title: Uitvoeringsrichtlijn 2011/60/EU van de Commissie van 23 mei 2011 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om tebufenozide op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie  Voor de EER relevante tekst

text:
               24.5.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 136/58

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2011/60/EU VAN DE COMMISSIE
   van 23 mei 2011
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om tebufenozide op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de nadere bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Tebufenozide is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 11 sexies van Verordening (EG) nr. 1490/2002 heeft de kennisgever zijn steun voor de opneming van die werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerpevaluatieverslag ingetrokken. Bijgevolg werd Beschikking 2008/934/EG van de Commissie van 5 december 2008 betreffende de niet-opneming van bepaalde werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten (4), goedgekeurd met betrekking tot de niet-opneming van tebufenozide.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG heeft de oorspronkelijke kennisgever („de aanvrager”) een nieuwe aanvraag ingediend om toepassing van de versnelde procedure zoals vastgesteld in de artikelen 14 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (5).

               (4)

               De aanvraag is ingediend bij Duitsland, dat bij Verordening (EG) nr. 1490/2002 als rapporterende lidstaat was aangewezen. De termijn voor de versnelde procedure is nageleefd. De specificatie van de werkzame stof en de ondersteunde toepassingen zijn dezelfde als voor Beschikking 2008/934/EG. Die aanvraag voldoet ook aan de overige materiële en procedurele voorschriften van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 33/2008.

               (5)

               Duitsland heeft de door de aanvrager verstrekte aanvullende gegevens onderzocht en een aanvullend verslag opgesteld. Op 23 november 2009 heeft Duitsland dat verslag bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en bij de Commissie ingediend. De EFSA heeft het aanvullende verslag aan de andere lidstaten en de aanvrager toegezonden en de naar aanleiding daarvan ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 33/2008 en op verzoek van de Commissie heeft de EFSA haar conclusie over tebufenozide op 19 oktober 2010 aan de Commissie overgelegd (6). Het ontwerpevaluatieverslag, het aanvullende verslag en de conclusie van de EFSA werden door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 11 maart 2011 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor tebufenozide.

               (6)

               Uit de verschillende analysen is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die tebufenozide bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Tebufenozide moet derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig de bepalingen van die richtlijn.

               (7)

               Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de aanvrager bevestigende informatie verstrekt over de relevantie van de metabolieten RH-6595 (7), RH-2651 (8), M2 (9), de afbraak van tebufenozide in bodems met alkaline pH en het risico voor niet tot de doelsoorten behorende Lepidoptera-insecten.

               (8)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen die zijn vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die tebufenozide bevatten, opnieuw te onderzoeken zodat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen naargelang het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (10) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om nog meer problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang verschaft tot een dossier dat voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe goedgekeurde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Beschikking 2008/934/EG voorziet in de niet-opneming van tebufenozide en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten uiterlijk op 31 december 2011. In de bijlage bij die beschikking moet de regel betreffende tebufenozide worden geschrapt.

               (13)

               Beschikking 2008/934/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   In de bijlage bij Beschikking 2008/934/EG wordt de regel betreffende tebufenozide geschrapt.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 november 2011 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 december 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die tebufenozide als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 november 2011 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot tebufenozide is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende tebufenozide in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn, een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat tebufenozide bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 mei 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als tebufenozide de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken; of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast tebufenozide nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2011.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 mei 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.

      (4)  PB L 333 van 11.12.2008, blz. 11.

      (5)  PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.

      (6)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid; Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance tebufenozide. Samenvatting: EFSA Journal 2010; 8(12):1871. [120 blz.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1871. Online te vinden op: www.efsa.europa.eu.

      (7)  N’-[(4-acetylfenyl)carbonyl]-N-tert-butyl-3,5-dimethylbenzohydrazide.

      (8)  4-({2-tert-butyl-2-[(3,5-dimethylfenyl)carbonyl]hydrazinyl}carbonyl)benzoëzuur.

      (9)  Chemische naam nog niet geïdentificeerd.

      (10)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „355

                     Tebufenozide
                     CAS-nr.: 112410-23-8
                     CIPAC-nr.: 724

                     N-tert-butyl-N’-(4-ethylbenzoyl)-3,5-dimethylbenzohydrazide

                     ≥ 970 g/kg
                     Relevante verontreiniging

                        t-butyl hydrazine < 0,001 g/kg

                     1 juni 2011

                     31 mei 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als insecticide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over tebufenozide (en met name met de aanhangsels I en II), dat op 11 maart 2011 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene evaluatie moeten de lidstaten:

                                 1.

                                 bijzondere aandacht besteden aan de veiligheid van de toedieners en de werknemers na terugkeer in de kassen en ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden geschikte beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 2.

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt toegepast in gebieden met kwetsbare bodem- en/of klimatologische omstandigheden;

                                 3.

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van in het water levende organismen en ervoor zorgen dat de gebruiksvoorwaarden passende risicobeperkende maatregelen voorschrijven;

                                 4.

                                 bijzondere aandacht besteden aan het risico voor niet tot de doelsoorten behorende Lepidoptera-insecten.

                           De toelatingsvoorwaarden moeten, indien nodig, risicobeperkende maatregelen omvatten.
                     De betrokken lidstaten moeten om overlegging verzoeken van bevestigende informatie over:

                                 1.

                                 de relevantie van de metabolieten RH-6595, RH-2651, M2;

                                 2.

                                 de afbraak van tebufenozide in anaerobe bodems en bodems met alkaline pH.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvrager de in de punten 1 en 2 vermelde informatie uiterlijk op 31 mei 2013 bij de Commissie indient.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Uitvoeringsrichtlijn 2011/57/EU van de Commissie van 27 april 2011 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om fluometuron als werkzame stof op te nemen en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie  Voor de EER relevante tekst

text:
               28.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 108/34

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2011/57/EU VAN DE COMMISSIE
   van 27 april 2011
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om fluometuron als werkzame stof op te nemen en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de nadere bepalingen voor de uitvoering van de tweede en derde fase van het in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG bedoelde werkprogramma vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht voor eventuele opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Fluometuron was in die lijst opgenomen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 11 sexies van Verordening (EG) nr. 1490/2002 hebben de kennisgevers hun steun voor de opneming van die werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerpevaluatieverslag ingetrokken. Bijgevolg werd Beschikking 2008/934/EG van de Commissie van 5 december 2008 betreffende de niet-opneming van bepaalde werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten (4), goedgekeurd met betrekking tot de niet-opneming van fluometuron.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG hebben de oorspronkelijke kennisgevers („de aanvragers”) een nieuwe aanvraag ingediend om toepassing van de versnelde procedure zoals vastgesteld in de artikelen 14 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (5).

               (4)

               De aanvraag is ingediend bij Griekenland, dat bij Verordening (EG) nr. 1490/2002 als rapporterende lidstaat was aangewezen. De termijn voor de versnelde procedure is nageleefd. De specificatie van de werkzame stof en de ondersteunde toepassingen zijn dezelfde als voor Beschikking 2008/934/EG. Die aanvraag voldoet ook aan de overige materiële en procedurele voorschriften van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 33/2008.

               (5)

               Griekenland heeft de door de aanvragers ingediende aanvullende gegevens onderzocht en een aanvullend verslag opgesteld. Op 27 januari 2010 heeft Griekenland dat verslag bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid („de EFSA”) en bij de Commissie ingediend. De EFSA heeft het aanvullende verslag aan de overige lidstaten en aan de aanvragers voor commentaar meegedeeld en de ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 33/2008 en op verzoek van de Commissie heeft de EFSA haar conclusie over fluometuron op 14 december 2010 aan de Commissie doen toekomen (6). Het ontwerpevaluatieverslag, het aanvullende verslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 11 maart 2011 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor fluometuron.

               (6)

               Uit de verschillende analysen is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die fluometuron bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Fluometuron moet derhalve in bijlage I worden opgenomen, zodat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig de bepalingen van die richtlijn.

               (7)

               Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moeten de aanvragers worden verplicht nadere bevestigende informatie te verstrekken met betrekking tot de toxicologische eigenschappen van de plantmetaboliet trifluorazijnzuur en de analytische methoden voor de monitoring van de bodemmetaboliet trifluormethylaniline in de bodem en in het water. Indien fluometuron krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (7) wordt ingedeeld als „verdacht van het veroorzaken van kanker”, moeten de betrokken lidstaten eisen dat nadere informatie wordt verstrekt om de relevantie van de bodemmetabolieten desmethyl-fluometuron en trifluormethylaniline voor het grondwater te bevestigen.

               (8)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen die zijn vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die fluometuron bevatten, opnieuw te onderzoeken zodat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen naargelang het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (8) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft problemen kan veroorzaken. Om nog meer problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang verschaft tot een dossier dat voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter geen nieuwe verplichtingen op ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Beschikking 2008/934/EG voorziet in de niet-opneming van fluometuron en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten, uiterlijk op 31 december 2011. In de bijlage bij die beschikking moet de regel betreffende fluometuron worden geschrapt.

               (13)

               Beschikking 2008/934/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   In de bijlage bij Beschikking 2008/934/EG wordt de regel betreffende fluometuron geschrapt.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 november 2011 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 december 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten moeten overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die fluometuron als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 november 2011 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot fluometuron is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende fluometuron in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat fluometuron bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 mei 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als fluometuron de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken, of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast fluometuron nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2011.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 april 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.

      (4)  PB L 333 van 11.12.2008, blz. 11.

      (5)  PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.

      (6)  European Food Safety Authority: Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance fluometuron. EFSA Journal 2011; 9(1):1958. (54 blz.) doi:10.2903/j.efsa.2011.1958. Online te vinden op: www.efsa.europa.eu/efsajournal.htm

      (7)  PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1.

      (8)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „343

                     Fluometuron
                     CAS-nr.: 2164-17-2
                     CIPAC-nr.: 159

                     1,1-dimethyl-3-(α,α,α -trifluor-m-tolyl)ureum

                     ≥ 940 g/kg

                     1 juni 2011

                     31 mei 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide op katoen.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over fluometuron(en met name met de aanhangsels I en II), dat op 11 maart 2011 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene evaluatie moeten de lidstaten:

                                 a)

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van de toedieners en werknemers en ervoor zorgen dat de gebruiksvoorwaarden het gebruik van adequate persoonlijke beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 b)

                                 bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimaat kwetsbare gebieden; ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden risicobeperkende maatregelen omvatten, alsook de verplichting om bewakingsprogramma’s uit te voeren om zo nodig mogelijke grondwaterverontreiniging door fluometuron en de bodemmetabolieten desmethyl-fluometuron en trifluormethylaniline in kwetsbare gebieden te controleren;

                                 c)

                                 bijzondere aandacht besteden aan het risico voor andere, niet tot de doelsoorten behorende bodemmacro-organismen dan aardwormen en niet tot de doelsoorten behorende planten, en ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden zo nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvragers verdere bevestigende informatie bij de Commissie indienen met betrekking tot:

                                 a)

                                 de toxicologische eigenschappen van de plantmetaboliet trifluorazijnzuur;

                                 b)

                                 de analytische methoden voor de monitoring van fluometuron in de lucht;

                                 c)

                                 de analytische methoden voor de monitoring van de bodemmetaboliet trifluormethylaniline in de bodem en in het water;

                                 d)

                                 de relevantie van de bodemmetabolieten desmethyl-fluometuron en trifluormethylaniline voor het grondwater, indien fluometuron krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 wordt ingedeeld als „verdacht van het veroorzaken van kanker”.

                           De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvragers de onder a), b) en c) bedoelde informatie uiterlijk op 31 maart 2013 en de onder d) bedoelde informatie binnen zes maanden na de kennisgeving van het besluit over de indeling van fluometuron bij de Commissie indienen.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Uitvoeringsrichtlijn 2014/96/EU van de Commissie van 15 oktober 2014 betreffende de voorschriften voor het etiketteren, plomberen en verpakken van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt, die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2008/90/EG van de Raad vallen

text:
               16.10.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 298/12

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2014/96/EU VAN DE COMMISSIE
   van 15 oktober 2014
   betreffende de voorschriften voor het etiketteren, plomberen en verpakken van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt, die onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2008/90/EG van de Raad vallen
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2008/90/EG van de Raad van 29 september 2008 betreffende het in de handel brengen van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt (1), en met name artikel 9, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het is zinvol om voorschriften vast te stellen voor het etiketteren, plomberen en verpakken van teeltmateriaal van fruitgewassen, alsmede van fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt, om te waarborgen dat dit materiaal en deze gewassen overeenkomstig Richtlijn 2008/90/EG in de handel worden gebracht.

               (2)

               Er moeten voorschriften worden vastgesteld voor het plomberen en verpakken van teeltmateriaal van fruitgewassen dat officieel als prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal is gecertificeerd, alsmede van fruitgewassen die officieel als gecertificeerd materiaal zijn gecertificeerd.

               (3)

               Prebasis-, basis- en gecertificeerd materiaal moeten in de handel worden gebracht met een etiket dat aan bepaalde voorschriften voldoet. De verantwoordelijke officiële instantie moet dat etiket vervaardigen en aanbrengen. De lidstaten moeten de mogelijkheid hebben om te bepalen dat de verantwoordelijke officiële instantie de leverancier kan toestaan het etiket onder haar toezicht te vervaardigen en aan te brengen. Het ontwerp van het etiket moet in elk geval door de verantwoordelijke officiële instantie worden vastgesteld, overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn.

               (4)

               Het moet de lidstaten worden toegestaan in de mogelijkheid te voorzien van een begeleidend document ter aanvulling van het etiket om de voorlichting aan gebruikers te vergemakkelijken en de traceerbaarheid en controle van partijen in alle stadia van het in de handel brengen te verbeteren, zodat partijen van verschillende rassen of typen prebasis-, basis- of gecertificeerd materiaal gezamenlijk in de handel kunnen worden gebracht. Dit document moet door de verantwoordelijke officiële instantie worden opgesteld, of door de betrokken leverancier onder toezicht van de verantwoordelijke officiële instantie.

               (5)

               Voor het in de handel brengen van CAC-materiaal (Conformitas Agraria Communitatis) moet een door de leverancier opgesteld document verplicht worden gesteld.

               (6)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal en gewassen van geslachten en soorten fruit,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voorschriften voor het etiketteren, plomberen en verpakken
   De lidstaten waarborgen dat teeltmateriaal van fruitgewassen, hierna „teeltmateriaal” genoemd, dat officieel als prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal is gecertificeerd, alsmede fruitgewassen die voor de fruitteelt worden gebruikt, hierna „fruitgewassen” genoemd, die officieel als gecertificeerd materiaal zijn gecertificeerd, alleen in de handel worden gebracht indien zij aan de voorschriften voor het etiketteren, plomberen en verpakken van de artikelen 2 en 4 voldoen. In voorkomend geval mag een begeleidend document, als bedoeld in artikel 3, ter aanvulling van het etiket worden gebruikt.
   De lidstaten waarborgen dat teeltmateriaal en fruitgewassen die als CAC-materiaal (Conformitas Agraria Communitatis) zijn gekwalificeerd, alleen in de handel worden gebracht indien zij aan de voorschriften van artikel 5 betreffende het document van de leverancier voldoen.
   Artikel 2
   Etiket voor prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal
   1.   De lidstaten waarborgen dat de verantwoordelijke officiële instantie voor prebasis-, basis- of gecertificeerd materiaal een etiket overeenkomstig de leden 2 tot en met 5 vervaardigt en dit aanbrengt op de planten of delen van planten die als teeltmateriaal of fruitgewassen in de handel worden gebracht. De lidstaten kunnen bepalen dat de verantwoordelijke officiële instantie de leverancier kan toestaan het etiket onder haar toezicht te vervaardigen en aan te brengen. Het ontwerp van het etiket wordt door de verantwoordelijke officiële instantie vastgesteld, overeenkomstig de leden 2, 3 en 4.
   Teeltmateriaal of fruitgewassen die deel uitmaken van dezelfde partij, mogen met een enkel etiket in de handel worden gebracht wanneer dit materiaal of deze planten deel uitmaken van dezelfde verpakking, bundel of container en wanneer dit etiket overeenkomstig lid 5, tweede alinea, is aangebracht.
   De lidstaten kunnen bepalen dat fruitgewassen die één jaar of ouder zijn, individueel moeten worden geëtiketteerd. In dat geval mag de etikettering in het veld vóór of tijdens het rooien of later worden uitgevoerd. Wanneer etikettering later plaatsvindt, worden planten van dezelfde partij gelijktijdig gerooid en, totdat zij worden geëtiketteerd, in geëtiketteerde containers gescheiden gehouden van andere partijen.
   2.   Het etiket bevat de volgende informatie:

               a)

               de vermelding „EU-regelgeving en -normen”;

               b)

               de lidstaat van etikettering of de desbetreffende code;

               c)

               de verantwoordelijke officiële instantie of de desbetreffende code;

               d)

               de naam van de leverancier of zijn door de verantwoordelijke officiële instantie toegekende registratienummer/code;

               e)

               het referentienummer van de verpakking of bundel, het individuele volgnummer, het weeknummer of het partijnummer;

               f)

               de botanische naam;

               g)

               de categorie, en voor basismateriaal ook het generatienummer;

               h)

               de benaming van het ras en, in voorkomend geval, de kloon. In geval van onderstammen die niet tot een ras behoren, de naam van de desbetreffende soort of interspecifieke hybride. Voor geënte fruitgewassen wordt deze informatie voor de onderstam en het erop geënte ras vermeld. Bij rassen waarvoor een aanvraag tot officiële registratie of een aanvraag van kwekersrecht in behandeling is, wordt het volgende vermeld: „voorgestelde benaming” en „aanvraag in behandeling”;

               i)

               de vermelding „ras met een officieel erkende beschrijving”, indien van toepassing;

               j)

               de hoeveelheid;

               k)

               het land van productie en de desbetreffende code, indien dit niet de lidstaat van etikettering is;

               l)

               het jaar van afgifte;

               m)

               voor het geval het oorspronkelijke etiket door een ander etiket wordt vervangen: het jaar van afgifte van het oorspronkelijke etiket.

         3.   Het etiket wordt in onuitwisbare letters in een van de officiële talen van de Unie gedrukt en is makkelijk zichtbaar en leesbaar.
   4.   Indien voor een specifieke categorie planten of delen van planten een gekleurd etiket wordt gebruikt, is de kleur van het etiket:

               a)

               wit met een diagonale paarse streep voor prebasismateriaal;

               b)

               wit voor basismateriaal;

               c)

               blauw voor gecertificeerd materiaal.

         5.   Het etiket wordt op de planten of delen van planten aangebracht die als teeltmateriaal of fruitgewassen in de handel worden gebracht. Wanneer dergelijke planten of delen van planten in een verpakking, bundel of container in de handel worden gebracht, wordt het etiket op die verpakking, bundel of container aangebracht.
   Wanneer teeltmateriaal of fruitgewassen overeenkomstig lid 1, tweede alinea, met een enkel etiket in de handel worden gebracht, wordt dat etiket op de verpakking, bundel of container die dat teeltmateriaal of die fruitgewassen bevatten, aangebracht.
   Artikel 3
   Begeleidend document voor prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal
   1.   De lidstaten kunnen bepalen dat de verantwoordelijke officiële instantie, of de betrokken leverancier onder toezicht van de verantwoordelijke officiële instantie, voor partijen van verschillende rassen of soorten prebasis-, basis- of gecertificeerd materiaal dat gezamenlijk in de handel wordt gebracht, een begeleidend document ter aanvulling op het in artikel 2 bedoelde etiket kan opstellen.
   2.   Het begeleidende document voldoet aan de volgende voorschriften:

               a)

               het bevat de in artikel 2, lid 2, bedoelde informatie zoals op het desbetreffende etiket vermeld;

               b)

               het is in een van de officiële talen van de Unie opgesteld;

               c)

               het wordt ten minste in tweevoud verstrekt (leverancier en afnemer);

               d)

               het vergezelt het materiaal van de plaats van de leverancier naar de plaats van de afnemer;

               e)

               het bevat de naam en het adres van de afnemer;

               f)

               het bevat de datum van afgifte van het document;

               g)

               het bevat, indien van toepassing, aanvullende informatie over de desbetreffende partijen.

         3.   Wanneer de informatie in het begeleidende document in tegenspraak is met de informatie op het in artikel 2 bedoelde etiket, heeft de informatie op dat etiket voorrang.
   Artikel 4
   Voorschriften voor het plomberen en verpakken van prebasismateriaal, basismateriaal of gecertificeerd materiaal
   1.   De lidstaten waarborgen dat, wanneer prebasis-, basis- of gecertificeerd materiaal in partijen van twee of meer planten of delen van planten in de handel wordt gebracht, die partijen voldoende homogeen zijn.
   Planten of delen van planten die deel uitmaken van dergelijke partijen, voldoen aan de voorschriften onder a) of b):

               a)

               planten of delen van planten worden in een overeenkomstig lid 2 geplombeerde verpakking of container verpakt, of

               b)

               planten of delen van planten maken deel uit van een overeenkomstig lid 2 geplombeerde bundel.

         2.   In deze richtlijn wordt onder „plomberen” verstaan: in geval van een verpakking of container, dusdanig sluiten dat de verpakking of container niet kan worden geopend zonder de sluiting te beschadigen; in geval van een bundel, dusdanig samenbinden dat de planten of delen van planten waaruit de bundel is samengesteld niet kunnen worden losgemaakt zonder het bindsel te beschadigen. De verpakking, container of bundel moet dusdanig worden geëtiketteerd dat de verwijdering van het etiket het ongeldig maakt.
   Artikel 5
   Document van de leverancier voor CAC-materiaal
   1.   De lidstaten waarborgen dat CAC-materiaal in de handel wordt gebracht met een document dat de leverancier overeenkomstig de leden 2 en 3 heeft opgesteld, hierna „het document van de leverancier” genoemd.
   Om elke mogelijke verwarring tussen het document van de leverancier en een in artikel 2 bedoeld etiket of een in artikel 3 bedoeld begeleidend document te voorkomen, zien de lidstaten erop toe dat het document van de leverancier niet op de twee andere documenten lijkt.
   2.   Het document van de leverancier bevat ten minste de volgende informatie:

               a)

               de vermelding „EU-regelgeving en -normen”;

               b)

               de lidstaat waar het document van de leverancier is opgesteld, of de desbetreffende code;

               c)

               de verantwoordelijke officiële instantie of de desbetreffende code;

               d)

               de naam van de leverancier of zijn door de verantwoordelijke officiële instantie toegekende registratienummer/code;

               e)

               een individueel volgnummer, weeknummer of partijnummer;

               f)

               de botanische naam;

               g)

               CAC-materiaal;

               h)

               de benaming van het ras en, in voorkomend geval, de kloon. In geval van onderstammen die niet tot een ras behoren, de naam van de desbetreffende soort of interspecifieke hybride. Voor geënte fruitgewassen wordt deze informatie voor de onderstam en het erop geënte ras vermeld. Bij rassen waarvoor een aanvraag tot officiële registratie of een aanvraag voor een kweekproduct in behandeling is, wordt het volgende vermeld: „voorgestelde benaming” en „aanvraag in behandeling”;

               i)

               de hoeveelheid;

               j)

               het land van productie en de desbetreffende code, indien dit niet de lidstaat is waar het document van de leverancier is opgesteld;

               k)

               de datum van afgifte van het document.

         3.   Het document van de leverancier wordt in onuitwisbare letters in een van de officiële talen van de Unie gedrukt en is makkelijk zichtbaar en leesbaar.
   Artikel 6
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2017.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 7
   Herzieningsclausule
   De Commissie bekijkt artikel 2, lid 4, vóór 1 januari 2019 opnieuw.
   Artikel 8
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 9
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 15 oktober 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 267 van 8.10.2008, blz. 8.


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/10/EU van de Commissie van 18 oktober 2013 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in legeringen, als supergeleider of warmtegeleider, voor gebruik in koelkoppen van cryokoelers en/of in cryogeen gekoelde cryosondes en/of in cryogeen gekoelde potentiaalvereffeningssystemen, in medische hulpmiddelen (categorie 8) en/of in industriële meet- en regelapparatuur  Voor de EER relevante tekst

text:
               9.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 4/63

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/10/EU VAN DE COMMISSIE
   van 18 oktober 2013
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in legeringen, als supergeleider of warmtegeleider, voor gebruik in koelkoppen van cryokoelers en/of in cryogeen gekoelde cryosondes en/of in cryogeen gekoelde potentiaalvereffeningssystemen, in medische hulpmiddelen (categorie 8) en/of in industriële meet- en regelapparatuur
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (1), en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van lood in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               De vervanging van lood in of de verwijdering van lood uit legeringen als supergeleider of warmtegeleider, voor gebruik in koelkoppen van cryokoelers en/of in cryogeen gekoelde cryosondes en/of in cryogeen gekoelde potentiaalvereffeningssystemen, in medische hulpmiddelen (categorie 8) en/of in industriële meet- en regelapparatuur, is momenteel niet mogelijk. Voor deze toepassing worden momenteel geen technisch realiseerbare loodvrije apparaten op de markt aangeboden.

               (3)

               Er is tijd nodig om de betrouwbaarheid van alternatieve oplossingen te testen en de producten te registreren.

               (4)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 oktober 2013.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 29 ingevoegd:

                  „29.

                  Lood in legeringen, als supergeleider of warmtegeleider, voor gebruik in koelkoppen van cryokoelers en/of in cryogeen gekoelde cryosondes en/of in cryogeen gekoelde potentiaalvereffeningssystemen, in medische hulpmiddelen (categorie 8) en/of in industriële meet- en regelapparatuur. Vervalt op 30 juni 2021”.


title: Uitvoeringsrichtlijn (EU) 2015/2392 van de Commissie van 17 december 2015 bij Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de melding van daadwerkelijke of potentiële inbreuken op deze verordening aan de bevoegde autoriteiten

text:
               18.12.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 332/126

         UITVOERINGSRICHTLIJN (EU) 2015/2392 VAN DE COMMISSIE
   van 17 december 2015
   bij Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot de melding van daadwerkelijke of potentiële inbreuken op deze verordening aan de bevoegde autoriteiten
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Verordening (EU) nr. 596/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende marktmisbruik (verordening marktmisbruik) en houdende intrekking van Richtlijn 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijnen 2003/124/EG, 2003/125/EG en 2004/72/EG van de Commissie (1), en met name artikel 32, lid 5,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Personen die daadwerkelijke of potentiële inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014 aan de bevoegde autoriteiten melden (klokkenluiders) kunnen nieuwe informatie onder de aandacht van de bevoegde autoriteiten brengen en hen helpen bij het opsporen en bestraffen van marktmisbruik. Klokkenluiders kunnen echter worden ontmoedigd door angst voor represailles, discriminatie of de openbaarmaking van persoonsgegevens. Er zijn derhalve passende regelingen met betrekking tot klokkenluiders nodig om de algemene bescherming en de eerbiediging van de grondrechten van klokkenluiders en beschuldigde personen te waarborgen. Personen die willens en wetens onjuiste of misleidende informatie aan de bevoegde autoriteiten melden, moeten niet als klokkenluiders worden beschouwd en dienen dus niet in aanmerking te komen voor de beschermingsmechanismen.

               (2)

               Anonieme melding moet door de bevoegde autoriteiten worden toegestaan en de beschermingsmechanismen van deze richtlijn dienen ook van toepassing te zijn wanneer een anonieme klokkenluider in een later stadium besluit zijn identiteit aan de bevoegde autoriteit bekend te maken. Klokkenluiders dienen vrij te zijn om hetzij via interne procedures, voor zover die bestaan, hetzij rechtstreeks inbreuken bij de bevoegde autoriteiten te melden.

               (3)

               De bevoegde autoriteiten zouden over specifieke personeelsleden moeten beschikken die gekwalificeerd zijn, onder meer op het gebied van de toepasselijke gegevensbeschermingsvoorschriften, voor de verwerking van meldingen van inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014, de communicatie met de meldende persoon, evenals voor een behoorlijke follow-up van de melding.

               (4)

               Personen die voornemens zijn om daadwerkelijke of potentiële inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014 te melden, moeten met kennis van zaken kunnen beslissen of, hoe en wanneer zij tot melding overgaan. De bevoegde autoriteiten moeten daarom informatie openbaar maken welke gemakkelijk toegankelijk moet zijn, over de beschikbare communicatiekanalen met de bevoegde autoriteiten, over de toepasselijke procedures en over de personeelsleden binnen de autoriteit die zich specifiek bezighouden met meldingen van inbreuken. Alle informatie over meldingen van inbreuken moet transparant, begrijpelijk en betrouwbaar zijn ten einde de melding van inbreuken te bevorderen en niet te ontmoedigen.

               (5)

               Om te zorgen voor doeltreffende communicatie met de specifieke personeelsleden is het noodzakelijk dat de bevoegde autoriteiten over verschillende communicatiekanalen beschikken die gebruiksvriendelijk zijn en die voor schriftelijke en mondelinge, alsook voor elektronische en niet-elektronische communicatie kunnen worden gebruikt.

               (6)

               Het is belangrijk dat de procedures voor de bescherming van in het kader van een arbeidsovereenkomst werkzame personen, ongeacht de aard van hun werkrelatie en of zij al dan niet worden betaald, deze personen beschermen tegen represailles, discriminatie of andere vormen van rechtstreekse of onrechtstreekse onbillijke behandeling wanneer zij inbreuken melden of worden beschuldigd van inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014. Onbillijke behandeling kan zeer uiteenlopende vormen aannemen naargelang van de omstandigheden. Daarom moeten individuele gevallen worden beoordeeld op grond van regels van geschillenbeslechting of gerechtelijke procedures die in het nationale recht voorhanden zijn.

               (7)

               De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten over adequate beschermingsprocedures beschikken voor de verwerking van meldingen van inbreuken en van de persoonsgegevens van de aangegeven personen. Deze procedures moeten ervoor zorgen dat de identiteit van elke persoon die een melding doet of die wordt aangegeven, in alle fasen van de procedure wordt beschermd. Deze verplichting dient geen afbreuk te doen aan de noodzaak en de evenredigheid van de verplichting tot openbaarmaking van informatie wanneer dit door het Unierecht of de nationale wetgeving wordt voorgeschreven, en dient onderworpen te zijn aan passende waarborgen uit hoofde van die wetgeving, ook in het kader van onderzoek of gerechtelijke procedures of om de vrijheden van anderen te beschermen, zoals het recht op verdediging van de aangegeven persoon.

               (8)

               Het is uiterst belangrijk en noodzakelijk dat specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit en personeelsleden van de bevoegde autoriteit die toegang krijgen tot informatie welke door een meldende persoon aan de bevoegde autoriteit is verstrekt, zich bij het doorgeven van de gegevens zowel binnen als buiten de bevoegde autoriteit houden aan het beroepsgeheim en de geheimhoudingsplicht, ook wanneer de bevoegde autoriteit een onderzoek start of handhavingsmaatregelen vaststelt naar aanleiding van de melding van inbreuken.

               (9)

               De lidstaten moeten erop toezien dat alle meldingen van een inbreuk naar behoren worden geregistreerd en dat iedere melding bij de bevoegde autoriteit kan worden opgevraagd, en dat informatie die via de meldingen wordt ontvangen, in voorkomend geval als bewijsmateriaal kan worden gebruikt in het kader van handhavingsmaatregelen. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) en de nationale wetgeving tot omzetting van Richtlijn 95/46/EG worden nageleefd.

               (10)

               De bescherming van de persoonsgegevens van de meldende en van de aangegeven persoon is van cruciaal belang om onbillijke behandeling of imagoschade als gevolg van de bekendmaking van persoonsgegevens, met name gegevens waaruit de identiteit van de betrokkene blijkt, te voorkomen. Daarom dienen de bevoegde autoriteiten naast de nationale wetgeving inzake gegevensbescherming die voortvloeit uit de omzetting van Richtlijn 95/46/EG, passende gegevensbeschermingsprocedures vast te stellen die specifiek gericht zijn op de bescherming van de meldende en de aangegeven persoon, met inbegrip van een veilig systeem binnen de bevoegde autoriteit dat uitsluitend toegankelijk is voor bevoegd personeel.

               (11)

               De doorgifte van persoonsgegevens door de bevoegde autoriteit naar aanleiding van de melding van een inbreuk zou noodzakelijk kunnen zijn om een dergelijke melding te beoordelen en om de noodzakelijke onderzoeks- en handhavingsmaatregelen te treffen. Bij de doorgifte van gegevens binnen de bevoegde autoriteit of aan derden moeten de bevoegde autoriteiten de vertrouwelijkheid van die gegevens, overeenkomstig de nationale wetgeving, zoveel mogelijk respecteren.

               (12)

               De rechten van de aangegeven persoon die beschuldigd wordt van een inbreuk op Verordening (EU) nr. 596/2014, moeten worden beschermd om reputatieschade of andere negatieve gevolgen te voorkomen. Voorts dienen, in alle fasen van de procedure volgend op de melding, het recht op verdediging en de toegang tot rechtsmiddelen van de aangegeven persoon volledig te worden gerespecteerd. De lidstaten dienen het recht op verdediging van de aangegeven persoon te waarborgen, met inbegrip van het recht op toegang tot het dossier, het recht om te worden gehoord en het recht op een doeltreffend rechtsmiddel tegen een besluit betreffende de aangegeven persoon, overeenkomstig de toepasselijke procedures van nationaal recht in het kader van een onderzoek of de daaropvolgende gerechtelijke procedures.

               (13)

               Een regelmatige en ten minste tweejaarlijkse (eenmaal per twee jaar) evaluatie van de procedures van de bevoegde autoriteiten moet garanderen dat deze procedures passend en actueel zijn en derhalve aan hun doel beantwoorden. Hiertoe is het belangrijk dat de bevoegde autoriteiten hun eigen ervaringen evalueren en ervaringen en goede praktijken uitwisselen met andere bevoegde autoriteiten.

               (14)

               Gezien het feit dat de opstelling van gedetailleerde regels voor de bescherming van klokkenluiders het voor de lidstaten moeilijker zou maken de verenigbaarheid en de operationele overeenstemming met hun nationale stelsels, met inbegrip van de administratieve, procedurele en institutionele aspecten daarvan te waarborgen, dient de uitvoeringshandeling een enigszins flexibel karakter te hebben. Deze flexibiliteit zou beter worden bereikt met een richtlijn dan met een verordening en daarom lijkt een richtlijn het geschiktste instrument om de lidstaten in staat te stellen de regelgeving betreffende de melding van inbreuken op efficiënte wijze in hun nationale stelsels, waaronder het institutionele kader, op te nemen.

               (15)

               Gezien het feit dat Verordening (EU) nr. 596/2014 op 3 juli 2016 in werking treedt, dienen de lidstaten de bepalingen die uit deze richtlijn voortvloeien vanaf 3 juli 2016 om te zetten en toe te passen.

               (16)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen stroken met het advies van het Europees Comité voor het effectenbedrijf,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I

      ONDERWERP EN DEFINITIES

   Artikel 1
   Onderwerp
   Deze richtlijn stelt regels vast ter specificatie van de in artikel 32, lid 1, van Verordening (EU) nr. 596/2014 vermelde procedures, zoals regelingen inzake de melding van inbreuken en het in behandeling nemen daarvan, alsook maatregelen ter bescherming van personen die in het kader van een arbeidsovereenkomst werkzaam zijn, en maatregelen inzake de bescherming van persoonsgegevens.
   Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
   1)   „meldende persoon”: een persoon die een daadwerkelijke of potentiële inbreuk op Verordening (EU) nr. 596/2014 bij de bevoegde autoriteit meldt;
   2)   „aangegeven persoon”: een persoon die er door de meldende persoon van wordt beschuldigd een inbreuk op Verordening (EU) nr. 596/2014 te hebben gemaakt of te hebben voorgenomen;
   3)   „melding van een inbreuk”: een melding door de meldende persoon aan de bevoegde autoriteit inzake een daadwerkelijke of potentiële inbreuk op Verordening (EU) nr. 596/2014.
   HOOFDSTUK II

      PROCEDURES VOOR HET ONTVANGEN EN IN BEHANDELING NEMEN VAN MELDINGEN VAN INBREUKEN

   Artikel 3
   Specifieke personeelsleden
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten beschikken over personeelsleden die zich specifiek met de behandeling van meldingen van inbreuken bezighouden („specifieke personeelsleden”). Deze specifieke personeelsleden worden opgeleid voor de behandeling van meldingen van inbreuken.
   2.   Specifieke personeelsleden vervullen de volgende taken:

               a)

               het verstrekken van informatie aan belanghebbenden over de procedures voor het melden van inbreuken;

               b)

               het ontvangen en in behandeling nemen van meldingen van inbreuken;

               c)

               het onderhouden van contacten met de meldende persoon indien deze zich bekend heeft gemaakt.

         Artikel 4
   Informatie over het ontvangen en in behandeling nemen van meldingen van inbreuken
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten de informatie over het ontvangen van meldingen van inbreuken als bedoeld in lid 2 in een afzonderlijke, gemakkelijk herkenbare en toegankelijke rubriek op hun website publiceren.
   2.   De in lid 1 bedoelde informatie omvat alle volgende elementen:

               a)

               de communicatiekanalen voor het ontvangen en in behandeling nemen van meldingen van inbreuken en voor het contacteren van de specifieke personeelsleden overeenkomstig artikel 6, lid 1, met inbegrip van:

                           1)

                           de telefoonnummers, met de vermelding of de gesprekken bij gebruik van die telefoonlijnen al of niet worden opgenomen;

                           2)

                           specifieke elektronische en postadressen, die veilig zijn en geheimhouding waarborgen, om contact op te nemen met de specifieke personeelsleden;

               b)

               de procedures die van toepassing zijn bij meldingen van inbreuken als bedoeld in artikel 5;

               c)

               de geheimhoudingsregels die van toepassing zijn op meldingen van inbreuken overeenkomstig de procedures voor meldingen van inbreuken als bedoeld in artikel 5;

               d)

               de procedures voor de bescherming van personen die in het kader van een arbeidsovereenkomst werkzaam zijn;

               e)

               een verklaring waarin duidelijk wordt uitgelegd dat personen die overeenkomstig Verordening (EU) nr. 596/2014 informatie aan de bevoegde autoriteiten verstrekken, niet geacht worden inbreuk te maken op enige bij overeenkomst of bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling opgelegde beperking van de openbaarmaking van informatie, en dat deze personen op geen enkele wijze aansprakelijk mogen worden gesteld in verband met deze openbaarmaking van informatie.

         3.   De bevoegde autoriteiten kunnen meer gedetailleerde informatie op hun website publiceren over het ontvangen en in behandeling nemen van inbreuken als vermeld in lid 2.
   Artikel 5
   Procedures die van toepassing zijn op meldingen van inbreuken
   1.   De procedures die van toepassing zijn op meldingen van inbreuken als bedoeld in artikel 4, lid 2, onder b), bevatten duidelijk alle volgende informatie:

               a)

               dat meldingen van inbreuken ook anoniem kunnen worden ingediend;

               b)

               de wijze waarop de meldende persoon de verstrekte informatie dient toe te lichten of waarop hij de aanvullende informatie waarover hij beschikt, dient te verstrekken wanneer de bevoegde autoriteit daarom verzoekt;

               c)

               het soort, de inhoud en het tijdschema van de feedback over het resultaat van de melding van de inbreuk die de meldende persoon na de melding kan verwachten;

               d)

               de geheimhoudingsregels die van toepassing zijn op meldingen van inbreuken, met inbegrip van een gedetailleerde beschrijving van de omstandigheden waaronder de vertrouwelijke gegevens van een meldende persoon openbaar mogen worden gemaakt overeenkomstig de artikelen 27, 28 en 29 van Verordening (EU) nr. 596/2014.

         2.   De gedetailleerde beschrijving als bedoeld in lid 1, onder d), maakt de meldende persoon attent op de uitzonderlijke gevallen waarin de geheimhouding van gegevens mogelijk niet kan worden gewaarborgd, zoals wanneer de openbaarmaking van gegevens een noodzakelijke en evenredige verplichting is die door de wetgeving van de Unie of door het nationaal recht wordt opgelegd in het kader van een onderzoek of daaropvolgende gerechtelijke procedures of ter bescherming van de vrijheden van anderen, zoals het recht op verdediging van de aangegeven persoon, waarbij in elk afzonderlijk geval op grond van die wetgeving passende waarborgen worden geboden.
   Artikel 6
   Specifieke communicatiekanalen
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten onafhankelijke en autonome communicatiekanalen instellen, die veilig zijn en de geheimhouding waarborgen, voor het ontvangen en in behandeling nemen van meldingen van inbreuken (hierna „specifieke communicatiekanalen” genoemd).
   2.   Specifieke communicatiekanalen worden als onafhankelijk en autonoom beschouwd indien zij aan elk van de volgende criteria voldoen:

               a)

               zij zijn gescheiden van de algemene communicatiekanalen van de bevoegde autoriteit, ook van de kanalen waarlangs de bevoegde autoriteit in het kader van haar normale dagelijkse activiteiten intern en met derde partijen communiceert;

               b)

               zij zijn op zodanige wijze ontworpen, opgezet en bediend dat de volledigheid, integriteit en vertrouwelijkheid van de informatie gewaarborgd is en de toegang tot die informatie van niet-geautoriseerde personeelsleden van de bevoegde autoriteit wordt verhinderd;

               c)

               zij bieden de mogelijkheid om, met het oog op verder onderzoek, duurzame informatie op te slaan overeenkomstig artikel 7.

         3.   De specifieke communicatiekanalen bieden de mogelijkheid om daadwerkelijke of potentiële inbreuken te melden op ten minste elk van de volgende wijzen:

               a)

               een schriftelijke melding van inbreuken in elektronische vorm of op papier;

               b)

               een mondelinge melding van inbreuken via een telefoonlijn, al of niet met gespreksopname;

               c)

               een fysieke ontmoeting met specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit.

         4.   De bevoegde autoriteit verstrekt de informatie als bedoeld in artikel 4, lid 2, aan de meldende persoon vóór de ontvangst van de melding van de inbreuk of ten laatste op het moment van de ontvangst van de melding.
   5.   De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat de melding van een inbreuk die op andere wijze dan via de specifieke communicatiekanalen als bedoeld in dit artikel wordt ontvangen, via specifieke communicatiekanalen onverwijld en ongewijzigd wordt toegezonden aan de specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit.
   Artikel 7
   Registratie van ontvangen meldingen
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde instanties een register bijhouden van elke ontvangen melding van een inbreuk.
   2.   De bevoegde autoriteiten zenden onverwijld een bevestiging van ontvangst van een schriftelijke melding van een inbreuk naar het post- of e-mailadres dat door de meldende persoon is opgegeven, tenzij de betrokkene hiertegen uitdrukkelijk bezwaar heeft gemaakt of de bevoegde autoriteit op redelijke gronden van oordeel is dat de bevestiging van ontvangst van een schriftelijke melding afbreuk zou doen aan de bescherming van de identiteit van de meldende persoon.
   3.   Wanneer een telefoonlijn met gespreksopname wordt gebruikt voor het melden van inbreuken, heeft de bevoegde autoriteit het recht om de mondelinge melding te registreren in de vorm van:

               a)

               een audio-opname van het gesprek in een duurzame, opvraagbare vorm, of

               b)

               een volledige en nauwkeurige schriftelijke weergave van het gesprek, opgesteld door de specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit. In gevallen waarin de meldende persoon zijn identiteit heeft bekendgemaakt, biedt de bevoegde autoriteit hem de mogelijkheid de schriftelijke weergave van het telefoongesprek te controleren, te corrigeren en voor akkoord te tekenen.

         4.   Wanneer een telefoonlijn zonder gespreksopname wordt gebruikt voor het melden van inbreuken, heeft de bevoegde autoriteit het recht om de mondelinge melding te registreren in de vorm van een nauwkeurig verslag van het gesprek, opgesteld door de specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit. In gevallen waarin de meldende persoon zijn identiteit heeft bekendgemaakt, biedt de bevoegde autoriteit hem de mogelijkheid het verslag van het telefoongesprek te controleren, te corrigeren en voor akkoord te tekenen.
   5.   Wanneer een persoon verzoekt om een fysieke bijeenkomst met de specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit voor het melden van een inbreuk overeenkomstig artikel 6, lid 3, onder c), zorgen de bevoegde autoriteiten ervoor dat een volledig en nauwkeurig verslag van de bijeenkomst in een duurzame en opvraagbare vorm wordt bijhouden. De bevoegde instantie heeft het recht om het verslag van de fysieke bijeenkomst te registreren in de vorm van:

               a)

               een audio-opname van het gesprek in een duurzame, opvraagbare vorm, of

               b)

               volledige en nauwkeurige notulen van de bijeenkomst, opgesteld door de specifieke personeelsleden van de bevoegde autoriteit. In gevallen waarin de meldende persoon zijn identiteit heeft bekendgemaakt, biedt de bevoegde autoriteit hem de mogelijkheid de notulen van de bijeenkomst te controleren, te corrigeren en voor akkoord te tekenen.

         Artikel 8
   De bescherming van personen die in het kader van een arbeidsovereenkomst werkzaam zijn
   1.   De lidstaten stellen procedures vast om te zorgen voor een doeltreffende informatie-uitwisseling en samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten en andere relevante autoriteiten die zich bezighouden met de bescherming van personen die werkzaam zijn in het kader van een arbeidsovereenkomst en die inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014 aan de bevoegde autoriteiten melden of die van dergelijke inbreuken worden beschuldigd, tegen represailles, discriminatie of andere vormen van onbillijke behandeling welke het gevolg zijn van of verband houden met de melding van inbreuken op Verordening (EU) nr. 596/2014.
   2.   De in lid 1 bedoelde procedures waarborgen ten minste dat:

               a)

               meldende personen toegang hebben tot volledige informatie en advies over de rechtsmiddelen en procedures die in het kader van het nationale recht voorhanden zijn om hen te beschermen tegen onbillijke behandeling, met inbegrip van de procedures inzake het vorderen van een geldelijke vergoeding;

               b)

               meldende personen toegang hebben tot effectieve bijstand van bevoegde autoriteiten ten aanzien van elke instantie die betrokken raakt bij de bescherming van deze personen tegen onbillijke behandeling, onder meer door de status van klokkenluider van de meldende persoon in arbeidsgeschillen te bekrachtigen.

         Artikel 9
   Procedures ter bescherming van persoonsgegevens
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten de in artikel 7 vermelde gegevens in een vertrouwelijk en veilig systeem opslaan.
   2.   De toegang tot het in lid 1 bedoelde systeem is aan beperkingen onderworpen die ervoor zorgen dat de hierin opgeslagen gegevens alleen beschikbaar zijn voor leden van het personeel van de bevoegde autoriteit voor wie toegang tot deze gegevens noodzakelijk is om hun beroepstaken te vervullen.
   Artikel 10
   Doorgifte van gegevens binnen en buiten de bevoegde autoriteit
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten over passende procedures beschikken voor de doorgifte van persoonsgegevens van de meldende en de aangegeven persoon binnen en buiten de bevoegde autoriteit.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de doorgifte van gegevens in verband met de melding van een inbreuk binnen of buiten de bevoegde autoriteit, niet rechtstreeks of onrechtstreeks de identiteit van de meldende of de aangegeven persoon onthult of enige andere verwijzing bevat naar omstandigheden waaruit de identiteit van de meldende of de aangegeven persoon zou kunnen worden afgeleid, tenzij die doorgifte geschiedt overeenkomstig de in artikel 5, lid 1, onder d), bedoelde geheimhoudingsregels.
   Artikel 11
   Procedures ter bescherming van de aangegeven personen
   1.   Wanneer de identiteit van aangegeven personen niet bekend is bij het publiek, zorgt de betrokken lidstaat ervoor dat hun identiteit ten minste op dezelfde wijze wordt beschermd als die van personen naar wie de bevoegde autoriteit een onderzoek heeft ingesteld.
   2.   De procedures van artikel 9 zijn ook van toepassing op de bescherming van de identiteit van aangegeven personen.
   Artikel 12
   Evaluatie van de procedures door de bevoegde autoriteiten
   De lidstaten zorgen ervoor dat de bevoegde autoriteiten hun procedures voor het ontvangen en in behandeling nemen van meldingen van inbreuken regelmatig, en ten minste om de twee jaar, evalueren. Bij de evaluatie van deze procedures houden de bevoegde autoriteiten rekening met hun eigen ervaring en die van andere bevoegde autoriteiten en passen zij hun procedures dienovereenkomstig aan, waarbij zij tevens de technologische en marktontwikkelingen in aanmerking nemen.
   HOOFDSTUK III

      SLOTBEPALINGEN

   Artikel 13
   Omzetting
   De lidstaten zorgen ervoor dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen, uiterlijk op 3 juli 2016 worden vastgesteld en bekendgemaakt. Zij delen de Commissie de tekst van deze bepalingen onverwijld mee.
   Zij passen de bepalingen toe met ingang van 3 juli 2016.
   Wanneer de lidstaten de bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 15
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 17 december 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 173 van 12.6.2014, blz. 1.

      (2)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.


title: Uitvoeringsrichtlijn 2014/37/EU van de Commissie van 27 februari 2014 tot wijziging van Richtlijn 91/671/EEG van de Raad betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen

text:
               28.2.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 59/32

      UITVOERINGSRICHTLIJN 2014/37/EU VAN DE COMMISSIE

   van 27 februari 2014
   tot wijziging van Richtlijn 91/671/EEG van de Raad betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/671/EEG van de Raad betreffende het verplichte gebruik van veiligheidsgordels en kinderbeveiligingssystemen in voertuigen (1), en met name artikel 7 bis,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 24 maart 1998 is de Europese Gemeenschap bij Besluit 97/836/EG van de Raad (2) toegetreden tot de Overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties („VN/ECE”) betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen, verleend op basis van deze eisen (hierna de „herziene overeenkomst van 1958” genoemd).

               (2)

               Overeenkomstig punt 1 van bijlage II bij Besluit 97/836/EG worden de technische eisen van VN/ECE-reglementen in het kader van de herziene overeenkomst van 1958 alternatieven voor de technische bijlagen bij de desbetreffende richtlijnen van de Unie als de laatstgenoemde hetzelfde toepassingsgebied hebben en als er voor de VN/ECE-reglementen afzonderlijke richtlijnen van de Unie bestaan. De aanvullende bepalingen van richtlijnen, zoals die inzake montagevoorschriften of de goedkeuringsprocedure, blijven echter van kracht.

               (3)

               Onder de auspiciën van de VN/ECE werd een nieuw VN/ECE-reglement opgesteld en aangenomen over uniforme bepalingen voor de goedkeuring van verbeterde kinderbeveiligingssystemen aan boord van motorvoertuigen (hierna „Reglement nr. 129” genoemd).

               (4)

               Reglement nr. 129 is op 9 juli 2013 in werking getreden als bijlage bij de herziene overeenkomst van 1958.

               (5)

               De gestandaardiseerde voorschriften van Reglement nr. 129 zijn verbeterde alternatieven voor de voorschriften die zijn vastgesteld op grond van Reglement nr. 44 inzake uniforme voorschriften voor de goedkeuring van beveiligingssystemen voor kinderen aan boord van motorvoertuigen („kinderbeveiligingssystemen”) (3) en houden rekening met de technische vooruitgang van verschillende aspecten van kinderbeveiligingssystemen, zoals tests voor zijdelingse botsingen, de naar achteren gerichte positie van kinderen tot 15 maanden, de verenigbaarheid met verschillende voertuigen, testdummy’s en testbanken en de aanpasbaarheid aan kinderen van verschillende lengte.

               (6)

               Aangezien in Richtlijn 91/671/EEG eisen zijn vastgesteld voor de goedkeuring en het verplichte gebruik van kinderbeveiligingssystemen in motorvoertuigen in de Unie, moet het gebruik van kinderbeveiligingssystemen die overeenkomstig de technische voorschriften van Reglement nr. 129 zijn goedgekeurd, in deze richtlijn worden opgenomen.

               (7)

               De maatregelen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 7 ter van Richtlijn 91/671/EEG ingestelde comité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 2 van Richtlijn 91/671/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               (1)

               punt 1, onder a), i), wordt vervangen door:

                           „i)

                           De lidstaten stellen voor alle inzittenden van voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die aan het wegverkeer deelnemen, het gebruik van de beveiligingssystemen waarmee de voertuigen uitgerust zijn verplicht.
                           Kinderen van minder dan 150 cm lang in voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die uitgerust zijn met beveiligingssystemen moeten worden vervoerd in een integraal of niet-integraal kinderbeveiligingssysteem in de zin van artikel 1, lid 4, onder a) en b), dat is aangepast aan de fysieke kenmerken van het kind overeenkomstig:

                                       —

                                       de classificatie als bedoeld in artikel 1, lid 3, voor kinderbeveiligingssystemen die zijn goedgekeurd onder c), i), van dit lid;

                                       —

                                       de grootte en de maximale passagiersmassa waarvoor het kinderbeveiligingssysteem is bestemd, zoals aangegeven door de fabrikant, voor kinderbeveiligingssystemen die zijn goedgekeurd onder c), ii), van dit lid.

                                 In voertuigen van de categorieën M1, N1, N2 en N3 die niet met beveiligingssystemen zijn uitgerust:

                                       —

                                       mogen geen kinderen van minder dan drie jaar worden vervoerd,

                                       —

                                       moeten kinderen die drie jaar of ouder zijn en die minder dan 150 cm lang zijn, onverminderd ii), op een andere zitplaats dan een van de voorstoelen worden vervoerd.”

               (2)

               punt 1, onder c), wordt vervangen door:

                           „c)

                           Wanneer een kinderbeveiligingssysteem wordt gebruikt, moet dat zijn goedgekeurd overeenkomstig de normen van:

                                       i)

                                       VN/ECE-reglement nr. 44/03 of Richtlijn 77/541/EEG, of

                                       ii)

                                       VN/ECE-reglement nr. 129,

                                 of een latere aanpassing daarvan.
                           Het kinderbeveiligingssysteem moet worden geïnstalleerd volgens de informatie van de fabrikant van het kinderbeveiligingssysteem (bijv. gebruiksaanwijzing, brochure of elektronische publicatie), waarin wordt uitgelegd hoe en in welke voertuigtypen het systeem veilig kan worden gebruikt.”

         Artikel 2
   1.   De lidstaten keuren de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen goed en maken deze bekend om uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding ervan aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 februari 2014.

            Voor de Commissie, namens de voorzitter,
         Siim KALLAS

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 373 van 31.12.1991, blz. 26.

      (2)  Besluit 97/836/EG van de Raad van 27 november 1997 inzake de toetreding van de Europese Gemeenschap tot de overeenkomst van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende het aannemen van eenvormige technische eisen voor wielvoertuigen, uitrustingsstukken en onderdelen die kunnen worden aangebracht en/of gebruikt op wielvoertuigen en de voorwaarden voor wederzijdse erkenning van goedkeuringen verleend op basis van deze eisen, PB L 346 van 17.12.1997, blz. 78.

      (3)  PB L 306 van 23.11.2007, blz. 1.