Avis juridique important

|

31991L0156

Richtlijn 91/156/EEG van de Raad van 18 maart 1991 tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen

Publicatieblad Nr. L 078 van 26/03/1991 blz. 0032 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 10 blz. 0066  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 10 blz. 0066

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 18 maart 1991  tot wijziging van Richtlijn 75/442/EEG betreffende afvalstoffen  ( 91/156/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat bij Richtlijn 75/442/EEG ( 4 ) op communautair niveau een regeling voor de verwijdering van afvalstoffen tot stand is gekomen; dat in deze richtlijn wijzigingen moeten worden aangebracht om rekening te houden met de ervaringen die de  Lid-Staten bij de toepassing ervan hebben opgedaan; dat bij deze wijzigingen moet worden uitgegaan van een hoog niveau van milieubescherming;  Overwegende dat de Raad zich er in zijn Resolutie van 7 mei 1990 betreffende het afvalstoffenbeleid ( 5 ) toe heeft verbonden Richtlijn 75/442/EEG te wijzigen;  Overwegende dat het ter wille van een doeltreffender afvalbeheer in de Gemeenschap noodzakelijk is de terminologie te harmoniseren en over een vaste definitie van afvalstoffen te beschikken;  Overwegende dat de Lid-Staten ter wille van een hoog niveau van milieubescherming niet alleen stappen moeten nemen om te waarborgen dat de verwijdering en de nuttige toepassing van afvalstoffen op verantwoorde wijze geschiedt, doch daarnaast ook  maatregelen moeten treffen om het ontstaan van afvalstoffen te beperken, met name door schone technologieën en recycleerbare en opnieuw te gebruiken produkten te bevorderen, rekening houdend met de bestaande of potentiële marktmogelijkheden voor de  nuttige toepassing van afvalstoffen;  Overwegende, bovendien, dat een dispariteit tussen de wetgevingen van de Lid-Staten op het gebied van de verwijdering en de nuttige toepassing van afvalstoffen nadelig kan zijn voor de kwaliteit van het milieu en de goede werking van de interne markt;  Overwegende dat het wenselijk is recycling van afvalstoffen en hergebruik van afvalstoffen als grondstoffen aan te moedigen; dat het nodig kan zijn specifieke voorschriften vast te stellen voor afvalstoffen die opnieuw kunnen worden gebruikt;  Overwegende dat de Gemeenschap als geheel op het gebied van afvalverwijdering zelfverzorgend moet worden en dat het wenselijk is dat de Lid-Staten afzonderlijk daarnaar streven;  Overwegende dat er in de Lid-Staten plannen voor het beheer van afvalstoffen dienen te worden opgesteld om de bovengenoemde doelstellingen te verwezenlijken;  Overwegende dat het vervoer van afvalstoffen moet worden ingeperkt en dat de Lid-Staten daartoe in het kader van hun beheersplannen de nodige maatregelen mogen nemen;  Overwegende dat ter wille van een hoog beschermingsniveau en een doeltreffend toezicht moet worden voorzien in een vergunnings - en controlestelsel voor ondernemingen die zich bezighouden met de verwijdering en nuttige toepassing van afvalstoffen;  Overwegende dat bepaalde inrichtingen die hun afval zelf behandelen of die voor een nuttige toepassing van afvalstoffen zorgen, onder bepaalde voorwaarden en vooropgesteld dat zij de milieubeschermingsvoorschriften in acht nemen, van de vereiste  vergunning kunnen worden vrijgesteld; dat die inrichtingen geregistreerd dienen te worden;  Overwegende dat ook andere ondernemingen die met afvalstoffen te maken hebben, zoals ophalers, vervoerders of makelaars, aan een vergunnings - of registratieplicht en aan een passende controle moeten worden onderworpen, ten einde de afvalstoffen vanaf  hun ontstaan tot aan hun definitieve verwijdering onder toezicht te houden;  Overwegende dat er een comité moet worden ingesteld dat tot taak heeft de Commissie bij te staan bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en de aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 75/442/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . de artikelen 1 tot en met 12 worden vervangen door de volgende artikelen :   "Artikel 1  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  a )  "afvalstof ": elke stof of elk voorwerp behorende tot de in bijlage I genoemde categorieën waarvan de houder zich ontdoet, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen .  De Commissie stelt uiterlijk op 1 april 1993 volgens de procedure van artikel 18 een lijst op van de afvalstoffen die tot de categorieën van bijlage I behoren . Deze lijst wordt periodiek opnieuw bezien en zo nodig volgens dezelfde procedure gewijzigd;  b )  "producent ": elke persoon wiens activiteit afvalstoffen heeft voortgebracht ( " eerste producent ") en/of elke persoon die voorbehandelingen, vermengingen of andere bewerkingen heeft verricht die leiden tot wijziging in de aard of de samenstelling van  die afvallstoffen;  c )  "houder ": de producent van de afvalstoffen of de natuurlijke of rechtspersoon die de afvalstoffen in bezit heeft;  d )  "beheer ": inzameling, vervoer, nuttige toepassing en verwijdering van afvalstoffen, met inbegrip van het toezicht op die handelingen en de nazorg voor de stortplaatsen na sluiting;  e )  "verwijdering ": alle in bijlage II A bedoelde handelingen;  f )  "nuttige toepassing ": alle in bijlage II B bedoelde handelingen;  g )  "inzameling ": het ophalen, sorteren en/of samenvoegen van afvalstoffen ten einde deze te vervoeren .  Artikel 2  1 . Buiten de werkingssfeer van deze richtlijn vallen de volgende stoffen :  a ) gasvormige effluenten die in de atmosfeer worden uitgestoten;  b ) wanneer zij reeds onder andere voorschriften vallen :  i ) radioactieve afvalstoffen;  ii ) afvalstoffen die ontstaan bij opsporing, winning, behandeling en opslag van delfstoffen, alsmede bij de exploitatie van steengroeven;  iii ) kadavers en de volgende landbouwafvalstoffen : faecaliën en andere natuurlijke en niet gevaarlijke stoffen die in de landbouw worden gebruikt;  iv ) afvalwater, met uitzondering van afvalstoffen in vloeibare toestand;  v ) afgedankte explosieven .  2 . Bijzondere of aanvullende specifieke bepalingen voor het beheer van bepaalde categorieën afvalstoffen kunnen in bijzondere richtlijnen worden vastgesteld .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten nemen passende maatregelen ter bevordering van :  a ) in de eerste plaats de preventie of de vermindering van de produktie en de schadelijkheid van afvalstoffen, met name door :  - de ontwikkeling van schone technologieën die een zuiniger gebruik maken van de natuurlijke hulpbronnen;  - de technische ontwikkeling en het op de markt brengen van produkten die zodanig zijn ontworpen dat fabricage, gebruik en definitieve verwijdering niet of zo weinig mogelijk bijdragen tot een toename van de hoeveelheid en de mate van schadelijkheid van  de afvalstoffen en tot het gevaar van verontreiniging;  - de ontwikkeling van adequate technieken voor de definitieve verwijdering van gevaarlijke stoffen in afvalstoffen die bestemd zijn voor nuttige toepassing;  b ) in de tweede plaats  i ) de nuttige toepassing van de afvalstoffen door recycling, hergebruik, terugwinning dan wel andere handelingen gericht op het verkrijgen van secundaire grondstoffen, of  ii ) het gebruik van afvalstoffen als energiebron.  2 . Behoudens indien de bepalingen van Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (*) van toepassing zijn, stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van  de maatregelen die ter verwezenlijking van de doelstellingen van lid 1 worden overwogen . De Commissie stelt de andere Lid-Staten en het comité van artikel 18 in kennis van deze maatregelen .   (*) PB nr . L 109 van 26 . 4 . 1983, blz . 8 .  Artikel 4  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen plaatsvindt zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige  gevolgen voor het milieu kunnen hebben en met name  - zonder risico voor water, lucht, bodem, fauna en flora;  - zonder geluids - of stankhinder te veroorzaken;  - zonder schade te berokkenen aan natuur - en landschapsschoon .  De Lid-Staten nemen voorts de nodige maatregelen om het onbeheerd achterlaten of het ongecontroleerd lozen of verwijderen van afvalstoffen te verbieden .  Artikel 5  1 . De Lid-Staten nemen, wanneer dat noodzakelijk of dienstig blijkt te zijn in samenwerking met andere Lid-Staten, de nodige maatregelen om een geïntegreerd en toereikend net van verwijderingsinstallaties op te zetten, waarbij rekening wordt gehouden  met de beste beschikbare technologieën die geen overmatig hoge kosten veroorzaken . Met dit net moet de Gemeenschap als geheel zelfverzorgend op het gebied van afvalverwijdering kunnen worden en moeten de Lid-Staten afzonderlijk naar dit doel kunnen  streven, waarbij rekening wordt gehouden met geografische omstandigheden of met de behoefte aan speciale installaties voor bepaalde soorten afval .  2 . Met dit net moet het bovendien mogelijk zijn afvalstoffen te verwijderen in een van de meest nabije, daartoe geschikte installaties met behulp van de meest geschikte methoden en technologieën om een hoog niveau van bescherming van het milieu en de  volksgezondheid te waarborgen .  Artikel 6  De Lid-Staten dienen de bevoegde instanties in te stellen of aan te wijzen die belast zijn met de tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn .  Artikel 7  1 . Om de in de artikelen 3, 4 en 5 vermelde doelstellingen te verwezenlijken dienen de in artikel 6 bedoelde instanties zo spoedig mogelijk een of meer plannen voor het beheer van afvalstoffen op te stellen . Deze plannen betreffen met name :  - soort, hoeveelheid en oorsprong van nuttig toe te passen of te verwijderen afvalstoffen;  - algemene technische voorschriften;  - alle speciale bepalingen voor bijzondere afvalstoffen;  - de locaties of installaties die geschikt zijn voor de verwijdering .  De plannen kunnen bij voorbeeld behelzen :  - de namen van de natuurlijke of rechtspersonen die gemachtigd zijn afvalstoffen te beheren;  - de raming van de kosten van de handelingen gericht op nuttige toepassing of verwijdering;  - maatregelen waarmee de rationalisatie van inzameling, sortering en behandeling van de afvalstoffen kan worden gestimuleerd .  2 . De Lid-Staten werken bij de opstelling van deze plannen eventueel samen met de andere betrokken Lid-Staten en de Commissie . Zij delen ze aan de Commissie mede .  3 . De Lid-Staten mogen de nodige maatregelen nemen om vervoer van afvalstoffen dat niet in overeenstemming is met hun afvalbeheersplannen, te voorkomen . Zij stellen de Commissie en de Lid-Staten in kennis van deze maatregelen .  Artikel 8  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat iedere houder van afvalstoffen :  - deze afgeeft aan een particuliere of openbare ophaler of een onderneming die de in bijlage II A of II B bedoelde handelingen verricht, of  - zelf zorg draagt voor de nuttige toepassing of de verwijdering van de afvalstoffen in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn .  Artikel 9  1 . Voor de toepassing van de artikelen 4, 5 en 7 moet iedere inrichting of onderneming die de in bijlage II A bedoelde handelingen verricht, een vergunning hebben van de in artikel 6 bedoelde bevoegde instantie .  Deze vergunning heeft met name betrekking op :  - soort en hoeveelheid afvalstoffen,  - de technische eisen,  - de te nemen voorzorgsmaatregelen inzake veiligheid,  - de plaats waar de afvalstoffen worden verwijderd,  - de behandelingsmethode .  2 . De vergunningen kunnen voor een bepaalde periode worden verleend; zij kunnen worden verlengd en er kunnen voorwaarden en verplichtingen aan worden verbonden, of ze kunnen, met name indien de overwogen verwijderingsmethode uit  milieubeschermingsoogpunt niet aanvaardbaar is, worden geweigerd .   Artikel 10  Voor de toepassing van artikel 4 moet iedere inrichting of onderneming die de in bijlage II B vermelde handelingen verricht, een vergunning hebben .  Artikel 11  1 . Onverminderd de bepalingen van Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen (*), laatstelijk gewijzigd bij het Verdrag betreffende de toetreding van Spanje en Portugal tot de Europese  Gemeenschappen, kunnen van de in artikel 9 of artikel 10 bedoelde vergunning worden vrijgesteld :  a ) inrichtingen of ondernemingen die hun afvalstoffen op de plaats van produktie in eigen beheer verwijderen  en  b ) inrichtingen of ondernemingen die afvalstoffen nuttig toepassen .  Deze vrijstelling kan alleen worden verleend :  - indien de bevoegde instanties algemene voorschriften per type activiteit hebben uitgevaardigd waarin soort en hoeveelheid afvalstoffen zijn vastgesteld en is aangegeven onder welke voorwaarden de activiteit kan worden vrijgesteld van een vergunning;  en  - indien de soorten of de hoeveelheden afvalstoffen en de wijzen van verwijdering of nuttige toepassing van dien aard zijn dat aan de voorwaarden van artikel 4 wordt voldaan .  2 . De in lid 1 bedoelde inrichtingen of ondernemingen dienen zich bij de bevoegde instanties te laten registreren .  3 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de krachtens lid 1 uitgevaardigde algemene voorschriften .   (*) PB nr . L 84 van 31 . 3 . 1978, blz . 43 .  Artikel 12  Inrichtingen of ondernemingen die beroepsmatig afvalstoffen inzamelen of vervoeren of die ten behoeve van anderen regelingen treffen voor de verwijdering of nuttige toepassing van afvalstoffen ( handelaars of makelaars ), dienen zich, indien zij niet aan  een vergunning zijn onderworpen, bij de bevoegde instanties te laten registreren .  Artikel 13  Inrichtingen of ondernemingen die de in de artikelen 9 tot en met 12 bedoelde handelingen verrichten, worden op passende wijze periodiek gecontroleerd door de bevoegde instanties .  Artikel 14  Iedere inrichting of onderneming als bedoeld in de artikelen 9 en 10 moet :  - voor de in bijlage I bedoelde afvalstoffen en de in bijlage II A of II B bedoelde handelingen een register bijhouden waarin hoeveelheid, aard, oorsprong, en waar van toepassing bestemming, frequentie van de inzameling, wijze van vervoer en wijze van  behandeling van de afvalstoffen zijn vermeld;  - deze gegevens op verzoek aan de in artikel 6 bedoelde bevoegde instanties verstrekken .  De Lid-Staten mogen ook van de producenten verlangen dat zij de bepalingen van dit artikel naleven .  Artikel 15  Overeenkomstig het beginsel  "de vervuiler betaalt" komen de kosten van de verwijdering van afvalstoffen voor rekening van  - de houder die afvalstoffen afgeeft aan een ophaler of onderneming als bedoeld in artikel 9, en/of  - de voorgaande houders of de producent van het produkt dat tot ontstaan van de afvalstoffen heeft geleid .  Artikel 16  1 . Om de drie jaar en voor de eerste maal op 1 april 1995 doen de Lid-Staten aan de Commissie een verslag toekomen over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn . Dit verslag wordt opgesteld aan de hand van een volgens de procedure van artikel 18  opgestelde vragenlijst die de Commissie de Lid-Staten zes maanden vóór de hierboven genoemde datum toezendt .  2 . Op basis van de in lid 1 bedoelde verslagen publiceert de Commissie om de drie jaar en voor de eerste maal op 1 april 1996 een samenvattend verslag .  Artikel 17  De wijzigingen die noodzakelijk zijn voor de aanpassing van de bijlagen bij deze richtlijn aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 18 vastgestelde procedure .  Artikel 18  De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie .  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen . Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie . Het comité  spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen . Bij de stemming in het comité worden de stemmen van  de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel . De voorzitter neemt niet aan de stemming deel .  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het comité .  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen . De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .";  2 . de artikelen 13, 14 en 15 worden respectievelijk de artikelen 19, 20 en 21;  3 . de volgende bijlagen worden toegevoegd :   "BIJLAGE I  CATEGORIEËN AFVALSTOFFEN    Q1  Produktie - of consumptieresiduen die niet hieronder nader zijn gespecificeerd  Q2  Produkten die niet aan de normen voldoen  Q3  Produkten waarvan de ge - of verbruiksdatum is verstreken  Q4  Stoffen die per ongeluk zijn geloosd, weggelekt en  dergelijke . Hieronder vallen ook stoffen en materialen die als gevolg van dergelijke incidenten zijn verontreinigd  Q5  Stoffen die zijn besmet of verontreinigd als gevolg van vooraf geplande activiteiten ( bij voorbeeld residuen van  schoonmaakwerkzaamheden, verpakkingsmateriaal, houders enz .)  Q6  Onbruikbaar materiaal ( bij voorbeeld lege batterijen, uitgewerkte katalysatoren enz .)  Q7  Stoffen die onbruikbaar zijn geworden ( bij voorbeeld verontreinigde zuren, verontreinigde  oplosmiddelen, uitgewerkte hardingszouten enz .)  Q8  Bij industriële procédés ontstane residuen ( bij voorbeeld slakken, distillatieresiduen enz .)  Q9  Residuen van afvalzuivering ( bij voorbeeld slib afkomstig van gaswassing, stof afkomstig van  luchtfilters, gebruikte filters enz .)  Q10  Residuen van de fabricage/bewerking van produkten ( bij voorbeeld bij het draaien of frezen overgebleven residuen enz .)  Q11  Bij winning en bewerking van grondstoffen overgebleven residuen ( bij voorbeeld  residuen van mijnbouw of oliewinning enz .)  Q12  Verontreinigde stoffen ( bij voorbeeld met PCB's verontreinigde olie enz .)  Q13  Alle materialen, stoffen of produkten waarvan het gebruik van rechtswege is verboden  Q14  Produkten die voor de houder niet  of niet meer bruikbaar zijn ( bij voorbeeld artikelen die zijn afgedankt door landbouw, huishoudens, kantoren, winkels, bedrijven enz .)  Q15  Verontreinigde materialen, stoffen of produkten die afkomstig zijn van bodemsaneringsactiviteiten  Q16  Alle  stoffen, materialen of produkten die niet onder de hierboven vermelde categorieën vallen . BIJLAGE II A  VERWIJDERINGSHANDELINGEN  NB : In deze bijlage II A wordt een overzicht gegeven van verwijderingshandelingen zoals die in de praktijk plaatsvinden . Overeenkomstig artikel 4 moeten de afvalstoffen worden verwijderd zonder gevaar voor de gezondheid van de mens en zonder dat  procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben .    D1  Het op of in de bodem brengen van afval ( bij voorbeeld stortplaats, enz .)  D2  Behandeling op of in de bodem ( bij voorbeeld afbraak door bacteriën van vloeibaar of slibachtig afval in bodems, enz .)  D3  Injectie in de diepe ondergrond ( bij  voorbeeld injectie van verpompbaar afval in putten, zoutkoepels of natuurlijk gevormde holten )  D4  Opslag in waterbekkens ( bij voorbeeld het lozen van vloeibaar of slibachtig afval in putten, vijvers of lagunen, enz .)  D5  Met bijzondere techniek  aangelegde stortplaats ( bij voorbeeld storting in aan de binnenzijde waterdicht beklede, afzonderlijke cellen die worden afgedekt en worden afgesloten van elkaar en van de omgeving, enz .)  D6  Lozing van vaste afvalstoffen in een watermassa, behalve  zeeën/oceanen  D7  Lozing in zeeën/oceanen, daaronder begrepen het ingraven in de zeebodem  D8  Biologische behandeling die niet elders in deze bijlage wordt omschreven, die resulteert in uiteindelijke verbindingen of mengsels die worden verwijderd  volgens één of meer van de in deze bijlage genoemde methoden  D9  Fysisch-chemische behandeling die niet elders in deze bijlage wordt omschreven, en die resulteert in uiteindelijke verbindingen of mengsels die worden verwijderd volgens één of meer van  de in deze bijlage opgesomde methoden ( bij voorbeeld verdamping, droging, calcinatie, enz .)  D10  Verbranding op het land  D11  Verbranding op zee  D12  Permanente opslag ( bij voorbeeld het installeren van containers in een mijn, enz .)  D13  Mengen van  stoffen voordat zij worden onderworpen aan een in deze bijlage genoemde handeling  D14  Opnieuw verpakken van stoffen voordat zij worden onderworpen aan een in deze bijlage genoemde handeling  D15  Opslag in afwachting van een in deze bijlage genoemde  handeling, met uitsluiting van voorlopige opslag voorafgaande aan inzameling op de plaats van produktie . BIJLAGE II B  HANDELINGEN WAARDOOR NUTTIGE TOEPASSING MOGELIJK WORDT  NB : In deze bijlage II B wordt een overzicht gegeven van handelingen voor de nuttige toepassing van afvalstoffen zoals die in de praktijk plaatsvinden . Overeenkomstig artikel 4 moeten de afvalstoffen nuttig worden toegepast zonder gevaar voor de  gezondheid van de mens en zonder dat procédés of methoden worden aangewend die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het milieu .    R1  Terugwinning/regeneratie van oplosmiddelen  R2  Recycling/terugwinning van organische stoffen die niet als oplosmiddelen worden gebruikt  R3  Recycling/terugwinning van metalen en metaalverbindingen  R4  Recycling/terugwinning van andere  anorganische materialen  R5  Regeneratie van zuren of basen  R6  Terugwinning van bestanddelen die worden gebruikt voor de bestrijding van vervuiling  R7  Terugwinning van bestanddelen uit katalysatoren  R8  Reraffinage van olie of andere vormen van  hergebruik van olie  R9  Hoofdgebruik als brandstof of als ander middel voor energieopwekking  R10  Verspreiding over de grond ten behoeve van de landbouw of het milieu, met inbegrip van compostbemesting en bemesting met andere biologisch omgezette  stoffen, behoudens in geval van afvalstoffen die ingevolge artikel 2, lid 1, onder b ), iii ), zijn uitgesloten  R11  Gebruik van afvalstoffen die via een van de onder R1 tot en met R10 genoemde handelingen zijn verkregen  R12  Ruiling van afvalstoffen om  een van de onder R1 tot en met R11 genoemde handelingen te kunnen toepassen  R13  Opslag van stoffen om een van de in deze bijlage genoemde handelingen te kunnen toepassen, met uitsluiting van voorlopige opslag voorafgaande aan inzameling op de plaats  van produktie .".  Artikel 2  1 . De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 april 1993 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen . De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten .  2 . De Lid-Staten brengen de tekst van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen ter kennis van de Commissie .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten . Gedaan te Brussel, 18 maart 1991 . Voor de Raad  De Voorzitter  A . BODRY  ( 1 ) PB nr . C 295 van 19 . 11 . 1988, blz . 3, en PB nr . C 326 van 30 . 12 . 1989, blz . 6 . ( 2 ) PB nr . C 158 van 26 . 6. 1989, blz . 232, en advies van 22 februari 1991 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ). ( 3 ) PB nr . C 56 van 6 . 3 . 1989, blz .  2 . ( 4 ) PB nr . L 194 van 25 . 7 . 1975, blz . 47 . ( 5 ) PB nr . C 122 van 18 . 5 . 1990, blz . 2 .


Avis juridique important

|

31993L0084

Richtlijn 93/84/EEG van de Commissie van 30 september 1993 tot wijziging van Richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen Lid-Staten en openbare bedrijven

Publicatieblad Nr. L 254 van 12/10/1993 blz. 0016 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 8 Deel 2 blz. 0023  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 8 Deel 2 blz. 0023

RICHTLIJN 93/84/EEG VAN DE COMMISSIE van 30 september 1993 tot wijziging van Richtlijn 80/723/EEG betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen Lid-Staten en openbare bedrijvenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 90, lid 3,  Overwegende dat met Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie (1), gewijzigd bij Richtlijn 85/413/EEG (2), een stelsel werd ingevoerd waarbij de Lid-Staten werden verplicht ervoor zorg te dragen dat de financiële betrekkingen tussen overheden en openbare  bedrijven doorzichtig zijn; dat krachtens die richtlijn door de Lid-Staten bepaalde financiële gegevens moeten worden bewaard en op verzoek aan de Commissie moeten worden verstrekt;  Overwegende dat Richtlijn 80/723/EEG enkele bepalingen, in het bijzonder in de artikelen 3 en 5, bevat die het de Commissie gemakkelijker kunnen maken aan haar verplichtingen te voldoen;  Overwegende dat openbare bedrijven in de economieën van de Lid-Staten een belangrijke functie vervullen; dat de behoefte aan doorzichtigheid van de financiële betrekkingen tussen de Lid-Staten en hun openbare bedrijven groter is geworden door de  ontwikkelingen in de concurrentieverhoudingen op de gemeenschappelijke markt en in het bijzonder door de toenemende economische integratie en sociale cohesie van de Gemeenschap;  Overwegende dat de Lid-Staten de Europese Akte hebben aangenomen die tot de totstandkoming van één geïntegreerde markt per 1 januari 1993 heeft geleid; dat daardoor de concurrentiedruk toeneemt; dat zulks waakzaamheid van de Commissie vergt ten einde te  waarborgen dat de geïntegreerde markt ten volle vruchten afwerpt; dat de geïntegreerde markt het in toenemende mate noodzakelijk maakt dat voor gelijke mogelijkheden voor openbare en particuliere bedrijven wordt zorggedragen;  Overwegende dat voor een belangrijk deel de financiële overdrachten van een Staat aan zijn openbare bedrijven vele andere vormen aannemen dan die van inbreng van kapitaal of quasi-kapitaal;  Overwegende dat de Commissie heeft geconstateerd dat voornamelijk in de industrie aan de ondernemingen een aanzienlijk bedrag aan steun werd toegekend waarvan geen kennis werd gegeven overeenkomstig artikel 93, lid 3, van het Verdrag; dat door de eerste  (3), de tweede (4) en de derde (5) staatssteunenquête is bevestigd dat nog steeds onrechtmatig grote bedragen aan staatssteun worden toegekend;  Overwegende dat een op ex-post-controles van de financiële stromen tussen overheden en openbare bedrijven gebaseerd rapportagesysteem de Commissie in staat zal stellen aan haar verplichtingen te voldoen; dat dit controlestelsel betrekking moet hebben op  specifieke financiële gegevens; dat deze gegevens niet altijd openbaar verkrijgbaar en, voor zover zij toegankelijk zijn, onvoldoende gedetailleerd zijn om de financiële stromen tussen de Staat en openbare bedrijven juist te beoordelen;  Overwegende dat het geheel van verlangde gegevens kan worden geacht evenredig te zijn met het doel, in aanmerking genomen dat voor deze gegevens reeds de jaarrekeningsverplichtingen gelden van Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad (6), laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn 90/605/EEG (7), die de jaarrekeningen van bepaalde vennootschapsvormen betreft;  Overwegende dat, ten einde de administratieve lasten voor de Lid-Staten te beperken, dit rapportagestelsel zowel openbaar beschikbare gegevens als gegevens die voor de meeste aandeelhouders toegankelijk zijn, dient te betreffen; dat indiening van  geconsolideerde verslagen is toegestaan; dat onverenigbare steun aan grote ondernemingen in de industriële sector de concurrentie op de gemeenschappelijke markt het sterkst zal verstoren; dat dit rapportagesysteem derhalve vooralsnog tot ondernemingen  met een jaaromzet van meer dan 250 miljoen ecu beperkt kan blijven;  Overwegende dat de Commissie in 1980 bij de kennisgeving van de richtlijn weliswaar van oordeel was dat de vereisten van Richtlijn 80/723/EEG op financiële stromen binnen een openbaar bedrijf of een groep openbare bedrijven van toepassing waren, maar  dat de nieuwe eisen van het economische leven dat veelvuldig door staatsingrijpen via openbare ondernemingen wordt beïnvloed, vergt dat ook die gegevens worden verstrekt; dat in aanmerking dient te worden genomen dat, zoals werd benadrukt in de  jurisprudentie van het Hof van Justitie sedert 1980 (8), de gevallen van schending van artikel 93, lid 3, door de Lid-Staten aanzienlijk zijn toegenomen zodat de controletaken van de Commissie op het gebied van de concurrentie steeds zwaarder zijn  geworden; dat derhalve de toezichtbevoegdheden van de Commissie dienen te worden versterkt,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Richtlijn 80/723/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. Aan artikel 2 wordt het volgende streepje toegevoegd:   "- openbare bedrijven die werkzaam zijn in de industriesector:  alle bedrijven waarvan ten minste 50 % van de totale jaaromzet in de industrie wordt behaald. Het gaat hierbij om bedrijven waarvan de werkzaamheden onder sectie D - Industrie (met name subsectie DA tot en met subsectie DN) van de Statistische  Nomenclatuur van de economische activiteiten in de Europese Gemeenschap - NACE (Rev. 1) (*) vallen.  (*) PB nr. L 83 van 3. 4. 1993, blz. 1.".  2. Het volgende artikel 5 bis wordt ingevoegd:   "Artikel 5 bis 1. Lid-Staten waarvan openbare bedrijven werkzaam zijn in de industriesector, verstrekken de Commissie binnen de in lid 4 bepaalde termijnen op jaarbasis de in lid 2 omschreven financiële gegevens.  2. De voor elk openbaar bedrijf in de industriesector overeenkomstig lid 3 vereiste financiële gegevens zijn:  i) het jaarverslag en de jaarrekening, overeenkomstig de definitie van Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad (*). De jaarrekening en het jaarverslag omvatten de balans en de winst- en verliesrekening, de toelichting, te zamen met de  boekingsbeginselen, verklaringen van de bestuurders, sector- en activiteitsverslagen. Bovendien dienen aankondigingen van aandeelhoudersvergaderingen en andere ter zake doende gegevens te worden verstrekt.  Tevens dienen, voor zover niet vermeld in het jaarverslag en de jaarrekening van elk openbaar bedrijf, de volgende bijzonderheden te worden verstrekt:  ii) het verschaffen van aandelenkapitaal of kapitaalmiddelen van dezelfde aard als aandelenkapitaal, met vermelding van de aan deze kapitaalverschaffing verbonden voorwaarden (bij voorbeeld gewone, preferentiële, uitgestelde of converteerbare aandelen  en daaraan verbonden rente-, dividend- of conversierechten);  iii) niet of slechts onder bepaalde omstandigheden terug te betalen subsidies;  iv) het verstrekken van leningen, met inbegrip van overdisposities en voorschotten op kapitaalinbreng, aan de onderneming met vermelding van rentetarieven en voorwaarden van de lening en de eventueel door de onderneming die de lening ontvangt, voor de  leninggever gestelde desbetreffende zekerheid;  v) door overheden aan de onderneming gegeven garanties met betrekking tot opgenomen leningen (met vermelding van de voorwaarden en eventueel door de ondernemingen voor deze garanties betaalde lasten);  vi) uitgekeerd dividend en ingehouden winst;  vii) enigerlei andere vorm van staatsingrijpen, in het bijzonder kwijtschelding van aan de Staat door een openbaar bedrijf verschuldigde bedragen met inbegrip van, onder meer, af te lossen leningen, terug te betalen subsidies, te betalen  vennootschapsbelasting, sociale premies en dergelijke lasten.  3. De overeenkomstig lid 2 te verstrekken gegevens moeten voor alle openbare bedrijven met een omzet van meer dan 250 miljoen ecu in het meest recente boekjaar worden verstrekt.  De vereiste gegevens worden voor elk openbaar bedrijf, met inbegrip van in andere Lid-Staten gevestigde openbare bedrijven, afzonderlijk verstrekt en omvatten, waar dienstig, bijzonderheden aangaande alle transacties binnen een groep en tussen groepen  van verschillende openbare bedrijven, evenals rechtstreekse transacties tussen openbare bedrijven en de Staat. Het in lid 2, onder ii), bedoelde aandelenkapitaal omvat rechtstreeks door de Staat en eventueel door een openbare houdstermaatschappij of  ander openbaar bedrijf (met inbegrip van financiële instellingen), zowel binnen als buiten dezelfde groep, aangehouden aandelenkapitaal van een bepaald openbaar bedrijf. De betrekkingen tussen de verstrekker van de financiering en de ontvanger dienen  altijd te worden beschreven. Zo ook worden de overeenkomstig lid 2 te verstrekken verslagen voor elk openbaar bedrijf afzonderlijk verstrekt, evenals voor de (sub)houdstermaatschappij die verschillende openbare bedrijven consolideert, voor zover de  geconsolideerde omzet van de (sub)houdstermaatschappij zodanig is dat zij onder  "industrie", zoals gedefinieerd, wordt ingedeeld.  Bepaalde openbare bedrijven zijn in een aantal, juridisch onderscheiden ondernemingen gesplitst. Voor deze ondernemingen is de Commissie bereid een geconsolideerd verslag te aanvaarden. Deze consolidatie dient de economische werkelijkheid van een groep  van ondernemingen die in dezelfde sector of in nauwe verwante sectoren werkzaam zijn, weer te geven. Geconsolideerde verslagen van verschillende, zuiver financiële houdstermaatschappijen zijn niet voldoende.  4. De overeenkomstig lid 2 aan de Commissie te verstrekken gegevens worden op jaarbasis verstrekt. De gegevens betreffende het boekjaar 1992 worden de Commissie binnen twee maanden na publikatie van deze richtlijn toegezonden.  Voor 1993 en volgende jaren worden de gegevens verstrekt binnen 15 werkdagen na de datum van publikatie van het jaarverslag van het betrokken openbaar bedrijf. In ieder geval, en in het bijzonder voor ondernemingen die geen jaarverslag publiceren,  worden de vereiste gegevens niet later dan negen maanden na het einde van het boekjaar van de onderneming ingediend.  Ten einde het aantal ondernemingen dat onder dit rapportagestelsel valt, te schatten, verstrekken de Lid-Staten binnen twee maanden na publikatie van deze richtlijn aan de Commissie een lijst van de ondernemingen waarop dit artikel van toepassing is,  onder vermelding van hun omzet. Deze lijst moet per 31 maart van elk jaar worden bijgewerkt.  5. Dit artikel is op ondernemingen die eigendom zijn van de  "Treuhandanstalt" of waarover de  "Treuhandanstalt" zeggenschap heeft, eerst van toepassing vanaf de datum waarop het bijzondere rapportagestelsel dat voor investeringen door de   "Treuhandanstalt" is ingevoerd, verstrijkt.  6. De Lid-Staten verstrekken de Commissie alle door haar voor een grondige beoordeling van de ingediende gegevens nodig geachte nadere informatie.  (*) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11.".   Artikel 2  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 1 november 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.   Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 30 september 1993.  Voor de Commissie Karel VAN MIERT Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 195 van 29. 7. 1980, blz. 35.  (2) PB nr. L 229 van 28. 8. 1985, blz. 20.  (3) ISBN 92-825-9538-2.  (4) ISBN 92-826-0389-x.  (5) ISBN 92-826-4640-8.  (6) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11.  (7) PB nr. L 317 van 16. 11. 1990, blz. 60.  (8) Zie bij voorbeeld arrest van 30 januari 1985 in zaak 290/83, Commissie tegen Frankrijk (Caisse nationale de crédit agricole), Jurisprudentie 1985, blz. 439; arrest van 2 februari 1988 in de gevoegde zaken 67/85, 68/85 en 70/85, Van der Kooy tegen  Commissie, Jurisprudentie 1988, blz. 219; arrest van 21 maart 1991 in zaak C-303/88, Italië tegen Commissie (ENI/Lanerossi), Jurisprudentie 1991, blz. I-1433, en arrest van 21 maart 1991 in zaak C-305/89, Italië tegen Commissie (IRI/Finmeccanica/Alfa  Romeo), Jurisprudentie 1991, blz. I-1603.


Avis juridique important

|

31989L0284

Richtlijn 89/284/EEG van de Raad van 13 april 1989 tot aanvulling en wijziging van Richtlijn 76/116/EEG met betrekking tot calcium, magnesium, natrium en zwavel in meststoffen

Publicatieblad Nr. L 111 van 22/04/1989 blz. 0034 - 0038 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0229  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0229

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 13 april 1989  tot aanvulling en wijziging van Richtlijn 76/116/EEG met betrekking tot calcium, magnesium, natrium en zwavel in meststoffen  (89/284/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat maatregelen dienen te worden vastgesteld om in de periode tot en met 31 december 1992 geleidelijk de interne markt tot stand te brengen; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarbinnen het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat in Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/183/EEG (5), voorschriften zijn vastgesteld met betrekking tot het op de markt brengen van vaste meststoffen van het EEG-type; dat het noodzakelijk is gebleken deze richtlijn tot calcium, magnesium, natrium en zwavel in deze meststoffen uit te breiden;  Overwegende dat Richtlijn 76/116/EEG voortaan van toepassing kan zijn op meststoffen die uitsluitend calcium, magnesium en zwavel bevatten,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Voor de EEG-meststoffen die voorkomen in bijlage I bij Richtlijn 76/116/EEG mag een gehalte aan magnesium, natrium en zwavel worden aangegeven, mits deze elementen aanwezig zijn in hoeveelheden die ten minste gelijk zijn aan de in artikel 2 van de onderhavige richtlijn vastgestelde minimale waarden en de EEG-meststoffen blijven voldoen aan de specificaties die zijn opgenomen in bijlage I bij Richtlijn 76/116/EEG. In dat geval wordt de typeaanduiding aangevuld met de vermelding die in artikel 6, onder b), van de onderhavige richtlijn is opgenomen.  Artikel 2  Voor de in artikel 1 bedoelde EEG-meststoffen mag een gehalte aan magnesium, natrium en zwavel alleen worden aangegeven als ze ten minste bevatten:  - 2 % magnesiumoxide (MgO), dat wil zeggen 1,2 % Mg,  - 3 % natriumoxide (Na2O), dat wil zeggen 2,2 % Na,  - 5 % zwaveltrioxide (SO3), dat wil zeggen 2 % S.  Artikel 3  1. In de zin van deze richtlijn mag calcium dat als voedingselement wordt beschouwd, onverminderd lid 2, uitsluitend worden aangegeven voor de meststoffen die op de lijst in bijlage I als type 1 en 2 zijn vermeld.  De Lid-Staten mogen voorschrijven dat voor de meststoffen die op hun grondgebied op de markt worden gebracht, het gehalte aan calcium wordt aangegeven hetzij in de vorm van het oxide CaO, hetzij in de vorm van het element Ca, hetzij in beide vormen.  Voor omrekening van het gehalte aan calciumoxide in het calciumgehalte wordt de volgende formule gebruikt:  Calcium (Ca) = calciumoxide (CaO) × 0,715.  2. Voor vloeibare meststoffen als bedoeld in bijlage I, deel C, van Richtlijn 76/116/EEG, die bestemd zijn voor verstuiving op bladeren, mag het gehalte aan oplosbaar Ca worden aangegeven wanneer dit gehalte ten minste 8 % CaO (= 5,7 % Ca) bedraagt.  Artikel 4  De meststoffen die voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn en haar bijlagen, mogen worden voorzien van de vermelding »EEG-MESTSTOF".  Artikel 5  De Lid-Staten mogen voorschrijven dat voor de meststoffen die op hun grondgebied op de markt worden gebracht, het gehalte aan magnesium, natrium en zwavel wordt aangegeven:  - hetzij in de vorm van het oxide (MgO, Na2O, SO3),  - hetzij in de vorm van het element (Mg, Na, S),  - hetzij in beide vormen.  Voor omrekening van het gehalte aan natriumoxide en zwaveloxide in het natrium- en het zwavelgehalte worden de volgende formules gebruikt:  - natrium (Na) = natriumoxide (Na2O) × 0,742,  - zwavel (S) = zwaveltrioxide (SO3) × 0,400.  Bij de vermelding van het gehalte wordt het resultaat van deze berekening afgerond tot op één decimaal.  Artikel 6  Vermeldingen die met het oog op de identificatie verplicht zijn:  a) de vermelding »EEG-MESTSTOF" in hoofdletters:  b) de typeaanduiding van de meststof:  - hetzij volgens bijlage I bij Richtlijn 76/116/EEG, waarbij de typeaanduiding wordt aangevuld met de vermelding »bevat . . .", gevolgd door de naam van elk van de aanwezige elementen die onder deze richtlijn vallen of het scheikundig symbool daarvoor. De getallen die het gehalte aan de onder Richtlijn 76/116/EEG vallende elementen aangeven, mogen worden aangevuld met de getallen voor de elementen die onder bijlage I bij de onderhavige richtlijn vallen, waarbij laatstebedoelde elementen tussen haakjes worden vermeld;  - hetzij volgens bijlage I bij de onderhavige richtlijn;  c) het gewaarborgde gehalte voor elk van de waardegevende bestanddelen, het gewaarborgde gehalte aan bepaalde vormen en/of de oplosbaarheid, wanneer deze zijn voorgeschreven in de bijlage bij de richtlijnen inzake meststoffen.  De vermelding van het gehalte aan waardegevende bestanddelen moet bij enkelvoudige en mengmeststoffen gebeuren in gewichtspercenten in gehele getallen of, in voorkomend geval, met één decimaal.  Wanneer de meststof verschillende aan te geven bestanddelen bevat, moeten de gehalten worden vermeld met als volgorde:  N, P2O5 en/of P, K2O en/of K, CaO of Ca, MgO en/of Mg, Na2O en/of Na, SO3 en/of S.  De vorm en de oplosbaarheid van de waardegevende bestanddelen moeten eveneens in gewichtspercenten worden aangegeven, behalve indien in bijlage I van Richtlijn 76/116/EEG uitdrukkelijk een andere wijze van vermelding van dit gehalte is voorgeschreven.  De vermelding van de waardegevende bestanddelen moet zowel de voluit geschreven benaming als de benaming in scheikundige symbolen omvatten (bij voorbeeld stikstof (N), fosfor (P), fosforpentoxide (P2O5), kalium (K), kaliumoxide (K2O), magnesium (Mg), magnesiumoxide (MgO), natrium (Na), natriumoxide (Na2O), zwavel (S), zwaveltrioxide (SO3), calcium (Ca) en calciumoxide (CaO)).  Artikel 7  Het gehalte aan magnesium, natrium en zwavel wordt bij de in artikel 1 bedoelde meststoffen op een van de volgende wijzen aangegeven:  - totaalgehalte, uitgedrukt in een gewichtspercentage van de meststof;  - wanneer een element volledig oplosbaar is in water wordt alleen het in water oplosbare gehalte aangegeven;  - totaalgehalte alsmede in water oplosbaar gehalte, uitgedrukt in een gewichtspercentage van de meststof, wanneer ten minste een kwart van het totaalgehalte oplosbaar is.  De gehaltes worden bepaald onder de omstandigheden die zijn vastgelegd in de in artikel 8 van Richtlijn 76/116/EEG bedoelde analysemethoden.  Artikel 8  De toegelaten tolerantie ten opzichte van de aangegeven waarden voor calcium, magnesium, natrium en zwavel wordt vastgesteld op een vierde van het aangegeven gehalte aan deze elementen met een maximum van 0,9 % in absolute waarde voor CaO, MgO, Na2O en SO3, dat wil zeggen 0,64 voor Ca, 0,55 voor Mg, 0,67 voor Na en 0,36 voor S.  Artikel 9  Bijlage I van Richtlijn 76/116/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. de in bijlage II bij de onderhavige richtlijn genoemde EEG-meststof kieseriet met kaliumsulfaat wordt als nr. 7 toegevoegd aan deel A. Enkelvoudige meststoffen, punt III. Kalimeststoffen; 2. de in bijlage II bij de onderhavige richtlijn genoemde EEG-meststof calciumnitraatoplossing wordt als nr. 3 toegevoegd aan deel C. Vloeibare meststoffen, punt 1. Enkelvoudige meststoffen.  Artikel 10  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om binnen twaalf maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen (1). Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 13 april 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. SOLBES  (1) PB nr. C 20 van 26. 1. 1988, blz. 5.  (2) PB nr. C 262 van 10. 10. 1988, blz. 82;  PB n. C 47 van 27. 2. 1989.  (3) PB nr. C 134 van 24. 5. 1988, blz. 6.  (4) PB nr. L 24 van 30. 1. 1976, blz. 21.  (5) PB nr. L 83 van 29. 3. 1988, blz. 33.  (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennisgegeven op 17 april 1989.  BIJLAGE I  LIJST VAN MESTSTOFFEN DIE ALS HOOFDELEMENT CALCIUM, MAGNESIUM OF ZWAVEL BEVATTEN  1.2.3.4.5.6 // Nr.   // Typeaanduiding  // Gegevens over de wijze van produktie en de hoofdbestanddelen  // Minimumgehalte aan waardegevende bestanddelen (in gewichtspercenten); aanduiding van de waardegevende bestanddelen; verdere vereisten  // Overige gegevens betreffende de typeaanduiding  // Bestanddelen waarvan het gehalte moet worden gewaarborgd; oplosbaarheid van de waardegevende bestanddelen; andere hoedanigheden  //  //  //  //  //  //  // 1   // 2  // 3  // 4  // 5  // 6  //  //  //  //  //  //  // 1   // Calciumsulfaat  // Natuur- of industrieel produkt, dat in verschillende mate gehydrateerd calciumsulfaat bevat   // 25 % CaO; 35 % SO3 (calcium en zwavel, uitgedrukt als CaO + SO3 totaal)   // De gebruikelijke handelsbenamingen mogen worden toegevoegd  // Zwaveltrioxide totaal Facultatief: calciumoxide totaal  //   //   //   // Korrelgrootte:   //   //   //   //   //  // - ten minste 80 % passeert door een zeef met een maaswijdte van 2 mm   //   //   //   //   //   // - ten minste 99 % passeert door een zeef met een maaswijdte van 10 mm   //   //  //    //   //   //   //   //   // 2  // Calciumchlorideoplossing   // Oplossing van industrieel calciumchloride   // 12 % CaO (calcium, uitgedrukt als in water oplosbaar CaO)   //   // Calciumoxide Facultatief: voor verstuiving op planten   //    //   //   //   //   //   // 3  // Vrij zwavel   // Min of meer gezuiverd natuur- of industrieel produkt   // 98 % S (245 % SO3) (zwavel, uitgedrukt als SO3 totaal)   //   // Zwaveltrioxide totaal   //    //  //   //   //   //   // 4   // Kieseriet   // Uit de mijnbouw afkomstig produkt dat als hoofdbestanddeel magnesiumsulfaat-monohydraat bevat   // 24 % MgO; 45 % SO3 (magnesium en zwavel, uitgedrukt als in water oplosbaar magnesiumoxide en zwaveltrioxide)   // De gebruikelijke handelsbenamingen mogen worden toegevoegd   // In water oplosbaar magnesiumoxide Facultatief: in water oplosbaar zwaveltrioxide   //    //   //   //   //   //   // 5  // Magnesiumsulfaat   // Produkt dat als hoofdbestanddeel magnesiumsulfaat-heptahydraat bevat   // 15 % MgO; 28 % SO3 (magnesium en zwavel, uitgedrukt als in water oplosbaar magnesium oxide en zwaveltrioxide)   // De gebruikelijke handelsbenamingen mogen worden toegevoegd   // In water oplosbaar magnesiumoxide Facultatief: in water oplosbaar zwaveltrioxide   //    //   //   //   //   //   // 6  // Magnesiumchlorideoplossing   // Door oplossing van industrieel magnesiumchloride verkregen produkt   // 13 % MgO (magnesium, uitgedrukt als magnesiumoxide) Maximaal calciumgehalte: 3 % CaO   //   // Magnesiumoxide   //    //  //   //   //   //  BIJLAGE II  1.2.3.4.5.6 // Nr.   // Typeaanduiding  // Gegevens over de wijze van produktie en de hoofdbestanddelen  // Minimumgehalte aan waardegevende bestanddelen (in gewichtspercenten); aanduiding van de waardegevende bestanddelen; verdere vereisten  // Verdere gegevens betreffende de typeaanduiding  // Elementen waarvan het gehalte gewaarborgd moeten worden; vormen en oplosbaarheid van de waardegevende bestanddelen; andere hoedanigheden  //  //  //  //  //  //  // 1   // 2  // 3  // 4  // 5  // 6  //  //  //  //  //  //  // 7   // Kieseriet met kaliumsulfaat   // Door bewerking van kieseriet onder toevoeging van kaliumsulfaat verkregen produkt   // 8 % MgO (magnesium, uitgedrukt als in water oplosbaar magnesiumoxide) 6 % K2O (kalium, uitgedrukt als in water oplosbaar kaliumoxide) Totaal: MgO + K2O: 20 % Maximumgehalte aan chloor: 3 % Cl  // De gebruikelijke handelsbenamingen mogen worden toegevoegd  // Magnesiumoxide, oplosbaar in water Kaliumoxide, oplosbaar in water Facultatieve vermelding van het chloorgehalte, indien minder dan 3 % Cl   //    //   //   //   //   //   // 3  // Calciumnitraatoplossing   // Door oplossing van calciumnitraat in water verkregen produkt   // 8 % N (stikstof, uitgedrukt als nitraatstikstof, waarvan ten hoogste 1 % ammoniumstikstof is)   // De typeaanduiding kan naar gelang van het geval worden gevolgd door één van de volgende vermeldingen: - voor verstuiving op bladeren - voor de vervaardiging van voedingsoplossingen - voor bemestende irrigatie   // Stikstof totaal Facultatief: - nitraatstikstof - ammoniumstikstof - calcium, bij gebruik overeenkomstig een van de vermeldingen in kolom 5   //    //   //   //   //   //


Avis juridique important

|

32001L0046

Richtlĳn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 2001 houdende wĳziging van Richtlĳn 95/53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding alsmede van de Richtlijnen 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG van de Raad inzake diervoeding

Publicatieblad Nr. L 234 van 01/09/2001 blz. 0055 - 0059

Richtlijn 2001/46/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 23 juli 2001houdende wijziging van Richtlijn 95/53/EG van de Raad tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van diervoeding alsmede van de Richtlijnen 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG van de Raad inzake diervoedingHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 152, lid 4, onder b),Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Na raadpleging van het Comité van de Regio's,Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De veiligheid van voor diervoeding bestemde producten is van het allergrootste belang en er moet op worden toegezien dat alle voor diervoeding in het verkeer gebrachte producten veilig zijn. Richtlijn 95/53/EG van de Raad van 25 oktober 1995 tot vaststelling van de beginselen inzake de organisatie van de officiële controles op het gebied van de diervoeding(4) draagt bij tot het bereiken van dat doel.(2) Richtlijn 74/63/EEG van de Raad is vervangen bij artikel 16 van Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(5), en bijgevolg moeten alle verwijzingen naar Richtlijn 74/63/EEG worden aangepast aan de tabel in bijlage IV van Richtlijn 1999/29/EG.(3) Wat betreft de verwijzing naar het in het verkeer brengen van voor gebruik in diervoeding bestemde producten, moeten de definities in de Richtlijnen 70/524/EEG(6), 95/53/EG en 96/25/EG(7) betreffende de diervoedingsector met elkaar in overeenstemming worden gebracht.(4) Onlangs hebben zich twee ernstige gevallen van dioxineverontreiniging in voor diervoeding bestemde producten voorgedaan. De daarbij opgedane ervaring lijkt erop te wijzen dat de procedures die van toepassing zijn ingeval een voor gebruik in diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, dan wel indien er bepaalde inbreuken op Richtlijn 1999/29/EG worden vastgesteld, moeten worden verbeterd. Aldus kunnen risico's voor het bij de communautaire wetgeving inzake diervoeding vastgestelde niveau van bescherming van de gezondheid van mens of dier of van het milieu beter worden beheerd, zonder dat deze bijzondere procedures evenwel zouden worden uitgehold door een stelselmatige toepassing op onbeduidende problemen.(5) Bij een door de Commissie verrichte controle naar aanleiding van de dioxineverontreiniging van de voeder- en voedselketen is geconstateerd dat de lidstaten problemen hebben ondervonden bij het beheer van een zo ongebruikelijke crisis. In het licht van de opgedane ervaring en opdat ernstige risico's in verband met een voor diervoeding bestemd product in de gehele Gemeenschap met gelijke efficiëntiewaarborgen worden beheerd, blijkt het noodzakelijk de lidstaten ertoe te verplichten over rampenplannen te beschikken om aan noodsituaties in de diervoedersector het hoofd te bieden.(6) Indien zich in een lidstaat een groot risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu voordoet als gevolg van voor diervoeding bestemde producten en wanneer dat risico niet voldoende door de betrokken lidstaat of lidstaten kan worden beheerst, is het absoluut noodzakelijk dat de Commissie de nodige voorzorgsmaatregelen kan treffen en met name bevoegd is om de handel in en de uitvoer van voor gebruik in diervoeding bestemde producten uit de betrokken lidstaat of het betrokken deel van de lidstaat te verbieden en/of bijzondere voorwaarden voor de betrokken producten of stoffen vast te stellen.(7) Bij Richtlijn 1999/29/EG worden maximumgehalten vastgesteld voor bepaalde ongewenste stoffen en producten in voedermiddelen en diervoeders.(8) Er is reeds een systeem ingesteld dat de lidstaten de mogelijkheid biedt om door de marktdeelnemers, in alle stadia van de voederproductieketen, in kennis te worden gesteld van bepaalde gevallen waarin de regelgeving inzake ongewenste stoffen en producten niet in acht is genomen. In het licht van de opgedane ervaring en van vergelijkbare bepalingen in de communautaire regelgeving over algemene productveiligheid moet dit systeem worden verbeterd en uitgebreid, teneinde het te kunnen toepassen in alle gevallen waarin een marktdeelnemer vaststelt dat een voor diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu.(9) Momenteel geldt de verplichting tot kennisgeving van de andere lidstaten en de Commissie wanneer een partij voedermiddelen of diervoeders die niet aan de maximumgehalten aan ongewenste stoffen of producten voldoet, vermoedelijk naar een andere lidstaat zal worden verzonden.(10) Een dergelijk systeem voor snelle uitwisseling van informatie moet worden opgenomen in Richtlijn 95/53/EG en er moet in standaardprocedures voor de werking van dat systeem worden voorzien, teneinde het te kunnen toepassen in alle gevallen waarin een product een gevaar vormt voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, en teneinde het controlesysteem in zijn geheel te verbeteren. Ter wille van de eenvoud en efficiëntie zou dat systeem ook van toepassing moeten zijn indien een lidstaat in het kader van de invoercontrole besluit een uit een derde land afkomstig product terug te sturen. In deze standaardprocedures kunnen, na bepaalde wijzigingen, de uit hoofde van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(8) vastgestelde procedures voor het uitwisselen van informatie in noodsituaties worden overgenomen.(11) Het is onmogelijk alle potentieel gevaarlijke vormen van verontreiniging van biologische of chemische oorsprong, die zich toevallig of ten gevolge van illegale praktijken kunnen voordoen en die voor gebruik in diervoeding bestemde producten kunnen aantasten, op te sommen.(12) De mogelijkheid van risico's ten gevolge van verkeerde etikettering of in verband met de handling, het vervoer, de opslag of de verwerking, wordt in overweging genomen.(13) Om de doeltreffendheid van het controlesysteem en de relevante controlemaatregelen te verbeteren, moeten de lidstaten gehouden zijn om, indien zij een verontreiniging vermoeden die een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, de aard en de omvang van die verontreiniging na te gaan en ervoor te zorgen dat de oorsprong ervan wordt bepaald, teneinde elke verdere verontreiniging te kunnen opsporen.(14) In Richtlijn 95/53/EG is bepaald dat de lidstaten de Commissie jaarlijks, en voor het eerst vóór 1 april 2000, gegevens over de resultaten van de uitgevoerde controles moeten voorleggen. Voorts is daarin bepaald dat de Commissie op basis van deze verslagen een algemeen syntheseverslag over de resultaten van de communautaire controles, vergezeld van een voorstel voor een gecoördineerd controleprogramma voor het volgende jaar, moet opstellen en voorleggen. De informatie betreffende verontreinigingen die de veiligheid van een voor gebruik in diervoeding bestemd product in gevaar brengen, moet door de lidstaten en door de Commissie in aanmerking worden genomen bij de vaststelling van de prioriteiten van de jaarlijkse gecoördineerde controleprogramma's. Alle informatie over de risico's voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu in verband met het verkeer en het gebruik van voor diervoeding bestemde producten, kan beter worden geanalyseerd wanneer zij in een geharmoniseerde en gestandaardiseerde vorm wordt verstrekt.(15) Gezien het voorgaande moeten derhalve de Richtlijnen 95/53/EG, 70/524/EEG, 96/25/EG en 1999/29/EG worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 95/53/EG wordt als volgt gewijzigd:1. artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:a) littera a), tweede streepje, wordt vervangen door: "- Richtlijn 1999/29/EG van de Raad van 22 april 1999 inzake ongewenste stoffen en producten in diervoeding(9).";b) littera e) wordt vervangen door: "e) 'voor diervoeding bestemd product' of 'product': diervoeder of een in de diervoeding gebruikte stof;";c) littera h) wordt vervangen door: "h) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf.";2. na artikel 4 wordt een artikel ingevoegd, luidende: "Artikel 4 bis1. De lidstaten beschikken over operationele rampenplannen waarin de maatregelen worden beschreven die onverwijld moeten worden genomen wanneer wordt ontdekt dat een voor diervoeding bestemd product een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, en waarin de bevoegdheden en verantwoordelijkheden worden aangegeven, evenals de kanalen voor de verspreiding van de informatie. Zo nodig, stellen de lidstaten deze plannen bij, met name al naargelang de ontwikkeling van de organisatie van de controlediensten en op grond van de opgedane ervaring, waaronder de ervaring uit eventuele simulatieoefeningen.2. De lidstaten delen de Commissie hun nationale rampenplannen mee, en de daarin aangebrachte wijzigingen.3. De Commissie onderzoekt de plannen en stelt aan de betrokken lidstaat alle wijzigingen voor die zij dienstig acht, zulks om ervoor te zorgen dat de rampenplannen van de lidstaten vergelijkbare efficiëntiewaarborgen bieden. Indien nodig om dit doel te bereiken, kan de Commissie volgens de procedure van artikel 23 richtsnoeren vaststellen met het oog op de harmonisatie van de rampenplannen.";3. artikel 12, lid 1, wordt vervangen door: "1. De bevoegde instantie van de lidstaat van bestemming kan op de plaats van bestemming door middel van niet-discriminerende steekproefcontroles nagaan of de producten voldoen aan het bepaalde in artikel 2, lid 1, onder a). Uitsluitend indien dat nodig is voor de uitvoering van die steekproefcontroles kunnen de lidstaten met name de marktdeelnemers verzoeken om de aankomst van de producten aan de bevoegde instantie te melden. De lidstaten stellen de Commissie ervan in kennis wanneer zij van die mogelijkheid gebruikmaken.";4. artikel 13, lid 1, tweede streepje, wordt vervangen door: "- de producten worden eventueel onschadelijk gemaakt,";5. artikel 14, eerste alinea, wordt vervangen door: "Ingeval de producten worden vernietigd, voor andere doeleinden worden gebruikt, naar het land van oorsprong worden teruggezonden dan wel onschadelijk worden gemaakt, in de zin van artikel 13, lid 1, treedt de lidstaat van bestemming onverwijld in contact met de lidstaat van verzending. De lidstaat van verzending neemt alle nodige maatregelen en deelt de lidstaat van bestemming de aard van de verrichte controles, de resultaten ervan, de genomen beslissingen en de redenen daarvan mee.";6. na artikel 15 wordt een afdeling ingevoegd, luidende: "Afdeling 3 bisVrijwaringsclausuleArtikel 15 bis1. Wanneer zich in een of meer lidstaten een probleem, toe te schrijven aan een voor gebruik in diervoeding bestemd product, voordoet dat een ernstig risico inhoudt voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu en niet voldoende kan worden beheerst met de maatregelen die de betrokken lidstaat of lidstaten heeft/hebben genomen, neemt de Commissie volgens de procedure van artikel 23 bis eigener beweging of op verzoek van een lidstaat naargelang van de ernst van de situatie onverwijld de volgende maatregelen:- schorsing van het verkeer binnen de Gemeenschap, van het gebruik in diervoeding of van de uitvoer naar derde landen van producten die afkomstig zijn uit de betrokken lidstaat of lidstaten of een deel daarvan, of uit een of meer inrichtingen op het grondgebied van de Gemeenschap of- vaststelling van bijzondere voorwaarden voor het verkeer binnen de Gemeenschap, het gebruik in diervoeding of de uitvoer naar derde landen van producten die afkomstig zijn uit de betrokken lidstaat of lidstaten of een deel daarvan, of uit een of meer inrichtingen op het grondgebied van de Gemeenschap.2. In dringende gevallen kan de Commissie evenwel de in lid 1 genoemde maatregelen voorlopig aannemen, na de betrokken lidstaat of lidstaten te hebben geraadpleegd en de overige lidstaten daarvan in kennis te hebben gesteld. Binnen tien werkdagen wendt zij zich, overeenkomstig de procedure van artikel 23 bis, tot het Permanent Comité voor veevoeders ingesteld bij artikel 1 van Besluit 70/372/EEG(10), met het oog op verlenging, wijziging of intrekking van bedoelde maatregelen.Een lidstaat die de Commissie er officieel van in kennis stelt dat beschermende maatregelen noodzakelijk zijn, kan, wanneer laatstgenoemde geen gebruik heeft gemaakt van de in lid 1 bedoelde maatregelen, ten aanzien van het gebruik of het in verkeer brengen tijdelijke beschermende maatregelen treffen. Wanneer een lidstaat tijdelijke beschermende maatregelen treft, deelt hij dat onverwijld aan de andere lidstaten en de Commissie mee. Volgens de procedure van artikel 23 bis legt de Commissie deze aangelegenheid binnen tien werkdagen voor advies voor aan het Permanent Comité voor veevoeders, met het oog op verlenging, wijziging of intrekking van de nationale tijdelijke beschermende maatregelen van de betrokken lidstaat.Artikel 15 terDe Commissie licht het Europees Parlement over de uit hoofde van de artikelen 9 bis en 15 bis genomen maatregelen in.";7. na artikel 16 wordt een hoofdstuk ingevoegd luidende: "HOOFDSTUK III bisINFORMATIESYSTEEM MET BETREKKING TOT AAN DIERVOEDERS VERBONDEN GEVARENArtikel 16 bisDe lidstaten schrijven voor dat de hoofden van de inrichtingen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten onverwijld inlichten indien zij over informatie beschikken waaruit kan worden geconcludeerd dat een partij voor gebruik in diervoeding bestemde producten die zij uit een derde land in de Gemeenschap hebben ingevoerd of in het verkeer hebben gebracht, die zij in het bezit hebben of waarvan zij eigenaar zijn:- de in bijlage II, deel A, van Richtlijn 1999/29/EG vastgestelde maximumgehalten, waarboven het product niet meer in oorspronkelijke toestand aan dieren mag worden gevoederd noch met andere voor diervoeding bestemde producten mag worden vermengd, overschrijdt, of- niet voldoet aan een van de overige bepalingen in artikel 2, lid 1, onder a), en dientengevolge, rekening houdend met de bestemming, een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu.De hoofden van de inrichtingen verstrekken de nodige inlichtingen om een nauwkeurige identificatie van het betrokken product of de betrokken partij producten mogelijk te maken, evenals een zo volledig mogelijke beschrijving van het risico dat de betrokken producten opleveren, alsmede alle beschikbare informatie die gebruikt kan worden om het product op te sporen. Zij lichten de bevoegde autoriteiten van de lidstaten eveneens in over de acties die zijn ondernomen om risico's voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu te voorkomen, en beschrijven daarbij die acties.De lidstaten schrijven dezelfde informatieverplichtingen voor in verband met risico's die voor diervoeding bestemde producten opleveren voor beroepsbeoefenaars die toezicht houden op de veehouderijen, zoals bedoeld in artikel 10 van Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 26 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in producten daarvan(11), alsmede voor de hoofden van de laboratoria die analyses uitvoeren.De bevoegde autoriteiten passen eventueel het bepaalde in de artikelen 8, 11 of 13 toe.Artikel 16 ter1. Indien de bevoegde autoriteiten van de lidstaten over informatie beschikken waaruit blijkt dat een partij voor diervoeding bestemde producten op grond van de voor de risico-evaluatie beschikbare gegevens een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu, verifiëren zij de ontvangen informatie en zien zij er in voorkomend geval op toe dat de nodige maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de partij niet in diervoeding wordt gebruikt, waarbij zij met name de partij blokkeren en onverwijld een onderzoek instellen naar:- de aard van het risico en, in voorkomend geval, de hoeveelheden ongewenste stoffen,- de mogelijke oorsprong van de ongewenste stoffen of van het risico,om de risico-evaluatie te verfijnen.Deze risico-evaluatie wordt in voorkomend geval uitgebreid tot andere partijen van hetzelfde product of tot andere producten van de voeder- en voedselketen die ongewenste stoffen kunnen bevatten of waartoe het gevaar zich had kunnen uitbreiden, rekening houdend met de eventuele vermenging van de ongewenste stoffen met andere voor diervoeding bestemde producten en de eventuele recyclage van gevaarlijke producten in de voederketen.2. Indien de in lid 1 bedoelde acties bevestigen dat er een ernstig risico bestaat, zien de lidstaten erop toe dat de uiteindelijke bestemming van de partij die ongewenste stoffen bevat, met inbegrip van de eventuele ontsmetting, andere wijzen van onschadelijk maken, nieuwe verwerking of vernietiging ervan, geen schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu en zij nemen, wanneer de ongewenste stoffen of het gevaar van de aanwezigheid van deze stoffen zich heeft kunnen uitbreiden tot andere partijen of tot de voeder- of voedselketen, onverwijld de volgende maatregelen: de andere als gevaarlijk beschouwde partijen van het product worden geïdentificeerd en geblokkeerd, totdat in voorkomend geval de levende dieren die met het gevaarlijke voeder zijn gevoederd, zijn geïdentificeerd en de maatregelen zijn toegepast die worden beoogd in Richtlijn 96/23/EG van de Raad of in andere relevante communautaire bepalingen met betrekking tot de dierlijke gezondheid of de voedselveiligheid van producten van dierlijke oorsprong, waarbij gezorgd dient te worden voor coördinatie tussen de betrokken controlediensten om te voorkomen dat gevaarlijke producten in het verkeer worden gebracht en om te voorzien in de uitvoering van de procedures voor het terugroepen van reeds in het verkeer gebrachte producten.Artikel 16 quater1. Indien een lidstaat vaststelt dat een voor diervoeding bestemd product dat op zijn grondgebied en in andere lidstaten in het verkeer is gebracht, of dat een uit een derde land afkomstig product dat in de Gemeenschap is ingevoerd om in een of meer lidstaten in het verkeer te worden gebracht:- de in bijlage II, deel A, van Richtlijn 1999/29/EG vastgestelde maximumgehalten, waarboven het product niet meer in oorspronkelijke toestand aan dieren mag worden gevoederd noch met andere voor diervoeding bestemde producten mag worden vermengd, overschrijdt of- niet voldoet aan de andere bepalingen van artikel 2, lid 1, onder a), van deze richtlijn en dientengevolge, rekening houdend met de bestemming, een ernstig risico oplevert voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu,stel deze lidstaat de Commissie hiervan onverwijld in kennis.De betrokken lidstaat verstrekt de nodige gegevens voor de identificatie, tracering en blokkering van de betrokken producten en, in voorkomend geval, van de levende dieren die met het betreffende product zijn gevoederd, en doet opgaaf van de voorgenomen of reeds genomen vrijwaringsmaatregelen, zodat de Commissie de andere lidstaten behoorlijk kan informeren.2. Alle betrokken lidstaten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de follow-up-maatregelen die zijn genomen naar aanleiding van meegedeelde gevaren, inclusief alle informatie betreffende de beëindiging van de risicosituatie.3. De Commissie en de lidstaten zetten een systeem voor snelle uitwisseling van informatie op en zien erop toe dat het systeem functioneert, volgens voorwaarden die worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 23, zulks om de doorgeleiding en de verspreiding van de onder lid 1 van dit artikel bedoelde waarschuwingen en van de in artikel 8, lid 1, beoogde informatie te vergemakkelijken.4. De Commissie licht het Europees Parlement in over de maatregelen die zijn getroffen om de doorgeleiding en de verspreiding van de waarschuwingen te vergemakkelijken.";8. artikel 17, lid 2, wordt vervangen door: "2. De lidstaten bepalen dat de met de controles belaste beambten aan het beroepsgeheim gebonden zijn. Deze bepaling laat evenwel de mogelijkheid onverlet voor de bevoegde autoriteiten van de lidstaten om informatie die nodig is ter voorkoming van een ernstig risico voor de gezondheid van mens of dier of voor het milieu te verspreiden.";9. artikel 17 bis wordt vervangen door: "Artikel 17 bis1. Onverminderd het in artikel 15 bepaalde kunnen deskundigen van de Commissie, voorzover dit nodig is voor de uniforme toepassing van de bepalingen van de onderhavige richtlijn, in samenwerking met nationale terzake bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren. De lidstaat op welks grondgebied een controle wordt uitgevoerd verleent de deskundigen van de Commissie alle nodige hulp voor de uitvoering van hun taken. De Commissie stelt de terzake bevoegde autoriteiten, de lidstaten en het Europees Parlement in kennis van de uitgevoerde controles.2. De toepassingsvoorschriften voor dit artikel, met name die welke ten doel hebben regels te geven voor de vormen van samenwerking met de nationale autoriteiten, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.";10. artikel 22 wordt als volgt gewijzigd:a) aan het einde van lid 2 wordt de volgende volzin toegevoegd: "De jaarverslagen worden ingediend overeenkomstig een volgens de procedure van artikel 23 vast te stellen model.";b) aan het einde van lid 3 wordt de volgende alinea toegevoegd: "Het in de eerste alinea bedoelde algemeen synthetisch verslag wordt aan het Europees Parlement medegedeeld.".Artikel 2In Richtlijn 70/524/EEG, zoals gewijzigd, wordt artikel 2, onder k), vervangen door: "k) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf;".Artikel 3In Richtlijn 96/25/EG, zoals gewijzigd, wordt artikel 2, onder b), vervangen door de volgende tekst: "b) 'in het verkeer brengen' ('verkeer'): het in het bezit hebben van een voor diervoeding bestemd product, met het oog op de verkoop, met inbegrip van het aanbieden, of enige andere vorm van al dan niet gratis overdracht aan derden, alsmede de verkoop en andere vormen van overdracht zelf.".Artikel 4Artikel 12, leden 3 en 4, van Richtlijn 1999/29/EG wordt ingetrokken.Artikel 51. De lidstaten dienen uiterlijk 1 september 2002 de nodige bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 mei 2003.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 6Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 7Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 23 juli 2001.Voor het Europees ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterA. Neyts-Uyttebroeck(1) PB C 274 E van 26.9.2000, blz. 28, en PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 279.(2) PB C 367 van 20.12.2000, blz. 11.(3) Advies van het Europees Parlement van 4 oktober 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 februari 2001 (PB C 93 van 23.3.2001, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 15 mei 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 19 juni 2001.(4) PB L 265 van 8.11.1995, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/77/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 333 van 29.12.2000, blz. 81).(5) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.(6) Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de veevoeding (PB L 270 van 14.12.1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/20/EG (PB L 80 van 25.3.1999, blz. 20).(7) Richtlijn 96/25/EG van de Raad van 29 april 1996 betreffende het verkeer van voedermiddelen (PB L 125 van 23.5.1996, blz. 35). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 105 van 3.5.2000, blz. 36).(8) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 24.(9) PB L 115 van 4.5.1999, blz. 32.(10) PB L 170 van 3.8.1970, blz. 1.(11) PB L 125 van 23.5.1996, blz. 10.


Avis juridique important

|

31996L0021

Richtlijn 96/21/EG van de Raad van 29 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 94/54/EG van de Commissie betreffende de vermelding op het etiket van bepaalde levensmiddelen van andere verplichte gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG voorziet

Publicatieblad Nr. L 088 van 05/04/1996 blz. 0005 - 0006

RICHTLIJN 96/21/EG VAN DE RAAD van 29 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 94/54/EG van de Commissie betreffende de vermelding op het etiket van bepaalde levensmiddelen van andere verplichte gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG voorzietDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van 18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1), inzonderheid op artikel 4, lid 2,Gelet op Richtlijn 94/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1994 inzake zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt (2), inzonderheid op artikel 6,Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat Richtlijn 94/54/EG van de Commissie van 18 november 1994 betreffende de vermelding op het etiket van bepaalde levensmiddelen van andere verplichte gegevens dan die waarin Richtlijn 79/112/EEG van de Raad voorziet (3), de lijst van levensmiddelen bevat waarvan het etiket een of meer aanvullende vermeldingen dient te bevatten;Overwegende dat met de onderhavige richtlijn wordt beoogd deze bijlage aan te vullen voor wat betreft levensmiddelen die zoetstoffen bevatten;Overwegende dat de voorgenomen communautaire maatregelen van deze richtlijn, gezien de reikwijdte en het effect ervan, niet alleen noodzakelijk maar ook onontbeerlijk zijn voor de verwezenlijking van de beoogde doelstelling; dat deze doelstellingen niet door de Lid-Staten afzonderlijk kunnen worden bereikt; dat de verwezenlijking ervan op communautair niveau overigens reeds bij Richtlijn 94/35/EG is voorgeschreven;Overwegende dat het met het oog op een adequate voorlichting van de consument nodig is gebleken op de etikettering van levensmiddelen die zoetstoffen bevatten de vermelding van deze eigenschap verplicht te stellen;Overwegende dat bovendien op de etikettering van levensmiddelen die bepaalde soorten zoetstoffen bevatten ook een waarschuwing moet voorkomen;Overwegende dat het voorstel voor deze richtlijn overeenkomstig de procedure van artikel 17 van Richtlijn 79/112/EEG en artikel 7 van Richtlijn 94/35/EG is voorgelegd aan het Permanent Comité voor levensmiddelen, dat echter geen advies heeft kunnen uitbrengen, en dat volgens dezelfde procedure de Commissie bij de Raad een voorstel voor de te nemen maatregelen moet indienen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 De bijlage bij Richtlijn 94/54/EG wordt als volgt aangevuld:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 2 De Lid-Staten wijzigen indien nodig hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vóór 1 juli 1996 zodat:- de handel in de produkten die aan deze richtlijn voldoen, uiterlijk op 1 juli 1996 wordt toegestaan;- de handel in de produkten die niet aan deze richtlijn voldoen, vanaf 1 juli 1997 wordt verboden. Produkten die vóór deze datum in de handel gebracht of geëtiketteerd zijn en die niet aan deze richtlijn voldoen, mogen echter worden verhandeld totdat de voorraden zijn uitgeput.Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 29 maart 1996.Voor de RaadDe VoorzitterT. TREU(1) PB nr. L 33 van 8. 2. 1979, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/102/EG (PB nr. L 291 van 25. 11. 1993, blz. 14).(2) PB nr. L 237 van 10. 9. 1994, blz. 3.(3) PB nr. L 300 van 23. 11. 1994, blz. 14.