Avis juridique important

|

31978L0628

Richtlijn 78/628/EEG van de Raad van 19 juni 1978 inzake het programma voor versnelde uitvoering van de draineringswerkzaamheden in de probleemgebieden van West-Ierland

Publicatieblad Nr. L 206 van 29/07/1978 blz. 0005 - 0007

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 juni 1978  inzake het programma voor versnelde uitvoering van de draineringswerkzaamheden in de probleemgebieden van West-Ierland   ( 78/628/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 43 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat krachtens artikel 39 , lid 2 , sub a ) , van het Verdrag bij het tot stand brengen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid rekening moet worden gehouden met de maatschappelijke structuur van de landbouw en met de structurele en natuurlijke ongelijkheid tussen de verschillende landbouwgebieden ;  Overwegende dat , om de in artikel 39 , lid 1 , sub a ) en b ) van het Verdrag vermelde doeleinden van het gemeenschappelijk landbouwbeleid te bereiken op Gemeenschapsniveau bijzondere bepalingen dienen te worden vastgesteld die zijn afgestemd op de situatie in de landbouwgebieden met de minst gunstige produktieomstandigheden ,  Overwegende dat bepaalde gebieden in West-Ierland zich zowel ten aanzien van het landbouwinkomen als van de werkgelegenheid in de landbouw en daarbuiten , in een ongunstige situatie bevinden ;  Overwegende dat het aandeel van de landbouwberoepsbevolking in de totale beroepsbevolking in deze gebieden bijzonder groot is ;  Overwegende dat invloed moet worden uitgeoefend op een voor de structurele ontwikkeling in de betrokken gebieden essentiële factor , die een snelle en blijvende uitwerking heeft op de landbouwinkomens ;  Overwegende dat de landbouwproduktie in West-Ierland ernstig wordt bemoeilijkt door de , als gevolg van het ontbreken van hoofdafvoerkanalen ( " arterial drainage " ) en de ontoereikendheid van de perceelsdrainering ( " field drainage " ) , zeer gebrekkige waterhuishouding ;  Overwegende dat de totstandbrenging van bovenbedoelde draineringsnetten door verlening van communautaire steun moet worden bespoedigd ;  Overwegende dat de in de artikelen 14 en 19 van Richtlijn 72/159/EEG van de Raad van 17 april 1972 betreffende de modernisering van landbouwbedrijven ( 3 ) vastgestelde voorwaarden en grenzen ten aanzien van de drainering moeilijk kunnen worden toegepast op de bijzondere structuursituatie van de gebieden in West-Ierland ;  Overwegende dat door drainering van de percelen de teeltmogelijkheden worden verruimd en derhalve de optimale oriëntatie van de landbouwproduktie wordt vergemakkelijkt ;  Overwegende dat het dienstig is de overheidssteun slechts te verlenen voor zo rationeel mogelijk en met name door landbouwersgroeperingen uitgevoerde draineringsmaatregelen die betrekking hebben op landbouwgronden welke ten minste een bepaalde minimumproduktiviteit bereiken ;  Overwegende dat het wenselijk is de landbouwcooperaties te helpen om de voor de drainering nodige machines aan te schaffen ;  Overwegende dat het wenselijk is het bereiken van het nagestreefde doel te bevorderen door een gemeenschappelijke actie waarin deze verschillende elementen zijn gecombineerd , die betrekking heeft op alle probleemgebieden in West-Ierland ( " western region " ) als bedoeld in Richtlijn 75/272/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG  ( Ierland ) ( 4 ) , en waarvan de uitvoering in het kader van een bijzonder programma over verschillende jaren is gespreid ;  Overwegende dat uit het voorafgaande blijkt dat bovenbedoelde maatregelen een gemeenschappelijke actie vormen in de zin van artikel 6 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Verordening  ( EEG ) nr . 2788/72 ( 6 ) ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Om het landbouwinkomen in probleemgebieden van West-Ierland ( " western region " ) als bedoeld in Richtlijn 75/272/EEG te verhogen door de basisstructuur van deze gebieden te verbeteren en er zodoende een modernisering van de landbouwbedrijven mogelijk te maken , wordt een door Ierland uit te voeren gemeenschappelijke actie in de zin van artikel 6 , lid 1 , van Verordening  ( EEG ) nr . 729/70 vastgesteld die gericht is op versnelde uitvoering van de werkzaamheden met het oog op de aanleg van hoofdafvoerkanalen ( " arterial drainage " ) en perceelsdrainering ( " field drainage " ) .  Artikel 2  1 . De voorwaarden en beperkingen van artikel 14 , lid 2 , en van artikel 19 , leden 1 en 3 , van Richtlijn 72/159/EEG zijn niet van toepassing op de draineringswerkzaamheden in het kader van deze gemeenschappelijke actie .  2 . De financiële bijdrage van de Gemeenschap mag slechts worden aangewend in het kader van een programma dat betrekking heeft op alle draineringswerkzaamheden in probleemgebieden van West-Ierland  ( " western region " ) als bedoeld in Richtlijn 72/272/EEG . Dit programma moet door Ierland aan de Commissie worden voorgelegd .  3 . Het programma en de eventuele aanpassingen daarvan worden onderzocht en , na raadpleging van het Comité van het Europees Oriëntatie - en Garantiefonds voor de Landbouw , hierna te noemen " het Fonds " , over de financiële aspecten , goedgekeurd volgens de procedure van artikel 18 , leden 2 en 3 , van Richtlijn 72/159/EEG .  Artikel 3  Voor het in artikel 2 genoemde programma dienen met name de volgende aanwijzingen te worden verstrekt :  a ) met betrekking tot de openbare werken voor de aanleg van hoofdafvoerkanalen :   - oppervlakte van de stroomgebieden ( " catchment areas " ) die in het kader van het programma zullen worden gedraineerd ;   - aantal hectares cultuurgrond waarvan de waterhuishouding zal worden verbeterd , en aantal hectares grond waarvan de waterhuishouding na voltooiing van de draineringswerkzaamheden volledig normaal zal zijn ;   - plaats waar de bovengenoemde werkzaamheden worden uitgevoerd en verloop van de werkzaamheden ;   - kosten-batenanalyse per betrokken stroomgebied ;   - raming van de kosten voor de drainering van de stroomgebieden ;  b ) met betrekking tot de werkzaamheden inzake perceelsdrainering :   - aantal hectares cultuurgrond dat na uitvoering van het programma moet zijn gedraineerd ,   - voorzieningen om ervoor te zorgen dat uitsluitend cultuurgrond wordt gedraineerd waarvan , na uitvoering van de werkzaamheden , een toereikend rendement mag worden verwacht ,   - maatregelen met betrekking tot de noodzakelijke bijbehorende werkzaamheden waardoor wordt gegarandeerd dat de gedraineerde cultuurgrond rationeel zal worden gebruikt ,   - voorzieningen om ervoor te zorgen dat de betrokken cultuurgrond zodanig wordt gedraineerd dat hij optimaal kan worden geëxploiteerd ,   - voorzieningen om de uitvoering van collectieve draineringsplannen te stimuleren ,   - voorzieningen om , in de gebieden waar zulks nodig is , de uitvoering van draineringswerkzaamheden door landbouwcooperaties te stimuleren via steun voor de aankoop van de daarvoor nodige machines ,   - aard en bedrag van de steun ; raming van de daaraan verbonden kosten ;  c ) documentatie betreffende de raming van de overheidsuitgaven in de probleemgebieden van West-Ierland voor de sub a ) en b ) bedoelde werkzaamheden , waaruit moet blijken dat de financiële deelneming van de Gemeenschap een aanvullend karakter heeft .  Artikel 4  1 . Voor financiering uit het Fonds , afdeling Oriëntatie , komen de hieronder vermelde uitgaven in aanmerking die door Ierland in het kader van het in artikel 2 bedoelde programma worden gedaan met betrekking tot :   - de in artikel 3 , sub a ) , bedoelde openbare werken voor de aanleg van hoofdafvoerkanalen voor ten hoogste 30 000 ha van de betrokken stroomgebieden ;   - de in artikel 3 , sub b ) , bedoelde werkzaamheden inzake perceelsdrainering voor ten hoogste 100 000 ha gedraineerde cultuurgrond ;   - de in artikel 3 , sub b ) , zesde streepje , bedoelde aankoop , in de loop van de eerste twee jaar van het programma , van voor de drainering nodige machines door landbouwcooperaties , tot ten hoogste 5 % van de in het tweede streepje van dit lid bedoelde , voor financiering in aanmerking komende uitgaven in verband met perceelsdraineringswerken .  2 . Het Fonds , afdeling Oriëntatie , vergoedt aan Ierland 50 % van de voor vergoeding in aanmerking komende uitgaven . Het bedrag van de bijdrage van het Fonds , voor de in lid 1 , tweede streepje , bedoelde , voor financiering in aanmerking komende uitgaven mag evenwel niet hoger zijn dan 250 rekeneenheden per gedraineerde hectare en dat van de bijdrage voor de in lid 1 , derde streepje , bedoelde uitgaven niet hoger dan 25 % van de aankoopprijs van de machines .  Artikel 5  1 . De duur van de actie wordt beperkt tot vijf jaar .  2 . Voor het verstrijken van de in het eerste lid genoemde periode wordt deze richtlijn op voorstel van de Commissie opnieuw door de Raad bezien .  3 . De totale kosten van de gemeenschappelijke actie ten laste van het Fonds worden geraamd op 26 miljoen rekeneenheden voor de gehele duur van de actie .  Artikel 6  Bij de goedkeuring van het programma , als bedoeld in artikel 2 , lid 3 , bepaalt de Commissie , in overleg met Ierland , op welke wijze zij periodiek over het verloop van dit programma op de hoogte moet worden gehouden . Bij dezelfde gelegenheid wijst Ierland eventueel de instantie aan die met de technische uitvoering van het programma is belast .  Artikel 7  1 . De vergoedingsaanvragen hebben betrekking op de uitgaven die door Ierland in de loop van een kalenderjaar zijn gedaan , en worden bij de Commissie ingediend voor 1 juli van het daaropvolgende jaar .  2 . Tot verlening van bijstand uit het Fonds wordt besloten overeenkomstig artikel 7 , lid 1 , van Verordening  ( EEG ) nr . 729/70 .  3 . Door het Fonds worden voorschotten toegekend naar gelang van de door Ierland vastgestelde financieringswijze en naar gelang van de stand van de werkzaamheden in het kader van het programma .  4 . De bepalingen ter uitvoering van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 .  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot Ierland .  Gedaan te Luxemburg , 19 juni 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . DALSAGER  ( 1 ) PB nr . C 131 van 5 . 6 . 1978 , blz . 67 .  ( 2 ) Advies uitgebracht op 29/30 . 3 . 1978 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 3 ) PB nr . L 96 van 23 . 4 . 1972 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . L 128 van 18 . 5 . 1975 , blz . 68 .  ( 5 ) PB nr . L 94 van 28 . 4 . 1970 , blz . 13 .  ( 6 ) PB nr . L 295 van 30 . 12 . 1972 , blz . 1 .


Avis juridique important

|

31989L0586

Richtlijn 89/586/EEG van de Raad van 23 oktober 1989 tot wijziging van Richtlijn 86/465/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG (Bondsrepubliek Duitsland)

Publicatieblad Nr. L 330 van 15/11/1989 blz. 0001 - 0030

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 23 oktober  1989tot wijziging van Richtlijn 86/465/EEG betreffende de communautaire lijst van agrarische  probleemgebieden in de zin van Richtlijn 75/268/EEG (Bondsrepubliek Duitsland)(89/586/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 75/268/EEG van de Raad van 28 april 1975 betreffende de landbouw in bergstreken  en in sommige probleemgebieden (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 797/85 (2),  inzonderheid op artikel 2, lid 2, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europese Parlement (3), Overwegende dat bij Richtlijn 86/465/EEG (4) is bepaald welke gebieden van de Bondsrepubliek  Duitsland zijnopgenomen in de communautaire lijst van probleemgebie-den in de zin van artikel 3,  leden 4 en 5, van Richtlijn75/268/EEG; Overwegende dat de Regering van de Bondsrepubliek Duitsland overeenkomstig artikel 2, lid 1, van  Richtlijn 75/268/EEG heeft verzocht om de communautaire lijst van gebieden in de bijlage van  Richtlijn 86/465/EEG te wijzigen overeenkomstig de bijlage van de onderhavige richtlijn; Overwegende dat de in de lijst op te nemen nieuwe gebieden voldoen aan de in Richtlijn 86/465/EEG  gestelde criteria en limieten voor de vaststelling van de gebieden in de zin van artikel 3, leden 4  en 5, van Richtlijn 75/268/EEG; Overwegende dat de oppervlakte van de nieuwe gebieden niet meer dan 2,6 % bedraagt van de  oppervlakte van de huidige probleemgebieden, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1De communautaire lijst van probleemgebieden in de Bondsrepubliek  Duitsland in de bijlage van Richtlijn 86/465/EEG wordt aangevuld met de lijst in de bijlage van de  onderhavige richtlijn. Artikel 2Deze richtlijn is gericht tot de Bondsrepubliek Duitsland. Gedaan te Luxemburg, 23 oktober 1989. Voor de RaadDe VoorzitterH. NALLET(1) PB nr. L 128 van 19. 5. 1975, blz.  1. (2) PB nr. L 93 van 30. 3. 1985, blz. 1. (3) Advies uitgebracht op 13 oktober 1989 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (4) PB nr. L 273 van 24. 9. 1986, blz. 1.  ANEXO - BILAG - ANHANG - ÐÁÑÁÑÔÇÌÁ- ÁÍÍAA× - ÁÍÍAA×AA - ÁËËAAÃÁÔÏ - ÂÉÎËÁÃAA - ÁÍAA×Ï  ÙAAÑÕAAÉOEÇÍÉÓ AEAAÑ ÂAAÍÁOEÇÔAAÉËÉÃÔAAÍ ËÁÍAEWÉÑÔÓOEÇÁOEÔËÉOEÇAAÍ ÃAAÂÉAAÔAA >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

32002L0035

Richtlĳn 2002/35/EG van de Commissie van 25 april 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 112 van 27/04/2002 blz. 0021 - 0033

Richtlijn 2002/35/EG van de Commissievan 25 april 2002tot wijziging van Richtlijn 97/70/EG van de Raad betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 97/70/EG van de Raad van 11 december 1997 betreffende de invoering van een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor vissersvaartuigen waarvan de lengte 24 m of meer bedraagt(1), gewijzigd bij Richtlijn 1999/19/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 8,Overwegende hetgeen volgt:(1) Het Protocol van Torremolinos met betrekking tot het Internationaal Verdrag van Torremolinos voor de beveiliging van vissersvaartuigen van 1977, hierna het "Protocol van Torremolinos" te noemen, werd op 2 april 1993 vastgesteld.(2) Richtlijn 97/70/EG stelt een geharmoniseerde veiligheidsregeling voor bepaalde vissersvaartuigen vast, waarbij het Protocol van Torremolinos daarop wordt toegepast.(3) Ten behoeve van een coherente toepassing van de bepalingen van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos met het oog op de toepassing van artikel 3, lid 1, van Richtlijn 97/70/EG, blijkt het noodzakelijk de interpretatie van bepaalde voorschriften te harmoniseren, voorzover die aan het oordeel van de administratie is overgelaten. Deze geharmoniseerde interpretaties kunnen slechts van toepassing zijn op vissersvaartuigen die op of na 1 januari 2003 zijn gebouwd, aangezien zij ingrijpende veranderingen in de bouw van vissersvaartuigen met zich brengen.(4) Richtlijn 97/70/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.(5) De maatregelen van de onderhavige richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 12 van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/74/EG van de Commissie(4), ingestelde comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I van Richtlijn 97/70/EG wordt vervangen door de tekst in de bijlage van deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten dienen vóór 1 januari 2003 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 2003.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 25 april 2002.Voor de CommissieLoyola De PalacioVice-voorzitter(1) PB L 34 van 9.2.1998, blz. 1.(2) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 48.(3) PB L 247 van 5.10.1993, blz. 19.(4) PB L 276 van 13.10.1998, blz. 7.BIJLAGE"BIJLAGE IAanpassing van de voorschriften van de bijlage bij het Protocol van Torremolinos voor toepassing van artikel 3, lid 1, van Richtlijn 97/70/EGIn deze bijlage wordt verstaan onder:1. "nieuw vissersvaartuig gebouwd op of na 1 januari 2003" een nieuw vissersvaartuig waarvoor:a) op of na 1 januari het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende verbouwing wordt gegund; ofb) het bouwcontract of het contract voor een ingrijpende verbouwing is gegund vóór 1 januari 2003 en dat drie jaar of meer na deze datum wordt opgeleverd; ofc) bij gebreke van een bouwcontract, op of na 1 januari 2003:- de kiel is gelegd, of- een aanvang wordt gemaakt met de bouw van een als zodanig herkenbaar specifiek type vaartuig, of- een aanvang wordt gemaakt met de samenbouw die ten minste 50 t of 1 % van de geschatte massa van alle constructiemateriaal omvat, waarbij de kleinste van de twee hoeveelheden bepalend is.DEEL AAanpassingen die van toepassing zijn op alle vaartuigen waarop de richtlijn van toepassing is, met uitzondering van nieuwe vissersvaartuigen die op of na 1 januari 2003 zijn gebouwdHOOFDSTUK I: ALGEMENE BEPALINGENVoorschrift 2: BegripsomschrijvingenDe definitie van "nieuw vaartuig" in paragraaf 1 wordt vervangen door de definitie van "nieuw vissersvaartuig" in artikel 2 van deze richtlijn.HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN, BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRANDVoorschrift 2: BegripsomschrijvingenParagraaf 2 "standaard brandproef" wordt gelezen met aan het einde de volgende wijzigingen met betrekking tot de standaard temperatuurkromme: "... De standaard temperatuurkromme wordt omschreven door een gelijkmatig verlopende kromme door de volgende temperatuurpunten:>RUIMTE VOOR DE TABEL>"HOOFDSTUK VII: REDDINGMIDDELEN EN -VOORZIENINGENVoorschrift 1: ToepassingParagraaf 2 wordt als volgt gelezen: "De voorschriften 13 en 14 zijn tevens van toepassing op bestaande vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, met dien verstande dat de administratie de toepassing van de eisen van deze voorschriften kan uitstellen tot 1 februari 1999."Voorschrift 13: RadioreddingmiddelenParagraaf 2 wordt als volgt gelezen: "Tweeweg VHF-radiotelefonietoestellen die aan boord van bestaande vaartuigen aanwezig zijn en die niet voldoen aan de door de Organisatie aangenomen prestatienormen, kunnen door de administratie tot 1 februari 1999 worden aanvaard, mits de administratie ervan overtuigd is dat zij compatibel zijn met goedgekeurde tweeweg VHF-radiotelefonietoestellen."HOOFDSTUK IX: RADIOVERBINDINGENVoorschrift 1: ToepassingParagraaf 1, tweede zin, wordt als volgt gelezen: "Voor bestaande vaartuigen kan de administratie de toepassing van de eisen evenwel uitstellen tot 1 februari 1999."Voorschrift 3: VrijstellingenParagraaf 2, onder c), wordt als volgt gelezen: "wanneer het vaartuig voorgoed uit de vaart wordt genomen vóór 1 februari 2001."DEEL BAanpassingen die van toepassing zijn op nieuwe vissersvaartuigen die op of na 1 januari 2003 zijn gebouwdDe bestaande tekst van de volgende voorschriften wordt als volgt gelezen:HOOFDSTUK I: ALGEMENE BEPALINGENVoorschrift 2: BegripsomschrijvingenSubparagraaf (22)(a)(ii)Het schot moet zodanig zijn geplaatst dat de afstand tot de voorloodlijn: niet kleiner is dan 0,05 L en niet groter is dan 0,05 L, vermeerderd met 1,35 m, bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt.Voorschrift 6: OnderzoekenSubparagraaf (1)(c)Naast het in subparagraaf b), onder i), vereiste periodieke onderzoek, tussentijdse onderzoeken ten aanzien van de constructie en machine-installatie van het vaartuig, die worden verricht met inachtneming van tussenpozen van twee jaar plus/minus drie maanden voor vaartuigen welke van ander materiaal dan hout zijn vervaardigd en van door de administratie vastgestelde tussenpozen voor vaartuigen welke van hout zijn vervaardigd. Het onderzoek moet ook zodanig zijn dat zeker wordt gesteld dat er geen wijzigingen waardoor de veiligheid van het vaartuig of zijn bemanning nadelig zou worden beïnvloed, zijn aangebracht.HOOFDSTUK II: CONSTRUCTIE, WATERDICHTHEID EN UITRUSTINGVoorschrift 1: ConstructieParagraaf (1)De sterkte en de constructie van romp, bovenbouwen, dekhuizen, schachten van machinekamers, toegangskappen en elke andere constructie en die van de scheepsuitrusting moeten voldoende bestand zijn tegen alle omstandigheden waaronder het vaartuig moet kunnen opereren en in overeenstemming zijn met de voorschriften van een erkende organisatie.Voorschrift 2: Waterdichte deurenParagraaf (1)Met inachtneming van het bepaalde in voorschrift 1, paragraaf 3, moet het aantal openingen in waterdichte schotten worden beperkt tot het minimum dat verenigbaar is met de algehele inrichting en de noodzakelijke voorzieningen ten behoeve van de werkzaamheden op het vaartuig; openingen moeten zijn voorzien van waterdichte afsluitmiddelen die aan de voorschriften van een erkende organisatie voldoen. Waterdichte deuren moeten van gelijke sterkte zijn als de aangrenzende constructie, zonder zulke openingen.Voorschrift 2: Waterdichte deurenSubparagraaf (3)(a)In vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moeten waterdichte deuren als schuifdeuren zijn uitgevoerd indien:deze deuren op zee geopend moeten kunnen worden en de bovenkant van de drempel onder de hoogst gelegen lastlijn ligt, tenzij de administratie, rekening houdend met het type en de bestemming van het vaartuig, van oordeel is dat zulks praktisch onuitvoerbaar of niet noodzakelijk is.Door een lidstaat toegestane vrijstellingen van dit voorschrift zijn aan de procedure van artikel 4 van deze richtlijn onderworpen.Voorschrift 5: LuikopeningenParagraaf (3)Maatregelen voor het wind- en weerdicht afsluiten van luikopeningen door middel van houten luiken moeten worden genomen in overeenstemming met de normen in de voorschriften 14 en 15 van bijlage I van het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966(1).Voorschrift 9: LuchtkokersParagraaf (1)Bij vaartuigen waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moeten de schachten van luchtkokers, geen schachten van luchtkokers van de voortstuwingsruimte zijnde, een hoogte van ten minste 900 mm boven het werkdek en ten minste 760 mm boven het opbouwdek hebben. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moet de hoogte van deze schachten respectievelijk 760 mm of 450 mm bedragen. De hoogte boven het dek van schachten van luchtkokers van de voortstuwingsruimte, die noodzakelijk zijn om de voortstuwingsruimte voortdurend en op verzoek de generatorruimte onmiddellijk te ventileren, moet in de regel in overeenstemming zijn met voorschrift II/9(3). Indien zulks echter wegens de grootte en de inrichting van het vaartuig praktisch onuitvoerbaar is, kunnen lagere hoogten, maar in geen geval minder dan 900 mm boven het werkdek en het opbouwdek, worden aanvaard, mits wind- en weerdichte afsluitmiddelen zijn aangebracht in overeenstemming met voorschrift II/9(2) in combinatie met andere geschikte voorzieningen om de ruimten ononderbroken voldoende te kunnen ventileren.Voorschrift 12: Patrijspoorten en ramenParagraaf (6)De administratie kan toestaan dat patrijspoorten en ramen welke zijn aangebracht in de zij- en achterschotten van dekhuizen op of boven het werkdek, niet zijn voorzien van blinden, indien naar haar oordeel de veiligheid van het vaartuig daardoor niet vermindert, rekening houdende met de voorschriften van erkende organisaties op basis van de desbetreffende ISO-normen.Voorschrift 15: Uitrusting voor het ankeren en het merenEen vaartuig moet zodanig zijn uitgerust dat het snel en veilig kan ankeren. De uitrusting dient daartoe te bestaan uit ankers met toebehoren, ankerkettingen of staaldraadkabels, stoppers en een ankerspil of andere voorzieningen voor het laten vallen van een anker, het lichten van een anker en het ten anker houden van het vaartuig tijdens elke te voorziene bedrijfsomstandigheid. Een vaartuig moet tevens met doelmatig meergerei zijn uitgerust, teneinde onder alle bedrijfsomstandigheden veilig te kunnen meren. Uitrusting voor het ankeren en het meren moet voldoen aan de voorschriften van een erkende organisatie.HOOFDSTUK III: STABILITEIT EN DE DAARMEE VERBAND HOUDENDE ZEEWAARDIGHEIDVoorschrift 1: AlgemeenVaartuigen moeten zo zijn ontworpen en geconstrueerd dat aan de bepalingen van dit hoofdstuk wordt voldaan in de bedrijfsomstandigheden als bedoeld in voorschrift 7. Berekeningen van de krommen van de armen van statische stabiliteit moeten voldoen aan de Code on Intact Stability for All Types of Ships van de IMO(2).Voorschrift 2: StabiliteitscriteriaParagraaf (1)Aan de volgende minimumstabiliteitscriteria moet worden voldaan, tenzij naar het oordeel van de administratie de bedrijfservaring afwijkingen daarvan rechtvaardigt. Door een lidstaat toegestane afwijkingen van de vereiste minimumstabiliteitscriteria zijn aan de procedure van artikel 4 van deze richtlijn onderworpen(3).Subparagraaf (1)(d)De aanvankelijke metacenterhoogte GM mag niet minder bedragen dan 350 mm bij vaartuigen met één dek. Bij vaartuigen met volledige opbouw kan de metacenterhoogte, ten genoegen van de administratie, worden verminderd, maar mag zij in geen geval minder dan 150 mm bedragen. Door een lidstaat toegestane vermindering van de vereiste metacenterhoogte is aan de procedure van artikel 4 van deze richtlijn onderworpen.Paragraaf (3)Wanneer ballast is aangebracht teneinde zeker te stellen dat aan het bepaalde in de eerste paragraaf wordt voldaan, moeten de aard en de opstelling ten genoegen van de administratie zijn. In vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moet die ballast vast aangebracht zijn. Wanneer de ballast vast aangebracht is, moet deze uit vaste stof bestaan en in het vaartuig stevig zijn vastgemaakt. De administratie kan het gebruik van waterballast toestaan, indien deze is opgeslagen in volledig gevulde tanks die niet met een pompsysteem van het vaartuig zijn verbonden. Indien waterballast als vast aangebrachte ballast wordt gebruikt om aan het bepaalde in de eerste paragraaf te voldoen, dienen daarover nadere bijzonderheden te worden verstrekt in het certificaat van goedkeuring en in de stabiliteitsgegevens.Vast aangebrachte ballast mag zonder de goedkeuring van de administratie niet uit het vaartuig worden verwijderd of op een andere plaats in het vaartuig worden aangebracht.Voorschrift 4: Bijzondere vismethodenVaartuigen die worden gebruikt voor bijzondere vismethoden waarbij extra krachten van buitenaf op het vaartuig werken tijdens de visserijwerkzaamheden, moeten ten minste voldoen aan de stabiliteitscriteria van voorschrift 2, paragraaf 1, die zonodig ten genoegen van de administratie kunnen worden uitgebreid. Vaartuigen die worden gebruikt voor boomkorvisserij moeten voldoen aan de volgende uitgebreide stabiliteitscriteria:a) de criteria voor de gebieden onder de arm van statische stabiliteit en voor de armen van statische stabiliteit zoals vermeld in voorschrift 2, paragraaf 1, onder a) en b), moeten worden verhoogd met 20 %;b) de metacenterhoogte mag niet minder dan 500 mm bedragen;c) de criteria zoals bedoeld onder a) gelden slechts voor vaartuigen met een geïnstalleerd voortstuwingsvermogen dat niet groter is dan de waarde in kilowatt zoals gegeven in de volgende formules:- N = 0,6 Ls2 voor vaartuigen met een lengte van 35 m of minder;- N = 0,7 Ls2 voor vaartuigen met een lengte van 37 m en meer;- bij een tussenliggende lengte van het vaartuig wordt de coëfficiënt voor Ls verkregen door interpolatie tussen 0,6 en 0,7;- Ls is de totale lengte volgens het tonnagecertificaat.Indien het geïnstalleerde voortstuwingsvermogen de waarden voor het standaard voortstuwingsvermogen, zoals gegeven in de bovenstaande formules, overschrijdt, moeten de criteria, zoals vermeld onder a), recht evenredig aan het grotere voortstuwingsvermogen worden uitgebreid.De administratie moet ervan overtuigd zijn dat aan de bovengenoemde uitgebreide stabiliteitscriteria voor boomkorvaartuigen wordt voldaan in de bedrijfsomstandigheden als bedoeld in voorschrift 7, paragraaf 1, van dit hoofdstuk.Voor de berekening van de stabiliteit worden de bomen geacht tot een hoek van 45 graden ten opzichte van de horizontale lijn te zijn opgehesen.Voorschrift 5: Harde wind en slingerenVaartuigen moeten weerstand kunnen bieden aan de invloed van harde wind en het slingeren in de daarmee verband houdende zeegang, waarbij rekening wordt gehouden met de weersomstandigheden en de toestand van de zee in de jaargetijden waarin het vaartuig dienst zal doen, het type vaartuig en het doel waarvoor het vaartuig wordt gebruikt. De desbetreffende berekeningen worden uitgevoerd overeenkomstig de Code on Intact Stability for all Types of Ships van de IMO.Voorschrift 8: IJsafzettingDit voorschrift is van toepassing, met dien verstande dat de wijziging van de toegestane ijsafzetting, die bij aanbeveling 2(4) aan het oordeel van de administratie wordt overgelaten, niet is toegestaan.Voorschrift 9: HellingproefParagraaf (2)Indien een vaartuig wijzigingen heeft ondergaan die van invloed zijn op de toestand van het lege, bedrijfsklare vaartuig en/of de ligging van het zwaartepunt, moet het vaartuig, indien zulks naar het oordeel van de administratie noodzakelijk is, rekening houdend met de stabiliteitsmarges van het vaartuig, opnieuw aan een hellingproef worden onderworpen en moeten de stabiliteitsgegevens worden herzien. Indien echter de toestand van het gewijzigde lege vaartuig meer dan 2 % afwijkt van de toestand van het oorspronkelijke lege vaartuig en door berekening niet kan worden aangetoond dat het vaartuig nog steeds aan de stabiliteitscriteria voldoet, moet het opnieuw aan een hellingproef worden onderworpen.Voorschrift 12: BoeghoogteDe boeghoogte moet toereikend zijn om te voorkomen dat het vaartuig bovenmatige hoeveelheden water overkrijgt.Voor vaartuigen die uitsluitend worden gebruikt in gebieden binnen 10 mijl van de kust, moet de minimumboeghoogte ten genoegen van de administratie zodanig worden vastgesteld dat rekening is gehouden met de weersomstandigheden en de toestand van de zee in de jaargetijden waarin het vaartuig dienst zal doen, het type vaartuig en het doel waarvoor het vaartuig wordt gebruikt.Voor vaartuigen die in alle andere gebieden worden gebruikt:1. wanneer gedurende de visserijwerkzaamheden de vangst in de visruimen wordt opgeslagen via luikopeningen, die zich op een open werkdek voor het dekhuis of de opbouw bevinden, wordt de minimumboeghoogte berekend overeenkomstig de berekeningsmethode in aanbeveling 4 van aanhangsel 3 bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.2. wanneer de vangst in de visruimen wordt opgeslagen via een luikopening, die zich op een open werkdek bevindt, dat door een dekhuis of opbouw wordt beschermd, moet de minimumboeghoogte voldoen aan voorschrift 39 van bijlage I van het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, maar mag deze niet minder bedragen dan 2000 mm. Hierbij moet worden uitgegaan van de maximum toelaatbare diepgang in plaats van het basiszomervrijboord.Voorschrift 14: Waterdichte indeling en lekstabiliteitVan een vaartuig waarvan de lengte 100 m of meer bedraagt en met 100 of meer opvarenden aan boord, moet de stabiliteit toereikend zijn om het lek geraken van enig compartiment te kunnen doorstaan, waarbij rekening moet worden gehouden met het type vaartuig, de aard van de dienst waarvoor het vaartuig bestemd is en het vaargebied(5). De berekeningen worden uitgevoerd overeenkomstig de in de voetnoot vermelde richtsnoeren.HOOFDSTUK IV: MACHINE-INSTALLATIES, ELEKTRISCHE INSTALLATIES EN TIJDELIJK ONBEMANDE MACHINEKAMERSVoorschrift 3: AlgemeenParagraaf 1Hoofdvoortstuwingsinstallaties en toebehoren, hulpwerktuigen, brandstofsystemen, elektrische installaties, koelsystemen, ketels en andere drukvaten, pijpleidingen en pompinstallaties, stuurmachines en toebehoren, assen en koppelingen, bestemd voor de overdracht van vermogen, moeten zijn ontworpen, geconstrueerd, ingericht, beproefd en onderhouden overeenkomstig de voorschriften van een erkende organisatie. Deze machine-installaties en uitrusting, met inbegrip van hefwerktuigen, lieren en uitrusting voor de behandeling en verwerking van vis, moeten zodanig zijn beveiligd dat het gevaar voor alle personen aan boord tot een minimum wordt beperkt. Bijzondere aandacht moet worden geschonken aan bewegende delen, hete oppervlakken en andere gevaren.Paragraaf 7De administratie moet ervan overtuigd zijn dat de voorschriften 16 tot en met 18 op uniforme wijze worden uitgevoerd en toegepast overeenkomstig de regels van een erkende organisatie(6).Paragraaf 9Ten genoegen van de administratie moeten maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat alle uitrusting onder alle bedrijfsomstandigheden, met inbegrip van het manoeuvreren, op betrouwbare wijze werkt en dat in overeenstemming met de regels van een erkende organisatie voorzieningen worden getroffen voor regelmatige inspecties en routinetests teneinde een ononderbroken betrouwbare werking te verzekeren.Paragraaf 10Aan boord van vaartuigen met tijdelijk onbemande machinekamers moet een verklaring, die aan de regels van een erkende organisatie voldoet, aanwezig zijn waaruit blijkt dat deze vaartuigen ingericht zijn om met tijdelijk onbemande machinekamers te varen.Voorschrift 6: Stoomketels, voedingwatersystemen en stoomleidingenParagraaf 1Elke stoomketel en elke ongestookte stoomgenerator moet zijn voorzien van ten minste twee veiligheidskleppen van voldoende capaciteit. De administratie kan, rekening houdende met de capaciteit of enige andere eigenschap van stoomketels of ongestookte stoomgenerators, toestaan dat slechts één veiligheidsklep is aangebracht, mits zij ervan overtuigd is dat in dat geval in een afdoende beveiliging tegen overdruk is voorzien in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie.Voorschrift 8: Bediening van de voortstuwingsinstallatie vanuit de stuurhutSubparagraaf (1)(b)Indien een voortstuwingsinstallatie rechtstreeks vanaf de brug kan worden bediend moet de afstandbediening als bedoeld onder a) worden verricht door middel van een bedieningsapparaat dat aan de voorschriften van een erkende organisatie voldoet en dat zonodig voorzien moet zijn van een inrichting die voorkomt dat de voortstuwingswerktuigen worden overbelast.Voorschrift 10: Inrichtingen voor brandstofolie, smeerolie en andere ontvlambare oliënParagraaf (4)Iedere brandstofleiding waaruit bij beschadiging olie zou kunnen ontsnappen uit een boven de dubbele bodem opgestelde voorraad-, bezink- of dagtank, moet direct aan de tank zijn voorzien van een afsluiter die vanaf een veilige plaats buiten de betrokken ruimte waarin dergelijke tanks zijn geplaatst, kan worden gesloten in het geval dat in die ruimte brand uitbreekt. In het bijzondere geval van dieptanks in een schroefas- of pijpentunnel of een dergelijke ruimte, moeten afsluiters op deze tanks zijn aangebracht. De afsluiting in het geval van brand mag evenwel worden bewerkstelligd door middel van een extra afsluiter in de pijp of pijpen buiten de tunnel of dergelijke ruimte. Indien zulk een extra afsluiter is aangebracht in de ruimte voor machines, moet deze afsluiter vanaf een plaats buiten deze ruimte kunnen worden bediend.Paragraaf (7)(a)Brandstofleidingen en hun afsluiters en bevestigingen moeten van staal of ander goedgekeurd materiaal zijn, behoudens dat een beperkt gebruik van flexibele leidingen kan worden toegestaan. Dergelijke flexibele leidingen en hun eindbevestigingen moeten van voldoende sterkte zijn en van goedgekeurd brandbestendig materiaal zijn vervaardigd of van brandbestendige bekleding zijn voorzien in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie. De bevestiging van die flexibele leidingen moet in overeenstemming zijn met de MSC.Circ.647 "Guidelines to minimise leakages from flammable liquid systems" van de IMO.Paragraaf (10)De inrichtingen voor de opslag, verdeling en het gebruik van olie voor smeeroliesystemen onder druk moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van een erkende organisatie. Wanneer deze inrichtingen zijn aangebracht in ruimten voor machines van categorie A en, waar dat praktisch uitvoerbaar is, in andere ruimten voor machines, moeten zij ten minste voldoen aan het bepaalde in de eerste, derde, zesde en zevende paragraaf en, voorzover noodzakelijk in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie, aan het bepaalde in de tweede en vierde paragraaf. Het gebruik van kijkglazen in smeeroliesystemen is toegestaan, mits door middel van een proef is aangetoond dat zij in voldoende mate brandbestendig zijn.Paragraaf (11)De inrichtingen voor de opslag, verdeling en het gebruik van ontvlambare oliën die onder druk worden toegepast in hydraulische systemen voor het overbrengen van vermogen en die geen oliën zijn als bedoeld in paragraaf 10, zomede van oliën die worden gebruikt in bedienings-, bekrachtigings- en verwarmingssystemen, moeten in overeenstemming zijn met de voorschriften van een erkende organisatie. Op plaatsen waar ontstekingsbronnen aanwezig zijn, moeten dergelijke inrichtingen ten minste voldoen aan het bepaalde in de tweede en zesde paragraaf en ten aanzien van sterkte en constructie aan het bepaalde in de derde en zevende paragraaf.Voorschrift 12: Bescherming tegen geluidhinderMaatregelen moeten worden getroffen om geluidhinder voor het personeel in ruimten voor machines te beperken tot niveaus als bedoeld in de IMO-code inzake geluidsniveaus aan boord van schepen(7).Voorschrift 13: Stuurinrichting en roerParagraaf (1)Elk vaartuig moet van een hoofdstuurinrichting en van een hulpinrichting voor het bedienen van het roer zijn voorzien in overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie. Deze inrichtingen moeten zodanig zijn dat, voorzover dit mogelijk en praktisch uitvoerbaar is, een enkelvoudige fout in een van de inrichtingen de andere niet buiten werking stelt.Voorschrift 16: Elektrische hoofdkrachtbronSubparagraaf (1)(a)Elk vaartuig waarvoor elektrische energie het enige middel vormt tot het onderhouden van de voor de voortstuwing en de veiligheid van het vaartuig onontbeerlijke hulpdiensten, moet van een elektrische hoofdkrachtbron zijn voorzien. Deze hoofdkrachtbron moet ten minste bestaan uit twee generatoraggregaten, waarbij een van de generatoren door het hoofdvoortstuwingswerktuig mag worden aangedreven. In overeenstemming met de voorschriften van een erkende organisatie kunnen andere voorzieningen met gelijkwaardige elektrische capaciteit worden aanvaard.HOOFDSTUK V: BESCHERMING TEGEN, ALSMEDE OPSPOREN, BLUSSEN EN BESTRIJDEN VAN BRANDVoorschrift 1: AlgemeenSubparagraaf (c)Methode IIIF: het installeren van een automatisch brandalarm- en brandontdekkingssysteem in alle ruimten waarin het ontstaan van een brand kan worden verwacht, in het algemeen zonder beperkingen ten aanzien van het type van de scheidingsschotten, met dien verstande dat de oppervlakte van enige ruimte of ruimten voor accommodatie die door een schot van klasse "A" of "B" dienen te worden begrensd, in geen geval meer dan 50 m2 mag bedragen. De administratie kan voor ruimten voor algemeen gebruik echter een grotere oppervlakte tot 75 m2 toestaan.Voorschrift 2: BegripsomschrijvingenParagraaf (1)"Onbrandbaar materiaal", een materiaal dat noch brandt, noch ontvlambare gassen in voldoende hoeveelheid afgeeft om bij verhitting tot ongeveer 750 °C tot zelfontbranding over te gaan, hetgeen wordt aangetoond in overeenstemming met de IMO-code inzake procedures voor brandproeven(8). Elk ander materiaal is brandbaar materiaal.Paragraaf (2) "standaardbrandproef" wordt als volgt gelezen:"Een standaardbrandproef" is een proef waarbij gedeelten van de betrokken schotten of dekken in een proefoven worden blootgesteld aan temperaturen die ongeveer overeenkomen met de standaard temperatuurkromme. De beproevingsmethoden moeten in overeenstemming zijn met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Paragraaf (3) (laatste zin)De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot of een dek, teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde eisen omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Paragraaf (4) (laatste zin)De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot, teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde eisen omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Paragraaf (6) (laatste zin)De administratie kan beproeving eisen van een prototype van een schot, teneinde zekerheid te verkrijgen dat dit voldoet aan de bovengenoemde eisen omtrent brandwerendheid en temperatuurstijging in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Paragraaf (9)Laag vlamverspreidend vermogen, eigenschap die aangeeft dat het aldus omschreven oppervlak de vlamuitbreiding op voldoende wijze kan beperken, hetgeen wordt aangetoond in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Voorschrift 4: Schotten binnen ruimten voor accommodatie en dienstruimtenParagraaf (4)Methode IIIF: De constructie van schotten die niet ingevolge dit voorschrift of andere voorschriften van dit deel van klasse "A" of "B" moeten zijn, is niet aan beperkingen onderworpen. De oppervlakte van enige ruimte of ruimten voor accommodatie die door een doorlopend schot van klasse "A" of "B" worden begrensd, mag in geen geval meer dan 50 m2 bedragen, behoudens in die gevallen waarin schotten van klasse "C" zijn vereist overeenkomstig tabel 1 in voorschrift 7. De administratie kan voor ruimten voor algemeen gebruik echter een grotere oppervlakte tot 75 m2 toestaan.Voorschrift 7: Brandwerendheid van schotten en dekkenLaatste noot bij de tabellen(*) Wanneer een sterretje in de tabellen staat vermeld, moet het scheidingsschot of -dek van staal of ander gelijkwaardig materiaal zijn, doch het behoeft niet van klasse "A" te zijn.Doorvoeringen voor elektriciteitskabels, leidingen en ventilatiekanalen in dekken moeten zijn afgestopt om de verspreiding van vlammen en rook te voorkomen.Voorschrift 8: ConstructiedetailsParagraaf 3, methoden IF, IIF en IIIFa) Tenzij toegepast in laadruimten of koel- en vrieskamers in dienstruimten, moeten de isolatiematerialen onbrandbaar zijn. Dampwerende lagen, bij isolatie gebruikte kleefstoffen alsmede de isolatie van pijpleidingen van koudwatersystemen behoeven niet van onbrandbaar materiaal te zijn, doch zij moeten tot het praktisch mogelijke minimum worden beperkt en het vlamverspreidend vermogen van de blootgestelde oppervlakken ervan moet laag zijn, hetgeen wordt bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO. In ruimten waar olieproducten aanwezig kunnen zijn, moet het oppervlak van de isolatie ondoordringbaar zijn voor olie en oliedampen.Voorschrift 9: VentilatiesystemenSubparagraaf (1)(a)Ventilatiekanalen moeten van onbrandbaar materiaal zijn vervaardigd. Korte stukken van kanalen die over het algemeen niet langer zijn dan 2 m en waarvan de oppervlakte van de dwarsdoorsnede niet meer dan 0,02 m2 bedraagt, behoeven echter niet onbrandbaar te zijn, mits aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:i) de kanalen moeten zijn vervaardigd van een materiaal met een laag vlamverspreidend vermogen, hetgeen wordt bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Voorschrift 11: DiversenParagraaf (2)Verven, vernissen en andere stoffen voor afwerking die op blootgestelde inwendige oppervlakken worden gebruikt, mogen geen overmatige hoeveelheden rook of giftige gassen of dampen kunnen voortbrengen, hetgeen moet worden bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Voorschrift 12: Opslag van gasflessen en gevaarlijke materialenParagraaf (4)Elektrische bedrading en aansluitingen zijn niet toegestaan binnen ruimten welke worden gebruikt voor het bergen van gemakkelijk ontvlambare vloeistoffen of vloeibare gassen, tenzij benodigd binnen die ruimten. In dat geval moeten de elektrische aansluitingen van een gecertificeerd veilig type zijn en voldoen aan de desbetreffende bepalingen van de internationale IEC-norm, publicatie 79 (Electrical apparatus for explosive gas atmospheres - elektrische apparatuur voor gebruik in een ontvlambare atmosfeer). Warmtebronnen mogen zich niet dicht bij dergelijke ruimten bevinden en opschriften met "niet roken" en "geen open vuur" moeten zijn aangebracht op een doelmatige plaats.Voorschrift 13: Voorzieningen voor ontsnappingParagraaf (1)In en vanuit alle ruimten voor accommodatie en in ruimten waarin door de bemanning onder normale omstandigheden dienst wordt gedaan, andere dan ruimten voor machines, moeten trappen en ladders zijn aangebracht waarlangs het open dek en vervolgens de groepsreddingsmiddelen gemakkelijk kunnen worden bereikt. In het bijzonder moet met betrekking tot deze ruimten aan de volgende bepalingen zijn voldaan:e) de continuïteit van de voorzieningen voor ontsnapping dient ten genoegen van de administratie te zijn. Trappen en gangen die als voorzieningen voor ontsnapping worden gebruikt moeten ten minste een vrije breedte van 700 mm hebben en aan ten minste één zijde van een leuning zijn voorzien. Deuropeningen die toegang verschaffen tot een trap moeten een vrije breedte van ten minste 700 mm hebben.Paragraaf (2)In elke ruimte voor machines van categorie A moeten twee voorzieningen voor ontsnapping zijn aangebracht, die moeten bestaan uit hetzij:a) twee stel stalen ladders, die op een zo groot mogelijke onderlinge afstand zijn aangebracht en die leiden naar eveneens zo ver mogelijk van elkaar verwijderde deuren in het bovenste gedeelte van de ruimte vanwaar het open dek kan worden bereikt. In het algemeen moet een van deze ladders een ononderbroken bescherming tegen brand geven vanaf het onderste gedeelte van de ruimte tot een veilige plaats buiten de ruimte. De administratie kan echter toestaan dat een dergelijke bescherming niet wordt aangebracht, indien de inrichting en de afmetingen van de ruimte voor machines zodanig zijn dat in een veilige vluchtweg uit het onderste gedeelte van deze ruimte is voorzien. Deze bescherming moet van staal zijn, geïsoleerd volgens de norm voor klasse "A-60", en aan de onderzijde zijn voorzien van een zelfsluitende stalen deur van klasse "A-60"; hetzijVoorschrift 14: Automatische sprinkler-, brandalarm- en brandontdekkingsinstallaties (Methode IIF)Paragraaf 11Voor elke sprinklersectie moet een aantal reserve sprinklerkoppen aanwezig zijn.Van alle in het vaartuig geïnstalleerde soorten en maten moeten in de volgende mate reserve sprinklerkoppen aanwezig zijn:- minder dan 100 sprinklerkoppen: 3 reservekoppen,- minder dan 300 sprinklerkoppen: 6 reservekoppen,- 300 tot 1000 sprinklerkoppen: 12 reservekoppen.Voorschrift 15: Automatische brandalarm- en brandontdekkingsinstallaties (Methode IIIF)Paragraaf (4)De installatie moet in werking worden gesteld door een abnormale temperatuur van de lucht, door een abnormale rookconcentratie of andere factoren, die een begin van brand in een te beschermen ruimte aanduiden. Installaties die op de temperatuur van de lucht reageren, mogen niet in werking treden bij een temperatuur van minder dan 54 °C en moeten in werking treden bij een temperatuur van niet meer dan 78 °C, wanneer de temperatuurstijging tot die waarden niet meer is dan 1 °C per minuut. De administratie kan toestaan dat in ruimten zoals droogkamers, waar hoge omgevingstemperaturen kunnen worden verwacht, de temperatuur waarbij de installatie in werking treedt, wordt verhoogd tot 30 °C boven de maximumtemperatuur bij het plafond. Installaties die op rookconcentratie reageren, moeten in werking treden door de vermindering van de intensiteit van een uitgezonden lichtstraal. Rookmelders moeten gegarandeerd in werking treden voordat de rookdichtheid meer dan 12,5 % verduistering per meter bedraagt, maar niet zolang de rookdichtheid niet meer dan 2 % verduistering per meter bedraagt. Andere even doeltreffende methoden voor inwerkingstelling van de installatie kunnen door de administratie worden aanvaard. De ontdekkingsinstallatie mag niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan de ontdekking van brand.Voorschrift 17: BrandbluspompenParagraaf (2)Wanneer een brand in een bepaalde afdeling alle brandbluspompen buiten werking zou kunnen stellen, moet een vervangend middel aanwezig zijn voor het leveren van water voor het blussen van brand. Op vaartuigen waarvan de lengte 75 m of meer bedraagt, moet dit vervangend middel bestaan uit een vast opgestelde, onafhankelijk aangedreven noodbrandbluspomp. Deze noodbrandbluspomp moet in staat zijn tot het leveren van twee stralen water bij een minimumdruk van 0,25 N/mm2.Voorschrift 20: BrandblustoestellenParagraaf (2)1. Voor elk type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan worden gevuld, moeten 100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en 50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.2. Voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, moeten ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit aanwezig zijn in plaats van reservevullingen.3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling worden gebruikt.Paragraaf (4)Brandblustoestellen moeten jaarlijks worden nagezien door een bevoegde persoon die daartoe door de administratie is gemachtigd. Elk blustoestel wordt voorzien van een merkteken dat aangeeft dat het nagezien is. Bij alle houders van permanent onder druk staande brandblustoestellen en drijfgasflessen van niet onder druk staande blustoestellen moet om de tien jaar de hydraulische druk worden beproefd.Voorschrift 21: Draagbare brandblustoestellen in controlestations, ruimten voor accommodatie en dienstruimtenParagraaf (2)1. Voor brandblustoestellen die aan boord kunnen worden gevuld, moeten 100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en 50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.2. Voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, moeten ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit aanwezig zijn in plaats van reservevullingen.3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling worden gebruikt.Voorschrift 24: BrandweeruitrustingenParagraaf (1)Elk vaartuig dient ten minste twee brandweeruitrustingen aan boord te hebben. De brandweeruitrustingen moeten in overeenstemming zijn met de Fire Safety Systems Code van de IMO, hoofdstuk III, voorschriften 2.1, 2.1.1 en 2.1.2. Bij elk vereist persluchttoestel moeten twee reservecilinders aanwezig zijn.Voorschrift 25: BrandbeveiligingsplanEen brandbeveiligingsplan moet permanent zijn opgehangen. De inhoud van dat plan moet in overeenstemming zijn met IMO-resolutie A.654(16) - Graphical symbols for fire control plans en IMO-resolutie A.756(18) - Guidelines on the information to be provided with fire control plans.Voorschrift 28: Constructieve brandbeveiligingSubparagraaf (2)(a)In vaartuigen waarvan de romp is vervaardigd van onbrandbare materialen, moeten dekken en schotten die ruimten voor machines van categorie A scheiden van ruimten voor accommodatie, dienstruimten en controlestations, van klasse "A-60" zijn, wanneer de ruimte voor machines van categorie A niet is voorzien van een vaste brandblusinstallatie, en van klasse "A-30" wanneer een dergelijke installatie aanwezig is. Dekken en schotten die andere ruimten voor machines scheiden van ruimten voor accommodatie, dienstruimten en controlestations, moeten van klasse "A-0" zijn.Dekken en schotten die controlestations scheiden van ruimten voor accommodatie en dienstruimten, moeten van klasse "A" zijn in overeenstemming met de tabellen 1 en 2 van voorschrift 7 van dit hoofdstuk. De administratie kan evenwel het aanbrengen van wanden van klasse "B-15" toestaan voor de scheiding tussen ruimten zoals de hut van de kapitein en de brug, indien dergelijke ruimten worden geacht deel uit te maken van de brug.Voorschrift 31: DiversenParagraaf (1)Blootgestelde oppervlakken in ruimten voor accommodatie, dienstruimten, controlestations, gangen en ingesloten ruimten voor trappen alsmede oppervlakken verborgen achter schotten, beschietingen en plafonds in ruimten voor accommodatie, dienstruimten en controlestations moeten een laag vlamverspreidend vermogen hebben, zoals bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Paragraaf (3)Verven, vernissen en andere stoffen voor afwerking die op blootgestelde inwendige oppervlakken worden gebruikt, mogen geen overmatige hoeveelheden rook of giftige gassen of dampen kunnen voortbrengen, hetgeen moet worden bepaald in overeenstemming met de Fire Test Procedures Code van de IMO.Voorschrift 32: Opslag van gasflessen en gevaarlijke materialenParagraaf (4)Elektrische bedrading en aansluitingen zijn niet toegestaan binnen ruimten welke worden gebruikt voor het bergen van gemakkelijk ontvlambare vloeistoffen of vloeibare gassen, tenzij benodigd binnen die ruimten. In dat geval moeten de elektrische aansluitingen van een gecertificeerd veilig type zijn en voldoen aan de desbetreffende bepalingen van de internationale IEC-norm, publicatie 79 (Electrical apparatus for explosive gas atmospheres - elektrische apparatuur voor gebruik in een ontvlambare atmosfeer). Warmtebronnen mogen zich niet dicht bij dergelijke ruimten bevinden en opschriften met "niet roken" en "geen open vuur" moeten zijn aangebracht op een doelmatige plaats.Voorschrift 38: BrandblustoestellenParagraaf (2)1. Behoudens in de in onderstaand punt 2 vermelde gevallen, moeten voor elk type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan worden gevuld, 100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en 50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.2. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit aanwezig zijn in plaats van reservevullingen.3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling worden gebruikt.Paragraaf (4)Brandblustoestellen moeten jaarlijks worden nagezien door een bevoegde persoon die daartoe door de administratie is gemachtigd. Elk blustoestel wordt voorzien van een merkteken dat aangeeft dat het nagezien is. Bij alle houders van permanent onder druk staande brandblustoestellen en drijfgasflessen van niet onder druk staande blustoestellen moet om de tien jaar de hydraulische druk worden beproefd.Voorschrift 39: Draagbare brandblustoestellen in controlestations, ruimten voor accommodatie en dienstruimtenParagraaf (2)1. Behoudens in de in onderstaand punt 2 vermelde gevallen, moeten voor elk type aan boord aanwezig brandblustoestel dat aan boord kan worden gevuld, 100 % reservevullingen aanwezig zijn voor de eerste tien blustoestellen en 50 % voor de resterende blustoestellen, maar niet meer dan 60.2. Bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, moeten voor brandblustoestellen die niet aan boord kunnen worden gevuld, ten minste 50 % extra brandblustoestellen van hetzelfde type en dezelfde capaciteit aanwezig zijn in plaats van reservevullingen.3. Instructies voor het vullen moeten aan boord aanwezig zijn. Alleen voor de brandblustoestellen in kwestie goedgekeurde vullingen mogen voor navulling worden gebruikt.Voorschrift 41: BrandweeruitrustingenEen vaartuig waarvan de lengte 45 m of meer bedraagt, moet ten minste twee brandweeruitrustingen aan boord hebben die worden opgeborgen op gemakkelijk bereikbare en ver van elkaar verwijderde plaatsen, waarvan mag worden aangenomen dat zij in geval van brand toegankelijk blijven. De brandweeruitrustingen moeten in overeenstemming zijn met de Fire Safety Systems Code van de IMO, hoofdstuk III, voorschriften 2.1, 2.1.1 en 2.1.2.Bij elk vereist persluchttoestel moeten ten minste twee reservecilinders aanwezig zijn.Voorschrift 42: BrandbeveiligingsplanEen brandbeveiligingsplan moet permanent zijn opgehangen.De inhoud van dat plan moet in overeenstemming zijn met IMO-resolutie A.654(16) - Graphical symbols for fire control plans en IMO-resolutie A.756(18) - Guidelines on the information to be provided with fire control plans.Voor vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, kan de administratie van deze eis afzien.HOOFDSTUK VI: BESCHERMING VAN DE BEMANNINGVoorschrift 3: Verschansingen, relingen en beveiligingsmiddelenParagraaf (2)De kleinste afstand, verticaal gemeten, vanaf de hoogst gelegen lastlijn tot aan het laagste punt van de bovenzijde van de verschansing of tot aan de rand van het werkdek, indien een reling is aangebracht, moet voldoende bescherming van de bemanning garanderen tegen overkomend water, waarbij rekening wordt gehouden met de toestand van de zee en de weersomstandigheden waarbij het vaartuig dienst moet kunnen doen, alsmede met het vaargebied, het type vaartuig en de vismethode waarvoor het bestemd is. Het vrijboord, midscheeps gemeten vanaf de rand van het werkdek waar de visserijwerkzaamheden plaatsvinden, mag niet minder dan 300 mm bedragen of niet minder dan het vrijboord dat overeenkomt met de maximaal toelaatbare diepgang, indien dat groter is. Bij vaartuigen met beschutte werkdekken, die zodanig zijn ingericht dat geen water overkomt in de beschutte werkruimten, is geen ander minimumvrijboord vereist dan dat welk overeenkomt met de maximaal toelaatbare diepgang.Voorschrift 4: Trappen en laddersMet het oog op de veiligheid van de bemanning moeten trappen en ladders van voldoende afmetingen en sterkte zijn aangebracht, die van leuningen en antisliptreden zijn voorzien en overeenkomstig de relevante ISO-normen zijn geconstrueerd.HOOFDSTUK VII: REDDINGMIDDELEN EN -VOORZIENINGENVoorschrift 3: Beoordeling, beproeving en keuring van reddingmiddelen en -voorzieningen.Paragraaf (2)Alvorens reddingsmiddelen en -voorzieningen goed te keuren, moet de administratie zich ervan overtuigen dat deze reddingsmiddelen en -voorzieningen zijn beproefd om vast te stellen of zij aan het bepaalde in dit hoofdstuk voldoen, overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 96/98/EG van de Raad(9) inzake uitrusting van zeeschepen, die de IMO-aanbevelingen inzake beproeving van reddingsmiddelen omvat.Paragraaf (6)Reddingsmiddelen die krachtens dit hoofdstuk zijn voorgeschreven, doch waarvoor in deel C geen nadere voorschriften zijn opgenomen, moeten ten genoegen van de administratie zijn. Daarbij dient rekening te worden gehouden met de gedetailleerde specificaties die voor deze middelen zijn vermeld in hoofdstuk III van Solas 1974, zoals gewijzigd, en in de International Life-Saving Appliance Code van de IMO.Voorschrift 6: Beschikbaarheid en plaatsing van groepsreddingsmiddelen en hulpverleningsbotenSubparagraaf (4)(a)Ieder groepsreddingsmiddel moet zijn geplaatst:- zodanig dat noch het groepsreddingsmiddel noch de plaatsingsvoorzieningen de behandeling van enig ander groepsreddingsmiddel of van een hulpverleningsboot op een andere tewaterlatingsplaats belemmeren;- zo laag mogelijk boven het wateroppervlak als veilig en uitvoerbaar is doch, met uitzondering van een reddingsvlot bestemd voor tewaterlating door overboord werpen, op een zodanige plaats dat het groepsreddingsmiddel aan de lage zijde op de inschepingsplaats komt op een hoogte van ten minste 2 m boven de hoogst gelegen lastlijn van het vaartuig in zeewater, onder ongunstige omstandigheden van kop- of stuurlast van 10° en bij een slagzij van 20° naar beide zijden, of bij een slagzij waarbij de rand van het bovenste doorlopende dek onder water raakt, welke van beide het kleinste is;- zodanig dat het voortdurend en voor onmiddellijk gebruik gereed is, zodat de bemanningsleden binnen vijf minuten de voorbereidingen kunnen treffen voor het te water laten en de inscheping;- voorzien van de volledige uitrusting, zoals voorgeschreven in dit hoofdstuk.Voorschrift 23: HulpverleningsbotenSubparagraaf (1)(b)Hulpverleningsboten kunnen zijn van een vaste constructie, van een constructie van het opblaasbare type of van een constructie waarin beide gecombineerd zijn en moeten:i) een lengte hebben van ten minste 3,8 m en niet meer dan 8,5 m, behalve bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, wanneer de administratie, gezien de grootte van het vaartuig of om andere redenen waarom het onredelijk of onuitvoerbaar wordt geacht zodanige boten aan boord te hebben, een hulpverleningsboot van geringere lengte, doch ten minste 3,3 m kan aanvaarden:ii) ten minste vijf personen in zittende en een persoon in liggende houding kunnen dragen of bij vaartuigen waarvan de lengte minder dan 45 m bedraagt, in het geval van een hulpverleningsboot van minder dan 3,8 m, ten minste vier personen in zittende en een persoon in liggende houding kunnen dragen.Subparagraaf (1)(c)Het aantal personen dat in een hulpverleningsboot mag worden ondergebracht, wordt door de administratie vastgesteld door middel van een zitproef. Het minimumdraagvermogen moet in overeenstemming zijn met voorschrift 23, paragraaf 1, onder b, (ii). Er kan ook in plaatsen op de vloer worden voorzien, behalve voor de stuurman. Geen enkele zitplaats of deel daarvan mag zich op het dolboord, het hek of op opgeblazen drijflichamen aan de zijden van de boot bevinden.(1) Het Internationale Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 1966, zoals vastgesteld door de Internationale Conferentie betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en aangenomen door de Internationale Maritieme Organisatie bij resolutie A.133(V) van 25 oktober 1967.(2) De code inzake stabiliteit in onbeschadigde toestand voor alle soorten schepen die onder IMO-besluiten vallen, zoals aangenomen door de Internationale Maritieme Organisatie bij resolutie A.749(18) van 4 november 1993, zoals gewijzigd bij resolutie MSC.75(69).(3) De stabiliteitscriteria voor offshore bevoorradingsvaartuigen in paragraaf 4.5.6.2.1 tot en met 4.5.6.2.4 van de Code on Intact Stability for All Types of Ships van de IMO kunnen als gelijkwaardig met de stabiliteitscriteria in voorschrift 2, paragraaf 1, onder a) tot en met c), worden beschouwd. Deze gelijkwaardigheid kan, ten genoegen van de administratie, alleen gelden voor vissersvaartuigen waarvan de vorm van de romp overeenkomt met die van offshore bevoorradingsvaartuigen.(4) Voor zeegebieden waar zich ijsafzetting kan voordoen en wijzigingen van de toegestane ijsafzetting worden voorgesteld, zie de richtsnoeren inzake ijsafzetting in aanbeveling 2 van aanhangsel 3 bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.(5) Zie de richtsnoeren inzake waterdichte indeling en berekeningen van lekstabiliteit in aanbeveling 5 van aanhangsel 3 bij de slotakte van de Conferentie van Torremolinos.(6) Zie ook de aanbeveling van de Internationale Elektrotechnische Commissie en met name Publicatie 92, Elektrische installaties in schepen.(7) De Code on Noise Levels on Board Ships, zoals aangenomen door de Internationale Maritieme Organisatie bij resolutie A.468(XII) van 19 november 1981.(8) De International Code for Application of Fire Test Procedures (FTP-code), zoals aangenomen door het Maritime Safety Committee van de Internationale Maritieme Organisatie bij resolutie MSC.61(67).(9) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 25."


Avis juridique important

|

31989L0100

Richtlijn 89/100/EEG van de Commissie van 20 januari 1989 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen

Publicatieblad Nr. L 038 van 10/02/1989 blz. 0036 - 0036 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 28 blz. 0139  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 28 blz. 0139

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 20 januari 1989  tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen  (89/100/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/380/EEG (2), en met name op artikel 21 bis,  Overwegende dat zaad van beemdvossestaart (Alopecurus pratensis) wegens zijn morfologische kenmerken en de toegepaste teeltmethode vrij veel zaden van Poa-soorten bevat;  Overwegende dat wat de hoeveelheid Poa-zaden in zaad van beemdvossestaart betreft dan ook aan de in bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG vermelde eis dat het zaad niet meer dan 1 gewichtspercent zaden van de individuele andere plantesoorten mag bevatten, moeilijk kan worden voldaan;  Overwegende dat voor Frans raaigras (Arrhenatherum elatius) en goudhaver (Trisetum flavescens), welke gewassen overeenkomstige morfologische kenmerken vertonen, het voornoemde maximumgewichtspercentage van 1 % niet ten aanzien van Poa-soorten geldt;  Overwegende dat in verband met de ontwikkelingen op technisch gebied bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG voor beemdvossestaart in dezelfde zin moet worden aangepast;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG wordt in deel I, punt 2, onder A (»Tabel"), kolom 6 (»Mechanische zuiverheid - maximumgehalte aan zaden van andere plantesoorten (% v/h gewicht) - van één enkele soort") na het voor Alopecurus pratensis aangegeven cijfer »1,0" de verwijzing »(f)" toegevoegd.  Artikel 2  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 20 januari 1989.  Voor de Commissie  Ray MAC SHARRY  Lid van de Commissie  (1) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2298/66.  (2) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 31.


Avis juridique important

|

31998L0071

Richtlijn 98/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellen

Publicatieblad Nr. L 289 van 28/10/1998 blz. 0028 - 0035

RICHTLIJN 98/71/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 13 oktober 1998 inzake de rechtsbescherming van modellenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3), en gezien de op 29 juli 1998 door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst,(1) Overwegende dat het tot de in het Verdrag neergelegde doelstellingen van de Gemeenschap behoort de grondslagen te leggen voor een steeds hechter verbond tussen de Europese volkeren en nauwere betrekkingen tussen de lidstaten van de Gemeenschap tot stand te brengen, alsmede door gemeenschappelijk optreden de economische en sociale vooruitgang van de landen van de Gemeenschap te bereiken en daartoe de barrières die Europa verdelen, te verwijderen; dat volgens het Verdrag daartoe een interne markt tot stand moet worden gebracht, alsook de hinderpalen voor het vrije verkeer van goederen moeten worden verwijderd en een regime moet worden ingevoerd waardoor wordt verzekerd dat de mededinging binnen de interne markt niet wordt vervalst; dat een onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de rechtsbescherming van modellen tot deze doelstellingen zal bijdragen;(2) Overwegende dat de verschillen in de door de wetgeving van de lidstaten geboden rechtsbescherming van modellen, de totstandbrenging en werking van de interne markt rechtstreeks beïnvloeden wat de goederen betreft waarin deze modellen zijn belichaamd; dat deze verschillen de mededinging op de interne markt kunnen vervalsen;(3) Overwegende dat het derhalve voor de goede werking van de interne markt noodzakelijk is de wetgevingen van de lidstaten inzake de bescherming van modellen nader tot elkaar te brengen;(4) Overwegende dat daarbij rekening gehouden moet worden met de oplossingen en voordelen die het stelsel van het Gemeenschapsmodel zal bieden aan ondernemingen die modelrechten willen verkrijgen;(5) Overwegende dat een volledige onderlinge aanpassing van het modelrecht van de lidstaten niet noodzakelijk is; dat een onderlinge aanpassing die beperkt blijft tot die nationale wettelijke bepalingen die de werking van de interne markt het meest rechtstreeks beïnvloeden, volstaat; dat bepalingen inzake sancties, tegenmaatregelen en wetshandhaving moeten worden overgelaten aan de nationale wetgeving; dat de doelstellingen van deze beperkte onderlinge aanpassing niet voldoende door de lidstaten alleen kunnen worden verwezenlijkt;(6) Overwegende dat bijgevolg de lidstaten de vrijheid dienen te behouden om de procedurebepalingen inzake inschrijving, verlenging en nietigverklaring van modellen, alsmede de bepalingen inzake de rechtsgevolgen van de nietigheid vast te stellen;(7) Overwegende dat deze richtlijn de toepassing op modellen niet uitsluit van bepalingen van nationaal of van Gemeenschapsrecht waarbij in een andere bescherming wordt voorzien dan deze die de inschrijving of publicatie als model biedt, zoals bepalingen inzake niet-ingeschreven modellen, merken, octrooien en gebruiksmodellen, oneerlijke mededinging of wettelijke aansprakelijkheid;(8) Overwegende dat het bij het ontbreken van harmonisatie van het auteursrecht van belang is het beginsel vast te leggen van cumulatie van bescherming uit hoofde van specifieke wetgeving voor ingeschreven modellen en van auteursrechtelijke bescherming, waarbij de lidstaten vrij blijven om de omvang van de auteursrechtelijke bescherming en de voorwaarden waaronder deze wordt verleend, te bepalen;(9) Overwegende dat ter verwezenlijking van de doelstellingen van de interne markt de voorwaarden voor de inschrijving van een model in alle lidstaten identiek moeten zijn; dat het te dien einde noodzakelijk is een eenvormige omschrijving te geven van het begrip "model" en van de voorwaarden inzake nieuwheid en eigen karakter waaraan een model moet voldoen om te kunnen worden ingeschreven;(10) Overwegende dat het, teneinde het vrije verkeer van goederen te vergemakkelijken, van essentieel belang is dat ingeschreven modellen de houder van het recht in alle lidstaten in principe gelijkwaardige bescherming verlenen;(11) Overwegende dat de houder van het recht door inschrijving bescherming verkrijgt voor die vormkenmerken van een voortbrengsel of een deel ervan, die in de aanvraag om inschrijving zichtbaar zijn weergegeven en welke door middel van publicatie of openstelling van het betrokken dossier voor het publiek toegankelijk zijn gemaakt;(12) Overwegende dat bescherming zich niet dient uit te strekken tot die onderdelen die bij normaal gebruik van een voortbrengsel niet zichtbaar zijn, noch tot die kenmerken van een dergelijk onderdeel die onzichtbaar zijn wanneer dat onderdeel op zijn plaats is aangebracht, of die op zich niet aan de vereisten van nieuwheid en eigen karakter zouden voldoen; dat met kenmerken van een model die om deze redenen van bescherming worden uitgesloten, geen rekening mag worden gehouden bij het beoordelen of andere kenmerken van het model aan de vereisten voor bescherming voldoen;(13) Overwegende dat het criterium voor de beoordeling van het eigen karakter van een model moet zijn het duidelijke verschil tussen de algemene indruk die wordt gewekt bij een geïnformeerde gebruiker die het model bekijkt, en deze die bij hem wordt gewekt door het vormgevingserfgoed, met inachtneming van de aard van het voortbrengsel waarop het model wordt toegepast of waarin het is verwerkt en in het bijzonder van de bedrijfstak waarmee het verbonden is en de mate van vrijheid van de ontwerper bij de ontwikkeling van het model;(14) Overwegende dat de technologische innovatie niet mag worden gehinderd door aan kenmerken die uitsluitend door een technische functie worden bepaald, modelbescherming te bieden; dat hieruit niet mag worden afgeleid dat een model esthetische waarde moet bezitten; dat evenmin de interoperabiliteit van voortbrengselen, van verschillend fabrikaat mag worden gehinderd door de bescherming uit te breiden tot de vormgeving van mechanische samenvoegingen of verbindingen; dat met kenmerken van een model die om deze redenen van bescherming worden uitgesloten geen rekening mag worden gehouden bij het beoordelen of andere kenmerken van het model aan de beschermingsvereisten voldoen;(15) Overwegende dat voorzieningen voor mechanische samenvoeging of verbinding bij modulaire voortbrengselen daarentegen een belangrijk aspect van het innoverende karakter van die voortbrengselen en een belangrijk verkoopargument kunnen vormen en bijgevolg voor bescherming in aanmerking moeten kunnen komen;(16) Overwegende dat een model dat met de openbare orde of de goede zeden strijdig is, niet vatbaar is voor bescherming door een modelrecht; dat deze richtlijn niet inhoudt dat de nationale opvattingen over de openbare orde of de goede zeden geharmoniseerd worden;(17) Overwegende dat het voor de goede werking van de interne markt van fundamenteel belang is dat ten aanzien van de duur van de door ingeschreven modellen verleende bescherming één lijn wordt getrokken;(18) Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn de toepassing van de mededingingsregels van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag onverlet laten;(19) Overwegende dat het voor een aantal sectoren van de industrie dringend noodzakelijk is geworden dat deze richtlijn spoedig wordt aangenomen; dat in dit stadium geen volledige aanpassing mogelijk is van het recht van de lidstaten inzake het gebruik van beschermde modellen voor het repareren van een samengesteld voortbrengsel met de bedoeling het zijn oorspronkelijke vorm terug te geven, wanneer het voortbrengsel waarin het model is verwerkt of waarop het model wordt toegepast, een onderdeel is van een samengesteld voortbrengsel waarvan de vorm bepalend is voor het beschermde model; dat het ontbreken van een volledige aanpassing van het recht van de lidstaten inzake het gebruik van beschermde modellen voor dergelijke reparaties van een samengesteld voortbrengsel geen beletsel mag vormen voor de aanpassing van die nationale wettelijke bepalingen inzake modellen die de werking van de interne markt het meest rechtstreeks beïnvloeden; dat de lidstaten daarom in de tussentijd de met het Verdrag in overeenstemming zijnde bepalingen dienen te handhaven inzake het gebruik van het model van een onderdeel voor de reparatie van een samengesteld voortbrengsel met de bedoeling het zijn oorspronkelijke vorm terug te geven, of dat, als zij nieuwe bepalingen inzake dit gebruik invoeren, daarmee alleen een liberalisering van de markt voor dergelijke onderdelen dient te worden beoogd; dat de lidstaten die op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn niet voorzien in bescherming van modellen voor onderdelen, niet verplicht zijn inschrijving van modellen voor dergelijke onderdelen in te voeren; dat drie jaar na de datum van implementatie de Commissie een verslag dient in te dienen over de gevolgen van de bepalingen van deze richtlijn voor het communautaire bedrijfsleven, voor de consumenten, voor de mededinging en voor de werking van de interne markt; dat ten aanzien van onderdelen van samengestelde voortbrengselen de aandacht in het verslag met name dient uit te gaan naar harmonisatie op basis van verschillende mogelijkheden, waaronder een vergoedingenstelsel en een beperkte periode van exclusiviteit; dat de Commissie uiterlijk een jaar na de indiening van dit verslag, na overleg met de meest betrokken partijen, aan het Europees Parlement en de Raad de wijzigingen in deze richtlijn dient voor te stellen die nodig zijn ter voltooiing van de interne markt met betrekking tot onderdelen van samengestelde voortbrengselen, alsmede andere wijzigingen die zij nodig acht;(20) Overwegende dat de overgangsbepaling in artikel 14 inzake het ontwerp van een onderdeel dat wordt gebruikt voor de reparatie van een samengesteld voortbrengsel met de bedoeling het zijn oorspronkelijke vorm terug te geven in geen geval zodanig mag worden uitgelegd dat zij een belemmering vormt voor het vrije verkeer van een voortbrengsel dat een dergelijk onderdeel is;(21) Overwegende dat een volledige opsomming moet worden gegeven van de materiële gronden voor weigering van de inschrijving in die lidstaten waar aanvragen vóór de inschrijving grondig moeten worden onderzocht, alsmede van de materiële gronden voor nietigverklaring van ingeschreven modellen in alle lidstaten,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Definities In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "model": de verschijningsvorm van een voortbrengsel of een deel ervan, die wordt afgeleid uit de kenmerken van met name de lijnen, de omtrek, de kleuren, de vorm, de textuur en/of de materialen van het voortbrengsel zelf en/of de versiering ervan;b) "voortbrengsel": elk op industriële of ambachtelijke wijze vervaardigd voorwerp, met inbegrip van onder meer onderdelen die zijn bestemd om tot een samengesteld voortbrengsel te worden samengevoegd, verpakkingen, uitvoering, grafische symbolen en typografische lettertypen, doch niet computerprogramma's;c) "samengesteld voortbrengsel": een voortbrengsel dat bestaat uit meerdere onderdelen die vervangen kunnen worden, zodat het voortbrengsel uit elkaar gehaald en weer in elkaar gezet kan worden.Artikel 2 Toepassingsgebied 1. Deze richtlijn is van toepassing op:a) bij de centrale diensten voor de industriële eigendom van de lidstaten ingeschreven modellen;b) bij het Benelux-bureau voor tekeningen of modellen ingeschreven modellen;c) op grond van in een lidstaat geldende internationale regelingen ingeschreven modellen;d) aanvragen om inschrijving van modellen als bedoeld onder a), b) en c).2. In deze richtlijn wordt onder inschrijving van een model tevens verstaan de publicatie van het model dat ingediend is bij de dienst voor de industriële eigendom van een lidstaat waar die publicatie een modelrecht doet ontstaan.Artikel 3 Beschermingsvoorwaarden 1. De lidstaten beschermen modellen door middel van inschrijving en verlenen aan de houders ervan exclusieve rechten overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.2. Een model wordt door een modelrecht beschermd voorzover het nieuw is en een eigen karakter heeft.3. Een model dat is toegepast op of verwerkt in een voortbrengsel dat een onderdeel van een samengesteld voortbrengsel vormt, wordt slechts geacht nieuw te zijn en een eigen karakter te hebben:a) voorzover het onderdeel, wanneer het in het samengestelde voortbrengsel is verwerkt, bij normaal gebruik van dit laatste zichtbaar blijft; enb) voorzover deze zichtbare kenmerken van het onderdeel als zodanig aan de voorwaarden inzake nieuwheid en eigen karakter voldoen.4. "Normaal gebruik" in de zin van lid 3, onder a), houdt het gebruik door de eindgebruiker in, met uitzondering van handelingen in verband met onderhoud of reparatie.Artikel 4 Nieuwheid Een model wordt als nieuw beschouwd, indien vóór de datum van indiening van de aanvraag om inschrijving of, wanneer aanspraak op voorrang wordt gemaakt, vóór de datum van voorrang geen identiek model voor het publiek beschikbaar is gesteld. Modellen worden geacht identiek te zijn, indien de kenmerken ervan slechts in onbelangrijke details verschillen.Artikel 5 Eigen karakter 1. Een model wordt geacht een eigen karakter te hebben, indien de algemene indruk die het bij de geïnformeerde gebruiker wekt, verschilt van de algemene indruk die bij die gebruiker wordt gewekt door modellen die vóór de datum van indiening van de aanvraag om inschrijving of, wanneer aanspraak op voorrang wordt gemaakt, vóór de datum van voorrang voor het publiek beschikbaar zijn gesteld.2. Bij de beoordeling van het eigen karakter wordt rekening gehouden met de mate van vrijheid van de ontwerper bij de ontwikkeling van het model.Artikel 6 Openbaarmaking 1. Voor de toepassing van de artikelen 4 en 5 wordt een model geacht voor het publiek beschikbaar te zijn gesteld, indien dit gepubliceerd is na inschrijving of op andere wijze, of tentoongesteld, in de handel gebracht of anderszins openbaar gemaakt is, tenzij deze feiten bij een normale gang van zaken redelijkerwijs niet vóór de datum van indiening van de aanvraag om inschrijving of, wanneer aanspraak op voorrang wordt gemaakt, vóór de datum van voorrang ter kennis konden zijn gekomen van ingewijden in de betrokken sector die in de Gemeenschap werkzaam zijn. Het model wordt echter niet geacht voor het publiek beschikbaar te zijn gesteld, louter omdat het onder uitdrukkelijke of stilzwijgende voorwaarde van geheimhouding aan een derde bekendgemaakt is.2. Openbaarmaking wordt voor de toepassing van de artikelen 4 en 5 niet in aanmerking genomen, wanneer een model waarvoor op grond van een inschrijving in een lidstaat aanspraak op bescherming wordt gemaakt, voor het publiek beschikbaar is gesteld:a) door de ontwerper, zijn rechtverkrijgende of een derde op basis van door de ontwerper of diens rechtverkrijgende verstrekte informatie of genomen maatregelen; enb) gedurende het tijdvak van twaalf maanden voorafgaande aan de datum van indiening van de aanvraag of, indien aanspraak wordt gemaakt op voorrang, aan de datum van voorrang.3. Lid 2 is eveneens van toepassing wanneer het model ten gevolge van misbruik jegens de ontwerper of diens rechtverkrijgende voor het publiek beschikbaar is gesteld.Artikel 7 Modellen die bepaald zijn door hun technische functie en modellen van verbindingen 1. Een modelrecht geldt niet voor de uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die uitsluitend door de technische functie worden bepaald.2. Een modelrecht geldt niet voor de uiterlijke kenmerken van een voortbrengsel die noodzakelijkerwijs in precies dezelfde vorm en afmetingen gereproduceerd moeten worden om het voortbrengsel waarin het model verwerkt is of waarop het toegepast is, mechanisch met een ander voortbrengsel te kunnen verbinden of om het in, rond of tegen een ander voortbrengsel te kunnen plaatsen, zodat elk van beide voortbrengselen zijn functie kan vervullen.3. In afwijking van lid 2 kan een model dat tot doel heeft binnen een modulair systeem de meervoudige samenvoeging of verbinding van onderling verwisselbare voortbrengselen mogelijk te maken, onder de in de artikelen 4 en 5 gestelde voorwaarden door een modelrecht worden beschermd.Artikel 8 Met de openbare orde of de goede zeden strijdige modellen Een model dat met de openbare orde of de goede zeden strijdig is, is niet vatbaar voor bescherming door een modelrecht.Artikel 9 Draagwijdte van de bescherming 1. De bescherming krachtens het modelrecht omvat elk model dat bij de geïnformeerde gebruiker geen andere algemene indruk wekt.2. Bij het beoordelen van de draagwijdte van de bescherming wordt rekening gehouden met de mate van vrijheid van de ontwerper bij de ontwikkeling van het model.Artikel 10 Beschermingsduur Na inschrijving wordt een model dat aan de in artikel 3, lid 2, gestelde voorwaarden voldoet, gedurende een of meer tijdvakken van vijf jaar met ingang van de datum van indiening van de aanvraag door een modelrecht beschermd. De houder van het recht kan de beschermingsduur telkens met een of meer tijdvakken van vijf jaar laten verlengen, tot een totale termijn van 25 jaar vanaf de datum van indiening van de aanvraag.Artikel 11 Nietigheid of weigering van inschrijving 1. In de volgende gevallen wordt de inschrijving van een model geweigerd of het recht op een ingeschreven model nietig verklaard:a) het model is geen model in de zin van artikel 1, onder a);b) het beantwoordt niet aan de voorwaarden van de artikelen 3 tot en met 8;c) de aanvrager of de houder van het modelrecht kan er volgens het recht van de betrokken lidstaat geen aanspraak op maken; ofd) het model is strijdig met een ouder model dat na de datum van indiening van de aanvraag of, wanneer aanspraak op voorrang wordt gemaakt, na de datum van voorrang voor het publiek beschikbaar is gesteld, en dat vanaf een aan deze datum voorafgaand tijdstip wordt beschermd als ingeschreven Gemeenschapsmodel dan wel door een aanvraag om inschrijving als Gemeenschapsmodel of door een modelrecht van de betrokken lidstaat dan wel door een aanvraag om een zodanig recht.2. Elke lidstaat kan bepalen dat in de volgende gevallen de inschrijving van een model zal worden geweigerd of dat het recht op een ingeschreven model nietig zal worden verklaard:a) in een later model wordt van een onderscheidend teken gebruikgemaakt en het Gemeenschapsrecht of het recht van de betrokken lidstaat dat op dat teken van toepassing is, staat de houder van het recht op het teken toe dat gebruik te verbieden;b) in het model wordt zonder toestemming gebruikgemaakt van een werk dat in de betrokken lidstaat auteursrechtelijk beschermd is; ofc) het model vormt een oneigenlijk gebruik van een van de in artikel 6 ter van het Verdrag van Parijs ter bescherming van de industriële eigendom genoemde zaken, of van kentekenen, emblemen en wapens die niet onder genoemd artikel 6 ter vallen en die in de betrokken lidstaat van bijzonder algemeen belang zijn.3. De in lid 1, onder c), vermelde grond kan alleen worden ingeroepen door degene die volgens het recht van de betrokken lidstaat aanspraak kan maken op het modelrecht.4. De in lid 1, onder d), en lid 2, onder a) en b), vermelde gronden kunnen alleen door de aanvrager of de houder van het strijdige recht worden ingeroepen.5. De in lid 2, onder c), vermelde grond kan alleen door de belanghebbende worden ingeroepen.6. De leden 4 en 5 gelden onverminderd de vrijheid van de lidstaat om te bepalen dat de in lid 1, onder d), en lid 2, onder c), vermelde gronden ook ambtshalve door de bevoegde instantie van die lidstaat kunnen worden ingeroepen.7. Wanneer overeenkomstig lid 1, onder b), of lid 2, de inschrijving van een model is geweigerd of een modelrecht nietig is verklaard, kan het model worden ingeschreven of het modelrecht worden gehandhaafd in gewijzigde vorm, indien het in die vorm aan de beschermingsvoorwaarden voldoet en het model zijn identiteit behoudt. Inschrijving of handhaving in gewijzigde vorm kan erin bestaan dat de inschrijving vergezeld gaat van een verklaring van de houder dat hij gedeeltelijk afziet van aanspraken op het modelrecht, of van een vermelding in het modellenregister van een rechterlijke beslissing waarbij het modelrecht gedeeltelijk nietig is verklaard.8. Elke lidstaat kan in afwijking van de leden 1 tot en met 7 bepalen dat de weigerings- of nietigheidsgronden die in die lidstaat gelden vóór de datum waarop de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn in werking treden, van toepassing zijn op vóór die datum ingediende aanvragen om inschrijving en op de inschrijvingen die daaruit voortvloeien.9. Een modelrecht kan ook na verval of afstand nietig worden verklaard.Artikel 12 Inhoud van het modelrecht 1. De inschrijving van een model verleent aan de houder ervan het exclusieve recht om het te gebruiken en om derden aan wie hij daartoe geen toestemming heeft gegeven, te beletten het te gebruiken. Onder dit gebruik wordt met name verstaan het vervaardigen, aanbieden, in de handel brengen, invoeren, uitvoeren of gebruiken van een voortbrengsel waarin het model is verwerkt of waarop het is toegepast, alsmede het voor deze doeleinden in voorraad hebben van dat voortbrengsel.2. In zoverre krachtens de wetgeving van een lidstaat handelingen als bedoeld in lid 1 niet voorkomen konden worden vóór de datum waarop de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn in werking zijn getreden, kan op het modelrecht geen beroep worden gedaan om te beletten dat die handelingen worden voortgezet door degene die er vóór die datum mee begonnen was.Artikel 13 Beperkingen op het modelrecht 1. De rechten op een ingeschreven model mogen niet geldend worden gemaakt voor handelingen:a) in de particuliere sfeer en voor niet-commerciële doeleinden;b) voor experimentele doeleinden;c) bestaande in reproductie ter illustratie of voor onderricht, mits deze handelingen verenigbaar zijn met de eerlijke handelsgebruiken, zij niet zonder noodzaak afbreuk doen aan de normale exploitatie van het model en de bron wordt vermeld.2. De rechten op een ingeschreven model mogen evenmin geldend worden gemaakt voor:a) de uitrusting van in een ander land geregistreerde vaartuigen en luchtvaartuigen die zich tijdelijk op het grondgebied van de betrokken lidstaat bevinden;b) de invoer in de betrokken lidstaat van vervangingsonderdelen en toebehoren voor de reparatie van dergelijke vervoermiddelen;c) reparaties aan dergelijke vervoermiddelen.Artikel 14 Overgangsbepaling Zolang deze richtlijn niet overeenkomstig artikel 18 op voorstel van de Commissie is gewijzigd, handhaven de lidstaten hun bestaande wettelijke bepalingen inzake het gebruik van het model van een onderdeel voor het repareren van een samengesteld voortbrengsel met de bedoeling het zijn oorspronkelijke vorm terug te geven, en wijzigen zij die bepalingen alleen als daarmee een liberalisering van de markt voor dergelijke onderdelen wordt beoogd.Artikel 15 Uitputting van rechten De rechten op een ingeschreven model gelden niet voor handelingen die betrekking hebben op een voortbrengsel waarin een door het modelrecht beschermd model is verwerkt of waarop het is toegepast, indien het voortbrengsel door de houder van het modelrecht, of met diens toestemming, in de Gemeenschap in de handel is gebracht.Artikel 16 Verhouding tot andere vormen van bescherming De bepalingen van deze richtlijn laten onverlet de bepalingen van Gemeenschapsrecht en het recht van de betrokken lidstaat inzake niet-ingeschreven modellen, merken of andere onderscheidende tekens, octrooien en gebruiksmodellen, lettertypen, wettelijke aansprakelijkheid en oneerlijke mededinging.Artikel 17 Verhouding tot het auteursrecht Een model dat overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn in of ten aanzien van een lidstaat is ingeschreven, kan tevens beschermd worden door het auteursrecht van die lidstaat vanaf de datum waarop het model is gecreëerd of in vorm is vastgelegd. Elke lidstaat bepaalt de omvang en de voorwaarden van die bescherming, met inbegrip van het vereiste gehalte aan oorspronkelijkheid.Artikel 18 Herziening Drie jaar na de in artikel 19 gestelde datum van implementatie dient de Commissie een verslag in over de gevolgen van de bepalingen van deze richtlijn voor het communautaire bedrijfsleven, met name de meest betrokken industriesectoren, in het bijzonder de fabrikanten van samengestelde voortbrengselen en onderdelen, voor de consumenten, voor de mededinging en voor de werking van de interne markt. Uiterlijk een jaar later stelt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad de wijzigingen in deze richtlijn voor die nodig zijn ter voltooiing van de interne markt met betrekking tot onderdelen van samengestelde voortbrengselen, alsmede andere wijzigingen die zij in het licht van haar overleg met de meest betrokken partijen nodig acht.Artikel 19 Uitvoering 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 28 oktober 2001 aan deze richtlijn te voldoen.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de bepalingen van nationaal recht mee die zij vaststellen op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is.Artikel 20 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 21 Geadresseerden Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 13 oktober 1998Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ.M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterG. EINEM(1) PB C 345 van 23.12.1993, blz. 14 en PB C 142 van 14.5.1996, blz. 7.(2) PB C 388 van 31.12.1994, blz. 9 en PB C 110 van 2.5.1995, blz. 12.(3) Advies van het Europees Parlement van 12 oktober 1995 (PB C 287 van 30.10.1995, blz. 157), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 juni 1997 (PB C 237 van 4.8.1997, blz. 1), besluit van het Europees Parlement van 22 oktober 1997 (PB C 339 van 10.11.1997, blz. 52). Besluit van het Europees Parlement van 15 september 1998. Besluit van de Raad van 24 september 1998.Verklaring van de Commissie De Commissie deelt de bezorgheid van het Europees Parlement inzake het tegengaan van namaak.De Commissie is voornemens om vóór het einde van het jaar een groenboek over piraterij en namaak binnen de interne markt voor te leggen.De Commissie zal in dit groenboek de idee van het Parlement overnemen om diegenen die zich schuldig maken aan namaak, ertoe te verplichten de houders van modelrechten informatie over hun illegale handelwijze te verschaffen.Verklaring van de Commissie ad artikel 18 De Commissie is voornemens om, onverminderd het bepaalde in artikel 18, onmiddellijk na de datum van aanneming van de richtlijn een overlegronde op gang te brengen met de fabrikanten van samengestelde voortbrengselen en onderdelen daarvan in de sector motorvoertuigen. Doel van dit overleg is, te komen tot een vrijwillige overeenkomst tussen de betrokken partijen over de bescherming van modellen in die gevallen waarbij het voortbrengsel waarin het model is verwerkt of waarop het model wordt toegepast, een onderdeel is van een samengesteld voortbrengsel waarvan de vorm bepalend is voor het beschermde model.De Commissie zal dit overleg coördineren en het Europees Parlement en de Raad op de hoogte houden van de ontwikkelingen. De geraadpleegde partijen zullen door de Commissie worden verzocht zich te beraden over een hele reeks keuzemogelijkheden waarop een vrijwillige overeenkomst kan worden gebaseerd, inclusief een vergoedingenstelsel en een systeem waarbij het model gedurende een beperkte tijd wordt beschermd.