title: Richtlijn 2008/43/EG van de Commissie van 4 april 2008 tot instelling van een systeem voor de identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik overeenkomstig Richtlijn 93/15/EEG van de Raad (Voor de EER relevante tekst)

text:
               5.4.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 94/8

      RICHTLIJN 2008/43/EG VAN DE COMMISSIE

   van 4 april 2008
   tot instelling van een systeem voor de identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik overeenkomstig Richtlijn 93/15/EEG van de Raad
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 93/15/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende de harmonisatie van de bepalingen inzake het in de handel brengen van en de controle op explosieven voor civiel gebruik (1), en met name op artikel 14, tweede alinea, tweede zin,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 93/15/EEG stelt voorschriften vast voor een veilig verkeer van explosieven op de interne markt.

               (2)

               Overeenkomstig deze richtlijn moeten ondernemingen in de sector explosieven over een traceerbaarheidssysteem beschikken waarmee te allen tijde de houder van bepaalde explosieven kan worden geïdentificeerd.

               (3)

               Om in alle stadia van de toeleveringsketen correcte en volledige registers te kunnen bijhouden, is een unieke identificatie van explosieven van essentieel belang. Zo kunnen explosieven worden geïdentificeerd en getraceerd van de plaats van productie, via de eerste keer dat zij in de handel worden gebracht, tot de eindgebruiker en het gebruik, teneinde misbruik en diefstal te voorkomen en de rechtshandhavingsinstanties te helpen bij het traceren van de oorsprong van zoekgeraakte of gestolen explosieven.

               (4)

               De in deze Richtlijn vastgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Richtlijn 93/15/EEG opgerichte beheerscomité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK 1
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Onderwerp
   Deze richtlijn stelt een geharmoniseerd systeem voor de unieke identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik in.
   Artikel 2
   Toepassingsgebied
   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

               a)

               explosieven die onverpakt of in pompwagens worden vervoerd en geleverd om rechtstreeks in het schietgat te worden gelost;

               b)

               explosieven die worden vervaardigd op de plaats waar zij tot ontploffing worden gebracht en die nadat zij geproduceerd zijn, onmiddellijk worden geladen (productie ter plaatse);

               c)

               munitie.

         HOOFDSTUK 2
   PRODUCTIDENTIFICATIE
   Artikel 3
   Unieke identificatie
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat ondernemingen in de sector explosieven die explosieven produceren of invoeren of ontstekers monteren, explosieven en elke kleinste verpakkingseenheid markeren met een unieke identificatie.
   Indien een explosief verdere fabricageprocessen moet ondergaan, hoeven de producenten het explosief niet met een nieuwe unieke identificatie te markeren, tenzij de oorspronkelijke unieke identificatie niet langer overeenkomstig artikel 4 aangebracht is.
   2.   Lid 1 is niet van toepassing indien het explosief voor uitvoer wordt geproduceerd en overeenkomstig de vereisten van het land van invoer met een identificatie gemarkeerd is zodat het explosief traceerbaar is.
   3.   De unieke identificatie bestaat uit de in de bijlage beschreven onderdelen.
   4.   Elke productielocatie krijgt een code van drie cijfers toegewezen door de nationale autoriteit van de lidstaat waar zij zich bevindt.
   5.   Indien de productielocatie buiten de Gemeenschap gevestigd is, neemt de in de Gemeenschap gevestigde producent contact op met een nationale autoriteit van de lidstaat van invoer opdat de productielocatie een code toegewezen krijgt.
   Indien de productielocatie buiten de Gemeenschap gevestigd is en de producent niet in de Gemeenschap gevestigd is, neemt de importeur van de explosieven in kwestie contact op met een nationale autoriteit van de lidstaat van invoer opdat de productielocatie een code toegewezen krijgt.
   6.   De lidstaten zien erop toe dat distributeurs die explosieven van een nieuwe verpakking voorzien, de identificatie op de explosieven en op de kleinste verpakkingseenheden aanbrengen.
   Artikel 4
   Markering en bevestiging
   De unieke identificatie wordt op duurzame wijze en duidelijk leesbaar op het artikel gemarkeerd of stevig op het artikel bevestigd.
   Artikel 5
   Explosieven in de vorm van patronen en explosieven in zakken
   Wat explosieven in de vorm van patronen en explosieven in zakken betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op elk patroon of elke zak aangebracht of rechtstreeks op elk patroon of elke zak gedrukt. Op elke doos patronen wordt een corresponderend etiket aangebracht.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook op elk patroon of elke zak een passief, inert elektronisch merk aanbrengen en op elke doos patronen een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 6
   Explosieven die uit twee componenten bestaan
   Wat betreft verpakte explosieven die uit twee componenten bestaan, wordt de unieke identificatie hetzij in de vorm van een zelfklevend etiket aangebracht, hetzij rechtstreeks gedrukt op elke kleinste verpakkingseenheid die de twee componenten bevat.
   Artikel 7
   Gewone ontstekers en lonten
   Wat gewone ontstekers en lonten betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op de behuizing van de ontsteker aangebracht of rechtstreeks op de behuizing gedrukt. Op elke doos ontstekers of lonten wordt een corresponderend etiket aangebracht.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook op elke ontsteker of lont een passief, inert elektronisch merk aanbrengen en op elke doos ontstekers of lonten een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 8
   Elektrische, niet-elektrische en elektronische ontstekers
   Wat elektrische, niet-elektrische en elektronische ontstekers betreft, wordt de unieke identificatie hetzij in de vorm van een zelfklevend etiket op de bedrading of de buis aangebracht, hetzij in de vorm van een zelfklevend etiket op de behuizing van de ontsteker aangebracht of rechtstreeks op de behuizing gedrukt. Op elke doos ontstekers wordt een corresponderend etiket aangebracht.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook op elke ontsteker een passief, inert elektronisch merk aanbrengen en op elke doos ontstekers een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 9
   Primers en boosters
   Wat primers en boosters betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op de primer of booster aangebracht of rechtstreeks op de primer of booster gedrukt. Op elke doos primers of boosters wordt een corresponderend etiket aangebracht.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook op elke primer of booster een passief, inert elektronisch merk aanbrengen en op elke doos primers of boosters een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 10
   Slagsnoeren en veiligheidslonten
   Wat slagsnoeren en veiligheidslonten betreft, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op de haspel aangebracht of rechtstreeks op de haspel gedrukt. De unieke identificatie wordt om de vijf meter aangebracht op het buitenste omhulsel van het snoer of de lont of op het geëxtrudeerde plastic binnenste omhulsel net onder de buitenlaag van het snoer of de lont. Op elke doos slagsnoeren of lonten wordt een corresponderend etiket aangebracht.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook in elk snoer een passief, inert elektronisch merk inbrengen en op elke doos snoeren of lonten een corresponderend elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 11
   Blikken en bussen die explosieven bevatten
   Wat betreft blikken en bussen die explosieven bevatten, wordt de unieke identificatie in de vorm van een zelfklevend etiket op het blik of de bus aangebracht of rechtstreeks op het blik of de bus gedrukt.
   Daarnaast mogen ondernemingen ook op elk blik of elke bus een passief, inert elektronisch merk aanbrengen.
   Artikel 12
   Kopieën van het originele etiket
   Ondernemingen mogen ten behoeve van hun klanten afneembare zelfklevende kopieën van het originele etiket op de explosieven aanbrengen. Om misbruik te voorkomen, wordt op deze kopieën duidelijk zichtbaar vermeld dat het slechts kopieën van het originele etiket zijn.
   HOOFDSTUK 3
   VERZAMELEN EN BEWAREN VAN GEGEVENS
   Artikel 13
   Verzamelen van gegevens
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat ondernemingen in de sector explosieven een systeem opzetten om in alle stadia van de toeleveringsketen en de levenscyclus van de explosieven gegevens over de explosieven, waaronder hun unieke identificatie, te verzamelen.
   2.   Het gegevensverzamelingssysteem stelt de ondernemingen in staat de explosieven op dusdanige wijze te volgen dat de houder van de explosieven te allen tijde kan worden geïdentificeerd.
   3.   De lidstaten zorgen ervoor dat de verzamelde gegevens, waaronder de unieke identificatie, gedurende tien jaar na de levering of, voor zover bekend, na het einde van de levenscyclus van de explosieven worden bijgehouden, zelfs indien ondernemingen hun handel hebben gestaakt.
   Artikel 14
   Verplichtingen van de ondernemingen
   De lidstaten zorgen ervoor dat ondernemingen in de sector explosieven:

               a)

               een register bijhouden van alle identificatiegegevens van de explosieven met alle nuttige informatie, waaronder het type explosieven en de onderneming of de persoon die de explosieven in bewaring heeft gekregen;

               b)

               de locatie van alle explosieven bijhouden zolang zij deze in hun bezit of in bewaring hebben, totdat de explosieven naar een andere onderneming worden overgebracht of worden gebruikt;

               c)

               hun gegevensverzamelingssysteem regelmatig testen om de effectiviteit ervan en de kwaliteit van de opgeslagen gegevens te controleren;

               d)

               de verzamelde gegevens, waaronder de unieke identificatie, bijhouden gedurende de in artikel 13, lid 3, vermelde termijn;

               e)

               de verzamelde gegevens beschermen tegen accidentele of opzettelijke beschadiging of vernietiging;

               f)

               de bevoegde autoriteiten desgevraagd informatie verstrekken over de oorsprong en de locatie van alle explosieven, in alle stadia van de levenscyclus van de explosieven en van de toeleveringsketen;

               g)

               de bevoegde autoriteiten van de lidstaat de naam en contactgegevens meedelen van een persoon die de onder f) vermelde gegevens buiten de normale kantooruren kan verstrekken.

         Indien de explosieven vóór de in artikel 15, lid 1, vermelde datum geproduceerd of ingevoerd zijn, houdt de producent ten behoeve van punt d) een register bij overeenkomstig de bestaande nationale bepalingen.
   HOOFDSTUK 4
   SLOTBEPALINGEN
   Artikel 15
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 5 april 2009 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 5 april 2012.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 16
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 17
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 4 april 2008.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 121 van 15.5.1993, blz. 20. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      BIJLAGE
      De unieke identificatie omvat:

                  1.

                  een door de mens leesbaar deel van de identificatie, dat het volgende omvat:

                              (a)

                              de naam van de producent;

                              (b)

                              een alfanumerieke code, die het volgende omvat:

                                          i)

                                          twee letters ter identificatie van de lidstaat (plaats van productie of invoer in de Gemeenschap, bv. AT = Oostenrijk);

                                          ii)

                                          drie cijfers ter identificatie van de naam van de productielocatie (toegekend door de nationale autoriteiten);

                                          iii)

                                          de unieke productcode en de logistieke informatie van de producent;

                  2.

                  een elektronisch leesbare identificatie in de vorm van een streepjes- of matrixcode die rechtstreeks verband houdt met de alfanumerieke identificatiecode.
                  Voorbeeld:

                  3.

                  Wat betreft producten die te klein zijn om er de unieke productcode en de logistieke informatie van de producent op aan te brengen, wordt de in punt 1, onder b) i) en b) ii), en punt 2 vermelde informatie toereikend geacht.


Avis juridique important

|

31987L0140

Richtlijn 87/140/EEG van de Commissie van 6 februari 1987 tot wijziging van bijlage II van Richtlijn 71/307/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake textielbenamingen

Publicatieblad Nr. L 056 van 26/02/1987 blz. 0024 - 0025 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0208  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0208

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 6 februari 1987  tot wijziging van bijlage II van Richtlijn 71/307/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake textielbenamingen  (87/140/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 71/307/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake textielbenamingen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/623/EEG (2), en met name op artikel 15 bis, lid 1,  Overwegende dat bijlage II van Richtlijn 71/307/EEG, die de op de watervrije massa van elke vezel bij de bepaling van de vezelsamenstelling van textielprodukten toe te passen overeengekomen percentages bevat, onder de nummers 1-2 en 3 twee verschillende overeengekomen percentages voor de berekening van de samenstelling van wol en/of haar bevattende gekaarde of gekamde produkten voorschrijft; dat het voor de laboratoria echter niet altijd mogelijk is uit te maken of een produkt tot de gekaarde dan wel tot de gekamde vezels behoort, zodat toepassing van deze bepaling bij de in de Gemeenschap uitgevoerde controles van textielprodukten in dit geval kan leiden tot uiteenlopende resultaten; dat de laboratoria derhalve dient te worden toegestaan om in twijfelgevallen één enkel percentage toe te passen;  Overwegende dat het niet noodzakelijk is onder nummer 28 van genoemde bijlage onderscheid te maken tussen de verschillende soorten polyamide of nylon en dat de overeengekomen percentages dus dienen te worden gelijkgetrokken;  Overwegende dat bij nummer 38, glasvezel, de term »filament" moet worden geschrapt, omdat deze vezel ook als stapelvezel kan voorkomen;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de sector richtlijnen met betrekking tot de benamingen en de etikettering van textielprodukten,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De nummers 1-2, 3, 28 en 38 van bijlage II van Richtlijn 71/307/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 september 1988 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. Na de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er voorts zorg voor dat ieder ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij overwegen in te voeren op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, tijdig ter kennis van de Commissie wordt gebracht, ten einde de Commissie de gelegenheid te bieden haar opmerkingen te maken.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 6 februari 1987.  Voor de Commissie  Grigoris VARFIS  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 185 van 16. 8. 1971, blz. 16.  (2) PB nr. L 353 van 15. 12. 1983, blz. 8.  BIJLAGE  1. De volgende nummers worden als volgt gewijzigd:  1.2 // 1-2 en 3:   // In de kolom »Percentages" wordt na het getal »17,00" voor de gekaarde vezels van »wol en haar" en van »haar" een verwijzing naar voetnoot (1) toegevoegd.   // 28:  // De tekst in de kolommen »Vezels" en »Percentages" wordt als volgt gelezen:  1.2 //   // »Polyamide of nylon:   //  // stapelvezel 6,25  //  // filament 5,75". 1.2 // 38:   // De tekst in de kolommen »Vezels" en »Percentages" wordt als volgt gelezen:   //   // »Glasvezel:   //   // met een gemiddelde doorsnede > 5 mm 2,00  //  // met een gemiddelde doorsnede µ 5 m m 3,00".  2. Voetnoot (1) wordt als volgt gelezen:  »(1) Het overeengekomen percentage van 17,00 moet worden toegepast wanneer het onmogelijk is om uit te maken of het wol en/of haar bevattende textielprodukt tot de gekamde of de gekaarde vezels behoort.".


title: Richtlijn 2011/19/EU van de Commissie van 2 maart 2011 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om tau-fluvalinaat op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG  Voor de EER relevante tekst

text:
               3.3.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 58/41

         RICHTLIJN 2011/19/EU VAN DE COMMISSIE
   van 2 maart 2011
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om tau-fluvalinaat op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de nadere bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Tau-fluvalinaat was in die lijst opgenomen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 11 sexies van Verordening (EG) nr. 1490/2002 heeft de kennisgever zijn steun voor de opneming van die werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerpevaluatieverslag ingetrokken. Derhalve werd Beschikking 2008/934/EG van de Commissie van 5 december 2008 betreffende de niet-opneming van bepaalde werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten (4) goedgekeurd met betrekking tot de niet-opneming van tau-fluvalinaat.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG heeft de oorspronkelijke kennisgever („de aanvrager”) een nieuwe aanvraag ingediend met het oog op de toepassing van de versnelde procedure, als vastgesteld in de artikelen 14 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (5).

               (4)

               De aanvraag is ingediend bij Denemarken, dat bij Verordening (EG) nr. 451/2000 tot als rapporteur optredende lidstaat was aangewezen. De termijn voor de versnelde procedure is nageleefd. De specificatie van de werkzame stof en de ondersteunde toepassingen zijn dezelfde als voor Beschikking 2008/934/EG. Die aanvraag voldoet ook aan de overige materiële en procedurele voorschriften van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 33/2008.

               (5)

               Denemarken heeft de door de aanvrager ingediende aanvullende gegevens onderzocht en een aanvullend verslag opgesteld. Het heeft dat verslag op 1 oktober 2009 aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie toegezonden. De EFSA heeft het aanvullende verslag aan de andere lidstaten en de aanvrager toegezonden en de naar aanleiding daarvan ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 33/2008 en op verzoek van de Commissie heeft de EFSA op 17 juni 2010 haar conclusie over tau-fluvalinaat de Commissie doen toekomen (6). Het ontwerpevaluatieverslag, het aanvullend verslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 28 januari 2011 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor tau-fluvalinaat.

               (6)

               Uit de verschillende analysen is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die tau-fluvalinaat bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Tau-fluvalinaat moet daarom in bijlage I worden opgenomen zodat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (7)

               Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de aanvrager nadere informatie verstrekt ter bevestiging van de resultaten van de risicobeoordeling op grond van de meest recente wetenschappelijke kennis, wat betreft het risico voor in het water levende organismen, het risico voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen en het mogelijke effect op het milieu van de potentiële enantioselectieve degradatie in milieumatrices.

               (8)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen die zijn vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die tau-fluvalinaat bevatten, opnieuw te onderzoeken zodat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen al naar het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elk beoogd gebruik overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (7) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om nog meer problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang verschaft tot een dossier dat voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter geen nieuwe verplichtingen op ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Beschikking 2008/934/EG voorziet in de niet-opneming van tau-fluvalinaat en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten uiterlijk op 31 december 2011. De regel betreffende tau-fluvalinaat in de bijlage bij die beschikking moet worden geschrapt.

               (13)

               Beschikking 2008/934/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De regel betreffende tau-fluvalinaat in de bijlage bij Beschikking 2008/934/EG wordt geschrapt.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 november 2011 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 december 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die tau-fluvalinaat als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 november 2011 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot tau-fluvalinaat is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende tau-fluvalinaat in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat tau-fluvalinaat bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 mei 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als tau-fluvalinaat de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken; of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast tau-fluvalinaat nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2011.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 2 maart 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.

      (4)  PB L 333 van 11.12.2008, blz. 11.

      (5)  PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.

      (6)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid; Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance tau-fluvalinate. EFSA Journal 2010; 8(7):1645. [70 blz.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1645. Online te vinden op: www.efsa.europa.eu

      (7)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „335

                     Tau-fluvalinaat
                     CAS-nr.: 102851-06-9

                     CIPAC-nr.: 786

                     (RS)-α-cyano-3-fenoxybenzyl N-(2-chloor- α,α α- trifluor-p-tolyl)-D-valinaat
                     (Isomeerverhouding 1:1)

                     ≥ 920 g/kg
                     (1:1 verhouding van R-α-cyano- en S-α-cyano-isomeren)
                     Onzuiverheden:
                     tolueen: niet meer dan 5 g/kg

                     1 juni 2011

                     31 mei 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als insecticide en acaricide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over tau-fluvalinaat (en met name met de aanhangsels I en II), dat op 28 januari 2011 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 a)

                                 het risico voor in het water levende organismen, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat de gebruiksvoorwaarden de toepassing van passende risicobeperkende maatregelen voorschrijven;

                                 b)

                                 het risico voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen, waarbij ervoor moet worden gezorgd dat de gebruiksvoorwaarden de toepassing van passende risicobeperkende maatregelen voorschrijven;

                                 c)

                                 het in de toxiciteitsdossiers gebruikte testmateriaal, dat moet worden vergeleken met de specificatie van het commercieel vervaardigde technische materiaal en aan de hand daarvan moet worden gecontroleerd;

                           De betrokken lidstaten moeten verzoeken om overlegging van informatie ter bevestiging van de resultaten van:

                                 —

                                 de beoordeling van het risico van bioaccumulatie/biomagnificatie in het watermilieu;

                                 —

                                 het risico voor niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen.

                           De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvrager deze informatie uiterlijk op 31 mei 2013 bij de Commissie indient.
                     De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvrager twee jaar na de goedkeuring van specifieke richtsnoeren informatie verstrekt ter bevestiging van:
                     het mogelijke effect op het milieu van de potentiële enantioselectieve degradatie in milieumatrices.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Richtlijn 2011/100/EU van de Commissie van 20 december 2011 tot wijziging van Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek  Voor de EER relevante tekst

text:
               22.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 341/50

         RICHTLIJN 2011/100/EU VAN DE COMMISSIE
   van 20 december 2011
   tot wijziging van Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/79/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 1998 betreffende medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek (1), en met name artikel 14,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 14, lid 1, onder a), van Richtlijn 98/79/EG heeft het Verenigd Koninkrijk verzocht dat de Commissie de nodige maatregelen neemt om tests voor de „variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob” (vCJD) op te nemen in lijst A van bijlage II bij die richtlijn.

               (2)

               Om te zorgen voor het hoogste niveau van bescherming van de gezondheid en te garanderen dat de conformiteit van de vCJD-tests met de essentiële eisen van bijlage I bij Richtlijn 98/79/EG wordt gecontroleerd door aangemelde instanties, moeten de vCJD-tests voor bloedonderzoek, diagnose en confirmatie worden toegevoegd aan lijst A van bijlage II bij Richtlijn 98/79/EG.

               (3)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité, opgericht bij artikel 6, lid 2, van Richtlijn 90/385/EEG van de Raad (2) en bedoeld in artikel 7, lid 1, van Richtlijn 98/79/EG,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 98/79/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   De lidstaten passen die bepalingen toe met ingang van 1 juli 2012.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 20 december 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 331 van 7.12.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 189 van 20.7.1990, blz. 17.

      BIJLAGE
      Het volgende streepje wordt toegevoegd aan het einde van lijst A van bijlage II bij Richtlijn 98/79/EG:

                  „—

                  Tests voor de variant van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob (vCJD) ten behoeve van bloedonderzoek, diagnose en confirmatie.”.


Avis juridique important

|

31986L0215

Richtlijn 86/215/EEG van de Raad van 26 mei 1986 tot wijziging van Richtlijn 66/403/EEG betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen

Publicatieblad Nr. L 152 van 06/06/1986 blz. 0046 - 0046 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0073  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0073

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 26 mei 1986  tot wijziging van Richtlijn 66/403/EEG betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen  (86/215/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Overwegende dat krachtens Richtlijn 66/403/EEG (2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (3), de Lid-Staten in beginsel vanaf 1 juli 1975 niet langer op eigen verantwoordelijkheid kunnen beslissen over de gelijkwaardigheid van in derde landen geoogste pootaardappelen met in de Gemeenschap geoogst en aan die richtlijn beantwoordend basispootgoed en gecertificeerd pootgoed;  Overwegende evenwel dat, aangezien de werkzaamheden met betrekking tot de communautaire vaststelling van de gelijkwaardigheid nog niet voor alle betrokken derde landen voltooid waren, in artikel 15, lid 2 bis, van genoemde richtlijn de Lid-Staten de mogelijkheid werd geboden de geldigheidsduur van door hen reeds gedane vaststellingen van gelijkwaardigheid te verlengen tot en met 31 januari 1984 voor bepaalde landen waarvoor geen communautaire vaststelling gold;  Overwegende dat deze werkzaamheden nog steeds niet zijn afgesloten en bovenbedoelde uiterste datum dient te worden verschoven naar data die worden bepaald in overeenstemming met de verplichtingen van de Lid-Staten uit hoofde van de gemeenschappelijke fytosanitaire regeling zoals deze is ingesteld bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85;  Overwegende dat deze maatregel geen afbreuk doet aan bovengenoemde verplichtingen en dat voor in Canada voortgebracht pootgoed de verlenging uitsluitend kan worden gebruikt door de Helleense Republiek en de Italiaanse Republiek binnen de grenzen gesteld bij Beschikking 86/120/EEG (5) van de Commissie en door het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek die ingevolge de Toetredingsakte de bepalingen van voornoemde richtlijn niet vóór 30 juni 1986 ten uitvoer zullen leggen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In artikel 15, lid 2 bis, van Richtlijn 66/403/EEG wordt »31 januari 1984" vervangen door »31 maart 1986" en wordt de volgende zin toegevoegd:  »Voor wat Spanje en Portugal betreft wordt 31 maart 1986 vervangen door 30 juni 1986 en 1 juli 1975 door 1 januari 1986.".  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 26 mei 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. BRAKS  (1) Advies uitgebracht op 16 mei 1986 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (2) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2320/66.  (3) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8.  (4) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.  (5) PB nr. L 99 van 15. 4. 1986, blz. 31.


title: Richtlijn 2011/97/EU van de Raad van 5 december 2011 tot wijziging van Richtlijn 1999/31/EG met betrekking tot specifieke criteria voor opslag van metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd

text:
               10.12.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 328/49

         RICHTLIJN 2011/97/EU VAN DE RAAD
   van 5 december 2011
   tot wijziging van Richtlijn 1999/31/EG met betrekking tot specifieke criteria voor opslag van metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EG) nr. 1102/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 22 oktober 2008 inzake het verbod op de uitvoer van metallisch kwik en andere kwikverbindingen en -mengsels en de veilige opslag van metallisch kwik (1), en met name artikel 4, lid 3, en Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (2), en met name artikel 16,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1102/2008 mag in afwijking van artikel 5, lid 3, onder a), van Richtlijn 1999/31/EG metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd, in een adequate omhulling tijdelijk gedurende meer dan een jaar of permanent worden opgeslagen in bepaalde soorten stortplaatsen.

               (2)

               De opslag van metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd, wordt reeds geregeld bij uniale wetgeving betreffende afvalbeheer.

               (3)

               Voor de opslag gedurende ten hoogste een jaar van metallisch kwik dat als afval wordt beschouwd, zijn de voorschriften inzake vergunningen van artikel 23 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende afvalstoffen (3) van toepassing.

               (4)

               Richtlijn 1999/31/EG en Beschikking 2003/33/EG van de Raad van 19 december 2002 tot vaststelling van criteria en procedures voor het aanvaarden van afvalstoffen op stortplaatsen overeenkomstig artikel 16 van en bijlage II bij Richtlijn 1999/31/EG (4) zijn overeenkomstig artikel 3, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1102/2008 van toepassing op faciliteiten voor opslag van metallisch kwik gedurende meer dan een jaar.

               (5)

               Dit betekent in het bijzonder dat voor alle faciliteiten voor opslag van metallisch kwik gedurende meer dan een jaar een vergunning overeenkomstig de artikelen 7, 8 en 9 van Richtlijn 1999/31/EG is vereist en dat deze faciliteiten onderworpen zijn aan de in artikel 12 van die richtlijn vervatte voorschriften inzake controle en toezicht, en in het geval van ondergrondse opslagplaatsen, aan de voorschriften inzake veiligheidsbeoordeling overeenkomstig bijlage A bij Beschikking 2003/33/EG.

               (6)

               Voorts vallen deze faciliteiten onder de algemene bepalingen inzake het bijhouden van registers als neergelegd in Richtlijn 2008/98/EG.

               (7)

               Daarnaast zijn de bepalingen van Richtlijn 96/82/EG van de Raad van 9 december 1996 betreffende de beheersing van de gevaren van zware ongevallen waarbij gevaarlijke stoffen zijn betrokken (5), overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1102/2008, van toepassing op faciliteiten voor tijdelijke bovengrondse opslag.

               (8)

               Deze bepalingen zijn echter niet volledig afgestemd op de specifieke kenmerken van metallisch kwik en daarom zijn aanvullende voorschriften noodzakelijk.

               (9)

               Deze aanvullende voorschriften moeten rekening houden met het onderzoek naar mogelijkheden tot veilige verwijdering, waaronder de omzetting van metallisch kwik in een vaste stof. Er is vooruitgang geboekt bij de ontwikkeling van milieuvriendelijke mogelijkheden tot omzetting in vaste stoffen maar het is te vroeg om de haalbaarheid van de grootschalige toepassing van deze mogelijkheden in te schatten.

               (10)

               Aanvullende evaluatie van het gedrag op lange termijn van metallisch kwik in ondergrondse opslag is noodzakelijk om deugdelijke en op kennis gebaseerde voorschriften voor permanente opslag vast te stellen. De in deze richtlijn neergelegde voorschriften moeten daarom worden beperkt tot tijdelijke opslag; zij worden aangemerkt als passend en in overeenstemming met de beste beschikbare technieken voor de veilige opslag van metallisch kwik gedurende een periode tot vijf jaar.

               (11)

               Richtlijn 1999/31/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Het in artikel 16 van Richtlijn 1999/31/EG bedoelde comité heeft geen advies uitgebracht. Het is derhalve passend dat de Raad deze richtlijn vaststelt,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlagen I, II en III bij Richtlijn 1999/31/EG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 15 maart 2013 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 5 december 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         W. PAWLAK

      (1)  PB L 304 van 14.11.2008, blz. 75.

      (2)  PB L 182 van 16.7.1999, blz. 1.

      (3)  PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3.

      (4)  PB L 11 van 16.1.2003, blz. 27.

      (5)  PB L 10 van 14.1.1997, blz. 13.

      BIJLAGE
      Bijlagen I, II en III bij Richtlijn 1999/31/EG worden als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Aan bijlage I wordt het volgende punt toegevoegd:
                  „8.   Tijdelijke opslag van metallisch kwik
                  Op de tijdelijke opslag gedurende meer dan een jaar van metallisch kwik zijn de volgende voorschriften van toepassing:

                              —

                              metallisch kwik moet apart van andere afvalstoffen worden opgeslagen;

                              —

                              de vaten moeten worden opgeslagen in verzamelbekkens die op passende wijze gecoat zijn zodat zij vrij zijn van scheuren en gaten en geen metallisch kwik doorlaten, en waarvan de capaciteit toereikend is voor de opgeslagen hoeveelheid kwik;

                              —

                              de opslaglocatie moet voorzien zijn van kunstmatige of natuurlijke barrières die geschikt zijn om het milieu tegen kwikemissies te beschermen en waarvan de capaciteit toereikend is voor de totale opgeslagen hoeveelheid kwik;

                              —

                              de vloeren van de opslaglocatie moeten bedekt zijn met een kwikbestendig dichtingsproduct. Er moet een hellend oppervlak met een vergaarbekken voorhanden zijn;

                              —

                              de opslaglocatie moet zijn uitgerust met een brandbeveiligingssysteem;

                              —

                              de opslag moet zodanig worden ingericht dat alle vaten gemakkelijk bereikbaar zijn.”.

                  2)

                  Aan bijlage II wordt het volgende punt toegevoegd:
                  „6.   Specifieke voorschriften voor metallisch kwik
                  Op de tijdelijke opslag gedurende meer dan een jaar van metallisch kwik zijn de volgende voorschriften van toepassing:

                              A.

                              Samenstelling van het kwik
                              Metallisch kwik moet voldoen aan de volgende specificaties:

                                          —

                                          kwikgehalte hoger dan 99,9 gewichtsprocent;

                                          —

                                          geen onzuiverheden die koolstofstaal of roestvrij staal kunnen corroderen (bv. salpeterzuuroplossing, chlorideoplossingen).

                              B.

                              Omhulling
                              Vaten die voor opslag van metallisch kwik worden gebruikt, moeten corrosie- en schokbestendig zijn. Lasverbindingen moeten daarom worden vermeden. De vaten moeten daarom in het bijzonder voldoen aan de volgende eisen:

                                          —

                                          materiaal van het vat: koolstofstaal (ten minste ASTM A36) of roestvrij staal (AISI 304, 316L);

                                          —

                                          de vaten moeten gas- en vloeistofdicht zijn;

                                          —

                                          de buitenkant van het vat moet bestand zijn tegen de opslagomstandigheden;

                                          —

                                          het ontwerptype van het vat moet met succes de valproef en de dichtheidsproef doorstaan, zoals omschreven in de hoofdstukken 6.1.5.3 en 6.1.5.4 van de UN Recommendations on the Transport of Dangerous Goods, Manual of Tests and Criteria.

                                    De vullingsgraad van het vat mag ten hoogste 80 volumeprocent bedragen, zodat er voldoende vrije ruimte beschikbaar is en er geen lekkage of permanente vervorming van het vat kan optreden ten gevolge van expansie van de vloeistof door hoge temperatuur.

                              C.

                              Aanvaardingsprocedures
                              Alleen vaten met een certificaat dat aan de in dit punt vastgestelde voorschriften voldoet, mogen aanvaard worden.
                              De aanvaardingsprocedures moeten voldoen aan de volgende voorschriften:

                                          —

                                          alleen metallisch kwik dat aan de bovengenoemde minimumcriteria voor aanvaarding voldoet, mag worden aanvaard;

                                          —

                                          de vaten moeten vóór opslag visueel onderzocht worden. Beschadigde, lekkende of gecorrodeerde vaten mogen niet worden aanvaard;

                                          —

                                          de vaten moeten een duurzaam merkteken dragen (aangebracht door ponsing), waarop het identificatienummer van het vat, het constructiemateriaal, het leeggewicht, de referentie van de fabrikant en de datum van fabricage vermeld staan;

                                          —

                                          de vaten moeten een permanent op het vat bevestigd plaatje dragen waarop het identificatienummer van het certificaat vermeld staat.

                              D.

                              Certificaat
                              Het onder C vermelde certificaat moet de volgende gegevens bevatten:

                                          —

                                          naam en adres van de afvalproducent;

                                          —

                                          naam en adres van de voor het vullen verantwoordelijke persoon;

                                          —

                                          plaats en datum van vullen;

                                          —

                                          hoeveelheid kwik;

                                          —

                                          de zuiverheid van het kwik en, indien relevant, een beschrijving van de onzuiverheden, inclusief het analyserapport;

                                          —

                                          de bevestiging dat de vaten uitsluitend voor het vervoer/de opslag van kwik zijn gebruikt;

                                          —

                                          de identificatienummers van de vaten;

                                          —

                                          eventuele specifieke opmerkingen.

                                    De certificaten worden afgegeven door de producent van de afvalstoffen of, bij gebreke daaraan, door de persoon die verantwoordelijk is voor het beheer ervan.”.

                  3)

                  Aan bijlage III wordt het volgende punt toegevoegd:
                  „6.   Specifieke voorschriften voor metallisch kwik
                  Op de tijdelijke opslag gedurende meer dan een jaar van metallisch kwik zijn de volgende voorschriften van toepassing:

                              A.

                              Voorschriften inzake toezicht, inspectie en noodsituaties
                              Op de opslaglocatie moet een permanent meetsysteem voor kwikdamp met een gevoeligheid van ten minste 0,02 mg kwik/m3 moet worden geïnstalleerd. Sensoren moeten op het grondniveau en op hoofdhoogte worden opgesteld. Dit systeem moet een visueel en akoestisch alarmmechanisme omvatten. Het moet jaarlijks onderhouden worden.
                              De opslaglocatie en de vaten moeten ten minste eenmaal per maand visueel onderzocht worden door een bevoegde persoon. Wanneer lekken worden vastgesteld, moet de exploitant onmiddellijk het nodige ondernemen om elke kwikemissie in het milieu te voorkomen en de veiligheid van de opslag van het kwik te herstellen. Elk lek wordt geacht significante nadelige milieueffecten te hebben als bedoeld in artikel 12, onder b).
                              Noodplannen en passende beschermende uitrusting voor het hanteren van metallisch kwik moeten op de locatie ter beschikking staan.

                              B.

                              Bijhouden van registers
                              Alle documenten die de in punt 6 van bijlage II en punt A van deze afdeling bedoelde informatie bevatten, inclusief het certificaat dat het vat begeleidt, alsmede de registers met betrekking tot het uitslaan en de verzending van metallisch kwik na de tijdelijke opslag ervan en de bestemming en voorgenomen behandeling, moeten gedurende ten minste drie jaar na het einde van de opslag worden bewaard.”.


Avis juridique important

|

32002L0085

Richtlĳn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 november 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 92/6/EEG van de Raad betreffende de installatie en het gebruik in de Gemeenschap van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 327 van 04/12/2002 blz. 0008 - 0009

Richtlijn 2002/85/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 5 november 2002tot wijziging van Richtlijn 92/6/EEG van de Raad betreffende de installatie en het gebruik in de Gemeenschap van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Vervoersveiligheid en milieukwesties die verband houden met vervoer zijn van essentieel belang voor duurzame mobiliteit.(2) Het gebruik van snelheidsbegrenzers voor de categorieën zware motorvoertuigen heeft de verkeersveiligheid gunstig beïnvloed. Ook heeft het bijgedragen tot de bescherming van het milieu.(3) Richtlijn 92/6/EEG van de Raad(4) bepaalt dat de eisen inzake installatie en gebruik van snelheidsbegrenzers, afhankelijk van de technische mogelijkheden en de ervaringen van de lidstaten, later uitgebreid kunnen worden tot lichtere bedrijfsvoertuigen.(4) Een van de maatregelen die de Raad bepleit in zijn resolutie van 26 juni 2000 betreffende de vergroting van de verkeersveiligheid(5), zulks in overeenstemming met de mededeling van de Commissie over de prioriteiten op het gebied van verkeersveiligheid in de Europese Unie, is de uitbreiding van de werkingssfeer van Richtlijn 92/6/EEG tot voertuigen van meer dan 3,5 ton, bestemd voor het vervoer van goederen of personen.(5) Het toepassingsgebied van Richtlijn 92/6/EEG dient te worden uitgebreid tot motorvoertuigen van categorie M2, voertuigen van categorie M3 met een maximummassa van meer dan 5 ton doch ten hoogste 10 ton, en voertuigen van categorie N2.(6) Daar de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de invoering van wijzigingen van de communautaire voorschriften voor de installatie en het gebruik van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën zware voertuigen, niet voldoende door de lidstaten en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen van de overwogen maatregel, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.(7) Richtlijn 92/6/EEG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 92/6/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. de artikelen 1 tot en met 5 worden vervangen door:"Artikel 1Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder 'motorvoertuig' verstaan: een door een motor aangedreven voertuig van categorie M2, M3, N2 of N3, bestemd voor deelneming aan het wegverkeer, op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur.Onder de categorieën M2, M3, N2 en N3 worden verstaan de categorieën zoals zij gedefinieerd zijn in bijlage II van Richtlijn 70/156/EEG(6).Artikel 2De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat de in artikel 1 bedoelde motorvoertuigen van de categorieën M2 en M3 alleen aan het wegverkeer kunnen deelnemen indien zij zijn uitgerust met een snelheidsbegrenzer die zodanig is afgesteld dat de maximumsnelheid niet meer dan 100 km per uur kan bedragen.Voertuigen van categorie M3 met een maximummassa van meer dan 10 ton die vóór 1 januari 2005 zijn geregistreerd mogen nog uitgerust zijn met een snelheidsbegrenzer die op een maximumsnelheid van 100 km per uur is afgesteld.Artikel 31. De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat motorvoertuigen van de categorieën N2 en N3 alleen aan het wegverkeer kunnen deelnemen indien zij zijn uitgerust met een snelheidsbegrenzer die zodanig is afgesteld dat de snelheid van deze motorvoertuigen niet meer kan bedragen dan 90 km per uur.2. De lidstaten mogen eisen dat de snelheidsbegrenzers van op hun grondgebied geregistreerde voertuigen die uitsluitend voor het vervoer van gevaarlijke stoffen worden gebruikt, zodanig worden afgesteld dat deze voertuigen een maximumsnelheid van minder dan 90 km per uur niet kunnen overschrijden.Artikel 41. Wat betreft motorvoertuigen van categorie M3 met een maximummassa van meer dan 10 ton en motorvoertuigen van categorie N3, zijn de artikelen 2 en 3 van toepassing:a) op voertuigen die na 1 januari 1994 zijn geregistreerd, sedert 1 januari 1994,b) op voertuigen die tussen 1 januari 1988 en 1 januari 1994 zijn geregistreerdi) sedert 1 januari 1995, indien het gaat om voertuigen die zowel voor binnenlands vervoer als voor internationaal vervoer worden gebruikt,ii) sedert 1 januari 1996, indien het gaat om voertuigen die uitsluitend voor binnenlands vervoer worden gebruikt.2. Wat betreft motorvoertuigen van categorie M2, voertuigen van categorie M3 met een maximummassa van meer dan 5 ton doch ten hoogste 10 ton en voertuigen van categorie N2, zijn de artikelen 2 en 3 uiterlijk van toepassing:a) op voertuigen die zijn geregistreerd na 1 januari 2005, met ingang van 1 januari 2005,b) op voertuigen die in overeenstemming zijn met de in Richtlijn 88/77/EEG(7) vermelde grenswaarden en geregistreerd zijn tussen 1 oktober 2001 en 1 januari 2005:i) met ingang van 1 januari 2006, voor voertuigen die zowel nationaal als internationaal vervoer verzorgen;ii) met ingang van 1 januari 2007, voor voertuigen die alleen voor nationaal vervoer worden gebruikt.3. Gedurende een periode van ten hoogste drie jaar na 1 januari 2005 kan een lidstaat vrijstelling verlenen van de toepassing van de artikelen 2 en 3 voor voertuigen van categorie M2 en van categorie N2 met een maximummassa van meer dan 3,5 ton doch minder of gelijk aan 7,5 ton die centraal geregistreerd zijn en niet deelnemen aan het verkeer op het grondgebied van een andere lidstaat.Artikel 51. De in de artikelen 2 en 3 bedoelde snelheidsbegrenzers moeten voldoen aan de technische voorschriften die zijn vastgesteld in de bijlage bij Richtlijn 92/24/EEG(8). Alle onder de onderhavige richtlijn vallende voertuigen die zijn geregistreerd vóór 1 januari 2005 mogen evenwel nog uitgerust zijn met snelheidsbegrenzers die voldoen aan de door de bevoegde nationale autoriteiten vastgestelde technische voorschriften.2. De snelheidsbegrenzers worden geïnstalleerd door bedrijven of instanties die door de lidstaten zijn erkend.";2. het volgende artikel wordt ingevoegd:"Artikel 6 bisDe Commissie gaat in het kader van het actieprogramma voor de verkeersveiligheid over de periode 2002-2010 na, welk effect de afstelling van de snelheidsbegrenzers van voertuigen van categorie M2 en voertuigen van categorie N2 met een maximumgewicht van ten hoogste 7,5 ton op de in deze richtlijn vastgestelde snelheden heeft op het verkeer en de verkeersveiligheid.Zij dient zo nodig passende voorstellen in.".Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden bepaald door de lidstaten.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 5 november 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterT. Pedersen(1) PB C 270 E van 25.9.2001, blz. 77.(2) PB C 48 van 21.2.2002, blz. 47.(3) Advies van het Europees Parlement van 7 februari 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 25 juni 2002 (PB C 228 E van 25.9.2002, blz. 14) en besluit van het Europees Parlement van 24 september 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(4) PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27.(5) PB C 218 van 31.7.2000, blz. 1.(6) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/116/EG van de Commissie (PB L 18 van 21.1.2002, blz. 1).(7) Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van gasvormige verontreinigingen door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/27/EG van de Commissie (PB L 107 van 18.4.2001, blz. 10).(8) Richtlijn 92/24/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 154).


Avis juridique important

|

31982L0711

Richtlijn 82/711/EEG van de Raad van 18 oktober 1982 betreffende de basisregels voor de controle op migratie van bestanddelen van materialen en voorwerpen van kunststof bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen

Publicatieblad Nr. L 297 van 23/10/1982 blz. 0026 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0132  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0278  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0132  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0278

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 18 oktober 1982  betreffende de basisregels voor de controle op migratie van bestanddelen van materialen en voorwerpen van kunststof bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen  (82/711/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/893/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (1), inzonderheid op artikel 3,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in artikel 2 van Richtlijn 76/893/EEG met name wordt bepaald dat materialen en voorwerpen geen bestanddelen aan levensmiddelen mogen afgeven in zulke hoeveelheden dat gevaar kan ontstaan voor de menselijke gezondheid en dat een onaanvaardbare wijziging van de samenstelling van de levensmiddelen het gevolg kan zijn;  Overwegende dat in het geval van kunststof het geschikte instrument daartoe een specifieke richtlijn is in de zin van artikel 3 van Richtlijn 76/893/EEG waarvan de algemene normen tevens van toepassing worden op het onderhavige geval;  Overwegende dat het, gezien de complexiteit van het probleem, wenselijk is zich in eerste instantie te beperken tot de basisvoorschriften voor de controle van de migratie van de bestanddelen en dat nadien in richtlijnen, vast te stellen volgens de procedure van artikel 10 van Richtlijn 76/893/EEG, de analysemethoden zullen worden vastgesteld die noodzakelijk zijn om die migratie te controleren;  Overwegende dat deze richtlijn niet op alle aspecten van de materialen en voorwerpen van kunststof betrekking heeft en dat derhalve de Lid-Staten gemachtigd dienen te worden enerzijds de in artikel 7 van Richtlijn 76/893/EEG vastgestelde aanduidingen inzake etikettering niet verplicht te stellen overeenkomstig het bepaalde in de leden 4 en 5 van dat artikel en anderzijds het in de handel brengen te verbieden van materialen en voorwerpen die, hoewel zij overeenstemmen met de in die richtlijn vastgestelde normen, niet beantwoorden aan de nationale voorwaarden inzake de andere mogelijke normen die zijn vermeld in artikel 3 of anders in artikel 2 van genoemde richtlijn;  Overwegende dat het wegens de analysemoeilijkheden die verband houden met de bepalingen van de migratie naar levensmiddelen wenselijk is conventionele proeven te kiezen (vloeistoffen die de inwerking op de levensmiddelen kunnen simuleren en standaardbeproevingsomstandigheden) die voor zover mogelijk de migratieverschijnselen kunnen weergeven die zich bij het contact voorwerp-levensmiddelen kunnen voordoen;  Overwegende dat indien vervolgens blijkt dat dergelijke proeven de werkelijkheid niet weergeven, de Lid-Staten dienen te worden gemachtigd deze proeven voorlopig te wijzigen in afwachting van een communautaire beslissing;  Overwegende dat het bij de huidige stand van de analysetechnieken niet mogelijk is alle omstandigheden vast te stellen waaronder de conventionele overdrachtsproeven moeten worden verricht op twee- of meerlagige materialen en voorwerpen waarvan ten minste één laag niet uitsluitend uit kunststof bestaat; dat derhalve later een besluit moet worden genomen over de toepassing van deze richtlijn op deze materialen en voorwerpen;  Overwegende dat de aanpassing van deze richtlijn aan de technische vooruitgang een uitvoeringsmaatregel is en dat het wenselijk is de vaststelling daarvan toe te vertrouwen aan de Commissie ten einde de procedure te vereenvoudigen en te bespoedigen;  Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad aan de Commissie bevoegdheden toekent voor de tenuitvoerlegging van de bepalingen betreffende de sector van de materialen en voorwerpen van kunststof die bestemd zijn om in aanraking te komen met levensmiddelen, dient te worden voorzien in een procedure die een nauwe samenwerking tot stand brengt tussen de Lid-Staten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen ingesteld bij Besluit 69/414/EEG (1),  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Deze richtlijn is een specifieke richtlijn in de zin van artikel 3 van Richtlijn 76/893/EEG.  2. Deze richtlijn is van toepassing op materialen en voorwerpen van kunststof, dat wil zeggen materialen en voorwerpen en delen daarvan welke  a) uitsluitend zijn samengesteld uit kunststof of  b) bestaan uit twee of meer lagen waarvan elke laag uitsluitend is samengesteld uit kunststof en die onderling zijn verbonden door kleefstoffen of op andere wijze,  en welke als afgewerkt produkt bestemd zijn in aanraking te komen of overeenkomstig hun bestemming in aanraking zijn, met levensmiddelen.  3. In de zin van deze richtlijn wordt onder »kunststof" verstaan de organische macromoleculaire verbinding die is verkregen door polymerisatie, polycondensatie, polyadditie of een ander soortgelijk procédé, van moleculen met een lager moleculair gewicht of door chemische wijziging van natuurlijke macromoleculen. Siliconen en andere soortgelijke macromoleculaire verbindingen worden ook als kunststof beschouwd. Aan deze macromoleculaire verbinding kunnen andere stoffen zijn toegevoegd.  Niet als kunststof worden evenwel aangemerkt:  (i) vellen geregenereerde cellulose, gevernist en niet gevernist;  (ii) elastomeren en natuurlijke en synthetische rubber;  (iii) papier en karton, al dan niet gewijzigd door toevoeging van een kunststof;  (iv) oppervlaktebekledingen verkregen uit  - was van paraffine, inclusief was van synthetische paraffine en/of microkristallijne was,  - mengsels van de in het eerste streepje genoemde wassen onderling en/of met kunststof.  4. Deze richtlijn is niet van toepassing op materialen en voorwerpen samengesteld uit twee of meer lagen, waarvan ten minste één laag niet uitsluitend bestaat uit kunststoffen, zelfs niet indien de laag die bestemd is om rechtstreeks met levensmiddelen in aanraking te komen uitsluitend is samengesteld uit kunststof.  Er zal later een besluit worden genomen over de toepassing van deze richtlijn op de in de eerste alinea bedoelde materialen en voorwerpen en over eventueel noodzakelijk geworden aanpassingen van de richtlijn.  Artikel 2  1. De migratie van de in artikel 1 bedoelde bestanddelen van materialen en voorwerpen in of op levensmiddelen mag de grenzen niet overschrijden die zullen worden vastgesteld in de lijsten van stoffen waarvan het gebruik is toegestaan, met uitzondering van alle andere.  2. Indien er geen analysemethoden bestaan die overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 76/893/EEG zijn vastgesteld en waarmee de migratie in levensmiddelen kan worden bepaald, wordt deze bepaald in de in de bijlage, hoofdstuk I, vermelde simulatiestoffen.  3. De lijst van stoffen waarvan het gebruik, met uitzondering van alle andere, is toegestaan en de lijst van de simulatiestoffen die voor elk levensmiddel of elke groep levensmiddelen moeten worden gebruikt en de concentratie ervan, worden op voorstel van de Commissie door de Raad vastgesteld volgens de procedure van artikel 100 van het Verdrag.  Artikel 3  1. De controle van de migratiegrens in simulatiestoffen wordt verricht aan de hand van conventionele overdrachtsproeven, waarvoor de grondregels zijn opgenomen in de bijlage.  2. a) Indien een Lid-Staat op grond van een uitvoerige motivering op basis van nieuwe gegevens of een nieuwe beoordeling van de bestaande gegevens, ter beschikking gekomen of tot stand gekomen na de aanneming van deze richtlijn, constateert dat voor een materiaal of voorwerp van kunststof de in bijlage opgenomen grondregels voor de overdrachtsproeven niet geschikt zijn om technische redenen of omdat de feitelijke gebruiksomstandigheden essentieel verschillen van de in de tabel van de bijlage vastgelegde beproevings  omstandigheden, kan deze Lid-Staat de toepassing van deze grondregels op zijn grondgebied voorlopig en alleen voor dit speciale geval schorsen en het gebruik van meer geschikte grondregels toestaan. Hij stelt de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan onverwijld in kennis onder opgave van de beweegredenen voor zijn besluit.  b) De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk de door de betrokken Lid-Staat opgegeven beweegredenen en pleegt overleg met de Lid-Staten in het kader van het Permanent Comité voor levensmiddelen; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en neemt de passende maatregelen.  c) Indien de Commissie wijzigingen in deze richtlijn noodzakelijk acht om het hoofd te bieden aan de sub a) genoemde moeilijkheden, leidt zij de procedure van artikel 10 van Richtlijn 76/893/EEG in; in dat geval kan de Lid-Staat die meer geschikte grondregels heeft vastgesteld, deze handhaven totdat de wijzigingen van kracht worden.  Artikel 4  Tot aanpassingen die in hoofdstuk II van de bijlage van deze richtlijn moeten worden aangebracht in verband met de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis, wordt besloten volgens de procedure van artikel 10 van Richtlijn 76/893/EEG.  Artikel 5  Deze richtlijn laat de nationale bepalingen inzake de andere voorschriften bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 76/893/EEG, alsmede de mogelijkheden die de Lid-Staten krachtens artikel 7, leden 4 en 5, van genoemde richtlijn hebben, onverlet.  Artikel 6  De Lid-Staten voldoen aan deze richtlijn uiterlijk op het ogenblik van de toepassing van een specifieke richtlijn waarbij de in artikel 2, lid 1, bedoelde grenzen worden vastgesteld.  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 18 oktober 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  N. A. KOFOED  (1) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 19.  (2) PB nr. C 140 van 5. 6. 1979, blz. 173.  (3) PB nr. C 227 van 10. 9. 1979, blz. 31.  (1) PB nr. L 291 van 19. 11. 1969, blz. 9.  BIJLAGE  GRONDREGELS VOOR HET VASTSTELLEN VAN MIGRATIE IN DE SIMULATIESTOFFEN  De bepaling van de migratie in de simulatiestoffen geschiedt met gebruikmaking van de in hoofdstuk I van deze bijlage genoemde simulatiestoffen en onder de in hoofdstuk II van deze bijlage aangegeven beproevingsomstandigheden.  HOOFDSTUK I  Simulatiestoffen  1. Algemeen: materialen en voorwerpen van kunststof bestemd om in aanraking te komen met allerlei soorten levensmiddelen  Bij de proeven moeten alle hieronder vermelde simulatiestoffen worden gebruikt, terwijl voor elke simulatiestof een nieuw monster van het materiaal of het voorwerp moet worden gebruikt:  - gedistilleerd water of water van gelijkwaardige kwaliteit (= simulatiestof A),  - azijnzuur, 3 % (p/v), in waterige oplossing (= simulatiestof B),  - ethanol, 15 % (v/v), in waterige oplossing (= simulatiestof C),  - gerectificeerde olijfolie (1); wanneer men om gegronde technische redenen in verband met de analysemethode andere simulatiestoffen moet gebruiken, dient de olijfolie te worden vervangen door een mengsel van synthetische triglyceriden (2) of door zonnebloemolie (= simulatiestof D).  2. In het bijzonder: materialen en voorwerpen van kunststof bestemd om in aanraking te komen met één enkel levensmiddel of een bepaalde groep levensmiddelen  Bij de uitvoering van de proeven:  - moeten alleen de simulatiestoffen worden gebruikt die aangegeven staan als geschikt voor het levensmiddel of de groep levensmiddelen en waarvan de lijst is vastgesteld overeenkomstig artikel 2, lid 3,  - moeten, wanneer het levensmiddel of de groep levensmiddelen niet op deze lijst voorkomen, van de onder punt 1 vermelde simulatiestoffen alleen die worden gebruikt die het meest overeenkomen met het extractievermogen van het betrokken levensmiddel of de betrokken groep levensmiddelen.  HOOFDSTUK II  Beproevingsomstandigheden (tijden en temperaturen)  1. Bij de uitvoering van migratieproeven moeten uit de in de tabel aangegeven tijden en temperaturen die worden gekozen welke het meest overeenkomen met de normale of de te verwachten contactomstandigheden voor het onderzochte materiaal of voorwerp van kunststof.  2. Indien een materiaal of voorwerp van kunststof bestemd is om achtereenvolgens met korte tussenpozen in verscheidene van de in kolom 1 van de tabel bedoelde contactomstandigheden te worden gebruikt, wordt voor het bepalen van de migratie dat materiaal of voorwerp achtereenvolgens aan alle in kolom 2 genoemde overeenkomstige beproevingsomstandigheden onderworpen, waarbij gebruik wordt gemaakt van dezelfde simulatiestof.  3. Indien een materiaal of voorwerp van kunststof bij gelijke beproevingsduur de proef doorstaat bij een hogere temperatuur, is het niet nodig dat materiaal of dat voorwerp aan de proef bij een lagere temperatuur te onderwerpen.  Indien een materiaal of voorwerp van kunststof bij gelijke beproevingstemperatuur de proef doorstaat bij een langere duur, is het niet nodig dat materiaal of dat voorwerp aan de proef bij een kortere duur te onderwerpen.  (1) Kenmerken van de gerectificeerde olijfolie:  joodgetal (Wijs) = 80-88,  brekingsindex bij 25 °C = 1,4665-1,4679,  aciditeit (uitgedrukt in % oleïnezuur) = maximaal 0,5 %  peroxydegetal (uitgedrukt in milli-equivalenten zuurstof per kg olie) = maximaal 10.  (2) Kenmerken van het standaardmengsel van synthetische triglyceriden: zoals beschreven in het artikel van K. Figge, »Food cosmet. Toxicol" 10 (1972) 815.  TABEL  Beproevingsomstandigheden [tijd (t) en temperatuur (T)] die moeten worden toegepast overeenkomstig de contactomstandigheden bij feitelijk gebruik  1.2 //   //   // Contactomstandigheden bij feitelijk gebruik  // Beproevingsomstandigheden  //   //   // 1  // 2  //   //  // 1. Contacttijd: t > 24 uur  //   // 1.1. T µ 5 °C  // 10 dagen bij 5 °C  // 1.2. 5 °C < T µ 40 °C (1)  // 10 dagen bij 40 °C  // 2. Contacttijd: 2 uur µ t µ 24 uur  //   // 2.1. T µ 5 °C  // 24 uur bij 5 °C  // 2.2. 5 °C < T µ 40 °C  // 24 uur bij 40 °C  // 2.3. T > 40 °C  // overeenkomstig de nationale wetgeving  // 3. Contacttijd: t < 2 uur  //   // 3.1. T µ 5 °C  // 2 uur bij 5 °C  // 3.2. 5 °C < T µ 40 °C  // 2 uur bij 40 °C  // 3.3. 40 °C < T µ 70 °C  // 2 uur bij 70 °C  // 3.4. 70 °C < T µ 100 °C  // 1 uur bij 100 °C  // 3.5. 100 °C < T µ 121 °C  // 30 minuten bij 121 °C  // 3.6. T > 121 °C  // overeenkomstig de nationale wetgeving  //   //  4. Indien het materiaal of het voorwerp van kunststof bij feitelijk gebruik wat betreft contacttijd en -temperatuur in ongeacht welke omstandigheden kan worden gebruikt, moeten alleen de proeven worden verricht van 10 dagen bij 40 °C en van 2 uur bij 70 °C die algemeen als de strengste worden beschouwd.  Bij gebruik van simulatiestof D (gerectificeerde olijfolie of de vervangingsmiddelen hiervoor), wordt slechts de proef van 10 dagen bij 40 °C verricht.  5. Indien wordt geconstateerd dat bij toepassing van de in de tabel genoemde beproevingsomstandigheden bij het materiaal of het voorwerp van kunststof veranderingen van fysische aard of anderszins teweeg worden gebracht die niet optreden onder de normale of te verwachten gebruiksomstandigheden van het materiaal of het voorwerp, moeten de migratieproeven worden verricht onder omstandigheden die beter zijn afgestemd op het specifieke geval.    (1)  Voor materialen en voorwerpen van kunststof die in aanraking komen met levensmiddelen waarvoor blijkens een etiket of krachtens een wettelijk voorschrift een conserveringstemperatuur van minder dan 20 °C geldt, zijn de beproevingsomstandigheden tien dagen bij 20 °C.


Avis juridique important

|

32004L0007

Richtlĳn 2004/7/EG van de Raad van 20 januari 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 77/388/EEG betreffende het gemeenschappelĳke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, wat de procedure voor het treffen van afwĳkende maatregelen alsmede de verlening van uitvoeringsbevoegdheden betreft

Publicatieblad Nr. L 027 van 30/01/2004 blz. 0044 - 0045

Richtlijn 2004/7/EG van de Raadvan 20 januari 2004tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, wat de procedure voor het treffen van afwijkende maatregelen alsmede de verlening van uitvoeringsbevoegdheden betreftDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement(1),Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) In de artikelen 27 en 30 van Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - Gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag(3), staan procedures die kunnen leiden tot de stilzwijgende goedkeuring van afwijkende maatregelen door de Raad.(2) Om redenen van transparantie en rechtszekerheid dient ervoor te worden gezorgd dat iedere krachtens artikel 27 of 30 van Richtlijn 77/388/EEG verleende afwijking de vorm aanneemt van een uitdrukkelijk besluit dat de Raad op voorstel van de Commissie vaststelt.(3) De mogelijkheid van een stilzwijgende goedkeuring door de Raad na het verstrijken van een bepaalde termijn moet derhalve worden geschrapt.(4) Om te voorkomen dat een lidstaat in het ongewisse blijft over het gevolg dat de Commissie aan zijn verzoek om een afwijking wenst te geven, dient een termijn te worden vastgesteld waarbinnen de Commissie de Raad een voorstel tot machtiging moet voorleggen dan wel een mededeling waarin zij haar eventuele bezwaren toelicht.(5) Om de verzoekende lidstaat in staat te stellen de verzoekprocedure beter te volgen, dient de Commissie te worden verplicht deze lidstaat in kennis te stellen zodra zij over alle beoordelingsgegevens beschikt die zij nuttig acht, en het verzoek in de oorspronkelijke taal aan de overige lidstaten toe te zenden.(6) In artikel 27, lid 1, tweede zin, van Richtlijn 77/388/EEG wordt benadrukt dat de beoordeling van de niet-noemenswaardige invloed van de vereenvoudigingsmaatregel op de hoogte van de tijdens de laatste verbruiksfase verschuldigde belasting op omvattende wijze dient te geschieden door verwijzing naar macro-economische vooruitzichten in verband met de waarschijnlijke gevolgen van de maatregel op de eigen middelen van de Gemeenschap uit BTW.(7) Door het ontbreken van een mechanisme dat het mogelijk maakt bindende maatregelen ter uitvoering van Richtlijn 77/388/EEG vast te stellen, passen de lidstaten de bij deze richtlijn vastgestelde regels op verschillende wijze toe.(8) Met het oog op een betere werking van de interne markt, is het van wezenlijk belang een grotere uniformiteit te garanderen bij de toepassing van het huidige BTW-stelsel. De invoering van een procedure voor de vaststelling van maatregelen die de juiste uitvoering van bestaande regels garanderen, zou in dit opzicht een grote vooruitgang betekenen.(9) Deze maatregelen moeten met name een oplossing bieden voor het probleem van de dubbele belastingheffing op grensoverschrijdende transacties, die kan voortvloeien uit een niet eenvormige toepassing door de lidstaten van de bepalingen van Richtlijn 77/388/EEG inzake de plaats van levering.(10) Iedere uitvoeringsmaatregel zou evenwel een beperkt toepassingsgebied hebben, aangezien hij ertoe zou strekken een bepaling van Richtlijn 77/388/EEG te verduidelijken, maar geen afwijking van die bepaling mag behelzen.(11) Hoewel het toepassingsgebied van de uitvoeringsmaatregelen beperkt zou zijn, zouden de budgettaire gevolgen ervan voor een of meer lidstaten aanzienlijk kunnen zijn.(12) Die mogelijke gevolgen rechtvaardigen dat de Raad zich het recht voorbehoudt de bevoegdheid tot uitvoering van de in Richtlijn 77/388/EEG vastgestelde regels uit te oefenen.(13) Gelet op het beperkte toepassingsgebied van de uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 77/388/EEG dient te worden bepaald dat deze maatregelen door de Raad met eenparigheid van stemmen op voorstel van de Commissie worden vastgesteld.(14) Daar de doelstellingen van deze richtlijn om bovengenoemde redenen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en zij derhalve beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.(15) Richtlijn 77/388/EEG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 77/388/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 27 komen de leden 1, 2, 3 en 4 als volgt te luiden:"1. De Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen bijzondere, van de bepalingen van deze richtlijn afwijkende maatregelen te treffen, teneinde de belastingheffing te vereenvoudigen of bepaalde vormen van belastingfraude of -ontwijking te voorkomen. De maatregelen tot vereenvoudiging van de belastingheffing mogen geen noemenswaardige invloed hebben op de totale belastingopbrengst van de lidstaat in het stadium van het eindverbruik.2. De lidstaat die maatregelen als bedoeld in lid 1 wil treffen, dient een verzoek in bij de Commissie en verschaft haar alle nodige gegevens. Als de Commissie meent niet over alle nodige gegevens te beschikken, neemt zij binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek contact op met de betrokken lidstaat en deelt zij hem mede welke aanvullende gegevens vereist zijn. Zodra de Commissie over alle gegevens beschikt die zij nodig acht voor de beoordeling van het verzoek, stelt zij de verzoekende lidstaat binnen een maand daarvan in kennis en zendt zij het verzoek in de oorspronkelijke taal aan de andere lidstaten toe.3. Binnen drie maanden na toezending van de in lid 2, laatste zin, bedoelde gegevens legt de Commissie de Raad hetzij een passend voorstel voor, hetzij, wanneer zij bezwaren heeft tegen het verzoek om een afwijking, een mededeling waarin zij deze bezwaren toelicht.4. In ieder geval moet de in de leden 2 en 3 omschreven procedure worden voltooid binnen acht maanden na ontvangst van het verzoek door de Commissie.".2. In hoofdstuk XVII wordt het volgende artikel toegevoegd:"Artikel 29 bisUitvoeringsmaatregelenDe Raad stelt op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen de nodige maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn vast.".3. Artikel 30 komt als volgt te luiden:"Artikel 30Internationale overeenkomsten1. De Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen elke lidstaat machtigen met een derde land of een internationale organisatie een overeenkomst te sluiten waarin bepalingen kunnen voorkomen die van deze richtlijn afwijken.2. De lidstaat die een dergelijke overeenkomst wenst te sluiten, dient een verzoek in bij de Commissie en verschaft haar alle nodige gegevens. Als de Commissie meent niet over alle nodige gegevens te beschikken, neemt zij binnen twee maanden na ontvangst van het verzoek contact op met de betrokken lidstaat en deelt zij hem mede welke aanvullende gegevens vereist zijn. Zodra de Commissie over alle gegevens beschikt die zij nodig acht voor de beoordeling van het verzoek, stelt zij de verzoekende lidstaat binnen één maand daarvan in kennis en zendt zij het verzoek in de oorspronkelijke taal aan de overige lidstaten.3. Binnen drie maanden na toezending van de in lid 2, laatste zin, bedoelde gegevens legt de Commissie de Raad hetzij een passend voorstel voor, hetzij, wanneer zij bezwaren heeft tegen het verzoek om een afwijking, een mededeling waarin zij deze bezwaren toelicht.4. In ieder geval moet de in de leden 2 en 3 omschreven procedure worden voltooid binnen acht maanden na ontvangst van het verzoek door de Commissie.".Artikel 2Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 januari 2004.Voor de RaadDe voorzitterC. McCreevy(1) Advies uitgebracht op 16 december 2003 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(2) Advies uitgebracht op 30 oktober 2003 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(3) PB L 145 van 13.6.1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/92/EG (PB L 260 van 11.10.2003, blz. 8).


Avis juridique important

|

31995L0042

Richtlijn 95/42/EG van de Commissie van 19 juli 1995 tot wijziging van Richtlijn 93/102/EG houdende wijziging van Richtlijn 79/112/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame

Publicatieblad Nr. L 182 van 02/08/1995 blz. 0020 - 0020

RICHTLIJN 95/42/EG VAN DE COMMISSIE van 19 juli 1995 tot wijziging van Richtlijn 93/102/EG houdende wijziging van Richtlijn 79/112/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/102/EEG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 6, lid 5, onder b), eerste en tweede streepje,Overwegende dat in artikel 3 van Richtlijn 93/102/EG wordt bepaald dat de Lid-Staten zo nodig hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen wijzigen om produkten die niet aan de richtlijn voldoen vanaf 30 juni 1996 te verbieden;Overwegende dat vóór die datum geëtiketteerde produkten, waarvoor in de lijst van ingrediënten gebruik wordt gemaakt van de naam van de categorie van ingrediënten die niet in de Richtlijn 93/102/EG zijn vermeld, na die datum niet langer mogen worden verhandeld;Overwegende dat het opnieuw etiketteren van de levensmiddelen uit technisch oogpunt moeilijk kan worden overwogen en dat er derhalve een bepaling moet worden voorzien om de voorraden produkten die vóór de datum van omzetting zijn geëtiketteerd, af te zetten;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 In artikel 3, tweede alinea, tweede streepje, van Richtlijn 93/102/EG wordt de volgende zin toegevoegd:"De op de vóór deze datum op de markt gebrachte of geëtiketteerde produkten die niet aan de richtlijn voldoen, mogen echter worden verhandeld totdat de voorraden ervan zijn uitgeput.".Artikel 2 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 19 juli 1995.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1.(2) PB nr. L 291 van 25. 11. 1993, blz. 14.