title: Richtlijn 2011/82/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2011 ter facilitering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen

text:
               5.11.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 288/1

         RICHTLIJN 2011/82/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 25 oktober 2011
   ter facilitering van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 87, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (1),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Verbetering van de verkeersveiligheid vormt een centrale doelstelling van het verkeersbeleid van de Unie. De Unie voert een beleid voor een betere verkeersveiligheid om tot een daling van het aantal doden en gewonden en van de materiële schade te komen. Een belangrijk onderdeel van dat beleid is de consequente toepassing van sancties voor in de Unie begane verkeersovertredingen, die de verkeersveiligheid in aanzienlijke mate in het gedrang brengen.

               (2)

               Bij gebreke echter van passende procedures, en onverminderd de bestaande mogelijkheden uit hoofde van Besluit 2008/615/JBZ van de Raad van 23 juni 2008 inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van terrorisme en grensoverschrijdende criminaliteit (2) en van Besluit 2008/616/JBZ van 23 juni 2008 van de Raad betreffende de uitvoering van Besluit 2008/615/JBZ (3) (de "Prüm-besluiten"), worden sancties in de vorm van geldboeten voor bepaalde verkeersovertredingen vaak niet toegepast wanneer die overtredingen worden begaan met een voertuig dat is ingeschreven in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de overtreding heeft plaatsgevonden. Deze richtlijn beoogt ervoor te zorgen dat ook in dergelijke gevallen de doeltreffendheid van het onderzoek van verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen wordt gewaarborgd.

               (3)

               In haar mededeling van 20 juli 2010 met als titel "Naar een Europese verkeersveiligheidsruimte - Strategische beleidsoriëntaties inzake de verkeersveiligheid voor de periode 2011-2020" benadrukt de Commissie dat handhaving een cruciaal element blijft dat de voorwaarden schept om het aantal doden en letsels ten gevolge van verkeersongevallen terug te dringen. Voorts heeft de Raad in zijn conclusies van 2 december 2010 over verkeersveiligheid erop aangedrongen aandacht te besteden aan de behoefte aan een nog strengere controle op de naleving van de verkeersregels op de weg door de lidstaten en, waar nodig, door de Unie. De Raad heeft de Commissie verzocht om de mogelijkheden te onderzoeken tot het waar nodig harmoniseren van de verkeersregels op het niveau van de Unie. De Commissie moet daarom de noodzaak onderzoeken om in de toekomst verdere maatregelen voor te stellen om de grensoverschrijdende toepassing van sancties met betrekking tot verkeersovertredingen te vergemakkelijken, en dan met name voor verkeersovertredingen die ernstige verkeersongevallen veroorzaken.

               (4)

               Ook moet een grotere convergentie van de controlemaatregelen tussen de lidstaten worden bevorderd, en de Commissie moet in dit opzicht nagaan of het nodig is gemeenschappelijke standaarden voor automatische apparatuur voor verkeersveiligheidscontroles te ontwikkelen.

               (5)

               Het bewustzijn van de burgers van de Unie moet worden vergroot met betrekking tot de geldende regels betreffende verkeersveiligheid op de weg in de verschillende lidstaten en tot de uitvoering van deze richtlijn, met name door middel van passende maatregelen die ervoor zorgen dat voldoende informatie wordt verstrekt over de gevolgen van het niet eerbiedigen van de regels betreffende verkeersveiligheid op de weg in een andere lidstaat dan de lidstaat van inschrijving.

               (6)

               Ter verbetering van de verkeersveiligheid in de hele Unie en ter waarborging van een gelijke behandeling van bestuurders, namelijk van binnen- en buitenlandse overtreders, moet de toepassing van sancties worden vergemakkelijkt, ongeacht de lidstaat waar het voertuig is ingeschreven. Daartoe moet een systeem van grensoverschrijdende uitwisseling van informatie worden opgezet voor bepaalde, welomschreven verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen, ongeacht de administratieve of strafrechtelijke aard ervan in de wetgeving van de betrokken lidstaat, waardoor de lidstaat van de overtreding toegang krijgt tot gegevens uit kentekenregisters van de lidstaat van inschrijving.

               (7)

               Een doeltreffender uitwisseling van gegevens uit kentekenregisters, die de identificatie van personen die ervan verdacht worden een verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding te hebben begaan gemakkelijker moet maken, kan het ontradende effect verhogen en de bestuurder van een voertuig dat is ingeschreven in een andere lidstaat dan de lidstaat van de overtreding, daardoor aanzetten tot voorzichtiger rijgedrag, waardoor slachtoffers als gevolg van verkeersongevallen worden voorkomen.

               (8)

               De onder deze richtlijn vallende verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen worden in de lidstaten niet op dezelfde manier behandeld. Sommige lidstaten merken deze overtredingen in hun nationaal recht aan als "administratieve" overtredingen, andere lidstaten als "strafrechtelijke" overtredingen. De richtlijn moet worden toegepast ongeacht de kwalificatie van deze overtredingen in het nationaal recht.

               (9)

               In het kader van de "Prüm-besluiten" verlenen de lidstaten elkaar toegang tot hun gegevens uit kentekenregisters teneinde de uitwisseling van informatie te verbeteren en de van kracht zijnde procedures sneller te laten verlopen. De in de Prüm-besluiten vervatte bepalingen inzake de technische specificaties en de beschikbaarheid van geautomatiseerde gegevensuitwisseling moeten zoveel mogelijk worden opgenomen in deze richtlijn.

               (10)

               Bestaande softwaretoepassingen moeten de basis vormen voor de uitwisseling van gegevens uit hoofde van deze richtlijn en moeten tegelijkertijd de rapportering van de lidstaten aan de Commissie vergemakkelijken. Dergelijke toepassingen moeten voorzien in een snelle, veilige en vertrouwelijke uitwisseling van specifieke gegevens uit kentekenregisters tussen de lidstaten. De softwaretoepassing Eucaris (European Vehicle and Driving Licence Information System), die de lidstaten uit hoofde van de Prüm-besluiten verplicht moeten gebruiken voor gegevens uit kentekenregisters, moet worden benut. De Commissie moet in een verslag de werking beoordelen van de softwaretoepassingen die worden gebruikt voor de toepassing van deze richtlijn.

               (11)

               Het toepassingsgebied van de bovengenoemde softwaretoepassingen is beperkt tot de processen die gebruikt worden bij de uitwisseling van gegevens tussen de nationale contactpunten in de lidstaten. De procedures en geautomatiseerde processen waarin de informatie dient te worden gebruikt, vallen buiten het toepassingsgebied van dergelijke toepassingen.

               (12)

               De strategie voor informatiebeheer voor de interne veiligheid van de EU beoogt zo eenvoudig mogelijke, gemakkelijk te traceren en kosteneffectieve oplossingen voor de uitwisseling van gegevens te vinden.

               (13)

               De lidstaten moeten de eigenaar, de houder van het voertuig of de persoon die anderszins geïdentificeerd is als degene die ervan verdacht wordt de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding begaan te hebben, kunnen bereiken om de betrokken persoon op de hoogte te houden van de toepasselijke procedures en de juridische gevolgen uit hoofde van het recht van die lidstaat van de overtreding. Daarbij moeten de lidstaten overwegen de informatie betreffende verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen toe te zenden in de taal van de inschrijvingsdocumenten of in een taal die de betrokken persoon wellicht kent, om ervoor te zorgen dat die persoon de informatie die met de betrokken persoon wordt gedeeld, duidelijk begrijpt. De lidstaten dienen de passende procedures uit te voeren om ervoor te zorgen dat de informatie alleen bij de betrokken persoon aankomt en niet bij een derde. De lidstaten moeten daartoe gelijkaardige nadere regelingen gebruiken als voor de afhandeling van dergelijke overtredingen, zoals, in voorkomend geval, een aangetekend schrijven. Zo zal de betrokken persoon op passende wijze kunnen reageren op de informatie, met name door meer informatie op te vragen, de boete te regelen of zijn rechten van verdediging uit te oefenen, met name ingeval er een vergissing in de identificatie van de persoon is opgetreden. Verdere procedures vallen onder de toepasselijke juridische instrumenten, waaronder die inzake wederzijdse bijstand en wederzijde erkenning, bijvoorbeeld Kaderbesluit 2005/214/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op geldelijke sancties (4).

               (14)

               De lidstaten moeten nagaan of een gelijkwaardige vertaling kan worden verstrekt van de door de lidstaat van de overtreding toegezonden informatiebrief, als bepaald in Richtlijn 2010/64/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende het recht op vertolking en vertaling in strafprocedures (5).

               (15)

               Om een verkeersveiligheidsbeleid na te streven dat gericht is op een hoog niveau van bescherming van alle weggebruikers in de Unie en rekening houdend met de verschillende situaties in de Unie, dienen de lidstaten, zonder afbreuk te doen aan bestaand strenger beleid en strengere regelgeving, op te treden om te zorgen voor een grotere convergentie van de verkeersregels en de toepassing ervan in de lidstaten. In het kader van haar verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing van deze richtlijn, moet de Commissie de noodzaak onderzoeken om gemeenschappelijke normen te ontwikkelen om tot vergelijkbare methoden, praktijken en minimumnormen op Unieniveau te komen, rekening houdend met de internationale samenwerking en de bestaande overeenkomsten op het vlak van de verkeersveiligheid, met name het Verdrag van Wenen inzake het wegverkeer van 8 november 1968.

               (16)

               In het kader van haar verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de toepassing van deze richtlijn, moet de Commissie onderzoeken of gemeenschappelijke criteria nodig zijn voor afhandelingsprocedures door de lidstaten ingeval van het niet betalen van een geldboete, in overeenstemming met het recht en de procedures van de lidstaten. In dit verslag moet de Commissie moet aandacht besteden aan onderwerpen als de procedures tussen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten voor het doorzenden van de definitieve beslissing om een sanctie en/of een geldboete op te leggen alsook de onderlinge erkenning en tenuitvoerlegging van de definitieve beslissing.

               (17)

               Bij de voorbereiding van de toetsing van deze richtlijn raadpleegt de Commissie de relevante belanghebbenden, zoals de autoriteiten en organen op het gebied van verkeersveiligheid en wetshandhaving, de verenigingen van verkeersslachtoffers en andere niet-gouvernementele organisaties op het gebied van de verkeersveiligheid op de weg.

               (18)

               Een nauwere samenwerking tussen wetshandhavingsautoriteiten moet gepaard gaan met de eerbiediging van de grondrechten, met name het recht op eerbiediging van het privéleven en op de bescherming van persoonsgegevens gewaarborgd door specifieke regelingen inzake gegevensbescherming, waarbij met name rekening moet worden gehouden met de specifieke aard van grensoverschrijdende on-linetoegang tot gegevensbanken. Het is noodzakelijk dat softwaretoepassingen worden opgezet die het mogelijk maken dat de informatie veilig wordt uitgewisseld en die de vertrouwelijkheid van de uitgewisselde gegevens garanderen. De gegevens die uit hoofde van deze richtlijn worden verzameld, mogen niet worden gebruikt voor andere doelstellingen dan die van deze richtlijn. De lidstaten moeten voldoen aan de verplichtingen met betrekking tot de voorwaarden op het vlak van het gebruik en de tijdelijke opslag van de gegevens.

               (19)

               Aangezien de identiteitsgegevens van een overtreder persoonsgegevens zijn, dienen de lidstaten de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat de desbetreffende bepalingen van Kaderbesluit 2008/977/JBZ van de Raad van 27 november 2008 over de bescherming van persoonsgegevens die worden verwerkt in het kader van de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken (6) worden toegepast. Onverminderd de naleving van de procedurevoorschriften inzake beroep en de verhaalmogelijkheden in de betrokken lidstaat moet de persoon waarop de gegevens betrekking hebben, na ontvangst van de kennisgeving met betrekking tot de overtreding, dienovereenkomstig informatie ontvangen over zijn rechten inzake toegang, rechtzetting en vernietiging van zijn persoonsgegevens alsook over de maximale wettelijke termijn gedurende welke de gegevens mogen worden bewaard, en moet hij het recht hebben om onjuiste persoonsgegevens te laten rechtzetten of onrechtmatig opgeslagen gegevens onmiddellijk te laten wissen.

               (20)

               Derde landen moeten aan de uitwisseling van gegevens uit kentekenregisters kunnen deelnemen, mits zij daartoe een overeenkomst met de Unie hebben gesloten. Een dergelijke overeenkomst zou de nodige bepalingen inzake gegevensbescherming moeten bevatten.

               (21)

               Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en leeft de beginselen na, die met name erkend worden in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie.

               (22)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol (nr. 21) betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland ten aanzien van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en aan het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en onverminderd artikel 4 van dat protocol, nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in die lidstaten.

               (23)

               Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol (nr. 22) betreffende de positie van Denemarken, dat is gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling van deze richtlijn, die derhalve niet bindend is voor, noch van toepassing is in deze lidstaat.

               (24)

               Om de doelstelling van uitwisseling van informatie tussen de lidstaten via interoperabele middelen te kunnen bereiken, moet aan de Commissie de bevoegdheid worden overgedragen om in overeenstemming met artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie handelingen vast te stellen met betrekking tot het in overweging nemen van de relevante wijzigingen van Besluit 2008/615/JBZ en Besluit 2008/616/JBZ of ingeval zulks wordt opgelegd door rechtshandelingen van de Unie die rechtstreeks relevant zijn voor de bijwerking van bijlage I. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden waar nodig het passende overleg voert, onder meer op deskundigenniveau. Bij het voorbereiden en opstellen van gedelegeerde handelingen moet de Commissie ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig, gelijktijdig en op passende wijze aan het Europees Parlement en de Raad worden toegezonden.

               (25)

               Overeenkomstig punt 34 van het interinstitutioneel akkoord "Beter wetgeven" (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, en daarin zoveel mogelijk het verband weer te geven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

               (26)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het waarborgen van een hoge mate van bescherming voor alle weggebruikers in de Unie door het vergemakkelijken van de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen wanneer die worden begaan met een voertuig dat is ingeschreven in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de overtreding heeft plaatsgevonden, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen aannemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsprincipe gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te bereiken.

               (27)

               De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming werd geraadpleegd en heeft een advies uitgebracht (8),

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Doel
   Deze richtlijn beoogt een hoge mate van bescherming voor alle weggebruikers in de Unie te waarborgen door de grensoverschrijdende uitwisseling van informatie over verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen en daardoor ook de toepassing van sancties te vergemakkelijken, wanneer die overtredingen worden begaan met een voertuig dat is ingeschreven in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de overtreding heeft plaatsgevonden.
   Artikel 2
   Toepassingsgebied
   De richtlijn is van toepassing op de volgende verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen:

               a)

               rijden met een te hoge snelheid;

               b)

               het niet dragen van een veiligheidsgordel;

               c)

               niet stoppen voor een rood licht;

               d)

               rijden onder invloed van drank;

               e)

               rijden onder invloed van drugs;

               f)

               het niet dragen van een veiligheidshelm;

               g)

               het gebruiken van een verboden rijstrook;

               h)

               het illegale gebruik van een mobiele telefoon of een ander communicatieapparaat tijdens het rijden.

         Artikel 3
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
   a)   "voertuig": een door motorkracht aangedreven voertuig, daaronder begrepen motorfietsen, dat normaal wordt gebruikt voor het vervoer van personen of goederen over de weg;
   b)   "lidstaat van de overtreding": de lidstaat waar de overtreding is begaan;
   c)   "lidstaat van inschrijving": de lidstaat waar het voertuig waarmee de overtreding is begaan, is ingeschreven;
   d)   "rijden met een te hoge snelheid": sneller rijden dan de in de lidstaat van de overtreding voor de weg of het voertuigtype vastgestelde maximumsnelheid;
   e)   "het niet dragen van de veiligheidsgordel": niet voldoen aan de verplichting een veiligheidsgordel te dragen of een kinderbeveiligingssysteem te gebruiken overeenkomstig Richtlijn 91/671/EEG van de Raad van 16 december 1991 betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen (9) en het recht van de lidstaat van de overtreding;
   f)   "niet stoppen voor een rood licht": door een rood verkeerslicht rijden of elk ander relevant stopteken als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   g)   "rijden onder invloed van drank": rijden onder invloed van alcohol, als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   h)   "rijden onder invloed van drugs": rijden onder invloed van drugs of andere stoffen met een soortgelijke werking, als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   i)   "het niet dragen van een veiligheidshelm": geen veiligheidshelm dragen als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   j)   "het gebruiken van een verboden rijstrook": het illegaal gebruiken van een deel van de weg zoals een pechstrook, een voor het openbaar vervoer voorbehouden rijstrook of een tijdelijk afgesloten rijstrook vanwege congestie of wegwerkzaamheden, als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   k)   "het illegale gebruik van een mobiele telefoon of een ander communicatieapparaat tijdens het rijden": het illegale gebruik van een mobiele telefoon of andere communicatieapparatuur tijdens het rijden, als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van de overtreding;
   l)   "nationaal contactpunt": een aangewezen bevoegde autoriteit voor de uitwisseling van gegevens uit kentekenregisters;
   m)   "geautomatiseerde bevraging": een onlinetoegangsprocedure voor het raadplegen van de gegevensbanken van één, verscheidene of alle lidstaten of van de deelnemende landen;
   n)   "houder van het voertuig": de persoon op wiens naam het voertuig is ingeschreven, als gedefinieerd in het recht van de lidstaat van inschrijving.
   Artikel 4
   Procedure voor de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten
   1.   Voor onderzoek naar verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen als bedoeld in artikel 2, verlenen de lidstaten de nationale contactpunten van andere lidstaten als bedoeld in lid 3 van dit artikel toegang tot de volgende nationale gegevens uit kentekenregisters, met de bevoegdheid geautomatiseerde bevragingen uit te voeren:

               a)

               gegevens met betrekking tot voertuigen, alsmede

               b)

               gegevens met betrekking tot de eigenaar of houder van het voertuig.

         De in de punten a) en b) bedoelde specifieke gegevens die nodig zijn voor het uitvoeren van de bevraging stroken met bijlage I.
   2.   Bevragingen in de vorm van uitgaande verzoeken worden uitgevoerd door het nationale contactpunt van de lidstaat van de overtreding aan de hand van een volledig kenteken.
   Die bevragingen worden uitgevoerd in overeenstemming met de procedures van hoofdstuk 3 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ, uitgezonderd voor punt 1 van hoofdstuk 3 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ, waarop bijlage I bij deze richtlijn van toepassing is.
   De lidstaat van de overtreding gebruikt uit hoofde van deze richtlijn de verkregen gegevens om vast te stellen wie persoonlijk aansprakelijk is voor de in de artikelen 2 en 3 bedoelde verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen.
   3.   Ter uitvoering van de lid 1 bedoelde uitwisseling van informatie wijst elke lidstaat een nationaal contactpunt aan. De bevoegdheden van het nationaal contactpunt worden bepaald door het toepasselijke recht van de betrokken lidstaat.
   4.   De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de uitwisseling van informatie via interoperabele elektronische middelen plaatsvindt, zonder uitwisseling van gegevens uit andere databanken. Zij zorgen ervoor dat de uitwisseling van informatie op een kosteneffectieve en veilige manier verloopt en waarborgen de beveiliging en bescherming van de verstrekte gegevens, door zoveel mogelijk gebruik te maken van bestaande softwaretoepassingen zoals die welke speciaal is ontworpen voor de toepassing van artikel 12 van Besluit 2008/615/JBZ, alsmede gewijzigde versies van die softwaretoepassingen, in overeenstemming met bijlage I bij deze richtlijn en punten 2 en 3 van hoofdstuk 3 van de bijlage bij Besluit 2008/616/JBZ. De gewijzigde versies van de softwaretoepassingen voorzien zowel in een online uitwisselingswijze in realtime als in een uitwisselingswijze met gegroepeerde gegevens;deze laatste methode moet toelaten dat meerdere verzoeken of antwoorden in één bericht kunnen worden uitgewisseld.
   5.   Elke lidstaat draagt de eigen kosten in verband met de administratie, het gebruik en het onderhoud van de in lid 4 vermelde softwaretoepassingen.
   Artikel 5
   Informatiebrief inzake een verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding
   1.   De lidstaat van de overtreding besluit om al dan niet een afhandelingsprocedure met betrekking tot de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen als bedoeld in artikel 2 in te stellen.
   Indien de lidstaat van de overtreding besluit een dergelijke procedure in te stellen, stelt hij overeenkomstig zijn nationale recht de eigenaar, de houder van het voertuig of de anderszins geïdentificeerde persoon die ervan verdacht wordt de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding begaan te hebben hiervan in kennis.
   Deze informatie omvat, zoals geldt krachtens het nationale recht, de juridische gevolgen daarvan op het grondgebied van de lidstaat van de overtreding uit hoofde van het recht van die lidstaat.
   2.   Wanneer de lidstaat van de overtreding de informatiebrief verstuurt aan de eigenaar, de houder van het voertuig of de anderszins geïdentificeerde persoon die ervan verdacht wordt de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding begaan te hebben, deelt hij overeenkomstig zijn recht alle relevante informatie mee, en met name de aard van de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertreding als bedoeld in artikel 2, de plaats, de datum en het tijdstip van de overtreding, de titel van de overtreden nationale wetsartikelen, alsmede de sanctie daarop, en in voorkomend geval gegevens betreffende de apparatuur die is gebruikt om de overtreding vast te stellen. Daartoe kan de lidstaat van de overtreding gebruik maken van het model in de bijlage II.
   3.   Indien de lidstaat van de overtreding besluit een afhandelingsprocedure met betrekking tot de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen als bedoeld in artikel 2 in te stellen, verstuurt de lidstaat van de overtreding, met het oog op de eerbiediging van de grondrechten, de informatiebrief in de taal van het inschrijvingsdocument, voor zover deze beschikbaar is, of in één van de officiële talen van de lidstaat van inschrijving.
   Artikel 6
   Rapportering door de lidstaten aan de Commissie
   Uiterlijk 7 november 2014 sturen de lidstaten een voorlopig verslag aan de Commissie. Uiterlijk 6 mei 2016 en daarna om de twee jaar zenden zij eveneens een omvattend verslag aan de Commissie.
   Deze omvattende verslagen vermelden het aantal aan het nationale contactpunt van de lidstaat van inschrijving gerichte geautomatiseerde bevragingen die de lidstaat van de overtreding heeft uitgevoerd naar aanleiding van op zijn grondgebied begane overtredingen, tezamen met het soort overtredingen waarvoor verzoeken zijn ingediend en het aantal verzoeken zonder resultaat.
   Deze omvattende verslagen omvatten eveneens een omschrijving van de situatie op nationaal vlak met betrekking tot het gevolg dat is gegeven aan de verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen, uitgaande van het aantal van dergelijke overtredingen naar aanleiding waarvan een informatiebrief is gestuurd.
   Artikel 7
   Gegevensbescherming
   1.   De bepalingen inzake gegevensbescherming in Kaderbesluit 2008/977/JBZ zijn van toepassing op de conform deze richtlijn verwerkte persoonsgegevens.
   2.   In het bijzonder zorgt iedere lidstaat ervoor dat persoonsgegevens die krachtens deze richtlijn zijn verwerkt, binnen een redelijke tijdspanne worden gecorrigeerd indien zij onjuist zijn, of worden gewist of afgeschermd indien zij niet langer vereist zijn, overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van Kaderbesluit 2008/977/JBZ, en dat een maximumduur voor de opslag van gegevens wordt vastgesteld overeenkomstig artikel 9 van dit Kaderbesluit.
   De lidstaten zorgen er voor dat alle persoonsgegevens die worden verwerkt krachtens deze richtlijn uitsluitend gebruikt worden voor de in artikel 1 genoemde doelstelling en dat de personen waarop de gegevens betrekking hebben, dezelfde rechten hebben inzake toegang, het laten corrigeren, wissen of afschermen van gegevens, schadevergoeding en het aanwenden van rechtsmiddelen, als die welke ter uitvoering van de relevante artikelen van Kaderbesluit 2008/977/JBZ in het nationale recht zijn vastgesteld.
   Alle desbetreffende bepalingen inzake gegevensbescherming van de Prüm-besluiten zijn ook van toepassing op de conform deze richtlijn verwerkte persoonsgegevens.
   3.   Eenieder heeft het recht ervan in kennis te worden gesteld welke in de lidstaat van inschrijving bewaarde persoonsgegevens zijn toegezonden aan de lidstaat van de overtreding, inclusief de datum van het verzoek en de bevoegde autoriteit van de lidstaat van de overtreding.
   Artikel 8
   Informatie voor weggebruikers in de Unie
   1.   De Commissie plaatst op haar internetsite een samenvatting in alle officiële talen van de instellingen van de Unie van de in de lidstaten van kracht zijnde regels die binnen het bereik van deze richtlijn vallen. De lidstaten verstrekken informatie over deze regels aan de Commissie.
   2.   De lidstaten zorgen voor voldoende voorlichting van de weggebruikers over de regels die op hun grondgebied gelden en over de maatregelen ter uitvoering van de onderhavige richtlijn, in samenwerking met organisaties, zoals onder meer organisaties voor verkeersveiligheid, niet-gouvernementele organisaties op het gebied van verkeersveiligheid en automobielclubs.
   Artikel 9
   Gedelegeerde handelingen
   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 10 gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot de bijwerking van bijlage I in het licht van de technische vooruitgang, om rekening te houden met de relevante wijzigingen van Besluit 2008/615/JBZ en Besluit 2008/616/JBZ of ingeval zulks wordt opgelegd door de uniale rechtshandelingen die rechtstreeks relevant zijn voor de bijwerking van bijlage I.
   Artikel 10
   Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
   1.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.
   2.   De in artikel 9 bedoelde bevoegdheidsdelegatie wordt aan de Commissie toegekend voor een termijn van vijf jaar, te rekenen vanaf 6 november 2011. Uiterlijk negen maanden vóór het verstrijken van de termijn van vijf jaar stelt de Commissie een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt stilzwijgend verlengd met termijnen van dezelfde duur, tenzij het Europees Parlement of de Raad zich uiterlijk drie maanden voor het verstrijken van elke termijn tegen deze verlenging verzet.
   3.   De in artikel 9 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken. Een besluit tot intrekking maakt een einde aan de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Dit besluit wordt van kracht op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een daarin genoemde latere datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
   4.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling vaststelt, doet zij daarvan gelijktijdige kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
   5.   Een overeenkomstig artikel 9 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking indien het Europees Parlement of de Raad binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de Raad daartegen geen bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van deze termijn de Commissie ervan in kennis hebben gesteld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt deze termijn met twee maanden verlengd.
   Artikel 11
   Toetsing van de richtlijn
   Uiterlijk 7 november 2016 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de toepassing van deze richtlijn door de lidstaten. In dit verslag besteedt de Commissie met name aandacht aan de volgende aspecten en dient ze, in voorkomend geval, voorstellen in om deze aspecten te behandelen:

               —

               een beoordeling of andere verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen aan het toepassingsgebied van deze richtlijn moeten worden toegevoegd,

               —

               een beoordeling van de doeltreffendheid van deze richtlijn op het vlak van de vermindering van het aantal verkeersdoden in de Unie, en in het bijzonder van de vraag of de doeltreffendheid van deze richtlijn wordt beïnvloed door de geografische dekking ervan,

               —

               een beoordeling over de noodzaak van gemeenschappelijke normen voor automatische controleapparatuur en voor procedures. In deze context wordt de Commissie gevraagd om op het niveau van de Unie richtsnoeren met betrekking tot verkeersveiligheid te ontwikkelen binnen het kader van het gemeenschappelijk vervoersbeleid, om te zorgen voor meer convergentie op het vlak van de handhaving van de verkeersregels door de lidstaten, door middel van vergelijkbare methoden en praktijken. Deze richtsnoeren kunnen minstens betrekking op het niet eerbiedigen van maximumsnelheden, rijden onder invloed van drank, het niet dragen van de veiligheidsgordel en het niet stoppen voor een rood licht,

               —

               een beoordeling of het nodig is de toepassing van sancties voor verkeersveiligheidsgerelateerde verkeersovertredingen te versterken en gemeenschappelijke criteria voor te stellen voor de afhandelingsprocedures ingeval van het niet betalen van een geldboete, binnen het kader van alle relevante EU-beleidslijnen, met inbegrip van het gemeenschappelijk vervoersbeleid,

               —

               de mogelijkheden om, waar nodig, de verkeersregels te harmoniseren,

               —

               een beoordeling van de in artikel 4, lid 4, genoemde softwaretoepassingen, met als doel te zorgen voor de correcte uitvoering van deze richtlijn en een effectieve, snelle, veilige en vertrouwelijke uitwisseling van specifieke gegevens uit kentekenregisters te waarborgen.

         Artikel 12
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 7 november 2013 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 13
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 14
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten overeenkomstig de Verdragen.

      Gedaan te Straatsburg, 25 oktober 2011.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. DOWGIELEWICZ

      (1)  Standpunt van het Europees Parlement van 17 december 2008 (PB C 45 E van 23.2.2010, blz. 149) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 17 maart 2011 (PB C 136 E van 6.5.2011, blz. 1). Standpunt van het Europees Parlement van 6 juli 2011 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 29 september 2011.

      (2)  PB L 210 van 6.8.2008, blz. 1.

      (3)  PB L 210 van 6.8.2008, blz. 12.

      (4)  PB L 76 van 22.3.2005, blz. 16.

      (5)  PB L 280 van 26.10.2010, blz. 1.

      (6)  PB L 350 van 30.12.2008, blz. 60.

      (7)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (8)  PB C 310 van 5.12.2008, blz. 9.

      (9)  PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26.

      BIJLAGE I

         SPECIFIEKE GEGEVENS MET BETREKKING TOT DE BEVRAGING ALS BEDOELD IN ARTIKEL 4

                  Item

                  V/F (1)

                  Toelichting

                  Gegevens in verband met het voertuig

                  V

                  Lidstaat van inschrijving

                  V

                  Kenteken

                  V

                  (A (2))

                  Gegevens in verband met de overtreding

                  V

                  Lidstaat van de overtreding

                  V

                  Referentiedatum van de overtreding

                  V

                  Referentietijdstip van de overtreding

                  V

                  Doel van de bevraging

                  V

                  Code om het soort overtreding aan te geven, zoals opgenomen in artikel 2

                              1

                              =

                              Rijden met een te hoge snelheid

                              2

                              =

                              Rijden onder invloed van drank

                              3

                              =

                              Het niet dragen van de veiligheidsgordel

                              4

                              =

                              Niet stoppen voor een rood licht

                              5

                              =

                              Het gebruiken van een verboden rijstrook

                              10

                              =

                              Rijden onder de invloed van drugs

                              11

                              =

                              Het niet dragen van een veiligheidshelm

                              12

                              =

                              Het illegale gebruik van een mobiele telefoon of een ander communicatieapparaat tijdens het rijden

         SPECIFIEKE GEGEVENS DIE WORDEN VERSTREKT ALS BEDOELD IN ARTIKEL 4

      Deel I.   Gegevens met betrekking tot voertuigen

                  Item

                  V/F (3)

                  Toelichting

                  Kenteken

                  V

                  Chassisnummer/VIN

                  V

                  Land van inschrijving

                  V

                  Merk

                  V

                  (D.1 (4)) bv. Ford, Opel, Renault

                  Handelsbenaming van het voertuig

                  V

                  (D.3) bv. Focus, Astra, Megane

                  EU-categoriecode

                  V

                  (J) bv. bromfiets, motorfiets, personenauto

      Deel II.   Gegevens met betrekking tot de eigenaar of houder van het voertuig

                  Item

                  V/F (5)

                  Toelichting

                  Gegevens in verband met de houder van het voertuig

                  (C.1 (6))
                  De gegevens hebben betrekking op de houder van het specifieke kentekenbewijs.

                  Naam houder (bedrijf) van de inschrijving

                  V

                  (C.1.1)
                  Er worden verschillende velden gebruikt voor achternaam, tussenvoegsels, titels, enz.,
                  alsmede
                  de naam wordt meegedeeld in een formaat dat geschikt is om gedrukt te worden

                  Voornaam

                  V

                  (C.1.2)
                  Er worden verschillende velden gebruikt voor voornaam/voornamen en initialen
                  alsmede
                  de naam wordt meegedeeld in een formaat dat geschikt is om gedrukt te worden

                  Adres

                  V

                  (C1.3)
                  Er worden verschillende velden gebruikt voor straat, huisnummer en toevoeging, postcode, woonplaats, land van verblijf, enz.,
                  alsmede
                  het adres wordt meegedeeld in een formaat dat geschikt is om gedrukt te worden

                  Geslacht

                  F

                  man/vrouw

                  Geboortedatum:

                  V

                  Juridische status

                  V

                  individu, vereniging, onderneming, firma, enz.

                  Geboorteplaats

                  F

                  ID-nummer

                  F

                  Een identificator die de persoon of het bedrijf op een unieke manier identificeert.

                  Gegevens in verband met de eigenaar van het voertuig

                  (C.2) De gegevens hebben betrekking op de eigenaar van het voertuig.

                  Naam eigenaar (bedrijf)

                  V

                  (C.2.1)

                  Voornaam

                  V

                  (C.2.2)

                  Adres

                  V

                  (C.2.3)

                  Geslacht

                  F

                  man/vrouw

                  Geboortedatum:

                  V

                  Juridische status

                  V

                  individu, vereniging, onderneming, firma, enz.

                  Geboorteplaats

                  F

                  ID-nummer

                  F

                  Een identificator die de persoon of het bedrijf op een unieke manier identificeert.

                  Wanneer het een autowrak, een gestolen voertuig of gestolen nummerplaten, of een verouderde voertuigregistratie betreft, wordt geen informatie verstrekt over de eigenaar/houder. In plaats daarvan wordt de boodschap „Informatie niet bekendgemaakt” teruggestuurd.

         (1)  V = verplicht voor zover beschikbaar in het nationale register, F = facultatief.

         (2)  Geharmoniseerde documentafkorting, zie Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (PB L 138 van 1.6.1999, blz. 57).

         (3)  V = verplicht voor zover beschikbaar in het nationale register, F = facultatief.

         (4)  Geharmoniseerde documentafkorting, zie Richtlijn 1999/37/EG.

         (5)  V = verplicht voor zover beschikbaar in het nationale register, F = facultatief.

         (6)  Geharmoniseerde documentafkorting, zie Richtlijn 1999/37/EG.

      BIJLAGE II

         MODEL VOOR DE INFORMATIEBRIEF

         als bedoeld in artikel 5

      [Titelpagina]

      VERKLARING VAN DE COMMISSIE BETREFFENDE DE RECHTSGRONDSLAG

         "De Commissie constateert dat zowel de Raad als het Europees Parlement het eens is over de vervanging van de door de Commissie voorgestelde rechtsgrondslag, namelijk van artikel 91, lid 1, onder c), VWEU, door artikel 87, lid 2, VWEU. De Commissie deelt het standpunt van beide medewetgevers dat het van belang is de doelstellingen van het richtlijnvoorstel na te streven om de verkeersveiligheid te verbeteren; vanuit een juridisch en institutioneel oogpunt meent zij evenwel dat artikel 87, lid 2, VWEU niet de juiste rechtsgrondslag vormt, en behoudt zij zich derhalve het recht voor om van alle haar ter beschikking staande rechtsmiddelen gebruik te maken."


title: Richtlijn 2008/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 tot wijziging van Richtlijn 91/477/EEG van de Raad inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens

text:
               8.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 179/5

      RICHTLIJN 2008/51/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 21 mei 2008
   tot wijziging van Richtlijn 91/477/EEG van de Raad inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95, lid 1,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 91/477/EEG (3) vormt een begeleidende maatregel van de interne markt. De richtlijn brengt een evenwicht tot stand tussen enerzijds de verplichting een zekere mate van vrij verkeer voor bepaalde vuurwapens binnen de Europese Gemeenschap te waarborgen, en anderzijds de noodzaak deze vrijheid in te perken door bepaalde aan dit type producten aangepaste beveiligingsmaatregelen.

               (2)

               Overeenkomstig Besluit 2001/748/EG van de Raad van 16 oktober 2001 betreffende de ondertekening namens de Europese Gemeenschap van het Protocol betreffende de bestrĳding van illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie (4), gehecht aan het Verdrag van de Verenigde Naties ter bestrĳding van grensoverschrĳdende georganiseerde criminaliteit, heeft de Commissie namens de Gemeenschap dat protocol (hierna „het protocol”) ondertekend op 16 januari 2002.

               (3)

               Wegens de toetreding van de Gemeenschap tot het protocol moeten wijzigingen worden aangebracht aan enkele bepalingen van Richtlijn 91/477/EEG. De voor die richtlijn relevante internationale verplichtingen dienen namelijk zo snel mogelijk, op coherente en doeltreffende wijze, te worden nagekomen. Voorts is het noodzakelijk deze herziening te benutten om bepaalde verbeteringen aan te brengen aan die richtlijn, in het bijzonder in verband met de kwesties die worden genoemd in het verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2000 over de tenuitvoerlegging van Richtlijn 91/477/EEG.

               (4)

               Uit informatie van de politie blijkt dat het gebruik van omgebouwde wapens in de Gemeenschap toeneemt. Daarom is het van wezenlijk belang ervoor te zorgen dat wapens die kunnen omgebouwd worden, onder de definitie van „vuurwapens” in de zin van Richtlijn 91/477/EEG worden gebracht.

               (5)

               Vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie, indien geimporteerd uit derde landen, vallen onder communautaire wetgeving en bijgevolg onder de voorschriften van Richtlijn 91/477/EEG.

               (6)

               Met het oog daarop dient verduidelijkt te worden wat in de zin van Richtlijn 91/477/EEG verstaan wordt onder de begrippen illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, onderdelen daarvan, munitie en tracering.

               (7)

               Bovendien bepaalt het protocol dat vuurwapens gemarkeerd dienen te worden bij de vervaardiging, en ook wanneer uit staatsvoorraden afkomstige wapens met het oog op permanent civiel gebruik op de civiele markt worden gebracht, terwijl Richtlijn 91/477/EEG alleen een indirecte verwijzing naar verplichte markering bevat. Teneinde de tracering van wapens te vergemakkelijken, is het noodzakelijk alfanumerieke codes te gebruiken en in de markering het jaar van vervaardiging van het wapen op te nemen (indien dit niet reeds onderdeel uitmaakt van het serienummer). In de gehele Gemeenschap dient zoveel mogelijk gebruik te worden gemaakt van het Verdrag van 1 juli 1969 inzake wederzijdse erkenning van keurmerken op handvuurwapens als referentie voor het markeringssysteem.

               (8)

               In het protocol is bepaald dat de periode gedurende welke de registers met gegevens over wapens bewaard dienen te worden, dient te worden verlengd tot een minimum van tien jaar, maar met het oog op het gevaarlijke karakter en de lange levensduur van wapens is het noodzakelijk deze periode verder te verlengen tot ten minste twintig jaar, teneinde een goede tracering van vuurwapens mogelijk te maken. Voorts is het noodzakelijk dat de lidstaten een geautomatiseerd systeem van gegevensbestanden bijhouden, hetzij gecentraliseerd hetzij gedecentraliseerd, dat waarborgt dat de bevoegde instanties toegang hebben tot de gegevensbestandensystemen waarin de noodzakelijke informatie over elk vuurwapen is opgeslagen. Toegang door politie, justitie en andere bevoegde instanties tot de informatie in het geautomatiseerde gegevensbestandensysteem dient onderworpen te zijn aan de naleving van artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.

               (9)

               Bovendien moeten activiteiten van makelaars of tussenpersonen, waarnaar artikel 15 van het protocol verwijst, voor de toepassing van Richtlijn 91/477/EEG worden gedefinieerd.

               (10)

               Naleving van de artikelen 5 en 6 van het protocol verlangt in bepaalde ernstige gevallen de toepassing van strafrechtelijke sancties en inbeslagneming van de wapens.

               (11)

               Wat het onbruikbaar maken (neutralisatie) van vuurwapens betreft, verwijst punt III, onder a), van bijlage I van Richtlijn 91/477/EEG naar de nationale wettelijke regelingen. Het protocol noemt een aantal meer gedetailleerde algemene beginselen voor het neutraliseren van vuurwapens. Bijlage I van Richtlijn 91/477/EEG dient dus in die zin te worden aangepast.

               (12)

               Vanwege het bijzondere karakter van de activiteiten van wapenhandelaren is een strikte controle van de lidstaten op die activiteiten noodzakelijk, met name om de beroepsintegriteit en de bekwaamheid van deze wapenhandelaren te verifiëren.

               (13)

               De aankoop van vuurwapens door particulieren met behulp van technieken voor communicatie op afstand, bijvoorbeeld via internet, dient, waar toegestaan, onderhevig te zijn aan de bepalingen van Richtlijn 91/477/EEG en als een algemene regel dient de aankoop van vuurwapens door personen die op grond van een definitieve rechterlijke uitspraak zijn veroordeeld wegens bepaalde ernstige strafbare feiten, verboden te zijn.

               (14)

               De Europese vuurwapenpas functioneert over het geheel genomen bevredigend en moet worden beschouwd als het belangrijkste document dat jagers en sportschutters nodig hebben voor het voorhanden hebben van een vuurwapen tijdens een reis naar een andere lidstaat. De lidstaten zouden de afgifte van de Europese vuurwapenpas niet afhankelijk mogen stellen van de betaling van een vergoeding of heffing.

               (15)

               Teneinde de tracering van vuurwapens te vergemakkelijken en de illegale vervaardiging van en handel in vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie doelmatig te kunnen bestrijden, moet de uitwisseling van informatie tussen lidstaten worden verbeterd.

               (16)

               De verwerking van gegevens is onderhevig aan de bepalingen van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (5), dit zonder afbreuk te doen aan het beschermingsniveau voor natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens krachtens het communautaire en nationale recht en in het bijzonder zonder de verplichtingen en rechten zoals vastgelegd in Richtlijn 95/46/EG te wijzigen.

               (17)

               De voor de uitvoering van Richtlijn 91/477/EEG vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (6).

               (18)

               Verscheidene lidstaten hebben de wijze waarop zij vuurwapens onderverdelen vereenvoudigd door over te schakelen van vier categorieën naar de volgende twee: verboden vuurwapens en vuurwapens waarvoor een vergunning vereist is. Alle lidstaten zouden deze vereenvoudigde indeling moeten overnemen, hoewel lidstaten die een andere categorie-indeling hanteren hun bestaande indelingssysteem, in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel, kunnen handhaven.

               (19)

               Het verlenen van een vergunning voor het verwerven en voorhanden hebben van vuurwapens dient, zoveel mogelijk, volgens één administratieve procedure te verlopen.

               (20)

               Krachtens artikel 2, lid 2, van Richtlijn 91/477/EEG is die richtlijn niet van toepassing op onder meer de verwerving en het voorhanden hebben, overeenkomstig de nationale wetgeving, van wapens en munitie door verzamelaars en instellingen met een cultureel of historisch oogmerk op wapengebied, die als zodanig erkend zijn in de lidstaat waarin zij gevestigd zijn.

               (21)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord — „Beter wetgeven” (7) dienen de lidstaten ertoe aangespoord te worden voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

               (22)

               Richtlijn 91/477/EEG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Amendementen op Richtlijn 91/477/EEG
   Richtlijn 91/477/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1.

               Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 1 wordt vervangen door:
                           „1.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „vuurwapen” verstaan een draagbaar, van een loop voorzien wapen waarmee door explosieve voortstuwing een lading, een kogel of een projectiel wordt uitgestoten, en dat daartoe is ontworpen of daartoe kan worden omgebouwd, tenzij het is uitgesloten om een van de in punt III van bijlage I genoemde redenen. Vuurwapens worden onderverdeeld in punt II van bijlage I.
                           In de zin van deze richtlijn wordt een object geacht te kunnen worden omgebouwd zodat door middel van explosieve voortstuwing een lading, kogel of projectief uitgestoten kan worden wanneer:

                                       —

                                       het qua vormgeving gelijk is aan een vuurwapen, en

                                       —

                                       ingevolge zijn constructie of het materiaal waarvan het is gemaakt aldus kan worden omgebouwd.”;

                           b)

                           de volgende leden worden ingevoegd:
                           „1 bis.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „onderdeel” verstaan elk element of vervangingselement dat specifiek voor een vuurwapen is gemaakt en van essentieel belang is voor de werking ervan, met inbegrip van een loop, een frame- of kastgroep, slede of cilinder, grendel of afsluiterblok, en enig hulpstuk dat is ontworpen of aangepast om het geluid van het vuren van een vuurwapen te verminderen.
                           1 ter.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „essentieel onderdeel” verstaan het sluitingsmechanisme, de kamer en de loop van vuurwapens die, als afzonderlijke voorwerpen, vallen onder de categorie waarin het vuurwapen waarvan zij deel uitmaken of waarvoor zij bestemd zijn, is ingedeeld.
                           1 quater.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „munitie” verstaan het gehele stuk of zijn componenten, met inbegrip van patroonhouder, slaghoedje, voortstuwingskruit, kogels en projectielen, die worden gebruikt in een vuurwapen voor zover deze componenten zelf onderworpen zijn aan vergunningen in de desbetreffende lidstaat.
                           1 quinquies.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „tracering” verstaan het op systematische wijze opsporen van vuurwapens en, waar mogelijk, onderdelen daarvan en munitie van fabrikant tot koper, teneinde de bevoegde instanties van lidstaten in staat te stellen illegale vervaardiging van en illegale handel in vuurwapens vast te stellen, te onderzoeken en te analyseren.
                           1 sexies.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „wapenmakelaar” verstaan iedere natuurlijke of rechtspersoon, anders dan een wapenhandelaar, wiens handel of bedrijf geheel of gedeeltelijk bestaat in het kopen, verkopen of organiseren van de overbrenging van wapens.”;

                           c)

                           lid 2 wordt vervangen door:
                           „2.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „wapenhandelaar” verstaan iedere natuurlijke of rechtspersoon wiens handel of bedrijf geheel of gedeeltelijk bestaat uit het vervaardigen, verhandelen, uitwisselen, verhuren, repareren of ombouwen van vuurwapens, onderdelen en munitie.”;

                           d)

                           de volgende leden worden ingevoegd:
                           „2 bis.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „illegale vervaardiging” verstaan de vervaardiging en assemblage van vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie:

                                       i)

                                       op basis van ongeacht welke essentieel onderdeel van dergelijke illegaal verhandelde vuurwapens;

                                       ii)

                                       zonder een in overeenstemming met artikel 4 afgegeven vergunning van een bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de vervaardiging of assemblage plaatsvindt, of

                                       iii)

                                       zonder de geassembleerde vuurwapens bij de vervaardiging te markeren overeenkomstig artikel 4, lid 1.

                                 2 ter.   In de zin van deze richtlijn wordt onder „illegale handel” verstaan verwerving, verkoop, aflevering, vervoer of de overbrenging van vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie vanaf of over het grondgebied van een lidstaat naar het grondgebied van een andere lidstaat, indien een van de betrokken lidstaten daartoe geen erkenning heeft verleend overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn, of indien de geassembleerde vuurwapens niet zijn gemarkeerd overeenkomstig artikel 4, lid 1.”;

                           e)

                           lid 4 wordt vervangen door:
                           „4.   De Europese vuurwapenpas is een document dat door de autoriteiten van een lidstaat op verzoek wordt afgegeven aan personen die rechtmatige houder en gebruiker van een vuurwapen worden. De vuurwapenpas is ten hoogste vijf jaar geldig. Deze geldigheidsduur kan worden verlengd. In de vuurwapenpas worden de in bijlage II voorgeschreven vermeldingen opgenomen. De vuurwapenpas is een niet-overdraagbaar document waarin het vuurwapen of de vuurwapens die de houder van de pas voorhanden heeft en gebruikt, is of zijn vermeld. De pas dient steeds in het bezit te zijn van de gebruiker van het vuurwapen. Wijzigingen in het voorhanden hebben of de kenmerken van de vuurwapens alsmede verlies of diefstal van het vuurwapen worden in de pas vermeld.”.

               2.

               Artikel 4 wordt vervangen door:
               „Artikel 4
               1.   De lidstaten zorgen ervoor dat een op de markt gebracht vuurwapen of onderdeel daarvan wordt gemarkeerd en geregistreerd in overeenstemming met deze richtlijn, dan wel onbruikbaar wordt gemaakt.
               2.   Ten behoeve van de identificatie en tracering van elk geassembleerd vuurwapen stellen de lidstaten bij de vervaardiging van elk vuurwapen de volgende eisen:

                           a)

                           dat er een unieke markering met de naam van de fabrikant, het land of de plaats van vervaardiging, het serienummer en het jaar van vervaardiging (indien dit niet reeds onderdeel uitmaakt van het serienummer) wordt aangebracht. Zulks onverminderd de aanbrenging van het merknaam van de fabrikant. Hiertoe kunnen de lidstaten ervoor kiezen de bepalingen van het Verdrag van 1 juli 1969 inzake wederzijdse erkenning van keurmerken op handvuurwapens toe te passen, dan wel

                           b)

                           dat enige andere unieke en gebruikersvriendelijke markering wordt gehandhaafd met een nummer of alfanumerieke code aan de hand waarvan alle staten het land van vervaardiging eenvoudig kunnen vaststellen.

                     De markering wordt aangebracht op een essentieel onderdeel van het vuurwapen dat van die aard is dat het vuurwapen bij vernietiging van deze component onbruikbaar zou worden.
               De lidstaten zorgen ervoor dat elke kleinste verpakkingseenheid van volledige munitie wordt gemarkeerd waarbij de naam van de fabrikant, het identificatienummer van de batch (lot), het kaliber en het type munitie moeten worden vermeld. Hiertoe kunnen de lidstaten ervoor kiezen de bepalingen van het Verdrag van 1 juli 1969 inzake wederzijdse erkenning van keurmerken op handvuurwapens toe te passen.
               Voorts zien de lidstaten erop toe dat uit staatsvoorraden afkomstige wapens die op de civiele markt worden gebracht, met het oog op permanent civiel gebruik, worden voorzien van een unieke markering aan de hand waarvan alle staten het land van herkomst eenvoudig kunnen vaststellen.
               3.   Iedere lidstaat stelt het als wapenhandelaar op zijn grondgebied werkzaam zijn afhankelijk van een machtiging op grond van ten minste een controle van de persoonlijke en beroepsintegriteit, en de bekwaamheid van de wapenhandelaar. Wanneer het een rechtspersoon betreft, is de controle gericht op de persoon die het bedrijf leidt.
               4.   Iedere lidstaat zorgt ervoor dat er uiterlijk op 31 december 2014 een, hetzij gecentraliseerd hetzij gedecentraliseerd, geautomatiseerd systeem van gegevensbestanden wordt ingevoerd en bijgehouden, dat waarborgt dat de bevoegde instanties toegang hebben tot de gegevensbestanden waarin elk vuurwapen dat onder de bepalingen van deze richtlijn valt, is geregistreerd. In dit systeem van gegevensbestanden wordt gedurende een periode van ten minste twintig jaar van elk vuurwapen type, merk, model, kaliber en serienummer geregistreerd en bijgehouden, alsmede de namen en adressen van de leverancier en de persoon die het wapen verwerft of voorhanden heeft.
               Wapenhandelaren zijn gedurende de gehele periode van hun activiteit verplicht een register bij te houden waarin alle bij hen inkomende of uitgaande onder de bepalingen van deze richtlijn vallende vuurwapens worden geregistreerd, zulks onder vermelding van bijzonderheden aan de hand waarvan een vuurwapen kan worden geïdentificeerd en getraceerd, met name type, merk, model, kaliber en serienummer en de namen en adressen van de personen die het vuurwapen hebben geleverd of verworven. Bij beëindiging van zijn activiteiten levert de wapenhandelaar het register in bij de nationale instantie die bevoegd is voor het bestandensysteem waarin de eerste alinea voorziet.
               5.   De lidstaten zien erop toe dat alle vuurwapens op elk ogenblik kunnen worden gekoppeld aan hun eigenaar. Echter, met betrekking tot vuurwapens van de categorie D nemen de lidstaten met ingang van 28 juli 2010 passende traceringsmaatregelen, waaronder, met ingang van 31 december 2014, maatregelen waarmee het mogelijk wordt vuurwapens die op de markt worden gebracht na 28 juli 2010 op elk ogenblik te koppelen aan de eigenaar.”.

               3.

               De volgende artikelen worden ingevoegd:
               „Artikel 4 bis

               Onverminderd het bepaalde in artikel 3 staan de lidstaten het verwerven en voorhanden hebben van vuurwapens uitsluitend toe aan personen aan wie een vergunning is verleend of, met betrekking tot vuurwapens van de categorieën C en D, aan wie daartoe een specifieke machtiging is verleend dergelijke vuurwapens te verwerven en voorhanden te hebben in overeenstemming met de nationale wetgeving.
               Artikel 4 ter

               De lidstaten nemen de invoering van een systeem voor het reguleren van de activiteiten van wapenmakelaars in overweging. Een dergelijk systeem zou een of meer maatregelen kunnen omvatten, zoals:

                           a)

                           verplichte registratie van wapenmakelaars werkzaam op hun grondgebied;

                           b)

                           verplichte vergunning of machtiging voor makelaarsactiviteiten.”.

               4.

               Artikel 5 wordt vervangen door:
               „Artikel 5
               Onverminderd het bepaalde in artikel 3 staan de lidstaten het verwerven en voorhanden hebben van vuurwapens uitsluitend toe aan personen die daarvoor goede redenen hebben en die:

                           a)

                           ten minste 18 jaar oud zijn, behalve in het geval van verwerving, met uitzondering van aankoop, en voorhanden hebben van vuurwapens ten behoeve van de jacht en het sportschieten, mits in dat geval personen jonger dan 18 jaar toestemming hebben van de ouders, of onder ouderlijk toezicht staan dan wel onder toezicht staan van een volwassene met een geldige vuurwapen- of jachtvergunning of zich in een vergund of anderszins erkend opleidingscentrum bevinden;

                           b)

                           waarschijnlijk geen gevaar voor zichzelf, de openbare orde of de openbare veiligheid zullen vormen. Een veroordeling voor een opzettelijk geweldmisdrijf wordt beschouwd als een indicatie van een dergelijk gevaar.

                     De lidstaten kunnen de machtiging voor het voorhanden hebben van een vuurwapen intrekken als aan een van de voorwaarden op basis waarvan de machtiging is verleend niet langer wordt voldaan.
               De lidstaten kunnen personen die op hun grondgebied verblijven, het voorhanden hebben van een in een andere lidstaat verworven wapen alleen verbieden als de verwerving van datzelfde wapen op hun eigen grondgebied is verboden.”.

               5.

               Aan artikel 6 wordt de volgende alinea toegevoegd:
               „De lidstaten zorgen ervoor dat, behalve wanneer het gaat om wapenhandelaren, op de verwerving van vuurwapens, onderdelen daarvan en munitie met behulp van technieken voor communicatie op afstand zoals gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten (8), waar toegestaan, streng toezicht wordt gehouden.

               6.

               Aan artikel 7 worden de volgende leden toegevoegd:
               „4.   De lidstaten kunnen aan personen die aan de voorwaarden voor de verlening van een vuurwapenmachtiging voldoen, een meerjarige vergunning verlenen voor het verwerven en voorhanden hebben van alle machtigingsplichtige vuurwapens, onverminderd:

                           a)

                           de verplichting de bevoegde instanties van eventuele overbrengingen in kennis te stellen;

                           b)

                           regelmatige controles om te zien of die personen nog aan de voorwaarden voldoen, en

                           c)

                           de in de nationale wetgeving vastgelegde maximumlimieten voor wapenbezit.

                     5.   De lidstaten stellen voorschriften vast om ervoor te zorgen dat personen die houder zijn van een op grond van de op 28 juli 2008 geldende nationale wetgeving van kracht zijnde vergunning voor vuurwapens van categorie B geen licentie of machtiging hoeven aan te vragen voor in hun bezit zijnde vuurwapens van de categorieën C of D vanwege de inwerkingtreding van Richtlijn 2008/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 (9). Echter voor elke latere overbrenging van vuurwapens van categorie C of D moet de overnemer een vergunning verwerven of aanhouden of beschikken over een specifieke machtiging voor het voorhanden hebben van die vuurwapens in overeenstemming met de nationale wetgeving.

               7.

               Artikel 11, lid 3, tweede alinea, wordt vervangen door:
               „Voorafgaand aan de datum van overbrenging stelt de wapenhandelaar de instanties van de lidstaat van waaruit de overbrenging zal geschieden, in kennis van alle in de eerste alinea van lid 2 vermelde gegevens. Die instanties voeren, waar passend ter plaatse, inspecties uit om te controleren of de door de wapenhandelaar verstrekte informatie overeenkomt met de feitelijke kenmerken van de overbrenging. De gegevens worden door de wapenhandelaar tijdig meegedeeld.”.

               8.

               Artikel 12, lid 2, eerste alinea, wordt vervangen door:
               „In afwijking van lid 1 mogen jagers, voor wat betreft de categorieën C en D, en sportschutters, voor wat betreft de categorieën B, C en D, voor de uitoefening van hun activiteit zonder voorafgaande vergunning gedurende een reis door twee of meer lidstaten één of meer van deze vuurwapens voorhanden hebben, op voorwaarde dat zij in het bezit zijn van een Europese vuurwapenpas waarin dit vuurwapen of deze vuurwapens zijn vermeld en op voorwaarde dat zij de reden van de reis kunnen aantonen, met name door een uitnodiging of door een ander bewijs voor hun jagers- of schietsportactiviteiten in de lidstaat van bestemming over te leggen.
               Het is de lidstaten niet toegestaan de afgifte van de Europese vuurwapenpas afhankelijk te stellen van de betaling van een vergoeding of heffing.”.

               9.

               Artikel 13, lid 3, wordt vervangen door:
               „3.   Ten behoeve van een doelmatige toepassing van deze richtlijn wisselen de lidstaten regelmatig informatie uit. Uiterlijk op 28 juli 2009 zet de Commissie een contactgroep op voor het uitwisselen van informatie voor de toepassing van dit artikel. Elke lidstaat deelt de andere lidstaten en de Commissie mee welke nationale instanties verantwoordelijk zijn voor het toezenden en ontvangen van de gegevens en de nakoming van de in artikel 11, lid 4, vastgelegde verplichtingen.”.

               10.

               Het volgende artikel wordt ingevoegd:
               „Artikel 13 bis

               1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
               2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (10) van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
               De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.

               11.

               Artikel 16 wordt vervangen door:
               „Artikel 16
               De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing zijn op overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen de nodige maatregelen om de toepassing van die sancties te verzekeren. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.”.

               12.

               Artikel 17 wordt vervangen door:
               „Artikel 17
               Uiterlijk op 28 juli 2015 brengt de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de situatie die is ontstaan door de toepassing van deze richtlijn, in voorkomend geval vergezeld van voorstellen.
               Uiterlijk op 28 juli 2012 voert de Commissie een onderzoek uit naar de mogelijke voordelen en nadelen van een beperking tot twee categorieën vuurwapens (verboden of toegestaan) met het oog op een betere werking van de interne markt voor de desbetreffende producten door mogelijke vereenvoudiging, en legt zij daarover een verslag voor aan het Europees Parlement en de Raad.
               Uiterlijk op 28 juli 2010 wordt door de Commissie een verslag ingediend bij het Europees Parlement en de Raad over de conclusies van een onderzoek naar het op de markt brengen van replicavuurwapens, teneinde te kunnen vaststellen of de opname van dergelijke producten in de werkingssfeer van deze richtlijn mogelijk en wenselijk is.”.

               13.

               Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           in punt I wordt het eerste streepje vervangen door:

                                       „—

                                       vuurwapens zoals gedefinieerd in artikel 1 van deze richtlijn;”;

                           b)

                           punt III wordt als volgt gewijzigd:

                                       i)

                                       punt a) wordt vervangen door:

                                                   „a)

                                                   voorgoed onbruikbaar zijn gemaakt door een neutralisatie die inhoudt dat alle essentiële onderdelen van het vuurwapen voorgoed onbruikbaar worden gemaakt en onmogelijk zodanig verwijderd, vervangen of aangepast kunnen worden dat het wapen op enigerlei wijze opnieuw gebruiksklaar zou kunnen worden gemaakt;”;

                                       ii)

                                       na de eerste alinea de volgende alinea wordt ingevoegd:
                                       „De lidstaten nemen maatregelen om ervoor te zorgen dat de onder a) bedoelde neutralisaties gecontroleerd worden door een bevoegde autoriteit, om te garanderen dat de betreffende vuurwapens door deze bewerkingen inderdaad voorgoed onbruikbaar worden. De lidstaten zorgen ervoor dat in het kader van deze controle een certificaat of document wordt afgegeven waaruit blijkt dat het vuurwapen onbruikbaar is gemaakt, dan wel dat op het vuurwapen een duidelijk zichtbare markering wordt aangebracht waaruit dat blijkt. De Commissie stelt gemeenschappelijke richtsnoeren op volgens de procedure met toetsing van artikel 13 bis, lid 2, van deze richtlijn, betreffende normen en technieken om te waarborgen dat onbruikbaar gemaakte vuurwapens voorgoed onbruikbaar zijn.”.

         Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen uiterlijk op 28 juli 2010 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden die noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt daarin of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallend gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 21 mei 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. LENARČIČ

      (1)  PB C 318 van 23.12.2006, blz. 83.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 29 november 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 april 2008.

      (3)  PB L 256 van 13.9.1991, blz. 51; gerectificeerd in PB L 54 van 5.3.1993, blz. 22.

      (4)  PB L 280 van 24.10.2001, blz. 5.

      (5)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (6)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

      (7)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (8)  PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/29/EG (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22).”.

      (9)  PB L 179 van 8.7.2008, blz. 5.”.

      (10)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit laatstelijk gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).”.