Avis juridique important

|

31986L0298

Richtlijn 86/298/EEG van de Raad van 26 mei 1986 betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers

Publicatieblad Nr. L 186 van 08/07/1986 blz. 0026 - 0063 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0187  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0187

RICHTLIJN VAN DE  RAADvan 26 mei 1986betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of  bosbouwsmalspoortrekkers(86/298/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op  het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel  100,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europese Parlement  (2),Gezien het advies van het Economisch en SociaalComité (3),Overwegende dat in Richtlijn  74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der  Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (4), laatstelijk  gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, is vastgesteld dat de noodzakelijke  bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de EEG-goedkeuringsprocedure voor elk van de onderdelen of  kenmerken van de trekker in bijzondere richtlijnen moeten worden vastgelegd; dat de bepalingen  inzake kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker zijn vastgelegd in  de Richtlijnen 77/536/EEG (5) en 79/622/EEG (6), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding  van Spanje en Portugal; dat deze twee richtlijnen, waarvan één betrekking heeft op dynamische  proeven en de andere op statische proeven - waaruit de fabrikanten voor het ogenblik kunen kiezen  -, van toepassing zijn op standaardtrekkers, dat wil zeggen trekkers met een maximum vrije hoogte  van 1 000 mm en een instelbare of vaste spoorbreedte van één van de aangedreven assen van 1 150 mm  of meer, terwijl de massa bij trekkers zoals bedoeld in de richtlijn "dynamische proeven'' tussen  1,5 en 4,5 ton bedraagt en bij trekkers zoals bedoeld in de richtlijn "statische proeven'' ten  minste 800 kg bedraagt;Overwegende dat de in deze richtlijn bedoelde trekkers een maximum vrije  hoogte van 600 mm, een minimum spoorbreedte van beide assen van minder dan 1 150 mm en een massa  van meer dan 600 kg hebben; dat voor de kantelbeveiligingsinrichtingen van deze trekkers, die  worden gebruikt voor specifieke werkzaamheden, bijzondere voorschriften kunnen gelden of  voorschriften die afwijken van die welke in de Richtlijnen 77/536/EEG en 79/622/EEG zijn  vastgesteld; Overwegende dat de technische voorschriften waaraan deze zogenoemde smalspoortrekkers  krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekking hebben op de  kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de trekker; dat deze voorschriften van  Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde  voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in de plaats van hun huidige regeling, met  name ten einde voor elk type van deze trekkers de EEG-typegoedkeuringsprocedure van Richtlijn  74/150/EEG te kunnen invoeren;Overwegende dat de in deze richtlijn bedoelde  kantelbeveiligingsinrichtingen vier stijlen of twee stijlen aan de achterzijde hebben, terwijl de  bovenzijde van de vrije zone of vrije ruimte, die groot genoeg moet zijn om de bestuurder  bescherming te bieden, zich op 900 mm boven het referentiepunt van de zitplaats bevindt; dat voor  kantelbeveili-gingsinrichtingen met twee stijlen die zich vóór de bestuurder bevinden, een  bijzondere richtlijn zal worden uitgevaardigd;Overwegende dat elke Lid-Staat, op grond van een  geharmoniseerde typegoedkeuringsprocedure voor onderdelen van kantelbeveiligingsinrichtingen en de  bevestiging daarvan aan de trekker, in staat is te constateren of de gemeenschappelijke  constructie- en beproevingsvoorschriften worden nageleefd en de andere Lid-Staten van het  geconstateerde in kennis te stellen door het toezenden van een afschrift van het  typegoedkeuringsformulier voor onderdelen dat voor elk type kantelbeveiligingsinrichting en de  bevestiging daarvan aan de trekker wordt opgemaakt; dat het aanbrengen van een  EEG-typegoedkeuringsmerk voor onderdelen op alle inrichtingen die in overeenstemming met het als  onderdeel goedgekeurde type zijn gefabriceerd, een technische controle van deze inrichtingen in de  andere Lid-Staten overbodig maakt; dat de gemeenschappelijke voorschriften betreffende andere  onderdelen en kenmerken van de kantelbeveiligingsinrichting, met name inzake voorkoming van het  voortrollen van de trekker bij het kantelen en beveiliging van de bestuurder en de meerijder op een  later tijdstip zullen worden vastgesteld;Overwegende dat het voornaamste doel van de  geharmoniseerde voorschriften is de veiligheid van het wegverkeer en de arbeidsveiligheid op het  gehele grondgebied van de Gemeenschap te waarborgen; dat hiertoe de verplichting dient te worden  ingevoerd de in deze richtlijn bedoelde trekkers van een kantelbeveiligingsinrichting te  voorzien;Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake deze trekkers  inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controles erkennen die door elk van hen op grond van de  gemeenschappelijke voorschriften worden uitgevoerd, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn geldt voor de  in artikel 1 van Richtlijn 74/150/EEG omschreven trekkers met de volgende kenmerken:een maximum  vrije hoogte van 600 mm onder het laagste punt van de voor- of achteras, rekening houdend met het  differentieel;instelbare of vaste minimum spoorbreedte van een van beide assen van minder dan 1 150  mm; in geen geval mag de buitenrand van de banden van de andere as verder reiken dan de buitenrand  van de banden van deas waarvan de minimum spoorbreedte kleiner is dan1 150 mm;een massa van meer  dan 600 kg, overeenkomend met het leeggewicht van de trekker in de zin van punt 2.4 van bijlage I  van Richtlijn 74/150/EEG, met inbegrip van de kantelbeveiligingsinrichting gemonteerd  overeenkomstig deze richtlijn en met de grootste bandenmaat die door de fabrikant wordt  aanbevolen.Artikel 21.  Iedere Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor onderdelen voor elk  type kantelbeveiliging en de bevestiging daarvan aan de trekker dat voldoet aan de in bijlage I tot  en met IV opgenomen constructie- en keuringsvoorschriften.2.  De Lid-Staat die die EEG-goedkeuring  voor onderdelen heeft verleend, treft de nodige maatregelen om, zo nodig in samenwerking met de  bevoegde instanties van de andere Lid-Staten, voor zover noodzakelijk, te controleren of de  fabricage in overeenstemming is met het als onderdeel goedgekeurde type. Deze controle beperkt zich  tot steekproeven.Artikel 3De Lid-Staten kennen de fabrikant van een trekker of de fabrikant van  een kantelbeveiliging of hun respectieve gemachtigden een EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen toe  overeenkomstig het in bijlage VI vastgestelde model voor elk type kantelbeveiliging en de  bevestiging daarvan aan de trekker, door hen goedgekeurd als onderdeel krachtens artikel 2.De  Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat merken worden gebruikt waardoor  verwarring kan ontstaan tussen inrichtingen van een krachtens artikel 2 goedgekeurd type en andere  inrichtingen.Artikel 41.  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van  kantelbeveiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goed-keuringsmerk voor onderdelen, alsmede de  bevestiging ervan op trekkers waarvoor zij bestemd zijn, niet verbieden om redenen die verband  houden met de constructie ervan.2.  Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen van  kantelbeveiligingsinrichtingen, voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, verbieden,  wanneer deze systematisch niet in overeenstemming zijn met het als onderdeel goedgekeurde type.Deze  Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis van de andere Lid-Staten en de  Commissie, met opgave van de redenen van zijn beslissing.Artikel 5De bevoegde instanties van  iedere Lid-Staat zenden binnen een maand aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een  afschrift van de goedkeuringsformulieren voor onderdelen, waarvan een model in bijlage VII is  opgenomen, voor elk type kantelbeveiliging dat zij als onderdeel goedkeuren of weigeren goed te  keuren.Artikel 61.  Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring voor onderdelen heeft verleend,  constateert dat verscheidene kantelbeveiligingsinrichtingen en de bevestiging daarvan aan de  trekker, voorzien van hetzelfde EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen, niet in overeenstemming zijn  met het door hem goedgekeurde type, neemt hij de nodige maatregelen om te waarborgen dat de  fabricage overeenstemt met het goedgekeurde type. De bevoegde instanties van deze staat stellen de  bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen die, wanneer het  gebrek aan overeenstemming ernstig is en zich herhaaldelijk voordoet, zelfs tot intrekking van de  EEG-typegoedkeuring voor onderdelen kunnen leiden. Genoemde instanties nemen dezelfde maatregelen,  wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan  overeenstemming in kennis worden gesteld.2.  De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen  elkaar binnen een maand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goedkeuring voor  onderdelen en van de beweegredenen daarvoor.Artikel 7Elke beschikking houdende weigering of  intrekking van de EEG-goedkeuring voor onderdelen, dan wel verbod op het in de handel brengen of  van gebruik, genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn, moet  nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beschikking wordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met  opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande  rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend.Artikel  8De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een trekker niet weigeren  om redenen dieverband houden met de kantelbeveiliging en de bevestiging daarvan aan de trekker,  indien deze het EEG-goedkeu-ringsmerk voor onderdelen dragen en indien aan de voorschriften van  bijlage VIII is voldaan.Artikel 9De Lid-Staten mogen de verkoop, de inschrijving, het in het  verkeer brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om redenen die verband  houden met de kantelbeveiligingsinrichting en de bevestiging daarvan aan de trekker, indien deze  het EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen dragen en aan de voorschriften van bijlage VIII is  voldaan.Artikel 10Deze richtlijn laat de bevoegdheid van de Lid-Staten onverlet om, met  inachtneming van het Verdrag, de eisen te stellen die zij nodig achten voor de bescherming van  werknemers bij het gebruik van de trekker, voor zover zulks geen wijzigingen inhoudt van de  kantelbeveiligingsinrichtingen ten opzichte van de bepalingen van de richtlijn.Artikel 111.  In  het kader van de EEG-goedkeuring moet elke trekker, bedoeld in artikel 1, zijn uitgerust met een  kantelbeveiligingsinrichting.2.  De in lid 1 bedoelde inrichting moet, indien het niet een vóór de  zitplaats van de bestuurder gemonteerde inrichting met twee stijlen betreft, voldoen aan de eisen  van de bijlagen I tot en met IV van deze richtlijn, van Richtlijn 77/536/EEG of van Richtlijn  79/622/EEG. Artikel 12De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de bijlagen van deze richtlijn aan te passen  aan de stand van de techniek, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van  Richtlijn 74/150/EEG.Artikel 13Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn stelt  de Raad op voorstel van de Commissie overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag een richtlijn  vast waarin de huidige richtlijn wordt aangevuld met bepalingen waarbij de dynamische  beproevingsprocedure wordt uitgebreid met aanvullende slagproeven.Artikel 141.  De Lid-Staten  doen binnen een termijn van vierentwintig maanden vanaf de kennisgeving van deze richtlijn (1) de  nodige maatregelen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  hiervan onmiddellijk in kennis.2.  De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke  bepalingen van intern recht die zij vaststellen op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing  is, ter kennis van de Commissie wordt gebracht.Artikel 15Deze richtlijn is gericht tot de  Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 26 mei 1986.Voor de RaadDe VoorzitterG.  BRAKS(1) PB nr. C 123 van 9. 5. 1983, blz, 1. (2) PB nr. C 307 van 14. 11. 1983, blz. 103. (3) PB nr. C 286 van 24. 10. 1983, blz. 2. (4) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10. (5) PB nr. L 220 van 29. 8. 1977, blz. 1. (6) PB nr. L 179 van 17. 7. 1979, blz. 1. (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 2 juni 1986.  BIJLAGE IVOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN1.DEFINITIE1.1.Onder  "kantelbeveiligingsinrichting'', hierna te noemen beveiligingsinrichting, wordt verstaan de  inrichting op een trekker die voornamelijk tot doel heeft het risico weg te nemen of te beperken  dat de bestuurder loopt bij omkantelen van de trekker bij normaal bedrijf.1.2.De in punt 1.1  vermelde inrichting wordt gekenmerkt door het feit dat tijdens de in de bijlagen II en III  beschreven proeven een vrije ruimte is gewaarborgd die groot genoeg is om de bestuurder te  beschermen.2.ALGEMENE EISEN2.1.Alle beveiligingsinrichtingen, evenals de bevestiging ervan aan de  trekker, moeten zo worden ontworpen en uitgevoerd dat zij aan het essentiële doel, genoemd in punt  1.1, beantwoorden.2.2.Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan, indien aan de eisen van de  bijlagen II en III is voldaan.3.AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING VOOR ONDERDELEN3.1.De aanvraag om  EEG-goedkeuring voor onderdelen voor wat betreft de sterkte van een beveiligings-inrichting en van  de bevestiging daarvan op de trekker, wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door de  fabrikant van de beveiligingsinrichting of door hun respectieve gemachtigden.3.2.De aanvraag moet  vergezeld gaan van de hierna vermelde stukken, in drievoud, alsmede van de volgende  gegevens:overzichtstekening van de gehele beveiligingsinrichting, op schaal dan wel met opgave van  de belangrijkste maten. Op deze tekening moeten met name de bevestigingsdelen in detail zijn  weergegeven;foto's, van de zijkanten en van de achterzijde, waarop de details van de  bevestigingsdelen zichtbaar zijn;beknopte beschrijving van de beveiligingsinrichting, omvattende  het constructietype, de bevestiging op de trekker en, zo nodig, bijzonderheden over de bekleding,  de wijze van toegang en de nooduitgangen, aanwijzingen omtrent de capitonnering aan de binnenzijde,  bijzondere voorzieningen die kunnen beletten dat de trekker doorrolt en bijzonderheden over het  verwarmings- en het ventilatiesysteem;gegevens met betrekking tot de materialen waarvan gebruik is  gemaakt voor de structurele en bevestigingsonderdelen van de beveiligingsinrichting (zie bijlage  V).3.3.Een trekker die representatief is voor het trekkertype, waarvoor de beveiligingsinrichting  die als onderdeel moet worden goedgekeurd is bestemd, moet ter beschikking worden gesteld van de  technische dienst die belast is met de uitvoering van de goedkeuringsproeven voor onderdelen. Deze  trekker moet voorzien zijn van de beveiligingsinrichting.3.4.De houder van de EEG-goedkeuring voor  onderdelen kan verzoeken deze tot andere typen trekkers uit te breiden. De bevoegde instanties die  de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen hebben verleend, verlenen de gevraagde  uitbreiding, indien de beveiligingsinrichting en het (de) type(n) trekkers(s) waarvoor de  uitbreiding van de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor onderdelen wordt gevraagd, aan de volgende  voorwaarden beantwoorden:de massa van de onbelaste trekker, omschreven in punt 1.4 van bijlage II,  mag de voor de proef gebruikte referentiemassa met niet meer dan 5 % overschrijden;de wielbasis of  het traagheidsmoment ten opzichte van de achteras is niet groter dan de referentiewielbasis of het  referentietraagheidsmoment;de wijze van bevestiging en de montagepunten op de trekker zijn  identiek;alle samenstellende delen, zoals spatscherm en motorkap, die als steun kunnen dienen voor  de beveiligingsinrichting moeten dezelfde sterkte hebben en zich ten opzichte van de  beveiligingsinrichting op dezelfde plaatsen bevinden;de kritische afmetingen en de positie van de  zitplaats en het stuurwiel ten opzichte van de beveiligingsinrichting, alsmede de positie ten  opzichte van de beveiligingsinrichting van de stijfgeachte punten, die bij het controleren van de  beveiliging van de vrije zone in aanmerking worden genomen, moeten zodanig zijn dat de vrije zone  blijvend beschermd wordt door de beveiligingsinrichting, wanneer deze als gevolg van de proeven is  vervormd.4.OPSCHRIFTEN4.1.Elke beveiligingsinrichting die met het als onderdeel goedgekeurde type  overeenstemt, moet van de volgende opschriften zijn voorzien:4.1.1.handels- of  fabrieksmerk,4.1.2.EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen overeenkomstig het model van bijlage  VI,4.1.3.serienummer van de beveiligingsinrichting,4.1.4.trekkertype(n) en -merk waarvoor de  beveiligingsinrichting is bestemd.4.2.Al deze gegevens moeten zijn aangebracht op een  plaatje.4.3.Genoemde opschriften moeten zichtbaar, leesbaar en onuitwisbaar zijn aangebracht.  BIJLAGE IIIBEPROEVINGSPROCEDUREA. Dynamische proeven1.SLAG- EN  VERBRIJZELINGSPROEF1.1.Slagproef tegen de achterzijde1.1.1.De trekker moet ten opzichte van het  slingergewicht zodanig worden geplaatst dat het gewicht de beveiligingsinrichting raakt, wanneer  het slagvlak van het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht is bevestigd een hoek  met het verticale vlak maken die gelijk is aan m_t_100  en maximaal 20g bedraagt, tenzij de  beveiligingsinrichting op het trefpunt bij vervorming een grotere hoek maakt, ten oprichte van de  verticaal. In dit geval moet het slagvlak van het gewicht, door middel van een extra ondersteuning,  zodanig worden afgesteld dat het op het ogenblik van maximale vervorming op het trefpunt evenwijdig  is aan de beveiligingsinrichting, waarbij de kettingen of kabels de eerder vermelde hoek ten  oprichte van de verticaal blijven maken.De hoogte van het gewicht moet worden aangepast, en het  nodige moet worden gedaan om te voorkomen dat het gewicht rond het trefpunt gaat draaien.Het  trefpunt moet zich bevinden op dat deel van de beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen  dat het bij achteroverslaan van de trekker het eerst de grond raakt; onder normale omstandigheden  is dit de bovenrand. De afstand van de baan van het zwaartepunt van het gewicht tot de binnenkant  van een evenwijdig aan het middenvlak van de trekker lopend verticaal vlak dat aan de buitenste  bovenrand van de beveiligingsinrichting raakt, moet ;/6 bedragen van de breedte van de bovenkant  van de beveiligingsinrichting.Indien de beveiligingsinrichting op dit punt een kromming vertoont of  uitsteekt, moeten, zonder de inrichting hierdoor te versterken, wiggen worden aangebracht, die het  mogelijk maken dat de slag daar wordt toegebracht.1.1.2.De trekker moet met vier kabels, één aan  ieder uiteinde van beide assen, op de in figuur 5 van bijlage IV aangegeven wijze op de vloer  worden bevestigd. De bevestigingspunten voor en achter moeten zich op zodanige afstand van de  trekker bevinden dat de hoek van de kabels met de vloer minder dan 30g bedraagt. Verder moeten de  bevestigingen achter zo zijn aangebracht dat het punt waar de twee kabels samenkomen zich bevindt  in het verticale vlak waarin het zwaartepunt van het gewicht zijn baan beschrijft.De kabels moeten  zodanig worden gespannen dat de vervorming van de banden overeenkomt met hetgeen in punt 6.2 van  bijlage II. A is aangegeven.Nadat de kabels zijn gespannen wordt een balk vast tegen de voorkant  van de achterwielen aangedrukt en daarna op de vloer vastgemaakt.1.1.3.Bij kniktrekkers moet  bovendien het knikpunt worden ondersteund door een vierkante houten balk met zijden van minstens  100 mm, die stevig aan de vloer wordt vastgemaakt.1.1.4.Het slingergewicht moet zodanig worden  teruggetrokken dat de hoogte van het zwaartepunt ten opzichte van het trefpunt beantwoordt aan één  van onderstaande twee formules:H = 2,165×10-8 mt L$ en H = 5,73×10-2 I. Vervolgens wordt het gewicht losgelaten, zodat het tegen de beveiligingsinrichting  slaat.1.2.Slagproef tegen de voorzijde1.2.1.De trekker moet ten opzichte van het slingergewicht  zodanig worden geplaatst dat het gewicht de beveiligingsinrichting raakt, wanneer het slagvlak van  het gewicht en de kettingen of kabels waaraan het gewicht is bevestigd, een hoek met het verticale  vlak maken die gelijk is aan m_t_100  en maximaal 20g bedraagt, tenzij de beveiligingsinrichting op  het trefpunt, bij vervorming, een grotere hoek maakt met de verticaal. In dit geval moet het  slagvlak van het gewicht, door middel van een extra ondersteuning, zodanig worden afgesteld dat het  op het ogenblik van maximale vervorming op het trefpunt evenwijdig is aan de  beveiligingsinrichting, waarbij de kettingen of kabels bovenvermelde hoek met de verticaal blijven  maken.De hoogte van het gewicht moet worden aangepast, en het nodige moet worden gedaan om te  voorkomen dat het gewicht rond het trefpunt gaat draaien.Het trefpunt moet zich bevinden op dat  deel van de beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen dat het bij zijwaarts kantelen van  de vooruitrijdende trekker het eerst de grond raakt; onder normale omstandigheden is dit de bovenrand. De baan van het zwaartepunt van het gewicht moet  op een afstand van ;/6 van de breedte van de bovenkant van de beveiligingsinrichting naar binnentoe  liggen ten opzichte van een evenwijdig aan het middenvlak van de trekker lopend verticaal raakvlak  aan de buitenste rand van de bovenkant van de beveiligingsinrichting.Indien de voorkant van de  beveiligingsinrichting echter een kromming vertoont of uitsteekt, moeten, zonder dat de inrichting  hierdoor wordt versterkt, wiggen worden aangebracht, die het mogelijk maken dat de slag daar wordt  toegebracht.1.2.2.De trekker moet met vier kabels, één aan elk uiteinde van beide assen, op de  vloer worden vastgezet op de in figuur 6 van bijlage IV aangegeven wijze. De bevestigingspunten  voor en achter moeten zich op een zodanige afstand van de trekker bevinden, dat de hoek van de  kabels met de vloer minder dan 30g bedraagt. Verder moeten de bevestigingen achter zo zijn  aangebracht dat het punt waar de twee kabels samenkomen zich bevindt in het verticale vlak waarin  het zwaartepunt van het slingergewicht zijn baan beschrijft.De kabels moeten zodanig worden  aangespannen dat de vervorming van de banden overeenkomt met hetgeen in punt 6.2 van bijlage II.A  is aangegeven.Nadat de kabels strak zijn gespannen, wordt de balk vast tegen de achterkant van de  achterwielen aangedrukt en vervolgens op de vloer bevestigd.1.2.3.Bij kniktrekkers moet bovendien  het knikpunt worden ondersteund door een vierkante houten balk met zijden van minstens 100 mm, die  stevig aan de vloer wordt vastgemaakt.1.2.4.Het slingergewicht moet zodanig worden teruggetrokken  dat de hoogte van het zwaartepunt ten opzichte van het trefpunt wordt verkregen volgens één van  onderstaande formules, te kiezen naar gelang van de referentiemassa van de trekker die aan de  beproeving wordt onderworpen:H =  25 + 0,07 mt voor trekkers met een referentiemassa van minder dan  2 000 kgH = 125 + 0,02 mt voor trekkers met een referentiemassa van meer dan 2 000 kg.Vervolgens  wordt het slingergewicht losgelaten, zodat het tegen de beveiligingsinrichting slaat.1.3.Slagproef  tegen de zijkant1.3.1.De trekker wordt ten opzichte van het slingergewicht zo geplaatst dat het  gewicht de beveiligingsinrichting raakt wanneer de stand van het slagvlak van het gewicht en van de  kettingen of kabels waaraan het gewicht is bevestigd, verticaal is, tenzij de  beveiligingsinrichting op het trefpunt bij vervorming een hoek met het verticale vlak maakt. In dat  geval moet het slagvlak van het gewicht, door middel van een extra ondersteuning, zodanig worden  afgesteld dat het op het ogenblik van maximale vervorming op het trefpunt evenwijdig is aan de  beveiligingsinrichting waarbij de kettingen of kabels bij de inslag van het gewicht verticaal  blijven.De hoogte van het gewicht moet worden aangepast, en voorkomen moet worden dat het gewicht  rond het trefpunt gaat draaien.Het trefpunt moet zich bevinden op dat deel van de  beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen dat het bij zijdelings kantelen van de trekker  het eerst de grond raakt; in normale gevallen is dit de bovenrand. Tenzij vaststaat dat een ander  deel van deze rand het eerst met de grond in aanraking komt, moet het trefpunt gelegen zijn in het  vlak dat loodrecht staat op het middenvlak, en dat 200 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats  loopt, wanneer de zitplaats in de lengterichting van de trekker is ingesteld op de middelste  stand.1.3.2.De wielen aan die zijde van de trekker waar de slag wordt toegebracht, moeten stevig  aan de vloer worden bevestigd door middel van kabels die aan die kant over de uiteinden van voor-  en achteras lopen. De kabels moeten zodanig worden aangespannen dat aan de zijde die zal worden  getroffen de in punt 6.2 van bijlage II.A aangegeven waarden voor vervorming van de banden worden  verkregen.Na het aanspannen van de kabels wordt de balk op de vloer tegen de banden aangedrukt aan  de zijde tegenover de slagkant en vervolgens op de vloer vastgezet. Het kan zijn dat er twee balken  of wiggen nodig zijn, indien de buitenzijden van voor- en achterband zich niet in hetzelfde  verticale vlak bevinden.De stut moet daarna worden aangebracht, zoals aangegeven in figuur 7 van  bijlage IV tegen de velg van het wiel aan de zijde tegenover de slagkant, stevig tegen de velg  aangedrukt en vervolgens met de onderzijde bevestigd.De balk moet een zodanige lengte hebben dat  deze, tegen de velg geplaatst, een hoek van 30 p 3g met de vloer maakt. Bovendien moet de balk  indien mogelijk 20 tot 25 maal zo lang zijn als dik en de breedte moet 2 tot 3 maal de dikte  bedragen. De vorm van de uiteinden van de stutten moet overeenkomen met die van de detailtekeningen  van figuur 7 van bijlage IV.1.3.3.Bij kniktrekkers moet het knikpunt bovendien worden ondersteund  met een vierkante houten balkmet zijden van minstens 100 mm, terwijl de zijkant moet worden  voorzien van een stut als bedoeld inpunt 1.3.2. Vervolgens moet het knikpunt stevig op de vloer  worden vastgezet. 1.3.4.Het slingergewicht moet zodanig worden teruggetrokken dat de hoogte van het zwaartepunt ten  opzichte van het trefpunt wordt verkregen volgens een van beide onderstaande formules, te kiezen  naar gelang van de referentiemassa van de trekkers die aan de beproeving worden onderworpen:H =  25  + 0,20 mt voor trekkers met een referentiemassa van minder dan 2 000 kg;H = 125 + 0,15 mt voor  trekkers met een referentiemassa van meer dan 2 000 kg.Vervolgens wordt het slingergewicht  losgelaten, zodat het tegen de beveiligingsinrichting slaat.1.4.Verbrijzelingsproef aan de  achterzijdeDe balk wordt op de bovenste ligger(s) van de beveiligingsinrichting aan de achterzijde  geplaatst en de resultante van de verbrijzelingskrachten moet zich bevinden in het middenvlak van  de trekker.Er wordt een kracht Fv = 20 mt aangelegd.Indien het achterste gedeelte van de bovenzijde  van de beveiligingsinrichting niet bestand is tegen de volledige verbrijzelingskracht, moet deze  kracht zolang worden aangelegd tot de bovenzijde zover is vervormd dat deze samenvalt met het vlak  dat het bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met het deel van de achterzijde van de  trekker dat de massa van de omgeslagen trekker kan dragen.De belasting wordt vervolgens weggenomen,  en de trekker of de kracht van de belasting wordt zodanig verplaatst dat de balk zich bevindt boven  dat punt van de beveiligingsinrichting dat de volledig omgekantelde trekker kan dragen.Vervolgens  wordt de kracht Fv aangelegd.De kracht wordt ten minste 5 seconden na beëindiging van visueel  vaststelbare vervorming uitgeoefend.1.5.Verbrijzelingsproef aan de voorzijdeDe balk wordt  aangebracht op de bovenste liggers van de beveiligingsinrichting aan de voorzijde en de resultante  van de verbrijzelingskrachten moet zich bevinden in het middenvlak van de trekker.Er wordt en  kracht Fv = 20 mt aangelegd.Indien het voorste gedeelte van de bovenzijde van de  beveiligingsinrichting niet bestand is tegen de totale verbrijzelingskracht, moet deze zo lang  worden uitgeoefend tot de bovenzijde zover is vervormd dat deze samenvalt met het vlak dat het  bovendeel van de beveiligingsinrichting verbindt met het deel van de voorkant van de trekker dat de  massa van de trekker kan dragen wanneer deze is omgeslagen.De kracht wordt vervolgens weggenomen en  de trekker of de kracht wordt zodanig verplaatst dat de balk zich boven dat punt van de  beveiligingsinrichting bevindt dat de volledig omgekantelde trekker kan dragen.Vervolgens wordt  kracht Fv aangelegd.Zij wordt ten minste 5 seconden na beëindiging van de visueel vaststelbare  vervorming uitgeoefend.1.6.Aanvullende proevenIndien tijdens een verbrijzelingsproef niet te  verwaarlozen barsten of scheuren zichtbaar worden, moet er, onmiddellijk na de verbrijzelingsproef  waardoor de barsten of scheuren ontstonden, een tweede soortgelijke verbrijzelingsproef worden  uitgevoerd, waarbij de uitgeoefende kracht gelijk is aan1,2 Fv.2.VRIJE ZONE2.1.De vrije zone is  afgebeeld in de figuren 1, 2a, 2b, 2c, 2d en 2e van bijlage IV.De zone wordt gedefinieerd aan de  hand van een "verticaal referentievlak'' dat in het algemeen in de lengterichting van de trekker  loopt en door het referentiepunt van de zitplaats en het middelpunt van het stuurwiel gaat. Dit  vlak moet zich tijdens de slag samen met de zitplaats en het stuurwiel horizontaal kunnen  verplaatsen maar loodrecht blijven ten opzichte van de bodem van de trekker of van de  beveiligingsinrichting indien deze verend is gemonteerd.2.2.De zone wordt begrensd door de volgende  vlakken, met dien verstande dat de trekker zich op een horizontaal oppervlak bevindt, en het  stuurwiel, indien dit verstelbaar is, is ingesteld op de stand voor het rijden in de normale  zittende houding:2.2.1.Een horizontal vlak - A1B1B2A2 - op 900 mm boven het referentiepunt van de  zitplaats. 2.2.2.Een hellend vlak - H1H2G2G1 - dat loodrecht staat op het verticale referentievlak en een punt  omvat op 900 mm recht boven het referentiepunt van de zitplaats en het meest achterwaarts gelegen  punt van de zitplaatsconstructie.2.2.3.Een cylindrisch oppervlak - A1A2H2H1 - dat loodrecht op her  referentievlak staat, een straal heeft van 120 mm, en raakt aan de in punt 2.2.1 en 2.2.2  omschreven vlakken.2.2.4.Een cylindrisch oppervlak - B1C1C2B2 - met een straal van 900 mm dat  loodrecht op het referentievlak staat, zich 400 mm naar voren uitstrekt, en samen met het in punt  2.2.1 gedefinieerde vlak, waaraan het raakt op 150 mm voor het referentiepunt van de zitplaats een  horizontale lijn volgt.2.2.5.Een hellend vlak - C1D1D2C2 - dat loodrecht op het referentievlak  staat, een voortzetting is van het in punt 2.2.4 omschreven oppervlak, en door een punt gaat op 40  mm van de buitenrand van het stuurwiel.2.2.6.Een verticaal vlak - D1K1E1E2K2D2 - dat loodrecht op  het referentievlak staat en 40 mm vóór de buitenrand van het stuurwiel loopt.2.2.7.Een horizontaal  vlak - E1F1P1N1N2F2E2 - dat door het referentievlak van de zitplaats gaat.2.2.8.Een gebogen vlak -  G1L1M1N1N2M2L2G2 - dat loodrecht op het referentievlak staat en raakt aan de achterzijde van de  rugleuning van de zitplaats.2.2.9.Twee verticale vlakken - K1I1F1E1 en K2I2F2E2 - die evenwijdig  aan het referentievlak op 250 mm afstand aan weerszijden hiervan lopen, en waarvan de  bovenbegrenzing 300 mm boven het door het referentiepunt van de zitplaats gaande horizontale vlak  ligt.2.2.10.Twee hellende en evenwijdige vlakken - A1B1C1D1K1I1L1G1H1 en A2B2C2D2K2I2L2G2H2 - die,  beginnend bij de bovenrand van de in punt 2.2.9 gedefinieerde vlakken, op het horizontale vlak van  punt 2.2.1 aansluiten op ten minste 100 mm van het referentievlak aan de zijde waar de slag wordt  toegebracht.2.2.11.Twee verticale vlakken - Q1P1N1M1 en Q2P2N2M2 - evenwijdig aan het  referentievlak, die zich op 200 mm aan weerszijden van dit vlak bevinden, en waarvan de  bovenbegrenzing zich 300 mm boven het door het referentiepunt van de zitplaats gaande horizontale  vlak bevindt.2.2.12.Twee delen - I1Q1P1F1 en I2Q2P2F2 - van een verticaal, loodrecht op het  referentievlak staand vlak, dat zich op 350 mm vóór het referentiepunt van de zitplaats  bevindt.2.2.13.Twee delen - I1Q1M1L1 en I2Q2M2L2 - van het horizontale vlak dat zich op 300 mm  boven het referentiepunt van de zitplaats bevindt.2.3.Plaats en referentiepunt van de  zitplaats2.3.1.Referentiepunt van de zitplaats2.3.1.1.Het referentiepunt wordt verkregen met behulp  van het in bijlage IV, figuren 3a en 3b afgebeelde apparaat. Dit moet bestaan uit een komvormige  zittingplaat en rugleuningplaten. De onderste leuningplaat kan scharnieren op de plaats van de  zitbeenknobbels (A) en de lendenen (B) bevatten terwijl de hoogte van scharnier (B) kan worden  versteld.2.3.1.2.Onder referentiepunt wordt verstaan het punt in het in de lengterichting door de  zitplaats lopende middenvlak waar het raakvlak van het onderste deel van de leuning en een  horizontaal vlak elkaar snijden. Dit horizontale vlak snijdt het onderste vlak van de komvormige  zittingplaat op een punt150 mm vóór genoemd raakvlak.2.3.1.3.Het apparaat moet op de zitplaats  worden gebracht. Vervolgens wordt het belast met een kracht van 550 N op een punt 50 mm vóór  scharnier (A); de twee delen van de rugleuningplaat moeten tangentieel licht tegen de rugleuning  worden aangedrukt.2.3.1.4.Indien het niet mogelijk is raakvlakken vast te stellen voor iedere  plaats van de rugleuning (boven en onder de lendestreek) is het volgende vereist:2.3.1.4.1.indien  het niet mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het onderste gedeelte, wordt het onderste  gedeelte van de rugleuningplaat verticaal tegen de leuning aangedrukt;2.3.4.1.2.indien het niet  mogelijk is een raakvlak vast te stellen voor het bovenste gedeelte, dan wordt scharnier (B)  vastgezet op een hoogte van 230 mm boven het laagst gelegen oppervlak van de zittingplaat, waarbij  de rugleuningplaat loodrecht staat op de zittingplaat. Vervolgens worden de twee delen van de  rugleuningplaat licht tegen de leuning aangedrukt.2.3.2.Plaats van de zitplaats en verstelling  daarvan ter bepaling van de plaats van het referentiepunt van de zitplaats.2.3.2.1.Indien de  zitplaats verstelbaar is, moet zij in de meest achterwaartse en hoogste stand worden  gezet.2.3.2.2.Indien de hellingshoek van rugleuning en zittingplaat verstelbaar is, moet zij zo  worden ingesteld dat het referentiepunt wordt verkregen dat overeenkomt met de meest achterwaartse  en hoogste stand.2.3.2.3.Indien de zitplaats is voorzien van een veersysteem, moet dit in de  middelste stand worden geblokkeerd, tenzij dit in strijd is met de duidelijk gegeven instructies  van de fabrikant van de zitplaats. 3.TE VERRICHTEN WAARNEMINGEN3.1.Barsten en scheurenNa iedere proef moeten alle structurele delen,  verbindingen en systemen voor bevestiging op de trekker visueel worden onderzocht op de  aanwezigheid van barsten en scheuren, waarbij kleine barsten in onbelangrijke delen buiten  beschouwing worden gelaten.Ook scheuren veroorzaakt door de randen van het slingergewicht worden  buiten beschouwing gelaten.3.2.Vrije zone3.2.1. Tijdens iedere proef moet worden nagegaan of enig deel van de beveiligingsinrichting de vrije zone  rondom de bestuurdersplaats, als gedefinieerd in punt 2 van deze bijlage, is  binnengedrongen.3.2.2. Voorts moet worden onderzocht of enig deel van de vrije zone buiten de bescherming van de  beveiligingsinrichting valt. Daartoe wordt als buiten de bescherming van de beveiligingsinrichting  vallend deel beschouwd elk deel van die ruimte dat in aanraking zou zijn gekomen met de vlakke  grond, indien de trekker was omgekanteld in de richting van waaruit de slag werd toegebracht. In  verband hiermee worden voor de voor- en achterbanden en de spoorbreedte de kleinste door de  fabrikant opgegeven afmetingen in aanmerking genomen.3.3.Elastische vervorming (bij slagproef tegen  de zijkant)De elastische vervorming moet worden gemeten op 900 mm boven het referentiepunt van de  zitplaats in het verticale vlak door het trefpunt. Voor deze meting moet apparatuur als is  afgebeeld in figuur 9 van bijlage IV worden gebruikt.3.4.Permanente vervormingNa de laatste  samendrukkingsproef moet de permanente vervorming van de beveiligingsinrichting worden  geregistreerd. Te dien einde moet, voordat men met de proef begint, de plaats van de voornaamste  delen van de beveiligingsinrichting ten opzichte van het referentiepunt van de zitplaats worden  vastgelegd. B. Statische proeven1.BELASTING- EN VERBRIJZELINGSPROEVEN1.1.Belasting van de achterzijde1.1.1.De  belasting wordt in horizontale richting aangelegd, in een verticaal vlak evenwijdig aan het  middenvlak van de trekker.Het punt waar de belasting wordt aangelegd moet zich bevinden op dat deel  van de beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen dat dit het eerst de grond raakt bij  een ongeval waarbij de trekker achteroverslaat; in normale omstandigheden is dit de bovenrand. Het  verticale vlak waarin de belasting wordt aangelegd bevindt zich ten opzichte van het middenvlak op  een afstand van ;/3 van de totale breedte van de bovenkant van de beveiligingsinrichting.Indien de  inrichting op dit punt een kromming vertoont of uitsteekt moeten, zonder dat de  beveiligingsinrichting hierdoor wordt versterkt, wiggen worden aangebracht waarop de belasting kan  worden aangelegd.1.1.2.Het samenstel, gedefinieerd in punt 1.3.1 van bijlage II, moet op de vloer  worden vastgezet zoals aangegeven in punt 3 van bijlage II. B.1.1.3.De door de  beveiligingsinrichting tijdens de proef opgenomen energie moet ten minste gelijk zijn aan:Eil =  2,165×10-7 mt L$ of Eil = 0,574×I1.2.Belasting van de voorzijde1.2.1.De belasting wordt in  horizontale richting aangelegd, in een verticaal vlak evenwijdig aan het middenvlak van de  trekker.Het punt waar de belasting wordt aangelegd moet zich bevinden op dat deel van de  beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen dat dit het eerste de grond raakt bij  zijwaarts kantelen van de vooruitrijdende trekker; in normale omstandigheden is dit de bovenrand.  De plaats waar de belasting wordt aangelegd moet op een afstand van één zesde van de breedte van de  bovenkant van de beveiligingsinrichting naar binnen toe liggen ten opzichte van een evenwijdig aan  het middenvlak van de trekker lopend verticaal raakvlak aan de buitenste rand van de bovenkant van  de beveiligings-inrichting.Indien de beveiligingsinrichting op dit punt een kromming vertoont of  een uitstekende rand heeft, moeten, zonder dat de beveiligingsinrichting hierdoor wordt versterkt,  wiggen worden aangebracht, waarop de belasting kan worden aangelegd.1.2.2.Het samenstel, zoals  gedefinieerd in punt 1.3.1 van bijlage II, moet op de vloer worden vastgezet zoals aangegeven in  punt 3 van bijlage II.B.1.2.3.De door de beveiligingsinrichting tijdens de proef opgenomen energie  moet ten minsteEil = 500 + 0,5 mtbedragen.1.3.Belasting van de zijkant1.3.1.De belasting van de  zijkant moet in horizontale richting worden aangelegd in een verticaal vlak dat loodrecht op het  middenvlak van de trekker staat en 200 mm voor het referentiepunt van de zitplaats die op de  lengteas in de gemiddelde positie is ingesteld, ligt.Het punt waar de belasting wordt aangelegd  moet zich bevinden op dat deel van de beveiligingsinrichting waarvan mag worden aangenomen dat dit  het eerste de grond raakt bij een ongeval waarbij de trekker zijdelings kantelt; in normale  omstandigheden is dat de bovenrand.1.3.2.Het samenstel, zoals gedefinieerd in punt 1.3.1 van  bijlage II, moet op de vloer worden vastgezet op de in punt 3 van bijlage II.B omschreven  wijze.1.3.3.De door de beveiligingsinrichting tijdens de proef opgenomen energie moet ten minste  Eis = 1,75 mt bedragen.1.4.Verbrijzelingsproef op de achterzijdeAlle voorschriften zijn gelijk aan  die van punt 1.4 van bijlage III.A.1.5.Verbrijzelingsproef op de voorzijdeAlle voorschriften zijn  gelijk aan die van punt 1.5 van bijlage III.A.1.6.Overbelastingsproef1.6.1.De overbelastingsproef  dient verplicht te worden gesteld indien de kracht met meer dan 3 % afneemt tijdens de laatste 5 %  van de vervorming die bereikt wordt wanneer de vereiste energie door de constructie wordt opgenomen  (zie bijlage IV, figuur 10b). 1.6.2.Bij de overbelastingsproef wordt de horizontale belasting telkens opgevoerd met 5 % van de  aan het begin vereiste energie en wel tot een maximum van 20 % aan extra energie (zie bijlage IV,  figuur 10c).1.6.2.1.Het resultaat van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht indien, na  elke opvoering van de vereiste energie met 5, 10 of 15 %, de kracht bij een opvoering met 5 % met  minder dan 3 % afneemt en indien de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.1.6.2.2.Het resultaat  van de overbelastingsproef wordt bevredigend geacht indien, nadat de constructie 20 % van de  toegevoerde energie heeft opgenomen, de kracht meer blijft bedragen dan 0,8 Fmax.1.6.2.3.Het  binnendringen in de vrije zone of het wegvallen van de bescherming van die zone als gevolg van  elastische vervorming zijn gedurende de overbelastingsproef toegestaan. Na het wegnemen van de  belasting mag de inrichting zich echter niet in de vrije zone bevinden en dient die zone volledig  beschermd te zijn.1.7.VerbrijzelingsproefIndien bij een verbrijzelingsproef niet te verwaarlozen  barsten of scheuren zichtbaar worden, moet er, onmiddellijk na de proef waardoor deze barsten of  scheuren ontstonden, een tweede soortgelijke verbrijzelingsproef worden verricht, waarbij de  uitgeoefende kracht nu gelijk is aan 1,2 Fv.2.VRIJE ZONEDeze is gelijk aan de vrije zone zoals  omschreven in punt 2 van bijlage III.A, behalve dat in de laatste regel van punt 2.2.10 het woord  "slag'' moet worden vervangen door "belasting''.3.TE VERRICHTEN WAARNEMINGEN3.1.Barsten en  scheurenNa iedere beproeving moeten alle structurele delen, verbindingen en systemen voor de  bevestiging op de trekker visueel worden onderzocht op de aanwezigheid van barsten of scheuren,  waarbij kleine barsten in onbelangrijke delen buiten beschouwing worden gelaten. 3.2.Vrije  zoneTijdens elke proef moet worden nagegaan of enig deel van de beveiligingsinrichting de vrije  zone zoals omschreven in bovenstaand punt 2 is binnengedrongen.Voorts moet worden onderzocht of  enig deel van de vrije zone buiten de bescherming van de beveiligingsinrichting valt. Daartoe wordt  als buiten de bescherming van de beveiligingsinrichting vallend deel beschouwd elk deel van de  ruimte dat in aanraking zou zijn gekomen met de vlakke grond, indien de trekker was omgekanteld in  de richting van waaruit de belasting werd uitgeoefend. In verband hiermee worden voor de voor- en  achterbanden en de spoorbreedte de kleinste door de fabrikant opgegeven afmetingen in aanmerking  genomen.3.3.Elastische vervorming (onder zijdelingse belasting)De elastische vervorming wordt  gemeten op 900 mm boven het referentiepunt in het verticale vlak waarop de belasting wordt  aangelegd. Voor deze meting kan soortgelijke apparatuur zoals afgebeeld in figuur 9 van bijlage IV  worden gebruikt.3.4.Permanente vervormingNa de proeven moet de permanente vervorming van de  beveiligingsinrichting worden vastgelegd. Te dien einde moet, voordat de proeven beginnen, de  plaats van de voornaamste delen van de beveiligingsinrichting ten opzichte van het referentiepunt  van de zitplaats worden vastgelegd.  BIJLAGE IVFIGUREN>BEGIN VAN DE GRAFIEK>B<?È>2  A<?È>2  B<?È>0  A<?È>0  H<?È>2  H<?È>0   B<?È>1  A<?È>1  H<?È>1  C<?È>2  C<?È>0  C<?È>1  Q<?È>2  D<?È>2  D<?È>0<?ss>  D<?È>1  K<?È>1  I<?È>1   G<?È>1  L<?È>1  Q<?È>1  M<?È>1  G<?È>0  K<?È>2  E<?È>2  E<?È>0  E<?È>1  Q<?È>2  I<?È>2 <?ss> G<?È>2   M<?È>2  L<?È>2  F<?È>1  P<?È>1  N<?È>1  S     N<?È>0  P<?È>2  F<?È>2  N<?È>2<?aa8K>Figuur 1<?aa6A> Vrije zone, ³<?aeFA-1>/<?aeFA-1><?È>4 achteraanzicht in perspectief>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN  DE GRAFIEK>550  A<?È>0  H<?È>0  120  B<?È>0  C<?È>0  40  40  D<?È>0  40  900  R=900  G<?È>0150   F<?È>0  E<?È>0Referentiepunt van de zitplaats<?aa8K>Figuur 2a<?aa6A>Vrije zoneDwarsdoorsnede van  het referentievlak>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>S350Figuur 2b<?aa6A>Vrije zone -  zijaanzicht>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>50010090030040050Figuur 2c<?aa6A>Vrije  zone - achteraanzicht>EIND VAN DE GRAFIEK>VRIJE ZONE>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Figuur 2d<?aa6A>Vrije  zone - bovenaanzicht>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Figuur 2e<?aa6A>Onderste deel van  de vrije zone - ³<?aeFA-1>/<?aeFA-1><?È>4 achteraanzicht>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK> 200   Scharnier   330   150   460   144   <?aeSL1><?aeUL1>Bovenste rug-leuningplaat<?aeIC> Scharnier5   177   <?aeSL1><?aeUL1>Onderste rug-leuningplaat<?aeIC>Komvormige zittingplaatDe  afmetingen zijn aangegeven in mm550 N   R 100   200Figuur 3a<?aa6A>Apparaat voor bepaling van het  referentiepunt van de zitplaats>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>B   550 N   A   S   150    200De afmetingen zijn aangegeven in mmFiguur 3b<?aa6A>Bepaling van het referentiepunt van de  zitplaats>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>1 980 kg 2 020 kg660 700SlagvlakMerkteken  voor de plaatsvan het zwaartepunt660 700De afmetingen zijn aangegeven in mmFiguur 4<?aa6A> Slingergewicht met kettingen of kabels>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Plaats van  hetzwaartepunt vanhet gewicht lopenddoor het trefpuntRegelbarebevestigingBalkbevestigd  vóórde wielen, nadatdeze zijn vastgezetRegelbarebevestigingFiguur 5<?aa6A>Slagproef op de  achterzijde<?aa5A>Noot:<?aa3A>De hier afgebeelde beveiligingsinrichting dient uitsluitend ter  illustratie en vermelding van de maten. De afbeelding <?ss>is niet bestemd om ontwerpeisen aan te  geven.>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Plaats van hetzwaartepunt vanhet gewicht  lopenddoor het trefpuntRegelbarebevestigingBalk bevestigd achter dewielen, nadat deze  zijnvastgezetRegelbarebevestigingFiguur 6<?aa6A>Slagproef op de voorzijde<?aa5A>Noot:<?aa3A>De  hier afgebeelde beveiligingsinrichting dient uitsluitend ter illustratie en vermelding van de  maten. De afbeelding <?ss>is niet bestemd om ontwerpeisen aan te geven.>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN  VAN DE GRAFIEK>Afgeschuind uit-einde tussen balken blokAfgerond om in dewielvelg te  passenStutHoek van 30 ± 3°ten opzichte vanhorizontaalPlaats van het zwaarte-punt van het  gewichtlopend door het trefpuntTwee staalkabels voor het uitoefenen van een benedenwaarts  gerichte kracht op de as aan de zijde van de <?ss>slagproefFiguur 7<?aa6A>Slagproef op de  zijkant<?aa5A>Noot:<?aa3A>De hier afgebeelde beveiligingsinrichting dient uitsluitend ter illustratie  en vermelding van de maten. De afbeelding <?ss>is niet bestemd om ontwerpeisen te geven.>EIND VAN DE  GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>KruiskoppelingBelasting¹<?aeFA-1>/<?aeFA-1><?È>2  FDubbelwerkendehydraulischecylinderKruiskoppelingAssteunen onder voor- en achterasFiguur  8<?aa6A>Verbrijzelingsproef<?aa5A>Noot:<?aa3A>De hier afgebeelde beveiligingsinrichting dient  uitsluitend ter illustratie en ter vermelding van de maten. De <?ss>afbeelding is niet bestemd om  ontwerpeisen aan te geven.>EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>3   1   2Horizontale, aan de inrich-ting bevestigdestaafBeweegbare ringVerticale steun, bevestigd aan hetchassis van detrekker of op debodem van debeveiligings-inrichting1    permanente vervorming2   elastische vervorming3   totale vervorming (permanente + elastische  vervorming)Figuur 9<?aa6A>Voorbeeld van een apparaat voor meting van de elastische vervorming>EIND  VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>KRACHTVervorming en krachtwaarbij de inrichtingde  vereiste berekendeenergie heeftopgenomen (1.1)F<?È>m = <?aeSL1><?aeUL1>Kracht bij de  vereisteberekende energie<?aeIC>D<?È>m = <?aeUL1>Vervorming bij de vereisteberekende  energie<?aeIC>Vervorming1.   Bepaal de juiste plaats van a F<?È>m ten opzichte van 0,95 D<?È>m. 1.1. De overbelastingsproef is niet vereist omdat aF<?È>m <  1,03 F<?È>m. Figuur 10a<?aa6A>Curve kracht/vervorming<?aa6A>De overbelastingsproef is niet vereist>EIND VAN DE  GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>KRACHTF<?aePW6><?aeMW2>maxaF<?È>mF<?È>mbF<?È>mVervorming  enkracht waarbij deinrichting de ver-eiste berekendeenergie heeftopgenomen (1.1)De  opgenomenenergie is gelijkaan 1,05 maal devereiste energie(1.2)<?aeIC>0,95 D<?È>mD<?È>1<?aeKC> <?È>mVervorming1. <?aeNF><?aeIL1,8>Bepaal de juiste plaats van aF<?È>m ten opzichte van 0,95 D<?È>m. <?aeIC>1.1. <?aeNF><?aeIL1,8>De overbelastingsproef is vereist omdat aF<?È>m <  1,03 F<?È>m. <?aeIC>1.2. <?aeNF><?aeIL1,8>De overbelastingsproef geeft een bevredigend resultaat te zien omdat bF<?È>m > 0,97  F<?È>m en bF<?È>m > 0,8 F <?ss>max. <?aeIC>Figuur 10b<?aa6A>Curve kracht/vervormingEen overbelastingsproef is vereist>EIND VAN DE  GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>KRACHTF<?aePW6><?aeMW2>maxaF<?È>mF<?È>mbF<?È>mcF<?È>mdF<?È> meF<?È>mDe opgenomen energie isgelijk aan de vereisteenergie (1.1)De opgenomen energie  isgelijk aan 1,05 maalde vereiste energie (1.2)De opgenomen energie isgelijk aan 1,10 maalde  vereiste energie (1.3)De opgenomen energie isgelijk aan 1,15 maalde vereiste energie (1.4)De  opgenomen energie isgelijk aan 1,20 maalde vereiste energie (1.5)0,95 D<?È>mD<?È>mD<?È>m<?È> 1D<?È>m<?È>2D<?È>m<?È>3D<?È>m<?È>4VervormingDoor de overbelasting veroorzaakte vervorming. 1. <?aeNF><?aeIL1,8>Bepaal de juiste plaats van aF<?È>m ten opzichte van 0,95 D<?È>m. 1.1. De overbelastingsproef is noodzakelijk omdat aF<?È>m > 1,03 F<?È>m. 1.2. Aangezien bF<?È>m <  0,97 aF<?È>m moet de overbelastingsproef worden voortgezet. 1.3. Aangezien cF<?È>m <  0,97 bF<?È>m moet de overbelastingsproef worden voortgezet. 1.4. Aangezien dF<?È>m <  0,97 cF<?È>m moet de overbelastingsproef worden voortgezet. 1.5. Het resultaat van de overbelastingsproef is bevredigend omdat eF<?È>m > 0,8 F<?aePW6><?aeMW2> max. <?aeIC>Opmerking:<?aa3A>Indien op een gegeven ogenblik F minder bedraagt dan 0,8 F<?aePW6><?aeMW2>max  wordt de inrichting afgekeurd.<?aa5A>Figuur 10c<?aa6A>Curve kracht/vervormingDe overbelastingsproef  moet worden voortgezet. <?aa8N><?aa3L"EIND VAN DE GRAFIEK> BIJLAGE VMODELRAPPORT INZAKE EEG-GOEDKEURINGSPROEVEN VOOR ONDERDELEN VAN EEN  BEVEILIGINGSINRICHTING (MET VIER STIJLEN OF TWEE STIJLEN AAN DE ACHTERZIJDE) VOOR WAT BETREFT DE  STERKTE DAARVAN ALSMEDE DE STERKTE VAN DE BEVESTIGING DAARVAN AAN DE TREKKER  Beveiligingsinrichting Merk en TypeTrekker Merk Type en handelsbenaming Beproevingsmethode  dynamisch/statisch (;)Naam van het laboratoriumEEG-goedkeuring voor onderdelen nr. 1.Fabrieks-  of handelsmerk en type van de beveiligingsinrichting: 2.Naam en adres van de fabrikant van de  trekker of beveiligingsinrichting: 3.Eventueel naam en adres van de gevolmachtigde van de fabrikant  van de trekker of beveiligingsin-richting: 4.Specificatie van de trekker waarop de proeven worden  uitgevoerd4.1.Fabrieks- of handelsmerk: 4.2.Type en handelsbenaming: 4.3.Serienummer: 4.4.Massa van  de onbelaste trekker met beveiligingsinrichting en zonder bestuurder  kg4.5.Wielbasis/Traagheidsmoment  mm/kgm$ (;)4.6.Bandenmaat: voor achter 5.Uitbereiding van de  EEG-goedkeuring voor onderdelen tot andere trekkertypen5.1.Fabrieks- of handelsmerk: 5.2.Type en  handelsomschrijving: 5.3.Massa van de onbelaste trekker met beveiligingsinrichting en zonder  bestuurder kg(;) Doorhalen wat niet van toepassing is. 5.4.Wielbasis/traagheidsmoment:  mm/kgm$ (;)5.5.Bandenmaten: voor achter 6.Specificatie van de  beveiligingsinrichting6.1.Algemene overzichtstekening van de beveiligingsinrichting en de  bevestiging daarvan aan de trekker6.2.Foto's van zij- en achterkant met details van de  bevestiging6.3.Beknopte beschrijving van de beveiligingsinrichting, omvattende het constructietype,  bijzonderheden van de bevestiging op de trekker, bijzonderheden over de bekleding, wijze van  toegang en nooduitgangen, bijzonderheden inzake de bekleiding aan de binnenzijde, voorzieningen  tegen het doorrollen en bijzonderheden over het verwarmings- en  ventilatiesysteem.6.4.Afmetingen6.4.1.Hoogte van de structurele delen van het dak boven het  referentiepunt van de zitplaats  mm6.4.2.Hoogte van de structurele delen van het dak boven de  bodemplaat van de trekker:  mm6.4.3.Breedte aan de binnenzijde van de beveiligingsinrichting, 900  mm boven het referentiepunt van dezitplaats:  mm6.4.4.Breedte aan de binnenzijde van de  beveiligingsinrichting op een punt boven de zitplaats ter hoogte vanhet middelpunt van het  stuurwiel:  mm6.4.5.Afstand tussen het middelpunt van het stuurwiel en de rechter zijkant van de  beveiligingsinrich-ting:  mm6.4.6.Afstand tussen het middelpunt van het stuurwiel en de  linkerzijkant van de beveiligingsinrichting:  mm6.4.7.Minimale afstand tussen de rand van het stuurwiel en de beveiligingsinrichting:   mm6.4.8.Breedte van de deuropeningen:boven  mmmidden  mmbeneden  mm6.4.9.Hoogte van de  deuropeningen:boven de bodemplaat  mmboven de hoogste opstaptrede  mmboven de onderste opstaptrede   mm6.4.10.Totale hoogte van de trekker met beveiligingsinrichting:  mm6.4.11.Totale breedte van de  beveilingsinrichting:  mm6.4.12.Horizontale afstand tussen de achterkant van de  beveiligingsinrichting en de rug van de zitplaats op een hoogte van 900 mm boven het referentiepunt  van de zitplaats  mm6.5.Bijzonderheden en kwaliteit van de gebruikte materialen, toegepaste normen:  Hoofdframe  (materiaal en afmetingen)Bevestigingen  (materiaal en afmetingen)Bekleding  (materiaal  en afmetingen)Dak  (materiaal en afmetingen)Capitonnering aan de binnenzijde  (materiaal en  afmetingen)Montage- en bevestigingsbouten  (kwaliteit en afmetingen)(;) Doorhalen wat niet van  toepassing is. 7.Beproevingsresultaten7.1.Slag-/belastings- (;) en verbrijzelingsproevenSlag-/belastingsproeven  (¹) zijn uitgevoerd op de linker-/rechterachterkant (;), de rechter-/linkervoorkant (;) en op de  rechter-/linkerzijkant (;). De referentiemassa die gebruikt werd voor de berekening van de energie  van de slag-/belastingkracht (;) en van de verbrijzelingskracht kgEr is naar behoren voldaan aan de  beproevingseisen inzake barsten en scheuren, de maximale tijdelijke vervorming en de vrije zone.  Ja/neen (;).7.2.Na de proeven gemeten vervormingPermanente vervorming:achter: links  mmrechts  mmvoor: links  mmrechts  mmzijkant zijdelings:voor  mmachter  mmbovenkant, naar beneden:voor  mmachter   mmVerschil tussen de maximale tijdelijke vervorming en de permanente vervorming bij  slag-/belastingsproeven tegen de zijkant:  mm8.Rapport nr. 9.Datum van het rapport:  10.Handtekening: (;) Doorhalen wat niet van toepassing is.  BIJLAGE VIMERKENHet EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen bestaat uit:een rechthoek  waarbinnen een kleine letter "e'' is geplaatst, gevolgd door het kennummer of de kenletters van de  Lid-Staat die de goedkeuring voor onderdelen heeft verleend:1voor Duitsland2voor  Frankrijk3voor Italië4voor Nederland6voor België9voor Spanje11voor het Verenigd  Koninkrijk13voor Luxemburg18voor DenemarkenIRLvoor IerlandELvoor GriekenlandPvoor  Portugalen uit een EEG-goedkeuringsnummer voor onderdelen, op een willekeurige plaats onder en in  de nabijheid van de rechthoek, en overeenkomend met het nummer van het EEG-goedkeuringsformulier  voor onderdelen dat is opgemaakt inzake de sterkte van het type beveiligingsinrichting en de  bevestiging daarvan aan de trekker;de letters V of SV al naargelang de inrichting dynamisch (V) of  statisch (SV) is beproefd, gevolgd door het cijfer 1, hetgeen betekent dat het gaat om een  beveiligingsinrichting in de zin van deze richtlijn.>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Voorbeeld van een  EEG-goedkeuringsmerk voor onderdelen<?aeFN3,><?aeBP><?aeNP><?aeTT1><?aeFA21,><?aeTT2><?aeFA6,><?aeTT3>  <?aeTT4><?aeTA5Y0><?aeRW.4><?aeUV16><?aeTS><?aeTC><?aeRT2Y3><?aeFN2>a <?Ì>8 30 mm<?aeFN2><?aeRT2Y3><?aeTB> <?aeTE"EIND VAN DE GRAFIEK>Verklaring:De beveiligingsinrichting die van bovenstaand  goedkeuringsmerk is voorzien is een voor een smalspoortrekker bestemde, dynamische beproefde  beveiligingsinrichting met vier stijlen of twee stijlen aan de achterzijde (V1) waarvoor in  Frankrijk (e2) de EEG-goedkeuring voor onderdelen is verleend onder nummer 431.  BIJLAGE VIIMODEL EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR ONDERDELENNaam van de bevoegde  instantieMededeling inzake de verlening, weigering, intrekking of uitbreiding van de  EEG-goedkeuring voor onderdelen met betrekking tot de sterkte van een kantelbeveiligingsinrichting  (met vier stijlen of twee stijlen aan de achterzijde) en van de bevestiging daarvan aan de  trekkerEEG-goedkeuringsnummer:  uitbreiding (¹)1.Fabrieks- of handelsmerk en type van de  beveiligingsinrichting: 2.Naam en adres van de fabrikant van de beveiligingsinrichting: 3.Eventueel  naam en adres van de gevolmachtigde van de fabrikant van de beveiligingsinrichting: 4.Fabrieks- of handelsmerk, type en handelsbenaming van de trekker waarvoor de  beveiligingsinrichtingis bestemd: 5.Uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor onderdelen tot de  trekker(s) van het (de) volgende type(n), in voorkomend geval met de volgende handelsbenaming(en):  5.1.De in punt 1.4 van bijlage II bedoelde massa van de onbelaste trekker is meer/niet meer (²) dan  5 % groter dan de bij de proef gebruikte referentiemassa.5.2.De bevestigingsmethode en de  montagepunten zijn/zijn niet (²) identiek.5.3.Alle onderdelen die tot steun van de  beveiligingsinrichting kunnen dienen zijn/zijn niet (²) identiek.6.Ter EEG-goedkeuring voor  onderdelen aangeboden op: 7.Beproevingslaboratorium: 8.Datum en nummer van het beproevingsrapport  van het laboratorium: 9.Datum waarop de EEG-goedkeuring voor onderdelen is  verleend/geweigerd/ingetrokken (²): 10.Datum waarop de uitbreiding van de EEG-goedkeuring voor  onderdelen is verleend/geweigerd/ingetrokken (²): 11.Plaats: 12.Datum: 13.Bij dit formulier zijn de  volgende documenten met bovenstaand goedkeuringsnummer voor onderdelengevoegd (b. v.  beproevingsrapport): Deze stukken worden verstrekt aan de bevoegde autoriteiten van de andere  Lid-Staten op hun uitdrukkelijk verzoek.14.Eventuele opmerkingen: 15.Handtekening: (¹) Eventueel  aangeven, of dit de eerste, tweede enz. uitbreiding van de oorspronkelijke EEG-goedkeuring voor  onderdelen is. (²) Doorhalen wat niet van toepassing is.  BIJLAGE VIIIVOORWAARDEN VOOR EEG-GOEDKEURING1.De EEG-goedkeuringsaanvrag voor een type  trekker met betrekking tot de sterkte van de beveiligingsinrichting en van de bevestiging daarvan  aan de trekker wordt ingediend door de fabrikant van de trekker of door diens gemachtigde.2.Een  trekker die representatief is voor het type dat moet worden goedgekeurd en waarop een  beveiligingsinrichting is gemonteerd die met de bevestiging daarvan als onderdeel is goedgekeurd,  moet ter beschikking worden gesteld van de technische dienst die met de uitvoering van de  goedkeuringsproeven is belast.3.De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst controleert  of het als onderdeel goedgekeurde type beveiligingsinrichting is bestemd om te worden gemonteerd op  het trekkertype waarvoor de goedkeuring wordt aangevraagd. Deze dienst controleert met name of de  bevestiging van de beveiligingsinrichting overeenstemt met die welke bij de EEG-goedkeuring voor  onderdelen is gekeurd.4.De houder van de EEG-goedkeuring kan verzoeken deze tot andere typen  beveiligingsinrichtingen uit te breiden.5.De bevoegde instanties verlenen de gevraagde uitbreiding  op de volgende voorwaarden:5.1.voor het nieuwe type beveiligingsinrichting en de bevestiging  daarvan aan de trekker moet een EEG-goedkeuring voor onderdelen zijn verleend;5.2.het nieuwe type  moet zijn ontworpen om te worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de uitbreiding van de  EEG-goedkeuring wordt aangevraagd;5.3.de bevestiging van de beveiligingsinrichting aan de trekker  moet overeenstemmen met die welke bij verlening van de EEG-goedkeuring onderdelen is gekeurd.6.Een  formulier waarvan het model in bijlage IX is aangegeven, wordt als bijlage bij het  EEG-goedkeuringsformulier gevoegd voor iedere toegestane of geweigerde goedkeuring of uitbreiding  van goedkeuring.7.Indien de EEG-goedkeuringsaanvraag voor een type trekker wordt ingediend te zamen  met de aanvraag voor EEG-goedkeuring voor onderdelen voor een beveiligingsinrichting die bestemd is  om te worden gemonteerd op het trekkertype waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd, zijn de  punten 2 en 3 niet van toepassing.  BIJLAGE IXMODELNaam van de bevoegde officiële instantieBIJLAGE BIJ HET  EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR EEN BEPAALD TYPE TREKKER WAT BETREFT DE STERKTE VAN DE  BEVEILIGINGSINRICHTING (MET VIER STIJLEN OF TWEE STIJLEN AAN DE ACHTERZIJDE) EN VAN DE BEVESTIGING  DAARVAN OP DE TREKKER(Artikel 4, lid 2, en artikel 10 van Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4  maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de  goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen)EEG-goedkeuring nr.:  uitbreiding (;)  1.Fabrieks- of handelsmerk van de trekker:  2.Type en handelsbenaming van de trekker:  3.Naam en  adres van de fabrikant van de trekker:  4.Eventueel naam en adres van de gevolmachtigde:   5.Fabrieks- of handelsmerk en type van de beveiligingsinrichting:  6.Uitbreiding van de  EEG-goedkeuring voor het (de) volgende type(n) beveiligingsinrichting(en):  7.Trekker aangeboden ter EEG-goedkeuring op:  8.Technische dienst die is belast met de  conformiteitscontrole:  9.Datum van afgifte van het rapport van deze dienst: 10.Nummer van het  rapport van deze dienst: 11.De EEG-goedkeuring met betrekking tot de sterkte van de  beveiligingsinrichtingen en van de sterkte van de bevestigingen daarvan aan de trekker is  verleend/geweigerd ($).12.De uitbreiding van de EEG-goedkeuring met betrekking tot de sterkte van  de beveiligingsinrichtingen en van de sterkte van de bevestiging daarvan aan de trekker is  verleend/geweigerd ($).13.Plaats: 14.Datum: 15.Handtekening: (;) Geef eventueel aan, of dit de  eerste, tweede, enz. uitbreiding is van de oorspronkelijke EEG-goedkeuring. ($) Doorhalen wat niet van toepassing is.


title: Richtlijn 70/538/EEG van de Raad van 15 december 1970 houdende intrekking van de Richtlijn van 26 juni 1969 betreffende de regeling "actieve veredeling" voor bepaalde produkten van de posten 18.06 en 21.07 van het gemeenschappelijk douanetarief

text:
21 . 12. 70                           Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                        Nr. L 276/ 29
                                                              II
                          (Besluiten waarvan de publikatie niet voorwaarde is voor de toepassing)
                                                         RAAD
                                                RICHTLIJN VAN DE RAAD
                                                    van 15 december 1970
                houdende intrekking van de richtlijn van 26 juni 1969 betreffende de regeling „actieve
                veredeling" voor bepaalde produkten van de posten 18.06 en 21.07 van het gemeen
                                                   schappelijk douanetarief
                                                        (70/538/EEG )
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                           atie op de botermarkt van de Gemeenschap, voor
                                                                  het verstrijken van dit melkprijsjaar kan worden
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese               ingetrokken,
Economische Gemeenschap,
Gelet op de richtlijn van de Raad van 4 maart 1969                HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN
inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuurs             VASTGESTELD :
rechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling
„actieve veredeling" ( 1 ), inzonderheid op artikel 29,                                  Artikel 1
Gezien het voorstel van de Commissie,                             De richtlijn van 26 juni 1969, betreffende de regeling
Overwegende dat door de richtlijn van de Raad van                 „actieve veredeling" voor bepaalde produkten van
26 juni 1969 (2) de Lid-Staten verplicht werden de                de posten 18.06 en 21.07 van het gemeenschappelijk
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te              douanetarief, wordt ingetrokken .
stellen die noodzakelijk waren om van de regeling
„actieve veredeling" uit te sluiten de produkten van                                     Artikel 2
de posten 18.06 en 21.07 van het gemeenschappelijk
douanetarief met een gehalte aan van melk afkom                  De Lid-Staten trekken uiterlijk per 21 december 1970
stige vetstoffen van meer dan 26 gewichtspercenten,               de maatregelen in die zij hebben getroffen om de
voor zover deze produkten bestemd zijn voor de                    in artikel 1 genoemde richtlijn ten uitvoer te leggen.
vervaardiging van produkten, bedoeld in artikel 1                 Zij stellen de Commissie hiervan in kennis.
van Verordening (EEG) nr. 804/68 van de Raad
van 27 juni 1968 houdende een gemeenschappelijke                                         Artikel 3
ordening der markten in de sector melk en zuivel                 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
produkten (3) of van in de bijlage bij de verorde
ning vermelde goederen ;
                                                                  Gedaan te Brussel, 15 december 1970 .
Overwegende dat artikel 3 van de richtlijn van 26
juni 1969 bepaalt dat de aldus door de Lid-Staten                                              Voor de Raad
getroffen maatregelen van kracht blijven tot aan                                               De Voorzitter
het einde van het melkprijsjaar 1970/1971 ; dat
evenwel deze richtlijn op grond van de huidige situ                                                J. ERTL
 ( x ) PB nr. L 58 van 8 . 3 . 1969, blz. 1 .
 (2) PB nr. L 159 van 1 . 7. 1969, blz. 21 .
 (3) PB nr. L 148 van 28 . 6. 1968 , blz. 13 .