Avis juridique important

|

31983L0371

Richtlijn 83/371/EEG van de Commissie van 14 juli 1983 tot wijziging van Richtlijn 82/57/EEG tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen

Publicatieblad Nr. L 204 van 28/07/1983 blz. 0063 - 0064 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 10 blz. 0045  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 10 blz. 0045

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 14 juli 1983  tot wijziging van Richtlijn 82/57/EEG tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 79/695/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen  (83/371/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen (1), inzonderheid op artikel 26, lid 1,  Overwegende dat de Commissie bij haar Richtlijn 82/57/EEG (2) een aantal uitvoeringsbepalingen heeft vastgesteld van Richtlijn 79/695/EEG; dat uit artikel 20, lid 1, van genoemde richtlijn volgt dat de douane voor het vrije verkeer aangegeven goederen, indien de aangever daarom verzoekt, kan vrijgeven, alvorens het resultaat bekend is van de controles die zijn ingesteld om de gegevens van de aangifte te verifiëren;  Overwegende dat in artikel 11 van Verordening (EEG) nr. 1224/80 van de Raad van 28 mei 1980 inzake de douanewaarde van goederen (3), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3193/80 (4), wordt bepaald dat indien het bij de vaststelling van de douanewaarde van de ingevoerde goederen noodzakelijk wordt de definitieve vaststelling van die waarde uit te stellen, de importeur niettemin in staat wordt gesteld zijn goederen aan het douaneverband te ontrekken;  Overwegende dat in de communautaire bepalingen betreffende de procedures voor de controle van de preferentiële oorsprong, waarbij uitvoering wordt gegeven aan de verschillende preferentiële handelsakkoorden en -overeenkomsten van de Gemeenschap, is voorzien dat de douaneautoriteiten van de Lid-Staat van invoer, indien zij besluiten de toepassing van de preferentiële tariefbehandeling in afwachting van de resultaten van de door hen ondernomen controle op te schorten, de vrijgave van de goederen aan de importeur toekennen onder voorbehoud van de noodzakelijk geachte conservatoire maatregelen;  Overwegende dat, ten einde elk misverstand te vermijden bij de toepassing van artikel 20 van Richtlijn 82/57/EEG, het gewenst is dit artikel zodanig te wijzigen dat daarin de specifieke bepalingen die van toepassing zijn op het gebied van de douanewaarde van goederen en op het gebied van de oorsprongsregels worden aangehaald;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité algemene douanevoorschriften,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In artikel 20, lid 1, van Richtlijn 82/57/EEG wordt de eerste alinea als volgt gelezen:  »1. Wanneer de douane het bedrag aan invoerrechten, dat op de goederen van toepassing is, niet kan bepalen omdat zij het resultaat van de door haar ingestelde controles van de vermeldingen in de aangifte of van de erbij gevoegde documenten of van het onderzoek van de goederen moet afwachten, kan zij op verzoek van de aangever de genoemde goederen niettemin vrijgeven. Deze vrijgave kan niet worden geweigerd uitsluitend op grond van het feit dat de definitieve bepaling van de douanewaarde van de goederen wordt uitgesteld of dat de oorsprong van de goederen, op grond waarvan om een preferentiële tariefbehandeling van genoemde goederen is gevraagd, niet definitief is vastgesteld. In dat geval moeten de invoerrechten direct worden geboekt op basis van de in de aangifte voorkomende vermeldingen.".  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk per 1 januari 1984 aan deze richtlijn te voldoen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 14 juli 1983.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 205 van 13. 8. 1979, blz. 19.  (2) PB nr. L 28 van 5. 2. 1982, blz. 38.  (3) PB nr. L 134 van 31. 5. 1980, blz. 1.  (4) PB nr. L 333 van 11. 12. 1980, blz. 1.


Avis juridique important

|

31999L0034

Richtlijn 1999/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 10 mei 1999 tot wijziging van Richtlijn 85/374/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebreken

Publicatieblad Nr. L 141 van 04/06/1999 blz. 0020 - 0021

RICHTLIJN 1999/34/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 10 mei 1999tot wijziging van Richtlijn 85/374/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de aansprakelijkheid voor producten met gebrekenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Overeenkomstig de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),(1) Overwegende dat de veiligheid van producten en de vergoeding van schade veroorzaakt door producten met gebreken, maatschappelijke vereisten zijn waaraan in de interne markt moet worden voldaan; dat de Gemeenschap aan deze vereisten heeft voldaan door middel van Richtlijn 85/374/EEG(4) en van Richtlijn 92/59/EEG van de Raad van 29 juni 1992 inzake algemene productveiligheid(5);(2) Overwegende dat bij Richtlijn 85/374/EEG een rechtvaardige verdeling tot stand wordt gebracht van de risico's die inherent zijn aan een moderne samenleving die gekenmerkt wordt door een hoge mate van technologische ontwikkeling; dat genoemde richtlijn aldus een redelijk evenwicht heeft gevonden tussen de betrokken belangen, en met name de bescherming van de gezondheid van de consumenten, de bevordering van innovatie en van wetenschappelijke en technische ontwikkeling, het waarborgen van een eerlijke concurrentie en het vergemakkelijken van het handelsverkeer door middel van geharmoniseerde regelgeving inzake wettelijke aansprakelijkheid; dat genoemde richtlijn aldus de bewustwording van de marktdeelnemers ten aanzien van de veiligheid van producten en het belang dat hieraan wordt gehecht heeft bevorderd;(3) Overwegende dat de bij Richtlijn 85/374/EEG tot stand gebrachte harmonisatie van de wetgevingen van de lidstaten niet volledig is, gezien de daarin opgenomen afwijkingen, met name wat het toepassingsgebied betreft, waarvan landbouwproducten die geen be- of verwerking hebben ondergaan zijn uitgesloten;(4) Overwegende dat de Commissie toeziet op de tenuitvoerlegging en effecten van Richtlijn 85/374/EEG en met name op de aspecten hiervan die de consumentenbescherming en de werking van de interne markt betreffen; dat zij daaromtrent reeds een eerste verslag heeft uitgebracht; dat de Commissie in dit verband overeenkomstig artikel 21 van die richtlijn een tweede verslag over de toepassing hiervan moet indienen;(5) Overwegende dat de opneming van landbouwgrondstoffen in het toepassingsgbied van Richtlijn 85/374/EEG ertoe zal bijdragen het vertrouwen van de consumenten in de veiligheid van landbouwproductie te herstellen; dat de opneming van deze grondstoffen beantwoordt aan de vereisten inzake een hoog niveau van consumentenbescherming;(6) Overwegende dat Richtlijn 85/374/EEG op grond van deze overwegingen moet worden gewijzigd teneinde de rechtmatige vergoeding van schade aan de gezondheid, veroorzaakt door landbouwproducten met gebreken, ten behoeve van de consumenten te vergemakkelijken;(7) Overwegende dat deze richtlijn van invloed is op de werking van de interne markt, in zoverre de handel in landbouwproducten niet langer wordt geschaad door verschillen in regelgeving betreffende de aansprakelijkheid van de producent;(8) Overwegende dat het beginsel van risicoaansprakelijkheid dat in Richtlijn 85/374/EEG is vervat, van toepassing moet zijn op alle soorten producten, met inbegrip van de landbouwproducten zoals omschreven in artikel 32, tweede zin, van het Verdrag en die welke zijn opgenomen in bijlage II bij het Verdrag;(9) Overwegende dat het, overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel, noodzakelijk en passend is met het oog op de tenuitvoerlegging van de fundamentele doelstellingen inzake een betere bescherming van alle consumenten en een goede werking van de interne markt, landbouwproducten in Richtlijn 85/374/EEG op te nemen; dat deze richtlijn zich overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag, beperkt tot hetgeen noodzakelijk is om de doelstellingen te verwezenlijken,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 85/374/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. artikel 2 wordt vervangen door: "Artikel 2Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder 'product' verstaan een roerende zaak, ook nadat zij een bestanddeel van een andere roerende of onroerende zaak is gaan vormen. Onder 'product' wordt ook elektriciteit verstaan.";2. in artikel 15 wordt lid 1, punt a), geschrapt.Artikel 21. De lidstaten gaan over tot vaststelling en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 4 december 2000.Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 10 mei 1999.Voor het Europees ParlementDe voorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe voorzitterH. EICHEL(1) PB C 337 van 7.11.1997, blz. 54.(2) PB C 95 van 30.3.1998, blz. 69.(3) Advies van het Europees Parlement van 5 november 1998 (PB C 359 van 23.11.1998, blz. 25), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 17 december 1998 (PB C 49 van 22.2.1999, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 23 maart 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 29 april 1999.(4) PB L 210 van 7.8.1985, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(5) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 24.


Avis juridique important

|

31996L0014

Richtlijn 96/14/Euratom/EGKS/EG van de Commissie van 12 maart 1996 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 068 van 19/03/1996 blz. 0024 - 0028

RICHTLIJN 96/14/EG VAN DE COMMISSIE van 12 maart 1996 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/66/EG van de Commissie (2), en met name op artikel 13, tweede alinea, derde en vierde streepje,Overwegende dat een aantal beschermende maatregelen in Griekenland tegen Phytophthora cinnamomi Rands en de schorskever Ips typographus Heer, in Spanje tegen de schorskevers Dendroctonus micans Kugelan, Ips amitinus Eichhof, Ips cembrae Heer, Ips duplicatus Sahlberg en Ips typographus Heer en in Italië tegen Curtobacterium flaccumfaciens pv. flaccumfaciens (Hedges) Collins and Jones moet worden gewijzigd omdat het niet langer dienstig is de in de bovengenoemde richtlijn vastgestelde bepalingen verder toe te passen;Overwegende bovendien dat een aantal bepalingen inzake beschermende maatregelen tegen Dendroctonus micans Kugelan, Ips amitinus Eichhof, Ips cembrae Heer, Ips duplicatus Sahlberg, Ips sexdentatus Boerner, Ips typographus Heer en Pissodes spp. (Europese) voor de ten aanzien van de respectieve schadelijke organismen officieel beschermde gebieden moet worden gewijzigd in verband met de risico's voor de respectieve gastheerplanten van deze organismen;Overwegende eveneens dat sommige bepalingen inzake beschermende maatregelen in Spanje tegen Anthonomus grandis (Boh.) moeten worden gewijzigd in verband met de risico's voor de produktiegebieden van Gossypium spp. en het gevaar voor verspreiding van dit organisme in niet-geëgreneerde katoen; dat bovendien sommige bepalingen inzake beschermende maatregelen in Spanje en Portugal tegen Sternochetus mangiferae Fabricius moeten worden gewijzigd in verband met de risico's voor de produktiegebieden van Mangifera spp.;Overwegende dat de werkingssfeer van sommige bepalingen inzake beschermende maatregelen tegen Beet necrotic yellow vein virus moeten worden verruimd tot een deel van Frankrijk (Bretagne);Overwegende dat de ten aanzien van bepaalde gebieden in Frankrijk vastgestelde beschermende maatregelen tegen Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. (et al.) duidelijker moeten worden geformuleerd;Overwegende derhalve dat de betrokken bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG dienovereenkomstig moeten worden aangepast;Overwegende dat met deze wijzigingen wordt voldaan aan de door de betrokken Lid-Staten ingediende verzoeken;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Planteziektenkundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/93/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om met ingang van 1 april 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 12 maart 1996.Voor de CommissieFranz FISCHLERLid van de Commissie(1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.(2) PB nr. L 308 van 21. 12. 1995, blz. 77.BIJLAGE 1. In bijlage I, deel B, onder d), wordt punt 1 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. In bijlage II, deel B, onder a), wordt punt 1 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>3. In bijlage II, deel B, onder a), wordt punt 3 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>4. In bijlage II, deel B, onder a), wordt punt 6 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>5. In bijlage II, deel B, onder a), wordt punt 8 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>6. In bijlage II, deel B, onder a), wordt punt 9 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>7. In bijlage II, deel B, onder b), punt 1, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"EL, E, P".8. In bijlage II, deel B, onder c), wordt punt 4 geschrapt.9. In bijlage III, deel B, punt 1, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"E, F (Champagne-Ardennes, Alsace - met uitzondering van het departement Bas-Rhin -, Lorraine, Franche-Comté, Rhône-Alpes - met uitzondering van het departement Rhône -, Bourgogne, Auvergne - met uitzondering van het departement Puy de Dôme -, Provence-Alpes-Côte d'Azur, Corsica, Languedoc-Roussillon), IRL, I, P, UK (N-IRL, eiland Man en Kanaaleilanden), A, FI".10. In bijlage IV, deel B, punt 1 en punt 14.1, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"EL, IRL, UK (*)(*) (Schotland, Noord-Ierland, Jersey, Engeland: de volgende graafschappen: Bedfordshire, Berkshire, Buckinghamshire, Cambridgeshire, Cleveland, Cornwall, Cumbria, Devon, Dorset, Durham, East Sussex, Essex, Greater London, Hampshire, Hertfordshire, Humberside, Kent, Lincolnshire, Norfolk, Northamptonshire, Northumberland, Nottinghamshire, Oxfordshire, Somerset, South Yorkshire, Suffolk, Surrey, Tyne and Wear, West Sussex, West Yorkshire, Isle of Wight, Isle of Man, Isles of Scilly, en de volgende delen van graafschappen: Avon: het deel van het graafschap ten zuiden van de M4; Cheshire: het deel van het graafschap ten oosten van het Peak District National Park en het deel van het graafschap ten noorden van de A52 (T) naar Derby, alsmede het deel van het graafschap ten noorden van de A6 (T); Gloucestershire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road; Greater Manchester: het deel van het graafschap ten oosten van Peak District National Park; Leicestershire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road en het deel van het graafschap ten oosten van de B411A, alsmede het deel van het graafschap ten oosten van de M1; North Yorkshire: het gehele graafschap, met uitzondering van het district Craven; Staffordshire: het deel van het graafschap ten oosten van de A52 (T); Warwickshire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road; Wiltshire: het deel van het graafschap ten zuiden van de M4 tot waar de M4 de Fosse Way Roman Road kruist, en het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road.)".11. In bijlage IV, deel B, punt 2 en punt 14.4, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"EL, IRL, UK".12. In bijlage IV, deel B, punt 3 en punt 14.6, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"IRL, UK".13. In bijlage IV, deel B, punt 4 en punt 14.2, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"EL, F (Corsica), IRL, UK".14. In bijlage IV, deel B, punt 5 en punt 14.3, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"EL, IRL, UK (N-IRL, eiland Man)".15. In bijlage IV, deel B, punt 7, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L. en Pseudotsuga Carr., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden"en de rechterkolom:"IRL, UK (*)(*) (Schotland, Noord-Ierland, Jersey, Engeland: de volgende graafschappen: Bedfordshire, Berkshire, Buckinghamshire, Cambridgeshire, Cleveland, Cornwall, Cumbria, Devon, Dorset, Durham, East Sussex, Essex, Greater London, Hampshire, Hertfordshire, Humberside, Kent, Lincolnshire, Norfolk, Northamptonshire, Northumberland, Nottinghamshire, Oxfordshire, Somerset, South Yorkshire, Suffolk, Surrey, Tyne and Wear, West Sussex, West Yorkshire, Isle of Wight, Isle of Man, Isles of Scilly, en de volgende delen van graafschappen: Avon: het deel van het graafschap ten zuiden van de M4; Cheshire: het deel van het graafschap ten oosten van het Peak District National Park en het deel van het graafschap ten noorden van de A 52 (T) naar Derby, alsmede het deel van het graafschap ten noorden van de A6 (T); Gloucestershire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road; Greater Manchester: het deel van het graafschap ten oosten van Peak District National Park; Leicestershire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road en het deel van het graafschap ten oosten van de B411A, alsmede het deel van het graafschap ten oosten van de M1; North Yorkshire: het gehele graafschap, met uitzondering van het district Craven; Staffordshire: het deel van het graafschap ten oosten van de A52 (T); Warwickshire: het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road; Wiltshire: het deel van het graafschap ten zuiden van de M4 tot waar de M4 de Fosse Way Roman Road kruist, en het deel van het graafschap ten oosten van de Fosse Way Roman Road.)".16. In bijlage IV, deel B, punt 8, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr. en Pinus L., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden"en de rechterkolom:"EL, IRL, UK".17. In bijlage IV, deel B, punt 9, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L. en Pseudotsuga Carr., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden"en de rechterkolom:"IRL, UK".18. In bijlage IV, deel B, punt 10, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr. en Pinus L., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden"en de rechterkolom:"EL, F (Corsica), IRL, UK".19. In bijlage IV, deel B, punt 11, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr, Pinus L. en Pseudotsuga Carr., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden"en de rechterkolom:"EL, IRL, UK (N-IRL, eiland Man)".20. In bijlage IV, deel B, punt 12, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr. en Pinus L., meer dan 3 m hoog, met uitzondering van vruchten en zaden".21. In bijlage IV, deel B, punt 13, wordt de linkerkolom als volgt gelezen:"Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr. en Pinus L., met uitzondering van vruchten en zaden".22. In bijlage IV, deel B, punten 20.1, 20.2, 22, 23, 25.1, 25.2, 26, 27.1, 27.2 en 30, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"DK, F (Bretagne), FI, IRL, P (Azoren), S, UK".23. In bijlage IV, deel B, punt 21, wordt littera a) van de middelste kolom als volgt gelezen:"a) de planten van oorsprong uit de beschermde gebieden E, F (Champagne-Ardennes, Alsace - met uitzondering van het departement Bas-Rhin -, Lorraine, Franche-Comté, Rhône-Alpes - met uitzondering van het departement Rhône -, Bourgogne, Auvergne - met uitzondering van het departement Puy-de-Dôme -, Provence-Alpes-Côte d'Azur, Corsica, Languedoc-Roussillon), IRL, I, P, UK (N-IRL, eiland Man en Kanaaleilanden), A, FI".24. In bijlage IV, deel B, wordt het volgende punt 28.1 ingevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>25. In bijlage IV, deel B, punt 29, wordt de rechterkolom als volgt gelezen:"E (Granada en Málaga), P (Alentejo, Algarve en Madeira)".26. In bijlage V, deel A, onderdeel II, wordt punt 1.1 vervangen door:"1.1. Planten van Abies Mill., Larix Mill., Picea A. Dietr., Pinus L. en Pseudotsuga Carr.".27. In bijlage V, deel A, onderdeel II, worden in punt 1.3 de woorden "Persea americana P. Mill." na "Mespilus L." geschrapt.28. In bijlage V, deel A, onderdeel II, wordt punt 1.9 vervangen door:"Vruchten (kapsels) van Gossypium spp. en niet-geëgreneerde katoen".29. In bijlage V, deel A, onderdeel II, wordt punt 2.1 geschrapt en wordt punt 2.2 punt 2.1.30. In bijlage V, deel B, onderdeel II, wordt punt 6 vervangen door:"Zaden en vruchten (kapsels) van Gossypium spp. en niet-geëgreneerde katoen".31. In bijlage V, deel B, onderdeel II, wordt punt 8 vervangen door:"Delen van planten van Eucalyptus L'Hérit".


Avis juridique important

|

31986L0594

Richtlijn 86/594/EEG van de Raad van 1 december 1986 betreffende het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid

Publicatieblad Nr. L 344 van 06/12/1986 blz. 0024 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0153  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0153

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 1 december 1986  betreffende het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid  (86/594/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen op het gebied van het milieu van 1973 (4) en 1977 (5) de nadruk leggen op de problemen inzake geluidshinder en in het bijzonder op de noodzaak invloed uit te oefenen inzake geluidsbronnen;  Overwegende dat het publiek door zo begrijpelijk en uniform mogelijke middelen moet worden voorgelicht aangaande het geluidsniveau van huishoudelijke apparaten; dat exacte, doeltreffende en vergelijkbare informatie de keuze van het publiek kan beïnvloeden ten gunste van huishoudelijke apparaten die minder geluid voortbrengen; dat de fabrikanten derhalve ertoe worden gebracht maatregelen te nemen ten einde de geluidsemissie van de huishoudelijke apparaten die zij vervaardigen, te beperken;  Overwegende dat het, om praktische redenen en om een veelvoud van etiketten op huishoudelijke apparaten te voorkomen, gewenst is in gevallen waar een zelfde familie van huishoudelijke apparaten is betroffen, de informatie met betrekking tot het geluidsniveau op het etiket te vermelden, dat is voorzien in de toepassingsrichtlijnen die zijn vastgesteld krachtens Richtlijn 79/530/EEG van de Raad van 14 mei 1979 betreffende de informatie, door middel van etikettering, over het energieverbruik van in de huishouding gebruikte apparaten (6);  Overwegende dat in het onderhavige geval de harmonisatie van wetgevingen beperkt dient te blijven tot enkel die vereisten die nodig zijn om het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid te meten en het opgegeven niveau te controleren; dat deze vereisten de nationale voorschriften ter zake dienen te vervangen;  Overwegende dat deze richtlijn slechts de nodige vereisten omschrijft; dat ervan uitgegaan wordt dat aan deze vereisten is voldaan, wanneer de geharmoniseerde normen worden toegepast; dat het derhalve beslist nodig is te beschikken over deze normen betreffende de meting en de controle van het opgegeven niveau van het door huishoudelijke apparaten tijdens het gebruik ervan voortgebrachte luchtgeluid;  Overwegende dat de Europese Commissie voor Normalisatie (CEN) en het Europees Comité voor elektronische normalisatie (CENELEC) zijn erkend als instanties die bevoegd zijn om geharmoniseerde normen uit te werken en vast te stellen (Europese normen of harmonisatiedocumenten), in opdracht van de Commissie overeenkomstig Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (7) en de algemene richtsnoeren voor de samenwerking tussen de Commissie en deze beide instanties, welke op 13 november 1984 zijn ondertekend;  Overwegende dat in afwachting van de vaststelling van de geharmoniseerde normen het vrije verkeer van goederen wordt verzekerd door die goederen te aanvaarden die beantwoorden aan nationale technische normen en voorschriften waarvan middels een controleprocedure wordt erkend dat zij voldoen aan de vereisten van de onderhavige richtlijn;  Overwegende dat het Permanent Comité, opgericht bij artikel 5 van Richtlijn 83/189/EEG bij uitstek het aangewezen orgaan is om de overeenstemming van de geharmoniseerde normen alsmede van de nationale normen en technische voorschriften te controleren,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. Deze richtlijn heeft betrekking op de bepalingen inzake:  - de algemene beginselen voor de publikatie van de informatie over het luchtgeluid dat door huishoudelijke apparaten wordt voortgebracht;  - de meetmethoden voor de bepaling van het luchtgeluid dat door huishoudelijke apparaten wordt voortgebracht;  - de nadere regels voor de controle van het luchtgeluid dat door huishoudelijke apparaten wordt voortgebracht.  2. Deze richtlijn is niet van toepassing op:  - apparaten, uitrustingen of machines die uitsluitend voor industriële of professionele doeleinden zijn ontworpen;  - apparaten die een wezenlijk onderdeel vormen van een gebouw of de installaties van een gebouw, zoals installaties voor klimaatregeling, verwarming of ventilatie (met uitzondering van huishoudventilatoren, afzuigkappen voor fornuizen en losse verwarmingsapparaten), oliebranders voor centrale verwarming, pompen voor watervoorziening en voor afvoersystemen;  - onderdelen van uitrustingen, zoals motoren;  - elektro-akoestische apparaten.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  a) huishoudelijke apparaten: alle machines, onderdelen van machines of installaties, die zijn gefabriceerd om voornamelijk te worden gebruikt binnen de woning met inbegrip van kelders, garages en andere bijgebouwen, en met name huishoudelijke apparaten voor onderhoud, schoonmaak, bereiding en conservering van levensmiddelen, produktie en verspreiding van calorieën en frigorieën, klimaatregeling en andere apparaten die voor niet-professionele doeleinden worden gebruikt;  b) familie van huishoudelijke apparaten: alle modellen (of typen) van verschillende huishoudelijke apparaten die zijn ontworpen om dezelfde functie te vervullen en door een identieke hoofdenergiebron worden gevoed. Een familie omvat in het algemeen verschillende modellen (of typen);  c) serie van huishoudelijke apparaten: alle huishoudelijke apparaten van een zelfde model (of type) met bepaalde kenmerken, die door een zelfde fabrikant zijn geproduceerd;  d) partij van huishoudelijke apparaten: bepaalde hoeveelheid van een bepaalde serie die is gefabriceerd of geproduceerd onder uniforme voorwaarden;  e) voortgebracht luchtgeluid: het A-gewogen geluidsvermogensniveau, LWA, van het huishoudelijke apparaat, in decibel (dB) ten opzichte van het geluidsvermogen van een picowatt (1 pW), overgebracht door de lucht.  Artikel 3  1. De Lid-Staten kunnen voor bepaalde families van apparaten het publiceren van informatie over het door deze apparaten voortgebrachte luchtgeluid verplicht stellen.  Deze informatie wordt verstrekt door de fabrikant van de apparaten, of, indien de fabrikant buiten de Gemeenschap is gevestigd, door de in de Gemeenschap gevestigde importeur.  In dat geval:  a) wordt het voor de informatie bestemde geluidsniveau vastgesteld overeenkomstig de in artikel 6, lid 1, omschreven voorschriften;  b) kan de informatie worden gecontroleerd door middel van steekproeven op basis van de in artikel 6, lid 2, genoemde beginselen. De betrokken Lid-Staat kan alle ter zake dienende maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de verschafte informatie strookt met de voorschriften van deze richtlijn;  c) is de fabrikant of de importeur verantwoordelijk voor de juistheid van de verschafte informatie.  2. Wanneer een Lid-Staat de publikatie van de informatie over het voortgebrachte luchtgeluid niet vereist, kan de fabrikant of de importeur deze informatie toch publiceren, maar lid 1, derde alinea, onder a), b) en c), blijft van toepassing.  Artikel 4  Wanneer voor een familie van huishoudelijke apparaten een etiket betreffende andere informaties is voorgeschreven, zoals die welke krachtens een bijzondere, in het kader van Richtlijn 79/530/EEG aangenomen richtlijn zijn voorgeschreven, wordt de informatie over het voortgebrachte luchtgeluid op dat etiket verstrekt.  Artikel 5  1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van huishoudelijke apparaten niet weigeren, verbieden of beperken om redenen in verband met de informatie over het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid, wanneer de informatie over deze apparaten overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn wordt gegeven.  2. Onverminderd de resultaten van de steekproefcontroles die kunnen worden verricht zodra de huishoudelijke apparaten ten behoeve van potentiële kopers worden tentoongesteld, gaan de Lid-Staten ervan uit dat de publikatie van de informatie betreffende het voortgebrachte luchtgeluid voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn. Artikel 6  1. a) De algemene testmethode om het door huishoudelijke apparaten voortgebrachte luchtgeluid te bepalen moet zo precies zijn dat de onzekerheid van de uitgevoerde metingen voor de A-gewogen geluidsvermogensniveaus normale afwijkingen geeft van maximaal 2 dB.  De in de eerste alinea genoemde normale afwijkingen geven het cumulatieve effect weer van alle oorzaken van onzekerheid van de metingen, met uitzondering van het van proef tot proef variëren van het geluidsniveau van het apparaat.  b) De onder a) bedoelde algemene methode wordt voor iedere familie van apparaten aangevuld met een beschrijving van plaatsing, montage, belasting en werking van de huishoudelijke apparaten in proefomstandigheden om het normale gebruik na te bootsen en ervoor te zorgen dat de proeven voldoende herhaalbaar en reproduceerbaar zijn. De standaardafwijking van de reproduceerbaarheid moet voor iedere familie van apparaten worden opgegeven.  2. De statistische methode ter controle van het opgegeven geluidsniveau van de apparaten van een partij is een controle door meting van een steekproef uit afzonderlijke partijen van apparaten via eenzijdige toetsen.  De statistische basisparameters van de in de eerste alinea bedoelde statistische methode worden zo gekozen, dat de goedkeurkans 95 % bedraagt wanneer 6,5 % van de geluidsemissiewaarden van een partij de opgegeven waarde overschrijdt. De omvang van een enkelvoudige of gelijkwaardige steekproef is gelijk aan 3. Bij de gekozen statistische methode moet een totale referentie-standaardafwijking worden gehanteerd die gelijk is aan 3,5 dB.  Vóór 1 januari 1991 stelt de Raad op voorstel van de Commissie voor iedere familie van huishoudelijke apparaten nieuwe waarden voor de omvang en de referentie-standaardafwijking vast.  Artikel 7  De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de fabrikant of de importeur, indien hij de gebreken vertonende partij niet uit de markt neemt, de informatie onverwijld corrigeert wanneer na controle overeenkomstig artikel 6, lid 2, blijkt dat het niveau van het door een partij apparaten voortgebrachte luchtgeluid hoger ligt dan het opgegeven niveau.  Artikel 8  1. De Lid-Staten gaan ervan uit dat de opgave van het door een huishoudelijk apparaat voortgebrachte luchtgeluid aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet en dat de controles door de Lid-Staten op passende wijze zijn uitgevoerd, indien de metingen voor het vaststellen van het nominale niveau van het voortgebrachte luchtgeluid en de controles zijn uitgevoerd overeenkomstig:  a) de nationale normen die zijn opgesteld aan de hand van de Europese normen waarvan de referenties in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen zijn bekendgemaakt. De Lid-Staten maken de referenties van deze nationale normen bekend; of  b) de in lid 2 bedoelde nationale technische normen en voorschriften voor zover op de gebieden die door deze normen en voorschriften worden bestreken, geen geharmoniseerde normen bestaan.  2. De Lid-Staten doen de Commissie mededeling van de tekst van hun nationale technische normen en voorschriften als bedoeld in lid 1, onder b), die volgens hen voldoen aan de voorschriften van artikel 6. De Commissie deelt deze tekst onverwijld mee aan de andere Lid-Staten. Overeenkomstig de procedure van artikel 9, lid 2, stelt zij de Lid-Staten in kennis van deze technische normen en voorschriften waarvoor het vermoeden van overeenstemming met de voorschriften van artikel 6 geldt.  De Lid-Staten dienen ervoor te zorgen dat de referenties van deze nationale technische normen en voorschriften worden bekendgemaakt. De Commissie zorgt ervoor dat deze referenties ook in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt.  Artikel 9  1. Wanneer een Lid-Staat of de Commissie van mening is dat de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde geharmoniseerde normen niet geheel aan de voorschriften van artikel 6 voldoen, legt de Commissie of de Lid-Staat de kwestie met redenen omkleed voor aan het bij Richtlijn 83/189/EEG ingestelde Permanent Comité, hierna te noemen »het Comité". Het Comité brengt met spoed advies uit.  Uitgaande van het advies van het Comité stelt de Commissie de Lid-Staten ervan in kennis of de in artikel 8, lid 1, onder a), bedoelde bekendmakingen van de betrokken normen al dan niet moeten worden ingetrokken.  2. Voor wat de nationale technische normen en voorschriften van artikel 8, lid 2, betreft, volgt het Comité de onderstaande procedure:  a) De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het spreekt zich uit met een meerderheid van vierenvijftig stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  b) De Commissie stelt de overwogen maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. c) Wanneer de overwogen maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of wanneer er geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in inzake de te nemen maatregelen. De Raad neemt een besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  d) Indien de Raad bij het verstrijken van een termijn van drie maanden nadat de kwestie hem is voorgelegd, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.  Artikel 10  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om binnen 36 maanden na kennisgeving van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen (1). Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 1 december 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  A. CLARK  (1) PB nr. C 181 van 19. 7. 1982, blz. 1;  PB nr. C 334 van 10. 12. 1983, blz. 15.  (2) PB nr. C 277 van 17. 10. 1983, blz. 166.  (3) PB nr. C 205 van 9. 8. 1982, blz. 13.  (4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 3.  (5) PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 3.  (6) PB nr. L 145 van 13. 6. 1979, blz. 1.  (7) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.  (1) Deze richtlijn is op 4 december 1986 ter kennis van de Lid-Staten gebracht.


Avis juridique important

|

31986L0312

Richtlijn 86/312/EEG van de Commissie van 18 juni 1986 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 84/529/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake liften met elektrische aandrijving

Publicatieblad Nr. L 196 van 18/07/1986 blz. 0056 - 0057 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0225  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0225

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 18 juni 1986 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 84/529/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake liften met elektrische aandrijving (86/312/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 84/529/EEG van de Raad van 17 september 1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake liften met elektrische aandrijving (1), inzonderheid op artikel 5,  Overwegende dat de technische vooruitgang en in het bijzonder norm EN 81-1 in de versie van december 1985, waarin rekening wordt gehouden met de door de Raad goedgekeurde wijzigingen, een aanzienlijke vereenvoudiging mogelijk maakt van de technische bijlage van Richtlijn 84/529/EEG en dat deze wijziging van de technische bijlage de omzetting door de Lid-Staten vergemakkelijkt;  Overwegende dat de voor de inwerkingtreding van onderhavige richtlijn gestelde termijn moet samenvallen met die van Richtlijn 84/529/EEG ten einde het nagestreefde doel te bereieken;  Overwegende dat de bepalingen van onderhavige richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector hef- en verladingsapparatuur en -middelen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Bijlage I van Richtlijn 84/529/EEG wordt vervangen door de bijlage van onderhavige richtlijn.   Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 27 september 1986 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die ze op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 18 juni 1986.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice- Voorzitter  (1) PB nr. L 300 van 19.11.1984, blz. 86.     BIJLAGE "BIJLAGE I    1. De in artikel 1, eerste lid, bedoelde apparaten moeten, behalve voor wat betreft de onder punt 2 genoemde punten, in overeenstemming zijn met norm EN 81-1 (uitgave december 1985) welke door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) is goedgekeurd:  "Veiligheidsvoorschriften voor het vervaardigen en het aanbrengen van personen- en goederenliften - Deel 1 - elektrische personenliften".       2. Deze norm is van toepassing onder voorbehoud van de volgende wijzigingen:      2.1. Punt 12.4.2.1  De laatste zin wordt vervangen door de volgende tekst:  "Tot 26 september 1991 zijn de Lid-Staten echter vrij om dit voorschrift al dan niet dwingend voor te schrijven.".           2.2. Punt 13.1.1.4  Dit punt wordt vervangen door de volgende tekst  "De elektrische installatie van de liften dient:        a) te voldoen aan de eisen vermeld in de geharmoniseerde documenten van het Europees Comité voor elektronische normalisatie (CENELEC) welke zijn goedgekeurd door de nationale comités voor de elektrotechniek van de landen van de Europese Economische Gemeenschap,               b) bij het ontbreken van de onder a) bedoelde geharmoniseerde documenten inzake de installatie van elektrische apparatuur, te voldoen aan de eisen van de nationale wetgeving van het land waar de lift wordt geïnstalleerd.".                          2.3. Punt 13.1.2  De tekst van dit punt wordt als volgt gelezen  "In de machinekamers en schijvenruimten moet een bescherming tegen directe aanraking zijn aangebracht met een beschermingsgraad van ten minste IP 2 X.".           2.4. Punt F.0.1.6  Dit punt wordt als volgt aangevuld:  ... "overeenkomstig artikel 13, lid 2, van Richtlijn 84/528/EEG.".


title: Richtlijn 2010/52/EU van de Commissie van 11 augustus 2010 tot wijziging, met het oog op aanpassing van de technische bepalingen, van Richtlijn 76/763/EEG van de Raad betreffende de zitplaatsen voor meerĳders op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen en Richtlijn 2009/144/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen en kenmerken van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen  Voor de EER relevante tekst

text:
               13.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 213/37

         RICHTLIJN 2010/52/EU VAN DE COMMISSIE
   van 11 augustus 2010
   tot wijziging, met het oog op aanpassing van de technische bepalingen, van Richtlijn 76/763/EEG van de Raad betreffende de zitplaatsen voor meerĳders op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen en Richtlijn 2009/144/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen en kenmerken van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 2003/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers en aanhangwagens, verwisselbare getrokken machines, systemen, onderdelen en technische eenheden daarvan en tot intrekking van Richtlijn 74/150/EEG van de Raad (1), en met name op artikel 19, lid 1, onder b),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 76/763/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de zitplaatsen voor meerĳders op landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (2) en Richtlijn 2009/144/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 november 2009 betreffende bepaalde onderdelen en kenmerken van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (3) zijn twee van de bijzondere richtlijnen in het kader van de EG-typegoedkeuringsprocedure voor landbouw- of bosbouwtrekkers krachtens Richtlijn 2003/37/EG.

               (2)

               Veiligheid is een van de voornaamste pijlers van Richtlijn 2003/37/EG. Om de bestuurders beter te beschermen, is het wenselijk de voorschriften van die richtlijn aan te vullen om alle in bijlage I bij Richtlijn 2006/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) betreffende machines genoemde gevaren te dekken die nog niet gedekt worden door de bijzondere richtlijnen krachtens Richtlijn 2003/37/EG.

               (3)

               Na deze wijziging zal Richtlijn 2006/42/EG niet langer van toepassing zijn op trekkers waarvoor typegoedkeuring op basis van de typegoedkeuringswetgeving voor landbouw- en bosbouwtrekkers op wielen is verleend, aangezien Richtlijn 2003/37/EG na uitvoering van deze wijzigingsrichtlijn voortaan alle risico’s dekt die onder Richtlijn 2006/42/EG vallen.

               (4)

               Het Europees Comité voor normalisatie (CEN) heeft geharmoniseerde normen inzake kantelbeveiliging voor meerijders en bescherming tegen gevaarlijke stoffen opgesteld. Die normen zijn goedgekeurd en bekendgemaakt en moeten dus in deze richtlijn worden opgenomen.

               (5)

               Richtlijn 76/763/EEG geeft voorschriften voor de constructie en montage van zitplaatsen voor meerijders op landbouwtrekkers; het is wenselijk die richtlijn te wijzigen ter verbetering van deze bescherming door er aanvullende technische specificaties in op te nemen die bescherming bieden tegen de letselrisico’s voor meerijders, zoals beschreven in Richtlijn 2006/42/EG, met name met betrekking tot kantelen en de gordelverankeringspunten van de zitplaatsen voor meerijders.

               (6)

               Richtlijn 2009/144/EG geeft technische voorschriften betreffende bepaalde onderdelen en kenmerken van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen; het is wenselijk die richtlijn te wijzigen ter verbetering van deze bescherming door er aanvullende technische specificaties in op te nemen die bescherming bieden tegen vallende voorwerpen, het binnendringen van voorwerpen in de cabine en gevaarlijke stoffen; bovendien moeten minimumvoorschriften voor de gebruikershandleiding worden vastgesteld.

               (7)

               Om de typegoedkeuringsprocedure vlot te laten verlopen en met name om de arbeidsveiligheid te bevorderen, moet een minimuminhoud voor de gebruikershandleiding worden gedefinieerd. Op die manier beschikken de gebruikers over de nodige informatie om te beoordelen of de trekkers geschikt zijn voor de beoogde toepassing en om het passende onderhoud uit te voeren.

               (8)

               Bepalingen voor constructies ter bescherming tegen vallende voorwerpen, indien aanwezig, voor beschermende constructies voor de bestuurder, indien aanwezig, en voor de bescherming tegen gevaarlijke stoffen moeten worden vastgesteld in overeenstemming met de stand van de techniek.

               (9)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang — Landbouwtrekkers,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 76/763/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   Richtlijn 2009/144/EG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   1.   Met ingang van de datum van inwerkingtreding geldt voor voertuigen die voldoen aan de Richtlijnen 76/763/EEG en 2009/144/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, dat de lidstaten om redenen die verband houden met het onderwerp van die richtlijnen:

               a)

               niet mogen weigeren EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen, en

               b)

               de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van dergelijke voertuigen niet mogen verbieden.

         2.   Vanaf één jaar na de datum van inwerkingtreding geldt voor nieuwe voertuigtypen die niet voldoen aan de Richtlijnen 76/763/EEG en 2009/144/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, dat de lidstaten om redenen die verband houden met het onderwerp van die richtlijnen:

               a)

               weigeren EG-typegoedkeuring te verlenen, en

               b)

               mogen weigeren nationale typegoedkeuring te verlenen.

         3.   Vanaf 2 jaar na de datum van inwerkingtreding geldt voor nieuwe voertuigen die niet voldoen aan de Richtlijnen 76/763/EEG en 2009/144/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, dat de lidstaten om redenen die verband houden met het onderwerp van die richtlijnen:

               a)

               de certificaten van overeenstemming waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig Richtlijn 2003/37/EG vergezeld gaan, als niet langer geldig beschouwen voor de toepassing van artikel 7, lid 1, van Richtlijn 2003/37/EG, en

               b)

               de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van deze voertuigen mogen weigeren.

         Artikel 4
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 1 maart 2011 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 2 maart 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 11 augustus 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 171 van 9.7.2003, blz. 1.

      (2)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 1.

      (3)  PB L 27 van 30.1.2010, blz. 33.

      (4)  PB L 157 van 9.6.2006, blz. 24.

      BIJLAGE I
      De bijlage bij Richtlijn 76/763/EEG komt als volgt te luiden:

            „BIJLAGE
            Zitplaatsen voor meerijders, indien aanwezig, voldoen aan norm EN 15694:2009.”.

      BIJLAGE II
      Richtlijn 2009/144/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  In de lijst van bijlagen wordt de titel van bijlage II als volgt gewijzigd:
                  „Regulateur en bescherming van de aandrijfelementen, uitstekende delen en wielen, aanvullende veiligheidsvoorschriften voor speciale toepassingen, gebruikershandleiding”.

                  2)

                  De titel van bijlage II wordt als volgt gewijzigd:
                  „Regulateur en bescherming van de aandrijfelementen, uitstekende delen en wielen, aanvullende veiligheidsvoorschriften voor speciale toepassingen, gebruikershandleiding”.

                  3)

                  Aan bijlage II worden de volgende punten toegevoegd:
                  „3.   AANVULLENDE VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN VOOR SPECIALE TOEPASSINGEN
                  3.1.   Constructies ter bescherming tegen vallende voorwerpen

                  Constructies ter bescherming tegen vallende voorwerpen (FOPS), indien aanwezig, voldoen aan OESO-code 10 (1).
                  3.2.   Beschermende constructies voor de bestuurder

                  3.2.1.   Beschermende constructies voor de bestuurder, indien aanwezig, voldoen aan norm ISO 8084:2003 (2).
                  3.2.2.   Behalve voor bosbouwtoepassingen en onverminderd punt 3.2.1, worden trekkers met ruiten overeenkomstig punt 1.1.3 van bijlage III A geacht uitgerust te zijn met beschermende constructies voor de bestuurder (OPS).
                  3.3.   Bescherming tegen gevaarlijke stoffen

                  De voorschriften van norm EN 15695-1:2009 gelden voor alle in artikel 2, onder j), van Richtlijn 2003/37/EG gedefinieerde trekkers, als deze gebruikt worden in omstandigheden die het risico op contact met gevaarlijke stoffen kunnen meebrengen; in dat geval moet de cabine voldoen aan de voorschriften van niveau 2, 3 of 4 van deze norm. De criteria voor de keuze tussen de verschillende niveaus moet worden beschreven en overeenstemmen met de criteria die in de gebruikershandleiding worden genoemd. Voor het sproeien van pesticiden is een cabine van niveau 4 vereist.
                  4.   GEBRUIKERSHANDLEIDING
                  De gebruikershandleiding moet beantwoorden aan ISO 3600:1996 (3) met uitzondering van punt 4.3 (Identificatie van de machine).
                  4.1.   De volgende elementen moeten in de gebruikershandleiding aan bod komen, eventueel bovenop de eisen van norm ISO 3600:1996:

                              a)

                              de afstelling van de stoel en de vering om te zorgen voor een ergonomische positie van de gebruiker ten opzichte van de bedieningsorganen en om het risico van lichaamstrillingen zoveel mogelijk te beperken;

                              b)

                              het gebruik en de regeling van de verwarming, de ventilatie en de airconditioning, indien aanwezig;

                              c)

                              het starten en stoppen van de motor;

                              d)

                              de plaats en de wijze van openen van de nooduitgangen;

                              e)

                              het in- en uitstappen;

                              f)

                              de gevarenzone in de buurt van de scharnieras van gelede trekkers;

                              g)

                              het gebruik van speciaal gereedschap, indien aanwezig;

                              h)

                              veilige methoden voor service en onderhoud;

                              i)

                              informatie over de frequentie waarmee hydraulische leidingen moeten worden geïnspecteerd;

                              j)

                              instructies voor het slepen van de trekker;

                              k)

                              instructies voor het veilige gebruik van vijzels en aanbevolen vijzelpunten;

                              l)

                              risico’s in verband met de batterijen en de brandstoftank;

                              m)

                              plaatsen waar de trekker niet mag worden gebruikt wegens kantelgevaar, met de vermelding dat de opsomming niet uitputtend is;

                              n)

                              resterende risico’s in verband met hete oppervlakken, zoals het bijvullen van olie of koelmiddel in een warme motor of versnellingsbak;

                              o)

                              het door de constructie ter bescherming tegen vallende voorwerpen geboden niveau van bescherming, indien van toepassing;

                              p)

                              het niveau van bescherming tegen gevaarlijke stoffen, indien van toepassing;

                              q)

                              het door de beschermende constructie voor de bestuurder geboden niveau van bescherming, indien van toepassing.

                        4.2.   Vastmaken en losmaken van en werken met aangebouwde machines, aanhangers en verwisselbare getrokken machines

                  De volgende elementen moeten in de gebruikershandleiding aan bod komen:

                              a)

                              een waarschuwing om de instructies in de gebruikershandleiding van de aangebouwde of getrokken machine of aanhanger nauwgezet te volgen en de machine-trekkercombinatie of de trekker-aanhangercombinatie niet te gebruiken als niet alle instructies zijn gevolgd;

                              b)

                              een waarschuwing om uit de buurt van de driepuntskoppeling te blijven bij de bediening ervan;

                              c)

                              een waarschuwing dat men aangebouwde machines tot op de grond moet laten zakken alvorens de trekker te verlaten;

                              d)

                              de snelheid van de aftakassen, afhankelijk van de aangebouwde machine of het getrokken voertuig;

                              e)

                              de verplichting om uitsluitend aftakassen met een geschikte afschermkap te gebruiken;

                              f)

                              informatie over hydraulische koppelinrichtingen en hun functie;

                              g)

                              informatie over het maximale hefvermogen van de driepuntskoppeling;

                              h)

                              informatie over de bepaling van de totale massa, de asbelasting, het draagvermogen van de banden en de vereiste minimumballast;

                              i)

                              informatie over de beschikbare remsystemen voor aanhangers en hun compatibiliteit met de getrokken voertuigen;

                              j)

                              de maximale verticale belasting van het bevestigingspunt achteraan, rekening houdend met de maat van de achterste banden en het type bevestigingspunt;

                              k)

                              informatie over het gebruik van werktuigen met aftakassen en een vermelding dat de technisch haalbare hoek van de assen afhangt van de vorm en grootte van de afschermkap en/of de vrije zone, met inbegrip van de specifieke informatie die vereist is bij aftakassen van type 3 met kleinere afmetingen;

                              l)

                              een herhaling van de gegevens op de wettelijk voorgeschreven plaat over de maximaal toegestane getrokken massa;

                              m)

                              een waarschuwing om niet in de zone tussen de trekker en het getrokken voertuig te komen.

                        4.3.   Geluid

                  De gebruikershandleiding vermeldt het geluidsniveau op oorhoogte van de bestuurder, gemeten overeenkomstig Richtlijn 2009/76/EG (4) van het Europees Parlement en de Raad, en het geluid van de rijdende trekker, gemeten overeenkomstig bijlage VI bij Richtlijn 2009/63/EG (5) van het Europees Parlement en de Raad.
                  4.4.   Trillingen

                  De gebruikershandleiding vermeldt het trillingsniveau, gemeten overeenkomstig Richtlijn 78/764/EEG (6) van de Raad.
                  4.5.   Bij de volgende bedrijfsmodi van een trekker kan redelijkerwijs worden verwacht en vastgesteld dat ze bijzondere risico’s opleveren:

                              a)

                              werken met voorlader (risico van vallende voorwerpen);

                              b)

                              bosbouwtoepassingen (risico van vallende en/of binnendringende voorwerpen);

                              c)

                              werken met landbouwsproeiers, aangebouwd of getrokken (risico van gevaarlijke stoffen).

                        In de gebruikershandleiding moet bijzondere aandacht worden besteed aan het gebruik van de trekker in combinatie met bovenstaande uitrusting.
                  4.5.1.   Voorlader

                              4.5.1.1.

                              De gebruikershandleiding vermeldt de risico’s van het werken met een voorlader en geeft aan hoe die risico’s kunnen worden vermeden.

                              4.5.1.2.

                              De gebruikershandleiding geeft aan op welke bevestigingspunten van de trekker de voorlader moet worden geïnstalleerd, alsmede de maat en de kwaliteit van het materiaal dat daarbij moet worden gebruikt. Is de trekker niet voorzien van dergelijke bevestigingspunten, dan moet de gebruikershandleiding de installatie van een voorlader verbieden.

                              4.5.1.3.

                              Trekkers die zijn uitgerust met een programmeerbare hydraulische aansturing zijn voorzien van informatie over hoe het hydraulische systeem van de lader aangesloten moet worden om deze functie buiten werking te stellen.

                        4.5.2.   Bosbouwtoepassingen

                              4.5.2.1.

                              Bij gebruik van een landbouwtrekker in de bosbouw moet met de volgende gevaren rekening gehouden worden:

                                          a)

                                          omvallende bomen, voornamelijk wanneer aan de achterzijde van de trekker een boomgrijperkraan is gemonteerd;

                                          b)

                                          voorwerpen die de bestuurdersruimte binnendringen, voornamelijk wanneer aan de achterzijde van de trekker een windas is gemonteerd.

                              4.5.2.2.

                              De gebruikershandleiding moet informatie bevatten over het volgende:

                                          a)

                                          het bestaan van de in punt 4.5.2.1 beschreven risico’s;

                                          b)

                                          eventueel beschikbare optionele uitrusting voor de omgang met die risico’s;

                                          c)

                                          bevestigingspunten op de trekker waar een beschermingsconstructie kan worden aangebracht, alsmede de maat en de kwaliteit van het materiaal dat daarbij moet worden gebruikt; wanneer er geen voorzieningen aanwezig zijn om passende beschermingconstructies aan te brengen, moet dit worden vermeld;

                                          d)

                                          tot de beschermingsinrichtingen behoren bijvoorbeeld een frame dat de bestuurdersruimte beschermt tegen vallende bomen of roosters (met gaas) voor de deuren, het dak en de ruiten van de cabine;

                                          e)

                                          het niveau van de constructie ter bescherming tegen vallende voorwerpen, indien aanwezig.

                        4.5.3.   Werken met landbouwsproeiers (risico van gevaarlijke stoffen)

                  Het beschermingsniveau tegen gevaarlijke stoffen volgens norm EN 15695-1:2009 moet in de gebruikershandleiding worden beschreven.”.

                  4)

                  De titel van het aanhangsel van bijlage II wordt als volgt gewijzigd:

                  5)

                  Aan punt 1 van het aanhangsel van bijlage II worden na punt 1.2 de volgende regels toegevoegd:

                              „1.3.

                              Aanvullende veiligheidsvoorschriften voor speciale toepassingen, indien van toepassing:

                                          1.3.1.

                                          Constructies ter bescherming tegen vallende voorwerpen

                                          1.3.2.

                                          Beschermende constructies voor de bestuurder

                                          1.3.3.

                                          Bescherming tegen gevaarlijke stoffen”.

                  6)

                  Aan punt 15 van het aanhangsel van bijlage II (lijst van documenten) wordt het volgende toegevoegd:
                  „… Gebruikershandleiding.”.

         (1)  OESO-standaardcode voor het officieel testen van constructies ter bescherming tegen vallende voorwerpen op land- en bosbouwtrekkers, code 10 — Besluit C(2008) 128 van de OESO-Raad van oktober 2008.

         (2)  Dit document is beschikbaar op: http://www.iso.org/iso/en/CatalogueDetailPage.CatalogueDetail?CSNUMBER=9021&ICS1=65&ICS2=60&ICS3=1

         (3)  Dit document is beschikbaar op: http://www.iso.org/iso/en/CatalogueDetailPage.CatalogueDetail?CSNUMBER=9021&ICS1=65&ICS2=60&ICS3=1

         (4)  PB L 201 van 1.8.2009, blz. 18.

         (5)  PB L 214 van 19.8.2009, blz. 23.

         (6)  PB L 255 van 18.9.1978, blz. 1.


title: Richtlijn 2008/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2008 tot wijziging van Richtlijn 2006/49/EG inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft

text:
               19.3.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 76/54

      RICHTLIJN 2008/23/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 11 maart 2008
   tot wijziging van Richtlijn 2006/49/EG inzake de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen, wat de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden betreft
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2006/49/EG van het Europees Parlement en de Raad (4) bepaalt dat een aantal maatregelen dient te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5).

               (2)

               Besluit 1999/468/EG is gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG, waardoor de regelgevingsprocedure met toetsing is ingevoerd voor de aanneming van maatregelen van algemene strekking tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van een volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag aangenomen basisbesluit, onder meer door sommige van deze niet-essentiële onderdelen te schrappen of door het besluit aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen.

               (3)

               Opdat de regelgevingsprocedure met toetsing kan worden toegepast op, op grond van de procedure van artikel 251 van het Verdrag vastgestelde, reeds geldende besluiten, moeten, overeenkomstig de verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (6) betreffende Besluit 2006/512/EG, deze besluiten volgens de geldende procedures worden aangepast.

               (4)

               De Commissie moet de bevoegdheid worden gegeven om de voor de uitvoering van Richtlijn 2006/49/EG vereiste maatregelen vast te stellen, teneinde onder meer rekening te houden met technische ontwikkelingen op de financiele markten en een eenvormige toepassing van die richtlijn te verzekeren. Deze maatregelen hebben de volgende doelstellingen: verduidelijking van definities; aanpassing van de bepalingen van die richtlijn door middel van technische aanpassingen op het gebied van de bepaling van het eigen vermogen, op het gebied van de organisatie, berekening en beoordeling van risico’s en risicoposities en op het gebied van de categorieën van beleggingsondernemingen die aan die richtlijn zijn onderworpen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van Richtlijn 2006/49/EG, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

               (5)

               Overeenkomstig Richtlijn 2006/49/EG zijn de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden beperkt in de tijd. In hun verklaring betreffende Besluit 2006/512/EG hebben het Europees Parlement, de Raad en de Commissie gesteld dat Besluit 2006/512/EG een bevredigende horizontale oplossing biedt voor het verzoek van het Europees Parlement de uitvoering van de volgens de medebeslissingsprocedure aangenomen wetgevingsbesluiten te toetsen en dat aan de Commissie derhalve uitvoeringsbevoegdheden van onbeperkte duur moeten worden verleend. Het Europees Parlement en de Raad hebben ook verklaard erop te zullen toezien dat de voorstellen tot intrekking van bepalingen van besluiten die voorzien in een beperking in de tijd van de delegatie van de uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie met de grootste spoed worden aangenomen. Als gevolg van de invoering van de regelgevingsprocedure met toetsing, moet de bepaling van Richtlijn 2006/49/EG waarin een dergelijke beperking in de tijd is opgenomen, worden geschrapt.

               (6)

               De Commissie dient op gezette tijden de werking te controleren van de bepalingen betreffende de aan haar verleende uitvoeringsbevoegdheden, teneinde het Europees Parlement en de Raad in staat te stellen na te gaan of de reikwijdte van deze bevoegdheden en de aan de Commissie opgelegde procedurele vereisten adequaat zijn en borg staan voor doelmatigheid en democratische verantwoording.

               (7)

               Derhalve dient Richtlijn 2006/49/EG dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (8)

               Daar de bij deze richtlijn aan Richtlijn 2006/49/EG aangebrachte wijzigingen van technische aard zijn en alleen betrekking hebben op de comitéprocedure, dienen zij niet te worden omgezet door de lidstaten. Het is derhalve niet nodig daartoe bepalingen vast te stellen,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijzigingen
   Richtlijn 2006/49/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1.

               Artikel 41 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           in lid 1 worden de woorden „volgens de procedure van artikel 42, lid 2” geschrapt;

                           b)

                           lid 2 wordt vervangen door:
                           „2.   De in lid 1 bedoelde maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen, worden vastgesteld volgens de in artikel 42, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.”.

               2.

               Artikel 42 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           lid 2 wordt vervangen door:
                           „2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.”;

                           b)

                           leden 3 en 4 worden vervangen door:
                           „3.   Uiterlijk op 31 december 2010, en vervolgens ten minste om de drie jaar, toetst de Commissie de bepalingen betreffende haar uitvoeringsbevoegdheden en dient zij bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de werking van deze bevoegdheden. In dit verslag wordt met name onderzocht of het noodzakelijk is dat de Commissie op deze richtlijn wijzigingen voorstelt teneinde een passende reikwijdte van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden te waarborgen. De conclusie volgens welke een wijziging al dan niet noodzakelijk is, wordt nader gemotiveerd. Indien noodzakelijk gaat het verslag vergezeld van een wetgevingsvoorstel tot wijziging van de bepalingen betreffende de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden.”.

         Artikel 2
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 3
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 11 maart 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. LENARČIČ

      (1)  PB C 161 van 13.7.2007, blz. 45.

      (2)  PB C 39 van 23.2.2007, blz. 1.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 14 november 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en Besluit van de Raad van 3 maart 2008.

      (4)  PB L 177 van 30.6.2006, blz. 201.

      (5)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

      (6)  PB C 255 van 21.10.2006, blz. 1.


Avis juridique important

|

31986L0267

Richtlijn 86/267/EEG van de Commissie van 20 mei 1986 tot wijziging van Richtlijn 72/169/EEG betreffende de vaststelling van de kenmerken en van de minimumeisen voor het onderzoek van de wijnstokrassen

Publicatieblad Nr. L 169 van 26/06/1986 blz. 0046 - 0047 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0112  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0112

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 20 mei 1986  tot wijziging van Richtlijn 72/169/EEG betreffende de vaststelling van de kenmerken en van de minimumeisen voor het onderzoek van de wijnstokrassen  (86/267/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 68/193/EEG van de Raad van 9 april 1968 betreffende het in de handel brengen van vegetatief teeltmateriaal voor wijnstokken (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (2), en met name op artikel 5 quinquies, lid 2,  Overwegende dat de Lid-Staten overeenkomstig Richtlijn 68/193/EEG een lijst moeten opstellen van de rassen die op hun grondgebied voor goedkeuring alsmede voor controle van standaardteeltmateriaal officieel zijn toegelaten;  Overwegende dat voor de toelating van de rassen moet worden voldaan aan communautaire eisen waarvan de naleving moet worden gewaarborgd door officieel onderzoek en met name door veldkeuringen;  Overwegende dat de onderzoekingen betrekking moeten hebben op een voldoende groot aantal kenmerken aan de hand waarvan de rassen kunnen worden omschreven;  Overwegende dat deze kenmerken zijn vastgesteld bij Richtlijn 72/169/EEG van de Commissie (3);  Overwegende dat in bijlage I van die richtlijn een lijst is opgenomen van als controlerassen voor het constateren van de fenologische kenmerken te gebruiken wijnstokrassen;  Overwegende dat thans voor Griekenland en Spanje controlerassen moeten worden aangewezen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bijlage I, deel B, punt 1, van Richtlijn 72/169/EEG wordt gewijzigd door invoeging van de volgende punten na punt 1.1.1:  1.2.3 // »1.1.1 bis   // voor Griekenland:   //   //  // 1.1.1 bis 1. rassen die witte druiven geven   // - Savatiano, Zoumiatiko, Vilana, Assyrtiko, Chardonnay   //  // 1.1.1 bis 2. rassen die blauwe druiven geven   // - Mandilaria, Xynomavro, Cabernet Sauvignon, Korinthiaki   //  // 1.1.1 bis 3. rassen die tafeldruiven geven   // - Razaki, Cardinal, Italia, Soultanina, Perlette   // 1.1.1 ter   // voor Spanje:   //   //   // 1.1.1 ter 1. rassen die witte druiven geven   // - Airen, Palomino, Pedro Ximénez, Viura-Macabeo  //   // 1.1.1 ter 2. rassen die blauwe druiven geven   // - Bobal, Garnacha, Mazuela, Tempranillo   //   // 1.1.1 ter 3. rassen die tafeldruiven geven   // - Moscatel, Roseti, Aledo, 25.  Artikel 2  De Lid-Staten doen uiterlijk op 1 januari 1987 de wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen van kracht worden die nodig zijn om aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 20 mei 1986.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter Ohanes".  (1) PB nr. L 93 van 17. 4. 1968, blz. 15. (2) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8. (3) PB nr. L 103 van 2. 5. 1972, blz.


Avis juridique important

|

31999L0064

Richtlijn 1999/64/EG van de Commissie van 23 juni 1999 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG teneinde ervoor te zorgen dat telecommunicatie- en kabeltelevisienetten die eigendom van eenzelfde exploitant zijn, gescheiden juridische eenheden vormen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 175 van 10/07/1999 blz. 0039 - 0042

RICHTLIJN 1999/64/EG VAN DE COMMISSIEvan 23 juni 1999tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG teneinde ervoor te zorgen dat telecommunicatie- en kabeltelevisienetten die eigendom van eenzelfde exploitant zijn, gescheiden juridische eenheden vormen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 86, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/19/EG(2), dienen de lidstaten bijzondere en uitsluitende rechten voor telecommunicatiediensten en -infrastructuren vóór 1 januari 1998 te hebben afgeschaft, waarbij aan sommige lidstaten aanvullende overgangsperioden zijn toegekend. Meer in het bijzonder behelst artikel 4, zoals gewijzigd bij Richtlijn 95/51/EG van de Commissie(3), de volgende bepalingen: "de lidstaten trekken alle beperkingen op het aanbieden van transmissiecapaciteit via kabeltelevisienetten in en staan het gebruik van kabelnetten toe voor het verstrekken van telecommunicatiediensten, met uitzondering van spraaktelefoondiensten" en "dragen er zorg voor dat de onderlinge verbinding tussen kabeltelevisienetten en het openbare telecommunicatienet voor dat doel is toegestaan, inzonderheid de verbinding met huurlijnen, en dat de beperkingen inzake de rechtstreekse onderlinge verbinding van kabeltelevisienetten door kabeltelevisie-exploitanten worden opgeheven".(2) In Richtlijn 95/51/EG worden betreffende ondernemingen waaraan lidstaten het recht hebben toegekend zowel kabeltelevisie- als telecommunicatienetten aan te leggen, twee problemen aan de orde gesteld. Ten eerste wordt daarin vastgesteld dat deze ondernemingen in een positie verkeren waarin zij niet worden aangezet om gebruikers te winnen voor het voor het aanbieden van de betrokken dienst geschiktste net. In dit verband werd opgemerkt dat de invoering van eerlijke mededinging vaak specifieke maatregelen zal vereisen, waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke omstandigheden op de betrokken markten. Ten tijde van de vaststelling van Richtlijn 95/51/EG kwam de Commissie tot de gevolgtrekking dat, gegeven de tussen de lidstaten bestaande verschillen, de nationale autoriteiten het best in staat zijn te beoordelen welke maatregelen het geschiktst zijn en in het bijzonder of een scheiding van beide activiteiten onontbeerlijk is. Ten tweede kwam de Commissie tot de gevolgtrekking dat in de vroege stadia van de liberalisering van de telecommunicatiesector nauwlettend toezicht op kruissubsidiëring en een doorzichtige boekhouding van wezenlijk belang zijn. Daarom wordt in artikel 2 van Richtlijn 95/51/EG van de lidstaten verlangd dat zij met name ervoor zorg dragen dat telecommunicatieorganisaties die kabeltelevisie-infrastructuur aanbieden, voor het aanbod van openbare telecommunicatie- en kabeltelevisienetten en voor die activiteiten van de exploitant als leverancier van telecommunicatiediensten een afzonderlijke boekhouding voeren. Eveneens wordt opgemerkt dat de lidstaten op zijn minst een duidelijke scheiding van de boekhouding van de beide soorten activiteiten dienen op te leggen, maar dat een volledige structurele scheiding voorkeur verdient.(3) Tegelijkertijd merkte de Commissie op dat, indien de komst van een concurrerend systeem voor het aanbieden van de betrokken diensten aan huis zou uitblijven, zij opnieuw zou moeten nagaan of een gescheiden boekhouding ter voorkoming van misbruiken toereikend is, en zou moeten beoordelen of een dergelijk gemeenschappelijk aanbod niet ten nadele van de aanbieders van diensten in het betrokken gebied tot een beperking van het potentiële aanbod van transmissiecapaciteit leidt, dan wel of bijkomende maatregelen noodzakelijk zijn. In dit verband behelst Richtlijn 95/51/EG in artikel 2, derde alinea, een opdracht voor de Commissie om vóór 1 januari 1998 van de gevolgen van het gezamenlijke aanbod van kabeltelevisie- en openbare telecommunicatienetten door eenzelfde exploitant in het licht van de doelstellingen van die richtlijn een algemene beoordeling te geven.(4) De onderhavige richtlijn is gebaseerd op de beoordeling die de Commissie in overeenstemming met artikel 2 van Richtlijn 95/51/EG heeft verricht. Ter voorbereiding van deze beoordeling is opdracht gegeven tot het verrichten van twee studies inzake de gevolgen voor de mededinging op de telecommunicatie- en multimediamarkten van, enerzijds, het gezamenlijke aanbod van telecommunicatie- en kabeltelevisienetten door eenzelfde dominerende exploitant en, anderzijds, de beperkingen op het gebruik van telecommunicatienetten voor het aanbieden van kabeltelevisiediensten. In deze studies werd met name geconcludeerd dat de situatie waarin de eigendom van zowel telecommunicatie- als kabeltelevisienetten in handen van één enkele onderneming is, zonder een sterke mate van concurrentie op de markten voor lokale toegang tot vertraging van de naar een volledige multimedia-infrastructuur voerende ontwikkeling leidt, zulks ten nadele van consumenten, dienstverrichters en de Europese economie als geheel.(5) De Commissie heeft betreffende de overeenkomstig de Richtlijnen 95/51/EG en 96/19/EG uitgevoerde beoordeling een medeling(4) vastgesteld. In deze beoordeling stelde de Commissie vast dat de optimale ontwikkeling van telecommunicatie- en multimediamarkten van vier factoren afhangt: concurrentie ten aanzien van diensten, concurrentie ten aanzien van infrastructuur, verbetering van de infrastructuur, en andere vormen van innovatie. De Commissie constateerde dat in de Gemeenschap het gezamenlijke aanbod van zowel telecommunicatie- als kabeltelevisiediensten door één enkele exploitant voor nieuwe marktdeelnemers tot een ongelijke uitgangspositie ten opzichte van de dominerende telecommunicatie-exploitanten leidt. Dit zal een aanzienlijke rem op de optimale ontwikkeling van de telecommunicatiemarkten vormen. Deze analyse is ook onderschreven door het Europees Parlement in zijn resolutie van 9 februari 1999(5) betreffende het ontwerp van deze richtlijn.(6) Het Verdrag, en met name artikel 86 ervan, vertrouwt de Commissie de taak toe ervoor zorg te dragen dat lidstaten, in het geval van de openbare bedrijven en ondernemingen die bijzondere of uitsluitende rechten genieten, hun verplichtingen uit hoofde van het Gemeenschapsrecht nakomen. Op grond van artikel 86, lid 3, kan de Commissie de uit dit artikel voortvloeiende verplichtingen nader omschrijven en verduidelijken en in dat verband de voorwaarden vaststellen die nodig zijn om de Commissie in staat te stellen daadwerkelijk de haar bij die bepaling opgedragen toezichthoudende taak te vervullen.(7) De meeste Europese telecommunicatieorganisaties zijn nog steeds ondernemingen onder staatszeggenschap in de zin van Richtlijn 80/723/EEG van de Commissie(6), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/84/EEG(7). Hoewel het Gemeenschapsrecht de bepaling bevat dat bijzondere en uitsluitende rechten voor de aanbieding van telecommunicatienetten en -diensten worden afgeschaft, zullen de telecommunicatieorganisaties voorts ook na de datum van volledige liberalisering nog op het gebied van radiofrequenties die voor telecommunicatienetten en radio-omroepcapaciteit worden gebruikt, bijzondere rechten in de zin van Richtlijn 90/388/EEG, zoals gewijzigd bij Richtlijn 94/46/EG(8), blijven genieten. Dit vloeit voort uit het feit dat de telecommunicatieorganisaties nog steeds de rechten behouden op het gebruik van radiofrequenties die in het verleden aan deze organisaties op andere dan objectieve, evenredige en niet-discriminerende voorwaarden zijn verleend. Deze vergunningen zijn wettelijke voordelen die de positie van deze exploitanten versterken en voor het vermogen van andere ondernemingen om op het gebied van telecommunicatie-infrastructuur met de telecommunicatieorganisaties te concurreren, een aanzienlijke invloed blijven hebben. Bijgevolg blijven deze telecommunicatie-exploitanten ondernemingen die aan artikel 86, lid 1, van het Verdrag zijn onderworpen. Bovendien werden aan sommige lidstaten bijkomende, nog niet verstreken uitvoeringstermijnen toegekend voor de afschaffing van de uitsluitende rechten voor spraaktelefonie en voor het inrichten en aanbieden van openbare telecommunicatienetten.(8) De meeste lidstaten hebben maatregelen vastgesteld waarbij aan de telecommunicatieorganisaties bijzondere of uitsluitende rechten zijn verleend om kabeltelevisienetten aan te bieden. De rechten kunnen de vorm aannemen van ofwel een uitsluitende, ofwel een niet-uitsluitende licentie, waarbij het aantal licenties anders dan op basis van objectieve, evenredige en niet-discriminerende criteria wordt beperkt.(9) Bij artikel 82 van het Verdrag wordt het één of meer ondernemingen die een machtspositie innemen, verboden op de gemeenschappelijke markt of op een wezenlijk deel daarvan misbruik van die machtspositie te maken.(10) In gevallen waarin de lidstaten het recht om kabeltelevisienetten aan te leggen en te exploiteren aan een telecommunicatieorganisatie hebben toegekend die binnen hetzelfde geografische gebied op de markt voor diensten met gebruikmaking van telecommunicatie-infrastructuur een machtspositie inneemt, mist die telecommunicatieorganisatie de aansporing om zowel haar openbare telecommunicatienet met kleine bandbreedte als haar kabeltelevisienet met grote bandbreedte technisch te verbeteren om te komen tot een geïntegreerd breedbandcommunicatienet ("full-service network"), dat spraak, gegevens en beelden met grote bandbreedte kan bieden. Met andere woorden, een dergelijke organisatie wordt in een positie gebracht waarin het in een belangenconflict verkeert, aangezien elke verbetering van betekenis van ofwel haar telecommunicatienet ofwel haar kabeltelevisienet tot zakelijke verliezen voor het andere netwerk kan leiden. Onder deze omstandigheden zou het wenselijk zijn de eigendom van de beide netten in twee afzonderlijke ondernemingen onder te brengen, omdat de bijeengevoegde eigendom van beide netten deze organisaties ertoe brengt de komst van nieuwe, geavanceerde communicatiediensten te vertragen, en daarmee de technische vooruitgang beperkt ten koste van de gebruikers, hetgeen in strijd is met artikel 86, lid 1, in samenhang met artikel 82, tweede alinea, onder b), van het Verdrag. Alle lidstaten dienen echter als minimum ervoor te zorgen dat telecommunicatieorganisaties die een machtspositie innemen voor het aanbod van openbare telecommunicatienetten en van openbare spraaktelefoniediensten en die uit hoofde van hun bijzondere of uitsluitende rechten hun kabeltelevisienetten hebben ingericht, de exploitatie van kabeltelevisienetten in een afzonderlijke juridische eenheid onderbrengen.(11) Wanneer voorts lidstaten een onderneming het bijzondere of uitsluitende recht verlenen om kabeltelevisienetten aan te leggen in hetzelfde geografische gebied waarin deze onderneming reeds openbare telecommunicatienetten aanbiedt, is het waarschijnlijk dat zich uiteenlopende vormen van mededingingbeperkend gedrag zullen voordoen, tenzij voor een voldoende mate van doorzichtigheid in de activiteiten van de ondernemingen wordt zorggedragen. Niettegenstaande Gemeenschapsrechtelijke vereisten betreffende een boekhoudkundige scheiding, waarvan een aantal eerst in werking trad met de tenuitvoerlegging van het pakket van algemene maatregelen tot openstelling van de telecommunicatiemarkten van de Gemeenschap, in de meeste lidstaten per 1 januari 1998, heeft deze scheiding in situaties waarin als gevolg van bijeengevoegde eigendom ernstige belangenconflicten bestaan, niet de noodzakelijke waarborgen tegen alle vormen van mededingingbeperkend gedrag kunnen bieden. Bovendien zal boekhoudkundige scheiding slechts de financiële stromen doorzichtiger maken, terwijl een vereiste van gescheiden juridische eenheden tot een grotere doorzichtigheid van de activa en de kosten en tot een betere controle op de winstgevendheid en op het beheer van de activiteiten op het gebied van kabelnetten zal leiden. Het aanbieden van telecommunicatie- en van kabeltelevisienetten zijn verwante activiteiten. De positie van een exploitant op een van deze markten heeft gevolgen voor zijn positie op de andere markt, en het toezicht op de activiteiten op deze markten wordt hierdoor bemoeilijkt. Wanneer een dominerende telecommunicatieorganisatie bovendien belangen heeft op het gebied van kabeltelevisie, zal dit vanwege de financiële slagkracht van de telecommunicatie-exploitant een ontmoedigende uitwerking op andere ondernemingen hebben. Ook zijn de financiële vooruitzichten van een nog aan te leggen kabeltelevisienet voor een niet reeds op de telecommunicatie- of betaaltelevisiemarkten gevestigde onderneming onzeker. Het is derhalve essentieel dat een dominerende telecommunicatieorganisatie haar kabeltelevisienetactiviteiten zodanig organiseert dat hierop toezicht kan worden uitgeoefend, teneinde te waarborgen dat deze organisatie haar middelen niet op een zodanige wijze gebruikt dat van haar positie misbruik wordt gemaakt. Tijdens de cruciale fase van de volledige openstelling van de sector voor mededinging is een juridische scheiding tussen de exploitatie van het openbaar geschakelde telecommunicatienet en de exploitatie van het kabeltelevisienet, met inbegrip van zijn "backbone"-verbindingen, van de telecommunicatieorganisaties een minimumvereiste om de naleving van artikel 86 te waarborgen. Om deze doorzichtigheid te bewerkstelligen, moeten de netten worden geëxploiteerd door gescheiden juridische eenheden, die echter in beginsel wel dezelfde eigenaar mogen hebben. Aan het vereiste van een juridische scheiding zou derhalve worden voldaan indien de kabeltelevisieactiviteiten van een telecommunicatieorganisatie aan een volle dochteronderneming van de telecommunicatieorganisatie zouden worden overgedragen.(12) De Commissie zal van geval tot geval onderzoeken of het in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel is om van afzonderlijke lidstaten te verlangen dat zij aanvullende maatregelen nemen. In specifieke gevallen zou kunnen worden besloten tot maatregelen als het openstellen van de kabelexploitant voor deelnemingen van derden, of de verplichting die eenheid volledig te verkopen.(13) De distributie van voor het algemene publiek bestemde audiovisuele programma's via telecommunicatienetten en de inhoud van deze programma's blijven onderworpen aan specifieke regels die de lidstaten in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht dienen vast te stellen en dienen derhalve niet onder de bepalingen van deze richtlijn te vallen. Dit spoort met het beginsel dat reglementering van de transmissie van die van de inhoud gescheiden wordt gehouden, hetgeen een van de kernelementen van de mededeling van de Commissie van 9 maart 1999(9) over de resultaten van de openbare raadpleging over het Groenboek "Convergentie van de sectoren telecommunicatie, media en informaticatechnologie en implicaties voor de regelgeving" vormt.(14) Gelet op de huidige marktontwikkeling en de invoering van nieuwe technologieën is het mogelijk dat er in bepaalde lidstaten mededinging ontstaat op het aansluitnet. In dit geval zou het noodzakelijk zijn te onderzoeken of het, in het licht van de verwezenlijking van de nagestreefde doelstellingen, nog noodzakelijk is de wettelijke verplichting tot scheiding van de juridische entiteiten voor de telecommunicatie- en de kabeltelevisienetwerken van eenzelfde eigenaar te handhaven. Aangezien de marktsituatie in elke lidstaat verschilt en zich waarschijnlijk anders zal ontwikkelen, moet een dergelijke evaluatie voldoende flexibel worden uitgevoerd om met de situatie op elke nationale markt rekening te kunnen houden. De nationale regelgevende instanties dienen het recht te hebben de Commissie om een dergelijke evaluatie te verzoeken, met name wanneer de betrokken exploitant erom vraagt. Dit verzoek moet een gedetailleerde beschrijving van de ontwikkeling van de marktstructuur in de betrokken lidstaat inhouden. In dat geval zou de geboden informatie in verband met het gerechtvaardigde belang van concurrenten op de relevante markten elke belanghebbende desgevraagd ter beschikking moeten worden gesteld, met inachtneming van het gerechtvaardigde belang van ondernemingen bij de bescherming van hun zakengeheimen.(15) Richtlijn 90/388/EEG dient bijgevolg dienovereenkomstig te worden gewijzigd.(16) De lidstaten dienen zich te onthouden van de invoering van nieuwe maatregelen die ten doel of ten gevolge hebben dat het met deze richtlijn beoogde doel in gevaar wordt gebracht,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Artikel 9 van Richtlijn 90/388/EEG wordt als volgt gewijzigd: "Artikel 9Elke lidstaat draagt ervoor zorg dat geen enkele telecommunicatieorganisatie voor de exploitatie van haar kabeltelevisienet dezelfde juridische eenheid gebruikt als voor haar openbare telecommunicatienet, wanneer die organisatie:a) onder zeggenschap staat van die lidstaat of van bijzondere rechten geniet, enb) bij het aanbieden van openbare telecommunicatienetten en van openbare spraaktelefoniediensten op een wezenlijk deel van de gemeenschappelijke markt een machtspositie inneemt, enc) uit hoofde van een bijzonder of uitsluitend recht een in hetzelfde geografische gebied ingericht kabeltelevisienet exploiteert."Artikel 2De Commissie evalueert de toepassing van de onderhavige richtlijn wanneer zij van mening is dat aan de vereisten ervan is voldaan en de nagestreefde doelstellingen zijn verwezenlijkt, doch uiterlijk op 31 december 2002.Lidstaten die van oordeel zijn dat er bij het aanbod van infrastructuur en van diensten van het aansluitnet op hun grondgebied voldoende mededinging is, stellen de Commissie daarvan in kennis.De inkennisstelling moet een gedetailleerde beschrijving van de marktstructuur behelzen. De verstrekte informatie wordt voor elke belanghebbende desgevraagd beschikbaar gesteld, met inachtneming van het gerechtvaardigde belang van ondernemingen bij de bescherming van hun zakengeheimen.De Commissie besluit binnen een redelijke termijn, na de opmerkingen van deze partijen te hebben gehoord, of in de betrokken lidstaat de verplichting tot juridische scheiding kan worden beëindigd.Artikel 3De lidstaten verstrekken de Commissie uiterlijk negen maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn de nodige informatie die de Commissie in staat stelt te bevestigen dat artikel 1 is nageleefd.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 23 juni 1999.Voor de CommissieKarel VAN MIERTLid van de Commissie(1) PB L 192 van 24.7.1990, blz. 10.(2) PB L 74 van 22.3.1996, blz. 13.(3) PB L 256 van 26.10.1995, blz. 49.(4) PB C 71 van 7.3.1998, blz. 4.(5) PB C 150 van 28.5.1999, blz. 33.(6) PB L 195 van 29.7.1980, blz. 35.(7) PB L 254 van 12.10.1993, blz. 16.(8) PB L 268 van 19.10.1994, blz. 15.(9) COM(1999) 108 def.