title: Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2021/1269 van de Commissie van 21 april 2021 tot wijziging van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wat betreft de integratie van duurzaamheidsfactoren in de productgoveranceverplichtingen (Voor de EER relevante tekst)

text:
                  2.8.2021

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 277/137

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/1269 VAN DE COMMISSIE
         van 21 april 2021
         tot wijziging van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wat betreft de integratie van duurzaamheidsfactoren in de productgoveranceverplichtingen
         (Voor de EER relevante tekst)
         DE EUROPESE COMMISSIE,
         Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
         Gezien Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (1), en met name artikel 16, lid 12, en artikel 24, lid 13,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     De transitie naar een koolstofarme, duurzamere, meer hulpbronnenefficiënte en circulaire economie in lijn met de duurzameontwikkelingsdoelen (SDG’s) is van cruciaal belang om het concurrentievermogen van de economie van de Unie op lange termijn te waarborgen. In 2016 heeft de Unie de Overeenkomst van Parijs (2) afgesloten. In artikel 2, lid 1, onder c), van de Overeenkomst van Parijs wordt als doelstelling gesteld om de reactie op de dreiging van klimaatverandering te versterken, onder meer door geldstromen in lijn te brengen met een traject naar broeikasgasarme emissies en klimaatbestendige ontwikkeling.

                     (2)

                     In het licht van die uitdaging is de Commissie in december 2019 met de Europese Green Deal (3) gekomen. De Green Deal is een nieuwe groeistrategie die de Unie moet omvormen tot een eerlijke en welvarende samenleving met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar vanaf 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Om die doelstelling te verwezenlijken, moeten beleggers duidelijke signalen krijgen wat betreft hun beleggingen, om gestrande activa te vermijden en duurzame financiering op te halen.

                     (3)

                     In maart 2018 is de Commissie met haar actieplan “Duurzame groei financieren” (4) gekomen, waarin zij een ambitieuze en brede strategie voor een duurzaam geldwezen uittekent. Een van de doelstellingen uit dat actieplan is het heroriënteren van kapitaalstromen in de richting van duurzame beleggingen om zo duurzame en inclusieve groei te bewerkstelligen.

                     (4)

                     Een correcte uitvoering van het Actieplan stimuleert de vraag van beleggers naar duurzame beleggingen. Daarom moet worden verduidelijkt dat duurzaamheidsfactoren en -doelstellingen in aanmerking dienen te worden genomen binnen de in Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie (5) uiteengezette vereisten inzake productgovernance.

                     (5)

                     Beleggingsondernemingen die financiële instrumenten ontwikkelen en distribueren, moeten in het productgoedkeuringsproces van elk financieel instrument en in de overige regelingen inzake productgovernance en -toezicht duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen voor elk financieel instrument dat bedoeld is om te worden gedistribueerd aan cliënten die op zoek zijn naar financiële instrumenten met een duurzaamheidsprofiel.

                     (6)

                     Rekening houdende met het feit dat de doelmarkt voldoende fijnmazig moet worden afgebakend, kan niet worden volstaan met een algemene verklaring dat een financieel instrument een duurzaamheidsprofiel heeft. Integendeel, beleggingsondernemingen die financiële instrumenten ontwikkelen en distribueren, moeten nader aangeven bij welke groep cliënten met specifieke duurzaamheidsdoelstellingen het de bedoeling is dat financiële instrumenten worden gedistribueerd.

                     (7)

                     Om ervoor te zorgen dat financiële instrumenten met duurzaamheidsfactoren gemakkelijk beschikbaar blijven voor cliënten die geen duurzaamheidsvoorkeuren hebben, mag van beleggingsondernemingen niet worden verlangd dat zij groepen cliënten in kaart brengen met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument met duurzaamheidsfactoren niet overeenstemt.

                     (8)

                     De duurzaamheidsfactoren van een financieel instrument moeten transparant worden gepresenteerd zodat de distributeur de betrokken informatie aan zijn cliënten of potentiële cliënten kan verstrekken.

                     (9)

                     Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

            Artikel 1
            Wijzigingen van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593
            Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wordt als volgt gewijzigd:

                        1)

                        Aan artikel 1 wordt het volgende lid 5 toegevoegd:

                           “5.   Onder “duurzaamheidsfactoren” worden verstaan duurzaamheidsfactoren in de zin van artikel 2, punt 24, van Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad (*1).

                           (*1)  Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).”."

                        2)

                        Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd:

                                    (a)

                                    in lid 9 wordt de eerste alinea vervangen door:

                                       “9.   De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de potentiële doelmarkt voor elk financieel instrument voldoende fijnmazig vast te stellen en het type of de typen cliënten te bepalen met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, het financiële instrument overeenstemt. In dit proces identificeert de onderneming de groep of groepen cliënten met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument niet overeenstemt, behalve indien financiële instrumenten duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen. Wanneer beleggingsondernemingen samenwerken bij het vervaardigen van een financieel instrument, moet slechts één doelmarkt worden aangewezen.”;

                                    (b)

                                    lid 11 wordt vervangen door:

                                       “11.   De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen te bepalen of een financieel instrument voldoet aan de vastgestelde behoeften, kenmerken en doelstellingen van de doelmarkt, onder meer door een onderzoek van de volgende elementen:

                                                   (a)

                                                   het risico/rendementsprofiel van het financieel instrument stemt overeen met de doelmarkt;

                                                   (b)

                                                   de duurzaamheidsfactoren van het financieel instrument stemmen, in voorkomend geval, overeen met de doelmarkt;

                                                   (c)

                                                   het ontwerp van het financieel instrument wordt gedreven door kenmerken die aan de cliënt ten goede komen, en niet door een bedrijfsmodel dat voor zijn rendabiliteit gebaseerd is op slechte resultaten voor de cliënt.”;

                                    (c)

                                    aan lid 13 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd:
                                    “De duurzaamheidsfactoren van het financiële instrument worden transparant gepresenteerd en verschaffen distributeurs de nodig informatie om afdoende rekening te houden met duurzaamheidsdoelstellingen van de cliënt of potentiële cliënt.”;

                                    (d)

                                    lid 14 wordt vervangen door:

                                       “14.   De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de financiële instrumenten die zij vervaardigen, regelmatig te evalueren, rekening houdende met gebeurtenissen die het potentiële risico voor de vastgestelde doelmarkt feitelijk kunnen beïnvloeden. De beleggingsondernemingen onderzoeken of het financieel instrument blijft overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van de doelmarkt en of het op de doelmarkt wordt gedistribueerd of cliënten bereikt met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument niet overeenstemt.”.

                        3)

                        Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

                                    (a)

                                    in lid 2 wordt de eerste alinea vervangen door:

                                       “2.   De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen passende productgovernanceregelingen in te voeren om ervoor te zorgen dat de producten en de diensten die zij wensen aan te bieden of aan te bevelen, overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van een omschreven doelmarkt, en dat de voorgenomen distributiestrategie overeenstemt met de afgebakende doelmarkt. Beleggingsondernemingen omschrijven en beoordelen de omstandigheden en behoeften van de cliënten op wie zij zich willen richten, om ervoor te zorgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan de belangen van cliënten ten gevolge van commerciële of financieringsprocessen. In dit proces identificeren de beleggingsondernemingen groepen cliënten met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het product of de dienst niet overeenstemt, behalve indien financiële instrumenten duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen.”;

                                    (b)

                                    lid 5 wordt vervangen door:

                                       “5.   De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de beleggingsinstrumenten die zij aanbieden of aanbevelen en de diensten die zij verlenen, regelmatig te evalueren, rekening houdende met elke gebeurtenis die het potentiële risico voor de afgebakend doelmarkt materieel kan beïnvloeden. Ondernemingen evalueren ten minste of de producten of diensten blijven overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van de omschreven doelmarkt, en of de voorgenomen distributiestrategie geschikt blijft. Ondernemingen onderzoeken de doelmarkt opnieuw en/of actualiseren de productgovernanceregelingen wanneer zij tot de bevinding komen dat zij de doelmarkt voor een specifieke producten of diensten onjuist hebben omschreven of deze niet langer voldoen aan de omstandigheden van de afgebakende doelmarkt, bijvoorbeeld wanneer het product ten gevolge van marktomstandigheden niet-liquide of zeer volatiel is geworden.”.

            Artikel 2
            Omzetting

               1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 21 augustus 2022 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
               Zij passen die bepalingen toe met ingang van 22 november 2022.
               Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

            Artikel 3
            Inwerkingtreding
            Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

            Artikel 4
            Adressaten
            Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

            Gedaan te Brussel, 21 april 2021.

                  Voor de Commissie

                  De voorzitter

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  PB L 173 van 12.6.2014, blz. 349.

            (2)  Besluit (EU) 2016/1841 van de Raad van 5 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (PB L 282 van 19.10.2016, blz. 1).

            (3)  COM(2019) 640 final.

            (4)  COM(2018) 97 final.

            (5)  Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 500).


title: Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2021/1270 van de Commissie van 21 april 2021 tot wijziging van Richtlijn 2010/43/EU wat betreft voor instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) in aanmerking te nemen duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren (Voor de EER relevante tekst)

text:
                  2.8.2021

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 277/141

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) 2021/1270 VAN DE COMMISSIE
         van 21 april 2021
         tot wijziging van Richtlijn 2010/43/EU wat betreft voor instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) in aanmerking te nemen duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren
         (Voor de EER relevante tekst)
         DE EUROPESE COMMISSIE,
         Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
         Gezien Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (1), en met name artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 2, en artikel 51, lid 4,
         Overwegende hetgeen volgt:

                     (1)

                     De transitie naar een koolstofarme, duurzamere, meer hulpbronnenefficiënte en circulaire economie in lijn met de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) is van cruciaal belang om het concurrentievermogen van de economie van de Unie op lange termijn te waarborgen. In 2016 heeft de Unie de Overeenkomst van Parijs afgesloten (2). In artikel 2, lid 1, onder c), van de Overeenkomst van Parijs wordt als doelstelling gesteld om de reactie op de dreiging van klimaatverandering te versterken, onder meer door geldstromen in lijn te brengen met een traject naar broeikasgasarme emissies en klimaatbestendige ontwikkeling.

                     (2)

                     In het licht van die uitdaging is de Commissie in december 2019 met de Europese Green Deal gekomen (3). Die Green Deal is een nieuwe groeistrategie die de Unie moet omvormen tot een eerlijke en welvarende samenleving met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar vanaf 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Om die doelstelling te verwezenlijken, moeten beleggers duidelijke signalen krijgen wat betreft hun beleggingen, om gestrande activa te vermijden en duurzame financiering op te halen.

                     (3)

                     In maart 2018 is de Commissie met haar actieplan “Duurzame groei financieren” gekomen (4), waarin zij een ambitieuze en brede strategie voor een duurzaam geldwezen uittekent. Een van de doelstellingen uit dat actieplan is het heroriënteren van kapitaalstromen in de richting van duurzame beleggingen om zo duurzame en inclusieve groei te bewerkstelligen. De effectbeoordeling op basis waarvan nadien wetgevingsinitatieven zijn genomen, is in mei 2018 gepubliceerd (5). Deze liet zien dat er duidelijkheid moet komen over duurzaamheidsfactoren die beheermaatschappijen in het kader van hun verplichtingen ten aanzien van beleggers in aanmerking moeten nemen. Daarom moeten beheermaatschappijen niet alleen alle relevante financiële risico’s doorlopend beoordelen, maar ook alle desbetreffende duurzaamheidsrisico’s als bedoeld in Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad (6) die, wanneer deze zich voordoen, een werkelijk of mogelijk wezenlijk negatief effect op de waarde van de belegging kunnen veroorzaken. In Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie (7) is niet uitdrukkelijk sprake van duurzaamheidsrisico’s. Daarom, en om ervoor te zorgen dat interne procedures en organisatorische regelingen correct worden uitgevoerd en nageleefd, moet worden verduidelijkt dat in processen, systemen en interne controles van beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s tot uiting moeten komen en dat technische capaciteit en kennis nodig is om die risico’s te kunnen analyseren.

                     (4)

                     Om een ongelijk speelveld te vermijden voor beheermaatschappijen en voor beleggingsmaatschappijen die geen beheermaatschappij hebben aangewezen, en om de daarmee samenhangende compartimentering, incoherentie en onvoorspelbaarheid in het functioneren van de interne markt te voorkomen, moeten de regels betreffende de integratie van duurzaamheidsrisico’s ook gelden voor beleggingsmaatschappijen, rekening houdende met het evenredigheidsbeginsel.

                     (5)

                     Om een hoog niveau van beleggersbescherming aan te houden, moeten beheermaatschappijen, bij het bepalen van de soorten belangenconflicten die de belangen van een icbe kunnen schaden, ook belangenconflicten opnemen die kunnen ontstaan als gevolg van de integratie van duurzaamheidsrisico’s in hun processen, systemen en interne controles. Bij die conflicten kan het onder meer gaan om conflicten die voortvloeien uit de beloning of persoonlijke transacties van betrokken personeelsleden, belangenconflicten die aanleiding kunnen geven tot greenwashing, mis-selling of foutieve voorstelling van beleggingsstrategieën, en belangenconflicten tussen verschillende icbe’s die door dezelfde beheermaatschappij worden beheerd.

                     (6)

                     Overeenkomstig Verordening (EU) 2019/2088 zijn beheer- of beleggingsmaatschappijen die de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren in aanmerking moeten nemen, of die deze belangrijkste ongunstige effecten vrijwillig in aanmerking nemen, verplicht openbaar te maken hoe die belangrijkste ongunstige effecten in hun due-diligencebeleid in aanmerking worden genomen. Ter wille van de consistentie tussen Verordening (EU) 2019/2088 en Richtlijn 2010/43/EU moet die verplichting tot uiting komen in Richtlijn 2010/43/EU.

                     (7)

                     Richtlijn 2010/43/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

            Artikel 1
            Wijzigingen van Richtlijn 2010/43/EU
            Richtlijn 2010/43/EU wordt als volgt gewijzigd:

                        1)

                        Aan artikel 3 worden de volgende punten 11 en 12 toegevoegd:

                                    “11.

                                    “duurzaamheidsrisico”: duurzaamheidsrisico in de zin van artikel 2, punt 22, van Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad (*1);

                                    12.

                                    “duurzaamheidsfactoren”: duurzaamheidsfactoren in de zin van artikel 2, punt 24, van Verordening (EU) 2019/2088.

                           (*1)  Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).”."

                        2)

                        Aan artikel 4, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:
                        “De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in aanmerking nemen wanneer zij de in de eerste alinea vastgestelde verplichtingen in acht nemen.”.

                        3)

                        Aan artikel 5 wordt het volgende lid 5 toegevoegd:

                           “5.   De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen voor de in leden 1, 2 en 3 genoemde doeleinden de nodige middelen en deskundigheid behouden ten behoeve van de doeltreffende integratie van duurzaamheidsrisico’s.”.

                        4)

                        Het volgende artikel 5 bis wordt ingevoegd:

                           “Artikel 5 bis
                           Verplichting voor beleggingsmaatschappijen om duurzaamheidsrisico’s in het beheer van icbe’s te integreren
                           De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsmaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in het beheer van icbe’s integreren, rekening houdende met de aard, schaal en complexiteit van het bedrijf van de beleggingsmaatschappijen.”.

                        5)

                        Aan artikel 9, lid 2, wordt het volgende punt g) toegevoegd:

                                    “g)

                                    verantwoordelijk is voor de integratie van duurzaamheidsrisico’s in de in de punten a) tot en met f) genoemde activiteiten.”.

                        6)

                        Aan artikel 17 wordt het volgende lid 3 toegevoegd:

                           “3.   De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen, wanneer zij de soorten belangenconflicten bepalen die de belangen van een icbe kunnen schaden, ook de belangenconflicten opnemen die kunnen ontstaan als gevolg van de integratie van duurzaamheidsrisico’s in hun processen, systemen en interne controles.”.

                        7)

                        Aan artikel 23 worden de volgende leden 5 en 6 toegevoegd:

                           “5.   “De lidstaten verplichten beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in aanmerking te nemen wanneer zij de in de leden 1 tot en met 4 vastgestelde vereisten in acht nemen.

                           6.   De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer beheermaatschappijen of, in voorkomend geval, beleggingsmaatschappijen de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen zoals beschreven in artikel 4, lid 1, onder a), van Verordening (EU) 2019/2088 of zoals vereist door artikel 4, lid 3 of 4, van diezelfde verordening, die beheermaatschappijen of beleggingsmaatschappijen dergelijke belangrijkste ongunstige effecten in aanmerking nemen wanneer zij de in de leden 1 tot en met 4 van dit artikel vastgestelde verplichtingen in acht nemen.”.

                        8)

                        In artikel 38, lid 1, wordt de tweede alinea vervangen door:
                        “Het risicobeheerbeleid omvat procedures die noodzakelijk zijn om de beheermaatschappij in staat te stellen voor elke icbe die zij beheert, de blootstelling aan markt-, liquiditeits-, duurzaamheids- en tegenpartijrisico’s te beoordelen, alsook de blootstelling van de icbe aan alle andere risico’s, inclusief operationele risico’s, die van wezenlijk belang kunnen zijn voor elke icbe die zij beheert.”.

            Artikel 2
            Omzetting

               1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 juli 2022 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
               Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 augustus 2022.
               Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

            Artikel 3
            Inwerkingtreding
            Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

            Artikel 4
            Adressaten
            Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

            Gedaan te Brussel, 21 april 2021.

                  Voor de Commissie

                  De voorzitter

               Ursula VON DER LEYEN

            (1)  PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32.

            (2)  Besluit (EU) 2016/1841 van de Raad van 5 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (PB L 282 van 19.10.2016, blz. 1).

            (3)  COM(2019) 640 final.

            (4)  COM(2018) 97 final.

            (5)  SWD(2018) 264 final.

            (6)  Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).

            (7)  Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie van 1 juli 2010 tot uitvoering van Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft organisatorische eisen, belangenconflicten, bedrijfsvoering, risicobeheer en inhoud van de overeenkomst tussen een bewaarder en een beheermaatschappij (PB L 176 van 10.7.2010, blz. 42).