer zij ervoor zorgen dat dergelijke vliegtuigen alleen worden gebruikt op hun grondgebied of op het grondgebied van andere Lid-Staten die hiermee akkoord gaan.  Voordat hij toestemming verleent overeenkomstig het bepaalde in dit lid, licht de betrokken Lid-Staat de Commissie in.";  7. in artikel 7:  - wordt het woord »luchtvaartuigen" telkens vervangen door het woord »vliegtuigen",  - wordt de bestaande tekst lid 1,  - worden de volgende leden toegevoegd:  »2. Vanaf 1 januari 1988 staan de Lid-Staten niet meer toe dat op hun grondgebied civiele subsonische straalvliegtuigen worden gebruikt, die niet in een Lid-Staat zijn ingeschreven en die niet voldoen aan voorschriften die op zijn minst gelijk zijn aan de normen omschreven in deel II, hoofdstuk 2, van titel I van bijlage 16/5.  3. De bevoegde instanties van de Lid-Staten mogen tijdelijke ontheffingen van het bepaalde in lid 2 verlenen indien de luchtvaartmaatschappij aantoont dat het economisch of technisch onmogelijk is op hun luchthavens te vliegen met vliegtuigen die aan de in lid 2 genoemde normen voldoen. Deze ontheffingen dienen uiterlijk op 31 december 1989 te eindigen.  4. De leden 2 en 3 zijn niet van toepassing op Groenland.".  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen uiterlijk twaalf maanden na kennisgeving van deze richtlijn (1) de nodige bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de teksten van alle belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen mede aan de Commissie.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 21 april 1983.  Voor de Raad  De Voorzitter  D. von WUERZEN  De Raad heeft de volgende verklaring van de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland ontvangen:  »De Bondsrepubliek Duitsland heeft bij de nederlegging van de akten van bekrachtiging van de Verdragen tot oprichting van de Europese Gemeenschappen verklaard, dat deze Verdragen ook voor het Land Berlijn gelden. Zij heeft tegelijkertijd verklaard, dat de rechten en verantwoordelijkheden van Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten met betrekking tot Berlijn onaangetast blijven. Gezien het feit dat de burgerluchtvaart tot de terreinen behoort waarop genoemde Staten zich uitdrukkelijk bevoegdheden in Berlijn hebben voorbehouden, en na overleg met de Regeringen van deze Staten deelt de Bondsregering mede dat de richtlijn van de Raad tot wijziging van Richtlijn 80/51/EEG inzake de beperking van geluidshinder door subsonische luchtvaartuigen geen betrekking heeft op het Land Berlijn.".  (1) PB nr. C 334 van 20. 12. 1982, blz. 137.  (2) PB nr. C 348 van 31. 12. 1981, blz. 3.  (3) PB nr. L 18 van 24. 1. 1980, blz. 26.  (1) Van deze richtlijn is de Lid-Staten kennis gegeven op 26 april 1983.


Avis juridique important

|

31993L0043

Richtlijn 93/43/EEG van de Raad van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëne

Publicatieblad Nr. L 175 van 19/07/1993 blz. 0001 - 0011 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0126  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0126

RICHTLIJN 93/43/EEG VAN DE RAAD van 14 juni 1993 inzake levensmiddelenhygiëneDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie,  In samenwerking met het Europees Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat het vrije verkeer van levensmiddelen een eerste voorwaarde is voor de voltooiing van de interne markt; dat dit principe vertrouwen veronderstelt in de veiligheid voor menselijke consumptie van zich in het vrije verkeer bevindende  levensmiddelen, en met name in de hygiëne daarvan in alle stadia, namelijk bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie, hantering en aanbieding ten verkoop of levering aan de consument;  Overwegende dat de bescherming van de volksgezondheid van het grootste belang is;  Overwegende dat deze bescherming reeds het onderwerp was van Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (3), alsmede van meer specifieke voorschriften ter zake; dat levensmiddelenhygiëne een  belangrijke doelstelling van deze controle is; dat genoemde richtlijn met name betrekking heeft op inspectie, monsterneming en analyse en dient te worden aangevuld met bepalingen ter verbetering van de levensmiddelenhygiëne en ter versterking van het  vertrouwen in de hygiëne van zich in het vrije verkeer bevindende levensmiddelen;  Overwegende dat de algemene voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne die in acht moeten worden genomen bij bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie, hantering en aanbieding ten verkoop of levering aan de  consument, moeten worden geharmoniseerd om de volksgezondheid te beschermen;  Overwegende dat het gebruik van risicoanalyse, risico-evaluatie en andere beheerstechnieken erkende methoden zijn om kritische controlepunten te identificeren, te controleren en te bewaken;  Overwegende dat voor bepaalde klassen levensmiddelen microbiologische criteria en criteria voor temperatuurbeheersing kunnen worden vastgesteld en dat deze, wanneer zij worden vastgesteld, in overeenstemming moeten zijn met wetenschappelijk erkende  algemene beginselen;  Overwegende dat de Lid-Staten de opstelling moeten stimuleren van en moeten meewerken aan gidsen voor goede hygiënische praktijken als richtsnoer voor de levensmiddelenbranche, waar passend gebaseerd op de Aanbevolen Internationale Richtlijnen voor de  Praktijk - Grondbeginselen van de levensmiddelenhygiëne, van de Codex Alimentarius (4);  Overwegende dat de Commissie, hierin bijgestaan door de Lid-Staten en andere betrokken partijen, de opstelling moet stimuleren van gidsen voor goede hygiënische praktijken als richtsnoer voor de levensmiddelenbranche, waar nodig voor de gehele  Gemeenschap;  Overwegende evenwel dat exploitanten van een levensmiddelenbedrijf verantwoordelijk zijn voor de hygiëne in hun bedrijf; dat de navolging van de gidsen voor goede hygiënische praktijken die geen kracht van wet hebben, derhalve geen eis van deze  richtlijn is;  Overwegende dat, met het oog op de uitvoering van de algemene voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne en de gidsen voor goede hygiënische praktijken, de toepassing van de normen van de EN 29000-serie dient te worden aanbevolen;  Overwegende dat op de naleving van de algemene voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne overeenkomstig Richtlijn 89/397/EEG toezicht moet worden gehouden door de bevoegde autoriteiten in de Lid-Staten, ten einde te voorkomen dan de consument schade  ondervindt van levensmiddelen die ongeschikt zijn voor consumptie of waaraan gezondheidsrisico's zijn verbonden;  Overwegende dat exploitanten van levensmiddelenbedrijven ervoor moeten zorgen dat alleen levensmiddelen die geen risico voor de gezondheid opleveren, in de handel worden gebracht en dat aan de bevoegde autoriteiten passende bevoegdheden moeten worden  verleend om de volksgezondheid te beschermen; dat echter de legitieme rechten van de levensmiddelenbranche dienen te worden gegarandeerd;  Overwegende dat ter kennis van de Commissie moet worden gebracht welke autoriteiten in de Lid-Staten met de officiële controle op de levensmiddelenhygiëne zijn belast,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. In deze richtlijn worden de algemene voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne en de bepalingen inzake het toezicht op de naleving daarvan vastgesteld.  2. Deze richtlijn is van toepassing, onverminderd de bepalingen die in het kader van meer specifieke communautaire voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne zijn vastgesteld. Binnen drie jaar zal de Commissie het verband tussen de specifieke  communautaire voorschriften inzake levensmiddelenhygiëne en deze richtlijn bestuderen en zo nodig voorstellen indienen.  Artikel 2  In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:  -  "levensmiddelenhygiëne", hierna  "hygiëne" te noemen: alle maatregelen die noodzakelijk zijn om de veiligheid en gezondheid van levensmiddelen te waarborgen. De maatregelen gelden voor alle stadia na de primaire produktie (die bij voorbeeld het  oogsten, slachten en melken omvat), tijdens bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie, hantering en aanbieding ten verkoop of levering aan de consument;  -  "levensmiddelenbedrijf": elke onderneming, zowel publiek- als privaatrechtelijk, die, al dan niet met winstoogmerk, een of meer van de volgende activiteiten uitoefent: bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie,  hantering of aanbieding ten verkoop of levering van levensmiddelen;  -  "gezond voedsel": voedsel dat wat de hygiëne betreft geschikt is voor menselijke consumptie.  Artikel 3  1. Bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie, hantering en aanbieding ten verkoop of levering van levensmiddelen moeten op hygiënische wijze plaatsvinden.  2. Levensmiddelenbedrijven moeten elk aspect van hun werkzaamheden identificeren dat bepalend is voor de voedselveiligheid en ervoor zorgen dat passende veiligheidsprocedures worden vastgesteld, toegepast, gehandhaafd en herzien op basis van de volgende  beginselen die zijn gehanteerd voor de ontwikkeling van het HACCP-systeem (Hazard Analysis and Critical Control Points - risicoanalyses en kritische controlepunten):  - analyseren van de potentiële risico's voor levensmiddelen bij een handeling in een levensmiddelenbedrijf;  - nagaan op welke punten tijdens die handelingen zich risico's voor levensmiddelen kunnen voordoen;  - besluiten, welke van de geïdentificeerde punten kritisch zijn voor de voedselveiligheid - de  "kritische punten";  - omschrijven en ten uitvoer leggen van doeltreffende controle- en bewakingsprocedures op die kritische punten en - op gezette tijden, en telkens wanneer de handelingen in het levensmiddelenbedrijf worden gewijzigd, opnieuw bezien van de analyse van de risico's voor levensmiddelen, de kritische controlepunten en de controle- en bewakingsprocedures.  3. Levensmiddelenbedrijven moeten de in de bijlage van deze richtlijn vermelde hygiënevoorschriften voor levensmiddelen naleven. Overeenkomstig de procedure van artikel 14 mogen van zekere bepalingen in de bijlage afwijkingen worden toegestaan.  Artikel 4  Onverminderd meer specifieke communautaire voorschriften kunnen er microbiologische criteria en criteria voor temperatuurbeheersing voor bepaalde klassen levensmiddelen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 14 en na raadpleging van het bij  Besluit 74/234/EEG (5) ingestelde Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding.  Artikel 5  1. De Lid-Staten stimuleren de opstelling van gidsen voor goede hygiënische praktijken die op vrijwillige basis door levensmiddelenbedrijven kunnen worden gebruikt als gids om aan het bepaalde van artikel 3 te voldoen.  2. Indien de in lid 1 bedoelde gidsen voor goede hygiënische praktijken worden ontwikkeld, dient dat te geschieden:  - door de verschillende sectoren van de levensmiddelenbranche en vertegenwoordigers van andere belanghebbende partijen zoals bij voorbeeld passende instanties en consumentengroeperingen;  - in overleg met de partijen welker belangen wezenlijk kunnen worden geraakt, met inbegrip van de bevoegde autoriteiten;  - in voorkomend geval, rekening houdend met de Aanbevolen Internationale Richtlijnen voor de Praktijk - Grondbeginselen van de levensmiddelenhygiëne, van de Codex Alimentarius.  3. De in de leden 1 en 2 bedoelde gidsen kunnen worden opgesteld onder auspiciën van een nationale normalisatie-instelling als bedoeld in lijst 2 van de bijlage bij Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure  op het gebied van normen en technische voorschriften (6).  4. De Lid-Staten beoordelen de in de leden 1 en 2 bedoelde gidsen voor goede hygiënische praktijken om vast te stellen in hoeverre zij voldoen aan artikel 3.  5. De Lid-Staten zenden de Commissie de gidsen voor goede hygiënische praktijken die naar hun oordeel voldoen aan artikel 3.  De Commissie stelt die gidsen ter beschikking van de Lid-Staten.  6. Indien een of meer Lid-Staten of de Commissie van mening zijn of is dat het voor harmonisatiedoeleinden noodzakelijk kan zijn op vrijblijvende basis gidsen voor goede hygiënische praktijken op Europese basis (hierna te noemen Europese gidsen voor  goede hygiënische praktijken) op te stellen, raadpleegt de Commissie de Lid-Staten in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen overeenkomstig artikel 14 om na te gaan of er in de betrokken sector of voor de betrokken werkzaamheden behoefte  is aan zulke vrijwillige gidsen en om, indien zulke gidsen nodig worden geacht,  - de draagwijdte, de onderwerpen en het tijdschema voor de totstandbrenging van zulke vrijwillige gidsen te bepalen, rekening houdend met de benodigde tijd om de partijen te raadplegen welker belangen wezenlijk door deze gidsen worden geraakt, en - de opstelling en/of beoordeling van die vrijwillige gidsen onder auspiciën van een Europese normalisatie-instelling te laten plaatsvinden.  7. Bij de ontwikkeling van de in lid 6 bedoelde Europese gidsen voor goede hygiënische praktijken worden alle nodige maatregelen getroffen om:  - ervoor te zorgen dat de gidsen worden opgesteld door vertegenwoordigers van de verschillende sectoren van de levensmiddelenbranche en van andere wezenlijk betrokken belanghebbende partijen, zoals bij voorbeeld de bevoegde autoriteiten en de  consumentengroeperingen;  - ervoor te zorgen dat de inhoud van de gidsen voldoet aan het bepaalde van artikel 3 en, waar van toepassing, aansluit bij de Aanbevolen Internationale Richtlijnen voor de Praktijk - Grondbeginselen van de levensmiddelenhygiëne, van de Codex  Alimentarius;  - ervoor te zorgen dat de inhoud van de gidsen praktisch uitvoerbaar is voor de sectoren van de levensmiddelenindustrie waarop zij betrekking hebben, en in de gehele Gemeenschap;  - ervoor te zorgen dat rekening wordt gehouden met de relevante gidsen voor goede hygiënische praktijken die overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 zijn opgesteld;  - ervoor te zorgen dat alle partijen welker belangen wezenlijk door de gidsen worden geraakt, met inbegrip van de Lid-Staten, worden geraadpleegd en dat rekening wordt gehouden met hun opmerkingen.  8. De titels en referenties van de overeenkomstig de procedure van de leden 6 en 7 opgestelde Europese gidsen voor goede hygiënische praktijken worden bekendgemaakt in de C-reeks van het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. De Lid-Staten  dragen er zorg voor dat de bekendgemaakte gidsen onder de aandacht van de betrokken sectoren van de levensmiddelenbranche en van de desbetreffende autoriteiten op hun grondgebied worden gebracht.  Artikel 6  De Lid-Staten bevelen, indien zij zulks passend achten, levensmiddelenbedrijven aan om ter uitvoering van de algemene hygiënevoorschriften de Europese normen van de EN 29000-serie en de gidsen voor goede hygiënische praktijken toe te passen.  Artikel 7  1. De Lid-Staten kunnen onder inachtneming van het Verdrag nationale bepalingen inzake de hygiëne die specifieker zijn dan die van deze richtlijn, handhaven, wijzigen of invoeren, op voorwaarde dat die bepalingen - niet minder streng zijn dan die in de bijlage,  - geen beperking, belemmering of hinderpaal vormen voor het handelsverkeer in levensmiddelen die overeenkomstig deze richtlijn zijn vervaardigd.  2. In afwachting van de vaststelling van gedetailleerde bepalingen overeenkomstig artikel 4 kunnen de Lid-Staten onder inachtneming van het Verdrag nationale bepalingen ter zake handhaven, wijzigen of invoeren.  3. Indien een Lid-Staat het in de in de leden 2 en 3 bedoelde gevallen noodzakelijk acht een nieuwe wetgeving vast te stellen of de bestaande wetgeving te wijzigen, deelt hij de Commissie en de andere Lid-Staten de voorgenomen maatregelen mede met  opgave van de beweegredenen daarvoor. De Commissie raadpleegt de Lid-Staten in het bij Besluit 69/414/EEG (7) ingestelde Permanent Comité voor levensmiddelen, wanneer zij zulks dienstig acht of wanneer een Lid-Staat daarom verzoekt.  De Lid-Staat kan de voorgenomen maatregelen drie maanden na deze mededeling invoeren, op voorwaarde dat hij geen andersluidend advies van de Commissie heeft ontvangen.  Indien dat wel het geval is, leidt de Commissie vóór het verstrijken van de in de tweede alinea bedoelde termijn de procedure van artikel 14 in om vast te stellen of de voorgenomen maatregelen in toepassing kunnen worden gebracht, eventueel met passende  wijzigingen.  Artikel 8  1. De bevoegde autoriteiten voeren overeenkomstig Richtlijn 89/397/EEG controles uit om te waarborgen dat de bedrijven in de levensmiddelensector zich houden aan de bepalingen van artikel 3 van onderhavige richtlijn en, indien zulks passend is, aan  iedere overeenkomstig artikel 4 van onderhavige richtlijn vastgestelde bepaling. Daarbij nemen zij de in artikel 5 van onderhavige richtlijn bedoelde gidsen voor goede hygiënische praktijken, voor zover die zijn vastgesteld, naar behoren in aanmerking.   2. De door de bevoegde autoriteiten verrichte inspecties omvatten een algemene evaluatie van de potentiële risico's op het gebied van de voedselveiligheid die met de uitoefening van de activiteiten van het bedrijf zijn verbonden. De bevoegde  autoriteiten schenken bijzondere aandacht aan de kritische controlepunten die door de bedrijven van de levensmiddelensector zijn geïdentificeerd om te bepalen of het toezicht en de controle naar behoren worden verricht.  De Lid-Staten zorgen ervoor dat elk levensmiddelenbedrijf regelmatig geïnspecteerd wordt, telkens wanneer de aan het bedrijf verbonden risico's zulks vereisen.  3. De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat er controles op de in de Gemeenschap ingevoerde levensmiddelen overeenkomstig Richtlijn 89/397/EEG worden verricht om te waarborgen dat de relevante bepalingen van artikel 3 van onderhavige richtlijn en,  indien zulks passend is, elke overeenkomstig artikel 4 van onderhavige richtlijn vastgestelde bepaling in acht worden genomen.  Artikel 9  1. Indien de bevoegde autoriteiten bij de in artikel 8 bedoelde controles constateren dat het niet in acht nemen van de bepalingen van artikel 3 of, wanneer zulks passend is, van iedere overeenkomstig artikel 4 vastgestelde bepaling de veiligheid of de  gezondheid van levensmiddelen in gevaar kan brengen, nemen zij de nodige maatregelen, die bij voorbeeld het uit de handel nemen en/of de vernietiging van het levensmiddel of de gehele of gedeeltelijke sluiting van de onderneming voor een passende  periode kunnen omvatten.  Om het risico voor de veiligheid of de hygiëne van levensmiddelen te bepalen moet rekening worden gehouden met de aard van het levensmiddel, de wijze waarop het wordt gehanteerd en verpakt en alle andere handelingen die dat levensmiddel ondergaat  voordat het aan de consument wordt geleverd, en met de omstandigheden waaronder het wordt uitgestald en/of opgeslagen.  2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat de aan controle onderworpen natuurlijke of rechtspersoon het recht heeft beroep in te stellen tegen de door de bevoegde autoriteit ingevolge de controle genomen maatregelen.  Artikel 10  1. Indien een probleem betreffende de hygiëne optreedt dat een ernstig risico kan vormen voor de volksgezondheid, of indien een dergelijk probleem zich verspreidt over het grondgebied van een derde land, neemt de Commissie, op eigen initiatief of op  verzoek van een Lid-Staat, naar gelang van de ernst van de situatie onverwijld de volgende maatregelen:  - opschorting van de invoer uit het gehele betrokken derde land of een deel daarvan en eventueel uit het derde land van doorvoer, en/of - vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de levensmiddelen uit het gehele betrokken derde land of een deel daarvan.  2. De Commissie kan in het in lid 1 bedoelde geval tijdelijke conservatoire maatregelen nemen ten aanzien van de betrokken levensmiddelen.  3. Behoudens in dringende gevallen raadpleegt de Commissie zo mogelijk de Lid-Staten alvorens de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen te nemen.  4. De Commissie deelt de Raad en de Lid-Staten onverwijld ieder overeenkomstig de leden 1 en 2 genomen besluit mede.  Iedere Lid-Staat kan binnen een termijn van 30 dagen na de voornoemde mededeling het besluit van de Commissie aan de Raad voorleggen. De Raad kan het besluit van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen bevestigen, wijzigen of intrekken.  Indien de Raad binnen een termijn van 30 dagen geen besluit heeft genomen, wordt het besluit van de Commissie geacht te zijn ingetrokken.  5. Ingeval een Lid-Staat de Commissie officieel mededeelt dat het noodzakelijk is vrijwaringsmaatregelen te nemen en de Commissie geen gebruik heeft gemaakt van de bepalingen van de leden 1 en 2, kan de betrokken Lid-Staat tijdelijke conservatoire  maatregelen ten aanzien van de invoer van levensmiddelen nemen.  Wanneer een Lid-Staat tijdelijke conservatoire maatregelen neemt, stelt hij de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan in kennis.  De Commissie legt de zaak volgens de procedure van artikel 14 binnen een termijn van tien werkdagen aan het Permanent Comité voor levensmiddelen voor met het oog op de verlenging, wijziging of intrekking van de nationale tijdelijke conservatoire  maatregelen.  Artikel 11  1. Wanneer een Lid-Staat op grond van nieuwe informatie of een herevaluatie van de bestaande informatie gegronde redenen heeft te vermoeden dat de toepassing van de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde gedetailleerde bepalingen een gezondheidsrisico  inhoudt, kan hij de toepassing van de betrokken bepalingen op zijn grondgebied opschorten of tijdelijk beperken. Hij doet daarvan onverwijld mededeling aan de andere Lid-Staten en de Commissie, met opgave van de beweegredenen voor zijn besluit.  2. De Commissie bestudeert de in lid 1 bedoelde beweegredenen van de betrokken Lid-Staat zo spoedig mogelijk in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen, brengt een advies uit en neemt volgens de procedure van artikel 14 de vereiste  maatregelen.  Artikel 12  De Lid-Staten wijzen de bevoegde autoriteiten aan die met de officiële controle op de hygiëne zijn belast, en stellen de Commissie daarvan in kennis.  Artikel 13  Volgens de procedure van artikel 14 kunnen wijzigingen worden aangebracht in de verwijzingen naar de internationale normen, zoals die van de Codex Alimentarius, in deze richtlijn.  Artikel 14  De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor levensmiddelen, hierna  "comité" te noemen.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité  spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het comité worden de stemmen van  de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité.  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde maatregelen heeft  uitgesproken.  Artikel 15  Uiterlijk op 31 december 1998 legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de ervaringen die zijn opgedaan met de toepassing van deze richtlijn, eventueel vergezeld van passende voorstellen.  Artikel 16  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 30 maanden na de aanneming aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 17  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993.  Voor de Raad De Voorzitter J. TROEJBORG (1) PB nr. C 174 van 23. 11. 1992 en PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.(2) PB nr. C 223 van 31. 8. 1992, blz. 16.(3) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.(4) Codex Alimentarius Volume A. Recommended International Code of Practice. General  Principles of Food Hygiene. Second Revision (1985). Food and Agriculture Organization of the United Nations/World Health Organization. Rome, 1988 (Codex Alimentarius, deel A. Aanbevolen Internationale Richtlijnen voor de Praktijk. Grondbeginselen van de  levensmiddelhygiëne. Tweede herziening (1985). Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties/Wereldgezondheidsorganisatie. Rome, 1988).(5) PB nr. L 136 van 20. 5. 1974, blz. 1.(6) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk  gewijzigd bij Beschikking 92/400/EEG (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 55).(7) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9.   BIJLAGE   Voorwoord  1. De hoofdstukken V tot en met X van deze bijlage zijn van toepassing op alle stadia na de primaire produktie, d.w.z. tijdens bereiding, verwerking, vervaardiging, verpakking, opslag, vervoer, distributie, hantering en aanbieding ten verkoop  of levering aan de consument.  Voor de toepassing van de resterende hoofdstukken van de bijlage geldt het volgende:  - Hoofdstuk I is van toepassing op alle bedrijfsruimten voor levensmiddelen behalve de ruimten die vallen onder hoofdstuk III.  - Hoofdstuk II is van toepassing op alle ruimten waar levensmiddelen worden bereid, behandeld of verwerkt, behalve de ruimten die vallen onder hoofdstuk III en met uitzondering van restauratieruimten.  - Hoofdstuk III is van toepassing op de ruimten die worden opgesomd in de titel van het hoofdstuk.  - Hoofdstuk IV is van toepassing op alle vormen van vervoer.  2. Onder  "waar passend" en  "waar nodig" wordt in de zin van deze bijlage verstaan waar passend en waar nodig met het oog op de veiligheid en gezondheid van levensmiddelen.  I Algemene voorschriften voor bedrijfsruimten voor levensmiddelen (andere dan aangegeven in hoofdstuk III)  1. Bedrijfsruimten voor levensmiddelen moeten schoon en in goede staat van onderhoud worden gehouden.  2. De indeling, het ontwerp, de constructie en de afmetingen van bedrijfsruimten voor levensmiddelen moeten zodanig zijn dat:  a) zij goed kunnen worden schoongemaakt en/of gedesinfecteerd;  b) de ophoping van vuil, het contact met toxische materialen, het terechtkomen van deeltjes in levensmiddelen en de vorming van condens of ongewenste schimmel op oppervlakken worden voorkomen;  c) goede hygiënische praktijken mogelijk worden gemaakt, onder andere door bescherming tegen wederzijdse besmetting tussen en tijdens processtappen door levensmiddelen, uitrusting, materialen, water, luchttoevoer of personeel en externe bronnen van  verontreiniging zoals ongedierte;  d) waar nodig, aangepaste temperaturen voor een hygiënische verwerking en opslag van de produkten kunnen worden gehandhaafd.  3. Er moet een voldoende aantal goed geplaatste en gemarkeerde wasbakken voor het reinigen van de handen aanwezig zijn. Er moet een voldoende aantal toiletten met spoeling aanwezig zijn die aangesloten moeten zijn op een adequaat afvoersysteem.  Toiletruimten mogen niet rechtstreeks uitkomen in ruimten waar voedsel wordt gehanteerd.  4. De wasbakken voor het reinigen van de handen moeten voorzien zijn van warm en koud stromend water en van middelen voor het reinigen en hygiënisch drogen van de handen. Zo nodig moeten de voorzieningen voor het wassen van voedsel gescheiden zijn van  de wasbakken voor het reinigen van de handen.  5. Er moeten voldoende en aangepaste mechanische dan wel natuurlijke ventilatievoorzieningen aanwezig zijn. Geforceerde luchtstromen van besmette naar schone ruimten moeten worden voorkomen. De ventilatiesystemen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat  filters en andere onderdelen die regelmatig schoongemaakt of vervangen moeten worden, gemakkelijk toegankelijk zijn.  6. Alle sanitaire installaties in de bedrijfsruimten moeten voorzien zijn van adequate natuurlijke of mechanische ventilatie.  7. Bedrijfsruimten voor levensmiddelen moeten voldoende door daglicht en/of kunstlicht worden verlicht.  8. Afvoervoorzieningen moeten geschikt zijn voor het beoogde doel en zodanig ontworpen en geconstrueerd dat elk risico van besmetting van de levensmiddelen wordt voorkomen.  9. Waar nodig moeten er passende voorzieningen aanwezig zijn voor het personeel om zich om te kleden.  II Specifieke eisen in ruimten waar levensmiddelen worden bereid, behandeld of verwerkt (met uitzondering van restauratieruimten en de in hoofdstuk III aangegeven ruimten)  1. Voor ruimten waarin voedsel wordt bereid, behandeld of verwerkt (met  uitzondering van restauratieruimten), gelden de volgende eisen:  a) Vloeroppervlakken moeten goed worden onderhouden en moeten gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt en waar nodig gedesinfecteerd. Dit houdt in dat ondoordringbaar, niet-absorberend, afwasbaar en niet-toxisch materiaal moet worden gebruikt, tenzij  exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kunnen aantonen dat andere gebruikte materialen voldoen. Waar passend moeten vloeren een goede afvoer via het vloeroppervlak mogelijk maken.  b) Muuroppervlakken moeten goed worden onderhouden en moeten gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt en waar nodig gedesinfecteerd. Dit houdt in dat ondoordringbaar, niet-absorberend, afwasbaar en niet-toxisch materiaal moet worden gebruikt en dat een  glad oppervlak tot op een aan de werkzaamheden aangepaste hoogte is vereist, tenzij exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kunnen aantonen dat andere gebruikte materialen voldoen.  c) Plafonds en voorzieningen aan het plafond moeten zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en afgewerkt dat zich geen vuil kan ophopen en dat condens, ongewenste schimmelvorming en het loskomen van deeltjes worden beperkt.  d) Ramen en andere openingen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zich geen vuil kan ophopen. Die welke naar de buitenomgeving toe kunnen worden geopend, moeten waar nodig worden voorzien van horren die gemakkelijk kunnen worden verwijderd voor  schoonmaak. Indien open ramen ertoe zouden leiden dat levensmiddelen vanuit de buitenomgeving worden besmet, moeten de ramen tijdens de produktie gesloten en vergrendeld blijven.  e) Deuren moeten gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt en waar nodig gedesinfecteerd. Dit houdt in dat gladde en niet-absorberende oppervlakken moeten worden gebruikt, tenzij exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde  autoriteiten kunnen aantonen dat andere gebruikte materialen voldoen.  f) Oppervlakken (met inbegrip van oppervlakken van apparatuur) die in aanraking komen met levensmiddelen, moeten goed worden onderhouden en gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt en waar nodig gedesinfecteerd. Dit houdt in dat glad, afwasbaar en  niet-toxisch materiaal moet worden gebruikt, tenzij exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kunnen aantonen dat andere gebruikte materialen voldoen.  2. Waar nodig moeten passende voorzieningen voor het schoonmaken en desinfecteren van gereedschap en apparatuur voorhanden zijn. Deze voorzieningen moeten vervaardigd zijn van roestvrij materiaal, moeten gemakkelijk schoon te maken zijn en moeten een  voldoende toevoer van warm en koud water hebben.  3. Waar passend moeten goede voorzieningen worden getroffen voor het wassen van voedsel. Elke spoelbak of vergelijkbare inrichting bestemd voor het wassen van voedsel moet zijn voorzien van voldoende warm en/of koud drinkwater, naar gelang van de  behoefte, en moet worden schoongehouden.  III Eisen voor mobiele en/of tijdelijke bedrijfsruimten (zoals tenten, marktkramen, winkelwagens), ruimten die voornamelijk als particuliere woning worden gebruikt, ruimten die af en toe voor catering worden gebruikt, en automaten  1. Bedrijfsruimten en  automaten moeten zodanig zijn gesitueerd, ontworpen, geconstrueerd en zodanig worden schoongehouden en onderhouden dat het risico van besmetting van levensmiddelen en van ongedierte voor zover redelijkerwijs doenlijk wordt voorkomen.  2. Met name moeten waar nodig:  a) passende voorzieningen aanwezig zijn voor een voldoende persoonlijke hygiëne (waaronder voorzieningen voor het hygiënisch wassen en drogen van de handen, hygiënische sanitaire regelingen en voorzieningen om zich om te kleden);  b) oppervlakken die in contact komen met voedsel goed onderhouden zijn en gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt en waar nodig gedesinfecteerd. Dit houdt in dat glad, afwasbaar, niet-toxisch materiaal moet worden gebruikt, tenzij exploitanten van  levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kunnen aantonen dat andere gebruikte materialen voldoen;  c) passende voorzieningen aanwezig zijn voor het reinigen en waar nodig desinfecteren van de gereedschappen en de uitrusting;  d) passende voorzieningen aanwezig zijn voor het schoonmaken van de levensmiddelen;  e) voldoende heet en/of koud drinkwater beschikbaar zijn;  f) passende regelingen en/of voorzieningen voor de hygiënische opslag en verwijdering van gevaarlijke en/of oneetbare stoffen en afval (zowel vast als vloeibaar) beschikbaar zijn;  g) passende voorzieningen en/of regelingen beschikbaar zijn voor het handhaven en bewaken van passende voedseltemperaturen;  h) levensmiddelen zo geplaatst zijn dat het risico van besmetting voor zover redelijkerwijs doenlijk wordt voorkomen.  IV Vervoer  1. Vervoermiddelen en/of recipiënten die worden gebruikt voor het vervoer van levensmiddelen moeten schoon en in goede staat van onderhoud worden gehouden om de levensmiddelen tegen besmetting te beschermen en moeten, waar nodig, zodanig  zijn ontworpen en geconstrueerd dat zij goed kunnen worden schoongemaakt en/of gedesinfecteerd.  2. Ruimten en/of recipiënten mogen niet voor het vervoer van andere goederen dan levensmiddelen worden gebruikt indien zulks tot besmetting van de levensmiddelen kan leiden.  Levensmiddelen in bulk in vloeibare, korrelvormige of poedervormige staat moeten worden vervoerd in ruimten en/of containers/tanks die voorbehouden zijn aan het vervoer van levensmiddelen. Op de containers moet een duidelijk leesbare, onuitwisbare  vermelding in een of meer talen van de Gemeenschap omtrent hun gebruik voor het vervoer van levensmiddelen, of de vermelding  "uitsluitend voor levensmiddelen" staan.  3. In vervoermiddelen en/of recipiënten die worden gebruikt voor het vervoer van andere produkten naast levensmiddelen of voor het vervoer van verschillende levensmiddelen tegelijk, moeten de produkten waar nodig afdoende van elkaar zijn gescheiden als  bescherming tegen besmettingsgevaar.  4. Vervoermiddelen en/of recipiënten die zijn gebruikt voor het vervoer van andere produkten dan levensmiddelen of voor het vervoer van verschillende levensmiddelen, moeten tussen de verschillende vrachten afdoende worden schoongemaakt om  besmettingsgevaar te vermijden.  5. Levensmiddelen in vervoermiddelen en/of recipiënten moeten zodanig worden geplaatst en beschermd dat het risico van besmetting tot een minimum wordt beperkt.  6. Waar nodig moeten vervoermiddelen en/of recipiënten die worden gebruikt voor het vervoer van levensmiddelen, de levensmiddelen op passende temperaturen kunnen houden en, waar nodig, zodanig ontworpen zijn dat die temperaturen kunnen worden bewaakt.  V Eisen inzake de uitrusting  Alle artikelen, uitrustingsstukken en apparatuur die met voedsel in aanraking komen moeten worden schoongehouden en moeten:  a) zo zijn geconstrueerd, van zodanig materialen zijn vervaardigd en zodanig worden onderhouden en gerepareerd dat elk risico van voedselsbesmetting tot een minimum wordt beperkt;  b) met uitzondering van wegwerprecipiënten en -verpakking, zodanig zijn geconstrueerd, van zodanige materialen zijn vervaardigd en zodanig worden onderhouden en gerepareerd dat zij grondig schoon kunnen worden gehouden en waar nodig gedesinfecteerd,  rekening houdende met de beoogde doeleinden;  c) zodanig worden geïnstalleerd dat de omringende ruimte goed kan worden schoongemaakt.  VI Voedselafval  1. Voedsel- en ander afval mag zich niet ophopen in ruimten met levensmiddelen, behalve voor zover dit onvermijdelijk is voor de goede werking van het bedrijf.  2. Voedsel- en ander afval moet worden gedeponeerd in afsluitbare recipiënten, tenzij exploitanten van levensmiddelenbedrijven ten genoegen van de bevoegde autoriteiten kunnen aantonen dat andere typen recipiënten voldoen. Deze recipiënten moeten van  een passende constructie zijn, in goede staat worden gehouden en waar nodig gemakkelijk te reinigen en te desinfecteren zijn.  3. Er moeten passende voorzieningen worden getroffen voor de verwijdering en opslag van voedsel- en ander afval. Afvalopslagplaatsen moeten zodanig worden ontworpen en beheerd dat zij schoon kunnen worden gehouden en kunnen worden beschermd tegen  ongedierte en dat besmetting van voedsel, drinkwater, uitrusting of bedrijfsruimten kan worden voorkomen.  VII Watervoorziening  1. Drinkwater als omschreven in Richtlijn 80/778/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water (1) moet in voldoende hoeveelheden voorhanden zijn. Dit drinkwater moet telkens  wanneer nodig worden gebruikt om ervoor te zorgen dat levensmiddelen niet worden besmet.  2. Wanneer passend, moet ijs worden gemaakt van water dat aan de specificaties van Richtlijn 80/778/EEG voldoet. Dit ijs moet telkens wanneer nodig worden gebruikt om ervoor te zorgen dat levensmiddelen niet worden besmet. Het moet op zodanige wijze  worden vervaardigd, gehanteerd en opgeslagen dat het tegen elke vorm van besmetting wordt beschermd.  3. Stoom die rechtstreeks in aanraking komt met voedsel mag geen stoffen bevatten die een risico voor de gezondheid vormen of waardoor het produkt kan worden besmet.  4. Niet voor menselijke consumptie geschikt water dat wordt gebruikt voor stoomopwekking, koeling, brandbestrijding en andere soortgelijke toepassingen waarbij het niet in aanraking komt met voedsel, moet via aparte leidingen worden getransporteerd die  gemakkelijk moeten kunnen worden geïdentificeerd, niet met de drinkwaterleiding zijn verbonden en zo zijn geconstrueerd dat water uit die leidingen onmogelijk in het drinkwatersysteem terecht kan komen.  VIII Persoonlijke hygiëne  1. Iedere persoon die werkzaam is in een ruimte waar voedsel wordt gehanteerd, moet een zeer goede persoonlijke hygiëne betrachten en moet passende, schone en, waar nodig, beschermende kleding dragen.  2. Niemand van wie bekend is of vermoed wordt dat hij lijdt aan of drager is van een ziekte die via voedsel kan worden overgedragen, of die bij voorbeeld geïnfecteerde wonden, huidinfecties, huidaandoeningen of diarree heeft, mag in een ruimte waar  voedsel wordt gehanteerd werk verrichten waarbij de kans bestaat dat hij voedsel direct of indirect met pathogene micro-organismen besmet.  IX Bepalingen van toepassing op levensmiddelen  1. Een levensmiddelenbedrijf mag geen grondstoffen of ingrediënten accepteren waarvan bekend is of waarvan redelijkerwijs mag worden aangenomen dat zij zodanig besmet zijn met parasieten, pathogene  micro-organismen of toxische, in ontbinding verkerende of vreemde substanties dat zij, na het normale sorteer- en/of voorbereidings- of verwerkingsproces dat door levensmiddelenbedrijven hygiënisch wordt toegepast, nog steeds ongeschikt zouden zijn voor  menselijke consumptie.  2. Grondstoffen en ingrediënten die in het bedrijf zijn opgeslagen moeten onder passende omstandigheden worden bewaard zodat zij geen schadelijke veranderingen ondergaan en beschermd zijn tegen besmetting.  3. Alle levensmiddelen die worden gehanteerd, opgeslagen, verpakt, uitgestald en vervoerd worden beschermd tegen besmettingen waardoor zij ongeschikt voor menselijke consumptie of schadelijk voor de gezondheid kunnen worden, dan wel zodanig kunnen  worden besmet dat zij redelijkerwijs niet in die staat kunnen worden geconsumeerd. Met name moet voedsel zodanig worden geplaatst en/of beschermd dat het risico van besmetting tot een minimum wordt beperkt. Adequate maatregelen moeten worden getroffen  om ongedierte onder controle te houden.  4. Grondstoffen, ingrediënten, halffabrikaten en eindprodukten die een voedingsbodem kunnen vormen voor de groei van pathogene micro-organismen of de vorming van toxines, moeten bewaard worden bij temperaturen die geen risico voor de gezondheid  opleveren. Voor zover dit verenigbaar is met de voedselveiligheid, mag waar nodig voor korte periodes van de temperatuurvereiste worden afgeweken om praktische redenen in verband met de hantering, bij de bereiding, het vervoer, de opslag, het uitstallen  en het opdienen van de levensmiddelen.  5. Wanneer levensmiddelen koel moeten worden bewaard of opgediend, moeten zij zo snel mogelijk na de laatste warmtebehandeling of de laatste bereidingsfase, indien geen warmtebehandeling wordt toegepast, worden afgekoeld tot een temperatuur die geen  risico's voor de gezondheid oplevert.  6. Gevaarlijke en/of oneetbare substanties, met inbegrip van diervoeders, moeten op passende wijze worden geëtiketteerd en in afzonderlijke en veilige recipiënten worden bewaard.  X Opleiding  Exploitanten van levensmiddelenbedrijven moeten ervoor zorgen dat personen die voedsel hanteren aan toezicht worden onderworpen en een op hun werkzaamheden afgestemde instructie en/of opleiding inzake voedselhygiëne krijgen.  (1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).


Avis juridique important

|

32004L0029

Richtlĳn 2004/29/EG van de Commissie van 4 maart 2004 betreffende de vaststelling van de kenmerken en de minimumeisen voor het onderzoek van de wĳnstokrassen

Publicatieblad Nr. L 071 van 10/03/2004 blz. 0022 - 0027

Richtlijn 2004/29/EG van de Commissievan 4 maart 2004betreffende de vaststelling van de kenmerken en de minimumeisen voor het onderzoek van de wijnstokrassenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 68/193/EEG van de Raad van 9 april 1968 betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/61/EG(2), en met name op artikel 5 quinquies, lid 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 72/169/EEG van de Commissie van 14 april 1972 betreffende de vaststelling van de kenmerken en van de minimumeisen voor het onderzoek van de wijnstokrassen(3) is ingrijpend gewijzigd(4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.(2) De lidstaten dienen overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 68/193/EEG een lijst op te stellen van de rassen die op hun grondgebied voor goedkeuring alsmede voor controle van standaardteeltmateriaal zijn toegelaten.(3) Voor de toelating van de rassen moet worden voldaan aan communautaire eisen waarvan de naleving moet worden gewaarborgd door officiële onderzoekingen en met name door keuringen te velde.(4) De onderzoekingen moeten betrekking hebben op een voldoende groot aantal eisen aan de hand waarvan de rassen kunnen worden omschreven.(5) Het is noodzakelijk op communautair vlak de kenmerken te bepalen waarop het onderzoek ten minste betrekking moet hebben.(6) Verder moeten de minimumeisen betreffende het verrichten van het onderzoek worden vastgesteld.(7) De genoemde kenmerken en minimumeisen voor de onderzoekingen moeten worden vastgesteld rekening houdend met de stand van wetenschap en techniek.(8) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw.(9) Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De lidstaten schrijven voor dat de officiële onderzoekingen die worden verricht met het oog op de toelating van wijnstokrassen, ten minste betrekking moeten hebben op de in bijlage I vermelde kenmerken.Zij zorgen ervoor dat bij het verrichten van de onderzoekingen is voldaan aan de in bijlage II vermelde minimumeisen.Artikel 2Richtlijn 72/169/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage III, deel A, genoemde richtlijn, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 4 maart 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 93 van 17.4.1968, blz. 15.(2) PB L 165 van 3.7.2003, blz. 23.(3) PB L 103 van 2.5.1972, blz. 25.(4) Zie bijlage III, deel A.BIJLAGE IDEEL A MORFOLOGISCHE KENMERKEN BETREFFENDE HET ONDERZOEK VAN DE ONDERSCHEIDBAARHEID, DE BESTENDIGHEID EN DE HOMOGENITEIT1. UITBOTTING VAN EEN GROEIENDE TAK MET EEN LENGTE VAN 10 TOT 20 CM1.1. Vorm1.2. Kleur (bij het opengaan van de knoppen voor het vaststellen van de anthocyaankleuring)1.3. Beharing2. GROENE, NOG NIET VERHOUTE RANK TIJDENS DE BLOEITIJD2.1. Dwarsdoorsnede (vorm en omtrek)2.2. Beharing3. VERHOUTE RANK3.1. Oppervlakte3.2. Stengellid4. VERDELING VAN DE HECHTRANKEN5. JONGE BOVENSTE BLADEREN OP EEN GROEIENDE TAK MET EEN LENGTE VAN 10 TOT 30 CM (DE EERSTE DRIE DUIDELIJK VAN DE GROEITOP GESCHEIDEN BLADEREN, GETELD VANAF DE GROEITOP)5.1. Kleur5.2. Beharing6. VOLGROEID BLAD (TUSSEN DE ACHTSTE EN DE ELFDE KNOOP):6.1. Foto6.2. Tekening of bladafdruk met schaal6.3. Algemene vorm6.4. Aantal bladlobben6.5. Bladsteelsinus6.6. Diepte van de bovenste en onderste laterale sinus6.7. Beharing op de onderzijde6.8. Oppervlakte6.9. Insnijding van de bladrand7. BLOEMHerkenbaar geslacht8. INDUSTRIEEL RIJPE DRUIVENTROS (BIJ WIJN- EN TAFELDRUIVENRASSEN)8.1. Foto (met schaal)8.2. Vorm8.3. Grootte8.4. Steel van de tros (lengte)8.5. Gemiddeld gewicht in gram8.6. Weerstand bij het afristen van de druiven8.7. Compactheid van de tros9. INDUSTRIEEL RIJPE DRUIF (BIJ WIJN- EN TAFELDRUIVENRASSEN)9.1. Foto (met schaal)9.2. Vorm9.3. Grootte met vermelding van het gemiddelde gewicht9.4. Kleur9.5. Schil (bij tafeldruivenrassen)9.6. Aantal pitten (bij tafeldruivenrassen)9.7. Vruchtvlees9.8. Sap9.9. Aroma10. ZAAD (BIJ WIJN- EN TAFELDRUIVENRASSEN)Foto van twee zijden en in profiel (met schaal).DEEL B FYSIOLOGISCHE KENMERKEN BETREFFENDE HET ONDERZOEK VAN DE ONDERSCHEIDBAARHEID, DE BESTENDIGHEID EN DE HOMOGENITEIT1. VEGETATIEVE VERSCHIJNSELEN1.1. Vaststelling van de fenologische kenmerkenDe fenologische kenmerken worden vastgesteld in vergelijking met één of meer van de volgende controlerassen.>RUIMTE VOOR DE TABEL>1.2. Datum van het opengaan van de knoppenDe datum waarop de helft der ogen van een normaal gesnoeide tak zijn opengegaan, waardoor hun interne beharing ten opzichte van controlerassen zichtbaar is geworden.1.3. Datum van de volle bloeiDe datum waarop bij een geheel van planten de helft der bloemen zijn opengegaan ten opzichte van controlerassen.1.4. Rijpheid (bij wijn- en tafeldruivenrassen)Naast de rijpheidsperiode zal ook de dichtheid of de waarschijnlijke sterkte van de mest, de zuurgraad en de opbrengst in druiven, uitgedrukt in kilogram per overeenkomstige hectare, vergeleken met één of meer controlerassen die zo mogelijk ongeveer een even grote opbrengst hebben, worden aangegeven.2. KENMERKEN2.1. Groeikracht2.2. Snoeiwijze (plaats van de eerste vruchtdragende knop, meest geschikte snoeiwijze)2.3. Productie2.3.1. Regelmatigheid2.3.2. Opbrengst2.3.3. Anomalieën2.4. Weerstand of gevoeligheid2.4.1. Voor ongunstige milieufactoren2.4.2. Voor schadelijke organismen2.4.3. Eventuele gevoeligheid van de druif voor het barsten2.5. Gedrag tijdens de vegetatieve vermenigvuldiging2.5.1. Enting2.5.2. Stekking3. GEBRUIK3.1. als wijndruiven3.2. als tafeldruiven3.3. als onderstam3.4. Industrieel gebruik.BIJLAGE IIMINIMUMEISEN VOOR HET VERRICHTEN VAN DE ONDERZOEKINGEN1. ECOLOGISCHE KENMERKEN1.1. Plaats1.2. Geografische omstandigheden1.2.1. Geografische lengte1.2.2. Geografische breedte1.2.3. Hoogte1.2.4. Expositie en helling1.3. Klimatologische omstandigheden1.4. Bodemgesteldheid.2. TECHNISCHE UITVOERINGSBEPALINGEN2.1. bij wijn- en tafeldruivenrassen2.1.1. 24 planten, zo mogelijk op meerdere onderstammen2.1.2. Ten minste drie teeltjaren2.1.3. Ten minste twee ecologisch verschillende plaatsen2.1.4. De verhouding van welslagen bij het enten wordt ten minste bij drie verschillende rassen van onderstammen onderzocht2.2. bij onderstammen2.2.1. Vijf planten, die ten minste op twee wijzen zijn geleid2.2.2. Vijf jaren, te berekenen vanaf het tijdstip van de planting2.2.3. Drie ecologisch verschillende plaatsen2.2.4. De verhouding van welslagen bij het enten wordt ten minste bij drie verschillende entrijzen onderzocht.BIJLAGE IIIDEEL AIngetrokken richtlijn met de wijziging ervan(bedoeld in artikel 2)>RUIMTE VOOR DE TABEL>DEEL BTermijnen voor omzetting in nationaal recht(bedoeld in artikel 2)>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IVCONCORDANTIETABEL>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31997L0016

Richtlijn 97/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 april 1997 tot vijftiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten

Publicatieblad Nr. L 116 van 06/05/1997 blz. 0031 - 0032

RICHTLIJN 97/16/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 10 april 1997 tot vijftiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparatenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),Overwegende dat artikel 7 A van het Verdrag voorziet in de totstandkoming van een ruimte zonder binnengrenzen, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;Overwegende dat alle lidstaten met uitzondering van Finland, Griekenland, Italië, Luxemburg en Oostenrijk partij zijn bij het Verdrag ter voorkoming van verontreiniging van de zee vanaf het land (Verdrag van Parijs van 1974); dat de Commissie van Parijs, het uitvoerend orgaan van het Verdrag van Parijs, hexachloorethaan en de stoffen die ten gevolge van het gebruik daarvan kunnen ontstaan, als stoffen beschouwt die een verontreiniging veroorzaken welke overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), van het Verdrag van Parijs moet worden uitgebannen; dat de Raad de Commissie bij een op 4 maart 1996 aangenomen mandaat heeft gemachtigd onderhandelingen te voeren over een besluit tot geleidelijke uitbanning van hexachloorethaan, behoudens bepaalde uitzonderingen voor het gebruik in de non-ferrometaalindustrie en met name in niet-geïntegreerde aluminiumgieterijen en voor bepaalde magnesiumlegeringen; dat na de onderhandelingen in de vergadering van de commissies van Oslo en van Parijs in juni 1996 te Oslo besluit Parcom 96/1 betreffende de geleidelijke uitbanning van hexachloorethaan in de non-ferrometaalindustrie is aangenomen, dat in de plaats komt van de besluiten Parcom 92/4 en 93/1 over hetzelfde onderwerp; dat de behoefte aan uitzonderingen op het verbod op het gebruik van hexachloorethaan volgens besluit Parcom 96/1 in 1998 opnieuw zal worden onderzocht;Overwegende dat de beperkingen die de lidstaten moeten invoeren voor het op de markt brengen van hexachloorethaan voor gebruik in de non-ferrometaalindustrie, rechtstreekse gevolgen hebben voor de werking van de interne markt; dat derhalve een onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten op dit gebied en een wijziging van bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG (4) noodzakelijk zijn;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte communautaire maatregelen, gelet op de omvang en de gevolgen van het voorgenomen optreden, niet alleen noodzakelijk, maar ook onmisbaar zijn voor het bereiken van de beoogde doeleinden, die niet door de lidstaten afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt; dat voorts bij Richtlijn 76/769/EEG reeds is voorzien in de verwezenlijking daarvan op communautair niveau,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 2 De lidstaten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om uiterlijk op 31 december 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 1998.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 10 april 1997.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterA. VAN DOK VAN WEELE(1) PB nr. C 382 van 31. 12. 1994, blz. 35, enPB nr. C 12 van 17. 1. 1996, blz. 12.(2) PB nr. C 236 van 11. 9. 1995, blz. 12.(3) Advies van het Europees Parlement van 20 september 1995 (PB nr. C 269 van 16. 10. 1995, blz. 63), gemeenschappelijk standpunt van 26 november 1996 (PB nr. C 41 van 10. 2. 1997, blz. 1), besluit van het Europees Parlement van 16 januari 1997 (PB nr. C 33 van 3. 2. 1997) en besluit van de Raad van 13 maart 1997.(4) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/60/EG (PB nr. L 365 van 31. 12. 1994, blz. 1).BIJLAGE Aan bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG wordt het volgende toegevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>.