Avis juridique important

|

31998L0061

Richtlijn 98/61/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 1998 tot wijziging van Richtlijn 97/33/EG wat betreft nummerportabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuze

Publicatieblad Nr. L 268 van 03/10/1998 blz. 0037 - 0038

RICHTLIJN 98/61/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 24 september 1998 tot wijziging van Richtlijn 97/33/EG wat betreft nummerportabiliteit tussen exploitanten en carriervoorkeuzeHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),Overwegende dat de Commissie een brede openbare raadpleging heeft georganiseerd op basis van het Groenboek over een nummeringsbeleid voor telecommunicatiediensten in Europa;Overwegende dat uit deze raadpleging het belang is gebleken van in kwantitatief en kwalitatief opzicht gelijke toegang tot de nummervoorraad voor alle marktdeelnemers, evenals de cruciale betekenis van adequate nummeringsmechanismen, met name voor nummerportabiliteit en carrierkeuze, als sleutelfactoren voor de bevordering van de keuzevrijheid van de consument en daadwerkelijke concurrentie in een geliberaliseerde telecommunicatieomgeving;Overwegende dat de Raad op 22 september 1997 een resolutie (4) heeft goedgekeurd waarin de Commissie wordt verzocht bij het Europees Parlement en bij de Raad voorstellen in te dienen betreffende de versnelde invoering van nummerportabiliteit en betreffende de invoering van carriervoorkeuze;Overwegende dat het Europees Parlement op 17 juli 1997 een resolutie (5) heeft goedgekeurd waarin de Commissie wordt verzocht een voorstel te doen voor een wijziging van een reeds bestaande richtlijn teneinde carriervoorkeuze en nummerportabiliteit in te voeren;Overwegende dat nationale regelgevende instanties, in het belang van de consument en rekening houdend met de specifieke situaties op de nationale markten, de verplichting tot het verstrekken van carriervoorkeuze die op individuele gespreksbasis kan worden veranderd, mogen uitbreiden tot organisaties die openbare telecommunicatienetwerken exploiteren en die geen aanmerkelijke macht op de markt hebben, voorzover dit voor deze organisaties geen onevenredige belasting vormt en nieuwe exploitanten niet verhindert tot de markt toe te treden;Overwegende dat Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) (6), derhalve dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 97/33/EG wordt hierbij als volgt gewijzigd:1. aan artikel 2, lid 1, worden de volgende definities toegevoegd:"h) "abonnee": een natuurlijke of rechtspersoon die partij is bij een contract met de verstrekker van algemeen beschikbare telecommunicatiediensten voor de levering van dergelijke diensten;i) "geografisch nummer": een nummer van het nationale nummerplan, in de cijferstructuur waarvan een deel een geografische betekenis heeft die wordt gebruikt om oproepen naar de fysieke locatie te sturen van het netwerkaansluitpunt van de abonnee aan wie het nummer is toegekend;";2. de eerste alinea van lid 5 van artikel 12 wordt vervangen door de volgende tekst:"5. De nationale regelgevende instanties bevorderen dat zo spoedig mogelijk nummerportabiliteit tussen exploitanten wordt ingevoerd, een faciliteit waarmee abonnees die daarom verzoeken, hun nummer(s) op het vaste openbare telefoonnetwerk en het Digitaal Netwerk voor Geïntegreerde Diensten (ISDN) onafhankelijk van de dienstverstrekkende organisatie kunnen behouden, op een specifieke locatie in geval van een geografisch nummer en op ongeacht welke locatie in geval van andere dan geografische nummers, en dragen er zorg voor dat deze faciliteit ten laatste beschikbaar is op 1 januari 2000, of, voor de lidstaten die een aanvullende overgangsperiode hebben gekregen, zo spoedig mogelijk daarna, doch niet later dan twee jaar na enige latere datum die voor de volledige liberalisering van spraaktelefoniediensten is overeengekomen.";3. het volgende lid wordt toegevoegd aan artikel 12:"7. De nationale regelgevende instanties verplichten ten minste de organisaties die openbare telecommunicatienetwerken als bedoeld in deel 1 van bijlage I exploiteren en die door de nationale regelgevende instanties zijn aangemeld als organisaties die een aanmerkelijke macht op de markt hebben, ertoe om hun abonnees, met inbegrip van ISDN-gebruikers, de mogelijkheid te bieden toegang te krijgen tot de geschakelde diensten van alle geïnterconnecteerde verstrekkers van algemeen beschikbare telecommunicatiediensten. Daartoe dienen uiterlijk op 1 januari 2000, of, voor de lidstaten die een aanvullende overgangsperiode hebben gekregen, zo spoedig mogelijk daarna, doch niet later dan twee jaar na enige latere datum die voor de volledige liberalisering van spraaktelefoniediensten is overeengekomen, de nodige faciliteiten beschikbaar te zijn die het de abonnee mogelijk maken deze diensten te kiezen door middel van een voorkeuze, met de mogelijkheid om iedere voorkeuze op individuele gespreksbasis te veranderen door het kiezen van een korte prefixcode.De nationale regelgevende instanties zien erop toe dat de interconnectietarieven voor de verstrekking van deze faciliteit aangepast zijn aan de kosten en dat eventuele directe kosten voor de consument het gebruik van deze faciliteit niet ontmoedigen.";4. de eerste zin van artikel 20, lid 2, wordt als volgt gelezen:"2. Om uitstel van de verplichtingen van artikel 12, lid 5, en artikel 12, lid 7, kan worden verzocht, wanneer de betrokken lidstaten kunnen bewijzen dat zij voor bepaalde organisaties of categorieën van organisaties een buitensporige last zouden veroorzaken.".Artikel 2 1. De lidstaten treffen de maatregelen die nodig zijn om vóór 31 december 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 24 september 1998.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterJ. FARNLEITNER(1) PB C 330 van 1. 11. 1997, blz. 19, enPB C 13 van 17. 1. 1998, blz. 10.(2) PB C 73 van 9. 3. 1998, blz. 107.(3) Advies van het Europees Parlement van 20 november 1997 (PB C 371 van 8. 12. 1997, blz. 180), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 februari 1998 (PB C 91 van 26. 3. 1998, blz. 42) en besluit van het Europees Parlement van 14 mei 1998 (PB C 167 van 1. 6. 1998). Besluit van de Raad van 20 juli 1998.(4) PB C 303 van 4. 10. 1997, blz. 1.(5) PB C 286 van 22. 9. 1997, blz. 232.(6) PB L 199 van 26. 7. 1997, blz. 32.


Avis juridique important

|

31995L0066

Richtlijn 95/66/EG van de Commissie van 14 december 1995 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 308 van 21/12/1995 blz. 0077 - 0078

RICHTLIJN 95/66/EG VAN DE COMMISSIE van 14 december 1995 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/41/EG van de Commissie (2), en met name op artikel 13, tweede alinea, derde en vierde streepje,Overwegende dat een aantal maatregelen met betrekking tot Citrus clementina Hort. ex Tanaka, met bladeren en steeltjes, die zijn vastgesteld voor ten aanzien van Citrus tristeza virus (Europese isolaten) officieel beschermde gebieden, moeten worden gewijzigd teneinde rekening te houden met het verkeer van alle vruchten van Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf., en de hybriden daarvan, met bladeren en steeltjes, binnen de Gemeenschap;Overwegende dat deze wijzigingen tegemoetkomen aan de verzoeken van de betrokken Lid-Staten;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Planteziektenkundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/93/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 1 januari 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 14 december 1995.Voor de CommissieFranz FISCHLERLid van de Commissie(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.(2) PB nr. L 182 van 2. 8. 1995, blz. 17.BIJLAGE 1. In bijlage II, deel B, wordt punt d), vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. In bijlage IV, deel A, rubriek II, wordt punt 31.2 geschrapt.3. In bijlage IV, deel B, wordt punt 31 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. In bijlage V, deel A, rubriek I, wordt punt 1.6 vervangen door:"1.6 Vruchten van Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf., en de hybriden daarvan, met bladeren en steeltjes.".


Avis juridique important

|

31999L0026

Richtlijn 1999/26/EG van de Commissie van 20 april 1999 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 93/94/EEG van de Raad betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 118 van 06/05/1999 blz. 0032 - 0035

RICHTLIJN 1999/26/EG VAN DE COMMISSIEvan 20 april 1999houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 93/94/EEG van de Raad betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen(1), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, inzonderheid op artikel 16,Gelet op Richtlijn 93/94/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 betreffende de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van twee- of driewielige motorvoertuigen(2), inzonderheid op artikel 3,(1) Overwegende dat Richtlijn 93/94/EEG een van de bijzondere richtlijnen is van de bij Richtlijn 92/61/EEG ingestelde communautaire goedkeuringsprocedure; dat de bepalingen van Richtlijn 92/61/EEG betreffende systemen, onderdelen en technische eenheden van voertuigen dus op voornoemde richtlijn van toepassing zijn;(2) Overwegende dat door de ontwikkeling van de techniek thans een aanpassing van Richtlijn 93/94/EEG aan de vooruitgang van de techniek mogelijk is; dat, om de goede werking van het gehele goedkeuringsstelsel mogelijk te maken, derhalve bepaalde voorschriften van de betrokken richtlijn moeten worden verduidelijkt of aangevuld;(3) Overwegende dat het daartoe belangrijk is de voorschriften aan te passen betreffende de beladingstoestand van de voertuigen bij meting van de hellingshoek en betreffende de afmetingen van de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van vierwielige motorvoertuigen met carrosserie, alsmede afbeelding 1 af te stemmen op de reële stand van de voertuigen bij de proeven en bepaalde gegevens op het inlichtingenformulier te verduidelijken;(4) Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het in artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad(4), bedoelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage bij Richtlijn 93/94/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 januari 2000 mogen de lidstaten om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat:- noch de EG-goedkeuring van een type twee- of driewielig motorvoertuig weigeren,- noch de inschrijving, de verkoop of het in het verkeer brengen van twee- of driewielige motorvoertuigen verbieden,voorzover de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat voldoet aan de eisen van Richtlijn 93/94/EEG als gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 juli 2000 weigeren de lidstaten EG-goedkeuring voor elk type twee- of driewielig motorvoertuig om redenen die verband houden met de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat indien niet is voldaan aan de eisen van Richtlijn 93/94/EEG als gewijzigd bij deze richtlijn.Artikel 31. De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 1999 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2000.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzingen worden door de lidstaten vastgesteld.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 april 1999.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 225 van 10.8.1992, blz. 72.(2) PB L 311 van 14.12.1993, blz. 83.(3) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(4) PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25.BIJLAGE1. Punt 1.1 wordt vervangen door de volgende tekst: "1.1. Bromfietsen en lichte vierwielers zonder carrosserie".2. Punt 1.2 wordt vervangen door de volgende tekst: "1.2. Motorfietsen, driewielers met een maximumvermogen tot 15 kW en andere vierwielers dan lichte vierwielers, zonder carrosserie".3. Punt 1.3 wordt vervangen door de volgende tekst: "1.3. Driewielers met een maximumvermogen van meer dan 15 kW, lichte vierwielers met carrosserie en andere vierwielers dan lichte vierwielers met carrosserie".4. Punt 3.1.2 wordt vervangen door de volgende tekst: "3.1.2. mag een helling van ten hoogste 30° ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene zijde naar boven gekeerd is;".5. Punt 3.1.3 wordt vervangen door de volgende tekst: "3.1.3. mag een helling van ten hoogste 15° ten opzichte van de verticaal hebben wanneer het voertuig niet beladen is, indien de van het kenteken voorziene zijde naar beneden gekeerd is;".6. Punt 4.1 wordt vervangen door de volgende tekst: "4.1. Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van meer dan 1,50 m boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is.".7. Punt 5.1 wordt vervangen door de volgende tekst: "5.1. Geen enkel punt van de plaats voor de montage van de kentekenplaat mag zich op een hoogte van minder dan 0,20 m of de straal van het wiel, indien deze minder bedraagt dan 0,20 m, boven het wegdek bevinden wanneer het voertuig niet beladen is.".8. Figuur 1 wordt vervangen door de volgende figuur: "Figuur 1>PIC FILE= "L_1999118NL.003402.EPS">Geometrische zichtbaarheidshoek (tweevlakshoek met horizontale ribbe)".9. Aanhangsel 1 wordt vervangen door de volgende tekst: "Aanhangsel 1Inlichtingenformulier wat betreft de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig(bij de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om goedkeuring van het voertuig wordt ingediend)Volgnummer (door de aanvrager toegekend):Bij de aanvraag om goedkeuring wat betreft de plaats voor de montage van de achterste kentekenplaat van een twee- of driewielig motorvoertuig moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten in bijlage II, deel A, van Richtlijn 92/61/EEG:- 0.1,- 0.2,- 0.4 tot en met 0.6,- 2.2,- 2.2.1,- 9.6,- 9.6.1.".


title: Richtlijn 2013/64/EU van de Raad van 17 december 2013 tot wijziging van Richtlijnen van de Raad 91/271/EEG en 1999/74/EG, en Richtlijnen 2000/60/EG, 2006/7/EG, 2006/25/EG en 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad als gevolg van de wijziging in de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie

text:
               28.12.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 353/8

      RICHTLIJN 2013/64/EU VAN DE RAAD

   van 17 december 2013
   tot wijziging van Richtlijnen van de Raad 91/271/EEG en 1999/74/EG, en Richtlijnen 2000/60/EG, 2006/7/EG, 2006/25/EG en 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad als gevolg van de wijziging in de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 349,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad (3) heeft de Europese Raad besloten de status van Mayotte ten aanzien van de Unie met ingang van 1 januari 2014 te wijzigen. Bijgevolg zal Mayotte vanaf deze datum niet langer een land of gebied overzee zijn, maar een ultraperifeer gebied van de Unie in de zin van artikel 349 en artikel 355, punt 1, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) (hierna „Mayotte”). Ingevolge deze wijziging van de juridische status van Mayotte, zal het recht van de Unie met ingang van 1 januari 2014 van toepassing zijn op Mayotte. Gezien de specifieke structurele sociale en economische situatie van Mayotte dienen er echter bepaalde specifieke maatregelen betreffende de bijzondere voorwaarden voor de toepassing van het Unierecht te worden genomen.

               (2)

               Bovendien is het wenselijk rekening te houden met de bijzondere situatie in Mayotte wat betreft de toestand van het milieu. Deze moet aanzienlijk worden verbeterd om te voldoen aan de milieudoelstellingen die door het recht van de Unie zijn vastgesteld en daar is extra tijd voor nodig. Teneinde de toestand van het milieu geleidelijk te verbeteren, moeten er binnen specifieke termijnen specifieke maatregelen worden vastgesteld.

               (3)

               Om te voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 91/271/EEG van de Raad (4), moeten in Mayotte maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat agglomeraties beschikken over een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater. Deze maatregelen vereisen infrastructuurwerkzaamheden die volgens gepaste administratieve en planologische procedures moeten verlopen en waarvoor bovendien systemen moeten worden opgezet voor het meten en controleren van lozingen van stedelijk afvalwater. Gelet op de specifieke structurele en economische situatie van Mayotte, moet Frankrijk voldoende tijd krijgen om aan deze vereisten te voldoen.

               (4)

               Op het gebied van landbouw wordt met betrekking tot Richtlijn 1999/74/EG van de Raad (5) opgemerkt dat legkippen in Mayotte in niet-aangepaste kooien worden gehouden. Gezien de aanzienlijke investeringen en voorbereidende werkzaamheden die nodig zijn voor de vervanging van niet-aangepaste kooien door aangepaste kooien of alternatieve systemen, moet het verbod op het gebruik van niet-aangepaste kooien worden uitgesteld voor een periode van ten hoogste 48 maanden vanaf 1 januari 2014. Om concurrentieverstoringen te voorkomen mogen eieren, afkomstig van houderijen die niet aangepaste kooien gebruiken, enkel op de plaatselijke markt van Mayotte worden verhandeld. Om de noodzakelijke controles te vergemakkelijken, moet een speciaal merk worden aangebracht op eieren die in niet-aangepaste kooien zijn geproduceerd.

               (5)

               Wat betreft Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), moet Frankrijk met het oog op de correcte tenuitvoerlegging van de richtlijn inzake stroomgebiedsbeheerplannen, beheerplannen vaststellen en uitvoeren die technische en administratieve maatregelen bevatten om een goede watertoestand van alle oppervlaktewaterlichamen te bereiken en om achteruitgang daarvan te voorkomen. Frankrijk moet, gelet op de specifieke structurele sociale en economische situatie van het nieuwe ultraperifere gebied Mayotte, voldoende tijd krijgen om deze maatregelen te kunnen vaststellen en uitvoeren.

               (6)

               Wat betreft Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad (7), is de huidige toestand van de oppervlaktewateren in Mayotte zodanig dat aanzienlijke verbeteringen vereist zijn om te voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn. De kwaliteit van zwemwater is rechtstreeks afhankelijk van de behandeling van stedelijk afvalwater en er kan slechts geleidelijk worden voldaan aan de bepalingen van Richtlijn 2006/7/EG als de agglomeraties die de kwaliteit van stedelijk afvalwater aantasten voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 91/271/EEG. Daarom moeten specifieke termijnen worden vastgesteld opdat Frankrijk aan de normen van de Unie kan voldoen wat betreft de zwemwaterkwaliteit in Mayotte als nieuw ultraperifeer gebied en gelet op de bijzondere sociale en economische situatie.

               (7)

               Op het gebied van sociaal beleid moet rekening worden gehouden met de moeilijkheden die men in Mayotte zal ondervinden om met ingang van 1 januari 2014 te voldoen aan Richtlijn 2006/25/EG van het Europees Parlement en de Raad (8). Er zijn in Mayotte, wegens de bijzondere sociale en economische situatie, geen technische voorzieningen beschikbaar voor de uitvoering van de maatregelen die nodig zijn om te voldoen aan deze richtlijn waar het gaat om kunstmatige optische straling. Het is daarom passend om tot en met 31 december 2017 een afwijking van sommige bepalingen van deze richtlijn toe te kennen aan Frankrijk, voor zover deze voorzieningen in Mayotte niet beschikbaar zijn en onverminderd de algemene beginselen inzake bescherming en preventie op het gebied van gezondheid en veiligheid van werknemers.

               (8)

               Om een hoog niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van werknemers op het werk te waarborgen, moet ervoor worden gezorgd dat de sociale partners worden geraadpleegd, dat de risico's ten gevolge van de afwijking tot een minimum worden beperkt en dat de betrokken werknemers onder een verscherpt gezondheidstoezicht staan. Het is belangrijk dat de duur van de afwijking zo veel mogelijk wordt beperkt. De nationale afwijkende maatregelen moeten daarom elk jaar worden geëvalueerd en worden ingetrokken zodra de omstandigheden waardoor zij gerechtvaardigd werden, ophouden te bestaan.

               (9)

               Wat betreft Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad (9), vereist de omzetting van deze richtlijn dat een aantal aanpassingen wordt doorgevoerd teneinde de continuïteit van de zorgverlening en de informatieverstrekking aan patiënten te waarborgen. Het is daarom wenselijk dat Frankrijk na 1 januari 2014 over een aanvullende periode van dertig maanden kan beschikken om de nodige bepalingen in werking te doen treden zodat Mayotte aan deze richtlijn kan voldoen.

               (10)

               De Richtlijnen 91/271/EEG, 1999/74/EG, 2000/60/EG, 2006/7/EG, 2006/25/EG en 2011/24/EU moeten dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging van Richtlijn 91/271/EEG
   Richtlijn 91/271/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 3 wordt het volgende lid ingevoegd:
               „1   bis. In afwijking van de eerste en tweede alinea van lid 1 zorgt Frankrijk ervoor dat alle agglomeraties in Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna „Mayotte”) beschikken over een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater:

                           —

                           uiterlijk op 31 december 2020 voor agglomeraties met meer dan 10 000 i.e., hetgeen ten minste 70% van de in Mayotte gegenereerde belasting zal dekken;

                           —

                           uiterlijk op 31 december 2027 voor alle agglomeraties met meer dan 2 000 i.e.”.

               2)

               In artikel 4 wordt het volgende lid ingevoegd:
               „1   bis. In afwijking van lid 1 zorgt Frankrijk ervoor dat stedelijk afvalwater in Mayotte dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing aan een secundaire behandeling of een gelijkwaardig proces wordt onderworpen:

                           —

                           uiterlijk op 31 december 2020 voor agglomeraties met meer dan 15 000 i.e., hetgeen, samen met de in artikel 5, lid 2 bis, bedoelde agglomeraties, ten minste 70 % van de in Mayotte gegenereerde belasting zal dekken;

                           —

                           uiterlijk op 31 december 2027 voor alle agglomeraties met meer dan 2 000 i.e.”.

               3)

               In artikel 5 wordt het volgende lid ingevoegd:
               „2 bis.   In afwijking van lid 2 zorgt Frankrijk ervoor dat stedelijk afvalwater in Mayotte dat in opvangsystemen terechtkomt vóór lozing in kwetsbare gebieden aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling:

                           —

                           uiterlijk op 31 december 2020 voor agglomeraties met meer dan 10 000 i.e., hetgeen, samen met de in artikel 4, lid 1 bis, bedoelde agglomeraties, ten minste 70 % van de in Mayotte gegenereerde belasting zal dekken.”.

               4)

               Aan het einde van artikel 7 wordt de volgende alinea ingevoegd:
               „In afwijking van de eerste alinea wordt de termijn ten aanzien van Mayotte vastgesteld op 31 december 2027.”.

               5)

               Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „In afwijking van de eerste alinea stelt Frankrijk voor Mayotte uiterlijk op 30 juni 2014 een programma op voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn.”;

                           b)

                           aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „In afwijking van de eerste alinea verstrekt Frankrijk, ten aanzien van Mayotte, de Commissie uiterlijk op 31 december 2014 informatie over het programma.”.

         Artikel 2
   Wijziging in Richtlijn 1999/74/EG
   Aan artikel 5 van Richtlijn 1999/74/EG wordt het volgende lid toegevoegd:

      „3.   In afwijking van lid 2 mogen legkippen in Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna „Mayotte”) verder worden gehouden in kooien als bedoeld in dit hoofdstuk tot en met 31 december 2017.
      Het bouwen of voor het eerst in gebruik nemen van de in dit hoofdstuk bedoelde kooien is met ingang van 1 januari 2014 verboden in Mayotte.
      Eieren afkomstig van houderijen die legkippen houden in kooien als bedoeld in dit hoofdstuk, mogen enkel op de plaatselijke markt van Mayotte worden verhandeld. Deze eieren en de verpakkingen daarvan worden duidelijk geïdentificeerd met een speciaal merk, zodat de noodzakelijke controles kunnen plaatsvinden. Een duidelijke beschrijving van dit speciale merk wordt uiterlijk op 1 januari 2014 aan de Commissie meegedeeld.”.

   Artikel 3
   Wijziging van Richtlijn 2000/60/EG
   Richtlijn 2000/60/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 4 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna „Mayotte”) is de onder a), punt ii), onder a), punt iii), onder b), punt ii) en onder c) bedoelde termijn vastgesteld op 22 december 2021.”;

                           b)

                           in lid 4 komt de inleidende zin als volgt te luiden:
                           „De in lid 1 gestelde termijnen kunnen met het oog op het gefaseerde bereiken van de doelstellingen voor waterlichamen worden verlengd, mits de toestand van het aangetaste waterlichaam niet verder verslechtert, wanneer aan alle navolgende voorwaarden wordt voldaan:”.

               2)

               Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           aan lid 7 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte worden de in de eerste alinea bedoelde termijnen vastgesteld op respectievelijk 22 december 2015 en 22 december 2018.”;

                           b)

                           aan lid 8 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 22 december 2021.”.

               3)

               Artikel 13 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           aan lid 6 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 22 december 2015.”;

                           b)

                           aan lid 7 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 22 december 2021.”.

         Artikel 4
   Wijziging van Richtlijn 2006/7/EG
   Richtlijn 2006/7/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna „Mayotte”) wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 31 december 2019.”;

                           b)

                           aan lid 3 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                           „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 31 december 2031.”.

               2)

               Aan artikel 6, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:
               „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 30 juni 2015.”.

               3)

               Aan artikel 13, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd:
               „Voor Mayotte wordt de in de eerste alinea bedoelde termijn vastgesteld op 30 juni 2014.”.

         Artikel 5
   Wijziging van Richtlijn 2006/25/EG
   In Richtlijn 2006/25/EG wordt het volgende artikel ingevoegd:

      „Artikel 14 bis
      1.   Onverminderd de algemene beginselen inzake bescherming en preventie op het gebied van gezondheid en veiligheid van werknemers, kan Frankrijk in Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna „Mayotte”) tot en met 31 december 2017 afwijken van de toepassing van de bepalingen die nodig zijn om te voldoen aan deze richtlijn, op voorwaarde dat voor de toepassing daarvan specifieke technische voorzieningen vereist zijn en dat deze voorzieningen niet beschikbaar zijn in Mayotte.
      De eerste alinea is niet van toepassing op de verplichtingen van artikel 5, lid 1, van deze richtlijn en evenmin op de bepalingen van deze richtlijn die een weerspiegeling vormen van de algemene beginselen als uiteengezet in Richtlijn 89/391/EEG.
      2.   Elke afwijking van deze richtlijn als gevolg van de toepassing van maatregelen die op 1 januari 2014 bestaan of als gevolg van de vaststelling van nieuwe maatregelen, wordt voorafgegaan door een raadpleging van de sociale partners in overeenstemming met de nationale wetgeving en praktijken. Deze afwijkingen worden toegepast onder voorwaarden die rekening houden met de bijzondere omstandigheden in Mayotte en waarborgen dat de daaruit voortvloeiende risico's voor werknemers tot een minimum worden beperkt en dat de betrokken werknemers onder verscherpt gezondheidstoezicht staan.
      3.   De nationale afwijkende maatregelen worden, na raadpleging van de sociale partners, elk jaar herzien en worden ingetrokken zodra de omstandigheden waardoor zij gerechtvaardigd werden opgehouden hebben te bestaan.”.

   Artikel 6
   Wijziging van Richtlijn 2011/24/EU
   Aan artikel 21 van Richtlijn 2011/24/EU wordt het volgende lid toegevoegd:

      „3.   In afwijking van de eerste zin van lid 1 doet Frankrijk, ten aanzien van Mayotte als ultraperifeer gebied in de zin van artikel 349 VWEU, de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen uiterlijk op 30 juni 2016 in werking treden.”.

   Artikel 7
   Omzetting
   1.   Frankrijk dient de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen als volgt vast te stellen en bekend te maken:

               a)

               wat betreft artikel 1, de punten 1, 2 en 3, uiterlijk op 31 december 2018;

               b)

               wat betreft artikel 1, punt 5, uiterlijk op de respectievelijk in de punten a) en b) vermelde data;

               c)

               wat betreft artikel 2, uiterlijk op 1 januari 2014;

               d)

               wat betreft artikel 3, punt 1, uiterlijk op 31 december 2018;

               e)

               wat betreft artikel 3, de punten 2 en 3, uiterlijk op de daarin vermelde data;

               f)

               wat betreft artikel 4, punt 1, onder a), uiterlijk op 31 december 2018;

               g)

               wat betreft artikel 4, punt 1, onder b), uiterlijk op 30 juni 2021;

               h)

               wat betreft artikel 4, de punten 2 en 3, uiterlijk op de daarin vermelde data;

               i)

               wat betreft artikel 5, uiterlijk op 1 januari 2014, tenzij Frankrijk geen gebruik maakt van de mogelijkheid die wordt voorzien in dat artikel;

               j)

               wat betreft artikel 6, uiterlijk op 30 juni 2016.

         Frankrijk deelt de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer Frankrijk die bepalingen vaststelt, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden bepaald door Frankrijk.
   2.   Frankrijk deelt de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die het op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststelt.
   Artikel 8
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 2014.
   Artikel 9
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de Franse Republiek.

      Gedaan te Brussel, 17 december 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         L. LINKEVIČIUS

      (1)  Advies van 12 december 2013 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  PB C 341 van 21.11.2013, blz. 97.

      (3)  Besluit 2012/419/EU van de Europese Raad van 11 juli 2012 houdende wijziging van de status van Mayotte ten aanzien van de Europese Unie (PB L 204 van 31.7.2012, blz. 131).

      (4)  Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135 van 30.5.1991, blz. 40).

      (5)  Richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen (PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53).

      (6)  Richtlijn 2000/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2000 tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het waterbeleid (PB L 327 van 22.12.2000, blz. 1).

      (7)  Richtlijn 2006/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 februari 2006 betreffende het beheer van de zwemwaterkwaliteit en tot intrekking van Richtlijn 76/160/EEG (PB L 64 van 4.3.2006, blz. 37).

      (8)  Richtlijn 2006/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende de minimumvoorschriften inzake gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan risico's van fysische agentia (kunstmatige optische straling) (19e bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (PB L 114 van 27.4.2006, blz. 38).

      (9)  Richtlijn 2011/24/EU van het Europees Parlement en de Raad van 9 maart 2011 betreffende de toepassing van de rechten van patiënten bij grensoverschrijdende gezondheidszorg (PB L 88 van 4.4.2011, blz. 45).


title: Richtlijn (EU) 2015/2060 van de Raad van 10 november 2015 tot intrekking van Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling

text:
               18.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 301/1

         RICHTLIJN (EU) 2015/2060 VAN DE RAAD
   van 10 november 2015
   tot intrekking van Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 115,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Parlement,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité,
   Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Voortbouwend op de door de Europese Raad van 20 juni 2000 bereikte consensus dat relevante informatie voor belastingdoeleinden op een zo breed mogelijke basis moet worden uitgewisseld, passen de lidstaten sinds 1 juli 2005 Richtlijn 2003/48/EG van de Raad (1) toe om ervoor te zorgen dat inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen die in een lidstaat worden verricht aan uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun woonplaats in een andere lidstaat hebben, effectief kunnen worden belast overeenkomstig de wettelijke bepalingen van laatstgenoemde lidstaat, zodat een einde wordt gemaakt aan verstoringen in het kapitaalverkeer tussen de lidstaten, die onverenigbaar zijn met de interne markt.

               (2)

               De uitdagingen die grensoverschrijdende belastingfraude en -ontduiking stellen, hebben een wereldwijde dimensie waarover zowel op mondiaal niveau als dat van de Unie grote bezorgdheid heerst. Niet-aangegeven en onbelaste inkomsten leiden tot een aanzienlijke derving van de nationale belastingopbrengsten. De Europese Raad van 22 mei 2013 heeft zijn waardering uitgesproken voor de inspanningen die in de G8, de G20 en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) worden geleverd om een mondiale standaard te ontwikkelen.

               (3)

               Richtlijn 2011/16/EU van de Raad (2) voorziet in verplichte automatische uitwisseling van bepaalde informatie tussen de lidstaten. Zij voorziet ook in een stapsgewijze uitbreiding van het toepassingsgebied ervan tot nieuwe inkomsten- en vermogenscategorieën, teneinde grensoverschrijdende belastingfraude en -ontduiking te bestrijden.

               (4)

               Op 9 december 2014 heeft de Raad zijn goedkeuring gegeven aan Richtlijn 2014/107/EU (3) tot wijziging van Richtlijn 2011/16/EU, waarmee de verplichte automatische inlichtingenuitwisseling werd uitgebreid tot een breder scala aan inkomsten in overeenstemming met de in juli 2014 door de OESO-Raad vastgestelde mondiale standaard, en een coherente, consistente en alomvattende Uniebrede aanpak werd gegarandeerd van de automatische uitwisseling van inlichtingen over financiële rekeningen in de interne markt.

               (5)

               Het toepassingsgebied van Richtlijn 2014/107/EU is over het algemeen breder dan dat van Richtlijn 2003/48/EG en wanneer beide samenvallen, heeft Richtlijn 2014/107/EU voorrang. Er zijn nog enkele restgevallen waarin alleen Richtlijn 2003/48/EG van toepassing zou zijn. Deze restgevallen zijn het gevolg van een enigszins verschillende aanpak in de twee richtlijnen en van verschillende specifieke vrijstellingen. In die beperkte gevallen zou de toepassing van Richtlijn 2003/48/EG leiden tot dubbele rapportagenormen binnen de Unie. De beperkte voordelen van dergelijke dubbele rapportage zouden niet opwegen tegen de kosten.

               (6)

               Op 21 maart 2014 heeft de Europese Raad de Raad verzocht erop toe te zien dat het relevante Unierecht volledig in de pas loopt met de nieuwe, door de OESO ontwikkelde mondiale standaard voor automatische inlichtingenuitwisseling. Daarnaast heeft de Raad bij de vaststelling van Richtlijn 2014/107/EU de Commissie verzocht een voorstel tot intrekking van Richtlijn 2003/48/EG in te dienen en de intrekking van die richtlijn af te stemmen op de datum van toepassing die is vastgelegd in Richtlijn 2014/107/EU, met inachtneming van de daarin vastgestelde afwijking voor Oostenrijk. Richtlijn 2003/48/EG moet dus één jaar langer van toepassing blijven op Oostenrijk. Gelet op het door de Raad ingenomen standpunt is het noodzakelijk Richtlijn 2003/48/EG in te trekken om dubbele rapportageverplichtingen te vermijden en kosten te besparen voor zowel de belastingdiensten als de marktdeelnemers.

               (7)

               Krachtens Richtlijn 2014/48/EU van de Raad (4) dienen de lidstaten uiterlijk op 1 januari 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan de richtlijn te voldoen. De lidstaten moeten deze bepalingen toepassen vanaf 1 januari 2017. Met de intrekking van Richtlijn 2003/48/EG wordt de omzetting van Richtlijn 2014/48/EU overbodig.

               (8)

               Met het oog op de ononderbroken voortzetting van de automatische rapportage van informatie over financiële rekeningen dient de intrekking van Richtlijn 2003/48/EG in werking te treden op dezelfde datum als die waarop de maatregelen van Richtlijn 2014/107/EU van toepassing worden.

               (9)

               Niettegenstaande de intrekking van Richtlijn 2003/48/EG moeten de gegevens die door uitbetalende instanties, marktdeelnemers en lidstaten zijn verzameld tot de datum van intrekking, worden verwerkt en doorgegeven zoals oorspronkelijk gepland en moeten de vóór die datum ontstane verplichtingen worden nagekomen.

               (10)

               Met betrekking tot bronbelasting die is geheven in de overgangsperiode zoals bedoeld in Richtlijn 2003/48/EG, moeten de lidstaten, ter bescherming van de verworven rechten van uiteindelijk gerechtigden, deze belasting blijven verrekenen of terugbetalen zoals oorspronkelijk gepland en moeten zij uiteindelijk gerechtigden op verzoek een verklaring afgeven waarmee dezen heffing van bronbelasting kunnen voorkomen.

               (11)

               Er moet rekening worden gehouden met het feit dat vanwege structurele verschillen bij Richtlijn 2014/107/EU aan Oostenrijk een afwijking is toegestaan, waardoor de toepassing van die richtlijn met een jaar kan worden verlengd, tot 1 januari 2017. Bij de vaststelling van Richtlijn 2014/107/EU heeft Oostenrijk echter aangekondigd dat het de afwijking niet volledig zal gebruiken. Het land zal namelijk al uiterlijk september 2017 deelnemen aan de inlichtingenuitwisseling, zij het voor een beperkt aantal rekeningen, terwijl het wel gebruik zal maken van de afwijking in andere gevallen. Er moet derhalve specifiek worden bepaald dat Oostenrijk en de daar gevestigde marktdeelnemers en uitbetalende instanties de bepalingen van Richtlijn 2003/48/EG blijven toepassen tijdens de afwijkingsperiode, behalve voor de rekeningen waarop Richtlijn 2014/107/EU van toepassing is.

               (12)

               Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen in acht die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend, met inbegrip van het recht op bescherming van persoonsgegevens, en deze rechten worden door deze richtlijn in generlei wijze beperkt of opgeheven.

               (13)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de intrekking van Richtlijn 2003/48/EG tezamen met de tijdelijke uitzonderingen die noodzakelijk zijn om verworven rechten te beschermen en rekening te houden met de aan Oostenrijk toegestane afwijking bij Richtlijn 2014/107/EU, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de vereiste uniformiteit en doeltreffendheid beter op Unieniveau kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (14)

               Richtlijn 2003/48/EG dient daarom te worden ingetrokken,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   Niettegenstaande de leden 2 en 3 wordt Richtlijn 2003/48/EG met ingang van 1 januari 2016 ingetrokken.
   2.   Niettegenstaande lid 3 blijven de volgende verplichtingen uit hoofde van Richtlijn 2003/48/EG, als gewijzigd bij Richtlijn 2006/98/EG van de Raad (5) van toepassing:

               a)

               de verplichtingen van de lidstaten en de daar gevestigde marktdeelnemers uit hoofde van artikel 4, lid 2, tweede alinea, van Richtlijn 2003/48/EG blijven van toepassing tot en met 5 oktober 2016 of totdat aan die verplichtingen is voldaan;

               b)

               de verplichtingen van de uitbetalende instanties uit hoofde van artikel 8 van Richtlijn 2003/48/EG en van de lidstaten van de uitbetalende instanties uit hoofde van artikel 9 van Richtlijn 2003/48/EG blijven van toepassing tot en met 5 oktober 2016 of totdat aan die verplichtingen is voldaan;

               c)

               de verplichtingen van de lidstaten waar uiteindelijk gerechtigden hun fiscale woonplaats hebben, uit hoofde van artikel 13, lid 2, van Richtlijn 2003/48/EG blijven van toepassing tot en met 31 december 2016;

               d)

               de verplichtingen van de lidstaten waar uiteindelijk gerechtigden hun fiscale woonplaats hebben, uit hoofde van artikel 14 van Richtlijn 2003/48/EG met betrekking tot de bronbelasting die in 2016 en voorgaande jaren is geheven, blijven van toepassing totdat aan die verplichtingen is voldaan.

         3.   Richtlijn 2003/48/EG, als gewijzigd bij Richtlijn 2006/98/EG, blijft tot en met 31 december 2016 van toepassing ten aanzien van Oostenrijk, met uitzondering van de volgende verplichtingen:

               a)

               de verplichtingen van Oostenrijk en de onderliggende verplichtingen van de daar gevestigde uitbetalende instanties en marktdeelnemers uit hoofde van artikel 12 van Richtlijn 2003/48/EG, die blijven gelden tot en met 30 juni 2017 of totdat aan die verplichtingen is voldaan;

               b)

               de verplichtingen van Oostenrijk en de daar gevestigde marktdeelnemers uit hoofde van artikel 4, lid 2, tweede alinea van Richtlijn 2003/48/EG, die van toepassing blijven tot en met 30 juni 2017 of totdat aan die verplichtingen is voldaan;

               c)

               alle verplichtingen van Oostenrijk en de onderliggende verplichtingen van de daar gevestigde uitbetalende instanties die rechtstreeks of onrechtstreeks voortvloeien uit de in artikel 13 van Richtlijn 2003/48/EG bedoelde procedures, die blijven gelden tot en met 30 juni 2017 of totdat aan die verplichtingen is voldaan.

         Niettegenstaande de eerste alinea is Richtlijn 2003/48/EG, als gewijzigd bij Richtlijn 2006/98/EG, na 1 oktober 2016 niet van toepassing op rentebetalingen met betrekking tot rekeningen waarvoor aan de in de bijlagen I en II bij Richtlijn 2011/16/EU opgenomen verplichtingen inzake rapportage en cliëntenonderzoek is voldaan en waarvoor Oostenrijk via automatische uitwisseling de in artikel 8, lid 3 bis, van Richtlijn 2011/16/EU bedoelde inlichtingen heeft verstrekt binnen de termijn die is vastgesteld in artikel 8, lid 6, onder b), van Richtlijn 2011/16/EU.
   Artikel 2
   Deze richtlijn treedt in werking op twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 3
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 10 november 2015.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. GRAMEGNA

      (1)  Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (PB L 157 van 26.6.2003, blz. 38).

      (2)  Richtlijn 2011/16/EU van de Raad van 15 februari 2011 betreffende de administratieve samenwerking op het gebied van de belastingen en tot intrekking van Richtlijn 77/799/EEG (PB L 64 van 11.3.2011, blz. 1).

      (3)  Richtlijn 2014/107/EU van de Raad van 9 december 2014 tot wijziging van Richtlijn 2011/16/EU wat betreft verplichte automatische uitwisseling van inlichtingen op belastinggebied (PB L 359 van 16.12.2014, blz. 1).

      (4)  Richtlijn 2014/48/EU van de Raad van 24 maart 2014 tot wijziging van Richtlijn 2003/48/EG betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling (PB L 111 van 15.4.2014, blz. 50).

      (5)  Richtlijn 2006/98/EG van de Raad van 20 november 2006 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van belastingen in verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 129).


Avis juridique important

|

31988L0449

Richtlijn 88/449/EEG van de Raad van 26 juli 1988 tot wijziging van Richtlijn 77/143/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens

Publicatieblad Nr. L 222 van 12/08/1988 blz. 0010 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0128  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0128

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 26 juli 1988 tot wijziging van Richtlijn 77/143/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens ( 88/449/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie(1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement(2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3 ),  Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen, in het kader van de Raad bijeen, op 19 december 1984 een resolutie betreffende verkeersveiligheid hebben aangenomen(4 );  Overwegende dat Richtlijn 77/143/EEG(5 ) de regelmatige technische controle beperkt tot bepaalde categorieën wegvoertuigen ( autobussen, zware vrachtauto's, aanhangwagens en opleggers van meer dan 3,5 ton, taxi's en ziekenwagens );  Overwegende dat lichte vrachtauto's eveneens aan de technische controle dienen te worden onderworpen, terwijl de bestudering van het voorstel van de Commissie met betrekking tot de instelling van een technische controle van personenwagens wordt  voortgezet;  Overwegende dat, voor zover zij bestaan, de huidige controleregelingen voor deze voertuigen sterk uiteenlopen; dat niet alleen de controle vereist dient te worden, maar ook de frequentie ervan en de verplicht te controleren punten zoveel mogelijk dienen  te worden geharmoniseerd;  Overwegende dat bij de vaststelling van het tijdstip waarop de in deze richtlijn bedoelde maatregelen van toepassing worden, rekening dient te worden gehouden met de tijd die nodig is om het administratieve en technische apparaat voor de uitvoering van  de controles op te zetten of te versterken, in het bijzonder in de Lid-Staten waar nog geen controlemaatregelen bestaan,   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 77/143/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1.de huidige tekst van artikel 7 wordt lid 1 van dat artikel en onderstaand lid wordt toegevoegd :  "2 .  Met betrekking tot de in bijlage I, punt 5, bedoelde voertuigen is lid 1 tot 1 januari 1993 van toepassing .  In de Lid-Staten waar geen technische controle voor deze categorie van voertuigen bestaat is lid 1 echter van toepassing tot 1 januari 1995 .'';  2.in bijlage I wordt het volgende punt toegevoegd :  "5.Motorvoertuigen op ten minste vier wielen die normaal dienen voor het vervoer van voorwerpen over de weg en waarvan het toegestaan maximumgewicht niet meer dan 3 500 kg bedraagt, met uitzondering van landbouwtractoren en landbouwmachines 4 jaar na de datum van ingebruikneming, vervolgens om de twee jaar'';  3.bijlage II wordt vervangen door de tekst in de bijlage van deze richtlijn .  Artikel 2  1 .  Na raadpleging van de Commissie stellen de Lid-Staten de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast die nodig zijn om uiterlijk binnen twee jaar na de kennisgeving ervan aan deze richtlijn te voldoen(6 ).  2 .  De Lid-Saten stellen de Commissie in kennis van de maatregelen die zij voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn hebben genomen .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 26 juli 1988 .  Voor de RaadDe VoorzitterY . PAPANTONIOU  ( 1)PB nr . C 133 van 31 . 5 . 1986, blz . 3 .  ( 2)PB nr . C 76 van 23 . 3 . 1987, blz . 194 .  ( 3)PB nr . C 333 van 29 . 12 . 1986, blz. 7 .  ( 4)PB nr . C 341 van 21 . 12 . 1984, blz . 1 .  ( 5)PB nr . L 47 van 18 . 2 . 1977, blz . 47 .  ( 6)Van deze richtlijn is op 28 juli 1988 aan de Lid-Staten kennis gegeven .


Avis juridique important

|

31967L0427

Richtlijn 67/427/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende het gebruik van bepaalde conserveermiddelen voor de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten alsmede betreffende de controlemaatregelen voor de opsporing en de kwantitatieve bepaling van conserveermiddelen in en op citrusvruchten

Publicatieblad Nr. 148 van 11/07/1967 blz. 0001 - 0009 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0090  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1967 blz. 0154  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0090  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1967 blz. 0169  - 0177 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 2 blz. 0120  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0039

++++ ( 1 ) PB no . 63 van 3 . 4 . 1967 , blz . 990/67 .   ( 2 ) PB no . 64 van 5 . 4 . 1967 , blz . 1005/67 .   ( 3 ) PB no . 12 van 27 . 1 . 1964 , blz . 161/64 .   ( 4 ) PB no . 233 van 20 . 12 . 1966 , blz . 3947/66 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juni 1967  betreffende het gebruik van bepaalde conserveermiddelen voor de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten alsmede betreffende de controlemaatregelen voor de opsporing en de kwantitatieve bepaling van conserveermiddelen in en op citrusvruchten   ( 67/427/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat op grond van artikel 5 van de richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij artikel 1 van de richtlijn van de Raad van 14 december 1966 ( 4 ) , de Lid-Staten tot en met 30 juni 1967 de bepalingen van de nationale wetgevingen inzake de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten met bifenyl ( difenyl ) , orthofenylfenol en natriumorthofenylfenolaat kunnen handhaven ;  Overwegende dat het gebruik van deze stoffen voor de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten geen gevaar voor de volksgezondheid inhoudt indien het residugehalte per kilogram hele vruchten aan bifenyl niet groter is dan 70 mg en aan orthofenylfenol en natriumorthofenylfenolaat , berekend als orthofenylfenol , niet groter is dan 12 mg ; overwegende voorts dat in alle handelsstadia de verrichte behandeling op passende wijze dient te worden aangegeven ;  Overwegende dat de toelating tot het gebruik van de genoemde drie stoffen op communautair vlak eveneens het vastleggen van gemeenschappelijke regels voor de officiële controle van de behandelde citrusvruchten noodzakelijk maakt ;  Overwegende dat de toepassing door de Lid-Staten van deze richtlijn eerst na een overgangsperiode kan worden verwezenlijkt ; dat derhalve tot aan het einde van deze periode de bepalingen van de nationale wetgevingen met betrekking tot de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten met de drie onderhavige conserveermiddelen moeten worden gehandhaafd ;  Overwegende dat een Lid-Staat niet de verplichting dient te worden opgelegd , het gebruik van een conserveermiddel toe te staan in voedingsmiddelen die op zijn eigen grondgebied worden voortgebracht en geconsumeerd , wanneer er geen technologische noodzaak bestaat die dit gebruik zou rechtvaardigen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren wordt als volgt gewijzigd :  1 . De tweede zin van artikel 2 , lid 2 , wordt vervangen door de volgende tekst :   " De wetgeving van een Lid-Staat mag evenwel niet volledig het gebruik uitsluiten van een der in de bijlage genoemde conserveermiddelen , behoudens wanneer er geen technologische noodzaak bestaat voor gebruik daarvan in de op zijn eigen grondgebied voortgebrachte en geconsumeerde voedings-middelen " .  2 . De volgende conserveermiddelen worden toegevoegd aan die welke zijn opgesomd onder I van de bijlage :  E.E.G .-   * Benaming * Gebruikswijze  nummering  E 230 * Bifenyl ( Difenyl ) * ( a ) Uitsluitend voor de oppervlaktebe -  E 231 * Orthofenylfenol * ( handeling van citrusvruchten ;  E 232 * Natriumorthofenyl - * ( b ) Bij het in de handel brengen van   * fenolaat * ( citrusvruchten   * * ( i ) mag het residugehalte per kilo -   * * ( gram ( hele ) citrusvruchten niet   * * ( groter zijn dan de volgende   * * ( waarden ; voor bifenyl : 70 mg   * * ( en voor orthofenylfenol en na -   * * ( triumorthofenylfenolaat , afzon -   * * ( derlijk of te zamen , berekend als   * * ( orthofenylfenol : 12 mg ;   * * ( ii ) moet de behandeling als volgt   * * ( aangeven :   * * ( _ in de groothandel in de factu -   * * ( ren en op een der buitenkan -   * * ( ten van de verpakking door de   * * ( vermelding : " Geconserveerd   * * ( met ... " gevolgd door de   * * ( benaming van de gebruikte   * * ( stof of stoffen ;   * * ( _ in de kleinhandel door een   * * ( zichtbare aanduiding waar -   * * ( door de consument hiervan   * * ( op ondubbelzinnige wijze in   * * ( kennis wordt gesteld  3 . Artikel 5 , lid b ) , vervalt .  Artikel 2  De Lid-Staten nemen alle dienstige maatregelen om te bewerkstelligen dat de monsterneming en het onderzoek voor de opsporing en de kwantitatieve bepaling van bifenyl , orthofenylfenol en natriumorthofenylfenolaat in en op citrusvruchten geschieden overeenkomstig de bepalingen van de bijlagen I , II , III en IV van deze richtlijn .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om de bepalingen van deze richtlijn uiterlijk 1 juli 1968 toe te passen en geven daarvan onmiddellijk kennis aan de Commissie .  2 . Tot 1 juli 1968 kunnen de Lid-Staten de bepalingen handhaven van de nationale wetgevingen met betrekking tot de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten met bifenyl , orthofenylfenol en natriumorthofenylfenolaat .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juni 1967 .  Voor de Raad  De Voorzitter  R . VAN ELSLANDE  BIJLAGE I  WIJZE WAAROP MONSTERS VAN CITRUSVRUCHTEN MOETEN WORDEN GENOMEN TEN BEHOEVE VAN DE CONTROLE OP CONSERVEERMIDDELEN  A . Monsternemingen  I . De monsters moeten volgens wetenschappelijke methoden worden genomen en wel zodanig dat representatieve monsters van de te onderzoeken partijen worden verkregen .  II . De monsters moeten ten minste aan de volgende eisen voldoen :  1 . Verpakte waar ( kisten , dozen en dergelijke )  Aantal kisten , dozen , e.d . in de partij * t / m 20 * van 21 t / m 500 * van 501 t / m 1000 * meer dan 1000  Minimum aantal kisten , dozen e.d . ,  waaruit monsters moeten worden  genomen * 1 * 2 * 3 * 4  Hoeveelheid in kilogram per kist ,  doos , e.d . te nemen vruchten * 2 * 2 * 2 * 2  2 . Onverpakte waar   * * * meer dan  Hoeveelheid van de partij in kilogram * t / m 20 * van 21 t / m 500   * * * 500  Hoeveelheid te nemen  monsters in kilogram * 2 * 4 * 8  III . Onder partij wordt verstaan een te leveren hoeveelheid welke dezelfde kenmerken vertoont , zoals soort , graad van rijpheid , soort verpakking .  B . Verpakking en doorzending van de monsters  1 . De verpakking van de monsters is hermetisch gesloten .  2 . De verpakking wordt verzegeld .  3 . De aldus verpakte monsters worden zo snel mogelijk aan de controle-laboratoria doorgezonden .  BIJLAGE II  OPSPORING VAN RESIDU'S VAN BIFENYL , ORTHOFENYLFENOL EN NATRIUMORTHOFENYLFENOLAAT IN SCHILLEN VAN CITRUSVRUCHTEN  1 . Doel en toepassingsgebied :  Volgens de hieronder beschreven methode kunnen residu's van bifenyl , orthofenylfenol ( OFF ) of natriumorthofenylfenolaat in schillen van citrusvruchten worden aangetoond . De gevoeligheidsgrens ligt voor bifenyl ongeveer bij 5 ! *** en voor OFF of natriumorthofenylfenolaat bij 1 ! *** absoluut , hetgeen overeenkomt met 5 mg bifenyl ( 5 ppm ) respectievelijk 1 mg OFF ( 1 ppm ) in de schillen van 1 kg citrusvruchten .  De behandeling van citrusvruchten met de bovenbedoelde produkten leidt ertoe , dat de residu's zich voor het grootste deel in de schillen van de vruchten bevinden . Kwantitatieve bepaling van deze residu's in hele vruchten blijkt daarom alleen noodzakelijk in gevallen waarin de aanwezigheid daarvan in de schillen wordt aangetoond .  2 . Principe :  De schillen worden in een zuur milieu met dichloormethaan geëxtraheerd . Het extract wordt geconcentreerd en in een dunne laag op silicagel gechromatografeerd . De aanwezigheid van bifenyl , orthofenylfenol of natriumorthofenylfenolaat wordt door fluorescentie en kleurreacties aangetoond .  3 . Reagentia :  cyclohexaan , analysekwaliteit  dichloormethaan , analysekwaliteit  zoutzuur van 25 % ( gew . / vol . )  silicagel CF 254 Merck of gelijkwaardig produkt  0,5 % -ige oplossing van 2.4.7-trinitrofluorenon ( TNF ) ( Fluka , B.D.H . of gelijkwaardig produkt ) in aceton  0,1 % -ige oplossing van 2.6-dibroombenzochinon.4.chlorimide in ethanol ( houdbaarheid : ten hoogste een week in een koelkast )  geconcentreerde oplossing van ammoniak , s.g . 0,9  referentieoplossing van 1 % zuiver bifenyl in cyclohexaan  referentieoplossing van 1 % zuiver orthofenylfenol in cyclohexaan  4 . Apparatuur :  mixer  kolf van 250 ml met geslepen hals en terugvloeikoeler  vacuumverdamper  micropipetten  toestel voor chromatografie in een dunne laag , met plaatjes van 20 maal 20 cm  ultravioletlamp ( 254 nm ) : de sterkte moet zodanig zijn dat een vlek van 5 ! *** bifenyl nog te herkennen is  verstuiver  droogkast .  5 . Werkwijze :  a ) Voorbereiding van het monster en extractie :  De vruchten waaruit het gehele ter controle genomen monster bestaat worden in tweeën gesneden . Een helft van elke vrucht wordt bestemd voor de bepaling van de residu's van bifenyl en / of orthofenylfenol . Van de andere helften worden stukken schil genomen om een monster van ongeveer 80 gram te verkrijgen . Deze stukken worden klein gesneden , in de mixer fijngemaakt en in de kolf van 250 ml gebracht , vervolgens voegt men 1 ml zoutzuur van 25 % alsmede 100 ml dichloormethaan toe . Dit mengsel wordt onder terugvloeiing 10 minuten lang verhit . Na afkoeling en uitspoeling van de koeler met ongeveer 5 ml dichloormethaan wordt door een vouwfilter afgefiltreerd . De oplossing wordt overgebracht in de verdamper , enkele kooksteentjes toegevoegd en onder vacuum bij 60 C geconcentreerd totdat een eindvolume van ongeveer 10 ml is verkregen . Indien een roterende verdamper wordt gebruikt moet de kolf vaststaan , om bifenylverliezen door vorming van een dun laagje van het verdampingsresidu op de wand van de kolf te vermijden .  b ) Chromatografie :  30 gram silicagel en 60 ml water worden een minuut lang in een mixer gemengd , waarna het mengsel over 5 chromatografeerplaatjes wordt verdeeld en daarop in een laagje van ongeveer 0,250 mm dik wordt uitgestreken . De aldus behandelde plaatjes worden 15 minuten lang blootgesteld aan een hete luchtstroom en vervolgens geplaatst in een droogkast , waar zij 30 minuten lang bij een temperatuur van 110 C verblijven .  Na afkoeling wordt het op ieder plaatje aangebrachte laagje door evenwijdige strepen , die tot het glasoppervlak reiken , verdeeld in stroken van 2 cm breed . Op iedere strook wordt , op een afstand van ongeveer 1,5 cm van de rand van het plaatje en in rijen druppels naast elkaar , 50 ! *** van het te onderzoeken extract gebracht . Ten minste één strook is bestemd voor het referentiemonster , bestaande uit een mengsel van 1 ! *** ( dat is 10 ! *** ) van elk der bifenyl - en orthofenylfenol referentieoplossingen .  Vervolgens worden de plaatjes met een mengsel van cyclohexaan en dichloormethaan ( 25 : 95 ) ontwikkeld in bakjes die tevoren van binnen met filtreerpapier zijn bekleed .  c ) Opsporing en identificatie :  De aanwezigheid van bifenyl en orthofenylfenol blijkt uit het optreden van vlekken in ultraviolet licht ( 254 nm ) . Nadat het natriumorthofenylfenolaat bij de extractie in een zuur milieu in orthofenylfenol is omgezet , onderscheidt de aanwezigheid daarvan zich niet van het orthofenylfenol . De produkten worden op de volgende wijze geïdentificeerd :  i ) het bifenyl geeft bij daglicht een gele vlek bij besproeiing met de TNF-oplossing ;  ii ) het orthofenylfenol geeft een blauwe vlek bij besproeiing met de oplossing van 2.6-dibroombenzochinon.4.chlorimide , en daaropvolgende korte nabehandeling in een hete luchtstroom alsmede in een met ammoniak verzadigde atmosfeer .  BIJLAGE III  BEPALING VAN BIFENYL-RESIDU'S IN CITRUSVRUCHTEN  1 . Doel en toepassingsgebied :  Volgens de hieronder beschreven methode kunnen residu's van bifenyl in ( hele ) citrusvruchten worden bepaald . Voor bifenylgehalten van meer dan 10 mg per kilogram vruchten ( 10 ppm ) zijn de resultaten tot op min of meer 10 % nauwkeurig .  2 . Principe :  Na distillatie in een zuur milieu en daaropvolgende extractie met cyclohexaan wordt het extract in een dunne laag op silicagel gechromatografeerd . Het chromatogram wordt ontwikkeld , het bifenyl wordt geëlueerd en spectrofotometrisch bij 248 nm bepaald .  3 . Reagentia :  geconcentreerd zwavelzuur  antischuimemulsie op siliconbasis  cyclohexaan , analysekwaliteit  hexaan , analysekwaliteit  ethanol , analysekwaliteit  watervrij natriumsulfaat  silicagel GF 254 Merck of gelijkwaardig produkt  referentieoplossing van 1 % zuiver bifenyl in cyclohexaan : te verdunnen met cyclohexaan tot ( a ) 0,6 ! *** / ! *** ; ( b ) 1 ! *** / ! *** ; ( c ) 1,4 ! *** / ! *** .  4 . Apparatuur :  mixer van 1 l  distilleerkolf van 2 l met afscheider van gewijzigd Clevenger-type ( 1 ) en terugvloeikoeler  maatkolf van 10 ml  micropipetten van 50 ! ***  toestel voor chromatografie in een dunne laag , met plaatjes van 20 maal 20 cm  droogkast  centrifugeertoestel met conische buizen van 15 ml  spectrofotometer voor metingen in ultraviolet licht  5 . Werkwijze :  a ) Voorbereiding van het monster en extractie :  De vruchten waaruit het gehele ter controle genomen monster bestaat worden in tweeën gesneden . Een helft van elke vrucht wordt bestemd voor de opsporing van residu's van bifenyl , CFF of natriumorthofenylfenolaat . De andere helften worden bijeengebracht , in een molen klein - of fijngemaakt totdat een homogeen mengsel is verkregen . Hieruit worden ten minste twee deelmonsters van 200 g genomen , welke op de hieronder beschreven wijze worden onderzocht . Ieder deelmonster wordt met 100 ml water in een mixer gebracht en bij geringe snelheid gedurende enkele seconden fijngemaakt . Er wordt water bijgevoegd totdat het volume van het mengsel 3/4 van de inhoud van de mixer bedraagt . Vervolgens wordt met hoge snelheid gedurende 5 minuten fijngemaakt . De aldus verkregen brij wordt in de distilleerkolf van 2 l overgebracht . De mixer wordt met water uitgespoeld en het spoelwater bij de inhoud van de kolf gevoegd ( de totale voor het fijnmaken en spoelen te gebruiken hoeveelheid water bedraagt 1 l ) . Aan het mengsel worden 2 ml zwavelzuur , 1 ml antischuimemulsie en enige kooksteentjes toegevoegd . De afscheider en de koeler worden op de kolf geplaatst .  In de afscheider wordt gedistilleerd water gebracht totdat het water duidelijk boven de onderste aftakking van de zijbuis voor de terugvloeiing staat , waarna 7 ml cyclohexaan wordt toegevoegd . Er wordt ongeveer 2 uur gedistilleerd . Vervolgens brengt men de inhoud van de afscheider over in de maatkolf van 10 ml , spoelt de afscheider uit met ongeveer 1,5 ml cyclohexaan , voegt de spoeloplossing bij de inhoud van de kolf en vult met cyclohexaan aan tot de streep . Tenslotte wordt een weinig watervrij natriumsulfaat bijgevoegd en geschud .  b ) Chromatografie :  30 g silicagel en 60 ml water worden een minuut lang in een mixer gemengd , waarna het mengsel over 5 chromatografeerplaatjes wordt verdeeld en daarop in een laagje van ongeveer 0,250 mm dik wordt uitgestreken . De aldus behandelde plaatjes worden 15 minuten lang blootgesteld aan een hete luchtstroom en vervolgens geplaatst in een droogkast , waar zij 30 minuten lang bij een temperatuur van 110 C verblijven . Na afkoeling wordt het op ieder plaatje aangebrachte laagje door evenwijdige strepen , die tot het glasoppervlak reiken , verdeeld in 4 stroken van 4,5 cm breed . Op een van de stroken wordt , op een afstand van ongeveer 1,5 cm van de rand van het plaatje en in rijen druppels naast elkaar , 50 ! *** van het te onderzoeken extract gebracht en op ieder van de andere drie stroken 50 ! *** van de referentieoplossingen ( a ) , ( b ) en ( c ) , overeenkomende met hoeveelheden bifenyl van 30 , 50 en 70 ! *** .   ( 1 ) Zie figuur blz . 9 .  Bij serieonderzoek behoeven geen referentieoplossingen op ieder plaatje te worden gebracht ; in dit geval kan voor de ijkcurve het gemiddelde worden genomen van de waarden die op ten minste 5 plaatjes met dezelfde referentiehoeveelheden zijn verkregen .  c ) Ontwikkeling van de chromatogrammen en elutie :  De chromatogrammen worden over een hoogte van 17 cm met hexaan ontwikkeld in bakjes die tevoren van binnen met filtreerpapier zijn bekleed . De plaatjes worden aan de lucht gedroogd . De zones waarin het bifenyl voorkomt worden gelokaliseerd in ultraviolet licht van 254 nm en in rechthoeken met gelijk oppervlak afgebakend .  Van de aldus afgebakende oppervlakken wordt het opgebrachte laagje onmiddellijk met een spatel over de gehele dikte afgekrabd . Hieruit wordt het bifenyl gedurende 10 minuten met 10 ml ethanol geëxtraheerd waarbij herhaaldelijk wordt geschud . Het produkt wordt overgebracht in de centrifugeerbuizen en daarna wordt 5 minuten lang gecentrifugeerd met een snelheid van 2.500 omwentelingen per minuut .  Op dezelfde wijze wordt een vergelijkingsmonster van dezelfde afmetingen genomen . Bij serieonderzoek wordt dit uit een niet-benutte strook van het plaatje genomen , bij afzonderlijk onderzoek uit een met een referentiemonster behandelde strook onder de zone die het bifenyl bevat .  d ) Spectrofotometrische bepaling :  De bovenstaande heldere vloeistof wordt afgeschonken in de bakjes van de spectrofotometer en de extinctie bepaald bij 248 nm , vergeleken met een extract afkomstig van een zone van het chromatogram die geen bifenyl bevat .  6 . Berekening van de resultaten :  Er wordt een ijkcurve getrokken , waarbij als coordinaten de hoeveelheden bifenyl van 30 , 50 en 70 ! *** en de overeenkomstige met de spectrofotometer bepaalde extincties worden genomen . De aldus verkregen curve is een rechte lijn die door het nulpunt loopt . Uit deze curve kunnen de bifenylgehalten van de monsters in ppm rechtstreeks uit de extinctiewaarden van hun extracten worden afgelezen .  BIJLAGE IV  BEPALING VAN RESIDU'S VAN ORTHOFENYLFENOL EN NATRIUMORTHOFENYLFENOLAAT IN CITRUSVRUCHTEN  1 . Doel en toepassingsgebied :  Volgens de hieronder beschreven methode kunnen residu's van orthofenylfenol ( OFF ) en natriumorthofenylfenolaat in ( hele ) citrusvruchten worden bepaald . Bij een OFF - of natriumorthofenylfenolaatgehalte van ongeveer 12 ppm vertonen de resultaten een gemiddelde afwijking naar beneden van 10 _ 20 % .  2 . Principe :  Na distillatie in een zuur milieu en extractie met di-isopentylether wordt het extract gezuiverd en behandeld met een oplossing van 1-fenyl-2,3 dimethyl-4 aminopyrazolon ( 5 ) ( = 4-aminoantipyrine ) . Er treedt roodkleuring op , waarvan de intensiteit spectrofotometrisch bij 510 nm wordt gemeten .  3 . Reagentia :  Fosforzuur van 70 %  antischuimemulsie op siliconbasis  di-isopentylether , analysekwaliteit  gezuiverd cyclohexaan : driemaal met een natriumhydroxydeoplossing van 4 % uitgeschud en driemaal met gedistilleerd water uitgewassen  natriumhydroxydeoplossing van 4 %  bufferoplossing met pH 10,4 : 6,64 g boorzuur , 8,00 g kaliumchloride en 93,1 ml natriumhydroxydeoplossing 1 N worden in een maatkolf van 2 l gebracht , gemengd en met gedistilleerd water tot de streep aangevuld  reagens I : 1,0 gram 1-fenyl-2,3-dimethyl-4-aminopyrazolon ( 5 ) ( = 4-aminoantipyrine ) wordt in 100 ml gedistilleerd water opgelost  reagens II : 2,0 g kaliumferrocyanide wordt in 100 ml gedistilleerd water opgelost . De reagentia I en II moeten in een fles van donker glas worden bewaard en zijn ongeveer 14 dagen houdbaar  silicagel  referentieoplossing : 10 mg zuiver OFF wordt in 0,5 ml NaOH 0,1 N opgelost , en met 0,2 m natriumboraatoplossing tot 100 ml aangevuld ( 1 ml = 100 ! *** ) . Voor de ijkcurve moet tot 1 : 10 met de bufferoplossing worden verdund .  4 . Apparatuur :  vlees - of andere molen  mixer  distilleerkolf van 1 l met afscheider van gewijzigd Clevengertype ( 1 ) en terugvloeikoeler  infraroodbad  scheitrechter van 200 ml  maatglazen van 25 en 100 ml  maatkolven van 25 en 100 ml  pipetten van 1 _ 10 ml  maatpipetten van 0,5 ml  spectrofotometer met bakjes van 5 cm .  5 . Werkwijze :  De vruchten waaruit het gehele ter controle genomen monster bestaat worden in tweeën gesneden . Een helft van elke vrucht wordt bestemd voor de opsporing van residu's van bifenyl , OFF of natriumorthofenylfenolaat . De andere helften worden bijeengebracht , in een molen klein - of fijngemaakt totdat een homogeen mengsel is verkregen . Hieruit worden ten minste twee deelmonsters van 250 gram genomen welke op de hieronder beschreven wijze worden onderzocht .  Ieder deelmonster wordt met 500 ml water in een mixer gebracht en fijngemaakt totdat een op de tast volkomen homogene brij is verkregen waarin geen oliecellen meer kunnen worden waargenomen . Naar gelang van het vermoede OFF-gehalte wordt 150 tot 300 gram van de brij afgewogen en in de distilleerkolf van 1 l gebracht met behulp van een zodanige hoeveelheid water dat het mengsel in de kolf 500 gram bedraagt . Na toevoeging van 10 ml fosforzuur van 70 % , enige kooksteentjes en 0,5 ml antischuimemulsie plaatst men de afscheider en de koeler op de kolf . In de afscheider wordt 10 ml di-isopentylether gebracht , waarna de kolf in het infraroodbad langzaam wordt verhit om aanbakken of overschuimen van de brij te voorkomen . Er wordt ongeveer 6 uur gedistilleerd . Na beëindiging van het distillatieproces brengt men de inhoud van de afscheider in de scheitrechter van 200 ml , spoelt de afscheider en de koeler met 60 ml cyclohexaan en vervolgens met 60 ml water uit en voegt de spoelvloeistoffen bij de inhoud van de scheitrechter . Deze wordt krachtig geschud , en na scheiding der lagen wordt de waterfase afgeschonken en verwijderd .   ( 1 ) Zie figuur blz . 9 .  Voor de extractie van het OFF wordt de organische fase vijfmaal steeds 3 minuten met 10 ml natriumhydroxide van 4 % krachtig geschud . De verzamelde alkalische oplossingen worden met behulp van fosforzuur en fenolftaleïnepapier als indicator geneutraliseerd op een pH 9-10 en met gedistilleerd water tot 100 ml aangevuld . Ten einde de licht troebele oplossing helder te maken voegt men een mespuntje silicagel toe , schudt om en filtreert door een droog filter met nauwe poriën . Aangezien de grootste gevoeligheid en nauwkeurigheid bij de ontwikkeling van de kleur ligt tussen 10 en 70 ! *** OFF , wordt overeenkomstig de te verwachten hoeveelheid OFF een aliquot gedeelte ( 0,5 tot 10 ml ) van de verkregen oplossing in een maatkolf van 25 ml gepipetteerd . Daarbij wordt 0,5 ml reagens I , 10 ml bufferoplossing en tenslotte 0,5 ml reagens II gevoegd , waarna met de bufferoplossing tot de streep wordt aangevuld en krachtig geschud .  Na 5 minuten meet men de extinctie van de rode kleur spectrofotometrisch bij 510 nm door vergelijking met een zonder extract verkregen blanco . De intensiteit van de kleur verandert gedurende 30 minuten niet . De beoordeling geschiedt aan de hand van een onder dezelfde omstandigheden met de referentieoplossing van OFF verkregen ijkcurve .  6 . Opmerkingen :  Voor iedere analyse wordt de spectrofotometrische meting aanbevolen als dubbele bepaling met verschillende volumes van het geneutraliseerde alkalische extract uit te voeren .  Voor niet-behandelde citrusvruchten vindt men volgens deze methode blancowaarden die voor sinaasappelen 0,5 ppm en voor citroenen 0,8 ppm kunnen bedragen .  CLEVENGER   ( Bijlage III , Hoofdstuk 4 Bijlage IV , Hoofdstuk 4 )  Tekening : zie PB No . 67/427/EEG