Avis juridique important

|

31988L0166

Richtlijn 88/166/EEG van de Raad van 7 maart 1988 ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131/86 (vernietiging van Richtlijn 86/113/EEG van de Raad van 25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen)

Publicatieblad Nr. L 074 van 19/03/1988 blz. 0083 - 0087 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 8 blz. 0063  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 8 blz. 0063

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 7 maart 1988  ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie in zaak 131/86 (vernietiging van Richtlijn 86/113/EEG van de Raad van 25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen)  (88/166/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 176,  Overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, bij zijn arrest van 23 februari 1988 (1), Richtlijn 86/113/EEG van de Raad van 25 maart 1986 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen heeft vernietigd omdat in de versie van deze akte waarvan kennis was gegeven bepaalde redactionele wijzigingen werden aangebracht na aanneming ervan;  Overwegende dat de Instelling welke de vernietigende handeling heeft verricht, uit hoofde van artikel 176 van het Verdrag is gehouden de maatregelen te nemen, welke nodig zijn ter uitvoering van het arrest van het Hof van Justitie; dat het daartoe volstaat de tekst van de vernietigende richtlijn te bevestigen in de versie die door de Raad is aangenomen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 86/113/EEG tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen moet worden geacht te zijn aangenomen in de in bijlage dezes opgenomen versie.  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 7 maart 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  I. KIECHLE  (1) Arrest 131/86, nog niet gepubliceerd.  BIJLAGE  RICHTLIJN VAN DE RAAD  tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van legkippen in batterijen  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat de meeste Lid-Staten het Europese Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren hebben geratificeerd; dat de Gemeenschap dit Verdrag eveneens heeft goedgekeurd bij Besluit 78/923/EEG van de Raad (3); dat het houden van legkippen in batterijen in de Gemeenschap het meest verbreide systeem voor de produktie van eieren is en dat dit systeem in aanzienlijke mate bijdraagt tot de hoge produktiviteit in deze sector; dat dit systeem echter in bepaalde gevallen onnodig en ernstig lijden voor deze dieren kan veroorzaken;  Overwegende dat de nationale wetgevingen die momenteel van kracht zijn op het gebied van de bescherming van landbouwhuisdieren, echter verschillen vertonen die de concurrentievoorwaarden kunnen vervalsen en daardoor de goede werking van de gemeenschappelijke marktordening van eieren en slachtpluimvee schaden;  Overwegende dat derhalve prioritaire parameters en gemeenschappelijke minimumeisen moeten worden vastgesteld, die van toepassing zijn in alle intensieve systemen, om een tevredenstellende werking van de markt mogelijk te maken, met name gelet op de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag, waarbij tevens rekening wordt gehouden met de noodzaak om de dieren te beschermen; dat het daartoe nodig is voor een eerste periode gemeenschappelijke maatregelen vast te stellen voor kippen in legbatterijen;  Overwegende dat, ter wille van de doeltreffendheid van de in deze richtlijn vervatte bepalingen, communautaire controlemaatregelen moeten worden vastgesteld;  Overwegende dat, als basis voor verdere communautaire maatregelen, het onderzoek naar de bescherming van legkippen, niet alleen in batterijen, maar ook in andere mogelijke huisvestingssystemen, moet worden voortgezet;  Overwegende dat in sommige Lid-Staten de aanpassing van de bestaande structuren aan de in deze richtlijn vastgestelde normen een vermindering van de produktie met zich brengt; dat het dus dienstig is deze aanpassing onder de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden te vergemakkelijken zonder het structurele evenwicht en het marktevenwicht te verstoren,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze richtlijn worden minimumnormen vastgesteld ter bescherming van legkippen in batterijen.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1. legkippen: volwassen hennen van de soort Gallus gallus die gehouden worden voor de produktie van eieren;  2. batterijkooi: een afgesloten ruimte voor legkippen in een batterij;  3. batterij: kooien naast elkaar en/of boven elkaar.  Artikel 3  1. De Lid-Staten zien erop toe dat met ingang van 1 januari 1988:  - alle nieuw gebouwde kooien voor gebruik binnen de Gemeenschap,  - alle kooien die voor het eerst in gebruik worden genomen,  ten minste voldoen aan de volgende eisen:  a) de legkippen moeten beschikken over een kooioppervlakte van ten minste 450 cm2, horizontaal gemeten, die vrij beschikbaar is, en waarin met name niet is meegerekend de installatie van deflecterende anti-morsranden die de beschikbare oppervlakte kunnen beperken;  b) er moet een vrij beschikbare voederbak aanwezig zijn, met een lengte van ten minste 10 cm, vermenigvuldigd met het aantal dieren in de kooi;  c) tenzij er drinknippels of drinkbakjes zijn gemonteerd, moet in elke batterijkooi een continu werkend drinkwaterkanaal met dezelfde lengte als de onder b) bedoelde voederbak aanwezig zijn. Bij waterverstrekking via nippels of drinkwaterbakjes moeten ten minste 2 nippels of 2 drinkbakjes per kooi bereikbaar zijn;  d) de batterijkooien moeten ten minste 40 cm hoog zijn over 65 % van de kooioppervlakte en mogen nergens lager zijn dan 35 cm;  e) de bodems van de batterijkooien moeten zo zijn geconstrueerd dat daarop elk van de naar voren gerichte tenen van elke poot behoorlijk kan steunen. De bodemhelling mag niet meer bedragen dan 14 % of 8°. Voor bodems waarin ander dan rechthoekig draadgaas wordt gebruikt, kunnen de Lid-Staten een steilere helling toestaan.  2. Voorts zien de Lid-Staten erop toe dat met ingang van 1 januari 1995 de in lid 1, onder a) tot en met e), omschreven minimumeisen voor alle batterijkooien gelden.  Artikel 4  De Lid-Staten zien erop toe dat de omstandigheden voor legkippen in batterijen in overeenstemming zijn met de in de bijlage opgenomen algemene voorschriften.  Artikel 5  De bijlage bij deze richtlijn kan worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 8 ten einde rekening te houden met wetenschappelijke ontwikkelingen.  Artikel 6  De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde instantie inspecties uitvoert om na te gaan of deze richtlijn, met inbegrip van de bijlage, in acht wordt genomen.  Artikel 7  1. Voorts stelt de Commissie, met het oog op de naleving van deze richtlijn en de uniforme toepassing ervan door de Lid-Staten, ter plaatse regelmatig een passend onderzoek in naar de toepassing van de richtlijn, in samenwerking met de nationale diensten.  2. Te dien einde verrichten deskundigen van de Commissie samen met de nationale diensten inspecties in het kader van inspectieprogramma's die door de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten in samenwerking worden vastgesteld.  Wanneer wordt geconstateerd dat deze richtlijn niet wordt nageleefd, stelt de Commissie de bevoegde nationale autoriteiten daarvan in kennis.  De Commissie stelt algemene periodieke verslagen op over de resultaten van de verrichte inspecties. Deze verslagen worden aan de Lid-Staten toegezonden.  3. De Gemeenschap neemt op passende wijze de kosten in verband met de deelneming van de Commissie aan de in lid 1 bedoelde inspecties voor haar rekening.  4. De algemene uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 8. Volgens die procedure kan ook een code worden opgesteld met de voorschriften die in acht moeten worden genomen bij de in lid 1 van dit artikel bedoelde inspecties. Artikel 8  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de Voorzitter van het Permanent Veterinair Comité, hierna »Comité" te noemen, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onmiddellijk bij het Comité in.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  3. De vertegenwoordiger van de Commissie legt een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt binnen twee dagen advies uit over de betrokken maatregelen. Het spreekt zich uit met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen, overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Indien zij niet in overeenstemming zijn met het advies of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen.  De Raad stelt de maatregelen met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vast.  Indien de Raad na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum van indiening van het voorstel bij de Raad, geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve wanneer de Raad zich met eenvoudige meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen.  Artikel 9  De Commissie dient vóór 1 januari 1993 een verslag in over de wetenschappelijke ontwikkelingen op het gebied van het welzijn van kippen in verschillende huisvestingssystemen, en over de bepalingen van de bijlage, in voorkomend geval te zamen met passende aanpassingsvoorstellen.  Artikel 10  Nationale steunmaatregelen voor functionele vergroting van de gebouwen waarin de batterijen zijn ondergebracht welke, mede gelet op de afschrijving van deze gebouwen, noodzakelijk zijn om hetzelfde aantal kippen te huisvesten, kunnen vanaf de datum waarop deze richtlijn van kracht wordt tot het einde van de overgangsperiode worden beschouwd als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt uit hoofde van de artikelen 92 tot en met 94 van het Verdrag.  Artikel 11  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1987 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  (1) PB nr. C 125 van 17. 5. 1982, blz. 183.  (2) PB nr. C 343 van 31. 12. 1981, blz. 48.  (3) PB nr. L 323 van 17. 11. 1978, blz. 12.  BIJLAGE  1. De vorm en het type van het kooimateriaal, alsmede het model en de kenmerken van de kooien moeten zodanig zijn dat, voor zover zulks bij de huidige stand van de techniek mogelijk is, letsels bij de dieren worden voorkomen.  2. De vorm en de grootte van de kooiopening moeten zodanig zijn dat een volwassen kip zonder onnodig lijden of letsel uit de kooi kan worden genomen.  3. De kooien moeten zo zijn gebouwd dat de kippen niet kunnen ontsnappen.  4. Alle dieren moeten dagelijks toegang hebben tot passend voedzaam en hygiënisch voeder en moeten steeds voldoende vers water kunnen drinken, behalve in geval van therapeutische of profylactische behandeling.  5. Aangepaste isolatie en ventilatie moeten ervoor zorgen dat luchtverplaatsingssnelheid, stofgehalte, temperatuur, relatieve vochtigheid en gasconcentratie binnen grenzen worden gehouden die niet schadelijk zijn voor de kippen.  6. Bij verlichting met kunstlicht moeten de kippen dagelijks een aangepaste rustperiode krijgen gedurende welke de lichtsterkte dusdanig wordt verminderd dat de kippen behoorlijk kunnen rusten.  7. Voor de verzorging van de kippen moet voldoende personeel beschikbaar zijn met voldoende kennis van en ervaring met legkippen en de gevolgde produktiemethode.  8. De pluimveestapels of -tomen moeten minstens eenmaal daags geïnspecteerd worden; hiertoe moet een lichtbron worden aangebracht die sterk genoeg is om elke kip goed te kunnen bekijken en zo nodig zorgvuldig te onderzoeken.  9. Meer dan drie etages kooien zijn slechts toegestaan indien de nodige voorzieningen aanwezig zijn of de nodige maatregelen worden getroffen om alle etages zonder moeite te kunnen inspecteren.  10. Indien de gezondheidstoestand van de kippen te wensen overlaat, alsmede wanneer er gedragswijzigingen optreden, dient men de oorzaak daarvan vast te stellen en de nodige maatregelen te nemen - dat wil zeggen behandelen, isoleren of slachten van de kippen of controleren van het leefklimaat. Indien een en ander door het leefklimaat in de produktie-eenheid wordt veroorzaakt en het niet van wezenlijk belang is onmiddellijk op te treden, dan geschiedt zulks na het verwijderen van het bestand en voordat een nieuw bestand in produktie wordt genomen.  11. Alle automatische of mechanische apparatuur waarvan de gezondheid en het welzijn van de dieren afhangt, moet ten minste eenmaal per dag worden gecontroleerd. Wanneer er defecten worden ontdekt, moeten deze onmiddellijk worden hersteld of moeten er, wanneer dit onmogelijk is, passende maatregelen ter bescherming van de gezondheid en het welzijn van de dieren worden genomen totdat het defect kan worden hersteld. Er moeten noodvoorzieningen voor het voeden en voor het in stand houden van een bevredigend leefklimaat beschikbaar zijn om in geval van een defect te kunnen worden gebruikt.  Een alarmsysteem moet de fokker onmiddellijk waarschuwen wanneer vitale automatische ventilatieapparatuur uitvalt.  12. De delen van de kooi waarmee het pluimvee in aanraking komt, moeten grondig schoongemaakt en gedesinfecteerd worden telkens nadat de kooi is geledigd en alvorens een nieuw bestand wordt opgenomen. Zolang pluimvee in de kooi aanwezig is, moeten de vlakken en de gehele apparatuur op passende wijze schoon worden gehouden.


Avis juridique important

|

31990L0388

Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten

Publicatieblad Nr. L 192 van 24/07/1990 blz. 0010 - 0016 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0221  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0221

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIEvan 28 juni  1990betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten(90/388/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, en met name op artikel  90, lid 3, (1)Overwegende dat de versterking van de telecommunicaties in de Gemeenschap voor zowel de  verleners als de gebruikers van diensten een van de belangrijkste voorwaarden is voor de  harmonische ontwikkeling van de economische bedrijvigheid en een competitieve markt binnen de  Gemeenschap; dat de Commissie derhalve in haar Groenboek over de ontwikkeling van de  gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten en -apparatuur en haar mededeling over de  tenuitvoerlegging van het Groenboek tot in 1992 een actieprogramma voor de geleidelijke opening van  de markt voor telecommunicaties voor de concurrentie heeft opgesteld; dat dit actieprogramma  betrekking heeft op mobiele radiotelefonie, semafoon noch diensten inzake massacommunicatie zoals  radio-omroep of televisie; dat de Raad in zijn resolutie van 30 juni 1988 (1) steun heeft gegeven  aan de doelstellingen van dit programma en met name aan de geleidelijke invoering van een open  communautaire markt voor de telecommunicatiediensten; dat de telecommunicatiesector de afgelopen  decennia een snelle technologische ontwikkeling heeft doorgemaakt; dat deze het aanbod van een  steeds ruimer assortiment diensten mogelijk maakt, met name betreffende de datatransmissie; dat zij  bovendien technisch en economisch een stelsel mogelijk maakt waarin concurrentie tussen  verschillende dienstenverstrekkers kan plaatsvinden; (2)Overwegende dat in alle Lid-Staten de aanleg en de exploitatie van het telecommunicatienetwerk  en het aanbieden van diensten op dat gebied gewoonlijk via toekenning van bijzondere of  uitsluitende rechten aan een of meer telecommunicatieorganisaties is toevertrouwd; dat deze rechten  worden gekenmerkt door de discretionaire bevoegdheid die de overheid op verschillende niveaus  uitoefent wat de toegang tot de markten voor telecommunicatiediensten betreft; (3)Overwegende dat de organisaties die zijn belast met de aanleg en de exploitatie van het  telecommunicatienet ondernemingen zijn als bedoeld in artikel 90, lid 1, van het Verdrag, omdat zij  op georganiseerde wijze een economische bedrijvigheid, te weten het verlenen van  telecommunicatiediensten, uitoefenen; dat zij openbare bedrijven zijn dan wel ondernemingen waaraan  de Staten bijzondere of uitsluitende rechten hebben verleend; (4)Overwegende dat een aantal Lid-Staten, met behoud van de taken van openbare dienst, het systeem  van bijzondere of uitsluitende rechten dat tot dusver op het vlak van de telecommunicaties gold,  reeds hebben herzien; dat het stelsel van uitsluitende of bijzondere rechten in alle gevallen voor  de aanleg en de exploitatie van het telecommunicatienet is gehandhaafd; dat in bepaalde Lid-Staten  hetzelfde geldt voor alle telecommunicatiediensten, terwijl dergelijke rechten in andere Lid-Staten  slechts enkele diensten dekken; dat alle Lid-Staten bovendien zelf wettelijke en  bestuursrechtelijke maatregelen hebben vastgesteld, dan wel telecommunicatieorganisaties de  bevoegdheid daartoe hebben gegeven, waarbij het vrij verlenen van telecommunicatiediensten wordt  beperkt; (5)Overwegende dat, wanneer een Lid-Staat in het raam van zijn discretionaire bevoegdheid aan een  of meer ondernemingen bijzondere of uitsluitende rechten voor de exploitatie van het netwerk  toekent, de aanbieding van de betrokken diensten door andere ondernemingen uit of naar andere  Lid-Staten wordt beperkt; (6)Overwegende dat de beperkingen in de zin van artikel 59 van het Verdrag op het verrichten van  telecommunicatiediensten naar of uit andere Lid-Staten in de praktijk met name bestaan in het  verbod op verbindingen van huurlijnen via concentrators, multiplexen en andere installaties met het  geschakelde telefoonnet, de heffing van "access charges'' voor deze verbindingen die niet in  verhouding staan tot de verrichte dienst, het verbod op de routering van signalen uit of naar derde  landen via huurlijnen, of in de toepassing zonder economische rechtvaardiging, van een tarief,  evenredig aan het gebruik, of in de weigering bepaalde dienstverstrekkers toegang tot  hettelecommunicatienet te geven; dat deze gebruiksbeperkingen en tarieven die buitensporig zijn  ten opzichte van de gemaakte kosten, het verrichten uit of naar andere Lid-Staten van  telecommunicatiediensten als- diensten die zijn gericht op de verbetering van de  telecommunicatiefuncties, bij voorbeeld het converteren van protocollen, codes, formaat of  transmissiecapaciteit, - op informatica gebaseerde diensten ten aanzien van de toegang tot databases, - computerdiensten op afstand, - diensten bestaande uit opslag en transmissie van berichten, zoals elektronische post, - transactiediensten, bij voorbeeld financiële transacties, elektronische overdracht van data voor  commerciële doeleinden, teleaankoop en telereservering, en van- teleactiediensten, bij voorbeeld  telemetrie en telecontrole, belemmeren; (7)Overwegende dat artikel 66 in samenhang met de artikelen 55 en 56 van het Verdrag  uitzonderingen op de vrijheid van diensten om niet-economische redenen toestaat; dat de aanvaarde  beperkingen naast het uitoefenen, zelfs occasioneel, van het openbaar gezag, de openbare orde, de  openbare veiligheid en de volksgezondheid zijn; dat deze uitzonderingen restrictief moeten worden  geïnterpreteerd; dat geen enkele telecommunicatiedienst valt onder de uitoefening van het openbaar  gezag die de mogelijkheid inhoudt buitengewone bevoegdheden die het gemeenrecht te buiten gaan, aan  te wenden, of voorrechten van de openbare macht of eenzijdig dwingende maatregelen aan de burgers  op te leggen; dat het aanbod van telecommunicatiediensten op zich de openbare orde niet in gevaar  kan brengen en de volksgezondheid niet kan bedreigen; (8)Overwegende dat de rechtspraak van het Hof van Justitie bovendien beperkingen op het vrij  verrichten van diensten aanvaardt wanneer deze beperkingen beantwoorden aan essentiële eisen die  noodzakelijk zijn uit het oogpunt van het algemeen belang, op niet-discriminerende wijze worden  toegepast en in verhouding staan tot het nagestreefde doel; dat de bescherming van de gebruikers  geen beperkingen op het vrij verrichten van diensten op het gebied van de telecommunicatie  onmisbaar maakt, nu dit doel eveneens door vrije mededinging kan worden verwezenlijkt; dat ook de  bescherming van de intellectuele eigendom niet kan worden ingeroepen; dat de enige essentiële eisen  die voor een afwijking van artikel 59 kunnen worden aangevoerd om beperkingen op het gebruik van  het openbaar netwerk te rechtvaardigen zijn, het behoud van de netwerkintegriteit, de operationele  veiligheid van netwerken en, in gerechtvaardigde gevallen, de interoperabiliteit van de diensten en  de bescherming van gegevens; dat de opgelegde beperkingen echter in verhouding moeten staan tot de  doelstellingen die met deze legitieme eisen worden beoogd; dat de Lid-Staten deze beperkingen  openbaar moeten maken en aan de Commissie moeten mel-den opdat deze laatstgenoemde er de  evenredigheid van zou kunnen beoordelen; (9)Overwegende dat in deze context de operationele veiligheid van netwerken de beschikbaarheid van  het openbaar netwerk in noodgevallen beoogt; dat het behoud van de integriteit van het openbaar  netwerk de normale werking van dat netwerk alsook de onderlinge verbinding van de openbare  netwerken in de Gemeenschap op grond van gemeenschappelijke technische specificaties moet  waarborgen; dat het begrip interoperabiliteit van diensten de naleving beoogt van minimale  technische specificaties die werden ingesteld om dienstverrichting en de keuzemogelijkheid van de  gebruiker uit te breiden; dat de bescherming van gegevens de vertrouwelijkheid van de communicaties  en de bescherming van persoonlijke gegevens beoogt te waarborgen; (10)Overwegende voorts dat naast de essentiële eisen die mogen worden opgelegd in de vergunnings-  en aanmeldingsprocedures, de Lid-Staten ten aanzien van geschakelde datatransportdiensten  voorwaarden betreffende openbare-dienstverplichtingen mogen stellen in de vorm van objectieve,  niet-discriminerende en duidelijk te begrijpen handelsreglementeringen met betrekking tot de  bestendigheid, de beschikbaarheid en het peil van de dienstverlening; (11)Overwegende ten slotte dat, wanneer een Lid-Staat een telecommunicatieorganisatie met het  aanbieden van pakket- en circuitgeschakelde datadiensten aan het publiek heeft belast en deze  dienstverlening door de concurrentie van particuliere dienstverstrekkers zou kunnen falen, de  Commissie die Lid-Staat kan toestaan bijkomende voorwaarden, waaronder ook voorwaarden inzake het  geografische bereik, voor het aanbieden van de betrokken datadienst op te leggen; dat de Commissie  bij de beoordeling van de betrokken maatregelen, in acht genomen de basisbeginselen van het  Verdrag, zoals opgesomd in artikel 2, met inbegrip van de versterking van de sociale en economische  samenhang van de Gemeenschap zoals bedoeld in artikel 130 A, mede rekening moet houden met de  situatie van de Lid-Staten waarvan het netwerk voor pakket- en circuitgeschakelde datadiensten  onvoldoende is uitgebouwd, hetgeen voor deze Lid-Staten een verlenging van het eventuele verbod op  de gewone doorverkoop van capaciteit van huurlijnen tot 1 januari 1996 zou kunnen rechtvaardigen; (12)Overwegende dat in artikel 59 van het Verdrag is bepaald dat alle andere beperkingen op het  vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap moeten worden opgeheven ten aanzien van de  onderdanen van de Lid-Staten die in een ander land van de Gemeenschap zijn gevestigd dan dat,  waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht; dat derhalve het behoud of  het invoeren van elk bijzonder of uitsluitend recht dat niet aan de voorgaande criteria  beantwoordt, een inbreuk op artikel 90 in samenhang met artikel 59 uitmaakt; (13)Overwegende dat het volgens artikel 86 van het Verdrag onverenigbaar met de gemeenschappelijke  markt is dat een of meer ondernemingen misbruik maken van een machtspositie op de  gemeenschappelijke markt of op een wezenlijk deel daarvan; dat detelecommunicatieorganisaties  ondernemingen zijn in de zin van dit artikel omdat zij een economische bedrijvigheid uitoefenen en  met name een dienst aanbieden die de terbeschikkingstelling van het net en van  telecommunicatiediensten aan de gebruikers inhoudt; dat deze terbeschikkingstelling van het net een  gescheiden dienstenmarkt uitmaakt omdat zij niet verwisselbaar is met andere diensten; dat de  terbeschikkingstelling van het telecommunicatienet en de andere telecommunicatiediensten op elk der  nationale markten plaatsvindt tegen concurrentievoorwaarden die voldoende homogeen zijn om de  Commissie in staat te stellen de economische macht van de ondernemingen die deze op die markten  verrichten, te beoordelen; dat de territoria van de Lid-Staten even zovele onderscheiden  geografische markten vormen; dat dit een gevolg is van het verschil tussen de reglementeringen  inzake de voorwaarden voor toegang en technische werking, in verband met de beschikbaarstelling van  het net en van deze telecommunicatiediensten; dat bovendien elk van hen een wezenlijk deel van de  gemeenschappelijke markt vormt; (14)Overwegende dat deze ondernemingen op elk van hun nationale markten voor de aanleg en de  exploitatie van het netwerk individueel of collectief een machtspositie innemen omdat zij de enige  zijn die in elk der Lid-Staten beschikken over een netwerk dat het gehele territorium van de Staat  omvat en omdat hun regering hun het uitsluitende recht op exploitatie, alleen of gezamenlijk met  andere ondernemingen, van het net heeft toegekend; (15)Overwegende dat, wanneer bijzondere of uitsluitende rechten op het gebied van de  telecommunicatiediensten door de Staat zijn toegekend aan organisaties die, wat de aanleg en de  exploitatie van het net betreft, reeds een machtspositie innemen, deze rechten tot gevolg hebben  dat deze machtspositie door de uitbreiding ervan tot de diensten wordt versterkt; (16)Overwegende dat verder de bijzondere of uitsluitende rechten welke door de Staat aan  telecommunicatieorganisaties worden verleend in verband met het aanbieden van bepaalde  telecommunicatiediensten tot gevolg hebben dat deze organisatiesa)  concurrenten op de markt voor  telecommunicatiediensten van de markt uitsluiten of hun de toegang tot die markt belemmeren en zo  de vrije keuze van de gebruikers beperken, wat de technologische vooruitgang ten nadele van de  gebruikers kan beperken; b)  de gebruikers van het net dwingen gebruik te maken van diensten waarop de uitsluitende rechten  betrekking hebben en zo het sluiten van overeenkomsten voor het gebruik van het net afhankelijk  stellen van de aanvaarding van bijkomende prestaties die met het voorwerp van deze overeenkomsten  geen verband houden; dat elk van deze gedragingen een onderscheiden misbruik van een machtspositie oplevert dat de  handel tussen Lid-Staten op waarneembare wijze ongunstig kan beïnvloeden; dat inderdaad alle  betrokken diensten in principe kunnen worden aangeboden doordienstverstrekkers uit andere  Lid-Staten; dat de concurrentieverhoudingen binnen de gemeenschappelijke markt daardoor ingrijpend  worden veranderd; dat de bijzondere of uitsluitende rechten die voor deze dienstverlening zijn  verleend, alleszins leiden tot een situatie die in strijd is met het oogmerk van artikel 3, punt  f), van het Verdrag, dat is gericht op de invoering van een regime waardoor wordt gewaarborgd dat  de mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet wordt vervalst en waardoor dus a fortiori de  mededinging niet wordt uitgeschakeld; dat de Lid-Staten zich krachtens artikel 5 van het Verdrag  moeten onthouden van alle maatregelen welke de verwezenlijking van de doelstellingen van het  Verdrag, die van artikel 3, punt f), inbegrepen, in gevaar kunnen brengen; (17)Overwegende dat de uitsluitende rechten die voor telecommunicatiediensten worden verleend aan  de openbare bedrijven en de ondernemingen waaraan de Lid-Staten bijzondere of uitsluitende rechten  voor de aanleg van het telecommunicatienetwerk hebben verleend, onverenigbaar zijn met artikel 90,  lid 1, in samenhang met artikel 86; (18)Overwegende dat artikel 90, lid 2, van het Verdrag de mogelijkheid biedt om van de toepassing  van de artikelen 59 en 86 van het Verdrag af te wijken in alle gevallen waarin de toepassing ervan  de vervulling, in feite of in rechte, van de bijzondere taak welke aan de  telecommunicatieorganisaties is toevertrouwd, verhindert; dat deze taak bestaat in de aanleg en de  exploitatie van een universeel netwerk, dit wil zeggen met een algemene geografische dekking,  waarop alle gebruikers of dienstverstrekkers op hun verzoek en binnen een redelijke termijn kunnen  aansluiten; dat de financiële middelen voor de uitbouw van het net nog steeds vooral worden  opgebracht door de exploitatie van de spraaktelefoondienst; dat bijgevolg de toepassing van de  mededingingsregels op deze dienst het financieel evenwicht van de telecommunicatieorganisaties zou  kunnen bedreigen; dat de spraaktelefoondienst, ongeacht of deze dienst via het huidige telefoonnet  of als onderdeel van de ISDN-dienst wordt aangeboden, bovendien thans het belangrijkste middel is  voor het verwittigen en het oproepen vande nooddiensten die voor de openbare veiligheid instaan; (19)Overwegende dat de terbeschikkingstelling van huurlijnen een wezenlijk bestanddeel is van de  taak van de telecommunicatieorganisaties; dat thans in bijna alle Lid-Staten een belangrijk  verschil bestaat tussen de tarieven voor het transport van gegevens via het geschakelde datanet en  voor het gebruik van huurlijnen; dat een onverwijld op elkaar afstemmen van deze tarieven de  vervulling van deze taak van algemeen economisch belang zou kunnen verhinderen; dat deze  gelijkschakeling geleidelijk tegen 31 december 1992 moet kunnen worden doorgevoerd; dat het  inmiddels aan de particuliere dienstverstrekkers moet kunnen worden verboden dat zij aan het  publiek een dienst aanbieden die zou bestaan in het gewoon doorverkopen van capaciteit van  huurlijnen, met andere woorden die enkel het verwerken, het schakelen en hetopslaan van gegevens  of het converteren van protocollen zou omvatten, noodzakelijk voor transport zonder tijdsverschil  (in "real-time''); dat de Lid-Staten bijgevolg kunnen voorzien in een aanmeldingsprocedure waarbij  de particuliere dienstverstrekkers zich ertoe verbinden geen dergelijke doorverkoop uit te voeren;  dat evenwel om dit verbod te doen naleven aan deze dienstverstrekkers geen enkele andere  verplichting mag worden opgelegd; (20)Overwegende dat deze beperkingen de ontwikkeling van het handelsverkeer niet beïnvloeden in  een mate die strijdig is met het belang van de Gemeenschap; dat, gelet op een en ander, deze  beperkingen verenigbaar zijn met artikel 90, lid 2, van het Verdrag; dat dit eveneens geldt voor de  maatregelen die de Lid-Staten treffen om te waarborgen dat de activiteit van particuliere  dienstverstrekkers geen belemmering vormt voor de geschakelde openbare datadienst; (21)Overwegende dat de regels van het Verdrag, mededingingsregels inbegrepen, op de telexdienst  van toepassing zijn; dat de betekenis van deze dienst in alle Lid-Staten momenteel terugloopt  wegens de opkomst van concurrerende telecommunicatiemiddelen als de telefax; dat de opheffing van  de huidige beperkingen op het gebruik van het geschakelde telefoonnet en van de huurlijnen het  verder doorzenden van telexberichten mogelijk zal maken; dat gelet op deze ontwikkeling een  specifieke benadering nodig is; dat deze richtlijn dan ook niet op de telexdienst van toepas-sing  is; (22)Overwegende dat de Commissie in ieder geval in de loop van 1992 alle resterende bijzondere of  uitsluitende rechten aan een nieuw onderzoek zal onderwerpen met inaanmerkingneming van de  technologische ontwikkeling en de evolutie naar een digitale infrastructuur; (23)Overwegende dat de Lid-Staten moet worden toegestaan billijke procedures voor de verlening van  vergunningen uit te werken ten einde de essentiële eisen te doen naleven, onverminderd een  harmonisatie daarvan waarin op communautair vlak is voorzien in het kader van de richtlijnen van de  Raad betreffende de aanbieding van een open netwerk (Open Netwerk Provision (ONP)); dat, wat de  geschakelde datadiensten betreft, de Lid-Staten in deze procedures de verplichting moeten kunnen  opleggen tot naleving van de handelsreglementeringen met betrekking tot de bestendigheid, de  beschikbaarheid en het peil van de dienstverlening, alsook van de maatregelen die ertoe strekken de  vervulling te waarborgen van de taak van algemeen economisch belang die zij aan een  telecommunicatieorganisatie hebben toevertrouwd; dat deze procedures moeten zijn gebaseerd op  objectieve, nauwkeurig omschreven criteria, en dat zij op niet-discriminerende wijze moeten worden  toegepast; dat deze criteria inzonderheid gerechtvaardigd en evenredig met het beoogde algemeen  belang moeten zijn en dat zij tevens voldoende met redenen omkleed en bekendgemaakt moeten zijn;  dat de Commissie deze grondig moet kunnen onderzoeken in het licht van de mededingingsregels en van  de regels inzake het vrij verrichten van diensten; dat de Lid-Staten die de Commissie na een zekere  tijd geen ontwerp vancriteria en procedures voor vergunningen hebben meegedeeld hoe dan ook geen  beperkingen meer mogen leggen op het vrij aanbieden van datatransmissiediensten aan het grote  publiek; (24)Overwegende dat de Lid-Staten over extra tijd moeten beschikken om algemene regels vast te  stellen wat de voorwaarden voor het aanbod van pakket- of circuitgeschakelde datadiensten aan het  grote publiek betreft; (25)Overwegende dat de telecommunicatiediensten voor het overige aan geen beperkingen mogen worden  onderworpen ten aanzien van de vrije toegang van de gebruikers tot deze diensten noch ten aanzien  van de gegevensverwerking die door gebruikers kan plaatsvinden voor de datatransmissie via het  telecommunicatienet, of nadat de data zijn ontvangen, tenzij deze beperkingen zijn gerechtvaardigd  door een essentiële eis die evenredig is aan het nagestreefde doel; (26)Overwegende dat de digitalizering van het telecommunicatienet en de technologische verbetering  van de daaraan gekoppelde eindapparatuur het aantal functies dat vroeger binnen het net werd  verricht, heeft vergroot, zodat deze functies via steeds verfijnder eindapparatuur door de  gebruikers zelf kunnen worden uitgevoerd; dat erop dient te worden toegezien dat de verstrekkers  van telecommunicatiediensten, inzonderheid van de telefoondienst en van pakket- en  circuitgeschakelde datadiensten, de marktdeelnemers toestaan deze functies van het net te  gebruiken; (27)Overwegende dat in afwachting van de vaststelling van communautaire normen voor de levering  van een open netwerk (ONP), de publikatie van technische interfaces die thans reeds in de  Lid-Staten worden gebruikt, noodzakelijk is om de ondernemingen die op de markten voor de  telecommunicatiediensten willen optreden in staat te stellen de nodige maatregelen te nemen om de  kenmerken van hun diensten aan de technische eisen van de netten aan te passen; dat voor zover deze  technische interfaces nog niet door de Lid-Staten zijn vastgesteld dit zo spoedig mogelijk dient te  geschieden; dat ieder ontwerp dat ter zake wordt uitgewerkt, overeenkomstig Richtlijn 83/189/EEG  van de Raad (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG (2), moet worden meegedeeld; (28)Overwegende dat de nationale wetten in het algemeen aan de telecommunicatieorganisaties de  taak toevertrouwen om de telecommunicatiediensten te reglementeren, meer in het bijzonder ter zake  van het verlenen van vergunningen, de controle op de vergunningen en het voorschrijven van  specificaties voor interfaces, de toewijzing van frequenties en het toezicht op de  gebruiksvoorwaarden; dat deze wetten soms alleen de algemene principes voor de exploitatie van de  aan vergunning onderworpen diensten aangeven en de telecommunicatieorganisaties de bevoegdheid  laten om de specifieke toepassingsvoorwaarden nader te omschrijven; (29)Overwegende dat dit samengaan van regelgevende en commerciële activiteiten van de  telecommunicatie-organisaties rechtstreeks van invloed is op de activiteit van de economische  subjecten die telecommunicatiediensten aanbieden in concurrentie met de betrokken organisaties; dat  genoemde organisaties immers door deze dubbele activiteit de verstrekking van de door hun  concurrenten aangeboden diensten bepalen of althans in sterke mate beïnvloeden; dat het feit dat  aan een onderneming met een dominerende positie wat de aanleg en de exploitatie van het net  betreft, de bevoegdheid wordt verleend om de toegang tot de markt van de telecommunicatiediensten  te regelen, de dominerende positie van deze onderneming op deze markt verstevigt; dat dit feit,  gelet op het belangenconflict, de toegang van concurrenten tot de markten voor  telecommunicatiediensten kan belemmeren en de vrije keuze van de gebruikers kan beperken; dat  voorts deze maatregelen de afzetkanalen van uitrusting bestemd voor de verwerking van  telecommunicatiesignalen en derhalve de technologische vooruitgang op dit gebied, kunnen beperken;  dat de cumulering van deze activiteiten dan ook een misbruik van een machtspositie in de zin van  artikel 86 vanwege de betrokken telecommunicatieorganisaties oplevert; dat waar deze gedragingen  voortvloeien uit een maatregel van de Staat, deze maatregel ook onverenigbaar is met artikel 90,  lid 1, in samenhang met artikel 86 van het Verdrag; (30)Overwegende dat de Commissie, wil zij haar toezichthoudende taak uit hoofde van artikel 90,  lid 3, van het Verdrag, doeltreffend vervullen, over bepaalde essentiële informatie moet  beschikken; dat deze informatie met name de transparantie van de maatregelen van de Lid-Staten moet  waarborgen, opdat de Commissie zou kunnen nagaan of de toegang tot het netwerk en de verschillende  daarmee samenhangende diensten door elke telecommunicatieorganisatie aan alle klanten worden  verschaft tegen niet-discriminerende tarieven en voorwaarden; dat deze informatie betrekking moet  hebben op: - de maatregelen die worden genomen om de in deze richtlijn bedoelde uitsluitende rechten af te  schaffen; - de voorwaarden waaronder de exploitatievergunningen voor telecommunicatiediensten worden  verleend; dat de Commissie over deze inlichtingen moet beschikken om inzonderheid te kunnen nagaan of alle  gebruikers van het net en de diensten, met inbegrip van de telecommunicatieorganisaties die  diensten verrichten, onpartijdig worden behandeld; (31)Overwegende dat voor het verrichten van telecommunicatiediensten die voortaan voor  concurrentie openstaan, de houders van de betrokken bijzondere of uitsluitende rechten hun afnemers  in het verleden overeenkomsten met een lange looptijd hebben kunnen opleggen; dat dergelijke  overeenkomsten de mogelijkheid van nieuwe concurrenten om deze afnemers hun diensten aan te bieden,  en voor deze laatsten om daarvan te genieten, in de praktijk beperken; dat derhalve dient te worden  bepaald dat de gebruikerbinnen een redelijke termijn de ontbinding van zijn overeenkomst kan  verkrijgen; (32)Overwegende dat thans iedere Lid-Staat het verlenen van telecommunicatiediensten naar eigen  inzicht regelt; dat zelfs de omschrijving van bepaalde diensten van de ene Lid-Staat tot de andere  verschilt; dat daaruit vervalsingen van de concurrentie kunnen voortvloeien die het aanbod van  grensoverschrijdende telecommunicatiediensten voor de economische subjecten kunnen bemoeilijken;  dat de Raad daarom in zijn resolutie van 30 juni 1988 heeft overwogen dat een van de doelstellingen  van een telecommunicatiebeleid was de totstandbrenging van een open communautaire markt voor  telecommunicatiediensten, inzonderheid door een snelle bepaling aan de hand van richtlijnen van de  Raad van de technische voorwaarden, de gebruiksvoorwaarden en de tariefbeginselen voor de  aanbieding van een open netwerk (Open Network Provision (ONP)); dat de Commissie de Raad daartoe  een voorstel heeft voorgelegd; dat een harmonisatie van de toegangsvoorwaarden niettemin niet het  geschikte middel is om de handelsbelemmeringen die voortvloeien uit inbreuken op het Verdrag weg te  nemen; dat de Commissie over de doeltreffende en globale toepassing van de Verdragsbepalingen moet  waken; (33)Overwegende dat artikel 90, lid 3, de Commissie duidelijk plichten oplegt en nauwkeurig  omschreven bevoegdheden toekent ten aanzien van het toezicht op de betrekkingen tussen de  Lid-Staten en hun openbare bedrijven en de ondernemingen waaraan zij bijzondere of uitsluitende  rechten hebben toegekend, met name ter zake van de verwijdering van belemmeringen op het vlak van  het vrij verrichten van diensten, de discriminatie tussen onderdanen van de Lid-Staten en de  mededinging; dat anderzijds een globale aanpak is vereist om een einde te maken aan de inbreuken  die in bepaalde Lid-Staten nog worden gepleegd en om duidelijke aanwijzingen te geven aan de  Lid-Staten die hun wetgeving herzien om nieuwe inbreuken te vermijden; dat bijgevolg een richtlijn  in de zin van artikel 90, lid 3, van het Verdrag daartoe het meest geschikte middel is, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 11.  In deze richtlijn wordt verstaan onder: - "telecommunicatieorganisaties'': openbare en particuliere lichamen, met inbegrip van door hen  gecontroleerde dochterondernemingen, waaraan door een Lid-Staat bijzondere of uitsluitende rechten  zijn verleend om openbare telecommunicatienetten aan te leggen en, in voorkomend geval, om  telecommunicatiediensten aan te bieden; - "bijzondere of uitsluitende rechten'': de rechten die door een Lid-Staat of een  overheidsinstelling op grond van wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen zijn ver-leend aan  een of meer openbare of particuliere lichamen, uit hoofde waarvan aan hen het recht om bepaalde  diensten aan te bieden of bepaalde activiteiten te ontplooien, is voorbehouden; - "openbaar telecommunicatienet'': de openbare telecommunicatie-infrastructuur die het transport  mogelijk maakt van signalen tussen gedefinieerde netwerkaansluitpunten via draadverbindingen,  microgolfsystemen, optische middelen of andere elektromagnetische middelen; - "telecommunicatiediensten'': diensten die geheel of gedeeltelijk bestaan in de overdracht en  routering van signalen over het openbaar telecommunicatienet via telecommunicatieprocédés, met  uitzondering van radio-omroep en televisie; - "netwerkaansluitpunt'': het geheel van fysieke verbindingen, met hun technische  toegangsspecificaties, die deel uitmaken van het openbaar telecommunicatienet, en nodig zijn om  toegang te verkrijgen tot dit openbaar netwerk en om efficiënt via dit netwerk te kunnen  communiceren; - "essentiële eisen'': redenen van algemeen belang en van niet-economische aard die een Lid-Staat  ertoe kunnen bewegen de toegang tot het openbare telecommunicatienetwerk of de openbare  telecommunicatiediensten te beperken. Deze redenen zijn de veiligheid van het functioneren van het  netwerk, het behoud van netwerkintegriteit en, in gerechtvaardigde gevallen, de interoperabiliteit  van diensten en de bescherming van gegevens. Gegevensbescherming kan bestaan uit de bescherming van  persoonlijke gegevens, het vertrouwelijke karakter van informatie die wordt doorgegeven en/of  opgeslagen, alsook uit de bescherming van de persoonlijke levenssfeer; - "spraaktelefoondienst'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van direct  transport en schakeling van spraak in real-time van en naar aansluitpunten van het geschakelde  openbaar netwerk, waar van iedere gebruiker van op een dergelijk aansluitpunt aangesloten  apparatuur gebruik kan maken om met een ander aansluitpunt te communiceren; - "telexdienst'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van direct transport van  telexberichten overeenkomstig de toepasselijke aanbeveling van de Internationale Raadgevende  Commissie inzake telegrafie en telefonie (CCITT) van en naar aansluitpunten van het geschakelde  openbaar netwerk, waarvan iedere gebruiker van op een dergelijk aansluitpunt aangesloten apparatuur  gebruik kan maken om met een ander aansluitpunt te communiceren; - "pakket- en circuitgeschakelde datadiensten'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het  publiek van direct datatransport van en naar aansluitpunten van het geschakelde openbaar netwerk,  waarvan iedere gebruiker van op een dergelijk aansluitpunt aangesloten apparatuur gebruik kan maken  om te communiceren met een ander aansluitpunt; - "gewone doorverkoop van capaciteit'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van  datatransport via huurlijnen als afzonderlijke dienst, die enkel hetschakelen, het verwerken en  opslaan van gegevens en het converteren van protocollen omvat, noodzakelijk voor transport zonder  tijdsverschil (real-time) van en naar eindpunten van het geschakelde openbaar net. 2.  Deze richtlijn is niet van toepassing op de telexdienst, de mobiele radiotelefonie, de semafoon  en satellietdiensten. Artikel 2Onverminderd artikel 1, lid 2, zorgen de Lid-Staten voor de afschaffing van de  bijzondere of uitsluitende rechten voor het aanbod van andere telecommunicatiediensten dan de  spraaktelefoondienst en nemen zij de maatregelen die nodig zijn om het recht van alle  marktdeelnemers om deze telecommunicatiediensten aan te bieden, te waarborgen. De Lid-Staten die het aanbieden van deze diensten met het oog op de naleving van een vergunnings-  of aanmeldingsprocedure doen afhangen, zien er, onverminderd artikel 3, op toe dat de vergunningen  worden verleend volgens objectieve, niet-discriminerende en duidelijke criteria. De eventuele  weigering van de vergunning moet genoegzaam met redenen zijn omkleed en er moet worden voorzien in  een procedure om tegen dergelijke weigeringen in beroep te gaan. Onverminderd artikel 3 delen de Lid-Staten de Commissie uiterlijk op 31 december 1990 mee welke  maatregelen zij hebben genomen om aan dit artikel te voldoen en stellen zij haar in kennis van de  bestaande regelingen en van elk voornemen om nieuwe vergunningsprocedures in te voeren of bestaande  procedures te wijzigen. Artikel 3Wat de pakket- en circuitgeschakelde datadiensten betreft, kunnen de Lid-Staten in het  kader van de in artikel 2 bedoelde vergunningsprocedures tot 31 december 1992 verbieden dat de  economische subjecten het publiek de gewone doorverkoop van capaciteit van huurlijnen aanbieden. De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk op 30 juni 1992 in ontwerp de vergunnings- en  aanmeldingsprocedures mee die betrekking hebben op het aanbieden van pakket- en circuitgeschakelde  datadiensten aan het publiek en die zijn gericht op de naleving van- essentiële eisen, - handelsreglementeringen met betrekking tot de voorwaarden voor bestendigheid, de beschikbaarheid  en de kwaliteit van de dienst, dan wel- maatregelen gericht op het veilig stellen van de taak van  algemeen economisch belang die zij aan een telecommunicatieorganisatie hebben opgedragen voor het  leveren van geschakelde datadiensten, indien het optreden van particuliere dienstverleners de  vervulling van deze taak zou kunnen verhinderen. Deze voorwaarden worden opgenomen in een lastenkohier van openbare dienstverlening en zijn  objectief, duidelijk en niet-discriminerend. De Lid-Staten zorgen ervoor dat de vergunnings- of aanmeldingsprocedures welke voor deze diensten  zijn vastgesteld, uiterlijk op 31 december 1992 worden gepubliceerd. De Commissie ziet er vóór de uitvoering van deze ontwerpen op toe dat zij met het Verdrag  verenigbaar zijn. Artikel 4De Lid-Staten die voor de aanleg en exploitatie van openbare telecommunicatienetten  bijzondere of uitsluitende rechten in stand houden, nemen de nodige maatregelen om de voorwaarden  voor de toegang tot de netwerken openbaar, objectief en niet-discriminerend te maken. In het bijzonder waarborgen zij dat de gebruikers die een aanvraag indienen, binnen een redelijke  termijn huurlijnen krijgen en dat er aan het gebruik daarvan geen andere beperkingen worden gesteld  dan die welke volgens artikel 2 gerechtvaardigd zijn. De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk op 31 december 1990 mee welke maatregelen zij hebben  genomen om aan dit artikel te voldoen. Bij elke verhoging van het tarief voor huurlijnen delen de Lid-Staten de Commissie de gegevens mee  aan de hand waarvan de gegrondheid van deze verhoging kan worden beoordeeld. Artikel 5De Lid-Staten zorgen ervoor dat de kenmerken van de technische interfaces die nodig zijn  voor het gebruik van de openbare telecommunicatienetten uiterlijk op 31 december 1990 worden  gepubliceerd, zonder afbreuk te doen aan de toepasselijke internationale verdragen. De Lid-Staten delen de Commissie overeenkomstig Richtlijn 83/189/EEG iedere voorgenomen maatregel  ter zake mee. Artikel 6De Lid-Staten zorgen ten aanzien van het verlenen van telecommunicatiediensten voor de  afschaffing van bestaande beperkingen met betrekking tot de verwerking van signalen voorafgaand aan  hun transmissie via het openbaar net of na hun ontvangst, tenzij wordt aangetoond dat deze  beperkingen noodzakelijk zijn om de openbare orde of essentiële eisen te doen naleven. Onverminderd de geharmoniseerde communautaire regels welke door de Raad zijn vastgesteld voor de  aanbieding van een open netwerk (Open Network Provision), zorgen de Lid-Staten ervoor dat de  dienstenverleners, telecommunicatieorganisaties inbegrepen, ten aanzien van de gebruiksvoorwaarden  noch ten aanzien van de tarieven worden gediscrimineerd. De Lid-Staten delen de Commissie uiterlijk op 31 december 1990 mee welke maatregelen zij hebben  genomen of welke ontwerpen zij hebben ingediend om aan dit artikel te voldoen. Artikel 7De Lid-Staten zorgen ervoor dat de toekenning van exploitatievergunningen, de controle  op de typegoedkeuringen en de verplichte specificaties, de toekenning van frequenties en het  toezicht op de gebruiksvoorwaarden vanaf 1 juli 1991 gebeurt door een instantie die onafhankelijk  is van de telecommunicatieorganisaties. Zij delen de Commissie uiterlijk op 31 december 1990 mee welke maatregelen zij met het oog daarop  hebben genomen of welke ontwerpen zij met het oog daarop hebben ingediend. Artikel 8De Lid-Staten zorgen ervoor dat, zodra de betrokken bijzondere of uitsluitende rechten  zijn afgeschaft, de telecommunicatieorganisaties hun klanten die door een overeenkomst voor het  aanbieden van telecommunicatiediensten voor langer dan een jaar aan hen zijn gebonden, de  mogelijkheid geven om deze overeenkomst met een termijn van zes maanden op te zeggen, voor zover  bij het sluiten van die overeenkomst bijzondere of uitsluitende rechten voor het aanbieden van die  diensten bestonden. Artikel 9De Lid-Staten verschaffen de Commissie de informatie die nodig is om gedurende een  periode van drie jaar, telkens tegen het einde van een jaar, een samenvattend verslag over de  toepassing van deze richtlijn op te stellen. De Commissie doet dit verslag toekomen aan de  Lid-Staten, de Raad, het Europese Parlement en het Economisch en Sociaal Comité. Artikel 10In 1992 voert de Commissie in het licht van de doelstellingen van deze richtlijn een  allesomvattende evaluatie uit van de situatie van de sector van de telecommunicatiediensten. In de loop van 1994 maakt de Commissie de balans op van de gevolgen van de maatregelen bedoeld in  artikel 3, om na te gaan of er aanpassingen van de bepalingen van dit artikel nodig zijn, daarbij  met name de technologische evolutie en de ontwikkeling van de handel in de Gemeenschap in  aanmerking nemend. Artikel 11Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 28 juni 1990. Voor de CommissieLeon BRITTANVice-Voorzitter(1) PB nr. C 257 van 4. 10.  1988, blz. 1. (1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. (2) PB nr. L 81 van 26. 3. 1988, blz. 75.


Avis juridique important

|

32002L0010

Richtlĳn 2002/10/EG van de Raad van 12 februari 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 92/79/EEG, Richtlĳn 92/80/EEG en Richtlĳn 95/59/EG wat de structuur en de tarieven van de accĳns op tabaksfabrikaten betreft

Publicatieblad Nr. L 046 van 16/02/2002 blz. 0026 - 0028

Richtlijn 2002/10/EG van de Raadvan 12 februari 2002tot wijziging van Richtlijn 92/79/EEG, Richtlijn 92/80/EEG en Richtlijn 95/59/EG wat de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten betreftDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De tarieven en de structuur van de accijns op tabaksproducten zijn overeenkomstig artikel 4 van Richtlijn 92/79/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op sigaretten(4) en artikel 4 van Richtlijn 92/80/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten(5), aan een diepgaand onderzoek onderworpen.(2) In het eerste verslag van de Commissie hieromtrent, van 13 september 1995, werd de aandacht gevestigd op bepaalde problemen in verband met de uitvoering van de genoemde richtlijnen, doch werden geen specifieke oplossingen voorgesteld.(3) In het tweede verslag van de Commissie, van 15 mei 1998, werden de noodzakelijke technische aanpassingen onderzocht. Deze bestonden in hoofdzaak in een aanpassing van de totale minimumaccijnsdruk op sigaretten, zonder wijziging van de tarieven en structuren. In dit verslag, dat op 18 mei 1998 aan de Raad werd voorgelegd, was een voorstel voor een wijzigingsrichtlijn(6) opgenomen.(4) De voorstellen van de Commissie werden grotendeels aangenomen bij Richtlijn 1999/81/EG van de Raad van 29 juli 1999 tot wijziging van Richtlijn 92/79/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op sigaretten, Richtlijn 92/80/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten en Richtlijn 95/59/EG betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten(7).(5) Een analyse van de wijzigingen van de prijzen en de accijnstarieven van tabaksproducten in de Europese Unie toont aan dat er tussen de lidstaten nog steeds aanzienlijke verschillen zijn, die de werking van de huidige interne markt alsook die van de interne markt ná de uitbreiding, kunnen verstoren.(6) Een verdere harmonisatie van de door de lidstaten toegepaste belastingtarieven zou bijdragen tot een vermindering van fraude en smokkel in de Gemeenschap. De invoering van een in euro luidend vast minimumbedrag, naast de minimumaccijnsdruk van 57 % van de kleinhandelsprijs van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse, zal garanderen dat op dergelijke sigaretten een minimumbedrag aan accijns wordt geheven. Lidstaten waarvoor de onmiddellijke invoering van dit in euro's luidend vast minimumbedrag om economische redenen problematisch is, moeten gemachtigd worden de toepassing van dit nieuwe voorschrift tot uiterlijk 31 december 2004 uit te stellen. Lidstaten die reeds hoge accijnzen toepassen, dienen meer ruimte voor de tariefstelling te krijgen. Er moet voorzien worden in een verdere verhoging van de vaste minimumbedragen op 1 juli 2006. Gezien de economische moeilijkheden die kunnen rijzen door de toepassing van dat hoger bedrag op die datum, dienen het Koninkrijk Spanje en de Helleense Republiek gemachtigd te worden de toepassing ervan tot en met 31 december 2007 uit te stellen.(7) Het Verdrag schrijft voor dat bij de bepaling en uitvoering van elk beleid en elk optreden van de Gemeenschap een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid wordt verzekerd. Zowel sigaretten als tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten zijn schadelijk voor de gezondheid van de gebruiker. De belastingen zijn een fundamenteel onderdeel van de prijs van tabaksproducten, welke prijs van invloed is op het rookgedrag van de gebruikers. Om deze reden is het noodzakelijk de minimumtarieven voor tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten geleidelijk meer in overeenstemming te brengen met het minimumtarief voor sigaretten.(8) Om een waardedaling van de communautaire minimumtarieven voor sigaretten, cigarillo's, tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten en andere rooktabak te vermijden, dienen de in een specifiek bedrag uitgedrukte minimumtarieven gefaseerd te worden verhoogd.(9) De harmonisatie van de structuur van de accijnzen zou moeten beogen concurrentieverstoringen tussen de verschillende klassen tabaksfabrikaten van dezelfde groep te voorkomen en zou daardoor de toegang tot de binnenlandse markt van de andere lidstaten moeten vergemakkelijken.(10) Met het oog op een uniforme en billijke belastingheffing verdient het aanbeveling de definitie van sigaren en cigarillo's zoals deze is neergelegd in Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten(8), te wijzigen zodat een type sigaar dat grotendeels vergelijkbaar is met een sigaret voor accijnsdoeleinden als een sigaret wordt behandeld.(11) Het verdient aanbeveling de Duitse Bondsrepubliek te machtigen de toepassing van deze nieuwe definitie uit te stellen tot uiterlijk 31 december 2007, gezien de economische moeilijkheden die een onmiddellijke toepassing voor de betrokken Duitse marktdeelnemers zou kunnen veroorzaken.(12) De lidstaten dienen de beschikking te krijgen over betere instrumenten om het hoofd te bieden aan oneerlijke praktijken bij het vaststellen van prijzen en aan het in de handel komen van producten die de markt verstoren. Deze doelstelling kan worden bereikt door de lidstaten te machtigen een minimumaccijns op sigaretten te heffen, op voorwaarde dat deze niet hoger is dan de accijns van sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse.(13) Het is noodzakelijk in een procedure te voorzien voor regelmatige herzieningen. Een termijn van vier jaar is echter geschikter om de uit deze richtlijn voortvloeiende wijzigingen te evalueren.(14) De Richtlijnen 92/79/EEG, 92/80/EEG en 95/59/EG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 92/79/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. artikel 2 wordt vervangen door: "Artikel 21. Elke lidstaat past een totale minimumaccijns toe (specifieke plus ad-valoremaccijns exclusief BTW) die leidt tot een accijnsdruk van 57 % van de kleinhandelsprijs (inclusief alle belastingen) en niet minder bedraagt dan 60 EUR per 1000 sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse. Vanaf 1 juli 2006 wordt het bedrag van 60 EUR vervangen door 64 EUR.2. Lidstaten die een totale minimumaccijns toepassen van minstens 95 EUR per 1000 sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse, behoeven de 57 %-regel niet na te leven. Vanaf 1 juli 2006 wordt het bedrag van 95 EUR vervangen door 101 EUR.3. Voor de vaststelling van de totale minimumaccijns op sigaretten wordt uitgegaan van de sigaretten die volgens de op 1 januari van elk jaar bekende gegevens tot de meest gevraagde prijsklasse behoren.4. In afwijking van de eerste alinea mogen lidstaten die op 1 juli 2001 een totale minimumaccijns toepasten van minder dan 60 EUR per 1000 sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse, de toepassing van een totale minimumaccijns van 60 EUR per 1000 sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse uitstellen tot en met 31 december 2004.5. Voor de toepassing op de bedragen van de totale minimumaccijns wordt de in nationale munteenheden uitgedrukte waarde van de euro jaarlijks vastgesteld. Toegepast worden de wisselkoersen die van kracht zijn op de eerste werkdag van oktober, zoals bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen, en wel met ingang van 1 januari van het daaropvolgende kalenderjaar.6. In afwijking van het vorige lid zijn de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen, gemachtigd voor de omzetting van het in lid 2 genoemde bedrag van 95 EUR de in nationale munteenheden uitgedrukte waarde van de euro toe te passen die op de eerste werkdag van oktober 2000 van kracht is. Deze afwijking zal opnieuw worden bekeken in het volgende verslag dat de Commissie overeenkomstig artikel 4 zal voorleggen.";2. artikel 4 wordt vervangen door: "Artikel 4Om de vier jaar legt de Commissie de Raad een verslag en, in voorkomend geval, een voorstel voor over de bij deze richtlijn vastgestelde accijnstarieven en over de structuur van de accijns als bepaald in artikel 16 van Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten(9). De Raad beziet het verslag en het voorstel en neemt, na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen de nodige maatregelen. In het verslag van de Commissie en bij de behandeling in de Raad wordt rekening gehouden met de goede werking van de interne markt, de uitsluitend op basis van de inflatie berekende werkelijke waarde van de in artikel 2 bedoelde accijnstarieven en de doelstellingen van het Verdrag in het algemeen.".Artikel 2Richtlijn 92/80/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. de volgende alinea's worden aan artikel 3, lid 1, toegevoegd: "Met ingang van 1 juli 2002 bedraagt de totale accijns op tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 32 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 27 EUR per kilogram.Met ingang van 1 juli 2003 is de totale accijns ten minste gelijk aan de volgende percentages of minimumbedragen:a) voor sigaren of cigarillo's: 5 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 11 EUR per 1000 stuks of per kilogram;b) voor tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten: 33 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 29 EUR per kilogram;c) voor andere rooktabak: 20 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 20 EUR per kilogram.Met ingang van 1 juli 2004 bedraagt de totale accijns op tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 36 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 32 EUR per kilogram.";2. artikel 4 wordt vervangen door: "Artikel 4Om de vier jaar legt de Commissie de Raad een verslag en, in voorkomend geval, een voorstel voor over de in deze richtlijn vastgestelde accijnstarieven. De Raad beziet het verslag en het voorstel en neemt, na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van stemmen de nodige maatregelen. In het verslag van de Commissie en bij de behandeling in de Raad wordt rekening gehouden met de goede werking van de interne markt, de werkelijke waarde van de accijnstarieven en de doelstellingen van het Verdrag in het algemeen.".Artikel 3Richtlijn 95/59/EG wordt als volgt gewijzigd:1. in artikel 3 worden punt 3 en punt 4 vervangen door: "3. tabaksrolletjes bestaande uit een gebroken melange, met een dekblad dat de normale kleur heeft van een sigaar en dat het product volledig omhult, in voorkomend geval met inbegrip van het filter, doch zonder het mondstuk (voor sigaren met mondstuk) en een omblad, beide van gereconstitueerde tabak, waarvan het gewicht per stuk, zonder filter of mondstuk, niet minder dan 1,2 g bedraagt en het dekblad schuin gewikkeld is volgens een lijn die met de lengteas van het rolletje een scherpe hoek van ten minste 30° maakt;4. tabaksrolletjes bestaande uit een gebroken melange, met een dekblad dat de normale kleur heeft van een sigaar, van gereconstitueerde tabak, dat het product volledig omhult, in voorkomend geval met inbegrip van het filter, doch zonder het mondstuk (voor sigaren met mondstuk) en waarvan het gewicht per stuk, zonder filter of mondstuk, niet minder dan 2,3 g bedraagt en de omtrek over ten minste een derde van de lengte 34 mm of meer bedraagt.";2. artikel 16, lid 5, wordt vervangen door: "5. De lidstaten zijn gemachtigd op sigaretten die verkocht worden voor een prijs die lager is dan de verkoopprijs van de sigaretten uit de meest gevraagde prijsklasse een minimumaccijns te heffen, op voorwaarde dat deze accijns de accijns op sigaretten van de meest gevraagde prijsklasse niet overschrijdt.".Artikel 41. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 1 juli 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.2. In afwijking van lid 1,- wordt de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd de bepalingen om aan artikel 3, lid 1, van deze richtlijn te voldoen, uiterlijk 1 januari 2008 in werking te doen treden;- worden het Koninkrijk Spanje en de Helleense Republiek gemachtigd de bepalingen om aan artikel 1, lid 1, van deze richtlijn te voldoen (in verband met artikel 2, lid 1, tweede zin, van Richtlijn 92/79/EEG), uiterlijk 1 januari 2008 in werking te doen treden.3. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.4. De lidstaten delen de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 12 februari 2002.Voor de RaadDe voorzitterR. de Rato y Figaredo(1) PB C 86 E van 26.6.2001, blz. 235.(2) Advies van 5 februari 2002 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).(3) PB C 36 van 8.2.2002, blz. 111.(4) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 8. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/81/EG (PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47).(5) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 10. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/81/EG.(6) PB C 203 van 30.6.1998, blz. 16.(7) PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47.(8) PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/81/EG.(9) PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/81/EG (PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47).


Avis juridique important

|

31988L0410

Richtlijn 88/410/EEG van de Commissie van 21 juni 1988 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 74/151/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 200 van 26/07/1988 blz. 0027 - 0029 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0101  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0101

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 21 juni 1988  tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 74/151/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen  (88/410/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/297/EEG (2), inzonderheid op artikel 11,  Overwegende dat het, dank zij de opgedane ervaring, thans mogelijk is bepaalde voorschriften van Richtlijn 74/151/EEG van de Raad (3), gewijzigd bij Richtlijn 82/890/EEG (4), nauwkeuriger en vollediger te maken;  Overwegende dat de in deze richtlijn opgenomen maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen ter opheffing van de technische handelsbelemmeringen in de sector landbouw- of bosbouwtrekkers,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlagen III, IV en VI van Richtlijn 74/151/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.  Artikel 2  1. Met ingang van 1 oktober 1988 mogen de Lid-Staten:  - voor een type trekker de EEG-goedkeuring of de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document dan wel de nationale goedkeuring niet weigeren,  - het voor de eerste maal in het verkeer brengen van de trekkers niet verbieden,  indien de reservoirs voor vloeibare brandstof, de extra gewichten en het voor dit type trekker of voor deze trekkers toegestane geluidsniveau aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn voldoen.  2. Met ingang van 1 oktober 1989 mogen de Lid-Staten:  - niet meer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document afgeven voor een type trekker, indien de reservoirs voor vloeibare brandstof, de extra gewichten en de toegestane geluidsniveaus niet aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn voldoen,  - de nationale goedkeuring van een type trekker weigeren, indien de reservoirs voor vloeibare brandstof, de extra gewichten en de toegestane geluidsniveaus niet aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn voldoen.  Artikel 3  De Lid-Staten voeren uiterlijk op 30 september 1988 de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 21 juni 1988.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.  (2) PB nr. L 126 van 20. 5. 1988, blz. 52.  (3) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 25.  (4) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 45.  BIJLAGE  1. Bijlage III van Richtlijn 74/151/EEG wordt als volgt gewijzigd:  In punt 1 wordt »1,3 bar" vervangen door »0,3 bar".  2. Bijlage IV van Richtlijn 74/151/EEG wordt als volgt gewijzigd:  In de derde regel worden de woorden »van metaal zijn" geschrapt, evenals de daaraan voorafgaande komma.  3. Bijlage VI van Richtlijn 74/151/EEG wordt als volgt gewijzigd:  - De figuren 1 en 2 worden vervangen door de onderstaande figuren 1 en 2:  Microfoon Microfoon  Fig. 1 Fig. 2  - Punt 1.4.2 wordt als volgt gelezen:  »1.4.2. Geluidsmeting bij stilstaande trekkers (niet voor de goedkeuring, maar moet wel worden geregistreerd).".