Avis juridique important

|

32004L0081

Richtlijn 2004/81/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de verblijfstitel die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven aan onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn van mensenhandel of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie

Publicatieblad Nr. L 261 van 06/08/2004 blz. 0019 - 0023

 Richtlijn 2004/81/EG van de Raad  van  29 april 2004  betreffende de verblijfstitel die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven aan onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn van mensenhandel of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 63, eerste alinea, punt 3,

Gezien het voorstel van de Commissie(1),

Gezien het advies van het Europees Parlement(2)

Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(3),

Na raadpleging van het Comité van de Regio's,

Overwegende hetgeen volgt:

(1) De ontwikkeling van een gemeenschappelijk immigratiebeleid, dat de omschrijving van de voorwaarden voor binnenkomst en verblijf van vreemdelingen alsmede maatregelen ter bestrijding van de illegale immigratie omvat, is een wezenlijk aspect van de doelstelling van de Europese Unie een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid tot stand te brengen.

(2) De Europese Raad heeft tijdens zijn speciale bijeenkomst van Tampere van  15  en  16 oktober 1999  verklaard dat hij vastbesloten is om de illegale immigratie bij de bron aan te pakken, meer bepaald door de strijd aan te binden met diegenen die zich met mensensmokkel en economische uitbuiting van migranten bezighouden. De lidstaten werd verzocht hun inspanningen te richten op het opsporen en ontmantelen van de betrokken criminele netwerken en ervoor te zorgen dat de rechten van de slachtoffers worden gewaarborgd.

(3) De toenemende internationale bezorgdheid over dit verschijnsel blijkt uit het feit dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een Verdrag tegen de grensoverschrijdende georganiseerde criminaliteit, alsmede een Aanvullend Protocol ter voorkoming, bestrijding en bestraffing van mensenhandel, inzonderheid handel in vrouwen en kinderen, en een Protocol tegen de smokkel van migranten over land, over zee en door de lucht heeft aangenomen. De Gemeenschap en de vijftien lidstaten hebben deze in december 2000 ondertekend.

(4) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bescherming die overeenkomstig het internationale vluchtelingenrecht wordt verleend aan vluchtelingen, rechthebbenden op subsidiaire bescherming en aanvragers van internationale bescherming. Zij doet evenmin afbreuk aan de andere instrumenten betreffende mensenrechten.

(5) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan andere bepalingen betreffende de bescherming van slachtoffers, getuigen of bijzonder kwetsbare personen. Zij doet evenmin afbreuk aan de prerogatieven van de lidstaten inzake het om humanitaire of andere redenen toegekende recht van verblijf.

(6) In deze richtlijn worden de grondrechten en de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie worden erkend, in aanmerking genomen.

(7) De lidstaten passen deze richtlijn toe zonder onderscheid naar geslacht, ras, huidskleur, etnische of sociale herkomst, genetische kenmerken, taal, godsdienst of wereldbeschouwing, politieke of andere overtuigingen, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte, handicaps, leeftijd of seksuele gerichtheid.

(8) Richtlijn 2002/90/EG van de Raad van  28 november 2002  tot omschrijving van hulpverlening bij illegale binnenkomst, illegale doortocht en illegaal verblijf(4) en Kaderbesluit 2002/629/JBZ van de Raad van  19 juli 2002  inzake de bestrijding van de mensenhandel(5) hebben tot doel de preventie en de bestrijding van bovengenoemde delicten te versterken.

(9) Bij deze richtlijn wordt voor slachtoffers van mensenhandel of, indien de lidstaten de werkingssfeer van de richtlijn wensen te verruimen, voor onderdanen van derde landen die hulp hebben gekregen bij illegale immigratie een verblijfstitel ingesteld die voor de betrokkenen een voldoende prikkel moet zijn om samen te werken met de bevoegde autoriteiten en waaraan, om misbruik te voorkomen, bepaalde voorwaarden zijn verbonden.

(10) Daartoe dienen de criteria voor de afgifte van een verblijfstitel, de voorwaarden voor verblijf en de gronden voor niet-verlenging of intrekking te worden vastgesteld. Het aan deze richtlijn ontleende recht van verblijf is van voorlopige aard en verbonden aan voorwaarden.

(11) De betrokken onderdanen van derde landen moeten in kennis worden gesteld van de mogelijkheid deze verblijfstitel te verkrijgen en zij dienen bedenktijd te krijgen. Dit moet hen in staat stellen met kennis van zaken te beslissen of zij, gezien de eventueel daaraan verbonden risico's, bereid zijn samen te werken met de bevoegde autoriteiten (politie, het openbaar ministerie en de rechterlijke autoriteiten), zodat zij hun medewerking op vrijwillige basis verlenen en deze derhalve doeltreffender is.

(12) Gelet op hun kwetsbaarheid dienen de betrokken onderdanen van derde landen de hulp te krijgen waarin deze richtlijn voorziet. Deze hulp moet hen in staat stellen om te herstellen en zich aan de invloed van de daders van de strafbare feiten te onttrekken. De medische behandeling voor onderdanen van derde landen die onder deze richtlijn vallen, omvat zo nodig ook psychotherapeutische zorg.

(13) Het besluit inzake de afgifte van een verblijfstitel met een geldigheidsduur van ten minste zes maanden, of de verlenging daarvan, wordt genomen door de bevoegde autoriteiten, die tevens nagaan of aan de desbetreffende voorwaarden is voldaan.

(14) De toepassing van deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de werkzaamheden van de bevoegde autoriteiten in enig stadium van de desbetreffende nationale procedure, met name het onderzoek van de strafbare feiten in kwestie.

(15) De lidstaten dienen in overweging te nemen om op andere gronden, overeenkomstig hun nationale wetgeving, toestemming voor verblijf te verlenen aan onderdanen van derde landen die weliswaar binnen de werkingssfeer van deze richtlijn vallen, maar niet of niet langer voldoen aan de daarin gestelde voorwaarden, aan leden van hun familie of aan personen die als familieleden behandeld worden.

(16) Teneinde de betrokken onderdanen van derde landen in staat te stellen hun onafhankelijkheid te verwerven en niet naar het criminele netwerk terug te keren, dienen de houders van de verblijfstitel, onder de bij deze richtlijn vastgestelde voorwaarden, toegang te krijgen tot de arbeidsmarkt en tot beroepsopleiding en onderwijs. Bij het verlenen van toegang tot beroepsopleiding en onderwijs aan de houder van een verblijfstitel dienen de lidstaten met name rekening te houden met de vermoedelijke verblijfsduur.

(17) De deelname van de betrokken onderdanen van derde landen aan bestaande of geplande programma's en regelingen moet hen helpen om weer een normaal sociaal leven op te bouwen.

(18) Wanneer een betrokken onderdaan van een derde land een ander soort verblijfstitel aanvraagt, nemen de lidstaten een besluit op grond van het gewone vreemdelingenrecht. Bij de behandeling van een dergelijke aanvraag houden de lidstaten rekening met het feit dat aan de betrokken onderdaan van een derde land uit hoofde van deze richtlijn een verblijfstitel is afgegeven.

(19) De lidstaten dienen de Commissie in verband met de uitvoering van deze richtlijn de informatie te verschaffen die is verkregen in het kader van de werkzaamheden betreffende de verzameling en verwerking van statistische gegevens met betrekking tot zaken die onder Justitie en Binnenlandse Zaken vallen.

(20) Aangezien de doelstelling van de voorgenomen richtlijn, namelijk een verblijfstitel in te voeren voor de betrokken onderdanen van derde landen die hun medewerking verlenen aan de bestrijding van de mensensmokkel, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, wegens de omvang van de actie, beter op communautair niveau kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap maatregelen vaststellen, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel van artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, dat in hetzelfde artikel is opgenomen, gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen nodig is om die doelstelling te bereiken.

(21) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de oprichting van de Europese Gemeenschap, en onverminderd artikel 4 van genoemd protocol, nemen deze lidstaten niet deel aan de aanneming van de onderhavige richtlijn en zijn de bepalingen daarvan niet bindend voor, noch van toepassing in deze lidstaten.

(22) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming van de onderhavige richtlijn en zijn de bepalingen daarvan niet bindend voor, noch van toepassing in Denemarken,

HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I

ALGEMENE BEPALINGEN

Artikel 1

Doel

Het doel van deze richtlijn is de voorwaarden vast te stellen voor het verlenen van verblijfstitels van beperkte duur, gekoppeld aan de duur van de daarmee verband houdende nationale procedures, aan onderdanen van derde landen die hun medewerking verlenen bij het bestrijden van mensenhandel of hulp bij illegale immigratie.

Artikel 2

Definities

Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

a)  «onderdaan van een derde land» : eenieder die geen burger van de Unie is in de zin van artikel 17, lid 1, van het Verdrag;

b)  «hulp bij illegale immigratie» : gevallen als bedoeld in de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 2002/90/EG;

c)  «mensenhandel» : gevallen als bedoeld in de artikelen 1, 2 en 3, van Kaderbesluit 2002/629/JBZ;

d)  «maatregel tot uitvoering van een verwijderingsbesluit» : elke maatregel die door een lidstaat wordt getroffen met het oog op de uitvoering van een door de bevoegde autoriteiten genomen besluit waarin de verwijdering van een onderdaan van een derde land wordt bevolen;

e)  «verblijfstitel» : iedere door een lidstaat verleende toestemming op grond waarvan het een onderdaan van een derde land die aan de bij deze richtlijn vastgestelde voorwaarden voldoet, is toegestaan legaal op het grondgebied van die lidstaat te verblijven;

f)  «niet-begeleide minderjarige» : onderdaan van een derde land jonger dan achttien jaar die zonder begeleiding van een volwassene die krachtens de wet of het gewoonterecht voor hem verantwoordelijk is, op het grondgebied van een lidstaat aankomt, zolang hij niet daadwerkelijk onder de hoede van een dergelijke volwassene staat, of minderjarige die nadat hij op het grondgebied van een lidstaat is aangekomen, zonder begeleiding wordt achtergelaten.

Artikel 3

Werkingssfeer

1. De lidstaten passen deze richtlijn toe op onderdanen van derde landen die het slachtoffer zijn of zijn geweest van strafbare feiten in verband met mensenhandel, ook als zij het grondgebied van de lidstaten illegaal zijn binnengekomen.

2. De lidstaten kunnen deze richtlijn toepassen op onderdanen van derde landen die hulp hebben gekregen bij illegale immigratie.

3. Deze richtlijn is van toepassing op de bovenbedoelde onderdanen van derde landen die volgens de wetgeving van de betrokken lidstaat de meerderjarige leeftijd hebben bereikt.

In afwijking van deze regel kunnen de lidstaten besluiten deze richtlijn onder in hun nationale recht omschreven voorwaarden toe te passen op minderjarigen.

Artikel 4

Gunstiger bepalingen

Deze richtlijn belet de lidstaten niet om voor personen die onder deze richtlijn vallen, gunstiger bepalingen vast te stellen of te handhaven.

HOOFDSTUK II

PROCEDURE VOOR DE AFGIFTE VAN VERBLIJFSTITELS

Artikel 5

Verstrekking van informatie aan de betrokken onderdanen van derde landen

Wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van oordeel zijn dat deze richtlijn van toepassing zou kunnen zijn op een bepaalde onderdaan van een derde land, stellen zij de betrokkene in kennis van de mogelijkheden die deze richtlijn biedt.

De lidstaten kunnen besluiten dat dergelijke informatie ook verstrekt kan worden door een niet-gouvernementele organisatie of een vereniging die door de betrokken lidstaat speciaal daartoe is aangewezen.

Artikel 6

Bedenktijd

1. De lidstaten zorgen ervoor dat de betrokken onderdanen van derde landen bedenktijd krijgen om te herstellen en zich te onttrekken aan de invloed van de daders van de strafbare feiten, zodat zij met kennis van zaken kunnen beslissen of zij bereid zijn met de bevoegde autoriteiten samen te werken.

Duur en aanvang van de in de eerste alinea bedoelde termijn worden overeenkomstig het nationale recht vastgesteld.

2. Tijdens de periode voor de bedenktijd hebben de betrokken onderdanen van derde landen, in afwachting van de beslissing van de bevoegde autoriteiten, toegang tot de behandeling waarin artikel 7 voorziet en mag geen enkele tegen hen genomen verwijderingsmaatregel ten uitvoer worden gelegd.

3. De bedenktijd geeft geen recht op verblijf uit hoofde van deze richtlijn.

4. De lidstaat kan de bedenktijd te allen tijde beëindigen indien de bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld dat de betrokkene actief, vrijwillig en uit eigen beweging opnieuw contact heeft opgenomen met de daders van de strafbare feiten als bedoeld in artikel 2, onder b) en c), alsook om redenen die verband houden met de openbare orde of de bescherming van de binnenlandse veiligheid.

Artikel 7

Behandeling die verleend wordt voorafgaand aan de afgifte van de verblijfstitel

1. De lidstaten waarborgen de betrokken onderdanen van derde landen die over onvoldoende middelen beschikken, een levensstandaard die hen in staat stelt in hun onderhoud te voorzien, alsmede toegang tot spoedeisende medische behandelingen. Zij voorzien in de bijzondere behoeften van de meest kwetsbare personen, zo nodig en indien het nationale recht hierin voorziet, in de vorm van psychologische bijstand.

2. De lidstaten houden bij de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn naar behoren rekening met de behoeften van de betrokken onderdanen van derde landen op het gebied van veiligheid en bescherming, overeenkomstig het nationale recht.

3. De lidstaten garanderen de betrokken onderdanen van derde landen zo nodig taalkundige bijstand.

4. De lidstaten kunnen, onder de door het nationale recht gestelde voorwaarden, en indien zij een dergelijk systeem kennen, de betrokken onderdanen van derde landen kosteloze rechtshulp bieden.

Artikel 8

Afgifte en verlenging van de verblijfstitel

1. Wanneer de bedenktijd verstreken is, of eerder indien de bevoegde autoriteiten van oordeel zijn dat de betrokken onderdaan inmiddels heeft voldaan aan het in onder b) genoemde criterium, bekijkt een lidstaat:

a) of het voor het onderzoek of de gerechtelijke procedure dienstig is het verblijf van de persoon in kwestie op zijn grondgebied te verlengen, en

b) of deze duidelijk blijk heeft gegeven van zijn bereidheid tot medewerking, en

c) of deze alle banden met de vermoedelijke daders van een of meer van de in artikel 2, onder b) en c), omschreven strafbare feiten heeft verbroken.

2. Onverminderd redenen die verband houden met de openbare orde of de bescherming van de binnenlandse veiligheid mag de verblijfstitel alleen worden afgegeven als aan de in lid 1 genoemde voorwaarden is voldaan.

3. Onverminderd de bepalingen van artikel 14 betreffende de intrekking, heeft de verblijfstitel een geldigheidsduur van ten minste zes maanden. Wanneer de voorwaarden van lid 2 van dit artikel vervuld blijven, wordt hij verlengd.

HOOFDSTUK III

BEHANDELING VAN HOUDERS VAN DE VERBLIJFSTITEL

Artikel 9

Na de afgifte van de verblijfstitel verleende behandeling

1. De lidstaten zorgen ervoor dat houders van een verblijfstitel die niet over voldoende middelen beschikken, ten minste dezelfde behandeling krijgen als die waarin artikel 7 voorziet.

2. De lidstaten verstrekken de noodzakelijke medische of andere bijstand aan onderdanen van derde landen die niet over voldoende middelen beschikken en bijzondere behoeften hebben, zoals zwangere vrouwen, gehandicapten en slachtoffers van seksueel of ander geweld en, ingeval de lidstaten gebruikmaken van de krachtens artikel 3, lid 3, geboden mogelijkheid, minderjarigen.

Artikel 10

Minderjarigen

Wanneer de lidstaten gebruikmaken van de krachtens artikel 3, lid 3, geboden mogelijkheid, gelden de volgende bepalingen:

a) De lidstaten houden bij de toepassing van deze richtlijn naar behoren rekening met de belangen van het kind. Zij zien erop toe dat de procedure is afgestemd op de leeftijd en de maturiteit van het kind. Als zij dat in het belang van het kind achten, kunnen zij met name de bedenktijd verlengen.

b) De lidstaten verlenen het kind toegang tot het onderwijsstelsel onder dezelfde voorwaarden als die welke gelden voor de nationale onderdanen. De lidstaten kunnen bepalen dat deze toegang beperkt blijft tot het openbaar onderwijs.

c) In het geval van niet-begeleide minderjarige onderdanen van derde landen nemen de lidstaten de nodige maatregelen om de identiteit en de nationaliteit van de minderjarigen vast te stellen en om vast te stellen dat zij niet begeleid zijn. De lidstaten stellen alles in het werk om de families van de minderjarigen zo snel mogelijk terug te vinden en nemen ten spoedigste de maatregelen die nodig zijn om te garanderen dat de minderjarigen in rechte vertegenwoordigd zijn, inclusief zo nodig in het kader van de strafprocedure, in overeenstemming met het nationale recht.

Artikel 11

Arbeid, beroepsopleiding en onderwijs

1. De lidstaten stellen de regels vast volgens dewelke houders van de verblijfstitel toegang tot de arbeidsmarkt, beroepsopleiding en onderwijs wordt toegestaan.

Deze toegang is beperkt tot de geldigheidsduur van de verblijfstitel.

2. De voorwaarden en procedures voor het toestaan van toegang tot de arbeidsmarkt, beroepsopleiding en onderwijs, worden door de bevoegde autoriteiten overeenkomstig de nationale wetgeving bepaald.

Artikel 12

Programma's en regelingen voor de betrokken onderdanen van derde landen

1. De betrokken onderdanen van derde landen krijgen toegang tot bestaande programma's en regelingen die erop gericht zijn dat de betrokken onderdanen weer een normaal sociaal leven opbouwen en die zo nodig cursussen omvatten ter verbetering van hun beroepsvaardigheden of ter voorbereiding op hun terugkeer naar het land van herkomst; deze programma's en regelingen kunnen worden aangeboden door de lidstaten of door niet-gouvernementele organisaties of verenigingen die een specifieke overeenkomst met een lidstaat hebben.

De lidstaten kunnen specifieke programma's en regelingen aan de betrokken onderdanen van derde landen aanbieden.

2. Wanneer een lidstaat besluit de in lid 1 bedoelde programma's of regelingen in te voeren en te implementeren, kan hij aan de afgifte of verlenging van een verblijfstitel de voorwaarde verbinden dat aan deze programma's of regelingen wordt deelgenomen.

HOOFDSTUK IV

NIET-VERLENGING EN INTREKKING

Artikel 13

Niet-verlenging

1. Een krachtens deze richtlijn afgegeven verblijfstitel wordt niet verlengd wanneer de voorwaarden van artikel 8, lid 2, niet meer vervuld zijn of wanneer de desbetreffende procedure bij besluit van de bevoegde autoriteiten is beëindigd.

2. Na afloop van de geldigheidstermijn van een krachtens deze richtlijn afgegeven verblijfstitel is het gewone vreemdelingenrecht van toepassing.

Artikel 14

Intrekking

De verblijfstitel kan te allen tijde worden ingetrokken indien de voorwaarden voor afgifte niet langer vervuld zijn. De verblijfstitel kan met name in de volgende gevallen worden ingetrokken:

a) wanneer de houder actief, vrijwillig en uit eigen beweging opnieuw contact heeft opgenomen met de vermoedelijke daders van de strafbare feiten in kwestie, of

b) wanneer de bevoegde autoriteit van oordeel is dat de medewerking of de klacht van het slachtoffer misleidend of te kwader trouw is, of

c) om redenen die verband houden met de openbare orde of de bescherming van de binnenlandse veiligheid, of

d) wanneer het slachtoffer niet langer zijn medewerking verleent, of

e) wanneer de bevoegde autoriteiten besluiten de procedure stop te zetten.

HOOFDSTUK V

SLOTBEPALINGEN

Artikel 15

Vrijwaringsclausule

De toepassing van deze richtlijn laat de specifieke nationale regels inzake de bescherming van slachtoffers en getuigen onverlet.

Artikel 16

Verslag

1. Uiterlijk op  6 augustus 2008  brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de toepassing van deze richtlijn in de lidstaten en stelt zij eventueel noodzakelijke wijzigingen voor. De lidstaten doen de Commissie alle voor de opstelling van dat verslag nuttige informatie toekomen.

2. Na indiening van het in lid 1 bedoelde verslag brengt de Commissie ten minste om de drie jaar verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing van deze richtlijn in de lidstaten.

Artikel 17

Omzetting

De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op  6 augustus 2006  aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.

Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

Artikel 18

Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het  Publicatieblad van de Europese Unie .

Artikel 19

Adressaten

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten, overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.

Gedaan te Luxemburg,  29 april 2004 .

 Voor de Raad

 De voorzitter

M. Mc Dowell

(1) PB C 126 E van 28.5.2002, blz. 393.

(2) Advies uitgebracht op  5 december 2002  (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

(3) PB C 221 van 17.9.2002, blz. 80.

(4) PB L 328 van 5.12.2002, blz. 17.

(5) PB L 203 van 1.8.2002, blz. 1.


Avis juridique important

|

31987L0217

Richtlijn 87/217/EEG van de Raad van 19 maart 1987 inzake voorkoming en vermindering van verontreiniging van het milieu door asbest

Publicatieblad Nr. L 085 van 28/03/1987 blz. 0040 - 0045 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0211  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0211

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 19 maart 1987  inzake voorkoming en vermindering van verontreiniging van het milieu door asbest  (87/217/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 100 en 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in de opeenvolgende actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen (4) inzake het milieu met klem wordt gewezen op het belang van voorkoming en vermindering van de milieuverontreiniging; dat asbest in dit verband is ingedeeld bij de verontreinigingen van de eerste categorie, die dienen te worden onderzocht wegens hun toxiciteit en de ernstige gevolgen die zij kunnen hebben voor de menselijke gezondheid en het milieu;  Overwegende dat bij Richtlijn 83/478/EEG (5) in Richtlijn 76/769/EEG (6), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/467/EEG (7), bepalingen zijn ingevoegd ter beperking van het op de markt brengen en het gebruik van crocidoliet (blauw asbest) en van produkten die crocidolietvezels bevatten, alsmede bijzondere bepalingen betreffende de etikettering van produkten die asbest bevatten;  Overwegende dat bij Richtlijn 83/477/EEG (8) bepalingen zijn vastgesteld betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest op het werk;  Overwegende dat bij Richtlijn 84/360/EEG (9) bepalingen zijn vastgesteld ter bestrijding van door industriële installaties veroorzaakte luchtverontreiniging;  Overwegende dat de Lid-Staten de nodige maatregelen moeten treffen om ervoor te zorgen dat emissies van asbest in de lucht, lozingen van asbest in het aquatisch milieu en afvalstoffen van asbest zoveel mogelijk aan de bron worden verminderd en voorkomen;  Overwegende dat er voor de toepassing van deze maatregelen op bestaande installaties een voldoende termijn dient te worden vastgesteld;  Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid moeten hebben om, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, strengere bepalingen vast te stellen ter bescherming van gezondheid en milieu;  Overwegende dat de dispariteiten tussen de bepalingen betreffende de bestrijding van door industriële installaties veroorzaakte verontreiniging die in de onderscheiden Lid-Staten van kracht zijn of daar momenteel worden gewijzigd, ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen en derhalve rechtstreeks van invloed kunnen zijn op de werking van de gemeenschappelijke markt; dat derhalve op dit gebied tot onderlinge aanpassing van de wetgevingen uit hoofde van artikel 100 van het Verdrag dient te worden overgegaan;  Overwegende dat de vermindering van de verontreiniging door asbest een actie vormt die gericht is op de verwezenlijking van een van de doelstellingen van de Gemeenschap op het gebied van de bescherming en de verbetering van het milieu; dat het Verdrag echter niet uitdrukkelijk in de hiertoe vereiste specifieke bevoegdheden voorziet en dat derhalve ook gebruik dient te worden gemaakt van artikel 235 van het Verdrag,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Deze richtlijn heeft ten doel maatregelen vast te stellen en reeds bestaande bepalingen aan te vullen ter vermindering en voorkoming van verontreiniging door asbest in het belang van de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu.  2. Deze richtlijn wordt toegepast onverminderd het bepaalde in Richtlijn 83/477/EEG.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1. asbest: de volgende vezelachtige silicaten:  - crocidoliet (blauw asbest),  - actinoliet,  - anthofylliet,  - chrysotiel (wit asbest),  - amosiet (bruin asbest),  - tremoliet;  2. ruw asbest:  het produkt verkregen bij een eerste verbrijzeling van asbesthoudend gesteente;  3. gebruik van asbest:  werkzaamheden waarbij per jaar een hoeveelheid van meer dan 100 kg ruwe asbest wordt behandeld en die betrekking hebben op:  a) de produktie van ruwe asbest uit asbesthoudend gesteente met uitzondering van alle procédés die rechtstreeks verbonden zijn met het winnen van het gesteente, en/of  b) de vervaardiging en industriële afwerking van de volgende produkten die ruwe asbest bevatten: asbestcement of asbestcementprodukten, asbestfrictiemateriaal, asbestfilters, asbestweefsels, asbestpapier en -karton, dichtings-, verpakkings- en verstevigingsmateriaal van asbest, vloerbedekkingen van asbest, asbesthoudende vulmiddelen;  4. werken met asbesthoudende produkten:  andere werkzaamheden dan gebruik van asbest, ten gevolge waarvan asbest in het milieu terecht kan komen;  5. afvalstoffen:  stoffen of voorwerpen als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 75/442/EEG (1).  Artikel 3  1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat emissies van asbest in de lucht, lozingen van asbest in het aquatisch milieu en afvalstoffen van asbest voor zover dat met redelijke middelen mogelijk is aan de bron worden verminderd en voorkomen. Bij gebruik van asbest impliceren deze maatregelen dat gebruik wordt gemaakt van de beste beschikbare technologie die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt, met inbegrip van recycling of behandeling waar zulks dienstig is.  2. In geval van bestaande installaties wordt bij toepassing van de in lid 1 genoemde eis, dat gebruik moet worden gemaakt van de beste beschikbare technologie die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt om de emissies van asbest in de lucht te verminderen en te elimineren, rekening gehouden met het gestelde in artikel 13 van Richtlijn 84/360/EEG.  Artikel 4  1. Onverminderd de bepalingen van artikel 3 treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de concentratie van het asbest dat tijdens gebruik van asbest via lozingskanalen in de lucht wordt geëmitteerd, de grenswaarde van 0,1 mg/m3 (mg asbest per m3 afvalgas) niet overschrijdt.  2. De Lid-Staten kunnen installaties die in totaal minder dan 5 000 m3/uur afvalgas emitteren van de in lid 1 bedoelde verplichting ontheffen, indien de uitworp van asbest in de lucht bij normale bedrijfsomstandigheden nooit meer dan 0,5 g/uur bedraagt.  Wanneer deze ontheffing van toepassing is, treffen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten passende maatregelen om ervoor te zorgen dat de in de eerste alinea genoemde drempelwaarden niet worden overschreden.  Artikel 5  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:  a) alle afvalwater dat bij de fabricage van asbestcement ontstaat wordt gerecycleerd. Indien recycling economisch niet uitvoerbaar is, nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de verwijdering van asbestbevattende vloeibare afvalstoffen niet leidt tot verontreiniging van het aquatisch milieu of van andere milieucompartimenten, met name de lucht.  Hiertoe:  - is een grenswaarde van 30 g totaal zwevende deeltjes per m3 afvalwater van toepassing;  - specificeren de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten voor iedere betrokken installatie het volume van de lozingen in water of de totale hoeveelheid per ton produkt geloosde zwevende deeltjes, rekening houdend met de specifieke situatie van de installatie.  De bovengenoemde grenswaarden zijn van toepassing op het punt waarop het afvalwater de installatie verlaat;  b) bij de produktie van asbestpapier of asbestkarton het afvalwater volledig wordt gerecycleerd.  Tijdens de gewone reinigings- en onderhoudswerkzaamheden van de installatie kan evenwel lozing van afvalwater dat ten hoogste 30 g zwevende deeltjes per m3 bevat worden toegestaan.  Artikel 6  1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat emissies in de lucht en afvalwaterlozingen, afkomstig van inrichtingen waarvoor de bij de artikelen 4 en 5 bepaalde grenswaarden gelden, regelmatig worden gemeten.  2. Voor de controle op de naleving van de bij de artikelen 4 en 5 bepaalde grenswaarden dienen de monsternemings- en analyseprocedures en- methoden te beantwoorden aan die welke in de bijlage zijn beschreven of aan een andere procedure of methode die gelijkwaardige uitkomsten oplevert.  3. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de door hen gebruikte procedures en methoden, alsmede van informatie die van belang is om de doelmatigheid hiervan te beoordelen. Aan de hand van deze informatie houdt de Commissie de gelijkwaardigheid van de verschillende procedures en methoden in het oog en brengt zij vijf jaar na de kennisgeving van deze richtlijn verslag uit aan de Raad.  Artikel 7  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:  - activiteiten die verbonden zijn aan het werken met asbestbevattende produkten geen noemenswaardige milieuverontreiniging door asbestvezels of -stof veroorzaken;  - de sloop van asbestbevattende gebouwen, constructies en installaties en het verwijderen van asbest of asbesthoudende materialen daaruit waarbij asbestvezels of asbeststof vrijkomen geen noemenswaardige milieuverontreiniging door asbest veroorzaakt; daartoe  vergewissen zij zich ervan dat in het in artikel 12 van Richtlijn 83/477/EEG bedoelde werkplan alle noodzakelijke preventieve maatregelen zijn opgenomen.  Artikel 8  Onverminderd Richtlijn 78/319/EEG (1), laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1985, nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:  - tijdens het vervoer en het storten van afvalstoffen die asbestvezels of asbeststof bevatten, deze vezels of dit stof niet vrijkomen in de lucht en geen vloeistoffen worden verloren die asbestvezels kunnen bevatten;  - afvalstoffen die asbestvezels of -stof bevatten, indien gestort op plaatsen waar zulks met vergunning mogelijk is, zodanig worden behandeld, zijn verpakt of afgedekt, met inachtneming van de plaatselijke omstandigheden, dat er geen asbestdeeltjes in het milieu terechtkomen.  Artikel 9  Een Lid-Staat kan met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en het milieu, met inachtneming van de voorwaarden gesteld in het Verdrag, bepalingen invoeren die strenger zijn dan die van deze richtlijn.  Artikel 10  De in de artikelen 11 en 12 vervatte procedure wordt vastgesteld voor de aanpassing van de bijlage aan de technische vooruitgang en wordt gevolgd voor elke wijziging van de in de bijlage beschreven methoden van monsterneming en analyse. De aanpassing mag geen rechtstreekse of indirecte wijziging van de grenswaarden van de artikelen 4 en 5 tot gevolg hebben.  Artikel 11  Er wordt een comité ingesteld voor de aanpassing van deze richtlijn aan de vooruitgang van wetenschap en techniek. Dit comité, hierna »het Comité" te noemen, bestaat uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie.  Het Comité stelt zijn Reglement van Ordre vast.  Artikel 12  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter deze procedure bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van 54 stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum van indiening van het voorstel bij de Raad, deze geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer.  Artikel 13  1. De Commissie voert van tijd tot tijd een vergelijkende evaluatie uit van de toepassing van deze richtlijn door de Lid-Staten. De Lid-Staten verstrekken de Commissie alle daartoe dienstige informatie. Het vertrouwelijke karakter van de verstrekte informatie dient te worden geëerbiedigd.  2. Rekening houdend met de ontwikkeling van de kennis op medisch gebied en de technologische vooruitgang dient de Commissie in voorkomend geval nieuwe voorstellen in ter voorkoming en vermindering van de verontreiniging door asbest in het belang van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu.  Artikel 14  1. Onder voorbehoud van het bepaalde in lid 2 doen de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1988 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om zo spoedig mogelijk en in elk geval uiterlijk 30 juni 1991 te voldoen aan het bepaalde in de artikelen 4 en 5 voor installaties die vóór de in lid 1 genoemde datum zijn gebouwd of waarvoor vóór die datum vergunning is verleend.  3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 15  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 19 maart 1987.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. SMET  (1) PB nr. C 349 van 31. 12. 1985, blz. 27.  (2) Advies uitgebracht op 9 maart 1987 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 207 van 18. 8. 1986, blz. 21.  (4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1, PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1 en PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1.  (5) PB nr. L 263 van 24. 9. 1983, blz. 33.  (6) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976, blz. 201.  (7) PB nr. L 269 van 11. 10. 1985, blz. 56.  (8) PB nr. L 263 van 24. 9. 1983, blz. 25.  (9) PB nr. L 188 van 16. 7. 1984, blz. 20.  (1) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 47.  (1) PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 43.  BIJLAGE  METHODEN VAN MONSTERNEMING EN ANALYSE  A. LOZING VAN AFVALWATER  De referentie-analysemethode voor de bepaling van de totale hoeveelheid gesuspendeerde materie (filtreerbare materie uit het niet-neergeslagen monster), uitgedrukt in mg/l, is de filtratie over een filtreermembraan van 0,45 mm, met droging bij 105 °C en weging (1).  De monsters moeten op zodanige wijze worden genomen dat ze representatief zijn voor de lozingen tijdens een periode van 24 uur.  Deze bepaling dient te geschieden met een precisie (2) van ± 5 % en een nauwkeurigheid (2) van ± 10 %.  B. IN ACHT TE NEMEN SPECIFICATIE BIJ DE KEUZE VAN EEN MEETMETHODE VOOR EMISSIES IN DE LUCHT  I. Gravimetrische methode  1. Gekozen wordt voor een gravimetrische methode met behulp waarvan de totale hoeveelheden stof die door het lozingskanaal worden geloosd kunnen worden gemeten.  Er wordt rekening gehouden met de concentratie van asbest in stof. Wanneer er concentraties dienen te worden gemeten, wordt de concentratie van asbest in stof gemeten of geschat. De controlerende autoriteit stelt de periodiciteit van deze meting vast in overeenstemming met de kenmerken en de produktie van de installatie; deze meting dient echter aanvankelijk ten minste om de 6 maanden te geschieden. Indien een Lid-Staat heeft geconstateerd dat de concentratie geen noemenswaardige variaties vertoont, kan de meetfrequentie worden verlaagd. Indien er geen periodieke metingen worden uitgevoerd, geldt de in artikel 4 van de richtlijn vastgestelde grenswaarde voor de totale stofemissies.  De monsterneming moet worden uitgevoerd voordat er enige verdunning van de te meten stroom plaatsvindt.  2. De monsterneming moet geschieden met een precisie van ± 40 % en een nauwkeurigheid van ± 20 % bij de grenswaarde. De detectiegrens moet 20 % bedragen. Er dienen ten minste twee metingen onder dezelfde omstandigheden te worden verricht om na te gaan of de grenswaarde in acht is genomen.  3. Bedrijfsomstandigheden van de installatie  De metingen gelden slechts indien de monsterneming plaatsvindt terwijl de installatie onder normale bedrijfsomstandigheden werkt.  4. Monsternemingspunt  De monsterneming dient te geschieden op een punt waar de lucht ongehinderd afvloeit. Turbulenties in de afvloeiing en obstakels in de afvloeiingsstroom waardoor het afvloeiingsprofiel ongunstig wordt beïnvloed, dienen zoveel mogelijk te worden vermeden.  5. Voor de monsterneming aan te brengen wijzigingen  Op de leidingen dienen op de plaats waar de monsterneming plaatsvindt, de nodige openingen en platforms te worden aangebracht.  6. Vooraf uit te voeren metingen  Voordat de monsterneming begint, moeten de temperatuur en de druk van de lucht en de snelheid van de luchtstroom in de leiding worden gemeten. Temperatuur en druk worden ook onder normale debietomstandigheden geregistreerd in de bemonsteringslijn. Onder gebruikelijke omstandigheden dient voorts de waterdampconcentratie te worden gemeten, zodat de resultaten naar behoren kunnen worden gecorrigeerd.  7. Algemene voorschriften met betrekking tot de werkwijze bij de monsterneming  Bij de te volgen werkwijze moet een luchtmonster uit een leiding waardoor de emissie van asbeststof plaatsvindt, door een filter worden gevoerd en moet het asbestgehalte van het in het filter achtergebleven stof worden gemeten.  7.1. Over de hele bemonsteringslijn moeten luchtdichtheidstests worden uitgevoerd zodat er geen meetfouten ontstaan ten gevolge van eventuele lekken. De bemonsteringskop wordt zorgvuldig afgedicht en de bemonsteringspomp in bedrijf gesteld. Het lekverlies mag niet meer bedragen dan 1 % van het normale bemonsteringsdebiet.  7.2. De bemonstering vindt in de regel onder isokinetische omstandigheden plaats.  7.3. De duur van de bemonstering hangt af van het te controleren procestype en van de gebruikte bemonsteringslijn; de bemonsteringsperiode dient voorts lang genoeg te zijn om te waarborgen dat er een voldoende hoeveelheid materiaal voor het wegen wordt verzameld. De bemonstering dient representatief te zijn voor het gehele proces dat wordt gecontroleerd.  7.4. Indien het bemonsteringsfilter zich niet in de onmiddellijke omgeving van de bemonsteringskop bevindt, moeten de stoffen die in de bemonsteringssonde zijn neergeslagen worden verzameld.  7.5. De bemonsteringskop en het aantal punten waar de monsterneming moet plaatsvinden worden bepaald overeenkomstig de gekozen nationale norm.  8. Aard van het bemonsteringsfilter  8.1. Er moet een filter worden gekozen dat past bij de gebruikte analysetechniek. Voor de gravimetrische methode genieten glasvezelfilters de voorkeur.  8.2. Het filtreren dient te geschieden met een doeltreffendheid van ten minste 99 %, bepaald met behulp van de DOP-test waarbij gebruik wordt gemaakt van een aërosol met deeltjes van 0,3 mm doorsnede.  9. Weging  9.1. Er moet een geschikte precisiebalans worden gebruikt.  9.2. Ten einde de voor de weging vereiste nauwkeurigheid te bereiken moeten de filters voor en na de monsterneming zorgvuldig worden behandeld.  10. Weergave van de resultaten  Behalve de meetgegevens moeten de resultaten ook de gegevens van temperatuur, druk en debiet bevatten, alsmede alle relevante informatie, zoals een eenvoudig schema waaruit de ligging van de bemonsteringspunten blijkt, alsmede de afmetingen van de leidingen, de bemonsterde volumina en de rekenmethode die voor de bepaling van de resultaten is gebruikt. Deze resultaten worden herleid tot normale temperatuur (273 K) en druk (101,3 kPa).  II. Telbare-vezelmethode  Wanneer vezeltellingsmethoden worden gebruikt om na te gaan of de grenswaarde van artikel 4 van de richtlijn in acht wordt genomen, mag, met inachtneming van de bepalingen van artikel 6, lid 3, van de richtlijn een omrekeningsfactor van 2 vezels/ml gelijk aan 0,1 mg/m3 asbeststof worden gehanteerd.  Als vezel wordt beschouwd een voorwerp met een lengte groter dan 5 mm, een breedte van minder dan 3 mm en een lengte/breedteverhouding van meer dan 3: 1, dat kan worden geteld door middel van optische fasecontrastmicroscopie met gebruikmaking van de in bijlage I bij Richtlijn 83/477/EEG beschreven Europese referentiemethode.  Een vezeltellingsmethode moet beantwoorden aan de volgende specificaties:  1. De methode moet geschikt zijn voor het meten van de concentratie van telbare vezels in de geemitteerde gassen.  De controlerende autoriteiten nemen een besluit over de frequentie van deze metingen, naar gelang van de kenmerken en de produktie van de installatie, doch de metingen dienen ten minste om de 6 maanden plaats te vinden. Indien geen periodieke metingen worden verricht, is de in artikel 4 genoemde grenswaarde van toepassing op de totale stofemissie.  De monsterneming moet worden uitgevoerd voordat er enige verdunning van de te meten stroom plaatsvindt.  2. Bedrijfsomstandigheden van de installatie  De metingen gelden slechts indien de monsterneming plaatsvindt terwijl de installatie onder normale bedrijfsomstandigheden werkt.  3. Monsternemingspunt  De monsterneming dient te geschieden op een punt waar de lucht ongehinderd afvloeit. Turbulenties in de afvloeiing en obstakels in de afvloeiingsstroom waardoor het afvloeiingsprofiel ongunstig wordt beïnvloed, dienen zoveel mogelijk te worden vermeden.  4. Voor de monsterneming aan te brengen wijzigingen  Op de leidingen dienen op de plaats waar de monsterneming plaatsvindt de nodige openingen en platforms te worden aangebracht.  5. Vooraf uit te voeren metingen  Voordat de monsterneming begint, moeten de temperatuur en de druk van de lucht en de snelheid van de luchtstroom in de leiding worden gemeten. Temperatuur en druk worden ook onder normale debietomstandigheden geregistreerd in de bemonsteringslijn. Onder ongebruikelijke omstandigheden dient voorts de waterdampconcentratie te worden gemeten, zodat de resultaten naar behoren kunnen worden gecorrigeerd. 6. Algemene voorschriften met betrekking tot de werkwijze bij de monsterneming  Bij de te volgen werkwijze moet een luchtmonster uit een leiding waardoor de emissie van asbeststof plaatsvindt, door een filter worden gevoerd en moeten de asbestvezels in het in het filter achtergebleven stof worden geteld.  6.1. Over de hele bemonsteringslijn moeten luchtdichtheidstests worden uitgevoerd zodat er geen meetfouten ontstaan ten gevolge van eventuele lekken. De bemonsteringskop wordt zorgvuldig afgedicht en de bemonsteringspomp in bedrijf gesteld. Het lekverlies mag niet meer bedragen dan 1 % van het normale bemonsteringsdebiet.  6.2. De bemonstering vindt binnen de emissieleiding onder isokinetische omstandigheden plaats.  6.3. De duur van de bemonstering hangt af van het te controleren procestype en de grootte van het bemonsteringsmondstuk. De bemonsteringsperiode moet lang genoeg zijn om te waarborgen dat het bemonsteringsfilter 100 à 600 telbare asbestvezels per mm2 opvangt. Zij dient representatief te zijn voor het gehele gecontroleerde proces.  6.4. De bemonsteringskop en het aantal punten waar de monsterneming moet plaatsvinden, worden bepaald overeenkomstig de gekozen nationale norm.  7. Aard van het bemonsteringsfilter  7.1. Er moet een filter worden gekozen dat past bij de gebruikte meettechniek. Voor de telbare-vezelmethode dienen membraanfilters (gemengde esters van cellulose of cellulosenitraat) met een nominale poriegrootte van 5 mm, met gedrukte rechthoeken en een diameter van 25 mm te worden gebruikt.  7.2. Het bemonsteringsfilter moet een filterefficiëntie van ten minste 99 % van de telbare asbestvezels hebben.  8. Vezeltelling  De vezeltellingsmethode dient in overeenstemming te zijn met de Europese referentiemethode die in bijlage I van Richtlijn 83/477/EEG beschreven is.  9. Weergave van de resultaten  Behalve de meetgegevens moeten de resultaten ook de gegevens van temperatuur, druk en debiet bevatten, alsmede alle relevante informatie, zoals een eenvoudig schema waaruit de ligging van de bemonsteringspunten blijkt, alsmede de afmetingen van de leidingen, de bemonsterde volumina en de rekenmethode die voor de bepaling van de resultaten is gebruikt. Deze resultaten worden herleid tot normale temperatuur (273 K) en druk (101,3 kPa).  (1) Zie bijlage III van Richtlijn 82/883/EEG (PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 1).  (2) De definities van deze termen staan in artikel 2 van Richtlijn 79/869/EEG (PB nr. L 271 van 29. 10. 1979, blz. 44), gewijzigd bij Richtlijn 81/855/EEG (PB nr. L 319 van 7. 11. 1981, blz. 16).


Avis juridique important

|

31978L1015

Richtlijn 78/1015/EEG van de Raad van 23 november 1978 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorrijwielen

Publicatieblad Nr. L 349 van 13/12/1978 blz. 0021 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0120  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0189  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0120  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0124  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0124

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 23 november 1978  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorrijwielen   ( 78/1015/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorrijwielen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder andere betrekking hebben op het toelaatbare geluidsniveau en de uitlaatinrichting ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regelingen ;  Overwegende dat de toeneming van het aantal en de uitbreiding van het gebruik van motorrijwielen bijdraagt tot vergroting van de geluidshinder en dat het derhalve noodzakelijk blijkt het geluidsniveau van motorrijwielen te beperken , op basis van een representatieve meetmethode ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake motorrijwielen inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controle erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke voorschriften wordt uitgevoerd ;  Overwegende dat het verplicht stellen van grenswaarden voor het geluidsniveau van motorrijwielen een stap vooruit naar de verbetering van het milieu betekent ; dat evenwel moet worden voortgegaan met de bevordering van de technische ontwikkeling van minder luidruchtige motorrijwielen ; dat er in het bijzonder voor krachtiger motorrijwielen naar dient te worden gestreefd om voor 1985 te komen tot vermindering van de thans vastgestelde grenswaarden tot ongeveer 80 dB(A ) ; dat het ook voor de overige categorieën motorrijwielen noodzakelijk is te blijven streven naar geluidsvermindering ; dat bij de vastgestelde niveaus rekening moet worden gehouden met de technische middelen welke op die datum kunnen worden toegepast en dat voorts deze niveaus tijdig moeten worden vastgesteld zodat de fabrikanten over voldoende tijd beschikken om hun produkten te verbeteren ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Onder " motorrijwiel " wordt in deze richtlijn verstaan ieder voertuig op twee wielen , al dan niet met zijspan , voorzien van een motor , bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 50 km per uur .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder " nationale goedkeuring " de administratieve handeling die   - in de Belgische wetgeving , " aanneming " /  " agréation par type " ,   - in de Deense wetgeving , " standardtypegodkendelse " ,   - in de Duitse wetgeving , " Allgemeine Betriebserlaubnis " ,   - in de Franse wetgeving , " réception par type " ,   - in de Ierse wetgeving , " type approval " ,   - in de Italiaanse wetgeving , " omologazione " of  " approvazione del tipo " ,   - in de Luxemburgse wetgeving , " agréation " ,   - in de Nederlandse wetgeving , " typegoedkeuring " ,   - in de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk ,  " type approval " ,  wordt genoemd .  Artikel 3  1 . Op verzoek van een fabrikant of diens gevolmachtigde verricht iedere Lid-Staat de in bijlage I bedoelde proeven om na te gaan of een type motorrijwiel aan de geharmoniseerde voorschriften voldoet . Voor een zelfde type motorrijwiel mag dit verzoek slechts in één enkele Lid-Staat worden ingediend .  Na afloop van de keuring geeft de Lid-Staat een certificaat betreffende de meting van het geluidsniveau af , hierna te noemen " certificaat " , volgens het model van bijlage II , waarin onder meer wordt vermeld of het type motorrijwiel al dan niet voldoet aan de geharmoniseerde voorschriften .  2 . De Lid-Staat die het certificaat heeft afgegeven waarin wordt verklaard dat een type motorrijwiel voldoet aan de geharmoniseerde voorschriften , neemt de nodige maatregelen om er , voor zover nodig , op toe te zien dat de produktie overeenstemt met het type waarvoor dit certificaat is afgegeven , zulks zo nodig in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de andere Lid-Staten . Deze controle beperkt zich tot steekproeven .  Artikel 4  De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand aan de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten een afschrift van de certificaten voor ieder type motorrijwiel waarop zij de proeven volgens deze richtlijn hebben verricht . Een afschrift van het certificaat wordt ook aan de aanvrager verstrekt . De overige Lid-Staten aanvaarden dit document als bewijs dat de proeven volgens deze richtlijn werden uitgevoerd , en herhalen deze proeven niet .  Artikel 5  1 . In de Lid-Staten waarin motorrijwielen of een bepaalde categorie motorrijwielen nationaal worden goedgekeurd , treden op verzoek van de fabrikant of diens gevolmachtigde de geharmoniseerde technische voorschriften in de plaats van de overeenkomstige nationale voorschriften als grondslag voor de nationale goedkeuring .  2 . In de Lid-Staten waarin motorrijwielen of een bepaalde categorie motorrijwielen niet nationaal worden goedgekeurd , mag de registratie niet worden geweigerd en mogen de verkoop , het in het verkeer brengen of het gebruik van deze motorrijwielen niet worden verboden omwille van het feit dat aan de geharmoniseerde technische voorschriften in plaats van aan overeenkomstige nationale voorschriften is voldaan .  Artikel 6  1 . De Lid-Staat die het certificaat heeft afgegeven waarin wordt verklaard dat een type motorrijwiel voldoet aan de geharmoniseerde voorschriften , neemt de nodige maatregelen om zich op de hoogte te stellen van elke wijziging van een der in bijlage I , punt 1.1 , vermelde onderdelen of kenmerken .  2 . Is deze Staat van oordeel dat een wijziging van dien aard geen wijziging meebrengt in de gegevens waarmee rekening is gehouden voor de opstelling van het certificaat , dan stellen de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat de fabrikant of diens gevolmachtigde hiervan in kennis .  3 . Constateert deze Staat daarentegen dat een wijziging van dien aard een voldoende reden is voor nieuwe controles of nieuwe proeven en daardoor een wijziging van het bestaande certificaat of de opstelling van een nieuw certificaat meebrengt , dan stellen de bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat de fabrikant of diens gevolmachtigde hiervan in kennis en zenden zij aan de bevoegde autoriteiten van de overige Lid-Staten binnen een maand na de datum waarop zij zijn opgesteld deze nieuwe documenten , alsmede het framenummer van het laatste motorrijwiel dat conform het oude certificaat is vervaardigd en , in voorkomend geval , het framenummer van het eerste motorrijwiel dat conform het gewijzigde of nieuwe certificaat is vervaardigd .  Artikel 7  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om voor 1 oktober 1980 aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  De Lid-Staten mogen evenwel gedurende een periode van 30 maanden na de kennisgeving van deze richtlijn , de nationale goedkeuring en/of de registratie , de verkoop , het in verkeer brengen of het gebruik niet weigeren van een type motorrijwiel dat , wat het geluidsniveau betreft , voldoet aan de nationale voorschriften die van kracht waren op het ogenblik van de kennisgeving van deze richtlijn .  2 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 8  Voor 31 december 1984 besluit de Raad op voorstel van de Commissie tot verlaging van de in bijlage I toegestane grenswaarden van het geluidsniveau .  Artikel 9  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/547/EEG ( 5 ) ; de toegestane grenswaarden van het geluidsniveau mogen in geen geval worden verhoogd . Voor punt 2.1.1 van bijlage I geldt deze procedure echter pas vanaf 1 juli 1984 .  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 november 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . C 40 van 20 . 2 . 1975 , blz . 18 .  ( 2 ) PB nr . C 125 van 8 . 6 . 1976 , blz . 48 .  ( 3 ) PB nr . C 204 van 30 . 8 . 1976 , blz . 25 .  ( 4 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 168 van 26 . 6 . 1978 , blz . 39 .  BIJLAGE I  DEFINITIES , TOEGESTANE GELUIDSNIVEAUS , UITLAATINRICHTING  1 . DEFINITIES  1.1 . Type motorrijwiel voor wat betreft het geluidsniveau en de uitlaatinrichting  Onder " type motorrijwiel voor wat betreft het geluidsniveau en de uitlaatinrichting " , worden verstaan motorrijwielen die onderling geen essentiële verschillen vertonen ten aanzien van :  1.1.1 . motortype ( twee - of viertakt , zuigermotor of draaizuigermotor , aantal cylinders en cylinderinhoud , aantal en type carburators of injectiesystemen , plaatsing van de kleppen , maximumvermogen en daarbij behorend toerental ) .  Bij de toepassing van deze richtlijn dient voor draaizuigermotoren het dubbele kamervolume als cylinderinhoud te worden beschouwd ;  1.1.2 . overbrengingssysteem , in het bijzonder het aantal versnellingen en hun overbrengingsverhoudingen ;  1.1.3 . aantal , type en plaatsing der uitlaatinrichtingen .  1.2 . Uitlaatinrichting  Onder " uitlaatinrichting " wordt verstaan , een volledig samenstel van onderdelen dat noodzakelijk is om het geluid veroorzaakt door de motor van het motorrijwiel en de uitlaat daarvan te beperken .  1.3 . Uitlaatinrichtingen van verschillend type  Onder " uitlaatinrichtingen van verschillend type " worden verstaan , inrichtingen die onderling belangrijke verschillen vertonen , welke verschillen betrekking kunnen hebben op de volgende kenmerken :  1.3.1 . inrichtingen waarvan de onderdelen verschillende merk - of fabrieksnamen dragen ;  1.3.2 . inrichtingen waarvan de materiaalkenmerken ten aanzien van enig onderdeel verschillend zijn , of inrichtingen waarvan de onderdelen verschillende vorm of afmeting hebben ;  1.3.3 . inrichtingen waarvan de werkingsprincipes van ten minste één onderdeel verschillend zijn ;  1.3.4 . inrichtingen waarvan de onderdelen verschillend zijn gecombineerd .  1.4 . Onderdeel van een uitlaat - of inlaatgeluiddemper  Onder " onderdeel van een uitlaat - of inlaatgeluiddemper " wordt verstaan , een van de afzonderlijke bestanddelen die samen de uitlaatinrichting ( bijvoorbeeld uitlaatpijpen en buizenstelsels , de eigenlijke demper ) of inlaatinrichting ( luchtfilter ) vormen .  Indien de motor voorzien is van een luchtfilter en/of een inlaatgeluiddemper , noodzakelijk om de grenswaarden van het geluidsniveau in acht te kunnen nemen , dan moeten deze filter en deze inlaatgeluiddemper worden beschouwd als onderdelen die even belangrijk zijn als de uitlaatinrichting .  2 . TOEGESTANE GELUIDSNIVEAUS  2.1 . Geluitsmeting aan rijdende motorrijwielen  2.1.1 . Grenzen  Het geluidsniveau van de motorrijwielen , gemeten overeenkomstig de bepalingen van de punten 2.1.2 tot en met 2.1.5 , mag onderstaande grenzen niet overschrijden :  Cylinderinhoud in cm3 * Grenswaarden van het geluidsniveau in dB(A ) *   * 80 * 78 *   * 125 * 80 *   * 350 * 83 *   * 500 * 85 *   > 500 * 86 *  2.1.2 . Meetapparatuur  2.1.2.1 . Akoestische metingen  Het akoestische meetapparaat moet een precisiegeluidsniveaumeter zijn overeenkomstig het type als omschreven in Publikatie 179  " precisiegeluidsniveaumeters " , 2e uitgave , van de Internationale Elektrotechnische Commissie ( IEC ) . Voor de metingen wordt gebruik gemaakt van de  " snelle " responsie en de beoordelingscurve " A " , die eveneens in deze publikatie zijn beschreven .  Aan het begin en het einde van iedere meetreeks moet de geluidsniveaumeter volgens de aanwijzingen van de fabrikant met een geschikte geluidsbron ( bijvoorbeeld pistonfoon ) worden geijkt .  2.1.2.2 . Snelheidsmetingen  Toerental van de motor en snelheid van het motorrijwiel op het proeftraject moeten worden bepaald met een nauwkeurigheidsmarge van 3 % .  2.1.3 . Wijze van meting  2.1.3.1 . Toestand van het motorrijwiel  Tijdens de metingen moet het motorrijwiel in bedrijfsklare toestand zijn ( met koelvloeistof , smeermiddelen , brandstof , outillage , reservewiel en bestuurder ) .  Voor de aanvang der metingen wordt de motor van het motorrijwiel op de normale bedrijfstemperatuur gebracht . Bij automatisch in - en uitschakelende ventilatoren mag met het oog op de geluidsmeting niet in de schakelautomatiek worden ingegrepen . Bij motorrijwielen met meer dan één aangedreven wiel wordt alleen de voor normaal wegverkeer aangewezen aandrijving gebruikt . Indien een motorrijwiel is voorzien van een zijspan , wordt dit verwijderd voor de proef .  2.1.3.2 . Proefterrein  Het proefterrein moet uit een centraal gelegen versnellingstraject bestaan dat door een nagenoeg vlak terrein is omgeven . Het versnellingstraject moet waterpas zijn ; het oppervlak moet droog zijn en van dien aard dat de banden geen overmatig geluid produceren .  Op het proefterrein moeten de voorwaarden aangaande het vrije geluidsveld tussen een geluidsbron in het midden van het versnellingstraject en de microfoon in acht genomen worden tot op 1 dB nauwkeurig . Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan indien in een straal van 50 m rondom het middelpunt van het versnellingstraject geen grote geluidweerkaatsende voorwerpen zoals omheiningen , rotsen , bruggen of gebouwen voorkomen . Het terreinoppervlak moet in een straal van ten minste 10 m rondom het middelpunt van het versnellingstraject uit een hard materiaal zoals beton , asfalt of een akoestisch gelijkwaardig materiaal bestaan en mag niet zijn bedekt met losse sneeuw , hoog gewas , mulle grond of as .  In de nabijheid van de microfoon mag geen hindernis voorkomen die van invloed kan zijn op het geluidsveld en tussen de microfoon en de geluidsbron mag zich niemand bevinden . De persoon die de meetapparatuur afleest moet zich zodanig opstellen dat hij op geen enkele wijze de aanwijzing van het meetapparaat beïnvloedt .  2.1.3.3 . Diversen  De metingen mogen niet bij ongunstige weersomstandigheden , en met name windvlagen , worden verricht .  Bij metingen moet het geluidsniveau volgens de kromme A van andere geluidsbronnen dan het geteste motorrijwiel of van de wind minstens 10 dB(A ) lager zijn dan het door het motorrijwiel veroorzaakte geluidsniveau . Aan de microfoon mag een passend windscherm zijn aangebracht mits met de invloed hiervan op de gevoeligheid en de richtingskarakteristieken van de microfoon rekening wordt gehouden .  2.1.4 . Meetmethode  2.1.4.1 . Aantal en aard van de metingen  Het maximum geluidsniveau uitgedrukt in decibel ( dB ) volgens kromme A wordt gemeten tijdens het voorbijrijden van het motorrijwiel tussen de lijnen AA' en BB'  ( figuur 1 ) . De meting is ongeldig indien een van het algemene geluidsniveau sterk afwijkende piekwaarde wordt vastgesteld .  Aan iedere zijde van het motorrijwiel worden tenminste 2 metingen verricht .  2.1.4.2 . Plaats van de microfoon  De microfoon moet op 1,2 m hoogte boven het rijbaanvlak worden geplaatst op een afstand van 7,5 m van de referentielijn CC' ( figuur 1 ) van de rijbaan .  2.1.4.3 . Wijze van rijden  Het motorrijwiel nadert met een constante beginsnelheid overeenkomstig 2.1.4.3.1 en 2.1.4.3.2 de lijn AA' . Zodra de voorkant van het motorrijwiel de lijn AA' bereikt , wordt de gashandel zo snel als in de praktijk mogelijk is in de stand gebracht die overeenkomt met vol gas . De gashandel blijft in deze stand totdat de achterkant van het motorrijwiel de lijn BB' bereikt , waarna de gashandel zo snel mogelijk weer in de stand stationair draaien wordt gebracht .  Bij alle metingen moet het motorrijwiel zodanig recht over het versnellingstraject worden gereden dat het middenlangsvlak van het motorrijwiel zo dicht mogelijk bij de lijn CC' ligt .  2.1.4.3.1 . Gebruik van de eventuele versnellingsbak  Wanneer het motorrijwiel is uitgerust met een versnellingsbak met handbediening dan wel met voetbediening met maximaal vier versnellingen , wordt de tweede versnelling ingeschakeld .  Wanneer het motorrijwiel is uitgerust met een versnellingsbak met handbediening dan wel met voetbediening met meer dan vier versnellingen   - wordt de derde versnelling ingeschakeld voor motorrijwielen met een cylinderinhoud van niet meer dan 350 cm3 ,   - wordt de tweede versnelling ingeschakeld voor motorrijwielen met een cylinderinhoud van meer dan 350 cm3 .  Wanneer het motorrijwiel is uitgerust met een automatische versnellingsbak met een keuzehandel , dan wordt deze geplaatst in de positie onmiddellijk voor de positie voor de maximumsnelheid van het motorrijwiel .  2.1.4.3.2 . Naderingssnelheid  Het motorrijwiel nadert de lijn AA' met een constante snelheid :   - van 50 km/h bij een motortoerental tussen 50 en 75 % van het toerental bij het maximumvermogen als bedoeld in punt 2.4 van bijlage II , of   - van minder dan 50 km/h bij een motortoerental dat gelijk is aan 75 % van het toerental bij het maximumvermogen als bedoeld in punt 2.4 van bijlage II , of   - van meer dan 50 km/h bij een motortoerental dat gelijk is aan 50 % van het toerental bij het maximumvermogen als bedoeld in punt 2.4 van bijlage II .  2.1.5 . Resultaten ( keuringsrapport )  2.1.5.1 . In het keuringsrapport dat wordt opgesteld met het oog op de afgifte van het certificaat van bijlage II worden alle voor de meetresultaten belangrijke omstandigheden en invloeden vermeld .  2.1.5.2 . De waarden worden , op de dichtst bij zijnde decibel afgerond , van het meettoestel afgelezen .  Voor de afgifte van het certificaat van bijlage II mogen alleen meetwaarden worden gebruikt waarvan het verschil bij twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van het motorrijwiel niet meer dan 2 dB(A ) bedraagt .  2.1.5.3 . Ten einde rekening te houden met afwijkingen bij de meting wordt het resultaat van elke meting gevormd door de op het apparaat afgelezen waarde verminderd met 1 dB(A ) .  2.1.5.4 . Aan het voorschrift sub 2.1.1 wordt geacht te zijn voldaan indien de vier meetresultaten lager zijn dan of gelijk aan het maximaal toegestane niveau voor de categorie waartoe het motorrijwiel bij de proef behoort .  Indien één van de vier resultaten het maximum toegestane niveau overschrijdt , en deze overschrijding niet meer dan 1 dB(A ) bedraagt , wordt een tweede reeks van vier metingen verricht . In dit geval wordt aan het voorschrift sub 2.1.1 slechts geacht te zijn voldaan indien deze vier nieuwe resultaten lager zijn dan of gelijk zijn aan het maximum toegestane niveau .  Aan het voorschrift sub 2.1.1 wordt geacht niet te zijn voldaan in alle andere gevallen .  2.2 . Geluidsmeting aan stilstaande motorrijwielen  2.2.1 . Geluidsdrukniveau op kleine afstand  Ten einde de latere controle van het geluidsniveau van het in het verkeer zijnde motorrijwiel te vergemakkelijken wordt bovendien het geluidsdrukniveau op korte afstand van de monding van de uitlaatinrichting  ( geluiddemper ) overeenkomstig onderstaande voorschriften gemeten en wordt het meetresultaat geregistreerd in het keuringsrapport dat wordt opgesteld met het oog op de afgifte van het certificaat van bijlage II .  2.2.2 . Meetinstrumenten  Er wordt een precisiegeluidsniveaumeter overeenkomstig punt 2.1.2.1 gebruikt .  2.2.3 . Wijze van meting  2.2.3.1 . Toestand van het motorrijwiel  Voor de aanvang der metingen wordt het motorrijwiel op de normale bedrijfstemperatuur gebracht . Bij automatisch in - en uitschakelende ventilatoren mag tijdens de geluidsmeting niet in de schakelautomatiek worden ingegrepen .  Tijdens de metingen moet de versnellingshandel in de vrijloop staan . Indien het onmogelijk is de overbrenging te ontkoppelen , moet het aangedreven wiel van het motorrijwiel vrij draaien , bijvoorbeeld door het op de standaard te plaatsen .  2.2.3.2 . Proefterrein ( figuur 2 )  Als proefterrein mag iedere ruimte worden gebruikt waar zich geen belangrijke akoestische storingen voordoen . In het bijzonder geschikt zijn vlakke terreinen die met beton , asfalt of met een ander hard materiaal zijn bedekt en sterk reflecteren ; oppervlakken van vastgewalste aarde zijn uitgesloten . Het proefterrein moet de afmetingen van een rechthoek hebben waarvan de zijden ten minste 3 meter van de omtrek van het motorrijwiel  ( exclusief het stuur ) zijn verwijderd . Binnen deze rechthoek mag zich geen enkele belangrijke hindernis , bijvoorbeeld een persoon - met uitzondering van de waarnemer en de bestuurder - bevinden . Het motorrijwiel wordt binnen de genoemde rechthoek zodanig opgesteld dat de meetmicrofoon ten minste 1 meter verwijderd is van eventueel aanwezige trottoirbanden .  2.2.3.3 . Diversen  Door omgevingsgeluid en wind veroorzaakte aanwijzingen van het meettoestel moeten ten minste 10 dB(A ) lager zijn dan het te meten geluidsniveau . Aan de microfoon mag een passend windscherm zijn aangebracht , mits met de invloed hiervan op de gevoeligheid van de microfoon rekening wordt gehouden .  2.2.4 . Meetmethode  2.2.4.1 . Aantal en aard van de metingen  Het maximale geluidsniveau uitgedrukt in decibel  ( dB ) volgens kromme A wordt gemeten tijdens de in punt 2.2.4.3 bedoelde periode van werking .  Aan ieder meetpunt worden ten minste drie metingen verricht .  2.2.4.2 . Plaats van de microfoon ( figuur 2 )  De microfoon moet ter hoogte van de monding van de uitlaat worden gehouden , doch in geen geval lager dan 0,2 m boven het rijwegoppervlak . De kop van de microfoon moet naar de opening zijn gericht waaruit de uitlaatgassen stromen en 0,5 m van deze opening zijn verwijderd . De as van de hoofdgevoeligheid van de microfoon moet evenwijdig aan het rijwegoppervlak zijn en een hoek van 45 * min of meer 10 * vormen met het loodrechte vlak waarin de emissierichting van de uitlaatgassen ligt .  Met betrekking tot dit loodrechte vlak wordt de microfoon opgesteld aan de kant waar de afstand tussen de microfoon en de omtrek van het motorrijwiel  ( exclusief het stuur ) maximaal is .  Indien de uitlaatinrichting meer mondingen heeft waarvan de middelpunten onderling niet meer dan 0,3 m zijn verwijderd , wordt de microfoon gericht op de monding die zich het dichtst bij de omtrek van het motorrijwiel ( exclusief het stuur ) of zich het hoogst boven het rijwegoppervlak bevindt . Indien de afstand tussen de middelpunten van de mondingen meer dan 0,3 m bedraagt , worden er afzonderlijke metingen voor iedere monding verricht , waarbij de grootste gemeten waarde wordt aangehouden .  2.2.4.3 . Werking van de motor  Het toerental van de motor wordt op een van de volgende waarden constant gehouden :   - S/2 indien S meer dan 5 000 omw./min bedraagt ,   - 3 S/4 indien S gelijk is aan , of minder bedraagt dan 5 000 omw./min  waarbij " S " het toerental bij het maximumvermogen is als bedoeld in punt 2.4 van bijlage II .  Wanneer het constante toerental is bereikt , wordt de gashandel snel weer in de stationaire stand gebracht . Het geluidsniveau wordt gemeten tijdens een periode van werking , die een kort ogenblik waarin het toerental constant wordt gehouden en de gehele duur van de vertraging omvat ; hierbij geldt als meetwaarde de maximale aanwijzing van de geluidsniveaumeter .  2.2.5 . Resultaten ( keuringsrapport )  2.2.5.1 . In het keuringsrapport dat wordt opgesteld met het oog op de afgifte van het certificaat van bijlage II worden alle nodige gegevens vermeld , vooral die betreffende de geluidsmeting aan het stilstaande voertuig .  2.2.5.2 . De waarden worden van het meettoestel afgelezen , met afronding op de dichtst bij zijnde hele decibel .  Alleen meetwaarden die bij 3 onmiddellijk opeenvolgende metingen werden verkregen en onderling niet meer dan 2 dB(A ) verschillen , mogen worden gebruikt .  2.2.5.3 . Als meetresultaat geldt de hoogste van de drie meetwaarden .  3 . UITLAATINRICHTING ( GELUIDDEMPER )  3.1 . Indien het motorrijwiel voorzieningen voor vermindering van het uitlaatgeluid ( geluiddemper ) heeft , dienen de voorschriften van dit punt 3 te worden nageleefd . Als de aanzuigbuis van de motor voorzien is van een luchtfilter en/of een inlaatgeluiddemper om te waarborgen dat het toegestane geluidsniveau niet wordt overschreden , dan worden dit filter en/of inlaatgeluiddemper geacht deel uit te maken van de geluiddemper en gelden de voorschriften van dit punt 3 ook voor dit filter en/of inlaatgeluiddemper .  3.2 . Het schema van de uitlaatinrichting moet bij het keuringsformulier als bedoeld in bijlage II van het motorrijwiel worden gevoegd .  3.3 . De geluiddemper moet zijn voorzien van een duidelijk leesbare en onuitwisbare merk - en typeaanduiding .  3.4 . De geluiddemper mag slechts voorzien zijn van geluiddempend materiaal van vezelige substantie indien de volgende voorwaarden zijn vervuld :  3.4.1 . er mag geen geluiddempend materiaal van vezelige substantie worden aangewend in de delen van de geluiddemper waardoor gas stroomt ;  3.4.2 . met passende voorzieningen dient te worden verzekerd dat het geluiddempende materiaal van vezelige substantie gedurende de gehele gebruiksduur van de geluiddemper op zijn plaats blijft ;  3.4.3 . het geluiddempende materiaal van vezelige substantie moet bestand zijn tegen een temperatuur die ten minste 20 % hoger ligt dan de bedrijfstemperatuur die kan voorkomen op de plaats waar dat materiaal in de geluiddemper is gebruikt .  Figuur 1  METING AAN EEN RIJDEND MOTORRIJWIEL : zie P.b .  Figuur 2  METING AAN EEN STILSTAAND MOTORRIJWIEL : zie P.b .  BIJLAGE II  MODEL  Aanduiding van de instantie  CERTIFICAAT BETREFFENDE DE METING VAN HET GELUIDSNIVEAU VAN HET MOTORRIJWIEL   ( overeenkomstig Richtlijn 78/1015/EEG van de Raad van 23 november 1978 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorrijwielen )  Opgesteld aan de hand van :  Rapport nr . ... van de technische dienst ... d.d . ...  1 . Motorrijwiel :  1.1 . Fabrikant :  1.1.1 . Eventuele gevolmachtigde :  1.2 . Type :  1.3 . Soort :  1.3.1 . Uitvoering :  1.4 . Framenummer :  2 . Motor :  2.1 . Fabrikant :  2.2 . Type :  2.3 . Soort :  2.4 . Maximumvermogen ( de gebruikte norm vermelden ) : ... kW bij ... omw./min .  2.5 . Door de constructie bepaalde maximumsnelheid :  3 . Overbrenging : met de hand bediende versnellingsbak/automatische versnellingsbak ( 2 )  4 . Uitrusting :  4.1 . Uitlaatgeluiddemper :  Fabrikant , eventuele gevolmachtigde :  Soort :  Type :  volgens tekening nr . : ...  4.2 . Inlaatgeluiddemper :  Fabrikant , eventuele gevolmachtigde :  Soort :  Type :  volgens tekening nr . : ...  4.3 . Afmeting der banden :  5 . Metingen :  5.1 . Geluidsniveau van het rijdende motorrijwiel :   * Meetresultaten * Stand van de gashandel *   * links dB(A ) ( 1 ) * rechts dB(A ) ( 1 ) * *  1e Meting * * * *  2e Meting * * * *  3e Meting * * * *  4e Meting * * * *  Meetresultaat : dB(A)/E ( 3 ) * *  5.2 . Geluidsniveau van het stilstaande motorrijwiel :   * dB(A ) * motoromw./min * Testomstandigheden ( 2 ) *  1e Meting * * * n = S/2 *   * * * n = 3 S/4 *  2e Meting * *  n = S/2 *   * * * n = 3 S/4 *  3e Meting * * * n = 3 S/2 *   * * * n = 3 S/4  Meetresultaat : dB(A)/E ( 3 ) * *  6 . Het type motorrijwiel voldoet/voldoet niet ( 2 ) aan de voorschriften van Richtlijn 78/1015/EEG .  7 . Plaats :  8 . Datum :  9 . Handtekening :  ( 1 ) De met 1 dB(A ) verminderde meerwaarden aangeven .  ( 2 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .  ( 3 ) " E " geeft aan dat het metingen overeenkomstig Richtlijn 78/1015/EEG betreft .