Avis juridique important

|

31982L0243

Richtlijn 82/243/EEG van de Raad van 31 maart 1982 tot wijziging van Richtlijn 73/405/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de controlemethoden met betrekking tot de biologische afbreekbaarheid van anionactieve oppervlakte-actieve stoffen

Publicatieblad Nr. L 109 van 22/04/1982 blz. 0018 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0234  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0135  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0234  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0135

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 31 maart 1982  tot wijziging van Richtlijn 73/405/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de controlemethoden met betrekking tot de biologische afbreekbaarheid van anionactieve oppervlakte-actieve stoffen   ( 82/243/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat Richtlijn 73/405/EEG ( 4 ) aan de laatste stand van wetenschap en techniek moet worden aangepast en dat om die reden   - de referenties van de in artikel 2 opgesomde methoden moeten worden bijgewerkt ;   - artikel 2 met een verdere methode moet worden aangevuld , en wel die welke in het Verenigd Koninkrijk geldt ;   - de voor geschillen vastgestelde referentiemethode  ( bevestigingstest ) op enkele punten moet worden verbeterd ;  Overwegende dat het , zoals bepaald in artikel 4 van Richtlijn 73/404/EEG van de Raad van 22 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der Lid-Staten inzake detergentia ( 5 ) , aanbeveling verdient om voor het meten van de biologische afbreekbaarheid passende toleranties vast te stellen , ten einde zich te vrijwaren tegen de onnauwkeurigheiden van de controlemethoden die kunnen leiden tot verbodsmaatregelen met belangrijke economische consequenties ; dat zulke verbodsmaatregelen dus pas mogen worden getroffen indien bij analyse volgens een in artikel 2 van Richtlijn 73/405/EEG bedoelde methode blijkt dat de biologische afbreekbaarheid minder dan 80 % bedraagt ;  Overwegende dat , aangezien zekere twijfels zijn gerezen aangaande het toepassingsgebied van Richtlijn 73/405/EEG , duidelijk moet worden gemaakt dat de richtlijn alleen op oppervlakte-actieve stoffen in detergentia betrekking heeft ; eveneens moet buiten alle twijfel worden gesteld dat het in artikel 2 om de graad van biologische afbreekbaarheid van anionactieve oppervlakte-actieve stoffen , bevat in detergentia , gaat , en niet om de graad van biologische afbreekbaarheid van de detergentia zelf ;  Overwegende dat de bijlage van Richtlijn 73/405/EEG zal worden gewijzigd en aangevuld volgens de procedure van artikel 3 bis van die richtlijn ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 73/405/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . Aan artikel 1 worden de volgende woorden toegevoegd : " die aanwezig zijn in detergentia , zoals bedoeld in artikel 1 van Richtlijn 73/404/EEG " .  2 . De artikelen 2 en 3 worden door de volgende artikelen vervangen :   " Artikel 2  Overeenkomstig de voorschriften van artikel 4 van Richtlijn 73/404/EEG inzake detergentia verbieden de Lid-Staten het op de markt brengen en het gebruik op hun grondgebied van een detergens indien de meting van de graad van biologische afbreekbaarheid van de daarin aanwezige anionactieve oppervlakte-actieve stoffen een resultaat van minder dan 80 % oplevert . Deze meting wordt verricht volgens een van de volgende methoden :   - de OESO-methode , gepubliceerd in het Technisch rapport van de OESO van 11 juni 1976 betreffende een voorgestelde methode voor de bepaling van de biologische afbreekbaarheid van oppervlakte-actieve stoffen in synthetische was - en reinigingsmiddelen ;   - de in Duitsland geldende methode , vastgelegd bij de " Verordnung ueber die Abbaubarkeit anionischer und nichtionischer grenzflaechenaktiver Stoffe in Wasch - und Reinigungsmitteln " van 30 januari 1977 , gepubliceerd in het  " Bundesgesetzblatt " 1977 , deel I , bladzijde 244 , als gewijzigd bij de " Verordnung zur Aenderung der Verordnung " van 18 juni 1980 , gepubliceerd in het " Bundesgesetzblatt " 1980 , deel I , bladzijde 706 ;   - de in Frankrijk geldende methode , goedgekeurd bij decreet van 28 december 1977 , gepubliceerd in het " Journal officiel de la République française " van 18 januari 1978 , bladzijden 514 en 515 , en de experimentele norm T 73-260 van juni 1981 , uitgegeven door de " Association française de normalisation ( AFNOR ) " ;   - de in het Verenigd Koninkrijk geldende methode " Porous Pot Test " , die is beschreven in het Technisch rapport nr . 70 ( 1978 ) van het  " Water Research Centre " .  Artikel 3  In het kader van de procedure , omschreven in artikel 5 , lid 2 , van Richtlijn 73/404/EEG wordt door het laboratorium ten aanzien van anionactieve oppervlakte-actieve stoffen advies uitgebracht op grond van de in bijlage van deze richtlijn beschreven referentiemethode ( bevestigingstest ) . " .  3 . Het volgende artikel wordt ingelast :   " Artikel 3 bis  De maatregelen die noodzakelijk zijn om de bijlage aan de technische vooruitgang aan te passen , worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 7 ter van Richtlijn 73/404/EEG . " .  4 . De bijlage wordt vervangen door de bijlage van deze richtlijn .  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om binnen achttien maanden na de kennisgeving aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 31 maart 1982 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . de KEERSMAEKER  ( 1 ) PB nr . C 112 van 14 . 5 . 1981 , blz . 4 .  ( 2 ) PB nr . C 172 van 13 . 7 . 1981 , blz . 111 .  ( 3 ) PB nr . C 310 van 30 . 11 . 1981 , blz . 7 .  ( 4 ) PB nr . L 347 van 17 . 12 . 1973 , blz . 53 .  ( 5 ) PB nr . L 347 van 17 . 12 . 1973 , blz . 51 .  BIJLAGE  BEPALING VAN DE BIOLOGISCHE AFBREEKBAARHEID VAN ANIONACTIEVE OPPERVLAKTE-ACTIEVE STOFFEN  Referentiemethode ( bevestigingstest )  HOOFDSTUK 1  1.1 . Definitie  In de zin van deze richtlijn wordt onder anionactieve oppervlakte-actieve stoffen verstaan oppervlakte-actieve stoffen die na het doorlopen van kationische en anionische ionenwisselaars door gefractioneerde elutie worden gescheiden en overeenkomstig de in hoofdstuk 3 beschreven analysemethode als methyleenblauwactieve stof  ( MBAS ) worden bepaald .  1.2 . Benodigde uitrusting  De meetmethode is gebaseerd op het gebruik van een in figuur 1 schematisch afgebeelde actief-slibinstallatie , die in figuur 2 meer gedetailleerd is weergegeven .  De apparatuur bestaat uit een voorraadvat A voor kunstmatig afvalwater , een doseerpomp B , een beluchtingsvat C , een decanteervat D , een luchtpomp E voor de terugvoer van het actieve slib en een vergaarbak F voor het opvangen van het behandelde afvalwater .  De vaten A en E moeten uit glas of geschikte kunststof bestaan en een inhoud van ten minste 24 liter hebben . Pomp B zorgt voor regelmatige toevoer van kunstmatig afvalwater naar het beluchtingsvat ; bij normaal bedrijf moet dit vat 3 liter van het mengsel bevatten . Een plaatje G van gesinterd glas voor de beluchting hangt in vat C op de hoogte van de rand van de kegel van dit vat . De hoeveelheid via de beluchtingsinrichting ingeblazen lucht moet worden gecontroleerd met een debietmeter H .  1.3 . Kunstmatig afvalwater  Voor het uitvoeren van deze proef wordt gebruik gemaakt van kunstmatig afvalwater .  Los per liter leidingwater onderstaande stoffen op :  160 mg pepton ,  110 mg vleesextract ,  30 mg ureum ( CO(NH2)2 ) ,  7 mg natriumchloride ( NaCl ) ,  4 mg calciumchloride ( CaCl2 * 2H2O ) ,  2 mg magnesiumsulfaat ( MgSO4 * 7H2O ) ,  28 mg dikaliumorthofosfaat ( K2HPO4 ) en  20 min of meer 2 mg MBAS .  De MBAS wordt geëxtraheerd uit het te onderzoeken produkt volgens de in hoofdstuk 2 aangegeven methode . Het kunstmatige afvalwater wordt elke dag vers bereid .  1.4 . Bereiding van de monsters  1.4.1 . Niet-samengestelde oppervlakte-actieve stoffen kunnen als zodanig worden getest . Het gehalte aan MBAS moet worden bepaald voor het bereiden van het kunstmatige afvalwater ( 1.3 ) .  1.4.2 . Bij samengestelde produkten bepaalt men het gehalte aan MBAS en zeep . Er wordt een alcoholextractie verricht en de MBAS wordt afgescheiden ( zie hoofdstuk 2 ) . Het MBAS-gehalte van het extract moet bekend zijn om het kunstmatige afvalwater te bereiden .  1.5 . Werking van de installatie  Eerst worden beluchtingsvat C en decanteervat D gevuld met kunstmatig afvalwater . Decanteervat D moet op zodanige hoogte zijn aangebracht dat het beluchtingsvat C 3 liter water bevat . Inoculatie geschiedt door inbrengen van 3 ml secundair afvalwater van goede kwaliteit , dat vers verzameld is uit een behandelingsinstallatie waar overwegend huishoudelijk afvalwater wordt behandeld . Dit afvalwater moet tussen monsterneming en toepassing onder aërobe omstandigheden worden bewaard . Vervolgens worden de beluchting G , de luchtpomp E en de doseerpomp B in werking gesteld . Het kunstmatige afvalwater moet met een debiet van 1 liter per uur in beluchtingsvat C stromen , zodat dit afvalwater gemiddeld 3 uur in het vat blijft .  De beluchting moet zodanig worden geregeld dat de inhoud van vat C constant in suspensie blijft en het gehalte aan opgeloste zuurstof ten minste 2 mg per liter bedraagt . Schuimvorming moet met geschikte middelen worden tegengegaan ; er mogen evenwel geen antischuimmiddelen worden gebruikt die een remmende werking uitoefenen op het actieve slib of die MBAS bevatten . Pomp E moet zodanig worden ingesteld dat er in beluchtingsvat C een doorlopende en regelmatige terugvoer ontstaat van het uit het decanteervat komende actieve slib . Het zich ophopende slib boven in beluchtingsvat C , onder in decanteervat D of in het omloopcircuit moet ten minste eenmaal per dag weer in circulatie worden gebracht door roeren of ieder ander geschikt middel . Wanneer het slib niet bezinkt , kan het bezinken ervan worden bevorderd door eventueel herhaalde toevoeging van hoeveelheden van 2 ml van een 5 % ferrichloride-oplossing .  Het uit afscheider D stromende water wordt gedurende 24 uur in vat F opgevangen ; na verloop van deze tijd wordt een monster getrokken na homogenisatie van het mengsel . Vat F moet dan zorgvuldig worden gereinigd .  1.6 . Controle op de meetinrichting  Het MBAS-gehalte ( in mg/liter ) van het kunstmatige afvalwater wordt onmiddellijk voor het gebruik bepaald .  Het MBAS-gehalte ( in mg/liter ) van het uitstromende water dat gedurende 24 uur in vat F is opgevangen moet onmiddellijk na monstername op dezelfde wijze analytisch worden bepaald ; anders moeten de monsters worden geconserveerd , bij voorkeur door bevriezing . De concentratie moet worden bepaald op 0,1 mg MBAS/liter nauwkeurig .  Ter controle van de goede werking van het proces wordt ten minste tweemaal per week het chemisch zuurstofverbruik ( CZV ) of de opgeloste organische koolstof ( DOC ) van het zich in vat F bevindende uitstromende door glasvezel gefiltreerde water en van het in vat A opgeslagen gefiltreerde kunstmatige afvalwater gemeten .  De afname van CZV of DOC moet zich stabiliseren wanneer de dagelijkse biologische afbraak van de MBAS min of meer regelmatig is , dat wil zeggen aan het eind van de in figuur 3 aangegeven beginperiode .  Het gehalte aan droge stof van het actieve slib in het beluchtingsvat moet tweemaal per week worden bepaald ( in g/liter ) . Wanneer dit meer dan 2,5 g/liter bedraagt , moet de overmaat aan actief slib worden verwijderd .  De biologische afbraakproef wordt uitgevoerd bij kamertemperatuur ; deze temperatuur moet gelijkmatig zijn en gehouden worden tussen 292 en 297 K  ( 19-24 * C ) .  1.7 . Berekening van de biologische afbraak  Het biologische afbraakpercentage van de MBAS moet dagelijks worden berekend op basis van het MBAS-gehalte ( uitgedrukt in mg/liter ) van het kunstmatige afvalwater en van de overeenkomstige uitloop in vat F . De aldus verkregen waarden moeten in een grafiek worden weergegeven als geïllustreerd in figuur 3 .  De biologische afbraak van de MBAS wordt berekend als het rekenkundig gemiddelde van de verkregen cijfers over 21 dagen volgend op de beginperiode , gedurende welk tijdvak de biologische afbraak regelmatig moet zijn geweest en de installatie zonder onderbreking goed moet hebben gefunctioneerd . In geen geval mag de beginperiode meer dan 6 weken bedragen .  De dagelijkse biologische afbraakwaarden dienen tot op 0,1 % nauwkeurig te worden berekend , maar het eindresultaat wordt op het laatste gehele getal afgerond .  In sommige gevallen kan de frequentie van de steekproeven worden verminderd . Voor de berekening van het gemiddelde gebruikt men echter de resultaten van ten minste 14 dagelijkse steekproeven , verdeeld over de periode van 21 dagen volgend op de beginperiode .  HOOFDSTUK 2  VOORBEHANDELING VAN DE TE ONDERZOEKEN PRODUKTEN  2.1 . Inleiding  2.1.1 . Bebandeling van de monsters  Op de anionactieve oppervlakte-actieve stoffen en detergentia moet de volgende behandeling worden toegepast voordat de biologische afbreekbaarheid wordt bepaald door middel van de bevestigingsproef :  Produkten * Behandeling *  Anionactieve oppervlakte-actieve stoffen * Geen *  Detergentia * Alcoholextractie en vervolgens afscheiding door ionenwisseling en gefractioneerde elutie uit de anionenwisselaar *  Het doel van de alcoholextractie is het verwijderen van de onoplosbare en anorganische bestanddelen uit de handelsprodukten ; genoemde bestanddelen kunnen namelijk eventueel de biologische afbraakproef verstoren .  2.1.2 . Ionenwisselingsproces  Isolatie en afscheiding van de anionactieve oppervlakte-actieve stoffen uit zeep en uit niet-ionische en kationactieve oppervlakte-actieve stoffen , zijn voor een goede uitvoering van afbraakproeven noodzakelijk .  Een en ander wordt bereikt door toepassing van een ionenwisselingstechniek waarbij gebruik wordt gemaakt van macroporeus anionenwisselingshars en van geschikte elutiemiddelen voor de gefractioneerde elutie . Zeep , anionactieve en niet-ionische oppervlakte-actieve stoffen kunnen dus in één proces worden afgezonderd .  2.1.3 . Analytische controle  Na homogenisatie wordt het gehalte aan anionactieve oppervlakte-actieve stoffen in het detergens bepaald overeenkomstig de MBAS-analysemethode . Het zeepgehalte wordt aan de hand van een geschikte analysemethode bepaald . Deze analyse van de produkten is noodzakelijk om de hoeveelheden te berekenen , die nodig zijn om de fracties voor de biologische afbreekbaarheidsproeven te bereiden .  Kwantitatieve extractie is niet noodzakelijk , echter ten minste 80 % van de anionactieve oppervlakte-actieve stoffen dient te worden geëxtraheerd . Doorgaans wordt 90 % en meer verkregen .  2.2 . Principe  Uit een homogeen monster ( poeders , pasta's en vloeistoffen die gedroogd zijn ) wordt een ethanolextract verkregen , dat de oppervlakte-actieve stoffen , zeep en andere in alcohol oplosbare bestanddelen van het monster van het detergens bevat .  Het ethanolextract wordt ingedampt en opgelost in een mengsel van isopropanol en water , waarna men de verkregen oplossing laat percoleren over een combinatie van een sterk zure kationenwisselaar en een macroporeuze anionenwisselaar , die tot 323 K ( 50 * C ) wordt verhit . Deze temperatuur is noodzakelijk om precipitatie van vetzuren in zure media te voorkomen .  De niet-ionische oppervlakte-actieve stoffen blijven in de uitlopende vloeistof .  De zeep-vetzuren worden door elutie met CO2-bevattend ethanol afgescheiden . Daarna worden de anionactieve oppervlakte-actieve stoffen door elutie met een waterige oplossing van ammoniumbicarbonaat in isopropanol als ammoniumzouten verkregen . Deze ammoniumzouten worden gebruikt voor de afbraakproef .  Kationactieve oppervlakte-actieve stoffen die de biologische afbreekbaarheidsproef en het analyseproces zouden kunnen verstoren , worden verwijderd door de kationenwisselaar , die op de anionenwisselaar wordt geplaatst .  2.3 . Chemicaliën en apparatuur  2.3.1 . Gedeïoniseerd water .  2.3.2 . Ethanol , 95 % ( v/v ) C2H5OH   ( toegestaan denatureringsmiddel : methylethylketon of methanol ) .  2.3.3 . Mengsel van isopropanol en water  ( 50/50 v/v ) :  50 delen isopropanol ( CH3CHOH * CH3 ) en 50 delen water ( 2.3.1 ) .  2.3.4 . Oplossing van kooldioxide in ethanol  ( ongeveer 0,1 % CO2 ) :  laat via een afloopbuis met een ingebouwd gesinterd glasplaatje kooldioxide ( CO2 ) over het ethanol ( 2.3.2 ) percoleren gedurende 10 minuten . De oplossing moet worden bereid onmiddellijk voor het gebruik .  2.3.5 . Ammoniumbicarbonaatoplossing ( 60/40 v/v ) :  0,3 mol NH4HCO3 in 1 000 ml van een mengsel van isopropanol en water , bestaande uit 60 delen isopropanol en 40 delen water ( 2.3.1 ) .  2.3.6 . Kationenwisselaar ( KAT ) , sterk zuur , bestand tegen alcohol ( 50-100 mesh ) .  2.3.7 . Anionenwisselaar ( AAT ) , macroporeus , Merck Lewatit MP 7080 ( 70-150 mesh ) of equivalent .  2.3.8 . Zoutzuur , 10 % HCl g/g .  2.3.9 . Kolf met ronde bodem van 2 000 ml , met ingeslepen stop en terugvloeikoeler .  2.3.10 . Zuigfilter met een diameter van 90 mm  ( verwarmbaar ) voor papieren filters .  2.3.11 . Filtreerkolf van 2 000 ml .  2.3.12 . Uitwisselingskolommen met verhittingsmantel en kraan :  binnenbuis : diameter 60 mm en hoogte 450 mm  ( figuur 4 ) .  2.3.13 . Waterbad .  2.3.14 . Vacuuemdroogoven .  2.3.15 . Thermostaat .  2.3.16 . Rotatieverdamper .  2.4 . Extractie en afscheiding van de anionactieve oppervlakte-actieve stoffen  2.4.1 . Bereiding van het extract  De voor de biologische afbraakproef benodigde hoeveelheid oppervlakte-actieve stoffen bedraagt ongeveer 50 g MBAS .  Normaal zal de hoeveelheid produkt waaruit wordt geëxtraheerd niet meer dan 1 000 g bedragen , maar het kan voorkomen dat aanvullende hoeveelheden van het monster moeten worden behandeld . Om praktische redenen zal de bovengrens meestal bij 5 000 g liggen .  Bij de bereiding van extracten voor biologische afbreekbaarheidsproeven verdient het naar uit ervaring is gebleken aanbeveling verscheidene kleine extracties uit te voeren in plaats van één grote .  De aangegeven hoeveelheden wisselaar hebben het vermogen 600-700 mmol oppervlakteactieve stoffen en zeep af te scheiden .  2.4.2 . Isolatie van in alcohol oplosbare bestanddelen  Voeg aan 1 250 ml ethanol 250 g van het te onderzoeken detergens toe , breng dit mengsel aan de kook en laat het gedurende een uur onder terugloop al roerend koken . Laat de hete alcoholische oplossing lopen over een grove zuigfilter verhit tot 323 K ( 50 * C ) en zuig vlug af . Was de kolf en zuigfilter met ongeveer 200 ml hete ethanol . Vang filtraat en filterwaswater op in een filtreerkolf .  Indien dikvloeibare of vloeibare produkten worden onderzocht , dient men zich ervan te vergewissen dat het monster niet meer dan 55 g anionische oppervlakte-actieve stoffen en 35 g zeep bevat . Damp dit gewogen monster volledig in . Los het residu op in 2 000 ml ethanol en ga te werk zoals hierboven is beschreven .  Voor poeders met een laag schudgewicht  ( < 300 g/liter ) wordt aanbevolen een ethanol/monster verhouding van 20 : 1 te gebruiken .  Damp het ethanolbevattend filtraat volledig in , bij voorkeur met een rotatieverdamper . Herhaal een en ander indien een grotere hoeveelheid extract nodig is . Los het residu op in 5 000 ml van een mengsel van isopropanol en water .  2.4.3 . Voorbereiding van de ionenwisselingskolommen  Kationenwisselingskolom  Breng 600 ml kationenwisselingshars  ( 2.3.6 ) in een bekerglas van 3 000 ml en dek af door toevoeging van 2 000 ml zoutzuur  ( 2.3.8 ) . Laat dit ten minste 2 uren staan , waarbij af en toe wordt geroerd . Giet het zuur af en breng het hars met gedeïoniseerd water in de kolom ( 2.3.12 ) over . De kolom moet een prop van glaswol bevatten . Was de kolom met gedeïoniseerd water met een snelheid van 10-30 ml/min tot het eluaat chloridevrij is . Verplaats het water met 2 000 ml van het mengsel van isopropanol en water ( 2.3.3 ) in een tempo van 10-30 ml/min . De wisselingskolom is thans gebruiksklaar .  Anionenwisselingskolom  Breng 600 ml anionenwisselingshars ( 2.3.7 ) in een bekerglas van 3 000 ml en dek af door toevoeging van 2 000 ml gedeïoniseerd water . Laat de wisselaar gedurende ten minste 2 uren opzwellen . Breng het hars met gedeïoniseerd water in de kolom over . De kolom moet een prop gedeïoniseerd glaswol bevatten als steunlaag voor de wisselaar .  Was de kolom met 0,3 M ammoniumbicarbonaatoplossing  ( 2.3.5 ) tot deze chloridevrij is . Hiervoor is ongeveer 5 000 ml oplossing nodig . Was opnieuw met 2 000 ml gedeïoniseerd water . Verplaats het water met 2 000 ml van het mengsel van isopropanol en water ( 2.3.3 ) met een snelheid van 10-30 ml/min . De wisselingskolom vertoont thans de OH-vorm en is gebruiksklaar .  2.4.4 . Ionenwisselingsproces  Verbind de wisselingskolommen op een zodanige wijze dat de kationenwisselingskolom zich op de anionenwisselingskolom bevindt . Verhit de wisselingskolommen tot 323 K ( 50 * C ) , waarbij gebruik wordt gemaakt van een thermostaat . Verhit 5 000 ml van de sub 2.4.2 verkregen oplossing tot 333 K ( 60 * C ) en laat de oplossing door de wisselaarscombinatie lopen met een snelheid van 20 ml/min . Was de kolommen met 1 000 ml van het hete mengsel van isopropanol en water ( 2.3.3 ) .  Maak om de anionactieve synthetische oppervlakte-actieve stoffen ( MBAS ) te verkrijgen de KAT-kolom los . Elueer met 5 000 ml ethanol/CO2-oplossing ( 323 K ; 50 * C ) ( 2.3.4 ) de zeep-vetzuren uit de KAT-kolom . Verwijder het eluaat .  Elueer vervolgens de MBAS uit de AAT-kolom met 5 000 ml ammoniumbicarbonaatoplossing ( 2.3.5 ) . Damp het eluaat op een stoombad of in een rotatieverdamper tot droog in . Het residu bevat de MBAS ( als ammoniumzout ) en eventueel niet oppervlakte-actieve anionactieve stoffen waarvan geen nadelige invloed uitgaat op de biologische afbraakproef . Voeg aan het residu gedeïoniseerd water toe totdat een bepaald volume is bereikt en bepaal op de in hoofdstuk 3 beschreven wijze het MBAS-gehalte hierin . De oplossing wordt gebruikt als standaardoplossing van de anionactieve detergentia voor de biologische afbraakproef . De oplossing dient te worden bewaard bij een temperatuur van minder dan 278 K ( 5 * C ) .  2.4.5 . Regeneratie van de ionenwisselingsbarsen  De kationenwisselaar wordt na gebruik weggegooid .  Het anionenwisselingshars wordt geregenereerd door een aanvullende hoeveelheid ammoniumbicarbonaatopiossing ( 2.3.5 ) door de kolom te laten lopen bij ongeveer 10 ml/min , totdat het eluaat vrij is van anionactieve oppervlakte-actieve stoffen ( methyleenblauwtest ) . Laat vervolgens 2 000 ml van het mengsel van isopropanol en water ( 2.3.3 ) door de anionenwisselaar lopen om door te spoelen . De anionenwisselaar is dan opnieuw gebruiksklaar .  HOOFDSTUK 3  BEPALING VAN DE ANIONACTIEVE OPPERVLAKTE-ACTIEVE STOFFEN BIJ DE PROEF INZAKE DE BIOLOGISCHE AFBREEKBAARHEID  3.1 . Principe  Bij deze methode wordt uitgegaan van het feit dat de kationactieve kleurstof methyleenblauw met de anionactieve oppervlakteactieve stoffen blauwe complexen vormt die met chloroform kunnen worden geëxtraheerd . Om storingen te voorkomen wordt eerst geëxtraheerd uit de alkalische oplossing , waarna het extract met de zure inthyleenblauwoplossing wordt geschud . De extinctie van de afgescheiden organische fase wordt fotometrisch gemeten bij de golflengte van de maximale extinctie ( 650 nm ) van het complex .  3.2 . Reagentia en apparatuur  3.2.1 . Bufferoplossing pH 10 :  Los 24 g natriumbicarbonaat ( NaHCO3 p.a . en 27 g watervrij natriumcarbonaat ( Na2CO3 ) p.a . in gedeïoniseerd water op en vul aan tot 1 000 ml .  3.2.2 . Neutrale methyleenblauwoplossing :  Los 0,35 g methyleenblauw p.a . in gedeïoniseerd water op en vul aan tot 1 000 ml . Bereid de oplossing ten minste 24 uren voor het gebruik . De extinctie van de blanco chloroformfase , gemeten tegen chloroform , mag niet meer bedragen dan 0,015 per cm dikte van de laag bij 650 nm .  3.2.3 . Zure methyleenblauwoplossing :  Los 0,35 g methyleenblauw p.a . in 500 ml gedeïoniseerd water op en meng met 6,5 ml H2SO4 ( d = 1,84 g/ml ) . Vul met gedeïoniseerd water aan tot 1 000 ml . Bereid de oplossing ten minste 24 uren voor het gebruik . De extinctie van de blanco chloroformfase , gemeten tegen chloroform , mag niet meer bedragen dan 0,015 per cm dikte van de laag bij 650 nm .  3.2.4 . Chloroform ( trichloormethaan ) , CHCl3 p.a . , vers gedestilleerd .  3.2.5 . Dodecylbenzeensulfonzuurmethylester .  3.2.6 . Oplossing van kaliumhydroxyde in ethanol , KOH 0,1 M .  3.2.7 . Zuiver ethanol , C2H5OH .  3.2.8 . Zwavelzuur , H2SO4 0,5 M .  3.2.9 . Fenolftaleïenoplossing :  Los 1 g fenolftaleïen in 50 ml ethanol op en voeg onder voortdurend roeren 50 ml gedeïoniseerd water toe . Filtreer de oplossing .  3.2.10 . Zoutzuur in methanol : 250 ml zoutzuur , geconcentreerd , p.a . en 750 ml methanol .  3.2.11 . Scheitrechter van 250 ml .  3.2.12 . Maatkolf van 50 ml .  3.2.13 . Maatkolf van 500 ml .  3.2.14 . Maatkolf van 1 000 ml .  3.2.15 . Kolf met ronde bodem van 250 ml , met ingeslepen stop en terugvloeikoeler ; kooksteentjes .  3.2.16 . pH-meter .  3.2.17 . Fotometer voor metingen bij 650 nm , met cuvetten van 1 tot 5 cm .  3.2.18 . Kwalitatief filterpapier .  3.3 . Werkwijze  De analysemonsters mogen niet door een schuimlaag worden genomen .  Na een grondige reiniging met water , moet de bij de analyse gebruikte apparatuur grondig met een oplossing van zoutzuur in methanol  ( 3.2.10 ) en vervolgens met gedeïoniseerd water worden uitgespoeld voor het gebruik .  Filtreer de te onderzoeken in - en uitloop van de actief-slibinstallatie onmiddellijk na de monsterneming . Gooi de eerste 100 ml van de filtraten weg .  Breng een bepaalde , zo nodig geneutraliseerde hoeveelheid van het monster in een scheitrechter van 250 ml ( 3.2.11 ) . De hoeveelheid monster moet tussen de 20 en de 150 mg MBAS bevatten . Bij een lager MBAS-gehalte kan tot 100 ml van het monster worden gebruikt . Bij gebruik van minder dan 100 ml moet met gedeïoniseerd water tot 100 ml worden aangevuld . Voeg aan het monster 10 ml van de bufferoplossing ( 3.2.1 ) , 5 ml van de neutrale methyleenblauwoplossing ( 3.2.2 ) en 15 ml chloroform ( 3.2.4 ) toe . Schud het mengsel gelijkmatig en niet te krachtig gedurende 1 minuut . Laat na de scheiding van de fasen de chloroformlaag in een tweede scheitrechter lopen , die 110 ml gedeïoniseerd water en 5 ml zure methyleenblauwoplossing ( 3.2.3 ) bevat . Schud het mengsel gedurende 1 minuut . Laat de chloroformlaag over een van tevoren met alcohol gewassen en met chloroform bevochtigd wattenfilter percoleren in een maatkolf  ( 3.2.12 ) .  Extraheer de alkalische en zure oplossingen driemaal , bij de tweede en derde extractie met 10 ml chloroform . Filtreer de verenigde chloroformextracten over dezelfde wattenfilter en vul met de chloroform die voor het nawassen van de watten werd gebruikt tot de streep aan in de kolf van 50 ml ( 3.2.12 ) . Meet de extinctie van de chloroformoplossing met een fotometer bij 650 nm in cuvetten van 1 tot 5 cm tegen chloroform . Voer volgens de hele werkwijze een blancobepaling uit .  3.4 . IJkcurve  Bereid een ijkoplossing uit de standaardstof dodecylbenzeensulfonzuurmethylester ( tetrapropeen type PM 340 ) na omzetting in het natriumzout . De MBAS wordt uitgedrukt als natriumdodecylbenzeensulfonaat  ( PM 348 ) .  Weeg 400 tot 450 mg dodecylbenzeensulfonzuurmethylester  ( 3.2.5 ) tot op 0,1 mg nauwkeurig in een kolf met ronde bodem en voeg 50 ml van de oplossing van kaliumhydroxide in ethanol  ( 3.2.6 ) , alsmede enkele kooksteentjes toe . Laat na aanbrenging van de terugvloeidkoeler 1 uur koken . Was na het koelen de koeler en het verbindingsstuk van geslepen glas met ongeveer 30 ml ethanol en voeg de wasvloeistof toe aan de inhoud van de kolf . Titreer de oplossing met zwavelzuur tegen fenolftaleïen . Breng deze oplossing over in een maatkolf van 1 000 ml  ( 3.2.14 ) , vul met gedeïoniseerd water aan tot de streep en meng .  Een deel van deze oppervlakte-actieve voorraadoplossing wordt daarna verder verdund . Neem 25 ml af , breng deze over in een maatkolf van 500 ml ( 3.2.13 ) , vul met gedeïoniseerd water tot de streep en meng .  Deze standaardoplossing bevat ( E maal 1,023 ) /20 000 mg MBAS per ml ,  waarin E het gewicht van het monster in mg is .  Neem voor de ijkcurve achtereenvolgens 1 , 2 , 4 , 6 en 8 ml van de standaardoplossing en vul telkens met gedeïoniseerd water aan tot 100 ml . Ga vervolgens te werk zoals sub 3.3 is beschreven , met inbegrip van een blancobepaling .  3.5 . Berekening van de resultaten  De hoeveelheid anionactieve oppervlakte-actieve stof ( MBAS ) in het monster wordt afgelezen van de ijkcurve ( 3.4 ) . Het MBAS-gehalte van het monster wordt verkregen aan de hand van de volgende formule :   ( mg MBAS maal 1 000 ) /V = MBAS mg/liter .  Hierin is V de gebruikte hoeveelheid monster in ml .  Geef de resultaten weer in natriumdodecylbenzeensulfonaat  ( PM 348 )  3.6 . Weergave van de resultaten  Geef de resultaten weer in MBAS mg/liter en wel tot op 0,1 mg/liter nauwkeurig .  Figuur 1 : zie P.b .  Figuur 2 : zie P.b .  Figuur 3  Berekening van de biologische afbreekbaarheid - Bevestigingstest : zie P.b .  Figuur 4  Verwarmde uitwisselkolom : zie P.b .


Avis juridique important

|

32003L0108

Richtlĳn 2003/108/EG van het Europees Parlement en de Raad van 8 december 2003 tot wĳziging van Richtlĳn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA)

Publicatieblad Nr. L 345 van 31/12/2003 blz. 0106 - 0107

Richtlijn 2003/108/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 8 december 2003tot wijziging van Richtlijn 2002/96/EG betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(1),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) In de loop van de procedure tot vaststelling van Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA)(3) heeft de bewoording van artikel 9 van die richtlijn aanleiding gegeven tot bezorgdheid over de mogelijke financiële gevolgen voor producenten van de betreffende apparatuur.(2) Op de vergadering van het bemiddelingscomité van 10 oktober 2002 over die richtlijn hebben het Europees Parlement, de Raad en de Commissie in een gemeenschappelijke verklaring hun voornemen te kennen gegeven de kwestie van artikel 9 van Richtlijn 2002/96/EG, namelijk de financiering met betrekking tot AEEA van andere gebruikers dan particuliere huishoudens, zo spoedig mogelijk te onderzoeken.(3) Overeenkomstig de gemeenschappelijke verklaring heeft de Commissie de financiële gevolgen van de huidige bewoording van artikel 9 van Richtlijn 2002/96/EG voor de producenten onderzocht; zij heeft vastgesteld dat de terugnameplicht voor AEEA die in het verleden op de markt is gebracht een retroactieve verplichting creëert waarin niet was voorzien en die bepaalde producenten aan ernstige economische risico's kan blootstellen.(4) Ter voorkoming van dergelijke risico's dient de financiële verantwoordelijkheid voor de inzameling, de verwerking, het hergebruik, de nuttige toepassing en recycling van AEEA die afkomstig is van andere gebruikers dan particuliere huishoudens en van vóór 13 augustus 2005 op de markt gebrachte apparatuur, te berusten bij de producenten indien nieuwe producten worden geleverd ter vervanging van producten van een gelijkwaardig type of met dezelfde functies. Wordt deze afgedankte apparatuur evenwel niet door nieuwe producten vervangen, dan dient de verantwoordelijkheid bij die gebruikers te berusten. Lidstaten, producenten en gebruikers dienen de mogelijkheid te hebben andere regelingen overeen te komen.(5) Overeenkomstig artikel 17 van Richtlijn 2002/96/EG doen de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 13 augustus 2004 aan die richtlijn te voldoen. Teneinde te voorkomen dat de lidstaten vóór dat tijdstip vastgestelde wetgeving moeten wijzigen, dient deze richtlijn zo spoedig mogelijk te worden vastgesteld en tegelijk met Richtlijn 2002/96/EG in de wetgeving van de lidstaten te worden omgezet.(6) Richtlijn 2002/96/EG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Artikel 9 van Richtlijn 2002/96/EG wordt vervangen door:"Artikel 9Financiering met betrekking tot AEEA van andere gebruikers dan particuliere huishoudens1. De lidstaten dragen er zorg voor dat uiterlijk op 13 augustus 2005 door de producenten is voorzien in de financiering van de inzameling, verwerking, nuttige toepassing en milieuhygiënisch verantwoorde verwijdering van de AEEA die afkomstig is van andere gebruikers dan particuliere huishoudens en van na 13 augustus 2005 op de markt gebrachte apparatuur.De lidstaten dragen er zorg voor dat uiterlijk op 13 augustus 2005 voor AEEA die is ontstaan uit apparatuur die op de markt is gebracht vóór 13 augustus 2005 (historische voorraad), de kosten worden gedragen volgens de derde en de vierde alinea.Voor historische voorraad die wordt vervangen door nieuwe gelijkwaardige producten of door nieuwe producten met dezelfde functie, worden de kosten gedragen door de producenten van deze producten wanneer zij worden geleverd. De lidstaten kunnen als alternatief bepalen dat andere gebruikers dan particuliere huishoudens ook geheel of gedeeltelijk deze kosten dragen.Voor andere historische voorraad worden de kosten gedragen door de andere gebruikers dan particuliere huishoudens.2. Producenten en andere gebruikers dan particuliere huishoudens kunnen onverminderd de bepalingen van deze richtlijn andere financieringsregelingen overeenkomen.".Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 13 augustus 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 8 december 2003.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterF. Frattini(1) PB C 234 van 30.9.2003, blz. 91.(2) Advies van het Europees Parlement van 21 oktober 2003 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 19 november 2003.(3) PB L 37 van 13.2.2003, blz. 24.


Avis juridique important

|

31976L0207

Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden

Publicatieblad Nr. L 039 van 14/02/1976 blz. 0040 - 0042 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 1 blz. 0191  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 05 Deel 2 blz. 0070  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 1 blz. 0191  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 05 Deel 2 blz. 0070  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 05 Deel 2 blz. 0070

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 9 februari 1976  betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces , de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden   ( 76/207/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de Raad , in zijn resolutie van 21 januari 1974 betreffende een sociaal actieprogramma ( 3 ) , als een van de prioriteiten heeft bepaald dat er acties moeten worden ondernomen ten einde de gelijkheid van mannen en vrouwen te verwezenlijken voor wat betreft de toegang tot arbeid en beroepsopleiding , en de gelegenheid in hun beroep vooruit te komen , alsmede de arbeidsvoorwaarden , met inbegrip van de bezoldiging ;  Overwegende dat wat de bezoldiging betreft , de Raad op 10 februari 1975 Richtlijn nr . 75/117/EEG betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers ( 4 ) heeft vastgesteld ;  Overwegende dat er tevens een actie van de Gemeenschap nodig is om het beginsel van een gelijke behandeling van mannen en vrouwen te realiseren , zowel voor wat betreft de toegang tot het arbeidsproces , tot de beroepsopleiding en de promotiekansen als wat betreft de andere arbeidsvoorwaarden ; dat de gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke werknemers een van de doelstellingen van de Gemeenschap vormt , voor zover hierdoor met name de onderlinge aanpassing op de weg van de vooruitgang van de levensstandaard en de arbeidsvoorwaarden van de werknemers wordt bevorderd ; dat in het Verdrag niet is voorzien in de daartoe vereiste specifieke bevoegdheden ;  Overwegende dat het beginsel van gelijke behandeling op het gebied van de sociale zekerheid dient te worden omschreven en geleidelijk ten uitvoer dient te worden gelegd door middel van later te nemen maatregelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Deze richtlijn beoogt de tenuitvoerlegging in de Lid-Staten van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces , met inbegrip van promotiekansen , en tot de beroepsopleiding , alsmede ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden en , onder de voorwaarden bedoeld in lid 2 , de sociale zekerheid . Dit beginsel wordt hierna " beginsel van gelijke behandeling " genoemd .  2 . Ten einde de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling op het gebied van de sociale zekerheid te waarborgen , stelt de Raad op voorstel van de Commissie bepalingen vast waarbij met name de inhoud , de draagwijdte en de wijze van toepassing van dat beginsel nader worden omschreven .  Artikel 2  1 . Het beginsel van gelijke behandeling in de zin van de hierna volgende bepalingen houdt in dat iedere vorm van discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht , hetzij direct , hetzij indirect door verwijzing naar met name de echtelijke staat of de gezinssituatie .  2 . Deze richtlijn vormt geen belemmering voor de bevoegdheid van de Lid-Staten om beroepsactiviteiten van de toepassing hiervan uit te sluiten en , in voorkomend geval , de hiervoor noodzakelijke opleidingen , waarvoor vanwege hun aard of de voorwaarden voor de uitoefening ervan , het geslacht een bepalende factor is .  3 . Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bepalingen betreffende de bescherming van de vrouw , met name voor wat zwangerschap en moederschap betreft .  4 . Deze richtlijn vormt geen belemmering voor maatregelen die beogen te bevorderen dat mannen en vrouwen gelijke kansen krijgen , in het bijzonder door feitelijke ongelijkheden op te heffen welke de kansen van de vrouwen op de in artikel 1 , lid 1 , bedoelde gebieden nadelig beïnvloeden .  Artikel 3  1 . De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling houdt in dat iedere vorm van discriminatie is uitgesloten op grond van geslacht voor wat betreft de toegangsvoorwaarden , met inbegrip van de selectiecriteria , tot beroepen of functies , ongeacht de sector of de bedrijfstak , en tot alle niveaus van de beroepshierarchie .  2 . Te dien einde nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om te bereiken dat :  a ) de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling , worden ingetrokken ;  b ) de bepalingen in collectieve of in individuele arbeidsovereenkomsten , in arbeidsreglementen van bedrijven alsmede in de statuten van vrije beroepen , welke strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling , nietig zijn , nietig kunnen worden verklaard of gewijzigd kunnen worden ;  c ) de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen worden herzien die strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling en die aanvankelijk werden gemotiveerd door beschermende bedoelingen welke niet meer gefundeerd zijn ; dat voor de soortgelijke contractuele bepalingen de sociale partners worden aangezet om tot de gewenste herziening over te gaan .  Artikel 4  De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot de toegang tot alle types en alle niveaus van beroepskeuzevoorlichting , beroepsopleiding , voortgezette beroepsopleiding en bij - en omscholing , houdt in dat de Lid-Staten de nodige maatregelen nemen om te bereiken dat :  a ) de wettelijke en bestuursrechtlijke bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling , worden ingetrokken ;  b ) de bepalingen in collectieve of in individuele arbeidsovereenkomsten , in arbeidsreglementen van bedrijven alsmede in de statuten van vrije beroepen , welke strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling , nietig zijn , nietig kunnen worden verklaard of gewijzigd kunnen worden ;  c ) de beroepskeuzevoorlichting , de beroepsopleiding , de voortgezette beroepsopleiding en de bij - en omscholing , onder voorbehoud van de autonomie die in sommige Lid-Staten wordt toegekend aan bepaalde privaatrechtelijke opleidingsinstellingen , toegankelijk zijn overeenkomstig dezelfde criteria en op dezelfde niveaus , zonder discriminatie op grond van het geslacht .  Artikel 5  1 . De toepassing van het beginsel van gelijke behandeling met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden , met inbegrip van de ontslagvoorwaarden , houdt in dat voor mannen en vrouwen dezelfde voorwaarden gelden , zonder discriminatie op grond van geslacht .  2 . Te dien einde nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om te bereiken dat :  a ) de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling , worden ingetrokken ;  b ) de bepalingen in collectieve of in individuele arbeidsovereenkomsten , in arbeidsreglementen van bedrijven alsmede in de statuten van vrije beroepen , welke strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling , nietig zijn , nietig kunnen worden verklaard of gewijzigd kunnen worden .  c ) de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen worden herzien die strijdig zijn met het beginsel van gelijke behandeling en die aanvankelijk werden gemotiveerd door beschermende bedoelingen welke niet meer gefundeerd zijn ; dat voor de soortgelijke contractuele bepalingen de sociale partners worden aangezet om tot de gewenste herziening over te gaan .  Artikel 6  De Lid-Staten nemen in hun interne rechtsorde de nodige voorschriften op om een ieder die meent te zijn benadeeld door de niet-toepassing te zijnen aanzien van het beginsel van gelijke behandeling in de zin van de artikelen 3 , 4 en 5 de mogelijkheid te bieden om zijn rechten voor het gerecht te doen gelden na eventueel een beroep op andere bevoegde instanties te hebben gedaan .  Artikel 7  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde de werknemers tegen elk ontslag te beschermen dat een reactie van de werkgever zou vormen op een klacht binnen de onderneming of op een vordering in rechte om het beginsel van gelijke behandeling te doen naleven .  Artikel 8  De Lid-Staten zien erop toe dat de maatregelen die ter uitvoering van deze richtlijn werden getroffen , alsmede de bepalingen welke ter zake reeds gelden , met alle geschikte middelen ter kennis van de werknemers worden gebracht , bij voorbeeld op de arbeidsplaatsen .  Artikel 9  1 . Binnen een termijn van dertig maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn doen de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor het volgen van deze richtlijn in werking treden ; zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  De in artikel 3 , lid 2 , sub c ) , eerste zinsnede , en artikel 5 , lid 2 , sub c ) , eerste zinsnede , bedoelde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen worden evenwel binnen een termijn van vier jaar volgende op de kennisgeving van deze richtlijn door de Lid-Staten een eerste maal onderzocht en eventueel een eerste maal herzien .  2 . De Lid-Staten onderzoeken op gezette tijden de in artikel 2 , lid 2 , bedoelde beroepsactiviteiten om na te gaan of het gezien de sociale ontwikkeling gerechtvaardigd is de desbetreffende uitzonderingen te handhaven . Zij stellen de Commissie in kennis van het resultaat van hun onderzoek .  3 . Bovendien stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij aannemen op het door deze richtlijn bestreken gebied .  Artikel 10  Binnen twee jaar na afloop van de in artikel 9 , lid 1 , eerste alinea , bedoelde termijn van dertig maanden verstrekken de Lid-Staten aan de Commissie alle dienstige gegevens om haar in staat te stellen aan de Raad een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor te leggen .  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 9 februari 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . THORN  ( 1 ) PB nr . C 111 van 20 . 5 . 1975 , blz . 14 .  ( 2 ) PB nr . C 286 van 15 . 12 . 1975 , blz . 8 .  ( 3 ) PB nr . C 13 van 12 . 2 . 1974 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . L 45 van 19 . 2 . 1975 , blz . 19 .


Avis juridique important

|

31998L0044

Richtlijn 98/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen

Publicatieblad Nr. L 213 van 30/07/1998 blz. 0013 - 0021

RICHTLIJN 98/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 6 juli 1998 betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),(1) Overwegende dat bij tal van industriële activiteiten biotechnologie en genetische manipulatie een steeds belangrijkere rol vervullen en dat de bescherming van biotechnologische uitvindingen voor de industriële ontwikkeling van de Gemeenschap stellig van wezenlijk belang zal zijn;(2) Overwegende dat onderzoek en ontwikkeling, met name op het terrein van genetische manipulatie, zware, risicodragende investeringen vergen welke slechts langs de weg van een passende rechtsbescherming rendabel kunnen worden gemaakt;(3) Overwegende dat een doeltreffende en onderling aangepaste bescherming in alle lidstaten van essentieel belang is voor de handhaving en aanmoediging van investeringen op het terrein van de biotechnologie;(4) Overwegende dat ingevolge de verwerping door het Europees Parlement van de door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gezamenlijke ontwerptekst voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen (4), het Europees Parlement en de Raad hebben vastgesteld dat de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen moet worden opgehelderd;(5) Overwegende dat er op het gebied van de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen verschillen bestaan in de wetgeving en in de praktijk van de verschillende lidstaten; dat dergelijke verschillen belemmeringen voor het handelsverkeer kunnen vormen en daarmee de goede werking van de interne markt in de weg staan;(6) Overwegende dat deze verschillen, naargelang de lidstaten nieuwe en van elkaar verschillende wetten en administratieve procedures aannemen en naargelang hun nationale rechtspraak zich op uiteenlopende wijze ontwikkelt, scherpere vormen dreigen aan te nemen;(7) Overwegende dat een uiteenlopende ontwikkeling van de nationale wetgevingen betreffende de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen in de Gemeenschap het handelsverkeer nog sterker dreigt te ontmoedigen, hetgeen de industriële ontwikkeling van deze uitvindingen en de goede werking van de interne markt zal schaden;(8) Overwegende dat het met het oog op de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen niet noodzakelijk is om een bijzonder recht in het leven te roepen dat in de plaats van het nationale octrooirecht treedt; dat voor de rechtsbescherming van biotechnologische uitvindingen het nationale octrooirecht de hoofdgrondslag blijft vormen, met dien verstande dat het op sommige specifieke punten moet worden aangepast of aangevuld om op passende wijze rekening te houden met nieuwe technologische ontwikkelingen waarbij van biologisch materiaal gebruik wordt gemaakt maar toch aan de voorwaarden inzake octrooieerbaarheid wordt voldaan;(9) Overwegende dat in gevallen van uitsluiting van de octrooieerbaarheid van planten- en dierenrassen en van werkwijzen van wezenlijk biologische aard voor het kweken van planten en de voortbrenging van dieren, sommige begrippen in de nationale wetgeving die zijn ontleend aan internationale octrooi- en kwekersrechtovereenkomsten tot onzekerheid hebben geleid ten aanzien van de bescherming van biotechnologische en sommige microbiologische uitvindingen; dat harmonisatie noodzakelijk is om aan deze onzekerheid een einde te maken;(10) Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met het ontwikkelingspotentieel van de biotechnologie voor het milieu en met name het nut van deze technologie voor de ontwikkeling van minder vervuilende en zuinigere akkerbouwmethoden; dat door middel van het octrooistelsel het onderzoek naar en de toepassing van dergelijke werkwijzen moeten worden gestimuleerd;(11) Overwegende dat de ontwikkeling van de biotechnologie belangrijk is voor de ontwikkelingslanden, zowel op het gebied van de volksgezondheid en de bestrijding van grote epidemieën en endemieën als op het gebied van de bestrijding van de honger in de wereld; dat door middel van het octrooistelsel tevens het onderzoek op deze gebieden moet worden gestimuleerd en dat bovendien internationale mechanismen moeten worden bevorderd voor de verbreiding van deze technologieën in de derde wereld ten behoeve van de betrokken bevolking;(12) Overwegende dat de overeenkomst inzake de commerciële aspecten van de intellectuele-eigendomsrechten (hierna "TRIP's-overeenkomst" genoemd) (5), die door de Europese Gemeenschap en de lidstaten is ondertekend, in werking is getreden en dat hierin is bepaald dat octrooibescherming voor voortbrengselen en werkwijzen op alle gebieden van de technologie moet worden gewaarborgd;(13) Overwegende dat het communautaire wettelijke raam voor de bescherming van biotechnologische uitvindingen beperkt kan blijven tot de omschrijving van een aantal beginselen dat van toepassing is op de octrooieerbaarheid van biologisch materiaal als zodanig - welke beginselen vooral ten doel hebben het verschil aan te geven tussen uitvindingen en ontdekkingen op het stuk van de octrooieerbaarheid van bepaalde delen van menselijke oorsprong - tot de omvang van de bescherming die door een octrooi op een biotechnologische uitvinding wordt geboden, tot de mogelijkheid om de schriftelijke uiteenzetting aan te vullen met een depot, en tot de mogelijkheid wegens afhankelijkheid tussen plantenrassen en uitvindingen en omgekeerd, niet-exclusieve dwanglicenties te verkrijgen;(14) Overwegende dat een octrooi de octrooihouder niet het recht verleent de uitvinding toe te passen, maar hem slechts het recht geeft derden te verbieden de uitvinding voor industriële en commerciële doeleinden te exploiteren; dat het octrooirecht derhalve de nationale, Europese of internationale wetgeving waarbij op het onderzoek en op het gebruik of het in de handel brengen van de onderzoeksresultaten eventueel beperkingen of een verbod of toezicht worden ingesteld, niet kan vervangen, noch overbodig maken, inzonderheid met betrekking tot de eisen inzake volksgezondheid, veiligheid, milieubescherming, dierenbescherming, het behoud van de genetische diversiteit en de eerbiediging van bepaalde ethische normen;(15) Overwegende dat de octrooiering van biologisch materiaal in beginsel door noch het nationale, noch het Europese octrooirecht (Verdrag betreffende de verlening van Europese octrooien) wordt verboden of uitgesloten;(16) Overwegende dat het octrooirecht moet worden toegepast onder naleving van de fundamentele beginselen ter garantie van de waardigheid en integriteit van de mens; dat de nadruk moet worden gelegd op het beginsel volgens hetwelk het menselijk lichaam in alle stadia van zijn vorming en ontwikkeling, met inbegrip van de geslachtscellen, evenals de loutere ontdekking van een van de delen of producten ervan, met inbegrip van de sequentie of partiële sequentie van een menselijk gen, niet octrooieerbaar zijn; dat deze beginselen stroken met de criteria van het octrooirecht inzake de octrooieerbaarheid, die niet toelaten dat een loutere ontdekking voor octrooiering in aanmerking komt;(17) Overwegende dat bij de behandeling van ziekten reeds doorslaggevende vorderingen zijn geboekt dankzij van geïsoleerde delen van het menselijk lichaam afgeleide en/of op andere wijze vervaardigde geneesmiddelen; dat deze geneesmiddelen voortkomen uit technische werkwijzen waarmee wordt beoogd delen te verkrijgen met een soortgelijke structuur als die van in het menselijk lichaam aanwezige natuurlijke delen, en dat derhalve het op het verkrijgen en isoleren van dergelijke voor de medicijnproductie waardevolle delen gerichte onderzoek door middel van het octrooistelsel dient te worden gestimuleerd;(18) Overwegende dat, voorzover het octrooistelsel ontoereikend blijkt te zijn om het onderzoek naar en de productie van biotechnologische medicijnen te stimuleren die noodzakelijk zijn om zeldzame of zogenaamde "weesziekten" te bestrijden, de Gemeenschap en de lidstaten gehouden zijn voor dit probleem een adequate oplossing te zoeken;(19) Overwegende dat er rekening is gehouden met advies nr. 8 van de onder de Europese Commissie ressorterende Adviesgroep ethische implicaties van de biotechnologie;(20) Overwegende derhalve dat erop moet worden gewezen dat een uitvinding die betrekking heeft op een deel dat van het menselijk lichaam is geïsoleerd of anderszins door een technische werkwijze is verkregen en industrieel toepasbaar is, niet van octrooieerbaarheid uitgesloten is, zelfs indien de structuur van dit deel identiek is aan die van een natuurlijk deel, met dien verstande dat de aan het octrooi verbonden rechten zich niet uitstrekken tot het menselijk lichaam en de delen ervan in hun natuurlijke toestand;(21) Overwegende dat een dergelijk geïsoleerd of anderszins verkregen deel van het menselijk lichaam niet van octrooiering is uitgesloten, aangezien het hierbij bijvoorbeeld gaat om het resultaat van technische werkwijzen waarmee dit deel buiten het menselijk lichaam is geïdentificeerd, gezuiverd, gekarakteriseerd en vermeerderd, welke werkwijzen slechts door de mens kunnen worden uitgevoerd en welke de natuur zelf niet kan volbrengen;(22) Overwegende dat de discussie over de octrooieerbaarheid van sequenties of partiële sequenties van genen aanleiding geeft tot controversen; dat uit hoofde van deze richtlijn voor de verlening van een octrooi voor uitvindingen die betrekking hebben op dergelijke sequenties of partiële sequenties dezelfde criteria voor octrooieerbaarheid moeten worden toegepast als op alle andere gebieden van de technologie, vernieuwing, uitvindingswerkzaamheid en industriële toepassing; dat de industriële toepasbaarheid van een sequentie of partiële sequentie concreet in de octrooiaanvraag moet worden vermeld;(23) Overwegende dat een louter DNA-fragment dat geen aanwijzing voor een functie bevat, geen technische informatie bevat en dus geen octrooieerbare uitvinding vormt;(24) Overwegende dat, om te voldoen aan het criterium van de industriële toepasbaarheid, vereist is dat ingeval voor de productie van een eiwit of partieel eiwit een sequentie of partiële sequentie van een gen gebruikt is, gepreciseerd wordt welk eiwit of partieel eiwit er geproduceerd is en wat daarvan de functie is;(25) Overwegende dat, voor de interpretatie van de door een octrooi verleende rechten, bij sequenties die elkaar alleen overlappen in de delen die voor de uitvinding niet essentieel zijn, uit het oogpunt van het octrooirecht iedere sequentie als zelfstandige sequentie wordt beschouwd;(26) Overwegende dat, als een uitvinding betrekking heeft op biologisch materiaal van menselijke oorsprong of gebruik maakt van dergelijk materiaal, in het kader van het indienen van een octrooiaanvraag, de persoon die als donor optreedt de gelegenheid moet hebben gehad, overeenkomstig het nationale recht, zijn geïnformeerde en vrije instemming daarmee te betuigen;(27) Overwegende dat, als een uitvinding betrekking heeft op biologisch materiaal van plantaardige of dierlijke oorsprong of gebruik maakt van dergelijk materiaal, in voorkomend geval, in de octrooiaanvraag de geografische oorsprong van het materiaal dient te worden vermeld, indien deze bekend is; dat dit de behandeling van de octrooiaanvragen en de geldigheid van de rechten die uit de verleende octrooien voortvloeien, onverlet laat;(28) Overwegende dat deze richtlijn in genen dele afbreuk doet aan de grondslagen van het vigerende octrooirecht dat inhoudt dat een octrooi kan worden verleend voor elke nieuwe toepassing van een product dat reeds onder octrooibescherming valt;(29) Overwegende dat deze richtlijn de uitsluiting van de octrooieerbaarheid van planten- en dierenrassen onverlet laat en dat uitvindingen betreffende planten of dieren octrooieerbaar zijn, indien de toepassing ervan technisch niet tot een planten- of dierenras beperkt is;(30) Overwegende dat het begrip plantenras wordt gedefinieerd in het kwekersrecht krachtens welk een ras door zijn gehele genoom wordt gekenmerkt en bijgevolg een eigen karakter heeft en duidelijk van andere rassen kan worden onderscheiden;(31) Overwegende dat een plantengeheel dat door een bepaald gen (en niet door zijn gehele genoom) wordt gekenmerkt, niet onder het kwekersrecht valt en dus niet van octrooieerbaarheid is uitgesloten, ook niet indien het plantenrassen omvat;(32) Overwegende dat, indien de uitvinding beperkt is tot een genetische verandering van een plantenras, en indien er een nieuw plantenras verkregen is, zij zelfs dan van octrooieerbaarheid uitgesloten blijft als deze genetische verandering niet het resultaat is van een wezenlijk biologische werkwijze, maar van een biotechnologische werkwijze;(33) Overwegende dat in deze richtlijn moet worden omschreven wanneer een werkwijze voor de voortbrenging van planten en dieren van wezenlijk biologische aard is;(34) Overwegende dat deze richtlijn de begrippen uitvinding en ontdekking, zoals die in het nationale, Europese of internationale octrooirecht zijn vastgesteld, onverlet laat;(35) Overwegende dat deze richtlijn de voorschriften van de nationale octrooiwetgevingen onverlet laat volgens welke werkwijzen voor de chirurgische of therapeutische behandeling van het menselijke of dierlijke lichaam en diagnostische methoden die voor het menselijke en dierlijke lichaam worden gebruikt, van octrooieerbaarheid zijn uitgesloten;(36) Overwegende dat de TRIP's-overeenkomst de leden van de Wereldhandelsorganisatie de mogelijkheid biedt om uitvindingen uit te sluiten van octrooiering wanneer de commerciële exploitatie ervan op hun grondgebied moet worden voorkomen ter bescherming van de openbare orde of de goede zeden, waartoe ook de bescherming van het leven of de gezondheid van mens en dier, alsook de bescherming van planten behoort, of ter voorkoming van ernstige schade aan het milieu, onder voorwaarde dat een dergelijke uitsluiting niet plaatsvindt op grond van het loutere feit dat de toepassing overeenkomstig hun wetgeving verboden is;(37) Overwegende dat het beginsel dat uitvindingen waarvan de commerciële exploitatie strijdig zou zijn met de openbare orde of de goede zeden, zijn uitgesloten van octrooiering, ook in de onderhavige richtlijn dient te worden benadrukt;(38) Overwegende dat het eveneens van belang is om in de bepalingen van deze richtlijn een indicatieve lijst van uitvindingen die van octrooiering zijn uitgesloten, op te nemen, teneinde de nationale rechter en octrooibureaus algemene richtsnoeren voor de interpretatie van het criterium openbare orde of goede zeden te verschaffen; dat deze lijst uiteraard niet limitatief is; dat werkwijzen waarvan de toepassing strijdig is met de menselijke waardigheid, zoals werkwijzen voor de voortbrenging van menselijk-dierlijke hybriden op basis van geslachtscellen of totipotente cellen van mens en dier, vanzelfsprekend eveneens van octrooiering zijn uitgesloten;(39) Overwegende dat de openbare orde en de goede zeden met name overeenstemmen met ethische en morele beginselen die in een lidstaat worden erkend en die in het bijzonder op het gebied van de biotechnologie moeten worden gerespecteerd, gezien de potentiële gevolgen van uitvindingen op dit gebied en hun inherente relatie met levend materiaal; dat dergelijke ethische en morele beginselen een aanvulling vormen bij de gebruikelijke juridische onderzoeken van het octrooirecht ongeacht het technische gebied van de uitvinding;(40) Overwegende dat men het er in de Gemeenschap over eens is dat germinale geninterventie op de mens en het klonen van de mens strijdig zijn met de openbare orde en de goede zeden; dat bijgevolg werkwijzen tot wijziging van de germinale genetische identiteit van de mens en werkwijzen voor het klonen van mensen ondubbelzinnig van octrooiering uitgesloten dienen te worden;(41) Overwegende dat een werkwijze voor het klonen van mensen gedefinieerd kan worden als elke werkwijze, met inbegrip van de technieken voor de splitsing van embryo's die ten doel heeft een mens voort te brengen die in de celkernen dezelfde genetische informatie bezit als een ander levend dan wel overleden wezen;(42) Overwegende, bovendien, dat ook het gebruik van menselijke embryo's voor industriële of commerciële doeleinden van octrooiering uitgesloten moet worden; dat deze uitsluiting echter in ieder geval niet geldt voor uitvindingen met een therapeutisch of diagnostisch doel, die toegepast worden op en nuttig zijn voor het menselijk embryo;(43) Overwegende dat artikel F, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie bepaalt dat de Unie de grondrechten eerbiedigt, zoals die worden gewaarborgd door het op 4 november 1950 te Rome ondertekende Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht;(44) Overwegende dat de Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën alle ethische aspecten van de biotechnologie beoordeelt; dat erop gewezen moet worden dat deze groep, ook wat het octrooirecht betreft, alleen geraadpleegd kan worden in verband met de evaluatie van de ethische grondbeginselen van de biotechnologie;(45) Overwegende dat de werkwijzen tot wijziging van de genetische identiteit van dieren die deze doen lijden zonder voor mens of dier aanzienlijk medisch nut op het gebied van onderzoek, preventie, diagnose of therapie op te leveren, alsmede de dieren die uit deze werkwijzen worden verkregen, van octrooiering moeten worden uitgesloten;(46) Overwegende dat, aangezien een octrooi tot doel heeft de uitvinder voor zijn creatieve inspanningen te belonen met een exclusief, zij het in de tijd beperkt, recht en aldus de uitvinderswerkzaamheid aan te moedigen, aan de octrooihouder de bevoegdheid moet worden toegekend het gebruik van geoctrooieerd zelfrepliceerbaar materiaal te verbieden onder vergelijkbare voorwaarden als waaronder een verbod tot gebruik van geoctrooieerde niet-zelfrepliceerbare voortbrengselen zou kunnen worden opgelegd, met andere woorden de vervaardiging van het geoctrooieerde voortbrengsel zelf te verbieden;(47) Overwegende dat in een eerste afwijking van de rechten van de octrooihouder moet worden voorzien wanneer propagatiemateriaal waarin de beschermde uitvinding is verwerkt, door de houder van het octrooi of met diens instemming aan een landbouwer voor agrarische exploitatiedoeleinden wordt verkocht; dat die eerste afwijking de landbouwer moet toestaan om de voortbrengselen van zijn oogst voor een latere propagatie of vermeerdering op zijn eigen bedrijf te gebruiken en dat de reikwijdte en de nadere bijzonderheden van deze afwijking tot de overeenkomstige reikwijdte en nadere regels van Verordening (EG) nr. 2100/94 van de Raad van 27 juli 1994 inzake het communautaire kwekersrecht (6) moeten worden beperkt;(48) Overwegende dat van de landbouwer uitsluitend de in het communautaire kwekersrecht voorziene vergoeding mag worden verlangd, volgens de toepassingsmodaliteiten van deze afwijking van het communautaire kwekersrecht;(49) Overwegende evenwel dat de octrooihouder zijn rechten kan doen gelden tegen de landbouwer die van de afwijking misbruik maakt, of tegen de kweker die het plantenras waarin de beschermde uitvinding verwerkt is, heeft ontwikkeld, indien deze niet aan zijn verbintenissen voldoet;(50) Overwegende dat een tweede afwijking van de rechten van de octrooihouder het de landbouwer moet toestaan om vee dat onder octrooibescherming valt voor agrarische doeleinden te gebruiken;(51) Overwegende dat de reikwijdte en de andere bijzonderheden van deze tweede afwijking, bij ontstentenis van een communautaire regeling betreffende het voortbrengen van dierenrassen, door de nationale wetten, bestuursrechtelijke bepalingen of praktijken moeten worden geregeld;(52) Overwegende dat, op het gebied van de exploitatie van de via genetische manipulatie verkregen nieuwe plantenkenmerken, tegen betaling van een vergoeding een gewaarborgde toegang in de vorm van een dwanglicentie moet worden verleend wanneer het plantenras ten opzichte van het betrokken geslacht of de betrokken soort, een belangrijke technische vooruitgang vertegenwoordigt die van aanzienlijk economisch belang is ten opzichte van de uitvinding waarvoor een octrooi wordt aangevraagd;(53) Overwegende dat op het gebied van het gebruik voor genetische manipulatie van uit nieuwe plantenrassen verkregen nieuwe plantenkenmerken, tegen betaling van een vergoeding een gewaarborgde toegang in de vorm van een dwanglicentie moet worden verleend wanneer de uitvinding een belangrijke technische vooruitgang vertegenwoordigt die van aanzienlijk economisch belang is;(54) Overwegende dat artikel 34 van de TRIP's-overeenkomst gedetailleerde regels betreffende de bewijslast bevat die voor alle lidstaten bindend zijn en dat een desbetreffende bepaling in de onderhavige richtlijn derhalve niet noodzakelijk is;(55) Overwegende dat de Gemeenschap door Besluit 93/626/EEG (2) partij is bij het Verdrag inzake biologische diversiteit van 5 juni 1992; dat de lidstaten in verband daarmee, in het kader van de uitvoering van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen, met name rekening houden met artikel 3, artikel 8, onder j), en artikel 16, lid 2, tweede zin, en lid 5, van dat Verdrag;(56) Overwegende dat tijdens de derde conferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de biologische diversiteit, welke in november 1996 plaatsvond, in Besluit III/17 is vastgesteld dat nog verder moet worden gewerkt aan een gemeenschappelijke evaluatie van de relatie tussen de intellectuele-eigendomsrechten en de desbetreffende bepalingen van de TRIP's-overeenkomst en het Verdrag inzake biologische diversiteit, met name voor kwesties in verband met de overdracht van technologie en het behoud en duurzame gebruik van de biologische diversiteit, alsmede de rechtvaardige en billijke verdeling van voordelen die voortvloeien uit het gebruik van genetische hulpbronnen, met inbegrip van de bescherming van de kennis, innovaties en gewoonten van inheemse en plaatselijke gemeenschappen die een traditionele manier van leven erop nahouden die van belang is voor het behoud en het duurzame gebruik van de biologische diversiteit,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK I Octrooieerbaarheid Artikel 1 1. De lidstaten beschermen biotechnologische uitvindingen door middel van het nationale octrooirecht. De lidstaten passen, om rekening te houden met de bepalingen van deze richtlijn, hun nationale octrooirecht zo nodig aan.2. De richtlijn laat de verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van internationale verdragen, en met name het Verdrag inzake biologische diversiteit en de TRIP's-overeenkomst, onverlet.Artikel 2 1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "biologisch materiaal": materiaal dat genetische informatie bevat en zichzelf kan repliceren of in een biologisch systeem kan worden gerepliceerd;b) "microbiologische werkwijze": iedere werkwijze waarbij microbiologisch materiaal wordt gebruikt, die op microbiologisch materiaal ingrijpt of die microbiologisch materiaal als resultaat heeft.2. Een werkwijze voor de voortbrenging van planten of dieren is een werkwijze van wezenlijk biologische aard wanneer deze geheel bestaat uit natuurlijke verschijnselen zoals kruisingen of selecties.3. Het begrip plantenras wordt gedefinieerd in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2100/94.Artikel 3 1. In de zin van deze richtlijn kunnen uitvindingen die nieuw zijn, op uitvinderswerkzaamheid berusten en industrieel toepasbaar zijn, ook octrooieerbaar zijn, wanneer zij betrekking hebben op een voortbrengsel dat uit biologisch materiaal bestaat of dit bevat, of op een werkwijze waarmee biologisch materiaal wordt verkregen, bewerkt of gebruikt.2. Biologisch materiaal dat met behulp van een technische werkwijze uit zijn natuurlijke milieu wordt geïsoleerd of wordt verkregen, kan ook dan het voorwerp van een uitvinding zijn, wanneer het in de natuur reeds voorhanden is.Artikel 4 1. Niet octrooieerbaar zijn:a) planten- en dierenrassen;b) werkwijzen van wezenlijk biologische aard voor de voortbrenging van planten of dieren.2. Een uitvinding die betrekking heeft op planten en dieren, is octrooieerbaar als de uitvoerbaarheid van die uitvinding zich technisch gezien niet beperkt tot een bepaald planten- of dierenras.3. Lid 1, onder b), laat de octrooieerbaarheid van uitvindingen onverlet die betrekking hebben op een microbiologische of andere technische werkwijze of op een met behulp van deze werkwijzen verkregen voortbrengsel.Artikel 5 1. Het menselijk lichaam in de verschillende stadia van zijn vorming en zijn ontwikkeling, alsmede de loutere ontdekking van een van de delen ervan, met inbegrip van een sequentie of partiële sequentie van een gen, zijn niet octrooieerbaar.2. Een deel van het menselijk lichaam dat werd geïsoleerd of dat anderszins door een technische werkwijze werd verkregen, met inbegrip van een sequentie of een partiële sequentie van een gen, is vatbaar voor octrooiering, zelfs indien de structuur van dat deel identiek is aan die van een natuurlijk deel.3. De industriële toepassing van een sequentie of een partiële sequentie van een gen moet concreet worden vermeld in de octrooiaanvraag.Artikel 6 1. Uitvindingen waarvan de commerciële exploitatie strijdig zou zijn met de openbare orde of met de goede zeden, worden van octrooieerbaarheid uitgesloten, waarbij de toepassing niet als strijdig hiermee mag worden beschouwd op grond van het loutere feit dat deze bij een wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling wordt verboden.2. Uit hoofde van lid 1 worden met name niet-octrooieerbaar geacht:a) werkwijzen voor het klonen van mensen;b) werkwijzen tot wijziging van de germinale genetische identiteit van de mens;c) het gebruik van menselijke embryo's voor industriële of commerciële doeleinden;d) de werkwijzen tot wijziging van de genetische identiteit van dieren die geëigend zijn deze te doen lijden zonder aanzienlijk medisch nut voor mens of dier op te leveren, alsmede de dieren die uit dergelijke werkwijzen zijn verkregen.Artikel 7 De onder de Commissie ressorterende Europese groep ethiek van de exacte wetenschappen en de nieuwe technologieën beoordeelt alle ethische aspecten die verband houden met biotechnologie.HOOFDSTUK II Reikwijdte van de bescherming Artikel 8 1. De bescherming die wordt geboden door een octrooi voor biologisch materiaal dat door de uitvinding bepaalde eigenschappen heeft verkregen, strekt zich uit tot ieder biologisch materiaal dat hieruit door middel van propagatie of vermeerdering in dezelfde of in gedifferentieerde vorm wordt gewonnen en diezelfde eigenschappen heeft.2. De bescherming die wordt geboden door een octrooi voor een werkwijze voor de voortbrenging van biologisch materiaal dat door de uitvinding bepaalde eigenschappen heeft gekregen, strekt zich uit tot het biologisch materiaal dat rechtstreeks door deze werkwijze wordt gewonnen en tot ieder ander biologisch materiaal dat door middel van propagatie of vermeerdering in dezelfde of in gedifferentieerde vorm uit het rechtstreeks gewonnen biologisch materiaal wordt gewonnen en diezelfde eigenschappen heeft.Artikel 9 De bescherming die wordt geboden door een octrooi voor een voortbrengsel dat uit genetische informatie bestaat of dat zulke informatie bevat, strekt zich, behoudens artikel 5, lid 1, uit tot ieder materiaal waarin dit voortbrengsel wordt verwerkt en waarin de genetische informatie wordt opgenomen en haar functie uitoefent.Artikel 10 De in de artikelen 8 en 9 bedoelde bescherming strekt zich niet uit tot biologisch materiaal dat wordt gewonnen door propagatie of door vermeerdering van biologisch materiaal dat op het grondgebied van een lidstaat door de octrooihouder of met diens toestemming op de markt is gebracht, indien de propagatie of de vermeerdering noodzakelijkerwijs voortvloeit uit het gebruik, waarvoor het biologisch materiaal op de markt is gebracht, mits het afgeleide materiaal vervolgens niet voor andere propagaties of vermeerderingen wordt gebruikt.Artikel 11 1. In afwijking van de artikelen 8 en 9 houdt de verkoop of een andere vorm van op de markt brengen, door de octrooihouder of met diens toestemming, van plantaardig propagatiemateriaal aan een landbouwer voor agrarische exploitatiedoeleinden voor deze laatste het recht in om de voortbrengselen van zijn oogst voor verdere propagatie of vermeerdering door hemzelf op zijn eigen bedrijf te gebruiken, waarbij de reikwijdte en de nadere regeling van deze afwijking beperkt blijven tot die van artikel 14 van Verordening (EG) nr. 2100/94.2. In afwijking van de artikelen 8 en 9 houdt de verkoop of een andere vorm van verhandelen, door de octrooihouder of met diens toestemming, van fokvee of dierlijk propagatiemateriaal aan een landbouwer voor deze laatste het recht in om het vee dat onder octrooibescherming valt, voor agrarische doeleinden te gebruiken, waaronder het beschikbaar stellen van het dier of ander dierlijk propagatiemateriaal voor zijn eigen gebruik in de landbouw, maar niet de verkoop in het kader van of met het oog op de commerciële fokkerij.3. De reikwijdte en de in lid 2 bedoelde nadere regeling van de afwijking worden geregeld door de nationale wetten, bestuursrechtelijke bepalingen of praktijken.HOOFDSTUK III Dwanglicentie wegens afhankelijkheid Artikel 12 1. Wanneer een kweker een kwekersrecht niet kan verkrijgen noch exploiteren zonder op een octrooi van eerdere datum inbreuk te maken, mag hij een dwanglicentie voor niet-exclusieve exploitatie van de door dat octrooi beschermde uitvindingen aanvragen, voorzover deze licentie voor de exploitatie van het te beschermen plantenras noodzakelijk is en mits hij een redelijke vergoeding betaalt. De lidstaten bepalen dat, wanneer een zodanige licentie wordt verleend, de octrooihouder onder redelijke voorwaarden recht heeft op een wederkerige licentie om het beschermde plantenras te gebruiken.2. Wanneer de houder van een octrooi voor een biotechnologische uitvinding deze niet kan exploiteren zonder op een kwekersrecht van eerdere datum inbreuk te maken, mag hij een dwanglicentie voor niet-exclusieve exploitatie van het door dit kwekersrecht beschermde plantenras aanvragen, mits hij een redelijke vergoeding betaalt. De lidstaten bepalen dat, wanneer een zodanige licentie wordt verleend, de houder van het kwekersrecht onder redelijke voorwaarden recht heeft op een wederkerige licentie om de beschermde uitvinding te gebruiken.3. De aanvragen van de in de leden 1 en 2 bedoelde licenties moeten aantonen:a) dat hij zich vergeefs tot de octrooihouder, respectievelijk de houder van het kwekersrecht, heeft gewend om een contractuele licentie te verkrijgen;b) dat het plantenras of de uitvinding een belangrijke technische vooruitgang van aanzienlijk economisch belang vertegenwoordigt ten opzichte van de uitvinding waarvoor een octrooi wordt aangevraagd of van het beschermde plantenras.4. Elke lidstaat bepaalt welke autoriteit bevoegd is, respectievelijk welke autoriteiten bevoegd zijn, om de licentie te verlenen. Wanneer een licentie voor een plantenras alleen kan worden verleend door het Communautair Bureau voor plantenrassen, is artikel 29 van Verordening (EG) nr. 2100/94 van toepassing.HOOFDSTUK IV Depot van, toegang tot en nieuw depot van biologisch materiaal Artikel 13 1. Wanneer een uitvinding ofwel betrekking heeft op biologisch materiaal dat niet openbaar toegankelijk is en in de octrooiaanvraag niet zodanig kan worden omschreven dat de uitvinding door een vakkundige kan worden toegepast, ofwel het gebruik van dergelijk materiaal impliceert, wordt voor de toepassing van het octrooirecht de beschrijving slechts toereikend geacht indien:a) het biologisch materiaal uiterlijk op de dag van de indiening van de octrooiaanvraag bij een erkende depositaris is gedeponeerd. Als zodanig gelden ten minste de depositarissen die erkend zijn overeenkomstig artikel 7 van het Verdrag van Boedapest van 28 april 1977 inzake de internationale erkenning van het depot van micro-organismen ten dienste van de octrooiverlening, hierna "Verdrag van Boedapest" genoemd;b) de ingediende aanvraag de relevante gegevens bevat waarover de aanvrager beschikt, betreffende de kenmerken van het gedeponeerde biologisch materiaal;c) in de aanvraag de depositaris en het nummer van het depot worden vermeld.2. Het gedeponeerde biologisch materiaal is door de afgifte van een monster toegankelijk:a) tot de eerste publicatie van de octrooiaanvraag, uitsluitend voor degenen die daartoe krachtens het nationale octrooirecht gerechtigd zijn;b) tussen de eerste publicatie van de aanvraag en de verlening van het octrooi, voor eenieder die daarom verzoekt of, indien de aanvrager daarom verzoekt, uitsluitend voor een onafhankelijke deskundige;c) na de octrooiverlening en niettegenstaande herroeping of nietigverklaring van het octrooi, voor eenieder die daarom verzoekt.3. Het monster wordt slechts dan ter beschikking gesteld indien de verzoeker zich ertoe verplicht voor de geldigheidsduur van het octrooi:a) geen monster van het gedeponeerde biologisch materiaal of van een daarvan afgeleid materiaal aan derden beschikbaar te stellen, enb) geen monster van het gedeponeerde biologisch materiaal of van een daarvan afgeleid materiaal behoudens voor experimentele doeleinden te gebruiken, tenzij de aanvrager of de houder van het octrooi uitdrukkelijk van een dergelijke verplichting afziet.4. Indien de aanvraag wordt afgewezen of ingetrokken, is het gedeponeerde materiaal op verzoek van de aanvrager gedurende 20 jaar vanaf de datum van de indiening van de octrooiaanvraag uitsluitend voor een onafhankelijk deskundige toegankelijk. In dat geval is lid 3 van toepassing.5. De in lid 2, onder b), en in lid 4 bedoelde verzoeken van de aanvrager mogen uiterlijk op de datum waarop de technische voorbereidingen van de publicatie van de octrooiaanvraag worden geacht te zijn voltooid, worden ingediend.Artikel 14 1. Indien overeenkomstig artikel 13 gedeponeerd biologisch materiaal ophoudt bij de erkende depositaris toegankelijk te zijn, wordt een nieuw depot van het materiaal toegestaan onder dezelfde voorwaarden als die waarin het Verdrag van Boedapest voorziet.2. Elk nieuw depot moet vergezeld gaan van een door de aanvrager ondertekende verklaring dat het opnieuw gedeponeerde biologisch materiaal hetzelfde is als het materiaal dat het voorwerp van het oorspronkelijk depot vormde.HOOFDSTUK V Slotbepalingen Artikel 15 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juli 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 16 De Commissie verstrekt het Europees Parlement en de Raad:a) iedere vijf jaar te rekenen vanaf de datum in artikel 15, lid 1, een verslag over de eventuele moeilijkheden die zijn ontstaan als gevolg van de relatie tussen de uitvoering van de richtlijn en de internationale instrumenten betreffende de bescherming van de mensenrechten die de lidstaten hebben ondertekend;b) binnen twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn een verslag waarin wordt nagegaan welke gevolgen het niet of met vertraging verschijnen van publicaties met een voor octrooiering in aanmerking komende inhoud heeft op het gebied van het fundamenteel gentechnologisch onderzoek;c) jaarlijks, te rekenen vanaf de datum in artikel 15, lid 1, een verslag over de ontwikkeling en de implicaties van het octrooirecht op het gebied van de bio- en de gentechnologie.Artikel 17 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 18 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 6 juli 1998.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterR. EDLINGER(1) PB C 296 van 8.10.1996, blz. 4 en PB C 311 van 11.10.1997, blz. 12.(2) PB C 295 van 7.10.1996, blz. 11.(3) Advies van het Europees Parlement van 16 juli 1997 (PB C 286 van 22.9.1997, blz. 87), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 26 februari 1998 (PB C 110 van 8.4.1998, blz. 17) en besluit van het Europees Parlement van 12 mei 1998 (PB C 167 van 1.6.1998). Besluit van de Raad van 16 juni 1998.(4) PB C 68 van 20.3.1995, blz. 26.(5) PB L 336 van 23.12.1994, blz. 213.(6) PB L 227 van 1.9.1994, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2506/95 (PB L 258 van 28.10.1995, blz. 3).


Avis juridique important

|

31988L0599

Richtlijn 88/599/EEG van de Raad van 23 november 1988 betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) Nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en Verordening (EEG) Nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer

Publicatieblad Nr. L 325 van 29/11/1988 blz. 0055 - 0057 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0135  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0135

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 23 november 1988  betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 tot harmonisatie van bepaalde voorschriften van sociale aard voor het wegvervoer en Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer  (88/599/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Gezien de resolutie van de Raad en van de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, van 20 december 1985 ter verbetering van de toepassing van de sociale verordeningen op het stuk van het wegvervoer (4),  Overwegende dat de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 (5) en (EEG) nr. 3821/85 (6) van belang zijn voor de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt voor vervoerdiensten over de weg, per spoor en over de binnenwateren;  Overwegende dat de juiste toepassing van de sociale verordeningen in het wegvervoer een uniforme en doeltreffende controle door de Lid-Staten vergt;  Overwegende dat het noodzakelijk is de minimumeisen te bepalen waaraan het toezicht op de naleving van de betreffende voorschriften moet voldoen, ten einde inbreuken te beperken en te voorkomen;  Overwegende dat de Portugese Republiek pas onlangs controleprocedures in het wegvervoer heeft ingevoerd en het dit land derhalve zou moeten worden toegestaan de datum waarop deze richtlijn dient te worden uitgevoerd uit te stellen;  Overwegende dat uitwisseling van gegevens over en wederzijdse bijstand bij de uitvoering van de verordeningen in de Lid-Staten noodzakelijk zijn voor een effectieve en efficiënte controle in de Gemeenschap;  Overwegende dat de uitwisseling van gegevens verplicht moet worden gesteld en op gezette tijden moet geschieden;  Overwegende dat de sociale verordeningen betreffende het wegvervoer op uniforme wijze moeten worden toegepast, om zowel concurrentievervalsing tussen vervoerondernemingen te voorkomen als om de verkeersveiligheid en de sociale vooruitgang te bevorderen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Controle  Deze richtlijn heeft ten doel de minimumeisen vast te stellen voor de controle op de juiste en uniforme toepassing van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85.  Artikel 2  Controlesysteem  1. De Lid-Staten organiseren een systeem van adequate regelmatige controles, zowel langs de weg als ter plaatse in de ondernemingen, waarbij elk jaar een breed representatief staal wordt bestreken van bestuurders, ondernemingen en voertuigen van alle binnen de werkingssfeer van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 vallende categorieën.  2. Elke Lid-Staat organiseert de controles zodanig dat:  - daardoor elk jaar ten minste 1 % van de dagen wordt bestreken waarop de onder de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 vallende voertuigbestuurders werkzaam zijn geweest;  - niet minder dan 15 % van het totale aantal gecontroleerde gewerkte dagen langs de weg wordt gecontroleerd en niet minder dan 25 % ter plaatse in de ondernemingen.  3. Het aantal bestuurders dat langs de weg is gecontroleerd, het aantal controles dat ter plaatse in de ondernemingen is verricht, het aantal gewerkte dagen dat is gecontroleerd, en het aantal geconstateerde inbreuken worden onder meer vermeld in de informatie die aan de Commissie overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3820/85 wordt verstrekt.  Artikel 3  Controles langs de weg  1. De controles langs de weg worden op verschillende plaatsen en op wisselende tijdstippen georganiseerd, waarbij een voldoende uitgebreid gedeelte van het wegennet wordt bestreken om vermijding van controlepunten moeilijk te maken.  2. De controles langs de weg hebben betrekking op de volgende punten:  - de dagelijkse rijtijden, onderbrekingen en dagelijkse rusttijden en, ingeval van duidelijke aanwijzingen van onregelmatigheden, ook de registratiebladen voor de vorige dagen, die zich overeenkomstig artikel 15, lid 7, van Verordening (EEG) nr. 3821/85 in het voertuig bevinden;  - in voorkomend geval de laatste wekelijkse rustperiode;  - de correcte werking van het controleapparaat (vaststelling van eventueel misbruik van het apparaat en/of de registratiebladen) of in voorkomend geval de aanwezigheid van de documenten bedoeld in artikel 14, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 3820/85.  3. De controles langs de weg worden uitgevoerd zonder onderscheid te maken tussen bestuurders en voertuigen uit de Lid-Staat zelf of uit andere Lid-Staten.  4. Ten einde de taak van de met de controle belaste ambtenaren te verlichten worden zij voorzien van:  - een lijst van de voornaamste te controleren punten;  - een meertalige bundel waarin de met betrekking tot de vervoersverrichtingen courante uitdrukkingen zijn vervat. De Commissie zal de Lid-Staten een dergelijke bundel ter beschikking stellen.  5. Indien bij een langs de weg uitgevoerde controle van de bestuurder van een in een andere Lid-Staat ingeschreven voertuig feiten aan het licht komen die het vermoeden wettigen dat er inbreuken zijn gepleegd die wegens het ontbreken van de noodzakelijke gegevens niet tijdens de controle kunnen worden opgespoord, verlenen de bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staten elkaar bijstand om de situatie op te helderen. In gevallen waarin de bevoegde Lid-Staat te dien einde controles ter plaatse in de betrokken onderneming uitvoert, wordt de andere betrokken Lid-Staat in kennis gesteld van de resultaten daarvan.  Artikel 4  Controles ter plaatse in de ondernemingen  1. Voor de controles ter plaatse in de ondernemingen bedoeld in artikel 2, lid 1, dient een planning te worden opgesteld met inachtneming van de opgedane ervaring met betrekking tot de onderscheiden takken van vervoer.  Er worden ook controles ter plaatse verricht in ondernemingen wanneer bij wegcontroles ernstige inbreuken op de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 zijn geconstateerd.  2. Naast de bij controles langs de weg te verifiëren punten hebben de controles ter plaatse in de ondernemingen betrekking op:  - de wekelijkse rusttijden en de rijtijden tussen deze rusttijden;  - de tweewekelijkse beperking van de rijtijden;  - de compensatie voor verkorting van dagelijkse of wekelijkse rusttijden;  - het gebruik van de registratiebladen en/of de organisatie van de werktijden van de bestuurders.  3. Met het oog op de toepassing van dit artikel zijn de controles die de bevoegde autoriteiten ten eigen kantore verrichten op basis van te dien einde door de ondernemingen op verzoek van genoemde autoriteiten verstrekte documenten, gelijk te stellen met ter plaatse in de ondernemingen verrichte controles.  Artikel 5  Gecooerdineerde speerpuntacties  1. De Lid-Staten verrichten ten minste tweemaal per jaar speerpuntacties langs de weg ten aanzien van de bestuurders en de voertuigen die onder de werkingssfeer van de Verordeningen (EEG) nr. 3820/85 en (EEG) nr. 3821/85 vallen.  2. Deze acties moeten zoveel mogelijk tegelijkertijd worden uitgevoerd door de controle-instanties van twee of meer Lid-Staten die elk op hun eigen grondgebied optreden. Artikel 6  Uitwisseling van gegevens  1. De gegevens die bilateraal ter beschikking zijn gesteld overeenkomstig artikel 17, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en artikel 19, lid 3, van Verordening (EEG) nr. 3821/85, worden om de twaalf maanden uitgewisseld, voor het eerst zes maanden na de datum van kennisgeving van deze richtlijn (1) en bovendien in individuele gevallen wanneer een Lid-Staat daarom uitdrukkelijk verzoekt.  2. Te dien einde maken de bevoegde instanties in elke Lid-Staat gebruik van een door de Commissie in overeenstemming met de Lid-Staten op te stellen standaardformulier.  Artikel 7  1. De Lid-Staten, met uitzondering van de Portugese Republiek, doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1989 aan deze richtlijn te voldoen.  De Portugese Republiek doet deze bepalingen uiterlijk op 1 januari 1990 in werking treden.  2. De Lid-Staten geven de Commissie kennis van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toepassing van deze richtlijn.  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 23 november 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  Th. PANGALOS  (1) PB nr. C 116 van 3. 5. 1988, blz. 17.  (2) Advies uitgebracht op 17 november 1988 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 208 van 8. 8. 1988, blz. 26.  (4) PB nr. C 348 van 31. 12. 1985, blz. 1.  (5) PB nr. L 370 van 31. 12. 1985, blz. 1.  (6) PB nr. L 370 van 31. 12. 1985, blz. 8.  (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 24 november 1988.