Avis juridique important

|

31980L0502

Richtlijn 80/502/EEG van de Raad van 6 mei 1980 houdende wijziging van Richtlijn 74/63/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan ongewenste stoffen en produkten in diervoeders

Publicatieblad Nr. L 124 van 20/05/1980 blz. 0017 - 0018 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 28 blz. 0164  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0012  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0012  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0028

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 6 mei 1980  houdende wijziging van Richtlijn 74/63/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan ongewenste stoffen en produkten in diervoeders  (80/502/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat het met het oog op de toepassing van de Richtlijn 74/63/EEG van de Raad van 17 december 1973 tot vaststelling van de maximumgehalten aan ongewenste stoffen en produkten in diervoeders (4), laatstelijk gewijzigd door Richtlijn 76/934/EEG (5), noodzakelijk de definities aan te vullen van de technische termen waarnaar in deze richtlijn wordt verwezen;  Overwegende dat gespecificeerd moet worden dat de richtlijn niet vooruitloopt op de bepalingen die eventueel zijn genomen ten aanzien van micro-organismen in diervoeders;  Overwegende dat het verantwoord lijkt de Lid-Staten de gelegenheid te bieden om van de vastgestelde maximumgehalten af te wijken, voor zover het voer betreft dat in hetzelfde landbouwbedrijf wordt geproduceerd en daar wordt gebruikt en voor zover dit geen schadelijke invloed op de gezondheid van mens of dier kan uitoefenen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Richtlijn 74/63/EEG is als volgt gewijzigd:    1. Aan artikel 1, lid 2, wordt het volgende punt toegevoegd:  "d) de micro-organismen in diervoeders.".       2. In artikel 2, sub b), worden de woorden "ohne Be- und Verarbeitung" in de Duitse versie vervangen door de woorden "im jeweils gegebenen Zustand".       3. Aan artikel 2 worden de volgende punten toegevoegd:  "  f) dieren : dieren behorend tot de soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoederd en gehouden of gegeten;   g) huisdieren : dieren behorend tot de soorten die in de regel door de mens worden gevoederd en gehouden, maar niet gegeten, met uitzondering van dieren die dienen voor de produktie van pelsen;   h) mengvoeders : gemengde organische of anorganische stoffen, met of zonder toevoegingsmiddelen, bestemd voor dierlijke voeding langs orale weg in de vorm van volledige diervoeders of aanvullende diervoeders.  (1)PB nr. C 197 van 18.8.1977, blz. 3. (2)PB nr. C 63 van 13.3.1978, blz. 53. (3)PB nr. C 84 van 8.4.1978, blz. 4. (4)PB nr. L 38 van 11.2.1974, blz. 31. (5)PB nr. L 364 van 31.12.1976, blz. 4.        4. Aan artikel 3 wordt het volgende lid toegevoegd:  "3. De Lid-Staten kunnen toestaan dat de in de bijlage voor diervoeders vastgestelde maximumgehalten worden overschreden bij voer dat in een landbouwbedrijf wordt geproduceerd en daar in dezelfde toestand wordt gebruikt, wanneer dit om bijzondere redenen is vereist. De betrokken Lid-Staten waarborgen dat de gezondheid van mens of dier hiervan geen schade kan ondervinden".          Artikel 2 De Lid-Staten doen op 1 juli 1981 de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 6 mei 1980.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. MARCORA


Avis juridique important

|

31993L0056

Richtlijn 93/56/EEG van de Commissie van 29 juni 1993 tot wijziging van Richtlijn 82/471/EEG van de Raad betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte produkten

Publicatieblad Nr. L 206 van 18/08/1993 blz. 0013 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0192

RICHTLIJN 93/56/EEG VAN DE COMMISSIE van 29 juni 1993 tot wijziging van Richtlijn 82/471/EEG van de Raad betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte produktenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 82/471/EEG van de Raad van 30 juni 1982 betreffende bepaalde in diervoeding gebruikte produkten (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/26/EEG van de Commissie (2), en met name op artikel 6,  Overwegende dat in Richtlijn 82/471/EEG is bepaald dat de bijlage voortdurend aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis moet worden aangepast;  Overwegende dat een studie heeft aangetoond dat de proteïnevrije stikstofverbinding  "ammoniumsulfaat", de hydroxy-analoog van methionine en het calciumzout daarvan een gunstige invloed hebben op herkauwers; dat derhalve moet worden toegestaan het  gebruik van de betrokken produkten tot die categorie dieren uit te breiden;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlage bij Richtlijn 82/471/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1994 aan de onderhavige richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten de bovenbedoelde bepalingen vaststellen moet daarin worden verwezen naar deze richtlijn of moet een dergelijke verwijzing worden gedaan bij de officiële bekendmaking ervan. De uitvoeringsbepalingen met betrekking tot de bedoelde  verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 29 juni 1993.  Voor de Commissie René STEICHEN Lid van de Commissie (1) PB nr. L 213 van 21. 7. 1982, blz. 8.  (2) PB nr. L 179 van 22. 7. 1993, blz. 2.    BIJLAGE  1. In groep 2  "Proteïnevrije stikstofverbindingen" wordt aan punt 2.2.  "Ammoniumzouten" het volgende produkt toegevoegd:   /* Tabellen: zie PB */     "Hydroxy-analoog van methionine" en 4.1.2.  "Calciumzout van hydroxy-analoog van methionine" geschrapt.


title: Richtlijn 2006/37/EG van de Commissie van  30 maart 2006  tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toevoeging van bepaalde stoffen   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               1.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 94/32

      RICHTLIJN 2006/37/EG VAN DE COMMISSIE

   van 30 maart 2006
   tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toevoeging van bepaalde stoffen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2002/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 juni 2002 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake voedingssupplementen (1), en met name op artikel 4, lid 5,
   Na raadpleging van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Richtlijn 2002/46/EG worden de vitaminen en mineralen, en voor elk daarvan de vormen, vermeld die voor de vervaardiging van voedingssupplementen mogen worden gebruikt.

               (2)

               De verbindingen van vitaminen en mineralen die door de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna „de Autoriteit” genoemd) zijn beoordeeld en waarvan de wetenschappelijke beoordeling positief is uitgevallen, dienen in de bijlagen bij Richtlijn 2002/46/EG te worden opgenomen.

               (3)

               De Autoriteit heeft onlangs een aantal verbindingen van vitaminen en mineralen positief beoordeeld en de resultaten hiervan openbaar gemaakt.

               (4)

               De titel van de rubriek „Foliumzuur” moet worden vervangen om andere vormen van folaat in bijlage II van Richtlijn 2002/46/EG te kunnen opnemen.

               (5)

               Richtlijn 2002/46/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (6)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 2002/46/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 april 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 maart 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 183 van 12.7.2002, blz. 51.

      BIJLAGE
      Bijlage II bij Richtlijn 2002/46/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Deel A „Vitaminen” wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              „10. FOLIUMZUUR” wordt vervangen door „10. FOLAAT”;

                              b)

                              de volgende regel wordt toegevoegd aan 10. FOLAAT:

                                          „b)

                                          calcium-L-methylfolaat”.

                  2)

                  In deel B „Mineralen” wordt vóór kopercarbonaat de volgende regel toegevoegd:
                  „ijzerbisglycinaat”.


Avis juridique important

|

31983L0183

Richtlijn 83/183/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren

Publicatieblad Nr. L 105 van 23/04/1983 blz. 0064 - 0067 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0161  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0161

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  betreffende de belastingvrijstellingen bij definitieve invoer uit een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren   ( 83/183/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 99 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het aanbeveling verdient , in het belang van de particulieren , de actie voort te zetten , die ertoe strekt om binnen de Gemeenschap soortgelijke omstandigheden als die welke op een binnenlandse markt heersen , in het leven te roepen , ten einde de bevolking van de Lid-Staten zich bewust te doen worden van het bestaan van de Europese Gemeenschap ;  Overwegende dat met name het bestaan van fiscale belemmeringen bij invoer in een Lid-Staat van persoonlijke goederen door particulieren uit een andere Lid-Staat , het vrije verkeer van personen binnen de Gemeenschap belemmert ; dat het derhalve dienstig is deze belemmeringen zoveel mogelijk te doen verdwijnen door het instellen van belastingvrijstellingen ;  Overwegende dat deze belastingvrijstellingen slechts mogen gelden voor invoer van goederen die in geen enkel opzicht commercieel of speculatief is en dat derhalve de grenzen en de wijze van toepassing daarvan dienen te worden vastgesteld ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  TITEL I  ALGEMENE BEPALINGEN  Artikel 1  Werkingssfeer  1 . De Lid-Staten verlenen , op de onderstaande voorwaarden en in de onderstaande gevallen , bij definitieve invoer door een particulier van persoonlijke goederen uit een andere Lid-Staat vrijstelling van omzetbelasting , accijnzen en andere verbruiksbelastingen die normaliter op dergelijke goederen worden geheven .  2 . Deze richtlijn heeft geen betrekking op de specifieke en/of periodieke rechten en heffingen op het gebruik van deze goederen in het land zelf , zoals bij voorbeeld rechten geheven bij de registratie van motorvoertuigen , wegenbelasting en kijkgelden .  Artikel 2  Voorwaarden betreffende de goederen  1 . Als " persoonlijke goederen " in de zin van deze richtlijn worden beschouwd de goederen die dienen voor het persoonlijk gebruik van de betrokkenen of voor de behoeften van hun gezin . Uit de aard of hoeveelheid van deze goederen mag niet afgeleid kunnen worden dat aan de invoer commerciële overwegingen ten grondslag liggen , noch dat zij bestemd zijn voor een economische activiteit in de zin van artikel 4 van Richtlijn 77/388/EEG ( 4 ) . Werktuigen die noodzakelijk zijn voor de uitoefening door de betrokkene van een technisch of vrij beroep , moeten evenwel ook als persoonlijke goederen worden beschouwd .  2 . De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt verleend voor persoonlijke goederen die :  a ) zijn verkregen onder toepassing van de algemene belastingregels voor de binnenlandse markt van een Lid-Staat en die uit hoofde van de uitvoer niet in aanmerking komen voor ontheffing of teruggave van omzetbelasting , accijnzen of andere verbruiksbelastingen . Voor de toepassing van deze richtlijn worden goederen die zijn verkregen in omstandigheden als bedoeld in artikel 15 , punt 10 , van Richtlijn 77/388/EEG , geacht aan deze voorwaarden te voldoen ;  b ) door de betrokkene werkelijk zijn gebruikt in de Lid-Staat waaruit zij worden uitgevoerd :   - gedurende zes maanden voor de verandering van verblijfplaats , voor wat betreft motorvoertuigen met inbegrip van hun aanhangwagens , caravans , verplaatsbare woningen , pleziervaartuigen en sportvliegtuigen ;   - gedurende drie maanden voor de verandering van verblijfplaats of de vestiging van een tweede verblijfplaats , voor wat betreft andere goederen .  Voor de goederen , bedoeld in de tweede zin sub a ) , kunnen de Lid-Staten bovenstaande termijnen echter op twaalf maanden brengen .  3 . De bevoegde autoriteiten verlangen een bewijs dat voor wat betreft motorvoertuigen met inbegrip van hun aanhangwagens , caravans , verplaatsbare woningen , pleziervaartuigen en sportvliegtuigen voldaan is aan de voorwaarden van lid 2 . Voor wat betreft de overige goederen verlangen zij een dergelijk bewijs slechts in geval van ernstige vermoedens van bedrog .  Artikel 3  Invoervoorwaarden  De invoer van persoonlijke goederen kan geschieden in een of meer zendingen binnen de termijnen die respectievelijk in de artikelen 7 , 8 , 9 en 10 worden genoemd .  Artikel 4  Verplichtingen na invoer  De ingevoerde goederen mogen gedurende twaalf maanden na invoer met vrijstelling niet worden overgedragen , verhuurd of uitgeleend , behalve in gevallen die ten genoegen van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer naar behoren zijn gemotiveerd .  Artikel 5  Specifieke voorwaarden voor bepaalde goederen  1 . De Lid-Staten kunnen bepalen dat de goederen , opgesomd in artikel 4 , lid 1 , van Richtlijn 69/169/EEG ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/443/EEG ( 6 ) , slechts met vrijstelling mogen worden ingevoerd tot ten hoogste de hoeveelheden die in dit laatste artikel zijn bepaald voor het verkeer tussen de Lid-Staten .  2 . Voor rijpaarden , motorvoertuigen met inbegrip van hun aanhangwagens , caravans , verplaatsbare woningen , pleziervaartuigen en sportvliegtuigen geldt slechts vrijstelling bij invoer indien de particulier zijn gewone verblijfplaats overbrengt naar de Lid-Staat van invoer .  Artikel 6  Algemene regels ter bepaling van de verblijfplaats  1 . Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder  " gewone verblijfplaats " verstaan de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft , dat wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar , wegens persoonlijke en beroepsmatige bindingen , of , voor personen zonder beroepsmatige bindingen , wegens persoonlijke bindingen waarum nauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont blijken .  De gewone verblijfplaats van iemand die zijn beroepsmatige bindingen op een andere plaats heeft dan zijn persoonlijke bindingen en daardoor afwisselend verblijft op verschillende plaatsen gelegen in twee of meer Lid-Staten , wordt evenwel geacht zich op dezelfde plaats te bevinden als zijn persoonlijke bindingen , op voorwaarde dat hij daar op geregelde tijden terugkeert . Deze laatste voorwaarde vervalt wanneer de betrokkene in een Lid-Staat verblijft voor een opdracht van een bepaalde duur . Het feit dat college wordt gelopen of een school wordt bezocht , houdt niet in dat de gewone verblijfplaats wordt verplaatst .  2 . Particulieren tonen met passende middelen , met name met hun identiteitskaart of enig ander legitimatiebewijs , aan waar hun gewone verblijfplaats is .  3 . Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer de juistheid van de verklaring van de gewone verblijfplaats die is afgelegd overeenkomstig lid 2 in twijfel trekken of met het oog op bepaalde specifieke controles , kunnen zij om aanvullende inlichtingen of bewijsstukken verzoeken .  TITEL II  INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN NAAR AANLEIDING VAN EEN VERANDERING VAN DE GEWONE VERBLIJFPLAATS  Artikel 7  1 . De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt overeenkomstig de voorwaarden van de artikelen 2 tot en met 5 verleend voor de invoer van persoonlijke goederen door een particulier bij verandering van zijn gewone verblijfplaats .  2 . De laatste invoer moet uiterlijk twaalf maanden na de verandering van de gewone verblijfplaats geschieden .  TITEL III  INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN NAAR AANLEIDING VAN DE MEUBILERING VAN EEN TWEEDE VERBLIJFPLAATS OF VAN HET VERLATEN ERVAN  Artikel 8  1 . De in artikel 1 bedoelde vrijstelling wordt overeenkomstig de in de artikelen 2 tot en met 5 gestelde voorwaarden verleend voor de invoer van persoonlijke goederen door een particulier voor het meubileren van een tweede verblijfplaats .  De vrijstelling wordt slechts verleend indien :  i ) de betrokkene eigenaar of gedurende ten minste twaalf maanden huurder van de tweede verblijfplaats is ;  ii ) de hoeveelheid van de ingevoerde goederen overeenkomt met het gewone meubilair van de tweede verblijfplaats .  2 . De vrijstelling wordt ook verleend onder de voorwaarden van lid 1 voor invoer van goederen naar de gewone verblijfplaats of naar een andere tweede verblijfplaats ingevolge het verlaten van een tweede verblijfplaats , op voorwaarde dat de betrokkene de bewuste goederen gedurende een periode van ten minste twaalf maanden werkelijk in bezit heeft gehad en gebruikt .  De laatste invoer moet uiterlijk twaalf maanden na het verlaten van de tweede verblijfplaats geschieden .  Het bepaalde in artikel 4 is niet van toepassing op het opnieuw invoeren van goederen .  TITEL IV  INVOER VAN GOEDEREN TER GELEGENHEID VAN EEN HUWELIJK  Artikel 9  1 . In afwijking van artikel 2 , lid 2 , sub b ) , tweede streepje , doch onverminderd de overige bepalingen van de artikelen 2 tot en met 5 , kan een ieder , ter gelegenheid van zijn huwelijk , de minder dan drie maanden te voren verkregen of in zijn bezit zijnde persoonlijke goederen met vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen invoeren in de Lid-Staat waarnaar hij zijn gewone verblijfplaats wil overbrengen , op de volgende voorwaarden :  a ) de invoer moet plaatsvinden in de periode die aanvangt twee maanden voor de vastgestelde huwelijksdatum en eindigt vier maanden na de datum waarop het huwelijk is gesloten ;  b ) de particulier moet het bewijs leveren dat zijn huwelijk heeft plaatsgevonden of dat de eerste officiële stappen met het oog op zijn huwelijk zijn genomen .  2 . Vrijstelling wordt eveneens verleend voor de gewoonlijk ter gelegenheid van een huwelijk aangeboden geschenken die door personen die hun normale verblijfplaats hebben in een andere Lid-Staat dan die van invoer , worden gezonden aan een persoon die voldoet aan de in lid 1 genoemde voorwaarden . De vrijstelling is van toepassing op geschenken waarvan de waarde per eenheid niet meer bedraagt dan 200 Ecu . De Lid-Staten kunnen evenwel een vrijstelling van meer dan 200 Ecu verlenen mits de waarde van elk geschenk dat met vrijstelling mag worden ingevoerd , niet meer bedraagt dan 1 000 Ecu .  3 . De Lid-Staten kunnen het verlenen van vrijstelling afhankelijk stellen van het stellen van een passende waarborg , wanneer de invoer voor de datum van het huwelijk plaatsvindt .  4 . Indien de particulier niet binnen vier maanden na de voor het huwelijk aangekondigde datum het bewijs van zijn huwelijkssluiting levert , zijn de belastingen verschuldigd op de datum van invoer .  TITEL V  INVOER VAN PERSOONLIJKE GOEDEREN VAN DE ERFLATER VERKREGEN DOOR ERFOPVOLGING  Artikel 10  1 . In afwijking van artikel 2 , leden 2 en 3 , artikel 4 en artikel 5 , lid 2 , doch onverminderd de overige bepalingen van de artikelen 2 , 3 en 5 mag iedere particulier die door erfopvolging ( causa mortis ) de eigendom of het vruchtgebruik verwerft van persoonlijke goederen van een erflater die zich in een Lid-Staat bevinden , met vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen deze goederen in een andere Lid-Staat waar hij een verblijfplaats heeft , invoeren op de volgende voorwaarden :  a ) de particulier moet aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer een door een notaris of enig andere bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van uitvoer afgegeven verklaring tonen waaruit blijkt dat de ingevoerde goederen door middel van vererving zijn verkregen ;  b ) de invoer moet geschieden binnen een termijn van twee jaar na de datum waarop de betrokken particulier in het bezit komt van de goederen .  TITEL VI  SLOTBEPALINGEN  Artikel 11  1 . Tot aan de inwerkingtreding van de communautaire belastingvoorschriften ter uitvoering van artikel 14 , lid 2 , van Richtlijn 77/388/EEG , trachten de Lid-Staten binnen de grenzen en overeenkomstig de voorwaarden van deze richtlijn , zoveel mogelijk de door de particulieren te verrichten invoerformaliteiten te beperken , en trachten zij invoerformaliteiten te voorkomen die controles met zich brengen welke tot gevolg hebben dat een belangrijk deel van een zending aan de grens wordt gelost en opnieuw geladen .  2 . De Lid-Staten mogen voor het verlenen van vrijstelling meer liberale voorwaarden handhaven en/of vaststellen dan bedoeld in de onderhavige richtlijn , met uitzondering van de in artikel 2 , lid 2 , bedoelde voorwaarden .  3 . Onverminderd het bepaalde in artikel 2 , lid 2 , mogen de Lid-Staten uit hoofde van deze richtlijn binnen de Gemeenschap geen minder gunstige belastingvrijstellingen verlenen dan voor de invoer van persoonlijke goederen door particulieren uit een derde land .  Artikel 12  1 . De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1984 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis . De Helleense Republiek mag echter , op voorwaarde dat dubbele heffingen worden vermeden , haar vigerende belastingstelsel handhaven tot het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde wordt ingevoerd .  2 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen , met name die welke voortvloeien uit de toepassing van artikel 11 , leden 2 en 3 . De Commissie stelt de andere Lid-Staten van deze bepalingen in kennis .  3 . Na raadpleging van de Lid-Staten brengt de Commissie om de twee jaar aan de Raad en het Europese Parlement verslag uit over de toepassing van de richtlijn in de Lid-Staten .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . C 267 van 21 . 11 . 1975 , blz . 11 .  ( 2 ) PB nr . C 53 van 8 . 3 . 1976 , blz . 39 .  ( 3 ) PB nr . C 131 van 12 . 6 . 1976 , blz . 49 .  ( 4 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 133 van 4 . 6 . 1969 , blz . 6 .  ( 6 ) PB nr . L 206 van 14 . 7 . 1982 , blz . 35 .


Avis juridique important

|

31994L0022

Richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen

Publicatieblad Nr. L 164 van 30/06/1994 blz. 0003 - 0008 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 4 blz. 0237  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 4 blz. 0237

RICHTLIJN 94/22/EG VAN HET  EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 30 mei 1994betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het  gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de produktie van  koolwaterstoffenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2,  artikel 66 en artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3), Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van  goederen, diensten, personen en kapitaal is gewaarborgd; dat de nodige maatregelen voor de werking  ervan moeten worden vastgesteld; Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 16 september 1986 (4) de betere integratie, zonder  handelsbelemmeringen, van de interne energiemarkt, teneinde de zekerheid van de voorziening te  verbeteren, de kosten te verminderen en het concurrentievermogen te versterken, als een  doelstelling van het energiebeleid van de Gemeenschap en de Lid-Staten noemt; Overwegende dat de Gemeenschap voor haar koolwaterstoffenvoorziening grotendeels afhankelijk is van  de invoer; dat het derhalve wenselijk is een optimale prospectie, exploratie en produktie van de in  de Gemeenschap aanwezige hulpbronnen te bevorderen; Overwegende dat de Lid-Staten soevereiniteit en soevereine rechten over de  koolwaterstoffenvoorraden op hun grondgebied hebben; Overwegende dat de Gemeenschap het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee  heeft ondertekend; Overwegende dat er maatregelen nodig zijn om te waarborgen dat niet-discriminerende toegang tot en  uitoefening van activiteiten op het gebied van prospectie, exploratie en produktie van  koolwaterstoffen plaatsvinden onder voorwaarden die een grotere concurrentie in deze sector  bevorderen en om aldus een optimale prospectie, exploratie en produktie van de hulpbronnen in de  Lid-Staten te bevorderen en bij te dragen tot de integratie van de interne energiemarkt; Overwegende dat er te dien einde gemeenschappelijke regels moeten worden vastgesteld waardoor wordt  gewaarborgd dat de procedures voor het verlenen van vergunningen voor de prospectie, de exploratie  en de produktie van koolwaterstoffen toegankelijk zullen zijn voor alle subjecten die daarvoor over  de nodige capaciteiten beschikken; dat de verlening van de vergunningen dient te geschieden op  basis van objectieve en bekendgemaakte criteria en dat de voorwaarden waaronder de vergunningen  worden verleend eveneens van tevoren bekend moeten zijn aan alle subjecten die aan de procedure  deelnemen; Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid moeten behouden om de toegang tot en de uitoefening  van de onderhavige activiteiten te beperken om redenen van algemeen belang en te onderwerpen aan de  betaling van een tegenwaarde in de vorm van geld of van koolwaterstoffen, waarbij de modaliteiten  van die betaling zo moeten worden vastgesteld dat hierdoor geen invloed wordt uitgeoefend op het  beheer van de subjecten; dat deze mogelijkheid op niet-discriminerende wijze dient te worden  gebruikt; dat met uitzondering van de verplichtingen die verband houden met het gebruik van deze  mogelijkheid er stappen moeten worden genomen om te voorkomen dat aan de subjecten voorwaarden en  verplichtingen worden opgelegd die niet gerechtvaardigd worden door de noodzaak om deze  activiteiten goed te laten verlopen; dat de controle op de activiteiten van de subjecten dient te  worden beperkt tot datgene wat noodzakelijk is om deze voorwaarden en verplichtingen in acht te  doen nemen; Overwegende dat de omvang van de gebieden waarvoor een vergunning is verstrekt en de duur van de  vergunningen beperkt moeten zijn zodat wordt vermeden dat aan één subject een alleenrecht wordt  verleend voor gebieden die efficiënter kunnen worden geprospecteerd, geëxploreerd en in produktie  gebracht door verscheidene subjecten; Overwegende dat de subjecten uit de Lid-Staten in derde landen een behandeling moeten genieten die  vergelijkbaar is met die welke de subjecten uit derde landen uit hoofde van deze richtlijn in de  Gemeenschap genieten; dat daarvoor een procedure dient te worden vastgesteld; Overwegende dat deze richtlijn van toepassing dient te zijn op vergunningen die worden verstrekt na  de datum waarop de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  moeten doen treden om aan deze richtlijn te voldoen; Overwegende dat Richtlijn 90/531/EEG van de Raad van 17 september 1990 betreffende de procedures  voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en  telecommunicatie (1) en Richtlijn 93/38/EEG van de Raad van 14 juni 1993 houdende cooerdinatie van  de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer  en telecommunicatie (2) van toepassing zijn op de subjecten uit de energiesector wat hun opdrachten  inzake leveringen, werken en diensten betreft; dat voor de toepassing van de in artikel 3 van  Richtlijn 90/531/EEG voorziene alternatieve regelingen met name de voorwaarde geldt dat de  vergunningen in de Lid-Staat die om toepassing van deze regelingen verzoekt, op een  niet-discriminerende en doorzichtige wijze worden verleend; dat een Lid-Staat deze voorwaarde  vervult zodra en zolang hij de verplichtingen van deze richtlijn nakomt; dat Richtlijn 90/531/EEG  dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd; Overwegende dat artikel 36 van Richtlijn 90/531/EEG voorziet in een nader onderzoek van de  werkingssfeer van die richtlijn binnen vier jaar in het licht van de ontwikkelingen inzake met name  de voortgang bij het openstellen van de markt en het peil van de mededinging; dat dit nieuwe  onderzoek van de werkingssfeer ook betrekking heeft op de exploratie en winning van  koolwaterstoffen; Overwegende dat Denemarken zich in een bijzondere situatie bevindt door het feit dat het verplicht  is onderhandelingen te openen over een mogelijke voortzetting, na het verstrijken van de op 8 juli  1962 afgegeven concessie, van de activiteiten in de gebieden die op 8 juli 2012 vervallen en dat  aan Denemarken derhalve voor deze gebieden een afwijking moet worden toegestaan, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1In deze richtlijn wordt verstaan onder1. bevoegde instanties:  overheidsdiensten, als omschreven in artikel 1, punt 1, van Richtlijn 90/531/EEG, die bevoegd zijn  een vergunning te verlenen en/of het gebruik daarvan te controleren; 2. subject: iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon of groep van dergelijke personen die een  vergunning aanvraagt, vermoedelijk zal aanvragen, dan wel een vergunning bezit; 3. vergunning: iedere wettelijke, bestuursrechtelijke of contractuele bepaling of ieder uit hoofde  daarvan vastgesteld instrument waarbij de bevoegde instanties van een Lid-Staat een subject het  exclusieve recht geven op de prospectie, de exploratie of de produktie van koolwaterstoffen in een  geografisch gebied voor zijn rekening en voor zijn risico. Een vergunning kan worden verleend voor  elke activiteit afzonderlijk of voor verscheidene activiteiten tegelijk; 4. openbaar subject: een openbaar bedrijf als gedefinieerd in artikel 1, punt 2, van Richtlijn  90/531/EEG. Artikel 21. De Lid-Staten behouden het recht te bepalen welke gebieden binnen hun grondgebied  opengesteld worden voor prospectie, exploratie en produktie van koolwaterstoffen. 2. Wanneer een gebied opengesteld wordt voor de in lid 1 genoemde activiteiten, waarborgen de  Lid-Staten dat er tussen subjecten geen discriminatie plaatsvindt ten aanzien van de toegang tot en  de uitoefening van die activiteiten. De Lid-Staten kunnen echter, uit overwegingen van nationale veiligheid, de toegang tot en de  uitoefening van die activiteiten weigeren aan een subject waarover derde landen of onderdanen van  een derde land feitelijk zeggenschap hebben. Artikel 31. De Lid-Staten stellen de nodige bepalingen vast om ervoor te zorgen dat de  vergunningen worden verleend volgens een procedure waarbij alle belangstellende subjecten een  aanvraag kunnen indienen overeenkomstig lid 2 of lid 3. 2. Deze procedure wordt ingeleida) hetzij op initiatief van de bevoegde instanties met een  uitnodiging tot het indienen van aanvragen die ten minste 90 dagen vóór de uiterste datum voor het  indienen van de aanvragen in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt gepubliceerd, b) hetzij, naar aanleiding van een aanvraag van een subject, door publikatie van een uitnodiging  tot het indienen van aanvragen in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, onverminderd  artikel 2, lid 1. Andere belangstellende subjecten kunnen binnen een termijn van ten minste 90  dagen na die publikatie eveneens een aanvraag indienen. De aankondigingen maken melding van het type vergunning, het geografische gebied of de geografische  gebieden of gedeelten daarvan waarvoor een aanvraag is of kan worden ingediend, en de voorgenomen  datum of tijdslimiet voor het verlenen van de vergunning. Wanneer de voorkeur wordt gegeven aan aanvragen van subjecten die individuele natuurlijke personen  of rechtspersonen zijn, dient zulks in de aankondiging te worden vermeld. 3. De Lid-Staten kunnen vergunningen verlenen zonder de procedure van lid 2 in te leiden wanneer  het gebied waarvoor de vergunning wordt aangevraagda) permanent beschikbaar is, ofb) het voorwerp  is geweest van een eerdere procedure overeenkomstig lid 2, die niet heeft geresulteerd in het  verlenen van een vergunning, ofc) door een subject is opgegeven en niet automatisch onder a)  valt. Een Lid-Staat die dit lid wil toepassen, zorgt ervoor dat binnen drie maanden na de vaststelling  van deze richtlijn of, in het geval van Lid-Staten die dergelijke procedures nog niet hebben  ingevoerd, onverwijld in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend wordt gemaakt  welke gebieden op haar grondgebied in het kader van dit lid beschikbaar zijn en waar uitvoerige  informatie daarover kan worden verkregen. Iedere belangrijke wijziging van deze informatie wordt  apart in het Publikatieblad bekendgemaakt. Aanvragen voor vergunningen op grond van dit lid kunnen  echter pas in overweging worden genomen nadat het betrokken bericht in het Publikatieblad is  verschenen. 4. Een Lid-Staat kan besluiten de bepalingen van lid 1 niet toe te passen indien en voor zover er  geologische redenen of redenen in verband met de produktie zijn om de vergunning voor een gebied  aan de houder van een vergunning voor een aangrenzend gebied toe te kennen. De betrokken Lid-Staat  zorgt ervoor dat de houders van vergunningen voor eventuele andere aangrenzende gebieden in een  dergelijk geval aanvragen kunnen indienen en daarvoor voldoende tijd krijgen. 5. Als verlening van een vergunning in de zin van lid 1 wordt niet beschouwd: a) de verlening van een vergunning die uitsluitend geschiedt vanwege een wijziging in de naam of de  eigendom van het subject dat houder is van een bestaande vergunning, vanwege een wijziging in de  samenstelling van dat subject of vanwege een overdracht van een vergunning; b) de verlening van een vergunning aan een subject dat houder is van een andere vergunning, wanneer  het bezit van laatstgenoemde vergunning een recht op verlening van eerstgenoemde vergunning  inhoudt; c) het in het kader van een vergunning door de bevoegde instanties genomen besluit (ongeacht of een  dergelijke vergunning voor de in artikel 14 vastgestelde datum is verleend) betreffende de aanvang,  onderbreking, verlenging of stopzetting van de activiteiten of de verlenging van de vergunning  zelf. 6. Onverminderd de inleiding van de procedure genoemd in lid 2, staat het de Lid-Staten vrij  vergunningen te weigeren, mits zij ervoor zorgen dat niet tussen subjecten wordt gediscrimineerd. Artikel 4De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: a) de oppervlakte van elk van de geografische gebieden, wanneer de afbakening daarvan geen gevolg  is van een voorafgaande geometrische verdeling van het grondgebied, zodanig wordt bepaald dat de  uitoefening van de activiteiten uit technisch en economisch oogpunt op zo goed mogelijke wijze kan  plaatsvinden. Voor vergunningen die volgens de procedure van artikel 3, lid 2, worden verleend,  worden daartoe objectieve criteria vastgesteld die vóór de indiening van de aanvragen aan de  subjecten ter beschikking worden gesteld; b) de duur van een vergunning niet langer is dan noodzakelijk om de activiteiten waarvoor de  vergunning wordt verleend, te verrichten. De bevoegde instanties kunnen de duur van de vergunning  evenwel verlengen, wanneer de vastgestelde duur onvoldoende is om de betrokken activiteit te  voltooien en de activiteit is verricht in overeenstemming met de vergunning; c) subjecten de exclusieve rechten in het geografische gebied waarvoor zij een vergunning hebben  gekregen, niet langer behouden dan nodig is voor de goede uitvoering van de onder de vergunning  vallende activiteiten. Artikel 5De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat: 1. de vergunningen worden verleend op basis van criteria die in elk geval betrekking hebben op: a) de technische en financiële mogelijkheden van de subjecten, enb) de manier waarop zij  voornemens zijn de prospectie, de exploratie en/of het in produktie brengen van het betrokken  geografisch gebied te verrichten, en, indien van toepassing: c) de prijs die een subject bereid is te betalen om de vergunning te verkrijgen, wanneer deze te  koop wordt aangeboden, d) andere relevante, objectieve en niet-discriminerende criteria, teneinde een keuze te kunnen  maken uit twee of meer aanvragen die bij een beoordeling op grond van de criteria a), b) en, in  voorkomend geval, c) gelijkwaardig zijn gebleken. De bevoegde instanties kunnen bij de beoordeling van de aanvragen eveneens rekening houden met het  gebrek aan efficiëntie en verantwoordelijkheidszin waarvan een subject bij activiteiten onder een  eerdere vergunning blijk heeft gegeven. Wanneer de bevoegde instanties de samenstelling bepalen van een subject waaraan zij mogelijk een  vergunning zullen verlenen, doen zij dit op basis van objectieve en niet-discriminerende criteria. Wanneer de bevoegde instanties bepalen welk bedrijf de feitelijke leiding heeft van het subject  waaraan zij mogelijk een vergunning zullen verlenen, doen zij dit op basis van objectieve en  niet-discriminerende criteria. De criteria worden opgesteld en in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt  voordat de termijn voor indiening van de aanvragen ingaat. Lid-Staten die de criteria al in hun  eigen officiële publikatieblad hebben bekendgemaakt, kunnen in het Publikatieblad van de Europese  Gemeenschappen volstaan met verwijzing naar de bekendmaking in hun publikatieblad. Alle wijzigingen  worden echter in extenso in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd; 2. de voorwaarden en eisen inzake de uitoefening of beëindiging van de activiteit die voor elk type  vergunning gelden uit hoofde van wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen die op het moment van  de indiening van de aanvragen van kracht zijn, ongeacht of zij in de vergunning worden opgenomen of  als voorwaarde voorafgaand aan het verlenen van de vergunning moeten worden aanvaard, worden  vastgesteld en te allen tijde ter beschikking van de belangstellende subjecten gesteld. In het  geval van artikel 3, lid 2, onder a), mogen die voorwaarden en eisen slechts ter beschikking worden  gesteld vanaf de datum vanaf welke de aanvragen om een vergunning kunnen worden ingediend; 3. elke in de loop van de procedure in de voorwaarden en eisen aangebrachte wijziging aan alle  betrokken subjecten wordt meegedeeld; 4. de in dit artikel genoemde criteria, voorwaarden en eisen op niet-discriminerende wijze worden  toegepast; 5. het subject waarvan de aanvraag om een vergunning niet is aanvaard, op eigen verzoek in kennis  wordt gesteld van de redenen van dat besluit. Artikel 61. De Lid-Staten zien erop toe dat de in artikel 5, punt 2, bedoelde voorwaarden en  eisen en de aan het gebruik van een specifieke vergunning verbonden gedetailleerde verplichtingen  uitsluitend hun rechtvaardiging vinden in de noodzaak de werkzaamheden in het gebied waarvoor een  vergunning is aangevraagd goed te laten verlopen, in de toepassing van lid 2 of in de betaling van  een tegenwaarde in geld of in de vorm van koolwaterstoffen. 2. Voor zover gerechtvaardigd door de nationale veiligheid, de openbare veiligheid, de  volksgezondheid, de vervoersveiligheid, de milieubescherming, de bescherming van biologische  hulpbronnen en van nationaal bezit met een artistieke, historische of archeologische waarde, de  veiligheid van installaties en van werkers, en een planmatig beheer van koolwaterstofvoorkomens  (bij voorbeeld het tempo waarin koolwaterstoffen worden ontgonnen of een optimale winning) of de  noodzaak om belastinginkomsten veilig te stellen, mogen Lid-Staten voorwaarden en eisen verbinden  aan de uitoefening van de in artikel 2, lid 1, genoemde activiteiten. 3. De voorschriften inzake de in lid 1 genoemde betalingen, met inbegrip van eventuele eisen inzake  staatsdeelneming, worden door de Lid-Staten zodanig vastgesteld dat het onafhankelijke beheer van  de subjecten gehandhaafd blijft. Indien de verlening van vergunningen echter afhankelijk is van staatsdeelneming in de betrokken  activiteiten en een rechtspersoon is belast met het beheer van deze deelneming of indien de Staat  zelf de deelneming beheert, zal noch de rechtspersoon nocht de Staat ervan worden weerhouden de  rechten en verplichtingen die met een dergelijke deelneming samenhangen op zich te nemen, in  overeenstemming met de grootte van de deelneming, mits de rechtspersoon of de Staat geen informatie  bezit over of zijn stem uitbrengt bij besluiten betreffende de aankoopbronnen van subjecten, dat de  rechtspersoon of de Staat samen met een openbaar subject of openbare subjecten geen  meerderheidsstem heeft bij andere besluiten en mits de Staat of de rechtspersoon uitsluitend op  grond van transparante, objectieve en niet-discriminerende beginselen zijn stem uitbrengt en niet  belet dat de beheersbesluiten van het subject gebaseerd worden op normale commerciële  overwegingen. De vorige alinea staat er evenwel niet aan in de weg dat de rechtspersoon of de Staat zich verzet  tegen een besluit van de vergunninghouder dat niet voldoet aan de in de vergunning vermelde  voorwaarden en eisen in verband met het voorraadverminderingsbeleid en de bescherming van de  financiële belangen van de Staat. Van de mogelijkheid om zich tegen een besluit te verzetten zal, inzonderheid met betrekking tot  besluiten betreffende de investeringen of de aankoopbronnen van subjecten, op niet-discriminerende  wijze gebruik worden gemaakt. Indien de staatsdeelneming in de activiteiten beheerd wordt door een  rechtspersoon die tevens de vergunninghouder is, moet de Lid-Staat de nodige voorzieningen treffen  om ervoor te zorgen dat de rechtspersoon aparte boekhoudingen voert voor zijn commerciële functie  enerzijds en voor zijn taak als beheerder van de staatsdeelneming anderzijds, en om te garanderen  dat er geen informatie van het gedeelte van de rechtspersoon dat verantwoordelijk is voor het  beheer van de staatsdeelneming doorstroomt naar het gedeelte van de rechtspersoon dat zelf houder  is van vergunningen. Wanneer echter het gedeelte van de rechtspersoon dat verantwoordelijk is voor  het beheer van de staatsdeelneming het gedeelte van de rechtspersoon dat houder is van een  vergunning als consultant in dienst neemt, mag het eerstgenoemde gedeelte alle informatie ter  beschikking stellen die voor het werk als consultant nodig is. De vergunninghouders waarop die  informatie betrekking heeft wordt van tevoren meegedeeld welke informatie aldus zal worden  verstrekt en er wordt hun voldoende tijd gegeven om hun bezwaren kenbaar te maken. 4. De Lid-Staten zien erop toe dat de controle van de subjecten in het kader van een vergunning  beperkt blijft tot hetgeen noodzakelijk is om de in lid 1 bedoelde voorwaarden, eisen en  verplichtingen te doen naleven. Zij nemen met name de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat  geen enkel subject via een wettelijke of bestuursrechtelijke regeling dan wel krachtens een  overeenkomst of afspraak wordt verplicht informatie te verstrekken over toekomstige of reeds  bestaande bronnen voor zijn aankopen, behalve indien de bevoegde instanties daarom verzoeken en dan  uitsluitend met het oog op de doelstellingen bedoeld in artikel 36 van het Verdrag. Artikel 7Onverminderd de bepalingen in individuele vergunningen en in artikel 3, lid 5, onder  b), worden wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op grond waarvan slechts één subject het  recht heeft vergunningen te krijgen in een specifiek geografisch gebied binnen het grondgebied van  een Lid-Staat door de betrokken Lid-Staat vóór 1 januari 1997 ingetrokken. Artikel 81. De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van de hun ter kennis gebrachte  algemene feitelijke of juridische moeilijkheden die subjecten ondervinden bij de toegang tot of de  uitoefening van activiteiten op het gebied van de prospectie, de exploratie en de produktie van  koolwaterstoffen in derde landen. De Lid-Staten en de Commissie zorgen ervoor dat het handelsgeheim  geëerbiedigd wordt. 2. De Commissie dient, de eerste maal vóór 31 december 1994 en vervolgens periodiek, bij het  Europees Parlement en de Raad een verslag in betreffende de situatie van subjecten in derde landen,  alsook betreffende de stand van de eventuele onderhandelingen die overeenkomstig lid 3 met deze  landen of in het kader van internationale organisaties worden gevoerd. 3. Indien de Commissie op grond van de in lid 2 bedoelde verslagen of op grond van andere  informatie vaststelt dat een derde land, met betrekking tot de in lid 1 bedoelde toegang tot of  uitoefening van activiteiten, subjecten uit de Gemeenschap geen behandeling toekent die  vergelijkbaar is met die welke de Gemeenschap subjecten uit dat derde land toekent, dan kan de  Commissie bij de Raad voorstellen indienen betreffende een passend onderhandelingsmandaat om  vergelijkbare concurrentievoorwaarden voor communautaire subjecten te verkrijgen. De Raad besluit  daarover met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. 4. In de in lid 3 bedoelde omstandigheden kan de Commissie te allen tijde de Raad voorstellen dat  hij een of meer Lid-Staten toestaat een vergunning te weigeren aan een subject waarover het  betrokken derde land en/of onderdanen uit dat derde land feitelijke zeggenschap heeft (hebben). De Commissie kan dit voorstel eigener beweging of op verzoek van een Lid-Staat indienen. De Raad spreekt zich zo spoedig mogelijk met gekwalificeerde meerderheid van stemmen uit. 5. De maatregelen die op grond van dit artikel worden genomen, doen geen afbreuk aan de  verplichtingen van de Gemeenschap uit hoofde van internationale overeenkomsten inzake de toegang  tot en de uitoefening van activiteiten op het gebied van de prospectie, de exploratie en de  produktie van koolwaterstoffen. Artikel 9Iedere Lid-Staat publiceert en stuurt naar de Commissie jaarlijks een verslag met  gegevens over de geografische gebieden die voor prospectie, exploratie en produktie zijn  vrijgegeven, de verleende vergunningen, de subjecten die deze vergunningen hebben, de samenstelling  van deze subjecten, en de geraamde reserves op zijn grondgebied. Deze bepaling verplicht de Lid-Staten niet informatie te publiceren die uit commercieel oogpunt van  vertrouwelijke aard is. Artikel 10De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk op 1 mei 1995 de lijst van hun bevoegde  instanties mee. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van latere wijzigingen  daarin. De Commissie publiceert in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen de lijst van  de bevoegde instanties en van alle wijzigingen daarin. Artikel 11Deze richtlijn is van toepassing op de vergunningen die verleend worden met ingang van  de in artikel 14 vermelde datum. Artikel 12Aan artikel 3 van Richtlijn 90/531/EEG wordt het volgende lid toegevoegd: "5. Wat de exploitatieactiviteiten in geografische gebieden met het oog op de prospectie of de  winning van aardolie of gas betreft, zijn de leden 1 tot en met 4 met ingang van de datum waarop de  betrokken Lid-Staat voldoet aan Richtlijn 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei  1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de  prospectie, de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (*) als volgt van toepassing: a) vanaf deze datum wordt, onverminderd lid 3, geacht aan de in lid 1 vastgestelde voorwaarden te  zijn voldaan; b) vanaf deze datum is de in lid 4 bedoelde Lid-Staat slechts gehouden mededeling te doen van de  bepalingen met betrekking tot de vervulling van de in de leden 2 en 3 genoemde voorwaarden. (*) PB nr. L 164 van 30. 6. 1994, blz. 3.". Artikel 13De bepalingen van de artikelen 3 en 5 zijn niet van toepassing op de nieuwe  vergunningen die vóór 31 december 2012 door Denemarken worden afgegeven voor de gebieden die worden  afgestaan op 8 juli 2012 wanneer de op 8 juli 1962 verleende vergunning vervalt. De nieuwe  vergunningen worden op objectieve en niet-discriminerende gronden verstrekt. Dit artikel schept dan ook geen precedent voor de Lid-Staten. Artikel 14De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om uiterlijk op 1 juli 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan  onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 15Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad  van de Europese Gemeenschappen. Artikel 16Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 30 mei 1994. Voor het Europees ParlementDe VoorzitterE. KLEPSCHVoor de RaadDe VoorzitterC. SIMITIS (1) PB nr. C 139 van 2. 6. 1992, blz. 12. (2) PB nr. C 19 van 25. 1. 1993, blz. 128. (3) Avies van het Europees Parlement van 18 november 1992 (PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz.  145). Gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 22 december 1993 (PB nr. C 101 van 9. 4. 1994,  blz. 14) en besluit van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3. 1994). (4) PB nr. C 241 van 25. 9. 1986, blz. 1. (1) PB nr. L 297 van 29. 10. 1990, blz. 1. (2) PB nr. L 199 van 9. 8. 1993, blz. 84.


Avis juridique important

|

31992L0033

Richtlijn 92/33/EEG van de Raad van 28 april 1992 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzondering van zaad

Publicatieblad Nr. L 157 van 10/06/1992 blz. 0001 - 0009 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 42 blz. 0107  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 42 blz. 0107

RICHTLIJN 92/33/EEG VAN DE RAAD van 28 april 1992 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzondering van zaadDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in de agrarische produktie van de Gemeenschap de teelt van groentegewassen een belangrijke plaats inneemt;  Overwegende dat bevredigende resultaten bij de teelt van groentegewassen in ruime mate afhangen van de kwaliteit en de fytosanitaire staat, niet alleen van het zaad dat reeds valt onder Richtlijn 70/458/EEG van 29 september 1970 betreffende het in de  handel brengen van groentezaad (4), maar ook van het plantgoed en het teeltmateriaal van groentegewassen dat voor de vermeerdering ervan wordt gebruikt; dat een aantal Lid-Staten dan ook voorschriften hebben vastgesteld om te garanderen dat het op de  markt gebrachte teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen van goede kwaliteit en fytosanitair in orde zijn;  Overwegende dat het uiteenlopende beleid van de Lid-Staten ten aanzien van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen handelsbelemmeringen kan veroorzaken en zo voor het vrije verkeer van deze goederen binnen de Gemeenschap een hinderpaal kan zijn;  dat, met het oog op de totstandkoming van de interne markt, deze handelsbelemmeringen moeten worden opgeheven door de nationale voorschriften door communautaire voorschriften te vervangen;  Overwegende dat door de vaststelling van geharmoniseerde voorschriften op communautair niveau wordt gegarandeerd dat de kopers in de gehele Gemeenschap teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen ontvangen die fytosanitair in orde en van goede  kwaliteit zijn;  Overwegende dat, wat het fytosanitaire aspect betreft, de geharmoniseerde voorschriften coherent moeten zijn met het bepaalde in Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het  grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen (5);  Overwegende dat het, onverminderd de fytosanitaire voorschriften van Richtlijn 77/93/EEG, niet dienstig is de communautaire voorschriften voor het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen toe te passen wanneer wordt  aangetoond dat deze produkten voor uitvoer naar derde landen bestemd zijn, aangezien de in die landen geldende voorschriften kunnen afwijken van de voorschriften van de onderhavige richtlijn;  Overwegende dat voor de vaststelling van fytosanitaire eisen en kwaliteitsnormen voor elk geslacht en elke soort groente uitvoerig en gedetailleerd technisch en wetenschappelijk onderzoek is vereist; dat daartoe derhalve moet worden voorzien in een  procedure;  Overwegende dat het in de eerste plaats de taak is van de leveranciers van teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen om ervoor te zorgen dat hun produkten aan de voorschriften van deze richtlijn voldoen;  Overwegende dat de bevoegde instanties van de Lid-Staten er via controles en keuringen op moeten toezien dat deze leveranciers deze voorschriften naleven;  Overwegende dat communautaire controlemaatregelen moeten worden getroffen om te garanderen dat de normen van deze richtlijn in alle Lid-Staten op gelijke wijze worden toegepast;  Overwegende dat het in het belang is van de koper van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen dat de benaming van het ras bekend is en dat de identiteit wordt gevrijwaard;  Overwegende dat daartoe voor zover mogelijk moet worden bepaald dat de voorschriften inzake het rasaspect, zoals die ten aanzien van het in de handel brengen van groentezaad zijn vastgesteld, van toepassing zijn;  Overwegende dat met het oog op een correcte identificatie en een geordende afzet van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen communautaire voorschriften moeten worden vastgesteld met regels betreffende het apart houden van de partijen en de  waarmerking; dat op de gebruikte etiketten alle gegevens moeten worden vermeld die voor de officiële controle en de informatie van de gebruiker nodig zijn;  Overwegende dat regels moeten worden vastgesteld op grond waarvan bij tijdelijke moeilijkheden op het gebied van de voorziening, teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen in de handel mogen worden gebracht die aan minder strenge eisen voldoen dan  die welke bij deze richtlijn zijn vastgesteld;  Overwegende dat, als een eerste stap naar geharmoniseerde voorschriften, de Lid-Staten een verbod moet worden opgelegd om voor de in bijlage II bedoelde geslachten en soorten waarvoor een schema zal worden opgesteld nog andere eisen of beperkingen voor  het in de handel brengen vast te stellen dan die welke bij deze richtlijn zijn vastgesteld;  Overwegende dat moet worden bepaald dat in derde landen geproduceerd teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen in de Gemeenschap in de handel gebracht mogen worden, op voorwaarde dat voor deze produkten in alle gevallen dezelfde garanties worden  gegeven als voor het teeltmateriaal en het plantgoed van groentegewassen die in de Gemeenschap worden geproduceerd en die aan de communautaire voorschriften voldoen;  Overwegende dat om de verschillende, in de Lid-Staten toegepaste technische controlemethoden te harmoniseren en het in de Gemeenschap geproduceerde teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen te kunnen vergelijken met de produkten uit derde landen,  vergelijkingsproeven moeten worden uitgevoerd om na te gaan of deze produkten aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen;  Overwegende dat, om de bij deze richtlijn vastgestelde regeling doeltreffend ten uitvoer te leggen, de Commissie moet worden opgedragen maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn vast te stellen en de bijlage ervan te wijzigen en dat daartoe een  procedure moet worden ingesteld waarbij de Commissie en de Lid-Staten nauw met elkaar samenwerken in het kader van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Deze richtlijn is van toepassing op het in de handel brengen in de Gemeenschap van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, met uitzondering van zaad.  2. De voorschriften van de artikelen 2 tot en met 20 en van artikel 24 zijn van toepassing op de in bijlage II genoemde geslachten en soorten, alsmede op hybriden daarvan.  Bovengenoemde artikelen zijn ook van toepassing op onderstammen en andere plantedelen van geslachten of soorten of op hybriden daarvan, wanneer een van deze geslachten of soorten of hybriden daarvan daarop wordt of moet worden geënt.  3. Wijzigingen in de lijst van de in bijlage II genoemde geslachten en soorten worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 22.  Artikel 2  Onverminderd de gezondheidsvoorschriften van Richtlijn 77/93/EEG is deze richtlijn niet van toepassing op teeltmateriaal en plantgoed waarvan wordt aangetoond dat zij voor uitvoer naar derde landen bestemd zijn, mits zij duidelijk als zodanig zijn  geïdentificeerd en in voldoende mate apart worden gehouden.  De uitvoeringsmaatregelen van de eerste alinea, met name wat betreft de identificatie en het apart houden, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.  Artikel 3  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  a) teeltmateriaal: plantedelen en alle plantmateriaal met inbegrip van onderstammen, bestemd voor de vermeerdering en de produktie van groentegewassen;  b) plantgoed: volledige planten en plantedelen, waaronder voor geënte planten de enten inbegrepen die bestemd zijn om te worden uitgeplant voor de produktie van groentegewassen;  c) leverancier: elke natuurlijke of rechtspersoon die beroepshalve ten minste één van de volgende activiteiten verricht met betrekking tot teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen: vermeerderen, produceren, beschermen en/of behandelen en in de  handel brengen;  d) in de handel brengen: het ter beschikking of in voorraad houden, tentoonstellen of te koop aanbieden, verkopen en/of leveren aan een andere persoon, in gelijk welke vorm, van teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen;  e) verantwoordelijke officiële instantie:  i) de enige door de Lid-Staat opgerichte of aangewezen centrale instantie die onder toezicht van de nationale regering staat en die verantwoordelijk is voor vraagstukken inzake de kwaliteit;  ii) een overheidsinstantie, die - hetzij op nationaal niveau is ingesteld,  - hetzij - onder toezicht van nationale instanties, binnen door de nationale wetgeving van de betrokken Lid-Staat vastgestelde grenzen - op regionaal niveau is ingesteld.  De onder i) en ii) bedoelde instanties kunnen, overeenkomstig de nationale wetgeving, hun in deze richtlijn bedoelde taken die onder hun gezag en toezicht moeten worden verricht, overdragen aan een publiek- of privaatrechtelijk rechtspersoon die,  krachtens zijn officieel goedgekeurde statuten, uitsluitend belast is met specifieke taken van openbaar belang, op voorwaarde dat deze rechtspersoon en de leden daarvan geen enkel persoonlijk voordeel trekken uit het resultaat van de maatregelen die zij  nemen.  De Lid-Staten zorgen voor een nauwe samenwerking van de in punt ii) bedoelde instanties met de in punt i) bedoelde instanties.  Bovendien kan, overeenkomstig de procedure van artikel 21, een andere namens een onder i) of ii) bedoelde instantie ingestelde rechtspersoon die onder het gezag en toezicht van een dergelijke instantie handelt, worden erkend, op voorwaarde dat deze  rechtspersoon geen enkel persoonlijk voordeel trekt uit het resultaat van de maatregelen die hij neemt.  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van hun verantwoordelijke officiële instanties. De Commissie zendt deze informatie toe aan de andere Lid-Staten;  f) officiële maatregelen: door de verantwoordelijke officiële instantie genomen maatregelen;  g) officiële inspectie: door de verantwoordelijke officiële instantie verrichte inspectie;  h) officiële verklaring: door de verantwoordelijke officiële instantie of onder haar verantwoordelijkheid afgegeven verklaring;  i) partij: een aantal eenheden van één produkt, identificeerbaar door zijn homogene samenstelling en oorsprong;  j) laboratorium: een publiek- of privaatrechtelijke dienst die analyses uitvoert en adequate diagnoses stelt aan de hand waarvan de producent de kwaliteit van de produktie kan controleren.  Artikel 4  Voor elk geslacht of elke soort vermeld in bijlage II of voor onderstammen van andere geslachten en soorten, wanneer materiaal van het geslacht en/of de soort daarop geënt wordt of moet worden, wordt volgens de procedure van artikel 22 in bijlage I een  schema opgesteld waarin wordt verwezen naar de fytosanitaire eisen van Richtlijn 77/93/EEG die op het betrokken geslacht en/of de betrokken soort van toepassing zijn; dat schema bevat:  i) de voorwaarden waaraan het plantgoed van groentegewassen moet voldoen, met name de voorwaarden inzake de kwaliteit van het gewas, de zuiverheid van het gewas en indien van toepassing de raskenmerken. Deze voorwaarden zullen worden opgenomen in deel A  van bijlage I;  ii) de voorwaarden waaraan het teeltmateriaal moet voldoen, met name met betrekking tot het toegepaste vermeerderingsprocédé, de zuiverheid van het staand gewas en indien van toepassing de raskenmerken. Deze voorwaarden zullen worden opgenomen in deel B  van bijlage I.  Artikel 5  1. De Lid-Staten zien erop toe dat de leveranciers alle noodzakelijke maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat in alle fasen van de produktie en het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen aan de voorschriften van  deze richtlijn wordt voldaan.  2. Voor de toepassing van lid 1 moeten de leveranciers controles op de volgende grondslagen uitvoeren dan wel laten uitvoeren door een erkende leverancier of de verantwoordelijke officiële instantie:  - identificatie van de kritische punten in hun produktieproces op basis van de toegepaste produktiemethoden;  - uitwerking en toepassing van methoden voor toezicht op en controle van de in het eerste streepje bedoelde kritische punten;  - nemen van monsters voor analyse in een door de verantwoordelijke officiële instantie erkend laboratorium om te controleren of aan de normen van deze richtlijn is voldaan;  - registratie, hetzij schriftelijk hetzij op een andere op bestendiging gerichte wijze, van de in het eerste, tweede en derde streepje bedoelde gegevens, alsmede bijhouden van een register betreffende de produktie en het in de handel brengen van  teeltmateriaal en plantgoed, welke registers ter beschikking moeten worden gehouden van de verantwoordelijke officiële instantie. Deze documenten en registers dienen ten minste één jaar te worden bewaard.  Leveranciers die hun activiteiten in dit verband beperken tot enkel distributie van teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen dat niet op hun eigen bedrijf is geproduceerd en verpakt, hoeven echter alleen een register of een onuitwisbaar bewijs  bij te houden van de aan- en verkoop en/of levering van deze produkten.  De bepalingen van dit lid zijn niet van toepassing op leveranciers die hun activiteiten in dit verband beperken tot het leveren van kleine hoeveelheden teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen aan niet-professionele eindverbruikers.  3. Indien uit hun eigen controles of uit de informatie waarover de in lid 1 bedoelde leveranciers beschikken blijkt dat één of meer van de in de overeenkomstig artikel 4 opgestelde schema's genoemde schadelijke organismen voorkomen, dienen de  leveranciers dit onmiddellijk aan de verantwoordelijke officiële instantie te melden en dienen zij de door deze instantie opgelegde maatregelen uit te voeren. Leveranciers dienen een register bij te houden van alle gevallen waarin schadelijke organismen  op hun bedrijf zijn voorgekomen en van alle maatregelen die in verband met die gevallen zijn genomen.  4. De uitvoeringsbepalingen van lid 2, tweede alinea, worden volgens de procedure van artikel 21 vastgesteld.  Artikel 6  1. De verantwoordelijke officiële instantie erkent leveranciers wanneer zij heeft vastgesteld dat hun produktiemethoden en bedrijf voldoen aan de eisen van deze richtlijn met betrekking tot de aard van hun activiteiten. Wanneer een leverancier besluit  andere activiteiten te verrichten dan die waarvoor hij is erkend, is een nieuwe erkenning nodig.  2. De verantwoordelijke officiële instantie erkent laboratoria wanneer zij heeft vastgesteld dat het laboratorium, de procédés en de bedrijfsvoorzieningen voldoen aan de volgens de procedure van artikel 21 gepreciseerde eisen van deze richtlijn met  betrekking tot hun controlewerkzaamheden. Wanneer een laboratorium besluit andere activiteiten te verrichten dan die waarvoor het is erkend, is er een nieuwe erkenning nodig.  3. De verantwoordelijke officiële instanties nemen de nodige maatregelen wanneer niet meer aan de in de leden 1 en 2 bedoelde eisen wordt voldaan. Daartoe houden zij in het bijzonder rekening met de conclusies van de overeenkomstig artikel 7 uitgevoerde  controles.  4. Op gezette tijden worden de leveranciers, bedrijven en laboratoria onderworpen aan toezicht en controle door of onder verantwoordelijkheid van de verantwoordelijke officiële instantie, die te allen tijde vrije toegang dient te hebben tot alle delen  van de bedrijven, ten einde zich ervan te vergewissen dat aan de eisen van deze richtlijn wordt voldaan. Volgens de procedure van artikel 21 kunnen zo nodig uitvoeringsbepalingen betreffende het toezicht en de controle worden vastgesteld.  Indien bij het toezicht en de controles blijkt dat niet aan de eisen van deze richtlijn wordt voldaan, neemt de verantwoordelijke officiële instantie passende maatregelen.  Artikel 7  1. Deskundigen van de Commissie kunnen, in samenwerking met de verantwoordelijke officiële instanties van de Lid-Staten, zo nodig controles ter plaatse verrichten om een uniforme toepassing van deze richtlijn te waarborgen, in het bijzonder om na te  gaan of de leveranciers de voorschriften van deze richtlijn daadwerkelijk in acht nemen. De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht, dient de deskundigen alle nodige bijstand te verlenen bij de uitvoering van hun taken. De  Commissie stelt de Lid-Staten in kennis van het resultaat van het uitgevoerde onderzoek.  2. De uitvoeringsbepalingen van lid 1 worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.  Artikel 8  1. Teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen mogen alleen door erkende leveranciers in de handel worden gebracht, mits zij daarenboven voldoen aan de eisen die in het in artikel 4 bedoelde schema staan.  2. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 77/93/EEG is lid 1 niet van toepassing op:  a) teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen bestemd voor proeven of voor wetenschappelijke doeleinden;  b) teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen bestemd voor selectie;  c) maatregelen tot instandhouding van de genetische diversiteit.  De uitvoeringsbepalingen van de punten a) en b) worden, zo nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 21. De uitvoeringsbepalingen van punt c) worden bij voorkeur vóór 1 januari 1993 vastgesteld volgens dezelfde procedure.  Artikel 9  1. Onverminderd artikel 2 worden teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die behoren tot de in bijlage II genoemde geslachten en/of soorten en tevens onder Richtlijn 70/458/EEG vallen, binnen de Gemeenschap alleen in de handel gebracht wanneer  zij behoren tot een ras dat overeenkomstig die richtlijn is toegelaten.  2. Onverminderd artikel 2 en de leden 3 en 4 van het onderhavige artikel worden teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die behoren tot de in bijlage II genoemde geslachten en/of soorten, maar niet onder Richtlijn 70/458/EEG vallen, binnen de  Gemeenschap alleen in de handel gebracht wanneer zij behoren tot een ras dat in ten minste één Lid-Staat officieel is toegelaten.  Wat de toelatingsvoorwaarden betreft zijn de artikelen 4 en 5 en artikel 10, lid 3, van die richtlijn van toepassing.  Wat de procedures en formaliteiten voor de toelating en de op instandhouding gerichte selectie betreft zijn artikel 3, leden 2 en 4, de artikelen 6, 7 en 8 en artikel 10, leden 1, 2 en 4 en de artikelen 11 tot en met 15 van die richtlijn mutatis  mutandis van toepassing.  Resultaten van onofficiële onderzoeken en praktische informatie die bij het kweken is verkregen, kunnen in alle gevallen in aanmerking worden genomen.  3. De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de geldigheidsduur van de officiële toelating van de rassen die behoren tot de in lid 2 bedoelde geslachten of soorten, welke vóór 1 januari 1993 is geschied overeenkomstig andere  beginselen dan die van Richtlijn 70/458/EEG of op grond van het feit dat het materiaal ervan vóór genoemde datum op hun grondgebied in de handel is gebracht, uiterlijk op 30 juni 1998 verstrijkt, tenzij de rassen in kwestie op die datum overeenkomstig  lid 1 zijn toegelaten.  4. De overeenkomstig de leden 2 en 3 officieel toegelaten rassen worden opgenomen in de in artikel 17 van Richtlijn 70/458/EEG bedoelde  "Gemeenschappelijke rassenlijst voor groentegewassen". Artikel 16, leden 2 en 3 en de artikelen 17, 18 en 19 van die  richtlijn zijn mutatis mutandis van toepassing.  In die publikatie worden de overeenkomstig lid 3 toegelaten rassen met een speciale referentie aangeduid.  Artikel 10  1. Tijdens de groei, tijdens het rooien of tijdens het wegnemen van enten bij het uitgangsmateriaal worden teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen in afzonderlijke partijen gehouden.  2. Wanneer teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen van verschillende oorsprong bij verpakking, opslag, vervoer of levering worden samengevoegd of gemengd, houdt de leverancier een register bij met de volgende gegevens: samenstelling van de  partij en oorsprong van de samenstellende delen.  3. De Lid-Staten vergewissen zich er door middel van officiële inspecties van dat de in de leden 1 en 2 bedoelde voorschriften in acht worden genomen.  Artikel 11  Onverminderd artikel 10, lid 2, worden teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen slechts in voldoende homogene partijen in de handel gebracht en nadat is vastgesteld dat zij voldoen aan de bepalingen van onderhavige richtlijn en indien zij  vergezeld gaan van een document dat door de leverancier is opgemaakt in overeenstemming met de voorwaarden als opgenomen in het in artikel 4 bedoelde schema. Wanneer op dit document een officiële verklaring voorkomt, moet deze duidelijk van de rest van  de inhoud van het document gescheiden zijn.  De voorschriften inzake het etiketteren en/of plomberen en verpakken van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen worden opgenomen in het in artikel 4 bedoelde schema.  Bij levering van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen door een kleinhandelaar aan niet-professionele eindverbruikers, kunnen de etiketteringsvoorschriften worden beperkt tot de noodzakelijke informatie betreffende het produkt.  Artikel 12  De Lid-Staten kunnen ontheffing verlenen - van de toepassing van artikel 11, aan kleine producenten waarvan de volledige produktie en verkoop van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen bestemd is voor uiteindelijk gebruik door personen op de lokale markt die niet beroepshalve  betrokken zijn bij de produktie van gewassen ( "lokaal verkeer");  - van de in artikel 18 bedoelde controles en officiële inspectie, voor lokaal verkeer van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen, geproduceerd door aldus vrijgestelde personen.  Overeenkomstig de procedure van artikel 21 worden uitvoeringsbepalingen vastgesteld betreffende andere eisen inzake de in de eerste alinea, eerste en tweede streepje, bedoelde ontheffingen, in het bijzonder voor de begrippen  "kleine producenten" en   "lokale markt" en betreffende de procedures dienaangaande.  Artikel 13  Onverminderd de fytosanitaire voorschriften van Richtlijn 77/93/EEG kunnen in geval van tijdelijke moeilijkheden bij de levering van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die voldoen aan de eisen van deze richtlijn, volgens de procedure van  artikel 21 maatregelen worden aangenomen die ertoe strekken het in de handel brengen van deze produkten aan minder stringente eisen te onderwerpen.  Artikel 14  1. Voor het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die voldoen aan de eisen en voorwaarden van deze richtlijn, mogen geen andere dan de in deze richtlijn vastgestelde beperkingen gelden wat de leverancier, de  fytosanitaire aspecten, het substraat en de inspectievoorschriften betreft.  2. Voor het in de handel brengen van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen waarvan het ras is opgenomen in de  "Gemeenschappelijke rassenlijst voor groentegewassen", mogen ten aanzien van het ras geen andere dan de in deze richtlijn  vastgestelde beperkingen gelden.  Artikel 15  Voor het in de handel brengen van de in bijlage II bedoelde produkten leggen de Lid-Staten geen stringentere voorwaarden of andere beperkingen op dan die van de in artikel 4 bedoelde schema's of, bij onstentenis daarvan, dan die welke op de datum van  aanneming van deze richtlijn bestaan.  Artikel 16  1. Volgens de procedure van artikel 21 wordt besloten of teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die in een derde land zijn geproduceerd en dezelfde garanties bieden inzake verplichtingen van de leverancier, identiteit, kenmerken, fytosanitaire  aspecten, substraat, verpakking, voorschriften met betrekking tot inspectie, waarmerking en plombering, in al deze opzichten gelijkwaardig zijn aan teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die in de Gemeenschap zijn geproduceerd en aan de eisen  en voorschriften van deze richtlijn voldoen.  2. In afwachting van het in lid 1 bedoelde besluit kunnen de Lid-Staten tot 1 januari 1993 en onverminderd Richtlijn 77/93/EEG op de invoer van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen uit derde landen voorwaarden toepassen die ten minste  gelijkwaardig zijn aan de voorwaarden die op tijdelijke of permanente basis zijn opgenomen in de in artikel 4 bedoelde schema's. Indien in deze schema's niet in dergelijke voorwaarden is voorzien, dienen de voorwaarden voor de invoer ten minste  gelijkwaardig te zijn aan de voorwaarden die gelden voor de produktie in de betrokken Lid-Staat.  In afwachting van het in lid 1 bedoelde besluit kan bovengenoemde termijn volgens de procedure van artikel 21 voor de onderscheiden derde landen verlengd worden.  Voor teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die door een Lid-Staat worden ingevoerd overeenkomstig een besluit dat die Lid-Staat overeenkomstig de eerste alinea heeft genomen, mogen ten aanzien van de in lid 1 vermelde punten in andere  Lid-Staten geen beperkingen voor het in de handel brengen gelden.  Artikel 17  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen tijdens de produktie en het in de handel brengen steekproefsgewijs officieel worden geïnspecteerd, ten einde na te gaan of de eisen en voorwaarden van deze richtlijn  in acht zijn genomen.  Artikel 18  Volgens de procedure van artikel 21 worden, zo nodig, uitvoeringsbepalingen betreffende de in artikel 5 bedoelde controles en de in de artikelen 10 en 17 bedoelde officiële inspectie, inclusief bemonsteringsmethoden, vastgesteld.  Artikel 19  1. Wanneer bij het toezicht en de controle als bedoeld in artikel 6, lid 4, de officiële inspectie bedoeld in artikel 17 of de proeven bedoeld in artikel 20 blijkt dat teelmateriaal of plantgoed van groentegewassen niet aan de eisen van deze richtlijn  voldoen, neemt de verantwoordelijke officiële instantie van de betrokken Lid-Staat passende maatregelen om te bewerkstelligen dat deze produkten aan deze bepalingen voldoen of, indien zulks niet mogelijk is, om het in de handel brengen van  teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen dat daar niet aan voldoet, in de Gemeenschap te verbieden.  2. Wanneer blijkt dat teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die door een bepaalde leverancier in de handel worden gebracht, niet aan de eisen en voorwaarden van deze richtlijn voldoen, draagt de betrokken Lid-Staat er zorg voor dat tegen deze  leverancier passende maatregelen worden genomen. Wanneer deze leverancier geen teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen in de handel mag brengen, stelt de Lid-Staat de Commissie en de bevoegde nationale instanties in de Lid-Staten in kennis van  dit verbod.  3. Krachtens lid 2 genomen maatregelen worden ingetrokken zodra met voldoende zekerheid is vastgesteld dat het teeltmateriaal en het plantgoed van groentegewassen die bestemd zijn om door de leverancier in de handel te worden gebracht, voortaan aan de  eisen en voorwaarden van deze richtlijn zullen voldoen.  Artikel 20  1. In de Lid-Staten worden, zo nodig, op monsters proeven of tests uitgevoerd om na te gaan of het teeltmateriaal en het plantgoed van groentegewassen voldoen aan de eisen en voorwaarden van deze richtlijn, met inbegrip van de fytosanitaire  voorschriften. De Commissie kan de proeven door vertegenwoordigers van de Lid-Staten en van de Commissie laten inspecteren.  2. Volgens de procedure van artikel 21 kan worden beslist of het noodzakelijk is op communautair niveau proeven of tests uit te voeren met hetzelfde doel als beoogd in lid 1. De Commissie kan de proeven door vertegenwoordigers van de Lid-Staten en van  de Commissie laten inspecteren.  3. De in de leden 1 en 2 bedoelde proeven of tests zijn erop gericht de technische methoden voor het onderzoek van teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen te harmoniseren. Over de proeven of tests worden voortgangsrapporten opgesteld die als  vertrouwelijk document aan de Lid-Staten en aan de Commissie worden toegezonden.  4. De Commissie zorgt ervoor dat in passende gevallen in het bij artikel 21 ingestelde Comité regelingen worden getroffen voor de cooerdinatie, de uitvoering en de inspectie van de in de leden 1 en 2 bedoelde proeven alsmede voor de beoordeling van de  uitkomsten van die proeven. Wanneer fytosanitaire aspecten ter sprake komen, brengt de Commissie het Permanent Planteziektenkundig Comité op de hoogte. Zo nodig worden specifieke regelingen vastgesteld. Bij de proeven worden ook teeltmateriaal en  plantgoed van groentegewassen onderzocht die in derde landen zijn geproduceerd.  Artikel 21  1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité, genaamd  "Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw", voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het  Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het Comité worden de stemmen  van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. De Commissie stelt maatregelen vast die onmiddellijk van toepassing zijn.  Indien deze maatregelen echter niet in overeenstemming zijn met het advies dat het Comité heeft uitgebracht, worden zij onverwijld door de Commissie ter kennis van de Raad gebracht. In dat geval kan de Commissie de toepassing van de maatregelen waartoe  zij heeft besloten, voor ten hoogste één maand na deze kennisgeving uitstellen.  De Raad kan binnen de in de voorgaande alinea genoemde termijn met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen.  Artikel 22  1. De Commissie wordt bijgestaan door een Comité, genoemd  "Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw", voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het  Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de  stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.  Artikel 23  Wijzigingen van de overeenkomstig artikel 4 opgestelde schema's en van de voorwaarden en bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21.  Artikel 24  1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat teeltmateriaal en plantgoed van groentegewassen die op hun grondgebied worden geproduceerd om in de handel te worden gebracht, voldoen aan de eisen van deze richtlijn.  2. Wanneer bij officiële inspectie blijkt dat teeltmateriaal of plantgoed van groentegewassen niet in de handel mogen worden gebracht omdat niet aan een fytosanitaire eis is voldaan, neemt de betrokken Lid-Staat passende officiële maatregelen om de  daaraan verbonden fytosanitaire gevaren weg te nemen.  Artikel 25  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. Wat de artikelen 5 tot en met 11, 14, 15, 17, 19 en 24 betreft, wordt de toepassingsdatum voor elk geslacht of elke soort, bedoeld in bijlage II, volgens de procedure van artikel 21 vastgesteld bij de opstelling van het in artikel 4 bedoelde schema.   Artikel 26  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 28 april 1992.  Voor de Raad De Voorzitter Arlindo MARQUES CUNHA (1) PB nr. C 46 van 27. 2. 1990, blz. 4; en PB nr. C 296 van 15. 11. 1991, blz. 10.(2) PB nr. C 240 van 16. 9. 1991, blz. 193.(3) PB nr. C 182 van 23. 7. 1990, blz. 19.(4) PB nr. L 225 van 12. 10. 1970, blz. 7. Richtlijn laatstelijk gewijzigd  bij Richtlijn 90/654/EEG (PB nr. L 353 van 17. 12. 1990, blz. 48).(5) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/10/EEG van de Commissie (PB nr. L 70 van 17. 3. 1992, blz. 27).   BIJLAGE I   Overeenkomstig artikel 4 vast te stellen voorwaarden  Deel A Voorwaarden waaraan het plantgoed van groentegewassen moet voldoen.  Deel B Schema's voor niet in Richtlijn 70/458/EEG genoemde geslachten en soorten, met de voorwaarden waaraan het teeltmateriaal moet voldoen.   BIJLAGE II     Lijst van de in artikel 1, lid 2, bedoelde geslachten en soorten    - Allium ascalonicum Sjalot - Allium cepa L. Ui - Allium fistulosum L. Bieslook - Allium porrum L. Prei - Allium sativum Knoflook - Anthriscus cerefolium (L.) Hoffm. Kervel - Apium graveolens L. Selderij - Asparagus officinalis L. Asperge - Beta vulgaris L. var. vulgaris Snijbiet - Beta vulgaris L. var. conditiva Alef. Rode biet - Brassica oleracea L. convar. acephala (DC.) Alef. var. sabellica L. Boerekool - Brassica oleracea L. convar. botrytis (L.) Alef. var. botrytis L. Bloemkool - Brassica oleracea L. convar. botrytis (L.) Alef. var. cymosa Duch. Broccoli - Brassica oleracea L. convar. oleracea var. gemmifera DC. Spruitkool - Brassica oleracea L. convar. capitata (L.) Alef. var. sabauda L. Savooiekool - Brassica oleracea L. convar. capitata (L.) Alef. var. alba DC. Witte kool - Brassica oleracea L. convar. capitata (L.) Alef. var. rubra DC. Rode kool - Brassica oleracea L. convar. acephala (DC.) Alef. var. gongylodes Koolrabi - Brassica pekinensis L. Chinese kool - Brassica rapa L. var. rapa Meiraap, stoppelknol - Capsicum annuum L. Paprika, Spaanse peper - Chicorium endivia L. Krulandijvie, andijvie - Chicorium intybus L. (partim) Witlof - Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai Watermeloen - Cucumis melo L. Meloen - Cucumis sativus L. Komkommer, augurk - Cucurbita maxima Duchesne Reuzenpompoen - Cucurbita pepo L. Pompoen - Cynara cardunculus Kardoen - Cynara scolymus Artisjok - Daucus carota L. Wortel - Foeniculum vulgare Miller Venkel - Lactuca sativa L. Sla - Lycopersicon lycopersicum (L.) Karsten ex Farw. Tomaat - Petroselinum crispum (Miller) Nyman ex A. W. Hill Peterselie - Phaseolus coccineus L. Pronkboon - Phaseolus vulgaris L. Boon - Pisum sativum L. (partim) Erwt met uitzondering van de voedererwt - Raphanus sativus L. Radijs - Rheum Rabarber - Scorzonera hispanica L. Schorseneer - Solanum melongena L. Aubergine - Spinacia oleracea L. Spinazie - Valerianelle locusta (L.) Laterr. Veldsla - Vicia faba L. (partim) Tuinboon