title: Richtlijn 2007/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen

text:
               14.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 184/17

      RICHTLIJN 2007/36/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 11 juli 2007
   betreffende de uitoefening van bepaalde rechten van aandeelhouders in beursgenoteerde vennootschappen
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op de artikelen 44 en 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In haar mededeling van 21 mei 2003 aan de Raad en het Europees Parlement met als titel „Modernisering van het vennootschapsrecht en verbetering van de corporate governance in de Europese Unie — Een actieplan” heeft de Commissie aangegeven dat nieuwe, gerichte initiatieven moeten worden genomen om de rechten van aandeelhouders van beursgenoteerde vennootschappen te versterken en dat de problemen in verband met grensoverschrijdend stemmen dringend moeten worden opgelost.

               (2)

               In zijn resolutie van 21 april 2004 (3) heeft het Europees Parlement zijn steun betuigd voor het voornemen van de Commissie om de rechten van aandeelhouders te versterken, met name door middel van ruimere transparantieregels, rechten om bij volmacht te stemmen, de mogelijkheid om langs elektronische weg aan algemene vergaderingen deel te nemen, en waarborging dat stemrechten grensoverschrijdend kunnen worden uitgeoefend.

               (3)

               Houders van aandelen waaraan stemrechten zijn verbonden, moeten deze ook kunnen uitoefenen, aangezien die stemrechten tot uiting komen in de prijs die bij de verkrijging van de aandelen moet worden betaald. Effectieve zeggenschap van de aandeelhouders is bovendien een eerste vereiste voor een goede corporate governance en dient bijgevolg te worden vergemakkelijkt en aangemoedigd. Het is dan ook noodzakelijk dat maatregelen worden genomen met het oog op een onderlinge aanpassing van het desbetreffende recht van de lidstaten. Belemmeringen die aandeelhouders ontmoedigen om te stemmen, bijvoorbeeld door de uitoefening van de stemrechten afhankelijk te stellen van de blokkering van de aandelen gedurende een bepaalde periode voorafgaand aan de algemene vergadering, dienen te worden opgeheven. Deze richtlijn laat evenwel de bestaande communautaire wetgeving onverlet die betrekking heeft op deelnemingsrechten die door instellingen voor collectieve belegging worden uitgegeven of die in dergelijke instellingen worden verkregen of vervreemd.

               (4)

               De bestaande communautaire wetgeving volstaat niet om deze doelstelling te bereiken. Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 mei 2001 betreffende de toelating van effecten tot de officiële notering aan een effectenbeurs en de informatie die over deze effecten moet worden gepubliceerd (4) heeft hoofdzakelijk betrekking op de informatie die uitgevende instellingen aan de markt moeten bekendmaken, en gaat derhalve niet in op het eigenlijke stemproces van aandeelhouders. Bovendien verplicht Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten (5) uitgevende instellingen ertoe bepaalde, voor algemene vergaderingen dienstige informatie en documenten beschikbaar te stellen, maar deze informatie en documenten moeten alleen in de lidstaat van herkomst van de uitgevende instellingen beschikbaar worden gesteld. Er moeten dan ook bepaalde minimumnormen worden ingevoerd om de investeerders te beschermen en te bewerkstelligen dat de aan stemgerechtigde aandelen verbonden aandeelhoudersrechten soepel en daadwerkelijk kunnen worden uitgeoefend. Wat andere rechten dan het stemrecht betreft, staat het de lidstaten vrij om deze minimumnormen ook op niet-stemgerechtigde aandelen toe te passen, voor zover daarop nog geen dergelijke minimumnormen van toepassing zijn.

               (5)

               Een aanzienlijk deel van de aandelen in beursgenoteerde vennootschappen is in handen van aandeelhouders die geen ingezetene zijn van de lidstaat waar de vennootschap haar statutaire zetel heeft. Niet-ingezeten aandeelhouders dienen evenwel hun rechten met betrekking tot de algemene vergadering even gemakkelijk uit te kunnen oefenen als aandeelhouders die wel ingezetene zijn van de lidstaat waar de vennootschap haar statutaire zetel heeft. Daartoe is het noodzakelijk dat wordt overgegaan tot de opheffing van de huidige belemmeringen voor de toegang van niet-ingezeten aandeelhouders tot de voor de algemene vergadering relevante informatie en voor de uitoefening van stemrechten zonder de algemene vergadering fysiek bij te wonen. De opheffing van deze belemmeringen zou ook ten goede komen aan ingezeten aandeelhouders die de algemene vergadering niet of niet kunnen bijwonen.

               (6)

               Aandeelhouders dienen in staat te zijn op de algemene vergadering of van tevoren met kennis van zaken te stemmen, ongeacht waar zij verblijven. Alle aandeelhouders dienen derhalve genoeg tijd te hebben om de documenten te bestuderen die aan de algemene vergadering zullen worden voorgelegd, alsook om uit te maken hoe zij de aan hun aandelen verbonden stemmen zullen uitbrengen. Te dien einde is het noodzakelijk dat de algemene vergadering tijdig wordt aangekondigd en dat aan de aandeelhouders alle informatie wordt verstrekt die aan de algemene vergadering zal worden voorgelegd. De door de moderne technologieën geboden mogelijkheden om informatie onmiddellijk toegankelijk te maken, dienen te worden benut. In deze richtlijn wordt ervan uitgegaan dat alle beursgenoteerde vennootschappen reeds een website hebben.

               (7)

               De aandeelhouders moeten in beginsel de gelegenheid krijgen om punten op de agenda van de algemene vergadering te plaatsen en ontwerpresoluties over agendapunten in te dienen. Zonder dat wordt geraakt aan de diverse tijdschema’s en modaliteiten die thans in de Gemeenschap worden gebruikt, moeten ten aanzien van de uitoefening van deze rechten twee grondregels gelden, namelijk dat een eventuele drempel voor de uitoefening van deze rechten niet hoger mag zijn dan 5 % van het aandelenkapitaal van de vennootschap en dat alle aandeelhouders in alle gevallen de definitieve versie van de agenda op een zodanig tijdstip moeten ontvangen dat zij het debat en de stemming over ieder punt op de agenda kunnen voorbereiden.

               (8)

               Iedere aandeelhouder moet in beginsel de mogelijkheid hebben om vragen te stellen over agendapunten van de algemene vergadering en daarop antwoord te krijgen. De vaststelling van de regels over de wijze waarop en wanneer vragen kunnen worden gesteld en beantwoord, moet aan de lidstaten worden overgelaten.

               (9)

               Er mogen geen wettelijke belemmeringen voor de vennootschappen bestaan om hun aandeelhouders middelen te bieden om langs elektronische weg aan de algemene vergadering deel te nemen. Stemmen zonder de algemene vergadering persoonlijk bij te wonen, per brief of langs elektronische weg, mag niet aan andere beperkingen onderworpen zijn dan die welke noodzakelijk zijn voor de verificatie van de identiteit en de veiligheid van de communicatie. Dit mag de lidstaten evenwel niet beletten voorschriften aan te nemen om te waarborgen dat de resultaten van de stemming in alle omstandigheden de intenties van de aandeelhouders weerspiegelen, waaronder voorschriften voor situaties waarin nieuwe omstandigheden optreden of aan het licht komen nadat een aandeelhouder zijn stem per brief of elektronisch heeft uitgebracht.

               (10)

               Voor een goede corporate governance is een soepel en doeltreffend proces voor het stemmen bij volmacht noodzakelijk. Bestaande beperkingen en formaliteiten die stemmen bij volmacht omslachtig en duur maken, dienen te worden afgeschaft. Voor een goede corporate governance moeten er ook goede beveiligingen komen tegen mogelijk misbruik van stemmen bij volmacht. De volmachthouder dient derhalve te worden gehouden aan het naleven van instructies die hij eventueel van de aandeelhouder heeft gekregen, en de lidstaten moeten adequate maatregelen kunnen nemen om te garanderen dat de volmachthouder geen ander belang dient dan dat van de aandeelhouder, ongeacht de oorzaak van het belangenconflict. Maatregelen tegen mogelijk misbruik kunnen in het bijzonder bestaan in regelingen die de lidstaten kunnen uitvaardigen ter regulering van het gedrag van personen die actief volmachten verzamelen of daadwerkelijk meer dan een bepaald, beduidend aantal volmachten hebben verzameld, met name teneinde een adequate mate van betrouwbaarheid en transparantie te waarborgen. Aandeelhouders hebben uit hoofde van deze richtlijn een onbeperkt recht om dergelijke personen als volmachthouders aan te wijzen teneinde in hun naam deel te nemen aan en te stemmen op algemene vergaderingen. Deze richtlijn laat door de lidstaten aan dergelijke personen opgelegde regels of sancties wegens bedrieglijk gebruik van de verzamelde volmachten bij de stemming, evenwel onverlet. Deze richtlijn legt vennootschappen voorts geen enkele verplichting op om na te gaan of volmachthouders stemmen uitbrengen in overeenstemming met de steminstructies van de aanwijzende aandeelhouders.

               (11)

               Wanneer er financiële tussenpersonen bij betrokken zijn, is de effectiviteit van het stemmen op instructie sterk afhankelijk van de doeltreffendheid van de keten van tussenpersonen, aangezien investeerders vaak niet in staat zijn de aan hun aandelen verbonden stemrechten uit te oefenen zonder de medewerking van iedere tussenpersoon in de keten, die mogelijkerwijs geen economisch belang bij de aandelen heeft. Om investeerders in staat te stellen hun stemrecht uit te oefenen in grensoverschrijdende situaties, is het derhalve van belang dat tussenpersonen het uitoefenen van stemrecht vergemakkelijken. De Commissie dient dit punt nader te bestuderen in het kader van een aanbeveling, teneinde te waarborgen dat investeerders toegang hebben tot effectieve stemdiensten en dat stemrechten worden uitgeoefend overeenkomstig de door deze investeerders gegeven instructies.

               (12)

               Het tijdstip van bekendmaking van de voorafgaand aan de algemene vergadering per brief of elektronisch uitgebrachte stemmen aan het leidinggevend, het toezichthoudend of het bestuursorgaan en aan het publiek is een belangrijk aspect van de corporate governance, maar kan desalniettemin door de lidstaten worden bepaald.

               (13)

               Voor het vaststellen van de resultaten van de stemming moeten methoden worden gebruikt die de stemintenties van de aandeelhouders weerspiegelen, en de resultaten moeten na de algemene vergadering op transparante wijze worden bekendgemaakt, op zijn minst via de website van de vennootschap.

               (14)

               Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk om aandeelhouders de mogelijkheid te bieden hun rechten overal in de Gemeenschap effectief uit te oefenen, op grond van de vigerende communautaire wetgeving niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van de maatregel beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (15)

               Overeenkomstig paragraaf 34 van het Interinstitutioneel Akkoord inzake beter wetgeven (6) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Voorwerp en werkingssfeer
   1.   Deze richtlijn stelt voorschriften vast voor de uitoefening van bepaalde aan aandelen met stemrecht verbonden rechten van aandeelhouders in verband met algemene vergaderingen van vennootschappen die hun statutaire zetel in een lidstaat hebben en waarvan de aandelen tot de handel op een in een lidstaat gelegen of werkzame gereglementeerde markt zijn toegelaten.
   2.   De lidstaat die bevoegd is om regels te stellen betreffende de onder deze richtlijn vallende aangelegenheden, is de lidstaat waarin de vennootschap haar statutaire zetel heeft en verwijzingen naar het „toepasselijke recht” zijn op te vatten als verwijzingen naar het recht van die lidstaat.
   3.   De lidstaten mogen de volgende soorten vennootschappen van de toepassing van deze richtlijn vrijstellen:

               a)

               instellingen voor collectieve belegging in de zin van artikel 1, lid 2, van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (7);

               b)

               instellingen waarvan het uitsluitende doel is de collectieve belegging van uit het publiek aangetrokken kapitaal met toepassing van het beginsel van risicospreiding, en die geen juridische of bestuurlijke zeggenschap nastreven over enigerlei uitgevende instelling waarvan de effecten als onderliggende belegging van deze instellingen fungeren, mits deze instellingen voor collectieve belegging een vergunning bezitten, onder toezicht van bevoegde autoriteiten staan en een bewaarder hebben die taken uitoefent die gelijkwaardig zijn aan die bedoeld in Richtlijn 85/611/EEG;

               c)

               coöperatieve vennootschappen.

         Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:

               a)

               „gereglementeerde markt”: een markt in de zin van artikel 4, lid 1, punt 14, van Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (8);

               b)

               „aandeelhouder”: de natuurlijke of rechtspersoon die krachtens het toepasselijke recht wordt erkend als aandeelhouder;

               c)

               „volmacht”: door een aandeelhouder aan een natuurlijke of rechtspersoon verleende machtiging om sommige of alle rechten van die aandeelhouder in de algemene vergadering in zijn naam uit te oefenen.

         Artikel 3
   Nadere nationale maatregelen
   Deze richtlijn belet de lidstaten niet de vennootschappen verdere verplichtingen op te leggen of op een andere wijze nadere maatregelen te nemen om het de aandeelhouders gemakkelijker te maken de in deze richtlijn genoemde rechten uit te oefenen.
   HOOFDSTUK II
   ALGEMENE AANDEELHOUDERSVERGADERINGEN
   Artikel 4
   Gelijke behandeling van aandeelhouders
   De vennootschap draagt zorg voor een gelijke behandeling van alle aandeelhouders die zich in identieke omstandigheden bevinden wat de deelneming aan en de uitoefening van stemrechten in de algemene vergadering betreft.
   Artikel 5
   Informatie voorafgaand aan de algemene vergadering
   1.   Onverminderd artikel 9, lid 4, en artikel 11, lid 4, van Richtlijn 2004/25/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende het openbaar overnamebod (9) zorgen de lidstaten ervoor dat de vennootschap de oproeping tot de algemene vergadering op een van de in lid 2 van dit artikel aangegeven wijzen uiterlijk op de 21e dag vóór de dag van de vergadering doet uitgaan.
   Ingeval de vennootschap de aandeelhouders de gelegenheid biedt om langs voor alle aandeelhouders toegankelijke elektronische weg te stemmen, kunnen de lidstaten bepalen dat de algemene vergadering mag besluiten om de oproeping tot een algemene vergadering niet zijnde de jaarlijkse algemene vergadering op een van de in lid 2 van dit artikel aangegeven wijzen uiterlijk op de 14e dag vóór de dag van de vergadering te doen uitgaan. Voor de aanneming van dit besluit is een meerderheid vereist van niet minder dan tweederde van de stemmen verbonden aan de vertegenwoordigde aandelen of aan het vertegenwoordigde geplaatste kapitaal. Het besluit geldt uiterlijk tot de volgende jaarlijkse algemene vergadering.
   De lidstaten hoeven de in de eerste en tweede alinea bedoelde minimumperiodes niet aan te houden voor de tweede of daaropvolgende oproeping tot een algemene vergadering, gedaan omdat het bij de eerste oproeping vereist quorum niet is gehaald, mits voor de eerste oproeping voldaan is aan het bepaalde in dit artikel, er geen nieuw punt op de agenda is geplaatst en er ten minste tien dagen verstrijken tussen de definitieve oproeping en de dag van de algemene vergadering.
   2.   Onverminderd nadere voorschriften betreffende kennisgeving of bekendmaking die opgelegd zijn door de bevoegde lidstaat zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 2, doet de vennootschap de in lid 1 van dit artikel bedoelde oproeping uitgaan op een wijze die snelle toegang tot de oproeping op niet-discriminerende basis garandeert. De lidstaat verplicht de vennootschap ertoe gebruik te maken van media waarvan redelijkerwijs mag worden aangenomen dat ze voor een doeltreffende verspreiding van informatie in de gehele Gemeenschap kunnen zorgen. De lidstaat mag er niet toe verplichten alleen gebruik te maken van media waarvan de exploitanten op zijn grondgebied gevestigd zijn.
   De lidstaten hoeven de eerste alinea niet toe te passen op vennootschappen die de namen en adressen van hun aandeelhouders uit een bestaand register van aandeelhouders kunnen halen, mits de vennootschap verplicht is de oproeping aan elke van haar geregistreerde aandeelhouders te sturen.
   In geen van beide gevallen mag de vennootschap specifieke kosten in rekening brengen voor het op de voorgeschreven wijze doen uitgaan van de oproeping.
   3.   De in lid 1 bedoelde oproeping bevat ten minste:

               a)

               de precieze vermelding van de plaats waar en het tijdstip waarop de algemene vergadering zal plaatsvinden, en de voorgestelde agenda van de algemene vergadering;

               b)

               een heldere en nauwkeurige beschrijving van de procedures die aandeelhouders in acht moeten nemen om te mogen deelnemen aan en hun stem te mogen uitbrengen in de algemene vergadering. Dit omvat informatie over:

                           i)

                           de rechten van aandeelhouders overeenkomstig artikel 6, voor zover deze na het doen uitgaan van de oproeping kunnen worden uitgeoefend, en overeenkomstig artikel 9, en de termijnen waarbinnen deze rechten kunnen worden uitgeoefend; de oproeping kan beperkt blijven tot vermelding van uitsluitend de termijnen waarbinnen deze rechten kunnen worden uitgeoefend, mits zij een verwijzing bevat naar meer gedetailleerde informatie over dergelijke rechten die op de website van de vennootschap beschikbaar wordt gesteld;

                           ii)

                           de procedure voor het stemmen bij volmacht, met name de te gebruiken formulieren en de middelen die de vennootschap bereid is te aanvaarden voor elektronische kennisgevingen van de aanwijzing van volmachthouders, en,

                           iii)

                           in voorkomend geval, de procedures voor het per brief of langs elektronische weg uitbrengen van stemmen;

               c)

               indien van toepassing, een vermelding van de in artikel 7, lid 2, gedefinieerde registratiedatum, en de mededeling dat alleen personen die op die datum aandeelhouder zijn, gerechtigd zijn deel te nemen aan en te stemmen op de algemene vergadering;

               d)

               een vermelding van de plaats waar en de wijze waarop de onverkorte tekst kan worden verkregen van de documenten en de ontwerpresoluties zoals bedoeld in lid 4, onder c) en d);

               e)

               een vermelding van het adres van de website waarop de in lid 4 bedoelde informatie beschikbaar zal worden gesteld.

         4.   De lidstaten zorgen ervoor dat de vennootschap gedurende een ononderbroken periode die uiterlijk op de 21e dag vóór de dag van de algemene vergadering, inclusief de dag van de vergadering zelf, aanvangt, op haar website ten minste de volgende informatie voor haar aandeelhouders beschikbaar stelt:

               a)

               de in lid 1 bedoelde oproeping;

               b)

               het totale aantal aandelen en stemrechten op de datum van de oproeping (met inbegrip van afzonderlijke totaalaantallen voor elke categorie van aandelen, indien het kapitaal van de vennootschap is verdeeld over twee of meer categorieën aandelen);

               c)

               de aan de algemene vergadering voor te leggen documenten;

               d)

               een ontwerpresolutie of, indien geen resolutie ter goedkeuring wordt voorgelegd, commentaar van een krachtens het toepasselijke recht aangewezen bevoegde orgaan binnen de vennootschap voor elk punt op de voorgestelde agenda van de algemene vergadering; daarnaast worden eventuele door aandeelhouders ingediende ontwerpresoluties zo spoedig mogelijk na ontvangst door de vennootschap aan de website toegevoegd;

               e)

               indien van toepassing, de te gebruiken formulieren voor het stemmen bij volmacht en voor het stemmen per brief, tenzij deze formulieren rechtstreeks naar elke aandeelhouder worden gezonden.

         Indien de onder e) bedoelde formulieren om technische redenen niet op de website beschikbaar kunnen worden gesteld, geeft de vennootschap op haar site aan hoe deze formulieren op papier kunnen worden verkregen. In dat geval is de vennootschap gehouden de formulieren per post en kosteloos aan elke aandeelhouder die daarom vraagt te doen toekomen.
   Indien de oproeping tot de algemene vergadering op grond van artikel 9, lid 4, of artikel 11, lid 4, van Richtlijn 2004/25/EG of op grond van lid 1, tweede alinea, van dit artikel later uitgaat dan op de 21e dag vóór de dag van de vergadering, wordt de in dit lid bedoelde periode dienovereenkomstig ingekort.
   Artikel 6
   Recht om punten op de agenda van de algemene vergadering te plaatsen en ontwerpresoluties in te dienen
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat aandeelhouders, hetzij individueel, hetzij collectief optredend,

               a)

               het recht hebben punten op de agenda van de algemene vergadering te plaatsen, mits elk van die punten wordt gemotiveerd of vergezeld gaat van een ontwerpresolutie ter goedkeuring op de algemene vergadering; en

               b)

               het recht hebben met betrekking tot op de agenda voor een algemene vergadering opgenomen of daarin op te nemen punten ontwerpresoluties in te dienen.

         De lidstaten kunnen bepalen dat het onder a) bedoelde recht alleen kan worden uitgeoefend met betrekking tot de jaarlijkse algemene vergadering, voor zover de aandeelhouders, hetzij individueel, hetzij collectief optredend, het recht hebben buiten de jaarlijkse algemene vergadering een algemene vergadering met een agenda die op zijn minst alle punten bevat waarom door deze aandeelhouders is verzocht, bijeen te roepen of te verlangen dat de vennootschap een dergelijke algemene vergadering bijeenroept.
   De lidstaten kunnen bepalen dat dergelijke rechten schriftelijk worden uitgeoefend (verzending per post of langs elektronische weg).
   2.   Ingeval een van de in lid 1 vermelde rechten afhankelijk is gesteld van de voorwaarde dat de betrokken aandeelhouder of aandeelhouders een minimumdeelneming in de vennootschap moet of moeten bezitten, dan mag deze drempel niet hoger worden vastgesteld dan op 5 % van het aandelenkapitaal.
   3.   Elke lidstaat stelt, onder verwijzing naar een bepaald aantal dagen voorafgaand aan de algemene vergadering of de oproeping, één specifieke termijn vast tot waarop aandeelhouders het in lid 1, onder a), bedoelde recht kunnen uitoefenen. Op dezelfde wijze kan elke lidstaat een termijn vaststellen voor de uitoefening van het in lid 1, onder b), genoemde recht.
   4.   De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer de uitoefening van het in lid 1, onder a), genoemde recht een wijziging van de reeds aan de aandeelhouders meegedeelde agenda voor de algemene vergadering tot gevolg heeft, de vennootschap een herziene agenda op dezelfde wijze als de voorgaande agenda bekendmaakt vóór de in artikel 7, lid 2, gedefinieerde toepasselijke registratiedatum, dan wel — indien er geen registratiedatum geldt — tijdig vóór de datum van de algemene vergadering, om de andere aandeelhouders in staat te stellen een volmachthouder aan te wijzen of, indien van toepassing, per brief te stemmen.
   Artikel 7
   Vereisten voor het deelnemen aan en stemmen op de algemene vergadering
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat:

               a)

               de rechten van een aandeelhouder om deel te nemen aan een algemene vergadering en te stemmen op aandelen, niet ondergeschikt worden gemaakt aan de eis dat de aandelen voorafgaand aan de algemene vergadering worden gedeponeerd bij of overgedragen aan of geregistreerd op naam van een andere natuurlijke of rechtspersoon, en

               b)

               voor de rechten van een aandeelhouder om aandelen te verkopen of op andere wijze over te dragen gedurende de periode tussen de registratiedatum zoals gedefinieerd in lid 2 en de algemene vergadering in kwestie, geen beperkingen gelden die op andere momenten niet gelden.

         2.   De lidstaten bepalen dat de rechten van aandeelhouders om aan een algemene vergadering deel te nemen en op door hun gehouden aandelen te stemmen, vastgesteld worden aan de hand van de aandelen die zij op een welbepaalde datum voorafgaand aan de algemene vergadering, hierna „de registratiedatum” genoemd, houden.
   De lidstaten hoeven de eerste alinea niet toe te passen op vennootschappen die op de dag van de vergadering de namen en adressen van hun aandeelhouders uit een bestaand register van aandeelhouders kunnen halen.
   3.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat één registratiedatum geldt voor alle vennootschappen. Een lidstaat mag echter een registratiedatum bepalen voor vennootschappen die aandelen aan toonder hebben uitgegeven, en een andere registratiedatum voor vennootschappen die aandelen op naam hebben uitgegeven, op voorwaarde dat er voor elke vennootschap die beide soorten aandelen heeft uitgegeven, slechts één datum geldt. De registratiedatum mag niet vroeger dan 30 dagen vóór de datum van de desbetreffende algemene vergadering vallen. Bij het uitvoeren van deze bepaling en van artikel 5, lid 1, zorgt elke lidstaat ervoor dat er een periode van ten minste acht dagen verstrijkt tussen de uiterst toelaatbare datum voor de oproeping tot de algemene vergadering en de registratiedatum. Bij de berekening van deze periode worden deze twee data niet meegeteld. In de gevallen bedoeld in artikel 5, lid 1, derde alinea, kan een lidstaat evenwel voorschrijven dat tussen de laatst toelaatbare datum voor de tweede of daaropvolgende oproeping van de algemene vergadering en de registratiedatum ten minste zes dagen verstrijken en dat bij de berekening van deze periode deze twee data niet worden meegeteld.
   4.   Het bewijs van de kwalificatie als aandeelhouder mag niet aan andere vereisten onderworpen zijn dan die welke noodzakelijk zijn voor de verificatie van de identiteit van de aandeelhouders, en alleen voor zover zij in verhouding staan tot de beoogde doelstelling.
   Artikel 8
   Deelneming aan de algemene vergadering langs elektronische weg
   1.   De lidstaten staan vennootschappen toe hun aandeelhouders in de gelegenheid te stellen om langs elektronische weg aan de algemene vergadering deel te nemen, met name deelname in één of alle van de volgende vormen:

               a)

               een realtimetransmissie van de algemene vergadering;

               b)

               een realtimecommunicatie in twee richtingen die aandeelhouders in staat stelt zich vanaf een andere locatie tot de algemene vergadering te richten;

               c)

               een mechanisme voor het uitbrengen van stemmen, hetzij voorafgaand aan, hetzij tijdens de algemene vergadering, zonder een volmachthouder te hoeven aanwijzen die lijfelijk bij de vergadering aanwezig is.

         2.   Het gebruik van elektronische middelen om aandeelhouders in staat te stellen aan de algemene vergadering deel te nemen, mag niet aan andere verplichtingen of beperkingen onderworpen zijn dan die welke noodzakelijk zijn voor de verificatie van de identiteit van de aandeelhouders en de veiligheid van de communicatie, en alleen voor zover zij in verhouding staan tot de beoogde doelstellingen.
   Deze bepaling geldt onverminderd de rechtsregels welke door lidstaten zijn of kunnen worden vastgesteld met betrekking tot de besluitvormingsprocedure die binnen de vennootschap wordt gevolgd voor de invoering of toepassing van enigerlei wijze van deelneming aan vergaderingen langs elektronische weg.
   Artikel 9
   Het recht om vragen te stellen
   1.   Iedere aandeelhouder heeft het recht om vragen te stellen met betrekking tot punten op de agenda van de algemene vergadering. De vennootschap beantwoordt de vragen die aandeelhouders haar stellen.
   2.   Het recht om vragen te stellen en de verplichting om deze te beantwoorden zijn onderworpen aan de maatregelen die de lidstaten kunnen nemen of die zij vennootschappen kunnen toestaan te nemen om de identificatie van aandeelhouders, de voorbereiding en de goede orde van de algemene vergadering, alsook de bescherming van de vertrouwelijkheid en de zakelijke belangen van vennootschappen te waarborgen. De lidstaten mogen de vennootschappen toestaan één antwoord te geven op vragen met gelijke inhoud.
   De lidstaten mogen bepalen dat een vraag als beantwoord mag worden beschouwd wanneer de relevante informatie op de website van de vennootschap in de vorm van vraag en antwoord beschikbaar is.
   Artikel 10
   Stemmen bij volmacht
   1.   Elke aandeelhouder heeft het recht een andere natuurlijke of rechtspersoon aan te wijzen als volmachthouder om in zijn naam deel te nemen aan en te stemmen in een algemene vergadering. De volmachthouder geniet dezelfde rechten om in de algemene vergadering het woord te voeren en vragen te stellen als die welke de aldus vertegenwoordigde aandeelhouder zou hebben genoten.
   Afgezien van de eis dat de volmachthouder handelingsbekwaamheid bezit, schaffen de lidstaten alle rechtsregels af die de mogelijkheid voor personen om als volmachthouder te worden aangewezen, beperken of die de vennootschappen toestaan deze mogelijkheid te beperken.
   2.   De lidstaten kunnen de aanwijzing van een volmachthouder beperken tot één vergadering of tot de vergaderingen gedurende een bepaalde periode.
   Onverminderd het bepaalde in artikel 13, lid 5, kunnen de lidstaten het aantal personen beperken die een aandeelhouder mag aanwijzen om in een bepaalde algemene vergadering voor hem als volmachthouder op te treden. Indien een aandeelhouder aandelen in een vennootschap op meer dan één effectenrekening heeft, kan een dergelijke beperking de aandeelhouder niet beletten om voor een bepaalde algemene vergadering per effectenrekening een volmachthouder aan te wijzen voor de aandelen die op elk van die effectenrekeningen zijn ondergebracht. Deze bepaling doet overigens geen afbreuk aan de in de toepasselijke wetgeving vervatte voorschriften die verbieden dat de aan de aandelen van eenzelfde aandeelhouder verbonden stemmen op uiteenlopende wijze worden uitgebracht.
   3.   Afgezien van de beperkingen die volgens de leden 1 en 2 uitdrukkelijk zijn toegestaan, mogen de lidstaten het bij volmacht uitoefenen van aandeelhoudersrechten uitsluitend beperken, of toestaan dat vennootschappen dit doen, ter behandeling van potentiële belangenconflicten tussen de volmachthouder en de aandeelhouder in wiens belang de volmachthouder gehouden is op te treden, en daarbij mogen de lidstaten uitsluitend de hiernavolgende eisen stellen:

               a)

               de lidstaten mogen voorschrijven dat de volmachthouder bepaalde nader omschreven feiten bekendmaakt die voor de aandeelhouders van belang kunnen zijn om te beoordelen of er gevaar bestaat dat de volmachthouder enig ander belang dan het belang van de aandeelhouder nastreeft;

               b)

               de lidstaten mogen het bij volmacht uitoefenen van aandeelhoudersrechten zonder specifieke steminstructies voor iedere resolutie waarover de volmachthouder namens de aandeelhouder moet stemmen, beperken of uitsluiten;

               c)

               de lidstaten mogen de overdracht van een volmacht aan een andere persoon beperken of uitsluiten, maar dit belet een volmachthouder die een rechtspersoon is, niet om de hem verleende bevoegdheden uit te oefenen via een lid van zijn bestuurs- of leidinggevend orgaan of via een van zijn werknemers.

         Een belangenconflict in de zin van dit lid kan in het bijzonder ontstaan wanneer de volmachthouder:

               i)

               een aandeelhouder met de zeggenschap over de vennootschap is of een andere entiteit is die onder de zeggenschap van een dergelijke aandeelhouder staat;

               ii)

               lid van het bestuurs-, het leidinggevend of het toezichthoudend orgaan is van de vennootschap of van een aandeelhouder met de zeggenschap of van een onder zeggenschap staande entiteit zoals bedoeld onder i);

               iii)

               werknemer of accountant is van de vennootschap of van een aandeelhouder met de zeggenschap of van een onder zeggenschap staande entiteit zoals bedoeld onder i);

               iv)

               een familieband heeft met een natuurlijke persoon zoals bedoeld onder i) tot en met iii).

         4.   De volmachthouder brengt zijn stem uit overeenkomstig de instructies van de aandeelhouder die hem aangewezen heeft.
   De lidstaten mogen voorschrijven dat volmachthouders gedurende een bepaalde minimumperiode een register van de steminstructies bijhouden en op verzoek bevestigen dat zij zich aan de steminstructies hebben gehouden.
   5.   Een persoon die als volmachthouder optreedt, mag een volmacht van meer dan een aandeelhouder bezitten, waarbij geen beperking geldt wat het aantal aldus vertegenwoordigde aandeelhouders betreft. Ingeval een volmachthouder volmachten van meerdere aandeelhouders bezit, staat het toepasselijke recht hem toe namens een bepaalde aandeelhouder anders te stemmen dan namens een andere aandeelhouder.
   Artikel 11
   Procedures voor aanwijzing van volmachthouders en kennisgeving
   1.   De lidstaten staan de aanwijzing van volmachthouders door aandeelhouders langs elektronische weg toe. Daarnaast staan de lidstaten vennootschappen toe in te stemmen met kennisgeving van de aanwijzing via elektronische middelen en zien zij erop toe dat elke vennootschap haar aandeelhouders ten minste één doeltreffende methode van kennisgeving via elektronische middelen aanbiedt.
   2.   De lidstaten zien erop toe dat de aanwijzing van volmachthouders alleen in schriftelijke vorm mag plaatsvinden en dat de vennootschap schriftelijk van deze aanwijzing in kennis wordt gesteld. Afgezien van dit elementaire formele vereiste gelden voor de aanwijzing van een volmachthouder, de kennisgeving van de aanwijzing aan de vennootschap en het geven van steminstructies, indien van toepassing, aan de volmachthouder geen andere formele eisen dan die welke noodzakelijk zijn voor het waarborgen van de identificatie van de aandeelhouder en de volmachthouder, respectievelijk voor het waarborgen van de mogelijkheid om de strekking van de steminstructies te verifiëren, en alleen voor zover zij in verhouding staan tot deze doelstellingen.
   3.   De bepalingen van dit artikel zijn mutatis mutandis van toepassing op de intrekking van de aanwijzing van een volmachthouder.
   Artikel 12
   Stemmen per brief
   De lidstaten staan vennootschappen toe hun aandeelhouders de mogelijkheid te bieden om per brief te stemmen voordat de algemene vergadering plaatsvindt. Stemmen per brief mag alleen onderhevig zijn aan vereisten en beperkingen die noodzakelijk zijn voor het waarborgen van de identificatie van de aandeelhouders en die in verhouding staan tot de beoogde doelstelling.
   Artikel 13
   Wegnemen van bepaalde belemmeringen voor het daadwerkelijk uitoefenen van stemrechten
   1.   Dit artikel is van toepassing wanneer een natuurlijke of rechtspersoon die door het toepasselijke recht als aandeelhouder wordt erkend, binnen een zakelijke context optreedt namens een andere natuurlijke of rechtspersoon, hierna „de cliënt” genoemd.
   2.   Wanneer het toepasselijke recht voor het uitoefenen van stemrechten door een aandeelhouder zoals bedoeld in lid 1 openbaarmaking eist, gaat zo’n eis niet verder dan een lijst waarin aan de vennootschap de identiteit van iedere cliënt wordt bekendgemaakt, evenals het aantal aandelen waarmee namens hem is gestemd.
   3.   Wanneer krachtens het toepasselijke recht formele vereisten gelden met betrekking tot het tot uitoefening van stemrechten machtigen van een aandeelhouder zoals bedoeld in lid 1, of met betrekking tot steminstructies, gaan die formele vereisten niet verder dan nodig is voor de identificatie van de cliënt, respectievelijk voor het eventueel inhoudelijk verifiëren van de steminstructies, en staan zij in verhouding tot het verwezenlijken van het beoogde doel.
   4.   Een aandeelhouder zoals bedoeld in lid 1 mag de aan sommige van de aandelen verbonden stemmen anders uitbrengen dan de aan de andere aandelen verbonden stemmen.
   5.   Wanneer het toepasselijke recht een maximum stelt aan het aantal personen die een aandeelhouder als volmachthouders mag aanwijzen overeenkomstig artikel 10, lid 2, mag zo’n beperking een aandeelhouder zoals bedoeld in lid 1 van dit artikel niet beletten een volmacht te verlenen aan iedere cliënt of aan een door een cliënt aangewezen derde.
   Artikel 14
   Stemmingsresultaten
   1.   De vennootschap stelt voor elke resolutie ten minste het volgende vast: het aantal aandelen waarvoor geldige stemmen zijn uitgebracht, het percentage dat deze aandelen in het aandelenkapitaal vertegenwoordigen, het totale aantal geldig uitgebrachte stemmen, en het aantal stemmen dat voor of tegen elke resolutie is uitgebracht, alsmede het eventuele aantal onthoudingen.
   De lidstaten mogen toestaan dat vennootschappen, ingeval geen enkele aandeelhouder om een volledig stemmingsresultaat verzoekt, de stemmingsresultaten slechts in zoverre vaststellen als noodzakelijk is om de vereiste meerderheid voor elke resolutie te bepalen.
   2.   Binnen een bij het toepasselijke recht vast te stellen tijdspanne van niet meer dan 15 dagen na de algemene vergadering maakt de vennootschap op haar website de overeenkomstig lid 1 vastgestelde stemmingsresultaten bekend.
   3.   Dit artikel laat de rechtsregels onverlet die lidstaten hebben vastgesteld of kunnen vaststellen betreffende de formaliteiten waaraan voldaan moet zijn wil een resolutie rechtsgeldig worden, of betreffende de mogelijkheid van juridische procedures om een stemmingsresultaat aan te vechten.
   HOOFDSTUK III
   SLOTBEPALINGEN
   Artikel 15
   Omzetting
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 3 augustus 2009 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Onverminderd de eerste alinea doen de lidstaten waar op 1 juli 2006 nationale bepalingen van kracht zijn die de aanwijzing van een volmachthouder in het geval van artikel 10, lid 3, tweede alinea, onder ii), beperken of verbieden, de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 3 augustus 2012 aan artikel 10, lid 3, voor wat betreft een dergelijke beperking of een dergelijk verbod, te voldoen.
   De lidstaten delen het overeenkomstig artikel 6, lid 3, en artikel 7, lid 3, bepaalde aantal dagen, alsmede eventuele verwijzingen dienaangaande, onverwijld mee aan de Commissie, die deze informatie bekendmaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Wanneer de lidstaten de in de eerste alinea bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 16
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 17
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 11 juli 2007.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. LOBO ANTUNES

      (1)  PB C 318 van 23.12.2006, blz. 42.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 15 februari 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 12 juni 2007.

      (3)  PB C 104 E van 30.4.2004, blz. 714.

      (4)  PB L 184 van 6.7.2001, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/1/EG (PB L 79 van 24.3.2005, blz. 9).

      (5)  PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (7)  PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3.

      (8)  PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.

      (9)  PB L 142 van 30.4.2004, blz. 12.


title: Richtlijn 2007/13/EG van de Commissie van 7 maart 2007 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 71/316/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               13.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 73/10

      RICHTLIJN 2007/13/EG VAN DE COMMISSIE

   van 7 maart 2007
   tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 71/316/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen (1), en met name op artikel 16, eerste zin,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In bijlage II, punt 3.1.1.1, onder a), van Richtlijn 71/316/EEG worden bepalingen vastgesteld voor de hoofdletters als kenteken van een lidstaat die moeten worden gebruikt voor het eerste EEG-ijkmerk dat op een meetmiddel wordt aangebracht en dat aangeeft dat het laatste voldoet aan de EEG-voorschriften.

               (2)

               In bijlage II, punt 3.2.1, van Richtlijn 71/316/EEG worden bepalingen vastgesteld voor de tekeningen met de vorm, afmetingen en omtrek van de letters voor de eerste EEG-ijkmerken, zoals vastgesteld in punt 3.1 van die bijlage.

               (3)

               In de Akte van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden en in de Toetredingsakte van 2003 zijn de tekeningen van de letters als kenteken niet vastgesteld. Overeenkomstig bijlage II, hoofdstuk 1, punt D1.b, van de Akte van toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden en van de Toetredingsakte van 2003 worden de tekeningen waarnaar bijlage II, punt 3.2.1, van Richtlijn 71/316/EEG verwijst, met de vereiste letters aangevuld.

               (4)

               Daarom moet punt 3.2.1 van bijlage II bij Richtlijn 71/316/EEG worden gewijzigd om er de tekeningen van de letters als kenteken in op te nemen.

               (5)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 17 van Richtlijn 71/316/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 71/316/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 10 maart 2008 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 7 maart 2007.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 202 van 6.9.1971, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      BIJLAGE
      In de eerste tekening die bij bijlage II bij Richtlijn 71/316/EEG is gevoegd, worden de letters „A, S, FI, CZ, EST, CY, LV, LT, H, M, PL, SI, SK” aangevuld met de volgende tekeningen:


Avis juridique important

|

31998L0050

Richtlijn 98/50/EG van de Raad van 29 juni 1998 tot wijziging van Richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen

Publicatieblad Nr. L 201 van 17/07/1998 blz. 0088 - 0092

RICHTLIJN 98/50/EG VAN DE RAAD van 29 juni 1998 tot wijziging van Richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 100,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Gezien het advies van het Comité van de Regio's (4),(1) Overwegende dat het op 9 december 1989 aangenomen Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden (Sociaal Handvest) in punt 7, in punt 17, en in punt 18, het volgende bepaalt: "De verwezenlijking van de interne markt moet leiden tot een verbetering van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden voor de werkenden in de Europese Gemeenschap. Waar nodig moet deze verbetering leiden tot een verdere ontwikkeling van bepaalde aspecten van de arbeidsreglementering, zoals de procedures inzake collectief ontslag of faillissementen. Voorlichting, raadpleging en inspraak van werkenden moeten op gepaste wijze worden ontwikkeld, rekening houdend met de in de verschillende lidstaten geldende gebruiken. Voorlichting, raadpleging en inspraak moeten tijdig plaatsvinden, met name bij herstructureringen of fusies van ondernemingen die van invloed zijn op de werkgelegenheid.";(2) Overwegende dat bij Richtlijn 77/187/EEG (5) de harmonisatie van de nationale wetgevingen inzake het behoud van de rechten van de werknemers bevorderd wordt en van vervreemders en verkrijgers verlangd wordt dat zij de vertegenwoordigers van de werknemers tijdig voorlichten en raadplegen;(3) Overwegende dat de onderhavige richtlijn ten doel heeft Richtlijn 77/187/EEG te herzien in het licht van de gevolgen van de interne markt, de ontwikkeling van de wetgeving der lidstaten inzake de redding van ondernemingen in economische moeilijkheden, de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, Richtlijn 75/129/EEG van de Raad van 17 februari 1975 betreffende de aanpassingen van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag (6) en de in de meeste lidstaten reeds geldende wetsbepalingen;(4) Overwegende dat het begrip overgang ter wille van de rechtszekerheid en de juridische transparantie verduidelijkt moet worden in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Justitie; dat een dergelijke verduidelijking geen wijziging vormt van de werkingssfeer van Richtlijn 77/187/EEG zoals uitgelegd door het Hof van Justitie;(5) Overwegende dat ter wille van de rechtszekerheid en de juridische transparantie in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Justitie ook uitdrukkelijk bepaald moet worden dat Richtlijn 77/187/EEG van toepassing is op particuliere en openbare ondernemingen, die al dan niet met winstoogmerk economische activiteiten uitoefenen;(6) Overwegende dat het begrip werknemer dient te worden verduidelijkt in het licht van de jurisprudentie van het Hof van Justitie;(7) Overwegende dat het de lidstaten, teneinde het voortbestaan van insolvente ondernemingen te verzekeren, uitdrukkelijk moet worden toegestaan de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 77/187/EEG niet toe te passen op een overgang in het kader van een liquidatieprocedure en dat op de algemene bepalingen van de richtlijn sommige uitzonderingen moeten worden toegestaan in geval van overgang in het kader van insolventieprocedures;(8) Overwegende dat dergelijke afwijkingen ook moeten worden toegestaan aan een lidstaat die speciale procedures kent ter bevordering van het voortbestaan van bedrijven waarvan is erkend dat zij in ernstige financiële moeilijkheden verkeren;(9) Overwegende dat verduidelijkt moet worden in welke omstandigheden de taak en de rechtspositie van de werknemersvertegenwoordigers gehandhaafd moeten worden;(10) Overwegende dat, om een gelijke behandeling in vergelijkbare situaties te garanderen, er op moet worden toegezien dat aan de verplichtingen van Richtlijn 77/187/EEG op het gebied van voorlichting en raadpleging wordt voldaan; dat het besluit dat tot de overgang leidt genomen wordt door de werkgever of door een onderneming die zeggenschap heeft over de werkgever;(11) Overwegende dat verduidelijkt dient te worden dat als de lidstaten maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de verkrijger in kennis wordt gesteld van alle rechten en verplichtingen die zullen overgaan, het niet verstrekken van deze informatie de overgang van de rechten en verplichtingen in kwestie onverlet laat;(12) Overwegende dat de omstandigheden waarin werknemers moeten worden voorgelicht ingeval er geen werknemersvertegenwoordigers zijn, nader moeten worden bepaald;(13) Overwegende dat in het Sociaal Handvest het belang wordt erkend van de bestrijding van iedere vorm van discriminatie, in het bijzonder op grond van geslacht, huidskleur, ras, opvattingen en geloof,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/187/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. de titel wordt vervangen door het volgende:"Richtlijn 77/187/EEG van de Raad van 14 februari 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen";2. de artikelen 1 tot en met 7 worden vervangen door het volgende:"AFDELING IWerkingssfeer en definitiesArtikel 11. a) Deze richtlijn is van toepassing op de overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen op een andere ondernemer ten gevolge van een overdracht krachtens overeenkomst of een fusie.b) Onder voorbehoud van het bepaalde onder a) en van de hiernavolgende bepalingen van dit artikel wordt in deze richtlijn als overgang beschouwd de overgang, met het oog op voortzetting van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit, van een economische eenheid die haar identiteit behoudt, waaronder een geheel van georganiseerde middelen wordt verstaan.c) Deze richtlijn is van toepassing op openbare en particuliere ondernemingen die een economische activiteit uitoefenen, al dan niet met winstoogmerk. Een administratieve reorganisatie van overheidsdiensten of de overgang van administratieve functies tussen overheidsdiensten is geen overgang in de zin van deze richtlijn.2. Deze richtlijn is van toepassing indien en voorzover de ondernemingen, vestigingen of onderdelen van vestigingen of ondernemingen welke overgaan, zich binnen de territoriale werkingssfeer van het Verdrag bevinden.3. Deze richtlijn is niet van toepassing op zeeschepen.Artikel 21. In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) vervreemder, iedere natuurlijke of rechtspersoon die door een overgang in de zin van artikel 1, lid 1, de hoedanigheid van ondernemer ten aanzien van de onderneming, de vestiging of het onderdeel van de onderneming of vestiging verliest;b) verkrijger, iedere natuurlijke of rechtspersoon die door een overgang in de zin van artikel 1, lid 1, de hoedanigheid van ondernemer ten aanzien van de onderneming, de vestiging of het onderdeel van de onderneming of vestiging verkrijgt;c) werknemersvertegenwoordigers, en soortgelijke uitdrukkingen, de vertegenwoordigers van de werknemers volgens de wettelijke voorschriften of de gebruiken in de lidstaten;d) werknemer, iedere persoon die in de lidstaat in kwestie krachtens de nationale arbeidswetgeving bescherming geniet als werknemer.2. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het nationale recht met betrekking tot de definitie van een arbeidsovereenkomst of arbeidsbetrekking.De lidstaten mogen van de werkingssfeer van deze richtlijn echter geen arbeidsovereenkomsten of arbeidsbetrekkingen uitsluiten enkel op grond van:a) het aantal gewerkte of te werken uren;b) het feit dat het arbeidsbetrekkingen zijn die worden geregeld bij een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in de zin van artikel 1, punt 1, van Richtlijn 91/383/EEG van de Raad van 25 juni 1991 ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van de werknemers met arbeidsbetrekkingen voor bepaalde tijd of uitzendarbeidsbetrekkingen (*), ofc) het feit dat het uitzendarbeidsbetrekkingen zijn in de zin van artikel 1, punt 2, van Richtlijn 91/383/EEG en de onderneming, de vestiging of het overgegane deel van de onderneming of de vestiging het uitzendbureau is, of deel uitmaakt van het uitzendbureau, dat optreedt als werkgever.AFDELING IIBehoud van de rechten der werknemersArtikel 31. De rechten en verplichtingen welke voor de vervreemder voortvloeien uit de op het tijdstip van de overgang bestaande arbeidsovereenkomst of arbeidsbetrekking, gaan door deze overgang op de verkrijger over.De lidstaten kunnen bepalen dat de vervreemder en de verkrijger na het tijdstip van de overgang hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de verplichtingen welke vóór het tijdstip van de overgang voortvloeien uit een op het tijdstip van de overgang bestaande arbeidsovereenkomst of arbeidsbetrekking.2. De lidstaten kunnen passende maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de vervreemder de verkrijger in kennis stelt van alle rechten en verplichtingen die uit hoofde van dit artikel op de verkrijger zullen overgaan, voorzover deze rechten en verplichtingen de verkrijger op de datum van overgang bekend zijn of hadden moeten zijn. Het feit dat de vervreemder nalaat de verkrijger in kennis te stellen van een dergelijk recht of een dergelijke verplichting, laat de overgang van dat recht of die verplichting en de rechten van werknemers tegenover de verkrijger en/of vervreemder ten aanzien van dat recht of die verplichting onverlet.3. Na de overgang handhaaft de verkrijger de in een collectieve overeenkomst vastgelegde arbeidsvoorwaarden in dezelfde mate als in deze overeenkomst vastgesteld voor de vervreemder, tot op het tijdstip waarop de collectieve overeenkomst wordt beëindigd of afloopt, of waarop een andere collectieve overeenkomst in werking treedt of wordt toegepast.De lidstaten kunnen het tijdvak waarin de arbeidsvoorwaarden moeten worden gehandhaafd beperken, mits dit tijdvak niet korter is dan een jaar.4. a) Tenzij de lidstaten anders bepalen, zijn de leden 1 en 3 niet van toepassing op de rechten van de werknemers op ouderdomsuitkeringen, invaliditeitsuitkeringen of uitkeringen aan nagelaten betrekkingen uit hoofde van voor één of meer bedrijfstakken geldende aanvullende stelsels van sociale voorzieningen welke bestaan naast de wettelijke stelsels van sociale zekerheid van de lidstaten.b) Zelfs indien zij overeenkomstig het bepaalde onder a) niet bepalen dat de leden 1 en 3 van toepassing zijn op dergelijke rechten, stellen de lidstaten de nodige maatregelen vast om de belangen van de werknemers, alsmede van de personen die de vestiging van de vervreemder reeds hebben verlaten op het tijdstip van de overgang in de zin van artikel 1, lid 1, te beschermen met betrekking tot hun verkregen rechten of rechten in wording op ouderdomsuitkeringen, met inbegrip van uitkeringen aan nagelaten betrekkingen, uit hoofde van de in het bepaalde onder a) van dit lid bedoelde aanvullende stelsels.Artikel 41. De overgang van de onderneming, vestiging of onderdeel van de onderneming of vestiging vormt op zichzelf voor de vervreemder of de verkrijger geen reden tot ontslag. Deze bepaling vormt geen beletsel voor ontslagen om economische, technische of organisatorische redenen die wijzigingen voor de werkgelegenheid met zich brengen.De lidstaten mogen bepalen dat de eerste alinea niet van toepassing is op bepaalde welomschreven categorieën werknemers waarop de wettelijke voorschriften of het gebruik van de lidstaten inzake bescherming tegen ontslag geen betrekking hebben.2. Indien de arbeidsovereenkomst of de arbeidsbetrekking wordt verbroken omdat de overgang een aanmerkelijke wijziging van de arbeidsvoorwaarden ten nadele van de werknemer ten gevolge heeft, wordt de arbeidsovereenkomst of de arbeidsbetrekking geacht te zijn verbroken door toedoen van de werkgever.Artikel 4 bis1. Tenzij de lidstaten anders bepalen, zijn de artikelen 3 en 4 niet van toepassing op een overgang van een onderneming, vestiging of onderdelen daarvan wanneer de vervreemder verwikkeld is in een faillissementsprocedure of in een soortgelijke procedure met het oog op de liquidatie van het vermogen van de vervreemder onder toezicht van een bevoegde overheidsinstantie (die een door een overheidsinstantie gemachtigde curator mag zijn).2. Indien de artikelen 3 en 4 van toepassing zijn op een overgang tijdens insolventieprocedures die zijn ingeleid ten aanzien van een vervreemder (ongeacht de vraag of deze procedures al dan niet zijn ingesteld met als doel de liquidatie van het vermogen van de vervreemder) en die onder toezicht staan van een bevoegde overheidsinstantie (die een door de nationale wetgeving omschreven curator mag zijn) kan een lidstaat bepalen dat:a) onverminderd artikel 3, lid 1, de schulden van de vervreemder die het gevolg zijn van arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen en die verschuldigd zijn vóór de overgang of voor de inleiding van de insolventieprocedure, niet overgaan op de verkrijger, indien dergelijke procedures uit hoofde van de in de betrokken lidstaat geldende wetgeving een bescherming bieden die ten minste gelijkwaardig is aan die welke wordt voorgeschreven in situaties die vallen onder Richtlijn 80/987/EEG van de Raad van 20 oktober 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de bescherming van de werknemers bij insolventie van de werkgever (**)en/of datb) de verkrijger, de vervreemder of de persoon (personen) die de functies van de vervreemder uitoefenen enerzijds en de vertegenwoordigers van de werknemers anderzijds kunnen overeenkomen om, voorzover de geldende wetgeving of praktijk zulks mogelijk maakt, in de arbeidsvoorwaarden wijzigingen aan te brengen die bedoeld zijn om de werkgelegenheid veilig te stellen door het voortbestaan van de onderneming, de vestiging of onderdelen daarvan te verzekeren.3. Een lidstaat kan lid 2, onder b), toepassen in geval van een overgang waarbij de vervreemder overeenkomstig de nationale wetgeving in ernstige financiële moeilijkheden verkeert, mits de situatie door een bevoegde overheidsinstantie erkend is en onder voorbehoud van rechterlijke toetsing, op voorwaarde dat zulke bepalingen op 17 juli 1998 reeds in de nationale wetgeving bestaan.De Commissie dient voor 17 juli 2003 bij de Raad een verslag in over de gevolgen van deze bepaling, evenals eventuele passende voorstellen.4. De lidstaten treffen de nodige maatregelen om frauduleuze insolventieprocedures met het doel de werknemers van de in deze richtlijn bedoelde rechten te beroven, te voorkomen.Artikel 51. Indien de onderneming, de vestiging of een deel van de onderneming of de vestiging als eenheid blijft bestaan, blijven de positie en de functie van de vertegenwoordigers of vertegenwoordiging van de bij overgang betrokken werknemers behouden onder dezelfde voorwaarden als krachtens de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen of een overeenkomst voor het tijdstip van overgang bestonden, mits aan de voorwaarden terzake van een werknemersvertegenwoordiging is voldaan.De eerste alinea is niet van toepassing indien overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften of het gebruik van de lidstaten of bij een overeenkomst met de vertegenwoordigers van de betrokken werknemers is voldaan aan de vereisten terzake van het opnieuw aanwijzen van de vertegenwoordigers van de werknemers of de nieuwe samenstelling van de vertegenwoordiging van de werknemers.Wanneer de vervreemder verwikkeld is in een faillissementsprocedure of in een soortgelijke procedure met het oog op de liquidatie van het vermogen van de vervreemder onder toezicht van een bevoegde overheidsinstantie (die een door een overheidsinstantie gemachtigde curator mag zijn), mogen de lidstaten de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat de werknemers die overgaan, naar behoren worden vertegenwoordigd totdat er nieuwe werknemersvertegenwoordigers worden gekozen of aangewezen.Indien de onderneming, de vestiging of een deel van de onderneming of de vestiging niet als eenheid blijft bestaan, nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de bij de overgang betrokken werknemers die voor de overgang vertegenwoordigd waren, ook daarna gedurende de periode die noodzakelijk is voor de totstandkoming van de nieuwe samenstelling van de werknemersvertegenwoordiging of de nieuwe aanwijzing van werknemersvertegenwoordigers volgens de nationale wetgeving of praktijk, naar behoren vertegenwoordigd blijven.2. Indien het mandaat van de vertegenwoordigers van de bij de overgang betrokken werknemers verstrijkt ten gevolge van de overgang, blijven de beschermende maatregelen waarin wordt voorzien door de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften of het gebruik van de lidstaten op hen van toepassing.AFDELING IIIInformatie en raadplegingArtikel 61. De vervreemder en de verkrijger moeten de vertegenwoordigers van hun eigen werknemers die bij een overgang zijn betrokken, informatie verstrekken over:- de datum of de voorgenomen datum van de overgang;- de reden van de overgang;- de juridische, economische en sociale gevolgen van de overgang voor de werknemers;- de ten aanzien van de werknemers overwogen maatregelen.De vervreemder moet deze informatie tijdig vóór de totstandkoming van de overgang aan de vertegenwoordigers van zijn werknemers verstrekken.De verkrijger moet deze informatie tijdig aan de vertegenwoordigers van zijn werknemers verstrekken, en in ieder geval voordat deze werknemers in hun arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden rechtstreeks door de overgang worden getroffen.2. Wanneer de vervreemder of de verkrijger ten aanzien van hun eigen werknemers maatregelen overwegen, zijn zij verplicht de vertegenwoordigers van hun eigen werknemers tijdig over deze maatregelen te raadplegen teneinde tot een akkoord te komen.3. De lidstaten waarvan de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor de vertegenwoordigers van de werknemers voorzien in de mogelijkheid om een beroep te doen op een arbitrage-instantie teneinde een beslissing te verkrijgen over ten aanzien van de werknemers te treffen maatregelen, mogen de verplichtingen bedoeld in de leden 1 en 2 beperken tot de gevallen waarin de tot stand gekomen overgang in de vestiging leidt tot een wijziging welke aanmerkelijke nadelen ten gevolge kan hebben voor een belangrijk gedeelte van de werknemers.De informatie en de raadpleging hebben minstens betrekking op de maatregelen die ten aanzien van werknemers worden overwogen.De informatie moet worden verstrekt en de raadpleging moet worden gehouden ruim voordat de in het eerste lid bedoelde verandering in het bedrijf daadwerkelijk optreedt.4. De in dit artikel bedoelde verplichtingen gelden ongeacht of de beslissing betreffende de overgang door de werkgever wordt genomen of door een onderneming die zeggenschap heeft over de werkgever.Bij onderzoek van beweerde gevallen van niet-nakoming van de in deze richtlijn bedoelde verplichtingen inzake informatie en raadpleging, wordt geen rekening gehouden met een eventueel verweer van de werkgever op grond van het feit dat een onderneming die zeggenschap over hem heeft, hem de noodzakelijke informatie niet heeft verstrekt.5. De lidstaten mogen de in de leden 1, 2 en 3 bedoelde verplichtingen beperken tot de ondernemingen of de vestigingen die wat het aantal werknemers betreft, voldoen aan de voorwaarden voor de verkiezing of de aanwijzing van een collegiaal lichaam dat de werknemers vertegenwoordigt.6. De lidstaten bepalen dat, indien er in een onderneming of vestiging, om redenen buiten hun wil om, geen vertegenwoordigers van de werknemers zijn, de betrokken werknemers vooraf in kennis moeten worden gesteld van:- de datum of de voorgenomen datum van de overgang,- de redenen van de overgang,- de juridische, economische en sociale gevolgen van de overgang voor de werknemers,- de ten aanzien van de werknemers overwogen maatregelen.AFDELING IVSlotbepalingenArtikel 7Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten om wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of in te voeren die gunstiger zijn voor de werknemers of om de toepassing van collectieve overeenkomsten of tussen de sociale partners gesloten akkoorden te bevorderen of mogelijk te maken die gunstiger zijn voor de werknemers.Artikel 7 bisDe lidstaten nemen in hun interne rechtsorde de nodige voorschriften op om iedere werknemer en werknemersvertegenwoordiger die meent te zijn benadeeld door het niet-naleven te zijnen aanzien van de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen, de mogelijkheid te bieden om zijn rechten voor het gerecht te doen gelden na eventueel een beroep op andere bevoegde instanties te hebben gedaan.Artikel 7 terDe Commissie zal voor 17 juli 2006 bij de Raad een analyse van de gevolgen van de bepalingen van deze richtlijn indienen. Zij zal alle eventueel noodzakelijk gebleken wijzigingen voorstellen.(*) PB L 206 van 29. 7. 1991, blz. 19.(**) PB L 283 van 20. 10. 1980, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/164/EEG (PB L 66 van 11. 3. 1987, blz. 11).".Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 17 juli 2001 aan deze richtlijn te voldoen, of zorgen er uiterlijk op die datum voor dat de sociale partners bij overeenkomst de nodige bepalingen invoeren; de lidstaten treffen tevens de nodige maatregelen om te allen tijde de bij de richtlijn voorgeschreven resultaten te kunnen waarborgen.2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.De lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de ter uitvoering van deze richtlijn genomen maatregelen.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 29 juni 1998.Voor de RaadDe VoorzitterR. COOK(1) PB C 274 van 1. 10. 1994, blz. 10.(2) PB C 33 van 3. 2. 1997, blz. 81.(3) PB C 133 van 31. 5. 1995, blz. 13.(4) PB C 100 van 2. 4. 1996, blz. 25.(5) PB L 61 van 5. 3. 1977, blz. 26.(6) PB L 48 van 22. 2. 1975, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 92/56/EEG (PB L 245 van 26. 8. 1992, blz. 3).


Avis juridique important

|

31972L0464

Richtlijn 72/464/EEG van de Raad van 19 december 1972 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten

Publicatieblad Nr. L 303 van 31/12/1972 blz. 0001 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0022  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1972(31.12)L303 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0022  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0039

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 december 1972  betreffende de belasting , andere dan omzetbelasting , op het verbruik van tabaksfabrikaten   ( 72/464/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 99 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat het Verdrag gericht is op de totstandbrenging van een economische unie waarin gezonde mededinging bestaat en waarvan de kenmerken analoog zijn aan die van een binnenlandse markt ; dat de verwezenlijking van dit doel met betrekking tot de sector tabaksfabrikaten veronderstelt dat de in de Lid-Staten op het verbruik van produkten van deze sector geheven belasting zodanig wordt toegepast dat de mededingingsvoorwaarden niet worden vervalst en het vrije verkeer van deze produkten binnen de Gemeenschap niet wordt belemmerd ;  Overwegende dat de belastingen die thans op het verbruik van tabaksfabrikaten worden geheven niet aan deze eisen voldoen , aangezien deze belastingen uit een oogpunt van mededinging niet neutraal zijn en dikwijls ernstige hinderpalen vormen voor de vervlechting van de markten ;  Overwegende dat het derhalve in het belang van de gemeenschappelijke markt is , de voorschriften op het gebied van de belastingen op het verbruik van tabaksfabrikaten te harmoniseren , ten einde geleidelijk uit de huidige stelsels die factoren te verwijderen die het vrije verkeer kunnen belemmeren en de mededingingsvoorwaarden , zowel op nationaal als op intracommunautair niveau , kunnen vervalsen ;  Overwegende dat de harmonisatie van de omzetbelastingen geregeld wordt door de richtlijnen van de Raad van 11 april 1967 ( 1 ) ;  Overwegende dat , wat de accijnzen betreft , de harmonisatie van de structuren in het bijzonder tot gevolg moet hebben dat de concurrentieverhoudingen tussen de verschillende categorieën tabaksfabrikaten die tot een zelfde groep behoren , niet vervalst wordt door de invloed van de belastingheffing en dat zodoende de openstelling van de nationale markten van de Lid-Staten zal kunnen worden verwezenlijkt ;  Overwegende dat voor sigaretten bovengenoemd doel het best bereikt wordt door een stelsel waarbij een afnemende invloed van de belasting wordt verzekerd , en dat daartoe bij het belasten van deze produkten een evenredige accijns gecombineerd dient te worden met een specifieke accijns , waarvan het bedrag door elke Lid-Staat volgens communautaire criteria wordt vastgesteld ;  Overwegende dat de harmonisatie van de structuren van de tabaksaccijnzen in etappes dient te geschieden ;  Overwegende dat de eisen inzake de mededinging een regeling impliceren waarbij de prijzen voor alle groepen tabaksfabrikaten vrij tot stand kunnen worden gebracht ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  TITEL I  Algemene beginselen  Artikel 1  1 . De structuren van de accijns welke de Lid-Staten op tabaksfabrikaten heffen , worden in etappes geharmoniseerd .  2 . In deze richtlijn worden algemene beginselen voor deze harmonisatie vastgesteld , alsmede de bijzondere criteria welke tijdens de eerste etappe der harmonisatie van toepassing zijn .  3 . De Raad stelt op de grondslag van de artikelen 99 en 100 van het Verdrag ten minste één jaar voor het verstrijken van de in artikel 7 , lid 1 , voorgeschreven periode een richtlijn vast waarin de bijzondere criteria worden bepaald welke van toepassing zijn tijdens de volgende etappe of etappes .  4 . Het besluit om van de ene harmonisatie-etappe naar de volgende over te gaan wordt , op voorstel van de Commissie , genomen door de Raad , waarbij rekening wordt gehouden met het resultaat det de maatregelen welke de Lid-Staten met betrekking tot hun accijnssysteem hebben getroffen om zich te richten naar de voor de lopende etappe geldende bepalingen , gedurende die etappe hebben opgeleverd . De overgang van de ene etappe naar de volgende kan met name worden uitgesteld indien hij voor een Lid-Staat een onevenredige derving van ontvangsten zou kunnen meebrengen .  Artikel 2  De Lid-Staten onthouden zich ervan , andere belastingen op tabaksfabrikaten te heffen dan de in artikel 1 bedoelde accijns en de belasting over de toegevoegde waarden , als bedoeld in de richtlijn van de Raad van 11 april 1967 ( 2 ) .  Artikel 3  1 . Als tabaksfabrikaten worden beschouwd :  a ) sigaretten ,  b ) sigaren en cigarillo's ,  c ) rooktabak ,  d ) snuif ,  e ) pruimtabak .  2 . De Raad stelt , op voorstel van de Commissie , de nodige bepalingen vast , om aan te geven hoe tabaksfabrikaten moeten worden gedefinieerd en in groepen ingedeeld .  Artikel 4  1 . In elke Lid-Staat wordt op in het binnenland vervaardigde en op ingevoerde sigaretten een evenredige accijns geheven die berekend is over de maximum kleinhandelsverkoopprijs , met inbegrip van de douanerechten , alsmede een specifieke accijns welke berekend wordt per eenheid produkt .  2 . Het heffingspercentage van de evenredige accijns en het bedrag van de specifieke accijns moeten voor alle sigaretten dezelfde zijn .  3 . In het definitieve stadium van de harmonisatie der structuren wordt in alle Lid-Staten voor sigaretten dezelfde verhouding tussen de evenredige accijns en de specifieke accijns tot stand gebracht , zodat de kleinhandelsverkoopprijzen een juiste afspiegeling vormen van het verschil in de verkoopprijzen der fabrikanten .  4 . Zo nodig kan voor de accijns op sigaretten een minimum accijnsbedrag worden vastgesteld , waarvan de bovengrens voor elke etappe door de Raad , op voorstel van de Commissie , wordt vastgesteld .  Artikel 5  1 . De fabrikanten en importeurs stellen vrijelijk de maximumkleinhandelsverkoopprijzen van hun produkten vast . Deze bepaling mag echter geen beletsel vormen voor de toepassing van de wettelijke bepalingen van de Lid-Staten inzake prijzencontrole of de inachtneming van de vastgestelde prijzen .  2 . Ter vereenvoudiging van de accijnsheffing kunnen de Lid-Staten echter voor elke groep tabaksfabrikaten een schaal voor de kleinhandelsprijzen vaststellen , mits die schaal voldoende uitgebreid en gedifferentieerd is om de verscheidenheid van de produkten uit de Gemeenschap metterdaad te dekken . Elke schaal geldt voor alle produkten van de groep tabaksfabrikaten waarop zij betrekking heeft , zonder onderscheid naar kwaliteit , presentatie , oorsprong van de produkten of van de gebruikte grondstoffen , kenmerken van de ondernemingen of enig ander criterium .  Artikel 6  1 . De wijze van heffing van de accijns wordt uiterlijk in het eindstadium geharmoniseerd .  Gedurende de voorgaande etappes wordt de accijns in beginsel geheven door middel van fiscale merktekens . Indien de Lid-Staten de accijns heffen door middel van fiscale merktekens , zijn zij verplicht deze merktekens verkrijgbaar te stellen voor de fabrikanten en handelaren van de andere Lid-Staten . Indien zij de accijns op een andere wijze heffen , zien de Lid-Staten erop toe dat hieruit geen enkele administratieve of technische belemmering voor het handelsverkeer tussen de Lid-Staten voortvloeit .  2 . Importeurs en nationale fabrikanten van tabaksfabrikaten zijn onderworpen aan dezelfde regeling inzake de wijze van heffing en betaling van de accijns .  TITEL II  Bijzondere bepalingen welke van toepassing zijn in de eerste harmonisatie-etappe  Artikel 7  1 . Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 1 , lid 4 , beslaat de eerste etappe van de harmonisatie van de structuren van de accijns op tabaksfabrikaten een periode van vierentwintig maanden , te rekenen vanaf 1 juli 1973 .  2 . Gedurende deze eerste etappe zijn de artikelen 8 tot en met 10 van toepassing .  Artikel 8  1 . Het bedrag van de specifieke accijns op sigaretten wordt voor de eerste maal berekend op basis van sigaretten van de prijsklasse die volgens de op 1 januari 1973 bekende gegevens het meest gevraagd wordt .  2 . Onverminderd de oplossing die uiteindelijk zal worden gekozen ter zake van de verhouding tussen het specifieke en het evenredige deel , mag dit bedrag niet lager zijn dan 5 % , noch hoger dan 75 % van het gezamenlijke bedrag van de evenredige en specifieke accijns welke op deze sigaretten worden geheven .  3 . Indien de accijns op de bovengenoemde prijsklasse na 1 januari 1973 wordt gewijzigd , wordt het bedrag van de specifieke accijns vastgesteld op basis van de nieuwe belasting op de in lid 1 genoemde sigaretten .  Artikel 9  In afwijking van artikel 4 , lid 1 , kan elke Lid-Staat de douanerechten uitsluiten van de berekeningsgrondslag voor de evenredige accijns op sigaretten .  Artikel 10  De Lid-Staten kunnen op sigaretten een minimumaccijns heffen waarvan het bedrag echter niet hoger mag zijn dan 90 % van het gezamenlijke bedrag van de evenredige en van de specifieke accijns dat zij heffen op de in artikel 8 , lid 1 , genoemde sigaretten .  TITEL III  Slotbepalingen  Artikel 11  Zo nodig stelt de Raad , op voorstel van de Commissie , de maatregelen vast betreffende de toepassing van deze richtlijn .  Artikel 12  1 . De Lid-Staten doen uiterlijk op 1 juli 1973 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen voor het volgen van deze richtlijn in werking treden , zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis . Het Verenigd Koninkrijk en Ierland mogen de inwerkingtreding van bovenbedoelde bepalingen uiterlijk tot 31 december 1977 uitstellen .  2 . De Lid-Staten dragen er zorg voor de Commissie in kennis te stellen van de tekst van belangrijke bepalingen van nationaal recht die zij op het gebied , waarop deze richtlijn betrekking heeft , vaststellen .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 19 december 1972 .  Voor de Raad  De Voorzitter  T . WESTERTERP  ( 1 ) PB nr . 71 van 14 . 4 . 1967 , blz . 1301/67 en 1303/67 .  ( 2 ) PB nr . 71 van 14 . 4 . 1967 , blz . 1301/67 .


Avis juridique important

|

31995L0059

Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten

Publicatieblad Nr. L 291 van 06/12/1995 blz. 0040 - 0045

RICHTLIJN 95/59/EG VAN DE  RAAD van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van  tabaksfabrikatenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europees Parlement  (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (2), (1)  Overwegende dat Richtlijn 72/464/EEG van de Raad van 19 december 1972 betreffende de  belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten  (3) en Richtlijn  79/32/EEG, Tweede Richtlijn van de Raad van 18 december 1978 betreffende de belasting, andere dan  omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten  (4) herhaaldelijk en ingrijpend zijn  gewijzigd; dat derhalve die richtlijnen om redenen van rationele ordening van de tekst en van de  duidelijkheid ervan dienen te worden gecodificeerd en in één tekst bijeengebracht; (2)  Overwegende dat het Verdrag gericht is op de totstandbrenging van een economische unie waarin  gezonde mededinging bestaat en waarvan de kenmerken analoog zijn aan die van een binnenlandse  markt; dat de verwezenlijking van dit doel met betrekking tot de sector tabaksfabrikaten  veronderstelt dat de in de Lid-Staten op het verbruik van produkten van deze sector geheven  belasting zodanig wordt toegepast dat de mededingingsvoorwaarden niet worden vervalst en het vrije  verkeer van deze produkten binnen de Gemeenschap niet wordt belemmerd; (3)  Overwegende dat, wat de accijnzen betreft, de harmonisatie van de structuren in het bijzonder  tot gevolg moet hebben dat de concurrentieverhoudingen tussen de verschillende categorieën  tabaksfabrikaten die tot een zelfde groep behoren, niet vervalst wordt door de invloed van de  belastingheffing en dat zodoende de openstelling van de nationale markten van de Lid-Staten wordt  verwezenlijkt; (4)  Overwegende dat de structuur van de accijns op sigaretten, naast een per eenheid produkt  bepaald specifiek deel, een evenredig deel moet omvatten dat is gebaseerd op de  kleinhandelsverkoopprijs inclusief alle belastingen; dat, aangezien de omzetbelasting op sigaretten  dezelfde werking heeft als een evenredige accijns, daarmee bij de vaststelling van de verhouding  van het specifieke deel van de accijns en de totale belasting rekening dient te worden gehouden; (5)  Overwegende dat voor sigaretten bovengenoemd doel het best bereikt wordt door een stelsel  waarbij een afnemende invloed van de belasting wordt verkregen, en dat daartoe bij het belasten van  deze produkten een evenredige accijns gecombineerd dient te worden met een specifieke accijns,  waarvan het bedrag door elke Lid-Staat volgens communautaire criteria wordt vastgesteld; (6)  Overwegende dat de harmonisatie van de structuren van de tabaksaccijnzen in etappes dient te  geschieden; (7)  Overwegende dat de eisen inzake de mededinging een regeling impliceren waarbij de prijzen voor  alle groepen tabaksfabrikaten vrij tot stand worden gebracht; (8)  Overwegende dat er verschillende soorten tabaksfabrikaten bestaan die zich van elkaar  onderscheiden door hun eigenschappen en door hun gebruiksdoeleinden; (9)  Overwegende dat deze verschillende soorten tabaksfabrikaten moeten worden gedefinieerd; (10)  Overwegende dat het om economische redenen gewenst is, voor bepaalde Lid-Staten in tijdelijke  afwijkingen te voorzien; (11)  Overwegende dat een onderscheid dient te worden aangebracht tussen tabak van fijne snede voor  het rollen van sigaretten en andere soorten rooktabak; (12)  Overwegende dat het begrip "fabrikant" dient te worden omschreven als de natuurlijke persoon  of de rechtspersoon die daadwerkelijk de tabaksfabrikaten vervaardigt en die de  maximumkleinhandelsverkoopprijs bepaalt voor elk van de Lid-Staten waar de betrokken produkten tot  verbruik worden uitgeslagen; (13)  Overwegende dat, waar de meeste Lid-Staten voor bepaalde tabaksfabrikaten naar gelang van het  gebruik vrijstelling of belastingteruggaaf verlenen, in deze richtlijn de vrijstellingen of  teruggaven voor bijzondere vormen van gebruik dienen te worden vastgesteld; (14)  Overwegende dat tabaksrolletjes die als zodanig na een eenvoudige behandeling met de hand  kunnen worden gerookt, ter wille van een uniforme belasting van die produkten eveneens als sigaret  dienen te worden beschouwd; (15)  Overwegende dat het Duitsland dient te worden toegestaan op bedoelde tabaksrolletjes tot  uiterlijk 31 december 1998 accijns te heffen volgens een tarief of met een bedrag dat ten minste  gelijk is aan het tarief of het bedrag dat van toepassing is voor tabak van fijne snede voor het  rollen van sigaretten; (16)  Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk mag doen aan de verplichtingen van de Lid-Staten  wat de in bijlage I, deel B, bedoelde tijdslimieten betreft, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: TITEL I Algemene beginselen Artikel 1 1.  De structuren van de accijns  welke de Lid-Staten op tabaksfabrikaten heffen, worden in etappes geharmoniseerd. 2.  In deze richtlijn worden algemene beginselen voor deze harmonisatie vastgesteld, alsmede de  bijzondere criteria welke tijdens de etappes van de harmonisatie van toepassing zijn. 3.  Het besluit om van de ene harmonisatie-etappe naar de volgende over te gaan wordt, op voorstel  van de Commissie, genomen door de Raad, waarbij rekening wordt gehouden met het resultaat dat de  maatregelen welke de Lid-Staten met betrekking tot hun accijnssysteem hebben getroffen om zich te  richten naar de voor de lopende etappe geldende bepalingen, gedurende die etappe hebben opgeleverd.  De overgang van de ene etappe naar de volgende kan met name worden uitgesteld indien deze voor een  Lid-Staat een onevenredige derving van ontvangsten zou meebrengen. Artikel 2 1.  Als tabaksfabrikaten worden beschouwd: a)  sigaretten, b)  sigaren en cigarillo's, c)  rooktabak: -  tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten; -  andere soorten rooktabak, zoals gedefinieerd in de artikelen 3 tot en met 7. 2.  De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, de nodige bepalingen vast, om aan te geven hoe  tabaksfabrikaten moeten worden gedefinieerd en in groepen ingedeeld. 3.  Onverminderd de reeds vastgestelde communautaire bepalingen, doen de in de artikelen 3 tot en  met 7 bedoelde definities geen afbreuk aan de vaststelling van de systemen noch aan die van de  hoogte van belasting die van toepassing zijn op de verschillende in deze artikelen genoemde groepen  produkten. Artikel 3 Als sigaren of cigarillo's worden beschouwd de volgende produkten, indien zij geschikt  zijn om als zodanig te worden gerookt: 1.  volledig uit natuurtabak bestaande tabaksrolletjes; 2.  tabaksrolletjes met een dekblad van natuurtabak; 3.  tabaksrolletjes met een dekblad met normale sigaarkleur en een omblad, beide van geregenereerde  tabak, waarvan de tabaksdeeltjes voor ten minste 60 gewichtsprocenten breder en langer zijn dan  1,75 mm en waarvan het dekblad schuin gewikkeld is volgens een lijn die met de lengteas van het  rolletje een scherpe hoek van ten minste 30° maakt; 4.  tabaksrolletjes met een dekblad met normale sigaarkleur van geregenereerde tabak, waarvan het  gewicht zonder filter en mondstuk 2,3 g of meer per stuk bedraagt, waarvan de tabaksdeeltjes voor  ten minste 60 gewichtsprocenten breder en langer dan 1,75 mm zijn en waarvan de omtrek over ten  minste een derde van de lengte 34 mm of meer bedraagt. Artikel 4 1.  Als sigaretten worden beschouwd: a)  tabaksrolletjes die geschikt zijn om als zodanig te worden gerookt en die geen sigaren of  cigarillo's zijn in de zin van artikel 3; b)  tabaksrolletjes die door middel van een eenvoudige niet-industriële handeling in een huls van  sigarettenpapier worden geschoven; c)  tabaksrolletjes die door middel van een eenvoudige niet-industriële handeling met  sigarettenpapier worden omhuld. Tot en met 31 december 1998 mag Duitsland de onder b) bedoelde tabaksrolletjes belasten volgens een  tarief of met een bedrag dat ten minste gelijk is aan het tarief of het bedrag dat van toepassing  is op tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten. 2.  Een tabaksrolletje als bedoeld in lid 1 wordt voor de toepassing van de accijns als twee  sigaretten beschouwd wanneer het, zonder filter en mondstuk, meer dan 9 doch niet meer van 18 cm  lang is, en als drie sigaretten wanneer het, zonder filter en mondstuk, meer dan 18 doch niet meer  dan 27 cm lang is, enzovoorts. Artikel 5 Als rooktabak worden beschouwd: 1.  gesneden of op andere wijze versnipperde, gesponnen of tot flakes geperste tabak die geschikt  is om zonder verdere industriële verwerking te worden gerookt; 2.  tabakafval, verpakt voor de verkoop in het klein, dat niet onder de artikelen 3 en 4 valt en  dat geschikt is om te worden gerookt. Artikel 6 Als tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten wordt beschouwd, rooktabak als  omschreven in artikel 5 die voor meer dan 25 gewichtsprocenten tabaksdeeltjes met een snijbreedte  van minder dan 1 mm bevat. De Lid-Staten die op 1 januari 1993 niet deze snijbreedte van 1 mm  toepassen, dienen uiterlijk op 31 december 1997 aan deze bepaling te voldoen. Voorts mogen de Lid-Staten als tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten beschouwen,  rooktabak die voor meer dan 25 gewichtsprocenten tabaksdeeltjes met een snijbreedte van meer dan 1  mm bevat en die verkocht is of bestemd is om te worden verkocht voor het rollen van sigaretten. Artikel 7 1.  Met sigaren en cigarillo's worden gelijkgesteld, produkten die gedeeltelijk uit  andere stoffen dan tabak bestaan, maar die aan de overige criteria van artikel 3 voldoen, op  voorwaarden evenwel dat deze produkten zijn voorzien van, respectievelijk: -  een dekblad van natuurtabak, -  een dekblad en een omblad van tabak, beide van geregenereerde tabak, -  een dekblad van geregenereerde tabak. 2.  Met sigaretten en rooktabak worden gelijkgesteld, de produkten die geheel of gedeeltelijk uit  andere stoffen dan tabak bestaan, maar die aan de overige criteria van artikel 4, respectievelijk  artikel 5 voldoen. In afwijking van de eerste alinea worden produkten die geen tabak bevatten, niet als  tabaksfabrikaten beschouwd wanneer zij uitsluitend voor medische doeleinden dienen. Artikel 8 1.  In elke Lid-Staat wordt op in de Gemeenschap vervaardigde en op uit derde landen  ingevoerde sigaretten een evenredige accijns geheven die berekend is over de  maximumkleinhandelsverkoopprijs, met inbegrip van de douanerechten, alsmede een specifieke accijns  welke berekend wordt per eenheid produkt. 2.  Het heffingspercentage van de evenredige accijns en het bedrag van de specifieke accijns moeten  voor alle sigaretten dezelfde zijn. 3.  In het definitieve stadium van de harmonisatie der structuren wordt in alle Lid-Staten voor  sigaretten dezelfde verhouding tussen de specifieke accijns en de som van de evenredige accijns en  de omzetbelasting tot stand gebracht, zodat de kleinhandelsverkoopprijzen een juiste afspiegeling  vormen van het verschil in de verkoopprijzen der fabrikanten. 4.  Zo nodig kan voor de accijns op sigaretten een minimumaccijnsbedrag worden vastgesteld, waarvan  de bovengrens voor elke etappe door de Raad, op voorstel van de Commissie, wordt vastgesteld. Artikel 9 1.  Als fabrikant wordt beschouwd, de in de Gemeenschap gevestigde natuurlijke persoon  of de rechtspersoon die tabak verwerkt tot voor verkoop in de kleinhandel gerede produkten. De fabrikanten of, in voorkomend geval, hun vertegenwoordigers of gemachtigden in de Gemeenschap  alsmede de importeurs van fabrikaten uit derde landen stellen vrijelijk de  maximumkleinhandelsverkoopprijs vast van elk van hun produkten voor iedere Lid-Staat waar deze tot  verbruik worden uitgeslagen. De bepaling van de tweede alinea mag echter geen beletsel vormen voor de toepassing van de  wettelijke regelingen van de Lid-Staten inzake prijzencontrole of de inachtneming van de  vastgestelde prijzen, voor zover deze verenigbaar zijn met de communautaire voorschriften. 2.  Ter vereenvoudiging van de accijnsheffing kunnen de Lid-Staten voor elke groep  tabaksfabrikanten een schaal voor de kleinhandelsprijzen vaststellen, mits die schaal voldoende  uitgebreid en gedifferentieerd is om de verscheidenheid van de produkten uit de Gemeenschap  metterdaad te dekken. Elke schaal geldt voor alle produkten van de groep tabaksfabrikaten waarop  zij betrekking heeft, zonder onderscheid naar kwaliteit, presentatie, oorsprong van de produkten of  van de gebruikte grondstoffen, kenmerken van de ondernemingen of enig ander criterium. Artikel 10 1.  De wijze van heffing van de accijns wordt uiterlijk in het eindstadium  geharmoniseerd. Gedurende de voorgaande etappes wordt de accijns in beginsel geheven door middel  van fiscale merktekens. Indien de Lid-Staten de accijns heffen door middel van fiscale merktekens,  zijn zij verplicht deze merktekens verkrijgbaar te stellen voor de fabrikanten en handelaren van de  andere Lid-Staten. Indien zij de accijns op een andere wijze heffen, zien de Lid-Staten erop toe  dat hieruit geen enkele administratieve of technische belemmering voor het handelsverkeer tussen de  Lid-Staat voortvloeit. 2.  Importeurs en fabrikanten van tabaksfabrikaten zijn onderworpen aan de in lid 1 bedoelde  regeling inzake de wijze van heffing en betaling van de accijns. Artikel 11 Van de accijns kunnen worden vrijgesteld of teruggaaf van de reeds voldane accijns kan  worden verkregen voor: a)  gedenatureerde tabaksfabrikaten die voor industriële of tuinbouwkundige doeleinden worden  gebruikt; b)  tabaksfabrikaten die onder overheidstoezicht worden vernietigd; c)  tabaksfabrikaten die uitsluitend zijn bestemd voor wetenschappelijke proefnemingen en voor  tests in verband met de kwaliteit van de produkten; d)  tabaksfabrikaten die door de producent opnieuw worden be- of verwerkt. De Lid-Staten bepalen voor bovenbedoelde vrijstellingen of teruggaven aan welke voorwaarden en  formaliteiten moet worden voldaan. TITEL II Bijzondere bepalingen welke van toepassing zijn in de eerste harmonisatie-etappe  Artikel 12 1.  Onder voorbehoud van het bepaalde in artikel 1, lid 3, beslaat de eerste etappe  van de harmonisatie van de structuren van de accijns op tabaksfabrikaten een periode van zestig  maanden, te rekenen vanaf 1 juli 1973. 2.  Gedurende de eerste etappe zijn de artikelen 13 en 14 van toepassing. Artikel 13 1.  Het bedrag van de specifieke accijns op sigaretten wordt voor de eerste maal  berekend op basis van sigaretten van de prijsklasse die volgens de op 1 januari 1973 bekende  gegevens het meest gevraagd wordt. 2.  Onverminderd de oplossing die uiteindelijk zal worden gekozen ter zake van de verhouden tussen  het specifieke en het evenredige deel, mag het in lid 1 bedoelde bedrag niet lager zijn dan 5  %,  noch hoger dan 75  % van het gezamenlijke bedrag van de evenredige en specifieke accijns welke op  deze sigaretten worden geheven. 3.  Indien de accijns op de in lid 1 bedoelde prijsklasse na 1 januari 1973 wordt gewijzigd, wordt  het bedrag van de specifieke accijns vastgesteld op basis van de nieuwe belasting op de in lid 1  genoemde sigaretten. Artikel 14 In afwijking van artikel 8, lid 1, kan elke Lid-Staat de douanerechten uitsluiten van  de berekeningsgrondslag voor de evenredige accijns op sigaretten. TITEL III Bijzondere bepalingen welke van toepassing zijn in de tweede harmonisatie-etappe  Artikel 15 1.  De tweede etappe van de harmonisatie der structuren van de accijns op  tabaksfabrikaten vangt aan op 1 juli 1978. 2.  Gedurende de tweede harmonisatie-etappe is artikel 16 van toepassing. Artikel 16 1.  Het bedrag van de specifieke accijns op sigaretten wordt berekend op basis van  sigaretten van de prijsklasse die volgens de op 1 januari van elk jaar, te beginnen met 1 januari  1978, bekende gegevens het meest gevraagd wordt. 2.  Het specifieke deel van de accijns mag niet lager zijn dan 5  %, noch hoger dan 55  % van het  totale belastingbedrag dat resulteert uit de samentelling van de op deze sigaretten geheven  evenredige accijns, specifieke accijns en omzetbelasting. 3.  Indien de accijns of de omzetbelasting op de in lid 1 bedoelde prijsklasse na 1 januari 1978  wordt gewijzigd, wordt het bedrag van de specifieke accijns vastgesteld op basis van de nieuwe  totale belasting op de in lid 1 genoemde sigaretten. 4.  In afwijking van artikel 8, lid 1, kan elke Lid-Staat de douanerechten uitsluiten van de  berekeningsgrondslag voor de evenredige accijns op sigaretten. 5.  De Lid-Staten kunnen op sigaretten en op tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten  een minimumaccijns heffen, mits deze niet tot gevolg heeft dat de totale belasting op meer dan 90   % komt te liggen van de totale belasting die respectievelijk wordt geheven op sigaretten van de  meest gevraagde prijsklasse en op tabak van fijne snede van de meest gevraagde prijsklasse, bestemd  voor het rollen van sigaretten. TITEL IV Slotbepalingen Artikel 17 Zo nodig stelt de Raad, op voorstel van de Commissie, de  maatregelen vast betreffende de toepassing van deze richtlijn. Artikel 18 De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de tekst van belangrijke bepalingen  van nationaal recht die zij op het gebied, waarop deze richtlijn betrekking heeft, vaststellen. Artikel 19 1.  De richtlijnen die in bijlage I, deel A, zijn opgenomen, worden hierbij  ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de Lid-Staten wat de in bijlage I, deel B, bedoelde  tijdslimieten voor transponering betreft. 2.  Verwijzingen naar genoemde richtlijnen gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en  worden gelezen volgens de in bijlage II opgenomen concordantietabel. Artikel 20 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar  bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 21 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 27 november 1995. Voor de Raad De Voorzitter P. SOLBES MIRA  BIJLAGE I DEEL A INGETROKKEN RICHTLIJNEN (bedoeld in artikel 19) 1.  Richtlijn 72/464/EEG 2.  Richtlijn 79/32/EEG en de successieve wijzigingen daarop: -  Richtlijn 74/318/EEG -  Richtlijn 75/786/EEG -  Richtlijn 76/911/EEG -  Richtlijn 77/805/EEG -  Richtlijn 80/369/EEG -  Richtlijn 80/1275/EEG -  Richtlijn 81/463/EEG -  Richtlijn 82/2/EEG -  Richtlijn 82/877/EEG -  Richtlijn 84/217/EEG -  Richtlijn 86/246/EEG -  Richtlijn 92/78/EEG DEEL B >RUIMTE VOOR DE TABEL>  BIJLAGE II CONCORDANTIETABEL >RUIMTE VOOR DE TABEL>