Avis juridique important

|

31989L0519

Richtlijn 89/519/EEG van de Commissie van 1 augustus 1989 tot aanvulling en wijziging van Richtlijn 77/535/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de bemonsterings- en analysemethoden voor meststoffen

Publicatieblad Nr. L 265 van 12/09/1989 blz. 0030 - 0047 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0093  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0093

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 1 augustus 1989 tot aanvulling en wijziging van Richtlijn 77/535/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de bemonsterings - en analysemethoden voor meststoffen ( 89/519/EEG ) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/116/EEG van de Raad van 18 december 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake meststoffen ( 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/284/EEG ( 2 ), inzonderheid op artikel 9, lid 2,  Overwegende dat Richtlijn 89/284/EEG Richtlijn 76/116/EEG aanvult en wijzigt met betrekking tot calcium, magnesium, natrium en zwavel in meststoffen;  Overwegende dat Richtlijn 77/535/EEG van de Commissie ( 3 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/566/EEG ( 4 ), officiële controles voor EEG-meststoffen voorschrijft ten einde na te gaan of aan de vereisten op grond van communautaire bepalingen inzake de  kwaliteit en de samenstelling van meststoffen is voldaan; dat deze richtlijn dient te worden aangevuld zodat genoemde controles tevens gelden voor de meststoffen die vallen onder Richtlijn 89/284/EEG; dat het tevens noodzakelijk is gebleken de methoden  5.1, 5.2, 5.3 en 5.4 te vervangen; dat algemene bepalingen betreffende de analysemethoden van de meststoffen, toepasselijk voor alle methoden moeten worden toegevoegd aan de algemene opmerkingen van bijlage II;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen inzake opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector  meststoffen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 1 .  De algemene bepalingen betreffende de analysemethoden van de meststoffen in bijlage I bij deze richtlijn worden toegevoegd aan de algemene opmerkingen van bijlage II bij Richtlijn 77/535/EEG .  2 .  De methoden 8.1 tot en met 8.10 in bijlage II bij deze richtlijn worden toegevoegd aan bijlage II bij Richtlijn 77/535/EEG .  3 .  De methoden 5.1 tot en met 5.4 van bijlage II bij Richtlijn 77/535/EEG worden afgeschaft .  Artikel 2 1 .  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 1 september 1990 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen houden een uitdrukkelijke verwijzing in naar de onderhavige richtlijn .  2 .  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mee, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 1 augustus 1989 .  Voor de Commissie Martin BANGEMANN Vice-Voorzitter   ( 1 ) PB nr . L 24 van 30 . 1 . 1976, blz . 21 . ( 2 ) PB nr . L 111 van 22 . 4 . 1989, blz . 34 . ( 3 ) PB nr. L 213 van 22 . 8 . 1977, blz . 1 . ( 4 ) PB nr . L 342 van 4 . 12 . 1987, blz . 32 .   BIJLAGE I   "ALGEMENE BEPALINGEN VOOR DE ANALYSEMETHODEN VOOR MESTSTOFFEN  1 .  Reagentia Wanneer bij de analysemethode niet anders is vermeld, moeten alle reagentia analytisch zuiver ( p.a .) zijn . Bij de analyse van spoorelementen moet de zuiverheid van de reagentia worden gecontroleerd door uitvoering van een blanco-bepaling . Afhankelijk  van het verkregen resultaat kan het noodzakelijk zijn een extra zuiveringsstap uit te voeren .  2 .  Water Wanneer in de analysemethoden sprake is van oplossen, verdunnen, spoelen of wassen, zonder dat de aard van het oplosmiddel of het verdunningsmiddel wordt aangegeven, dient water te worden gebruikt . Onder normale omstandigheden moet dit water  gedeïoniseerd of gedestilleerd zijn . In bijzondere gevallen wordt in de analysemethode aangegeven via welke specifieke procedures dit water verder moet worden gezuiverd .  3 .  Laboratoriumuitrusting In de analysemethoden wordt er van uitgegaan dat de controlelaboratoria over standaarduitrusting beschikken en wordt apparatuur alleen beschreven, wanneer dit speciale apparatuur is of daaraan specifieke eisen worden gesteld . De instrumenten moeten  volledig schoon zijn, vooral bij de analyse van kleine hoeveelheden . Wanneer maatglaswerk wordt gebruikt, moet het laboratorium zich er van overtuigen dat de nauwkeurigheid aan de normen voldoet .''.    BIJLAGE II    "Methoden 8 SECUNDAIRE BESTANDDELEN  Methode 8.1 EXTRACTIE VAN CALCIUM TOTAAL, MAGNESIUM TOTAAL, NATRIUM TOTAAL EN ZWAVEL TOTAAL IN DE VORM VAN SULFATEN 1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de extractie van calcium totaal, magnesium totaal en natrium totaal en voor de extractie van het in de vorm van sulfaten aanwezige zwavel totaal, zodat er voor de bepaling van al deze elementen, voor  zover mogelijk, slechts één extractie behoeft te worden uitgevoerd .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen, waarvoor Richtlijn 89/284/EEG van de Raad (;) voorschriften bevat voor het aangeven van calcium totaal, magnesium totaal, natrium totaal en zwavel totaal in de vorm van sulfaten .  3 .  PRINCIPE Oplossen in kokend verdund zoutzuur .  4 .  REAGENS 4.1 .  Verdund zoutzuur ( 1 : 1 ).  Eén deel zoutzuur ( dichtheid 1,18 ) en één deel water .  5 .  APPARATUUR Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur .  6 .  MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 .  7 .  UITVOERING 7.1 .  Monsterhoeveelheid De extractie van calcium, magnesium, natrium en zwavel in de vorm van sulfaten wordt uitgevoerd met een monsterhoeveelheid van 5 g, afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  Wanneer de meststof echter meer dan 15 % zwavel ( S ) bevat, d.w.z . 37,5 % SO3, en meer dan 18,8 % calcium ( Ca ), d.w.z . 26,3 % CaO, wordt de extractie van calcium en zwavel uitgevoerd met een monsterhoeveelheid van 1 g, afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  De monsters worden in een bekerglas van 600 ml gebracht .  7.2 .  Oplossen Voeg ongeveer 400 ml water toe en 50 ml verdund zoutzuur ( 4.1 ), in kleine hoeveelheden en voorzichtig als het produkt een aanzienlijke hoeveelheid carbonaat bevat . Breng dit mengsel aan de kook en laat het gedurende 30 minuten koken . Na afkoelen,  waarbij nu en dan wordt geroerd,  (;) PB nr . L 111 van 22 . 4 . 1989, blz . 34 .  wordt het mengsel kwantitatief overgebracht in een maatkolf van 500 ml . De oplossing wordt met water aangevuld tot de maatstreep en goed gemengd door de maatkolf enkele malen om te keren . Vervolgens wordt door een droge filter in een droge fles  gefiltreerd, waarbij het eerste gedeelte niet wordt opgevangen . Het extract moet volledig helder zijn . Als het filtraat niet onmiddellijk wordt gebruikt, wordt de fles afgesloten .    Methode 8.2 EXTRACTIE VAN IN VERSCHILLENDE VORMEN AANWEZIG ZWAVEL TOTAAL  1 .  DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de extractie van zwavel totaal, wanneer dit zwavel als element en/of in verschillende vormen in de meststof aanwezig is .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen, waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van zwavel totaal, wanneer dit element in verschillende vormen aanwezig is ( als element, thiosulfaat, sulfiet of sulfaat ).  3 .  PRINCIPE Omzetting in sterk basisch milieu van elementair zwavel in polysulfiden en thiosulfaat, gevolgd door oxydatie van deze verbindingen en van eventueel aanwezige thioryanaten en sulfieten met waterstofperoxide . De verschillende vormen van zwavel worden op  deze manier omgezet in sulfaten, die kwantitatief worden bepaald door neerslaan in de vorm van bariumsulfaat ( methode 8.9 ).  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur ( 1 : 1 ).  Eén deel zoutzuur ( dichtheid 1,18 ) en één deel water .  4.2 .  Natriumhydroxide-oplossing, minimaal 30 % NaOH ( dichtheid 1,33 ).  4.3 .  Waterstofperoxide-oplossing, 30 gew .%.  4.4 .  Oplossing van bariumchloride ( BaCl22H2O ) in water, 122 g/l .  5 .  APPARATUUR Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur .  6 .  MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 .  7 .  UITVOERING 7.1 .  Monsterhoeveelheid Weeg tot op 1 mg nauwkeurig een hoeveelheid meststof af, die 80-350 mg zwavel ( S ) bevat, d.w.z . 200-875 mg SO3 .  In het algemeen ( als S [ 15 %) kan 2,500 g worden afgewogen . Dit monster wordt overgebracht in een bekerglas van 400 ml .  7.2 .  Oxydatie Voeg 20 ml natriumhydroxide-oplossing ( 4.2 ) en 20 ml water toe . Dek het bekerglas af met een horlogeglas . Laat gedurende 5 minuten op de verwarmingsplaat ( 5.1 ) koken . Haal het bekerglas van de verwarmingsplaat . Spoel het zwavel, dat aan de wanden van  het bekerglas zit, los met kokend water en breng weer aan de kook . Laat gedurende 20 minuten koken . Laat vervolgens afkoelen .  Voeg waterstofperoxide ( 4.3 ) in porties van 2 ml toe, totdat er geen zichtbare reactie meer optreedt . Hiervoor is meestal 6-8 ml waterstofperoxide nodig . Laat de oxydatiereactie gedurende 1 uur bij kamertemperatuur verder verlopen . Laat de oplossing  gedurende een half uur koken en laat vervolgens afkoelen .  7.3 .  Bereiding van de te analyseren oplossing Voeg ongeveer 50 ml water en 50 ml verdund zoutzuur ( 4.1 ) toe .  - Als het gehalte aan zwavel ( S ) lager is dan 5 %:  Filtreer, waarbij de oplossing wordt opgevangen in een bekerglas van 600 ml . Was het residu op het filter enkele malen met koud water . Vang de laatste druppels van het door het filter gelopen waswater apart op en controleer met een  bariumchloride-oplossing ( 4.4 ) of deze geen sulfaat bevatten . Het filtraat moet volledig helder zijn . De kwantitatieve bepaling van de sulfaten wordt volgens methode 8.9 uitgevoerd met het volledige filtraat .  - Als het gehalte aan zwavel (S ) 5 % of hoger is :  Breng de inhoud van het bekerglas kwantitatief over in een maatkolf van 250 ml . Vul met water aan tot de maatstreep . Meng door de maatkolf enkele malen om te keren . Filtreer over een droog filter in een droge fles . Het filtraat moet volledig helder  zijn . Sluit de fles af als de oplossing niet onmiddellijk wordt gebruikt . De kwantitatieve bepaling van de sulfaten wordt met een deel van deze oplossing volgens methode 8.9 uitgevoerd door neerslaan als bariumsulfaat .    Methode 8.3 EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBARE VORMEN VAN CALCIUM, MAGNESIUM, NATRIUM EN ZWAVEL ALS SULFAAT  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de extractie van in water oplosbare vormen van calcium, magnesium, natrium en zwavel als sulfaat in meststoffen, zodat er voor de bepaling van al deze elementen slechts één extractie hoeft te worden  uitgevoerd .  2.  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de meststoffen, waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van in water oplosbare vormen van calcium, magnesium, natrium en zwavel in de vorm van sulfaten .  3 .  PRINCIPE De elementen worden opgelost in kokend water .  4 .  REAGENS Gedistilleerd water of gedeïoniseerd water van gelijkwaardige kwaliteit .  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur .  6 .  MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 .  7 .  UITVOERING 7.1 .  Monsterhoeveelheid .  a )  Wanneer de meststof geen zwavel bevat of maximaal 3 % zwavel ( S ) (= 7,5 % SO3 ) en tevens maximaal 4 % calcium ( Ca ) (= 5,6 % CaO ), wordt 5 g meststof afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  b )  Wanneer de meststof meer dan 3 % zwavel ( S ) en meer dan 4 % calcium ( Ca ) bevat, wordt 1 g meststof afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  Dit monster wordt overgebracht in een bekerglas van 600 ml .  7.2 .  Oplossen Voeg ongeveer 400 ml water toe . Breng de vloeistof aan de kook en laat gedurende 30 minuten koken . Laat de vloeistof afkoelen, waarbij nu en dan wordt geroerd .  Het geheel wordt kwantitatief overgebracht in een maatkolf van 500 ml . Vul aan met water tot de maatstreep . Meng goed door de maatkolf enkele malen om te keren .  Filtreer over een droog filter in een droge fles . Het eerste deel van het filtraat wordt niet opgevangen . Het filtraat moet volledig helder zijn . Als de oplossing niet onmiddellijk wordt gebruikt, wordt de fles afgesloten .    Methode 8.4 EXTRACTIE VAN IN WATER OPLOSBAAR ZWAVEL, WANNEER DIT ZWAVEL IN VERSCHILLENDE VORMEN AANWEZIG IS  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de extractie van het in water oplosbare zwavel, wanneer dit zwavel in verschillende vormen in de meststof aanwezig is .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de meststoffen waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van het in water oplosbare zwavel dat daarin in verschillende vormen ( thiosulfaat, sulfiet, sulfaat ) aanwezig is .  3 .  PRINCIPE Het zwavel wordt opgelost in koud water en vervolgens door oxydatie met waterstofperoxide in alkalisch milieu omgezet in sulfaat .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur 1 : 1.  Eén deel zoutzuur ( dichtheid 1,18 ) en één deel water .  4.2.  Natriumhydroxide-oplossing met tenminste 30 % NaOH ( dichtheid 1,33 ).  4.3 .  Waterstofperoxide-oplossing, 30 gew .%.  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Stohmann-maatkolf, 500 ml .  5.2 .  Roteermolen, ingesteld op 30/40 toeren per minuut .  5.3 .  Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur .  6 .  MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 .  7 .  UITVOERING 7.1 .  Monsterhoeveelheid a )  Wanneer de meststof maximaal 3 % zwavel ( S ) (= 7,5 % SO3 ) en tevens maximaal 4 % calcium ( Ca ) (= 5,6 % CaO ) bevat, wordt 5 g meststof afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  b )  Wanneer de meststof meer dan 3 % zwavel ( S ) en tevens meer dan 4 % calcium ( Ca ) bevat, wordt 1 g meststof afgewogen tot op 1 mg nauwkeurig .  Het monster wordt overgebracht in een kolf van 500 ml ( 5.1 ).  7.2 .  Oplossen Voeg ongeveer 400 ml water toe .  Sluit af en schud ( 5.2 ) gedurende 30 minuten .  Vul met water aan tot de maatstreep . Meng goed door de maatkolf enkele malen om te keren . Het mengsel wordt over een droog filter in een droge fles gefiltreerd . Als de oplossing niet onmiddellijk wordt gebruikt, wordt de fles afgesloten .  7.3 .  Oxydatie van de te analyseren hoeveelheid Neem een hoeveelheid van de extractie-oplossing van maximaal 50 ml die 20-100 mg zwavel ( S ) bevat . Breng deze in een gepast bekerglas . Vul zo nodig met water aan tot een volume van 50 ml . Voeg 3 ml natriumhydroxide-oplossing ( 4.2 ) en 2 ml  waterstofperoxide-oplossing ( 4.3 ) toe . Dek het bekerglas af met een horlogeglas en laat de vloeistof gedurende één uur zachtjes koken op de verwarmingsplaat ( 5.3 ). Voeg hierbij porties waterstofperoxide-oplossing van 1 ml toe zolang deze de reactie  laten voortduren ( maximaal 5 ml ). Laat vervolgens afkoelen, verwijder het horlogeglas en was dit boven het bekerglas . Zuur aan met ongeveer 20 ml verdund zoutzuur ( 4.1 ). Vul met water aan tot ongeveer 300 ml . De kwantitative bepaling van de sulfaten  wordt volgens methode 8.9 uitgevoerd met de volledige geoxydeerde oplossing .    Methode 8.5 EXTRACTIE EN KWANTITATIEVE ANALYSE VAN ELEMENTAIRE ZWAVEL  WAARSCHUWING Bij deze analysemethode wordt koolstofdisulfide ( CS2 ) gebruikt . Daardoor zijn speciale veiligheidsmaatregelen nodig, in het bijzonder voor :  - de opslag van CS2;  - de veiligheidsuitrusting van het personeel;  - de arbeidshygiëne;  - de bescherming tegen brand en ontploffing;  - de verwijdering van dit reagens .  Voor de uitvoering van deze methode is zeer bekwaam personeel en aangepaste laboratoriumapparatuur nodig .  1 .  DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de extractie en kwantitatieve analyse van elementaire zwavel in meststoffen .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van de totale hoeveelheid zwavel als element .  3 .  PRINCIPE Na verwijdering van de oplosbare bestanddelen wordt elementaire zwavel geëxtraheerd met koolstofdisulfide . Het geëxtraheerde zwavel wordt gravimetrisch bepaald .  4 .  REAGENTIA Koolstofdisulfide .  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Extractiekolf met slijpstuk, 100 ml .  5.2 .  Soxhlet-apparaat met bijbehorende filterhulzen .  5.3 .  Vacuuem-filmverdamper .  5.4 .  Elektrische droogstoof met ventilatie, ingesteld op 90 p 2 gC .  5.5 .  Petri-schalen van porselein met een diameter van 5-7 centimeter; de schalen mogen niet hoger zijn dan 5 cm .  5.6 .  Elektrische verwarmingsplaat met instelbare temperatuur .  6 .  MONSTERVOORBEREIDING Zie methode 1 .  7 .  UITVOERING 7.1 .  Monsterhoeveelheid Breng 5-10 g van het monster, tot op 1 mg nauwkeurig afgewogen, in de filterhuls van het Soxhlet-apparaat ( 5.2 ).  7.2 .  Extractie van zwavel Was de inhoud van de filterhuls grondig met warm water om alle oplosbare bestanddelen te verwijderen . Droog vervolgens de filterhuls gedurende tenminste één uur in de droogstoof bij 90 gC ( 5.4 ). Breng de filterhuls over in het Soxhlet-apparaat ( 5.2 ).  Breng enkele glaskogels in de kolf van het apparaat ( 5.1 ) en tarreer deze ( P0 ); voeg vervolgens 50 ml koolstofdisulfide ( 4.1 ) toe .  Bevestig de kolf aan het apparaat en extraheer de elementaire zwavel gedurende 6 uur . Zet de verwarming af en verwijder na afkoeling de kolf van het apparaat . Bevestig de kolf aan de filmverdamper ( 5.3 ). Stop de verdamping, wanneer in de kolf een  sponsachtige vaste massa is overgebleven .  Droog de kolf in de droogstoof bij 90 gC ( 5.4 ) tot constant gewicht ( P1 ). Meestal is een uur voldoende .  7.3 .  Bepaling van de zuiverheid van de geëxtraheerde zwavel Bij de extractie met koolstofdisulfide kunnen bepaalde verbindingen tegelijk met het elementair zwavel zijn geëxtraheerd . De hoeveelheid hiervan wordt als volgt bepaald :  Homogeniseer de inhoud van de kolf zo goed mogelijk en weeg hiervan 2-3 g, tot op 1 mg nauwkeurig, af ( n ). Breng deze hoeveelheid over in een Petri-schaal ( 5.5 ). Weeg het geheel ( P2 ). Plaats de Petri-schaal op de verwarmingsplaat ( 5.6 ), die zodanig is  ingesteld dat de temperatuur niet hoger wordt dan 220 gC, om te voorkomen dat het zwavel verbrandt . Sublimeer gedurende 3-4 uur tot constant gewicht ( P3 ).  NB : Voor bepaalde meststoffen is het wellicht niet van belang de zuiverheidsgraad van het zwavel te kennen . In dat geval wordt punt 7.3 niet uitgevoerd .  8 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Het procentueel gehalte aan elementaire zwavel ( S ) van de meststoffen is gelijk aan :    (%) Onzuiver S (%) in de meststoffen =  P¹-P0  × 100   (%) Onzuiver S (%) in de meststoffen = P1-P0 m  × 100    Zuiverheidsgraad van de geëxtraheerde zwavel ( in %) =  P2-P3  × 100  Zuiverheidsgraad van de geëxtraheerde zwavel ( in %) = P2-P3 n  × 100    Zuiver S (%) in de meststoffen =  ( P1-P0 ) ( P2-P3 )  × 100   Zuiver S (%) in de meststoffen = ( P1-P0 ) ( P2-P3 ) m × n  × 100  Hierbij is :  m = de massa van de monsterhoeveelheid in g .  P0 = de massa van de lege Soxhlet-kolf in g .  P1 = de massa van de Soxhlet-kolf en het onzuivere zwavel na verwijdering van het oplosmiddel in g .  n = de massa van de voor de zuivering gebruikte hoeveelheid onzuiver zwavel in g .  P2 = de massa van de lege Petri-schaal + de bij 7.3 afgewogen hoeveelheid in g .  P3 = de massa van de Petri-schaal na sublimatie van het zwavel in g .   Methode 8.6 MANGANIMETRISCHE BEPALING VAN HET GEËXTRAHEERD CALCIUM NA NEERSLAAN IN DE VORM VAN OXALAAT  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van calcium in extracten van meststoffen .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van het totale en/of in water oplosbare calciumgehalte .  3 .  PRINCIPE Het calcium aanwezig in een alignaat van de extractie-oplossing wordt als oxalaat neergeslagen . Na isoleren en oplossen van het oxalaat wordt oxaalzuur getitreerd met kaliumpermanganaat .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur ( 1 : 1 ).  Eén deel zoutzuur ( dichtheid 1,18 ) en één deel water .  4.2 .  Verdund zwavelzuur ( 1 : 10 ).  Eén deel zwavelzuur ( dichtheid 1,84 ) en 10 delen water .  4.3 .  Ammoniumhydroxide-oplossing ( 1 : 1 ).  Eén deel ammonia ( dichtheid 0,88 ) en één deel water .  4.4 .  Verzadigde ammoniumoxalaat-oplossing ( NH4)2C2O4.H2O ) bij kamertemperatuur ( ongeveer 40 g/l ).  4.5 .  citroenzuur-oplossing, 30 % ( g/v ).  4.6 .  Ammoniumchloride-oplossing, 5 % ( g/v ).  4.7 .  Broomthymolblauw-oplossing, 0,1 % ( g/v ) in ethanol, 95 %.  4.8 .  Broomkresolgroen-oplossing, 0,04 % ( g/v ) in ethanol, 95 %.  4.9 .  Gestelde kaliumpermanganaat-oplossing, 0,02 M .  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Filterkroes, gesinterd glas, poriëngrootte 5-20 m .  5.2 .  Waterbad .  6 .  VOORBEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN HOEVEELHEID Met behulp van een precisiepipet wordt een hoeveelheid van de volgens methode 8.1 of 8.3 verkregen extractie-oplossing genomen, die 15-50 mg Ca (= 21-70 mg CaO ) bevat . Zij v2 het volume van deze hoeveelheid .  Breng deze hoeveelheid over in een bekerglas van 400 ml . Neutraliseer indien nodig met enkele druppels ammoniumhydroxide ( 4.3 ) ( omslag van indicator ( 4.7 ) van geel naar blauw ).  Voeg vervolgens 1 ml van de citroenzuur-oplossing ( 4.5 ) en 5 ml van de ammoniumchloride-oplossing ( 4.6 ) toe .  7 .  NEERSLAAN VAN HET CALCIUMOXALAAT Voeg ongeveert 100 ml water toe . Breng de oplossing aan de kook . Voeg 8 tot 10 druppels indicatoroplossing ( 4.8 ) toe en druppelsgewijs 50 ml van een warme ammoniumoxalaat-oplossing ( 4.4 ). Als er een neerslag wordt gevormd, wordt dit opgelost door  toevoeging van enkele druppels zoutzuur ( 4.1 ). Neutraliseer zeer langzaam met de ammoniumhydroxide-oplossing ( 4.3 ), waarbij voortdurend wordt geroerd, tot een pH van 4,4-4,6 wordt bereikt ( omslag van indicator ( 4.8 ) van groen naar blauw ). Plaats het bekerglas op een kokend waterbad  ( 5.2 ) en laat het daar ongeveer 30 minuten staan . Verwijder het bekerglas van het waterbad, laat het één uur staan en filtreer in de filterkroes ( 5.1 ).  8 .  TITRATIE VAN HET NEERGESLAGEN OXALAAT Was het bekerglas en de filterkroes totdat de overmaat ammoniumoxalaat volledig is verwijderd ( dit kan worden aangetoond door de afwezigheid van chloride in het waswater ). Plaats deze filterkroes in het bekerglas van 400 ml en los het neerslag op in 50  ml warm zwavelzuur ( 4.2 ). Vul de vloeistof in het bekerglas aan met water, zodat een volume van ongeveer 100 ml wordt verkregen . Breng de oplossing op een temperatuur van 70-80 gC en titreer met een permanganaat-oplossing ( 4.9 ), totdat de oplossing een  minuut lang rose gekleurd blijft . Zij n dit volume .  9 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Het gehalte aan calcium ( Ca ) van de meststof is gelijk aan :    Ca (%) = n × 0,2004 ×  0,02  ×  v2 × m    Ca (%) = n × 0,2004 × t 0,02 × v1 v2 × m  Hierbij is :  n  = de gebruikte hoeveelheid permanganaat in ml .  m = de massa van de monsterhoeveelheid in gram .  v2 = het volume van de geanalyseerde hoeveelheid in ml .  v1 = het volume van de extractie-oplossing in ml .  t = de molariteit van de permanganaat-oplossing, in mol/l .  CaO (%) = Ca (%) × 1,400 .     Methode 8.7 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MAGNESIUM MET BEHULP VAN ATOOMABSORPTIESPECTROMETRIE  1 .  DOEL In dit document wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van magnesium in extracten van meststoffen .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de volgens de methoden 8.1 en 8.3 verkregen extracten van meststoffen, waarvoor het totaalgehalte of het in water oplosbare gehalte aan magnesium moet worden aangegeven, met uitzondering van de volgende meststoffen in  de bijlage van de Richtlijn inzake secundaire bestanddelen ( 89/284/EEG ): type 4 ( kieseriet ), type 5 ( magnesiumsulfaat ) en type 7 ( kieseriet met kaliumsulfaat ); voor deze meststoffen wordt gebruik gemaakt van methode 8.8 .  De hier beschreven methode is van toepassing op alle extracten van meststoffen die zodanige hoeveelheden elementen bevatten, dat de complexometrische bepaling van magnesium daardoor kan worden gestoord .  3 .  PRINCIPE Na juiste verdunning van het extract wordt magnesium kwantitatief bepaald met behulp van atoomabsorptiespectrometrie .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur, ongeveer 1 M .  4.2 .  Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M .  4.3 .  Magnesium-standaardoplossing, 1,00 mg/ml .  4.3.1 .  Los 1,013 g magnesiumsulfaat ( MgSO4.7H2O ) op in 0,5 M zoutzuur ( 4.2 ).  4.3.2 .  Alternatief 1 : weeg 1,658 g magnesiumoxide ( MgO ) af, vooraf gegloeid om alle carbonaat te verwijderen . Breng in een bekerglas met 100 ml water en 120 ml 1 M zoutzuur ( 4.1 ). Breng na oplossen het geheel kwantitatief over in een maatkolf van 1 000 ml, vul  met water aan tot de maatstreep en meng door de maatkolf om te keren .  4.3.3 .  Alternatief 2 : in de handel verkrijgbare standaardoplossing . Deze standaardoplossingen moeten door het laboratorium worden gecontroleerd .  4.4 .  Strontiumchloride-oplossing Los 75 g strontiumchloride ( SrCl2.6H2O ) op in verdund zoutzuur ( 4.2 ) en vul met dezelfde zoutzuuroplossing aan tot 500 ml .  5 .  APPARATUUR Atoomabsorptiespectrometer met magnesiumlamp, ingesteld op 285,2 nm . Lucht/acetyleen-vlam .  6 .  BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING Zie de methoden 8.1 en 8.3 .  7 .  UITVOERING 7 .1 .  Als de meststof een aangegeven magnesiumgehalte ( Mg ) heeft van meer dan 6 % (= 10 % MgO ), wordt 25 ml ( v1 ) van de extractie-oplossing ( 6 ) genomen . Breng deze hoeveelheid in een maatkolf van 100 ml, vul met water aan tot de maatstreep en meng .  De verdunningsfactor is D1 = 100/v1 .  7.2 .  Pipetteer van de extractie-oplossing ( 6 ) of oplossing ( 7.1 ) 10 ml in een maatkolf van 200 ml . Vul met 0,5 M zoutzuur ( 4.2 ) aan tot de maatstreep en meng . Verdunningsfactor : 200/10 .  7.3 .  Verdun deze oplossing ( 7.2 ) met 0,5 M zoutzuur ( 4.2 ) tot een concentratie die ligt binnen het optimale meetgebied van de spectrometer ( 5.1 ). v2 is de tot 100 ml verdunde hoeveelheid .  De verdunningsfactor is D2 = 100/v2 .  De uiteindelijke oplossing moet 10 vol . % strontiumchloride-oplossing ( 4.4 ) bevatten .  7.4 .  Bereiding van de blanco-oplossing Bereid een blanco-oplossing door het hele procédé vanaf de extractie ( extractiemethode 8.1 of 8.3 ) uit te voeren, waarbij alleen het meststoffenmonster wordt weggelaten.  7.5 .  Bereiding van de oplossingen voor de ijkcurve Verdun de standaardoplossing ( 4.3 ) met 0,5 M zoutzuur voor de bereiding van ten minste 5 ijkoplossingen met oplopende concentratie, waarbij de concentraties liggen binnen het optimale meetgebied van de spectrometer ( 5.1 ).  Deze oplossingen moeten 10 vol . % strontiumchloride-oplossing ( 4.4 ) bevatten .  7.6 .  Meting Stel de spectrometer ( 5.1 ) in voor meting bij 285,2 nm .  Achtereenvolgens worden de ijkoplossingen ( 7.5 ), de meetoplossing ( 7 .3 ) en de de blanco-oplossing ( 7.4 ) verstoven, waarbij de spectrometer wordt gewassen met de oplossing die daarna wordt afgemeten . Herhaal deze werkwijze driemaal .  Teken de ijkcurve door voor elk van de ijkoplossingen ( 7.5 ) op de y-as het resultaat van de meting met de spectrometer uit te zetten en op de x-as de overeenkomstige magnesiumconcentraties, uitgedrukt in mg per ml. Met behulp van de ijkcurve wordt de  magnesiumconcentratie van de meetoplossing ( 7.3 ), xs, en van de blanco-oplossing ( 7.4 ), xb, afgelezen .  8 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN De hoeveelheid magnesium ( Mg ) of magnesiumoxide ( MgO ) in het monster wordt uitgaande van de ijkoplossingen en rekening houdend met de blanco-oplossing berekend .  Het procentuele gehalte aan magnesium ( Mg ) van de meststof is gelijk aan :   (%) Mg =  ( xs-xb ) D1 ( 200/10 ) D2 500.100   Mg (%) = ( xs-xb ) D1 ( 200/10 ) D2 500.100 1 000.1 000 M  Hierbij is :  xs = de uit de ijkcurve afgelezen concentratie in de te analyseren oplossing in mg/ml .  xb = de uit de ijkcurve afgelezen concentratie in de blanco-oplossing in mg/ml .  D1 = de verdunningsfactor bij uitvoering van de verdunning onder punt 7.1 . Deze factor is gelijk aan 4 als 25 ml wordt gepipetteerd . De factor is gelijk aan 1 als deze verdunning niet wordt uitgevoerd .  D2 = de verdunningsfactor bij punt 7.3 .  M = de massa van de voor extractie genomen monsterhoeveelheid, in gram .  MgO (%) = Mg (%) /0,6 .    Methode 8 .8 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN MAGNESIUM MET BEHULP VAN COMPLEXOMETRIE  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een werkwijze voor de bepaling van magnesium in extracten van meststoffen beschreven.  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op extracten van de volgende EEG-meststoffen, waarvoor de bepaling van magnesium totaal en/of in water oplosbaar magnesium is voorgeschreven :  - meststoffen van Richtlijn 76/116/EEG : enkelvoudige stikstofmeststoffen type 1 b ( calciummagnesiumnitraat ), type 7 ( stikstofmagnesiumsulfaat ), type 8 ( stikstofmagnesia ) en enkelvoudige kalimeststoffen type 2 ( verrijkt ruw kalizout ), type 4  ( kaliumchloride met magnesium ) en type 6 ( patentkali );  - meststoffen die voorkomen in de bijlage van de Richtlijn inzake secundaire bestanddelen ( 89/284/EEG ).  3 .  PRINCIPE Magnesium wordt in oplossing gebracht volgens een van de methoden 8.1 of 8.3 . Eerst wordt de som van Ca en Mg getitreerd met EDTA in aanwezigheid van eriochroomzwart-T . Vervolgens wordt Ca getitreerd met EDTA in aanwezigheid van calceïne of  calconcarbonzuur . Uit het verschil van deze twee titraties wordt magnesium berekend .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Magnesium-standaardoplossing, 0,05 M .  4.1.1 .  Los 1,232 g magnesiumsulfaat ( MgSO4.7H2O ) op in 0,5 M zoutzuur ( 4.11 ) en vul met dit zuur aan tot 100 ml .  4 .1.2 .  Alternatief : Weeg 2,016 g magnesiumoxide af, die vooraf is gegloeid om alle carbonaat te verwijderen . Breng dit met 100 ml water in een bekerglas . Voeg onder roeren 120 ml ca 1 M ( 4 .12 ) zoutzuur toe . Breng na oplossen kwantitatief over in een maatkolf  van 1000 ml, vul aan tot de maatstreep en meng . 1 ml van deze oplossing moet 1,216 mg magnesium (= 2,016 mg MgO ) bevatten . De titer van deze standaardoplossing moet door het laboratorium worden gecontroleerd .  4.2 .  EDTA-oplossing, 0,05 M Weeg 18,61 g van het dinatriumzout van ethyleendiaminotetra-azijnzuurdihydraat ( C10H14N2Na2O8.2H2O ) af, breng in een bekerglas van 1000 ml en los op in 600 tot 800 ml water .  Breng kwantitatief over in een maatkolf van 1000 ml, vul aan tot de maatstreep en meng . Controleer deze oplossing met oplossing ( 4.1 ). Neem daartoe 20 ml van de laatste oplossing en titreer volgens de onder punt 7.2 beschreven analysemethode .  1 ml van de EDTA-oplossing moet overeenkomen met 1,216 mg Mg (= 2,016 mg MgO ) en met 2,004 mg Ca (= 2,804 mg CaO ) ( zie de opmerkingen 10.1 en 10.6 ).  4.3 .  Calciumstandaardoplossing 0,05 M Weeg 5,004 g gedroogde calciumcarbonaat p.a . af . Breng met 100 ml water over in een bekerglas . Voeg langzaam onder roeren 120 ml ca 1 N zoutzuur toe . Breng aan de kook om kooldioxide uit te drijven, koel af, breng kwantitatief over in een maatkolf van 1  l, vul aan met water tot de maatstreep en meng . Controleer of deze oplossing overeenkomt met oplossing ( 4.2 ), volgens de werkwijze onder ( 7.3 ). 1 ml van deze oplossing moet bevatten 2,004 mg Ca (= 2,804 mg CaO ) en overeenkomen met 1 ml van de 0,05 M  EDTA-oplossing ( 4.2 ).  4.4 .  Calceïne-indicator Meng zorgvuldig in een mortier 1 g calceïne met 100 g natriumchloride . Gebruik 10 mg van dit mengsel . De indicator slaat om van groen naar oranje . Men dient de titreren totdat er een oranje kleur ontstaat zonder groene schijn .  4.5 .  Calconcarbonzuur-indicator Los 400 mg calconcarbonzuur op in 100 ml methanol . Deze oplossing kan slechts ongeveer 4 weken bewaard worden . Gebruik 3 druppels van deze oplossing . De indicator slaat om van rood naar blauw . Men dient te titreren totdat er een blauwe kleur ontstaat  zonder rode schijn .  4.6 .  Eriochroomzwart-T-indicator Los 300 mg eriochroomzwart-T op in een mengsel van 25 ml propanol-1 en 15 ml triethanolamine . Deze oplossing kan slechts ongeveer 4 weken bewaard worden . Gebruik 3 druppels van deze oplossing . De indicator slaat om van rood naar blauw . Men dient te  titreren totdat er een blauwe kleur ontstaat zonder rode schijn . De omslag is alleen waar te nemen als er magnesium aanwezig is . Voeg daarom zo nodig 1 ml standaardoplossing ( 4.1 ) toe .  Bij gelijktijdige aanwezigheid van calcium en magnesium, wordt eerst het calcium door EDTA gecomplexeerd en vervolgens het magnesium . In dit geval worden deze twee elementen samen getitreerd .  4.7 .  Kaliumcyanide -oplossing 2 %-oplossing van KCN in water . ( Niet met de mond pipetteren . Zie ook opmerking 10.7 .) 4.8 .  Alkalische kaliumcyanide-oplossing Los 280 g KOH en 66 g KCN op in water, vul aan tot 1 l en meng .  4.9 .  Bufferoplossing, pH 10,5 Los in een maatkolf van 500 ml 33 g ammoniumchloride op in 200 ml water, voeg 250 ml ammonia ( d = 0,91 ) toe, vul aan met water tot 500 ml en meng . Controleer regelmatig de pH van deze oplossing .  4.10 .  Verdund zoutzuur 1 : 1 Eén volumedeel zoutzuur ( dichtheid = 1,18 ) mengen met één volumedeel water .  4.11 .  Verdund zoutzuur, ongeveer 0,5 M .  4.12 .  Verdund zoutzuur, ongeveer 1 M.  4.13 .  Natriumhydroxide-oplossing, 5 M .  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Magnetische of mechanische roerder .  5.2 .  pH-meter . 6 . CONTROLEPROEF Voer een bepaling uit met zodanige hoeveelheden van de oplossingen ( 4.1 en 4.3 ), dat men ongeveer dezelfde verhouding Ca/Mg heeft als bij de te analyseren oplossing . Neem daartoe ( a ) ml standaardoplossing ( 4.3 ) en ( b-a ) ml standaardoplossing ( 4.1 ). ( a )  en ( b ) zijn het aantal ml EDTA-oplossing, gebruikt bij de twee bij de te analyseren oplossing uitgevoerde titraties . Deze manier van werken is alleen dan juist als de oplossing van EDTA, calcium en magnesium exact equivalent zijn . Is dit niet het geval,  dan moeten er correcties worden aangebracht .  7 .  BEREIDING VAN DE TE ANALYSEREN OPLOSSING Zie de methoden 8.1 en 8.3 .  8 .  KWANTITATIEVE ANALYSE 8.1 .  Analysehoeveelheden De te analyseren hoeveelheid moet zo mogelijk 9-18 mg magnesium (= 15-30 mg MgO ) bevatten .  8.2 .  Titratie met eriochroomzwart-T als indicator Breng met een pipet een hoeveelheid ( 8.1 ) van de te onderzoeken oplossing in een bekerglas van 400 ml . Neutraliseer met behulp van de pH-meter de overmaat zuur met de 5 M natriumhydroxide-oplossing ( 4.13 ). Verdun met water tot ongeveer 100 ml . Voeg 5 ml  bufferoplossing ( 4.9 ) toe . De pH, gemeten met de pH-meter, moet 10,5 +/- 0,1 zijn . Voeg 2 ml kaliumcyanide-oplossing ( 4.7 ) toe en drie druppels eriochroom-zwart-T indicator ( 4.6 ). Titreer met EDTA-oplossing ( 4.2) onder matig roeren met behulp van de  roerder ( 5.1 ) ( zie de opmerkingen 10.2, 10.3 en 10.4 ). Zij "b'' het aantal ml 0,05 M EDTA-oplossing .  8.3 .  Titratie met calceïne of calconcarbonzuur als indicator Pipetteer een hoeveelheid van de te onderzoeken oplossing, gelijk aan die gebruikt voor de voorgaande titratie, in een bekerglas van 400 ml . Neutraliseer met behulp van de pH-meter de overmaat zuur met de 5 M natriumhydroxide-oplossing ( 4.13 ). Verdun  met water tot ongeveer 100 ml . Voeg 10 ml KOH-KCN-oplossing ( 4.8 ) toe en de indicator ( 4.4 ) of ( 4.5 ). Titreer met EDTA-oplossing ( 4.2 ) onder matig roeren met behulp van de roerder ( 5.1 ) ( zie de punten 10.2, 10.3 en 10.4 ). Zij "a'' het aantal ml 0,05 M  EDTA-oplossing .  9 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN Voor de EEG-meststoffen die binnen het toepassingsgebied van de methode vallen ( 5 g meststoffen in 500 ml extract ), is het gehalte van de meststoffen :    MgO (%) in de meststof =  (b-a ) × T   MgO (%) in de meststof = ( b-a ) × T M    Mg (%) in de meststof =  ( b-a ) × T'   Mg (%) in de meststof = ( b-a ) × T' M  Hierbij is :  a  = het aantal ml 0,05 molair EDTA dat is gebruikt bij de titratie met calceïne of calconcarbonzuur als indicator .  b = het aantal ml 0,05 molair EDTA dat is gebruikt bij de titratie met eriochroomzwart-T als indicator .  M = de massa van het monster, uitgedrukt in g, aanwezig in het alignaat gebruikt voor de analyse .  T = 0,2016 × molariteit van de EDTA-oplossing/0,05 ( zie 4.2 ).  T' = 0,1216 × molariteit van de EDTA-oplossing/0,05 ( zie 4.2 ).  10 .  OPMERKINGEN 10.1 .  De stoechiometrische verhouding EDTA-metaal in de complexometrische analyses is steeds 1:1, ongeacht de waardigheid van het metaal en ondanks de vierwaardigheid van EDTA . De EDTA-titratie-oplossing en de standaardoplossingen zijn dus molair en niet  normaal .  10.2 .  De complexometrische indicatoren zijn dikwijls gevoelig voor de inwerking van lucht . De kleur van de oplossing kan gedurende de titratie verbleken . Men moet dan één of twee druppels indicator toevoegen . Dit is vaak het geval bij eriochroomzwart-T en ook  bij calconcarbonzuur .  10.3 .  De metaalindicatorcomplexen zijn soms relatief stabiel en de omslag kan slepend zijn . De laatste druppels EDTA-oplossing moeten dus langzaam toegevoegd worden . Men dient ervoor te waken dat men niet te ver titreert; controleer dit door na het bereiken  van het eindpunt één druppel 0,05 M magnesium - ( 4.1 ) of calciumoplossing ( 4.3 ) toe te voegen . Dit is speciaal het geval bij het magnesium-eriochroomcomplex .  10.4 Men dient de omslag van de indicator horizontaal dwars door de oplossing en niet van boven naar beneden waar te nemen . Plaats het bekerglas op een witte ondergrond in een gunstige positie ten overstaan van het licht . De omslag kan eveneens gemakkelijk  waargenomen worden door het bekerglas op een matte glasplaat te plaatsen, die van onderen matig verlicht wordt ( lamp van 25 watt ).  10.5 .  De uitvoering van deze analyse vraagt een zekere vaardigheid van de analist . Deze kan men onder andere verkrijgen bij het waarnemen van de omslagen met de standaardoplossingen ( 4.1 en 4.3 ). Het verdient aanbeveling steeds dezelfde analist van het  laboratorium de bepalingen te laten uitvoeren .  10.6 .  Het gebruikt van de EDTA-oplossing met gegarandeerde titer ( bij voorbeeld Titrisol, Normex ) kan de controle van de equivalentie van de standaardoplossingen ( 4.1, 4.2 en 4.3 ) vereenvoudigen .  10.7 .  Oplossingen de kaliumcyanide bevatten mogen niet via de afvoer worden opgeruimd alvorens het cyanide is omgezet in een niet schadelijke verbinding . Dit kan bij voorbeeld gebeuren door oxydatie met natriumhypochloriet in alkalisch milieu .    Methode 8.9 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN SULFATEN  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de bepaling van zwavel in de vorm van sulfaat in extracten van meststoffen .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing voor de kwantitatieve analyse van de sulfaten die in volgens de methoden 8.1, 8.2, 8.3 en 8.4 bereide extracten aanwezig zijn .  3 .  PRINCIPE Gravimetrische bepaling van de als bariumsulfaat neergeslagen sulfaten .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur ( 1:1 ).  Eén deel zoutzuur ( dichtheid : 1,18 ) en één deel water .  4.2 .  Bariumchloride, BaCl2 . 2H2O, oplossing in water van 122 g/l .  4.3 .  Zilvernitraat, oplossing in water van 5 g/l .  5 .  APPARATUUR 5.1 .  Porseleinen verassingsschaal .  5.2 .  Waterbad .  5.3 .  Droogstoof, ingesteld op 105 °C +/- 1 °C .  5.4 .  Elektrische oven, ingesteld op 800 °C +/- 50 °C, met een oxyderende atmosfeer .  6 .  UITVOERING 6.1 .  Analysehoeveelheid Met behulp van een pipet wordt een hoeveelheid van een van de onder punt 2 bedoelde extractie-oplossingen genomen, die 20-100 mg S, d.w .z . 50-250 mg SO3, bevat .  Deze hoeveelheid wordt in een bekerglas met een voldoende inhoud overgebracht . Voeg 20 ml verdund zoutzuur ( 4.1 ) toe . Vul het volume met water aan tot ongeveer 300 ml .  6.2 Neerslaan Breng de oplossing aan de kook . Voeg druppelsgewijs ongeveer 20 ml van de bariumchloride-oplossing ( 4 .2 ) toe, waarbij de oplossing in het bekerglas krachtig wordt geroerd . Laat gedurende enkele minuten koken . Laat het bekerglas, bedekt met een  horlogeglas, gedurende 1 uur op het kokend waterbad ( 5.2 ) staan . Laat het bekerglas vervolgens in de warmte (ongeveer 60 °C ) rusten, totdat het supernatans helder is . Uit het waterbad halen en laten afkoelen .  Decanteer de heldere oplossing over een asvrij filter met trage filtratie . Was het neerslag verschillende malen door decanteren met een voldoend volume warm water . Was het neerslag op het filter tot het chloride verdwenen is . Controleer dit met de  zilvernitraatoplossing ( 4.3).  6.3 .  Verassen en wegen van het neerslag Breng het filter met het neerslag in een porseleinen schaal ( 5.1 ), die vooraf tot op 0,1 mg nauwkeurig is getarreerd . Droog in de droogstoof ( 5.3 ) gedurende een half uur bij ongeveer 800 °C ( 5.4 ). Laat in een exsiccator afkoelen en weeg tot op 0,1 mg  nauwkeurig .  7.  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN 1 mg bariumsulfaat komt overeen met 0,137 mg S of 0,343 mg SO3 .  Het procentuele gehalte aan zwavel ( S ) van de meststof is gelijk aan :    S (%) = w × 0,0137 ×  v2 × m   S (%) = w × 0,0137 × v1 v2 × m  SO3 (%) = S (%) × 2,5  Hierbij is :  w = het gewicht van het bariumsulfaat-neerslag in mg .  v1 = het volume van de extractie-oplossing in ml .  v2 = het volume van het alignaat gebruikt voor de analyse in ml .  m = de massa van de monsterhoeveelheid in g .    Methode 8.10 KWANTITATIEVE ANALYSE VAN HET GEËXTRAHEERDE NATRIUM  1 .  DOEL In dit voorschrift wordt een methode beschreven voor de kwantitatieve analyse van natrium in extracten van meststoffen .  2 .  TOEPASSINGSGEBIED Deze methode is van toepassing op de EEG-meststoffen waarvoor Richtlijn 89/284/EEG voorschriften bevat voor het aangeven van het natriumgehalte .  3 .  PRINCIPE Na verdunning van het volgens methode 8.1 of 8.3 verkregen extract wordt het natriumgehalte van de oplossing bepaald met behulp van vlamemissiespectrometrie .  4 .  REAGENTIA 4.1 .  Verdund zoutzuur ( 1:1 ).  Eén deel zoutzuur ( dichtheid 1,18 ) en één deel water .  4.2 .  Aluminiumnitraat Al(NO3)3, 9H2O .  4.3 .  Caesiumchloride, CsCl .  4.4 .  Natriumchloride, watervrij .  4.5 .  Oplossing van caesiumchloride en aluminiumnitraat In een maatkolf van 1 000 ml wordt 50 g caesiumchloride (4.3 ) en 250 g aluminiumnitraat ( 4.2 ) opgelost in water . Vul met water aan tot de maatstreep en meng goed door de maatkolf om te keren .  4.6 .  Natrium-standaardoplossing, 1 mg Na/ml In een maatkolf van 1 000 ml wordt 2,542 g natriumchloride ( 4.4 ) opgelost in water . Vervolgens wordt 10 ml zoutzuur ( 4.1 ) toegevoegd . Vul met water aan tot de maatstreep en meng goed door de maatkolf om te keren .  5 .  APPARATUUR Vlamemissiespectrofotometer, geschikt voor meting bij 589,3 nm .  6 .  IJKOPLOSSINGEN 6.1 .  Pipetteer 10 ml van de standaardoplossing ( 4.6 ) in een maatkolf van 250 ml . Vul aan tot de maatstreep met water en meng goed door de maatkolf om te keren . Concentratie van de oplossing : 40 mg Na/ml .  6.2 .  Pipetteer in maatkolven van 100 ml respectievelijk 0, 5, 10, 15, 20 en 25 ml van de tussenverdunning ( 6.1 ). Voeg 10 ml van oplossing ( 4.5 ) toe . Vul aan tot de maatstreep met water en meng goed door de maatkolf om te keren .  Concentratie van de oplossingen : 0, 2, 4, 6, 8 en 10 mg Na/ml .  7 .  BEREIDING VAN DE MEETOPLOSSINGEN Afhankelijk van het verwachte natriumgehalte van de volgens methode 8.1 of 8.3 verkregen extractie-oplossing ( 5 g meststoffen in 500 ml ) wordt deze aan de hand van de volgende tabel verder verdund :  Na2O (%) Na (%) Tussenverdunning Eindverdunning Hoeveelheid ( ml ) ( v2 ) Verdunnen tot ml ( v3 ) Hoeveelheid ( ml ) ( v4 ) Verdunnen tot ml Verdunnings - factor  3-5  5-10 10-20 20-38 2,2-3,7 3,7-7,4 7,4-15 15-28 10 10 10  5  50 100 100 100 10 10  5  5 100 100 100 100  50 100 200 400  De tussenverdunning wordt bereid met water . Voor de eindverdunning wordt in de maatkolf van 100 ml 10 ml van oplossing ( 4.5 ) toegevoegd . Bij een monsterhoeveelheid van 1 g wordt de hoeveelheid bij de eindverdunning ( v4 ) vermenigvuldigd met 5 .  8 .  METINGEN Stel de spectrofotometer ( 5.1 ) in op meting bij 589,3 nm . Meet ter ijking de respons van de ijkoplossingen ( 6.2 ). Stel vervolgens de gevoeligheid van het apparaat zodanig in, dat bij meting van de meest geconcentreerde ijkoplossing een maximale uitslag  wordt verkregen . Bepaal vervolgens de respons voor de oplossing van het te analyseren monster ( 7 ). Deze werkwijze wordt driemaal herhaald .  9 .  BEREKENING VAN DE RESULTATEN Teken de ijkcurve door voor elk van de ijkoplossingen op de x-as de concentratie in mg/ml uit te zetten en op de y-as het gemiddelde van de respons voor elk van de oplossingen . Bepaal met behulp van deze ijkcurve de natriumconcentratie in de  meetoplossing . Bereken de hoeveelheid natrium, uitgaande van de referentie-oplossingen, waarbij rekening wordt gehouden met de uitgevoerde verdunningen . De resultaten worden uitgedrukt als percentage van het monster .  Het procentuele gehalte aan natrium ( Na ) van de meststof is gelijk aan :   Na (%) = × .  v3   v1   10-2   Na (%) = ×.  v3 v4 v1 v2 10-2 m  Na2O (%) = Na (%) × 1,348  Hierbij is :  x  = de concentratie van de in de spectrometer gebrachte oplossing mg/ml .  v1 = het volume van de extractie-oplossing in ml .  v2 = het volume van de hoeveelheid voor de tussenverdunning in ml .  v3 = het volume van de tussenverdunning in ml .  v4 = het volume van de hoeveelheid voor de eindverdunning ( in 100 ml ) in ml .  m = de massa van de monsterhoeveelheid in g .''.


Avis juridique important

|

31970L0157

Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 042 van 23/02/1970 blz. 0016 - 0020 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1970(I) blz. 0095  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0117  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1970(I) blz. 0111  - 0116 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0061  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0189  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0189

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 6 februari 1970  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen   ( 70/157/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder andere betrekking hebben op het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regeling , ten einde met name voor ieder type voertuig de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van de richtlijn van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) te kunnen invoeren ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig met of zonder carrosserie , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur , bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen , met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen , landbouwtractoren landbouwmachines en toestellen voor openbare werken .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen in verband met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting indien deze voldoen aan de voorschriften vermeld in de bijlage .  Artikel 3  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlage , met uitzondering van die van de punten I.1 . en I.4.1.4 . , aan te passen aan de technische vooruitgang , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van de richtlijn van de Raad betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan .  Artikel 4  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 6 februari 1970 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . HARMEL  ( 1 ) PB nr . C 160 van 18 . 12 . 1969 , blz . 7 .  ( 2 ) PB nr . C 48 van 16 . 4 . 1969 , blz . 16 .  ( 3 ) Zie blz . 1 van dit Publikatieblad .  BIJLAGE  I . TOEGESTANE GELUIDSNIVEAUS  I.1 . Grenzen  Het geluidsniveau van de in artikel 1 van deze richtlijn bedoelde voertuigen , gemeten overeenkomstig de bepalingen van deze onderhavige bijlage , mag onderstaande grenzen niet overschrijden :  Categorieen * Waarden uitgedrukt in dB ( A )  ( decibel A ) *  I.1.1 . Voertuigen , ingericht voor personenvervoer , voorzien van ten hoogste negen zitplaatsen , die van de bestuurder inbegrepen * 82 *  I.1.2 . Voertuigen , ingericht voor personenvervoer , voorzien van meer dan negen plaatsen , die van de bestuurder inbegrepen , met een toegestaan maximumgewicht van niet meer dan 3,5 ton * 84 *  I.1.3 . Voertuigen , ingericht voor goederenvervoer , met een toegestaan maximumgewicht van niet meer dan 3,5 ton * 84 *  I.1.4 . Voertuigen , ingericht voor personenvervoer , voorzien van meer dan negen plaatsen , die van de bestuurder inbegrepen , met een toegestaan maximumgewicht van meer dan 3,5 ton * 89 *  I.1.5 . Voertuigen , ingericht voor goederenvervoer , met een toegestaan maximumgewicht van meer dan 3,5 ton * 89 *  I.1.6 . Voertuigen , ingericht voor personenvervoer , voorzien van meer dan negen plaatsen , die van de bestuurder inbegrepen , met een vermogen van ten minste 200 DIN pk * 91 *  I.1.7 . Voertuigen , ingericht voor goederenvervoer , met een vermogen van ten minste 200 DIN pk en een toegestaan maximumgewicht van meer dan 12 ton * 91 *  I.2 . Meetapparatuur  De meting van het geluid veroorzaakt door de voertuigen geschiedt met behulp van een sonometer , overeenkomstig het type als omschreven in publikatie 179 , eerste uitgave 1965 , van de Internationale Elektrotechnische Commissie .  I.3 . Wijze van meting  De meting geschiedt aan het onbelaste voertuig , op een voldoende stille open plaats ( omgevingsgeluid en windgeluid ten minste 10 dB ( A ) lager dan het te meten geluid ) .  Deze plaats kan bijvoorbeeld bestaan uit een open ruimte met een straal van 50 meter , waarvan het middengedeelte met een straal van ten minste 20 meter praktisch waterpas is , met een bodem van beton , asfalt of een soortgelijk materiaal ; de bodem mag niet bedekt zijn met losse sneeuw , hoog gewas , mulle grond of as .  De bekleding van de rijbaan moet zodanig zijn , dat de banden geen overmatig geluid produceren . Deze voorwaarde geldt alleen voor geluidsmetingen aan rijdende voertuigen .  De metingen moeten geschieden bij helder weer en zwakke wind . Behalve de persoon die de apparatuur afleest , mogen zich geen personen in de nabijheid van het voertuig of de microfoon bevinden , aangezien de aanwezigheid van toeschouwers nabij het voertuig of de microfoon de aanwijzing van het meetapparaat aanzienlijk kan beïnvloeden . Maxima in de aanwijzing die geen klaarblijkelijk verband houden met kenmerken van het algemene geluidsniveau worden bij de aflezing buiten beschouwing gelaten .  I.4 . Meetmethode  I.4.1 . Geluidsmeting aan rijdende voertuigen ( ten behoeve van de goedkeuring )  Aan iedere zijde van het voertuig worden ten minste twee metingen verricht . Voor regelingsdoeleinden kunnen voorafgaande metingen worden uitgevoerd , doch de resultaten hiervan dienen buiten beschouwing te blijven .  De microfoon moet op 1,2 meter hoogte boven de grond worden geplaatst , op een afstand van 7,5 meter van de trajectas CC van het voertuig , gemeten volgens de loodlijn PP' op deze as ( figuur 1 ) .  Evenwijdig aan PP' en op 10 meter afstand hiervan respectievelijk voor en achter deze lijn worden op de testbaan twee lijnen AA' en BB' getrokken . Het voertuig wordt met constante snelheid en op de wijze als hierna vermeld tot aan de lijn AA' gereden . Op dat moment wordt zo snel als aangewezen is de gasschuif volledig geopend . De gasschuif blijft in deze stand totdat de achterzijde van het voertuig ( 1 ) de lijn BB' overschrijdt , waarna de gasschuif zo snel mogelijk wordt gesloten .  Als meetresultaat geldt de hoogste geluidsintensiteit die wordt geregistreerd .  I.4.1.1 . Voertuigen zonder versnellingsbak  Het voertuig nadert de lijn AA' met een constante snelheid welke overeenkomt met de laagste van de volgende drie waarden :   - een snelheid overeenkomende met een motortoerental gelijk aan 3/4 van dat waarbij de motor zijn maximumvermogen ontwikkelt ;   - een snelheid overeenkomende met een motortoerental gelijk aan 3/4 van het maximumtoerental bij volledig geopende gaaschuif ;   - 50 km/uur .  I.4.1.2 . Voertuigen voorzien van een met de band bediende versnellingsbak  De gangwissel wordt geplaatst :  I.4.1.2.1 . in de tweede versnelling indien de versnellingsbak 2 , 3 of 4 overbrengingsverhoudingen heeft ;  I.4.1.2.2 . in de derde versnelling indien de versnellingsbak meer dan 4 overbrengingsverhoudingen heeft ;  I.4.1.2.3 . in de versnelling overeenkomende met de grootste snelheid van het voertuig , indien een dubbele transmissie aanwezig is ( tweede versnellingsbak , of achterbrug met twee overbrengingsverhoudingen ) .  Het voertuig nadert de lijn AA' met een constante snelheid overeenkomende met de laagste van de volgende drie waarden :   - een snelheid overeenkomende met een motortoerental gelijk aan 3/4 van dat waarbij de motor zijn maximumvermogen ontwikkelt ;   - een snelheid overeenkomende met een motortoerental gelijk aan 3/4 van het maximumtoerental bij volledig geopende gasschuif ;   - 50 km/uur .  I.4.1.3 . Voertuigen met automatische versnellingsbak  Het voertuig nadert de lijn AA' met een constante snelheid gelijk aan de laagste van de volgende twee waarden :   - 50 km/uur ;   - 3/4 van de maximumsnelheid .  Indien mogelijk moet worden gereden met de selector in de stand " normaal " voor stadsverkeer .  I.4.1.4 . Interpretatie van de resultaten  I.4.1.4.1 . Ten einde rekening te houden met afwijkingen in de meetapparatuur wordt het resultaat van elke meting gevormd door de op het apparaat afgelezen waarde verminderd met 1 dB ( A ) .  I.4.1.4.2 . De metingen worden als geldig beschouwd indien het verschil in aflezing tussen twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van het voertuig niet meer dan 2 dB ( A ) bedraagt .  I.4.1.4.3 . Als aan te houden waarde wordt het hoogste meetresultaat genomen . Indien deze waarde 1 dB ( A ) meer bedraagt dan het maximaal toegestane niveau voor de betrokken categorie voertuigen wordt overgegaan tot een nieuwe reeks van twee metingen . Drie van de vier aldus verkregen resultaten dienen binnen de voorgeschreven grenzen te liggen .  Positie bij tests op rijdende voertuigen  Figuur 1 : zie P.B .  I.4.2 . Geluidsmeting aan stilstaande voertuigen  I.4.2.1 . Plaats van de sonometer  Het meetpunt is het in figuur 2 aangegeven punt X , dat zich op 7 meter van het dichtstbijzijnde voertuigvlak bevindt .  De microfoon wordt 1,2 meter boven de grond geplaatst .  I.4.2.2 . Aantal metingen  Er worden ten minste twee metingen verricht .  I.4.2.3 . Testvoorwaarden betreffende het voertuig  Van een voertuig zonder snelheidsregulateur wordt de motor op een toerental gebracht gelijk aan 3/4 van dat waarbij de motor volgens fabrieksopgave zijn maximumvermogen ontwikkelt . Het aantal omwentelingen per minuut moet worden gemeten met behulp van een onafhankelijk instrument , bijvoorbeeld een rollentestbank en een tachometer . Is de motor voorzien van een snelheidsregulateur die verhindert dat de motor het aantal toeren dat overeenstemt met zijn maximumvermogen , overschrijdt , dan laat men hem draaien op de maximumsnelheid die met de regulateur mogelijk is .  De motor moet op de normale bedrijfstemperatuur worden gebracht alvorens tot de metingen wordt overgegaan .  I.4.2.4 . Interpretatie van de resultaten  In het meetverslag moeten alle aflezingen van het geluidsniveau worden vermeld .  Eventueel moet ook worden vermeld op welke wijze het motorvermogen is geschat . De belastingstoestand van het voertuig moet eveneens worden vermeld .  De metingen worden als geldig beschouwd indien het verschil in aflezing tussen twee opeenvolgende metingen aan dezelfde zijde van het voertuig niet meer dan 2 dB ( A ) bedraagt .  Als meetresultaat wordt beschouwd de hoogste afgelezen waarde .  Positie bij tests op stilstaande voertuigen  Figuur 2 : zie P.b .  II . UITLAATINRICHTING ( GELUIDDEMPER )  II.1 . Indien het voertuig voorzieningen voor vermindering van het uitlaatgeluid ( geluiddemper ) heeft , dienen de voorschriften van dit punt II te worden nageleefd . Als de aanzuigbuis van de motor van een luchtfilter voorzien is , welke nodig is om de naleving van het toegestane geluidsniveau te waarborgen , dan wordt deze filter geacht deel uit te maken van de geluiddemper en gelden de voorschriften van dit punt II ook voor deze filter .  II.2 . Het schema van de uitlaatinrichting moet bij het keuringsformulier van het voertuig worden gevoegd .  II.3 . De geluiddemper moet zijn voorzien van een duidelijk leesbare en onuitwisbare merk - en typeaanduiding .  II.4 . De geluiddemper mag slechts voorzien zijn van geluiddempend materiaal van vezelige substantie indien de volgende voorwaarden zijn vervuld :  II.4.1 . Er mag geen geluiddempend materiaal van vezelige substantie worden aangewend in de delen van de geluiddemper waardoor gas stroomt .  II.4.2 . Met passende voorzieningen dient te worden verzekerd dat het geluiddempend materiaal van vezelige substantie gedurende de gehele tijd dat de geluiddemper wordt gebruikt , op zijn plaats blijft .  II.4.3 . Het geluiddempend materiaal van vezelige substantie moet bestand zijn tegen een temperatuur die ten minste 20 % hoger ligt dan de werkingstemperatuur op de plaats waar dat materiaal in de geluiddemper is gebruikt .  ( 1 ) Indien een aanhangwagen of oplegger deel uitmaakt van het voertuig , wordt deze voor het overschrijden van de lijn BB' buiten beschouwing gelaten .


Avis juridique important

|

31996L0011

Richtlijn 96/11/EG van de Commissie van 5 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/128/EEG inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 061 van 12/03/1996 blz. 0026 - 0030

RICHTLIJN 96/11/EG VAN DE COMMISSIE van 5 maart 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/128/EEG inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen (1), inzonderheid op artikel 3,Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding,Overwegende dat in artikel 3, lid 4, van Richtlijn 90/128/EEG van de Commissie (2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/3/EG (3), wordt bepaald dat vanaf 1 januari 1997 slechts de monomeren en andere uitgangsstoffen die in deel A van bijlage II zijn opgenomen, voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof mogen worden gebruikt, waarbij de daar voorgeschreven beperkingen moeten worden nagekomen; dat echter kan worden besloten deze tijdslimiet in bepaalde gerechtvaardigde gevallen te verschuiven voor sommige stoffen waarvan het gebruik op nationaal niveau overeenkomstig deel B van bijlage II blijft toegestaan;Overwegende dat voor een aantal stoffen de door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding gevraagde gegevens wel ter beschikking zijn gesteld maar nog niet zijn beoordeeld dan wel thans of in de toekomst worden beoordeeld, waardoor het gerechtvaardigd is dat ze in de lijst blijven opgenomen;Overwegende dat een aantal stoffen gezien de aan het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding verstrekte gegevens zonder specifieke beperking op de communautaire lijsten mogen worden geplaatst;Overwegende dat de in deze richtlijn neer te leggen communautaire maatregelen niet verder gaan dan nodig is om de doelstellingen te verwezenlijken die reeds in Richtlijn 89/109/EEG zijn neergelegd;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 90/128/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 3, lid 4, komt te luiden:"4. Vanaf 1 januari 2002 mogen slechts de monomeren en andere uitgangsstoffen die in deel A van bijlage II zijn opgenomen, voor de vervaardiging van materialen en voorwerpen van kunststof worden gebruikt, zulks onder voorbehoud van de hier voorgeschreven beperkingen. De in deel B van bijlage II opgenomen stoffen kunnen evenwel reeds vóór genoemde datum worden geschrapt, indien de met het oog op opneming in deel A gevraagde gegevens onvoldoende tijdig worden verstrekt om beoordeling door het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding mogelijk te maken.".2. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:a) de stoffen in bijlage I bij deze richtlijn worden in de volgorde van hun nummer in deel A ingevoegd,b) de stoffen in bijlage II bij deze richtlijn worden in deel B geschrapt,3. In bijlage III worden de stoffen in bijlage III bij deze richtlijn in de volgorde van hun nummer ingevoegd.Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe op de volgende manier.De Lid-Staten:- geven met ingang van 1 januari 1997 toestemming voor de handel in en het gebruik van materialen en voorwerpen van kunststof die zijn bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen en die aan deze richtlijn voldoen;- verbieden met ingang van 1 januari 1999 de vervaardiging en invoer in de Gemeenschap van materialen en voorwerpen van kunststof die zijn bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen, maar die niet aan deze richtlijn voldoen.2. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 5 maart 1996.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB nr. L 40 van 11. 2. 1989, blz. 38.(2) PB nr. L 75 van 21. 3. 1990, blz. 19.(3) PB nr. L 41 van 23. 2. 1995, blz. 44.BIJLAGE I >RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE II >RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE III >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31982L0347

Richtlijn 82/347/EEG van de Commissie van 23 april 1982 tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 81/177/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen

Publicatieblad Nr. L 156 van 07/06/1982 blz. 0001 - 0005 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 9 blz. 0070  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 9 blz. 0070

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 23 april 1982  tot vaststelling van een aantal uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 81/177/EEG van de Raad betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen   ( 82/347/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 81/177/EEG van de Raad van 24 februari 1981 betreffende de harmonisatie van de procedures voor de uitvoer van communautaire goederen ( 1 ) , inzonderheid op artikel 21 , lid 2 ,  Overwegende dat , ten einde duidelijk de verplichtingen vast te stellen waartoe de persoon die de aangifte ten uitvoer opstelt met toepassing van artikel 3 van Richtlijn 81/177/EEG zich verbindt , de vermeldingen die genoemde aangifte moet bevatten , alsmede de documenten die bij deze aangifte moeten worden gevoegd , nauwkeurig dienen te worden aangeduid ;  Overwegende dat , ten einde de juiste toepassing van de rechten bij uitvoer en van alle andere communautaire bepalingen betreffende de uitvoer van goederen te verzekeren , het noodzakelijk is praktische en uniforme werkwijzen vast te stellen voor het onderzoek waaraan de douane de goederen krachtens artikel 9 van Richtlijn 81/177/EEG kan onderwerpen en voor het nemen van monsters waartoe de douane kan overgaan in het belang van dit onderzoek ; dat er met name geschikte maatregelen dienen te worden vastgesteld welke kunnen worden genomen wanneer de aangever zou weigeren bij genoemd onderzoek en bij genoemde monsterneming aanwezig te zijn , wanneer de douane hem zulks heeft verzocht , ten einde deze situatie te regelen ;  Overwegende dat , gezien de belangrijke gevolgen die de resultaten van de verificatie van de aangifte ten uitvoer en de bijgevoegde documenten door de douane , ingevolge artikel 10 , lid 1 , van Richtlijn 81/177/EEG , hebben voor de juiste toepassing van de rechten bij uitvoer en van alle andere communautaire bepalingen betreffende de uitvoer van goederen , het belangrijk is de nadere regels vast te stellen voor de vermelding door de douane van de resultaten in de aangifte ;  Overwegende dat , ten einde de uniforme toepassing te waarborgen , van het bij artikel 13 van Richtlijn 81/177/EEG bepaalde , volgens hetwelk de douane slechts toestemming tot het uitvoeren van de goederen geeft nadat zij zich er in voorkomend geval van heeft vergewist dat de geboekte rechten zijn betaald of dat hiervoor zekerheid is gesteld , de regels vastgesteld dienen te worden die de douane in acht dient te nemen wanneer zij vergunning verleent tot uitvoer van goederen terwijl zij niet over de resultaten van het gedane onderzoek beschikt ;  Overwegende dat het bepaalde in deze richtlijn van toepassing is onverminderd het bepaalde in Verordening ( EEG ) nr . 1736/75 van de Raad van 24 juni 1975 betreffende de statistieken van de buitenlandse handel van de Gemeenschap en van de handel tussen de Lid-Staten ( 2 ) en in Verordening ( EEG ) nr . 2102/77 van de Raad van 20 september 1977 betreffende de invoering van een communautair formulier van aangifte ten uitvoer ( 3 ) ; dat deze bepalingen geen inbreuk vormen op de bijzondere bepalingen die gelden voor het verlenen van restituties en andere bij uitvoer geldende bedragen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité algemene douanevoorschriften ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn stelt een aantal uitvoeringsbepalingen vast van artikel 3 , van artikel 9 , van artikel 10 , lid 1 , en van artikel 13 van Richtlijn 81/177/EEG , hierna te noemen " basisrichtlijn " .  TITEL I  INHOUD VAN DE AANGIFTE TEN UITVOER  Artikel 2  1 . De vermeldingen die ingevolge artikel 3 , lid 1 , van de basisrichtlijn in de aangifte dienen voor te komen , zijn :  a ) naam en adres van de aangever en , indien deze voor rekening van een derde handelt , opgave van de rechtsbetrekking waarop zijn tussenkomst is gebaseerd , voor zover dit gegeven noodzakelijk is voor de bepaling van de persoon die tot betaling van de eventuele rechten bij uitvoer is gehouden ;  b ) naam en adres van de exporteur van de goederen wanneer deze niet de aangever is ;  c ) voor goederen die onder een douaneregeling zijn geplaatst , de verwijzing naar die regeling ;  d ) aantal , soort , merken en nummers van de colli waarin de aangegeven goederen zich bevinden of , indien het niet-verpakte goederen betreft , al naar gelang van het geval , het aantal artikelen waarop de aangifte betrekking heeft of de vermelding dat het los gestorte goederen betreft , alsmede de gegevens die voor de identificatie van deze niet-verpakte goederen noodzakelijk zijn ;  e ) voor zover de douane zulks noodzakelijk acht , de plaats waar de aangegeven goederen zich bevinden ;  f ) indien het goederen betreft die vallen onder het gemeenschappelijk landbouwbeleid , de post of onderverdeling , waaronder deze goederen vallen in de nomenclatuur van het gemeenschappelijk douanetarief en , in voorkomend geval , in de specifieke landbouwnomenclatuur die moet worden toegepast voor de betrokken verrichting , alsmede de aanduiding van genoemde goederen in de termen van de toegepaste nomenclatuur of in termen die voldoende duidelijk zijn om het de douane mogelijk te maken onmiddellijk en met zekerheid vast te stellen dat zij inderdaad onder de opgegeven post of onderverdeling vallen ;  g ) indien het andere goederen betreft dan die bedoeld sub f ) , de omschrijving ervan in termen die voldoende duidelijk zijn om de identificatie ervan en de controle erop mogelijk te maken ;  h ) indien het goederen betreft waarop rechten bij uitvoer van toepassing zijn of goederen waarvoor het verlenen van restituties of andere bedragen bij uitvoer ingesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid zal worden gevraagd , de kwantitatieve gegevens en bijkomende vermeldingen die eventueel noodzakelijk zijn voor de toepassing van deze rechten of voor de berekening van deze restituties of andere bedragen ;  i ) het land van bestemming van de goederen in de zin van artikel 12 van Verordening ( EEG ) nr . 1736/75 ;  j ) het serienummer van het uitvoercertificaat of het voorfixatiecertificaat , voorafgegaan door de letter of letters , die de Lid-Staat van afgifte aangeeft ( aangeven ) overeenkomstig de bepalingen die in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid van toepassing zijn ;  k ) alle andere inlichtingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de bepalingen met betrekking tot de uitvoer van de goederen .  2 . De Lid-Staten kunnen eisen dat in de aangifte , behalve de in lid 1 bedoelde vermeldingen , eveneens de volgende gegevens worden vermeld :  a ) naam en adres van de geadresseerde van de goederen ;  b ) de maatstaf van de rechten bij uitvoer die eventueel op de aangegeven goederen van toepassing is ;  c ) ter informatie het bedrag aan rechten bij uitvoer , zoals dat door de aangever werd berekend .  Artikel 3  1 . De douane kan , wanneer zij zulks noodzakelijk acht , eisen dat met de aangifte eveneens de vervoersdocumenten of in voorkomend geval de op de voorafgaande douaneregeling betrekking hebbende documenten worden overgelegd .  Wanneer een zelfde goed wordt aangeboden in verscheidene colli kan zij tevens eisen dat er een lijst van de colli of een gelijkwaardig document waarin de inhoud van iedere collo wordt aangegeven , wordt overgelegd .  2 . Behoudens andersluidende bepalingen dienen de bij de aangifte gevoegde documenten door de douane te worden bewaard , tenzij zij door de aangever voor andere verrichtingen kunnen worden gebruikt . In dit laatste geval neemt de douane alle nodige maatregelen ten einde er zorg voor te dragen dat de betrokken documenten later slechts kunnen worden gebruikt voor de hoeveelheid of de waarde waarvoor zij geldig blijven .  TITEL II  CONTROLE VAN DE AANGIFTE TEN UITVOER  A . Controle van de stukken  Artikel 4  Onverminderd het onderzoek dat zij voor de aanvaarding van de aangifte verricht om na te gaan of tegen deze aanvaarding geen bezwaar bestaat , gaat de douane , telkens wanneer zij zulks noodzakelijk acht , over tot verificatie van de aangifte en de documenten die daarbij zijn gevoegd , ten einde zich er met name van te vergewissen of de vermeldingen in de documenten overeenstemmen met de in de aangifte vervatte vermeldingen .  B . Onderzoek van de goederen  Artikel 5  Wanneer de douane besluit de aangegeven goederen slechts gedeeltelijk te onderzoeken , geeft zij aan de aangever of diens vertegenwoordiger aan welke goederen zij wil onderzoeken zonder dat deze zich tegen deze keus kan verzetten .  De resultaten van het gedeeltelijk onderzoek gelden voor alle goederen waarop de aangifte betrekking heeft . De aangever kan echter om een aanvullend onderzoek van de goederen verzoeken indien hij van mening is dat de resultaten van het gedeeltelijk onderzoek niet gelden voor de rest van de aangegeven goederen .  Artikel 6  1 . De douane stelt , wanneer zij besluit de goederen aan een onderzoek te onderwerpen , de aangever of diens vertegenwoordiger daarvan in kennis .  2 . De aangever of de persoon die hij aanwijst om bij het onderzoek van de goederen aanwezig te zijn , verleent aan de douane de nodige bijstand om haar taak te vergemakkelijken . Indien de verleende bijstand door de douane niet toereikend wordt geacht , kan deze van de aangever eisen dat hij een persoon aanwijst die in staat is haar de vereiste bijstand te verlenen .  3 . Wanneer de aangever weigert bij het onderzoek van de goederen aanwezig te zijn of een persoon aan te wijzen die in staat is de door de douane noodzakelijk geachte bijstand te verlenen , stelt deze laatste een termijn vast waarbinnen de aangever aan deze eis dient te voldoen , tenzij zij meent van dit onderzoek af te kunnen zien .  Indien na het verstrijken van de gestelde termijn de aangever geen gevolg heeft gegeven aan de eis van de douane , gaat deze ambtshalve over tot het onderzoek van de goederen voor risico en op kosten van de aangever , waarbij de douane , wanneer zij zulks nodig acht , een beroep kan doen op de diensten van een deskundige of van iedere andere volgens de geldende bepalingen aangewezen persoon .  De door de douane bij het onder de in voorgaande alinea bedoelde voorwaarden verrichte onderzoek gedane bevindingen hebben dezelfde rechtskracht als in het geval dat het onderzoek in aanwezigheid van de aangever was verricht .  4 . De Lid-Staten kunnen in plaats van de in lid 3 bedoelde maatregelen bepalen dat de douane de aangifte buiten werking kan stellen , mits er geen enkele twijfel bestaat , dat de weigering van de aangever om bijstand te verlenen bij het onderzoek van de goederen of om een persoon aan te wijzen die de noodzakelijke bijstand kan verlenen , niet ten doel of tot gevolg heeft dat de vaststelling van inbreuken op de bepalingen , die de uitvoer van de betrokken goederen regelen , wordt verhinderd .  C . Het nemen van monsters  Artikel 7  1 . Wanneer de douane besluit monsters te nemen , stelt zij de aangever of diens vertegenwoordiger daarvan in kennis .  Indien zij zulks wenselijk acht , kan de douane van de aangever eisen dat deze bij de monsterneming aanwezig is of zich daarbij laat vertegenwoordigen , ten einde haar de voor dit doel noodzakelijke bijstand te verlenen .  2 . Het nemen van de monsters geschiedt door de douane zelf . Deze kan echter verzoeken dat de monsters onder haar toezicht door de aangever of door een door deze laatste aangewezen persoon worden genomen .  De monsters worden genomen volgens de methodes die daarvoor in de geldende bepalingen zijn vastgesteld .  3 . Monsters kunnen slechts in de voor de analyse of het diepgaande onderzoek , met inbegrip van een eventuele tegenanalyse , noodzakelijke hoeveelheden worden genomen .  Artikel 8  1 . De aangever of de persoon die hij aanwijst om bij de monsterneming aanwezig te zijn , is gehouden de douane alle nodige bijstand te verlenen om deze verrichting te vergemakkelijken . Wanneer de douane de verleende bijstand niet voldoende acht , kan deze van de aangever eisen dat hij een persoon aanwijst die in staat is haar de benodigde bijstand te verlenen .  2 . Wanneer de aangever weigert bij de monsterneming aanwezig te zijn of hiervoor een persoon aan te wijzen die de door de douane noodzakelijk geachte bijstand kan verlenen , is het bepaalde in artikel 6 , leden 3 en 4 , van toepassing .  Artikel 9  Wanneer de douane monsters heeft genomen met het oog op een analyse of een diepgaand onderzoek kan zij , wanneer zich daar verder niets tegen verzet , zonder de resultaten van die analyse of dat onderzoek af te wachten , de uitvoer van de betrokken goederen toestaan .  In dat geval is het bepaalde in artikel 14 van toepassing .  Artikel 10  De door de douane als monsters genomen hoeveelheden zijn niet aftrekbaar van de aangegeven hoeveelheid goederen .  Wanneer de omstandigheden zulks toelaten kan de aangever toestemming krijgen om de van de goederen als monsters genomen hoeveelheden te vervangen door identieke goederen om de zending aan te vullen .  Artikel 11  Wanneer de aangever zulks verzoekt , worden de genomen monsters , indien deze niet bij de analyse of het diepgaande onderzoek werden vernietigd , aan de aangever op zijn kosten teruggegeven , zodra het bewaren ervan door de douane geen zin meer heeft , met name wanneer voor de aangever alle mogelijkheden van beroep tegen het besluit dat de douane op basis van de analyse of dit diepgaande onderzoek heeft genomen , zijn uitgeput .  De door de aangever niet teruggevraagde monsters kunnen ofwel worden vernietigd , ofwel ter vergemakkelijking van de verificatie van latere verrichtingen door de douane als specimen worden bewaard . In bepaalde bijzondere gevallen kan de douane evenwel van de betrokkene eisen dat deze de overblijvende monsters terugneemt .  D . Bevindingen van de douane  Artikel 12  1 . Wanneer de douane overgaat tot verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten , of tot een onderzoek van de goederen , geeft zij tenminste op het voor de douane bestemde exemplaar van de aangifte of op een daarbij gevoegd document de elementen aan waarop deze verificatie of dat onderzoek betrekking had , alsmede de resultaten hiervan . Bij een gedeeltelijk onderzoek van de goederen wordt eveneens aangegeven welk gedeelte werd onderzocht .  In voorkomend geval maakt de douane op de aangifte eveneens melding van de afwezigheid van de aangever of diens vertegenwoordiger .  2 . Indien het resultaat van de verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten of van het onderzoek van de goederen niet in overeenstemming is met de aangifte , vermeldt de douane tenminste op het voor de douane bestemde exemplaar van de aangifte of op het daarbij gevoegde document de grondslagen die voor het vaststellen van de op de betrokken goederen toe te passen rechten bij uitvoer of restituties en andere bedragen bij uitvoer in aanmerking dienen te worden genomen , alsook die welke voor de toepassing van alle andere communautaire bepalingen , die gelden voor de uitvoer van goederen , in aanmerking dienen te worden genomen .  3 . De bevindingen van de douane dienen te worden gedateerd en de gegevens te bevatten die noodzakelijk zijn voor de vaststelling van de identiteit van de ambtenaar die tot die bevindingen is gekomen .  4 . De Lid-Staten kunnen bepalen dat door de douane geen enkele vermelding op de aangifte of op het daar bijgevoegde document wordt aangebracht , wanneer zij in het geheel niet tot verificatie van de aangifte of tot onderzoek van de goederen overgaat .  TITEL III  TOESTEMMING TOT UITVOER VAN DE GOEDEREN  Artikel 13  De toestemming tot uitvoer van de goederen wordt in één keer verleend voor alle goederen die in de aangifte zijn vermeld .  Wanneer de vermelding van de datum van de toestemming tot uitvoer noodzakelijk is om de nakoming te verzekeren van de bepalingen die van toepassing zijn op de goederen die het onderwerp van de aangifte uitmaken , kunnen de Lid-Staten bepalen dat deze vermelding in de aangifte of op enig ander daarvoor geschikt document moet worden gesteld .  Artikel 14  1 . Wanneer de noodzakelijke elementen voor de vaststelling van de rechten bij uitvoer of van de restituties of andere bedragen bij uitvoer , waartoe de uitvoer van de goederen aanleiding kan geven , niet bepaald kunnen worden omdat het resultaat van de ingestelde controles van de vermeldingen in de aangifte of van de erbij gevoegde documenten of van het onderzoek van de goederen afgewacht moet worden , staat de douane , indien zich daar verder niets tegen verzet , niettemin toe dat genoemde goederen worden uitgevoerd . In dat geval moeten de rechten bij uitvoer direct worden geboekt op basis van de in de aangifte voorkomende vermeldingen .  Wanneer de douane van oordeel is dat de controles , die zij heeft ingesteld , kunnen leiden tot de vaststelling van een bedrag aan rechten bij uitvoer dat hoger is dan het bedrag dat voortvloeit uit de gegevens in de aangifte , eist zij bovendien het stellen van een voldoende zekerheid om het verschil te dekken tussen het bedrag bedoeld in de voorgaande alinea en het bedrag dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn . Onverminderd de specifieke bepalingen die van toepassing zijn in het kader van de gemeenschappelijke landbouwpolitiek , kunnen de Lid-Staten evenwel bepalen dat de aangever de mogelijkheid heeft om in plaats van het stellen van die zekerheid de directe boeking te verzoeken van het bedrag aan rechten dat uiteindelijk op de goederen van toepassing kan zijn .  2 . Wanneer de douane op basis van de onderzoeken die zij heeft verricht een bedrag aan rechten bij uitvoer vaststelt , dat afwijkt van het bedrag dat voortvloeit uit de gegevens in de aangifte , kan slechts toestemming tot uitvoer van de goederen worden gegeven indien dat aldus vastgestelde bedrag direct wordt geboekt .  3 . Wanneer overeenkomstig het bepaalde in de leden 1 en 2 moet worden overgegaan tot directe boeking van de rechten , vindt deze plaats overminderd de maatregelen die zijn vastgesteld voor de toepassing van Richtlijn 78/453/EEG van de Raad van 22 mei 1978 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende uitstel van betaling van in - of uitvoerrechten ( 4 ) .  TITEL IV  SLOTBEPALINGEN  Artikel 15  Wanneer een aangifte ten uitvoer verschillende artikelen omvat , worden de vermeldingen met betrekking tot elk artikel geacht een afzonderlijke aangifte te vormen .  Artikel 16  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk per 1 januari 1983 aan deze richtlijn te voldoen .  2 . Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij treft voor de toepassing van deze richtlijn . De Commissie deelt deze inlichtingen aan de overige Lid-Staten mede .  Artikel 17  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 april 1982 .  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 83 van 30 . 3 . 1981 , blz . 40 .  ( 2 ) PB nr . L 183 van 14 . 7 . 1975 , blz . 3 .  ( 3 ) PB nr . L 246 van 27 . 9 . 1977 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . L 146 van 2 . 6 . 1978 , blz . 19 .


Avis juridique important

|

31993L0034

Richtlijn 93/34/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 188 van 29/07/1993 blz. 0038 - 0043 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0244  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0244

RICHTLIJN 93/34/EEG VAN DE RAADvan 14 juni  1993betreffende de voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100 A, Gelet op Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of  driewielige motorvoertuigen (1), Gezien het voorstel van de Commissie (2), In samenwerking met het Europees Parlement (3), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4), Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrije verkeer  van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat de daartoe noodzakelijke  maatregelen dienen te worden vastgesteld; Overwegende dat in elke Lid-Staat twee- of driewielige voertuigen, wat de voorgeschreven  opschriften betreft, bepaalde technische kenmerken dienen te bezitten, die in dwingende, van  Lid-Staat tot Lid-Staat verschillende voorschriften zijn vervat; dat deze voorschriften uiteenlopen  en daardoor een belemmering voor het handelsverkeer in de Gemeenschap vormen; Overwegende dat deze hinderpalen voor de verwezenlijking en de werking van de interne markt kunnen  worden weggenomen, indien alle Lid-Staten hun nationale regelingen door dezelfde voorschriften  vervangen; Overwegende dat het, om voor elk type twee- of driewielig motorvoertuig de goedkeuringsprocedures  van Richtlijn 92/61/EEG te kunnen toepassen, noodzakelijk is geharmoniseerde bepalingen betreffende  de voorgeschreven opschriften van zulke voertuigen vast te stellen; Overwegende dat, vanwege de omvang en de gevolgen van het overwogen optreden in de betrokken  sector, de met deze richtlijn beoogde communautaire maatregelen noodzakelijk en zelfs onontbeerlijk  zijn om het gestelde doel te bereiken, namelijk de communautaire goedkeuring per type voertuig, en  dat dit niet voldoende door de Lid-Staten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt; Overwegende dat deze richtlijn bepaalde Lid-Staten niet belet om, met betrekking tot de  voorgeschreven opschriften op twee- of driewielige motorvoertuigen, op niet-discriminerende wijze  bijzondere bindende voorschriften te handhaven voor de toepassing van de verkeersvoorschriften,  voor zover die specifieke eisen betrekking hebben op het gebruik van die voertuigen en geen  wijzigingen van de constructie inhouden die een beletsel zouden kunnen vormen voor de communautaire  goedkeuring van dat type voertuigen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Deze richtlijn is van toepassing op de voorgeschreven opschriften van  elk type voertuig als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG. Artikel 2De procedure voor het verlenen van de goedkeuring, wat de voorgeschreven opschriften  van een type twee- of driewielig motorvoertuig betreft, alsmede de voorwaarden voor het vrije  verkeer van deze voertuigen, zijn vastgesteld bij Richtlijn 92/61/EEG in respectievelijk hoofdstuk  II en hoofdstuk III. Artikel 3De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de in de bijlagen neergelegde voorschriften aan  te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel  13 van Richtlijn 70/156/EEG (5). Artikel 41. De Lid-Staten stellen de bepalingen die nodig zijn om uiterlijk op 14 december 1994  aan deze richtlijn te voldoen vast en maken deze bekend. Zij stellen de Commissie daarvan  onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Vanaf de in de eerste alinea vermelde datum mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer  brengen van voertuigen die aan deze richtlijn voldoen niet verbieden om redenen die met de  voorgeschreven opschriften verband houden. Zij passen de bepalingen bedoeld in de eerste alinea toe vanaf 14 juni 1995. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het  onder deze richtlijn vallende gebied aannemen. Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993. Voor de RaadDe VoorzitterJ. TROEJBORG(1) PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz.  72. (2) PB nr. C 293 van 9. 11. 1992, blz. 43. (3) PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz. 103, en PB nr. C 176 van 28. 6. 1993. (4) PB nr. C 73 van 15. 3. 1993, blz. 22. (5) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG  (PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1).  BIJLAGE VOORSCHRIFTEN BETREFFENDE DE VOORGESCHREVEN OPSCHRIFTEN OP TWEE- OF DRIEWIELIGE  MOTORVOERTUIGEN 1. ALGEMEEN1.1. Ieder voertuig moet voorzien zijn van een plaat en de opschriften  die onder de volgende punten zijn beschreven. De plaat en de opschriften worden aangebracht door de  fabrikant of zijn gemachtigde. 2. CONSTRUCTIEPLAAT2.1. Een constructieplaat waarvan het model is bepaald in aanhangsel 1 moet op  een duidelijk zichtbare en gemakkelijk toegankelijke plaats vast worden aangebracht op een  onderdeel dat, zolang het voertuig in gebruik is, normaal niet voor vervanging in aanmerking komt;  de plaat moet goed leesbaar en onuitwisbaar in de aangegeven volgorde onderstaande gegevens  bevatten: 2.1.1. de naam van de fabrikant; 2.1.2. het goedkeuringsnummer zoals omschreven in artikel 8 van Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van  30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen; 2.1.3. het identificatienummer van het voertuig (INV); 2.1.4. het geluidsniveau tijdens stilstand: . . . dB(A) bij . . . toeren/min. 2.2. Het goedkeuringsmerk volgens de voorschriften van punt 2.1.2, de waarde van het geluidsniveau,  alsmede het aantal toeren per minuut volgens de voorschriften van punt 2.1.4 worden niet opgenomen  in de goedkeuring wat betreft de voorgeschreven opschriften. Deze gegevens moeten wel op ieder in  overeenstemming met het goedgekeurde type gefabriceerde voertuig worden aangebracht. 2.3. De fabrikant kan aanvullende gegevens aanbrengen onder of naast de voorgeschreven opschriften,  buiten een duidelijk afgebakende rechthoek die uitsluitend de in de punten 2.1.1 tot en met 2.1.4  (zie aanhangsel 1) voorgeschreven gegevens bevat. 3. IDENTIFICATIENUMMER VAN HET VOERTUIGHet identificatienummer van het voertuig is een  gestructureerde combinatie van tekens die de fabrikant aan ieder voertuig geeft. Het doel ervan is  de mogelijkheid te bieden om - zonder gebruikmaking van verdere informatie - ieder voertuig door  bemiddeling van de fabrikant gedurende 30 jaar duidelijk te identificeren. Het identificatienummer moet aan de volgende voorschriften voldoen: 3.1. Het identificatienummer van het voertuig moet zijn aangegeven op de constructieplaat. Om te  voorkomen dat het wordt uitgewist of gewijzigd, moet het ook in het chassis of het frame worden  gehamerd of geponst op een plaats die gemakkelijk bereikbaar is en die zich bevindt in de  rechterhelft van het voertuig. 3.1.1. Het identificatienummer van het voertuig moet uit de volgende drie groepen bestaan: 3.1.1.1. de eerste groep bestaat uit een aan de fabrikant van het voertuig toegekende code, waarmee  genoemde fabrikant kan worden geïdentificeerd. Deze code bestaat uit drie tekens (letters of  cijfers) die door de bevoegde instanties van het land waarin de fabrikant zijn hoofdkantoor heeft,  zijn toegekend met de toestemming van het internationale bureau dat daartoe gemachtigd is door de  Internationale Normalisatie-organisatie (ISO). Met het eerste teken wordt een geografisch gebied  aangeduid, met het tweede teken een land binnen een geografisch gebied en met het derde teken een  bepaalde fabrikant. Wanneer de fabrikant minder dan 500 voertuigen per jaar produceert, is het  derde teken altijd een 9. Ter identificatie van deze fabrikant kent bovengenoemde instantie ook het  derde, vierde en vijfde teken van de derde groep toe; 3.1.1.2. de tweede groep bestaat uit zes tekens (letters of cijfers) ter aanduiding van de algemene  kenmerken van het voertuig (type, variant en versie) waarbij elk kenmerk twee tekens kan omvatten.  Indien de fabrikant een of meer van deze tekens niet gebruikt, moeten de niet gebruikte ruimten  naar keuze van de fabrikant worden opgevuld met lettertekens of met cijfers; 3.1.1.3. de derde groep bestaat uit acht tekens waarvan de vier laatste cijfers moeten zijn, en  hiermee moet in combinatie met de twee andere groepen een bepaald voertuig ondubbelzinnig kunnen  worden geïdentificeerd. Om het vereiste aantal tekens te verkrijgen moet iedere niet gebruikte  plaats worden opgevuld met een nul. 3.1.2. Het identificatienummer van het voertuig moet indien mogelijk op één regel staan. In  uitzonderingsgevallen en om technische redenen mogen ook twee regels worden gebruikt. Hierbij is  een scheiding binnen een van de drie groepen echter niet toegestaan. Iedere regel moet vooraan en achteraan worden afgebakend door een symbool dat niet identiek is met  een Arabisch cijfer of een Latijnse hoofdletter, of daarmee kan worden verward. Van deze bepaling  mag worden afgeweken wanneer voor het aangeven van het nummer op de constructieplaat één regel is  gebruikt. Genoemd symbool mag ook tussen de drie groepen (punt 3.1.1) die zich op één regel  bevinden worden aangebracht. Tussen de tekens mogen geen tussenruimten zijn. 4. GEBRUIKTE TEKENS4.1. Voor alle in de punten 2 en 3 bedoelde opschriften moeten Latijnse letters  en Arabische cijfers worden gebruikt. De voor de aanduidingen zoals vermeld in de punten 2.1.1,  2.1.3 en 3 gebruikte Latijnse letters moeten hoofdletters zijn. 4.2. Voor de tekens van het identificatienummer van het voertuig: 4.2.1. is het gebruik van de letters I, O en Q, alsmede van streepjes, sterretjes of andere  bijzondere tekens niet toegestaan; 4.2.2. moeten de letters en cijfers de volgende minimumhoogten hebben: 4.2.2.1. 4 mm voor de direct op het frame of een gelijkaardige constructie van het voertuig  aangebrachte tekens; 4.2.2.2. 3 mm voor de op de constructieplaat aangebrachte tekens. Aanhangsel 1 Voorbeeld van een constructieplaatOnderstaand voorbeeld is niet bepalend voor de  gegevens die in werkelijkheid op de constructieplaten zullen worden vermeld noch voor de afmetingen  van de plaat zelf of die van de cijfers en de letters: het is uitsluitend indicatief bedoeld. De aanvullende gegevens als bedoeld in punt 2.3 mogen onder of naast de voorgeschreven gegevens in  onderstaande rechthoek worden geplaatst. >BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aeUA16à><?aeTSà><?aeVCà><?aeRT2Y3à><?aeTF10à><?aeTBà><?aeTCà>STELLA FABBRICA  MOTOCICLI <?aeFN10à>e3 5364 <?aeFN10à>3 G S K L M 3 A C 8 B 1 2 0 0 0 0 <?aeFN10à>80  dB(A) - 3 750 t/m<?aeFN10à><?aeTBà><?aeRT2Y3à><?aeTEà><?aeUA17à"EIND VAN DE GRAFIEK>Legenda: In bovenstaand voorbeeld is het betreffende voertuig gebouwd door "STELLA FABBRICA MOTOCICLI" en  goedgekeurd in Italië (e3) onder nummer 5364. De betekenis van het identificatienummer (3GSKLM3AC8B120000) is als volgt: - eerste groep (3GS): - 3: geografisch gebied (Europa); - G: land binnen het geografisch gebied (Duitsland); - S: fabrikant (Stella Fabbrica Motocicli); - tweede groep (KLM3AC): - KL: type voertuig; - M3: variant (carrosserie van het voertuig); - AC: versie (motor van het voertuig); - derde groep (8B120000): - 8B12: identificatie van het voertuig in combinatie met de twee overige groepen van het  identificatienummer; - 0000: niet gebruikte ruimten die worden opgevuld met een nul om tot het vereiste aantal tekens te  komen. Het geluidsniveau bij stilstand is 80 dB(A) bij 3 750 toeren/min. Aanhangsel 2 Inlichtingenformulier wat betreft de voorgeschreven opschriften op een type twee- of  driewielig motorvoertuig(bij de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om  goedkeuring van het voertuig wordt ingediend)Volgnummer (door de aanvrager toegekend): . Bij de aanvraag om goedkeuring wat betreft de voorgeschreven opschriften op een type twee- of  driewielig motorvoertuig moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten  in bijlage II van Richtlijn 92/61/EEG, onder A: - 0.1- 0.2- 0.4 tot en met 0.6- 9.3.1 tot en met 9.3.3. Aanhangsel 3 Naam van de bevoegde instantieGoedkeuringscertificaat wat betreft de voorgeschreven  opschriften op een type twee- of driewielig motorvoertuigMODELVerslag nr. . van de technische  dienst . d.d. . Goedkeuringsnr.: . Uitbreidingsnr.: . 1. Fabrieks- of handelsmerk van het voertuig: . 2. Type voertuig: . 3. Naam en adres van de constructeur: . . 4. Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de constructeur: . . 5. Voertuig ter keuring aangeboden op: . 6. De goedkeuring is verleend/geweigerd (1). 7. Plaats: . 8. Datum: . 9. Handtekening: . (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.