Avis juridique important

|

31996L0093

Richtlijn 96/93/EG van de Raad van 17 december 1996 inzake de certificering van dieren en dierlijke produkten

Publicatieblad Nr. L 013 van 16/01/1997 blz. 0028 - 0030

RICHTLIJN 96/93/EG VAN DE RAAD van 17 december 1996 inzake de certificering van dieren en dierlijke produktenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Overwegende dat bij Richtlijn 89/662/EEG van de Raad van 11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (3) en Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zooetechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (4) aan de Lid-Staat van produktie of verzending de verantwoordelijkheid wordt toevertrouwd erop toe te zien dat de veterinaire controles en, in voorkomend geval, de certificering op adequate wijze worden verricht;Overwegende dat de Lid-Staten, voor het vlot functioneren van de interne markt voor levende dieren en dierlijke produkten, volledig moeten kunnen vertrouwen op de deugdelijkheid van de certificaten die worden afgegeven op de plaats van produktie en op die van verzending;Overwegende dat dit doel niet door de Lid-Staten afzonderlijk kan worden bereikt; dat bijgevolg gemeenschappelijke voorschriften moeten worden vastgesteld met betrekking tot de aan de bevoegde autoriteiten en de certificerende ambtenaren opgelegde verplichtingen en betreffende de certificering voor dieren en dierlijke produkten overeenkomstig de communautaire wetgeving;Overwegende dat het raadzaam is erop toe te zien dat de door de certificerende ambtenaren van derde landen toegepaste regels en beginselen garanties bieden die ten minste gelijkwaardig zijn aan die welke in deze richtlijn zijn neergelegd;Overwegende dat doeltreffende maatregelen moeten worden getroffen om misleidende of frauduleuze certificering te voorkomen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Bij deze richtlijn worden de voorschriften vastgesteld voor de afgifte van de door de veterinaire wetgeving vereiste certificering.Artikel 2 1. Begripsbepalingen:Veterinaire wetgeving is de wetgeving die vermeld is in bijlage A bij Richtlijn 89/662/EEG en in de bijlagen A en B bij Richtlijn 90/425/EEG.Certificerend ambtenaar is de officiële dierenarts of, indien de veterinaire wetgeving dat voorschrijft, elke andere persoon die door de bevoegde autoriteit gemachtigd is om de door die wetgeving voorgeschreven certificaten te ondertekenen.2. Behalve de in lid 1 bedoelde begripsbepalingen zijn de in artikel 2 van de Richtlijnen 89/662/EEG en 90/425/EEG vastgestelde definities mutatis mutandis van toepassing.Artikel 3 1. De autoriteit zorgt ervoor dat de certificerende ambtenaren voldoende kennis hebben van de veterinaire wetgeving inzake de te certificeren dieren of produkten en in het algemeen op de hoogte zijn van de te volgen regels voor het opstellen en afgeven van de certificaten en - zo nodig - van de aard en de omvang van de enquêtes, tests of onderzoeken die vóór de certificering moeten worden verricht.2. Certificerende ambtenaren mogen alleen certificeren wat zij persoonlijk kunnen weten of wat zij kunnen verifiëren.3. De certificerende ambtenaren mogen geen blanco of onvolledige certificaten ondertekenen, noch certificaten ondertekenen welke dieren of produkten betreffen die zij niet geïnspecteerd hebben of die niet meer onder hun controle staan. Wanneer een certificaat wordt ondertekend op basis van een ander certificaat of een andere verklaring, dient de certificerende ambtenaar in het bezit te zijn van dat document voordat hij zijn handtekening plaatst.4. Deze bepalingen laten de mogelijkheid onverlet dat een officiële dierenarts een certificaat ondertekent op basis van de gegevensa) waarvoor overeenkomstig de leden 1 tot en met 3 een verklaring is afgegeven door een andere persoon die door de bevoegde autoriteit is gemachtigd en die onder de controle van bovengenoemde dierenarts staat, voor zover hij de juistheid van deze gegevens kan verifiëren, ofb) die in het kader van de controleprogramma's zijn verkregen op grond van officieel erkende kwaliteitsborgingssystemen of door middel van een systeem voor epidemiologisch toezicht,in de gevallen waarin zulks overeenkomstig de veterinaire wetgeving is toegestaan.5. De eventuele regels voor de toepassing van dit artikel kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 7.Artikel 4 1. De bevoegde autoriteiten treffen de nodige maatregelen om toe te zien op de betrouwbaarheid van de certificering. Zij zien er met name op toe dat de door hen aangewezen certificerende ambtenarena) een status bezitten waardoor hun onpartijdigheid is gewaarborgd, en dat zij geen enkel rechtstreeks commercieel belang hebben in de te certificeren dieren of produkten of in de bedrijven of inrichtingen waaruit deze afkomstig zijn;b) zich bewust zijn van de inhoud en de betekenis van elk certificaat dat zij ondertekenen.2. De certificaten moeten ten minste worden opgesteld in een taal die door de certificerende ambtenaar wordt begrepen en ten minste in één van de officiële talen van het land van bestemming als bepaald door de communautaire wetgeving.3. Elke bevoegde autoriteit moet in staat zijn het verband te leggen tussen het certificaat en de certificerend ambtenaar en moet erop toezien dat van alle afgegeven certificaten tijdens een door haar te bepalen periode een kopie beschikbaar is.Artikel 5 1. De Lid-Staten voeren de nodige controles in en doen deze verrichten ter voorkoming van de afgifte van valse certificaten of certificeringen die misleidend kunnen zijn, alsmede van de frauduleuze produktie of het frauduleuze gebruik van certificaten die geacht worden uit hoofde van de veterinaire wetgeving te zijn afgegeven.2. Onverminderd eventuele strafrechtelijke vervolgingen en sancties, verrichten de bevoegde autoriteiten onderzoeken of controles en nemen zij passende maatregelen om elk geval van valse of misleidende certificering waarvan zij in kennis worden gesteld, te straffen. Deze maatregelen kunnen mede bestaan uit tijdelijke schorsing van het mandaat van de certificerend ambtenaar voor de duur van het onderzoek.In het bijzonder geldt dat, indien bij de controles blijkta) dat een certificerend ambtenaar willens en wetens een frauduleus certificaat heeft afgegeven, de bevoegde autoriteit de nodige maatregelen neemt om er - voor zover zulks mogelijk is - voor te zorgen dat de betrokken persoon niet meer hetzelfde vergrijp kan plegen;b) dat een particulier of een onderneming op frauduleuze wijze een officieel certificaat heeft gebruikt of gewijzigd, de bevoegde autoriteit de nodige maatregelen kan treffen opdat de particulier of de onderneming voor zover mogelijk niet meer hetzelfde vergrijp kan plegen. Dergelijke maatregelen kunnen mede bestaan uit een weigering om later aan de betrokken particulier of onderneming een officieel certificaat af te geven.Artikel 6 De Commissie ziet, in het kader van de door de veterinaire wetgeving voorgeschreven inspecties en de overeenkomstig de tussen de Gemeenschap en een derde land gesloten gelijkwaardigheidsovereenkomsten uit te voeren audits, erop toe dat de door de certificerende ambtenaren van derde landen toegepaste regels en beginselen garanties bieden die ten minste gelijkwaardig zijn aan die welke in deze richtlijn zijn neergelegd.Ingeval bij die inspecties en/of audits of een door Richtlijn 90/675/EEG of Richtlijn 91/496/EEG voorgeschreven controle blijkt dat de certificerende ambtenaren van een derde land die beginselen niet naleven, kan tot bijkomende garanties of specifieke eisen worden besloten volgens de procedure van artikel 7 van onderhavige richtlijn.Artikel 7 In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure neemt het bij Besluit 68/361/EEG (5) ingestelde Permanent Veterinair Comité een besluit volgens de regels van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG.Artikel 8 Vóór 31 december 1998 legt de Commissie de Raad een verslag voor, met voorstellen over een eventueel gebruik van betrouwbare elektronische transmissie- en certificeringsmethodes.De Raad neemt met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit over die voorstellen.Artikel 9 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld.2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 10 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 17 december 1996.Voor de RaadDe VoorzitterI. YATES(1) PB nr. C 373 van 29. 12. 1994, blz. 16.(2) PB nr. C 56 van 6. 3. 1995, blz. 165.(3) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49).(4) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG.(5) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.


title: Richtlijn 2010/66/EU van de Raad van 14 oktober 2010 houdende wijziging van Richtlijn 2008/9/EG tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn

text:
               20.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 275/1

         RICHTLIJN 2010/66/EU VAN DE RAAD
   van 14 oktober 2010
   houdende wijziging van Richtlijn 2008/9/EG tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 113,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2008/9/EG van de Raad van 12 februari 2008 tot vaststelling van nadere voorschriften voor de in Richtlijn 2006/112/EG vastgestelde teruggaaf van de belasting over de toegevoegde waarde (btw) aan belastingplichtigen die niet in de lidstaat van teruggaaf maar in een andere lidstaat gevestigd zijn (3), is van toepassing op verzoeken om teruggaaf die na 31 december 2009 worden ingediend.

               (2)

               Om Richtlijn 2008/9/EG te kunnen toepassen, moeten de lidstaten elektronische portalen ontwikkelen waarlangs belastingplichtigen die in een lidstaat gevestigd zijn, kunnen verzoeken om teruggaaf van btw die zij hebben betaald in een lidstaat waar zij niet gevestigd zijn. Die elektronische portalen dienden in gebruik te zijn met ingang van 1 januari 2010.

               (3)

               Een aantal ernstige vertragingen en verscheidene technische problemen hebben de ontwikkeling en de werking van de elektronische portalen in een beperkt aantal lidstaten gehinderd, waardoor een aantal verzoeken niet tijdig kon worden ingediend. Volgens Richtlijn 2008/9/EG moet een teruggaafverzoek uiterlijk op 30 september van het kalenderjaar volgend op het teruggaaftijdvak bij de lidstaat van vestiging worden ingediend. Gelet op deze termijn en de onbeschikbaarheid van sommige elektronische portalen bestaat het risico dat een aantal belastingplichtigen hun recht op aftrek van btw op kosten uit 2009 niet kunnen uitoefenen. Daarom dient de termijn voor verzoeken betreffende teruggaaftijdvakken in 2009 bij wijze van uitzondering te worden verlengd tot 31 maart 2011.

               (4)

               Overeenkomstig punt 34 van Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (4) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

               (5)

               Teneinde te voorkomen dat belastingplichtigen zich moeten houden aan de termijn van 30 september 2010 voor verzoeken betreffende teruggaaftijdvakken in 2009, dient deze richtlijn in werking te treden met ingang van 1 oktober 2010.

               (6)

               Richtlijn 2008/9/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Aan artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2008/9/EG wordt de volgende alinea toegevoegd:

      „Teruggaafverzoeken betreffende teruggaaftijdvakken in 2009 moeten uiterlijk op 31 maart 2011 bij de lidstaat van vestiging worden ingediend.”.

   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 oktober 2010 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Zij is van toepassing met ingang van 1 oktober 2010.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Luxemburg, 14 oktober 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         J. SCHAUVLIEGE

      (1)  Advies van 22 september 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van 15 september 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 44 van 20.2.2008, blz. 23.

      (4)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.


Avis juridique important

|

32004L0030

Richtlĳn 2004/30/EG van de Commissie van 10 maart 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 91/414/EEG van de Raad teneinde benzoëzuur, flazasulfuron en pyraclostrobine op te nemen als werkzame stof (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 077 van 13/03/2004 blz. 0050 - 0053

Richtlijn 2004/30/EG van de Commissievan 10 maart 2004tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde benzoëzuur, flazasulfuron en pyraclostrobine op te nemen als werkzame stof(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1), en met name op artikel 6, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG heeft Duitsland op 25 mei 1998 van Menno Chemie Vertriebs-Ges. een aanvraag ontvangen voor de opneming van de werkzame stof benzoëzuur in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Bij Beschikking 98/676/EG van de Commissie(2) is bevestigd dat het dossier "volledig" is, dat wil zeggen dat het in beginsel voldoet aan de voorschriften inzake gegevens en informatie van de bijlagen II en III bij Richtlijn 91/414/EEG.(2) Spanje heeft op 16 december 1996 op grond van artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG een aanvraag ontvangen van ISK Biosciences Europe SA inzake flazasulfuron. Deze aanvraag is bij Beschikking 97/865/EG van de Commissie(3) "volledig" verklaard.(3) Duitsland heeft op 28 februari 2000 op grond van artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG een aanvraag ontvangen van BASF AG inzake pyraclostrobine (oude naam: BAS 500F). Deze aanvraag is bij Beschikking 2000/540/EG van de Commissie(4) "volledig" verklaard.(4) De uitwerking van deze werkzame stoffen op de gezondheid van de mens en op het milieu is overeenkomstig het bepaalde in artikel 6, leden 2 en 4, van Richtlijn 91/414/EEG beoordeeld voor de door de aanvragers voorgestelde toepassingen. De als rapporteur aangewezen lidstaten hebben op 22 november 2000 bij de Commissie een ontwerp-evaluatieverslag ingediend voor benzoëzuur, op 1 augustus 1999 voor flazasulfuron en op 23 november 2001 voor pyraclostrobine.(5) De ontwerp-evaluatieverslagen zijn door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. Het onderzoek is op 3 oktober 2003 afgerond met een onderzoeksverslag van de Commissie inzake benzoëzuur, flazasulfuron en pyraclostrobine.(6) Bij het onderzoek van benzoëzuur, flazasulfuron en pyraclostrobine zijn geen vragen of problemen aan het licht gekomen op grond waarvan het Wetenschappelijk Comité voor planten moest worden geraadpleegd.(7) Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stoffen bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), en lid 3, van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in de evaluatieverslagen van de Commissie. Benzoëzuur, flazasulfuron en pyraclostrobine moeten derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.(8) De lidstaten moeten na de opneming over een redelijke termijn beschikken om ten aanzien van gewasbeschermingsmiddelen die benzoëzuur, flazasulfuron of pyraclostrobine bevatten, de bepalingen van Richtlijn 91/414/EEG ten uitvoer te leggen en inzonderheid om, binnen deze termijn, bestaande voorlopige toelatingen om te zetten in volwaardige toelatingen, deze te wijzigen of deze in te trekken overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.(9) Richtlijn 91/414/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(10) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 november 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 december 2004.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de voornaamste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 31. De lidstaten moeten de toelating voor ieder gewasbeschermingsmiddel dat benzoëzuur, flazasulfuron of pyraclostrobine bevat, onderzoeken om ervoor te zorgen dat de in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde voorwaarden voor deze werkzame stoffen in acht zijn genomen. Indien nodig en uiterlijk op 30 november 2004 wijzigen zij de toelatingen of trekken zij deze in overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG.2. Elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat benzoëzuur, flazasulfuron of pyraclostrobine als enige werkzame stof bevat, wordt opnieuw door de lidstaten beoordeeld overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen en op basis van een dossier dat voldoet aan de in bijlage III bij die richtlijn vastgestelde eisen. Op basis van die beoordeling bepalen zij of het middel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Indien nodig moeten zij de toelating voor een dergelijk gewasbeschermingsmiddel uiterlijk op 30 november 2005 wijzigen of intrekken.3. Elk gewasbeschermingsmiddel dat benzoëzuur, flazasulfuron of pyraclostrobine bevat samen met één of meer van de in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG opgenomen werkzame stoffen, wordt opnieuw door de lidstaten beoordeeld overeenkomstig de in bijlage VI bij die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen en op basis van een dossier dat voldoet aan de in bijlage III bij die richtlijn vastgestelde eisen. Op basis van die beoordeling bepalen zij of het middel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Indien nodig wijzigen zij de toelating voor een dergelijk gewasbeschermingsmiddel of trekken zij deze in, en wel uiterlijk op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de respectieve richtlijnen waarbij bijlage I werd gewijzigd om de desbetreffende stoffen daaraan toe te voegen. Indien in de respectieve richtlijnen verschillende termijnen zijn vastgesteld, geldt als uiterste datum de laatste daarvan.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2004.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 10 maart 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/119/EG van de Commissie (PB L 325 van 12.12.2003, blz. 41).(2) PB L 317 van 26.11.1998, blz. 47.(3) PB L 351 van 23.12.1997, blz. 67.(4) PB L 230 van 12.9.2000, blz. 14.BIJLAGEIn bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden aan het einde van de tabel de volgende rijen toegevoegd.">RUIMTE VOOR DE TABEL>"


Avis juridique important

|

31977L0452

Richtlijn 77/452/EEG van de Raad van 27 juni 1977 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten

Publicatieblad Nr. L 176 van 15/07/1977 blz. 0001 - 0007 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0198  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0251  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0198  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0003

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juni 1977  inzake de onderlinge erkenning van de diploma's , certificaten en andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger , tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten   ( 77/452/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 49 , 57 , 66 en 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat krachtens het Verdrag ieder verschil in behandeling op grond van nationaliteit inzake vestiging en het verrichten van diensten sedert het einde van de overgangsperiode is verboden ; dat het aldus verwezenlijkte beginsel met name ook van toepassing is op de afgifte van een vergunning die eventueel vereist is voor de toegang tot de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger alsmede op de inschrijving of aansluiting bij beroeps - of bedrijfsorganisaties ;  Overwegende dat het evenwel dienstig lijkt zekere bepalingen vast te stellen ter vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger ;  Overwegende dat de Lid-Staten krachtens het Verdrag verplicht zijn geen enkele vorm van steun te verlenen waardoor de vestigingsvoorwaarden kunnen worden vervalst ;  Overwegende dat artikel 57 , lid 1 , van het Verdrag de vaststelling voorschrijft van richtlijnen inzake de onderlinge erkenning van diploma's , certificaten en andere titels ;  Overwegende dat het gewenst lijkt dat , tegelijk met de onderlinge erkenning van de diploma's , wordt voorzien in de coordinatie van de voorwaarden voor de opleiding van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger ; dat deze coordinatie wordt geregeld in Richtlijn 77/453/EEG ( 3 ) ;  Overwegende dat verscheidene Lid-Staten voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger bij de wet het bezit van een diploma ziekenverpleging verplicht stellen ; dat in sommige andere Lid-Staten , waar deze voorwaarde niet geldt , het recht tot het voeren van de titel van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger desalniettemin wettelijk geregeld is ;  Overwegende dat , aangezien een richtlijn inzake de onderlinge erkenning van de diploma's niet noodzakelijkerwijze de materiële gelijkwaardigheid inhoudt van de opleidingen waarop deze diploma's betrekking hebben , het voeren van de opleidingstitel uitsluitend in de taal van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst dient te worden toegestaan ;  Overwegende dat de Lid-Staten , om de toepassing van deze richtlijn door hun nationale administraties te vergemakkelijken , kunnen bepalen dat de begunstigden die aan de daarin gestelde opleidingsvoorwaarden voldoen , te zamen met hun opleidingstitel een certificaat van de bevoegde overheid van het land van oorsprong of herkomst dienen over te leggen waarin wordt verklaard dat deze titels met de in de richtlijn bedoelde titels overeenstemmen ;  Overwegende dat op het gebied van goed gedrag en betrouwbaarheid onderscheid dient te worden gemaakt tussen de eisen die kunnen worden gesteld enerzijds voor een eerste toegang tot het beroep en anderzijds voor de uitoefening ervan ;  Overwegende dat in geval van het verrichten van diensten het stellen van de eis van inschrijving of aansluiting bij beroeps - of bedrijfsorganisaties , welke verband houdt met het vaste en permanente karakter van zijn werkzaamheden in het ontvangende land , ongetwijfeld wegens het tijdelijke karakter van zijn werkzaamheid een belemmering zou betekenen voor degene die deze diensten verricht ; dat deze eis derhalve dient te worden vermeden ; dat evenwel in dit geval het tuchtrechtelijke toezicht waartoe deze beroeps - of bedrijfsorganisaties de bevoegdheid hebben moet worden verzekerd ; dat hiertoe , onder voorbehoud van toepassing van artikel 62 van het Verdrag , in de mogelijkheid dient te worden voorzien de begunstigde te verplichten de bevoegde autoriteit van de ontvangende Lid-Staat in kennis te stellen van de dienstverrichting ;  Overwegende dat ten aanzien van de werkzaamheden in loondienst van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap ( 4 ) geen specifieke bepalingen over goed gedrag en betrouwbaarheid , beroepsdiscipline en het voeren van een titel voor de gereglementeerde beroepen bevat ; dat de desbetreffende regelingen naar gelang van de Lid-Staten zowel op loontrekkenden als op niet-loontrekkenden worden of kunnen worden toegepast ; dat de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger in alle Lid-Staten afhankelijk zijn gesteld van het bezit van een diploma , certificaat of andere titel van ziekenverpleger ; dat deze werkzaamheden zowel door zelfstandigen als door loontrekkenden of ook afwisselend als loontrekkende en als niet-loontrekkende door dezelfde personen gedurende hun loopbaan worden uitgeoefend ; dat het , voor een werkelijke bevordering van het vrije verkeer van deze beroepsbeoefenaars binnen de Gemeenschap , derhalve noodzakelijk lijkt het toepassingsgebied van deze richtlijn uit te breiden tot de ziekenverpleger in loondienst ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  HOOFDSTUK I  WERKINGSSFEER  Artikel 1  1 . Deze richtlijn is van toepassing op de werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger .  2 . In de zin van deze richtlijn wordt onder  " werkzaamheden van de verantwoordelijke algemene ziekenverpleger " verstaan , werkzaamheden welke met de volgende beroepstitels worden uitgeoefend :  in Duitsland :   " Krankenschwester " , " Krankenpfleger "  in België :  verpleegassistente(e)/hospitalier(ère ) , ziekenhuisverpleger ( -verpleegster ) /infirmier(ère ) hospitalier(ère )  in Denemarken :   " sygeplejerske "  in Frankrijk :   " infirmier(ère ) "  in Ierland :   " Registered General Nurse "  in Italië :   " infermiera professionale "  in Luxemburg :   " infirmier "  in Nederland :  verpleegkundige  in het Verenigd Koninkrijk :   - Engeland , Wales en Noord-Ierland :   " State Registered Nurse "   - Schotland :   " Registered General Nurse " .  HOOFDSTUK II  DIPLOMA'S , CERTIFICATEN EN ANDERE TITELS VAN VERANTWOORDELIJK ALGEMEEN ZIEKENVERPLEGER  Artikel 2  Elke Lid-Staat erkent de door de overige Lid-Staten aan de onderdanen van Lid-Staten overeenkomstig artikel 1 van Richtlijn 77/453/EEG afgegeven en in artikel 3 vermelde diploma's , certificaten en andere titels door daaraan , met betrekking tot de toegang tot en de uitoefening van de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger , op zijn grondgebied hetzelfde rechtsgevolg toe te kennen als aan de door hemzelf uitgereikte diploma's , certificaten en andere titels .  Artikel 3  De in artikel 2 bedoelde diploma's , certificaten en andere titels zijn :  a ) in Duitsland :   - de door de bevoegde instanties afgegeven getuigschriften betreffende de " staatliche Pruefung in der Krankenpflege " ( staatsexamen verpleegkunde ) ;   - verklaringen van de bevoegde instanties van de Bondsrepubliek Duitsland waarbij de gelijkwaardigheid van de na 8 mei 1945 door de bevoegde instanties van de Duitse Democratische Republiek uitgereikte opleidingstitels met de bij het eerste streepje genoemde titels wordt bekrachtigd ;  b ) in België :   - brevet verpleegassitent(e)/hospitalier(ère ) , af , gegeven door de overheid of door van staatswege opgerichte of erkende scholen ;   - brevet ziekenhuisverpleger  ( -verpleegster)/infirmier(ère ) hospitalier(ère ) , afgegeven door de overheid of door van staatswege opgerichte of erkende scholen ;   - diploma gegradueerd ziekenhuisverpleger  ( -verpleegster ) /infirmier(ère ) gradué(e ) hospitalier(ère ) , afgegeven door de overheid of door van staatswege opgerichte of erkende scholen voor hoger paramedisch onderwijs ;  c ) in Denemarken :  diploma " sygeplejerske " , afgegeven door een door de " Sundhedsstyrelsen " ( dienst voor volksgezondheid ) erkende verpleegopleidingsschool ;  d ) in Frankrijk :   " diplôme d'Etat d'infirmier(ère ) " , afgegeven door het Ministerie van Volksgezondheid ;  e ) in Ierland :  certificaat " Registered General Nurse " , afgegeven door het " An Bord Altranais " ( Nursing Board ) ;  f ) in Italië :   " diploma di abilitazione professionale per infermiere professionale " , afgegeven door van staatswege erkende scholen ;  g ) in Luxemburg :   - Staatsdiploma " infirmier " ,   - Staatsdiploma " infirmier hospitalier gradué " ,  afgegeven door de minister van Volksgezondheid op advies van de examencommissie ;  h ) in Nederland :   - diploma's verpleger A , verpleegster A , verpleegkundige A ,   - diploma verpleegkundige MBOV ( Middelbare Beroepsopleiding Verpleegkundige ) ,   - diploma verpleegkundige HBOV ( Hogere Beroepsopleiding Verpleegkundige ) ,  afgegeven door een van overheidswege benoemde examencommissie ;  i ) in het Verenigd Koninkrijk :  certificaat inzake toelating tot het algemene gedeelte van het Register , afgegeven in Engeland en Wales door " The General Nursing Council for England and Wales " , in Schotland door " The General Nursing Council for Scotland " en in Noord-Ierland door " The Northern Ireland Council for Nurses and Midwives " .  HOOFDSTUK III  VERWORVEN RECHTEN  Artikel 4  Elke Lid-Staat erkent , ten aanzien van onderdanen van de Lid-Staten welker diploma's , certificaten en andere titels niet beantwoorden aan het geheel der minimumopleidingseisen , bedoeld in artikel 1 van Richtlijn 77/435/EEG , als genoegzaam bewijs de voor de inwerkingtreding van genoemde richtlijn door die Lid-Staten afgegeven diploma's , certificaten en andere titels van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger , indien deze vergezeld gaan van een verklaring waarin wordt bevestigd dat deze onderdanen de werkzaamheden van verantwoordelijk algemeen ziekenverpleger gedurende ten minste drie jaren tijdens de vijf jaren die aan de afgifte van de verklaring voorafgaan , daadwerkelijk en op wettige wijze hebben verricht .  Deze werkzaamheden moeten de volledige verantwoordelijkheid hebben omvat voor programmering , organisatie en uitvoering van verpleegkundige hulp ten behoeve van de patiënt .  HOOFDSTUK IV  HET VOEREN VAN DE OPLEIDINGSTITEL  Artikel 5  1 . Onverminderd artikel 13 , draagt de ontvangende Lid-Staat er zorg voor dat de onderdanen van de Lid-Staten die aan de in de artikelen 2 en 4 gestelde voorwaarden voldoen , het recht hebben gebruikt te maken van hun wettige , in de Lid-Staat van oorsprong of herkomst gevoerde opleidingstitel , mits deze niet gelijk is aan de beroepstitel en - eventueel - van de afkorting daarvan , in de taal van deze Lid-Staat . De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat deze titel wordt gevolgd door de naam en de plaats van de instelling of de examencommissie die hem heeft verleend .  2 . Wanneer de opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst in de ontvangende Lid-Staat verward kan worden met een titel waarvoor in deze Staat een aanvullende opleiding vereist is die de begunstigde niet heeft gevolgd , kan de ontvangende Lid-Staat voorschrijven dat de begunstigde zijn opleidingstitel van de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst voert in een door de ontvangende Lid-Staat voorgeschreven passende vorm .  HOOFDSTUK V  MAATREGELEN TER VERGEMAKKELIJKING VAN DE DAADWERKELIJKE UITOEFENING VAN HET RECHT VAN VESTIGING EN VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN VAN DE VERANTWOORDELIJKE ALGEMENE ZIEKENVERPLEGING  A . Bepalingen die specifiek zijn voor het recht van vestiging  Artikel 6  1 . De ontvangende Lid-Staat die van zijn onderdanen voor de eerste toegang tot een van de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden een bewijs inzake goed gedrag of betrouwbaarheid verlangt , aanvaardt voor de onderdanen der overige Lid-Staten als genoegzaam bewijs een door een bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst afgegeven verklaring , waaruit blijkt dat aan de in deze Lid-Staat voor de eerste toegang tot de betrokken werkzaamheid gestelde voorwaarden inzake goed gedrag of betrouwbaarheid is voldaan .  2 . Indien de Lid-Staat van oorsprong of herkomst voor de eerste toegang tot de betrokken werkzaamheid geen bewijs inzake goed gedrag of betrouwbaarheid verlangt , kan de ontvangende Lid-Staat van de onderdanen van deze Lid-Staat van oorsprong of herkomst een uittreksel uit het strafregister verlangen of , bij gebreke daarvan , een door een bevoegde instantie van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst afgegeven gelijkwaardig document .  3 . Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevonden en in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn op de toegang tot de desbetreffende werkzaamheid , kan hij de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst daarvan op de hoogte stellen .  De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnen zijn op de toegang tot de desbetreffende werkzaamheid . De autoriteiten van deze Staat bepalen zelf de aard en de omvang van het in te stellen onderzoek en brengen de consequenties die zij daaruit trekken ten aanzien van de door hen afgegeven verklaringen of documenten , ter kennis van de ontvangende Lid-Staat .  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toegezonden inlichtingen geheim blijft .  Artikel 7  1 . Indien in een ontvangende Lid-Staat voor naleving van de voorschriften inzake goed gedrag of betrouwbaarheid , daaronder begrepen tuchtrechtelijke voorschriften ter zake van ernstige fouten bij de beroepsuitoefening of van strafrechtelijke veroordelingen , wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen gelden die betrekking hebben op de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden , verstrekt de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst aan de ontvangende Lid-Staat de nodige inlichtingen betreffende de ten opzichte van de betrokkene genomen professionele of administratieve maatregelen of sancties , alsmede betreffende de strafrechtelijke sancties die betrekking hebben op de uitoefening van het beroep in de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst .  2 . Indien de ontvangende Lid-Staat kennis heeft van ernstige en nauwkeurige feiten die buiten zijn grondgebied hebben plaatsgevonden en in deze ontvangende Staat van invloed kunnen zijn op de toegang tot de desbetreffende werkzaamheid , kan hij de Lid-Staat van oorsprong of van herkomst daarvan op de hoogte stellen .  De Lid-Staat van oorsprong of van herkomst gaat de juistheid van deze feiten na voor zover deze feiten in deze Lid-Staat van invloed kunnen zijn op de uitoefening van de desbetreffende werkzaamheid . De autoriteiten van deze Staat bepalen zelf de aard en de omvang van het in te stellen onderzoek en brengen de consequenties die zij daaruit trekken ten aanzien van de door hen krachtens lid 1 toegezonden inlichtingen ter kennis van de ontvangende Lid-Staat .  3 . De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de inhoud van de toegezonden inlichtingen geheim blijft .  Artikel 8  Indien de ontvangende Lid-Staat van de eigen onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden een op de lichamelijke of geestelijke gezondheid betrekking hebbend document eist , acht deze Lid-Staat overlegging van het door de Lid-Staat van oorsprong of herkomst vereiste document voldoende .  Indien de Lid-Staat van oorsprong of herkomst voor de toegang tot of de uitoefening van de betrokken werkzaamheid geen document van deze aard verlangt , aanvaardt de ontvangende Lid-Staat van de onderdanen van de Lid-Staat van oorsprong of herkomst een door een bevoegde autoriteit van laatstgenoemde Staat afgegeven , met de getuigschriften van de ontvangende Lid-Staat overeenstemmende verklaring .  Artikel 9  De in de artikelen 6 , 7 en 8 bedoelde documenten mogen bij overlegging niet ouder zijn dan drie maanden .  Artikel 10  1 . De procedure aangaande de toelating van de begunstigde tot een van de in artikel 1 omschreven werkzaamheden overeenkomstig de artikelen 6 , 7 en 8 moet zo spoedig mogelijk en uiterlijk drie maanden nadat het volledige dossier van de betrokkene is ingediend , worden voltooid , onverminderd de termijn die kan voortvloeien uit een eventueel beroep dat na deze procedure is ingesteld .  2 . In de in artikel 6 , lid 3 , en artikel 7 , lid 2 , bedoelde gevallen , leidt het verzoek tot nieuwe bestudering tot schorsing van de termijn waarover in lid 1 wordt gesproken .  De geraadpleegde Lid-Staat moet zijn antwoord binnen drie maanden toezenden .  Na ontvangst van dit antwoord of na het verstrijken van deze termijn gaat de ontvangende Lid-Staat voort met de in lid 1 bedoelde procedure .  B . Bepalingen die specifiek zijn voor het verrichten van diensten  Artikel 11  1 . Indien een Lid-Staat van zijn onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 omschreven werkzaamheden een vergunning eist of inschrijving of aansluiting bij een beroeps - of bedrijfsorganisatie verlangt , stelt deze Lid-Staat de onderdanen van de Lid-Staten van deze eis vrij in geval van dienstverrichting .  De begunstigde oefent zijn dienstverrichting uit met dezelfde rechten en verplichtingen als de onderdanen van de ontvangende Lid-Staat ; voor hem gelden met name de disciplinaire bepalingen van professionele of administratieve aard die van toepassing zijn in die Lid-Staat .  Treft de ontvangende Lid-Staat ter toepassing van de tweede alinea een maatregel of draagt hij kennis van feiten die indruisen tegen deze bepalingen , dan deelt hij zulks onmiddellijk mede aan de Lid-Staat waar de begunstigde is gevestigd .  2 . De ontvangende Lid-Staat kan voorschrijven dat de begunstigde van tevoren aan de bevoegde instanties verklaart dat hij deze diensten verricht , ingeval dit een tijdelijk verblijf op zijn grondgebied meebrengt .  In spoedgevallen kan deze verklaring zo snel mogelijk na de dienstverrichting worden afgelegd .  3 . Op grond van de leden 1 en 2 kan de ontvangende Lid-Staat van de begunstigde een of meer documenten eisen met de volgende gegevens :   - de verklaring , bedoeld in lid 2 ,   - een bewijsstuk waaruit blijkt dat de betrokkene de desbetreffende werkzaamheden in de Lid-Staat waar hij gevestigd is , wettig uitoefent ,   - een bewijsstuk dat de betrokkene het of de diploma's cetifica(a)t(en ) of andere titels(s ) bezit die voor het verrichten van de bedoelde diensten is/zijn vereist en wordt/worden genoemd in deze richtlijn .  4 . Het/de in lid 3 bedoelde document(en ) mag/mogen bij overlegging niet ouder zijn dan twaalf maanden .  5 . Indien een Lid-Staat een van zijn onderdanen of een op zijn grondgebied gevestigde onderdaan van een andere Lid-Staat geheel of gedeeltelijk , tijdelijk of definitief , de bevoegdheid ontneemt om een van de in artikel 1 genoemde werkzaamheden uit te oefenen , draagt hij er zorg voor dat het in lid 3 , tweede streepje , bedoelde bewijsstuk al naar gelang van het geval tijdelijk of definitief wordt ingetrokken .  Artikel 12  Indien in een ontvangende Lid-Staat de verplichting bestaat bij een publiekrechtelijke instelling van sociale zekerheid te zijn ingeschreven om de rekeningen inzake de ten gunste van sociaal verzekerden verrichte werkzaamheden op een verzekeringsinstelling te kunnen verhalen , stelt deze Lid-Staat in geval van dienstverrichting die de verplaatsing van de begunstigde met zich meebrengt , de onderdanen der Lid-Staten die in een andere Lid-Staat zijn gevestigd van die eis vrij .  De betrokkene stelt deze instelling evenwel van tevoren , of in spoedgevallen later , in kennis van zijn dienstverrichting .  C . Bepalingen die het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten gemeen hebben  Artikel 13  Wanneer in een ontvangende Lid-Staat voorschriften gelden voor het voeren van de beroepstitel voor een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden , voeren de onderdanen van de andere Lid-Staten die voldoen aan de voorwaarden , gesteld in de artikelen 2 en 4 , de beroepstitel die in het ontvangende land met deze voorwaarden inzake opleiding overeenkomt , en maken zij gebruik van de afkorting van deze titel .  Artikel 14  Indien een ontvangende Lid-Staat verlangt dat zijn onderdanen voor de toegang tot of de uitoefening van een der in artikel 1 bedoelde werkzaamheden een eed of belofte afleggen en de formule van deze eed of belofte niet door de onderdanen van de overige Lid-Staten kan worden gebruikt , ziet deze Lid-Staat erop toe , dat aan de begunstigden een passende en gelijkwaardige formule wordt voorgelegd .  Artikel 15  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen ten einde de begunstigden in staat te stellen geïnformeerd te worden omtrent de wetgeving inzake gezondheidszorg en op sociaal gebied , alsmede , eventueel omtrent de beroepsethiek in de ontvangende Lid-Staat .  Te dien einde kunnen zij informatiediensten oprichten waar de begunstigden de noodzakelijke gegevens kunnen inwinnen . In geval van vestiging kunnen de ontvangende Lid-Staten de begunstigden verplichten met deze diensten contact op te nemen .  2 . De Lid-Staten kunnen de in lid 1 bedoelde diensten oprichten bij de bevoegde autoriteiten en instanties die zij binnen de in artikel 19 , lid 1 , bepaalde termijn aanwijzen .  3 . De Lid-Staten dragen er zorg voor dat in voorkomend geval de begunstigden in hun belang en in dat van hun patiënten de talenkennis verwerven die noodzakelijk is voor de uitoefening van hun beroepswerkzaamheden in de ontvangende Lid-Staat .  HOOFDSTUK VI  SLOTBEPALINGEN  Artikel 16  De ontvangende Lid-Staat kan , in geval van gegronde twijfel , van de bevoegde autoriteiten van een andere Lid-Staat een bevestiging verlangen van de echtheid van de in die Lid-Staat afgegeven , in de hoofdstukken II en III bedoelde diploma's , certificaten en andere titels , alsmede de bevestiging van het feit dat de begunstigde heeft voldaan aan alle opleidingsvoorwaarden die zijn opgenomen in Richtlijn 77/453/EEG .  Artikel 17  De Lid-Staten wijzen binnen de in artikel 19 , lid 1 , gestelde termijn de autoriteiten en instanties aan die gemachtigd zijn tot afgifte en in ontvangst nemen van de diploma's , certificaten en andere titels alsmede de documenten en informaties die in deze richtlijn worden genoemd en stellen de overige Lid-Staten en de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 18  Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de onderdanen van de Lid-Staten die , overeenkomstig Verordening ( EEG ) nr . 1612/68 een van de in artikel 1 bedoelde werkzaamheden in loondienst  ( zullen ) uitoefenen .  Artikel 19  1 . De Lid-Staten treffen binnen twee jaa * a kennisgeving van deze richtlijn de maatregelen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan overwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten delen aan de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen , mede .  Artikel 20  Wanneer zich , bij de toepassing van deze richtlijn , op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen voor een Lid-Staat , onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Staat en wint zij het advies in van het Comité van hooggeplaatste ambtenaren van volksgezondheid , opgericht bij Besluit 75/365/EEG ( 5 ) , gewijzigd bij Besluit 77/455/EEG ( 6 ) .  In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de Raad voor .  Artikel 21  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 27 juni 1977 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . SILKIN  ( 1 ) PB nr . C 65 van 5 . 6 . 1970 , blz . 12 .  ( 2 ) PB nr . C 108 van 26 . 8 . 1970 , blz . 23 .  ( 3 ) Zie blz . 8 van dit Publikatieblad .  ( 4 ) PB nr . L 257 van 19 . 10 . 1968 , blz . 2 .  ( 5 ) PB nr . L 167 van 30 . 6 . 1975 , blz . 19 .  ( 6 ) Zie blz . 13 van dit Publikatieblad .


Avis juridique important

|

31980L1273

Richtlijn 80/1273/EEG van de Raad van 22 december 1980 tot wijziging, in verband met de toetreding van Griekenland, van Richtlijn 80/154/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de verloskundige, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten

Publicatieblad Nr. L 375 van 31/12/1980 blz. 0074 - 0074 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0077  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 06 Deel 3 blz. 0007  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0077  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 2 blz. 0125

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 22 december 1980  tot wijziging, in verband met de toetreding van Griekenland, van Richtlijn 80/154/EEG inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de verloskundige, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten  (80/1273/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op de Toetredingsakte van 1979, inzonderheid op artikel 146,  Overwegende dat Richtlijn 80/154/EEG van de Raad van 21 januari 1980 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de verloskundige, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging en vrij verrichten van diensten (1), is vastgesteld na de ondertekening van het Toetredingsverdrag van 1979;  Overwegende dat het wegens de toetreding van Griekenland noodzakelijk blijkt de genoemde richtlijn op enkele punten aan te passen ten einde te waarborgen dat zij door dat land en de overige Lid-Staten op gelijke wijze wordt toegepast,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Richtlijn 80/154/EEG wordt als volgt gewijzigd:    1. Aan artikel 1 wordt het volgende toegevoegd: >PIC FILE= "T0013971">        2. Aan artikel 3 wordt het volgende punt toegevoegd: >PIC FILE= "T0013972">           Artikel 2 Binnen de termijn die is bepaald in artikel 20, lid 1, van Richtlijn 80/154/EEG, treffen de Lid-Staten de maatregelen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 22 december 1980.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. SANTER  (1)PB nr. L 33 van 11.2.1980, blz. 1.


Avis juridique important

|

31999L0038

Richtlijn 1999/38/EG van de Raad van 29 april 1999 tot tweede wijziging van Richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk en uitbreiding van die richtlijn tot mutagene agentia

Publicatieblad Nr. L 138 van 01/06/1999 blz. 0066 - 0069

RICHTLIJN 1999/38/EG VAN DE RAADvan 29 april 1999tot tweede wijziging van Richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk en uitbreiding van die richtlijn tot mutagene agentiaDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 118 A,Gelet op Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG(1),Gezien het voorstel van de Commissie(2), opgesteld na raadpleging van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag(4),(1) Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad, door middel van richtlijnen, de minimumvoorschriften vaststelt om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te bevorderen, teneinde de veiligheid en de gezondheid van de werknemers beter te beschermen;(2) Overwegende dat, krachtens dat artikel, in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen;(3) Overwegende dat kiemcelmutagene agentia stoffen zijn die een blijvende verandering in de hoeveelheid of de structuur van het genetisch materiaal van een cel kunnen veroorzaken, leidend tot een verandering van de fenotypische kenmerken van die cel, die op afstammende dochtercellen kan worden overgedragen;(4) Overwegende dat kiemcelmutagene agentia gezien hun werkingsmechanisme waarschijnlijk carcinogene effecten hebben;(5) Overwegende dat vinylchloridemonomeer krachtens Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen(5) als carcinogeen agens van categorie 1 is ingedeeld;(6) Overwegende dat, omwille van de consistentie en de duidelijkheid, de essentiële bepalingen van Richtlijn 78/610/EEG van de Raad van 29 juni 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de bescherming van de gezondheid van werknemers die aan vinylchloridemonomeer zijn blootgesteld(6), in deze richtlijn moeten worden opgenomen, waarbij het niveau van bescherming van de gezondheid en veiligheid van de werknemers niet lager mag worden;(7) Overwegende dat Richtlijn 78/610/EEG na de implementatie van deze richtlijn kan worden ingetrokken;(8) Overwegende dat epidemiologisch onderzoek bij blootgestelde werknemers de carcinogeniteit van het stof van eiken- en beukenhout heeft aangetoond; dat het stof van andere soorten hardhout hoogstwaarschijnlijk ook kanker bij de mens kan verwekken; dat betrokken werknemers derhalve ernstig gevaar lopen om kanker te ontwikkelen;(9) Overwegende dat het zaak is het voorzorgsbeginsel toe te passen op de bescherming van de gezondheid van werknemers; dat Richtlijn 90/394/EEG daarom tot het stof van alle soorten hardhout moet worden uitgebreid;(10) Overwegende dat verder onderzoek naar de carcinogeniteit van stof van andere houtsoorten gewenst is; dat de Commissie bij de vaststelling van een risico voorstellen moet indienen om de gezondheid van de werknemers te beschermen;(11) Overwegende dat artikel 16 van Richtlijn 90/394/EEG bepaalt dat er op grond van de beschikbare informatie, wetenschappelijke en technische informatie daarbij inbegrepen, grenswaarden worden vastgesteld ten aanzien van deze carcinogene agentia waarvoor dit mogelijk is;(12) Overwegende dat het dienstig is dergelijke grenswaarden vast te stellen voor stoffen van hardhout; dat de huidige grenswaarden voor vinylchloridemonomeer verlaagd dienen te worden om deze in overeenstemming te brengen met de beste minimumnormen voor technologische praktijken, daarbij rekening houdend met de haalbaarheidsaspecten, maar er steeds naar strevend de bescherming van de gezondheid van de werknemers op de werkplek veilig te stellen;(13) Overwegende dat werknemers doeltreffend beschermd moeten worden tegen het risico op kanker ten gevolge van blootstelling aan stof van hardhout op het werk; dat het doel van deze richtlijn niet is het houtgebruik te verminderen door hout te vervangen door ander materiaal of door een bepaalde houtsoort te vervangen door andere houtsoorten;(14) Overwegende dat de naleving van de minimumvoorschriften inzake de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de werknemers tegen bijzondere risico's in verband met carcinogene agentia niet slechts de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van iedere afzonderlijke werknemer beoogt, maar er tevens op is gericht alle werknemers in de Gemeenschap een niveau van minimale bescherming te bieden;(15) Overwegende dat er een consistent niveau van bescherming tegen de risico's in verband met carcinogene agentia voor de Gemeenschap als geheel moet worden verwezenlijkt en dat het bedoelde beschermingsniveau moet worden bereikt door een kader van algemene principes teneinde de lidstaten in staat te stellen de minimumvoorschriften op consistente wijze toe te passen;(16) Overwegende dat de wijzigingen vervat in deze richtlijn een concreet aspect zijn van de verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt;(17) Overwegende dat het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats krachtens Besluit 74/325/EEG(7) door de Commissie moet worden geraadpleegd voor het uitwerken van voorstellen op dit gebied,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 90/394/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. artikel 1, lid 4, wordt vervangen door: "4. Wat asbest betreft, dat in Richtlijn 83/477/EEG(8) word behandeld, gelden de bepalingen van deze richtlijn wanneer zij voor de veiligheid en gezondheid op het werk gunstiger zijn.";2. in artikel 2 wordt na punt a) het volgende punt aa) ingevoegd: "aa) 'mutageen agens':i) een stof die op grond van de criteria van bijlage VI van Richtlijn 67/548/EEG dient te worden ingedeeld als mutageen agens van categorie 1 of 2;ii) een uit een of meer van de onder i) bedoelde stoffen samengesteld preparaat, waarbij de concentratie van een of meer van de afzonderlijke stoffen voldoet aan de concentratiegrensvereisten voor de indeling van een preparaat als mutageen agens van categorie 1 of 2 zoals vermeld in- hetzij bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG,- hetzij bijlage I van Richtlijn 88/379/EEG voorzover de stof of stoffen niet voorkomt of voorkomen in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG, ofwel erin voorkomt of voorkomen zonder vermelding van concentratiegrenzen;";3. in artikel 1, lid 1, artikel 3, lid 1, lid 2, eerste en tweede streepje, en lid 4, artikel 5, lid 5, onder c), d), e en j), artikel 6, onder a) en b), artikel 10, lid 1, aanhef en onder a), artikel 11, lid 2, artikel 14, lid 3, artikel 16, lid 1, en artikel 17, lid 2, wordt "carcinogene agentia" vervangen door "carcinogene of mutagene agentia";4. in artikel 2, onder b), artikel 4, lid 1, artikel 5, lid 2 en lid 5, aanhef en onder a), wordt "carcinogeen agens" vervangen door "carcinogeen of mutageen agens";5. in bijlage I wordt het volgende punt 5 toegevoegd: "5. Werkzaamheden waarbij men wordt blootgesteld aan stof van hardhout(9).";6. bijlage III, deel A, wordt vervangen door het volgende: "A. GRENSWAARDEN VOOR BEROEPSMATIGE BLOOTSTELLING>RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 2Richtlijn 78/610/EEG wordt ingetrokken met ingang van 29 april 2003.Artikel 3Binnen twee jaar na de vaststelling van deze richtlijn kan de Commissie overeenkomstig artikel 118 A van het Verdrag op basis van de meest recente wetenschappelijke gegevens bij de Raad een voorstel indienen voor de vaststelling van herziene grenswaarden voor vinylchloridemonomeer en stof van hardhout.Artikel 41. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 29 april 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.In de bepalingen die de lidstaten aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 29 april 1999.Voor de RaadDe voorzitterW. MÜLLER(1) PB L 196 van 26.7.1990, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/42/EG (PB L 179 van 8.7.1997, blz. 4).(2) PB C 123 van 22.4.1998, blz. 22.(3) PB C 284 van 14.9.1998, blz. 111.(4) Advies van het Europees Parlement van 22 oktober 1998 (PB C 341 van 9.11.1998, blz. 134), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 22 december 1998 (PB C 55 van 25.2.1999, blz. 39) en besluit van het Europees Parlement van 13 april 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(5) PB L 196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/69/EG (PB L 343 van 13.12.1997, blz. 19).(6) PB L 197 van 22.7.1978, blz. 12.(7) PB L 185 van 9.7.1974, blz. 15. Besluit laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(8) PB L 263 van 24.9.1983, blz. 25. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/24/EG (PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11).(9) Een lijst van enkele soorten hardhout staat in deel 62 van de Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans ('Wood Dust and Formaldehyde') (Monografieën over de evaluatie van carcinogene risico's voor de mens ('Houtstof en formaldehyde'), gepubliceerd door het Internationaal Instituut voor kankeronderzoek (Lyon, 1995).


Avis juridique important

|

31997L0042

Richtlijn 97/42/EG van de Raad van 27 juni 1997 tot eerste wijziging van Richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde individuele richtlijn in de zin van artikel 16 bis, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 179 van 08/07/1997 blz. 0004 - 0006

RICHTLIJN 97/42/EG VAN DE RAAD van 27 juni 1997 tot eerste wijziging van Richtlijn 90/394/EEG betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde individuele richtlijn in de zin van artikel 16 bis, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 118 A,Gelet op Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (1), inzonderheid op artikel 16,Gezien het voorstel van de Commissie (2), opgesteld na raadpleging van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats,Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (4),(1) Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad, door middel van richtlijnen, de minimumvoorschriften vaststelt voor het stimuleren van de verbetering van met name het arbeidsmilieu, teneinde de veiligheid en de gezondheid van de werknemers beter te beschermen;(2) Overwegende dat, krachtens dat artikel, in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen;(3) Overwegende dat in Richtlijn 91/325/EEG van de Commissie van 1 maart 1991 tot twaalfde aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (5) nieuwe waarschuwingszinnen in bijlage III worden opgenomen die gevaren voor de gezondheid bij langdurige blootstelling en het gevaar voor kanker bij inademing aanduiden;(4) Overwegende dat werknemers in alle arbeidssituaties dienen te worden beschermd met betrekking tot preparaten die een of meer carcinogene agentia bevatten alsmede met betrekking tot op het werk vrijkomende carcinogene verbindingen;(5) Overwegende dat voor sommige agentia alle absorptiemogelijkheden, waaronder huidpenetratie, dienen te worden nagegaan, teneinde een optimaal beschermingsniveau te waarborgen;(6) Overwegende dat de formulering van bijlage I, punt 2, van Richtlijn 90/394/EEG betreffende polycyclische aromatische koolwaterstoffen in vele lidstaten geleid heeft tot moeilijkheden in verband met de interpretatie; dat derhalve een nieuwe, nauwkeuriger formulering wenselijk is;(7) Overwegende dat in artikel 16 van Richtlijn 90/394/EEG is voorzien in de vaststelling van grenswaarden voor blootstelling op grond van de beschikbare gegevens, wetenschappelijke en technische gegevens daarbij inbegrepen, ten aanzien van alle carcinogene agentia waarvan dit mogelijk is;(8) Overwegende dat grenswaarden voor beroepsblootstelling dienen te worden beschouwd als een belangrijk bestanddeel van de algemene maatregelen ter bescherming van werknemers; dat dergelijke grenswaarden dienen te worden herzien wanneer dit op grond van wetenschappelijke gegevens van recentere datum noodzakelijk wordt;(9) Overwegende dat benzeen een carcinogeen agens is dat aanwezig is in talrijke arbeidssituaties; dat derhalve een groot aantal werknemers is blootgesteld aan een mogelijk risico voor de gezondheid; dat, hoewel de huidige wetenschappelijke kennis het niet mogelijk maakt een niveau vast te leggen waarbeneden er geen sprake meer is van risico's voor de gezondheid, een verminderde blootstelling aan benzeen deze risico's niettemin zal verkleinen;(10) Overwegende dat de naleving van de minimumvoorschriften inzake de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de werknemers tegen bijzondere risico's in verband met carcinogene agentia niet slechts de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van iedere afzonderlijke werknemer beoogt te waarborgen, maar tevens een niveau van minimale bescherming van alle werknemers in de Gemeenschap beoogt mogelijk te maken;(11) Overwegende dat een consistent niveau van bescherming tegen de risico's in verband met carcinogene agentia voor de Gemeenschap als geheel wordt verwezenlijkt en dat dat beschermingsniveau niet door uitgebreide voorschriften maar door een kader van algemene principes wordt bereikt teneinde de lidstaten in staat te stellen de minimumvoorschriften op consistente wijze toe te passen;(12) Overwegende dat deze wijziging een concreet element vormt in het kader van de verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt;(13) Overwegende dat het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats krachtens Besluit 74/325/EEG (6) door de Commissie moet worden geraadpleegd voor het uitwerken van voorstellen op dit gebied,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 90/394/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. aan artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd:"4. Wat betreft asbest en vinylchloridemonomeer, die in bijzondere richtlijnen worden behandeld, gelden de bepalingen van deze richtlijn wanneer zij voor de veiligheid en gezondheid op het werk gunstiger zijn.";2. artikel 2 wordt vervangen door:"Artikel 2In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "carcinogeen agens":i) een stof die op grond van de criteria van bijlage VI van Richtlijn 67/548/EEG dient te worden ingedeeld als carcinogeen agens van categorie 1 of 2;ii) een uit een of meer van de onder i) bedoelde stoffen samengesteld preparaat, waarbij de concentratie van de afzonderlijke stoffen voldoet aan de eisen voor concentratiegrenzen voor de indeling van een preparaat als carcinogene stof van categorie 1 of 2 zoals vermeld in- hetzij bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG,- hetzij bijlage I van Richtlijn 88/379/EEG voorzover de stof of stoffen niet voorkomt of voorkomen in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG, ofwel erin voorkomt of voorkomen zonder vermelding van concentratiegrenzen;iii) een stof, preparaat of procédé, zoals bedoeld in bijlage I, alsmede een stof of preparaat die of dat vrijkomt bij een in bijlage I bedoeld procédé;b) "grenswaarde": tenzij anders omschreven, de limiet van het tijdgewogen gemiddelde van de concentratie voor een "carcinogeen agens" in de lucht in de ademhalingszone van een werknemer gedurende een gespecificeerde referentieperiode als bepaald in bijlage III.";3. artikel 3, lid 3, wordt vervangen door:"3. Voorts moet bij de beoordeling van het risico rekening worden gehouden met alle andere manieren van blootstelling, zoals absorptie in en/of via de huid.";4. in artikel 5 wordt na lid 3 het volgende lid ingevoegd:"4. De blootstelling mag de grenswaarde van een carcinogeen agens, zoals bepaald in bijlage III, niet overschrijden.";Artikel 5, lid 4, wordt artikel 5, lid 5;5. punt 2 van bijlage I wordt vervangen door:"2. Werkzaamheden die blootstelling aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen, aanwezig in roet, teer of pek van steenkool, met zich brengen.";6. deel A van bijlage III wordt vervangen door:"A. GRENSWAARDEN VOOR BEROEPSMATIGE BLOOTSTELLING>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 27 juni 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 27 juni 1997.Voor de RaadDe VoorzitterA. MELKERT(1) PB nr. L 196 van 26. 7. 1990, blz. 1.(2) PB nr. C 317 van 28. 11. 1995, blz. 16.(3) PB nr. C 97 van 1. 4. 1996, blz. 25.(4) Advies van het Europees Parlement uitgebracht op 20 juni 1996 (PB nr. C 198 van 8. 7. 1996, blz. 182), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 2 december 1996 (PB nr. C 6 van 9. 1. 1997, blz. 15) en besluit van het Europees Parlement van 9 april 1997 (PB nr. C 132 van 28. 4. 1997).(5) PB nr. L 180 van 8. 7. 1991, blz. 1.(6) PB nr. L 185 van 9. 7. 1974, blz. 15. Besluit laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.