title: Richtlijn 2009/40/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (Herschikking) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               6.6.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/12

      RICHTLIJN 2009/40/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 6 mei 2009
   betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens
   (Herschikking)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio’s.
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien de genoemde richtlijn opnieuw wordt gewijzigd, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking ervan te worden overgegaan.

               (2)

               In het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid dient het verkeer van bepaalde voertuigen in de Gemeenschap onder zo gunstig mogelijke omstandigheden plaats te vinden, zowel met betrekking tot de veiligheid als met betrekking tot de concurrentievoorwaarden voor de vervoerders in de verschillende lidstaten.

               (3)

               De steeds grotere verkeersdichtheid en de toenemende gevaren en overlast die daaruit voortvloeien, stellen alle lidstaten voor veiligheidsproblemen van gelijke aard en omvang.

               (4)

               De controle na ingebruikneming van het voertuig moet betrekkelijk eenvoudig, snel en goedkoop zijn.

               (5)

               Er dienen dan ook minimale communautaire normen en methoden voor de technische controle van de in deze richtlijn genoemde punten te worden omschreven in bijzondere richtlijnen.

               (6)

               De in bijzondere richtlijnen vastgestelde normen en methoden moeten snel worden aangepast aan de technische vooruitgang en, teneinde de tenuitvoerlegging van de daartoe vereiste maatregelen te vergemakkelijken, moet een procedure worden ingesteld voor nauwe samenwerking tussen de lidstaten en de Commissie in een comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens.

               (7)

               Voor wat betreft remsystemen, is het moeilijk waarden voor de regeling en opbouw van de luchtdruk in die systemen vast te stellen, gezien de verscheidenheid van de testapparatuur en -methoden die in de Gemeenschap worden gebruikt.

               (8)

               Allen die zich met de technische controle van voertuigen bezighouden, zijn ervan doordrongen dat de controlemethode, en met name de laadtoestand van het voertuig op het moment van de controle, van invloed zijn op het oordeel van degenen die de controle uitvoeren ten aanzien van de bedrijfszekerheid van het remsysteem.

               (9)

               Het voor elk voertuigmodel voorschrijven van referentiewaarden voor de remkracht in verschillende laadtoestanden moet helpen dat oordeel te staven. Deze richtlijn moet deze testmethode mogelijk maken als alternatief voor het testen aan de hand van minimumremkrachtwaarden voor elke voertuigcategorie.

               (10)

               Wat remsystemen betreft, heeft het toepassingsgebied van deze richtlijn voornamelijk betrekking op voertuigen die zijn goedgekeurd overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 71/320/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de reminrichtingen van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (5). Bepaalde types voertuigen zijn evenwel goedgekeurd overeenkomstig nationale normen die van de voorschriften van deze richtlijn kunnen afwijken.

               (11)

               De lidstaten mogen de controle betreffende de reminstallatie tot niet in deze richtlijn genoemde voertuigen of punten uitbreiden.

               (12)

               De lidstaten mogen met betrekking tot de reminstallatie strengere of frequentere controles toepassen.

               (13)

               Deze richtlijn heeft tot doel de uitlaatemissies tijdens de nuttige levensduur van voertuigen aan de hand van periodieke controles laag te houden en voertuigen die de oorzaak zijn van aanzienlijke vervuiling uit het verkeer te bannen zolang zij niet goed worden onderhouden.

               (14)

               Een slechte afstelling van de motor en onvoldoende onderhoud zijn nadelig voor de motor en voor het milieu, omdat zij de verontreiniging en het energiegebruik doen toenemen. Het is belangrijk milieuvriendelijk vervoer tot ontwikkeling te brengen.

               (15)

               Voor dieselmotoren (motoren met compressieontsteking) wordt het meten van de opaciteit van de uitlaatemissies geacht te volstaan om de onderhoudstoestand van het voertuig wat betreft de emissies vast te stellen.

               (16)

               Voor conventionele benzinemotoren (motoren met elektrische ontsteking) wordt het meten van de koolmonoxide-emissies van de uitlaatpijp van het voertuig bij stationair draaien van de motor geacht te volstaan om de onderhoudstoestand van het voertuig wat betreft de emissies vast te stellen.

               (17)

               Zonder periodiek onderhoud zou het percentage van bovengenoemde voertuigen dat niet aan de normen inzake uitlaatemissies voldoet, naar verwachting groot kunnen zijn.

               (18)

               Voor voertuigen met een benzinemotor die op grond van de goedkeuringsvoorschriften met geavanceerde emissiebestrijdingssystemen zoals een gesloten driewegkatalysator met lambdasonde uitgerust moeten zijn, zullen de normen voor het controleren van de emissies bij gebruik strenger moeten zijn dan voor conventionele voertuigen.

               (19)

               Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen (6) bepaalt dat benzinewagens en lichte bedrijfsvoertuigen vanaf het jaar 2000 moeten worden voorzien van diagnostische boordsystemen (OBD-systemen), die de werking van de emissiebeperkingssystemen van het voertuig tijdens het gebruik moeten controleren. Sinds 2003 zijn deze OBD-systemen ook verplicht voor nieuwe dieselvoertuigen.

               (20)

               De lidstaten kunnen in voorkomend geval bepaalde categorieën voertuigen met historische waarde buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn laten. Zij kunnen tevens hun eigen keuringsnormen vaststellen voor zulke voertuigen. De lidstaten hebben weliswaar het recht om hun eigen normen voor historische voertuigen vast te stellen, maar deze normen mogen niet strenger zijn dan de eisen waaraan het voertuig oorspronkelijk moest voldoen.

               (21)

               Er zijn eenvoudige, gangbare diagnosesystemen beschikbaar waarmee de keuringsinstanties de grote meerderheid van de geïnstalleerde snelheidsbegrenzers kunnen beproeven. Bij voertuigen waarbij dergelijke gemakkelijk verkrijgbare diagnosehulpmiddelen niet beschikbaar zijn, dienen de autoriteiten hetzij gebruik te maken van de apparatuur waarover de fabrikant van het oorspronkelijke voertuig beschikt, hetzij te voorzien in de mogelijkheid van aanvaarding van passende certificatie van de beproeving door de voertuigfabrikant of diens franchise-organisatie.

               (22)

               De periodieke controle op de goede werking van de snelheidsbegrenzer moet worden vergemakkelijkt bij voertuigen die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad van 24 september 1998 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Richtlijn 88/599/EEG betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85 (7) met het nieuwe controleapparaat (de digitale tachograaf) zijn uitgerust. Nieuwe voertuigen zijn vanaf het jaar 2003 van dergelijke apparatuur voorzien.

               (23)

               De technische voorschriften voor taxi’s en ziekenwagens komen overeen met die voor personenwagens. De te controleren punten kunnen vergelijkbaar zijn, zij het dat de controles met een verschillende frequentie worden uitgevoerd.

               (24)

               Alle lidstaten moeten in hun rechtsgebied ervoor zorgen dat systematisch technische controle van hoog niveau plaatsvindt.

               (25)

               De Commissie moet toezien op de praktische toepassing van deze richtlijn.

               (26)

               Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, te weten harmoniseren van de voorschriften met betrekking tot de technische controle, voorkomen van vervalsing van de concurrentie tussen transportondernemingen en waarborgen dat de voertuigen op een behoorlijke wijze worden afgesteld en onderhouden, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (27)

               De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (8).

               (28)

               In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven om bepaalde minimumnormen en -methoden met betrekking tot de controles vast te stellen en deze aan te passen aan de technische vooruitgang. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn door haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten zij volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG vervatte regelgevingsprocedure met toetsing worden vastgesteld.

               (29)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I

      ALGEMENE BEPALINGEN

   Artikel 1
   1.   In elke lidstaat moeten de in die staat geregistreerde motorvoertuigen, alsmede hun aanhangwagens en opleggers, een periodieke technische controle ondergaan, overeenkomstig deze richtlijn.
   2.   De categorieën voertuigen die moeten worden gecontroleerd, de frequentie van de controle en de verplicht te controleren punten staan in de bijlagen I en II.
   Artikel 2
   De technische controle in de zin van deze richtlijn moet worden uitgevoerd door de staat, door met deze taak belaste publieke organisaties of door organen of instellingen die door de staat zijn aangewezen en die onder rechtstreeks toezicht van de staat staan, met inbegrip van naar behoren geautoriseerde particuliere organen. Wanneer als controlecentra aangewezen instellingen ook fungeren als voertuigreparatiewerkplaatsen, zien de lidstaten met name toe op de objectiviteit en de hoge kwaliteit van de technische controle.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten nemen de maatregelen die zij nodig achten voor het leveren van het bewijs dat het voertuig met goed gevolg een technische controle heeft ondergaan die minstens voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn.
   Deze maatregelen worden aan de overige lidstaten en de Commissie meegedeeld.
   2.   Iedere lidstaat erkent het in een andere lidstaat afgegeven bewijs dat een motorvoertuig dat op het grondgebied van deze laatste lidstaat is ingeschreven, alsmede de aanhangwagen of oplegger daarvan met goed gevolg een technische controle hebben ondergaan die minstens voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn, alsof hij dit bewijs zelf had afgegeven.
   3.   De lidstaten maken gebruik van passende procedures om, voor zover dit uitvoerbaar is, ervoor te zorgen dat de remkracht van de op hun grondgebied ingeschreven voertuigen voldoet aan de in deze richtlijn vastgestelde eisen.
   HOOFDSTUK II

      UITZONDERINGEN

   Artikel 4
   1.   De lidstaten kunnen voertuigen van de strijdkrachten, ter handhaving van de openbare orde en van de brandweer uitsluiten van de werkingssfeer van deze richtlijn.
   2.   De lidstaten kunnen na raadpleging van de Commissie bepaalde voertuigen die worden geëxploiteerd of gebruikt onder bijzondere voorwaarden, alsmede voertuigen die weinig of geen gebruikmaken van de openbare weg, met inbegrip van vóór 1 januari 1960 gebouwde voertuigen met een historische waarde, of die tijdelijk uit het verkeer zijn genomen, uitsluiten van de werkingssfeer van deze richtlijn of onderwerpen aan speciale bepalingen.
   3.   De lidstaten mogen, na raadpleging van de Commissie, hun eigen keuringsnormen vaststellen voor voertuigen met een historische waarde.
   Artikel 5
   Niettegenstaande het bepaalde in de bijlagen I en II kunnen de lidstaten:

               a)

               de datum van de eerste verplichte technische controle vervroegen en in voorkomend geval eisen dat het voertuig aan een controle wordt onderworpen alvorens het wordt geregistreerd;

               b)

               de periode tussen twee opeenvolgende verplichte technische controles bekorten;

               c)

               de technische controle van de facultatieve uitrusting verplicht stellen;

               d)

               het aantal te controleren punten uitbreiden;

               e)

               de verplichte periodieke technische controle uitbreiden tot andere categorieën voertuigen;

               f)

               aanvullende speciale controles voorschrijven;

               g)

               voor de op hun grondgebied ingeschreven voertuigen hogere minima voor de bedrijfszekerheid van de remsystemen eisen dan de in bijlage II vermelde en daarbij de keuring in zwaarder belaste toestand laten verrichten, mits hiermee de eisen van de oorspronkelijke typegoedkeuring niet worden overschreden.

         HOOFDSTUK III

      SLOTBEPALINGEN

   Artikel 6
   1.   De Commissie neemt de bijzondere richtlijnen aan die nodig zijn voor het omschrijven van de minimumnormen en -methoden met betrekking tot de controle van de in bijlage II opgesomde punten, en stelt de wijzigingen vast die nodig zijn om die normen en methoden aan te passen aan de technische vooruitgang.
   2.   Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigingen door deze aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel 7, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
   Artikel 7
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn betreffende de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van het bepaalde in artikel 8 van dat besluit.
   Artikel 8
   De Commissie gaat, uiterlijk drie jaar na invoering van de periodieke controle van snelheidsbegrenzers, na of, op basis van de ervaring op dat moment, de voorgeschreven controles volstaan om slecht functionerende snelheidsbegrenzers of snelheidsbegrenzers waarmee gemanipuleerd is, op te sporen, en of de geldende voorschriften eventueel dienen te worden gewijzigd.
   Artikel 9
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 10
   Richtlijn 96/96/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage III, deel A, genoemde besluiten, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.
   Artikel 11
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 12
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 6 mei 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. KOHOUT

      (1)  PB C 224 van 30.8.2008, blz. 66.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 23 september 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 30 maart 2009.

      (3)  PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.

      (4)  Zie bijlage III, deel A.

      (5)  PB L 202 van 6.9.1971, blz. 37.

      (6)  PB L 350 van 28.12.1998, blz. 1.

      (7)  PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.

      (8)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      BIJLAGE I

         CATEGORIEËN VAN AAN DE TECHNISCHE CONTROLE ONDERWORPEN VOERTUIGEN EN DE FREQUENTIE VAN DEZE CONTROLES

                  Categorieën voertuigen

                  Frequentie van de controles

                              1.

                              Motorvoertuigen voor personenvervoer waarvan het aantal zitplaatsen — die van de bestuurder niet meegerekend — meer dan acht bedraagt

                  Eén jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens elk jaar

                              2.

                              Motorvoertuigen voor goederenvervoer met een toegestane maximummassa van meer dan 3 500 kg

                  Eén jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens elk jaar

                              3.

                              Aanhangwagens en opleggers met een toegestane maximummassa van meer dan 3 500 kg

                  Eén jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens elk jaar

                              4.

                              Taxi’s, ziekenwagens

                  Eén jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens elk jaar

                              5.

                              Motorvoertuigen op ten minste vier wielen die normaal dienen voor het vervoer van voorwerpen over de weg en waarvan de toegestane maximummassa niet meer dan 3 500 kg bedraagt, met uitzondering van landbouwtractoren en landbouwmachines

                  Vier jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens om de twee jaar

                              6.

                              Motorvoertuigen op ten minste vier wielen die dienen voor personenvervoer waarvan het aantal zitplaatsen — die van de bestuurder niet meegerekend — niet meer dan acht bedraagt

                  Vier jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens om de twee jaar

      BIJLAGE II

         VERPLICHTE CONTROLEPUNTEN

      De controle moet op zijn minst betrekking hebben op de onderstaande punten, mits deze de verplichte uitrusting betreffen van het voertuig dat in de betrokken lidstaat wordt goedgekeurd.
      De in deze bijlage bedoelde controles mogen worden uitgevoerd zonder demontage van de onderdelen van het voertuig.
      Indien het voertuig gebreken vertoont op onderstaande controlepunten, stellen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten in een procedure de voorwaarden vast waaronder het voertuig aan het verkeer mag deelnemen totdat het voldoet aan een nieuwe technische keuring.
      VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 1, 2, 3, 4, 5 EN 6
      1.   Reminstallatie

      De controle van de reminstallatie heeft betrekking op de volgende punten. De tijdens de controle verkregen waarden moeten, voor zover dat doenlijk is, voldoen aan de technische normen van Richtlijn 71/320/EEG.

                     Te controleren punten

                     Redenen voor afkeuring

                              1.1.

                              Mechanische toestand en werking

                              1.1.1.

                              Draaipunten van het voetrempedaal

                              —

                              Zit te strak

                              —

                              Heeft versleten lagering

                              —

                              Vertoont te veel slijtage/speling

                              1.1.2.

                              staat en slag van het bedieningspedaal

                              —

                              De vrije slag is te groot of te klein

                              —

                              De remschakeling komt moeilijk terug in de rustpositie

                              —

                              Het antisliprubber op het rempedaal ontbreekt, zit los of is door slijtage glad geworden

                              1.1.3.

                              Vacuümpomp of compressor en reservoirs

                              —

                              De voor het efficiënt functioneren van de remmen benodigde lucht- en/of vacuümdruk komt te traag tot stand

                              —

                              Er is te weinig lucht- en/of vacuümdruk voor het ten minste tweemaal aantrekken van de rem nadat het waarschuwingssignaal heeft gewerkt (of een meetinstrument gevaar signaleert)

                              —

                              Er is duidelijk drukverlies ten gevolge van een luchtlek of er zijn waarneembare luchtlekken

                              1.1.4.

                              Lagedrukverklikker of -manometer

                              —

                              De lagedrukindicator/manometer werkt slecht of is defect

                              1.1.5.

                              Handremventiel

                              —

                              Vertoont barsten of beschadiging, te grote slijtage

                              —

                              De regelklep werkt slecht

                              —

                              De bedieningsschakelaar is niet goed op de klepstang bevestigd of het afsluiterhuis zit los

                              —

                              De koppelingen zitten los of het systeem lekt

                              —

                              Functioneert niet behoorlijk

                              1.1.6.

                              Parkeerrem, bedieningshandel, parkeerremvergrendeling

                              —

                              De vergrendeling blijft niet goed vastzitten

                              —

                              De scharnierpin van de hefboom of de vergrendeling vertonen te veel slijtage

                              —

                              Te grote beweeglijkheid van de handel wijst op een verkeerde afstelling

                              1.1.7.

                              Remkleppen (voetkleppen, ontluchtingsventielen, regelkleppen enz.)

                              —

                              Er is beschadiging, te grote luchtlekkage

                              —

                              Het olieverlies uit de compressor is te groot

                              —

                              Zitten los/zijn slecht gemonteerd

                              —

                              Er is verlies van remvloeistof

                              1.1.8.

                              Koppelingskoppen voor remmen voor aanhangwagen

                              —

                              Afsluitkranen of zelfsluitende kleppen defect

                              —

                              Zitten los/zijn slecht gemonteerd

                              —

                              Lekken

                              1.1.9.

                              Energie- of drukreservoir

                              —

                              Is beschadigd, gecorrodeerd, lekt

                              —

                              Het ontwateringsventiel werkt niet

                              —

                              Zit los/is slecht gemonteerd

                              1.1.10.

                              Rembekrachtiging, hoofdcilinder (hydraulische systemen)

                              —

                              De rembekrachtiging is defect of ineffectief

                              —

                              De hoofdcilinder is defect of lekt

                              —

                              De hoofdcilinder zit los

                              —

                              Er is te weinig remvloeistof

                              —

                              De kap van het reservoir van de hoofdcilinder ontbreekt

                              —

                              Het controlelampje voor de remvloeistof licht op of is defect

                              —

                              Het waarschuwingssignaal met betrekking tot de remvloeistof werkt slecht

                              1.1.11.

                              Niet-flexibele remleidingen

                              —

                              Er is gevaar voor defecten of breuken

                              —

                              Er zijn lekken in leidingen of koppelingen

                              —

                              Er is beschadiging of te veel corrosie

                              —

                              De leidingen zijn verkeerd gemonteerd

                              1.1.12.

                              Remslangen

                              —

                              Er is gevaar voor defecten of scheuren

                              —

                              De remslangen zijn beschadigd, doorgeschuurd, te kort, getordeerd

                              —

                              De slangen of koppelingen vertonen lekken

                              —

                              De slangen vertonen door de druk veroorzaakte verwijdingen

                              —

                              De slangen vertonen porositeit

                              1.1.13.

                              Remvoeringen/remblokken

                              —

                              Vertonen te veel slijtage

                              —

                              Zijn vervuild (olie, vet enz.)

                              1.1.14.

                              Remtrommels, remschijven

                              —

                              Vertonen te veel slijtage, kerven, scheuren, zitten los of zijn gebroken

                              —

                              Zijn vuil (olie, vet enz.)

                              —

                              De ankerplaat zit los

                              1.1.15.

                              Remkabels, stangen, handels, overbrenging

                              —

                              De kabels zijn beschadigd, geknikt

                              —

                              Er is te veel slijtage of corrosie

                              —

                              De bevestiging van de kabels of stangen zijn niet geborgd

                              —

                              De kabelgeleiding is defect

                              —

                              De werking van het remsysteem wordt belemmerd

                              —

                              Abnormale beweeglijkheid van de handels/stangen/overbrenging wijst op slechte afstelling of te veel slijtage

                              1.1.16.

                              Remcilinders (veerremcilinders en hydraulische remcilinders inbegrepen)

                              —

                              Vertonen barsten of beschadiging

                              —

                              Lekken

                              —

                              Zitten los/zijn niet goed gemonteerd

                              —

                              Vertonen te veel corrosie

                              —

                              De slag van de zuiger of van het diafragmamechanisme is te groot

                              —

                              De stofkap ontbreekt of vertoont te veel beschadiging

                              1.1.17.

                              Automatische lastafhankelijke remkrachtregelaar

                              —

                              De overbrenging is defect

                              —

                              Is niet juist afgesteld

                              —

                              Is geblokkeerd, werkt niet

                              —

                              Ontbreekt

                              1.1.18.

                              Zelfafstellende remhefbomen (indien aanwezig)

                              —

                              Is geblokkeerd of vertoont abnormale beweeglijkheid die wijst op te veel slijtage of verkeerde afstelling

                              —

                              Is defect

                              1.1.19.

                              Retarder (indien gemonteerd of voorgeschreven)

                              —

                              De koppelstukken of bevestigingen zijn slecht

                              —

                              Is defect

                              1.2.

                              Remkracht en bedrijfszekerheid van de bedrijfsrem

                              1.2.1.

                              Remkracht (geleidelijk tot maximum opgevoerde kracht)

                              —

                              Onvoldoende remkracht op een of meer wielen

                              —

                              De remkracht is voor een of meer wielen kleiner dan 70 % van de hoogste geregistreerde remkracht voor een ander wiel op dezelfde as. In geval van een remtest op de weg wijkt het voertuig te veel af van de rechte weg

                              —

                              De remkracht loopt niet geleidelijk op (blokkering)

                              —

                              Abnormaal hoge reactietijd voor een of meer wielen

                              —

                              De remkracht vertoont te grote schommelingen doordat de remschijven vervormd of de remtrommels ovaal zijn

                              1.2.2.

                              Bedrijfszekerheid

                              —

                              Een rempercentage dat bij de maximaal toegestane massa of, in het geval van opleggers, bij de som van de toegestane belasting op de assen, indien uitvoerbaar, minder bedraagt dan:
                              Minimumbedrijfszekerheid remsystemen

                                          —

                                          categorie 1: 50 % (1)

                                          —

                                          categorie 2: 43 % (2)

                                          —

                                          categorie 3: 40 % (3)

                                          —

                                          categorie 4: 50 %

                                          —

                                          categorie 5: 45 % (4)

                                          —

                                          categorie 6: 50 %

                              —

                              of
                              de remkracht is kleiner dan de referentiewaarden, indien deze door de fabrikant van het voertuig voor de as van het voertuig (5) zijn opgegeven

                              1.3.

                              Remkracht en bedrijfszekerheid van de hulprem (indien afzonderlijk werkend systeem)

                              1.3.1.

                              Remkracht

                              —

                              Rem werkt aan één kant niet

                              —

                              De remkracht is voor een of meer wielen kleiner dan 70 % van de hoogste geregistreerde remkracht voor een ander wiel op dezelfde as

                              —

                              De remkracht loopt niet geleidelijk op (blokkering)

                              —

                              Het automatisch remsysteem voor de aanhanger werkt niet

                              1.3.2.

                              Bedrijfszekerheid

                              —

                              Voor alle categorieën voertuigen een rempercentage kleiner dan 50 % (6) van de in punt 1.2.2 beschreven remkracht van de bedrijfsrem bij de maximaal toegestane massa of, in het geval van opleggers, bij de som van de toegestane belasting op de assen

                              1.4.

                              Remkracht en bedrijfszekerheid van de parkeerrem

                              1.4.1.

                              Remkracht

                              —

                              De rem werkt aan één kant niet

                              1.4.2.

                              Bedrijfszekerheid

                              —

                              Voor alle categorieën voertuigen een rempercentage kleiner dan 16 % bij de maximaal toegestane massa, of, voor motorvoertuigen, kleiner dan 12 % bij de maximummassa van de voertuigcombinatie, waarbij moet worden uitgegaan van de grootste waarde

                              1.5.

                              Remkracht van de retarder of motorrem

                              —

                              Niet regelbaar (retarder)

                              —

                              Er is een defect

                              1.6.

                              Antiblokkeersysteem

                              —

                              Het waarschuwingssignaal van het antiblokkeersysteem is defect

                              —

                              Het systeem is defect

                  VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 1, 2 EN 3

                  VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 4, 5 EN 6

                              2.

                              Stuurinrichting en stuurwiel

                              2.

                              Stuurinrichting

                              2.1.

                              Mechanische toestand

                              2.1.

                              Mechanische toestand

                              2.2.

                              Stuurwiel

                              2.2.

                              Speling in de stuurinrichting

                              2.3.

                              Speling in de stuurinrichting

                              2.3.

                              Bevestiging van de stuurinrichting

                              2.4.

                              Wiellagers

                              3.

                              Zicht

                              3.

                              Zicht

                              3.1.

                              Gezichtsveld

                              3.1.

                              Gezichtsveld

                              3.2.

                              Toestand van de ruiten

                              3.2.

                              Toestand van de ruiten

                              3.3.

                              Achteruitkijkspiegels

                              3.3.

                              Achteruitkijkspiegels

                              3.4.

                              Ruitenwisser

                              3.4.

                              Ruitenwisser

                              3.5.

                              Ruitensproeier

                              3.5.

                              Ruitensproeier

                              4.

                              Lichten, reflecterende inrichtingen en elektrische installaties

                              4.

                              Verlichtingsinstallatie

                              4.1.

                              Groot licht en dimlicht

                              4.1.

                              Groot licht en dimlicht

                              4.1.1.

                              Toestand en werking

                              4.1.1.

                              Toestand en werking

                              4.1.2.

                              Richting

                              4.1.2.

                              Richting

                              4.1.3.

                              Schakelaars

                              4.1.3.

                              Schakelaars

                              4.1.4.

                              Zichtbaarheid

                              4.2.

                              Breedtelichten, achterlichten en markeringslichten

                              4.2.

                              Toestand en werking, gaafheid van de lenzen, kleur en zichtbaarheid van:

                              4.2.1.

                              Toestand en werking

                              4.2.1.

                              Breedte- en achterlichten

                              4.2.2.

                              Kleur en zichtbaarheid

                              4.2.2.

                              Stoplichten

                              4.2.3.

                              Richtingaanwijzers

                              4.2.4.

                              Achteruitrijlichten

                              4.2.5.

                              Mistlampen

                              4.2.6.

                              Achterkentekenplaatverlichting

                              4.2.7.

                              Retroflectoren

                              4.2.8.

                              Waarschuwingsknipperlichten

                              4.3.

                              Stoplichten

                              4.3.1.

                              Toestand en werking

                              4.3.2.

                              Kleur en zichtbaarheid

                              4.4.

                              Richtingaanwijzers

                              4.4.1.

                              Toestand en werking

                              4.4.2.

                              Kleur en zichtbaarheid

                              4.4.3.

                              Schakelaars

                              4.4.4.

                              Knippersnelheid

                              4.5.

                              Mistlichten voor en achter

                              4.5.1.

                              Plaatsing

                              4.5.2.

                              Toestand en werking

                              4.5.3.

                              Kleur en zichtbaarheid

                              4.6.

                              Achteruitrijlichten

                              4.6.1.

                              Toestand en werking

                              4.6.2.

                              Kleur en zichtbaarheid

                              4.7.

                              Achterkentekenplaatverlichting

                              4.8.

                              Retroflectoren

                              —

                              Toestand en kleur

                              4.9.

                              Verklikkersignalen

                              4.10.

                              Elektrische verbindingen tussen trekkend voertuig en aanhangwagen of oplegger

                              4.11.

                              Elektrische bedrading

                              5.

                              Assen, wielen, banden, vering

                              5.

                              Assen, wielen, banden, vering

                              5.1.

                              Assen

                              5.1.

                              Assen

                              5.2.

                              Wielen en banden

                              5.2.

                              Wielen en banden

                              5.3.

                              Vering (wielophanging)

                              5.3.

                              Vering (wielophanging)

                              6.

                              Chassis en met het chassis verbonden delen

                              6.

                              Chassis en met het chassis verbonden delen

                              6.1.

                              Chassis of frame en bevestigingen

                              6.1.

                              Chassis of frame en bevestigingen

                              6.1.1.

                              Algemene toestand

                              6.1.1.

                              Algemene toestand

                              6.1.2.

                              Uitlaatpijpen en dempers

                              6.1.2.

                              Uitlaatpijpen en dempers

                              6.1.3.

                              Tanks en brandstofleidingen

                              6.1.3.

                              Tanks en brandstofleidingen

                              6.1.4.

                              Geometrische kenmerken en staat van de bescherming aan de achterzijde van bedrijfsvoertuigen

                              6.1.4.

                              Bevestiging van het reservewiel

                              6.1.5.

                              Bevestiging van het reservewiel

                              6.1.5.

                              Veiligheid van de koppelingsinrichting (indien aanwezig)

                              6.1.6.

                              Koppelingsinrichting van trekkende voertuigen, aanhangwagens en opleggers

                              6.2.

                              Cabine en koetswerk

                              6.2.

                              Koetswerk

                              6.2.1.

                              Algemene toestand

                              6.2.1.

                              Toestand van de structuur

                              6.2.2.

                              Bevestiging

                              6.2.2.

                              Portieren en sloten

                              6.2.3.

                              Portieren en sloten

                              6.2.4.

                              Bodem

                              6.2.5.

                              Bestuurderszitplaats

                              6.2.6.

                              Treeplanken

                              7.

                              Diverse uitrustingen

                              7.

                              Diverse uitrustingen

                              7.1.

                              Veiligheidsgordels

                              7.1.

                              Bevestiging van de bestuurderszitplaats

                              7.2.

                              Brandblusser

                              7.2.

                              Bevestiging van de accu

                              7.3.

                              Sloten en beveiligingen tegen diefstal

                              7.3.

                              Claxon

                              7.4.

                              Gevarendriehoek

                              7.4.

                              Gevarendriehoek

                              7.5.

                              Verbandtrommel

                              7.5.

                              Veiligheidsgordels

                              7.5.1.

                              Veiligheid van de bevestigingen

                              7.5.2.

                              Toestand van de gordels

                              7.5.3.

                              Werking

                              7.6.

                              Wielblok(ken)

                              7.7.

                              Claxon

                              7.8.

                              Snelheidsmeter

                              7.9.

                              Tachograaf (aanwezigheid en verzegeling)

                                          —

                                          controleer de geldigheid van de tachograafplaat indien deze is voorgeschreven krachtens Verordening (EEG) nr. 3821/85 (7)

                                          —

                                          controleer bij twijfel of de omtrek van de banden of de afmeting ervan overeenkomt met de gegevens op de tachograafplaat

                                          —

                                          waar mogelijk, controleer of de zegels van de tachograaf, en van alle andere eventuele voorzieningen ter bescherming van de verbindingen tegen bedrog, intact zijn

                              7.10.

                              Snelheidsbegrenzer

                                          —

                                          waar mogelijk, controleer of de snelheidsbegrenzer is geïnstalleerd, indien deze is voorgeschreven krachtens Richtlijn 92/6/EEG (8)

                                          —

                                          controleer de geldigheid van de snelheidsbegrenzerplaat

                                          —

                                          waar mogelijk, controleer of de zegels van de snelheidsbegrenzer, en van alle andere eventuele voorzieningen ter bescherming van de verbindingen tegen bedrog, intact zijn

                                          —

                                          waar mogelijk, controleer of de snelheidsbegrenzer voorkomt dat de snelheid van de in artikel 2 c.q. artikel 3 van Richtlijn 92/6/EEG bedoelde voertuigen de voorgeschreven waarden overschrijdt

                              8.

                              Overlastfactoren

                              8.

                              Overlastfactoren

                              8.1.

                              Geluid

                              8.1.

                              Geluid

            VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 1, 2, 3, 4, 5 EN 6
      8.2.   Uitlaatemissies
      8.2.1.   Motorvoertuigen uitgerust met een benzinemotor met elektrische ontsteking

                  a)

                  De uitlaatemissies worden niet geregeld door een geavanceerd emissiebestrijdingssysteem zoals een driewegkatalysator met een lambdasonde:

                              1.

                              visuele controle van het uitlaatsysteem om na te gaan of het compleet is en in een bevredigende staat en of er geen lekken zijn;

                              2.

                              visuele controle van enig door de fabrikant gemonteerd emissiebestrijdingssysteem om na te gaan of het compleet is en in een bevredigende staat en of er geen lekken zijn.
                              Na een redelijke warmloopperiode van de motor (rekening houdend met de aanbevelingen van de fabrikant) wordt het koolmonoxide(CO)-gehalte van de uitlaatgassen gemeten waarbij de motor stationair (onbelast) loopt.
                              Het maximaal toelaatbare CO-gehalte van de uitlaatgassen is de door de voertuigfabrikant opgegeven waarde. Indien dit gegeven niet beschikbaar is of de bevoegde instanties van de lidstaten besluiten dit niet als een referentiewaarde te gebruiken, mag het CO-gehalte niet groter zijn dan de volgende waarden:

                                          i)

                                          bij voertuigen die geregistreerd zijn of voor het eerst in gebruik zijn genomen tussen de datum waarop de lidstaten verlangen dat de voertuigen aan Richtlijn 70/220/EEG (9) voldoen en 1 oktober 1986: 4,5 vol. %;

                                          ii)

                                          bij voertuigen die geregistreerd zijn of voor het eerst in gebruik zijn genomen na 1 oktober 1986: 3,5 vol. %.

                  b)

                  Indien de uitlaatemissies worden geregeld door een geavanceerd emissiebestrijdingssysteem zoals een driewegkatalysator met een lambdasonde:

                              1.

                              visuele controle van het uitlaatsysteem om na te gaan of het compleet is en in een bevredigende staat en of er geen lekken zijn;

                              2.

                              visuele controle van enig door de fabrikant gemonteerd emissiebestrijdingssysteem om na te gaan of het compleet is en in een bevredigende staat en of er geen lekken zijn;

                              3.

                              bepaling van de doelmatigheid van het emissiebestrijdingssysteem van het voertuig door meting van de lambdawaarde en het CO-gehalte van de uitlaatgassen overeenkomstig punt 4 of volgens de procedures van de fabrikant die ten tijde van de typegoedkeuring zijn goedgekeurd. Bij elke proef laat men de motor warm lopen overeenkomstig de aanbevelingen van de voertuigfabrikant;

                              4.

                              uitlaatemissies — grenswaarden
                              Het maximaal toelaatbare CO-gehalte van de uitlaatgassen is de door de voertuigfabrikant opgegeven waarde.
                              Indien dit gegeven niet beschikbaar is, mag het CO-gehalte niet groter zijn dan de volgende waarden:

                                          i)

                                          meting bij stationair toerental van de motor:
                                          het maximaal toelaatbare CO-gehalte van de uitlaatgassen mag niet meer bedragen dan 0,5 vol. %, en voor wat betreft voertuigen die een typegoedkeuring hebben gekregen overeenkomstig de grenswaarden in rij A of rij B van de tabel in punt 5.3.1.4 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG, mag het maximale CO-gehalte niet meer bedragen dan 0,3 vol. %. Wanneer overeenstemming met Richtlijn 70/220/EEG niet mogelijk is, dan geldt het bovenstaande voor voertuigen die zijn ingeschreven of in gebruik zijn genomen na 1 juli 2002;

                                          ii)

                                          meting bij het hoge onbelaste toerental, ontkoppeld (motortoerental minstens 2 000 min-1):
                                          CO-gehalte: maximaal 0,3 vol. % en voor wat betreft voertuigen die de typegoedkeuring hebben gekregen in overeenstemming met de grenswaarden in rij A of rij B van de tabel in punt 5.3.1.4 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG, mag het maximale CO-gehalte niet meer bedragen dan 0,2 vol. %. Wanneer overeenstemming met Richtlijn 70/220/EEG niet mogelijk is, dan geldt het bovenstaande voor voertuigen die zijn ingeschreven of in gebruik zijn genomen na 1 juli 2002.
                                          Lambda: 1 ± 0,03 of overeenkomstig de specificaties van de fabrikant;

                                          iii)

                                          bij motorvoertuigen die overeenkomstig Richtlijn 70/220/EEG met een eigendiagnosesysteem (OBD-systeem) zijn uitgerust mag de correcte werking van het emissiesysteem in plaats van met de onder i) beschreven test worden gecontroleerd door de relevante gegevens uit het OBD-systeem uit te lezen en gelijktijdig de correcte werking van het OBD-systeem te controleren.

            8.2.2.   Motorvoertuigen uitgerust met (diesel)motoren met compressieontsteking

                  a)

                  De opaciteit van de uitlaatgassen wordt gemeten tijdens een vrije acceleratie (bij niet-belaste motor wordt het toerental opgevoerd van het stationair toerental tot het toerental waarbij de regelaar van de brandstoftoevoer in werking treedt) met de versnellingspook in de vrije stand en niet-ontkoppelde motor.

                  b)

                  Conditionering van het voertuig

                              1.

                              Voertuigen kunnen worden gecontroleerd zonder voorafgaande conditionering, maar om veiligheidsredenen moet eerst worden nagegaan of de motor warm is en in een bevredigende mechanische staat verkeert.

                              2.

                              Behalve in het onder d), punt 5), bedoelde geval kan een voertuig niet worden afgekeurd tenzij het eerst volgens de onderstaande voorschriften is geconditioneerd:

                                          i)

                                          de motor moet op temperatuur zijn, hetgeen bijvoorbeeld kan worden geconstateerd wanneer de temperatuur van de motorolie, gemeten door middel van een in de opening voor de oliepeilstok ingebrachte voeler, ten minste 80 °C bedraagt, of de normale bedrijfstemperatuur wanneer deze lager is, dan wel wanneer de temperatuur van het motorblok, bepaald aan de hand van de hoeveelheid infraroodstraling, tenminste een vergelijkbare waarde bedraagt. Indien door de constructie van het voertuig deze meting in de praktijk moeilijk uitvoerbaar is, kan op een andere wijze worden nagegaan of de motor zijn normale bedrijfstemperatuur heeft bereikt, bijvoorbeeld door te wachten tot de ventilator aanslaat;

                                          ii)

                                          het uitlaatsysteem moet worden doorgeblazen door middel van ten minste drie vrije acceleratiecycli of een daarmee vergelijkbare methode.

                  c)

                  Controleprocedure

                              1.

                              Visuele controle van enige door de fabrikant gemonteerde emissiebestrijdingsapparatuur om na te gaan of deze compleet is en in een bevredigende staat en of er geen lekken zijn.

                              2.

                              De motor en de eventueel gemonteerde druklader moeten stationair draaien voor het begin van elke vrije acceleratiecyclus. Bij zware dieselmotoren moet ten minste 10 seconden worden gewacht na het loslaten van het gaspedaal.

                              3.

                              Bij de aanvang van elke vrije acceleratiecyclus moet het gaspedaal snel en ononderbroken (d.i. in minder dan 1 seconde) maar wel rustig volledig worden ingedrukt, teneinde een maximum brandstoftoevoer door de injectiepomp te verkrijgen.

                              4.

                              Tijdens elke vrije acceleratiecyclus moet de motor het toerental bereiken waarbij de regelaar van de brandstoftoevoer in werking treedt of, voor voertuigen met een automatische transmissie, het door de fabrikant voorgeschreven toerental dan wel, indien dit niet bekend is, een toerental dat tweederde bedraagt van het toerental waarbij de regelaar van de brandstoftoevoer in werking treedt, alvorens het gaspedaal wordt losgelaten. Dit kan worden gecontroleerd door bijvoorbeeld het toerental te meten of door voldoende tijd te laten verlopen tussen het indrukken en het loslaten van het gaspedaal, namelijk, bij voertuigen van de categorie 1 en 2 van bijlage I, ten minste 2 seconden.

                  d)

                  Grenswaarden

                              1.

                              Het concentratieniveau mag het niveau niet overschrijden dat overeenkomstig Richtlijn 72/306/EEG (10) op de plaat is genoteerd.

                              2.

                              Wanneer deze gegevens niet beschikbaar zijn of wanneer de bevoegde autoriteiten van de lidstaten besluiten deze waarde niet als referentie te gebruiken, mag het concentratieniveau niet hoger zijn dan het door de fabrikant vermelde niveau of de volgende grenswaarden voor de absorptiecoëfficiënt:
                              maximum-absorptiecoëfficiënt bij:

                                          —

                                          dieselmotoren met natuurlijke aanzuiging: 2,5 m-1

                                          —

                                          dieselmotoren met drukvulling: 3,0 m-1

                                          —

                                          een grenswaarde van 1,5 m-1 is van toepassing op de volgende voertuigen die een typegoedkeuring hebben gekregen in overeenstemming met de grenswaarden in:

                                                      a)

                                                      rij B van de tabel in punt 5.3.1.4 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG (licht bedrijfsvoertuig diesel — Euro4);

                                                      b)

                                                      rij B1 van de tabellen in punt 6.2.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG (11) (zwaar bedrijfsvoertuig diesel — Euro 4);

                                                      c)

                                                      rij B2 van de tabellen in punt 6.2.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG (zwaar bedrijfsvoertuig diesel — Euro 5);

                                                      d)

                                                      rij C van de tabellen in punt 6.2.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG (zwaar bedrijfsvoertuig — EEV),

                                                of de grenswaarden in latere wijzigingen van Richtlijn 70/220/EEG of de grenswaarden in latere wijzigingen van Richtlijn 88/77/EEG of equivalente waarden wanneer gebruik wordt gemaakt van apparatuur van een type dat afwijkt van dat welke bij de EG-typegoedkeuring is gebruikt.

                                    Wanneer overeenstemming met punt 5.3.1.4 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG of in punt 6.2.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG niet mogelijk is, dan geldt het bovenstaande voor voertuigen die zijn ingeschreven of in gebruik zijn genomen na 1 juli 2008.

                              3.

                              Voertuigen die voor de eerste keer vóór 1 januari 1980 zijn geregistreerd of in gebruik genomen, zijn vrijgesteld van deze voorschriften.

                              4.

                              Voertuigen dienen alleen te worden afgekeurd, indien het rekenkundig gemiddelde van ten minste de laatste drie vrije acceleratiecycli meer bedraagt dan de grenswaarde. Dit kan worden berekend, wanneer sterk van het gemeten gemiddelde afwijkende metingen of het resultaat van een andere statistische berekening die rekening houdt met de verstrooiing van de metingen buiten beschouwing worden gelaten. De lidstaten kunnen het aantal testcycli aan een maximum verbinden.

                              5.

                              Om onnodige controles te vermijden kunnen de lidstaten, in afwijking van het bepaalde in punt 8.2.2, onder d), punt 4, voertuigen afkeuren waarbij aanzienlijk hogere waarden dan de grenswaarden zijn gemeten na minder dan drie vrije acceleratiecycli of na het doorblazen (of vergelijkbare methode) zoals vermeld in punt 8.2.2, onder b), punt 2, ii). Om onnodige controles te vermijden kunnen de lidstaten ook, in afwijking van het bepaalde in punt 8.2.2, onder d), punt 4, voertuigen goedkeuren, waarbij na minder dan drie vrije acceleratiecycli of na het doorblazen (of vergelijkbare methode) zoals vermeld in punt 8.2.2, onder b), punt 2, ii), aanzienlijk lagere waarden dan de grenswaarden zijn gemeten.

            8.2.3.   Controleapparatuur
      De voertuigemissies worden gemeten met apparatuur die ontworpen is om nauwkeurig vast te stellen of aan de voorgeschreven of aan de door de fabrikant aangegeven grenswaarden wordt voldaan.
      8.2.4.   Mocht een voertuigtype bij de EG-typegoedkeuring niet kunnen voldoen aan de bij deze richtlijn vastgestelde grenswaarden, dan kunnen de lidstaten voor dit voertuigtype hogere grenswaarden vaststellen op basis van door de constructeur verstrekt bewijsmateriaal. Zij delen dit onmiddellijk mede aan de Commissie, die op haar beurt de andere lidstaten daarvan in kennis stelt.

                  VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 1, 2 EN 3

                  VOERTUIGEN IN DE CATEGORIEËN 4, 5 EN 6

                              8.3.

                              Radio-ontstoring

                              9.

                              Aanvullende controles voor voertuigen voor het openbaar vervoer van personen

                              9.1.

                              Nooduitgang(en) (met inbegrip van hamers om ruiten in te slaan), borden met opschrift „nooduitgang”

                              9.2.

                              Verwarming

                              9.3.

                              Luchtcirculatie

                              9.4.

                              Zitplaatsindeling

                              9.5.

                              Binnenverlichting

                              10.

                              Identificatie van het voertuig

                              10.

                              Identificatie van het voertuig

                              10.1.

                              Kentekenplaat

                              10.1.

                              Kentekenplaat

                              10.2.

                              Chassisnummer

                              10.2.

                              Chassisnummer

         (1)  48 % voor voertuigen van categorie 1 die niet zijn uitgerust met ABS of die vóór 1 oktober 1991 zijn goedgekeurd (datum met ingang waarvan het voor de eerste maal in het verkeer brengen zonder Europese typegoedkeuring voor onderdelen verboden is) (Richtlijn 71/230/EEG).

         (2)  45 % voor de na 1988 ingeschreven voertuigen of vanaf de datum van toepassing van Richtlijn 71/320/EEG, in de nationale wetgeving van de lidstaten, afhankelijk van de vraag welke van deze data het laatste valt.

         (3)  43 % voor opleggers en aanhangwagens met trekstang die zijn ingeschreven na 1988 of vanaf de datum van toepassing van Richtlijn 71/320/EEG, in de nationale wetgeving van de lidstaten, afhankelijk van de vraag welke van deze data het laatste valt.

         (4)  50 % voor voertuigen van categorie 5 die zijn ingeschreven na 1988 of vanaf de datum van toepassing van Richtlijn 71/320/EEG, in de nationale wetgeving van de lidstaten, afhankelijk van de vraag welke van deze data het laatste valt.

         (5)  De referentiewaarde voor de as van het voertuig is de in Newton uitgedrukte remkracht die nodig is om deze voorgeschreven minimumremkracht bij het gewicht dat het voertuig bij zijn presentatie heeft, te verkrijgen.

         (6)  Voor voertuigen van de categorieën 2 en 5 zal de minimale remkracht van de hulprem (die niet viel onder Richtlijn 71/320/EEG) 2,2 m/s2 zijn.

         (7)  Verordening (EEG) nr. 3821/85 van de Raad van 20 december 1985 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer (PB L 370 van 31.12.1985, blz. 8).

         (8)  Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen (PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27).

         (9)  Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot de maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen (PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1).

         (10)  Richtlijn 72/306/EEG van de Raad van 2 augustus 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de verontreiniging door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen (PB L 190 van 20.8.1972, blz. 1).

         (11)  Richtlijn 88/77/EEG van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door motorvoertuigen met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende gassen door op aardgas of petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33).

      BIJLAGE III
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan

         (bedoeld in artikel 10)

                  Richtlijn 96/96/EG van de Raad
                  (PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1)

                  Richtlijn 1999/52/EG van de Commissie
                  (PB L 142 van 5.6.1999, blz. 26)

                  Richtlijn 2001/9/EG van de Commissie
                  (PB L 48 van 17.2.2001, blz. 18)

                  Richtlijn 2001/11/EG van de Commissie
                  (PB L 48 van 17.2.2001, blz. 20)

                  Richtlijn 2003/27/EG van de Commissie
                  (PB L 90 van 8.4.2003, blz. 41)

                  Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
                  (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1)

                  Uitsluitend bijlage III, punt 68

            DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht

         (bedoeld in artikel 10)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  96/96/EG

                  9 maart 1998

                  1999/52/EG

                  van 30 september 2000

                  2001/9/EG

                  van 9 maart 2002

                  2001/11/EG

                  van 9 maart 2003

                  2003/27/EG

                  van 1 januari 2004

      BIJLAGE IV

         CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 96/96/EG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikelen 1 tot en met 4

                  Artikelen 1 tot en met 4

                  Artikel 5, aanhef

                  Artikel 5, aanhef

                  Artikel 5, eerste tot en met zevende streepje

                  Artikel 5, onder a) tot en met g)

                  Artikel 6

                  —

                  Artikel 7

                  Artikel 6, lid 1

                  —

                  Artikel 6, lid 2

                  Artikel 8, lid 1

                  Artikel 7, lid 1

                  Artikel 8, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 7, lid 2

                  Artikel 8, lid 2, tweede alinea

                  —

                  Artikel 8, lid 3

                  —

                  Artikel 9, lid 1

                  —

                  Artikel 9, lid 2

                  Artikel 8

                  Artikel 10

                  —

                  Artikel 11, lid 1

                  —

                  Artikel 11, lid 2

                  Artikel 9

                  Artikel 11, lid 3

                  —

                  —

                  Artikel 10

                  Artikel 12

                  Artikel 11

                  Artikel 13

                  Artikel 12

                  Bijlagen I en II

                  Bijlagen I en II

                  Bijlagen III en IV

                  —

                  —

                  Bijlage III

                  —

                  Bijlage IV


Avis juridique important

|

31995L0053

Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding

Publicatieblad Nr. L 265 van 08/11/1995 blz. 0017 - 0022

RICHTLIJN  95/53/EG VAN DE RAAD van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie  van de officiële controles op het gebied van diervoedingDE RAAD VAN DE EUROPESE  UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43, Gezien het voorstel van de Commissie  (1), Gezien het advies van het Europees Parlement  (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (3), Overwegende dat diervoeding binnen de landbouw in de Gemeenschap een zeer voorname plaats is gaan  innemen; Overwegende dat de vaststelling, op Gemeenschapsniveau, van de beginselen voor de organisatie van  de officiële controles op het gebied van diervoeding bijdraagt tot het voorkomen van gevaren voor  de gezondheid van mens en dier en voor het milieu, tot het garanderen van de eerlijkheid van de  handelstransacties en tot de bescherming van de consumentenbelangen; Overwegende dat de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding geregeld  moet worden, omdat de gebruikte produkten van zeer uiteenlopende aard zijn, de verhandelde  hoeveelheden zeer omvangrijk zijn, de sector sterk geïntegreerd is en vooral omdat zowel een  gezonde voeding van de dieren als een goede kwaliteit van de daarvan afkomstige levensmiddelen  gegarandeerd moeten worden; Overwegende dat de bij deze richtlijn vastgestelde voorschriften, om het gewenste doel te bereiken,  alle in de Gemeenschap in de diervoeding gebruikte produkten en stoffen moeten omvatten; dat de  controle zich derhalve uitstrekken tot alle produkten die in de Gemeenschap ingevoerd of in de  handel worden gebracht; Overwegende dat de definitie van de bevoegde instantie niet uitsluit dat de Lid-Staten de  bevoegdheid van deze instantie om de officiële controles op het gebied van diervoeding te  verrichten, geheel of ten dele kunnen delegeren, op voorwaarde dat de controles onder hun gezag  plaatsvinden; Overwegende dat de controles, om doeltreffend te zijn, op gezette tijden moeten worden uitgevoerd;  dat geen beperkingen mogen worden opgelegd ten aanzien van het voorwerp van de controles, noch ten  aanzien van het stadium waarin en het tijdstip waarop deze controles moeten plaatsvinden; dat de  controles zo doelmatig mogelijk moeten zijn; Overwegende dat erop moet worden toegezien dat de controleprocedures niet worden omzeild en dat  derhalve moet worden bepaald dat de Lid-Staten niet mogen afzien van de passende controle van een  produkt omdat het voor uitvoer naar een derde land is bestemd; Overwegende dat voor produkten uit derde landen, zodra zij op het grondgebied van de Gemeenschap  worden binnengebracht, een controle van de documenten en een steekproefsgewijze  overeenstemmingscontrole moeten worden verricht; Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid moeten krijgen plaatsen van binnenkomst aan te wijzen  teneinde te garanderen dat de controle van de ingevoerde produkten doeltreffend verloopt,  onverminderd de bepalingen in andere communautaire besluiten ter zake, met name in de Richtlijnen  90/675/EEG  (4) en 92/118/EEG  (5); Overwegende dat er beginselen moeten worden vastgesteld inzake de organisatie van de door de  bevoegde instanties uit te voeren fysieke controles en de op grond van het resultaat daarvan te  treffen maatregelen; Overwegende dat voor het handelsverkeer binnen de Gemeenschap vooral controles bij de oorsprong  moeten worden uitgevoerd; dat, wanneer onregelmatigheden worden vermoed, de controle echter bij  wijze van uitzondering tijdens het vervoer van de produkten of op de plaats van bestemming mag  worden uitgevoerd; Overwegende dat deze aanpak vereist dat meer vertrouwen wordt gesteld in de door de Lid-Staat van  verzending verrichte controles; dat de Lid-Staat van verzending erop moet toezien dat de controles  op passende wijze worden verricht; Overwegende dat moet worden bepaald welke maatregelen moeten worden getroffen wanneer bij een  controle wordt vastgesteld dat de zending niet aan de voorschriften voldoet; Overwegende dat het doelmatigheidshalve aan de Lid-Staat van verzending staat zich ervan te  vergewissen dat de produkten aan de communautaire voorschriften voldoen; dat de Commissie, in  samenwerking met de betrokken Lid-Staten, bij overtredingen moet kunnen ingrijpen, met name door  afgevaardigden ter plaatse te zenden en aan de situatie aangepaste maatregelen te nemen; Overwegende dat het dienstig is overeenkomstig Richtlijn 70/373/EEG  (1) alle voor de officiële  controles op diervoeding noodzakelijke bemonsterings- en analysemethoden op communautair niveau  vast te stellen; Overwegende dat het weliswaar niet wenselijk is de betrokkenen het recht te verlenen zich tegen de  controles te verzetten, maar dat hun legitieme rechten, meer in het bijzonder het recht op  geheimhouding van produktiegegevens en het recht van beroep, moeten worden beschermd; Overwegende dat de met de controles belaste instanties naar Lid-Staat kunnen verschillen; dat het  bijgevolg dienstig is een lijst te publiceren van de ter zake bevoegde instanties van elke  Lid-Staat, met vermelding van hun ressort en van de laboratoria die gemachtigd zijn om analyses in  het kader van die controles uit te voeren; Overwegende dat het weliswaar in de eerste plaats aan de Lid-Staten staat hun controleprogramma's  vast te stellen, maar dat het in het kader van de interne markt ook nodig is om op  Gemeenschapsniveau over gecooerdineerde programma's te beschikken; Overwegende dat moet worden bepaald dat de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn door de  Commissie worden vastgesteld, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I INLEIDENDE BEPALINGEN Artikel 1 1.  In deze richtlijn worden de  beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding  vastgesteld. 2.  Deze richtlijn geldt onverminderd meer specifieke communautaire voorschriften, met inbegrip van  met name de communautaire douanevoorschriften en veterinaire bepalingen. Artikel 2 1.  In deze richtlijn wordt verstaan onder: a)  "officiële controle op het gebied van diervoeding", hierna "controle" te noemen: de controle  door de bevoegde instanties waarbij de overeenstemming wordt nagegaan met de communautaire  voorschriften in -  Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de  diervoeding  (2), -  Richtlijn 74/63/EEG van de Raad van 17 december 1973 tot vaststelling van maximumgehalten aan  ongewenste stoffen en produkten in diervoeders  (3), -  Richtlijn 77/101/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de handel in enkelvoudige  diervoeders  (4), -  Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders  (5), -  Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte  produkten  (6), -  Richtlijn 93/74/EEG van de Raad van 13 september 1993 betreffende diervoeders met bijzonder  voedingsdoel  (7), en -  elke andere regeling op het gebied van de diervoeding waarin wordt bepaald dat de officiële  controles geschieden volgens de bepalingen van deze richtlijn; b)  "controle van de documenten": de verificatie van de documenten die het produkt vergezellen of  van andere informatie over het produkt; c)  "overeenstemmingscontrole": de verificiatie, door een eenvoudige visuele inspectie, van de  overeenstemming tussen de documenten, de merktekens en de produkten; d)  "fysieke controle": de controle van het produkt zelf, die eventueel een monsterneming en een  onderzoek van de monsters in een laboratorium omvat; e)  "produkt": diervoeder of een in de diervoeding gebruikte stof; f)  "bevoegde instantie": de met het verrichten van de officiële controles op het gebied van  diervoeding belaste instantie van de Lid-Staat; g)  "inrichting": elk bedrijf dat een produkt produceert of fabriceert, dat het produkt in zijn  bezit heeft in een tussenstadium alvorens het in het verkeer wordt gebracht, met inbegrip van de  be- of verwerking en de verpakking, of dat het produkt in het verkeer brengt; h)  "in het verkeer brengen": het in voorraad hebben van produkten met het oog op verkoop of enige  andere vorm van overdracht aan derden, al dan niet tegen vergoeding, alsmede de verkoop en de  andere vormen van overdracht zelf. 2.  De definities in de communautaire regelgeving inzake diervoeding zijn waar nodig van  toepassing. Artikel 3 1.  De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen dat de controles  overeenkomstig deze richtlijn worden verricht. 2.  De Lid-Staten zien niet af van een passende controle van een produkt omdat het voor uitvoer is  bestemd. Artikel 4 1.  De controles geschieden: a)  regelmatig; b)  wanneer het vermoeden bestaat dat de voorschriften niet zijn nageleefd; c)  in verhouding tot het beoogde doel en met name in het licht van de risico's en de opgedane  ervaring. 2.  De controles bestrijken alle stadia van de produktie en de fabricage, de tussenstadia die aan  het in het verkeer brengen voorafgaan en het in het verkeer brengen zelf, met inbegrip van de  invoer, alsmede het gebruik van de produkten. De bevoegde instantie kiest het stadium/de stadia dat/die het meest geschikt is/zijn voor het  voorgenomen onderzoek. 3.  De controles worden in de regel zonder voorafgaande kennisgeving verricht. 4.  De controles hebben ook betrekking op het gebruik van verboden produkten in de diervoeding. HOOFDSTUK II INVOER UIT DERDE LANDEN Artikel 5 In afwijking van artikel 4, lid 1, treffen de  Lid-Staten alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bevoegde instanties bij het  binnenbrengen van produkten op het douanegebied van de Gemeenschap voor elke partij een controle  van de documenten en een steekproefsgewijze overeenstemmingscontrole uitvoeren om zich te  vergewissen van: -  de aard van de produkten, -  de oorsprong van de produkten, -  de geografische bestemming van de produkten, teneinde vast te stellen welke douaneregeling op die produkten van toepassing is. Artikel 6 Met het oog op de in artikel 5 bedoelde controles, kunnen de Lid-Staten voor de  verschillende soorten produkten bepaalde plaatsen van binnenkomst op hun grondgebied aanwijzen. Met hetzelfde doel kunnen zij eisen vooraf in kennis te worden gesteld van de aankomst van de  produkten op een bepaalde plaats van binnenkomst. Artikel 7 Voordat de produkten in het vrije verkeer worden gebracht vergewissen de Lid-Staten  zich er door steekproefsgewijze fysieke controles van dat zij aan de voorschriften voldoen. Artikel 8 1.  Wanneer de controle aan het licht brengt dat de produkten niet aan de voorschriften  voldoen, verbiedt de Lid-Staat het binnenbrengen of het in het vrije verkeer brengen van deze  produkten en eist hij de terugzending van de produkten buiten het grondgebied van de Gemeenschap;  hij stelt de Commissie en de overige Lid-Staten onverwijld in kennis van de terugzending van de  produkten, onder vermelding van de geconstateerde overtredingen. 2.  In afwijking van lid 1 kan de Lid-Staat vergunning geven om onder de door de bevoegde instantie  bepaalde voorwaarden een van de volgende maatregelen te nemen: -  de produkten worden binnen een nader te bepalen termijn in overeenstemming met de voorschriften  gebracht, -  de produkten worden eventueel ontsmet, -  de produkten worden op een andere passende manier behandeld, -  de produkten worden voor andere doeleinden gebruikt, -  de produkten worden vernietigd. De Lid-Staten zien erop toe dat de in de eerste alinea bedoelde handelingen geen ongunstige  gevolgen hebben voor de gezondheid van mens en dier of voor het milieu. 3.  De kosten van de overeenkomstig de leden 1 en 2 genomen maatregelen zijn voor rekening van de  houder van de vergunning of zijn vertegenwoordiger. Artikel 9 1.  Wanneer de produkten niet in het vrije verkeer worden gebracht op het grondgebied  van de Lid-Staat die de in artikel 5 bedoelde controles en in voorkomend geval een fysieke controle  verricht, verstrekt de Lid-Staat de belanghebbende een document waarin de aard en de uitkomsten van  de uitgevoerde controles zijn aangegeven. In de handelsdocumenten wordt naar dit document  verwezen. De Lid-Staat van bestemming mag de produkten echter wel steekproefsgewijze controleren. 2.  Een modeldocument en eventueel de uitvoeringsbepalingen van lid 1 worden vóór 30 april 1998  volgens de procedure van artikel 23 vastgesteld. HOOFDSTUK III HANDELSVERKEER BINNEN DE GEMEENSCHAP Artikel 10 De Lid-Staten treffen de nodige  maatregelen opdat de voor verzending naar een andere Lid-Staat bestemde produkten met dezelfde zorg  worden gecontroleerd als die welke bestemd zijn om op hun eigen grondgebied in het verkeer te  worden gebracht. Afdeling 1 Controle bij de oorsprong Artikel 11 1.  De Lid-Staten zien erop toe dat de  bevoegde instantie de inrichtingen controleert om zich ervan te vergewissen dat deze hun  verplichtingen uit hoofde van de communautaire voorschriften nakomen en dat de produkten die  bestemd zijn om in het verkeer te worden gebracht aan de communautaire eisen voldoen. 2.  Wanneer een vermoeden bestaat dat niet aan de eisen is voldaan, verricht de bevoegde instantie  de nodige controles en treft zij passende maatregelen wanneer dit vermoeden bevestigd wordt. Afdeling 2 Controle ter bestemming Artikel 12 1.  De bevoegde instantie van de Lid-Staat van  bestemming kan op de plaats van bestemming door middel van niet-discriminerende steekproefcontroles  nagaan of de produkten voldoen aan het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder a). 2.  Wanneer de bevoegde instantie van de Lid-Staat van doorvoer of van de Lid-Staat van bestemming  echter over gegevens beschikt die een overtreding doen vermoeden, kunnen bovendien controles  tijdens het vervoer van de produkten over het grondgebied van de Lid-Staat worden verricht. Artikel 13 1.  Wanneer een Lid-Staat bij een controle ter bestemming of tijdens het vervoer  vaststelt dat de produkten niet voldoen aan het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder a), neemt hij  passende maatregelen en maant hij de verzender, de geadresseerde of elke andere rechthebbende aan  om onder de door de bevoegde instantie vastgestelde voorwaarden een van de volgende maatregelen te  nemen: -  de produkten worden binnen een nader te bepalen termijn in overeenstemming met de voorschriften  gebracht, -  de produkten worden eventueel ontsmet, -  de produkten worden op een andere passende manier behandeld, -  de produkten worden voor andere doeleinden gebruikt, -  de produkten worden naar het land van oorsprong teruggezonden, na kennisgeving aan de bevoegde  instantie van het land waar zich de inrichting bevindt waaruit ze afkomstig zijn, -  de produkten worden vernietigd. 2.  De kosten van de overeenkomstig lid 1 getroffen maatregelen zijn voor rekening van de verzender  of van elke andere rechthebbende, eventueel met inbegrip van de geadresseerde. Afdeling 3 Samenwerking bij constatering van overtredingen Artikel 14 Wanneer de produkten  worden vernietigd, voor andere doeleinden worden gebruikt, naar het land van oorsprong worden  teruggezonden dan wel worden ontsmet, in de zin van artikel 13, lid 1, treedt de Lid-Staat van  bestemming onverwijld in contact met de Lid-Staat van verzending. In de andere gevallen kan de  Lid-Staat van bestemming contact opnemen met de Lid-Staat van verzending. De Lid-Staat van  verzending neemt alle nodige maatregelen en deelt de Lid-Staat van bestemming de aard van de  verrichte controles, de resultaten ervan, de genomen beslissingen en de redenen daarvan mee. Indien de Lid-Staat van bestemming vreest dat die maatregelen ontoereikend zijn, gaat hij met de  betrokken Lid-Staat na hoe de situatie kan worden verholpen, eventueel door een gezamenlijk  plaatsbezoek. Wanneer op grond van de overeenkomstig artikel 12 verrichte controles herhaling van de overtreding  geconstateerd wordt, stelt de Lid-Staat van bestemming de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan  in kennis. Artikel 15 1.  De Commissie kan op verzoek van de Lid-Staat van bestemming of op eigen initiatief  en naar gelang van de aard van de geconstateerde overtreding -  in samenwerking met de betrokken Lid-Staat vertegenwoordigers ter plaatse zenden; -  de Lid-Staat van verzending verzoeken om de produktie van de betrokken inrichting intensiever te  controleren. 2.  De Commissie deelt de betrokken Lid-Staten haar bevindingen mee. In afwachting van de bevindingen van de Commissie verscherpt de Lid-Staat van verzending, op  verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de controles op de produkten van de betrokken inrichting. De Lid-Staat van bestemming mag zijnerzijds de produkten van deze inrichting intensiever  controleren. 3.  De Commissie kan de situatie in het in artikel 23 bedoelde Comité bespreken. Zij kan volgens de  procedure van dat artikel de nodige besluiten nemen, waaronder begrepen besluiten inzake het  intracommunautaire verkeer van de betrokken produkten. Afdeling 4 Controle ter plaatse op de landbouwbedrijven Artikel 16 De Lid-Staten zien erop  toe dat de bevoegde instantie toegang krijgt tot de landbouwbedrijven waar de produkten worden  vervaardigd of gebruikt, teneinde de voorgeschreven controles te verrichten. HOOFDSTUK IV ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 17 1.  De Lid-Staten zorgen ervoor dat de controles  zodanig worden uitgevoerd dat zo weinig mogelijk vertraging in het vervoer van de produkten  ontstaat en dat de afzet van die produkten door de controles niet onnodig belemmerd wordt. 2.  De Lid-Staten bepalen dat de met de controles belaste beambten aan het beroepsgeheim gebonden  zijn. Artikel 18 1.  Ingeval er van de produken monsters worden genomen voor analyse, nemen de  Lid-Staten de nodige maatregelen om: -  de betrokkenen eventueel een tegenexpertise te laten uitvoeren; -  te garanderen dat er officieel verzegelde referentiemonsters bewaard worden. 2.  De Lid-Staten stellen een lijst op van de laboratoria die met de analyses worden belast; zij  zien erop toe dat die laboratoria worden aangewezen op grond van hun beroepsbekwaamheid. 3.  De Lid-Staten zorgen ervoor dat de bemonsteringen en analyses worden uitgevoerd overeenkomstig  de communautaire voorschriften. Wanneer echter geen communautaire voorschriften en methoden zijn vastgesteld, treffen de Lid-Staten  de nodige maatregelen om zich ervan te vergewissen dat de controles worden uitgevoerd -  volgens door internationale instellingen erkende normen; -  wanneer dergelijke normen ontbreken, op grond van wetenschappelijk erkende nationale  voorschriften die in overeenstemming zijn met de algemene beginselen van het Verdrag. 4.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden voor zover nodig, vastgesteld volgens de  procedure van artikel 23. Artikel 19 Elke Lid-Staat treft passende maatregelen om ervoor te zorgen dat alle bepalingen van  deze richtlijn ten volle worden toegepast. Er moeten sancties worden vastgesteld voor de inbreuken  op de maatregelen die ter uitvoering daarvan zijn vastgesteld. Deze sancties moeten doeltreffend,  afschrikkend en evenredig zijn. Artikel 20 Deze richtlijn laat de rechtsmiddelen die op grond van de wetgeving van de Lid-Staten  tegen beslissingen van de bevoegde instanties kunnen worden aangewend, onverlet. De beslissingen van de bevoegde instantie bij constatering van een overtreding moeten, met opgave  van redenen, aan de betrokken marktdeelnemer of aan diens rechthebbende worden meegedeeld. Indien de betrokken marktdeelnemer of diens rechthebbende daarom verzoekt, moeten de met redenen  omklede beslissingen hem schriftelijk worden meegedeeld, met opgave van de rechtsmiddelen waarover  hij krachtens de wetgeving van de controlerende Lid-Staat beschikt alsmede van de vorm waarin en de  termijnen waarbinnen hij van deze rechtsmiddelen gebruik dient te maken. Artikel 21 Elke Lid-Staat deelt de Commissie één jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn  de volgende gegevens mee: -  de naam en het geografisch en het functioneel ressort van de bevoegde instantie(s); -  het laboratium of de laboratoria als bedoeld in artikel 18, lid 2; -  in voorkomend geval de lijst van de in artikel 6 bedoelde plaatsen van binnenkomst. Deze gegevens, alsmede de latere wijzigingen ervan, worden bekendgemaakt in de C-reeks van het  Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 22 1.  De Lid-Staten stellen uiterlijk op 1 oktober 1998 programma's op waarin is  aangegeven welke nationale maatregelen zullen worden genomen om het doel van deze richtlijn te  bereiken. In deze programma's moet rekening worden gehouden met de specifieke situaties van de Lid-Staten en  moet met name worden aangegeven welke de aard en de frequentie is van de controles die op gezette  tijden dienen te worden uitgevoerd. 2.  De Lid-Staten verstrekken de Commissie jaarlijks vóór 1 april en voor de eerste maal vóór 1  april 2000 alle nuttige informatie over de uitvoering van de in lid 1 bedoelde programma's in het  voorafgaande jaar, met vermelding van: -  de criteria die bij de opstelling van deze programma's zijn gehanteerd; -  het aantal en de aard van de verrichte controles; -  de resultaten van de controles, inzonderheid het aantal en de aard van de geconstateerde  overtredingen; -  de getroffen maatregelen wanneer er overtredingen zijn geconstateerd. 3.  De Commissie legt jaarlijks vóór 1 oktober en voor de eerste maal vóór 1 oktober 2000 een  algemeen synthetisch verslag voor over de resultaten van de communautaire controles, vergezeld van  een voorstel voor een volgens de procedure van artikel 23 vast te stellen aanbeveling voor een  gecooerdineerd controleprogramma voor het volgende jaar. Deze aanbeveling kan later worden  bijgesteld wanneer dit bij de uitvoering van het gecooerdineerde programma nodig mocht blijken. In het gecooerdineerde programma moeten meer bepaald de criteria zijn opgenomen die bij de  uitvoering ervan bij voorrang dienen te worden gehanteerd. De in lid 2 bedoelde informatie omvat een afzonderlijk en specifiek hoofdstuk over de uitvoering  van het gecooerdineerde programma. Artikel 23 1.  De Commissie wordt bijgestaan door het bij Besluit 70/372/EEG  (1) ingestelde  Permanent Comité voor diervoeders, hierna "het Comité" te noemen. 2.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen  maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan  vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met de  meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de  aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming  in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig  genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 3.  a)  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het  advies van het Comité. b)  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of  indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in  betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiending van het voorstel bij  de Raad, geen besluit heeft genomen, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast, behalve  wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde maatregelen heeft  uitgesproken. Artikel 24 1.  De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan om  uiterlijk op 30 april 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan  onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het  onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 25 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in  het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 26 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 25 oktober 1995. Voor de Raad De Voorzitter L. ATIENZA (1)  PB nr. L 170 van 3. 8. 1970, blz. 1.