title: Richtlijn 2005/63/EG van de Commissie van 3 oktober 2005 houdende rectificatie van Richtlijn 2005/26/EG wat betreft de lijst van voedselingrediënten of stoffen die tijdelijk worden geschrapt uit bijlage III bis bij Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               4.10.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 258/3

      RICHTLIJN 2005/63/EG VAN DE COMMISSIE

   van 3 oktober 2005
   houdende rectificatie van Richtlijn 2005/26/EG wat betreft de lijst van voedselingrediënten of stoffen die tijdelijk worden geschrapt uit bijlage III bis bij Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame (1), en met name op artikel 6, lid 11,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Na advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) is bij Richtlijn 2005/26/EG van de Commissie (2) de lijst vastgesteld van de voedselingrediënten of stoffen die tijdelijk worden geschrapt uit bijlage III bis bij Richtlijn 2000/13/EG.

               (2)

               In haar advies van 2 december 2004 betreffende bepaalde toepassingen van visgelatine heeft de EFSA geconcludeerd dat dit product in zijn toepassingen als drager voor vitamine- en carotenoïdepreparaten geen ernstige allergische reacties veroorzaakt.

               (3)

               Carotenoïden zijn bij vergissing niet opgenomen in de lijst van de bijlage bij Richtlijn 2005/26/EG en moeten bijgevolg daaraan worden toegevoegd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In de tweede kolom van de bijlage bij Richtlijn 2005/26/EG wordt het zevende streepje vervangen door:

               „—

               visgelatine gebruikt als drager voor vitamine- of carotenoïdepreparaten en voor aroma’s”.

         Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 3 december 2005 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 25 november 2005.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 3 oktober 2005.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG (PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15).

      (2)  PB L 75 van 22.3.2005, blz. 33.


Avis juridique important

|

31995L0032

Zesde Richtlijn 95/32/EG van de Commissie van 7 juli 1995 inzake voor de controle op de samenstelling van kosmetische produkten toe te passen analysemethoden

Publicatieblad Nr. L 178 van 28/07/1995 blz. 0020 - 0035

ZESDE RICHTLIJN 95/32/EG VAN DE COMMISSIEvan 7 juli 1995inzake voor de  controle op de samenstelling van kosmetische produkten toe te passen analysemethoden(Voor de EER  relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van  de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produkten (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn  94/32/EG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 8, lid 1, Overwegende dat bij Richtlijn 76/768/EEG in officiële controles op kosmetische produkten is  voorzien, teneinde vast te stellen of de in de communautaire bepalingen betreffende de  samenstelling van de kosmetische produkten vervatte voorwaarden in acht worden genomen; Overwegende dat zo spoedig mogelijk alle noodzakelijke analysemethoden dienen te worden  vastgesteld; dat daartoe met de vaststelling van bepaalde methoden in Richtlijn 80/1335/EEG van de  Commissie (3), gewijzigd bij Richtlijn 87/143/EEG (4), in Richtlijn 82/434/EEG van de Commissie  (5), gewijzigd bij Richtlijn 90/207/EEG (6), en in de Richtlijnen 83/514/EEG (7), 85/490/EEG (8) en  93/73/EEG (9) van de Commissie vijf fasen zijn afgesloten; dat in dat verband een zesde fase wordt  gevormd door de vaststelling van methoden voor, respectievelijk, de kwalitatieve en kwantitatieve  analyse van benzoëzuur, 4-hydroxybenzoëzuur, sorbinezuur, salicylzuur en propionzuur in kosmetische  produkten en de kwalitatieve en kwantitatieve analyse van hydrochinon, hydrochinonmonomethylether,  hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylether in kosmetische produkten. Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies  van het Comité voor de aanpassing van Richtlijn 76/768/EEG aan de technische vooruitgang, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te bereiken dat bij de  officiële controles van kosmetische produkten- de kwalitatieve en kwantitatieve analyse van  benzoëzuur, 4-hydroxybenzoëzuur, sorbinezuur, salicylzuur en propionzuur, - de kwalitatieve en kwantitatieve analyse van hydrochinon, hydrochinonmonomethylether,  hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylethervolgens de in de bijlage beschreven  methoden geschieden. Artikel 21. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om uiterlijk op 30 september 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar  bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 7 juli 1995. Voor de CommissieEmma BONINOLid van de Commissie(1) PB nr. L 262 van 27. 9.  1976, blz. 169. (2) PB nr. L 181 van 15. 7. 1994, blz. 31. (3) PB nr. L 383 van 31. 12. 1980, blz. 27. (4) PB nr. L 57 van 27. 2. 1987, blz. 56. (5) PB nr. L 185 van 30. 6. 1982, blz. 1. (6) PB nr. L 108 van 28. 4. 1990, blz. 92. (7) PB nr. L 291 van 24. 10. 1983, blz. 9. (8) PB nr. L 295 van 7. 11. 1985, blz. 30. (9) PB nr. L 231 van 14. 9. 1993, blz. 34.  BIJLAGE I. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE ANALYSE VAN BENZOËZUUR, 4-HYDROXYBENZOËZUUR,  SORBINEZUUR, SALICYLZUUR EN PROPIONZUUR IN COSMETICA1. Doel en toepassingsgebiedDit voorschrift  beschrijft de kwalitatieve en de kwantitatieve analyse van benzoëzuur, 4-hydroxybenzoëzuur,  sorbinezuur, salicylzuur en propionzuur in cosmetica. Er worden afzonderlijke methoden beschreven  voor de kwalitatieve analyse van deze conserveermiddelen, voor de kwantitatieve analyse van  propionzuur en voor die van 4-hydroxybenzoëzuur, salicylzuur, sorbinezuur en benzoëzuur. 2. DefinitieDe volgens deze methode bepaalde gehaltes aan benzoëzuur, 4-hydroxybenzoëzuur,  salicylzuur, sorbinezuur en propionzuur worden uitgedrukt als massapercentage van de vrije zuren in  het produkt. A. KWALITATIEVE ANALYSE1. BeginselNa zuur/base-extractie van de conserveermiddelen wordt het  extract geanalyseerd met behulp van dunne-laagchromatografie (DLC) met derivatisering op de plaat.  Afhankelijk van de resultaten wordt de identificatie bevestigd met behulp van  hogedruk-vloeistofchromatografie of, in het geval van propionzuur, gaschromatografie. 2. Reagentia2.1. AlgemeenAlle reagentia moeten van analysekwaliteit zijn. Het gebruikte water  dient gedestilleerd water of water van minstens vergelijkbare zuiverheid te zijn. 2.2. Aceton. 2.3. Diëthylether. 2.4. Acetonitril. 2.5. Tolueen. 2.6. n-Hexaan. 2.7. Paraffine, vloeibaar. 2.8. Zoutzuur, 4 M. 2.9. Kaliumhydroxide, 4 M in water. 2.10. Calciumchloride, CaCl2 72H2O. 2.11. Lithiumcarbonaat, Li2CO3. 2.12. 2-Broom-2′-acetonafton. 2.13. 4-Hydroxybenzoëzuur. 2.14. Salicylzuur. 2.15. Benzoëzuur. 2.16. Sorbinezuur. 2.17. Propionzuur. 2.18. ReferentieoplossingenBereid oplossingen van 0,1 % (m/v) (100 mg/100 ml) van elk van de vijf  conserveermiddelen (2.13 t/m 2.17) in diëthylether (2.3). 2.19. DerivatiseringsreagensEen oplossing van 0,5 % (m/v) 2-broom-2′-acetonafton (2.12) in  acetonitril (2.4) (50 mg/10 ml). Deze oplossing moet wekelijks vers worden bereid en de koelkast  worden bewaard. 2.20. KatalysatoroplossingEen oplossing van 0,3 % (m/v) lithiumcarbonaat (2.11) in water (300  mg/100 ml). Deze oplossing moet vers worden bereid. 2.21. LoopvloeistofTolueen (2.5)/aceton (2.2) 20:0,05, v/v). 2.22. Vloeibare paraffine (2.7)/n-hexaan (2.6) (1:2, v/v). 3. ApparatuurGangbare laboratoriumuitrusting. 3.1. Waterbad, in staat de temperatuur op 60 °C te houden. 3.2. Ontwikkeltank. 3.3. UV-stralingsbron, 254 en 366 nm. 3.4. Dunne-laagplaten, kieselgel 60, zonder fluorescentie-indicator, 20 × 20 cm, laagdikte 0,25 mm  met een concentreringszone van 2,5 × 20 cm (Merck 11845, of gelijkwaardig). 3.5. Injectiespuit, 10 µl. 3.6. Injectiespuit, 25 µl. 3.7. Oven, geschikt voor temperaturen tot 105 °C. 3.8. Glazen buizen met schroefdop, 50 ml. 3.9. Filtreerpapier, diameter 90 mm, Schleicher & Schuell, Weissband no. 5892, of gelijkwaardig. 3.10. Universeel pH-indicatorpapier, pH 1-11. 3.11. Glazen monsterflesjes (vials), 5 ml. 3.12. Rotatieverdamper (Rotavapor of gelijkwaardig). 3.13. Verwarmingsplaat. 4. Werkwijze4.1. MonstervoorbereidingWeeg in een 50 ml glazen buis met schroefdop (3.8) circa 1 g  monster af. Voeg vier druppels zoutzuur 4 M (2.8) en 40 ml aceton (2.2) toe. Bij sterk alkalische  produkten, zoals toiletzeep, moeten 20 druppels zoutzuur 4 M worden toegevoegd. Controleer met  indicatorpapier (3.10) dat de pH ongeveer 2 is. Sluit de buis en schud krachtig gedurende 1  minuut. Om de extractie van de conserveermiddelen in de acetonfase te bevorderen, kan het mengsel zonodig  voorzichtig tot circa 60 °C verwarmd worden, zodat de vetfase smelt. Koel de oplossing af tot  kamertemperatuur en filtreer over een papieren filter (3.9) in een erlenmeyer. Breng 20 ml van het filtraat over in een erlenmeyer van 200 ml, voeg 20 ml water toe en meng. Breng  de pH van het mengsel met kaliumhydroxide 4 M (2.9) op ongeveer 10; gebruik indicatorpapier (3.10)  om de pH te bepalen. Voeg 1 g calciumchloride (2.10) toe en schud krachtig. Filtreer over een papieren filter (3.9) in  een scheitrechter van 250 ml die 75 ml diëthylether (2.3) bevat en schud krachtig gedurende 1  minuut. Wacht tot de fasen gescheiden zijn en verzamel de waterlaag in een erlemeyer van 250 ml.  Verwerp de etherlaag. Breng op geleide van indicatorpapier de pH van de waterige oplossing door  toevoeging van zoutzuur 4 M op ongeveer 2. Voeg 10 ml diëthylether toe, sluit de kolf en schud  krachtig gedurende 1 minuut. Wacht tot de fasen gescheiden zijn en breng de etherlaag over in een  rotatieverdamper (3.12). Verwerp de waterlaag. Damp de etherfractie in tot deze bijna droog is en los het residu op in 1 ml diëthylether (2.3).  Breng de aldus verkregen oplossing over in een monsterflesje (3.11). 4.2. Dunne-laagchromatografieBreng voor elk van de te chromatograferen referentieoplossingen en  monsteroplossingen op de startlijn in de concentreringszone van een DLC-plaat (3.4) met een  injectiespuit (3.5) op gelijke afstanden circa 3 µl lithiumcarbonaatoplossing (2.20) op en droog de  plaat in een koude luchtstroom. Leg de DLC-plaat op een op 40 °C gebrachte verwarmingsplaat (3.13) teneinde de vlekken zo klein  mogelijk te houden. Breng met een injectiespuit 10 µl van elk van de referentieoplossingen (2.18)  en van de monsteroplossingen (4.1) op de startlijn van de plaat op, exact op de plaatsen waar  tevoren de lithiumcarbonaatoplossing is opgebracht. Breng tenslotte op exact dezelfde plaatsen waar de referentieoplossingen, respectievelijk de  monsteroplossingen en de lithiumcarbonaatoplossing zijn opgebracht circa 15 µl  derivatiseringsreagens (2.19) (oplossing van 2-broom-2′-acetonafton) op. Verwarm de DLC-plaat gedurende 45 minuten in een oven (3.7) op 80 °C. Laat de plaat afkoelen en  plaats hem in een ontwikkeltank (3.2) met loopvloeistof (2.21) (tolueen/aceton), die gedurende 15  minuten geconditioneerd is (zonder filtreerpapierbekleding). Ontwikkel de plaat tot het  vloeistoffront een afstand van 15 cm heeft afgelegd (dit duurt circa 80 minuten). Droog de plaat in een koude luchtstroom en bekijk de verkregen vlekken onder UV-licht (3.3). Om de  fluorescentie van de zwakke vlekken te verbeteren kan de DLC-plaat in vloeibare paraffine/n-hexaan  (2.22) worden gedompeld. 5. IndentificatieBereken de Rf van de verkregen vlekken. Vergelijk de Rf-waarde en het gedrag onder UV-bestraling van het monster met de resultaten van de  referentieoplossingen. Trek een voorlopige conclusie omtrent de identiteit van de aanwezige conserveermiddelen. Verricht  de in deel B beschreven HPLC-analyse of, indien propionzuur aanwezig lijkt, de in deel C beschreven  GC-analyse. Vergelijk de voor het monster verkregen retentietijden met die van de  referentieoplossingen. Bepaal aan de hand van de gecombineerde resultaten van DLC en HPLC of GC welke conserveermiddelen  in het monster aanwezig waren. B. KWANTITATIEVE ANALYSE VAN BENZOËZUUR, 4-HYDROXYBENZOËZUUR, SORBINEZUUR EN SALICYLZUUR1.  BeginselHet monster wordt na aanzuren geëxtraheerd met een mengsel van ethanol en water. Na  filtratie worden de conserveermiddelen kwantitatief bepaald met behulp van  hogedruk-vloeistofchromatografie (HPLC). 2. Reagentia2.1. Alle reagentia moeten van analysekwaliteit en waar van toepassing geschikt voor  HPLC zijn. Het gebruikte water dient gedestilleerd water of water van minstens vergelijkbare  zuiverheid te zijn. 2.2 Ethanol, absoluut. 2.3. 4-Hydroxybenzoëzuur. 2.4. Salicylzuur. 2.5. Benzoëzuur. 2.6. Sorbinezuur. 2.7. Natriumacetaat (CH3COONa 73H2O). 2.8. Azijnzuur, d²04 = 1,05 g/ml. 2.9. Acetonitril. 2.10. Zwavelzuur, 2 M. 2.11. Kaliumhydroxide, 0,2 M in water. 2.12. 2-Methoxybenzoëzuur. 2.13. Ethanol/watermengselMeng negen volumedelen ethanol (2.2) met één volumedeel water (2.1)2.14  Interne-standaardoplossingBereid een oplossing van circa 1 g 2-methoxybenzoëzuur (2.12) in 500 ml  ethanol/watermengsel (2.13)2.15. Mobiele fase voor HPLC2.15.1. Acetaatbuffer: voeg aan 1 liter  water 6,35 g natriumacetaat (2.7) en 20 ml azijnzuur (2.8) toe. 2.15.2. Bereid de mobiele fase door negen volumedelen acetaatbuffer (2.15.1) te mengen met één  volumedeel acetonitril (2.9). 2.16. Stamoplossing conserveermiddelenWeeg in een maatkolf van 50 ml ongeveer 0,05 g  4-hydroxybenzoëzuur (2.3), 0,2 g salicylzuur (2.4), 0,2 g benzoëzuur (2.5) en 0,05 g sorbinezuur  (2.6) nauwkeurig af en vul aan met ethanol/watermengsel (2.13). Bewaar de oplossing in de koelkast.  Deze oplossing is een week houdbaar. 2.17. Standaardoplossingen conserveermiddelenBreng respectievelijk 8, 4, 2, 1 en 0,5 ml van de  stamoplossing (2.16) over in maatkolven van 20 ml. Voeg telkens 10 ml interne-standaardoplossing  (2.14) en 0,5 ml zwavelzuur 2 M (2.10) toe. Vul aan met ethanol/watermengsel (2.13). Deze  oplossingen moeten vers worden bereid. 3. ApparatuurGangbare laboratoriumuitrusting, alsmede3.1. Waterbad, 60 °C. 3.2. Hogedruk-vloeistofchromatograaf, voorzien van een variabele golflengte UV-detector en een  injectielus van 10µl. 3.3. Analytische kolomRoestvrij staal, lengte 12,5-25 cm, inwendige diameter 5,6 mm, gepakt met  Nucleosil 5C18, of gelijkwaardig. 3.4. Filtreerpapier, diameter 90 mm, Schleicher & Schuell, Weissband no. 5892, of gelijkwaardig. 3.5. Glazen buizen met schroefdop, 50 ml. 3.6. Glazen monsterflesjes (vials), 5 ml. 3.7. Kooksteentjes, carborundum, afmeting 2-4 mm, of gelijkwaardig. 4. Werkwijze4.1. Monstervoorbereiding4.1.1. Monstervoorbereiding zonder toevoeging van de interne  standaard. Weeg in een 50 ml glazen buis met schroefdop (3.5) 1 g van het monster af. Pipetteer 1 ml  zwavelzuur 2 M (2.10) en vervolgens 40 ml ethanol/watermengsel (2.13) in de buis. Voeg circa 1 g  kooksteenjes (3.7) toe, sluit de buis en schud krachtig gedurende ten minste 1 minuut tot een  homogene suspensie is verkregen. Plaats de buis gedurende precies 5 minuten in een waterbad (3.1)  op 60 °C om de extractie van de conserveermiddelen naar de ethanolfase te bevorderen. Koel de buis hierna onmiddellijk onder koud stromend water en laat het extract gedurende 1 uur bij  5 °C staan. Filtreer het extract over een papieren filter (3.4). Breng circa 2 ml van het filtraat over in een  monsterflesje (3.6). Bewaar het extract bij 5 °C en voer de HPLC-bepaling binnen 24 uur na de  bereiding van het extract uit. 4.1.2. Monstervoorbereiding met toevoeging van de interne standaard. Weeg in een 50 ml glazen buis met schroefdop (1 ± 0,1 g monster op drie cijfers na de komma af (= a  g). Pipetteer 1 ml zwavelzuur 2 M (2.10) en vervolgens 30 ml ethanol/watermengsel (2.13) in de  buis. Voeg circa 1 g kooksteentjes (3.7) en 10 ml interne-standaardoplossing (2.14) toe. Sluit de  buis en schud krachtig gedurende tenminste 1 minuut tot een homogene suspensie is verkregen. Plaats  de buis gedurende precies 5 minuten in een waterbad op 60 °C (3.1) om de extractie van de  conserveermiddelen naar de ethanolfase te bevorderen. Koel de buis hierna onmiddellijk onder koud  stromend water en laat het extract gedurende 1 uur bij 5 °C staan. Filtreer het extract over een papieren filter (3.4). Breng circa 2 ml van het filtraat over in een  monsterflesje (3.6). Bewaar het filtraat bij 5 °C en voer de HPLC-bepaling binnen 24 uur na de  bereiding van het extract uit. 4.2. HPLCMobiele fase: acetonitril/acetaatbuffer (2.15). Stel het debiet van de mobiele fase door de kolom in op 2 ± 0,5 ml/minuut. Stel de  detectorgolflengte in op 240 nm. 4.2.1. IJklijnInjecteer achtereenvolgens 10 µl van elk van de  standaard-conserveermiddeloplossingen (2.17) in de vloeistofchromatograaf (3.2). Bepaal in de  verkregen chromatogrammen de verhouding tussen de piekhoogtes van de onderzochte conserveermiddelen  en die van de interne standaard. Maak voor elk conserveermiddel een ijklijn door de aldus bepaalde  verhoudingen uit te zetten tegen de concentratie van het conserveermiddel een ijklijn door de aldus  bepaalde verhoudingen uit te zetten tegen de concentratie van het conserveermiddel in de  respectievelijke standaardoplossingen. Controleer dat hierbij een lineaire afhankelijkheid wordt verkregen. 4.2.2. BepalingInjecteer 10 µl van het geëxtraheerde monster (4.1.1) in de vloeistofchromatograaf  en neem het chromatogram op. Injecteer 10 µl van één van de standaardoplossingen conserveermiddelen  (2.17) en neem het chromatogram op. Vergelijk de beide chromatogrammen. Als er in het chromatogram  van het monster (4.1.1) geen pieken aanwezig zijn met ongeveer dezelfde retentietijd als  2-methoxybenzoëzuur (aanbevolen interne standaard), injecteer dan 10 µl van het extract met  toegevoegde interne standaard (4.1.2) in de vloeistofchromatograaf en neem het chromatogram op. Indien in het chromatogram van het monster (4.1.1) een piek optreedt met dezelfde retentietijd als  2-methoxybenzoëzuur, moet een andere geschikte interne standaard gekozen worden (indien één van de  onderzochte conserveermiddelen niet in het chromatogram verschijnt, kan dit conserveermiddel als  interne standaard gebruikt worden). Ga na dat de met de standaardoplossingen en de monsteroplossing verkregen chromatogrammen aan de  volgende voorwaarden voldoen: - de piekscheiding van het slechts gescheiden paar moet ten minste 0,90 zijn (voor een definitie  van de piekscheiding zie figuur 1); >REFERENTIE NAAR EEN FILM>Figuur 1: piekscheidingPB nr. L 231 van 14. 9. 1993, blz. 34.- Indien  de vereiste scheiding niet wordt verkregen, moet een efficiëntere kolom worden gebruikt of moet de  samenstelling van de mobiele fase worden aangepast tot dit wel het geval is. - de asymmetriefactor As van alle verkregen pieken moet tussen 0,9 en 1,5 liggen (voor een  definitie van de piekasymmetriefactor zie figuur 2). Voor het bepalen van de asymmetriefactor wordt  het aanbevolen het chromatogram met een papiersnelheid van minimaal 2 cm/minuut op te nemen; >REFERENTIE NAAR EEN FILM>Figuur 2: piekasymmetriefactor- er moet een vlakke basislijn worden  verkregen. 5. BerekeningBepaal met behulp van de ijkgrafiek de concentratie van de conserveermiddelen in het  monster uit de verhoudingen van de piekhoogtes van de onderzochte conserveermiddelen tot die van  2-methoxybenzoëzuur (interne standaard). Bereken het gehalte aan benzoëzuur, 4-hydroxybenzoëzuur,  sorbinezuur of salicylzuur in het monster in massaprocenten (xi) met de volgende formule: xi % (m/m) = 100  7 20  7 b 106  7 a = b 500  7 ab = concentratie (µg/ml) van het conserveermiddel  in het monsterextract (4.1.2), zoals afgelezen uit de ijkgrafiek; a = monsterinweeg (g) (4.1.2). 6. Herhaalbaarheid (1)Bij een gehalte aan 4-hydroxybenzoëzuur van 0,40 % mag de absolute waarde  van het verschil tussen de resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde  bepalingen niet meer dan 0,035 % bedragen. Bij een gehalte aan benzoëzuur van 0,50 % mag de absolute waarde van het verschil tussen de  resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,050 %  bedragen. Bij een gehalte aan salicylzuur van 0,50 % mag de absolute waarde van het verschil tussen de  resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,045 %  bedragen. Bij een gehalte aan sorbinezuur van 0,60 % mag de absolute waarde van het verschil tussen de  resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,035 %  bedragen. 7. Opmerkingen7.1. Uit een op de methode uitgevoerde robuustheidstest is gebleken dat de bij de  extractie van de zuren uit het monster gebruikte hoeveelheid zwavelzuur kritiek is; tevens moeten  de voor de op te werken hoeveelheid monster aangegeven grenzen nauwgezet worden aangehouden. 7.2 Desgewenst kan een geschikte guardkolom gebruikt worden. C. KWANTITATIEVE ANALYSE VAN PROPIONZUUR1. Doel en toepassingsgebiedDeze methode beschrijft de  kwantitatieve analyse van propionzuur tot een maximumconcentratie van 2 % (m/m) in cosmetica. 2. DefinitieDe volgens deze methode bepaalde propionzuurconcentratie wordt uitgedrukt als  massapercentage (% m/m) van het produkt. 3. BeginselNa extractie van het propionzuur uit het produkt wordt het gehalte bepaald met behulp  van gaschromatografie (GC) met 2-methylpropionzuur als interne standaard. 4. ReagentiaAlle reagentia moeten van analysekwaliteit zijn. Het gebruikte water dient  gedestilleerd water of water van gelijkwaardige kwaliteit te zijn. 4.1. Ethanol 96 % (v/v). 4.2. Propionzuur. 4.3. 2-Methylpropionzuur. 4.4. Orthofosforzuur, 10 % (m/v). 4.5. PropionzuuroplossingWeeg in een maatkolf van 50 ml circa 1 g propionzuur nauwkeurig af (= p  g) en vul aan met ethanol (4.1). 4.6. Interne-standaardoplossingWeeg in een maatkolf van 50 ml circa 1 g 2-methylpropionzuur  nauwkeurig af (= e g) en vul aan met ethanol (4.1). 5. ApparatuurGangbare laboratoriumuitrusting, alsmede5.1. Gaschromatograaf met  vlamionisatiedetector. 5.2. Glazen buis (20 % × 150 mm) met schroefdop. 5.3. Waterbad, 60 °C. 5.4. Glazen injectiespuit, 10 ml, met membraanfilter (poriëndiameter 0,45 µm). 6. Werkwijze6.1. Monstervoorbereiding6.1.1. Monstervoorberiding zonder interne standaardWeeg in  een glazen buis (5.2) circa 1 g monster af. Voeg 0,5 ml orthofosforzuur (4.4) en 9,5 ml ethanol  (4.1) toe. Sluit de buis en schud krachtig. Plaats de buis zonodig gedurende 5 minuten in een  waterbad op 60 °C (5.3) om de vetfase volledig op te lossen. Koel snel af onder stromend water. Filtreer een deel van de oplossing over een membraanfilter (5.4). Chromatografeer het filtraat nog  dezelfde dag. 6.1.2. Monstervoorbereiding met interne standaardWeeg in een glazen buis (5.2) 1 ± 0,1 g monster  tot op drie cijfers achter de komma af (= a g). Voeg 0,5 ml orthofosforzuur (4.4), 0,5 ml  interne-standaardoplossing (4.6) en 9 ml ethanol (4.1) toe. Sluit de buis en schud krachtig. Plaats  de buis zonodig gedurende 5 minuten in een waterbad op 60 °C (5.3) om de vetfase op te lossen. Koel  snel af onder stromend water. Filtreer een deel van de oplossing over een membraanfilter (5.4). Chromatografeer het filtraat nog  dezelfde dag. 6.2. Condities voor gaschromatografieDe volgende condities worden aanbevolen: KolomMateriaal roestvrij staalLengte 2 mDiameter 1/8″ Vulling 10 % PTM 1000 (of (gelijkwaardig) + 1 % H3PO4, op Chromosorb WAW 100-120  meshTemperatuurInjector 200 °CKolom 120 °CDetector 200 °CDragergasstikstofDebiet 25 ml/min. 6.3. Chromatografie6.3.1. IJklijnPipetteer in maatkolven van 20 ml respectievelijk 0,25, 0,5, 1,  2 en 4 ml propionzuuroplossing (4.5). Pipetter in elke maatkolf 1 ml interne standaardoplossing  (4.6), vul aan met ethanol (4.1) en meng. De aldus verkregen oplossingen bevatten e mg/ml  2-methylpropionzuur als interne standaard (d.w.z. 1 mg/ml als e = 1,000) en p/4, p/2, p, 2p en 4p  mg/ml propionzuur (d.w.z. 0,25, 0,5, 1, 2 en 4 mg/ml als p = 1,000). Injecteer achtereenvolgens 1 µl van elk van deze oplossingen in de gaschromatograaf en construeer  de ijklijn door de verhouding van de piekoppervlaktes van propionzuur en 2-methlypropionzuur uit te  zetten tegen de overeenkomstige massaverhouding. Injecteer elke oplossing drie maal en bereken de gemiddelde verhouding van de piekoppervlakten.6.3.2. BepalingInjecteer 1 µl van het volgens 6.1.1 verkregen filtraat. Vergelijk het chromatogram  met dat van één van de standaardoplossingen (6.3.1). Als er een piek aanwezig is met ongeveer  dezelfde retentietijd als 2-methylpropionzuur moet een andere interne standaard gekozen worden.  Injecteer als er geen interferentie is 1 µl van het volgens 6.1.2 bereide filtraat en bepaald de  oppervlakten van de propionzuurpiek en de piel van de interne standaard. Injecteer elke oplossing drie maal en bereken de gemiddelde verhouding van de piekoppervlakten. 7. Berekening7.1. Lees uit de in 6.3.1 verkregen ijkgrafiek de massaverhouding (K) af die  overeenkomst met de volgens 6.3.2 berekende verhouding van de piekoppervlakten. 7.2. Bereken uit de aldus verkregen massaverhouding het propionzuurgehalte van het monster (X) als  massapercentage met behulp van de volgende formule: x % (m/m) = K 0,5  7 100  7 e 50  7 a = K e awaarbijK = de in 7.1 gevonden verhouding; a = massa (g) afgewogen van de interne standaard (4.6); e = massa (g) van het ingewogen monster (6.1.2). Rond de resultaten af tot op een cijfer na de komma. 8. Herhaalbaarheid (1)Bij een propionzuurgehalte van 2 % (m/m) mag het verschil tussen de  resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,12 %  bedragen. II. KWALITATIEVE EN KWANTITATIEVE ANALYSE VAN HYDROCHINON, HYDROCHINONMONOMETHYLETHER,  HYDROCHINONMONOËTHYLETHER EN HYDROCHINONMONOBENZYLETHER IN COSMETICAA. IDENTIFICATIE1. Doel en  toepassingsgebiedDeze methode beschrijft de kwalitatieve analyse van hydrochinon,  hydrochinonmonomethylether, hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylether (monobenzon) in  huidbleekmiddelen. 2. BeginselHydrochinon en de ethers daarvan worden aangetoond met behulp van  dunne-laagchromatografie (DLC). 3. ReagentiaAlle reagentia moeten van analysekwaliteit zijn. 3.1. Ethanol, 96 % (v/v). 3.2. Chloroform. 3.3. Diëthylether. 3.4. LoopvloeistofChloroform/diëthylether, 66:33 (v/v). 3.5. Ammonia, 25 % (m/m) (d²04 = 0,91 g/ml). 3.6. Ascorbinezuur. 3.7. Hydrochinon. 3.8. Hydrochinonmonomethylether. 3.9. Hydrochinonmonoëthylether. 3.10. Hydrochinonmonobenzylether (monobenzon). 3.11. ReferentieoplossingenOnderstaande referentieoplossingen moeten vers worden bereid en zijn  gedurende één dag houdbaar. 3.11.1. Weeg 0,05 g hydrochinon (3.7) af in een reageerbuis van 10 ml met maatverdeling. Voeg 0,250  g ascorbinezuur (3.6) en 5 ml ethanol (3.1) toe. Voeg ammonia (3.5) toe tot de pH 10 is en vul aan  met ethanol (3.1) tot een volume van 10 ml. 3.11.2. Weeg 0,05 g hydrochinonmonomethylether (3.8) af in een reageerbuis van 10 ml met  maatverdeling. Voeg 0,250 g ascorbinezuur (3.6) en 5 ml ethanol (3.1) toe. Voeg ammonia (3.5) toe  tot de pH 10 is en vul aan met ethanol (3.1) tot een volume van 10 ml. 3.11.3. Weeg 0,05 g hydrochinonmonoëthylether (3.9) af in een reageerbuis van 10 ml met  maatverdeling. Voeg 0,250 g ascorbinezuur (3.6) en 5 ml ethanol (3.1) toe. Voeg ammonia (3.5) toe  tot de pH 10 is en vul aan met ethanol (3.1) tot een volume van 10 ml. 3.11.4. Weeg 0,05 g hydrochinonmonobenzylether (3.10) af in een reageerbuis van 10 ml met  maatverdeling. Voeg 0,250 g ascorbinezuur (3.6) en 5 ml ethanol (3.1) toe. Voeg ammonia (3.5) toe  tot de pH 10 is en vul aan met ethanol (3.1) tot een volume van 10 ml. 3.12. Zilvernitraat. 3.13. 12-Molybdofosforzuur. 3.14. Kaliumferricyanide-hexahydraat. 3.15. Ferrichloride-hexahydraat. 3.16. Sproeireagentia3.16.1. Voeg aan een 5 % (m/v) oplossing van zilvernitraat (3.12) in water  ammonia (3.5) toe tot het gevormde neerslag weer oplost. Waarschuwing: De oplossing kan na verloop van tijd ontleden en explosief worden en moet daarom na gebruik worden  weggegooid. 3.16.2. 10 % (m/v) oplossing van 12-molybdofosforzuur (3.13) in ethanol (3.1). 3.16.3. Bereid een 1 % (m/v) oplossing van kaliumferricyanide (3.14) in water en een 2 % (m/v)  oplossing van ferrichloride (3.15) in water. Meng vlak voor het gebruik gelijke delen van beide  oplossingen. 4. ApparatuurGangbare laboratoriumuitrusting, alsmede4.1. Gebruikelijke DLC-uitrusting. 4.2. DLC-platen, gebruiksklaar: silicagel GHR/UV254, 20 cm × 20 cm (Machery-Nagel of  gelijkwaardig), laagdikte 0,25 mm. 4.3. Ultrasoonbad. 4.4. Centrifuge. 4.5. UV-lamp, 254 nm. 5. Werkwijze5.1. MonstervoorbereidingWeeg 3 g monster af in een reageerbuis van 10 ml met  maatverdeling. Voeg 0,250 g ascorbinezuur (3.6) en 5 ml ethanol (3.1) toe. Breng de oplossing met  ammonia (3.5) op een pH van 10. Vul aan met ethanol (3.1) tot 10 ml. Sluit de buis met een stop en  homogeniseer gedurende 10 minuten in een ultrasoonbad. Filtreer over een papieren filter of  centrifugeer bij 3 000 toeren/min. 5.2. Dunne-laagchromatografie5.2.1. Verzadig een chromatografiebak met loopvloeistof (3.4). 5.2.2. Breng op een plaat 2 µl van elk van de referentieoplossingen (3.11) en 2 µl monsteroplossing  (5.1) op. Ontwikkel de plaat bij kamertemperatuur in het donker, totdat het vloeistoffront een  afstand van 15 cm heeft afgelegd. 5.2.3. Neem de plaat uit de bak en laat hem bij kamertemperatuur drogen. 5.3. Detectie5.3.1. Inspecteer de plaat onder UV-licht van 254 nm en markeer de plaats van de  vlekken. 5.3.2. Besproei de plaat met- zilvernitraatreagens (3.16.1), of- 12-molybdofosforzuurreagens  (3.16.2) en verwarm tot circa 120 °C, of- kaliumferricyanideoplossing en ferrichlorideoplossing  (3.16.3). 6. IdentificatieBereken de Rf-waarde van de verschillende vlekken. Vergelijk de met de monsteroplossing verkregen vlekken met die van de referentieoplossingen daarbij  lettend op de Rf-waarden, de kleur van de vlekken onder UV-bestraling en de kleur na zichtbaar  maken met sproeireagens. Voer de in het volgende onderdeel (B) beschreven HPLC-bepaling uit en vergelijk de met het monster  verkregen retentietijden met die van de referentieoplossingen. Bepaal aan de hand van de gecombineerde resultaten van DLC en HPLC of hydrochinon en/of ethers  daarvan aanwezig zijn. 7. OpmerkingenOnder de beschreven omstandigheden werden de volgende Rf-waarden verkregen: hydrochinon 0,32hydrochinonmonomethylether 0,53hydrochinonmonoëthylether  0,55hydrochinonmonobenzylether 0,58B. KWANTITATIEVE ANALYSE1. Doel en toepassingsgebiedDeze  methode beschrijft een werkwijze voor de kwantitatieve analyse van hydrochinon,  hydrochinonmonomethylether, hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylether in  huidbleekmiddelen. 2. BeginselHet monster wordt met een water/methanolmengsel geëxtraheerd, onder voorzichtig  verwarmen om eventuele vetten te doen smelten. De kwantitatieve analyse van de te bepalen stoffen  in de verkregen oplossing wordt uitgevoerd met behulp van reversed phase vloeistofchromatografie  met UV-detectie. 3. Reagentia3.1. Alle reagentia moeten van analysekwaliteit zijn. Het gebruikte water dient  gedestilleerd water of water van minstens gelijkwaardige zuiverheid te zijn. 3.2. Methanol. 3.3. Hydrochinon. 3.4. Hydrochinonmonomethylether. 3.5. Hydrochinonmonoëthylether. 3.6. Hydrochinonmonobenzylether (monobenzon). 3.7. Tetrahydrofuran, geschikt van HPLC. 3.8. Water/methanolmengsel 1:1 (v/v). Meng één volumedeel water met één volumedeel methanol (3.2). 3.9. Mobiele fase: tetrahydrofuran/watermengsel 45:55 (v/v). Meng 45 volumedelen tetrahydrofuran  (3.7) met 55 volumedelen water. 3.10. StandaardoplossingWeeg in een maatkolf van 50 ml 0,06 g hydrochinon (3.3), 0,08 g  hydrochinonmonomethylether (3.4), 0,1 g hydrochinonmonoëthylether (3.5) en 0,12 g  hydrochinonmonobenzylether (3.6) af. Los op en vul aan met methanol (3.2). Bereid de  standaardoplossing door 10 ml van deze oplossing met water/methanolmengsel (3.8) tot 50 ml te  verdunnen. Deze oplossingen moeten vers worden bereid. 4. ApparatuurGangbare laboratoriumuitrusting, alsmede4.1. Waterbad, in staat de temperatuur op 60  °C te houden. 4.2. Hogedruk-vloeistofchromatograaf, voorzien van een UV-detector met variabele golflengte en een  injectielus van 10 µl. 4.3. Analytische kolomRoestvrijstalen chromatografiekolom, lengte 250 mm, inwendige diameter 4,6  mm, gepakt met Zorbax phenyl (chemisch gebonden fenethylsilaan op Zorbax SIL, end-capped met  trimethylchloorsilaan), deeltjesgrootte 6 µm, of gelijkwaardig. Gebruik geen guardkolom, behalve  een fenylguard, of gelijkwaardig. 4.4. Filtreerpapier, diameter 90 mm, Schleicher & Schuell, Weissband No. 5892, of gelijkwaardig. 5. Werkwijze5.1. MonstervoorbereidingWeeg in een maatkolf van 50 ml 1 ± 0,1 g monster tot op drie  cijfers achter de komma af (= a g). Dispergeer het monster in 25 ml water/methanolmengsel (3.8).  Sluit de kolf en schud krachtig tot een homogene suspensie is verkregen. Schud ten minste 1 minuut.  Plaats de kolf in een waterbad (4.1) bij 60 °C om de extractie te bevorderen. Koel de kolf en vul  aan met water/methanolmengsel (3.8). Filtreer het extract over een papieren filter (4.4). Voer de  HPLC-bepaling binnen 24 uur na bereiding van het extract uit. 5.2. HPLC5.2.1. Stel het debiet van de mobiele fase (3.9) op 1 ml/min. en de detectorgolflengte op  295 nm in. 5.2.2. Injecteer 10 µl van de volgens 5.1 verkregen monsteroplossing en neem het chromatogram op.  Bepaal de oppervlakten van de pieken. Voer een ijking uit als beschreven in 5.2.3. Vergelijk de  chromatogrammen van het monster en de standaardoplossingen. Bepaal aan de hand van de  piekoppervlakten en de responsiefactoren (RF), berekend als aangegeven in 5.2.3, de concentratie  van de te analyseren stoffen in de monsteroplossing. 5.2.3. IJkingInjecteer 10 µl standaardoplossing (3.10) en neem het chromatogram op. Herhaal de  meting enige malen, totdat een constante piekoppervlakte wordt verkregen. Bepaal de responsiefactor RF: RFi = pi ciwaarbijpi = piekoppervlakte van respectievelijk hydrochinon,  hydrochinonmonomethylether, hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylether; ci = concentratie (in g/50 ml) van respectievelijk hydrochinon, hydrochinonmonomethylether,  hydrochinonmonoëthylether en hydrochinonmonobenzylether in de standaardoplossing (3.10); Ga na dat de met de standaardoplossing en de monsteroplossing verkregen chromatogrammen aan de  volgende voorwaarden voldoen: - de piekscheiding van het slechtst gescheiden paar moet minimaal 0,90 zijn (voor een definitie van  de piekscheiding zie figuur 1); >REFERENTIE NAAR EEN FILM>Figuur 1: piekscheidingIndien de vereiste scheiding niet wordt  verkregen, moet een efficiëntere kolom worden gebruikt of moet de samenstelling van de mobiele fase  worden aangepast tot dit wel het geval is. - de asymmetriefactor As van alle verkregen pieken moet tussen 0,9 en 1,5 liggen (voor een  definitie van de piekasymmetriefactor zie figuur 2). Voor het bepalen van de asymmetriefactor wordt  het aanbevolen het chromatogram met een papiersnelheid van minimaal 2 cm/minuut op te nemen; >REFERENTIE NAAR EEN FILM>Figuur 2: piekasymmetriefactor- er moet een vlakke basislijn worden  verkregen. 6. BerekeningBereken aan de hand van de piekoppervlakten de concentratie(s) van de te bepalen  stof(fen) in het monster. Bereken de concentratie (xi) als massapercentage met de formulexi %  (m/m) = bi  7 100 RFi  7 awaarbija = massa (g) van het ingewogen monster; bi = piekoppervlakte van component i van het monster. 7. Herhaalbaarheid (1)7.1. Bij een gehalte aan hydrochinon van 2 % mag de absolute waarde van het  verschil tussen de resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet  meer dan 0,13 % bedragen. 7.2. Bij een gehalte aan hydrochinonmonomethylether van 1 % mag de absolute waarde van het verschil  tussen de resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan  0,1 % bedragen. 7.3. Bij een gehalte aan hydrochinonmonoëthylether van 1 % mag de absolute waarde van het verschil  tussen de resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan  0,11 % bedragen. 7.4. Bij een gehalte aan hydrochinonmonobenzylether van 1 % mag de absolute waarde van het verschil  tussen de resultaten van twee parallel aan hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan  0,11 % bedragen. 8. Reproduceerbaarheid (1)8.1. Bij een gehalte aan hydrochinon van 2 % mag de absolute waarde van  het verschil tussen de resultaten van twee onder verschillende omstandigheden (verschillende  laboratoria, verschillende analisten, verschillende apparatuur en/of verschillende tijdstippen) aan  hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,37 % bedragen. 8.2. Bij een gehalte aan hydrochinonmonomethylether van 1 % mag de absolute waarde van het verschil  tussen de resultaten van twee onder verschillende omstandigheden (verschillende laboratoria,  verschillende analisten, verschillende apparatuur en/of verschillende tijdstippen) aan hetzelfde  monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,21 % bedragen. 8.3. Bij een gehalte aan hydrochinonmonoëthylether van 1,0 % mag de absolute waarde van het  verschil tussen de resultaten van twee onder verschillende omstandigheden (verschillende  laboratoria, verschillende analisten, verschillende apparatuur en/of verschillende tijdstippen) aan  hetzelfde monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,19 % bedragen. 8.4. Bij een gehalte aan hydrochinonmonobenzylether van 1 % mag de absolute waarde van het verschil  tussen de resultaten van twee onder verschillende omstandigheden (verschillende laboratoria,  verschillende analisten, verschillende apparatuur en/of verschillende tijdstippen) aan hetzelfde  monster uitgevoerde bepalingen niet meer dan 0,11 % bedragen. 9. Opmerkingen9.1. Wanneer een hydrochinongehalte van aanzienlijk meer dan 2 % wordt gevonden en  een nauwkeurige gehaltebepaling vereist is, dient het monsterextract (5.1) te worden verdund tot de  concentratie ongeveer zodanig is als met een monster dat 2 % hydrochinon bevat, zou worden  verkregen, waarna de bepaling wordt herhaald. (Bij sommige apparatuur kan de extinctie bij hoge hydrochinonconcentraties buiten het lineaire  gebied van de detector uitvallen). 9.2 StoringenMet de hierboven beschreven methode kunnen hydrochinon en de ethers daarvan in een  enkele isocratische analyse worden bepaald. Door het gebruik van een fenylkolom wordt een voldoende  retentie voor hydrochinon verkregen, hetgeen niet kan worden gegarandeerd wanneer een C18-kolom met  de beschreven mobiele fase wordt gebruikt. Deze methode is echter gevoelig voor storing door een aantal parabenen. Treedt een dergelijke  storing op, dan moet de bepaling herhaald worden met een andere mobiele fase/stationaire  fasesysteem. Geschikte methoden staan beschreven in de referenties (1) en (2) namelijk, kolom: Zorbax ODS, 4,6 mm × 25 cm, of gelijkwaardigtemperatuur: 36 °Cdebiet: 1,5 ml/min. mobiele fase: voor hydrochinon: methanol/water 5:95 (v/v)voor hydrochinonmonomethylether: methanol/water 30:70  (v/v)voor hydrichononmonobenzylether: methanol/water 80:20 (v/v)kolom: Spherisorb S5-ODS, of  gelijkwaardigmobiele fase: water/methanol 90:10 (v/v)debiet: 1,5 ml/min. Deze condities zijn geschikt voor hydrochinon. (1) Volgens ISO 5725. (1) Volgens ISO 5725. (1) Volgens ISO 5725. (1) M. Herpol-Borremans en M.O. Masse, Identification et dosage de l'hydroquinone et ses éthers  méthylique et benzylique dans les produits cosmétiques pour blanchir la peau, Int. J. Cosmet. Sci.  8, 203-214 (1986). (2) J. Firth and I. Rix. Determination of Hydriquinone in skin toning creams, Analyst (1986), 111,  p. 129.


title: Richtlijn 2011/77/EU van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten

text:
               11.10.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 265/1

         RICHTLIJN 2011/77/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 27 september 2011
   tot wijziging van Richtlijn 2006/116/EG betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 53, lid 1, en de artikelen 62 en 114,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig Richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad (3) is de beschermingstermijn voor uitvoerende kunstenaars en producenten van fonogrammen vastgesteld op 50 jaar.

               (2)

               Voor uitvoerende kunstenaars vangt deze periode aan met de uitvoering of, indien de vastlegging van de uitvoering binnen een termijn van 50 jaar na de uitvoering op een geoorloofde wijze is gepubliceerd of op een geoorloofde wijze is meegedeeld aan het publiek, met die eerste publicatie of die eerste mededeling aan het publiek, afhankelijk van wat het eerst gebeurt.

               (3)

               Voor producenten van fonogrammen vangt de periode aan met de vastlegging van het fonogram of met de geoorloofde publicatie ervan indien deze binnen een termijn van 50 jaar na de vastlegging plaatsvindt of, bij gebreke van dergelijke publicatie, met de geoorloofde mededeling van het fonogram aan het publiek mits deze binnen een termijn van 50 jaar na de vastlegging plaatsvindt.

               (4)

               De maatschappelijke erkenning van het belang van de creatieve bijdrage van uitvoerende kunstenaars dient tot uiting te komen in een beschermingsniveau dat recht doet aan hun creatieve en artistieke bijdragen.

               (5)

               Uitvoerende kunstenaars beginnen hun carrière gewoonlijk op jonge leeftijd en de huidige beschermingstermijn van 50 jaar voor de vastlegging van uitvoeringen volstaat veelal niet om hun uitvoeringen gedurende hun gehele leven te beschermen. Daarom worden sommige uitvoerende kunstenaars aan het eind van hun leven geconfronteerd met een inkomensgat. Bovendien kunnen uitvoerende kunstenaars vaak geen beroep op hun rechten doen om eventueel ongewenst gebruik van hun uitvoeringen dat zich tijdens hun leven voordoet, te voorkomen of te beperken.

               (6)

               Uitvoerende kunstenaars moeten minstens tot aan het einde van hun leven kunnen beschikken over de inkomsten uit de uitsluitende rechten op reproductie en beschikbaarstelling, als bedoeld in Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappĳ (4), als ook een billijke compensatie voor reproductie voor privégebruik in de zin van diezelfde richtlijn, en over de inkomsten uit de uitsluitende rechten op distributie en verhuur in de zin van Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (5).

               (7)

               Daarom moet de beschermingstermijn voor vastleggingen van uitvoeringen en voor fonogrammen verlengd worden tot 70 jaar na het desbetreffende feit.

               (8)

               De rechten op de vastlegging van de uitvoering dienen terug te keren naar de uitvoerende kunstenaar indien de producent van fonogrammen ervan afziet om voldoende (in de zin van het Internationaal Verdrag inzake de bescherming van uitvoerende kunstenaars, producenten van fonogrammen en omroeporganisaties) exemplaren van een fonogram voor verkoop aan te bieden, dat zonder de termijnverlenging in het publiek domein zou vallen, of ervan afziet om dat fonogram toegankelijk te maken voor het publiek. Die mogelijkheid moet beschikbaar zijn nadat de producent van fonogrammen een redelijke tijd is gelaten om beide exploitatiemogelijkheden uit te baten. De rechten van de producent op het fonogram moeten bijgevolg vervallen om te voorkomen dat deze rechten co-existeren met de rechten van de uitvoerende kunstenaar op de vastlegging van de uitvoering, daar waar deze laatste rechten niet langer zijn overgedragen of zijn toegekend aan de producent van het fonogram.

               (9)

               Bij het aangaan van een contractuele relatie met een producent van fonogrammen moeten uitvoerende kunstenaars gewoonlijk hun uitsluitende rechten op verspreiding, verhuur, reproductie en beschikbaarstelling van vastleggingen van hun uitvoeringen overdragen aan de producent. In ruil daarvoor krijgen sommige uitvoerende kunstenaars een voorschot op de royalty's betaald en genieten zij alleen dan betalingen wanneer de producent van fonogrammen het oorspronkelijke voorschot heeft terugverdiend en na aftrek van de bij contract vastgestelde bedragen. Andere uitvoerende kunstenaars dragen hun uitsluitende rechten over of kennen deze toe tegen een eenmalige vergoeding (niet-periodieke vergoeding). Dit geldt met name voor uitvoerende kunstenaars die op de achtergrond spelen en die niet in de aftiteling vermeld worden („niet met naam vermelde uitvoerende kunstenaars”), maar soms ook voor uitvoerende kunstenaars die wel in de aftiteling vermeld worden („met naam vermelde uitvoerende kunstenaars”).

               (10)

               Teneinde te waarborgen dat uitvoerende kunstenaars die hun uitsluitende rechten hebben overgedragen of hebben toegekend aan producenten van fonogrammen daadwerkelijk baat vinden bij de termijnverlenging, dient een reeks begeleidende maatregelen te worden ingevoerd.

               (11)

               De eerste begeleidende maatregel bestaat uit het opleggen van een verplichting voor producenten van fonogrammen om minstens eenmaal per jaar een som opzij te leggen die overeenkomt met 20 % van de inkomsten uit de uitsluitende rechten op de verspreiding, reproductie en beschikbaarstelling van fonogrammen. „Inkomsten” houdt in: de door de producent genoten inkomsten voor aftrek van kosten.

               (12)

               De betaling van deze bedragen moet uitsluitend worden bestemd voor uitvoerende kunstenaars van wie de uitvoeringen zijn vastgelegd op een fonogram en die hun rechten hebben overgedragen of afgestaan aan de producent in ruil voor een eenmalige vergoeding. De op deze manier verkregen bedragen moeten minstens eenmaal per jaar op individuele basis worden verdeeld onder de niet met naam vermelde uitvoerende kunstenaars. Deze verdeling moet worden toevertrouwd aan maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging en nationale voorschriften inzake niet-verdeelbare gelden mogen worden toegepast. Om te voorkomen dat de inzameling en administratie van deze inkomsten een buitensporige belasting vormen, kunnen de lidstaten de mate reguleren waarin micro-ondernemingen verplicht zijn bij te dragen, indien dergelijke betalingen onredelijk lijken te zijn in verhouding tot de daarmee samenhangende kosten van inzameling en administratie.

               (13)

               Artikel 5 van Richtlijn 2006/115/EG kent desondanks aan uitvoerende kunstenaars reeds een niet voor afstand vatbaar recht op een billijke vergoeding voor de verhuur van onder andere fonogrammen toe. Evenzo is het in de contractspraktijk niet gebruikelijk dat uitvoerende kunstenaars hun rechten op een eenmalige redelijke vergoeding voor uitzending en mededeling aan het publiek overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2006/115/EG en hun rechten op een billijke compensatie voor reproductie voor privégebruik overeenkomstig artikel 5, lid 2, onder b), van Richtlijn 2001/29/EG overdragen of toekennen aan producenten van fonogrammen. Daarom hoeft bij de berekening van het totaalbedrag dat de producent van fonogrammen opzij moet leggen voor het bekostigen van de aanvullende vergoeding, geen rekening te worden gehouden met inkomsten die de producent van fonogrammen heeft verkregen uit de verhuur van fonogrammen, uit de eenmalige redelijke vergoeding voor uitzending en mededeling aan het publiek of met de billijke compensatie die is ontvangen voor het kopiëren voor privégebruik.

               (14)

               Een tweede begeleidende maatregel die erop is gericht om overeenkomsten op grond waarvan artiesten hun uitsluitende rechten op royaltybasis overdragen aan een producent van fonogrammen beter in evenwicht te brengen, dient te bestaan uit een „schone lei” voor kunstenaars die hun bovengenoemde uitsluitende rechten hebben overgedragen aan producenten van fonogrammen in ruil voor royalty's of een vergoeding. Om ervoor te zorgen dat uitvoerende kunstenaars ten volle kunnen profiteren van de verlenging van de beschermingstermijn, dienen de lidstaten erop toe te zien dat, in het kader van de overeenkomsten tussen producenten van fonogrammen en uitvoerende kunstenaars, een royalty- en vergoedingstarief vrij van voorschotten of contractueel bepaalde kortingen gehanteerd wordt ten gunste van de uitvoerende kunstenaars gedurende de verlengde termijn.

               (15)

               Ter wille van de rechtszekerheid moet worden bepaald dat contractuele overdrachten of toekenningen van rechten op vastleggingen van uitvoeringen voorafgaande aan de datum waarop de lidstaten geacht worden de nodige maatregelen te nemen om deze richtlijn ten uitvoer te leggen, van kracht blijven gedurende de verlengingsperiode, tenzij in de overeenkomst uitdrukkelijk anders is bepaald.

               (16)

               De lidstaten moeten kunnen bepalen dat bepaalde voorwaarden van die overeenkomsten die voorzien in periodieke betalingen, kunnen worden heronderhandeld ten gunste van uitvoerende kunstenaars. De lidstaten moeten procedures ter beschikking hebben voor het geval de heronderhandeling mislukt.

               (17)

               Deze richtlijn doet geen afbreuk aan nationale regels en overeenkomsten die in overeenstemming zijn met haar bepalingen, bijvoorbeeld collectieve overeenkomsten die in de lidstaten zijn gesloten tussen organisaties die uitvoerende kunstenaars vertegenwoordigen en organisaties die producenten vertegenwoordigen.

               (18)

               In sommige lidstaten geldt voor muziekwerken met tekst één beschermingstermijn, die wordt berekend vanaf de dag van overlijden van de langstlevende auteur, terwijl in andere lidstaten de muziek en de tekst een verschillende beschermingstermijn hebben. Muziekwerken met tekst worden vrijwel altijd door meerdere auteurs tot stand gebracht. Zo zijn opera's vaak het werk van een librettist en een componist. En in genres als jazz, rock en popmuziek komen de werken vaak in samenwerking tot stand.

               (19)

               De beschermingstermijn van muziekwerken met tekst, waarvan tekst en muziek zijn geschreven om samen te worden gebruikt, is bijgevolg onvoldoende geharmoniseerd, wat leidt tot belemmeringen voor het vrije verkeer van goederen en diensten, zoals grensoverschrijdende diensten voor collectief beheer. Om de opheffing van dergelijke belemmeringen te waarborgen, moet voor al deze werken die op de datum waarop de lidstaten deze richtlijn moeten hebben omgezet, bescherming genieten, dezelfde geharmoniseerde beschermingstermijn gelden in alle lidstaten.

               (20)

               Richtlijn 2006/116/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (21)

               Aangezien de doelstellingen van de begeleidende maatregelen niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, gelet op het feit dat nationale maatregelen op dit gebied zouden leiden tot een verstoring van de mededingingsvoorwaarden of negatieve gevolgen zouden hebben voor de reikwijdte van de uitsluitende rechten van producenten van fonogrammen zoals bepaald in de wetgeving van de Unie, en derhalve beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te bereiken.

               (22)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (6) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie eigen tabellen op te stellen die voor zover als mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en hun omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijzigingen van Richtlijn 2006/116/EG
   Richtlijn 2006/116/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In artikel 1 wordt het volgende lid toegevoegd:
               „7.   De beschermingstermijn van een muziekwerk met tekst bedraagt 70 jaar na de dood van de langstlevende van de volgende personen, ongeacht of zij al dan niet als coauteur zijn aangewezen: de tekstschrijver en de componist van het muziekwerk, mits hun beider bijdragen specifiek zijn gecreëerd voor het respectieve muziekwerk met tekst.”.

               2)

               Artikel 3, wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           in lid 1 wordt de tweede zin vervangen door:
                           „Indien echter

                                       —

                                       binnen deze termijn een vastlegging van de uitvoering anders dan op een fonogram op geoorloofde wijze gepubliceerd of op geoorloofde wijze aan het publiek medegedeeld is, vervallen de rechten 50 jaar na de datum van die eerste publicatie of, ingeval deze eerder valt, die eerste mededeling aan het publiek;

                                       —

                                       binnen deze termijn een vastlegging van de uitvoering op een fonogram op geoorloofde wijze gepubliceerd of op geoorloofde wijze aan het publiek medegedeeld is, vervallen de rechten 70 jaar na de datum van die eerste publicatie of, ingeval deze eerder valt, die eerste mededeling aan het publiek.”;

                           b)

                           in de tweede en derde zin van lid 2, wordt het getal „50” vervangen door „70”;

                           c)

                           de volgende leden worden ingevoegd:
                           „2 bis.   Indien de producent van fonogrammen 50 jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, 50 jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld, verzuimt voldoende kopieën van het fonogram ten verkoop aan te bieden of voor het publiek beschikbaar te stellen, per draad of draadloos, op zodanige wijze dat deze voor leden van het publiek op een door hen individueel gekozen plaats en tijd toegankelijk zijn, kan de uitvoerende kunstenaar het contract houdende overdracht of toekenning van zijn rechten op de vastlegging van zijn uitvoering aan een producent van fonogrammen (hierna: „contract houdende overdracht of toekenning”) beëindigen. Het recht om het contract houdende overdracht of toekenning te beëindigen mag worden uitgeoefend indien de producent, binnen een jaar na de kennisgeving door de uitvoerende kunstenaar van zijn voornemen om het contract houdende overdracht of toekenning te beëindigen als bedoeld in de voorgaande volzin, geen uitvoering geeft aan beide exploitatiehandelingen als bedoeld in die volzin. De uitvoerende kunstenaar kan geen afstand doen van zijn recht op beëindiging. Wanneer een fonogram de vastlegging van uitvoeringen van meerdere uitvoerende kunstenaars bevat, kunnen de uitvoerende kunstenaars hun contracten houdende overdracht of toekenning overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving beëindigen. Indien het contract houdende overdracht of toekenning overeenkomstig dit lid beëindigd wordt, vervallen de rechten van de producent van fonogrammen op het fonogram.
                           2 ter.   Wanneer in een contract houdende overdracht of toekenning aan de uitvoerende kunstenaar het recht op een niet-periodieke vergoeding wordt toegekend, heeft de uitvoerende kunstenaar recht op een jaarlijkse aanvullende vergoeding van de producent van fonogrammen voor ieder volledig jaar direct volgend op het 50ste jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld. De uitvoerende kunstenaar kan geen afstand doen van dit recht op een jaarlijkse aanvullende vergoeding.
                           2 quater.   Het totaalbedrag dat de producent van fonogrammen opzij moet leggen voor het bekostigen van de in lid 2 ter bedoelde jaarlijkse aanvullende vergoeding komt overeen met 20 % van de inkomsten die de producent van fonogrammen tijdens het jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor voornoemde vergoeding wordt betaald, heeft verkregen uit de reproductie, verspreiding en beschikbaarstelling van het betrokken fonogram, volgend op het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld.
                           De lidstaten zorgen ervoor dat de producenten van fonogrammen verplicht worden uitvoerende kunstenaars die recht hebben op de jaarlijkse aanvullende vergoeding als bedoeld in lid 2 ter, op verzoek alle informatie te verstrekken die nodig kan zijn om betaling van die vergoeding te verkrijgen.
                           2 quinquies.   De lidstaten zorgen ervoor dat het recht op ontvangst van de in lid 2 ter bedoelde jaarlijkse aanvullende vergoeding wordt beheerd door maatschappijen voor collectieve belangenbehartiging.
                           2 sexies.   Indien een uitvoerende kunstenaar recht heeft op periodieke betalingen, worden er geen voorschotten of contractueel bepaalde kortingen ingehouden op de betalingen aan de kunstenaar volgend op het 50ste jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, indien het fonogram niet op geoorloofde wijze is gepubliceerd, volgend op het 50ste jaar nadat het op geoorloofde wijze aan het publiek is meegedeeld.”.

               3)

               In artikel 10 worden de volgende leden ingevoegd:
               „5.   Artikel 3, lid 1 tot en met lid 2 sexies, in de versie van kracht op 31 oktober 2011, is van toepassing op vastleggingen van uitvoeringen en fonogrammen waarvoor de uitvoerende kunstenaar en de producent van fonogrammen, krachtens die bepalingen in de versie van kracht op 30 oktober 2011, nog beschermd zijn op 1 november 2013 en op vastleggingen van uitvoeringen en fonogrammen die na die datum ontstaan.
               6.   Artikel 1, lid 7, geldt voor muziekwerken met tekst waarvan ten minste het muziekwerk of de tekst op 1 november 2013 in ten minste een lidstaat beschermd is, en voor muziekwerken met tekst die na die datum ontstaan.
               Het bepaalde in de eerste alinea laat exploitatiehandelingen die vóór 1 november 2013 zijn verricht, onverlet. De lidstaten stellen de nodige bepalingen vast om met name de verworven rechten van derden te beschermen.”.

               4)

               Het volgende artikel wordt ingevoegd:
               „Artikel 10 bis
               Overgangsmaatregelen
               1.   Tenzij contractueel uitdrukkelijk anders is bepaald, wordt een contract houdende overdracht of toekenning dat is gesloten vóór 1 november 2013 geacht van kracht te blijven na het tijdstip waarop de uitvoerende kunstenaar, krachtens artikel 3, lid 1, in de versie van kracht op 30 oktober 2011, niet langer beschermd is.
               2.   De lidstaten kunnen bepalen dat contracten houdende overdracht of toekenning op grond waarvan een uitvoerende kunstenaar recht heeft op periodieke betalingen en die gesloten zijn vóór 1 november 2013, na een termijn van 50 jaar nadat het fonogram op geoorloofde wijze is gepubliceerd of, bij ontstentenis van een dergelijke publicatie, op geoorloofde wijze aan het publiek is medegedeeld, kunnen worden gewijzigd.”.

         Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen uiterlijk 1 november 2013 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Verslag
   1.   De Commissie dient uiterlijk 1 november 2016 bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de toepassing van deze richtlijn in het licht van de ontwikkeling van de digitale markt, dat zo nodig vergezeld gaat van een voorstel tot verdere wijziging van Richtlijn 2006/116/EG.
   2.   De Commissie dient uiterlijk 1 januari 2012 bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een verslag met daarin een evaluatie van de eventuele behoefte aan een verlenging van de beschermingstermijn voor de rechten van uitvoerende kunstenaars en producenten in de audiovisuele sector. Zo nodig dient de Commissie een voorstel tot verdere wijziging van Richtlijn 2006/116/EG in.
   Artikel 4
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 27 september 2011.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. DOWGIELEWICZ

      (1)  PB C 182 van 4.8.2009, blz. 36.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 23 april 2009 (PB C 184 E van 8.7.2010, blz. 331) en besluit van de Raad van 12 september 2011.

      (3)  PB L 372 van 27.12.2006, blz. 12.

      (4)  PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10.

      (5)  PB L 376 van 27.12.2006, blz. 28.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.


Avis juridique important

|

32002L0014

Richtlĳn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2002 tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese Gemeenschap - Gezamenlĳke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie over de vertegenwoordiging van de werknemers

Publicatieblad Nr. L 080 van 23/03/2002 blz. 0029 - 0034

Richtlijn 2002/14/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 11 maart 2002tot vaststelling van een algemeen kader betreffende de informatie en de raadpleging van de werknemers in de Europese GemeenschapHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 137, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Volgens de procedure van artikel 251(4) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 23 januari 2002 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) Luidens artikel 136 van het Verdrag stellen de Gemeenschap en de lidstaten zich met name de bevordering van de sociale dialoog ten doel.(2) In punt 17 van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werknemers is onder meer bepaald dat "de voorlichting, de raadpleging en de inspraak van de werknemers op gepaste wijze moeten worden ontwikkeld, rekening houdende met de in de verschillende lidstaten geldende gebruiken".(3) De Commissie heeft de sociale partners op communautair niveau geraadpleegd over de mogelijke richting van een communautair optreden op het gebied van informatie en raadpleging van de werknemers in ondernemingen in de Gemeenschap.(4) Na deze raadpleging achtte de Commissie een communautair optreden raadzaam en heeft zij de sociale partners andermaal geraadpleegd, nu over de inhoud van het voorgenomen voorstel; dezen hebben de Commissie hun advies doen toekomen.(5) Na afloop van deze tweede raadplegingsfase hebben de sociale partners niet aangegeven het proces dat tot een overeenkomst zou kunnen leiden, op gang te willen brengen.(6) De op communautair en nationaal niveau bestaande wettelijke kaders die de betrokkenheid van de werknemers bij de sturing van de onderneming en bij beslissingen die hen aangaan moeten verzekeren, hebben niet altijd kunnen verhinderen dat er toch beslissingen met ingrijpende gevolgen voor werknemers werden genomen en bekendgemaakt, zonder dat vooraf passende informatie- en raadplegingsprocedures waren gevolgd.(7) De sociale dialoog en het wederzijds vertrouwen binnen de ondernemingen dienen verbeterd te worden teneinde het anticiperen op risico's te bevorderen, de flexibiliteit van de organisatie van het werk te bevorderen en de toegang van de werknemers tot opleidingsmogelijkheden binnen de onderneming te handhaven in een kader van zekerheid, de bewustmaking van werknemers ten aanzien van de noodzaak van aanpassingen te stimuleren, de bereidheid van de werknemers om deel te nemen aan maatregelen en acties ter verbetering van hun inzetbaarheid te vergroten, de betrokkenheid van de werknemers bij de plannen voor de toekomst van de onderneming te bevorderen, en het concurrentievermogen daarvan te versterken.(8) Van bijzonder belang is het bevorderen en intensiveren van informatie en raadpleging over de situatie en de vermoedelijke evolutie van de werkgelegenheid in de onderneming, alsmede, - wanneer de evaluatie van de werkgever wijst op een mogelijke bedreiging van de werkgelegenheid in de onderneming - over voorgenomen anticiperende maatregelen, met name inzake opleiding en ontwikkeling van de vaardigheden van de werknemers, zulks teneinde de negatieve effecten af te wenden of te verzachten, en de inzetbaarheid en het aanpassingsvermogen van de bedreigde werknemers te verbeteren.(9) Tijdige informatie en raadpleging is een noodzakelijke voorwaarde voor het welslagen van de herstructurering en aanpassing van de ondernemingen aan de nieuwe omstandigheden die het gevolg zijn van de mondialisering van de economie, met name door de ontwikkeling van nieuwe vormen van arbeidsorganisatie.(10) De Gemeenschap heeft een werkgelegenheidsstrategie uitgestippeld en geïmplementeerd die berust op de begrippen "anticipatie", "preventie" en "inzetbaarheid"; deze begrippen moeten een centrale rol krijgen in alle beleidsmaatregelen die de werkgelegenheid ten goede kunnen komen - met inbegrip van maatregelen van ondernemingen - door de sociale dialoog op te voeren om veranderingen te vergemakkelijken zonder af te doen aan de prioritaire doelstelling van de werkgelegenheid.(11) De ontwikkeling van de interne markt dient harmonieus te verlopen; zij mag geen afbreuk doen aan de essentiële waarden waarop onze samenlevingen zijn gebaseerd en moet waarborgen dat alle burgers van de economische ontwikkeling kunnen profiteren.(12) De derde fase van de economische en monetaire unie heeft geleid tot intensivering en versnelling van de concurrentiedruk op Europees niveau. Dit maakt meer begeleidende sociale maatregelen op nationaal niveau noodzakelijk.(13) De op communautair en nationaal niveau bestaande wettelijke kaders inzake behandeling a posteriori van informatie en raadpleging van de werknemers voorzien al te vaak in een veranderingsproces; zij bevatten geen bepalingen over de economische aspecten van beslissingen of over het anticiperen op werkgelegenheidsontwikkelingen binnen ondernemingen en risicopreventie.(14) Vanwege deze politieke, economische, sociale en juridische ontwikkelingen dient het bestaande wettelijke kader te worden aangepast, zodat het voorziet in de praktische en juridische instrumenten die de uitoefening van het recht op informatie en raadpleging mogelijk maken.(15) Deze richtlijn doet geen afbreuk aan nationale systemen die voorschrijven dat de concrete uitoefening van dit recht gepaard moet gaan met een collectieve wilsuiting.(16) Deze richtlijn doet evenmin afbreuk aan systemen die voorzien in rechtstreekse betrokkenheid van werknemers, mits zij hun recht op informatie en raadpleging ook via hun vertegenwoordigers kunnen uitoefenen.(17) Daar de doelstellingen van deze richtlijn niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt - omdat het gaat om de vaststelling van een algemeen kader voor informatie en raadpleging van werknemers dat is aangepast aan de hierboven beschreven nieuwe Europese context - en derhalve, gezien de omvang en de effecten van de geplande actie, beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.(18) Dit algemeen kader heeft als doel minimumvoorschriften vast te stellen die voor de gehele Gemeenschap gelden en belet niet dat de lidstaten voorzien in bepalingen die gunstiger zijn voor de werknemers.(19) Dit algemeen kader heeft tevens als doel te vermijden dat administratieve, financiële of juridische beperkingen de oprichting en de ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen belemmeren. Daartoe lijkt het dienstig, de werkingssfeer van deze richtlijn, naar keuze van de lidstaten, te beperken tot ondernemingen met ten minste 50 of vestigingen met ten minste 20 werknemers.(20) Hierbij wordt rekening gehouden met, maar geen afbreuk gedaan aan, andere nationale maatregelen en praktijken die gericht zijn op het bevorderen van de sociale dialoog binnen ondernemingen die niet door deze richtlijn zijn gedekt en binnen overheidsinstanties.(21) Lidstaten waar geen gevestigd wettelijk systeem voor informatie en raadpleging van werknemers- en werkgeversvertegenwoordiging is, dienen echter voorlopig de mogelijkheid te hebben de werkingssfeer van deze richtlijn betreffende het aantal werknemers verder te beperken.(22) Het communautaire kader voor informatie en raadpleging van werknemers dient de last voor de ondernemingen tot een minimum te beperken, doch zonder de effectieve uitoefening van de toegekende rechten in het gedrang te brengen.(23) Het doel van deze richtlijn dient te worden bereikt door de vaststelling van een algemeen kader dat de beginselen, definities en regelingen voor informatie en raadpleging omvat, dat de lidstaten in acht dienen te nemen en aan de nationale omstandigheden dienen aan te passen; hierbij kan aan de sociale partners eventueel een centrale rol worden toebedeeld, zodat zij vrijelijk, door middel van akkoorden, regelingen inzake informatie en de raadpleging kunnen treffen die beter aansluiten bij hun behoeften en wensen.(24) Sommige bijzondere regels in bepaalde nationale wetgevingen betreffende de informatie en raadpleging van de werknemers, ten behoeve van ondernemingen of vestigingen die politieke, confessionele, charitatieve, educatieve, wetenschappelijke of kunstzinnige doeleinden nastreven, of doeleinden op het gebied van informatie, voorlichting of opinievorming, of die ten dienste staan van beroepsorganisaties, dienen onverlet te blijven.(25) De ondernemingen en vestigingen dienen beschermd te worden tegen het openbaar worden van bepaalde bijzonder gevoelige informatie.(26) De werkgever moet kunnen afzien van informatie en raadpleging wanneer die de onderneming of vestiging ernstig zouden schaden, of wanneer hij onmiddellijk gevolg moet geven aan een bevel van een regelgevende of toezichthoudende instantie.(27) Informatie en raadpleging impliceren rechten en verplichtingen voor de sociale partners op het niveau van de onderneming of van de vestiging.(28) In geval van inbreuk op de verplichtingen uit hoofde van deze richtlijn dienen administratieve of gerechtelijke procedures van toepassing te zijn, alsmede doeltreffende en afschrikkende sancties die in verhouding staan tot de ernst van de overtreding.(29) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan eventueel specifiekere bepalingen vanRichtlijn 98/59/EG van de Raad van 20 juli 1998 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake collectief ontslag(5) en van Richtlijn 2001/23/EG van de Raad van 12 maart 2001 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen daarvan(6).(30) Andere rechten inzake informatie en raadpleging, met inbegrip van de rechten die voortvloeien uit Richtlijn 94/45/EG van de Raad van 22 september 1994 inzake de instelling van een Europese ondernemingsraad of van een procedure in ondernemingen of concerns met een communautaire dimensie ter informatie en raadpleging van de werknemers(7), dienen door deze richtlijn onverlet te worden gelaten.(31) De uitvoering van deze richtlijn mag geen rechtvaardiging vormen voor een verlaging van het algemene beschermingsniveau van de werknemers op de onder deze richtlijn vallende gebieden,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Doel en beginselen1. Deze richtlijn heeft tot doel een algemeen kader van minimumvoorschriften vast te stellen met betrekking tot het recht van werknemers van ondernemingen of vestigingen in de Gemeenschap op informatie en raadpleging.2. De nadere regelingen inzake informatie en raadpleging worden vastgesteld en uitgevoerd overeenkomstig de nationale wetgeving en de in de lidstaten gebruikelijke praktijken op het gebied van sociaal overleg, en wel zo dat de nuttige werking ervan gewaarborgd is.3. De nadere regelingen inzake informatie en raadpleging worden door de werkgever en de werknemersvertegenwoordigers vastgesteld en uitgevoerd in een geest van samenwerking, met inachtneming van hun wederzijdse rechten en verplichtingen en rekening houdende met de belangen van zowel de onderneming of de vestiging als de werknemers.Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "onderneming": een openbare of particuliere onderneming die, al dan niet met winstoogmerk, een economische activiteit uitoefent en gevestigd is op het grondgebied van een lidstaat;b) "vestiging": een bedrijfseenheid in de zin van de nationale wetgeving en praktijk die gevestigd is op het grondgebied van een lidstaat,enwaar op duurzame basis een economische activiteit wordt uitgeoefend met menselijke en materiële hulpbronnen;c) "werkgever": een natuurlijke of rechtspersoon die volgens de nationale wetgeving en praktijk partij is bij arbeidsovereenkomsten of arbeidsverhoudingen met werknemers;d) "werknemer": een persoon die in de betrokken lidstaat op grond van het nationale arbeidsrecht en volgens de nationale praktijk bescherming geniet als werknemer;e) "werknemersvertegenwoordiger": een werknemersvertegenwoordiger volgens de nationale wetgeving en/of praktijk;f) "informatie": het verstrekken van gegevens door de werkgever aan de werknemersvertegenwoordigers, opdat zij kennis kunnen nemen van het onderwerp en het kunnen bestuderen;g) "raadpleging": de gedachtewisseling en de totstandbrenging van een dialoog tussen de werknemersvertegenwoordigers en de werkgever.Artikel 3Werkingssfeer1. Deze richtlijn is naar keuze van de lidstaten van toepassing op:a) ondernemingen die in een lidstaat ten minste 50 werknemers in dienst hebben, ofb) vestigingen die in een lidstaat ten minste 20 werknemers in dienst hebben.De lidstaten bepalen op welke wijze deze minimumaantallen worden berekend.2. De lidstaten kunnen, met inachtneming van de in deze richtlijn neergelegde beginselen en doelstellingen, voorzien in specifieke bepalingen voor ondernemingen of vestigingen die politieke, confessionele, charitatieve, educatieve, wetenschappelijke of kunstzinnige doeleinden nastreven, of doeleinden op het gebied van informatie of opinievorming, of die ten dienste staan van beroepsorganisaties, op voorwaarde dat dergelijke bijzondere bepalingen in de nationale wetgeving reeds bestaan op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.3. De lidstaten kunnen van deze richtlijn afwijken door middel van specifieke bepalingen voor de bemanningen van schepen die op volle zee varen.Artikel 4Nadere regelingen inzake informatie en raadpleging1. De lidstaten stellen overeenkomstig dit artikel in nadere regelingen vast hoe het recht op informatie en raadpleging op het passende niveau wordt uitgeoefend en houden daarbij rekening met de beginselen van artikel 1 en laten vigerende bepalingen en/of praktijken die voor de werknemers gunstiger zijn, onverlet.2. Informatie en raadpleging behelzen:a) informatie over de recente en de waarschijnlijke ontwikkeling van de activiteiten en de economische situatie van de onderneming of vestiging;b) informatie en raadpleging over de situatie, de structuur en de waarschijnlijke ontwikkeling van de werkgelegenheid binnen de onderneming of vestiging, alsmede over eventuele geplande anticiperende maatregelen met name in geval van bedreiging van de werkgelegenheid;c) informatie en raadpleging over beslissingen die ingrijpende veranderingen voor de arbeidsorganisatie of de arbeidsovereenkomsten kunnen meebrengen, met inbegrip van die welke vallen onder de in artikel 9, lid 1, genoemde bepalingen van het Gemeenschapsrecht.3. Het tijdstip, de wijze en de inhoud van de informatie laten met name toe dat de werknemersvertegenwoordigers de informatie adequaat kunnen bestuderen en zo nodig de raadpleging kunnen voorbereiden.4. Raadpleging geschiedt:a) op een tijdstip, met middelen en met een inhoud die passend zijn;b) op het relevante niveau van directie en vertegenwoordiging, afhankelijk van het te bespreken onderwerp;c) op basis van de overeenkomstig artikel 2, letter f), door de werkgever te verstrekken informatie en van het advies dat de werknemersvertegenwoordigers kunnen uitbrengen;d) op zodanige wijze, dat de werknemersvertegenwoordigers met de werkgever kunnen samenkomen en een met redenen omkleed antwoord op hun advies kunnen krijgen;e) met het doel een akkoord te bereiken over de in lid 2, onder c), bedoelde beslissingen, die onder de bevoegdheden van de werkgever vallen.Artikel 5Informatie en raadpleging op basis van akkoordenDe lidstaten kunnen het overlaten aan de sociale partners op het passende niveau, met inbegrip van het niveau van onderneming of vestiging, om vrijelijk en te allen tijde via onderhandelingen de nadere regelingen voor informatie en raadpleging van de werknemers in een akkoord vast te leggen. Deze akkoorden, alsmede akkoorden die voorhanden zijn op de datum van artikel 11 en de verlengingen van dergelijke akkoorden, kunnen bepalingen bevatten die afwijken van artikel 4, op voorwaarde dat niet wordt afgedaan aan de beginselen van artikel 1 en aan de door de lidstaten vastgestelde voorwaarden en beperkingen.Artikel 6Vertrouwelijke informatie1. De lidstaten bepalen met inachtneming van de voorwaarden en beperkingen van de nationale wetgeving, dat de werknemersvertegenwoordigers en deskundigen die hen bijstaan, informatie die hun in het legitieme belang van de onderneming of de vestiging uitdrukkelijk als vertrouwelijk is verstrekt, niet aan werknemers noch aan derden bekend mogen maken. Deze geheimhoudingsplicht blijft ook gelden na het verstrijken van hun mandaat, ongeacht waar zij zich bevinden. Een lidstaat kan werknemersvertegenwoordigers en eenieder die hen bijstaat wel toestaan vertrouwelijke informatie door te geven aan werknemers en derden mits dezen aan de geheimhoudingsplicht gebonden zijn.2. De lidstaten bepalen dat de werkgever in specifieke gevallen en met inachtneming van de voorwaarden en beperkingen van de nationale wetgeving niet tot informatie of raadpleging gehouden is, wanneer die informatie of raadpleging volgens objectieve criteria de onderneming of vestiging ernstig in haar functioneren zou belemmeren, dan wel zou schaden.3. Onverminderd de bestaande nationale procedures voorzien de lidstaten in administratieve of gerechtelijke beroepsprocedures voor het geval de werkgever geheimhouding verlangt of informatie weigert te verstrekken, overeenkomstig de leden 1 en 2. Zij kunnen tevens voorzien in procedures om de vertrouwelijkheid van de betrokken informatie veilig te stellen.Artikel 7Bescherming van de werknemersvertegenwoordigersDe lidstaten zien erop toe dat de werknemersvertegenwoordigers bij de uitoefening van hun functie voldoende bescherming en waarborgen genieten om de taken die hun zijn toevertrouwd naar behoren te kunnen vervullen.Artikel 8Bescherming van rechten1. De lidstaten treffen passende maatregelen voor het geval deze richtlijn door werkgevers of de werknemersvertegenwoordigers niet wordt nageleefd. In het bijzonder zorgen zij ervoor dat er administratieve of gerechtelijke procedures voorhanden zijn om de in deze richtlijn opgenomen verplichtingen te doen naleven.2. De lidstaten voorzien in passende sancties op overtredingen van deze richtlijn door werkgevers of werknemersvertegenwoordigers; de sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 9Samenhang tussen deze richtlijn en andere communautaire en nationale bepalingen1. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de specifieke procedures voor informatie en raadpleging bedoeld in artikel 2 van Richtlijn 98/59/EG en in artikel 7 van Richtlijn 2001/23/EG.2. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan maatregelen die zijn genomen overeenkomstig Richtlijn 94/45/EG en Richtlijn 97/74/EG.3. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan in de nationale wetgevingen voorziene rechten inzake informatie, raadpleging en participatie.4. De omzetting van deze richtlijn kan niet worden aangevoerd om een teruggang te rechtvaardigen ten opzichte van de bestaande situatie in de lidstaten of onder het algemene niveau van bescherming van de werknemers op de onder deze richtlijn vallende gebieden.Artikel 10OvergangsbepalingenNiettegenstaande artikel 3, kan een lidstaat die bij de inwerkingtreding van deze richtlijn niet beschikt over een algemeen, permanent en wettelijk systeem van informatie en raadpleging van werknemers, noch over een algemeen, permanent en wettelijk systeem van werknemersvertegenwoordiging op de werkplaats met dat doel, de toepassing van de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn beperken tot:a) ondernemingen met ten minste 150 werknemers of vestigingen met ten minste 100 werknemers tot uiterlijk op 23 maart 2007, enb) ondernemingen met ten minste 100 werknemers of vestigingen met ten minste 50 werknemers gedurende het jaar volgend op de onder a) vermelde datum.Artikel 11Omzetting1. De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 23 maart 2005 aan deze richtlijn te voldoen, of dragen er zorg voor dat uiterlijk op diezelfde datum de sociale partners via akkoorden de nodige bepalingen in werking doen treden, waarbij de lidstaten alle nodige maatregelen moeten treffen om te allen tijde in staat te zijn de bij deze richtlijn opgelegde resultaten te garanderen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 12Toetsing door de CommissieUiterlijk op 23 maart 2007, toetst de Commissie, in overleg met de lidstaten en de sociale partners op communautair niveau, de toepassing van deze richtlijn, teneinde de Raad in voorkomend geval de nodige wijzigingen voor te stellen.Artikel 13InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de datum van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 14AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 11 maart 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterJ. Piqué i Camps(1) PB C 2 van 5.1.1999, blz. 3.(2) PB C 258 van 10.9.1999, blz. 24.(3) PB C 144 van 16.5.2001, blz. 58.(4) Advies van het Europees Parlement van 14 april 1999 (PB C 219 van 30.7.1999, blz. 223), bevestigd op 16 september 1999 (PB C 54 van 25.2.2000, blz. 55), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 27 juli 2001 (PB C 307 van 31.10.2001, blz. 16) en besluit van het Europees Parlement van 23 oktober 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 5 februari 2002 en Besluit van de Raad van 18 februari 2002.(5) PB L 225 van 12.8.1998, blz. 16.(6) PB L 82 van 22.3.2001, blz. 16.(7) PB L 254 van 30.9.1994, blz. 64. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 97/74/EG (PB L 10 van 16.1.1998, blz. 22).Gezamenlijke verklaring van het Europees Parlement, de Raad en de Commissieover de vertegenwoordiging van de werknemers"Wat de vertegenwoordiging van de werknemers betreft, herinneren het Europees Parlement, de Raad en de Commissie aan de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen van 8 juni 1994 in de zaken C-382/92 (Behoud van rechten van werknemers bij overgang van ondernemingen) en C-383/92 (Collectief ontslag)."