Avis juridique important

|

31993L0001

Richtlijn 93/1/EEG van de Commissie van 21 januari 1993 tot wijziging van Richtlijn 77/535/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen (Analysemethoden voor spoorelementen)

Publicatieblad Nr. L 113 van 07/05/1993 blz. 0017 - 0036 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0039

RICHTLIJN 93/1/EEG VAN DE COMMISSIE van 21 januari 1993 tot wijziging van Richtlijn 77/535/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen (Analysemethoden  voor spoorelementen)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/530/EEG (2), inzonderheid op artikel 9, lid 2,  Overwegende dat artikel 8 A van het Verdrag een ruimte zonder binnengrenzen creëert, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat Richtlijn 89/530/EEG een aanvulling en wijziging inhoudt van Richtlijn 76/116/EEG met betrekking tot de spoorelementen boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen en zink in meststoffen;  Overwegende dat bij Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/519/EEG (4), officiële controles voor EEG-meststoffen worden voorgeschreven ten einde na te gaan of aan de vereisten op grond van de communautaire  bepalingen inzake kwaliteit en samenstelling van de meststoffen is voldaan; dat deze richtlijn dient te worden aangevuld zodat de meststoffen die onder Richtlijn 89/530/EEG vallen eveneens aan genoemde controles kunnen worden onderworpen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte communautaire maatregelen, gelet op de draagwijdte en de gevolgen van het voorgenomen optreden, niet alleen noodzakelijk, maar voor het bereiken van de vermelde doelstellingen, die niet door de Lid-Staten  afzonderlijk kunnen worden verwezenlijkt, onmisbaar zijn; dat bovendien de verwezenlijking ervan op communautair niveau reeds in Richtlijn 76/116/EEG is voorzien;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen inzake opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector  meststoffen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Aan bijlage II van Richtlijn 77/535/EEG wordt de tekst in de bijlage van deze richtlijn toegevoegd.  De in de bijlage genoemde methoden zijn van toepassing op EEG-meststoffen voor de bepaling van elk spoorelement met een gegarandeerd gehalte van minder dan of gelijk aan 10 %.  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen houden een uitdrukkelijke verwijzing in naar de onderhavige richtlijn.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 21 januari 1993.  Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie (1) PB nr. L 24 van 30. 1. 1976, blz. 21.  (2) PB nr. L 281 van 30. 9. 1989, blz. 116.  (3) PB nr. L 213 van 22. 8. 1977, blz. 1.  (4) PB nr. L 265 van 12. 9. 1989, blz. 30.    BIJLAGE   "Methoden 9 SPOORELEMENTEN Methode 9.1 EXTRACTIE VAN SPOORELEMENTEN TOTAAL 1. DOEL In dit document wordt de methode vastgesteld voor de extractie van de volgende spoorelementen: boor totaal, kobalt totaal, koper totaal, ijzer totaal, mangaan totaal, molybdeen totaal en zink totaal. Het is de bedoeling zo weinig mogelijk extracties uit  te voeren, zodat voor de bepaling van het totaalgehalte aan elk van bovengenoemde spoorelementen zo veel mogelijk hetzelfde extract kan worden gebruikt.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen die vallen onder Richtlijn 89/530/EEG van de Raad (1) en die een of meer van de volgende spoorelementen bevatten: boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen en zink. Zij is van toepassing voor de  bepaling van elk spoorelement met een gegarandeerd gehalte van minder dan of gelijk aan 10 %.  3. PRINCIPE Oplossen in kokend verdund zoutzuur.  NB: Dit is een empirische extractie die afhankelijk van het produkt of de overige bestanddelen van de meststof min of meer volledig kan zijn. Vooral voor bepaalde mangaanoxiden kan de geëxtraheerde hoeveelheid duidelijk lager zijn dan de totale  hoeveelheid mangaan in het produkt. De fabrikanten van meststoffen dienen zich ervan te vergewissen dat het opgegeven gehalte daadwerkelijk overeenkomt met de hoeveelheid die onder de in deze methode opgegeven omstandigheden in oplossing wordt gebracht.   4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Voeg 1 volume zoutzuur (HC1, r = 1,18 g/ml) toe aan 1 volume water.  4.2. Geconcentreerd ammoniumhydroxide (NH4OH, r = 0,9 g/ml).  5. APPARATUUR Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur.  NB: Als het extract wordt gebruikt voor de kwantitatieve analyse van boor, moet geen boorsilicaatglaswerk worden gebruikt. Voor deze extractie bij kooktemperatuur kan teflon of kwartsglas worden gebruikt.  Wanneer voor het wassen van het glaswerk detergenten worden gebruikt die boraten bevatten, moet het glaswerk zeer zorgvuldig worden gespoeld.  6. MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 (Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie, PB nr. L 213 van 22. 8. 1977).  7. UITVOERING 7.1. Monsterhoeveelheid Weeg afhankelijk van het aangegeven gehalte van het produkt aan het desbetreffende element een hoeveelheid meststof af die tussen 2 en 10 g ligt. Om een eindoplossing te verkrijgen, waarvan de concentratie na de nodige verdunning binnen het meetbereik  van elke methode ligt, moet de volgende tabel worden gebruikt. Het monster wordt tot op 1 mg nauwkeurig afgewogen.   /* Tabellen: zie PB */    De monsters worden in bekerglazen van 250 ml gebracht.  7.2. Oplossen Bevochtig het monster indien nodig met een beetje water en voeg vervolgens in kleine hoeveelheden en voorzichtig 10 ml verdund zoutzuur (4.1) per g meststof toe; voeg vervolgens ongeveer 50 ml water toe. Dek het bekerglas af met een horlogeglas en meng.  Breng de vloeistof aan de kook op een verwarmingsplaat en laat gedurende 30 minuten koken. Laat de vloeistof afkoelen, waarbij nu en dan wordt geroerd, en breng het mengsel kwantitatief over in een maatkolf van 250 of 500 ml (zie tabel). Vul met water  aan tot de maatstreep en meng. Filtreer door een droog filter in een droge fles, waarbij het eerste gedeelte van het filtraat niet wordt opgevangen. Het extract moet volledig helder zijn.  Het is aan te bevelen het heldere filtraat onmiddellijk te gebruiken voor de kwantitatieve analyse. Sluit, indien dit niet gebeurt, de fles af.  Opmerking: Extracten waarin het gehalte aan boor moet worden bepaald: Deze extracten moeten op een pH tussen 4 en 6 worden gebracht met geconcentreerde ammonia (4.2).  8. KWANTITATIEVE ANALYSE Voor de analyse van de elementen wordt een hoeveelheid genomen die is vermeld bij de specifieke methoden voor die verschillende elementen.  Indien van toepassing, worden uit een hoeveelheid extractieoplossing de organische chelaat- of complexvormers verwijderd volgens methode 9.3. Er wordt aan herinnerd dat dit voor analyses met behulp van atoomabsorptiespectrometrie meestal niet nodig is.   Methode 9.2 EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBARE SPOORELEMENTEN 1. DOEL In dit document wordt de methode vastgesteld voor de extractie van in water oplosbare vormen van de spoorelementen boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen en zink. Het is de bedoeling zo weinig mogelijk extracties uit te voeren, zodat voor de  bepaling van het gehalte aan elk van de spoorelementen zoveel mogelijk hetzelfde extract kan worden gebruikt.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen die onder Richtlijn 89/530/EEG vallen en die een of meer van de volgende spoorelementen bevatten: boor, kobalt, koper, ijzer, mangaan, molybdeen en zink. Zij is van toepassing voor de bepaling van elk  spoorelement met een gegarandeerd gehalte van minder dan of gelijk aan 10 %.  3. PRINCIPE De elementen worden geëxtraheerd door schudden van de meststoffen in water bij een temperatuur van 20 ± 2 °C.  NB: Dit is een empirische extractie, die min of meer volledig kan zijn.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Voeg 1 volume zoutzuur (HC1, r = 1,18 g/ml) toe aan 1 volume water.  5. APPARATUUR 5.1. Roteermolen, ingesteld op ongeveer 35 tot 40 toeren per minuut.  5.2. pH-meter.  NB: Als bij het extract een bepaling van boor wordt uitgevoerd, moet geen boorsilicaatglaswerk worden gebruikt. Bij deze extractie kan teflon of kwartsglas worden gebruikt.  Wanneer voor het wassen van het glaswerk detergenten worden gebruikt die boraten bevatten, moet het glaswerk zeer zorgvuldig worden gespoeld.  6. MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 (Richtlijn 77/535/EEG, PB nr. L 213 van 22. 8. 1977).  7. UITVOERING 7.1. Monsterhoeveelheid Weeg afhankelijk van het gedeclareerde gehalte van het produkt aan het desbetreffende element een hoeveelheid meststof af die tussen 2 en 10 g ligt. Om een eindoplossing te verkrijgen, waarvan de concentratie na de nodige verdunning binnen het  meetbereik van elke methode ligt, moet de volgende tabel worden gebruikt. Het monster wordt tot op 1 mg nauwkeurig afgewogen.   /* Tabellen: zie PB */    Het monster wordt in een schudkolf van 250 of 500 ml (zie tabel) gebracht.  7.2. Oplossen Voeg aan een kolf van 250 ml ongeveer 200 ml water en aan een kolf van 500 ml ongeveer 400 ml water toe.  Sluit de kolf zorgvuldig af, schud krachtig met de hand om het produkt goed te dispergeren en zet de kolf in de roteermolen (5.1). Laat het apparaat gedurende 30 minuten draaien.  Vul met water aan tot de maatstreep en meng.  7.3. Bereiding van de te analyseren oplossing.  Filtreer onmiddellijk in een schone droge fles. Sluit de fles af. Voer de bepalingen onmiddellijk na de filtratie uit.  NB: Indien het filtraat geleidelijk weer troebel wordt, een nieuwe extractie uitvoeren volgens (7.1) en (7.2) in een kolf met volume Ve. Filtreer in een maatkolf van volume (W), die voorafgaand is gedroogd en een exact afgemeten hoeveelheid van 5 ml  zoutzuur (4.1) bevat. Stop de filtratie op het ogenblik dat de maatstreep bereikt wordt en meng. De waarde van V in de uitdrukking van de resultaten wordt nu:  V = Ve × W / (W 5).  De verdunningen in de uitdrukking van de resultaten refereren naar deze waarde V.  8. KWANTITATIEVE ANALYSE Voor de analyse van de elementen wordt een hoeveelheid genomen die is aangepast aan de specifieke methoden voor die verschillende elementen.  Indien van toepassing, worden uit een hoeveelheid extractieoplossing de organische chelaat- of complexvormers verwijderd volgens methode 9.3. Er wordt aan herinnerd dat dit voor analyses met behulp van atoomabsorptiespectrometrie meestal niet nodig is.   Methode 9.3 VERWIJDERING VAN ORGANISCHE VERBINDINGEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de verwijdering van organische verbindingen in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het element totaal en/of het in water oplosbare element in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  NB: De aanwezigheid van kleine hoeveelheden organisch materiaal heeft meestal geen invloed op de analyses met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  3. PRINCIPE De organische verbindingen in een hoeveelheid extract worden geoxideerd met waterstofperoxide.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Voeg 1 volume zoutzuur (HC1, r = 1,18 g/ml) toe aan 20 volumes water.  4.2. Waterstofperoxideoplossing (30 % H2O2, r = 1,11 g/ml), vrij van spoorelementen.  5. APPARATUUR 5.1. Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur.  6. UITVOERING Neem 25 ml van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing en breng deze in een bekerglas van 100 ml. Voeg, als extractiemethode 9.2 is gebruikt, 5 ml verdund zoutzuur (4.1) toe. Voeg vervolgens 5 ml waterstofperoxideoplossing (4.2) toe.  Dek af met een horlogeglas. Laat het oxidatieproces gedurende ongeveer 1 uur op kamertemperatuur verlopen, breng de oplossing vervolgens geleidelijk aan de kook en laat deze gedurende een half uur koken. Voeg, indien nodig, opnieuw 5 ml  waterstofperoxide aan de lauwe oplossing toe om de organische verbindingen verder af te breken en verwijder daarna door koken de overmaat waterstofperoxide. Laat de oplossing afkoelen en breng deze kwantitatief over in een maatkolf van 50 ml. Aanlengen  tot 50 ml met water en mengen. Filtreer indien nodig.  Bij het nemen van de te analyseren hoeveelheid en de berekening van het procentuele gehalte aan spoorelement van het produkt moet rekening worden gehouden met deze tweevoudige verdunning.  Methode 9.4 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN SPOORELEMENTEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE (ALGEMENE WERKWIJZE) 1. DOEL In dit document wordt een algemene methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van bepaalde spoorelementen in extracten van meststoffen met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het element totaal en/of het in water oplosbare element in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  De aanpassingen van deze werkwijze voor de analyse van de verschillende spoorelementen zijn aangegeven bij de methode voor het desbetreffende element.  NB: De aanwezigheid van kleine hoeveelheden organisch materiaal heeft meestal geen invloed op de analyses met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  3. PRINCIPE Na eventuele behandeling van het extract om storende chemische verbindingen geheel of gedeeltelijk te verwijderen, wordt het extract zodanig verdund dat de concentratie van de oplossing binnen het optimale meetbereik van de spectrometer ligt voor een  golflengte die afhankelijk is van het geanalyseerde element.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Voeg 1 volume zoutzuur (HC1, r = 1,18 g/ml) toe aan 1 volume water.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Voeg 1 volume zoutzuur (HC1, r = 1,18 g/ml) toe aan 20 volumes water.  4.3. Lanthaanzoutoplossing, 10 g La/l Deze oplossing wordt gebruikt voor de analyse van kobalt, ijzer, mangaan en zink. De oplossing kan worden bereid door:  a) Oplossing van lanthaanoxide in zoutzuur:  Suspendeer in een maatkolf van 1 liter 11,73 g lanthaanoxide (La2O3) in 150 ml water en voeg vervolgens 120 ml 6 M zoutzuur (4.1) toe. Laat het oxide oplossen en vul met water aan tot 1 liter en meng. Deze oplossing is ongeveer 0,5 M aan vrij zoutzuur;  of b) Oplossing van lanthaanchloride, lanthaansulfaat of lanthaannitraat:  Los in een maatkolf van 1 l 26,7 g lanthaanchloride-heptahydraat (LaCl3·7H2O) of 31,2 g lanthaanchloride-hexahydraat [La(NO3)3·6H2O] of 26,2 g lanthaansulfaat-nonahydraat (La2(SO4)3·9H2O] op in 150 ml water. Voeg vervolgens 85 ml 6 M zoutzuur (4.1) toe  en vul met water aan tot 1 l en meng. Deze oplossing is ongeveer 0,5 M aan vrij zoutzuur.  4.4. Standaardoplossingen Zie voor de bereiding van deze oplossingen de specifieke analysemethoden voor de verschillende spoorelementen.  .5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer, waarin stralingsbronnen kunnen worden geplaatst met de golflengtes die karakteristiek zijn voor de te analyseren elementen.  De analist moet zich houden aan de instructies van de fabrikant van het apparaat en bekend zijn met het gebruik daarvan.  De spectrometer moet uitgerust zijn met de mogelijkheid voor achtergrondcorrectie, zodat deze indien nodig kan worden ingeschakeld (Co en Zn). Tenzij anders vermeld bij de methode voor het desbetreffende element, wordt een lucht/acetyleenvlam gebruikt.   6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van de te analyseren elementen Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Verdun een hoeveelheid extractieoplossing, verkregen volgens methode 9.1 of 9.2 of 9.3, met water en/of zoutzuur (4.1 of 4.2), zodat de concentratie van het element in de uiteindelijke meetoplossing binnen het gekozen ijkgebied valt (7.2) en de  zoutzuurconcentratie minimaal ongeveer 0,5 M en maximaal ongeveer 2,5 M is. Hiertoe kan het nodig zijn de oplossing een of meer keren te verdunnen.  Breng een hoeveelheid (= a ml) van de laatste verdunning van de extractieoplossing in een maatkolf van 100 ml. Voeg voor de bepaling van kobalt, ijzer, mangaan en zink 10 ml van de gekozen lanthaanzoutoplossing (4.3) toe. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2)  aan tot de maatstreep en meng. Deze oplossing is de uiteindelijke meetoplossing. Zij D de verdunningsfactor.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Bereid een blanco-oplossing door het hele procédé vanaf de extractie uit te voeren, waarbij alleen het monster wordt weggelaten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Bereid, uitgaande van de werkoplossing voor de ijkcurve die is verkregen volgens de voor elk spoorelement beschreven methode, in maatkolven van 100 ml een reeks van ten minste vijf ijkoplossingen met oplopende concentratie, waarbij de concentraties  liggen binnen het optimale meetgebied van de spectrometer. Pas eventueel de zoutzuurconcentratie aan, zodat deze zo dicht mogelijk bij die van de meetoplossing (6.2) ligt. Voeg voor de bepaling van kobalt, ijzer, mangaan en zink 10 ml van de bij punt  6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing (4.3) toe. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot de maatstreep en meng.  7.3. Meting Stel de spectrometer (5) in voor meting bij de golflengte die in de werkwijze voor het desbetreffende element is aangegeven.  Verstuif achtereenvolgens driemaal de ijkoplossingen (7.2), de meetoplossing (6.2) en de blanco-oplossing (7.1), waarbij het systeem na elke verstuiving grondig wordt gespoeld met gedestilleerd water. Noteer na elke verstuiving het resultaat.  Teken de ijkcurve door voor elk van de ijkoplossingen (7.2) op de y-as het gemiddelde resultaat van de meting met de spectrometer uit te zetten en op de x-as de overeenkomstige concentraties van het element, uitgedrukt in mg per ml.  Met behulp van de ijkcurve wordt de concentratie van het element in de meetoplossing (6.2) en in de blanco-oplossing (7.1) afgelezen. Deze concentraties, respectievelijk xs en xb, worden uitgedrukt in mg per ml.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Het procentuele gehalte aan het element (E) van de meststof is:  E (%) in de meststof = [(xs   xb) × V × D] / (M × 104) Indien methode 9.3 is gebruikt:  Hierbij is:  E (%) in de meststof = [(xs   xb) × V ×2D] / (M × 104) E = het procentuele gehalte aan het element van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: Indien de volumes a1, a2, a3, . . . ai en a ml zijn verdund tot respectievelijk de volumes v1, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . (vi/ai) × (100/a).  Methode 9.5 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN BOOR IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN SPECTROFOTOMETRISCHE METHODE MET AZOMETHINE-H 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van boor in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare boor in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Het boraat-ion vormt met een azomethine-H-oplossing een geel complex, waarvan de concentratie wordt bepaald met behulp van moleculaire absorptiespectrometrie bij 410 nm. Ionen die kunnen storen, worden gemaskeerd met EDTA.  4. REAGENTIA 4.1. EDTA-bufferoplossing Breng in een maatkolf van 500 ml met 300 ml water:  - 75 g ammoniumacetaat (NH4OOCCH3),  - 10 g dinatriumethyleendiaminetetraacetaat (Na2EDTA) - 40 ml azijnzuur (CH3COOH, = 1,05 g/ml).  Vul met water aan tot 500 ml. Meng zorgvuldig.  De pH van de oplossing moet 4,8 ± 0,1 zijn; controleer dit met een glaselektrode.  4.2. Azomethine-H-oplossing Breng in een maatkolf van 200 ml 10 ml bufferoplossing (4.1), 400 mg azomethine-H (C17H12NNaO8S2) en 2 g ascorbinezuur (C6H8O6).  Vul aan tot 200 ml en meng. Maak geen grote hoeveelheden van dit reagens, dat slechts enkele dagen stabiel is.  4.3. Boorstandaardoplossingen 4.3.1. Stockoplossing, 100 mg B/ml Los in een maatkolf van 1 000 ml 0,5719 g boorzuur (H3BO3), afgewogen tot op 0,1 mg nauwkeurig, op in water. Vul aan tot 1 000 ml en meng. Bewaar deze oplossing in een kunststof fles in de koelkast.  4.3.2. Werkoplossing, 10 mg B/ml Breng 50 ml stockoplossing (4.3.1) in een maatkolf van 500 ml. Vul met water aan tot 500 ml en meng.  5. APPARATUUR Spectrometer voor moleculaire absorptie met cuvetten met een optische weglengte van 10 mm, ingesteld op een golflengte van 410 nm.  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van boor Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Verdun een hoeveelheid extractieoplossing (6.1) met water tot een oplossing die een voor de analyse geschikte boorconcentratie (zie 7.2) heeft. Het kan nodig zijn twee opeenvolgende verdunningen uit te voeren. Zij D de verdunningsfactor.  6.3. Bereiding van de correctieoplossing Bereid, indien de meetoplossing (6.2) gekleurd is, een correctieoplossing door in een kunststof kolf 5 ml meetoplossing (6.2), 5 ml EDTA-buffer (4.1) en 5 ml water te brengen. Meng.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Bereid een blanco-oplossing door het hele procédé vanaf de extractie uit te voeren, waarbij alleen het monster wordt weggelaten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Breng in een reeks maatkolven van 100 ml 0, 5, 10, 15, 20 en 25 ml van de werkoplossing (4.3.2). Vul met water aan tot 100 ml en meng. Deze oplossingen bevatten 0-2,5 mg boor/ml.  7.3. Ontwikkeling van de kleur Breng in een reeks kunststof kolven 5 ml van de ijkoplossingen (7.2), de meetoplossing (6.2) en de blanco-oplossing (7.1).  Voeg 5 ml EDTA-bufferoplossing (4.1) en 5 ml azomethine-H-oplossing (4.2) toe. Meng en laat de kleur zich gedurende 2,5 tot 3 uur in het donker ontwikkelen.  7.4. Meting Meet de absorbantie van de oplossingen verkregen volgens (7.3) en eventueel de correctieoplossing (6.3) bij een golflengte van 410 nm, waarbij water als referentie wordt gebruikt. Spoel de cuvetten voor elke meting met water.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Teken de ijkcurve door op de x-as de concentratie van de ijkoplossingen (7.2) en op de y-as de bijbehorende met de spectrofotometer gemeten absorptie (7.4) uit te zetten.  Lees uit de ijkcurve de concentratie van boor in de blanco-oplossing (7.1) en in de meetoplossing (6.2) af en eventueel, indien de meetoplossing gekleurd is, de gecorrigeerde concentratie in de meetoplossing. In het laatste geval wordt de absorbantie  van de correctieoplossing (6.3) afgetrokken van de absorbantie van de meetoplossing (6.2) en wordt voor de aldus berekende absorbantie de bijbehorende concentratie afgelezen. Zij de concentratie van de meetoplossing (6.2) of de gecorrigeerde  concentratie van de meetoplossing xs en de concentratie van de blanco-oplossing xb.  Het procentuele gehalte aan boor van de meststof is:  B (%) in de neststof = [(xs   xb) × V × D] / (M ×104) Indien methode 9.3 is gebruikt:  B (%) in de meststof = [(xs  xb) × V × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  B het procentuele gehalte aan boor van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) of de gecorrigeerde concentratie in de meetoplossing in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: Indien de volumes a1 en a2 ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk v1 en v2 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2).  Methode 9.6 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOBALT IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van kobalt in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare kobalt in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven. 3. PRINCIPE Na bewerking en verdunning van de extracten wordt kobalt kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Zie methode 9.4, punt 4.2.  4.3. Lanthaanzoutoplossing, 10 g La/l Zie methode 9.4, punt 4.3.  4.4. Kobaltstandaardoplossing 4.4.1. Stockoplossing, 1 000 mg/Co/ml Weeg in een bekerglas van 250 ml 1 g metallisch kobalt, op 0,1 mg nauwkeurig af. Voeg toe 25 ml 6 M zoutzuur (4.1). Verwarm op een kookplaat totdat het metaal volledig is opgelost. Koel af. Breng kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml, vul met  water aan tot 1 000 ml en meng.  4.4.2. Werkoplossing, 100 mg Co/ml Breng in een maatkolf van 100 ml 10 ml van de stockoplossing (4.4.1). Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 100 ml en meng.  5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer: zie methode 9.4, punt 5. De spectrometer moet voorzien zijn van een voor kobalt karakteristieke stralingsbron (240,7 nm) en een achtergrondcorrectiesysteem.  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van kobalt Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Zie methode 9.4, punt 6.2. De meetoplossing moet 10 % (v/v) laanthaanzoutoplossing (4.3) bevatten.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Zie methode 9.4, punt 7.1. De blanco-oplossing moet 10 % (v/v) van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing bevatten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Zie methode 9.4, punt 7.2.  Breng voor het optimale meetgebied tussen 0 en 5 mg Co/ml in een reeks maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 ml van de werkoplossing (4.4.2). Pas eventueel de zoutzuurconcentratie zodanig aan, dat deze zo dicht mogelijk bij die  van de meetoplossing ligt. Voeg aan elke maatkolf 10 ml van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing toe. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 100 ml en meng. Deze oplossingen bevatten respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 mg Co/ml.  7.3. Meting Zie methode 9.4, punt 7.3. Stel de spectrometer (5) in voor meting bij een golflengte van 240,7 nm.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Zie methode 9.4, punt 8.  Het procentuele gehalte aan kobalt van de meststof is:  Co (%) = [(xs   xb) × V × D] / (M ×104) Indien methode (9.3) is gebruikt:  Co (%) = [(xs   xb) × V × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  Co = het procentuele gehalte aan kobalt van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: indien de volumes a1, a2, a3, . . . ai en a ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk de volumes vl, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . × (vi/ai) × (100/a).  Methode 9.7 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN KOPER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van koper in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare koper in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Na bewerking en verdunning van de extracten wordt koper kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Zie methode 9.4, punt 4.2.  4.3. Waterstofperoxideoplossing (30 % H2O2, r = 1,11 g/ml), vrij van spoorelementen.  4.4. Koperstandaardoplossing 4.4.1. Stockoplossing, 1 000 mg Cu/ml Weeg in een bekerglas van 250 ml 1 g koperpoeder, op 0,1 mg nauwkeurig af. Voeg 25 ml 6 M zoutzuur (4.1) toe. Voeg 5 ml van de waterstofperoxideoplossing (4.3) toe. Kook op een kookplaat tot dat het koper volledig is opgelost. Koel af. Breng dit  kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml. Vul aan tot 1 00 ml met water en meng.  4.4.2. Werkoplossing, mg Cu/ml Breng in een maatkolf van 200 ml 20 ml van de stockoplossing (4.4.1). Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 200 ml en meng.  5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer: zie methode 9.4, punt 5. De spectrometer moet voorzien zijn van een voor koper karakteristieke stralingsbron (324,8 nm).  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van koper Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. BEREIDING VAN DE MEETOPLOSSING Zie methode 9.4, punt 6.2.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Zie methode 9.4, punt 7.1.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Zie methode 9.4, punt 7.2.  Breng voor het optimale meetgebied tussen 0 en 5 mg Cu/ml in een reeks maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 0,5 1, 2, 3, 4 en 5 ml van de werkoplossing (4.4.2). Pas eventueel de zoutzuurconcentratie zodanig aan, dat deze zo dicht mogelijk bij die  van de meetoplossing (6.2) ligt. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 100 ml en meng. Deze oplossingen bevatten respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 mg Cu/ml.  7.3. Meting Zie methode 9.4, punt 7.3. Stel de spectrometer (5) in voor meting bij een golflengte van 324,8 nm.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Zie methode 9.4, punt 8.  Het procentuele gehalte aan koper van de meststof is:  Cu (%) = [(xs   xb) × V × D] / (M ×104) Indien methode 9.3. is gebruikt:  Cu (%) = [(xs   xb) × V × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  Cu = het procentuele gehalte aan koper van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2), in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1), in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: indien de volumes al, a2, a3, . . . ai en a ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk de volumes v1, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . . × (vi/ai) × (100/a).  Methode 9.8 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN IJZER IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van ijzer in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het element totaal (ijzer) en/of het in water oplosbare element (ijzer) in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Na bewerking en verdunning van de extracten wordt ijzer kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Zie methode 9.4, punt 4.2.  4.3. Waterstofperoxideoplossing 30 %(H2O2, r = 1,11 g/ml), vrij van spoorelementen.  4.4. Lanthaanzoutoplossing, 10 g La/l Zie methode 9.4, punt 4.3.  4.5. IJzer-standaardoplossing 4.5.1. Stockoplossing, 1 000 mg Fe/ml Weeg in een bekerglas van 500 ml 1 g zuiver ijzerdraad, op 0,1 mg nauwkeurig af. Voeg 200 ml 6 M zoutzuur (4.1) toe. Voeg 15 ml van de waterstofperoxideoplossing (4.3) toe. Verwarm op een kookplaat totdat het ijzer volledig opgelost is. Koel af. Breng  dit kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml. Vul met water aan tot 1 000 ml en meng.  4.5.2. Werkoplossing, 100 mg Fe/ml Breng in een maatkolf van 200 ml 20 ml van de stockoplossing (4.5.1). Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 200 ml en meng.  5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer: zie methode 9.4, punt 5. De spectrometer moet voorzien zijn van een voor ijzer karakteristieke stralingsbron (248,3 nm).  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van ijzer Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Zie methode 9.4, punt 6.2. De meetoplossing moet 10 % (v/v) lanthaanzoutoplossing bevatten.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Zie methode 9.4, punt 7.1. De blanco-oplossing moet 10 % (v/v) van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing bevatten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Zie methode 9.4, punt 7.2.  Breng voor het optimale meetgebied tussen 0 en 10 mg Fe/ml in een reeks maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 2, 4, 6, 8 en 10 ml van de werkoplossing (4.5.2). Pas eventueel de zoutzuurconcentratie zodanig aan, dat deze zo dicht mogelijk bij die van  de meetoplossing ligt. Voeg aan elke maatkolf 10 ml van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing toe. Vul met 0,5 M zoutuur (4.2) aan tot 100 ml en meng. Deze oplossingen bevatten respectievelijk 0, 2, 4, 6, 8 en 10 mg Fe/ml.  7.3. Meting Zie methode 9.4, punt 7.3. Stel de spectrometer (5) in voor meting bij een golflengte van 248,3 nm.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Zie methode 9.4, punt 8.  Het procentuele gehalte aan ijzer van de meststof is:  Fe (%) = [(xs   xb) × V × D)] / (M × 104) Indien methode 9.3 is gebruikt:  Fe (%) = [(xs   xb) × V × 2D)] / (M × 104) Hierbij is Fe = het procentuele gehalte aan ijzer van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: indien de volumes a1, a2, a3, . . . ai en a ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk v1, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . × (vi/ai) × (100/a).  Methode 9.9 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MANGAAN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van mangaan in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare mangaan in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Na bewerking en verdunning van de extracten wordt mangaan kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Zie methode 9.4, punt 4.2.  4.3. Lanthaanzoutoplossing, 10 g La/l Zie methode 9.4, punt 4.3.  4.4. Mangaanstandaardoplossing 4.4.1. Stockoplossing, 1 000 mg Mn/ml Weeg in een bekerglas van 250 ml 1 g mangaanpoeder, tot op 0,1 mg nauwkeurig af. Voeg toe 25 ml 6 M zoutzuur (4.1). Verwarm op een kookplaat tot dat het metaal volledig is opgelost. Koel af. Breng kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml. Vul met  water aan tot 1 000 ml en meng.  4.4.2. Werkoplossing, 100 mg Mn/ml Verdun in een maatkolf van 200 ml 20 ml van stockoplossing (4.4.1) met 0,5 M zoutzuur (4.2) tot 200 ml en meng.  5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer: zie methode 9.4, punt 5. De spectrometer moet voorzien zijn van een voor mangaan karakteristieke stralingsbron (279,6 nm).  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van mangaan Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Zie methode 9.4, punt 6.2. De meetoplossing moet 10 % (v/v) lanthaanzoutoplossing (4.3) bevatten.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Zie methode 9.4, punt 7.1. De blanco-oplossing moet 10 % (v/v) van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing bevatten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Zie methode 9.4, punt 7.2.  Breng voor het optimale meetgebied tussen 0 en 5 mg Mn/ml in een reeks maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 ml van de werkoplossing (4.4.2). Pas eventueel de zoutzuurconcentratie zodanig aan, dat deze zo dicht mogelijk bij die  van de meetoplossing ligt. Voeg aan elke maatkolf 10 ml van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing toe. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 100 ml, en meng. Deze oplossingen bevatten respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 mg Mn/ml.  7.3. Meting Zie methode 9.4, punt 7.3. Stel de spectrometer (5) in voor meting bij een golflengte van 279,6 nm.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Zie methode 9.4, punt 8.  Het procentuele gehalte aan mangaan van de meststof is:  Mn (%) = [(xs   xb) × V × D] / (M × 104) Indien methode 9.3 is gebruikt:  Mn (%) = [(xs   xb) × V × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  Mn = het procentuele gehalte aan mangaan van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: indien de volumes a1, a2, a3, . . . ai en a m1 achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk de volumes v1, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . . × (vi/ai) × (100/a).  Methode 9.10 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MOLYBDEEN IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN SPECTROFOTOMETRIE VAN EEN COMPLEX MET AMMONIUMTHIOCYANAAT 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van molybdeen in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare molybdeen in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Molybdeen (V) vormt in zuur milieu met SCN- ionen een complex: [MoO(SCN)5] 2-. Het molybdeencomplex wordt geëxtraheerd met n-butylacetaat. Storende ionen zoals ijzer blijven achter in de waterige fase. De geeloranje kleur wordt bepaald met behulp van  moleculaire absorptiespectrometrie bij 470 nm.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Oplossing van koper in 1,5 M zoutzuur, 70 mg Cu/l Los in een maatkolf van 1 000 ml 275 mg kopersulfaat (CuSO4.5H2O), afgewogen tot op 0,1 mg nauwkeurig, op in 250 ml 6 M zoutzuur (4.1). Vul met water aan tot 1 000 ml en meng.  4.3. Ascorbinezuuroplossing, 50 g/1 Los in een maatkolf van 1 000 ml 50 g ascorbinezuur (C6H8O6) op in water. Vul met water aan tot 1 000 ml, meng en bewaar in de koelkast.  4.4. n-Butylacetaat.  4.5. Ammoniumthiocyanaatoplossing, 0,2 M Los in een maatkolf van 1 000 ml 15,224 g NH4SCN op in water. Vul met water aan tot 1 000 ml, meng en bewaar in een donker gekleurde fles.  4.6. Oplossing van tin(II)chloride in 2 M zoutzuur, 50 g/l Deze oplossing moet volledig helder zijn en vlak vóór gebruik worden gemaakt. Gebruik zeer zuiver tin(II)chloride, anders is de oplossing niet helder.  Los voor de bereiding van 100 ml oplossing 5 g tin(II)chloride (SnCl2.2H2O) op in 35 ml 6 M zoutzuur (4.1). Voeg 10 ml koperoplossing (4.2) toe. Vul met water aan tot 100 ml en meng.  4.7. Molybdeenstandaardoplossingen 4.7.1. Stockoplossing, 500 mg Mo/ml Los in een maatkolf van 1 000 ml 0,920 g ammoniummolybdaat [(NH4)6Mo7O24.4H2O] afgewogen tot op 0,1 mg nauwkeurig, op in 6 M zoutzuur (4.1). Vul met 6 M zoutzuur aan tot 1 000 ml en meng.  4.7.2. Tussenoplossing, 25 mg Mo/ml Breng in een maatkolf van 500 ml 25 ml stockoplossing (4.7.1). Vul met 6 M zoutzuur (4.1.) aan tot 500 ml en meng.  4.7.3. Werkoplossing, 2,5 mg Mo/ml Breng 10 ml tussenoplossing (4.7.2) in een maatkolf van 100 ml. Vul met 6 M zoutzuur (4.1) aan tot 100 ml en meng.  5. APPARATUUR 5.1. Moleculaire absorptiespectrometer, ingesteld op 470 nm en uitgerust met cuvetten met een optische weglengte van 20 mm.  5.2. Scheitrechter, 200 of 250 ml.  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van molybdeen Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Verdun een hoeveelheid extractieoplossing (6.1) zodanig met 6 M zoutzuur (4.1), dat een geschikte concentratie van molybdeen (Mo) wordt verkregen. Zij D de verdunningsfactor.  Neem van de laatste aldus verkregen verdunning een hoeveelheid (= a ml) die 1 tot 12 mg molybdeen bevat en breng deze in de scheitrechter (5.2). Vul met 6 M zoutzuur (4.1) aan tot 50 ml.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Bereid een blanco-oplossing door het hele procédé vanaf de extractie uit te voeren, waarbij alleen het monster wordt weggelaten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Bereid een reeks van ten minste zes ijkoplossingen met oplopende concentratie, waarbij de concentraties liggen binnen het optimale meetgebied van de spectrometer.  Breng voor een meetgebied van 0 tot 12,5 mg Mo respectievelijk 0, 1, 2, 3, 4 en 5 ml van de werkoplossing (4.7.3) in scheitrechters (5.2). Vul met 6 M zoutzuur (4.1) aan tot 50 ml. De scheitrechters bevatten respectievelijk 0, 2,5, 5,0, 7,5, 10 en 12,5  mg molybdeen (Mo).  7.3. Vorming en scheiding van het complex Breng in elke scheitrechter verkregen volgens (6.2), (7.1) en (7.2) achtereenvolgens in deze volgorde:  - 10 ml koperoplossing (4.2) - 20 ml ascorbinezuuroplossing (4.3).  Meng door de scheitrechter om te keren en wacht 2 tot 3 minuten. Voeg vervolgens toe:  - 10 ml n-butylacetaat (4.4) met een precisiepipet - 20 ml thiocyanaatoplossing (4.5).  Schud gedurende één minuut om het complex te extraheren naar de organische fase. Laat de scheitrechter staan en verwijder na de fasescheiding de waterige fase volledig. Was vervolgens de organische fase met 10 ml tin(II)chlorideoplossing (4.6).  Schud gedurende één minuut, wacht tot de fasen gescheiden zijn en verwijder de waterige fase volledig. Breng de organische fase over in een reageerbuis om de gesuspendeerde waterdruppels te kunnen verzamelen.  7.4. MetingMeet de absorbantie van de oplossingen verkregen volgens (7.3), bij een golflengte van 470 nm, waarbij de ijkoplossing met 0 mg Mo/ml (7.2) als referentie wordt gebruikt.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Teken de ijkcurve door voor elk van de ijkoplossingen (7.2) op de y-as de met de spectrometer gemeten absorbantie uit te zetten en op de x-as de overeenkomstige massa molybdeen, uitgedrukt in mg Mo.  Met behulp van de ijkcurve wordt de massa molybdeen in de meetoplossing (6.2), xs, en de blanco-oplossing (7.1), xb, afgelezen.  Het procentuele gehalte aan molybdeen van de meststof is:  Mo (%) in de meststof = [(xs   xb) × V/a × D] / (M × 104) Indien methode 9.3 is gebruikt:  Mo (%) in de meststof = [(xs   xb) × V/a × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  Mo = het procentuele gehalte aan molybdeen van de meststof;  a = de van de laatste verdunning (6.2) genomen hoeveelheid in ml;  xs = de massa van molybdeen in de meetoplossing (6.2) in mg;  xb = de massa van molybdeen in de blanco-oplossing (7.1), met hetzelfde volume (a) als voor de meetoplossing (6.2) is genomen, in mg;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: Indien de volumes a1 en a2 ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk v1 en v2 ml, is de verdunningsfactor D:  D = (v1/a1) × (v2/a2).  Methode 9.11 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN ZINK IN EXTRACTEN VAN MESTSTOFFEN MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE 1. DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van zink in extracten van meststoffen.  2. TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de volgens de methoden 9.1 en 9.2 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor bepaling van het totaal en/of het in water oplosbare zink in Richtlijn 89/530/EEG is voorgeschreven.  3. PRINCIPE Na bewerking en verdunning van de extracten wordt zink kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie.  4. REAGENTIA 4.1. Verdund zoutzuur, ongeveer 6 M Zie methode 9.4, punt 4.1.  4.2. Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M Zie methode 9.4, punt 4.2.  4.3. Lanthaanzoutoplossing, 10 g La/l Zie methode 9.4, punt 4.3.  4.4. Zinkstandaardoplossing 4.4.1. Stockoplossing, 1 000 mg Zn/ml Los in een maatkolf van 1 000 ml 1 g zinkpoeder of zinkkorrels, afgewogen tot op 0,1 mg nauwkeurig, op in 25 ml 6 M zoutzuur (4.1). Na volledig oplossen aanvullen met water tot 1 000 ml en mengen.  4.4.2. Werkoplossing, 100 mg Zn/ml Verdun in een maatkolf van 200 ml 20 ml van de stockoplossing (4.4.1) met 0,5 M zoutzuur (4.2) tot 200 ml en meng.  5. APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer: zie methode 9.4, punt 5. De spectrometer moet voorzien zijn van een voor zink karakteristieke stralingsbron (213,8 nm) en een achtergrondcorrectiesysteem.  6. BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING 6.1. Oplossen van zink Zie de methoden 9.1 en/of 9.2 en eventueel 9.3.  6.2. Bereiding van de meetoplossing Zie methode 9.4, punt 6.2. De meetoplossing moet 10 % (v/v) lanthaanzoutoplossing bevatten.  7. UITVOERING 7.1. Bereiding van de blanco-oplossing Zie methode 9.4, punt 7.1. De blanco-oplossing moet 10 % (v/v) van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing bevatten.  7.2. Bereiding van de ijkoplossingen Zie methode 9.4, punt 7.2.  Breng voor het optimale meetgebied tussen 0 en 5 mg Zn/ml in een reeks maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 ml van de werkoplossing (4.4.2). Pas eventueel de zoutzuurconcentratie zodanig aan, dat deze zo dicht mogelijk bij die  van de meetoplossing ligt. Voeg aan elke maatkolf 10 ml van de bij punt 6.2 gebruikte lanthaanzoutoplossing toe. Vul met 0,5 M zoutzuur (4.2) aan tot 100 ml en meng. Deze oplossingen bevatten respectievelijk 0, 0,5, 1, 2, 3, 4 en 5 mg Zn/ml.  7.3. Meting Zie methode 9.4, punt 7.3. Stel de spectrometer (5) in voor meting bij een golflengte van 213,8 nm.  8. WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Zie methode 9.4, punt 8.  Het procentuele gehalte aan zink van de meststof is:  Zn (%) = [(xs   xb) × V × D] / (M × 104) Indien methode 9.3. is gebruikt:  Zn (%) = [(xs   xb) × V × 2D] / (M × 104) Hierbij is:  Zn = het procentuele gehalte aan zink van de meststof;  xs = de concentratie in de meetoplossing (6.2) in mg/ml;  xb = de concentratie in de blanco-oplossing (7.1) in mg/ml;  V = het volume van de volgens methode 9.1 of 9.2 verkregen extractieoplossing in ml;  D = de verdunningsfactor die overeenkomt met de bij punt 6.2 uitgevoerde verdunning;  M = de massa van de volgens methode 9.1 of 9.2 genomen monsterhoeveelheid in g.  Berekening van de verdunningsfactor D: indien de volumes a1, a2, a3, . . . ai en a ml achtereenvolgens zijn verdund tot respectievelijk de volumes v1, v2, v3, . . . vi en 100 ml, is de verdunningsfactor D:  D = [(v1/a1) × (v2/a2) × (v3/a3) × . . . . × (vi/ai) × (100/a)." (1) PB nr. L 281 van 30. 9. 1989, blz. 116.


Avis juridique important

|

31986L0102

Richtlijn 86/102/EEG van de Raad van 24 maart 1986 houdende vierde wijziging van Richtlijn 74/329/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake de emulgatoren, stabilisatoren, verdikkingsmiddelen en geleermiddelen waarvan het gebruik in levensmiddelen is toegestaan

Publicatieblad Nr. L 088 van 03/04/1986 blz. 0040 - 0041 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0062  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 15 blz. 0062

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 24 maart 1986  houdende vierde wijziging van Richtlijn 74/329/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake de emulgatoren, stabilisatoren, verdikkingsmiddelen en geleermiddelen waarvan het gebruik in levensmiddelen is toegestaan  (86/102/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in Richtlijn 74/329/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 85/6/EEG (5), een lijst is opgenomen van emulgatoren, stabilisatoren, verdikkingsmiddelen en geleermiddelen waarvan het gebruik in levensmiddelen is toegestaan;  Overwegende dat in bijlage II bij Richtlijn 74/329/EEG een lijst is opgenomen van de stoffen waarvan het gebruik in levensmiddelen door de Lid-Staten tijdelijk kan worden toegestaan; dat het tijdvak waarvoor deze afwijking is toegestaan op 30 september 1985 is afgelopen;  Overwegende dat de periode van tijdelijke toelating van de polysorbaten moet worden verlengd opdat deze stoffen opnieuw kunnen worden beoordeeld in het licht van informatie die tot dan niet in aanmerking is genomen;  Overwegende dat het gebruik van tragacanth (E 413) na een onderzoek van de Commissie opnieuw dient te worden bezien;  Overwegende dat met betrekking tot karayagom en thermisch geoxydeerde en door reactie met mono- en diglyceriden van vetzuren verkregen sojaolie in verlenging van de tijdelijke toelating van die stof moet worden voorzien, ten einde bepaalde toxicologische en technische onderzoeken te kunnen voltooien zodat ten aanzien van de mogelijkheid van opneming van die stoffen in bijlage I van Richtlijn 74/329/EEG of de verwijdering ervan uit genoemde richtlijn een besluit kan worden genomen;  Overwegende dat op grond van het meest recente toxicologische onderzoek pectine en geamideerde pectine als gelijkwaardig mogen worden beschouwd;  Overwegende dat het gebruik van polyoxyethyleen-8-stearaat, polyoxyethyleen-40-stearaat, gemengde esters van melkzuur en in spijsvetten voorkomende vetzuren met glycerol en propyleenglycol, alsmede natrium-dioctyl-sulfosuccinaat na een overgangsperiode om de verkoop mogelijk te maken van levensmiddelen die deze stoffen bevatten en die reeds in de handel zijn, niet meer mag worden toegestaan,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 74/329/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 2, lid 2, wordt vervangen door:  »2. Wat evenwel tragacanth genoemd in bijlage I bij nummer E 413 betreft, zal de Commissie een onderzoek verrichten en de Raad in het licht van de resultaten daarvan eventueel voorstellen om uiterlijk op 31 december 1988, volgens de procedure van artikel 100 van het Verdrag, te besluiten deze stof in bovengenoemde bijlage te schrappen of de positie ervan anderszins te wijzigen.";  2. artikel 3 wordt vervangen door:  »Artikel 3  1. In afwijking van artikel 2, lid 1, mogen de Lid-Staten het gebruik van de in bijlage II genoemde stoffen in levensmiddelen toestaan tot en met 31 december 1988. Ten aanzien van karayagom en thermisch geoxydeerde sojaolie verkregen door reactie met mono- en diglyceriden van vetzuren kan de Raad evenwel vóór 31 december 1988 na een onderzoek door de Commissie, volgens de procedure van artikel 100 van het Verdrag, besluiten deze stoffen in de bijlage te schrappen of de positie ervan anderszins te wijzigen.  De Lid-Staten kunnen evenwel het in de handel brengen van de levensmiddelen die onderstaande stoffen bevatten, toestaan tot en met 31 maart 1987:  - polyoxyethyleen-8-stearaat,  - polyoxyethyleen-40-stearaat,  - gemengde esters van melkzuur en in spijsvetten voorkomende vetzuren met glycerol en propyleenglycol,  - natrium-dioctyl-sulfosuccinaat.  2. Indien een Lid-Staat van de in lid 1 geboden mogelijkheid gebruik maakt anders dan door handhaving van zijn op het ogenblik van de kennisgeving van deze richtlijn bestaande wettelijke voorschriften, stelt hij onverwijld de andere Lid-Staten en de Commissie in kennis van de genomen maatregelen en verstrekt hij de gegevens die naar de opvatting van deze Lid-Staat genoemde maatregelen rechtvaardigen.  3. Vóór het verstrijken van de in lid 1, eerste alinea, bedoelde periode, kan de Raad, onverminderd die bepaling, volgens de procedure van artikel 100 van het Verdrag, de andere in bijlage II bedoelde stoffen opnemen in bijlage I.  In het in lid 2 bedoelde geval kan de Raad, volgens de procedure van artikel 100 van het Verdrag, elke andere passende maatregel vaststellen.";  3. in bijlage I worden de punten E 440 a (pectine) en E 440 b (geamideerde pectine) als volgt gewijzigd:  »E 440 i) Pectine  ii) Geamideerde pectine".  4. bijlage II wordt vervangen door:  »BIJLAGE II  OMSCHRIJVING  Karayagom (sterculiagom),  Polyoxyethyleen-20-sorbitaan-monolauraat (polysorbaat 20),  Polyoxyethyleen-20-sorbitaan-monopalmitaat (polysorbaat 40),  Polyoxyethyleen-20-sorbitaan-monostearaat (polysorbaat 60),  Polyoxyethyleen-20-sorbitaan-tristearaat (polysorbaat 65),  Polyoxyethyleen-20-sorbitaan-monooeleaat (polysorbaat 80),  Thermisch geoxydeerde sojaolie verkregen door reactie met mono- en diglyceriden van vetzuren.".  Artikel 2  Artikel 1 wordt van kracht met ingang van 1 oktober 1985.  Artikel 3  Binnen één jaar na de kennisgeving van deze richtlijn wijzigen de Lid-Staten hun wettelijke voorschriften overeenkomstig de voorgaande bepalingen. Zij doen hiervan onverwijld mededeling aan de Commissie. De aldus gewijzigde wettelijke voorschriften worden twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn van toepassing.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 24 maart 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. BRAKS  (1) PB nr. C 247 van 15. 9. 1984, blz. 3.  (2) PB nr. C 12 van 14. 1. 1985, blz. 109.  (3) PB nr. C 44 van 15. 2. 1985, blz. 2.  (4) PB nr. L 189 van 12. 7. 1974, blz. 1.  (5) PB nr. L 155 van 3. 1. 1985, blz. 21.


Avis juridique important

|

31983L0585

Richtlijn 83/585/EEG van de Raad van 25 november 1983 houdende zeventiende wijziging van Richtlijn 64/54/EEG betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren

Publicatieblad Nr. L 335 van 30/11/1983 blz. 0038 - 0038 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0242  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0242

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 25 november 1983  houdende zeventiende wijziging van Richtlijn 64/54/EEG betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren  (83/585/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat Richtlijn 64/54/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/214/EEG (5), een lijst bevat van conserveermiddelen die mogen worden gebruikt voor de bescherming van voor menselijke voeding bestemde waren tegen bederf door micro-organismen;  Overwegende dat volgens het Commissievoorstel dat momenteel ter tafel ligt, aan de lijst van toegestane conserveermiddelen kaliumbisulfiet en natamycine moeten worden toegevoegd, terwijl thiabendazol voor onbepaalde tijd zou moeten worden toegestaan voor de oppervlaktebehandeling van citrusvruchten en bananen;  Overwegende dat, in afwachting van een besluit van de Raad betreffende dit voorstel in zijn geheel en onverminderd de lopende besprekingen ter zake, bij wijze van conservatoire maatregel de machtiging voor thiabendazol voorlopig met ingang van 1 juli 1982 tot en met 15 december 1983 moet worden verlengd, ten einde een onderbreking van het traditionele handelsverkeer in citrusvruchten en bananen te voorkomen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In nummer E 233 sub c) van afdeling I van de bijlage bij Richtlijn 64/54/EEG, wordt de datum 1 juli 1982 vervangen door 16 december 1983.  Artikel 2  De Lid-Staten doen per 1 juli 1982 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 25 november 1983.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. MORAITIS  (1) PB nr. C 330 van 17. 12. 1981, blz. 7.  (2) PB nr. C 125 van 17. 5. 1982, blz. 147.  (3) PB nr. C 178 van 15. 7. 1982, blz. 4.  (4) PB nr. 12 van 27. 1. 1964, blz. 161/64.  (5) PB nr. L 101 van 11. 4. 1981, blz. 10.


Avis juridique important

|

31996L0028

Richtlijn 96/28/EG van de Commissie van 10 mei 1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 76/116/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 140 van 13/06/1996 blz. 0030 - 0031

RICHTLIJN 96/28/EG VAN DE COMMISSIE van 10 mei 1996 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 76/116/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen (Voor de EER relevante tekst) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gelet op Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/530/EEG (2), inzonderheid op artikel 9, lid 1,Overwegende dat bij artikel 7 A van het Verdrag is voorzien in de totstandkoming van een ruimte zonder binnengrenzen, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;Overwegende dat in Richtlijn 76/116/EEG voorschriften zijn vastgesteld voor het in de handel brengen van meststaffen binnen de interne markt;Overwegende dat nieuwe meststoffen aan bijlage I van Richtlijn 76/116/EEG dienen te worden toegevoegd om het mogelijk te maken dat ze van de in bijlage II van die richtlijn vermelde communautaire aanduidingen worden voorzien;Overwegende dat in kennisgeving 94/C 138/04 (3) een procedure wordt beschreven die dient te worden gevolgd door iedereen (fabrikant of diens vertegenwoordiger) die voor een meststof gebruik wil maken van de in bijlage II van Richtlijn 76/116/EEG vermelde communautaire aanduidingen, waarbij een technisch dossier dient te worden ingediend bij de instanties van de Lid-Staat die optreedt als rapporteur voor het dossier bij de werkgroep "Meststoffen" van de Commissie;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen inzake opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector meststoffen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Bijlage I van Richtlijn 76/116/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. De in bijlage I van deze richtlijn opgenomen meststof wordt toegevoegd aan deel A, hoofdstuk I "Stikstofmeststoffen".2. De in bijlage II van deze richtlijn opgenomen meststoffen worden toegevoegd aan deel D "Meststoffen met secundaire elementen".Artikel 2 Aan bijlage III, deel A, hoofdstuk I, van Richtlijn 76/116/EEG wordt voor onderstaand produkt de volgende tolerantie toegevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 3 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 mei 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.2. De Lid-Staten delen de Commissie de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 10 mei 1996.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB nr. L 24 van 30. 1. 1976, blz. 21.(2) PB nr. L 281 van 30. 9. 1989, blz. 116.(3) PB nr. C 138 van 20. 5. 1994, blz. 4.BIJLAGE I BIJLAGE I >RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE II BIJLAGE I >RUIMTE VOOR DE TABEL>


title: Richtlijn 2007/39/EG van de Commissie van 26 juni 2007 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van diazinon (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 165/25

      RICHTLIJN 2007/39/EG VAN DE COMMISSIE

   van 26 juni 2007
   tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van diazinon
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (1), en met name op artikel 7,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De rapporterende lidstaat heeft de Commissie gemeld dat het wellicht nodig is de nationale MRL’s overeenkomstig Richtlijn 90/642/EEG te herzien omdat deze lidstaat zich zorgen maakt over de inname door de consument. Voorstellen voor de herziening van de communautaire MRL’s zijn bij de Commissie ingediend.

               (2)

               De communautaire MRL’s en de door de Codex Alimentarius aanbevolen gehalten worden volgens vergelijkbare procedures vastgesteld en geëvalueerd. Voor diazinon bestaat een aantal Codex-MRL’s. De op Codex-MRL’s gebaseerde communautaire MRL’s zijn door de rapporterende lidstaat ook geëvalueerd in het licht van de nieuwe informatie over het risico voor de consument.

               (3)

               De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan diazinon via levensmiddelen is opnieuw beoordeeld en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren (2). Op grond daarvan moeten nieuwe MRL’s worden vastgesteld, zodat geen onaanvaardbare blootstelling van de consument optreedt.

               (4)

               Voor zover relevant is de acute blootstelling van consumenten aan diazinon via elk van de levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Op grond hiervan is geconcludeerd dat de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL’s geen acute toxische effecten veroorzaakt.

               (5)

               De in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG opgenomen MRL’s moeten daarom worden gewijzigd om te zorgen voor een degelijke bewaking van en controle op het verbod op de toepassingen daarvan en om de consument te beschermen.

               (6)

               De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie over de in deze richtlijn vastgestelde MRL’s geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.

               (7)

               Bijlage II van Richtlijn 90/642/EEG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (8)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 90/642/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 27 december 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 28 december 2007.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 juni 2007.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/28/EG van de Commissie (PB L 135 van 26.5.2007, blz. 6).

      (2)  Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herziene versie), opgesteld door GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).

      BIJLAGE
      In deel A van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG worden de regels voor diazinon vervangen door:

                     Residuen van bestrijdingsmiddelen en maximumgehalten aan residuen (mg/kg)

                     „Groepen en voorbeelden van afzonderlijke producten waarop de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen van toepassing zijn

                     Diazinon

               1.   Fruit, vers, gedroogd of ongekookt, bevroren, zonder toegevoegde suiker; noten

                                 i)

                                 CITRUSVRUCHTEN

                     0,01 (1)

                     Grapefruits

                     Citroenen

                     Lemmetjes

                     Mandarijnen (inclusief clementines en andere kruisingen)

                     Sinaasappelen

                     Pomelo’s

                     Andere

                                 ii)

                                 NOTEN (al dan niet in de dop, schil of schaal)

                     Amandelen

                     0,05

                     Paranoten

                     Cashewnoten

                     Kastanjes

                     Kokosnoten

                     Hazelnoten

                     Macadamianoten

                     Pecannoten

                     Pijnboompitten

                     Pistaches (pimpernoten)

                     Walnoten

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 iii)

                                 PITVRUCHTEN

                     0,01 (1)

                     Appelen

                     Peren

                     Kweeperen

                     Andere

                                 iv)

                                 STEENVRUCHTEN

                     0,01 (1)

                     Abrikozen

                     Kersen

                     Perziken (inclusief nectarines en soortgelijke kruisingen)

                     Pruimen

                     Andere

                                 v)

                                 BESVRUCHTEN EN KLEIN FRUIT

                                 a)

                                 Tafel- en wijndruiven

                     0,01 (1)

                     Tafeldruiven

                     Wijndruiven

                                 b)

                                 Aardbeien (andere dan bosaardbeien)

                     0,01 (1)

                                 c)

                                 Rubussoorten (andere dan wilde vruchten)

                     0,01 (1)

                     Bramen

                     Dauwbramen

                     Loganbessen

                     Frambozen

                     Andere

                                 d)

                                 Ander klein fruit en besvruchten (voor zover niet wild)

                     Blauwe bosbessen

                     Veenbessen

                     0,2

                     Aalbessen (rood, zwart en wit)

                     Kruisbessen

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 e)

                                 Wilde besvruchten en wilde vruchten

                     0,01 (1)

                                 vi)

                                 DIVERSE VRUCHTEN

                     Avocado’s

                     Bananen

                     Dadels

                     Vijgen

                     Kiwi’s

                     Kumquats

                     Lychees

                     Mango’s

                     Olijven (tafelolijven)

                     Olijven (olieproductie)

                     Papaja’s

                     Passievruchten

                     Ananassen

                     0,3

                     Granaatappels

                     Andere

                     0,01 (1)

               2.   Groenten, vers of ongekookt, bevroren of gedroogd

                                 i)

                                 WORTEL- EN KNOLGEWASSEN

                     Rode bieten

                     Wortelen

                     Cassave

                     Knolselderij

                     Mierikswortel (peperwortel)

                     Aardperen (topinamboers)

                     Pastinaken

                     Wortelpeterselie

                     Radijzen

                     0,1

                     Schorseneren

                     Bataten (zoete aardappelen)

                     Koolrapen

                     Rapen

                     Yams

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 ii)

                                 BOLGEWASSEN

                     Knoflook

                     Uien

                     0,05

                     Sjalotten

                     Bosuien

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 iii)

                                 VRUCHTGROENTEN

                                 a)

                                 Solanaceae

                     Tomaten

                     Pepers (paprika’s)

                     0,05

                     Aubergines

                     Okra’s

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 b)

                                 Cucurbitaceae met eetbare schil

                     0,01 (1)

                     Komkommers

                     Augurken

                     Courgettes

                     Andere

                                 c)

                                 Cucurbitaceae met niet-eetbare schil

                     0,01 (1)

                     Meloenen

                     Pompoenen

                     Watermeloenen

                     Andere

                                 d)

                                 Suikermais

                     0,02

                                 iv)

                                 KOOLSOORTEN

                                 a)

                                 Bloemkoolachtigen

                     0,01 (1)

                     Broccoli

                     Bloemkool

                     Andere

                                 b)

                                 Sluitkoolachtigen

                     Spruitjes

                     Sluitkool

                     0,5

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 c)

                                 Bladkoolachtigen

                     Chinese kool

                     0,05

                     Boerenkool

                     Andere

                     0,01 (1)

                                 d)

                                 Koolrabi

                     0,2

                                 v)

                                 BLADGROENTEN EN VERSE KRUIDEN

                     0,01 (1)

                                 a)

                                 Sla en dergelijke

                     Tuinkers

                     Veldsla

                     Sla

                     Andijvie

                     Rucola

                     Bladeren en stengels van koolsoorten

                     Andere

                                 b)

                                 Spinazie en dergelijke

                     Spinazie

                     Snijbiet

                     Andere

                                 c)

                                 Waterkers

                                 d)

                                 Witlof

                                 e)

                                 Kruiden

                     Kervel

                     Bieslook

                     Peterselie

                     Bladselderij

                     Andere

                                 vi)

                                 PEULGROENTEN (vers)

                     0,01 (1)

                     Bonen (met peul)

                     Bonen (zonder peul)

                     Erwten (met peul)

                     Erwten (zonder peul)

                     Andere

                                 vii)

                                 STENGELGROENTEN (vers)

                     0,01 (1)

                     Asperges

                     Kardoen

                     Bleekselderij

                     Knolvenkel

                     Artisjokken

                     Prei

                     Rabarber

                     Andere

                                 viii)

                                 FUNGI

                     0,01 (1)

                                 a)

                                 Gekweekte paddenstoelen

                                 b)

                                 Wilde paddenstoelen

                                 3.

                                 Peulvruchten

                     0,01 (1)

                     Bonen

                     Linzen

                     Erwten

                     Lupinen

                     Andere

                                 4.

                                 Oliehoudende zaden

                     0,02 (1)

                     Lijnzaad

                     Pinda’s

                     Papaverzaad

                     Sesamzaad

                     Zonnebloempitten

                     Kool- en raapzaad

                     Sojabonen

                     Mosterdzaad

                     Katoenzaad

                     Hennepzaad

                     Andere

                                 5.

                                 Aardappelen

                     0,01 (1)

                     Vroege aardappelen

                     Bewaaraardappelen

                                 6.

                                 Thee (gedroogde bladeren en stengels, al dan niet gefermenteerd, van Camellia sinensis)

                     0,02 (1)

                                 7.

                                 Hop (gedroogd), inclusief hoppellets en niet-geconcentreerd poeder

                     0,5

         (1)  Geeft de ondergrens van de analytische bepaling aan.”