Avis juridique important

|

31981L0712

Eerste Richtlijn 81/712/EEG van de Commissie van 28 juli 1981 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de controle van zuiverheidseisen voor bepaalde levensmiddelenadditieven

Publicatieblad Nr. L 257 van 10/09/1981 blz. 0001 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0154  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0220  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0154  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0220

EERSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 28 juli 1981 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke analysemethoden voor de controle van zuiverheidseisen voor bepaalde levensmiddelenadditieven (81/712/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 23 oktober 1962 betreffende de aanpassing van de wettelijke voorschriften van de Lid-Staten inzake kleurstoffen die kunnen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/144/EEG (2), inzonderheid op artikel 11, lid 2,  Gelet op Richtlijn 64/54/EEG van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 79/40/EEG (4), inzonderheid op artikel 8, lid 2,  Gelet op Richtlijn 70/357/EEG van de Raad van 13 juli 1970 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake oxydatietegengaande stoffen waarvan het gebruik in levensmiddelen is toegestaan (5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/143/EEG (6), inzonderheid op artikel 5, lid 2,  Overwegende dat in deze voorschriften is bepaald dat de algemene en bijzondere zuiverheidseisen voor additieven volgens gemeenschappelijke analysemethoden dienen te worden gecontroleerd;  Overwegende dat het wenselijk is een eerste reeks methoden vast te stellen, waarvoor de studies konden worden afgesloten;  Overwegende dat de in de onderhavige richtlijn vastgestelde analysemethoden in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 De Lid-Staten schrijven voor dat de analysen, die noodzakelijk zijn voor de controle van de algemene of bijzondere zuiverheidseisen van bepaalde (1) PB nr. 115 van 11.11.1962, blz. 2645/62. (2) PB nr. L 44 van 15.2.1978, blz. 20. (3) PB nr. 12 van 27.1.1964, blz. 161/64. (4) PB nr. L 13 van 19.1.1979, blz. 50. (5) PB nr. L 157 van 18.7.1970, blz. 31. (6) PB nr. L 44 van 15.2.1978, blz. 18.   levensmiddelenadditieven, worden verricht volgens de methoden beschreven in bijlage II, waarvan het toepassingsgebied is vastgelegd in bijlage I.   Artikel 2 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 20 februari 1983 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 28 juli 1981.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie     BIJLAGE I TOEPASSINGSGEBIED VAN DE COMMUNAUTAIRE ANALYSEMETHODEN VOOR DE CONTROLE VAN DE ZUIVERHEIDSEISEN VOOR BEPAALDE LEVENSMIDDELENADDITIEVEN  I. INLEIDING  ...  II. KLEURSTOFFEN   II.1. Het bepalen van met diëthylether extraheerbare bestanddelen van in water oplosbare gesulfoneerde organische kleurstoffen : bijlage II, methode 1.     III. CONSERVEERMIDDELEN   III.1. Het bepalen van mierezuur, formiaten en andere oxydeerbare verontreinigingen in azijnzuur (E 260), kaliumacetaat (E 261), natriumdiacetaat (E 262) en calciumacetaat (E 263) : bijlage II, methode 2.   III.2. Het bepalen van niet-vluchtige stoffen in propionzuur (E 280) : bijlage II, methode 3.   III.3. Het bepalen van het massaverlies bij het drogen van natriumnitriet (E 250) : bijlage II, methode 4.   III.4. De limietproef voor het bepalen van salicylzuur in de ethylester van p-hydroxybenzzoëzuur (E 214), in de ethylester van p-hydroxybenzzoëzuur-natriumverbinding (E 215), in de p-hydroxybenzzoëzuur-n-propylester (E 216), in de p-hydroxybenzzoëzuur-n-propylester-natriumverbinding (E 217), in de methylester van p-hydroxybenzzoëzuur (E 218) en in het natriumderivaat van de methylester van p-hydroxybenzzoëzuur (E 219) : bijlage II, methode 5.   III.5. Het bepalen van vrij azijnzuur in natriumdiacetaat (E 262) : bijlage II, methode 6.   III.6. Het bepalen van natriumacetaat in natriumdiacetaat (E 262) : bijlage II, methode 7.   III.7. De limietproef voor het bepalen van aldehyden in propionzuur (E 280), in sorbinezuur (E 200) en in natrium-, kalium- en calciumsorbaat (E 201, E 202, E 203) : bijlage II, methode 8.     IV. ANTIOXYDANTIA   IV.1. Het bepalen van het peroxydegetal van lecithinen (E 322) : bijlage II, methode 9.   IV.2. Het bepalen van de in tolueen onoplosbare stoffen van lecithinen (E 322) : bijlage II, methode 10.   IV.3. De limietproef voor het bepalen van reducerende stoffen in natrium-, kalium- en calciumlactaat (E 325, E 326, E 327) : bijlage II, methode 11.   IV.4. Het bepalen van vluchtige zuren in orthofosforzuur (E 338) : bijlage II, methode 12.    IV.5. De limietproef voor het bepalen van nitraten in orthofosforzuur (E 338) : bijlage II, methode 13.   IV.6. Het bepalen van de in water onoplosbare stoffen van mono-, di- en trinatriumorthofosfaat en van mono-, di- en trikaliumorthofosfaat (E 339 i, E 339 ii, E 339 iii, E 340 i, E 340 ii, E 340 iii) : bijlage II, methode 14.     V. ALGEMEEN   V.1. Het bepalen van de pH-waarde van levensmiddelenadditieven : bijlage II, methode 15.       BIJLAGE II METHODEN VAN ONDERZOEK TER CONTROLE VAN DE ZUIVERHEIDSEISEN VOOR LEVENSMIDDELENADDITIEVEN  INLEIDING   1. Het voorbereiden van de te analyseren waar  1.1. Algemeen  De hoeveelheid het laboratorium ter onderzoek aangeboden waar dient normalerwijze 50 g te bedragen, tenzij een grotere hoeveelheid voor een specifieke bepaling vereist is.   1.2. Het voorbereiden van het monster  De waar dient voor het onderzoek gehomogeniseerd te worden.   1.3. Het bewaren  De aldus voorbereide waar dient in een luchtdicht afgesloten monsterpot te worden bewaard op zodanige wijze dat bederf wordt voorkomen.      2. Reagentia  2.1. Water  2.1.1. Onder water, bestemd voor het oplossen, verdunnen of uitwassen, wordt steeds verstaan gedestilleerd water of gedemineraliseerd water van ten minste gelijke zuiverheid.   2.1.2. Zonder nadere specificatie wordt onder "oplossing" of "verdunning" steeds verstaan "oplossing in water" of "verdunning met water".      2.2. Chemicaliën  Indien niet anders gespecificeerd, dienen de gebruikte chemicaliën van analytisch zuivere kwaliteit te zijn.      3. Apparaten  3.1. Lijst van apparaten  De lijst van apparaten bevat slechts apparaten voor speciale doeleinden of met speciale specificatie.   3.2. Analytische balans  De analytische balans is een balans met een gevoeligheid van 0,1 mg of groter.      4. Weergave van de resultaten  4.1. Resultaten  Het gerapporteerde resultaat van de analyse dient het gemiddelde te zijn van ten minste twee bepalingen, die voldoen aan de eisen van de herhaalbaarheid.    4.2. Het berekenen van de resultaten  Indien niet anders gespecificeerd, worden de resultaten berekend in massaprocenten (% m/m) van de aan het laboratorium ter onderzoek aangeboden waar.   4.3. Aantal significante cijfers  Het resultaat dient niet meer significante cijfers te bevatten dan overeenkomt met de nauwkeurigheid van de gebruikte methode van onderzoek.        METHODE 1 HET BEPALEN VAN MET DIËTHYLETHER EXTRAHEERBARE BESTANDDELEN VAN IN WATER OPLOSBARE GESULFONEERDE ORGANISCHE KLEURSTOFFEN   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van met diëthylether extraheerbare bestanddelen van in water oplosbare gesulfoneerde organische kleurstoffen die niet met een drager vermengd zijn.   2. Definitie  Het gehalte aan met diëthylether extraheerbare bestanddelen : het gehalte aan met diëthylether extraheerbare bestanddelen bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De kleurstof wordt geëxtraheerd met diëthylether ; het na verdampen van de ether verkregen residu wordt na drogen gewogen.   4. Reagentia  4.1. Diëthylether, vrij van peroxyde en gedroogd met vers gegloeid calciumchloride.      5. Apparaten  5.1. Soxhletapparaat met extractiekolf.   5.2. Exsiccator voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   5.3. Analytische balans.   5.4. Elektrisch verwarmde droogstoof, voorzien van een thermostaat, en ingesteld op 85 ± 2 ºC.      6. Werkwijze  Weeg op een filtreerpapiertje tot op 10 mg nauwkeurig ongeveer 10 g van de proef. Vouw het filtreerpapiertje dicht en breng het in een extractiehuls. Sluit deze af met een prop vetvrije watten. Extraheer gedurende 6 uur met diëthylether (4.1) in het soxhletapparaat (5.1). Destilleer de ether af bij een zo laag mogelijke temperatuur. Plaats de kolf van het  soxhletapparaat met het residu in de droogstoof (5.4). Droog gedurende 20 minuten bij 85 ± 2 ºC. Plaats de kolf met inhoud, afgedekt door een horlogeglas, in de exsiccator (5.2), koel af tot kamertemperatuur en weeg vervolgens de kolf en het residu. Herhaal het drogen en wegen totdat het verschil tussen twee opeenvolgende wegingen minder dan 0,5 mg bedraagt. Indien de massa is toegenomen, dient voor de berekening de kleinst gevonden massa te worden gebruikt.   7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Het gehalte aan met diëthylether extraheerbare bestanddelen, uitgedrukt in massaprocenten van de waar, wordt berekend met de volgende formule: >PIC FILE= "T0020634">   waarin:  m1 = de massa van de droogrest in gram,  m0 = de massa van de ingewogen waar in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil in de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 20 mg per 100 g waar.        METHODE 2 HET BEPALEN VAN MIEREZUUR, FORMIATEN EN ANDERE OXYDEERBARE VERONTREINIGINGEN IN AZIJNZUUR (E 260), IN KALIUMACETAAT (E 261), IN CALCIUMACETAAT (E 263) EN IN NATRIUMDIACETAAT (E 262)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van mierezuur, formiaten en andere oxydeerbare verontreinigingen in:  - azijnzuur (E 260),   - kaliumacetaat (E 261),   - natriumdiacetaat (E 262),   - calciumacetaat (E 263).      2. Definitie  Het gehalte aan mierezuur, formiaten en andere oxydeerbare verontreinigingen : het gehalte aan mierezuur, formiaten en andere oxydeerbare verontreinigingen bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Een oplossing van de waar wordt in alkalisch milieu behandeld met een overmaat kaliumpermanganaatoplossing, waarbij mangaandioxyde gevormd wordt. Het mangaandioxyde en de overmaat kaliumpermanganaat worden in zuur milieu jodometrisch bepaald en de concentratie aan oxydeerbare verontreinigingen berekend en uitgedrukt als mierezuur.    4. Reagentia >PIC FILE= "T0020910">    5. Apparaten  5.1. Waterbad, kokend.   5.2. Analytische balans.      6. Werkwijze  Weeg, indien de waar uit het vrije zuur bestaat, ongeveer 10 g af tot op 10 mg nauwkeurig en verdun met 70 ml water. Voeg toe een oplossing van 10 g watervrij natriumcarbonaat (4.3) in 30 ml water. Weeg, indien de waar een zout is, ongeveer 10 g af tot op 10 mg nauwkeurig en los op in 100 ml water. Voeg toe 1 g watervrij natriumcarbonaat (4.3) en zwenk om totdat alles opgelost is. Voeg toe 20,0 ml kaliumpermanganaatoplossing (4.2) en verwarm gedurende 15 minuten op het kokende waterbad (5.1). Koel het mengsel af. Voeg toe 50 ml verdund zwavelzuur (4.6) en 0,5 g kaliumjodide (4.1). Zwenk het mengsel om totdat het neergeslagen mangaandioxyde weer in oplossing is gegaan. Titreer met de natriumthiosulfaatoplossing (4.4) totdat de oplossing een bleekgele kleur heeft aangenomen. Voeg enkele druppels zetmeeloplossing (4.5) toe en titreer tot de oplossing kleurloos is geworden.   7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Het gehalte aan mierezuur, formiaten en andere oxydeerbare verontreinigingen, berekend als mierezuur en uitgedrukt in massaprocenten van de waar, wordt berekend met de volgende formule: >PIC FILE= "T0020635">   waarin:  a = de molariteit van de kaliumpermanganaatoplossing,  b = de molariteit van de natriumthiosulfaatoplossing,  m0 = de afgewogen hoeveelheid waar in gram,  V = het volume van de bij de titratie verbruikte natriumthiosulfaatoplossing 0,1 mol/l in milliliter.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd in dezelfde waar onder dezelfde omstandigheden door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 5 mg per 100 g waar.       8. Opmerkingen  8.1. Een volume van 11,3 ml natriumthiosulfaatoplossing 0,1 mol/l komt overeen met 0,2 % mierezuur in 10 g van de waar.   8.2. Bij afwezigheid van mierezuur of formiaten zal de bij de titratie verbruikte hoeveelheid natriumthiosulfaatoplossing 20 ml bedragen. Indien in de waar meer dan 0,2 % (m/m) mierezuur aanwezig is zal de overmaat kaliumpermanganaat niet voldoende zijn en zal steeds 8 ml natriumthiosulfaatoplossing bij de titratie verbruikt worden. Herhaal in dat geval de bepaling met een kleinere ingewogen hoeveelheid waar.        METHODE 3 HET BEPALEN VAN NIET-VLUCHTIGE STOFFEN IN PROPIONZUUR (E 280)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van niet-vluchtige bestanddelen in propionzuur (E 280).   2. Definitie  Het gehalte aan niet-vluchtige bestanddelen : het gehalte aan niet-vluchtige bestanddelen bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Het monster wordt verdampt en het overblijvende residu na drogen bij 103 ± 2 ºC gewogen.   4. Apparaten  4.1. Indampschalen van kwarts of platina, voorzien van een passend deksel en met een zodanige inhoud dat zij 100 g van de te onderzoeken waar kunnen bevatten.   4.2. Elektrisch verwarmde droogstoof, voorzien van een thermostaat en ingesteld op een temperatuur van 103 ± 2 ºC.   4.3. Analytische balans.   4.4. Waterbad, kokend.   4.5. Exsiccator voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel.      5. Werkwijze  Weeg tot op 0,1 g nauwkeurig in een vooraf gedroogde en gewogen indampschaal (4.1) 100 g van de waar. Verdamp het propionzuur op het kokende waterbad (4.4) in de zuurkast. Plaats na het verdampen van het propionzuur de schaal in de droogstoof (4.2) en droog gedurende 1 uur bij 103 ± 2 ºC. Plaats de met het deksel afgesloten indampschaal in de exsiccator (4.5) en koel af tot kamertemperatuur. Verwijder het deksel en weeg de schaal met inhoud. Herhaal het drogen en wegen totdat het verschil tussen twee opeenvolgende wegingen minder dan 0,5 mg bedraagt. Indien de massa is toegenomen dient voor de berekening de kleinst gevonden massa te worden gebruikt.    6. Weergave van de resultaten  6.1. Formule en methode van berekenen  Het gehalte aan niet-vluchtige bestanddelen uitgedrukt in massaprocenten van de waar wordt berekend met de volgende formule: >PIC FILE= "T0020636">   waarin:  m1 = de massa van het residu na het drogen in gram,  m0 = de massa van de ingewogen waar in gram.   6.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd in dezelfde waar onder dezelfde omstandigheden door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 5 mg per 100 g waar.        METHODE 4 HET BEPALEN VAN HET MASSAVERLIES BIJ HET DROGEN VAN NATRIUMNITRIET (E 250)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van het massaverlies bij het drogen van natriumnitriet (E 250).   2. Definitie  Het vochtgehalte van natriumnitriet : het massaverlies bij het drogen, bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Het massaverlies bij het drogen wordt bepaald door het drogen van de waar in de droogstoof bij 103 ± 2 ºC.   4. Apparaten  4.1. Elektrisch verwarmde droogstoof, voorzien van een thermostaat en ingesteld op 103 ± 2 ºC.   4.2. Glazen droogschalen met platte bodem, diameter 60-80 mm en 25 mm hoog, voorzien van een goedsluitend deksel.   4.3. Exsiccator, voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   4.4. Analytische balans.      5. Werkwijze  Plaats de droogschaal (4.2) met het deksel ernaast in de droogstoof (4.1) en verwarm gedurende 1 uur bij 103 ± 2 ºC. Plaats de met het deksel afgesloten schaal in de exsiccator (4.3), koel af tot kamertemperatuur en weeg. Weeg tot op 10 mg nauwkeurig ongeveer  10 g van de waar in de schaal. Verdeel de afgewogen hoeveelheid gelijkmatig over de bodem van de schaal. Plaats de schaal met het deksel ernaast in de droogstoof (4.1) en verwarm gedurende 1 uur bij 103 ± 2 ºC. Plaats de schaal met het deksel erop in de exsiccator (4.3) en koel af tot kamertemperatuur. Weeg tot op 10 mg nauwkeurig. Herhaal het verwarmen, afkoelen en wegen totdat het verschil tussen twee opeenvolgende wegingen niet meer dan 10 mg bedraagt. Indien de massa is toegenomen dient voor de berekening de kleinst gevonden massa te worden gebruikt.   6. Weergave van de resultaten  6.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het massaverlies bij het drogen, uitgedrukt in massaprocenten van de waar met de formule: >PIC FILE= "T0020637">   waarin:  m1 = de massa van de schaal + deksel in gram,  m2 = de massa van de schaal + ingewogen waar + deksel in gram,  m3 = de massa van de schaal + droogrest + deksel in gram.   6.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd in dezelfde waar onder dezelfde omstandigheden door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 100 mg per 100 g waar.        METHODE 5 LIMIETPROEF VOOR SALICYLZUUR IN DE ETHYLESTER VAN p-HYDROXYBENZOËZUUR (E 214), IN DE ETHYLESTER VAN p-HYDROXYBENZOËZUUR-NATRIUMVERBINDING (E 215), IN DE p-HYDROXYBENZOËZUUR-n-PROPYLESTER (E 216), IN DE p-HYDROXYBENZOËZUUR-n-PROPYLESTER-NATRIUMVERBINDING (E 217), IN DE METHYLESTER VAN DE p-HYDROXYBENZOËZUUR (E218) EN IN HET NATRIUMDERIVAAT VAN DE METHYLESTER VAN p-HYDROXYBENZOËZUUR (E 219)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van salicylzuur in de ethylester van p-hydroxybenzoëzuur (E 214), de n-propylester van p-hydroxybenzoëzuur (E216), de methylester van p-hydroxybenzoëzuur (E 218) en in hun natriumzouten (E 215, E 217, E 219).   2. Definitie  Het gehalte aan salicylzuur : het gehalte aan salicylzuur bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Salicylzuur vormt met ammoniumijzer(III)sulfaat een violette kleur. De kleurintensiteit wordt vergeleken met de kleur gevormd door een standaardoplossing.    4. Reagentia  4.1. Ammoniumijzer(III)sulfaatoplossing 0,2 % (m/m) : los 0,2 g ammoniumijzer(III)sulfaat-dodecahydraat op in 50 ml water ; voeg toe 10 ml salpeterzuur 10 % (v/v) en verdun tot 100 ml met water.   4.2. Ethanol 95 % (v/v).   4.3. Salicylzuuroplossing 0,100 g/l.   4.4. Zwavelzuur 1 mol/l.      5. Apparaten  5.1. Bij 50 ml gegradueerde Nessler buizen met een totaalvolume van ongeveer 60 ml.      6. Werkwijze  6.1. Ethylester, n-propylester en methylester van p-hydroxybenzoëzuur.  6.1.1. Weeg tot op 1 mg nauwkeurig 0,1 g van de waar af en los op in 10 ml ethanol 95 % (v/v) (4.2). Breng de verkregen oplossing met water kwantitatief over in de Nessler buis en vul aan tot 50 ml. Roer en voeg onder het roeren 1 ml ammoniumijzer(III)sulfaatoplossing (4.1) toe. Laat gedurende 1 minuut staan.   6.1.2. Bereid tegelijkertijd en op gelijke wijze een vergelijkingsoplossing, waarbij de 0,1 g monster vervangen wordt door 1 ml van de salicylzuuroplossing (4.3).   6.1.3. Vergelijk de kleur van de monsteroplossing met de kleur van de vergelijkingsoplossing.      6.2. Natriumzouten van de ethyl-, n-propyl- en methylesters van p-hydroxybenzoëzuur.  6.2.1. Herhaal de bewerking beschreven in 6.1.1, met dien verstande dat voor het verdunnen tot 50 ml de pH-waarde van de oplossing op 5 wordt ingesteld met zwavelzuur (4.4).   6.2.2. Als 6.1.2.   6.2.3. Als 6.1.3.         7. Weergave van de resultaten  7.1. Interpretatie van de limietproef  Wanneer de rood-violette kleur van de monsteroplossing intensiever is dan de kleur van de vergelijkingsoplossing, is de proef positief en bevat het monster meer dan 0,1 % salicylzuur.   7.2. Detectiegrens  De detectiegrens van deze bepaling ligt bij 30 mg salicylzuur per 100 g waar.   7.3. Opmerking  De resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd in dezelfde waar onder dezelfde omstandigheden door dezelfde analist moeten gelijk zijn.         METHODE 6 HET BEPALEN VAN VRIJ AZIJNZUUR IN NATRIUMDIACETAAT (E 262)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschréven methode dient voor het bepalen van vrij azijnzuur in natriumdiacetaat (E 262).   2. Definitie  Het azijnzuurgehalte : het azijnzuurgehalte bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Titratie van het azijnzuur met natriumhydroxydeoplossing op fenolftaleïne als indicator.   4. Reagentia  4.1. Fenolftaleïne oplossing 1 % (m/v) in ethanol.   4.2. Natriumhydroxydeoplossing 1 mol/l.    5. Apparaten  5.1. Analytische balans.      6. Werkwijze  Weeg tot op 1 mg nauwkeurig 3 g van de waar af en los deze op in 50 ml water. Voeg 2 à 3 druppels fenolftaleïneoplossing (4.1) toe en titreer met de natriumhydroxydeoplossing (4.2) totdat de oplossing een rose kleur heeft aangenomen die ten minste 5 seconden blijft bestaan.   7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het gehalte aan azijnzuur uitgedrukt in massaprocenten van de waar met de volgende formule: >PIC FILE= "T0020638">   waarin:  V = de bij de titratie verbruikte hoeveelheid natriumhydroxydeoplossing (4.2) in ml,  c = de molariteit van de natriumhydroxydeoplossing,  m0 = de ingewogen hoeveelheid waar in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 500 mg per 100 g waar.       8. Opmerkingen  Voor de titratie van 3,0 g van de waar zijn, indien de waar 40 % azijnzuur bevat, 20,0 ml natriumhydroxydeoplossing 1 mol/l nodig.      METHODE 7 HET BEPALEN VAN NATRIUMACETAAT IN NATRIUMDIACETAAT (E 262)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van natriumacetaat en water, uitgedrukt als natriumacetaat, in natriumdiacetaat (E 262).   2. Definitie  Het gehalte aan natriumacetaat : het gehalte aan natriumacetaat en water, uitgedrukt als natriumacetaat, bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De waar wordt opgelost in azijnzuur 100 % en vervolgens getitreerd met een standaard perchloorzuuroplossing in aanwezigheid van kristalviolet als indicator.   4. Reagentia >PIC FILE= "T0020639">    >PIC FILE= "T0020640">    5. Apparaten  5.1. Analytische balans.      6. Werkwijze  Weeg tot op 0,5 mg nauwkeurig ongeveer 0,2 g van de waar af en los op in 50 ml azijnzuur 100 % (4.1). Voeg enkele druppels kristalvioletindicatoroplossing (4.2) toe en titreer tot kleuromslag naar zwak groen met perchloorzuuroplossing (4.5).   7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het gehalte aan natriumacetaat, zoals beschreven onder 2, uitgedrukt in massaprocenten van de waar, met de formule: >PIC FILE= "T0020641">   waarin:  V = de bij de titratie verbruikte hoeveelheid perchloorzuuroplossing (4.5) in milliliter,  c = de molariteit van de perchloorzuuroplossing (4.5),  m0 = de afgewogen hoeveelheid waar in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 1,5 g per 100 g waar.      8. Opmerkingen  Daar de bij deze bepaling gebruikte reagentia òf toxisch òf explosief zijn, is voorzichtig manipuleren een vereiste.     METHODE 8 DE LIMIETPROEF VOOR HET BEPALEN VAN ALDEHYDEN IN SORBINEZUUR (E 200) EN DE NATRIUM-, KALIUM- EN CALCIUMSORBATEN (E 201, E 202, E 203) EN IN PROPIONZUUR (E 280)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van aldehyden, uitgedrukt als formaldehyde, in sorbinezuur (E 200) en de natrium-, kalium- en calciumsorbaten (E 201, E 202, E 203) en in propionzuur (E 280).    2. Definitie  Het gehalte aan aldehyde : het gehalte aan aldehyden, uitgedrukt als formaldehyde, bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De aldehyden in de monsteroplossing en de formaldehyde in de vergelijkingsoplossing reageren met Schiff's reagens onder vorming van roodgekleurde complexen, waarvan de kleurintensiteit vergeleken wordt.   4. Reagentia  4.1. Formaldehydevergelijkingsoplossing 0,01 mg/ml. Bereid deze oplossing door verdunnen van geconcentreerde formaldehydeoplossing (400 mg/ml).   4.2. Schiff's reagens.      5. Werkwijze  5.1. Weeg tot op 1 mg nauwkeurig 1 g van de waar af in een conische kolf. Voeg 100 ml water toe en schud. Filtreer, indien nodig, en voeg aan 1 ml van de oplossing of het filtraat 1 ml Schiff's reagens (4.2) toe. Voeg tegelijkertijd aan 1 ml formaldehydevergelijkingsoplossing (4.1) 1 ml Schiff's reagens (4.2) toe.   5.2. Vergelijk na 30 minuten de kleur van de monsteroplossing met de kleur van de vergelijkingsoplossing.      6. Weergave van de resultaten  6.1. Interpretatie van de limietproef  Indien de rode kleur van de monsteroplossing intensiever is dan de kleur van de vergelijkingsoplossing, is de limietproef positief en bevat het monster meer dan 0,1 % aldehyde uitgedrukt als formaldehyde.   6.2. Detectiegrens  De detectiegrens van deze bepaling ligt bij 30 mg formaldehyde per 100 g waar.   6.3. Opmerkingen  De resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist moeten gelijk zijn.        METHODE 9 HET BEPALEN VAN HET PEROXYDEGETAL VAN LECITHINEN (E 322)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van het peroxydegetal van lecithine (E 322).   2. Definitie  Het peroxydegetal : het resultaat verkregen met de in dit voorschrift beschreven bepaling.    3. Beginsel  Kaliumjodide wordt onder bepaalde reactieomstandigheden geoxydeerd door de in lecithine aanwezige peroxyden onder vorming van vrij jodium. Het gevormde jodium wordt bepaald door titratie met natriumthiosulfaatoplossing.   4. Reagentia  4.1. Azijnzuur 100 %.   4.2. Chloroform.   4.3. Kaliumjodide.   4.4. Natriumthiosulfaatoplossing 0,1 mol/l of 0,01 mol/l.   4.5. Zetmeeloplossing, ongeveer 1 % (m/v).      5. Apparaten  5.1. Analytische balans.   5.2. Het apparaat afgebeeld in de figuur bestaande uit:  5.2.1. Rondbodemkolf van 100 ml.   5.2.2. Terugvloeikoeler.   5.2.3. Glazen buis, lengte 250 mm en een inwendige diameter van 22 mm, voorzien van slijpstukken.   5.2.4. Bekerglaasje, uitwendige diameter 20 mm en 35-50 mm hoog (zie figuur).         6. Werkwijze  6.1. Breng 10 ml azijnzuur (4.1) en 10 ml chloroform (4.2) in de kolf (5.2.1). Plaats de glasbuis (5.2.3) en de terugvloeikoeler (5.2.2) op de kolf en kook zacht gedurende 2 minuten om de lucht te verdrijven.  Los 1 g kaliumjodide (4.3) op in 1,3 ml water en voeg deze oplossing toe aan de inhoud van de kolf (5.2.1) er zorg voor dragend dat de vloeistof aan de kook blijft.  Onstaat er tijdens deze bewerking een gele kleur, dan dient de bepaling afgebroken en herhaald te worden met vers bereide reagentia.   6.2. Weeg tot op 1 mg nauwkeurig ongeveer 1 g van de waar af en voeg deze hoeveelheid na nogmaals 2 minuten koken aan de inhoud van de kolf (5.2.1) toe, er zorg voor dragend dat de vloeistof aan de kook blijft. Het monster wordt afgewogen in het bekerglaasje (5.2.4) en aan de inhoud van de kolf toegevoegd door het bekerglaasje met een daartoe geschikte glasstaaf via de buis (5.2.3) in de kolf te brengen. (Zie figuur). De terugvloeikoeler (5.2.2) kan hiertoe korte tijd verwijderd worden.  Kook gedurende 3 à 4 minuten. Beëindig het verhitten en verwijder onmiddellijk de terugvloeikoeler (5.2.2). Voeg snel 50 ml water via de glazen buis (5.2.3) toe, verwijder de glazen buis en koel de kolf (5.2.1) met inhoud tot kamertemperatuur onder stromend water.  Titreer de inhoud van de kolf met de natriumthiosulfaatoplossing 0,1 of 0,01 mol/l (4.4) totdat de waterige laag bleekgeel gekleurd is. Voeg 1 ml zetmeeloplossing (4.5) toe en titreer totdat de kleur van blauw naar kleurloos omslaat. Schud gedurende de titratie de kolf krachtig ten einde een volledige extractie van de jodium uit de niet-waterige laag te bewerkstelligen.    6.3. Voer een blancobepaling uit door 6.1 en 6.2 te herhalen zonder toevoeging van het monster.      7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het peroxydegetal van de waar, uitgedrukt in milli-equivalent per kg met de formule: >PIC FILE= "T0020642">   waarin:  V1 = de bij de titratie van het monster verbruikte hoeveelheid natriumthiosulfaatoplossing in milliliter (6.2),  V2 = de bij de titratie van de blanco verbruikte hoeveelheid natriumthiosulfaatoplossing in milliliter (6.3),  a = de concentratie van de natriumthiosulfaatoplossing in mol/liter,  m0 = de afgewogen hoeveelheid waar in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 0,5 uitgedrukt als peroxydegetal in milli-equivalent per kg waar.      8. Opmerkingen  8.1. De te kiezen concentratie van de natriumthiosulfaatoplossing hangt af van de te titreren hoeveelheid jodium. Indien minder dan 0,5 ml natriumthiosulfaatoplossing 0,1 mol/l wordt verbruikt, dient de bepaling herhaald te worden met natriumthiosulfaatoplossing 0,01 mol/l.   8.2. Voer de bepaling uit onder uitsluiting van zoveel mogelijk licht.        >PIC FILE= "T0020643">     METHODE 10 HET BEPALEN VAN DE IN TOLUEEN ONOPLOSBARE STOFFEN VAN LECITHINEN (E 322)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van onoplosbare bestanddelen van lecithine (E 322).   2. Definitie  Het gehalte aan in tolueen onoplosbare bestanddelen : het gehalte aan in tolueen onoplosbare bestanddelen bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De waar wordt opgelost in tolueen en de oplossing gefiltreerd. Het op het filter achterblijvende residu wordt gedroogd en gewogen.   4. Reagentia  4.1. Tolueen.      5. Apparaten  5.1. Glazen filterkroezen, 30 ml inhoud en met een porositeit G 3 of gelijkwaardig.   5.2. Elektrisch verwarmde droogstoof, voorzien van een thermostaat, en ingesteld op 103 ± 2 ºC.   5.3. Waterbad, ingesteld op een temperatuur van 60 ºC.   5.4. Exsiccator, voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   5.5. Conische kolven, inhoud 500 ml.   5.6. Vacuümpomp.   5.7. Analytische balans.      6. Werkwijze  6.1. Plaats de filterkroes (5.1) gedurende een half uur in de droogstoof (5.2) bij 103 ± 2 ºC. Plaats de filterkroes vervolgens in de exsiccator (5.4) en koel af tot kamertemperatuur en weeg.   6.2. Homogeniseer de waar, indien nodig onder verwarming op het waterbad (5.3). Weeg tot op 1 mg nauwkeurig ongeveer 10 g van de gehomogeniseerde waar af in de conische kolf (5.5). Voeg toe 100 ml tolueen (4.1) en schud het mengsel totdat de lecithine is opgelost. Filtreer de oplossing onder vacuüm door de filterkroes (5.1). Spoel de kolf (5.5) uit met 25 ml tolueen en filtreer door de filterkroes (5.1). Herhaal deze bewerking nogmaals met 25 ml tolueen. Verwijder de tolueen zo veel mogelijk uit de filterkroes (5.1) door sterk af te zuigen.    6.3. Plaats de filterkroes (5.1) gedurende 2 uur in de droogstoof (5.2) bij 103 ± 2 ºC. Koel af tot kamertemperatuur in de exsiccator (5.4) en weeg.   6.4. Herhaal 6.3 totdat het verschil tussen twee opeenvolgende wegingen minder dan 0,5 mg bedraagt. Indien de massa is toegenomen dient voor de berekening de kleinst gevonden massa te worden gebruikt.      7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het gehalte aan in tolueen onoplosbare bestanddelen, uitgedrukt in massaprocenten, met de formule: >PIC FILE= "T0020644">   waarin:  m1 = de massa van de lege filterkroes (6.1) in gram,  m2 = de massa van de filterkroes + inhoud (6.4) in gram,  m0 = de afgewogen hoeveelheid waar in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 30 mg/100 g waar.        METHODE 11 DE LIMIETPROEF VOOR HET BEPALEN VAN REDUCERENDE STOFFEN IN NATRIUM-, KALIUM- EN CALCIUMLACTAAT (E 325, E 326, E 327)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient om de eventuele aanwezigheid van reducerende bestanddelen in natriumlactaat (E 325), kaliumlactaat (E 326) en calciumlactaat (E 327) vast te stellen.   2. Definitie  Limietproef voor de reductie van Fehling's oplossing : de reactie van het monster met Fehling's oplossing onder de in dit voorschrift beschreven omstandigheden.   3. Beginsel  Fehling's oplossing wordt door reducerende stoffen gereduceerd. Meestal wordt de reductie veroorzaakt door reducerende suikers.   4. Reagentia  4.1. Fehling's oplossing A : los 6,93 g kopersulfaat-pentahydraat (CuSO4  7 5H2O) op in water en vul aan tot 100 ml.   4.2. Fehling's oplossing B : los 34,6 g kaliumnatriumtartraat-tetrahydraat (KNaC4H4O6  7 4H2O) en 10 g natriumhydroxyde op in water en vul aan tot 100 ml.       5. Werkwijze  Weeg tot op 1 mg nauwkeurig 1 g van de waar af en los op in 10 ml warm water. Voeg aan deze oplossing toe 2 ml Fehling's oplossing A (4.1) en 2 ml Fehling's oplossing B (4.2). Kook het mengsel gedurende 1 minuut. Neem waar of een kleurverandering optreedt. Een eventueel gevormde neerslag van calciumsulfaat stoort de reactie niet.   6. Weergave van de resultaten  6.1. Interpretatie van de limietproef  Indien er na koken een kleurverandering optreedt is de limietproef positief en zijn in het monster gereduceerde bestanddelen aanwezig.   6.2. Detectiegrens  De detectiegrens voor reducerende stoffen die reageren als glucose ligt bij 100 mg/100 g waar.   6.3. Opmerkingen  6.3.1. De resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist moeten gelijk zijn.   6.3.2. Bij aanwezigheid van 2 % glucose wordt de Fehling's oplossing volledig gereduceerd.           METHODE 12 HET BEPALEN VAN VLUCHTIGE ZUREN IN ORTHOFOSFORZUUR (E 338)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor het bepalen van het gehalte aan vluchtige zuren, uitgedrukt als azijnzuur, in orthofosforzuur (E 338).   2. Definitie  Het gehalte aan vluchtige zuren : het gehalte aan vluchtige zuren, uitgedrukt als azijnzuur, bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Aan het orthofosforzuur wordt water toegevoegd en de verkregen oplossing wordt gedestilleerd. De in het destillaat aanwezige zuren worden bepaald door titratie met natriumhydroxydeoplossing en berekend als azijnzuur.   4. Reagentia  4.1. Fenolftaleïneoplossing, 1 % m/v in ethanol.   4.2. Natriumhydroxydeoplossing, 0,01 mol/l.      5. Apparaten  5.1. Destillatieapparaat, voorzien van een spatbol.       6. Werkwijze  Weeg tot op 50 mg nauwkeurig ongeveer 60 g orthofosforzuur af. Breng de afgewogen hoeveelheid met behulp van 75 ml vers uitgekookt koud water over in de kolf van het destillatieapparaat (5.1). Meng en destilleer totdat 50 ml destillaat verkregen is. Voeg aan het destillaat enkele druppels fenolftaleïneoplossing (4.1) toe en titreer met de natriumhydroxydeoplossing (4.2) tot een rose kleur die 10 seconden blijft bestaan.   7. Weergave van de resultaten  7.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het gehalte aan vluchtige zuren uitgedrukt in mg azijnzuur per kg waar met de formule: >PIC FILE= "T0020645">   waarin:  V = de bij titratie verbruikte hoeveelheid natriumhydroxydeoplossing 0,01 mol/l in milliliter.  m0 = de afgewogen hoeveelheid orthofosforzuur in gram.   7.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 1 mg/kg waar.        METHODE 13 DE LIMIETPROEF VOOR HET BEPALEN VAN NITRATEN IN ORTHOFOSFORZUUR (E 338)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient om de eventuele aanwezigheid van nitraat in fosforzuur (E 338) vast te stellen.   2. Definitie  De limietproef voor nitraat : het vaststellen van de aanwezigheid van nitraat volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  Het ontkleuren van indigokarmijn door oxyderende stoffen waaronder nitraten in zwavelzuurhoudend milieu.   4. Reagentia >PIC FILE= "T0020913">     5. Werkwijze  Verdun 2,0 ml van de waar tot 10 ml met de natriumchlorideoplossing (4.2). Voeg toe 0,1 ml indigokarmijnoplossing (4.1) en voorzichtig onder afkoelen 10 ml geconcentreerd zwavelzuur (4.3). Beoordeel de kleur na 5 minuten.   6. Weergave van de resultaten  6.1. Interpretatie van limietproef  De proef is positief indien de blauwe kleur, binnen 5 minuten volledig verdwijnt. Het verdwijnen van de blauwe kleur binnen 5 minuten geeft aan dat het gehalte aan oxyderende stoffen uitgedrukt ais natriumnitraat groter is dan 5 mg/kg waar.   6.2. Opmerkingen  6.2.1. Voer een blanco test uit.   6.2.2. De resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussenpozen uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist moeten gelijk zijn.   6.2.3. De indigokarmijnoplossing mag niet gebruikt worden indien zij meer dan 60 dagen oud is.   6.2.4. Indien de reactie positief is kan de waar nitraat bevatten en moet een verder onderzoek uitgevoerd worden volgens de ISO 3709-1976 "Fosforzuur voor industrieel gebruik (inclusief levensmiddelindustrieën). Het bepalen van het gehalte aan stikstofoxyden door middel van de 3,4-xylenol spectrofotometrische methode".           METHODE 14 HET BEPALEN VAN DE IN WATER ONOPLOSBARE STOFFEN VAN MONO-, DI- EN TRINATRIUMORTHOFOSFAAT EN VAN MONO-, DI- EN TRIKALIUMORTHOFOSFAAT (E 339 i, E 339 ii, E 339 iii, E 340 i, E 340 ii, E 340 iii)   1. Doel en gebied van toepassing  De in dit voorschrift beschreven methode dient voor de bepaling van in water onoplosbare bestanddelen in:  - mononatriumorthofosfaat (E 339 i),   - dinatriumorthofosfaat (E 339 ii),   - trinatriumorthofosfaat (E 339 iii),   - monokaliumorthofosfaat (E 340 i),   - dikaliumorthofosfaat (E 340 ii),   - trikaliumorthofosfaat (E 340 iii).      2. Definitie  Het gehalte aan in water onoplosbare bestanddelen : het gehalte aan in water onoplosbare bestanddelen bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De waar wordt opgelost in water en de oplossing gefiltreerd door een gesinterde porceleinen filterkroes. Na uitwassen en drogen wordt het residu gewogen en berekend als in water onoplosbare bestanddelen.    4. Apparaten  4.1. Gesinterde porceleinen filterkroes, porositeit G 3 of gelijkwaardig.   4.2. Exsiccator, voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   4.3. Elektrisch verwarmde droogstoof, voorzien van een thermostaat en ingesteld op 103 ± 2 ºC.   4.4. Bekerglas van polypropyleen, inhoud 400 ml.   4.5. Waterbad, kokend.     5. Werkwijze  Weeg tot op 10 mg nauwkeurig ongeveer 10 g van de waar van fosfaat af in de polypropyleenbeker (4.4) en los op in 100 ml heet water. Laat gedurende 15 minuten op het kokende waterbad (4.5) staan. Filtreer de oplossing door de vooraf gedroogde en gewogen filterkroes (4.1). Was het onoplosbare residu met heet water uit. Plaats de filterkroes met inhoud gedurende 2 uur in de droogstoof (4.3) bij 103 ± 2 ºC.  Koel af tot kamertemperatuur in de exsiccator (4.2) en weeg. Herhaal het drogen, koelen en wegen totdat het verschil tussen twee opeenvolgende wegingen minder dan 0,5 mg bedraagt. Indien de massa is toegenomen dient voor de berekening de kleinst gevonden massa te worden gebruikt.   6. Weergave van de resultaten  6.1. Formule en methode van berekenen  Bereken het gehalte aan in water onoplosbare bestanddelen uitgedrukt in massaprocenten van de waar met de formule: >PIC FILE= "T0020646">   waarin:  m1 = de massa van het gedroogde residu in gram,  m0 = de afgewogen hoeveelheid waar in gram.   6.2. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 10 mg per 100 g waar.        METHODE 15 HET BEPALEN VAN DE pH-WAARDE VAN LEVENSMIDDELENADDITIEVEN   1. Doel en gebied van toepassing  Dit voorschrift beschrijft een algemene richtlijn voor het bepalen van de pH-waarde van levensmiddelenhulpstoffen.    2. Definitie  De pH-waarde van een levensmiddelenhulpstof : de pH-waarde bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode.   3. Beginsel  De pH-waarde van een waterige oplossing of een waterige suspensie van de waar wordt bepaald met behulp van een glaselektrode, referentie-elektrode en een pH-meter.   4. Reagentia  4.1. Gebruik om het instrument te ijken de volgende oplossingen:  4.1.1. Bufferoplossing, pH 6,88 bij 20 ºC : meng gelijke volumina van een oplossing van kaliumdiwaterstoffosfaat (KH2PO4) 0,05 mol/l en een oplossing van dinatriumwaterstoffosfaat-dihydraat (Na2HPO4  7 2H2O) 0,05 mol/l.   4.1.2. Bufferoplossing, pH 4,00 bij 20 ºC : een oplossing van kaliumwaterstofftalaat (C8H5KO4) 0,05 mol/l.   4.1.3. Bufferoplossing, pH 9,22 bij 20 ºC : een oplossing van natriumtetraboraat-dekahydraat, (Na2B4O7  7 10H2O) 0,05 mol/l.      4.2. Verzadigde of 3 mol/l oplossing van kaliumchloride (KCl), voor het vullen van de referentie-elektrode of een andere geschikte oplossing voorgeschreven door de fabrikant van de elektrode.   4.3. Gedestilleerd water, koolzuurvrij, met een pH tussen 5 en 6.      5. Apparaten  5.1. pH-meter, nauwkeurig tot op 0,01 pH-eenheid.   5.2. Elektroden : glaselektroden en referentie-elektroden al of niet gecombineerd en geschikte elektrodeklemmen.   5.3. Magneetroerder met verwarmingsinrichting.   5.4. Thermometer met een schaalverdeling van 0 tot 100 ºC.      6. Werkwijze  6.1. Het ijken van de pH-meter  Volg voor het gebruik van de elektroden de aanwijzingen van de fabrikant. De afgelezen pH-waarden dienen regelmatig te worden gecontroleerd door vergelijking met bufferoplossing van bekende pH-waarde. De elektroden dienen alvorens een meting uit te voeren of met water afgespoeld en daarna afgewist te worden met een zachte "tissue" of met water en vervolgens tweemaal met de te meten oplossing afgespoeld te worden.  Indien de te onderzoeken oplossing een zure pH vertoont dient de controle van de pH-aflezing te geschieden met de bufferoplossing, pH 4,00 (4.1.2) en de bufferoplossing, pH 6,88 (4.1.1). Vertoont de oplossing een alkalische reactie dan dient de controle van de pH-aflezing te geschieden met de bufferoplossing, pH 9,22 (4.1.3) en de bufferoplossing, pH 6,88 (4.1.1).    6.2. Het meten van de oplossing van de waar  De te gebruiken concentratie van de waar of de wijze van de bereiding van de te meten oplossing dient te geschieden op de wijze zoals voorgeschreven in de betreffende communautaire richtlijn inzake levensmiddelenhulpstoffen.  Bereid de meetoplossing op de voorgeschreven wijze waarbij gebruik gemaakt wordt van water als bedoeld onder 4.3 en stel onder roeren de temperatuur in op 20 ºC. Staak het roeren, plaats de elektroden (5.2) in de oplossing en lees na 2 minuten de pH-waarde op de pH-meter (5.1) af.      7. Weergave van de resultaten  7.1. Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd onder dezelfde omstandigheden in dezelfde waar door dezelfde analist mag niet meer bedragen dan 0,05 pH-eenheid.      8. Opmerkingen  Deze methode is alleen toepasbaar bij die pH-eisen in de betreffende communautaire richtlijn voor levensmiddelenhulpstoffen, waarbij de hulpstof wordt opgelost of gesuspendeerd in water.


Avis juridique important

|

31979L0641

Richtlijn 79/641/EEG van de Commissie van 27 juni 1979 houdende wijziging van de Richtlijnen 66/401/EEG, 66/402/EEG, 69/208/EEG en 70/458/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen, zaaigranen, zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en groentezaad

Publicatieblad Nr. L 183 van 19/07/1979 blz. 0013 - 0016 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 25 blz. 0230  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0163  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0163  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 11 blz. 0032  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 11 blz. 0032

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 27 juni 1979  houdende wijziging van de Richtlijnen 66/401/EEG , 66/402/EEG , 69/208/EEG en 70/458/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen , zaaigranen , zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en groentezaad   ( 79/641/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/1020/EEG ( 2 ) , inzonderheid op artikel 2 , lid 1bis , en artikel 21bis ,  Gelet op Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/1020/EEG , inzonderheid op artikel 2 , lid 1bis , en artikel 21bis ,  Gelet op Richtlijn 69/208/EEG van de Raad van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/1020/EEG , inzonderheid op artikel 2 , lid 1bis , en artikel 20bis ,  Gelet op Richtlijn 70/458/EEG van de Raad van 29 september 1970 betreffende het in de handel brengen van groentezaad ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/692/EEG ( 6 ) , inzonderheid op artikel 2 , lid 1bis , en artikel 40bis ,  Overwegende dat uit hoofde van de ontwikkeling van de wetenschappelijke kennis is gebleken dat bepaalde in de richtlijnen betreffende het in de handel brengen van zaaizaad gebruikte plantenkundige benamingen onjuist zijn of wel twijfelachtig ten aanzien van de authenticiteit ;  Overwegende dat het wenselijk voorkomt deze benamingen te wijzigen aan de hand van de internationaal gebruikelijke benamingen ;  Overwegende dat het derhalve dienstig is de Richtlijnen 66/401/EEG , 66/402/EEG , 69/208/EEG en 70/458/EEG - betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen , zaaigranen , zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en groentezaad - te wijzigen ;  Overwegende dat sommige bepalingen van voormelde richtlijnen en van Richtlijn 70/457/EEG van de Raad van 29 september 1970 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen ( 7 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/55/EEG ( 8 ) , het begrip soort gebruiken waardoor het toepassingsgebied van deze bepalingen wordt afgebakend ; dat de door de onderhavige richtlijn in de nomenclatuur aangebrachte wijzigingen de interpretatie van deze bepalingen niet beïnvloeden ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité teeltmateriaal voor land - , tuin - en bosbouw ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 66/401/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen wordt als volgt gewijzigd :  1 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , sub a ) , worden de benamingen van de volgende soorten :  Agrostis canina L . ssp . canina Hwd . - Kruipend struisgras en heidestruisgras  Arrhenatherum elatius ( L . ) J . et C . Presl . - Frans raaigras  Phleum bertolinii DC - Kleine timothee  Trisetum flavescens ( L . ) Pal . Beauv . - Goudhaver  vervangen door :  Agrostis canina L . - Kruipend struisgras en heide struisgras  Arrhenatherum elatius ( L . ) Beauv . ex J . et K . Presl  - Frans raaigras  Phleum bertolonii DC . - Kleine timothee  Trisetum flavescens ( L . ) Beauv . - Goudhaver .  2 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , sub b ) , worden de benamingen van de volgende soorten :  Medicago varia Martyn - Luzerne  Onobrychis sativa Lam . - Steenklaver  Pisum arvense L . - Voedererwten  Trigonella foenumgraecum L . - Bokshoorn  vervangen door :  Medicago x varia Martyn - Luzerne  Onobrychis viciifolia Scop . - Steenklaver  Pisum sativum L . ( partim ) - Voedererwten  Trigonella foenum-graecum L . - Bokshoorn .  3 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , sub b ) , worden de benamingen van de volgende soorten :  Vicia faba L . ssp . faba var . equina Pers . - Paardeboon  Vicia faba L . var . minor ( Peterm ) . Bull . - Veldboon  vervangen door :  Vicia faba L . ( partim ) - Veldboon .  4 . In artikel 3 , lid 1 , worden de benamingen van de volgende soorten :  Medicago varia Martyn  Pisum arvense L .  vervangen door :  Medicago x varia Martyn  Pisum sativum L .  5 . In bijlage I , punt 2 , bijlage I , punt 4 , bijlage II , deel I , punt 1 , en in bijlage II , deel II , punt 1 , wordt de benaming van de volgende soort :  Pisum arvense  vervangen door :  Pisum sativum .  6 . In bijlage II , deel I , punt 2A , bijlage II , deel II , punt 2A , en in bijlage III worden de benamingen van de volgende soorten :  Agrostis canina ssp . canina  Medicago varia  Onobrychis sativa  Pisum arvense  vervangen door :  Agrostis canina  Medicago x varia  Onobrychis viciifolia  Pisum sativum .  7 . In bijlage II , deel I , punt 2A , bijlage II , deel II , punt 2A en in bijlage III worden de benamingen van de volgende soorten :  Vicia faba ssp . var . equina  Vicia faba var . minor  vervangen door :  Vicia faba .  8 . In bijlage II , deel I , punt 2B , sub e ) , worden de benamingen van de volgende soorten :  Pisum arvense  Vicia faba spp .  vervangen door :  Pisum sativum  Vicia faba .  Artikel 2  Richtlijn 66/402/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaigranen wordt als volgt gewijzigd :  1 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , worden de twee benamingen van de volgende soorten :  Hordeum distichum L . - Tweerijige gerst  Hordeum polystichum L . - Meerrijige gerst  vervangen door :  Hordeum vulgare L . - Gerst .  2 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , worden de benamingen van de volgende soorten :  Triticum aestivum L . - Zachte tarwe  Triticum durum L . - Durum tarwe  vervangen door :  Triticum aestivum L . emend . Fiori et Paol . - Zachte tarwe  Triticum durum Desf . - Harde tarwe  3 . In bijlage I , punt 5B , sub a ) , bijlage II , punt 1A , bijlage II , punt 2A , en bijlage III worden de benamingen van de volgende soorten :  Hordeum distichum  Hordeum polystichum  vervangen door :  Hordeum vulgare .  Artikel 3  Richtlijn 69/208/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen wordt als volgt gewijzigd :  1 . De volgende benamingen vervangen de in artikel 2 , lid 1 , deel A , vermelde benamingen :  Arachis hypogaea L . - Aardnoot  Brassica juncea L . Czern . et Coss . in Czern . - Sareptamosterd  Brassica napus L . ssp . oleifera ( Metzg . ) Sinsk - Koolzaad  Brassica nigra ( L . ) W . Koch - Bruine mosterd  Brassica rapa L . ( partim ) - Raapzaad  Cannabis sativa L . - Hennep  Carum carvi L . - Karwij  Glycine max ( L . ) Merr . - Soja  Gossypium spp . - Katoen  Helianthus annuus L . - Zonnebloem  Linum usitatissimum L . - Vezelvlas , oliehoudend vlas  Papaver somniferum L . - Blauwmaanzaad  Sinapis alba L . - Gele mosterd .  2 . In artikel 3 , lid 1 , wordt de benaming van de soort  Brassica campestris L . ssp . oleifera ( Metzg . ) Sinsk .  geschrapt . De benaming :  Brassica rapa L . ( partim )  wordt toegevoegd na de benaming :  Brassica napus L . ssp . oleifera ( Metzg . ) Sinsk .  3 . In bijlage I , punt 2 , wordt de benaming van de volgende soort :  Brassica napus oleifera  vervangen door :  Brassica napus ssp . oleifera .  4 . In bijlage II , deel I , punt 3A , wordt de benaming van de soort :  Brassica campestris ssp . oleifera  geschrapt . De benaming :  Brassica rapa  wordt toegevoegd na de benaming :  Brassica napus spp . oleifera .  5 . In bijlage III wordt de benaming van de volgende soort :  Brassica campestris spp . oleifera  vervangen door :  Brassica rapa .  Artikel 4  Richtlijn 70/458/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van groentezaad wordt als volgt gewijzigd :  1 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , worden de benamingen van de volgende soorten :  Citrullus vulgaris L . - Watermeloen  Daucus carota L . ssp . sativus ( Hoffm . ) Hayek - Wortelen  Petroselinum hortense Hoffm . - Peterselie  Pisum sativum L . ( excl . P . arvense L . ) - Erwten  Valerianella locusta ( L . ) Betcke ( V . olitoria Polt . ) - Veldsla  Vicia faba major L . - Bonen  vervangen door :  Citrullus lanatus ( Thunb . ) Matsum . et Nakai - Watermeloen  Daucus carota L . - Wortelen  Petroselinum crispum ( Mill . ) Nym . ex A . W . Hill - Peterselie  Pisum aativum L . ( partim ) - Erwten met uitzondering van voedererwten  Valerianella locusta ( L . ) Laterr . - Veldsla  Vicia faba L . ( partim ) - Bonen .  2 . In artikel 2 , lid 1 , deel A , wordt de benaming van de soort  Solanum lycopersicum L . ( Lycopersicum esculentum Mill . ) - Tomaat  geschrapt . De benaming :  Lycopersicon lycopersicum ( L . ) Karst . ex Farwell - Tomaat  wordt toegevoegd na de benaming :  Lactuca sativa L . - Sla .  3 . In bijlage II , punt 3 , sub a ) , en in bijlage III , punt 2 , worden de volgende benamingen :  Citrullus vulgaris  Petroselinum hortense  Solanum lycopersicum  vervangen door :  Citrullus lanatus  Petroselinum crispum  Lycopersicon lycopersicum .  Artikel 5  De bepalingen van deze richtlijn laten de toepassing van de andere bepalingen van de Richtlijnen 66/401/EEG , 66/402/EEG , 69/208/EEG , 70/457/EEG en 70/458/EEG onverlet .  Artikel 6  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om met werking vanaf 1 juli 1980 aan deze richtlijn te voldoen .  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juni 1979 .  Voor de Commissie  Finn GUNDELACH  Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2298/66 .  ( 2 ) PB nr . L 350 van 14 . 12 . 1978 , blz . 27 .  ( 3 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2309/66 .  ( 4 ) PB nr . L 169 van 10 . 7 . 1969 , blz . 3 .  ( 5 ) PB nr . L 225 van 12 . 10 . 1970 , blz . 7 .  ( 6 ) PB nr . L 236 van 26 . 8 . 1978 , blz . 13 .  ( 7 ) PB nr . L 225 van 12 . 10 . 1970 , blz . 1 .  ( 8 ) PB nr . L 16 van 20 . 1 . 1978 , blz . 23 .


Avis juridique important

|

31986L0403

Richtlijn 86/403/EEG van de Commissie van 28 juli 1986 tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding

Publicatieblad Nr. L 233 van 20/08/1986 blz. 0016 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0249  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 21 blz. 0249

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 28 juli 1986  tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding  (86/403/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/300/EEG van de Commissie (2), en met name op artikel 7,  Overwegende dat in Richtlijn 70/524/EEG is bepaald dat de inhoud van de bijlagen voortdurend moet worden aangepast aan de stand van wetenschap en techniek; dat de bijlagen zijn gecodifieerd bij Richtlijn 85/429/EEG van de Commissie (3);  Overwegende dat met bepaalde toevoegingsmiddelen die tot hiertoe voor bepaalde doeleinden in nationaal verband mochten worden gebruikt, inmiddels uitvoerig is geëxperimenteerd; dat op basis van de uitgevoerde studies en de opgedane ervaring het gebruik van deze toevoegingsmiddelen voor diezelfde doeleinden in de gehele Gemeenschap mag worden toegestaan;  Overwegende dat het onderzoek met betrekking tot verschillende toevoegingsmiddelen die in bijlage II zijn opgenomen en die dus in nationaal verband mogen worden gebruikt, nog niet is beëindigd; dat daarom de periode gedurende welke deze stoffen mogen worden gebruikt met een bepaalde tijd dient te worden verlengd;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 3 december 1986 aan het bepaalde in artikel 1 gevolg te geven. Zij stellen de Commissie van deze bepalingen onmiddellijk in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 28 juli 1986.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1.  (2) PB nr. L 189 van 11. 7. 1986, blz. 42.  (3) PB nr. L 245 van 12. 9. 1985, blz. 1.  BIJLAGE  1. In bijlage I  a) worden in deel G. »Conserveermiddelen"  aa) Nr. EEG E 240 »Formaldehyde" als volgt aangevuld:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  / / Alle   diersoorten of categorieën   // -   // -   // -  // Alleen voor kuilvoeder"   //    //   //   //   //   //  //   //  bb) en de volgende Nrs. EEG toegevoegd:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8.9 // E 507  // Zoutzuur   // HCl   // Alle diersoorten of categorieën  // -   // -   // -   // Alleen voor kuilvoeder   // E 513  // Zwavelzuur   // H2SO4   // Alle diersoorten of categorieën  // -   // -   // -   // Alleen voor kuilvoeder"   //    //  //   //   //   //   //   //  b) worden in deel I. »Sporenelementen", de volgende Nrs. EEG toegevoegd:  1.2.3.4.5 //  //  //  //  //  // »Nr. EEG   // Element  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule  // Maximumgehalte in mg/kg van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  // E 7   // Molybdeen - Mo   // Ammoniummolybdaat   // (NH4)6 Mo7 O24 ; 4 H2O   // 2,5 (totaal)   //   //   // Natriummolybdaat  // Na2 Mo O4 ; 2 H2O   //   // E 8   // Selenium - Se  // Natriumseleniet   // Na2 Se O3   // 0,5 (totaal)"   //  //   // Natriumselenaat   // Na2 Se O4   //   //    //   //  //   //  c) wordt in deel L. »Bindmiddelen, verdunningsmiddelen en stollingsmiddelen"  aa) Nr. EEG E 560 »Asbestvrij natuurlijk mengsel (ongeveer 1/1) van chloriet en steatiet" als volgt gewijzigd:  aaa) de gegevens in de kolom »Toevoegingsmiddelen" worden vervangen door de volgende gegevens:  »Natuurlijke mengsels van chloriet en steatiet";  bbb) in de kolom »Chemische formule, beschrijving" worden de volgende vermeldingen toegevoegd:  »Natuurlijke mengsels van steatiet en chloriet, asbestvrij, met een minimumzuiverheid van 85 %".  bb) en het volgende Nr. EEG toegevoegd:  1.2.3.4.5.6.7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  // »Nr. EEG  // Toevoegingsmiddel  // Chemische formule, beschrijving  // Diersoort of categorie  // Maximum- leeftijd  // Minimum- gehalte  // Maximum- gehalte   // Andere bepalingen 1.2.3.4.5.6,7.8 //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  //  / / mg/kg   van het volledige diervoeder  //  //  //  //  //  //  //  //  // 1.2.3.4.5.6.7.8 // E 558  // Bentoniet en montmorrillomiet   // -  // Alle diersoorten of categorieën   // -   // -   // 20 000   // - Alle diervoeders De vermenging met toevoegingsmiddelen van de groep van de antibiotica, coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen is verboden uitgezonderd in het geval van Tylosine, Monensinnatrium, Ipronidazol en Lasalocide-natrium.   //   //  //   //   //   //   //   // - Aanduiding op het etiket: vermelding van de specifieke benaming van het toevoegingsmiddel"   //    //   //   //   //   //   //   //  2. In bijlage II:  a) wordt in deel A. »Antibiotica" bij post 21 »Virginiamycine" de datum »3. 12. 1986" in de kolom »Duur van de toelating" vervangen door »30. 11. 1987";  b) wordt in deel F. »Kleurstoffen met inbegrip van pigmenten" in post 2 »Canthaxanthine" de datum »3. 12. 1986" in de kolom »Duur van de toelating" vervangen door »30. 11. 1987";  c) wordt in deel J. »Groeibevorderende stoffen" bij post 1 »Nitrovine" de datum »3. 12. 1986" in de kolom »Duur van de toelating" vervangen door »30. 11. 1987";  d) wordt in deel L. »Bindmiddelen, verdunningsmiddelen en stollingsmiddelen" bij post 5 »Perliet" de datum »3. 12. 1986" in de kolom »Duur van de toelating" vervangen door »30. 11. 1987".


Avis juridique important

|

31971L0304

Richtlijn 71/304/EEG van de Raad van 26 juli 1971 betreffende de opheffing van de beperkingen van het vrij verrichten van diensten op het gebied van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en van de gunning van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken door bemiddeling van agentschappen of filialen

Publicatieblad Nr. L 185 van 16/08/1971 blz. 0001 - 0004 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0107  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1971(II) blz. 0610  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 1 blz. 0107  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1971(II) blz. 0678  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 17 Deel 1 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0129  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0129

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 26 juli 1971  betreffende de opheffing van de beperkingen van het verrichten van diensten op het gebied van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken en van de gunning van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken door bemiddeling van agentschappen of filialen   ( 71/304/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 54 , lid 2 , en 63 , lid 2 ,  Gelet op het Algemeen Programma voor de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging ( 1 ) , inzonderheid op titel IV , B ,  Gelet op het Algemeen Programma voor de opheffing van de beperkingen van het vrij verrichten van diensten ( 2 ) , inzonderheid op titel V , C , e ) , 1 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 3 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 4 ) ,  Overwegende dat reeds in de richtlijnen van de Raad van 7 juli 1964 , nr . 64/427/EEG en nr . 64/429/EEG ( 5 ) is bepaald op welke wijze de verwezenlijking van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten plaatsvindt , alsmede op welke wijze de overgangsmaatregelen worden toegepast met betrekking tot de in klasse 40 C.I.T.I . vermelde , niet in loondienst verrichte werkzaamheden ; dat overeenkomstig deze richtlijnen de aanbestedende diensten aan privaatrechtelijke natuurlijke of rechtspersonen met wie een overeenkomst wordt gesloten , geen enkele discriminatie naar nationaliteit mogen opleggen ten aanzien van onderaannemers ; dat de enige voorlopig toegelaten beperkingen de deelneming betreffen aan overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken in de vorm van dienstverleneing of via agentschappen of filialen bij de gunning van overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken ; dat de bepalingen van voornoemde richtlijnen bijgevolg een algemene strekking hebben zodat herhaling ervan in deze richtlijn overbodig is ;  Overwegende dat de opdrachten voor de uitvoering van werken van klasse 40 van de C.I.T.I . kunnen worden gegund of uitgevoerd door organen waaraan concessies zijn verleend door de Staat , de territoriale lichamen of andere publiekrechtelijke rechtspersonen ; dat de richtlijn zich derhalve ook moet uitstrekken tot deze opdrachten , die een aanzienlijk volume uit te voeren werken vertegenwoordigen ; dat de draagwijdte van de richtlijn anders sterk zou worden beperkt ;  Overwegende dat in artikel 97 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie een bijzondere bepaling is opgenomen ten aanzien van de bouw van installaties van wetenschappelijke of industriële aard op het gebied van de kernenergie ; dat dergelijke gevallen derhalve overeenkomstig artikel 232 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn dienen te vallen ;  Overwegende dat sedert de aanvaarding van de Algemene Programma's een eigen systematische indeling van industriële werkzaamheden voor de E.E.G . is opgesteld onder de benaming " Systematische indeling der industrietakken in de Europese Gemeenschappen " ( N.I.C.E . ) ; dat deze indeling verwijzingen naar de nationale naamlijsten bevat en bijgevolg beter aan de behoeften van de Lid-Staten van de Gemeenschap is aangepast dan de " International Standard Industrial Classification of all Economic Activities " ( C.I.T.I . ) ; dat derhalve de genoemde systematische indeling gevolgd moet worden , voor zover daardoor het in de Algemene Programma's vastgestelde tijdschema , dat uitgaat van de C.I.T.I.-indeling , niet wordt gewijzigd ; dat overigens het aanhouden van de N.I.C.E . met betrekking tot deze richtlijn niet zulk een gevolg kan hebben ;  Overwegende dat het vermelden van technische specificaties bij overheidsopdrachten voor de uitvoering van werken gebruikelijk is ; dat de Raad er in de verklaring , welke hij bij de vaststelling van de Algemene Programma's heeft aangenomen , op heeft gewezen dat de technische specificaties geen enkele clausule met discriminerende uitwerking mogen bevatten ; dat derhalve in de richtlijn bepaalde nadere voorschriften in dit verband dienen te worden opgenomen ;  Overwegende dat de bepalingen van toepassing op alle andere dan de in loondienst verrichte werkzaamheden , en met betrekking tot de verplaatsing en het verblijf van de begunstigden van de vrijheid van vestiging en het vrij verrichten van diensten in afzonderlijke richtlijnen zijn of zullen worden vastgesteld en dat de regeling voor de werknemers in loondienst , die degene die de dienst verricht , vergezellen of voor diens rekening handelen , is vastgesteld bij de maatregelen die zijn getroffen uit hoofde van de artikelen 48 en 49 van het Verdrag .  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten heffen ten gunste van de in elk der titels I van de Algemene Programma's vermelde natuurlijke personen en vennootschappen die als dienstverlener optreden dan wel optreden door bemiddeling van agentschappen of filialen , hierna begunstigden genoemd , de in elke der titels III van bedoeld programma's beoogde beperkingen op ten aanzien van de toegang tot , de gunning van de uitvoering van of de deelneming aan de uitvoering van opdrachten voor de uitvoering van werken voor rekening van de Staat , de territoriale lichamen en de publiekrechtelijke rechtspersonen .  Artikel 2  1 . De bepalingen van deze richtlijn zijn van toepassing op de anders dan in loondienst verrichte werkzaamheden die vermeld zijn in bijlage I van het Algemene Programma voor de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging , klasse 40 , Deze werkzaamheden komen overeen met die welke zijn opgesomd in klasse 40 van de " Systematische indeling van de industrietakken van de Europese Gemeenschappen " ( N.I.C.E . ) ; zij zijn weergegeven in de bijlage van deze richtlijn .  2 . De richtlijn is niet van toepassing op :  a ) industriële installaties , van mechanische , elektrische en energie-opwekkende aard , behalve het gedeelte van deze installaties dat technisch onder de bouwkunde valt ;  b ) de bouw van installaties van wetenschappelijke of industriële aard op het gebied van de kernenergie ;  c ) graafwerken , het boren van mijnschachten , baggerwerken , en de afvoer van weggegraven grond , verricht met het oog op de winning van delfstoffen  ( extractieve nijverheid ) .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten heffen de beperkingen op en met name die :  a ) welke de begunstigden verhinderen hun diensten te verrichten onder dezelfde voorwaarden en met gelijke rechten als de eigen onderdanen ; tot de op te heffen beperkingen behoren in het bijzonder de wettelijke en bestuurrechtelijke bepalingen en de administratieve handelwijzen die de natuurlijke personen of rechtspersonen met wie een overeenkomst is gesloten , waarbij zij zijn belast met de uitvoering of de exploitatie van werken of het beheer van overheidsdiensten tegen verlening van bijzondere of exclusieve rechten , verplichten of in de gelegenheid stellen bij de opdrachten die zij op hun beurt bij de uitvoering van deze werken kunnen verlenen een discriminerende behandeling toe te passen ten nadele van de begunstigden ;  b ) welke voortvloeien uit een administratieve handelwijze die tot gevolg heeft , dat de begunstigden op discriminerende wijze worden behandeld in vergelijking met de eigen onderdanen ;  c ) welke voortvloeien uit bepalingen of praktijken die , hoewel van toepassing zonder onderscheid naar nationaliteit , niettemin uitsluitend of in hoofdzaak de beroepswerkzaamheid van de onderdanen van de andere Lid-Staten belemmeren ; de technische specificaties die een discriminerende werking hebben behoren met name tot de op te heffen beperkingen ; zij worden echter niet geacht deze werking te hebben wanneer zij door het voorwerp van de opdracht worden gerechtvaardigd .  2 . De Lid-Staten zien er in het bijzonder op toe :  a ) dat de uitvoering van werken op hun grondgebied door de begunstigden aanleiding kan geven tot het toekennen door de overheid van de met dat doel vastgestelde kredieten , steunmaatregelen en subsidies in hun verschillende vormen , onder dezelfde voorwaarden als voor de eigen onderdanen ;  b ) dat de begunstigden onbeperkt en in ieder geval onder dezelfde voorwaarden als de eigen onderdanen over de voorzieningsmogelijkheden beschikken , waarop de Staat controle kan uitoefenen en waarover zij moeten beschikken om hun opdracht te kunnen uitvoeren .  Artikel 4  Binnen een termijn van twaalf maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen voor het volgen van deze richtlijn ; zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 26 juli 1971 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . MORO  ( 1 ) PB nr . 2 van 15 . 1 . 1962 , blz . 36/62 .  ( 2 ) PB nr . 2 van 15 . 1 . 1962 , blz . 32/62 .  ( 3 ) PB nr . 62 van 12 . 4 . 1965 , blz . 883/65 .  ( 4 ) PB nr . 13 van 29 . 1 . 1965 , blz . 158/65 .  ( 5 ) PB nr . 117 van 23 . 7 . 1964 , blz . 1863/64 en blz . 1880/64 .  BIJLAGE  LIJST VAN DE BEROEPSWERZAAMHEDEN  gebaseerd op de systematische indeling van de industrietakken in de Europese Gemeenschappen ( N.I.C.E . )  Klasse * * Groep * *  40 * * * BOUWNIJVERHEID *   * * * Bedrijven welke metalen constructiewerk vervaardigen en monteren ( plaatsen op het werk ) of uitsluitend monteren , zijn opgenomen onder groep 353 *   * 400 * * Algemene bouwnijverheid ( zonder bepaalde specialisatie ) , slopersbedrijven *   * * 400.1 * Algemene bouwnijverheid , zonder bepaalde specialisatie *   * * * Ondernemingen waarvan de hoofdactiviteit veranderlijk is of te weinig uitgesproken om hun indeling bij een der onderscheiden groepen der bouwnijverheid te rechtvaardigen *   * * 400.2 * Sloperijen van bouwwerken *   * 401 * * Burgerlijke en utiliteitsbouw ( bouw van woningen en andere gebouwen ) *   * * 401.1 * Algemene burgerlijke en utiliteitsbouw  ( zonder bepaalde specialisatie ) *   * * 401.2 * Dakdekkersbedrijven *   * * 401.3 * Schoorsteen - en overbouwerijen *   * * 401.4 * Isolatiebedrijven tegen water en vocht *   * * 401.5 * Restauratie - en onderhoudsbedrijven van gevels *   * * 401.6 * Steigerbouw *   * * 401.7 * Andere gespecialiseerde aannemersbedrijven van de burgerlijke utiliteitsbouw ( met inbegrip van timmerbedrijven ) *  Klasse * * Groep * *   * 402 * * Water - , spoor - en wegenbouw ; cultuurtechnische werken *   * * 402.1 * Algemene weg - en waterbouw ( zonder bepaalde specialisatie ) *   * * 402.2 * Grondverplaatsing ( baggerbedrijven , opspuitbedrijven , grondegalisatiebedrijven ) *   * * 402.3 * Bruggen - , tunnel - , schachtbouw , grondboring *   * * 402.4 * Aanleg van waterbouwkundige werken *   * * 402.5 * Wegenbouw ; straatmakersbedrijven ( met inbegrip van bedrijven welke gespecialiseerd zijn op de aanleg van luchthavens en landingsbanen ) *   * * 402.6 * Andere gespecialiseerde aannemersbedrijven van de weg - en waterbouwkundige werken ( hiertoe behoren de bedrijven welke rivier - , zee - en wegbebakeningswerkzaamheden uitvoeren ; buizen - en kabelleggersbedrijven ; installatiebedrijven van elektriciteitsnetten en dergelijke ) *   * 403 * * Installatiebedrijven *   * * 403.1 * Installatiebedrijven zonder bepaalde specialisatie *   * * 403.2 * Loodgietersbedrijven ; gas - en waterleidingsinstallatiebedrijven *   * * 403.3 * Installatiebedrijven van centrale verwarming , klimatiseerinrichtingen en luchtverversingsapparatuur *   * * 403.4 * Isoleerinrichtingen ( koude , warmte , geluid , trilling ) *   * * 403.5 * Elektrotechnische installatiebedrijven *   * * 403.6 * Overige installatiebedrijven ( antennes , bliksemafleiders , telefoon , enz . ) *   * 404 * * Bouwbedrijven voor de afwerking van gebouwen *   * * 404.1 * Algemene aannemersbedrijven voor de afwerking van gebouwen ( zonder bepaalde specialisatie ) *   * * 404.2 * Stukadoors - en wittersbedrijven *   * * 404.3 * Timmermansbedrijven ( voornamelijk montage op het werk van timmerwerken ) ; parketleggersbedrijven *   * * 404.4 * Schilders - en glazenmakersbedrijven , behangerijen *   * * 404.5 * Tegelzetterijen , vloerenleggersbedrijven *   * * 404.6 * Overige bouwbedrijven voor de afwerking van gebouwen


Avis juridique important

|

31982L0894

Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 21 december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 378 van 31/12/1982 blz. 0058 - 0062 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0215  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 26 blz. 0227  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0215  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 26 blz. 0227

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 21 december 1982  inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap   ( 82/894/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement , ( 1 )  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de Gemeenschap voorschriften heeft vastgesteld voor de intracommunautaire handel in runderen en varkens , vers vlees , vers vlees van pluimvee en vleesprodukten ;  Overwegende dat het uitbreken of het heersen van bepaalde besmettelijke dierziekten een risico voor de communautaire veestapel inhoudt , met name wegens de verbreiding ervan in de intracommunautaire handel ; dat snelle en accurate informatie onmisbaar is voor de toepassing van de verschillende beschermingsmaatregelen , vastgesteld in de communautaire voorschriften ;  Overwegende dat elke Lid-Staat de andere Lid-Staten en de Commissie op de hoogte dient te stellen van het uitbreken en het verdwijnen van bepaalde dierziekten op zijn grondgebied , zulks op grond van artikel 9 van Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/1274/EEG ( 4 ) , artikel 11 van Richtlijn 71/118/EEG van de Raad van 15 februari 1971 inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het handelsverkeer in vers vlees van pluimvee ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/216/EEG ( 6 ) , artikel 7 van Richtlijn 72/461/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees ( 7 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/1099/EEG ( 8 ) , en artikel 7 van Richtlijn 80/215/EEG van de Raad van 22 januari 1980 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van intracommunautair handelsverkeer in vleesprodukten ( 9 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/1100/EEG ( 10 ) ;  Overwegende dat moet worden gespecificeerd welke ziekten moeten worden gemeld en op welke wijze dat moet gebeuren , en dat met name de stand van zaken in elke Lid-Staat op gezette tijden moet worden vastgesteld ;  Overwegende dat , als na toepassing van de meldingsprocedure blijkt dat technische aanpassingen nodig zijn , dit zal gebeuren volgens een procedure waarbij nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie wordt ingesteld ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Deze richtlijn heeft betrekking op de melding van :   - het uitbreken van een van de in bijlage I genoemde ziekten ,   - de intrekking - na de opruiming van de laatste haard - van de beperkingen die zijn ingesteld na het uitbreken van een van de in bijlage I genoemde ziekten .  2 . Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de bijzondere bepalingen betreffende informatie over de harmonisatie van de maatregelen inzake het uitroeien en/of voorkomen van dierziekten .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) bedrijf : op het grondgebied van een Lid-Staat gelegen landbouw - of ander bedrijf waar dieren worden gehouden of gefokt ;  b ) ziektegeval : de officiële constatering op een dier of karkas van één van de in bijlage I genoemde ziekten ;  c ) haard : het bedrijf of de plaats op het grondgebied van de Gemeenschap waar dieren zijn samengebracht en waar een of meer ziektegevallen officieel zijn geconstateerd ;  d ) " primaire haard " : een haard die epizootiologisch los staat van een vroeger geconstateerde haard in hetzelfde gebied van een Lid-Staat , zoals gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 64/432/EEG , of het voor de eerste maal uitbreken van een ziekte in een ander gebied van dezelfde Lid-Staat .  Artikel 3  1 . Iedere Lid-Staat meldt binnen 24 uur rechtstreeks aan de Commissie en aan de Lid-Staten :   - de op zijn grondgebied geconstateerde primaire haard van een van de in bijlage I genoemde ziekten ,   - de intrekking - na opruiming van de laatste haard - van de beperkingen die op zijn grondgebied zijn ingesteld na het uitbreken van een van de in bijlage I genoemde ziekten .  2 . De in lid 1 bedoelde meldingen met de volgens bijlage II vereiste inlichtingen worden per telex gedaan .  3 . Voor klassieke varkenspest zijn de inlichtingen die zijn gemeld overeenkomstig Richtlijn 80/217/EEG van de Raad van 22 januari 1980 tot vaststelling van gemeenschappelijke maatregelen ter bestrijding van klassieke varkenspest ( 11 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/1274/EEG van de Raad ( 12 ) , toereikend .  Artikel 4  1 . Onverminderd de in artikel 1 , lid 2 , bedoelde bepalingen meldt iedere Lid-Staat ten minste op de eerste werkdag van iedere week de op zijn grondgebied geconstateerde secundaire haarden van een van de in bijlage I genoemde ziekten rechtstreeks aan de Commissie .  Deze meldingen hebben betrekking op de week die eindigt te middernacht op de aan de melding voorafgaande zondag .  De Commissie legt de eventuele verbanden tussen deze inlichtingen en stuurt een overzicht van de gegevens naar de veterinaire diensten van iedere Lid-Staat .  2 . Het feit dat de Commissie geen meldingen ontvangt , betekent dat er tijdens de in lid 1 , tweede alinea , bedoelde periode geen secundaire haarden zijn uitgebroken .  3 . De in lid 1 bedoelde meldingen worden per telex gedaan en bevatten de volgens bijlage II vereiste inlichtingen .  Artikel 5  1 . Voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn zal overeenkomstig de procedure van artikel 6 het formulier worden vastgesteld waarmee de volgens bijlage II vereiste inlichtingen moeten worden verstrekt .  2 . Volgens de procedure van artikel 6 kan worden besloten :   - tot aanvulling of wijziging van de bijlagen ,   - tot tijdelijke wijziging van de strekking , inhoud en frequentie van de melding , onverminderd artikel 4 en rekening houdende met de betrokken ziekte en de bijzondere epizootiologische ontwikkeling ervan .  Artikel 6  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure wordt deze procedure door de voorzitter , hetzij op diens eigen initiatief , hetzij op verzoek van een Lid-Staat , onverwijld ingeleid bij het bij besluit van de Raad van 15 oktober 1968 ingestelde Permanent Veterinair Comité , hierna " het Comité " genoemd .  2 . In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de voorzitter op basis van de urgentie van de ter behandeling voorgelegde vraagstukken kan vaststellen . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van 45 stemmen .  4 . De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer , wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité . Wanneer zij niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité , of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht , legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen . De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad drie maanden nadat het voorstel bij hem is ingediend geen maatregelen heeft vastgesteld , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld en onmiddellijk ten uitvoer gelegd , behalve wanneer de Raad zich met een eenvoudige meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen .  Artikel 7  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1984 aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 21 december 1982 .  Voor de Raad  De Voorzitter  O . MOELLER  ( 1 ) Advies uitgebracht op 12/13 april 1982 ( nog niet in het Publikatieblad verschenen ) .  ( 2 ) PB nr . C 112 van 3 . 5 . 1982 , blz . 4 .  ( 3 ) PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964 , blz . 1977/64 .  ( 4 ) PB nr . L 375 van 31 . 12 . 1980 , blz . 75 .  ( 5 ) PB nr . L 55 van 8 . 3 . 1971 , blz . 23 .  ( 6 ) PB nr . L 47 van 21 . 2 . 1980 , blz . 8 .  ( 7 ) PB nr . L 302 van 31 . 12 . 1972 , blz . 24 .  ( 8 ) PB nr . L 325 van 1 . 12 . 1980 , blz . 14 .  ( 9 ) PB nr . L 47 van 21 . 2 . 1980 , blz . 4 .  ( 10 ) PB nr . L 325 van 1 . 12 . 1980 , blz . 16 .  ( 11 ) PB nr . L 47 van 21 . 2 . 1980 , blz . 11 .  ( 12 ) PB nr . L 375 van 31 . 12 . 1980 , blz . 75 .  BIJLAGE I  Dierziekten die gemeld moeten worden  Mond - en klauwzeer  Runderpest  Besmettelijke longziekte bij runderen  Blauwtong  Vesiculaire varkensziekte  Klassieke varkenspest  Afrikaanse varkenspest  Teschener ziekte  Vogelpest  Pseudovogelpest  BIJLAGE II  Bij de melding te verstrekken gegevens  1 . Krachtens artikel 3 vereiste inlichtingen bij het uitbreken van primaire haarden van de in bijlage I vermelde ziekten :  1 . Datum van verzending  2 . Uur van verzending  3 . Naam van de Lid-Staat  4 . a ) Naam van de ziekte  b ) Type virus , indien van toepassing  5 . Datum van constatering  6 . Plaats van het bedrijf  7 . Aantal verdachte dieren ter plekke : a ) runderen , b ) varkens , c ) schapen , d ) geiten , e ) pluimvee  8 . Aantal geslachte dieren : a ) runderen , b ) varkens , c ) schapen , d ) geiten , e ) pluimvee  9 . Aantal vernietigde karkassen : a ) runderen , b ) varkens , c ) schapen , d ) geiten , e ) pluimvee  2 . Krachtens artikel 4 vereiste inlichtingen bij het uitbreken van secundaire haarden van de in bijlage I genoemde ziekten :  1 . Datum van verzending  2 . Uur van verzending  3 . Naam van de Lid-Staat  4 . Voor elke ziekte :  a ) naam van de ziekte  b ) aantal haarden  3 . Krachtens artikel 3 vereiste inlichtingen bij intrekking van de beperkingen in een Lid-Staat na opruiming van de laatste haard van de in bijlage I genoemde ziekten :  1 . Datum van verzending  2 . Uur van verzending  3 . Naam van de Lid-Staat  4 . Naam van de ziekte  5 . Datum van intrekking van de beperkingen