Avis juridique important

|

31995L0019

Richtlijn 95/19/EG van de Raad van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur

Publicatieblad Nr. L 143 van 27/06/1995 blz. 0075 - 0078

RICHTLIJN 95/19/EG VAN DE RAAD van 19 juni 1995 inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3),Overwegende dat een grotere integratie van de communautaire vervoersector voor de interne markt van fundamenteel belang is en dat in de Gemeenschap de spoorwegen een essentieel bestanddeel van de vervoersector vormen;Overwegende dat het beginsel van het vrij verrichten van diensten in het spoorwegvervoer moet worden toegepast, waarbij echter met de specifieke kenmerken van die sector rekening moet worden gehouden;Overwegende dat Richtlijn 91/440/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende de ontwikkeling van de spoorwegen in de Gemeenschap (4) voorziet in sommige toegangsrechten in het internationaal spoorwegverkeer voor spoorwegondernemingen en internationale samenwerkingsverbanden daarvan;Overwegende dat dient te worden gewaarborgd dat spoorwegondernemingen en internationale samenwerkingsverbanden daarvan bij het verlenen van de in artikel 10 van Richtlijn 91/440/EEG bedoelde diensten de nieuwe toegangsrechten ten volle kunnen uitoefenen; dat het te dien einde noodzakelijk is een stelsel voor de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur in te stellen dat in de gehele Gemeenschap op niet-discriminerende en uniforme wijze wordt toegepast;Overwegende dat het wenselijk is de werkingssfeer van Richtlijn 91/440/EEG met inbegrip van de daarin vastgestelde uitzonderingen voor regionale, stads- en voorstadsdiensten te handhaven, maar daarbij dient te worden bepaald dat ook de vervoersverrichtingen van de pendeldiensten door de Kanaaltunnel buiten deze werkingssfeer vallen;Overwegende dat het krachtens het subsidiariteitsbeginsel dienstig is dat de Gemeenschap de basisbeginselen van een dergelijk stelsel vastlegt en de verantwoordelijkheid voor het opstellen van de gedetailleerde regels betreffende de praktische werking daarvan aan de Lid-Staten overlaat;Overwegende dat de Lid-Staten ervoor dienen te zorgen dat het systeem voor de toewijzing van de infrastructuurcapaciteit voldoende flexibel is om een doeltreffend en optimaal gebruik van deze infrastructuur mogelijk te maken;Overwegende dat met betrekking tot de toewijzing van infrastructuurcapaciteit echter bepaalde preferentiële rechten moeten worden verleend, met name ten behoeve van overheidsdiensten en van diensten waarbij van specifieke spoorweginfrastructuurvoorzieningen gebruik wordt gemaakt;Overwegende dat er bij de toewijzing van infrastructuurcapaciteit tevens bijzondere rechten moeten kunnen worden verleend indien deze onmisbaar zijn om een adequate vervoerdienst te garanderen of om de financiering van nieuwe infrastructuren mogelijk te maken;Overwegende tenslotte dat de rekeningen van de infrastructuurbeheerder zodanig moeten zijn dat hij de uitgaven voor de infrastructuur kan dekken;Overwegende voorts dat met betrekking tot de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur per afzonderlijke markt niet-discriminerende regels dienen te worden vastgesteld;Overwegende dat voor een doeltreffend gebruik van de infrastructuurcapaciteit gemeenschappelijke algemene criteria voor de vaststelling van de gebruiksrechten vereist zijn;Overwegende dat, in het kader van een algemeen streven naar doorzichtigheid en non-discriminatie, gemeenschappelijke regels moeten worden vastgesteld voor de procedures inzake de toewijzing van infrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur;Overwegende dat de spoorwegonderneming in het belang van de verkeersveiligheid voor de toegang tot een bepaalde infrastructuurvoorziening houdster moet zijn van een veiligheidscertificaat dat gebaseerd is op bepaalde gemeenschappelijke criteria en op de betreffende nationale bepalingen en dat door de voor de gebruikte infrastructuurvoorziening bevoegde instantie is afgegeven; dat zij bovendien de nodige technische, administratieve en financiële overeenkomsten met de infrastructuurbeheerder moet afsluiten;Overwegende dat de mogelijkheid moet worden gewaarborgd om bij een onafhankelijke instantie beroep aan te tekenen tegen de besluiten van de autoriteiten en instellingen die bevoegd zijn op het gebied van de toewijzing van infrastructuurcapaciteit en de heffing van gebruiksrechten voor de infrastructuur; dat deze mogelijkheid tot beroep met name vereist is om eventuele belangenconflicten op te lossen indien de infrastructuurbeheerder die gelijktijdig exploitant van vervoerdiensten is, belast zou worden met de verdeling van de spoorwegtrajecten en/of de heffing van de gebruiksrechten voor de infrastructuur,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:DEEL I Doelstelling en werkingssfeer Artikel 1 1. Deze richtlijn beoogt de vaststelling van de beginselen en procedures die moeten worden toegepast bij de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en bij de heffing van rechten voor het gebruik van de infrastructuur door spoorwegondernemingen die in de Gemeenschap zijn of zullen worden gevestigd en de door deze ondernemingen opgerichte internationale samenwerkingsverbanden, wanneer die ondernemingen en samenwerkingsverbanden de in artikel 10 van Richtlijn 91/440/EEG bedoelde diensten onder de voorwaarden van dat artikel verrichten.2. Spoorwegondernemingen waarvan de activiteiten zich beperken tot de exploitatie van stads-, voorstads- en regionaal vervoer, zijn van de werkingssfeer van deze richtlijn uitgesloten.Spoorwegondernemingen en internationale samenwerkingsverbanden waarvan de activiteit zich beperkt tot het verrichten van pendeldiensten voor het vervoer van wegvoertuigen door de Kanaaltunnel, zijn eveneens uitgesloten van de werkingssfeer van deze richtlijn.3. De spoorweginfrastructuurcapaciteit wordt verdeeld via de toewijzing van spoorwegtrajecten overeenkomstig de communautaire en de nationale wetgeving.Artikel 2 In deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "spoorwegonderneming": iedere privaatrechtelijke of publiekrechtelijke onderneming waarvan de voornaamste activiteit bestaat in het leveren van spoorwegvervoerdiensten voor goederen en/of reizigers, waarbij in ieder geval door deze onderneming voor de tractie moet worden gezorgd;b) "internationaal samenwerkingsverband": ieder samengaan van ten minste twee in verschillende Lid-Staten gevestigde spoorwegondernemingen, dat ten doel heeft het leveren van diensten op het gebied van internationaal vervoer tussen Lid-Staten;c) "beheerder van de infrastructuur": elke overheidsinstantie of onderneming die met name belast is met de totstandbrenging en het onderhoud van de spoorweginfrastructuur, alsmede met het beheer van de regelings- en veiligheidssystemen;d) "spoorwegtraject": de infrastructuurcapaciteit die nodig is om een trein op een gegeven tijdstip tussen twee punten te laten rijden;e) "toewijzing": het beschikbaarstellen van spoorweginfrastructuurcapaciteit door een toewijzende instantie;f) "toewijzende instantie": de autoriteit en/of de beheerder van de infrastructuur die door de Lid-Staten belast is met de verdeling van de infrastructuurcapaciteit.DEEL II Toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit Artikel 3 Overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn wijzen de Lid-Staten de toewijzende instantie aan. Deze instantie, die kennis heeft van alle beschikbare spoorwegtrajecten, ziet er in het bijzonder op toe dat:- de spoorweginfrastructuurcapaciteit wordt toegewezen op een billijke, niet-discriminerende basis;- de toewijzingsprocedure leidt tot een doeltreffend en optimaal gebruik van de infrastructuur, onder voorbehoud van de artikelen 4 en 5.Artikel 4 1. De Lid-Staten kunnen de nodige maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat bij de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit voorrang wordt gegeven aan de volgende spoorwegvervoerdiensten:a) in het belang van het publiek verrichte diensten in de zin van Verordening (EEG) nr. 1191/69 van de Raad van 26 juni 1969 betreffende het optreden van de Lid-Staten ten aanzien van met het begrip openbare dienst verbonden verplichtingen op het gebied van het vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren (5);b) diensten die, onverminderd de artikelen 85, 86 en 90 van het Verdrag, geheel of gedeeltelijk worden verricht op een speciaal voor deze diensten aangelegde of uitgeruste infrastructuur (speciale lijnen voor hoge-snelheidstreinen of goederenvervoer).Deze bepaling geldt op niet-discriminerende wijze voor alle krachtens artikel 1 verrichte diensten met vergelijkbare kenmerken en soortgelijke prestaties.2. Wat de overeenkomstig lid 1, onder a), verrichte diensten betreft kunnen de Lid-Staten de beheerder van de infrastructuur vergoeden voor de financiële verliezen die ontstaan uit de verplichting dat een bepaalde infrastructuurcapaciteit ten behoeve van de openbare dienstverrichting wordt toegewezen.Artikel 5 De Lid-Staten kunnen spoorwegondernemingen die bepaalde categorieën diensten verrichten dan wel diensten in sommige gebieden verrichten, op een niet-discriminerende grondslag bijzondere rechten verlenen inzake de toewijzing van infrastructuurcapaciteit, indien deze rechten onmisbaar zijn voor een goede openbare dienstverrichting of voor een doeltreffend gebruik van de infrastructuurcapaciteit dan wel om de financiering van nieuwe infrastructuur mogelijk te maken, onverminderd de artikelen 85, 86 en 90 van het Verdrag.DEEL III Heffing van de gebruiksrechten voor de infrastructuur Artikel 6 1. Onder normale bedrijfsomstandigheden moeten de rekeningen van de infrastructuurbeheerder - beschouwd over een redelijke termijn - ten minste een evenwicht vertonen tussen de ontvangen gebruiksrechten voor de infrastructuur en overheidsbijdragen enerzijds, en de infrastructuuruitgaven anderzijds.2. De infrastructuurbeheerder kan de infrastructuurontwikkeling onder andere via het verschaffen en vernieuwen van kapitaal financieren en mag over het aangewende kapitaal winst behalen.Artikel 7 De op een zelfde markt voor gelijke diensten geheven rechten zijn op niet-discriminerende wijze van toepassing.De Lid-Staten stellen na raadpleging van de infrastructuurbeheerder de nadere regels voor de bepaling van deze rechten vast. Op grond daarvan moet de infrastructuurbeheerder de hem ter beschikking staande infrastructuurcapaciteit doeltreffend kunnen exploiteren.Artikel 8 1. De door de infrastructuurbeheerder geheven rechten worden met name bepaald volgens de aard van de dienst, het tijdstip waarop de dienst wordt verricht, de marktsituatie, alsmede de aard en de slijtage van de infrastructuur.2. De Lid-Staten kunnen toestaan dat met de infrastructuurbeheerder een algemene overeenkomst wordt gesloten voor de betalingsregeling van gebruiksrechten voor de infrastructuur voor openbare diensten in de zin van Verordening (EEG) nr. 1191/69.Artikel 9 1. De rechten worden betaald aan de infrastructuurbeheerder(s).2. De Lid-Staten kunnen verlangen dat de infrastructuurbeheerder alle nodige gegevens verstrekt op grond waarvan zij kunnen nagaan of de rechten op niet-discriminerende wijze worden geheven.3. De infrastructurbeheerder stelt de spoorwegondernemingen die van zijn infrastructuur gebruik maken voor het verrichten van diensten als bedoeld in artikel 10 van Richtlijn 91/440/EEG, tijdig in kennis van alle belangrijke wijzigingen in de kwaliteit of de capaciteit van de betrokken infrastructuur.DEEL IV Algemene bepalingen Artikel 10 1. De Lid-Staten stellen de procedures voor de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit als bedoeld in artikel 1, lid 3, vast. Deze procedures worden door de betrokken Lid-Staat bekendgemaakt en ter kennis van de Commissie gebracht.2. De aanvragen om toewijzing van infrastructuurcapaciteit worden ingediend bij de toewijzende instantie van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan zich het vertrekpunt van de betrokken dienst bevindt.3. De toewijzende instantie waarbij een aanvraag wordt ingediend, stelt de andere betrokken toewijzende instanties daarvan onmiddellijk in kennis. Laatstgenoemden nemen zo spoedig mogelijk, en uiterlijk één maand na ontvangst van de vereiste inlichtingen, een besluit; elke toewijzende instantie kan een aanvraag afwijzen. Zij stellen de toewijzende instantie waarbij de aanvraag is ingediend, hiervan onmiddellijk in kennis.De toewijzende instantie waarbij een aanvraag is ingediend, neemt - in overleg met de andere betrokken toewijzende instanties - zo spoedig mogelijk, en uiterlijk twee maanden nadat alle vereiste inlichtingen zijn verstrekt, een besluit over de aanvraag.Een aanvraag die is afgewezen wegens een tekort aan capaciteit wordt bij de volgende aanpassing van de dienstregeling voor de betrokken trajecten opnieuw behandeld indien de aanvrager daarom verzoekt. Informatie over het tijdstip van dergelijke aanpassingen en andere administratieve regelingen wordt ter beschikking van de betrokken partijen gesteld.Het besluit wordt meegedeeld aan de onderneming die de aanvraag heeft ingediend. Een weigering moet met redenen worden omkleed.4. Een onderneming die een aanvraag indient, kan rechtstreeks contact opnemen met de andere betrokken toewijzende instanties, op voorwaarde dat de toewijzende instantie waarbij de aanvraag is ingediend, hiervan in kennis wordt gesteld.5. De spoorwegondernemingen waaraan infrastructuurcapaciteit is toegewezen, sluiten met de infrastructuurbeheerders de nodige administratieve, technische en financiële overeenkomsten.Artikel 11 1. De Lid-Staten bepalen dat voorts een veiligheidsattest moet worden overgelegd met de veiligheidseisen waraan spoorwegondernemingen moeten voldoen om op de betrokken trajecten zonder gevaar een dienst te verzorgen.2. Om het veiligheidsattest te verkrijgen, moet de spoorwegonderneming de met de communautaire wetgeving verenigbare nationale wetsvoorschriften naleven die op niet-discriminerende wijze zijn opgelegd ten aanzien van de specifieke operationele en technische eisen voor de spoorwegdiensten en de veiligheidseisen die van toepassing zijn op het personeel, het rollend materieel en de interne organisatie van de onderneming.Deze moet met name het bewijs leveren dat de bestuurders en conducteurs van treinen die de in artikel 10 van Richtlijn 91/440/EEG bedoelde diensten verrichten, de nodige opleiding hebben om te voldoen aan de verkeersregels van de infrastructuurbeheerder en aan de veiligheidsvoorschriften voor het treinverkeer.De onderneming moet bovendien aantonen dat het rollend materieel waaruit die treinen zijn samengesteld, is goedgekeurd door de openbare instantie of door de infrastructuurbeheerder, en wordt gecontroleerd volgens de voor de gebruikte infrastructuur geldende exploitatieregeling. Het veiligheidsattest wordt afgegeven door de instantie die daartoe is aangewezen door de Lid-Staat waar zich de gebruikte infrastructuur bevindt.Artikel 12 De Lid-Staten kunnen bepalen dat bij de indiening van aanvragen om toegang tot de infrastructuur een borgsom wordt gestort dan wel een vergelijkbare zekerheid wordt gesteld.Indien een onderneming die een aanvraag heeft ingediend, geen gebruik maakt van een haar toegewezen spoorwegtraject, kan op de borgsom een bedrag in mindering worden gebracht dat gelijk is aan de kosten voor de behandeling van de aanvraag en de gederfde ontvangsten wegens het niet-gebruik van de betrokken infrastructuurcapaciteit. In de andere gevallen wordt de borgsom/de zekerheid in haar geheel terugbetaald.DEEL V Slotbepalingen Artikel 13 1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat tegen de besluiten op het gebied van de toewijzing van de infrastructuurcapaciteit of op het gebied van de heffing van de rechten beroep kan worden aangetekend bij een onafhankelijke instantie, indien de spoorwegonderneming daarom schriftelijk verzoekt. Deze instantie neemt een besluit binnen een termijn van twee maanden nadat alle vereiste inlichtingen zijn verstrekt.2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat de overeenkomstig lid 1 genomen besluiten onderworpen zijn aan een rechterlijke toetsing.Artikel 14 1. De Commissie dient, twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn, een verslag in bij de Raad over deze toepassing, eventueel vergezeld van voorstellen voor het vervolg van het optreden van de Gemeenschap op het gebied van de ontwikkeling van de spoorwegen, met name voor wat betreft de mogelijkheid om de werkingssfeer van de richtlijn uit te breiden.2. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding ervan aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.3. Wanneer de Lid-Staten de in lid 2 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.Artikel 15 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 16 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Luxemburg, 19 juni 1995.Voor de RaadDe VoorzitterB. PONS(1) PB nr. C 24 van 28. 1. 1994, blz. 2 en PB nr. C 225 van 13. 8. 1994, blz. 11.(2) Advies uitgebracht op 14 september 1994 (PB nr. C 393 van 31. 12. 1994, blz. 56).(3) Advies van het Europees Parlement van 3 mei 1994 (PB nr. C 205 van 25. 7. 1994, blz. 38), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 21 november 1994 (PB nr. C 354 van 13. 12. 1994, blz. 19) en besluit van het Europees Parlement van 14 maart 1995 (PB nr. C 89 van 10. 4. 1995, blz. 31).(4) PB nr. L 237 van 24. 8. 1991, blz. 25.(5) PB nr. L 156 van 28. 6. 1969, blz. 1; Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1893/91 (PB nr. L 169 van 29. 6. 1991, blz. 1).


title: Richtlijn 2006/27/EG van de Commissie van  3 maart 2006  tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 93/14/EEG van de Raad betreffende de reminrichting van twee- of driewielige motorvoertuigen, Richtlijn 93/34/EEG van de Raad betreffende de voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen, Richtlijn 95/1/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de door de constructie bepaalde maximumsnelheid, het maximumkoppel en het netto-maximumvermogen van twee- of driewielige motorvoertuigen, en Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               8.3.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 66/7

      RICHTLIJN 2006/27/EG VAN DE COMMISSIE

   van 3 maart 2006
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 93/14/EEG van de Raad betreffende de reminrichting van twee- of driewielige motorvoertuigen, Richtlijn 93/34/EEG van de Raad betreffende de voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen, Richtlijn 95/1/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de door de constructie bepaalde maximumsnelheid, het maximumkoppel en het netto-maximumvermogen van twee- of driewielige motorvoertuigen, en Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en de intrekking van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad (1), en met name op artikel 17,
   Gelet op Richtlijn 93/14/EEG van de Raad van 5 april 1993 betreffende de reminrichting van twee- of driewielige motorvoertuigen (2), en met name op artikel 4,
   Gelet op Richtlijn 93/34/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen (3), en met name op artikel 3,
   Gelet op Richtlijn 95/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 2 februari 1995 betreffende de door de constructie bepaalde maximumsnelheid, het maximumkoppel en het netto-maximumvermogen van twee- of driewielige motorvoertuigen (4), en met name op artikel 4,
   Gelet op Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen (5), en met name op artikel 7,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Richtlijnen 93/14/EEG, 93/34/EEG, 95/1/EG en 97/24/EG zijn afzonderlijke richtlijnen ten behoeve van de bij Richtlijn 2002/24/EG vastgestelde EG-typegoedkeuringsprocedure.

               (2)

               De laatste wijziging van ECE-Reglement nr. 78 van de Verenigde Naties dient in de Europese typegoedkeuringsvoorschriften te worden opgenomen teneinde de gelijkwaardigheid van de voorschriften van Richtlijn 93/14/EEG en die van ECE-Reglement nr. 78 van de Verenigde Naties te handhaven.

               (3)

               De voorschriften voor de opschriften op en de maximumsnelheid van twee- en driewielige motorvoertuigen, zoals vastgesteld bij de Richtlijnen 93/34/EEG en 95/1/EG, kunnen met het oog op betere regelgeving worden vereenvoudigd.

               (4)

               Om ervoor te zorgen dat het typegoedkeuringssysteem in zijn geheel goed functioneert, moet worden verduidelijkt welke bepalingen betreffende naar buiten uitstekende delen, bevestigingspunten voor veiligheidsgordels, en veiligheidsgordels van toepassing zijn op voertuigen met carrosserie en op voertuigen zonder carrosserie.

               (5)

               In Richtlijn 97/24/EG moeten de voorschriften voor de opschriften op originele katalysatoren en originele geluiddempers worden verduidelijkt en gecompleteerd.

               (6)

               De Richtlijnen 93/14/EEG, 93/34/EEG, 95/1/EG en 97/24/EG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (7)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlage bij Richtlijn 93/14/EEG wordt gewijzigd zoals aangegeven in bijlage I bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De bijlage bij Richtlijn 93/34/EEG wordt gewijzigd zoals aangegeven in bijlage II bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   Bijlage I bij Richtlijn 95/1/EG wordt gewijzigd zoals aangegeven in bijlage III bij deze richtlijn.
   Artikel 4
   Bijlage III van hoofdstuk 1, de bijlagen I en II van hoofdstuk 3, bijlage I van hoofdstuk 4, de bijlagen I, II, VI en VII van hoofdstuk 5, de bijlage van hoofdstuk 7, de bijlagen II, III en IV van hoofdstuk 9, de titel en bijlage I van hoofdstuk 11 en de bijlagen I en II van hoofdstuk 12 van Richtlijn 97/24/EG worden gewijzigd zoals aangegeven in bijlage IV bij deze richtlijn.
   Artikel 5
   1.   Met ingang van 1 januari 2007 is het de lidstaten niet toegestaan voor twee- of driewielige voertuigen die voldoen aan respectievelijk de Richtlijnen 93/14/EEG, 93/34/EEG, 95/1/EG en 97/24/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, het verlenen van EG-typegoedkeuring te weigeren of de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen van dergelijke voertuigen te verbieden om redenen die verband houden met het voorwerp van de richtlijn in kwestie.
   2.   Met ingang van 1 juli 2007 weigeren de lidstaten, om redenen die verband houden met het voorwerp van de richtlijn in kwestie, EG-typegoedkeuring te verlenen voor nieuwe typen twee- of driewielige motorvoertuigen die niet voldoen aan respectievelijk de Richtlijnen 93/14/EEG, 93/34/EEG, 95/1/EG en 97/24/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.
   Artikel 6
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2006 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 7
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 8
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 3 maart 2006.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vice-voorzitter

      (1)  PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/30/EG van de Commissie (PB L 106 van 27.4.2005, blz. 17).

      (2)  PB L 121 van 15.5.1993, blz. 1.

      (3)  PB L 188 van 29.7.1993, blz. 38. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 1999/25/EG van de Commissie (PB L 104 van 21.4.1999, blz. 19).

      (4)  PB L 52 van 8.3.1995, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2002/41/EG van de Commissie (PB L 133 van 18.5.2002, blz. 17).

      (5)  PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/30/EG.

      BIJLAGE I
      De bijlage bij Richtlijn 93/14/EEG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Het volgende punt 2.1.1.3 wordt toegevoegd:

                              „2.1.1.3.

                              Remvoeringen mogen geen asbest bevatten.”.

                  2)

                  Aanhangsel 1 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              De punten 1.1.1 en 1.1.2 komen als volgt te luiden:

                                          „1.1.1.

                                          De voor de reminrichting voorgeschreven prestaties zijn gebaseerd op de remafstand en/of de gemiddelde volle vertraging. De prestaties van een reminrichting worden bepaald door meting van de remafstand ten opzichte van de beginsnelheid van het voertuig en/of door meting van de gemiddelde volle vertraging tijdens de test.

                                          1.1.2.

                                          De remafstand is de afstand die door het voertuig wordt afgelegd vanaf het tijdstip waarop de bestuurder het bedieningsorgaan van het remsysteem begint te activeren, tot het tijdstip waarop het voertuig tot stilstand komt; de beginsnelheid van het voertuig v1 is de snelheid op het ogenblik dat de bestuurder het bedieningsorgaan van het remsysteem begint te activeren; de beginsnelheid mag niet minder bedragen dan 98 % van de voor de desbetreffende test voorgeschreven snelheid. De gemiddelde volle vertraging dm wordt berekend als de gemiddelde vertraging ten opzichte van de afstand afgelegd tijdens het interval vb tot ve met behulp van de volgende formule:

                                          waarbij

                                                      dm

                                                      =

                                                      gemiddelde volle vertraging

                                                      v1

                                                      =

                                                      zoals hierboven gedefinieerd

                                                      vb

                                                      =

                                                      voertuigsnelheid bij 0,8 v1 in km/h

                                                      ve

                                                      =

                                                      voertuigsnelheid bij 0,1 v1 in km/h

                                                      sb

                                                      =

                                                      afgelegde afstand tussen v1 en vb in m

                                                      se

                                                      =

                                                      afgelegde afstand tussen v1 en ve in m.

                                                De snelheid en afstand worden bepaald door instrumenten die een nauwkeurigheid hebben van ± 1 % bij de voor de test voorgeschreven snelheid. De dm mag worden bepaald met behulp van andere methoden dan meting van de snelheid en afstand; in dit geval moet de nauwkeurigheid van dm ± 3 % bedragen.”.

                              b)

                              Niet van toepassing op de Nederlandse versie.

                              c)

                              Punt 1.2.1.1 komt als volgt te luiden:

                                          „1.2.1.1

                                          Voor de minimumprestaties gelden de hieronder voor elke voertuigcategorie voorgeschreven grenswaarden; zowel wat de remafstand als wat de gemiddelde volle vertraging van het voertuig betreft, gelden de voor de desbetreffende voertuigcategorie voorgeschreven waarden, hoewel het misschien niet noodzakelijk is beide parameters te meten.”.

                              d)

                              Punt 1.4.2.1 komt als volgt te luiden:

                                          „1.4.2.1.

                                          Het voertuig en de te testen rem(men) moeten vrijwel droog zijn en de rem(men) moet(en) koud zijn. Een rem wordt als koud beschouwd wanneer de temperatuur, gemeten aan de schijf of aan de buitenzijde van de trommel, lager is dan 100 °C.”.

      BIJLAGE II
      De bijlage bij Richtlijn 93/34/EEG wordt als volgt gewijzigd:
      Punt 3.1.1.2 komt als volgt te luiden:

                     „3.1.1.2.

                     de tweede groep bestaat uit zes tekens (letters of cijfers) ter aanduiding van de algemene kenmerken van het voertuig (type, variant en, in het geval van bromfietsen, versie) waarbij elk kenmerk meerdere tekens kan omvatten. Indien de fabrikant één of meer van deze tekens niet gebruikt, moeten de niet gebruikte ruimten naar keuze van de fabrikant worden opgevuld met lettertekens of met cijfers;”.

      BIJLAGE III
      Bijlage I bij Richtlijn 95/1/EG wordt als volgt gewijzigd:
      Punt 7 komt als volgt te luiden:

         „7.   MAXIMUMSNELHEID
         De maximumsnelheid van het voertuig moet worden uitgedrukt in km/h door middel van het gehele getal dat zo min mogelijk afwijkt van het rekenkundige gemiddelde van de waarden van de bij twee opeenvolgende tests gemeten snelheden die niet meer dan 3 % van elkaar verschillen. Wanneer het rekenkundige gemiddelde precies tussen twee opeenvolgende gehele getallen ligt, wordt afgerond naar het grootste van beide getallen. Voor voertuigen waarvan de maximumsnelheid niet wordt beperkt door de desbetreffende definitie van artikel 1, punten 2 en 3, van Richtlijn 2002/24/EG, is geen typegoedkeuringstest nodig en wordt als maximumsnelheid de waarde aanvaard die door de voertuigfabrikant is opgegeven in het inlichtingenformulier van bijlage II bij Richtlijn 2002/24/EG.”.

      BIJLAGE IV
      Richtlijn 97/24/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  In deel II, punt 1, van aanhangsel 2 bij bijlage III van hoofdstuk 1 wordt het vijfde streepje geschrapt.

                  2)

                  Hoofdstuk 3 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          de titel komt als volgt te luiden:

                                          ii)

                                          het volgende punt 3.6 wordt toegevoegd:

                                                      „3.6.

                                                      Voor voertuigen op twee wielen die voorzien zijn van een structuur of panelen die bedoeld zijn om de bestuurder of de passagiers te omgeven of gedeeltelijk te omgeven of om delen van het voertuig af te dekken, kan de typegoedkeuringsinstantie of technische dienst naar eigen goeddunken en in overleg met de voertuigfabrikant de voorschriften van deze bijlage of van bijlage II op het gehele voertuig of een deel ervan toepassen op basis van een beoordeling van de ongunstigste toestand.”;

                                          iii)

                                          punt 6.2 komt als volgt te luiden:

                                                      „6.2.

                                                      Het uiteinde van de koppelings- en de remhendel moet zijn afgerond waarbij de kromtestraal minstens 7 mm moet bedragen. De buitenste randen van deze hendels moeten een kromtestraal van minstens 2 mm hebben. De controle gebeurt met de hendels in niet-aangetrokken stand.”.

                              b)

                              De titel en het deel „ALGEMEEN” van bijlage II komen als volgt te luiden:
                              „VOORSCHRIFTEN VOOR DE UITSTEKENDE DELEN VAN MOTORVOERTUIGEN OP DRIE WIELEN, LICHTE VIERWIELERS EN VIERWIELERS
                              ALGEMEEN
                              Voor motorvoertuigen op drie wielen, bestemd voor personenvervoer, zijn de voorschriften van Richtlijn 74/483/EEG van de Raad (1) betreffende de naar buiten uitstekende delen van motorvoertuigen (van categorie M1) van toepassing.
                              Gezien echter de verscheidenheid aan constructievormen van deze voertuigen kan de typegoedkeuringsinstantie of technische dienst naar eigen goeddunken en in overleg met de voertuigfabrikant de voorschriften van deze bijlage of van bijlage I op het gehele voertuig of een deel ervan toepassen op basis van een beoordeling van de ongunstigste toestand.
                              Dit geldt ook voor de hierna vermelde voorschriften voor motorvoertuigen op drie wielen, lichte vierwielers en vierwielers.
                              Voor motorvoertuigen op drie wielen, lichte vierwielers en vierwielers, bestemd voor goederenvervoer, zijn de volgende voorschriften van toepassing.

                  3)

                  Aan bijlage I van hoofdstuk 4 worden de volgende punten 14 en 15 toegevoegd:

                              „14.

                              Onder „voertuig zonder carrosserie” wordt verstaan een voertuig waarvan de passagiersruimte niet door ten minste vier van de volgende elementen wordt begrensd: voorruit, vloer, dak en zij- en achterwanden of -deuren.

                              15.

                              Onder „voertuig met carrosserie” wordt verstaan een voertuig waarvan de passagiersruimte door ten minste vier van de volgende elementen wordt of kan worden begrensd: voorruit, vloer, dak en zij- en achterwanden of -deuren.”

                  4)

                  Hoofdstuk 5 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          punt 2.3.2 komt als volgt te luiden:

                                                      „2.3.2.

                                                      Op elke originele katalysator worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                                  —

                                                                  de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                                  —

                                                                  naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                                  —

                                                                  merk en identificatienummer van de katalysator.

                                                            Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de katalysator moet worden gemonteerd.”;

                                          ii)

                                          punt 5.2.1 komt als volgt te luiden en de punten 5.2.1.1 en 5.2.1.2 worden geschrapt:
                                          „5.2.1.   Markering
                                          Op originele vervangingskatalysatoren worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                      —

                                                      de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                      —

                                                      naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                      —

                                                      merk en identificatienummer van de katalysator.

                                                Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de katalysator moet worden gemonteerd.”.

                              b)

                              Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          punt 2.4.2 komt als volgt te luiden:

                                                      „2.4.2.

                                                      Op elke originele katalysator worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                                  —

                                                                  de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                                  —

                                                                  naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                                  —

                                                                  merk en identificatienummer van de katalysator.

                                                            Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de katalysator moet worden gemonteerd.”.

                                          ii)

                                          punt 5.2.1 komt als volgt te luiden en de punten 5.2.1.1 en 5.2.1.2 worden geschrapt:
                                          „5.2.1.   Markering
                                          Op originele vervangingskatalysatoren worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                      —

                                                      de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                      —

                                                      naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                      —

                                                      merk en identificatienummer van de katalysator.

                                                Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de katalysator moet worden gemonteerd.”.

                              c)

                              Punt 4 bis van bijlage VI komt als volgt te luiden:
                              „4 bis.   Katalysatoren
                              4 bis.1.   Originele katalysator die op alle voorschriften van deze richtlijn is getest
                              4 bis.1.1.   Merk en type van de originele katalysator, zoals aangegeven in punt 3.2.12.2.1 van bijlage V (het inlichtingenformulier).
                              4 bis.2.   Originele vervangingskatalysator die op alle voorschriften van deze richtlijn is getest
                              4 bis.2.1.   Merk en type van de originele vervangingskatalysator, zoals aangegeven in punt 3.2.12.2.1 van bijlage V (het inlichtingenformulier).”.

                  5)

                  Figuur 1 in de bijlage van hoofdstuk 7 wordt vervangen door:
                  Figuur 1

                  6)

                  Hoofdstuk 9 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              Punt 2.3.2.2 van bijlage II komt als volgt te luiden:

                                          „2.3.2.2.

                                          Op elke originele geluiddemper worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                      —

                                                      de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                      —

                                                      naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                      —

                                                      merk en identificatienummer van de geluiddemper.

                                                Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de geluiddemper moet worden gemonteerd.”.

                              b)

                              Punt 2.3.2.2 van bijlage III komt als volgt te luiden:

                                          „2.3.2.2.

                                          Op elke originele geluiddemper worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                      —

                                                      de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                      —

                                                      naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                      —

                                                      merk en identificatienummer van de geluiddemper.

                                                Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de geluiddemper moet worden gemonteerd.”.

                              c)

                              Punt 2.4.2.2 van bijlage IV komt als volgt te luiden:

                                          „2.4.2.2.

                                          Op elke originele geluiddemper worden ten minste de volgende identificaties aangebracht:

                                                      —

                                                      de letter „e”, gevolgd door de identificatie van het land dat de typegoedkeuring heeft verleend;

                                                      —

                                                      naam of handelsmerk van de fabrikant van het voertuig;

                                                      —

                                                      merk en identificatienummer van de geluiddemper.

                                                Deze markering moet leesbaar en onuitwisbaar zijn en ook zichtbaar in de stand waarin de geluiddemper moet worden gemonteerd.”.

                  7)

                  Hoofdstuk 11 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              De titel komt als volgt te luiden:

                              b)

                              Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          punt 1.6 komt als volgt te luiden en het volgende punt 1.6 bis wordt ingevoegd:
                                          1.6.   „zitplaats”: een structuur die, inclusief bekleding, al dan niet een integrerend deel uitmaakt van de voertuigstructuur en die zitplaats biedt aan één volwassene; deze term geldt zowel voor een stoel als voor een deel van een bank dat voor één persoon is bestemd. Een zadel wordt voor punt 2.1 niet als zitplaats beschouwd;
                                          1.6 bis.   „zadel”: een zitgelegenheid waarop de bestuurder of passagier schrijlings zit;”;

                                          ii)

                                          punt 2 komt als volgt te luiden:
                                          „2.   ALGEMENE VOORSCHRIFTEN
                                          2.1.   Wanneer bevestigingspunten voor veiligheidsgordels worden aangebracht, moeten deze aan de voorschriften van dit hoofdstuk voldoen.
                                          2.1.1.   Er moeten bevestigingspunten voor veiligheidsgordels worden aangebracht voor alle zitplaatsen van bromfietsen op drie wielen, driewielers, lichte vierwielers en vierwielers.
                                          2.1.1.1.   Er zijn voor driepuntsgordels geschikte bevestigingspunten vereist voor alle zitplaatsen die aan beide volgende voorwaarden voldoen:

                                                      —

                                                      wanneer de zitplaats een rugleuning heeft of wanneer een steun de rugleuninghoek van de dummy helpt bepalen en als rugleuning kan worden beschouwd;

                                                      —

                                                      wanneer zich een structureel zij- of dwarselement achter het H-punt bevindt op een hoogte van meer dan 450 mm, gemeten vanaf het verticale vlak van het H-punt.

                                                2.1.1.2.   Voor alle andere zitplaatsen zijn voor heupgordels geschikte bevestigingspunten aanvaardbaar.
                                          2.1.2.   Bevestigingspunten voor veiligheidsgordels zijn niet verplicht voor bromfietsen op drie wielen of vierwielers met een onbeladen massa van maximaal 250 kg.”.

                  8)

                  Hoofdstuk 12 wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              Na de titel van bijlage I van hoofdstuk 12 wordt de volgende zin ingevoegd:
                              „Voor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder „voertuig met carrosserie” verstaan een voertuig waarvan de passagiersruimte door ten minste vier van de volgende elementen wordt of kan worden begrensd: voorruit, vloer, dak en zij- en achterwanden of -deuren.”.

                              b)

                              Punt 2.3.1 van bijlage II komt als volgt te luiden:

                                          „2.3.1.

                                          Elk voertuig moet zijn uitgerust met een ontdooiings- en ontwasemingsinrichting voor de voorruit waarmee rijp en ijs op de voorruit en dampaanslag op het binnenoppervlak van de voorruit kunnen worden verwijderd.
                                          Deze inrichting is echter niet vereist voor driewielige bromfietsen met carrosserie en met een motor van maximaal 4 kW of voor voertuigen waarbij aan de voorruit geen ondersteunende of andere structuren of panelen zijn bevestigd die meer dan 100 mm naar achter reiken. De inrichting is vereist voor elk voertuig met een vast dan wel afneembaar of opvouwbaar dak.”.

         (1)  PB L 266 van 2.10.1974, blz.4.”.


Avis juridique important

|

31991L0266

Richtlijn 91/266/EEG van de Raad van 21 mei 1991 tot wijziging van Richtlijn 72/461/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees en van Richtlijn 72/462/EEG inzake gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen, varkens, schapen en geiten en van vers vlees en vleesprodukten uit derde landen

Publicatieblad Nr. L 134 van 29/05/1991 blz. 0045 - 0046 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 37 blz. 0195  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 37 blz. 0195

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 21 mei 1991  tot wijziging van Richtlijn 72/461/EEG inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees en van Richtlijn 72/462/EEG inzake  gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de invoer van runderen, varkens, schapen en geiten en van vers vlees en vleesprodukten uit derde landen  ( 91/266/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat bij Richtlijn 72/461/EEG ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/662/EEG ( 5 ), de gezondheidsvoorschriften zijn vastgesteld waaraan dieren moeten voldoen waarvan het vlees in het intracommunautaire handelsverkeer wordt gebracht; dat  bij Richtlijn 72/462/EEG ( 6 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/69/EEG ( 7 ), voor de invoer van runderen, varkens, schapen en geiten, alsmede van vers vlees en vleesprodukten uit derde landen gezondheids - en controlevoorschriften zijn vastgesteld;  Overwegende dat klieren en organen, met inbegrip van bloed, binnen de werkingssfeer van deze richtlijnen vallen; dat de farmaceutische industrie van de Lid-Staten daarvan grote hoeveelheden nodig heeft om ervoor te zorgen dat voor medicijnen voor mens  en dier extracten en enzymen beschikbaar zijn;  Overwegende dat de Lid-Staten daarom de mogelijkheid moeten krijgen om de invoer uit derde landen van klieren en organen, met inbegrip van bloed, voor de farmaceutische industrie te liberaliseren; dat, om een passend en specifiek gebruik van deze  grondstoffen te garanderen, toestemming slechts mag worden verleend wanneer wordt voldaan aan bepaalde voorwaarden die volgens een communautaire procedure worden vastgesteld;  Overwegende dat met het oog op handhaving van de communautaire preferentie dezelfde faciliteiten moeten worden verleend in het intracommunautaire handelsverkeer in klieren en organen, met inbegrip van bloed, bestemd voor de farmaceutische industrie,  mits wordt voldaan aan een aantal minimumvoorwaarden die een passend en specifiek gebruik van deze grondstoffen moeten garanderen;  Overwegende dat het Hof van Justitie bij arrest van 16 november 1989 in zaak 131/87 Richtlijn 87/64/EEG ( 8 ), waarin de bovenvermelde materie werd geregeld, nietig heeft verklaard; dat derhalve een op de juiste rechtsgrond gebaseerde nieuwe richtlijn  moet worden vastgesteld;  Overwegende dat in het licht van deze situatie de bij Richtlijn 87/64/EEG vastgestelde termijn voor omzetting in nationaal recht kan worden gehandhaafd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Aan artikel 3 van Richtlijn 72/461/EEG wordt het volgende punt toegevoegd :   "d ) Tot en met 31 december 1996 mogen de Lid-Staten, met inachtneming van het bepaalde onder a ), b ) en c ), maar in afwijking van artikel 8 bis, evenwel op basis van een door hun veterinaire autoriteiten verleende vergunning, het binnenbrengen op hun  grondgebied toestaan van klieren en organen, met inbegrip van bloed, als grondstof voor de farmaceutische verwerkende industrie .  Deze vergunning wordt alleen verleend als wordt voldaan aan de voorwaarden betreffende de identiteit van de grondstof, de verpakking, het vervoer, de opslag, de behandeling en de verwerking ervan, alsmede het verwijderen van verpakkingen, omhulsels en  residuen na de verwerking, zodat de gezondheid van mens en dier geen gevaar loopt .".  Artikel 2  In artikel 16 van Richtlijn 72/462/EEG wordt vóór de huidige tekst  "1 ." geplaatst en wordt het volgende lid toegevoegd :   "2 . Tot en met 31 december 1996 mogen de Lid-Staten evenwel de invoer toestaan van klieren en organen, met inbegrip van bloed, als grondstof voor de farmaceutische verwerkende industrie, die afkomstig zijn uit derde landen die voorkomen op de krachtens  artikel 3, lid 1, opgestelde lijst en niet worden getroffen door een verbod .  De algemene voorwaarden die bij de invoer moeten worden nageleefd, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 30 .  Volgens de procedure van artikel 29 kunnen de Lid-Staten toestemming krijgen om genoemde grondstoffen in te voeren uit derde landen die niet voorkomen op de in de eerste alinea bedoelde lijst; daarbij worden voorwaarden gesteld die verband houden met de  specifieke gezondheidssituatie in de betrokken derde landen .  De voorwaarden betreffende voornoemde invoer, vastgesteld volgens de in de tweede en derde alinea bedoelde procedures, mogen in geen geval gunstiger zijn dan die welke gelden voor het intracommunautaire handelsverkeer .".  Artikel 3  Op basis van een verslag van de Commissie, eventueel vergezeld van voorstellen, stelt de Raad, vóór 1 juli 1995, een onderzoek in naar de in artikel 3, onder d ), van Richtlijn 72/461/EEG en artikel 16, lid 2, van Richtlijn 72/462/EEG bedoelde  afwijkingen .  Artikel 4  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om per 1 januari 1988 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten . Gedaan te Brussel, 21 mei 1991 . Voor de Raad  De Voorzitter  R . STEICHEN  ( 1 ) PB nr . C 154 van 23 . 6 . 1990, blz . 4 . (2 ) PB nr . C 129 van 20 . 5 . 1991 . ( 3 ) PB nr . C 332 van 31 . 12 . 1990, blz . 27 . ( 4 ) PB nr . L 302 van 31 . 12 . 1972, blz . 24 . ( 5 ) PB nr . L 395 van 30 . 12 . 1989, blz . 13 . ( 6 ) PB nr . L 302 van 31 . 12 . 1972,  blz . 28 . ( 7 ) PB nr . L 46 van 19 . 2 . 1991, blz . 37 . ( 8 ) PB nr . L 34 van 5 . 2 . 1987, blz . 52 .


title: Richtlijn 2012/41/EU van de Commissie van 26 november 2012 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad met het oog op de uitbreiding van de opneming in bijlage I bij die richtlijn van de werkzame stof nonaanzuur tot productsoort 2  Voor de EER relevante tekst

text:
               27.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 327/28

         RICHTLIJN 2012/41/EU VAN DE COMMISSIE
   van 26 november 2012
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad met het oog op de uitbreiding van de opneming in bijlage I bij die richtlijn van de werkzame stof nonaanzuur tot productsoort 2
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB bij Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Nonaanzuur is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Richtlijn 2011/13/EU van de Commissie van 8 februari 2011 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde nonaanzuur als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen (3) regelt de opneming van nonaanzuur als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG voor gebruik in productsoort 19 (insectwerende en lokstoffen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG.

               (3)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is nonaanzuur nu overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 2 (desinfecterende middelen voor privé-gebruik en voor de openbare gezondheidszorg en andere biociden), zoals gedefinieerd in bijlage V bij die richtlijn.

               (4)

               Oostenrijk is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 6 augustus 2010 bij de Commissie ingediend.

               (5)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing binnen het Permanent Comité voor biociden op 25 mei 2012 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (6)

               Uit de onderzoeken blijkt dat van biociden die als desinfecterende middelen voor privé-gebruik en voor de openbare gezondheidszorg worden gebruikt en andere biociden zoals gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG bevatten, kan worden verwacht dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen. Bijgevolg moet nonaanzuur in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen met betrekking tot productsoort 2.

               (7)

               Niet alle mogelijke toepassingen zijn op het niveau van de Unie beoordeeld. Daarom is het passend voor te schrijven dat de lidstaten de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten beoordelen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico’s tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (8)

               Gezien de irriterende werking van de stof moet worden geëist dat de verpakking zodanig wordt ontworpen dat de blootstelling bij niet-professioneel gebruik tot een minimum wordt beperkt, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product kan worden aangetoond dat de risico’s voor de menselijke gezondheid op een andere wijze tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden gereduceerd.

               (9)

               De bepalingen van deze richtlijn dienen in alle lidstaten tegelijkertijd te worden toegepast teneinde op de markt van de Unie een gelijke behandeling van biociden van productsoort 2 die als werkzame stof nonaanzuur bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (10)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit meebrengt, te voldoen en ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld, volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (11)

               Na de opneming moeten de lidstaten over een redelijke termijn beschikken voor de tenuitvoerlegging van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG.

               (12)

               Richtlijn 98/8/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (13)

               Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken van 28 september 2011 (4), hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 september 2013 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 oktober 2014.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 november 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  PB L 34 van 9.2.2011, blz. 52.

      (4)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

      BIJLAGE
      De volgende tekst wordt aan vermelding „nr. 41” in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 (behalve voor producten die meer dan één werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     „1 oktober 2014

                     30 september 2016

                     30 september 2024

                     2

                     Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     De lidstaten zien erop toe dat bij toelatingen voor producten voor niet-professioneel gebruik de verpakking zodanig wordt ontworpen dat de blootstelling van de gebruiker tot een minimum wordt beperkt, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product kan worden aangetoond dat de risico’s voor de menselijke gezondheid op een andere wijze tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden gereduceerd.”

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm


title: Richtlijn 2006/72/EG van de Commissie van 18 augustus 2006 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               19.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 227/43

         RICHTLIJN 2006/72/EG VAN DE COMMISSIE
   van 18 augustus 2006
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2002/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 maart 2002 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen en de intrekking van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad (1), en met name op artikel 17,
   Gelet op Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende bepaalde onderdelen of eigenschappen van motorvoertuigen op twee of drie wielen (2), en met name op artikel 7,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 97/24/EG is een van de bijzondere richtlijnen in het kader van de bij Richtlijn 2002/24/EG vastgestelde EG-typegoedkeuringsprocedure.

               (2)

               Bij Richtlĳn 2002/51/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 juli 2002 betreffende de verlaging van het niveau van verontreiniging door uitlaatgassen van motorvoertuigen op twee of drie wielen en tot wĳziging van Richtlĳn 97/24/EG (3) zijn nieuwe emissiegrenswaarden voor tweewielige motorfietsen ingevoerd die van toepassing zijn in twee fasen.

               (3)

               Mondiaal technisch reglement nr. 2 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) „Meetprocedure voor tweewielige motorfietsen met elektrische of compressieontsteking wat de uitstoot van gasvormige verontreinigingen, de uitstoot van CO2 en het brandstofverbruik betreft” is aangenomen met het oog op de totstandbrenging van een wereldwijde markt voor motorfietsen. Het reglement streeft naar een wereldwijde harmonisering van de emissietestprocedure die wordt gebruikt voor de typegoedkeuring van motorfietsen. Het is bovendien aangepast aan de technische vooruitgang en houdt rekening met de specifieke kenmerken van motorfietsen.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 8, lid 5, van Richtlijn 2002/51/EG moet de testprocedure van mondiaal technisch reglement nr. 2 samen met een nieuwe reeks grenswaarden worden ingevoerd. Die testprocedure moet worden ingevoerd als een alternatieve typegoedkeuringsprocedure waar de fabrikant facultatief van kan gebruikmaken voor de tweede verplichte fase van Richtlijn 2002/51/EG. De nieuwe grenswaarden moeten worden vastgesteld in samenhang met de tweede verplichte fase van Richtlijn 2002/51/EG. De voorschriften inzake motorfietsemissies blijven dus even streng.

               (5)

               Richtlijn 97/24/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (6)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (4) ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Hoofdstuk 5 van bijlage II bij Richtlijn 97/24/EG wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen vóór 1 juli 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 juli 2007.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 augustus 2006.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vice-voorzitter

      (1)  PB L 124 van 9.5.2002, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/30/EG van de Commissie (PB L 106 van 27.4.2005, blz. 17).

      (2)  PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/27/EG van de Commissie (PB L 66 van 8.3.2006, blz. 7).

      (3)  PB L 252 van 20.9.2002, blz. 20.

      (4)  PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/40/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 161 van 14.6.2006, blz. 12).

      BIJLAGE
      Hoofdstuk 5 van bijlage II bij Richtlijn 97/24/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Aan punt 2.2.1.1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
                  „In plaats van bovengenoemde testprocedure mag de fabrikant de testprocedure van mondiaal technisch reglement nr. 2 van de VN/ECE (1) gebruiken voor motorfietsen. Indien deze laatste procedure wordt gebruikt, moet het voertuig voldoen aan de emissiegrenswaarden in rij C van de tabel in punt 2.2.1.1.5 en aan alle andere bepalingen van deze richtlijn, met uitzondering van de punten 2.2.1.1.1 tot en met 2.2.1.1.4 van deze bijlage.

                     (1)  Mondiaal technisch reglement nr. 2 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN/ECE) „Meetprocedure voor tweewielige motorfietsen met elektrische of compressieontsteking wat de uitstoot van gasvormige verontreinigingen, de uitstoot van CO2 en het brandstofverbruik betreft” (ECE/TRANS/180/Add2 van 30 augustus 2005).”."

                  2)

                  In de tabel van punt 2.2.1.1.5, in het deel „Grenswaarden voor motorfietsen (op twee wielen) ten behoeve van de typegoedkeuring en de overeenstemming van de productie”, wordt na rij B de volgende rij C ingevoegd:

                              „C (2006-VN/ECE MTR nr. 2)

                              vmax < 130 km/uur

                              2,62

                              0,75

                              0,17

                              vmax ≥ 130 km/uur

                              2,62

                              0,33

                              0,22”.


Avis juridique important

|

32004L0005

Richtlĳn 2004/5/EG van de Commissie van 20 januari 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 2001/15/EG door toevoeging van bepaalde stoffen aan de bĳlage (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 014 van 21/01/2004 blz. 0019 - 0020

Richtlijn 2004/5/EG van de Commissievan 20 januari 2004tot wijziging van Richtlijn 2001/15/EG door toevoeging van bepaalde stoffen aan de bijlage(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/398/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen(1), en met name op artikel 4, lid 2,Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding of de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid,Overwegende hetgeen volgt:(1) In Richtlijn 2001/15/EG van de Commissie van 15 februari 2001 inzake stoffen die voor specifieke voedingsdoeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen mogen worden toegevoegd(2), worden bepaalde categorieën stoffen gespecificeerd en voor elk ervan de chemische stoffen aangegeven die gebruikt mogen worden voor de bereiding van voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen. Er is in voorzien dat de lidstaten de handel in producten die niet aan de vereisten van de richtlijn beantwoorden met ingang van 1 april 2004 verbieden.(2) Op het ogenblik van de goedkeuring van Richtlijn 2001/15/EG kon een aantal stoffen die voor specifieke voedingsdoeleinden aan voor bijzondere voeding bestemde levensmiddelen worden toegevoegd, en in sommige lidstaten op de markt zijn, niet in de bijlage bij die richtlijn worden opgenomen, omdat zij nog niet door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding waren geëvalueerd.(3) De chemische stoffen die sindsdien zijn geëvalueerd door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding of de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en wetenschappelijk positief zijn bevonden, moeten in de bijlage bij Richtlijn 2001/15/EG worden opgenomen.(4) Aangezien in bepaalde lidstaten producten op de markt zijn die deze stoffen bevatten, is het noodzakelijk dat deze richtlijn voor 1 april 2004 wordt omgezet, teneinde te vermijden dat het verbod waarin bij Richtlijn 2001/15/EG is voorzien, tijdelijk van toepassing wordt op deze stoffen, en zodoende een ongepaste verstoring van de markt wordt veroorzaakt.(5) Richtlijn 2001/15/EG wordt dienovereenkomstig aangepast.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage bij Richtlijn 2001/15/EG wordt aangepast overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten brengen de noodzakelijke wetten, reglementen en administratieve regelingen uiterlijk tegen 31 maart 2004 in overeenstemming met de voorschriften van deze richtlijn. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsook een concordantietabel tussen die bepalingen en onderhavige richtlijn.Bij het goedkeuren van die bepalingen nemen de lidstaten een verwijzing op naar deze richtlijn of verwijzen zij ernaar bij de officiële publicatie van die bepalingen. De lidstaten bepalen zelf hoe deze verwijzing moet geschieden.2. De lidstaten delen de tekst van de voornaamste bepalingen uit hun nationale wetgeving die zij goedkeuren op het gebied dat door deze richtlijn wordt bestreken, aan de Commissie mee.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van zijn bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 januari 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 186 van 30.6.1989, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).(2) PB L 52 van 22.2.2001, blz. 19.BIJLAGEDe bijlage bij Richtlijn 2001/15/EG wordt als volgt gewijzigd:1. In het onderdeel betreffende categorie 2. Mineralen, wordt de volgende zin toegevoegd onder de titel CALCIUM:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"2. In het onderdeel betreffende categorie 3. Aminozuren, worden de volgende zinnen toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"3. In het onderdeel betreffende categorie 4. Carnitine en taurine, wordt de volgende zin toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"