Avis juridique important

|

32001L0062

Richtlĳn 2001/62/EG van de Commissie van 9 augustus 2001 tot wĳziging van Richtlĳn 90/128/EEG inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 221 van 17/08/2001 blz. 0018 - 0036

Richtlijn 2001/62/EG van de Commissievan 9 augustus 2001tot wijziging van Richtlijn 90/128/EEG inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(1), en met name op artikel 3,Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding,Overwegende hetgeen volgt:(1) Siliconen zijn eerder als elastomeren dan als kunststoffen te beschouwen en moeten daarom uit de definitie van kunststoffen worden geschrapt.(2) De bepaling van een hoeveelheid van een stof in een eindproduct (materiaal of voorwerp) is eenvoudiger dan de bepaling van de specifieke migratie van die stof. Daarom moet onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan dat de controle op de naleving door middel van het bepalen van de hoeveelheid, in plaats van de specifieke migratie, geschiedt.(3) Voor bepaalde soorten kunststoffen kan dankzij de beschikbaarheid van algemeen erkende verspreidingsmodellen, gebaseerd op experimentele gegevens, de migratie van een stof onder bepaalde voorwaarden worden geraamd, zodat ingewikkelde, kostbare en tijdrovende proeven kunnen worden vermeden.(4) Recent ringonderzoek wijst uit dat bij de bepaling van de totale migratie van in kunststoffen gebruikte stoffen de analyseresultaten sterker variëren wanneer waterige simulanten en vluchtige media zoals iso-octaan, ethanol en andere vergelijkbare oplossingen worden gebruikt.(5) Naast de op communautair niveau volledig beoordeelde en toegestane monomeren en andere uitgangsstoffen, zijn er ook monomeren en uitgangsstoffen die in ten minste één lidstaat zijn beoordeeld en toegestaan en waarvan het gebruik blijft toegestaan in afwachting van hun beoordeling door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding en de beslissing over opneming daarvan in de communautaire lijst.(6) Op grond van de nieuwe informatie waarover het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding beschikt, kunnen bepaalde voorlopig op nationaal niveau toegelaten monomeren en andere monomeren voor het gebruik waarvan een aanvraag is ingediend na de vaststelling van Richtlijn 90/128/EEG van de Commissie van 23 februari 1990 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/91/EG(3), in de communautaire lijst van toegestane stoffen worden opgenomen.(7) Ten aanzien van bepaalde stoffen dienen de reeds op communautair niveau vastgestelde beperkingen in het licht van de beschikbare informatie te worden aangepast.(8) De lijst van additieven is thans nog een onvolledige lijst in zoverre dat deze niet alle stoffen bevat die in een of meer lidstaten worden toegelaten. Voor deze stoffen blijft bijgevolg in afwachting van een beslissing over opneming in de communautaire lijst slechts de nationaal-rechtelijke regeling gelden.(9) In deze richtlijn worden slechts voor enkele stoffen specificaties vastgesteld en derhalve blijft voor de overige stoffen waarvoor mogelijk specificaties nodig zijn, in afwachting van een beslissing op communautair niveau op dit punt slechts de nationaal-rechtelijke regeling gelden.(10) Voor sommige additieven kunnen de in deze richtlijn vastgestelde beperkingen nog niet in alle situaties worden toegepast zolang niet alle gegevens die nodig zijn voor een betere raming van de blootstelling van de consument in een aantal specifieke situaties, zijn verzameld en beoordeeld. Daarom zijn deze additieven opgenomen in een andere lijst dan die van de volledig op communautair niveau gereguleerde additieven.(11) Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het ter verwezenlijking van de fundamentele doelstelling van vrij verkeer van materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, noodzakelijk en passend voorschriften vast te stellen inzake de definitie van kunststoffen en toegelaten stoffen. Deze richtlijn gaat overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder dan nodig is om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken.(12) Richtlijn 90/128/EEG dient derhalve te worden gewijzigd.(13) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 90/128/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 1 komt lid 3 als volgt te luiden: "3. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder 'kunststoffen' verstaan de organische macromoleculaire verbindingen die door polymerisatie, polycondensatie, polyadditie of een ander soortgelijk procédé worden verkregen uit moleculen met een lager molecuulgewicht of door chemische modificatie van natuurlijke macromoleculen ontstaan. Aan dergelijke macromoleculaire verbindingen kunnen andere verbindingen of stoffen worden toegevoegd.De volgende stoffen worden echter niet als kunststoffen beschouwd:i) al dan niet gelakte folie van geregenereerde cellulose, die valt onder Richtlijn 93/10/EEG van de Commissie(4);ii) elastomeren en natuurlijke en synthetische rubber;iii) papier en karton, al dan niet gewijzigd door toevoeging van kunststoffen;iv) oppervlaktebekledingen verkregen uit:- was van paraffine, inclusief was van synthetische paraffine, en/of microkristallijne was,- mengsels van de onder het eerste streepje genoemde wassen onderling en/of met kunststof;v) ionenwisselaars;vi) siliconen.".2. In artikel 3 komen de leden 4 en 5 als volgt te luiden: "4. Slechts de monomeren en andere uitgangsstoffen die in deel A van bijlage II zijn opgenomen, mogen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, met inachtneming van de aldaar voorgeschreven beperkingen.In afwijking van de eerste alinea mogen de in deel B van bijlage II opgenomen monomeren en andere uitgangsstoffen nog uiterlijk tot en met 31 december 2004 worden gebruikt in afwachting van hun beoordeling door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding.5. In de in bijlage II, delen A en B, weergegeven lijsten zijn nog geen monomeren en andere uitgangsstoffen opgenomen die alleen worden gebruikt bij de vervaardiging van:- deklagen die zijn verkregen uit harsachtige of gepolymeriseerde producten in de vorm van vloeistoffen, poeders of dispersies, zoals vernissen, lakken, verven, enzovoort;- epoxyharsen;- kleefstoffen en adhesiebevorderende stoffen;- drukinkten.".3. Artikel 3 bis komt als volgt te luiden: "Artikel 3 bisEen onvolledige lijst van additieven die kunnen worden gebruikt voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof, alsmede de daarbij in acht te nemen beperkingen en/of specificaties, is opgenomen in bijlage III, delen A en B.Voor de stoffen in deel B van bijlage III worden vanaf 1 januari 2004 de specifieke migratielimieten toegepast wanneer de controle op de naleving wordt uitgevoerd in simulant D of in proefmedia van vervangende proeven zoals bepaald in de Richtlijnen 82/711/EEG en 85/572/EEG.".4. In artikel 3 quater komt lid 1 als volgt te luiden: "1. Algemene specificaties betreffende materialen en voorwerpen van kunststof zijn opgenomen in deel A van bijlage V. Andere specificaties betreffende sommige in de bijlagen II, III en IV opgenomen stoffen zijn vervat in deel B van bijlage V.".5. In artikel 5 wordt het volgende lid 4 toegevoegd: "4. De in lid 1 bedoelde controle op het naleven van de specifieke migratielimieten kan worden uitgevoerd door de hoeveelheid van een stof in het eindproduct (materiaal of voorwerp) te bepalen, op voorwaarde dat door middel van een adequaat experiment of door de toepassing van algemeen erkende verspreidingsmodellen, gebaseerd op wetenschappelijke gegevens, een verband tussen die hoeveelheid en de waarde van de specifieke migratie van de stof is vastgesteld. Om aan te tonen dat een materiaal of voorwerp niet aan de eisen voldoet, moet de geraamde migratiewaarde door middel van proeven worden bevestigd.".6. De bijlagen I, II, III, V en VI worden gewijzigd zoals weergegeven in de bijlagen I tot en met V bij deze richtlijn.Artikel 2De bij deze richtlijn ingevoerde vereisten zijn niet van toepassing op materialen en voorwerpen die de bij deze richtlijn gereguleerde stoffen bevatten en voor 1 december 2002 in de Gemeenschap in het vrije verkeer zijn gebracht.Artikel 3De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 november 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 9 augustus 2001.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 38.(2) PB L 75 van 21.3.1990, blz. 19.(3) PB L 310 van 4.12.1999, blz. 41.(4) PB L 93 van 17.4.1993, blz. 27.BIJLAGE IIn bijlage I, punt 7, komt het tweede streepje als volgt te luiden: "- 12 mg/kg of 2 mg/dm2 bij migratieproeven met de andere in de Richtlijnen 82/711/EEG en 85/572/EEG genoemde simulatiestoffen.".BIJLAGE IIBijlage II wordt als volgt gewijzigd:1. Deel A wordt als volgt gewijzigd:a) De volgende monomeren en andere uitgangsstoffen worden ingevoegd: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"b) Ten aanzien van de volgende monomeren en andere uitgangsstoffen wordt de inhoud van de kolom "Beperkingen en/of specificaties" vervangen door de onderstaande: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"c) De volgende monomeren en andere uitgangsstoffen worden van deel B naar deel A overgebracht: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"2. Deel B komt als volgt te luiden: "DEEL BLijst van monomeren en andere uitgangsstoffen waarvan het gebruik blijft toegestaan in afwachting van een beslissing over hun opneming in deel A>RUIMTE VOOR DE TABEL>"BIJLAGE IIIBijlage III wordt als volgt gewijzigd:1. De tabel "Onvolledige lijst van additieven" wordt als volgt gewijzigd:a) De titel komt als volgt te luiden: "DEEL AOnvolledige lijst van op communautair niveau volledig geharmoniseerde additieven"b) De volgende additieven worden ingevoegd: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"c) Ten aanzien van de volgende additieven wordt de inhoud van de kolom "Beperkingen en/of specificaties" vervangen door de onderstaande: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"d) De volgende additieven worden geschrapt: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"2. Het volgende deel B wordt toegevoegd: "DEEL BOnvolledige lijst van additieven zoals bedoeld in artikel 3 bis, tweede alinea>RUIMTE VOOR DE TABEL>"BIJLAGE IVBijlage V wordt als volgt gewijzigd:1. Deel A van bijlage V komt als volgt te luiden: "Deel A: Algemene specificatiesHet materiaal of voorwerp dat wordt vervaardigd met gebruikmaking van aromatische isocyanaten of van door middel van diazokoppeling bereide kleurstoffen, mag geen primaire aromatische aminen (uitgedrukt als aniline) afgeven in een detecteerbare hoeveelheid (DG = 0,02 mg/kg levensmiddel of simulatiestof, analytische tolerantie inbegrepen). Deze beperking geldt echter niet voor de migratiewaarde van de primaire aromatische aminen die in deze richtlijn zijn opgenomen.".2. In de tabel in deel B van bijlage V worden de volgende specificaties ingevoegd: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>"BIJLAGE VBijlage VI komt als volgt te luiden: "BIJLAGE VINOTEN BETREFFENDE DE KOLOM "BEPERKINGEN EN/OF SPECIFICATIES"(1) Opgelet: de kans bestaat dat bij gebruik van simulanten voor vette levensmiddelen de SML wordt overschreden.(2) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 10060 en 23920 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(3) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 15760, 16990, 47680, 53650 en 89440 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(4) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 19540, 19960 en 64800 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(5) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 14200, 14230 en 41840 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(6) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 66560 en 66580 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(7) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 30080, 42320, 45195, 45200, 53610, 81760, 89200 en 92030 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(8) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 42400, 64320, 73040, 85760, 85840, 85920 en 95725 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(9) Opgelet: de kans bestaat dat de migratie van de stof de organoleptische eigenschappen van het levensmiddel dat ermee in aanraking komt, ongunstig beïnvloedt en dat het eindproduct daardoor niet meer aan het bepaalde in artikel 2, tweede streepje, van Richtlijn 89/109/EEG voldoet.(10) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 30180, 40980, 63200, 65120, 65200, 65280, 65360, 65440 en 73120 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(11) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 45200, 64320, 81680 en 86800 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(12) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 36720, 36800 en 92000 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(13) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 39090 en 39120 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(14) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 44960, 68078, 82020 en 89170 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(15) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 15970, 48640, 48720, 48880, 61280, 61360 en 61600 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(16) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 49600, 67520 en 83599 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(17) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 50160, 50240, 50320, 50360, 50400, 50480, 50560, 50640, 50720, 50800, 50880, 50960, 51040 en 51120 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(18) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 67600, 67680 en 67760 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(19) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 60400, 60480 en 61440 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(20) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 66400 en 66480 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(21) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 93120 en 93280 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden.(22) In dit specifieke geval betekent SML(T) dat de som van de migratie van de onder de PM/Ref.-nummers 17260 en 18670 genoemde stoffen de desbetreffende limiet niet mag overschrijden."


title: Richtlijn 2007/45/EG Van het Europees Parlement en de Raad van 5 september 2007 tot vaststelling van regels betreffende nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten, tot intrekking van de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad

text:
               21.9.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 247/17

      RICHTLIJN 2007/45/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 5 september 2007
   tot vaststelling van regels betreffende nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten, tot intrekking van de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Richtlijn 75/106/EEG van de Raad van 19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud (3), alsook in Richtlijn 80/232/EEG van de Raad van 15 januari 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake de voor bepaalde voorverpakte producten toegestane reeksen van nominale hoeveelheden en nominale capaciteiten (4), worden nominale hoeveelheden vastgelegd voor een aantal vloeibare en niet-vloeibare voorverpakte producten met het oog op het waarborgen van het vrije verkeer van producten die aan de eisen van die richtlijnen voldoen. Voor de meeste producten zijn naast de communautaire nominale hoeveelheden nationale nominale hoeveelheden toegestaan. Voor sommige producten zijn echter communautaire nominale hoeveelheden vastgesteld met uitsluiting van nationale nominale hoeveelheden.

               (2)

               Gezien de verschuivingen in consumentenvoorkeuren en de innovatie van voorverpakkingen en in de detailhandel op nationaal en Gemeenschapsniveau moest worden beoordeeld of de bestaande wetgeving nog gepast is.

               (3)

               Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft in zijn arrest van 12 oktober 2000 in zaak C-3/99, Cidrerie Ruwet (5), verklaard dat een lidstaat niet het in de handel brengen mag verbieden van een in een andere lidstaat rechtmatig vervaardigde en in de handel gebrachte voorverpakking met een nominaal volume dat niet in de communautaire reeks wordt genoemd, tenzij dit verbod ertoe strekt te voldoen aan een dwingende vereiste van consumentenbescherming, zonder onderscheid van toepassing is op nationale en ingevoerde producten en noodzakelijk is om te voldoen aan het betrokken vereiste en evenredig is aan het nagestreefde doel, en indien dit doel niet kan worden bereikt met maatregelen die het intracommunautaire handelsverkeer minder beperken.

               (4)

               De consumentenbescherming wordt bevorderd door een aantal richtlijnen die na de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG zijn aangenomen, en met name door Richtlijn 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten (6). De lidstaten die dit nog niet hebben gedaan, dienen te overwegen Richtlijn 98/6/EG toe te passen met betrekking tot bepaalde kleine detailhandelszaken.

               (5)

               Uit een effectbeoordeling, waarbij alle betrokken belangengroepen uitvoerig zijn geraadpleegd, bleek dat in een groot aantal sectoren vrije nominale hoeveelheden leiden tot meer vrijheid voor de producenten om goederen naar de wensen van de consument te produceren en tot verhoogde concurrentie op het gebied van kwaliteit en prijs op de interne markt. In andere sectoren is het echter beter om, in het belang van de consument en het bedrijfsleven, vooralsnog verplichte nominale hoeveelheden te handhaven.

               (6)

               De uitvoering van deze richtlijn dient gepaard te gaan met meer informatie voor de consument en de industrie, zodat de prijzen per meeteenheid beter worden begrepen.

               (7)

               Daarom dienen nominale hoeveelheden in het algemeen niet op nationaal of Gemeenschapsniveau te worden geregeld en deze voorverpakte producten in iedere nominale hoeveelheid in de handel te kunnen worden gebracht.

               (8)

               In sommige sectoren zou een dergelijke deregulering echter tot onevenredig hoge extra kosten leiden, vooral voor kleine en middelgrote ondernemingen. Voor die sectoren moeten daarom de bestaande Gemeenschapsvoorschriften aan de hand van de opgedane ervaring worden aangepast, vooral om ervoor te zorgen dat ten minste communautaire nominale hoeveelheden worden vastgesteld voor de producten die het meest aan de consument worden verkocht.

               (9)

               Aangezien de handhaving van verplichte nominale hoeveelheden als een afwijking is te beschouwen, met uitzondering van de sector wijnen en gedistilleerde dranken die specifieke kenmerken heeft, dient zij op gezette tijden opnieuw te worden geëvalueerd op grond van de opgedane ervaring en om tegemoet te komen aan de behoeften van consumenten en producenten. Voor sectoren waarvoor verplichte nominale hoeveelheden kunnen worden behouden, dient de Commissie, wanneer zij een verstoring van de markt en/of een destabilisering van het gedrag van de consumenten, in het bijzonder de meest kwetsbare consumenten, vaststelt, te overwegen of zij de lidstaten hoeft toe te staan de overgangstermijnen te behouden en met name de meest verkochte hoeveelheden van de verplichte reeks te handhaven.

               (10)

               In lidstaten waar voorverpakt brood een hoog percentage van de geregelde consumptie vormt, bestaat er een nauw verband tussen de grootte van de verpakking en het gewicht van het brood. Net als bij andere voorverpakte producten is deze richtlijn niet van invloed op de bestaande, traditioneel gebruikte verpakkingsgrootte voor voorverpakt brood, die dan ook verder kan worden gebruikt.

               (11)

               Met het oog op de transparantie dienen alle nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten in een enkel wetgevingsbesluit te worden opgenomen en dienen de Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG dus te worden ingetrokken.

               (12)

               Ter verbetering van de bescherming van de consumenten, met name kwetsbare consumenten zoals gehandicapten en ouderen, dient ervoor te worden gezorgd dat gewichts- en volumeaanduidingen op de etiketten van consumptieartikelen bij een normale presentatie beter leesbaar en zichtbaar zijn op de voorverpakking.

               (13)

               Voor bepaalde vloeibare producten bevat Richtlijn 75/106/EEG metrologische eisen die overeenkomen met die van Richtlijn 76/211/EEG van de Raad van 20 januari 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar gewicht of volume van bepaalde producten in voorverpakkingen (7). Richtlijn 76/211/EEG dient daarom te worden gewijzigd door de thans onder Richtlijn 75/106/EEG vallende producten in haar werkingssfeer op te nemen.

               (14)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (8) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

               (15)

               Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve, gezien de intrekking om de communautaire reeksen en de invoering waar nodig van eenvormige communautaire nominale hoeveelheden, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen treffen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Voorwerp en werkingssfeer
   1.   Bij deze richtlijn worden voorschriften voor nominale hoeveelheden voor voorverpakte producten vastgesteld. Zij is van toepassing op voorverpakte producten en voorverpakkingen in de zin van artikel 2 van Richtlijn 76/211/EEG.
   2.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de in de bijlage genoemde producten die in belastingvrije winkels worden verkocht voor consumptie buiten de Europese Unie.
   Artikel 2
   Vrij verkeer van goederen
   1.   Behoudens andersluidende bepalingen in de artikelen 3 en 4 is het de lidstaten niet toegestaan het in de handel brengen van voorverpakte producten te weigeren, te verbieden of te beperken om redenen die verband houden met de nominale hoeveelheid van de verpakking.
   2.   Met inachtneming van de in het Verdrag genoemde beginselen, met name het vrij verkeer van goederen, kunnen de lidstaten die thans verplichte nominale hoeveelheden voor melk, boter, gedroogde pasta en koffie voorschrijven, zulks blijven doen tot 11 oktober 2012.
   De lidstaten die thans verplichte nominale hoeveelheden voor witte suiker voorschrijven, kunnen zulks blijven doen tot 11 oktober 2013.
   HOOFDSTUK II
   BIJZONDERE BEPALINGEN
   Artikel 3
   In de handel brengen en vrij verkeer van bepaalde producten
   De lidstaten zien erop toe dat de in punt 2 van de bijlage vermelde producten die in voorverpakkingen binnen de in punt van de bijlage vermelde intervallen zijn verpakt, uitsluitend in de handel worden gebracht indien zij in de in punt 1 van de bijlage vermelde nominale hoeveelheden zijn voorverpakt.
   Artikel 4
   Aërosols
   1.   Op aërosols wordt de nominale totale capaciteit van de houder vermeld. Deze vermelding moet zodanig zijn dat er geen verwarring met het nominale volume van de inhoud kan ontstaan.
   2.   In afwijking van artikel 8, lid 1, onder e), van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad van 20 mei 1975 inzake onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende aërosols (9) behoeft op producten die in aërosols worden verkocht het nominale gewicht van de inhoud niet te worden vermeld.
   Artikel 5
   Meervoudige verpakkingen en voorverpakkingen bestaande uit individuele verpakkingen die niet voor individuele verkoop zijn bestemd
   1.   Voor de toepassing van artikel 3 zijn bij twee of meer individuele voorverpakkingen die samen een meervoudige verpakking vormen, de in punt 1 van de bijlage opgenomen nominale hoeveelheden van toepassing op elke individuele voorverpakking.
   2.   Indien een voorverpakking bestaat uit twee of meer individuele verpakkingen die niet voor individuele verkoop zijn bestemd, zijn de in punt 1 van de bijlage opgenomen nominale hoeveelheden van toepassing op de voorverpakking.
   HOOFDSTUK III
   INTREKKING, WIJZIGING EN SLOTBEPALINGEN
   Artikel 6
   Intrekking
   De Richtlijnen 75/106/EEG en 80/232/EEG worden ingetrokken.
   Artikel 7
   Wijziging van Richtlijn 76/211/EEG
   In artikel 1 van Richtlijn 76/211/EEG wordt de tekst „met uitzondering van die welke zijn bedoeld in Richtlijn 75/106/EEG van de Raad van 19 december 1974 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud,” geschrapt.
   Artikel 8
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 11 oktober 2008 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 11 april 2009.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naarœ deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 9
   Verslaggeving, kennisgeving van afwijkingen en toezicht
   1.   De Commissie brengt uiterlijk op 11 oktober 2015, en vervolgens om de tien jaar, aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité verslag uit over de toepassing en de gevolgen van deze richtlijn. Voor zover nodig gaat het verslag vergezeld van een voorstel tot herziening van deze richtlijn.
   2.   De in artikel 2, lid 2, bedoelde lidstaten stellen de Commissie vóór 11 april 2009 in kennis van de onder de afwijking van dat lid vallende sectoren, de desbetreffende periode, de reeks toegepaste verplichte nominale hoeveelheden en het betrokken interval.
   3.   De Commissie ziet toe op de toepassing van artikel 2, lid 2, op basis van haar eigen bevindingen en van de verslagen van de betrokken lidstaten. Meer in het bijzonder observeert de Commissie de marktontwikkelingen na de omzetting van deze richtlijn en overweegt zij, in het licht van de resultaten van deze observaties, de toepassing van maatregelen voor de follow-up van deze richtlijn door behoud van verplichte nominale hoeveelheden van de goederen bedoeld in artikel 2, lid 2.
   Artikel 10
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   De artikelen 2, 6 en 7 zijn van toepassing met ingang van 11 april 2009.
   Artikel 11
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 5 september 2007.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LOBO ANTUNES

      (1)  PB C 255 van 14.10.2005, blz. 36.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 2 februari 2006 (PB C 288 E van 25.11.2006, blz. 52), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 december 2006 (PB C 311 E van 19.12.2006, blz. 21), standpunt van het Europees Parlement van 10 mei 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 16 juli 2007.

      (3)  PB L 42 van 15.2.1975, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      (4)  PB L 51 van 25.2.1980, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/356/EEG (PB L 192 van 11.7.1987, blz. 48).

      (5)  Jurispr. 2000, blz. I-8749.

      (6)  PB L 80 van 18.3.1998, blz. 27.

      (7)  PB L 46 van 21.2.1976, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 78/891/EEG van de Commissie (PB L 311 van 4.11.1978, blz. 21).

      (8)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (9)  PB L 147 van 9.6.1975, blz. 40. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36).

      BIJLAGE
      REEKSEN VAN NOMINALE HOEVEELHEDEN VAN DE INHOUD VAN VOORVERPAKKINGEN
      1.   Per volume verkochte producten (hoeveelheid in ml)

                  Niet-mousserende wijn

                  In het interval 100 ml — 1 500 ml uitsluitend de volgende 8 nominale hoeveelheden:
                  ml: 100 — 187 — 250 — 375 — 500 — 750 — 1 000 — 1 500

                  Gele wijn

                  In het interval 100 ml — 1 500 ml uitsluitend de volgende nominale hoeveelheid:
                  ml: 620

                  Mousserende wijn

                  In het interval 125 ml — 1 500 ml uitsluitend de volgende 5 nominale hoeveelheden:
                  ml: 125 — 200 — 375 — 750 — 1 500

                  Likeurwijn

                  In het interval 100 ml — 1 500 ml uitsluitend de volgende 7 nominale hoeveelheden:
                  ml: 100 — 200 — 375 — 500 — 750 — 1 000 — 1 500

                  Gearomatiseerde wijn

                  In het interval 100 ml — 1 500 ml uitsluitend de volgende 7 nominale hoeveelheden:
                  ml: 100 — 200 — 375 — 500 — 750 — 1 000 — 1 500

                  Gedistilleerde dranken

                  In het interval 100 ml — 2 000 ml uitsluitend de volgende 9 nominale hoeveelheden:
                  ml: 100 — 200 — 350 — 500 — 700 — 1 000 — 1 500 — 1 750 — 2 000

            2.   Definities van producten

                  Niet-mousserende wijn

                  Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad van 17 mei 1999 houdende een gemeenschappelijke ordening van de wijnmarkt (1) (GN-code ex 2204)

                  Gele wijn

                  Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GN-code ex 2204) met de oorsprongsaanduiding „Côtes du Jura”, „Arbois”, „L’Étoile” en „Château-Chalon” in flessen zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 3, bij Verordening (EG) nr. 753/2002 van de Commissie van 29 april 2002 tot vaststelling van uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1493/1999 van de Raad wat betreft de omschrijving, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de bescherming van bepaalde wijnbouwproducten (2)

                  Mousserende wijn

                  Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), en in bijlage I, punten 15, 16, 17 en 18 van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GN-code 2204 10)

                  Likeurwijn

                  Wijn als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, onder b), en in bijlage I, punt 14, van Verordening (EG) nr. 1493/1999 (GN-code 2204 21 — 2204 29)

                  Gearomatiseerde wijn

                  Gearomatiseerde wijn als gedefinieerd in artikel 2, lid 1, onder a), van Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad van 10 juni 1991 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gearomatiseerde wijnen, gearomatiseerde dranken op basis van wijn en gearomatiseerde cocktails van wijnbouwproducten (3) (GN-code 2205)

                  Gedistilleerde dranken

                  Gedistilleerde dranken als gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1576/89 van de Raad van 29 mei 1989 tot vaststelling van de algemene voorschriften betreffende de definitie, de aanduiding en de aanbiedingsvorm van gedistilleerde dranken (4) (GN-code 2208)

         (1)  PB L 179 van 14.7.1999, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

         (2)  PB L 118 van 4.5.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 382/2007 (PB L 95 van 5.4.2007, blz. 12).

         (3)  PB L 149 van 14.6.1991, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2005.

         (4)  PB L 160 van 12.6.1989, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2005.


Avis juridique important

|

31978L0687

Richtlijn 78/687/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde

Publicatieblad Nr. L 233 van 24/08/1978 blz. 0010 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0006  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 05 Deel 3 blz. 0021  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0006  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0040  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0040

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 25 juli 1978  inzake de coordinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde   ( 78/687/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 49 , 57 , 66 en 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de vergelijkbaarheid van de opleidingen in de Lid-Staten het mogelijk maakt ter verwezenlijking van de onderlinge erkenning van de diploma's , certificaten en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde , zoals deze in Richtlijn 78/686/EEG van de Raad van 25 juli 1978 inzake de onderlinge erkenning van diploma's , certificaten en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde , tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten ( 3 ) wordt voorgeschreven , de coordinatie op dit gebied te beperken tot de eis van inachtneming van minimumnormen , terwijl de Lid-Staten voor het overige worden vrijgelaten in het organiseren van hun onderwijs ;  Overwegende dat , met het oog op de onderlinge erkenning van de diploma's , certificaten en andere titels van de specialist in de tandheelkunde en ten einde alle beroepsbeoefenaars die onderdaan zijn van de Lid-Staten binnen de Gemeenschap op zekere voet van gelijkheid te plaatsen , een bepaalde coordinatie van de opleidingseisen van de specialist in de tandheelkunde noodzakelijk is gebleken ; dat te dien einde enige minimumcriteria moeten worden vastgesteld , zowel voor de toegang tot de gespecialiseerde opleiding als voor de minimumduur van deze opleiding , de wijze waarop en de plaats waar deze moet plaatsvinden , alsmede voor het toezicht dat erop moet worden uitgeoefend ; dat deze criteria slechts betrekking hebben op die specialisaties die verscheidene Lid-Staten gemeen hebben ;  Overwegende dat men om redenen van volksgezondheid binnen de Gemeenschap moet streven naar een gemeenschappelijke afbakening van het werkterrein van de betrokken beroepsbeoefenaars ; dat deze richtlijn in dit stadium niet de mogelijkheid biedt tot een volledige coordinatie te komen van het werkterrein van de beoefenaar der tandheelkunde in de verschillende Lid-Staten ;  Overwegende dat de Lid-Staten verzekeren dat de opleiding van de beoefenaar der tandheelkunde hem vanaf de toepassing van deze richtlijn de nodige kundigheden verschaft voor alle werkzaamheden verband houdende met het voorkomen , de diagnose en de behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden , mond , kaken en omliggende weefsels ;  Overwegende dat de door deze richtlijn beoogde coordinatie van de uitoefeningsvoorwaarden een verdere coordinatie evenwel niet uitsluit ;  Overwegende dat de bij deze richtlijn beoogde coordinatie betrekking heeft op de beroepsopleiding van de beoefenaar der tandheelkunde ; dat er in de meeste Lid-Staten momenteel geen onderscheid bestaat tussen de opleiding van beoefenaars der tandheelkunde in loondienst en die van zelfstandige beoefenaars der tandheelkunde ; dat het voor een werkelijke bevordering van het vrije verkeer van deze beroepsbeoefenaars in de Gemeenschap derhalve noodzakelijk lijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit de breiden tot de beoefenaars der tandheelkunde in loondienst ;  Overwegende dat de werkzaamheden van de tandheelkunde ten tijde van de kennisgeving van deze richtlijn in Italië uitsluitend worden uitgeoefend door artsen , ongeacht of zij al dan niet gespecialiseerd zijn in odontostomatologie ; dat deze richtlijn tot gevolg heeft dat Italië ertoe wordt verplicht een nieuwe categorie beroepsbeoefenaars in te stellen die de werkzaamheden van de tandheelkunde onder een andere titel dan die van arts mogen uitoefenen ; dat de invoering van een nieuw beroep in Italië niet alleen de invoering van een specifieke opleiding conform de criteria van de richtlijn vergt , maar ook vereist dat het nieuwe beroep wordt gestructureerd , bij voorbeeld door oprichting van de beroepsorde ; dat dientengevolge , gezien de omvang van de vast te stellen maatregelen , Italië meer tijd moet krijgen om aan deze richtlijn te voldoen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  HOOFDSTUK I  OPLEIDINGSVOORWAARDEN  Artikel 1  1 . De Lid-Staten stellen de toegang tot de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde , die worden uitgeoefend onder de in artikel 1 van Richtlijn 78/686/EEG bedoelde titels , en de uitoefening ervan afhankelijk van het bezit van een diploma , certificaat of andere titel als bedoeld in artikel 3 van dezelfde richtlijn , waardoor wordt gewaarborgd dat de betrokkene gedurende zijn totale opleidingstijd :  a ) voldoende kennis heeft verworven van de wetenschappen waarop de tandheelkunde berust , alsmede een goed inzicht heeft verkregen in de wetenschappelijke methoden en met name de beginselen van de meting van biologische functies , in de beoordeling van wetenschappelijk vastgestelde feiten alsmede in het analyseren van gegevens ;  b ) voldoende kennis heeft verworven van het gestel , de fysiologie en het gedrag van gezonde en zieke personen , alsmede van de wijze waarop de gezondheidstoestand van de mens wordt beïnvloed door zijn natuurlijke en sociale omgeving ; een en ander voor zover dat in relatie staat tot de tandheelkunde ;  c ) voldoende kennis heeft verworven van structuur en functie van de tanden , de mond , de taken en de omliggende weefsels , zowel in gezonde als zieke toestand , en de relatie daarvan tot de algemene gezondheidstoestand en het fysiek en sociaal welzijn van de patiënt ;  d ) voldoende kennis heeft verworven van de klinische studievakken en methoden , die een samenhangend beeld geven van de anomalieën , kwetsuren en ziekten van tanden , mond , kaken en omliggende weefsels , alsmede van de odontologie ter zake van preventie , diagnose en therapie ;  e ) voldoende klinische ervaring heeft opgedaan onder deskundige leiding .  Deze opleiding moet hem de nodige kundigheden verschaffen voor alle werkzaamheden verband houdende met het voorkomen , de diagnose en de behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden , mond , kaken en omliggende weefsels .  2 . Deze tandheelkundige opleiding omvat in totaal ten minste vijf studiejaren full-time theoretisch en praktisch onderwijs in de in de bijlage genoemde vakken aan een universiteit , aan een hoger instituut van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit .  3 . Voor de toelating tot deze opleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een Lid-Staat voor de desbetreffende studie toegang geeft tot inrichtingen van universitair onderwijs of hogere instituten van een als gelijkwaardig erkend niveau .  4 . Deze richtlijn laat de mogelijkheid voor de Lid-Staten om op hun eigen grondgebied volgens hun eigen regeling de toegang tot de werkzaamheden van de beoefenaar der tandheelkunde en de uitoefening ervan toe te staan aan de houders van diploma's , certificaten en andere titels die niet in een Lid-Staat zijn behaald , geheel onverlet .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de opleiding voor het behalen van een diploma , certificaat of andere titel van specialist in de tandheelkunde ten minste aan de volgende voorwaarden voldoet :  a ) in het kader van de in artikel 1 bedoelde opleidingscyclus zijn met goed gevolg vijf studiejaren full-time theoretisch en praktisch onderwijs afgesloten of betrokkene is houder van de documenten , bedoeld in artikel 7 , lid 1 , van Richtlijn 78/686/EEG ;  b ) zij omvat theoretisch en praktisch onderwijs ;  c ) zij is full-time gedurende ten minste drie jaar en staat onder controle van de bevoegde autoriteiten of instanties ;  d ) zij heeft plaats in een universitair centrum , in een centrum voor ziekenverpleging , onderwijs en onderzoek , of eventueel in een daartoe door de bevoegde autoriteiten of instanties erkende inrichting voor gezondheidszorg ;  e ) zij houdt in dat de aankomend specialist in de tandheelkunde persoonlijk deelneemt aan de werkzaamheden van de betrokken diensten en daarvoor verantwoordelijkheid draagt .  2 . De Lid-Staten stellen de afgifte van een diploma , certificaat of andere titel van specialist in de tandheelkunde afhankelijk van de voorwaarde dat men in het bezit is van een der in artikel 1 bedoelde diploma's , certificaten of andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde , of in het bezit van de documenten als bedoeld in artikel 7 , lid 1 , van Richtlijn 78/686/EEG .  3 . De Lid-Staten wijzen binnen de in artikel 8 gestelde termijn de autoriteiten of instanties aan die bevoegd zijn tot het afgeven van de in lid 1 bedoelde diploma's , certificaten en andere titels .  4 . De Lid-Staten kunnen afwijken van lid 1 , sub a ) . De begunstigden van deze afwijking kunnen zich niet beroepen op artikel 4 van Richtlijn 78/686/EEG .  Artikel 3  1 . Onverminderd het beginsel van de full-time opleiding , vervat in artikel 2 , lid 1 , sub c ) , en in afwachting van de besluiten die de Raad zal nemen overeenkomstig lid 3 , kunnen de Lid-Staten , indien een full-time opleiding wegens bewezen omstandigheden niet kan worden verwezenlijkt , een part-time specialistenopleiding toestaan op voorwaarden waarmee de bevoegde nationale autoriteiten instemmen .  2 . De totale duur van de specialistenopleiding kan niet worden verkort uit hoofde van lid 1 . Het niveau van de opleiding mag noch door het part-time karakter van de opleiding noch door de uitoefening van betaalde privé beroepswerkzaamheden in gevaar worden gebracht .  3 . Uiterlijk vier jaar na kennisgeving van deze richtlijn , zal de Raad in het licht van een nieuwe bestudering van de situatie en op voorstel van de Commissie , met inachtneming van de mogelijkheid dat een part-time opleiding moet blijven bestaan in bepaalde omstandigheden die naar gelang van het specialisme moeten worden onderzocht , besluiten of het in de leden 1 en 2 bepaalde moet worden gehandhaafd of gewijzigd .  Artikel 4  Als overgangsmaatregel en in afwijking van artikel 2 , lid 1 , sub c ) , en van artikel 3 , kunnen de Lid-Staten die op het tijdstip van kennisgeving van de richtlijn wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen hebben waarbij een vorm van part-time opleiding tot specialist wordt ingesteld , deze bepalingen blijven toepassen voor kandidaten die hun part-time opleiding tot specialist uiterlijk vier jaar na deze kennisgeving zijn begonnen . Deze periode kan worden verlengd indien de Raad geen besluit heeft genomen in de zin van artikel 3 , lid 3 .  HOOFDSTUK II  WERKTERREIN  Artikel 5  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de beoefenaars der tandheelkunde algemeen toegang hebben tot de werkzaamheden verband houdende met het voorkomen , de diagnose en de behandeling van afwijkingen en ziekten van tanden , mond , kaken en omliggende weefsels , en tevens die werkzaamheden mogen uitoefenen , onder eerbiediging van de reglementaire bepalingen en de voorschriften inzake deontologie die voor het beroep gelden op het tijdstip van kennisgeving van deze richtlijn .  De Lid-Staten die dergelijke bepalingen en voorschriften niet hebben , kunnen de uitoefening van bepaalde , in de eerste alinea bedoelde werkzaamheden nader omschrijven of beperken in een mate die vergelijkbaar is met die welke voorkomt in de overige Lid-Staten .  HOOFDSTUK III  SLOTBEPALINGEN  Artikel 6  Er wordt van uitgegaan dat door de begunstigden van artikel 19 van Richtlijn 78/686/EEG aan de voorwaarden van artikel 2 , lid 1 , sub a ) , is voldaan .  Voor de toepassing van artikel 2 , lid 2 , zijn de begunstigden van artikel 19 van Richtlijn 78/686/EEG gelijkgesteld met de houders van een van de diploma's , certificaten of andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde als bedoeld in artikel 1 .  Artikel 7  Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de onderdanen van de Lid-Staten die , overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ( 4 ) een van de werkzaamheden  ( zullen ) uitoefenen die worden bedoeld in artikel 1 van Richtlijn 78/686/EEG .  Artikel 8  1 . De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis . Italië neemt deze maatregelen evenwel binnen een tijdsbestek van maximaal zes jaar .  2 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 9  Wanneer zich , bij de toepassing van deze richtlijn , op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen voor een Lid-Staat , onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Staat en wint zij het advies in van het Comité van hooggeplaatse ambtenaren van volksgezondheid , ingesteld bij Besluit 75/365/EEG ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Besluit 78/689/EEG ( 6 ) . In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de Raad voor .  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 25 juli 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  K . von DOHNANYI  ( 1 ) PB nr . C 101 van 4 . 8 . 1970 , blz . 19 .  ( 2 ) PB nr . C 36 van 28 . 3 . 1970 , blz . 19 .  ( 3 ) Zie blz . 1 van dit Publikatieblad .  ( 4 ) PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .  ( 5 ) PB nr . L 167 van 30 . 6 . 1975 , blz . 19 .  ( 6 ) Zie blz . 17 van dit Publikatieblad .  BIJLAGE  Studieprogramma voor de beoefenaars der tandheelkunde  Het studieprogramma dat tot de diploma's , certificaten en andere titels van de beoefenaar der tandheelkunde leidt , omvat ten minste de hierna volgende vakken . Een of meer van deze vakken kunnen als onderdeel van of in samenhang met de overige vakken worden gedoceerd .  a ) Basisvakken  Scheikunde .  Natuurkunde .  Biologie .  b ) Medisch-biologische en algemeen medische vakken  Anatomie .  Embryologie .  Histologie met inbegrip van de cytologie .  Fysiologie .  Biochemie ( of fysiologische scneikunde ) .  Pathologische anatomie .  Algemene pathologie .  Farmacologie .  Microbiologie .  Hygiëne .  Preventieve geneeskunde en epidemiologie .  Radiologie .  Fysiotherapie .  Algemene chirurgie .  Interne geneeskunde met inbegrip van kindergeneeskunde .  Keel - , neus - en oorheelkunde .  Dermatologie en venerologie .  Algemene psychologie , psychopathologie en neuropathologie .  Anesthesiologie .  c ) Specifiek tandheelkundige vakken  Protheseleer .  Tandheelkundige materiaalkunde .  Conserverende tandheelkunde .  Preventieve tandheelkunde .  Anesthesiologie in de tandheelkunde .  Mond - en kaakchirurgie .  Mond - en kaakpathologie .  Praktische klinische tandheelkunde .  Pedodontie .  Orthodontie .  Parodontologie .  Odontologische radiologie .  Gebitsfunctieleer .  Beroepsorganisatie , beroepsethiek en wetgeving .  Sociale aspecten van de odontologische praktijk .