Avis juridique important

|

32003L0077

Richtlĳn 2003/77/EG van de Commissie van 11 augustus 2003 tot wĳziging van de Richtlĳnen 97/24/EG en 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 211 van 21/08/2003 blz. 0024 - 0048

Richtlijn 2003/77/EG van de Commissievan 11 augustus 2003tot wijziging van de Richtlijnen 97/24/EG en 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en de intrekking van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad(1), inzonderheid op artikel 17,Gelet op Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen(2), gewijzigd bij Richtlijn 2002/51/EG(3), inzonderheid op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 97/24/EG is een van de bijzondere richtlijnen voor de EG-typegoedkeuringsprocedure zoals vastgesteld bij Richtlijn 92/61/EEG van de Raad(4), welke ingevolge Richtlijn 2002/24/EG met ingang van 9 november 2003 wordt ingetrokken.(2) Bij Richtlijn 2002/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de verlaging van het niveau van verontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen op twee of drie wielen en tot wijziging van Richtlijn 97/24/EG, zijn voor tweewielige motorfietsen nieuwe emissiegrenswaarden vastgesteld die in twee fasen toepassing vinden. De eerste fase gaat in op 1 april 2003 voor alle voertuigtypen en de tweede op 1 januari 2006 voor nieuwe typen. De meting van de verontreinigende emissies van tweewielige motorfietsen in de tweede fase wordt verricht aan de hand van de basisproefcyclus in de stad overeenkomstig VN/ECE-Reglement nr. 40 en van de cyclus buiten de stad overeenkomstig Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen(5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/80/EG van de Commissie(6).(3) In Richtlijn 97/24/EG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 2002/51/EG, is de proefcyclus van type I vastgelegd voor het meten van de emissie van verontreinigende stoffen door twee- en driewielige motorvoertuigen. Deze proefcyclus dient door de Commissie te worden aangevuld via het bij artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang. Hij dient vanaf 2006 van toepassing te zijn.(4) Het is noodzakelijk bepaalde aspecten van de gegevens van de proef van type II voor de jaarlijkse technische controle zoals voorgeschreven door Richtlijn 2002/51/EG te verduidelijken, en in bijlage VII bij Richtlijn 2002/24/EG de vastlegging van die gegevens te bepalen.(5) De Richtlijnen 97/24/EG en 2002/24/EG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage II bij hoofdstuk 5 van Richtlijn 97/24/EG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij de onderhavige richtlijn.Artikel 2Bijlage VII bij Richtlijn 2002/24/EG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij de onderhavige richtlijn.Artikel 31. De lidstaten dienen uiterlijk op 4 september 2004 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Zij passen die bepalingen toe met ingang van 4 september 2004.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 11 augustus 2003.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1.(2) PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1.(3) PB L 252 van 20.9.2002, blz. 20.(4) PB L 225 van 10.8.1992, blz. 72.(5) PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1.(6) PB L 291 van 28.10.2002, blz. 20.BIJLAGE IBijlage II bij hoofdstuk 5 van Richtlijn 97/24/EG wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 2.2.1.1 komt als volgt te luiden:"2.2.1.1. Proef van type I (bepaling van de gemiddelde emissie van uitlaatgassen)Voor voertuigtypen die worden getest op de emissiegrenswaarden in rij A van de tabel in punt 2.2.1.1.5:- worden twee voorbereidende basiscycli in de stad uitgevoerd en vier basiscycli in de stad voor de monsterneming. De monsterneming begint onmiddellijk na het afsluiten van de laatste fase van stationair draaien van de voorbereidende cycli en eindigt bij het afsluiten van de laatste fase van stationair draaien van de laatste basiscyclus in de stad.Voor voertuigtypen die worden getest op de emissiegrenswaarden in rij B van de tabel in punt 2.2.1.1.5:- worden bij voertuigtypen met een cilinderinhoud van minder dan 150 cm3 zes basiscycli in de stad uitgevoerd. De monsterneming begint vóór of bij het starten van de motor en eindigt na het afsluiten van de laatste fase van stationair draaien van de laatste basiscyclus in de stad;- worden bij voertuigtypen met een cilinderinhoud van 150 cm3 of meer zes basiscycli in de stad en één cyclus buiten de stad uitgevoerd. De monsterneming begint vóór of bij het starten van de motor en eindigt na het afsluiten van de laatste fase van stationair draaien van de cyclus buiten de stad.".2. Het volgende punt 2.2.1.1.7 wordt toegevoegd:"2.2.1.1.7. De geregistreerde gegevens worden ingevuld in de desbetreffende onderdelen van het in bijlage VII bij Richtlijn 2002/24/EG bedoelde document.".3. Punt 2.2.1.2.4 komt als volgt te luiden:"2.2.1.2.4. De temperatuur van de motorolie tijdens de proef moet worden geregistreerd (alleen van toepassing op viertaktmotoren).".4. Punt 2.2.1.2.5 komt als volgt te luiden:"2.2.1.2.5. De geregistreerde gegevens worden ingevuld in de desbetreffende onderdelen van het in bijlage VII bij Richtlijn 2002/24/EG bedoelde document.".5. Voetnoot (*) bij de tabel in punt 2.2.1.1.5 wordt geschrapt.6. De titel van aanhangsel 1 komt als volgt te luiden:"Proef van type I (voor voertuigen die worden getest op de emissiegrenswaarden in rij A van de tabel in punt 2.2.1.1.5 van deze bijlage)(bepaling van de gemiddelde emissie van verontreinigende stoffen)".7. Het volgende aanhangsel 1 bis wordt ingevoegd:"Aanhangsel 1 bisProef van type I (voor voertuigen die worden getest op de emissiegrenswaarden in rij B van de tabel in punt 2.2.1.1.5 van deze bijlage)(bepaling van de gemiddelde emissie van verontreinigende stoffen)1. INLEIDINGProcedure voor het uitvoeren van de in punt 2.2.1.1 van bijlage II omschreven proef van type I.1.1. De motorfiets of de driewieler wordt op een rollenbank geplaatst die van een rem en een vliegwiel is voorzien. De proef voor motorfietsen van klasse I bestaat uit zes basiscycli in de stad en duurt in totaal 1170 seconden. De proef voor motorfietsen van klasse II bestaat uit zes basiscycli in de stad en één cyclus buiten de stad en duurt in totaal 1570 seconden. Deze proeven worden zonder onderbreking uitgevoerd.Tijdens de proef worden de uitlaatgassen zodanig met lucht verdund dat een debiet met een constant volume van het mengsel wordt verkregen. Voor de gehele duur van de proef worden de bij constant debiet genomen monsters in een of meer zakken opgevangen om achtereenvolgens de concentratie (gemiddelde waarde voor de proef) van koolmonoxide, onverbrande koolwaterstoffen, stikstofoxiden en kooldioxide te bepalen.2. PROEFCYCLUS OP DE ROLLENBANK2.1. Beschrijving van de cyclusDe op de rollenbank uit te voeren proefcycli zijn in subaanhangsel 1 weergegeven.2.2. Algemene voorwaarden voor de uitvoering van de cyclusEr moeten voorbereidende proefcycli worden uitgevoerd teneinde de beste wijze van bediening van gas en rem te bepalen, zodat een cyclus kan worden uitgevoerd die de theoretische cyclus tot binnen de voorgeschreven grenzen benadert.2.3. Gebruik van de versnellingsbak2.3.1. Het gebruik van de versnellingsbak wordt als volgt bepaald:2.3.1.1. Bij constante snelheid moet het motortoerental zoveel mogelijk 50 tot 90 % van het toerental bij het maximumvermogen van de motor bedragen. Wanneer het mogelijk is deze snelheid in twee of meer versnellingen te bereiken, wordt de cyclus uitgevoerd terwijl de hoogste versnelling is ingeschakeld.2.3.1.2. Wat de cyclus in de stad betreft, wordt de motor bij het accelereren getest in de versnelling die de maximale acceleratie mogelijk maakt. De volgende hogere versnelling wordt uiterlijk ingeschakeld, wanneer het motortoerental 110 % heeft bereikt van het toerental waarbij het nominale maximumvermogen wordt behaald. Indien een motorfiets of driewieler in de eerste versnelling een snelheid van 20 km/h of in de tweede versnelling een snelheid van 35 km/h bereikt, wordt bij deze snelheden de volgende hogere versnelling ingeschakeld.In deze gevallen is het niet toegestaan verder nog naar een hogere versnelling te schakelen. Indien gedurende de acceleratiefase het schakelen plaatsvindt bij deze vaste snelheden van de motorfiets of de driewieler, wordt de volgende fase met constante snelheid uitgevoerd in de versnelling die is ingeschakeld wanneer de motorfiets of de driewieler deze fase met constante snelheid ingaat, ongeacht het motortoerental.2.3.1.3. Tijdens het vertragen wordt naar de volgende lagere versnelling geschakeld hetzij voordat de motor ongeveer stationair begint te draaien, hetzij, indien zich dat eerder voordoet, wanneer het motortoerental tot 30 % van het toerental bij het nominale maximumvermogen is gedaald. Tijdens het vertragen mag niet naar de eerste versnelling worden geschakeld.2.3.2. Motorfietsen of driewielers met een automatische versnellingsbak worden getest in de hoogste versnelling ("drive"). Het gasgeven geschiedt zodanig dat een zo constant mogelijke acceleratie wordt verkregen en de verschillende versnellingen in de normale volgorde worden ingeschakeld. De geldende toleranties zijn vermeld in punt 2.4.2.3.3. Voor het uitvoeren van de cyclus buiten de stad wordt de versnellingsbak gebruikt overeenkomstig de aanbevelingen van de fabrikant.De in aanhangsel 1 van deze bijlage aangegeven punten waarop dient te worden geschakeld, zijn niet van toepassing. Gedurende de gehele periode die wordt weergegeven door de rechte lijn tussen het eind van iedere periode van stationair draaien en het begin van de volgende periode van constante snelheid dient er te worden geaccelereerd. De in punt 2.4 gegeven toleranties zijn van toepassing.2.4. Toleranties2.4.1. De theoretische snelheid moet in alle fasen worden aangehouden met een toegestane afwijking van ± 2 km/h. Bij het overgaan van de ene fase op de andere zijn afwijkingen toegestaan die groter zijn dan deze toleranties, mits de duur ervan telkens niet meer dan 0,5 seconden bedraagt, onder voorbehoud van het bepaalde in de punten 6.5.2 en 6.6.3.2.4.2. Voor de tijden geldt een tolerantie van ± 0,5 s.2.4.3. De toleranties op snelheid en tijd worden gecombineerd zoals aangegeven in subaanhangsel 1.2.4.4. De tijdens de cyclus afgelegde afstand wordt gemeten met een tolerantie van ± 2 %.3. MOTORFIETS OF DRIEWIELER EN BRANDSTOF3.1. Testmotorfiets of -driewieler3.1.1. De motorfiets of driewieler moet in goede mechanische staat worden aangeboden. Hij moet zijn ingereden en vóór de proef ten minste 1000 km hebben afgelegd. Het laboratorium kan besluiten dat een motorfiets of een driewieler die vóór de proef minder dan 1000 km heeft afgelegd, kan worden aanvaard.3.1.2. De uitlaatinrichting mag geen lekken vertonen waardoor de hoeveelheid opgevangen uitlaatgassen van de motor zou kunnen verminderen.3.1.3. De dichtheid van het inlaatsysteem kan worden gecontroleerd om na te gaan of de carburatie niet wordt beïnvloed door aanzuiging van valse lucht.3.1.4. De afstellingen van de motorfiets of driewieler moeten overeenstemmen met de fabrieksaanwijzingen.3.1.5. In het laboratorium kan worden nagegaan of de motorfiets of de driewieler beantwoordt aan de door de fabrikant opgegeven prestaties, of hij kan worden gebruikt voor normaal rijden en met name of hij warm en koud kan starten.3.2. BrandstofVoor de proef moet gebruik worden gemaakt van referentiebrandstof zoals gespecificeerd in bijlage IV. Bij een motor met mengsmering moeten de kwaliteit en de dosering van de aan de referentiebrandstof toegevoegde olie in overeenstemming zijn met de aanbevelingen van de fabrikant.4. PROEFAPPARATUUR4.1. RollenbankDe bank moet de volgende hoofdkenmerken hebben:Voor ieder aandrijfwiel een rol die met de band in aanraking komt;- diameter van de rol >= 400 mm;- vergelijking van de vermogensabsorptiecurve: de bank moet het mogelijk maken met een tolerantie van ± 15 % vanaf een beginsnelheid van 12 km/h het door de motor ontwikkelde vermogen te reproduceren wanneer de motorfiets of de driewieler op een vlakke weg rijdt terwijl de windsnelheid nagenoeg nul is. Het door de remmen en de inwendige wrijving van de bank geabsorbeerde vermogen moet berekend worden zoals voorgeschreven in punt 11 van subaanhangsel 4 van aanhangsel 1, of het door de remmen en de inwendige wrijving geabsorbeerde vermogen moet gelijk zijn aan:- K V3 ± 5 % PV50- extra inertie: 10 kg en 10 kg(1).4.1.1. De werkelijk afgelegde afstand moet worden gemeten met een toerenteller die wordt aangedreven door de rol die de rem en de vliegwielen aandrijft.4.2. Apparatuur voor gasmonsterneming en voor meting van het volume daarvan4.2.1. In de subaanhangsels 2 en 3 van aanhangsel 1 is een principeschema opgenomen van de apparatuur voor het opvangen, verdunnen, bemonsteren en de volumemeting van de uitlaatgassen tijdens de proef.4.2.2. In de volgende punten worden de onderdelen beschreven die de testapparatuur vormen (voor ieder onderdeel is de afkorting opgenomen die naar het schema van de subaanhangsels 2 en 3 van aanhangsel 1 verwijst. De technische dienst kan het gebruik van andere apparatuur toestaan, indien de resultaten daarvan gelijkwaardig zijn):4.2.2.1. een systeem voor het opvangen van alle tijdens de proef geproduceerde uitlaatgassen. Het is meestal een systeem van het open type waarbij de atmosferische druk aan de uitlaatpijp(en) wordt gehandhaafd. Indien aan de tegendrukvoorwaarden (± 1,25 kPa) wordt voldaan, mag evenwel een gesloten systeem worden gebruikt. Bij het opvangen van de gassen mag zich geen condensatie voordoen die de aard van de uitlaatgassen bij de testtemperatuur aanzienlijk kan wijzigen;4.2.2.2. een verbindingsleiding (Tu) tussen dit opvangsysteem en de gasbemonsteringsapparatuur. Deze leiding en de opvangapparatuur moeten van roestvrij staal zijn of van een ander materiaal dat niet van invloed is op de samenstelling van de opgevangen gassen en tegen de temperatuur van deze gassen bestand is;4.2.2.3. een warmtewisselaar (Sc) die in staat is gedurende de gehele proef de temperatuurschommeling van de verdunde gassen aan de inlaat van de pomp tot ± 5 °C te beperken. Deze warmtewisselaar (Sc) moet zijn voorzien van een voorverwarmingssysteem waarmee de warmtewisselaar vóór het begin van de proef op bedrijfstemperatuur (± 5 °C) kan worden gebracht;4.2.2.4. een verdringerpomp P1 voor het aanzuigen van de verdunde gassen die wordt aangedreven door een motor met verschillende absoluut constante snelheden. Het debiet moet voldoende zijn om de aanzuiging van alle uitlaatgassen te waarborgen. Er kan ook gebruik worden gemaakt van een systeem met venturi-buis met kritische stroming;4.2.2.5. een inrichting voor het continu registreren van de temperatuur van de verdunde gassen die de pomp ingaan;4.2.2.6. een sonde S3 die ter hoogte van de gasopvangapparatuur aan de buitenzijde daarvan is bevestigd teneinde met behulp van een pomp, een filter en een debietmeter tijdens de duur van de proef met constant debiet een monster van de verdunningslucht te nemen;4.2.2.7. een sonde S2 boven de verdringerpomp die ten opzichte van de stroomverdunde gassen stroomopwaarts is gericht en die het mogelijk maakt door middel van een filter, een debietmeter en een pomp tijdens de duur van de proef met constant debiet een monster van het mengsel verdunde gassen te nemen. Het minimumdebiet van de gasstroom in beide monsternemingssystemen moet ten minste 150 l/h bedragen;4.2.2.8. twee filters F2 en F3 die respectievelijk achter de sondes S2 en S3 worden geplaatst teneinde de zwevende vaste deeltjes te onttrekken aan het monster dat in de opvangzakken stroomt. Er moet in het bijzonder op worden gelet dat hierdoor de concentraties van de gasvormige bestanddelen van de monsters niet worden gewijzigd;4.2.2.9. twee pompen P2 en P3 die respectievelijk met behulp van de sondes S2 en S3 monsters nemen en de zakken Sa en Sb vullen;4.2.2.10. twee met de hand bediende regelkleppen V2 en V3 die respectievelijk met de pompen P2 en P3 in serie zijn gemonteerd en die het mogelijk maken het debiet van het in de zakken stromende monster te regelen;4.2.2.11. twee rotameters R2 en R3 die respectievelijk in de lijnen "sonde, filter, pomp, klep, zak" (S2, F2, P2, V2, Sa en S3, F3, P3, V3, Sb) in serie zijn geschakeld teneinde een visuele en onmiddellijke controle van het debiet van het genomen monster op elk willekeurig ogenblik mogelijk te maken;4.2.2.12. gasdichte zakken voor het opvangen van monsters van de verdunningslucht en het mengsel van verdunde gassen die groot genoeg zijn om de normale doorstroming van de monsters niet te belemmeren. Zij moeten op de zijkant zijn voorzien van een automatische sluiting en snel gasdicht kunnen worden aangesloten hetzij op het monsternemingscircuit, hetzij op het meetcircuit aan het eind van de proef;4.2.2.13. twee differentiaalmanometers (g1 en g2) waarbij:g1: voor de pomp P1 wordt aangebracht om het drukverschil te bepalen tussen het mengsel uitlaatgassen/verdunningslucht en de omgevingslucht;g2: voor en achter de pomp P1 wordt aangebracht om de drukvermeerdering in de gasstroom te meten;4.2.2.14. een totalisator CT van het aantal omwentelingen van de roterende verdringerpomp P1;4.2.2.15. driewegkranen op de monsternemingscircuits die de monsters tijdens de duur van de proef hetzij naar de buitenlucht, hetzij naar de respectieve opvangzakken laten stromen. De kleppen moeten snelwerkend zijn. Zij moeten zijn vervaardigd van materialen die geen wijzigingen in de samenstelling van de gassen teweegbrengen. Het doorstromingsprofiel en de vorm daarvan moeten zoveel als technisch mogelijk is de weerstandsverliezen beperken.4.3. Analyseapparatuur4.3.1. Bepaling van de HC-concentratie4.3.1.1. De concentratie van onverbrande koolwaterstoffen HC in de gedurende de proeven in de zakken Sa en Sb opgevangen monsters, wordt bepaald door middel van een vlamionisatieanalysator.4.3.2. Bepaling van de CO- en CO2-concentratie4.3.2.1. De koolmonoxide(CO)- en kooldioxide(CO2)-concentratie in de monsters die tijdens de proeven in de zakken Sa en Sb worden opgevangen, wordt bepaald door middel van een analysetoestel van het niet-dispergerende type met infraroodabsorptie.4.3.3. Bepaling van de NOx-concentratie4.3.3.1. De concentratie van stikstofoxiden NOx in de monsters die tijdens de proeven in de zakken Sa en Sb worden opgevangen, wordt bepaald door middel van een chemiluminescentieanalysator.4.4. Nauwkeurigheid van de apparatuur en de metingen4.4.1. Aangezien de rem door middel van een afzonderlijke proef wordt gekalibreerd, wordt de nauwkeurigheid van de rollenbank niet vermeld. De totale traagheid van de draaiende massa's, met inbegrip van die van de rollen en de rotor van de rem (zie punt 5.2) wordt tot op ± 2 % nauwkeurig gegeven.4.4.2. De snelheid van de motorfiets of de driewieler moet worden gemeten aan de hand van de omwentelingssnelheid van de rollen die met de rem en de vliegwielen zijn verbonden. De snelheid moet in het gebied 0-10 km/h tot op ± 2 km/h nauwkeurig en boven 10 km/h tot op ± 1 km/h nauwkeurig kunnen worden gemeten.4.4.3. De in punt 4.2.2.5 bedoelde temperatuur moet tot op ± 1 °C nauwkeurig kunnen worden gemeten. De in punt 6.1.1 bedoelde temperatuur moet tot op ± 2 °C nauwkeurig kunnen worden gemeten.4.4.4. De luchtdruk moet tot op ± 0,133 kPa nauwkeurig kunnen worden gemeten.4.4.5. De onderdruk in het mengsel van verdunde gassen aan de inlaat van pomp P1 (zie punt 4.2.2.13) ten opzichte van de luchtdruk moet tot op ± 0,4 kPa nauwkeurig kunnen worden gemeten. Het verschil in druk van de verdunde gassen boven en onder pomp P1 (zie punt 4.2.2.13) moet tot op ± 0,4 kPa nauwkeurig kunnen worden gemeten.4.4.6. Het bij iedere volledige omwenteling van pomp P1 verplaatste volume en de waarde van de verplaatsing bij de kleinst mogelijke pompsnelheid, zoals geregistreerd door de totalisator CT, moeten het mogelijk maken het totale tijdens de proef door P1 verplaatste volume van het mengsel uitlaatgassen/verdunningslucht tot op ± 2 % nauwkeurig te bepalen.4.4.7. De analysetoestellen moeten een meetbereik hebben dat verenigbaar is met de nauwkeurigheid die vereist is voor de meting van de gehalten van de verschillende bestanddelen tot op ± 3 % nauwkeurig, ongeacht de nauwkeurigheid van de kalibratiegassen.De vlamionisatieanalysator voor het bepalen van de HC-concentratie moet in minder dan één seconde 90 % van de volledige schaaluitslag kunnen bereiken.4.4.8. De kalibratiegassen moeten een gehalte hebben dat niet meer dan ± 2 % van de referentiewaarde voor elk daarvan afwijkt. Als verdunningsmiddel wordt stikstof gebruikt.5. VOORBEREIDING VAN DE PROEF5.1. Proef op de weg5.1.1. Voorschriften voor de wegDe weg waarop de proef wordt uitgevoerd moet vlak, horizontaal, recht en effen zijn. Het wegdek moet droog zijn en de meting van de rijweerstand mag niet door obstakels of door de wind worden belemmerd. De helling mag niet meer dan 0,5 % bedragen tussen twee punten die minstens 2 m van elkaar verwijderd zijn.5.1.2. Omgevingsomstandigheden tijdens de proef op de wegTijdens het verzamelen van de gegevens moet de wind constant zijn. De windrichting en -snelheid moeten permanent of voldoende vaak worden gemeten op een plaats waar de windkracht tijdens het uitlopen representatief is.Voor de omgevingsomstandigheden gelden de volgende grenswaarden:- maximale windsnelheid: 3 m/s- maximale snelheid van windvlagen: 5 m/s- gemiddelde windsnelheid, parallelle wind: 3 m/s- gemiddelde windsnelheid, dwarswind: 2 m/s- maximale relatieve vochtigheid: 95 %- luchttemperatuur: 278 tot 308 K.Standaard omgevingsomstandigheden:- druk, p0: 100 kPa- temperatuur, T0: 293 K- relatieve luchtdichtheid, d0: 0,9197- windsnelheid: geen wind- volumetrische luchtmassa, ρ0: 1,189 kg/m3.De relatieve luchtdichtheid tijdens het beproeven van de motorfiets, berekend overeenkomstig onderstaande formule, mag niet meer dan 7,5 % afwijken van de luchtdichtheid in standaardomstandigheden.De relatieve luchtdichtheid, dT, wordt berekend met de formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:dT= de relatieve luchtdichtheid tijdens de proef;pT= de omgevingsdruk tijdens de proef, in kiloPascal;TT= de absolute temperatuur tijdens de proef, in Kelvin.5.1.3. ReferentiesnelheidDe referentiesnelheid of -snelheden is (zijn) gedefinieerd in de proefcyclus.5.1.4. Specifieke snelheidDe specifieke snelheid v is nodig om de rijweerstandscurve op te stellen. Om de rijweerstand te bepalen als functie van de snelheid van de motorfiets in de nabijheid van de referentiesnelheid v0, wordt de rijweerstand gemeten bij minstens vier specifieke snelheden, waaronder de referentiesnelheid (-snelheden). Het verschil tussen de specifieke snelheidspunten (het interval tussen de maximum- en de minimumpunten) en de referentiesnelheid of de referentiesnelheden als er meer dan een referentiesnelheid is, moet aan weerszijden ten minste Δv bedragen, zoals gedefinieerd in punt 5.1.6. De specifieke snelheidspunten, waaronder een of meer referentiesnelheidspunten, mogen niet meer dan 20 km/h uiteenliggen en het interval tussen de specifieke snelheden moet gelijk zijn. Aan de hand van de rijweerstandscurve kan de rijweerstand bij de referentiesnelheid (-snelheden) worden berekend.5.1.5. Startsnelheid voor het uitlopenDe startsnelheid voor het uitlopen moet meer dan 5 km/h hoger zijn dan de hoogste snelheid waarbij de meting van de uitlooptijd begint, omdat voldoende tijd nodig is om bijvoorbeeld de motorfiets en de bestuurder hun vaste positie te laten innemen en om de overbrenging van het motorvermogen uit te schakelen alvorens de snelheid is afgenomen tot v1, de snelheid waarbij de meting van de uitlooptijd begint.5.1.6. Begin- en eindsnelheid voor het meten van de uitlooptijdOm de uitlooptijd Δt, het uitloopsnelheidsinterval 2Δv, de beginsnelheid v1 en de eindsnelheid v2, uitgedrukt in kilometers per uur, nauwkeurig te kunnen meten, moet aan de volgende eisen zijn voldaan:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>Δv = 5 km/h voor v <  60 km/hÄv = 10 km/h voor v >= 60 km/h5.1.7. Voorbereiding van de testmotorfiets5.1.7.1. Alle onderdelen van de motorfiets moeten overeenstemmen met de serieproductie, of, indien de motorfiets van de serieproductie afwijkt, moet in het testrapport een volledige beschrijving worden gegeven.5.1.7.2. De motor, de transmissie en de motorfiets moeten volgens de voorschriften van de fabrikant zijn ingereden.5.1.7.3. De motor moet volgens de voorschriften van de fabrikant zijn afgesteld, bijvoorbeeld wat de viscositeit van de oliën en de bandendruk betreft. Indien de motorfiets van de serieproductie afwijkt, moet in het testrapport een volledige beschrijving worden gegeven.5.1.7.4. Het gewicht van de motorfiets in rijklare toestand is gedefinieerd in punt 1.2 van deze bijlage.5.1.7.5. Het totale gewicht, met inbegrip van het gewicht van de bestuurder en de instrumenten, moet voor het begin van de proef worden gemeten.5.1.7.6. Het gewicht moet volgens de voorschriften van de fabrikant over de wielen zijn verdeeld.5.1.7.7. Bij het installeren van de meetinstrumenten op de testmotorfiets moet erop worden toegezien dat ze zo weinig mogelijk invloed uitoefenen op de gewichtsverdeling over de wielen. Bij het installeren van de snelheidssensor aan de buitenzijde van de motorfiets moet de extra luchtweerstand zoveel mogelijk worden beperkt.5.1.8. Bestuurder en rijpositie5.1.8.1. De bestuurder moet een nauwsluitend pak (uit één stuk) of soortgelijke kleding, een valhelm, oogbeschermers, laarzen en handschoenen dragen.5.1.8.2. In de omstandigheden van punt 5.1.8.1 moet de bestuurder 75 kg ± 5 kg wegen en 1,75 m ± 0,05 m groot zijn.5.1.8.3. De bestuurder moet op de daartoe bestemde zitplaats zitten, met zijn voeten op de voetsteunen en zijn armen normaal uitgestrekt. Deze positie stelt de bestuurder in staat om op elk ogenblik van de uitlooptest de controle over de motorfiets te behouden.De positie van de bestuurder blijft ongewijzigd tijdens de volledige duur van de meting.5.1.9. Meting van de uitlooptijd5.1.9.1. Na een opwarmperiode wordt de snelheid van de motorfiets opgevoerd tot de startsnelheid voor het uitlopen is bereikt. Op dat ogenblik begint het uitlopen.5.1.9.2. Aangezien het vanwege de constructie van de overbrenging moeilijk en gevaarlijk kan zijn om deze naar vrije stand te schakelen, mag de uitlooptest uitsluitend plaatsvinden met de koppeling vrij. Bij motorfietsen die geen voorziening hebben om de overbrenging van het motorvermogen tijdens het uitlopen uit te schakelen, wordt voor de tractie een andere motorfiets gebruikt. Wanneer de uitlooptest opnieuw wordt uitgevoerd op de rollenbank, moeten de transmissie en de koppeling zich in dezelfde toestand bevinden als tijdens de proef op de weg.5.1.9.3. Het stuur van de motorfiets mag zo weinig mogelijk worden bewogen en de remmen mogen pas na de meting van de uitlooptijd worden geactiveerd.5.1.9.4. De uitlooptijd Δtai die overeenstemt met de specifieke snelheid vj is de tijd die wordt gemeten tussen de motorsnelheden vj + Δv en vj - Δv.5.1.9.5. De procedure van de punten 5.1.9.1 tot en met 5.1.9.4 wordt in de tegenovergestelde richting herhaald om de uitlooptijd Δtbi te meten.5.1.9.6. Het gemiddelde ΔTi van de twee uitlooptijden Δtai en Δtbi wordt berekend met de volgende formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.1.9.7. Er worden minstens vier proeven uitgevoerd en de gemiddelde uitlooptijd ΔTj wordt berekend met de volgende formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>De proeven worden uitgevoerd tot de statistische nauwkeurigheid P kleiner is dan of gelijk is aan 3 % (P = 3 %). De statistische nauwkeurigheid P, uitgedrukt in procent, is als volgt gedefinieerd:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:t= de coëfficiënt van tabel 1;s= de standaardafwijking, berekend met de formule>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>n= het nummer van de proef.Tabel 1 De coëfficiënt voor de statistische nauwkeurigheid>RUIMTE VOOR DE TABEL>5.1.9.8. Bij het herhalen van de proef moet erop worden toegezien dat dezelfde opwarmingsomstandigheden in acht zijn genomen en dat het uitlopen bij de dezelfde startsnelheid begint.5.1.9.9. Voor meerdere specifieke snelheden mag de uitlooptijd worden gemeten tijdens een continue uitloop. In dat geval wordt de uitloop telkens vanaf dezelfde uitloopstartsnelheid herhaald.5.2. Verwerking van de gegevens5.2.1. Berekening van de rijweerstand5.2.1.1. De rijweerstand Fj, uitgedrukt in Newton, bij de specifieke snelheid vj wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:m= het gewicht van de testmotorfiets in kilogram, inclusief bestuurder en instrumenten;mr= het equivalente traagheidsgewicht van alle wielen en tijdens het uitlopen op de weg met de wielen meedraaiende motorfietsonderdelen. mr moet naar behoren worden gemeten of berekend. Bij wijze van alternatief kan mr worden geraamd op 7 % van het gewicht van de motorfiets zonder lading.5.2.1.2. De rijweerstand Fj wordt gecorrigeerd overeenkomstig punt 5.2.2.5.2.2. Opstelling van de rijweerstandscurve (curve-fitting)De rijweerstand F wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>Deze vergelijking wordt door middel van lineaire regressie opgesteld met de verkregen gegevens Fj en vj teneinde de coëfficiënten f0 en f2 te bepalen,waarbij:F= de rijweerstand, eventueel met inbegrip van de windsnelheid, in Newton;F0= de rolweerstand in Newton;F2= de luchtweerstandscoëfficiënt in Newtonuur in het kwadraat per vierkante kilometer [N/(km/h)2].De aldus verkregen coëfficiënten f0 en f2 worden aan de hand van de volgende vergelijkingen gecorrigeerd overeenkomstig de standaard omgevingsomstandigheden:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:f*0= de gecorrigeerde rolweerstand bij standaardomgevingsomstandigheden, in Newton;TT= de gemiddelde omgevingstemperatuur in Kelvin;F*2= de gecorrigeerde luchtweerstandscoëfficiënt in Newtonuur in het kwadraat per vierkante kilometer [N/(km/h)2];pT= de gemiddelde luchtdruk in kiloPascal;K0= de temperatuur als correctiefactor van de rolweerstand; deze kan worden vastgesteld aan de hand van de empirische gegevens voor de desbetreffende motorfiets en aan de hand van bandenproeven. Indien deze informatie niet beschikbaar is, wordt aangenomen dat deze temperatuur als volgt kan worden berekend: K0 = 6 × 10-3 K-1.5.2.3. Beoogde rijweerstand voor de instelling van de rollenbankDe beoogde rijweerstand F*(v0) op de rollenbank bij de referentiesnelheid van de motorfiets (v0) wordt uitgedrukt in Newton en wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3. Instelling van de rollenbank op basis van uitloopmetingen op de weg5.3.1. Uitrustingsvereisten5.3.1.1. De nauwkeurigheid van de instrumenten voor de snelheids- en tijdsmeting is bepaald in tabel 2, a) tot f).Tabel 2 Nauwkeurigheid van de metingen>RUIMTE VOOR DE TABEL>De rollen van de rollenbank moeten schoon en droog zijn en vrij van alles wat de band kan doen slippen.5.3.2. Instelling van het traagheidsgewicht5.3.2.1. Het equivalente traagheidsgewicht voor de rollenbank is het equivalente traagheidsgewicht aan het vliegwiel, mfi, dat het werkelijke gewicht van de motorfiets, ma, het dichtst benadert. Het werkelijke gewicht, ma, wordt verkregen door het roterende gewicht van het voorwiel, mrf, op te tellen bij het tijdens de proef op de weg gemeten totaalgewicht van de motorfiets, de bestuurder en de instrumenten. Het equivalente traagheidsgewicht mi kan ook uit tabel 3 worden afgeleid. De waarde van mrf kan worden gemeten of berekend in kilogram of kan worden geraamd op 3 % van m.Als het werkelijke gewicht ma niet met het equivalente traagheidsgewicht aan het vliegwiel mi kan worden gelijkgesteld om de nagestreefde rijweerstand F* gelijk te maken aan de rijweerstand FE die op de rollenbank moet worden ingesteld, mag de gecorrigeerde uitlooptijd ΔTE overeenkomstig de totale gewichtsverhouding van de nagestreefde uitlooptijd ΔTroad als volgt worden aangepast:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>met>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>en waarbij:ΔTroad= de nagestreefde uitlooptijd;ΔTE= de gecorrigeerde uitlooptijd bij het traagheidsgewicht (mi + mr1);FE= de equivalente rijweerstand van de rollenbank;Mr1= het equivalente traagheidsgewicht van het achterwiel en de tijdens het uitlopen met het wiel meedraaiende motorfietsonderdelen. mr1 kan worden gemeten of berekend in kilogram of worden geraamd op 4 % van m.5.3.3. Vóór de proef moet de rollenbank op temperatuur worden gebracht tot de gestabiliseerde wrijvingskracht Ff.5.3.4. De bandendruk wordt ingesteld volgens de specificaties van de fabrikant of volgens de specificaties waarbij de snelheid van de motorfiets tijdens de proef op de weg en de snelheid van de motorfiets op de rollenbank gelijk zijn.5.3.5. De testmotorfiets wordt op de rollenbank op dezelfde temperatuur gebracht als tijdens de proef op de weg.5.3.6. Procedures voor de instelling van de rollenbankDe belasting op de rollenbank FE is, gezien de constructie ervan, samengesteld uit het totale wrijvingsverlies Ff (de som van de roterende wrijvingsweerstand van de rollenbank, de rolweerstand van de banden en de wrijvingsweerstand aan de roterende onderdelen in het aandrijfsysteem van de motorfiets) en de remkracht van de vermogensabsorberende eenheid (power absorbing unit, pau) Fpau, zoals aangegeven in de volgende vergelijking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>De nagestreefde rijweerstand F* in punt 5.2.3 moet op de rollenbank worden gereproduceerd overeenkomstig de snelheid van de motorfiets, namelijk:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.6.1. Bepaling van het totale wrijvingsverliesHet totale wrijvingsverlies Ff op de rollenbank wordt gemeten volgens de methode in de punten 5.3.6.1.1 en 5.3.6.1.2.5.3.6.1.1. Aandrijving door de rollenbankDeze methode is alleen van toepassing op rollenbanken die een motorfiets kunnen aandrijven. De snelheid van de motorfiets wordt door de rollenbank constant op de referentiesnelheid v0 gehouden met de transmissie ingeschakeld en de koppeling uitgeschakeld. Het totale wrijvingsverlies Ff(v0) bij de referentiesnelheid v0 wordt weergegeven door de kracht van de rollenbank.5.3.6.1.2. Uitloop zonder absorptieDe methode waarbij de uitlooptijd wordt gemeten, wordt beschouwd als de uitloopmethode om het totale wrijvingsverlies Ff te meten.Het uitlopen van de motorfiets wordt op de rollenbank uitgevoerd volgens de procedure die in de punten 5.1.9.1 tot en met 5.1.9.4 wordt beschreven (de absorptie door de rollenbank bedraagt nul) en de uitlooptijd Δti bij referentiesnelheid v0 wordt gemeten.De meting wordt minstens drie keer uitgevoerd en de gemiddelde uitlooptijd>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>wordt berekend met de volgende formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>Het totale wrijvingsverlies Ff(v0) bij de referentiesnelheid v0 wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.6.2. Berekening van de kracht van de vermogensabsorberende eenheidDe kracht Fpau(v0) die door de rollenbank bij de referentiesnelheid v0 moet worden geabsorbeerd, wordt berekend door Ff(v0) af te trekken van de nagestreefde rijweerstand F*(v0):>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.6.3. Instelling van de rollenbankAfhankelijk van het type wordt de rollenbank ingesteld volgens een van de methoden beschreven in de punten 5.3.6.3.1 tot en met 5.3.6.3.4.5.3.6.3.1. Rollenbank met polygonale functieIn het geval van een rollenbank met polygonale functie, waarbij de absorptie-eigenschappen worden bepaald door belastingwaarden op verschillende snelheidspunten, moeten minstens drie specifieke snelheden, waaronder de referentiesnelheid, als instelpunten worden gekozen. Op elk instelpunt moet de rollenbank worden ingesteld op de in punt 5.3.6.2 verkregen waarde Fpau(vj).5.3.6.3.2. Rollenbank met coëfficiëntencontrole5.3.6.3.2.1. In het geval van een rollenbank met coëfficiëntencontrole, waarbij de absorptie-eigenschappen worden bepaald door specifieke coëfficiënten van een polynomiale functie, moet de waarde van Fpau(vj) bij elke specifieke snelheid worden berekend volgens de in de punten 5.3.6.1 en 5.3.6.2 vermelde procedure.5.3.6.3.2.2. In de veronderstelling dat de belastingkarakteristieken als volgt zijn:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>worden de coëfficiënten a, b en c bepaald aan de hand van de polynomiale regressiemethode.5.3.6.3.2.3. De rollenbank wordt ingesteld op de in punt 5.3.6.3.2.2 verkregen coëfficiënten a, b en c.5.3.6.3.3. Rollenbank met polygonale digitale instelling van F*5.3.6.3.3.1. In het geval van een rollenbank met polygonale digitale instelling van F*, waarbij een CPU in het systeem is ingebouwd, wordt F* rechtstreeks ingevoerd en worden Δti, Ff en Fpau automatisch gemeten en berekend om op de rollenbank de nagestreefde rijweerstand F* = f*0 + f*2v2 in te stellen.5.3.6.3.3.2. In dit geval worden verschillende punten achtereenvolgens rechtstreeks digitaal ingevoerd met behulp van de gegevensverzameling van F*j en vj; het uitlopen vindt plaats en de uitlooptijd Δti wordt gemeten. Na de automatische berekening door de ingebouwde CPU wordt Fpau automatisch in het geheugen opgeslagen met snelheidsintervallen van 0,1 km/h en, nadat de uitlooptest meermaals is herhaald, wordt de instelling van de rijweerstand berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.6.3.4. Rollenbank met digitale instelling van de coëfficiënten f*0 en f*25.3.6.3.4.1. In het geval van een rollenbank met digitale instelling van de coëfficiënten f*0 en f*2, waarbij een CPU in het systeem is ingebouwd, wordt de nagestreefde rijweerstand F* = f*0 + f*2v2 automatisch op de rollenbank ingesteld.5.3.6.3.4.2. In dit geval worden de coëfficiënten f*0 en f*2 rechtstreeks digitaal ingevoerd. Het uitlopen vindt plaats en de uitlooptijd Δti wordt berekend. Na de automatische berekening door de ingebouwde CPU wordt Fpau automatisch digitaal in het geheugen opgeslagen met snelheidsintervallen van 0,06 km/h teneinde de instelling van de rijweerstand te voltooien:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.7. Verificatie van de rollenbank5.3.7.1. Onmiddellijk na de initiële instelling wordt de uitlooptijd ΔtE op de rollenbank die met de referentiesnelheid (v0) overeenkomt, gemeten volgens dezelfde procedure als in de punten 5.1.9.1 tot en met 5.1.9.4.De meting wordt minstens drie keer uitgevoerd en op basis van de resultaten wordt de gemiddelde uitlooptijd ΔtE berekend.5.3.7.2. De ingestelde rijweerstand bij de referentiesnelheid, FE(v0), op de rollenbank wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:FE= de ingestelde rijweerstand op de rollenbank;ΔtE= de gemiddelde uitlooptijd op de rollenbank;5.3.7.3. De instellingsfout ε wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.3.7.4. De rollenbank opnieuw afstellen als de instellingsfout niet aan de volgende criteria voldoet:ε <= 2 % voor vo >= 50 km/hε <= 3 % voor 30 km/h <= vo <  50 km/hε <= 10 % voor vo <  30 km/h5.3.7.5. De procedure in de punten 5.3.7.1 tot en met 5.3.7.3 wordt herhaald tot de instellingsfout aan de criteria voldoet.5.4. Instelling van de rollenbank met behulp van de rijweerstandstabelDe rollenbank kan worden ingesteld met behulp van de rijweerstandstabel in plaats van de rijweerstand volgens de uitloopmethode. Als met de tabel wordt gewerkt, wordt de rollenbank ingesteld op basis van het referentiegewicht, ongeacht specifieke motorfietskenmerken.Het equivalente traagheidsgewicht aan het vliegwiel mfi is het in tabel 3 gespecificeerde equivalente traagheidsgewicht mi. De rollenbank wordt ingesteld op de rolweerstand van voorwiel "a" en de luchtweerstandscoλfficiλnt "b" uit tabel 3.Tabel 3((Wanneer de door de fabrikant opgegeven topsnelheid van een voertuig minder dan 130 km/h bedraagt en deze snelheid met de proefinstellingen uit tabel 3 op de rollenbank niet kan worden bereikt, moet coλfficiλnt b worden aangepast zodat de topsnelheid toch kan worden bereikt.)) Equivalent traagheidsgewicht>RUIMTE VOOR DE TABEL>5.4.1. Rijweerstand bij de instelling van de rollenbank volgens de rijweerstandstabelDe ingestelde rijweerstand op de rollenbank FE wordt bepaald aan de hand van de volgende vergelijking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:FT= de rijweerstand volgens de rijweerstandstabel, in Newton;A= de rolweerstand van het voorwiel, in Newton;B= de luchtweerstandscoëfficiënt in Newtonuur in het kwadraat per vierkante kilometer [N/(km/h)2];v= de specifieke snelheid in kilometers per uur.De nagestreefde rijweerstand F* moet gelijk zijn aan de rijweerstand volgens de rijweerstandstabel FT, omdat de correctie voor de standaardomgevingsomstandigheden niet noodzakelijk is.5.4.2. Specifieke snelheid voor de rollenbankDe rijweerstanden op de rollenbank worden gecontroleerd bij de specifieke snelheid v. Minstens vier specifieke snelheden, waaronder de referentiesnelheid (-snelheden), moeten worden gecontroleerd. Het verschil tussen de specifieke snelheidspunten (het interval tussen de maximum- en de minimumpunten) en de referentiesnelheid of de referentiesnelheden als er meer dan een referentiesnelheid is, moet aan weerszijden ten minste Δv bedragen, zoals gedefinieerd in punt 5.1.6. De specifieke snelheidspunten, waaronder een of meer referentiesnelheidspunten, mogen niet meer dan 20 km/h uiteen liggen en het interval tussen de specifieke snelheden moet gelijk zijn.5.4.3. Verificatie van de rollenbank5.4.3.1. Onmiddellijk na de initiële instelling wordt op de rollenbank de uitlooptijd gemeten die overeenkomt met de specifieke snelheid. De motorfiets mag niet op de rollenbank worden geplaatst tijdens de meting van de uitlooptijd. Als de snelheid van de rollenbank de maximumsnelheid van de poefcyclus overschrijdt, begint de meting van de uitlooptijd.De meting wordt minstens drie keer uitgevoerd en op basis van de resultaten wordt de gemiddelde uitlooptijd ΔtE berekend.5.4.3.2. De ingestelde rijweerstand FE(vj) bij de specifieke snelheid op de rollenbank wordt berekend aan de hand van de volgende vergelijking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.4.3.3. De instellingsfout bij de specifieke snelheid, ε, wordt als volgt berekend:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>5.4.3.4. De rollenbank moet opnieuw worden afgesteld als de instellingsfout niet aan de volgende criteria voldoet:ε <= 2 % voor v >= 50 km/hε <= 3 % voor 30 km/h <= v <  50 km/hε <= 10 % voor v <  30 km/hDe procedure in de punten 5.4.3.1 tot en met 5.4.3.3 wordt herhaald tot de instellingsfout aan de criteria voldoet.5.5. Gereedmaken van de motorfiets of de driewieler5.5.1. Vσσr de proef wordt de motorfiets of de driewieler opgesteld in een ruimte waar een relatief constante temperatuur tussen 20 en 30 °C heerst. Deze acclimatisering duurt tot de motorolie en de eventuele koelvloeistof de temperatuur van de ruimte hebben bereikt met een tolerantie van ± 2 K.5.5.2. Als bandenspanning geldt de spanning die door de fabrikant voor de voorbereidende proef op de weg met het oog op de afstelling van de rem is opgegeven. Indien de diameter van de rollen echter minder dan 500 mm bedraagt, mag de spanning met 30 ΰ 50 % worden verhoogd.5.5.3. De massa op het aangedreven wiel is dezelfde als wanneer de motorfiets of de driewieler onder normale rijomstandigheden wordt gebruikt met een bestuurder die 75 kg weegt.5.6. Afstelling van de analyseapparatuur5.6.1. Kalibratie van de analysetoestellenMet behulp van de debietmeter en het op elke fles gemonteerde drukreduceerventiel wordt in het analysetoestel de hoeveelheid gas bij de aangegeven druk gespoten die verenigbaar is met de goede werking van de toestellen. Het toestel wordt zodanig afgesteld dat het de waarde, vermeld op de standaardfles, in gestabiliseerde waarde aangeeft. Uitgaande van de met de fles met maximumgehalte verkregen afstelling wordt de kromme van de afwijkingen van het apparaat uitgezet als functie van het gehalte van de verschillende gebruikte kalibratiegasflessen. Voor de vlamionisatieanalysator moeten voor de periodieke kalibratie, die ten minste ιιnmaal per maand moet worden verricht, mengsels van lucht en propaan (of hexaan) worden gebruikt met nominale koolwaterstofconcentraties die gelijk zijn aan 50 % en aan 90 % van de volledige schaaluitslag. Voor niet-dispergerende analysatoren met infraroodabsorptie moeten voor dezelfde periodieke kalibratie mengsels van stikstof met respectievelijk CO en CO2 worden gebruikt met nominale concentraties van 10 %, 40 %, 60 %, 85 % en 90 % van de volledige schaaluitslag. Voor het kalibreren van de chemiluminescentieanalysator voor NOx moeten in stikstof verdunde mengsels van stikstofoxide (N2O) met een nominale concentratie van 50 % en 90 % van de volledige schaaluitslag worden gebruikt. Voor de controlekalibratie die voor iedere reeks tests moet worden verricht, worden voor de drie typen analysetoestellen mengsels gebruikt die de te bepalen gassen in een concentratie van 80 % van de volledige schaaluitslag bevatten. Om een kalibratiegas met een concentratie van 100 % tot de vereiste concentratie te brengen mag een verdunningsapparaat worden gebruikt.6. WERKWIJZE BIJ DE PROEVEN OP DE ROLLENBANK6.1. Bijzondere voorwaarden voor de uitvoering van de cyclus6.1.1. De temperatuur in de ruimte waar zich de rollenbank bevindt, moet gedurende de gehele proef tussen 20 en 30 °C liggen en zoveel mogelijk overeenstemmen met die van de ruimte waarin de motorfiets of de driewieler gereed wordt gemaakt.6.1.2. De motorfiets of de driewieler moet tijdens de proef zo horizontaal mogelijk staan om een abnormale verdeling van de brandstof te voorkomen.6.1.3. Tijdens de proef wordt vσσr de motorfiets een ventilator met variabele snelheid opgesteld die koele lucht in de richting van de motorfiets blaast, zodat de werkelijke gebruiksomstandigheden worden gesimuleerd. De ventilatorsnelheid moet zodanig zijn dat bij snelheden van 10 tot 50 km/h de lineaire snelheid van de lucht ter hoogte van de ventilatormond binnen ± 5 km/h van de overeenkomstige snelheid van de rollen ligt. Bij snelheden van meer dan 50 km/h moet de lineaire snelheid van de lucht binnen ± 10 % liggen. Bij rolsnelheden van minder dan 10 km/h mag de luchtsnelheid gelijk zijn aan nul.De genoemde luchtsnelheid wordt bepaald als een gemiddelde waarde van negen meetpunten in het midden van negen rechthoeken die de ventilatormond in negen zones verdelen (horizontaal en verticaal in drie gelijke delen). Elke waarde op die negen punten moet binnen 10 % van de gemiddelde waarde liggen.De ventilatormond moet een minimumdoorsnede van 0,4 m2 hebben en de onderkant van de ventilatormond moet zich tussen 5 en 20 cm boven de grond bevinden. De ventilatormond moet loodrecht op de lengteas van de motorfiets worden geplaatst, tussen 30 en 45 cm voor het voorwiel. De inrichting waarmee de lineaire luchtsnelheid wordt gemeten, wordt tussen 0 en 20 cm van de luchtuitlaat geplaatst.6.1.4. Tijdens de proef wordt de snelheid als functie van de tijd geregistreerd om te beoordelen of de cycli juist zijn uitgevoerd.6.1.5. De temperatuur van het koelwater en die van de carterolie kunnen eveneens worden geregistreerd.6.2. Starten van de motor6.2.1. Nadat de voorbereidingen aan de apparatuur voor het opvangen, verdunnen, analyseren en meten van de gassen (zie punt 7.1) zijn uitgevoerd, wordt de motor gestart met behulp van de daartoe aanwezige middelen: starter, choke, enz., overeenkomstig de instructies van de fabrikant.6.2.2. Het begin van de eerste proefcyclus valt samen met het begin van de monsterneming en de meting van de pompomwentelingen.6.3. Gebruik van de handbediende chokeDe choke moet zo snel mogelijk buiten werking worden gesteld en in beginsel vσσr de acceleratie van 0 naar 50 km/h. Indien dit voorschrift niet kan worden nageleefd, moet het moment van de werkelijke buitenwerkingstelling worden aangegeven. De choke wordt afgesteld overeenkomstig de instructies van de fabrikant.6.4. Stationair draaien6.4.1. Handgeschakelde versnellingsbak6.4.1.1. Tijdens het stationair draaien is de koppeling ingeschakeld en staat de versnellingsbak in de vrije stand.6.4.1.2. Om de acceleraties normaal volgens de cyclus te doen plaatsvinden, wordt de motorfiets of de driewieler 5 seconden vσσr de acceleratie die op de betrokken periode van stationair draaien volgt, in de eerste versnelling gezet met de koppeling vrij.6.4.1.3. De eerste periode van stationair draaien aan het begin van de cyclus omvat 6 seconden met de versnellingsbak in de vrije stand en de koppeling ingeschakeld en 5 seconden in de eerste versnelling met de koppeling vrij.6.4.1.4. Voor de tussenliggende perioden van stationair draaien in elke cyclus gelden respectievelijk de volgende tijden: 16 seconden in de vrije stand en 5 seconden in de eerste versnelling, koppeling vrij.6.4.1.5. De laatste periode van stationair draaien moet een duur van 7 seconden hebben met de versnellingsbak in de vrije stand en de koppeling ingeschakeld.6.4.2. Halfautomatische versnellingsbakDe instructies van de fabrikant voor het rijden in stadsverkeer of, indien deze ontbreken, de voorschriften voor handgeschakelde versnellingsbakken moeten worden nageleefd.6.4.3. Automatische versnellingsbakDe versnellingshendel wordt gedurende de gehele proef niet bediend, tenzij door de fabrikant anders is aangegeven. In dat geval wordt de werkwijze voor handgeschakelde versnellingsbakken gevolgd.6.5. Acceleraties6.5.1. De acceleraties worden zodanig uitgevoerd dat tijdens de gehele duur van de fase een zo constant mogelijke waarde wordt verkregen.6.5.2. Indien de acceleratiemogelijkheden van de motorfiets of de driewieler niet toereikend zijn om de acceleratiefasen binnen de voorgeschreven tolerantiegrenzen uit te voeren, wordt de gastoevoer van de motorfiets of de driewieler volledig geopend tot de voor de cyclus voorgeschreven snelheid is bereikt, daarna wordt de cyclus normaal voortgezet.6.6. Vertragingen6.6.1. Bij alle vertragingen wordt de gashendel volledig dichtgedraaid terwijl de koppeling ingeschakeld blijft. Wanneer de snelheid tot 10 km/h is verminderd, wordt de motor ontkoppeld.6.6.2. Indien de vertraging langer duurt dan voor deze fase is voorgeschreven, worden de remmen van het voertuig gebruikt om aan de cyclustijd te voldoen.6.6.3. Indien de vertraging korter duurt dan voor deze fase is voorzien, wordt de tijdverdeling van de theoretische cyclus hersteld door een periode van constante snelheid of stationair draaien die men laat aansluiten op de eerstvolgende periode van constante snelheid of stationair draaien. In dat geval is punt 2.4.3 niet van toepassing.6.6.4. Aan het einde van de vertragingsperiode (stilstand van de motorfiets of de driewieler op de rollen) wordt de versnellingsbak in de vrije stand gezet en de koppeling ingeschakeld.6.7. Constante snelheden6.7.1. "Pompen" of sluiten van de gasklep bij het overgaan van acceleratie naar de volgende fase van constante snelheid moet worden vermeden.6.7.2. Tijdens de perioden van constante snelheid moet de gashendel in een vaste stand blijven.7. PROCEDURE VOOR DE MONSTERNEMING, ANALYSE EN VOLUMEMETING VAN DE EMISSIES7.1. Verrichtingen vσσr het starten van de motorfiets of de driewieler7.1.1. De opvangzakken Sa en Sb worden geledigd en gesloten.7.1.2. De roterende verdringerpomp P1 wordt in werking gesteld zonder de toerenteller in te schakelen.7.1.3. De monsternemingspompen P2 en P3 worden in werking gesteld, terwijl de wisselkleppen worden ingesteld voor afvoer naar de buitenlucht; het debiet wordt geregeld door middel van de kleppen V2 en V3.7.1.4. De registreerapparaten van temperatuur T en druk g1 en g2 worden ingeschakeld.7.1.5. De totalisator CT en de roltoerenteller worden op nul gesteld.7.2. Begin van de monsterneming en volumetrische meting7.2.1. De in de punten 7.2.2 tot en met 7.2.5 genoemde handelingen worden simultaan verricht.7.2.2. De aanvankelijk naar de buitenlucht leidende wisselkleppen worden ingesteld voor het opvangen in de zakken Sa en Sb van de door de sondes S2 en S3 continu genomen monsters.7.2.3. Het beginmoment van de proef wordt aangegeven op de grafieken van de analoge registreerapparaten die met de temperatuurmeter T en de drukverschilmeters g1 en g2 zijn verbonden.7.2.4. De totalisator CT van de omwentelingen van pomp P1 wordt ingeschakeld.7.2.5. De inrichting waarmee de in punt 6.1.3 bedoelde luchtstroom op de motorfiets of de driewieler wordt gericht, wordt in werking gesteld.7.3. Einde van de monsterneming en volumetrische meting7.3.1. Aan het eind van de proefcyclus worden de in de punten 7.3.2 tot en met 7.3.5 vermelde handelingen simultaan verricht.7.3.2. De wisselkleppen worden versteld zodat de zakken Sa en Sb worden gesloten en de door de pompen P2 en P3 via de sondes S2 en S3 aangezogen monsters naar de buitenlucht worden afgevoerd.7.3.3. Op de grafieken van de analoge registreerapparaten (punt 7.2.3) wordt het eindmoment van de proef aangegeven.7.3.4. De totalisator CT van de omwentelingen van pomp P1 wordt uitgeschakeld.7.3.5. De inrichting waarmee de in punt 6.1.3 bedoelde luchtstroom op de motorfiets of de driewieler wordt gericht, wordt uitgeschakeld.7.4. Analyse7.4.1. Zo spoedig mogelijk, doch in elk geval niet later dan 20 minuten na het einde van de proefcyclus, worden de uitlaatgassen in de zak geanalyseerd.7.4.2. Vσσr de analyse van elk monster dient de aanwijzing van het analyseapparaat voor elke verontreiniging op nul te worden afgeregeld met een geschikt nulgas.7.4.3. Vervolgens worden de analyseapparaten met behulp van kalibreergassen met een nominale concentratie van 70 ΰ 100 % van het bereik op de kalibratiecurves afgeregeld.7.2.4. De nulwaarde van het analyseapparaat wordt vervolgens opnieuw gecontroleerd. Als de afgelezen waarde meer dan 2 % van de volleschaalwaarde afwijkt van de in punt 7.4.2 ingestelde waarde, wordt de procedure herhaald.7.4.5. Vervolgens worden de monsters geanalyseerd.7.4.6. Na de analyse worden de nulwaarde en de volleschaalwaarde opnieuw gecontroleerd met behulp van dezelfde gassen. Indien bij deze controles de afgelezen waarden binnen 2 % van die van punt 7.4.3 liggen, wordt het resultaat van de analyse als aanvaardbaar beschouwd.7.4.7. Tijdens alle onderdelen van deze procedure dienen de flow-rate en de druk van de diverse gassen dezelfde waarde te hebben als tijdens de kalibratie van de analyseapparaten.7.4.8. De waarde voor de concentratie van elke gemeten verontreiniging in het uitlaatgas wordt pas afgelezen nadat de aanwijzing van het analyseapparaat is gestabiliseerd.7.5. Meting van de afgelegde afstandDe werkelijke afgelegde afstand S wordt verkregen door het op de totaliserende toerenteller afgelezen aantal omwentelingen (punt 4.1.1) te vermenigvuldigen met de omtrek van de rol. Deze afstand wordt in kilometers uitgedrukt.8. BEPALING VAN DE HOEVEELHEID UITGEWORPEN GASSEN8.1. De tijdens de proef uitgeworpen massa koolmonoxide wordt bepaald met behulp van de formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.1.1. COM de tijdens de proef uitgeworpen massa koolmonoxide in g/km is;8.1.2. S de in punt 7.5 omschreven afstand is;8.1.3. dCO de dichtheid van koolmonoxide is bij een temperatuur van 0 °C en bij een druk van 101,33 kPa (= 1,250 kg/m3);8.1.4. COc de volumetrische concentratie van koolmonoxide in de verdunde gassen is, uitgedrukt in ppm en gecorrigeerd voor de in de verdunningslucht aanwezige verontreiniging:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.1.4.1. COe de in ppm gemeten concentratie van koolmonoxide is in het monster verdunde gassen dat in de zak Sb is opgevangen;8.1.4.2. COd de in ppm gemeten concentratie van koolmonoxide is in het monster verdunningslucht dat in de zak Sa is opgevangen;8.1.4.3. DF de in punt 8.4 omschreven factor is;8.1.5. V het totale volume verdunde gassen is, uitgedrukt in m3/proef en herleid tot de referentieomstandigheden 0 °C (273 K) en 101,33 kPa:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.1.5.1. Vo het volume van het gedurende één omwenteling door pomp P1verplaatste gas is, uitgedrukt in m3/omwenteling. Dit volume is afhankelijk van het verschil in druk tussen de inlaat en de uitlaat van de pomp;8.1.5.2. N het aantal omwentelingen van pomp P1 tijdens elke fase van de proefcyclus is;8.1.5.3. Pa de omgevingsdruk in kPa is;8.1.5.4. Pi de gemiddelde waarde is van de onderdruk bij de inlaat van pomp P1 uitgedrukt in kPa, tijdens de uitvoering van de vier cycli;8.1.5.5. Tp de waarde is van de temperatuur van de verdunde gassen die tijdens de uitvoering van de vier cycli bij de inlaat van pomp P1wordt gemeten.8.2. De tijdens de proef door de uitlaat van de motorfiets of de driewieler uitgeworpen massa onverbrande koolwaterstoffen wordt berekend met behulp van onderstaande formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.2.1. HCM de tijdens de proef uitgeworpen massa koolwaterstoffen in g/km is;8.2.2. S de in punt 7.5 omschreven afstand is;8.2.3. dHC de dichtheid van de koolwaterstoffen is bij een temperatuur van 0 °C en een druk van 101,33 kPa bij een gemiddelde verhouding koolstof/waterstof van 1:1,85 (= 0,619 kg/m3);8.2.4. HCc de concentratie van de verdunde gassen is, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent (bv. de propaanconcentratie vermenigvuldigd met 3), met een correctie voor de verdunningslucht:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.2.4.1. HCe de koolwaterstoffenconcentratie is in het monster verdunde gassen dat in de zak Sb is opgevangen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent;8.2.4.2. HCd de koolwaterstoffenconcentratie is in het monster verdunningslucht dat in de zak Sa is opgevangen, uitgedrukt in ppm koolstofequivalent;8.2.4.3. DF de in punt 8.4 omschreven factor is;8.2.5. V het totale volume is (zie punt 8.1.5).8.3. De massa stikstofoxiden die tijdens de proef aan de uitlaat van de motorfiets of de driewieler wordt uitgeworpen, wordt berekend met behulp van onderstaande formule:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.3.1. NOxM de massa stikstofoxiden is die tijdens de proef wordt uitgeworpen, uitgedrukt in g/km;8.3.2. S de in punt 7.5 omschreven afstand is;8.3.3. dNO2 de dichtheid van de stikstofoxiden in de uitlaatgassen is, in stikstofdioxide-equivalent, bij een temperatuur van 0 °C en een druk van 101,33 kPa (= 2,05 kg/m3);8.3.4. NOxc de stikstofoxidenconcentratie van de verdunde gassen is, uitgedrukt in ppm, met een correctie voor de verdunningslucht:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.3.4.1. NOxe de stikstofoxidenconcentratie is in het monster verdunde gassen dat in de zak Sa is opgevangen, uitgedrukt in ppm;8.3.4.2. NOxd de stikstofoxidenconcentratie is in het monster verdunningslucht dat in de zak Sb is opgevangen, uitgedrukt in ppm;8.3.4.3. DF de in punt 8.4 omschreven factor is;8.3.5. Kh de correctiefactor voor de vochtigheid is:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.3.5.1. H de absolute vochtigheid in gram water per kg droge lucht is:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.3.5.1.1. U het vochtigheidspercentage is;8.3.5.1.2. Pd de verzadigde dampspanning bij de testtemperatuur is, uitgedrukt in kPa;8.3.5.1.3. Pa de omgevingsdruk in kPa is;8.4. DF is een factor die door onderstaande formule wordt weergegeven:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarbij:8.4.1. CO, CO2 en HC de koolmonoxide-, de kooldioxide- en koolwaterstoffenconcentraties zijn in het monster verdunde gassen dat zich in de zak Sa bevindt, uitgedrukt in %.(1) Deze extra traagheidsmassa's kunnen eventueel door een elektronisch systeem worden vervangen, mits wordt aangetoond dat de resultaten gelijkwaardig zijn.Subaanhangsel 1 bisUITSPLITSING VAN DE PROEFCYCLI VOOR DE PROEF VAN TYPE IProefcyclus van de basiscyclus in de stad op de rollenbank(zie aanhangsel 1, punt 2.1)Proefcyclus (motor) van de basiscyclus in de stad voor de proef van type I(zie aanhangsel 1, subaanhangsel 1)Bedrijfscyclus van de cyclus in de stad op de rollenbank>RUIMTE VOOR DE TABEL>Proefcyclus (motor) van de cyclus buiten de stad voor de proef van type I(zie punt 3 van aanhangsel 1 van bijlage III bij Richtlijn 91/441/EEG(1))(1) PB L 242 van 30.8.1991, blz. 1.".BIJLAGE II>PIC FILE= "L_2003211NL.004802.TIF">


Avis juridique important

|

31993L0011

Richtlijn 93/11/EEG van de Commissie van 15 maart 1993 betreffende de afgifte van N-nitrosamines en N- nitroseerbare stoffen door elastomeer- of rubberspenen en -fopspenen

Publicatieblad Nr. L 093 van 17/04/1993 blz. 0037 - 0038 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0167  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0167

RICHTLIJN 93/11/EEG VAN DE COMMISSIE van 15 maart 1993 betreffende de afgifte van  N-nitrosamines en N-nitroseerbare stoffen door elastomeer- of rubberspenen en -fopspenen DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing  van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in  aanraking te komen  (1), inzonderheid op artikel  3, Overwegende dat de in deze richtlijn neer te leggen communautaire maatregelen niet alleen  noodzakelijk maar ook onmisbaar zijn voor het bereiken van de doelstellingen van de interne markt,  die niet door de Lid-Staten afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt; dat bovendien het bereiken  van die doelstellingen op het niveau van de Gemeenschap reeds in Richtlijn 89/109/EEG in het  vooruitzicht werd gesteld; Overwegende dat is aangetoond dat uit elastomeer- of rubberspenen en -fopspenen N-nitrosamines en  stoffen die daarin kunnen worden omgezet (N-nitroseerbare stoffen), kunnen vrijkomen; Overwegende dat het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding van mening is dat  N-nitrosamines en N-nitroseerbare stoffen vanwege hun toxiciteit een risico voor de volksgezondheid  kunnen vormen en daarom heeft aanbevolen dat de migratie van deze stoffen uit bovengenoemde  voorwerpen de detectielimiet van een geschikte gevoelige methode niet mag overschrijden; Overwegende dat in artikel 2 van Richtlijn 89/109/EEG is bepaald dat materialen en voorwerpen in  afgewerkte staat aan levensmiddelen geen bestanddelen mogen afgeven in hoeveelheden die voor de  gezondheid van de mens gevaar kunnen opleveren; Overwegende dat een bijzondere richtlijn in de zin van artikel 3 van Richtlijn 89/109/EEG een  geschikt instrument is om deze doelstelling voor spenen te realiseren; Overwegende dat aan het gebruik van fopspenen soortgelijke risico's kunnen zijn verbonden en het  daarom wenselijk is dezelfde voorschriften ook op deze voorwerpen van toepassing te verklaren; Overwegende dat een onmiddellijk optreden is vereist, weshalve deze richtlijn beperkt blijft tot  het vastleggen van specifieke voorschriften met betrekking tot de afgifte van N-nitrosamines en  N-nitroseerbare stoffen uit rubberspenen en fopspenen; dat voor de oplossing van andere problemen  in verband met spenen en fopspenen een meer algemene richtlijn inzake elastomeren en rubber zal  worden vastgesteld; Overwegende dat de richtlijn de basisvoorschriften en algemene criteria vastlegt voor de bepaling  van de afgifte van N-nitrosamines en N-nitroseerbare stoffen, terwijl de nadere uitwerking van de  analysemethode wordt uitgesteld; Overwegende dat de in de bijlagen geschetste analysemethode is aanvaard als een tijdelijke  maatregel tot meer resultaten betreffende de toepasbaarheid van deze methode en eventueel van  alternatieve methoden beschikbaar zijn; Overwegende dat de Commissie heeft besloten verder onderzoek betreffende analysemethoden te  bevorderen, de voorgestelde methodiek te evalueren en in het licht van dat onderzoek het  vaststellen van analysetoleranties te overwegen; Overwegende dat de in deze richtlijn bedoelde maatregelen in overeenstemming zijn met het advies  van het Permanent Comité voor levensmiddelen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Deze richtlijn is een bijzondere richtlijn in de zin van artikel 3  van Richtlijn 89/109/EEG. Deze richtlijn heeft betrekking op de afgifte van N-nitrosamines en van stoffen die in  N-nitrosamines kunnen worden omgezet, hierna "N-nitroseerbare stoffen" genoemd, door van elastomeer  of rubber vervaardigde spenen en fopspenen. Artikel 2 De in artikel 1 bedoelde spenen en fopspenen mogen onder de in bijlage I  gespecificeerde omstandigheden aan een afgifte-testvloeistof (speeksel testvloeistof) geen  N-nitrosamines of N-nitroseerbare stoffen afgeven, die kunnen worden gedetecteerd met een  gevalideerde methode die aan de in bijlage II vastgelegde criteria voldoet en de volgende  hoeveelheden kan detecteren: -  0,01 mg totaal afgegeven N-nitrosamines/kg van de in elastomeer of rubber vervaardigde delen van  het speen of fopspeen; -  0,1 mg totaal N-nitroseerbare stoffen/kg van de in elastomeer of rubber vervaardigde delen van  het speen of fopspeen. Artikel 3 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in  werking treden om met ingang van 1 april 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de  Commissie daarvan onverwijld in kennis. De Lid-Staten -  staan met ingang van 1 april 1994 de handel in en het gebruik van spenen en fopspenen die aan  deze richtlijn voldoen, toe; -  verbieden met ingang van 1 april 1995 de handel in en het gebruik van spenen en fopspenen die  niet aan deze richtlijn voldoen. 2.  Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de  onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële publikatie van die  bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 15 maart 1993. Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie  BIJLAGE I BASISVOORSCHRIFTEN VOOR DE BEPALING VAN DE AFGIFTE VAN N-NITROSAMINES EN  N-NITROSEERBARE STOFFEN 1.  Afgifte-testvloeistof (speeksel testvloeistof) De afgifte-testvloeistof wordt verkregen door 4,2 g natriumcarbonaat (NaHCO3), 0,5 g  natriumchloride (NaCl), 0,2 g kaliumcarbonaat (K2CO3) en 30 mg natriumnitriet (NaNO2) op te lossen  in 1 liter gedestilleerd water of water van gelijkwaardige kwaliteit. De pH van de oplossing dient  gelijk te zijn aan 9. 2.  Testomstandigheden Materiaalmonsters die van een voldoende aantal spenen of fopspenen van dezelfde partij zijn  verkregen, worden gedurende 24 uur bij een temperatuur van 40  °C ± 2  °C in de  afgifte-testvloeistof ondergedompeld.  BIJLAGE II CRITERIA VOOR DE METHODE TER BEPALING VAN DE HOEVEELHEID N-NITROSAMINES EN  N-NITROSEERBARE STOFFEN DIE DOOR SPENEN OF FOPSPENEN WORDT AFGEGEVEN 1.  De afgifte van  N-nitrosamines wordt bepaald in één evenredig deel van elke volgens bijlage I verkregen oplossing.  De N-nitrosamines worden uit de monsters geëxtraheerd met nitrosaminevrij dichloormethaan (DCM) en  kwantitatief bepaald met behulp van gaschromatografie. 2.  De afgifte van N-nitroseerbare stoffen wordt bepaald in een tweede evenredig deel van elke  volgens bijlage I verkregen oplossing. De nitroseerbare stoffen worden omgezet in nitrosamines door  de oplossing aan te zuren met zoutzuur. Vervolgens worden de nitrosamines uit de oplossing  geëxtraheerd met DCM en kwantitatief bepaald met behulp van gaschromatografie.


Avis juridique important

|

32000L0023

Richtlijn 2000/23/EG van de Commissie van 27 april 2000 houdende wijziging van Richtlijn 92/76/EEG tot erkenning van beschermde gebieden in de Gemeenschap waar bijzondere plantenziekterisico's bestaan

Publicatieblad Nr. L 103 van 28/04/2000 blz. 0072 - 0072

Richtlijn 2000/23/EG van de Commissievan 27 april 2000houdende wijziging van Richtlijn 92/76/EEG tot erkenning van beschermde gebieden in de Gemeenschap waar bijzondere plantenziekterisico's bestaanDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/53/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 2, lid 1, onder h), eerste alinea,Gelet op Richtlijn 92/76/EEG van de Commissie van 6 oktober 1992 tot erkenning van beschermde gebieden in de Gemeenschap waar bijzondere plantenziekterisico's bestaan(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/84/EG(4), en met name op artikel 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Richtlijn 92/76/EEG van de Commissie, als gewijzigd, zijn Oostenrijk, Ierland en de Italiaanse regio's Apulië, Emilia-Romagna, Lombardije en Veneto tot en met 31 maart 2000 voorlopig erkend als "beschermd gebied" voor Erwinia amylovora.(2) Uit de door Oostenrijk, Ierland en Italië verstrekte gegevens en de informatie die het Voedsel- en Veterinair Bureau tijdens controlebezoeken in 1999 heeft verzameld, blijkt dat de geldigheidsduur van de voorlopige erkenning van de in Oostenrijk, Ierland en Italië voor Erwinia amylovora beschermde gebieden bij wijze van uitzondering opnieuw voor een beperkte termijn moet worden verlengd om de bevoegde officiële instanties van deze landen in staat te stellen de gegevens over de verspreiding van Erwinia amylovora te vervolledigen en hun maatregelen voor de uitroeiing van dit schadelijke organisme in de betrokken gebieden van bovengenoemde landen af te ronden.(3) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1In artikel 1, eerste alinea, van Richtlijn 92/76/EEG, wordt "31 maart 2000" vervangen door "31 maart 2001".Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Zij is van toepassing vanaf 31 maart 2000.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 27 april 2000.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 26 van 31.1.1977, blz. 20.(2) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 29.(3) PB L 305 van 21.10.1992, blz. 12.(4) PB L 273 van 23.10.1999, blz. 11.


title: Richtlijn 2006/81/EG van de Commissie van 23 oktober 2006 tot aanpassing van Richtlijn 95/17/EG met betrekking tot het niet vermelden van een of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten en van Richtlijn 2005/78/EG met betrekking tot de maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren, in verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië

text:
               20.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 362/92

         RICHTLIJN 2006/81/EG VAN DE COMMISSIE
   van 23 oktober 2006
   tot aanpassing van Richtlijn 95/17/EG met betrekking tot het niet vermelden van een of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten en van Richtlijn 2005/78/EG met betrekking tot de maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren, in verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, en met name artikel 4, lid 3,
   Gelet op de Akte van toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, en met name artikel 56,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Indien besluiten die na 1 januari 2007 hun geldigheid behouden, in verband met de toetreding moeten worden aangepast en in de Akte van toetreding of de bijlagen daarbij niet in de noodzakelijke aanpassingen is voorzien, moet de Commissie krachtens artikel 56 van de Akte van toetreding de noodzakelijke aanpassingen vaststellen in alle gevallen waarin de Commissie het oorspronkelijke besluit heeft aangenomen.

               (2)

               In de slotakte van de conferentie die het Verdrag betreffende de toetreding heeft opgesteld, wordt aangegeven dat de Hoge Verdragsluitende Partijen een politiek akkoord hebben bereikt over de ingevolge de toetreding vereiste aanpassingen van de besluiten van de instellingen, en wordt de Raad en de Commissie verzocht deze aanpassingen vóór de toetreding aan te nemen, waar nodig aangevuld en bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkeling van het recht van de Unie.

               (3)

               Richtlijn 95/17/EG van de Commissie van 19 juni 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad met betrekking tot het niet vermelden van een of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten (1) en Richtlijn 2005/78/EG van de Commissie van 14 november 2005 tot uitvoering van Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking, en tot wijziging van de bijlagen I, II, III, IV en VI daarbij (2), moeten bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Richtlijnen 95/17/EG en 2005/78/EG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op de datum van de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf de datum van toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking onder voorbehoud en op de datum van de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 oktober 2006.

            Voor de Commissie

         Olli REHN

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 140 van 23.6.1995, blz. 26.

      (2)  PB L 313 van 29.11.2005, blz. 1.
   BIJLAGE
   VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN
   A.   MOTORVOERTUIGEN
   32005 L 0078: Richtlijn 2005/78/EG van de Commissie van 14 november 2005 tot uitvoering van Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking, en tot wijziging van de bijlagen I, II, III, IV en VI daarbij (PB L 313 van 29.11.2005, blz. 1), gewijzigd bij:

               —

               32006 L 0051: Richtlijn 2006/51/EG van de Commissie van 6.6.2006 (PB L 152 van 7.6.2006, blz. 11).

         In bijlage V wordt het volgende toegevoegd aan punt 1, deel 1:
   „34 voor Bulgarije”, „19 voor Roemenië”.
   B.   COSMETICA
   31995 L 0017: Richtlijn 95/17/EG van de Commissie van 19 juni 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad met betrekking tot het niet vermelden van een of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten (PB L 140 van 23.6.1995, blz. 26), gewijzigd bij:

               —

               12003 T: Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing van de Verdragen — Toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33).

         In de bijlage wordt in punt 2 na „25 Slowakije” het volgende toegevoegd:

               „26 Bulgarije

               27 Roemenië.”.


Avis juridique important

|

31978L0420

Richtlijn 78/420/EEG van de Raad van 2 mei 1978 tot wijziging van de tweede Richtlijn 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten

Publicatieblad Nr. L 123 van 11/05/1978 blz. 0026 - 0026 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0133  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0133  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0183  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0183

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 2 mei 1978  tot wijziging van de tweede Richtlijn 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten   ( 78/420/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat bij de tweede Richtlijn 75/319/EEG van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( 3 ) een Comité voor farmaceutische specialiteiten , hierna te noemen " het Comité " , is ingesteld dat tot taak heeft advies uit te brengen over de overeenstemming van een bepaalde farmaceutische specialiteit met de voorwaarden , vastgesteld in Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( 4 ) ;  Overwegende dat in de artikelen 9 en 10 van Richtlijn 75/319/EEG wordt bepaald dat in gevallen waarin de Gemeenschapsprocedure dient te worden toegepast , de Lid-Staat die de vergunning voor het in de handel brengen heeft verleend , het dossier doet toekomen aan het Comité , dat dit op zijn beurt onverwijld doorzendt aan de bevoegde autoriteiten van de door degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen aangewezen Lid-Staten ;  Overwegende dat is gebleken , dat de bepaling dat de dossiers eerst aan het Comité en niet rechtstreeks aan de betrokken Lid-Staten moeten worden toegezonden , tot administratieve problemen bij de toezending van de omvangrijke documentatie en tot vertragingen in de werkzaamheden van het Comité aanleiding geeft ;  Overwegende dat het om deze problemen op te lossen en minder tijd verloren te laten gaan noodzakelijk is deze bepalingen te wijzigen ten einde de Lid-Staat die oorspronkelijk de vergunning voor het in de handel brengen heeft afgegeven , in staat te stellen het dossier rechtstreeks toe te zenden aan de betrokken Lid-Staten alsmede aan het Comité ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Artikel 9 van Richtlijn 75/319/EEG wordt als volgt gewijzigd :   " Artikel 9  1 . Indien een Lid-Staat een vergunning voor het in de handel brengen heeft verleend , zendt deze Lid-Staat een dossier inhoudende een afschrift van dit verzoek , een afschrift van deze vergunning , alsmede de in artikel 4 , tweede alinea , van Richtlijn 65/65/EEG genoemde gegevens en documenten toe aan het Comité en aan de bevoegde autoriteiten van de aangewezen Lid-Staten , indien degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen de toezending heeft gevraagd aan ten minste vijf andere Lid-Staten .  2 . Deze toezending geldt als indiening in de zin van artikel 4 van Richtlijn 65/65/EEG van een verzoek om een vergunning voor het in de handel brengen bij vorengenoemde autoriteiten .  3 . Het Comité stelt de betrokken Lid-Staten er onverwijld van in kennis , dat het geval aan het Comité is voorgelegd . " .  Artikel 2  In artikel 10 , lid 1 , van Richtlijn 75/319/EEG worden de woorden " de in artikel 9 , lid 2 , bedoelde datum van toezending " vervangen door " de toezending van het in artikel 9 , lid 3 , bedoelde bericht " .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 2 mei 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  K . B . ANDERSEN  ( 1 ) PB nr . C 266 van 7 . 11 . 1977 , blz . 45 .  ( 2 ) PB nr . C 18 van 23 . 1 . 1978 , blz . 11 .  ( 3 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 13 .  ( 4 ) PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .


Avis juridique important

|

31995L0027

Richtlijn 95/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 1995 tot wijziging van Richtlijn 86/662/EEG betreffende de beperking van geluidsemissies van hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines, dozers, laders en graaflaadmachines

Publicatieblad Nr. L 168 van 18/07/1995 blz. 0014 - 0017

RICHTLIJN 95/27/EG VAN HET  EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 29 juni 1995tot wijziging van Richtlijn 86/662/EEG betreffende  de beperking van geluidsemissies van hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines, dozers, laders  en graaflaadmachinesHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3) op basis van de gemeenschappelijke  ontwerp-tekst die het bemiddelingscomité op 11 mei 1995 heeft goedgekeurd, Overwegende dat in het kader van de interne markt de eisen inzake de geluidsemissies van  hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines, dozers, laders en graaflaadmachines, hierna  "grondverzetmachines" genoemd, dienen te worden geharmoniseerd, terwijl wat het milieu betreft een  hoog beschermingsniveau dient te worden gerealiseerd zonder dat er belemmeringen voor het vrije  verkeer van grondverzetmachines worden opgeworpen; Overwegende dat Richtlijn 86/662/EEG (4) voorziet in EG-typeonderzoek van grondverzetmachines,  welke dienen voor civieltechnische en bouwwerkzaamheden en dat in genoemde richtlijn tevens  grenswaarden voor geluidsniveaus en een testmethode zijn vastgelegd; Overwegende dat grondverzetmachines van meer dan 500 kW hoofdzakelijk in steengroeven en mijnen  worden gebruikt en dat het derhalve wenselijk wordt geacht deze machines van het toepassingsgebied  van de richtlijn uit te sluiten; Overwegende dat in Richtlijn 86/662/EEG geen toelaatbare geluidsniveaus zijn vastgesteld voor de  periode die zes jaar na de inwerkingtreding aanvangt, maar dat is bepaald dat na 1994 herziene  toelaatbare geluidsniveaus moeten worden vastgesteld, zodat, afhankelijk van de  vermogenscategorieën en de types machines, het geluidsniveau in de omgeving met ongeveer 3 dB wordt  verminderd; Overwegende dat verlenging van de geldigheid van artikel 3, lid 1, onder a), van Richtlijn  86/662/EEG tot 29 december 1996 en van de ingevolge dit artikel afgegeven verklaringen tot 29  december 1997 de industrie voldoende tijd biedt om zich voor te bereiden op de nieuwe toelaatbare  geluidsvermogensniveaus; Overwegende dat de in de eerste fase te bereiken verlaging van de toelaatbare geluidsniveaus  overeenkomt met ongeveer 4 dB, vergeleken met de bestaande normen, en dat deze verlaging tot doel  heeft ten aanzien van de volksgezondheid en het milieu een hoog beschermingsniveau te bereiken; Overwegende dat, de ontwikkelingen in de techniek in aanmerking genomen en om de betrokken  bedrijven de juiste signalen te geven, in een tweede fase dient te worden voorzien in verdere  verlagingen van de toelaatbare geluidsniveaus, waarbij evenwel indien nodig een heroverweging dient  plaats te vinden teneinde rekening te houden met de gemaakte vooruitgang; Overwegende dat de na 29 december 1996 toe te passen herziene testmethode is vastgesteld  overeenkomstig Richtlijn 86/662/EEG; Overwegende dat op 20 december 1994 overeenstemming is bereikt over een "modus vivendi"tussen het  Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de uitvoeringsmaatregelen van besluiten die  volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag worden vastgesteld, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Richtlijn 86/662/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. artikel 1, lid 1: De punt aan het einde wordt geschrapt en de volgende tekst wordt toegevoegd:  ". . . en waarvan het geïnstalleerde vermogen minder dan 500 kW bedraagt."; 2. artikel 3 wordt vervangen door: "Artikel 31. De erkende instanties verlenen de verklaring van EG-typeonderzoek voor elk type  grondverzetmachine bedoeld in artikel 1, lid 1, onder de volgende voorwaarden: a) Tot en met 29 december 1996, wanneer het geluidsvermogensniveau van het naar de omgeving  uitgestraalde luchtgeluid, gemeten onder de stationaire bedrijfsomstandigheden bedoeld in bijlage I  van Richtlijn 79/113/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 81/1051/EEG en aangevuld door bijlage I van  deze richtlijn, de toelaatbare waarde LWA in dB (A)/1 pW, zoals deze afhankelijk van het  geïnstalleerde nettovermogen P in kW is aangegeven in de volgende tabel, niet overschrijdt: >RUIMTE VOOR DE TABEL>b) Met ingang van 30 december 1996 tot en met 29 december 2001, wanneer het  geluidsvermogensniveau van het naar de omgeving uitgestraalde luchtgeluid, gemeten onder de  werkelijke dynamische bedrijfsomstandigheden bedoeld in bijlage I van Richtlijn 79/113/EEG, zoals  gewijzigd bij Richtlijn 81/1051/EEG en aangevuld door bijlage II van deze richtlijn, de toelaatbare  waarde LWA in dB (A)/1 pW, zoals deze afhankelijk van het geïnstalleerde nettovermogen P in kW (*)  met behulp van onderstaande formules is vastgesteld, niet overschrijdt: i) machines op rupsbanden (behalve graafmachines): LWA = 87 + 11 log P, ii) dozers, laders, graaflaadmachines op wielen: LWA = 85 + 11 log P, iii) graafmachines: LWA = 83 + 11 log P. Deze formules zijn alleen van kracht voor waarden boven de laagste geluidsvermogensniveaus voor de  drie in de volgende tabel genoemde types machines. Deze laagste geluidsvermogensniveaus  corresponderen met de laagste waarden van het netto geïnstalleerde vermogen voor elk type machine.  Voor netto geïnstalleerde vermogens onder deze waarden zijn de toelaatbare geluidsvermogensniveaus  de laagste waarden in de tabel (zie bijlage VII): >RUIMTE VOOR DE TABEL>c) Met ingang van 30 december 2001, wanneer het geluidsvermogensniveau van  het naar de omgeving uitgestraalde luchtgeluid, gemeten onder de werkelijke dynamische  bedrijfsomstandigheden bedoeld in bijlage I van Richtlijn 79/113/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn  81/1051/EEG en aangevuld door bijlage II van deze richtlijn, de toelaatbare waarde LWA in dB (A)/1  pW, zoals deze afhankelijk van het geïnstalleerde nettovermogen P in kW (*) met behulp van  onderstaande formules is vastgesteld, niet overschrijdt: i) machines op rupsbanden (behalve graafmachines): LWA = 84 + 11 log P, ii) dozers, laders, graaflaadmachines op wielen: LWA = 82 + 11 log P, iii) graafmachines: LWA = 80 + 11 log P. Deze formules zijn alleen van kracht voor waarden boven de laagste geluidsvermogensniveaus voor de  drie in de volgende tabel genoemde types machines. Deze laagste geluidsvermogensniveaus  corresponderen met de laagste waarden van het netto geïnstalleerde vermogen voor elk type machine.  Voor netto geïnstalleerde vermogens onder deze waarden zijn de toelaatbare geluidsvermogensniveaus  de laagste waarden in de tabel (zie bijlage VII): >RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Tot en met 29 december 1996 mogen verklaringen van EG-typeonderzoek ook  volgens de voorschriften van lid 1, onder b), worden afgegeven. 3. Elke aanvraag voor een verklaring van EG-typeonderzoek met betrekking tot het toelaatbare  geluidsvermogensniveau van een type grondverzetmachine gaat vergezeld van een inlichtingenformulier  waarvan het model als bijlage IV is opgenomen. 4. Voor elk type grondverzetmachine waarvoor de erkende instantie een verklaring afgeeft, vult zij  alle rubrieken in van de verklaring van typeonderzoek waarvan het model in bijlage III bij de  kaderrichtlijn is opgenomen. 5. De geldigheid van de overeenkomstig het bepaalde in lid 1, onder a), afgegeven verklaringen van  EG-typeonderzoek loopt op 29 december 1997 af. De geldigheidsduur van de overeenkomstig het bepaalde in lid 1, onder b) en c), afgegeven  verklaringen van EG-typeonderzoek is beperkt tot vijf jaar. Deze kan worden verlengd met vijf jaar,  mits binnen twaalf maanden vóór het verstrijken van de eerste periode van vijf jaar daartoe een  verzoek wordt ingediend en de verklaringen van EG-typeonderzoek waren afgegeven voor  grondverzetmachines die voldoen aan het toegestane geluidsvermogen dat geldt wanneer de verlenging  in kracht zal treden. De verklaring die is afgegeven overeenkomstig het bepaalde in lid 1, onder  b), betreffende geluidsvermogensniveaus vervalt echter eerst op 30 december 2002. 6. Voor elke grondverzetmachine die is gebouwd in overeenstemming met het type waarvoor een  verklaring van EG-typeonderzoek is afgegeven, vult de constructeur het certificaat van  overeenstemming in, waarvan het model is opgenomen in bijlage IV van de kaderrichtlijn, en vermeldt  hij het geïnstalleerde nettovermogen en het overeenkomstige toerental. 7. Op elke grondverzetmachine die is gebouwd in overeenstemming met het type waarvoor een  verklaring van EG-typeonderzoek is afgegeven, moeten ter informatie op duidelijk zichtbare en  duurzame wijze worden aangegeven, enerzijds- het geluidsvermogensniveau in dB (A) ref. 1 pW, - het geluidsdrukniveau in dB (A) ref. 20 µ Pa in de cabine, gegarandeerd door de fabrikant en bepaald overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 79/113/EEG,  gewijzigd bij Richtlijn 81/1051/EEG en aangevuld door bijlage I of II en III bij deze richtlijn, en  anderzijds de letter"aa" (epsilon). Een model van deze vermeldingen staat in bijlage V bij deze  richtlijn."; 3. in artikel 5 wordt de punt aan het einde vervangen door een komma en wordt het volgende  toegevoegd: "onder meer met inbegrip van de mogelijkheid om de uren gedurende welke met grondverzetmachines mag  worden gewerkt, te beperken."; 4. artikel 7 wordt geschrapt; 5. artikel 8 wordt vervangen door het volgende: "Artikel 8Wijzigingen om de in de bijlagen bij deze richtlijn gestelde eisen aan te passen aan de  stand van de techniek worden volgens de procedure van artikel 5 van Richtlijn 79/113/EEG, zoals  gewijzigd bij Richtlijn 81/1051/EEG, vastgesteld."; 6. artikel 9 wordt vervangen door het volgende: "Artikel 9Uiterlijk op 1 januari 2000 kan de Commissie bij de Raad een voorstel indienen om de in  artikel 3, lid 1, onder c), vastgestelde grenswaarden en datum te herzien. Dit voorstel moet worden gebaseerd op een verslag van de ontwikkeling van de technologieën die bij  de vaststelling van de grenswaarden en de datum in aanmerking zijn genomen.". 7. De volgende bijlage wordt toegevoegd: "BIJLAGE VII GRAFIEK BIJ ARTIKEL 3, LID 1, ONDER b) EN c), VAN HET TOELAATBARE  GELUIDSVERMOGENSNIVEAU ALS FUNCTIE VAN HET NETTO GEÏNSTALLEERDE VERMOGEN>REFERENTIE NAAR EEN  GRAFIEK>Artikel 21. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen  in werking treden om uiterlijk op 31 december 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede  die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad  van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 29 juni 1995. Voor het Europees ParlementDe VoorzitterK. HAENSCHVoor de RaadDe VoorzitterM. BARNIER (1) PB nr. C 157 van 9. 6. 1993, blz. 7. (2) PB nr. C 304 van 10. 11. 1993, blz. 32. (3) Advies van het Europees Parlement van 14 juli 1993 (PB nr. C 255 van 20. 9. 1993, blz. 70).  Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 juni 1994 (PB nr. C 213 van 3. 8. 1994, blz. 5) en  besluit van het Europees Parlement van 16 november 1994 (PB nr. C 341 van 5. 12. 1994, blz. 74). (4) PB nr. L 384 van 31. 12. 1986, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 89/514/EEG van de  Commissie (PB nr. L 253 van 30. 8. 1989, blz. 35). (*) Zoals omschreven in punt 6.2.1 van bijlage I (de waarde van het geïnstalleerde vermogen in kW  dient op het dichtstbijliggende gehele getal te worden afgerond).


Avis juridique important

|

31989L0002

Richtlijn 89/2/EEG van de Commissie van 15 december 1988 tot wijziging van Richtlijn 66/402/EEG betreffende het in de handel brengen van zaaigranen

Publicatieblad Nr. L 005 van 07/01/1989 blz. 0031 - 0031 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 28 blz. 0099  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 28 blz. 0099

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 15 december 1988  tot wijziging van Richtlijn 66/402/EEG betreffende het in de handel brengen van zaaigranen  (89/2/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/506/EEG van de Commissie (2), en met name op artikel 2, lid 1 ter,  Overwegende dat bij Richtlijn 88/380/EEG van de Raad (3) in de mogelijkheid is voorzien om hybriderassen van rogge onder de werkingssfeer van Richtlijn 66/402/EEG te brengen en dat daarbij de Commissie de bevoegdheid is verleend om daartoe in de definities in artikel 2, lid 1, van die richtlijn de nodige wijzigingen aan te brengen; dat de Commissie bij Richtlijn 88/380/EEG ook wordt gemachtigd wijzigingen aan te brengen in de bijlagen bij Richtlijn 66/402/EEG om de voorwaarden te bepalen waaraan de teelt en het zaad van de hybriderassen van rogge moeten voldoen;  Overwegende dat, gelet op de toegenomen betekenis van hybriderassen van rogge in de Gemeenschap, de wijzigingen in de definities thans dienen te worden aangebracht;  Overwegende dat de wijzigingen in de bijlagen afhankelijk zijn van de uitkomsten van een tijdelijk experiment dat overeenkomstig artikel 13 bis van Richtlijn 66/402/EEG wordt gehouden, zodat die wijzigingen evenwel nog niet kunnen worden vastgesteld;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 66/402/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In artikel 2, lid 1, onder C bis, wordt, in het inleidende zinsdeel, na het woord »rijst" het woord »rogge" ingevoegd.  2. In artikel 2, lid 1, onder E, wordt in het inleidende zinsdeel, in plaats van de woorden »kanariezaad en rogge, andere dan hybriden, wat elk van de vorengenoemde soorten betreft, sorghum," gelezen: »kanariezaad, andere dan hybriden, rogge, sorghum,".  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 15 december 1988.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2309/66.  (2) PB nr. L 274 van 6. 10. 1988, blz. 44.  (3) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 31.