Avis juridique important

|

31986L0613

Richtlijn 86/613/EEG van de Raad van 11 december 1986 betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap

Publicatieblad Nr. L 359 van 19/12/1986 blz. 0056 - 0058 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0133  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0133

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 11 december 1986  betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van zelfstandig werkzame mannen en vrouwen, de landbouwsector daarbij inbegrepen, en tot bescherming van het moederschap  (86/613/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 100 en 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 12 juli 1982 betreffende de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (4) zijn goedkeuring heeft gehecht aan de algemene doelstellingen van de mededeling van de Commissie betreffende een nieuw actieprogramma van de Gemeenschap inzake de bevordering van gelijke kansen voor de vrouw (1982 tot 1985) en de wil heeft uitgesproken om voor de verwezenlijking van die doelstellingen passende maatregelen te treffen;  Overwegende dat actie 5 van genoemd programma gericht is op de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van de vrouwen die als zelfstandigen werkzaam zijn, de landbouwsector daarbij inbegrepen;  Overwegende dat de tenuitvoerlegging van het in artikel 119 van het Verdrag neergelegde beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers een integrerend bestanddeel van de instelling en de werking van de gemeenschappelijke markt vormt;  Overwegende dat de Raad, ten aanzien van de beloning, op 10 februari 1975 Richtlijn 75/117/EEG heeft vastgesteld betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (5);  Overwegende dat de Raad, voor wat andere aspecten van de gelijke behandeling van mannen en vrouwen betreft, op 9 februari 1976 Richtlijn 76/207/EEG heeft vastgesteld betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (6), en op 19 december 1978 Richtlijn 79/7/EEG betreffende de geleidelijke tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op het gebied van de sociale zekerheid (7);  Overwegende dat het, voor wat de personen betreft die een zelfstandige activiteit uitoefenen alsmede hun echtgenoten die daaraan deelnemen, aanbeveling verdient door welomschreven, aan de specifieke situatie van die personen beantwoordende bepalingen de tenuitvoer-  legging van het beginsel van gelijke behandeling na te streven;  Overwegende dat er tussen de Lid-Staten op dit gebied nog steeds dispariteiten bestaan, zodat het zaak is de nationale bepalingen inzake de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling nader tot elkaar te brengen;  Overwegende dat voor bepaalde aspecten het Verdrag niet in de vereiste specifieke bevoegdheden voorziet;  Overwegende dat de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling geen beletsel vormt voor bepalingen inzake bescherming van de vrouw wegens moederschap,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  AFDELING I  Doelstellingen en werkingssfeer  Artikel 1  In deze richtlijn wordt, voor wat de niet onder de Richtlijnen 76/207/EEG en 79/7/EEG vallende aspecten betreft, beoogd te waarborgen, overeenkomstig onderstaande bepalingen, dat in de Lid-Staten ten aanzien van mannen en vrouwen die een zelfstandige activiteit uitoefenen of die daartoe bijdragen, het beginsel van gelijke behandeling wordt toegepast.  Artikel 2  Deze richtlijn is van toepassing op:  a) zelfstandigen, waaronder wordt verstaan een ieder die onder de in de nationale wetgeving bepaalde voorwaarden voor eigen rekening een winstgevende activiteit uitoefent, met inbegrip van landbouwers en beoefenaars van vrije beroepen;  b) hun echtgenoten die, anders dan als loontrekkende of als vennoot, door verrichting van ofwel dezelfde, ofwel aanvullende werkzaamheden gewoonlijk en onder de in de nationale wetgeving bepaalde voorwaarden aan de uitoefening van de activiteit van de zelfstandige deelnemen.  Artikel 3  Het beginsel van gelijke behandeling in de zin van deze richtlijn houdt in dat iedere vorm van discriminatie op grond van geslacht, hetzij rechtstreeks, hetzij onrechtstreeks, met name door verwijzing naar echtelijke staat of gezinssituatie, is uitgesloten.  AFDELING II  Gelijke behandeling van mannelijke en vrouwelijke zelfstandigen - Positie van niet beroepsmatig werkzame echtgenoten van zelfstandigen - Beschermende bepalingen bij zwangerschap en moederschap van vrouwelijke zelfstandigen en echtgenoten van zelfstandigen  Artikel 4  Met betrekking tot zelfstandigen nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om een einde te maken aan alle bepalingen die in strijd zijn met het beginsel van gelijke behandeling als omschreven in Richtlijn 76/207/EEG, met name ten aanzien van de oprichting, vestiging of uitbreiding van een onderneming, dan wel ten aanzien van de aanvang of uitbreiding van iedere andere vorm van werkzaamheid van zelfstandigen, zulks met inbegrip van financiële faciliteiten.  Artikel 5  Onverminderd bijzondere voorwaarden voor de toegang tot bepaalde werkzaamheden, welke op mannen en vrouwen op gelijke wijze worden toegepast, nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om de voorwaarden voor oprichting van een vennootschap tussen echtgenoten niet restrictiever te maken dan de voorwaarden voor oprichting van een vennootschap tussen niet-echtgenoten.  Artikel 6  Indien in een Lid-Staat voor zelfstandigen een op eigen bijdragen gebaseerd stelsel van sociale zekerheid bestaat, neemt de Lid-Staat de nodige maatregelen opdat de in artikel 2, onder b), bedoelde echtgenoten zich op vrijwillige basis en tegen betaling van een eigen bijdrage kunnen aansluiten bij een stelsel van sociale zekerheid, indien zij geen bescherming genieten uit hoofde van het stelsel van sociale zekerheid waarvoor de zelfstandige in aanmerking komt.  Artikel 7  De Lid-Staten verbinden zich ertoe te onderzoeken op welke wijze de erkenning van het werk dat door de in artikel 2, onder b), bedoelde echtgenoten wordt verricht, kan worden bevorderd, en, in het licht van dit onderzoek, alle nodige stappen te zullen onderzoeken om die erkenning te bevorderen.  Artikel 8  De Lid-Staten verbinden zich ertoe te onderzoeken of en op welke wijze vrouwelijke zelfstandigen en echtgenoten van zelfstandigen tijdens de onderbreking van hun werkzaamheden wegens zwangerschap of moederschap,  - aanspraak kunnen maken op vervangingsdiensten of op het grondgebied bestaande sociale diensten, of  - in aanmerking kunnen komen voor uitkeringen in het kader van een stelsel van sociale zekerheid of een ander openbaar stelsel van sociale bescherming.  AFDELING III  Algemene en slotbepalingen  Artikel 9  De Lid-Staten voeren in hun interne rechtsorde de nodige maatregelen in om een ieder die zich door niet-toepassing te zijnen opzichte van het beginsel van gelijke behandeling bij zelfstandige activiteiten benadeeld acht, de mogelijkheid te bieden zijn aanspraken in rechte te doen gelden, in voorkomend geval na een beroep op andere bevoegde instanties.  Artikel 10  De Lid-Staten zien erop toe dat de maatregelen die ter uitvoering van deze richtlijn worden getroffen, alsmede de bepalingen welke ter zake reeds gelden, ter kennis worden gebracht van de vertegenwoordigende organisaties van zelfstandigen en de centra voor beroepsopleiding.  Artikel 11  Op voorstel van de Commissie beziet de Raad deze richtlijn opnieuw vóór 1 juli 1993.  Artikel 12  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1989 aan deze richtlijn te voldoen.  Indien een Lid-Staat, om te voldoen aan artikel 5, zijn wetgeving inzake rechten en verplichtingen op het gebied van het huwelijksgoederenrecht moet wijzigen, is de datum waarop deze Lid-Staat zijn wetgeving in overeenstemming moet hebben gebracht met artikel 5 evenwel 30 juni 1991. 2. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de maatregelen die zij hebben getroffen om aan deze richtlijn te voldoen.  Artikel 13  De Lid-Staten verstrekken uiterlijk op 30 juni 1991 aan de Commissie alle dienstige gegevens om haar in staat te stellen aan de Raad een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor te leggen.  Artikel 14  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 11 december 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  A. CLARK  (1) PB nr. C 113 van 27. 4. 1984, blz. 4.  (2) PB nr. C 172 van 2. 7. 1984, blz. 80.  (3) PB nr. C 343 van 24. 12. 1984, blz. 1.  (4) PB nr. C 186 van 21. 7. 1982, blz. 3.  (5) PB nr. L 45 van 19. 2. 1975, blz. 19.  (6) PB nr. L 39 van 14. 2. 1975, blz. 40.  (7) PB nr. L 6 van 10. 1. 1979, blz. 24.


Avis juridique important

|

32002L0037

Richtlĳn 2002/37/EG van de Commissie van 3 mei 2002 houdende wĳziging van Richtlĳn 91/414/EEG van de Raad ten einde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 117 van 04/05/2002 blz. 0010 - 0012

Richtlijn 2002/37/EG van de Commissievan 3 mei 2002houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad ten einde ethofumesaat op te nemen als werkzame stof(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/18/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 6, lid 1,Overwegende hetgeen volgt:(1) Krachtens Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen(3), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2266/2000(4), dient een lijst te worden vastgesteld van werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Die lijst is vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 933/94 van de Commissie van 27 april 1994 houdende vaststelling van de werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen en aanwijzing van de als rapporteur optredende lidstaten voor de uitvoering van Verordening (EEG) nr. 3600/92(5), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2230/95(6), en ethofumesaat is daarin opgenomen.(2) Voor ethofumesaat zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig het bepaalde in Verordening (EEG) nr. 3600/92 beoordeeld voor een aantal door de kennisgevers voorgestelde toepassingen. Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 933/94, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 491/95(7), is Zweden aangewezen als rapporterende lidstaat. Zweden heeft op 2 oktober 1998 overeenkomstig artikel 7, lid 1, onder c), van Verordening (EEG) nr. 3600/92 het evaluatieverslag en een aanbeveling bij de Commissie ingediend.(3) Het evaluatieverslag is door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. Het onderzoek is op 26 februari 2002 afgesloten met een evaluatieverslag van de Commissie over ethofumesaat.(4) Bij het onderzoek zijn geen vragen of problemen aan het licht gekomen op grond waarvan het Wetenschappelijk Comité voor planten diende te worden geraadpleegd.(5) Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die ethofumesaat bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, inzonderheid voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Ethofumesaat moet derhalve in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen, om ervoor te zorgen dat alle lidstaten de toelating van de gewasbeschermingsmiddelen die ethofumesaat bevatten, kunnen verlenen overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 91/414/EEG.(6) Het evaluatieverslag is nodig voor de correcte uitvoering door de lidstaten van verschillende onderdelen van de bij de richtlijn bepaalde uniforme beginselen. Het is derhalve dienstig te bepalen dat het goedgekeurde evaluatieverslag (met uitzondering van de vertrouwelijke informatie) door de lidstaten ter beschikking moet worden gesteld of gehouden van alle belanghebbenden die daarom verzoeken. Als het evaluatieverslag moet worden bijgewerkt om rekening te houden met technische en wetenschappelijke ontwikkelingen, zullen ook de voorwaarden voor de opneming van de betrokken stof in bijlage I bij de richtlijn moeten worden gewijzigd overeenkomstig de richtlijn.(7) Er moet worden voorzien in een voldoende lange termijn, voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de belanghebbende partijen in staat te stellen om de nodige voorbereidingen te treffen.(8) Na de opneming van de werkzame stof moeten de lidstaten over een voldoende lange termijn beschikken om de bepalingen van Richtlijn 91/414/EEG ten uitvoer te leggen voor gewasbeschermingsmiddelen die ethofumesaat bevatten, en met name om de bestaande toelatingen te evalueren overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 91/414/EEG om na te gaan of aan de voorwaarden voor ethofumesaat als bepaald in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is voldaan. Er moet een langere termijn worden vastgesteld waarin voor elk gewasbeschermingsmiddel een volledig dossier dat aan de eisen van bijlage II en bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voldoet, moet worden ingediend en waarin dat beschermingsmiddel opnieuw moet worden beoordeeld overeenkomstig de bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen.(9) Richtlijn 91/414/EEG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.(10) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2De lidstaten houden het evaluatieverslag voor ethofumesaat, met uitzondering van de vertrouwelijke informatie als bedoeld in artikel 14 van Richtlijn 91/414/EEG, voor raadpleging ter beschikking van alle belanghebbenden die daarom verzoeken.Artikel 3De lidstaten moeten uiterlijk op 31 augustus 2003 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen goedkeuren en bekendmaken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Zij moeten die bepalingen toepassen met ingang van 1 september 2003.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepaling naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepaling. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 41. De lidstaten moeten de toelating van elk gewasbeschermingsmiddel dat ethofumesaat bevat, evalueren om ervoor te zorgen dat de in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde voorwaarden betreffende ethofumesaat in acht worden genomen. Indien nodig moeten zij de toelating vóór 1 september 2003 wijzigen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG.2. Voor elk gewasbeschermingsmiddel dat ethofumesaat bevat als enige werkzame stof of als één van meerdere werkzame stoffen die op 1 maart 2003 alle in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG voorkomen, moeten de lidstaten het beschermingsmiddel opnieuw beoordelen overeenkomstig de in bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde uniforme beginselen en op basis van een dossier dat voldoet aan de in bijlage III bij voornoemde richtlijn bepaalde eisen. Op basis van die beoordeling moeten zij bepalen of het beschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Indien nodig moeten zij de toelating voor een dergelijk gewasbeschermingsmiddel uiterlijk op 28 februari 2007 wijzigen of intrekken.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op 1 maart 2003.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 3 mei 2002.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.(2) PB L 55 van 26.2.2002, blz. 29.(3) PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.(4) PB L 259 van 13.10.2000, blz. 27.(5) PB L 107 van 28.4.1994, blz. 8.(6) PB L 225 van 22.9.1995, blz. 1.(7) PB L 49 van 4.3.1995, blz. 50.BIJLAGEIn Bijlage I moet aan de tabel de volgende regel worden toegevoegd.RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


Avis juridique important

|

31992L0002

Richtlijn 92/2/EEG van de Commissie van 13 januari 1992 tot vaststelling van de monsternemingsprocedure en de communautaire analysemethode voor de officiële controle van de temperatuur van diepvriesprodukten die voor de menselijke voeding zijn bestemd

Publicatieblad Nr. L 034 van 11/02/1992 blz. 0030 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 11 blz. 0006  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 11 blz. 0006

RICHTLIJN 92/2/EEG VAN DE COMMISSIE  van 13 januari 1992  tot vaststelling van de monsternemingsprocedure en de communautaire analysemethode voor de officiële controle van de temperatuur van diepvriesprodukten die voor de menselijke voeding zijn  bestemdDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 89/108/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake voor menselijke voeding bestemde diepvriesprodukten (1), inzonderheid op artikel 11,  Overwegende dat de temperatuur van diepvriesprodukten moet worden gecontroleerd;  Overwegende dat de Lid-Staten andere wetenschappelijk adequate methoden kunnen gebruiken, mits hierdoor het vrije verkeer van diepvriesprodukten niet wordt gehinderd en de concurrentieregels niet worden veranderd;  Overwegende dat de Lid-Staten na controle van de registratie van de luchttemperatuur volgens de procedure van Richtlijn 92/1/EEG van de Commissie (2) en rekening houdend met de eisen ten aanzien van de temperatuur in artikel 5 van Richtlijn 89/108/EEG,  en wanneer er nog redelijke twijfel bestaat, een destructief onderzoek mogen uitvoeren;  Overwegende dat de controle voldoet aan Richtlijn 89/397/EEG van de Raad van 14 juni 1989 inzake de officiële controle op levensmiddelen (3), inzonderheid de artikelen 4 en 14;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permament Comité voor levensmiddelen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. De Lid-Staten schrijven voor dat de voor de officiële temperatuurcontrole van diepvriesprodukten benodigde monsternemingsprocedure en analysemethode worden uitgevoerd in overeenstemming met de respectievelijk in de bijlagen I en II van  deze richtlijn vastgelegde bepalingen.  2. De in bijlage II van deze richtlijn beschreven analysemethode mag echter uitsluitend worden gebruikt wanneer na inspectie het vermoeden bestaat dat de drempelwaarden voor de temperatuur, zoals deze zijn vastgelegd in Richtlijn 89/108/EEG, worden  overschreden.  Artikel 2  Invoering van de in artikel 1, lid 1, bedoelde voorschriften weerhoudt de Lid-Staten er niet van andere wetenschappelijk adequate methoden te gebruiken, mits het vrije verkeer van diepvriesprodukten waarvan aan de hand van de in bijlage II  van deze richtlijn beschreven methode is aangetoond dat zij aan de voorschriften voldoen, hierdoor niet wordt belemmerd.  Wanneer de resultaten verschillen, geven de resultaten die met behulp van de communautaire methode zijn verkregen echter de doorslag.  Artikel 3  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 juli 1993 aan deze richtlijn te voldoen.  Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten  vastgesteld.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 13 januari 1992. Voor de Commissie  Martin BANGEMANN  Vice-Voorzitter   (1) PB nr. L 40 van 11. 2. 1989, blz. 34. (2) Zie bladzijde 28 van dit Publikatieblad. (3) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 23.    BIJLAGE I  PROCEDURE VOOR DE MONSTERNEMING VOOR DE TEMPERATUURCONTROLE VAN DIEPVRIESPROUKTEN DIE VOOR DE MENSELIJKE VOEDING ZIJN BESTEMD  1. Keuze van de te controleren verpakkingen  De aard en de hoeveelheid van de te controleren verpakkingen moeten zodanig worden gekozen dat hun temperatuur representatief is voor de warmste punten in de geïnspecteerde partij.  1.1. Vrieshuizen  De monsters moeten worden genomen op verschillende kritieke plaatsen van het vrieshuis, bij voorbeeld bij de deuren (aan de bovenkant en aan de onderkant), in het midden van het vrieshuis (aan de bovenkant en aan de onderkant) en bij de luchtinlaat van  de verdampers. Er moet rekening worden gehouden met de verblijfsduur van de produkten in het vrieshuis (in verband met de stabilisatie van de temperatuur).  1.2. Vervoer  a) Als er tijdens het vervoer monsters moeten worden genomen:  Neem bij elke deur of stel deuren monsters van de bovenkant en de onderkant van de lading naast de rand van de deuropening.  b) Monstername bij het uitladen:  Neem monsters op vier van de volgende kritieke plaatsen:  - de bovenkant en de onderkant van de lading naast de rand van de deuropening van de deuren;  - de bovenhoeken aan de achterkant van de lading (zo ver mogelijk van de koelinstallatie);  - het centrum van de lading;  - het midden van de voorzijde van de lading (zo dicht mogelijk bij de koelinstallatie);  - de bovenste en onderste hoeken van de voorzijde van de lading (zo dicht mogelijk bij de koelinstallatie).  1.3. Winkelmeubelen  Neem een te controleren monster op drie plaatsen die representatief zijn voor de warmste punten van het gebruikte winkelmeubel.     BIJLAGE II  ANALYSEMETHODE VOOR METING VAN DE TEMPERATUUR VAN DIEPVRIESPRODUKTEN DIE VOOR DE MENSELIJKE VOEDING ZIJN BESTEMD  1. Toepassingsgebied  Krachtens artikel 1, lid 2, eerste streepje, van Richtlijn 89/108/EEG moet de temperatuur na thermische stabilisatie overal in het produkt te allen tijde op - 18 °C of lager worden gehandhaafd, met eventueel korte opwaartse schommelingen zoals  gespecificeerd in artikel 5 van de richtlijn.  2. Principe  Meting van de temperatuur van diepvriesprodukten bestaat uit een registratie van de temperatuur van een in overeenstemming met bijlage I genomen monster met behulp van adequate apparatuur.  3. Definitie van temperatuur  Onder  "temperatuur" wordt verstaan de temperatuur die wordt gemeten op de plaats van het temperatuurgevoelige onderdeel van het meetinstrument of de meetapparatuur.  4. Apparatuur  4.1. Thermometrische meetapparatuur  4.2. Instrumenten om een holte in het produkt te maken  Er dient gebruik te worden gemaakt van een gepunt metalen instrument, zoals een ijspriem, een handboor of een fretboor, dat gemakkelijk is schoon te maken.  5. Algemene specificatie voor de instrumenten voor temperatuurmeting  De meetinstrumenten dienen aan de volgende specificaties te voldoen:  a) de responstijd moet zodanig zijn dat binnen drie minuten 90 % van het traject van de aanvankelijke naar de uiteindelijk afgelezen waarde is afgelegd;  b) het instrument moet op het temperatuurtraject van -20 °C tot +30 °C een nauwkeurigheid van ± 0,5 °C hebben;  c) de meetnauwkeurigheid mag door de omgevingstemperatuur binnen het traject van -20 °C tot +30 °C niet met meer dan 0,3 °C veranderen;  d) het instrument moet een schaalverdeling hebben van minimaal 0,1 °C;  e) de nauwkeurigheid van het instrument moet op gezette tijden worden gecontroleerd;  f) het instrument moet een geldig kalibratiecertificaat hebben;  g) het instrument moet gemakkelijk kunnen worden schoongemaakt;  h) het temperatuurgevoelige deel van het meetinstrument moet zodanig zijn ontworpen dat een goed thermisch contact met het produkt wordt gegarandeerd;  i) de elektrische apparatuur moet worden beschermd tegen ongewenste effecten ten gevolge van de condensatie van vocht.  6. Werkwijze  6.1. Voorkoeling van de instrumenten  Alvorens de temperatuur van het produkt te meten, worden het warmtegevoelige element en het instrument om een holte in het produkt te maken voorgekoeld.  De voorkoelingsmethode houdt in dat de apparatuur thermisch wordt gestabiliseerd op een temperatuur die zo dicht mogelijk in de buurt ligt van de temperatuur van het produkt.  6.2. Voorbereiding van het monster  Warmtegevoelige elementen zijn meestal niet ontworpen om door te kunnen dringen in een diepvriesprodukt. Er moet dus vooraf met het daarvoor bedoelde instrument een holte in het produkt worden gemaakt, waarin het warmtegevoelige element kan worden  gestoken. De diameter van de holte mag niet groter zijn dan die van het warmtegevoelige element en de diepte is afhankelijk van het te controleren produkt (zie punt 6.3).  6.3. Meting van de inwendige temperatuur van het produkt  Het monster en de apparatuur moeten in de voor de controle gekozen gekoelde omgeving blijven.  De werkwijze is als volgt:  a) wanneer de afmetingen van het produkt dit mogelijk maken, wordt het warmtegevoelige element tot een diepte van 2,5 cm vanaf het oppervlak van het produkt in het produkt gestoken;  b) wanneer dit vanwege de afmetingen van het produkt niet mogelijk is, wordt het warmtegevoelige element in het produkt gestoken tot een diepte die overeenkomt met drie- tot viermaal de diameter van het warmtegevoelige element;  c) in bepaalde voedingsmiddelen (bij voorbeeld groene erwten) kan vanwege hun omvang of aard geen holte worden gemaakt om op die manier hun inwendige temperatuur te bepalen. In dat geval wordt de inwendige temperatuur bepaald van de verpakking waarin  deze produkten zich bevinden, door een geschikt en voorgekoeld warmtegevoelig element tot in het midden van de verpakking te steken om de  "contacttemperatuur" van het diepvriesprodukt te meten;  d) de temperatuur wordt afgelezen, zodra deze een stabiele waarde heeft bereikt.


Avis juridique important

|

32002L0004

Richtlĳn 2002/4/EG van de Commissie van 30 januari 2002 met betrekking tot de registratie van onder Richtlĳn 1999/74/EG van de Raad vallende inrichtingen waar legkippen worden gehouden

Publicatieblad Nr. L 030 van 31/01/2002 blz. 0044 - 0046

Richtlijn 2002/4/EG van de Commissievan 30 januari 2002met betrekking tot de registratie van onder Richtlijn 1999/74/EG van de Raad vallende inrichtingen waar legkippen worden gehoudenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 1999/74/EG van de Raad van 19 juli 1999 tot vaststelling van minimumnormen voor de bescherming van legkippen(1), en met name op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Richtlijn 1999/74/EG zijn specifieke eisen vastgesteld voor de bescherming van legkippen in diverse houderijsystemen en wordt de lidstaten de mogelijkheid geboden om het meest geschikte systeem te kiezen.(2) Krachtens artikel 7 van Richtlijn 1999/74/EG moeten alle onder het toepassingsgebied van die richtlijn vallende inrichtingen door de bevoegde autoriteit van de lidstaat worden geregistreerd met behulp van een afzonderlijk nummer, aan de hand waarvan de voor menselijke consumptie in de handel gebrachte eieren kunnen worden getraceerd.(3) Krachtens Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(2), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 5/2001(3), moet op eieren een code worden gestempeld die het registratienummer van de producent aangeeft en aan de hand waarvan het houderijsysteem kan worden vastgesteld.(4) De houderijmethoden zijn gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 1274/91 van de Commissie van 15 mei 1991 houdende bepalingen ter toepassing van Verordening (EEG) nr. 1907/90 van de Raad betreffende bepaalde handelsnormen voor eieren(4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1651/2000(5), en in Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen(6), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2491/2001(7), voorzover het gaat om biologische productie.(5) De registratie van de inrichtingen aan de hand van een registratienummer is een voorwaarde voor het traceren van de voor menselijke consumptie in de handel gebrachte eieren.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Veterinair Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 11. De lidstaten:a) stellen een regeling vast voor de registratie van elke productieplaats (hierna: inrichting) die binnen de werkingssfeer van Richtlijn 1999/74/EG valt, in het kader waarvan een registratienummer wordt toegekend overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn;b) zien erop toe dat voor elke inrichting ten minste de in punt 1 van de bijlage vastgestelde gegevens aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat worden meegedeeld uiterlijk op een door de lidstaat vast te stellen datum; deze datum moet zo worden gekozen dat voldoende tijd blijft voor de registratie van de inrichtingen overeenkomstig punt c);c) zien erop toe dat elke inrichting waarvoor de vereiste gegevens worden meegedeeld tegen de op grond van het bepaalde onder b) vastgestelde datum, wordt geregistreerd en een registratienummer krijgt uiterlijk op 31 mei 2003.2. De lidstaten zien erop toe dat, met ingang van 1 juni 2003:a) inrichtingen waarvoor de op grond van lid 1, onder b), vereiste gegevens niet zijn meegedeeld op de vastgestelde datum, niet meer worden gebruikt, enb) geen nieuwe inrichtingen in gebruik worden genomen voordat de registratie is voltooid en het registratienummer is toegekend.3. De lidstaten zien erop toe dat het op grond van lid 1 ingestelde register van inrichtingen toegankelijk is voor de bevoegde autoriteit van de lidstaat met het oog op het traceren van de voor menselijke consumptie in de handel gebrachte eieren.4. De lidstaten zien erop toe dat wijzigingen in de geregistreerde gegevens onverwijld bij de bevoegde autoriteit worden gemeld en dat het register wordt bijgewerkt zodra de nieuwe gegevens zijn ontvangen.Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 maart 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 30 januari 2002.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 203 van 3.8.1999, blz. 53.(2) PB L 173 van 6.7.1990, blz. 5.(3) PB L 2 van 5.1.2001, blz. 1.(4) PB L 121 van 16.5.1991, blz. 11.(5) PB L 220 van 15.8.2001, blz. 5.(6) PB L 198 van 22.7.1991, blz. 1.(7) PB L 337 van 20.12.2001, blz. 9.BIJLAGEDe definities van artikel 2 van Richtlijn 1999/74/EG zijn indien nodig van toepassing.1. VOOR REGISTRATIE VEREISTE GEGEVENSVoor elke inrichting worden ten minste de volgende gegevens geregistreerd:- inrichting:- naam van de inrichting,- adres,- natuurlijke persoon die verantwoordelijk is voor de legkippen (hierna: de houder):- naam,- adres,- registratienummer van andere binnen de werkingssfeer van Richtlijn 1999/74/EG vallende inrichtingen die door de houder worden geëxploiteerd of waarvan hij eigenaar is,- eigenaar van de inrichting, indien verschillend van de houder:- naam,- adres,- registratienummer van andere binnen de werkingssfeer van Richtlijn 1999/74/EG vallende inrichtingen die in het bezit zijn van de eigenaar of door hem worden geëxploiteerd,- verdere informatie over de inrichting:- houderijsysteem/houderijsystemen overeenkomstig de onder punt 2.1 bedoelde definities,- maximumcapaciteit van de inrichting, d.i. aantal dieren dat terzelfder tijd aanwezig kan zijn; indien verschillende houderijsystemen worden toegepast, dient ook de maximumcapaciteit voor elk systeem te worden vermeld.2. REGISTRATIENUMMERHet registratienummer bestaat uit een cijfer voor het houderijsysteem overeenkomstig het bepaalde in punt 2.1, gevolgd door de code voor de lidstaat overeenkomstig het bepaalde in punt 2.2 en een identificatienummer dat is toegekend door de lidstaat waar de inrichting is gevestigd.2.1. Code voor het houderijsysteemDe houderijsystemen als gedefinieerd in Verordening (EEG) nr. 1274/91 die in de inrichting worden gebruikt, worden aangegeven met de onderstaande code:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Het houderijsysteem dat wordt gebruikt in inrichtingen die produceren met inachtneming van de bepalingen van Verordening (EEG) nr. 2092/91, wordt aangegeven als volgt:>RUIMTE VOOR DE TABEL>2.2. Code voor de lidstaat van registratie>RUIMTE VOOR DE TABEL>2.3. Identificatie van de inrichtingElke lidstaat past een regeling toe waarbij aan elke te registreren inrichting een uniek nummer wordt toegekend; dat nummer mag ook voor andere doeleinden dan in het kader van deze richtlijn worden gebruikt, maar de inrichting moet steeds kunnen worden geïdentificeerd.De lidstaten kunnen tekens aan het identificatienummer toevoegen, bijvoorbeeld ter identificatie van individuele koppels die worden gehouden in gescheiden gebouwen van eenzelfde inrichting.


Avis juridique important

|

31985L0511

Richtlijn 85/511/EEG van de Raad van 18 november 1985 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer

Publicatieblad Nr. L 315 van 26/11/1985 blz. 0011 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 19 blz. 0209  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 39 blz. 0033  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 19 blz. 0209  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 39 blz. 0033

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 18 november 1985  tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van mond- en klauwzeer  (85/511/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat één van de taken der Gemeenschap op veterinair gebied erin bestaat de gezondheidstoestand van de veestapel te verbeteren om tot een hogere rentabiliteit van de veehouderij te komen;  Overwegende dat mond- en klauwzeer zich bij het uitbreken meteen kan ontwikkelen tot een epizooetie die een zodanige sterfte en zulke verwikkelingen veroorzaakt, dat de rentabiliteit van de veehouderij in herkauwers en varkens ernstig in het gedrang kan komen;  Overwegende dat, zodra de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, maatregelen moeten worden getroffen om de ziekte onmiddellijk doeltreffend te kunnen bestrijden nadat bevestiging van het vermoeden is verkregen; dat dergelijke maatregelen door de bevoegde autoriteiten gedifferentieerd ten uitvoer moeten worden gelegd om rekening te houden met het feit dat een land op zijn grondgebied of een deel daarvan al dan niet een beleid inzake profylactische inenting voert; dat de Lid-Staten die zo'n beleid voeren, onder bepaalde voorwaarden vrijstelling kunnen toestaan van het slachten van dieren met een toereikende immuniteit tegen mond- en klauwzeer;  Overwegende dat verbreiding van de ziekte van meet af aan moet worden voorkomen door een scherp toezicht op de verplaatsingen van de dieren en op het gebruik van mogelijk besmette stoffen, en eventueel door inenting;  Overwegende dat diagnose en virustypering moeten plaatsvinden onder toezicht van de verantwoordelijke laboratoria; dat de cooerdinatie tussen deze laboratoria moet worden toevertrouwd aan een door de Gemeenschap aangewezen controlelaboratorium;  Overwegende dat het in dringende gevallen gebruikte vaccin zowel op zijn doeltreffendheid als op zijn onschadelijkheid moet worden gecontroleerd, waarbij voor cooerdinatie wordt zorg gedragen door een door de Gemeenschap aangewezen gespecialiseerd instituut; dat voorts, ingeval een virustype of een variant daarvan wordt gevonden waartegen de gewoonlijk in de Gemeenschap gebruikte vaccins geen afdoende bescherming bieden, bijzondere gecooerdineerde maatregelen moeten worden genomen; dat het te dien einde noodzakelijk is dat de Lid-Staten die inenten meerjareninentingsplannen opstellen die zullen worden getoetst en eventueel in communautair verband zullen worden gecooerdineerd;  Overwegende dat moet worden voorzien in een procedure waarbij een nauwe samenwerking tot stand komt tussen de Lid-Staten en de Commissie;  Overwegende dat de bij deze richtlijn ingestelde regeling een experimenteel karakter heeft en aan de hand van de ontwikkeling van de situatie opnieuw moet worden bekeken,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze richtlijn worden de minimale communautaire maatregelen vastgesteld die bij het uitbreken van mond- en klauwzeer, ongeacht de betrokken virussoort, moeten worden toegepast, onverminderd de bepalingen voor het intracommunautaire handelsverkeer.  Deze richtlijn laat het door de Lid-Staten gevoerde profylactische inentingsbeleid onverlet.  Artikel 2  Voor deze richtlijn zijn de definities van artikel 2 van Richtlijn 64/432/EEG (1) voor zover nodig van toepassing.  Voorts wordt verstaan onder:  a) voor de ziekte vatbare dieren: alle herkauwers of varkens (huisdieren of wilde varkens), aanwezig in een bedrijf;  b) vatbare dieren: alle voor de ziekte vatbare dieren die niet zijn ingeënt of waarvan de immuniteit ontoereikend wordt geacht door de bevoegde autoriteit;  c) besmet dier: alle voor de ziekte vatbare dieren waarop:  - klinische symptomen of na het slachten letsels werden vastgesteld die op mond- en klauwzeer kunnen duiden, of  - de aanwezigheid van mond- en klauwzeer officieel werd vastgesteld na laboratoriumonderzoek;  d) van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die klinische symptomen of na het slachten letsels vertonen, zodat met recht de aanwezigheid van mond- en klauwzeer mag worden vermoed;  e) van besmetting verdacht dier: alle voor de ziekte vatbare dieren die - volgens de ingewonnen epizooetiologische inlichtingen - rechtstreeks of onrechtstreeks in contact kunnen zijn geweest met het mond- en klauwzeervirus.  Artikel 3  De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer wordt vermoed of geconstateerd dat er mond- en klauwzeer heerst, dit verplicht en onmiddellijk aan de bevoegde autoriteit wordt gemeld, overeenkomstig Richtlijn 82/894/EEG (2).  Artikel 4  1. De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer er zich op een bedrijf een of meer van besmetting verdachte dieren bevinden, onverwijld een officieel onderzoek wordt ingesteld om na te gaan of deze ziekte al dan niet aanwezig is, en in het bijzonder dat de officiële dierenarts de passende monsters neemt of laat nemen voor laboratoriumonderzoek.  Zodra de bevoegde autoriteit van de verdenking in kennis gesteld is, laat zij het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en geeft zij met name opdracht:  - alle dieren van alle categorieën voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf te tellen en voor iedere categorie het aantal dieren aan te geven dat reeds gestorven is dan wel mogelijk besmet is; bij de telling moeten ook de dieren in aanmerking worden genomen die in de periode van verdenking geboren en gestorven zijn; de gegevens van deze telling moeten op verzoek worden overgelegd en kunnen bij elke inspectie worden gecontroleerd,  - alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf op stal te houden of onder te brengen op andere plaatsen waar zij geïsoleerd kunnen worden,  - te verbieden dat voor de ziekte vatbare dieren in of buiten het bedrijf worden gebracht,  - te verbieden dat andere soorten dieren in of buiten het bedrijf worden gebracht, tenzij de bevoegde autoriteit daartoe vergunning heeft verleend,  - te verbieden dat vlees of kadavers van voor de ziekte vatbare dieren alsmede diervoeders, gereedschap, voorwerpen of andere stoffen, zoals wol of afval, welke mond- en klauwzeer kunnen overbrengen, buiten het bedrijf worden gebracht, behoudens toestemming van de bevoegde autoriteit,  - te verbieden dat melk buiten het bedrijf wordt gebracht. In geval van opslagmoeilijkheden op het bedrijf kan de bevoegde autoriteit toestaan dat onder veterinair toezicht melk uit het bedrijf naar een melkinrichting wordt gebracht om aldaar een warmtebehandeling te ondergaan die de vernietiging van het mond- en klauwzeervirus waarborgt,  - het verkeer van personen komende van of gaande naar het bedrijf afhankelijk te stellen van een vergunning van de bevoegde autoriteit,  - de toegang tot of het verlaten van het bedrijf van voertuigen afhankelijk te stellen van een vergunning van de bevoegde autoriteit, die de voorwaarden vaststelt om verspreiding van het mond- en klauwzeervirus te voorkomen,  - geëigende ontsmettingsmiddelen te gebruiken bij de in- en uitgangen van de stallen van de voor ziekte vatbare dieren en van het bedrijf,  - een epizooetiologisch onderzoek uit te voeren overeenkomstig de artikelen 7 en 8.  2. De bevoegde autoriteit kan de in lid 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot de onmiddellijk aangrenzende bedrijven wanneer in verband met de ligging hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf die van de ziekte worden verdacht, voor een eventuele besmetting moet worden gevreesd.  3. De in de leden 1 en 2 genoemde maatregelen worden pas opgeheven wanneer officieel is vastgesteld dat het vermoeden van mond- en klauwzeer niet langer bestaat.  Artikel 5  Zodra is bevestigd dat zich in een bedrijf een of meer dieren als omschreven in artikel 2, onder c), bevinden, zien de Lid-Staten erop toe dat de bevoegde autoriteit de volgende maatregelen neemt:  1. de officiële dierenarts neemt de passende monsters of laat deze nemen met het oog op de onderzoeken door het in de bijlage vermelde laboratorium, wanneer deze monsternemingen en onderzoeken niet zijn verricht tijdens de periode van verdenking overeenkomstig artikel 4, lid 1, eerste alinea;  2. naast de in artikel 4, lid 1, genoemde maatregelen, worden onverwijld de volgende maatregelen getroffen:  a) in de Lid-Staten of gebieden waar inenting verboden is:  - worden alle voor de ziekte vatbare dieren op het bedrijf onder officieel toezicht ter plaatse afgemaakt, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,  - worden voornoemde dieren, na het afmaken, onder officieel toezicht vernietigd, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,  - wordt het vlees van voor de ziekte vatbare dieren die afkomstig zijn van het bedrijf en die in het tijdvak tussen de vermoedelijke insleep van de ziekte in het bedrijf en de toepassing van de officiële maatregelen geslacht werden, zoveel mogelijk opgespoord en onder officieel toezicht vernietigd, op zodanige wijze dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,  - worden de kadavers van op het bedrijf gestorven, voor de ziekte vatbare dieren onder officieel toezicht op zodanige wijze vernietigd dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,  - worden alle in artikel 4, lid 1, tweede alinea, vijfde streepje, bedoelde stoffen vernietigd of aan een behandeling onderworpen die de vernietiging van het eventueel aanwezige mond- en klauwzeervirus waarborgt; alle behandelingen moeten volgens de aanwijzingen van de officiële dierenarts worden uitgevoerd,  - worden de melk en de melkprodukten op zodanige wijze vernietigd dat alle gevaar voor verspreiding van het mond- en klauwzeervirus kan worden voorkomen,  - worden na de opruiming van de voor de ziekte vatbare dieren en van de in artikel 4, lid 1, tweede alinea, vijfde streepje, bedoelde stoffen, de stallen en de omgeving hiervan, evenals de voertuigen waarmee de dieren vervoerd zijn en alle materieel dat mogelijk besmet is, gereinigd en ontsmet overeenkomstig artikel 10,  - worden voor de ziekte vatbare dieren ten vroegste 21 dagen na beëindiging van de overeenkomstig artikel 10 uitgevoerde reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden opnieuw tot het bedrijf toegelaten,  - wordt overeenkomstig de artikelen 7 en 8 een epizooetiologisch onderzoek uitgevoerd;  b) in de Lid-Staten of gebieden waarin met inachtneming van artikel 14 een inentingsbeleid wordt georganiseerd:  i) - worden alle voor ziekte vatbare dieren van het bedrijf onder officiële controle afgemaakt en vernietigd. Bij het afmaken en vernietigen van de dieren treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen om ieder gevaar van voortbestaan en verspreiding van het mond- en klauwzeervirus en ieder schadelijk gevolg voor het milieu te voorkomen; met name wanneer het afmaken niet ter plaatse geschiedt, moet het vervoer van de dieren plaatsvinden in voertuigen die speciaal zijn uitgerust om iedere verspreiding van het mond- en klauwzeervirus te voorkomen;  - na vaststelling van de soort, ondersoort of variant van het mond- en klauwzeervirus of wanneer men op grond van de epidemiologische informatie en gegevens met zekerheid kan vaststellen dat de gebruikte vaccins de immuniteit van het betrokken virus garanderen, kunnen de Lid-Staten:  - het afmaken en vernietigen beperken tot vatbare dieren,  - toestaan dat vlees en melk van niet-besmette en niet van besmetting verdachte dieren onder veterinair toezicht een passende warmtebehandeling ondergaan;  ii) de onder i) bedoelde maatregelen gaan vergezeld van inenting of herinenting van de resterende dieren overeenkomstig artikel 13, lid 1;  iii) de onder a), derde, vierde en vijfde streepje, bedoelde maatregelen en, behoudens in het onder i) bedoelde geval van warmtebehandeling, de onder a), zesde streepje, bedoelde maatregelen zijn van overeenkomstige toepassing;  3. de onder 1 bedoelde bepalingen zijn niet van toepassing wanneer een secundaire besmettingshaard optreedt die epidemiologisch is verbonden met een primaire besmettingshaard waarvoor reeds monsters zijn genomen;  4. de bevoegde autoriteit kan de onder 1 bedoelde maatregelen uitbreiden tot de onmiddellijk aangrenzende bedrijven, wanneer in verband met de ligging hiervan, de plaatselijke situatie of de contacten met de dieren van het bedrijf waar de ziekte werd geconstateerd, voor een besmetting moet worden gevreesd. Artikel 6  1. Indien een bedrijf twee of meer afzonderlijke produktie-eenheden heeft, kan de bevoegde autoriteit voor de gezonde produktie-eenheden van een besmet bedrijf afwijken van artikel 5, onder 2, a), eerste en tweede streepje, en onder 2, b), i), voor zover de officiële dierenarts heeft bevestigd dat de structuur en de omvang van deze produktie-eenheden, alsmede de aldaar uitgevoerde verrichtingen van dien aard zijn dat deze produktie-eenheden, wat betreft de huisvesting, de verzorging en de voedering, volledig gescheiden zijn, zodat het mond- en klauwzeervirus zich niet van de ene eenheid naar de andere kan verspreiden.  Deze maatregelen, alsook de mogelijkheid om af te wijken van de eisen van artikel 5, onder 2, a), zesde streepje, kunnen uitgebreid worden tot melk producerende bedrijven, op voorwaarde dat bovendien het melken van elke eenheid uitgevoerd wordt op een volledig gescheiden wijze.  2. Indien gebruik wordt gemaakt van lid 1, stellen de Lid-Staten de uitvoeringsbepalingen daarvan vast afhankelijk van de geboden waarborgen op sanitair gebied. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.  3. Volgens de procedure van artikel 16 kan worden besloten dat de in lid 2 bedoelde maatregelen dienen te worden gewijzigd met het oog op de cooerdinatie ervan met de door de Lid-Staten vastgestelde maatregelen.  Artikel 7  Het epidemiologisch onderzoek heeft betrekking op:  - de duur van de periode waarin mond- en klauwzeer op het bedrijf aanwezig kan zijn geweest alvorens de ziekte werd gemeld of vermoed,  - de mogelijke oorsprong van het mond- en klauwzeer op het bedrijf en het opsporen van de andere bedrijven waar zich voor de ziekte vatbare dieren bevinden die uit dezelfde bron besmet kunnen zijn,  - het verkeer van personen, voertuigen en de in artikel 4, lid 1, tweede alinea, vijfde streepje, bedoelde stoffen die het mond- en klauwzeervirus van en naar het betrokken bedrijf gebracht kunnen hebben.  Artikel 8  1. a) Bedrijven van waaruit naar de bevindingen of naar de op bevestigde berichten gegronde mening van de officiële dierenarts mond- en klauwzeer kan zijn ingesleept in het in artikel 4 bedoelde bedrijf als gevolg van het verkeer van personen, dieren, voertuigen of op enigerlei andere wijze en bedrijven waarin naar zijn bevindingen of naar zijn op bevestigde berichten gegronde mening de ziekte op dezelfde wijze kan zijn ingesleept vanuit het in artikel 4 bedoelde bedrijf, worden overeenkomstig artikel 4 onder officieel toezicht gesteld; dit toezicht wordt pas opgeheven, wanneer het vermoeden van mond- en klauwzeer op het in artikel 4 bedoelde bedrijf officieel weerlegd is.  b) Bedrijven van waaruit naar de bevindingen of naar de op bevestigde berichten gegronde mening van de officiële dierenarts mond- en klauwzeer kan zijn ingesleept in het in artikel 5 bedoelde bedrijf als gevolg van het verkeer van personen, dieren, voertuigen of op enigerlei andere wijze, worden overeenkomstig artikel 4 onder officieel toezicht gesteld.  c) Voor bedrijven waarin naar de bevindingen of naar de op bevestigde berichten gegronde mening van de officiële dierenarts mond- en klauwzeer kan zijn ingesleept vanuit het in artikel 5 bedoelde bedrijf als gevolg van het verkeer van personen, dieren, voertuigen of op enigerlei andere wijze, gelden de voorschriften van artikel 4.  2. Wanneer voor een bedrijf het bepaalde in lid 1 geldt, verbiedt de bevoegde autoriteit dat de dieren buiten het bedrijf worden gebracht, tenzij wanneer ze onder officieel toezicht rechtstreeks naar een slachthuis worden vervoerd om onverwijld te worden geslacht, en dit gedurende een periode van respectievelijk 15 dagen voor de in lid 1, onder a) en b), bedoelde bedrijven en van 21 dagen voor de in lid 1, onder c), bedoelde bedrijven. Voordat bovengenoemde vergunning wordt gegeven, moet de officiële dierenarts een onderzoek van de veestapel verricht hebben waaruit blijkt dat in het bedrijf geen van besmetting verdachte dieren aanwezig zijn.  3. Wanneer de bevoegde autoriteit van oordeel is dat de omstandigheden zulks toelaten, kan zij de maatregelen als bedoeld in lid 1, onder a) en b), beperken tot een gedeelte van het bedrijf en tot de dieren die in dat gedeelte aanwezig waren, voor zover de partijen er geheel afzonderlijk gehuisvest, verzorgd en gevoederd werden.  Artikel 9  1. De Lid-Staten zien erop toe dat - zodra de diagnose van mond- en klauwzeer officieel is gesteld - de bevoegde autoriteit rondom het besmette bedrijf een beschermingsgebied met een straal van minstens 3 km en een toezichtgebied met een straal van minstens 10 km afbakent. Bij de afbakening van deze gebieden moet rekening worden gehouden met natuurlijke hindernissen en de mogelijkheid om controles uit te voeren.  2. a) In het beschermingsgebied gelden de volgende maatregelen:  - alle bedrijven waar voor de ziekte vatbare dieren verblijven, alsook de dieren zelf, worden geteld; deze bedrijven worden op gezette tijden bezocht,  - de verplaatsing van voor de ziekte vatbare dieren over openbare of particuliere wegen is verboden, met uitzondering van de toegangswegen tot de bedrijven, - de voor de ziekte vatbare dieren mogen de eerste 15 dagen slechts buiten het bedrijf waarop ze zich bevinden worden gebracht, wanneer zij onder officieel toezicht rechtstreeks naar een in dat gebied gelegen slachthuis worden gebracht om onverwijld te worden geslacht, of, indien er zich in dat gebied geen slachthuis onder veterinair toezicht bevindt, naar een door de bevoegde autoriteit aangewezen slachthuis. Voor deze verplaatsing wordt door de bevoegde autoriteit slechts vergunning gegeven, nadat uit een onderzoek van alle voor de ziekte vatbare dieren van het bedrijf door de officiële dierenarts gebleken is dat er geen van besmetting verdachte dieren aanwezig zijn,  - ambulante dekdienst is verboden,  - kunstmatige inseminatie is tijdens de eerste vijftien dagen verboden, behalve wanneer deze wordt uitgevoerd door het bedrijfshoofd met op het bedrijf aanwezig zaad of met zaad dat rechtstreeks door een inseminatiecentrum wordt geleverd,  - markten, tentoonstellingen of andere gelegenheden waarbij voor de ziekte vatbare dieren worden bijeengebracht, met inbegrip van het ophalen en afleveren, zijn verboden,  - onverminderd het geval bedoeld in het derde streepje, tweede zin, is vervoer van voor de ziekte vatbare dieren verboden, behalve via hoofdverkeerswegen of hoofdlijnen van het spoorwegnet.  b) De maatregelen in het beschermingsgebied blijven minstens 15 dagen van kracht na de opruiming van alle in artikel 5 bedoelde dieren van het bedrijf en nadat de voorbereidende reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden overeenkomstig artikel 10 er zijn uitgevoerd. De in lid 3 voor het toezichtgebied omschreven maatregelen blijven evenwel in het beschermingsgebied gelden gedurende het in lid 3, onder b), bedoelde tijdvak.  3. a) In het toezichtgebied gelden de volgende maatregelen:  - alle bedrijven waar voor de ziekte vatbare dieren verblijven, worden geteld,  - verplaatsing van de voor de ziekte vatbare dieren over openbare wegen is verboden, behalve om ze naar de weide te brengen,  - vervoer van de voor de ziekte vatbare dieren binnen het toezichtgebied is onderworpen aan een door de bevoegde autoriteit verleende vergunning,  - de dieren mogen de eerste vijftien dagen niet buiten het toezichtgebied worden gebracht. Tussen de vijftiende en de dertigste dag mogen de dieren slechts buiten dat gebied worden gebracht wanneer zij onder officieel toezicht rechtstreeks naar een slachthuis worden gebracht om onverwijld te worden geslacht. Voor deze verplaatsing wordt door de bevoegde autoriteit slechts vergunning gegeven, nadat uit een onderzoek van alle betrokken dieren door de officiële dierenarts gebleken is dat er geen van besmetting verdachte dieren aanwezig zijn,  - ambulante dekdienst is verboden,  - markten, tentoonstellingen of andere gelegenheden waarbij voor de ziekte vatbare dieren worden bijeengebracht, zijn verboden.  b) De maatregelen in het toezichtgebied blijven minstens 30 dagen van kracht na de opruiming van alle in artikel 5 bedoelde dieren van het bedrijf en nadat de voorbereidende reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden er overeenkomstig artikel 10 zijn uitgevoerd.  Artikel 10  De Lid-Staten zien erop toe dat:  - de aan te wenden ontsmettingsmiddelen en de concentraties hiervan officieel door de bevoegde autoriteit worden goedgekeurd,  - de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden volgens de aanwijzingen van de officiële dierenarts onder officieel toezicht worden verricht.  Artikel 11  1. De Lid-Staten zien erop toe dat:  - de laboratoriumonderzoeken om de aanwezigheid van mond- en klauwzeer op te sporen, worden verricht door een in de bijlage genoemd nationaal laboratorium; deze bijlage kan worden gewijzigd of aangevuld volgens de procedure van artikel 17. Uit dit laboratoriumonderzoek moet, zo nodig, en met name bij het eerste optreden van de ziekte, de soort en ondersoort en eventueel de variant van het betrokken virus blijken. De soort of de ondersoort en eventueel de variant van het betrokken virus kunnen zo nodig door een door de Gemeenschap aangewezen controlelaboratorium worden bevestigd,  - het op elkaar afstemmen van de in iedere Lid-Staat toegepaste diagnosenormen en -technieken geschiedt door een van de in de bijlage bedoelde nationale laboratoria,  - een door de Gemeenschap aangewezen controlelaboratorium zorgt voor de contacten tussen de in het eerste streepje bedoelde nationale laboratoria.  2. Vóór 1 januari 1987 wijst de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen het in lid 1, derde streepje, bedoelde controlelaboratorium aan en beslist hij over de bevoegdheden ervan en over de uitvoeringsbepalingen van lid 1, tweede streepje. Artikel 12  De Lid-Staten zien erop toe dat:  - voor de ziekte vatbare dieren die buiten het bedrijf waarop zij zich bevinden worden gebracht, worden geïdentificeerd zodat snel het bedrijf van oorsprong of herkomst van de dieren kan worden vastgesteld, alsmede de plaatsen waar zij zich intussen hebben bevonden. Voor bepaalde categorieën dieren kan de bevoegde autoriteit, onverminderd artikel 13 van Richtlijn 80/217/EEG van de Raad van 22 januari 1980 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/645/EEG (2), onder bepaalde voorwaarden in verband met de gezondheidssituatie evenwel toestaan dat andere middelen worden aangewend om snel het bedrijf van oorsprong of herkomst vast te stellen alsmede de plaatsen waar de dieren zich intussen hebben bevonden. De wijze waarop de dieren worden geïdentificeerd of het bedrijf van oorsprong of van herkomst wordt vastgesteld, wordt door de bevoegde autoriteit vastgesteld,  - de eigenaar of houder van dieren verplicht is de bevoegde autoriteit op verzoek de gegevens te verstrekken betreffende de dieren die zijn verblijf binnenkomen of verlaten,  - iedere persoon die voor de ziekte vatbare dieren vervoert of verhandelt, de bevoegde autoriteit gegevens over de verplaatsingen van de door hem vervoerde of verhandelde dieren kan verstrekken en bijzonderheden ter zake kan verschaffen.  Artikel 13  1. Wanneer in een bedrijf mond- en klauwzeer wordt vastgesteld, kunnen de maatregelen ter bestrijding van de ziekte worden aangevuld door het inenten van de voor de ziekte vatbare dieren in de andere met besmetting bedreigde bedrijven binnen een door de bevoegde autoriteit afgebakend gebied.  2. In het in lid 1 bedoelde geval zien de Lid-Staten erop toe dat:  a) onverminderd de in artikel 5, punt 2, onder b), i), tweede streepje, vastgestelde afwijking en de nationale bepalingen die profylactische inenting tegen mond- en klauwzeer voorschrijven van alle of een gedeelte van de voor deze ziekte vatbare dieren op een gedeelte of op het gehele grondgebied, inenting of herinenting van de voor de ziekte vatbare dieren wordt verboden op de bedrijven bedoeld in artikel 4;  b) injectie met hyperimmuunserum verboden wordt;  c) het gebruikte type mond- en klauwzeervaccin en de wijze van gebruik hiervan in overeenstemming zijn met de algemene aanbevelingen waartoe volgens de procedure van artikel 16 is besloten;  d) het gebruikte vaccin door de bevoegde autoriteit wordt goedgekeurd op basis van de controles uitgevoerd door de nationale laboratoria waarvan de werkzaamheden worden gecooerdineerd door het overeenkomstig artikel 14, lid 3, aangewezen laboratorium;  e) alle uit derde landen ingevoerde vaccins voldoen aan de onder c) bedoelde voorschriften en worden gecontroleerd overeenkomstig het bepaalde onder d).  De Raad stelt op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, de voorschriften vast voor de cooerdinatie van de normen en voor de controle van de entstoffen op het grondgebied van de Gemeenschap.  3. Wanneer soorten, ondersoorten of varianten van het virus zouden voorkomen waartegen de normaal gebruikte vaccins geen of onvoldoende bescherming bieden, stelt de betrokken Lid-Staat de Commissie en de andere Lid-Staten hiervan onmiddellijk in kennis, onder opgave van de dringende maatregelen die hij nodig acht voor de aanpassing van de entstoffen en het gebruik ervan.  4. Wanneer, gezien bovenbedoelde nationale maatregelen, communautaire maatregelen nodig blijken te zijn, worden deze volgens de in artikel 16 bedoelde procedure genomen.  Artikel 14  1. De Lid-Staten die inenting tegen mond- en klauwzeer toestaan, stellen een meerjareninentingsplan op dat zij in het Permanent Veterinair Comité aan de Commissie en de andere Lid-Staten voorleggen.  In dit plan moeten worden vermeld:  i) - de frequentie van de inenting;  - de voorwaarden en de voorschriften voor de aanmaak en de controle van de entstoffen die moeten worden gebruikt in de verschillende gevallen van mond- en klauwzeer die mogelijk zijn;  - de »beschermingsnorm";  - de controles inzake gekruiste immuniteit met de varianten;  - de bepaling van de soorten en categorieën dieren waarvoor het inentingsplan geldt;  - de wijze van controle op de distributie, de conservering, de opslag en het gebruik van de entstof;  ii) - de gebruikte virusstammen;  - de kenmerken en de samenstelling van elke gebruikte entstof.  2. Tot cooerdinatie van de maatregelen die de Lid-Staten overeenkomstig lid 1, onder i), hebben vastgesteld in het kader van hun nationale inentingsprogramma's tegen mond- en klauwzeer wordt besloten volgens de procedure van artikel 16, ten einde de doeltreffendheid van deze maatregelen te waarborgen.  3. Vóór 1 januari 1987 wijst de Raad op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, het in artikel 13 bedoelde gespecialiseerde instituut aan en beslist over de bevoegdheden ervan; hij wijst tevens het instituut aan dat wordt belast met de controles van de entstoffen en van de gekruiste immuniteit.  4. Vóór 1 januari 1989 dient de Commissie bij de Raad een verslag, eventueel vergezeld van voorstellen, in over de voorschriften met betrekking tot de aanmaak en de distributie van mond- en klauwzeervaccins in de Gemeenschap, alsmede voorstellen betreffende de vorming van een communautaire reserve van mond- en klauwzeervaccins.  Artikel 15  Bij een alarmerende ontwikkeling van mond- en klauwzeer op het grondgebied van een Lid-Staat en wanneer de epizooetie zich, ondanks de met name op grond van artikel 13 ten uitvoer gelegde maatregelen, uitbreidt tot ver buiten de grenzen van het gebied waar de dieren zijn ingeënt, kan een Lid-Staat die op zijn gehele grondgebied of een gedeelte daarvan geen preventieve inenting toepast, op zijn gehele grondgebied of een gedeelte daarvan tot inenting overgaan en daar de maatregelen bedoeld in artikel 5, onder 2, b), toepassen. Hij stelt de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan in kennis.  Artikel 16  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de Voorzitter van het bij Besluit 68/361/EEG (1) ingestelde Permanent Veterinair Comité, hierna het »Comité" te noemen, deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De Voorzitter neemt niet deel aan de stemming.  3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn van twee dagen. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van vierenvijftig stemmen.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Wanneer zij hiermee niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad binnen een termijn van 15 dagen na de indiening van het voorstel geen maatregelen heeft genomen, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.  Artikel 17  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de Voorzitter van het Comité deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van een Lid-Staat, onverwijld in bij het Comité.  2. In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De Voorzitter neemt niet deel aan de stemming.  3. De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van de ter behandeling voorgelegde vraagstukken. Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van vierenvijftig stemmen.  4. De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité. Wanneer zij hiermee niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht, legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad binnen drie maanden na indiening van het voorstel geen maatregelen heeft genomen, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid tegen deze maatregelen heeft uitgesproken.  Artikel 18  Op basis van een verslag van de Commissie over de ervaring die is opgedaan bij de bestrijding van mond- en klauwzeer, eventueel vergezeld van wijzigingsvoorstellen, onderzoekt de Raad vóór 1 januari 1990 de situatie opnieuw met het oog op een verdere harmonisatie ter zake.  Artikel 19  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op  1 januari 1987 aan deze richtlijn te voldoen.  Artikel 20  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 18 november 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. FISCHBACH  (1) PB nr. C 248 van 22. 9. 1982, blz. 3.  (2) PB nr. C 242 van 12. 9. 1983, blz. 128.  (3) PB nr. C 77 van 21. 3. 1983, blz. 5.  (1) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.  (2) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58.  (1) PB nr. L 47 van 21. 2. 1980, blz. 11.  (2) PB nr. L 339 van 27. 12. 1984, blz. 33.  (1) PB nr. L 255 van 18. 10. 1968, blz. 23.  BIJLAGE  LIJST VAN NATIONALE LABORATORIA VOOR ONDERZOEK INZAKE MOND- EN KLAUWZEER  1.2 // BELGIË EN LUXEMBURG:   // Nationaal Instituut voor diergeneeskundig onderzoek, Groeselenberg 99, 1180 Brussel  // DENEMARKEN:   // Statens veterinaere Institut for Virusforskning, Lindholm   // ITALIË:   // Istituto zooprofilattico sperimentale della Lombardia e dell'Emilia Romagna, Brescia Istituto superiore della Sanità, Roma  // VERENIGD KONINKRIJK EN IERLAND:   // Animal Virus Research Institute, Pirbright, Woking, Surrey   // FRANKRIJK:  // Laboratoire national de pathologie bovine, Lyon  // GRIEKENLAND:   // Institoýto Afthódoys Pyretoý, Agía Paraskeví Attikís   // BONDSREPUBLIEK DUITSLAND:  // Bundesforschungsanstalt fuer Viruskrankheiten der Tiere, Tuebingen   // NEDERLAND:   // Centraal Diergeneeskundig Instituut, Lelystad   // SPANJE:   // Laboratorio Central de Sanidad Animal, Madrid   // PORTUGAL:   // Laboratório Nacional de Investigação Veterinária, Lisboa


Avis juridique important

|

31982L0885

Richtlijn 82/885/EEG van de Raad van 10 december 1982 houdende wijziging van Richtlijn 78/170/EEG betreffende het rendement van verwarmingstoestellen die gebruikt worden voor de verwarming van ruimten en voor de produktie van warm water in nieuwe of bestaande niet- industriële gebouwen, alsmede betreffende de isolatie van netten voor de distributie van warmte en van warm water voor huishoudelijke doeleinden in nieuwe niet- industriële gebouwen

Publicatieblad Nr. L 378 van 31/12/1982 blz. 0019 - 0023 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 4 blz. 0088  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 4 blz. 0088  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0060  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0060

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 10 december 1982  houdende wijziging van Richtlijn 78/170/EEG betreffende het rendement van verwarmingstoestellen die gebruikt worden voor de verwarming van ruimten en voor de produktie van warm water in nieuwe of bestaande niet-industriële gebouwen , alsmede betreffende de isolatie van netten voor de distributie van warmte en van warm water voor huishoudelijke doeleinden in nieuwe niet-industriële gebouwen   ( 82/885/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 103 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de Lid-Staten krachtens Richtlijn 78/170/EEG ( 3 ) verplicht zijn de nodige maatregelen te treffen om ervoor te zorgen dat ieder nieuw verwarmingstoestel dat gebruikt wordt voor de verwarming van ruimten en of voor de produktie van warm water voor huishoudelijke doeleinden in nieuwe of bestaande niet-industriële gebouwen , aan een minimumrendement voldoet ;  Overwegende dat dit minimumrendement volgens genoemde richtlijn moet worden gewaarborgd door een controle van het verwarmingstoestel , die of wel bij de fabricage of wel bij de ingebruikneming daarvan wordt uitgevoerd ;  Overwegende dat voorts is bepaald dat voor bij de ingebruikneming gecontroleerde verwarmingstoestellen het energieverlies de door de Lid-Staten vastgestelde percentages niet mag overschrijden ;  Overwegende evenwel dat is bepaald dat de toestellen die niet kunnen worden onderworpen aan een controle in het fabricagestadium , in een later voorstel moeten worden opgenomen , wanneer de desbetreffende technische studies zijn voltooid ;  Overwegende dat , nu deze studies zijn uitgevoerd , er met betrekking tot deze toestellen ter zake dienende maatregelen moeten worden getroffen ;  Overwegende dat op grond van deze studies rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat er enige tijd zal verstrijken tussen het ogenblik van de ingebruikneming van een toestel dat niet aan een controle in het fabricagestadium kon worden onderworpen en het tijdstip van de op de plaats van de ingebruikneming uit te voeren controle ;  Overwegende dat er dank zij deze studies praktijkvoorschriften konden worden uitgewerkt waarin de procedure wordt aangegeven die moet worden gevolgd voor de beoordeling ter plaatse van het rendement van een met vloeibare of gasvormige brandstof gestookt warmtetoestel dat in verband met de ingebruikneming aan controle is onderworpen ;  Overwegende derhalve dat de controle op de betrokken toestellen moet worden uitgevoerd overeenkomstig genoemde praktijkvoorschriften , die een gemeenschappelijke minimumgrondslag in de gehele Gemeenschap vormen ; dat deze voorschriften niet van toepassing zijn op met vaste brandstoffen gestookte verwarmingstoestellen ;  Overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat gemakkelijk kan worden gecontroleerd of aan de voorschriften inzake de controle in verband met de ingebruikneming is voldaan , door het aanbrengen van een kenplaatje van soortgelijk type als dat voor verwarmingstoestellen die in het fabricagestadium aan een controle zijn onderworpen ; dat dit plaatje kan worden vervangen door het controleverslag ; dat het verslag aan de bevoegde overheidsinstantie wordt toegezonden indien de voorgeschreven percentages voor het rendement of energieverlies niet worden bereikt ;  Overwegende dat de voor de uitvoering van deze richtlijn getroffen maatregelen de maatregelen moeten omvatten die zijn getroffen in verband met de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten op de door deze richtlijn bestreken gebieden en dat deze moeten bijdragen tot een vergemakkelijking van de reeds ondernomen dan wel nog te ondernemen werkzaamheden in verband met de harmonisatie of normalisatie op deze gebieden in communautair of internationaal verband ;  Overwegende derhalve dat Richtlijn 78/170/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd .  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 78/170/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . aan artikel 1 , lid 1 , eerste alinea , worden in fine de volgende woorden toegevoegd : " dat economisch verantwoord is " ;  2 . artikel 1 , lid 1 , vierde alinea , wordt als volgt gelezen :   " Uitgesloten zijn elektrische verwarmingsapparatuur op basis van een weerstand , warmtepompen en aansluitingen op een afstandsverwarmingsnet . " ;  3 . de laatste alinea van artikel 1 , lid 1 , wordt geschrapt ;  4 . in artikel 1 worden de volgende leden ingelast :   " 3 . bis Ten aanzien van verwarmingstoestellen die bij ingebruikneming aan controle zijn onderworpen en niet aan het minimumrendement voldoen , neemt de bevoegde overheidsinstantie een beslissing die kan gaan tot het buiten bedrijf stellen ervan ; dat zij wel aan het minimumrendement voldoen blijkt uit een kenplaatje waarop ten minste de in lid 3 bedoelde gegevens zijn aangebracht , met uitzondering van het bij het laatste streepje bedoelde verbruik van het verwarmingstoestel bij thermisch vermogen .  De vermelding van de bij het vijfde streepje bedoelde maximumtemperatuur van het warmtetransportmedium kan achterwege blijven indien de temperatuur in een ander document is aangegeven .  De controle-instantie dient aan de gebruiker een controleverslag te overhandigen overeenkomstig een door de Lid-Staat voorgeschreven model ; dit verslag moet in het bijzonder de gegevens bevatten die moeten voorkomen op het in de eerste alinea bedoelde kenplaatje ; het kan in de plaats komen van het plaatje .  Wanneer in het controleverslag wordt geconstateerd dat het verwarmingstoestel niet aan het minimumrendement voldoet , doet de controle-instantie een exemplaar van het verslag toekomen aan de bevoegde overheidsinstantie . Voor uit een andere Lid-Staat afkomstige verwarmingstoestellen verstrekt de bevoegde overheidsinstantie van de plaats van controle , met toestemming van de eigenaar , aan de leverancier op diens verzoek een afschrift van het controleverslag .  3 ter . De controle van verwarmingstoestellen bij ingebruikneming geschiedt volgens de bepalingen van de in de bijlage opgenomen praktijkvoorschriften . Die bepalingen vormen de gemeenschappelijke minimale basis voor de controleprocedure in de gehele Gemeenschap . Zij mogen door bepalingen van de Lid-Staten worden aangevuld , maar niet worden geannuleerd of tegengesproken . Zij zijn niet van toepassing op met vaste brandstoffen gestookte verwarmingstoestellen noch op condensatieketels . " ;  5 . artikel 1 , lid 4 , wordt als volgt gelezen :   " 4 . Voor verwarmingstoestellen die bij ingebruikneming aan een controle zijn onderworpen , kunnen de Lid-Staten , in plaats van minimumpercentages voor het rendement , maximumpercentages voor het energieverlies vaststellen overeenkomstig punt 3.1 van de praktijkvoorschriften .  In dit geval zijn de leden 3 bis en 3 ter van toepassing . " .  Artikel 2  Richtlijn 78/170/EEG wordt aangevuld met de bijlage bij de onderhavige richtlijn .  Artikel 3  De Lid-Staten stellen uiterlijk achttien maanden na de kennisgeving van deze richtlijn de maatregelen vast met betrekking tot de controle van verwarmingstoestellen bij ingebruikneming .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 10 december 1982 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . FENGER MOELLER  ( 1 ) PB nr . C 175 van 14 . 7 . 1980 , blz . 12 .  ( 2 ) PB nr . C 300 van 18 . 11 . 1980 , blz . 6 .  ( 3 ) PB nr . L 52 van 23 . 2 . 1978 , blz . 32 .  BIJLAGE  PRAKTIJKVOORSCHRIFTEN VOOR DE CONTROLE OP HET RENDEMENT , OP HET TIJDSTIP VAN DE INSTALLATIE , VAN EEN MET VLOEIBARE OF GASVORMIGE BRANDSTOFFEN GESTOOKT VERWARMINGSTOESTEL , DAT IN EEN NIET-INDUSTRIEEL GEBOUW GEBRUIKT WORDT VOOR DE VERWARMING VAN RUIMTEN EN/OF VOOR DE PRODUKTIE VAN WARM WATER VOOR HUISHOUDELIJKE DOELEINDEN  PROCEDURE VOOR DE BEPROEVING EN BEPALING VAN HET WARMTEVERLIES  1 . ALGEMEEN  1.1 . Indien voor een verwarmingstoestel verschillende soorten brandstoffen ( vloeistoffen of gassen ) kunnen worden gebruikt , dan dient de proef , overeenkomstig de specificaties van de fabrikant , met elke brandstofsoort die op het ogenblik van de proef voorhanden is , te worden verricht .  1.2 . Het rookgasafvoerkanaal moet een opening omvatten voor het inbrengen van meetsonden en voor de bemonstering van rookgassen .  1.3 . Elke meting moet een zodanige precisie hebben dat daarmee de globale precisie van de door de Lid-Staten vastgestelde resultaten kan worden verkregen .  1.4 . Het verwarmingstoestel moet binnen een redelijke tijd na de installatie en bij voorkeur bij nominale warmteontwikkeling worden beproefd . Indien dit niet mogelijk is wordt de vermogensstand gekozen die daar het dichtst op volgt . Indien het toestel op twee of meer vermogens kan werken , kan op verzoek van de Lid-Staten ook een proef met beperkt vermogen worden uitgevoerd . De gebruikte vermogens worden geschat volgens een beproefde methode .  1.5 . Het rendement , ongeacht of het met de directe of de indirecte methode werd bepaald , wordt uitgedrukt in percenten van de onderste of bovenste verbrandingswaarde van de brandstof die in de brander wordt geinjecteerd bij het overeenkomstig punt 1.4 geschatte vermogen .  2 . BEPROEVINGSOMSTANDIGHEDEN  2.1 . Voorbehandeling van het verwarmingstoestel  2.1.1 . Het behoort tot de taak van de exploitant , eventueel bijgestaan door de fabrikant en of de installateur om , voor zover hij zulks nodig acht , het verwarmingstoestel voor de proef schoon te maken , af te stellen en in te stellen . De bevoegde overheidsinstanties kunnen het schoonmaken verplicht stellen .  2.1.2 . Het verwarmingstoestel en de verbinding met de rookgasafvoer moeten op lekdichtheid worden gecontroleerd .  2.2 . Identificatie van het verwarmingstoestel  2.2.1 . Voor de proef registreert de controle-instantie , hierna " instantie " te noemen , alle gegevens die nodig zijn om het verwarmingstoestel te kunnen identificeren , maar ten minste de kenmerken of specificaties van het verwarmingstoestel die bij voorbeeld voorkomen op het kenplaatje en of de aan de gebruiker ter hand gestelde montage - en exploitatievoorschriften , de fabrikant , de fabricage , het bouwjaar , alsmede het thermisch vermogen .  2.2.2 . De instantie moet nagaan of aan alle voorwaarden is voldaan , opdat er tijdens de proef geen enkele storing kan optreden die afbreuk doet aan de waarde ervan , met name met dit doel verlangt hij van de exploitant de certificaten - of andere bewijsstukken - waaruit blijkt dat de voorgeschreven veiligheidscontroles voor de verwarmingsinstallatie en de stookplaats zijn uitgevoerd . Aan deze voorwaarde wordt geacht te zijn voldaan in de Lid-Staten waar een verwarmingstoestel niet zonder voorafgaande veiligheidscontrole mag worden geïnstalleerd of in bedrijf gesteld . Als die controles niet verplicht zijn volgens de nationale wetgeving , mag de instantie een redelijke garantie eisen dat zij de controle in veilige omstandigheden kan uitvoeren .  Als aan de bovenstaande punten niet is voldaan , kan de instantie weigeren de controle uit te voeren ; zij stelt dan een ad hoc-verslag op .  2.3 . Proefdraaien  2.3.1 . Voor de proef kan de instantie de installatie laten proefdraaien om de werking van de voor controledoeleinden geïnstalleerde meetapparatuur te testen en af te stellen . De instantie dient er zich van te vergewissen dat alle metingen met de vereiste nauwkeurigheid worden verricht . Vooral indien zij meetinstrumenten moet gebruiken die deel uitmaken van de normale uitrusting van de installatie , moet zij controleren of deze qua precisie en betrouwbaarheid aan de eisen voldoen .  2.3.2 . Het behoort tot de taak van de exploitant , eventueel bijgestaan door de fabrikant en/of de installateur , daartoe gemachtigd door de eigenaar van het verwarmingstoestel , de eventueel noodzakelijke laatste afstelling van het verwarmingstoestel te verrichten en alle nadere uitleg over de verschillende voorschriften te geven zodat de proef optimaal kan verlopen .  2.4 . Proef  2.4.1 . De proeven vallen onder de uitsluitende bevoegdheid van de instantie .  2.4.2 . De proef wordt uitgevoerd bij stationair draaien , waarbij het debiet van de brandstof en verbrandingslucht constant wordt gehouden .  2.4.3 . De instantie verricht tijdens de proef de in punt 3 bedoelde verplichte metingen en in voorkomend geval de in punt 4 bedoelde facultatieve metingen . Zij stelt een verslag op overeenkomstig punt 5 .  3 . BEPALING VAN HET WARMTEVERLIES DOOR ROOKGASSEN  3.1 . Meting van het verlies door vrije warmte  Wanneer het rendement met de indirecte methode wordt bepaald , is de instantie gemachtigd om in de rookgassen het volumepercentage kooldioxyde , dan wel zuurstof te meten .  Vervolgens maakt zij gebruik van een formule waarin , naast het temperatuurverschil tussen de rookgassen en de verbrandingslucht , passende constanten zijn opgenomen . De formule en de constanten moeten bekend zijn gemaakt door de Lid-Staat waaronder de instantie valt , of moeten bij een norm zijn vastgesteld .  Bij gebreke van officiële voorschriften of normen , mag het verlies door vrije warmte worden berekend op grond van de samenstelling en de verbrandingswaarde van de brandstof alsmede van de waarde van het luchtoverschot met behulp van tabellen die de soortelijke warmte van verbrandingsgassen aangeven zoals vastgesteld door het 12e Wereldgascongres ( doc . IGU/E/17/73 ) .  Bovenstaande regels zijn niet van toepassing op condensatieketels .  3.2 . Meting van de opaciteit van de rookgassen  De instantie verricht deze meting wanneer het verwarmingstoestel een vloeibare brandstof of een in vloeibare vorm geïnjecteerd LPG verbruikt ; de meting geschiedt met behulp van een geschikt apparaat ; het meetresultaat wordt weergegeven met behulp van de conventionele zwartingsindex ( getallen 0 tot en met 9 ) .  4 . ANDERE ( FACULTATIEVE ) CONTROLES  4.1 . Sporen van koolmonoxyde  De instantie kan worden gemachtigd te bepalen of de rookgassen van het verwarmingstoestel geen sporen van koolmonoxyde bevatten in die mate dat zij het resultaat van de overeenkomstig punt 3.1 verrichte meting kunnen vervalsen .  4.2 . Warmteverlies via de wanden  In de Lid-Staten waar geen bestuursrechtelijke bepalingen en evenmin technische voorschriften of andere bepalingen ter zake bestaan , kan de instantie worden gemachtigd het warmteverlies via de wanden te schatten aan de hand van de door de fabrikant verstrekte waarden en/of van de oppervlaktetemperaturen die tijdens de controle worden gemeten .  5 . CONTROLEVERSLAG  Na de proef stelt de instantie een controleverslag op volgens het door de Lid-Staat vastgestelde model ; het verslag bevat de voornaamste kenmerken van het verwarmingstoestel , de verrichte metingen , de voor de berekening van de verliezen gebruikte formule en het rendement van het verwarmingstoestel .