Avis juridique important

|

31982L0061

Richtlijn 82/61/EEG van de Raad van 26 januari 1982 tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG met betrekking tot de geldigheidsduur van de afwijkende bepalingen inzake de gezondheidsgaranties ten aanzien van brucellose bij het handelsverkeer in bepaalde soorten runderen, als bedoeld in artikel 7, lid 1, sub E, van die Richtlijn

Publicatieblad Nr. L 029 van 06/02/1982 blz. 0013 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 14 blz. 0217  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 24 blz. 0183  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 14 blz. 0217  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 24 blz. 0183

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 26 januari 1982  tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG met betrekking tot de geldigheidsduur van de afwijkende bepalingen inzake de gezondheidsgaranties ten aanzien van brucellose bij het handelsverkeer in bepaalde soorten runderen, als bedoeld in artikel 7, lid 1, sub E, van die richtlijn  (82/61/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat bij Richtlijn 64/432/EEG (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/476/EEG (4), gezondheidsgaranties ten aanzien van brucellose zijn vastgesteld voor het intracommunautaire handelsverkeer in runderen; dat evenwel bij artikel 7, lid 1, sub E, van die richtlijn de Lid-Staten de mogelijkheid wordt geboden specifieke afwijkingen toe te staan met betrekking tot het handelsverkeer in voor de vleesproduktie bestemde runderen die jonger zijn dan 42 dagen of die vóór de leeftijd van vier maanden zijn gecastreerd; dat het handelsverkeer in runderen dient te worden vergemakkelijkt en terzelfder tijd rekening dient te worden gehouden met de huidige situatie ten aanzien van brucellose in bepaalde Lid-Staten; dat deze afwijkingen ook mogen worden toegepast op runderen die bestemd zijn om te worden geslacht;  Overwegende dat in de Gemeenschap momenteel met goed gevolg een programma voor de versnelde uitroeiing van brucellose ten uitvoer wordt gelegd;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten nog niet geheel vrij zijn van brucellose, maar dat wel wordt verwacht dat deze doelstelling in de komende twee jaar zal worden bereikt;  Overwegende dat het daarom dienstig is de periode gedurende welke de in artikel 7, lid 1, sub E, bedoelde afwijking mag worden toegestaan tot en met 31 december 1983 te verlengen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In artikel 7, lid 1, van Richtlijn 64/432/EEG wordt punt E als volgt gelezen:  »E. Deze bepalingen zijn van toepassing tot en met 31 december 1983, behoudens afwijking waartoe de Raad op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit.".  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vanaf  1 januari 1982 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 26 januari 1982.  Voor de Raad  De Voorzitter  L. TINDEMANS  (1) Advies uitgebracht op 22 januari 1982 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (2) Advies uitgebracht op 15 december 1981 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.  (4) PB nr. L 186 van 8. 7. 1981, blz. 20.


title: Richtlijn 2007/32/EG van de Commissie van 1 juni 2007 tot wijziging van bijlage VI bij Richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem en bijlage VI bij Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (Voor de EER relevante tekst)

text:
               2.6.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/63

      RICHTLIJN 2007/32/EG VAN DE COMMISSIE

   van 1 juni 2007
   tot wijziging van bijlage VI bij Richtlijn 96/48/EG van de Raad betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem en bijlage VI bij Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 96/48/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de interoperabiliteit van het trans-Europees hogesnelheidsspoorwegsysteem (1), en met name op artikel 21 quater,
   Gelet op Richtlijn 2001/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2001 betreffende de interoperabiliteit van het conventionele trans-Europese spoorwegsysteem (2), en met name op artikel 21 ter,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 18 van Richtlijn 96/48/EG en artikel 18 van Richtlijn 2001/16/EG moet de aanbestedende dienst of zijn gemachtigde de aangemelde instantie die hij daartoe heeft gekozen verzoeken de in bijlage VI bij die richtlijnen bedoelde EG-keuringsprocedure toe te passen.

               (2)

               Op basis van de door de aangemelde instantie afgegeven conformiteitsverklaring en het technische dossier bij die verklaring stelt de aanbestedende dienst of zijn gemachtigde een EG-keuringsverklaring op.

               (3)

               In punt 2 van bijlage VI bij Richtlijn 96/48/EG en punt 2 van bijlage VI bij Richtlijn 2001/16/EG is bepaald dat de keuring van het subsysteem de volgende stadia omvat: algemeen ontwerp; constructie van het subsysteem, met name de uitvoering van civieltechnische werken, de montage van onderdelen en de afregeling van het geheel; beproeving van het voltooide subsysteem.

               (4)

               Het begrip „beproeving van het voltooide subsysteem” is momenteel niet duidelijk en nauwkeurig genoeg. Het behelst de controle op het feit of het subsysteem in overeenstemming is met de bepalingen van de Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG, alsmede met de overige ter zake geldende regelgeving, en of het in gebruik kan worden genomen, met name door het verifiëren van de interfaces met de overige subsystemen onder operationele omstandigheden.

               (5)

               Door de fabrikant kunnen echter testen op het afzonderlijke interoperabiliteitsonderdeel (IO) of subsysteem worden uitgevoerd, los van de omgeving waarin het IO of subsysteem uiteindelijk zal worden geïnstalleerd en geëxploiteerd. Deze „stand alone”-testen, die nuttig en definitief zijn, zijn onafhankelijk van het spoorwegnet waarop het product in gebruik zal worden genomen.

               (6)

               Daarom moet in bijlage VI bij zowel Richtlijn 96/48/EG als Richtlijn 2001/16/EG worden voorzien in de mogelijkheid voor de fabrikant initiële beoordelingen (voor het stadium ontwerp of totstandbrenging) aan te vragen, die leiden tot de afgifte van tussentijdse keuringsverklaringen (TKV's) door de aangemelde instantie. Op basis van die TKV's kan de belangrijkste aanbestedende dienst of de fabrikant dan een „EG-verklaring van tussentijdse IO- of subsysteemconformiteit” voor het desbetreffende stadium opstellen.

               (7)

               De Richtlijnen 96/48/EG en 2001/16/EG moeten bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (8)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 21 van Richtlijn 96/48/EG ingestelde comité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage VI bij Richtlijn 96/48/EG wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   Bijlage VI bij Richtlijn 2001/16/EG wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 2 december 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de listaten.

      Gedaan te Brussel, 1 juni 2007.

            Voor de Commissie

         Jacques BARROT

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 235 van 17.9.1996, blz. 6. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/50/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 114, gerectificeerd in PB L 220 van 21.6.2004, blz. 40).

      (2)  PB L 110 van 20.4.2001, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/50/EG.

      BIJLAGE

            „BIJLAGE VI
            KEURINGSPROCEDURE VOOR SUBSYSTEMEN
            1.   INLEIDING
            De EG-keuring is de procedure volgens welke een aangemelde instantie nagaat en verklaart dat een subsysteem:

                        —

                        in overeenstemming is met de bepalingen van de richtlijn;

                        —

                        in overeenstemming is met de overige wettelijke bepalingen die met inachtneming van het Verdrag worden toegepast, en dat het in gebruik mag worden genomen.

                  2.   STADIA VAN DE KEURING
            De keuring van het subsysteem omvat de volgende stadia:

                        —

                        algemeen ontwerp

                        —

                        totstandbrenging: constructie van het subsysteem, bijvoorbeeld de uitvoering van civieltechnische werken, de fabricage, de montage van onderdelen en de afregeling van het geheel

                        —

                        beproeving van het voltooide subsysteem.

                  Voor het ontwerpstadium (met inbegrip van de typetesten) en het stadium van de totstandbrenging van het subsysteem kan de belangrijkste aanbestedende dienst (of de fabrikant) of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde een initiële beoordeling aanvragen.
            In dit geval leidt (leiden) deze beoordeling(en) tot de afgifte van tussentijdse keuringsverklaringen (TKV's) door de aangemelde instantie die daartoe is gekozen door de belangrijkste aanbestedende dienst (of de fabrikant). Deze stelt op zijn beurt een „EG-verklaring van tussentijdse subsysteemconformiteit” op voor het (de) desbetreffende stadium (stadia).
            3.   VERKLARING
            De voor de EG-keuring verantwoordelijke aangemelde instantie stelt de keuringsverklaring op, die bestemd is voor de aanbestedende dienst of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde; deze stelt op zijn beurt de EG-keuringsverklaring op, die bestemd is voor de bevoegde instantie van de lidstaat waar het subsysteem geïnstalleerd en/of geëxploiteerd wordt.
            De voor de EG-keuring verantwoordelijke aangemelde instantie beoordeelt het ontwerp en de totstandbrenging van het subsysteem.
            De aangemelde instantie houdt rekening met de tussentijdse keuringsverklaringen (TKV's), indien deze voorhanden zijn, en met het oog op de afgifte van de EG-keuringsverklaring:

                        —

                        gaat zij na of het subsysteem

                                    —

                                    gedekt wordt door de desbetreffende TKV's inzake ontwerp en totstandbrenging die aan de belangrijkste aanbestedende dienst (of de fabrikant) zijn afgegeven indien deze de aangemelde instantie daarom heeft verzocht voor deze twee stadia,

                                    —

                                    dan wel zodanig wordt uitgevoerd dat het conform is wat betreft alle aspecten die vallen onder de TKV inzake het ontwerp die is afgegeven aan de belangrijkste aanbestedende dienst (of de fabrikant), indien deze de aangemelde instantie daarom uitsluitend voor het ontwerpstadium heeft verzocht,

                        —

                        controleert zij of zij op correcte wijze voldoen aan de TSI-eisen en beoordeelt zij de ontwerp- en totstandbrengingsaspecten die vallen buiten de aan de belangrijkste aanbestedende dienst (of de fabrikant) afgegeven TKV('s) inzake ontwerp en/of totstandbrenging.

                  4.   TECHNISCH DOSSIER
            Het technische dossier bij de keuringsverklaring moet de volgende stukken bevatten:

                        —

                        voor infrastructuur: plannen van de werken, processen-verbaal van de oplevering van het grondwerk en de betonwapening, rapporten over de beproeving en de controle van het beton, enz.,

                        —

                        voor andere subsystemen: algemene en detailplannen zoals die worden uitgevoerd, elektrische en hydraulische schema's, schema's van de besturingscircuits, een beschrijving van de geautomatiseerde systemen, handleidingen voor bediening en onderhoud, enz.,

                        —

                        een lijst van de interoperabiliteitsonderdelen, zoals bedoeld in artikel 3, die in het subsysteem zijn verwerkt,

                        —

                        kopieën van de EG-verklaringen van conformiteit of geschiktheid voor gebruik, waarvan genoemde onderdelen krachtens artikel 13 voorzien moeten zijn, in voorkomend geval vergezeld van de desbetreffende berekeningen en van een kopie van de processen-verbaal van de proeven en onderzoeken die op basis van de gemeenschappelijke technische specificaties door de aangemelde instanties zijn uitgevoerd,

                        —

                        de tussentijdse keuringsverklaring(en) (TKV), indien deze voorhanden is (zijn), en, in dergelijk geval, de EG-verklaring(en) van tussentijdse subsysteemconformiteit bij de EG-keuringsverklaring, inclusief het resultaat van de geldigheidscontrole daarvan door de aangemelde instantie,

                        —

                        een verklaring van de met de EG-keuring belaste aangemelde instantie, dat het project in overeenstemming is met de bepalingen van deze richtlijn, vergezeld van de door haar geviseerde desbetreffende berekeningen, met vermelding van een eventueel tijdens de uitvoering van de werkzaamheden gemaakt voorbehoud dat niet is ingetrokken, en vergezeld van de inspectie- en auditrapporten die zij in het kader van haar opdracht heeft opgesteld, zoals nader aangegeven in de hiernavolgende punten 5.3 en 5.4.

                  5.   TOEZICHT

                        5.1.

                        Het doel van het EG-toezicht is na te gaan of tijdens de totstandbrenging van het subsysteem de uit het technische dossier voortvloeiende verplichtingen zijn vervuld.

                        5.2.

                        De met het toezicht belaste aangemelde instantie moet permanent toegang hebben tot bouwplaatsen, constructiewerkplaatsen, opslagplaatsen, eventuele locaties voor prefabricage, beproevingsinstallaties en meer in het algemeen alle plaatsen die zij noodzakelijk acht voor de vervulling van haar taak. De aanbestedende dienst of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde moet haar alle documenten die daarbij van nut kunnen zijn, met name de plannen voor de uitvoering van en de technische documentatie met betrekking tot het subsysteem, toezenden of laten toezenden.

                        5.3.

                        De met het toezicht belaste aangemelde instantie voert periodiek audits uit om na te gaan of de bepalingen van de richtlijn worden nageleefd, waarna zij een auditverslag voorlegt aan de met de uitvoering belaste bedrijven. Zij kan eisen uitgenodigd te worden voor bepaalde fasen van de werkzaamheden.

                        5.4.

                        Daarnaast kan de aangemelde instantie onaangekondigde bezoeken brengen aan de bouwplaats of de constructiewerkplaatsen. Bij deze bezoeken kan de aangemelde instantie volledige of gedeeltelijke audits uitvoeren. Zij legt een verslag van deze bezoeken en in voorkomend geval een auditverslag voor aan de met de uitvoering belaste bedrijven.

                  6.   DEPOT
            Het volledige in punt 4 bedoelde dossier wordt ter staving van de keuringsverklaring die is afgegeven door de met de keuring van het bedrijfsklare subsysteem belaste aangemelde instantie, ingediend bij de aanbestedende dienst of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde. Het dossier wordt gevoegd bij de EG-keuringsverklaring die de aanbestedende dienst aan de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat doet toekomen.
            Een kopie van het dossier wordt door de aanbestedende dienst bewaard gedurende de hele levensduur van het subsysteem. Andere lidstaten kunnen desgewenst inzage krijgen in het dossier.
            7.   PUBLICATIE
            Iedere aangemelde instantie publiceert periodiek alle relevante informatie over:

                        —

                        de ontvangen aanvragen om EG-keuringen

                        —

                        de afgegeven of geweigerde tussentijdse keuringsverklaringen (TKV's)

                        —

                        de afgegeven of geweigerde keuringsverklaringen.

                  8.   TAAL
            De dossiers en briefwisseling met betrekking tot de EG-keuringsprocedures worden gesteld in een officiële taal van de lidstaat waar de aanbestedende dienst of zijn gemachtigde in de Gemeenschap is gevestigd, dan wel in een door de aanbestedende dienst aanvaarde taal.”


Avis juridique important

|

31991L0496

Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG

Publicatieblad Nr. L 268 van 24/09/1991 blz. 0056 - 0068 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 39 blz. 0045  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 39 blz. 0045

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG,  90/425/EEG en 90/675/EEG (91/496/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 45,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat levende dieren in de lijst van bijlage II van het Verdrag zijn opgenomen;  Overwegende dat de vaststelling, op communautair niveau, van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen tot de veiligstelling van de voorziening en stabilisatie van de markten bijdraagt, en dat daarbij  tevens de maatregelen die voor de bescherming van de gezondheid van de dieren nodig zijn, worden geharmoniseerd;  Overwegende dat in artikel 23 van Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zooetechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de  totstandbrenging van de interne markt (3) met name is bepaald dat de Raad de algemene voorschriften en beginselen voor de controles op de invoer uit derde landen van de onder genoemde richtlijn vallende dieren moet vaststellen;  Overwegende dat voor elke partij dieren uit derde landen, zodra zij op het grondgebied van de Gemeenschap wordt binnengebracht, een controle van documenten en een overeenstemmingscontrole dienen te worden verricht;  Overwegende dat voor de gehele Gemeenschap geldende beginselen dienen te worden vastgesteld inzake de organisatie van en het gevolg dat moet worden gegeven aan de door de bevoegde veterinaire autoriteiten te verrichten fysieke controles;  Overwegende dat in een stelsel van vrijwaringsmaatregelen dient te worden voorzien; dat de Commissie in dat kader handelend moet kunnen optreden, met name door zich ter plaatse te begeven en de aan de situatie aangepaste maatregelen vast te stellen;  Overwegende dat een harmonische werking van het controlesysteem een erkenningsprocedure en een inspectie van de inspectieposten aan de grens impliceert en uitwisselingen van ambtenaren die tot taak hebben de levende dieren uit derde landen te  controleren;  Overwegende dat de vaststelling, op communautair niveau, van gemeenschappelijke beginselen te meer noodzakelijk is omdat de controles aan de binnengrenzen in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt worden afgeschaft;  Overwegende dat de Richtlijnen 89/662/EEG (4), 90/425/EEG en 90/675/EEG moeten worden gewijzigd om ze aan te passen aan de onderhavige richtlijn;  Overwegende dat het noodzakelijk is te voorzien in eventuele overgangsmaatregelen met een beperkte geldigheidsduur ten einde de overgang naar het bij deze richtlijn ingestelde nieuwe controlestelsel te vergemakkelijken;  Overwegende dat de Commissie met de vaststelling van de maatregelen ter uitvoering van deze richtlijn dient te worden belast,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1.  De Lid-Staten verrichten de veterinaire controles voor dieren van herkomst uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn.  2.  Deze richtlijn is niet van toepassing op de veterinaire controles van andere huisdieren dan paardachtigen, die reizigers vergezellen zonder dat er sprake is van een winstoogmerk.  Artikel 2  1.  Voor de toepassing van deze richtlijn gelden, voor zover nodig, de definities van artikel 2 van Richtlijn 90/425/EEG.  2.  Voorts wordt verstaan onder:  a)  controle van de documenten: de verificatie van de veterinaire certificaten of documenten die de dieren vergezellen;  b) overeenstemmingscontrole: de verificatie, door een eenvoudige visuele inspectie van de overeenstemming tussen de documenten of certificaten en de dieren alsmede van de aanwezigheid en overeenstemming van de merktekens die op de dieren moeten zijn  aangebracht;  c) fysieke controle: de controle van de dieren zelf, die monsterneming en een onderzoek van de monsters in een laboratorium kan omvatten, met in voorkomend geval aanvullende controles tijdens de quarantaine;  d) importeur: elke natuurlijke of rechtspersoon die de dieren aanbiedt met het oog op de invoer ervan in de Gemeenschap;  e) partij: een aantal dieren van dezelfde soort waarvoor een zelfde veterinair certificaat of document geldt, dat met hetzelfde vervoermiddel wordt vervoerd en dat afkomstig is uit hetzelfde derde land of hetzelfde gedeelte van een derde land;  f) inspectiepost aan de grens: inspectiepost die in de onmiddellijke nabijheid van de buitengrens van een van de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de  veterinaire controles voor produkten uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht (5) omschreven grondgebieden is gelegen en die is aangewezen en erkend overeenkomstig artikel 6.   HOOFDSTUK I Organisatie van de controles en gevolgen die aan deze controles moeten worden verbonden   Artikel 3  1.  De Lid-Staten zien erop toe dat:  a)  de importeurs worden verplicht het veterinaire personeel van de inspectiepost aan de grens waar de dieren ter controle zullen worden aangeboden één werkdag van tevoren mededeling te doen van het aantal en het soort dieren, alsmede van het  vermoedelijke tijdstip van aankomst;  b) de dieren rechtstreeks onder officieel toezicht naar de in artikel 6 bedoelde inspectiepost aan de grens of in voorkomend geval naar een in artikel 10, lid 1, eerste alinea, tweede streepje, bedoeld quarantainestation worden gebracht;  c) de dieren deze posten of stations slechts mogen verlaten indien - onverminderd de volgens de procedure van artikel 23 vast te stellen bijzondere bepalingen - wordt aangetoond dat:  i)  de veterinaire controles van de dieren overeenkomstig artikel 4, leden 1 en 2, onder a), b) en d), en de artikelen 8 en 9 ten genoegen van de bevoegde autoriteit zijn verricht, zulks aan de hand van het in artikel 7, lid 1, tweede streepje, of in  artikel 8 bedoelde certificaat;  (;) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1.  ii) de kosten van de veterinaire controles zijn voldaan en dat, in voorkomend geval, een zekerheid is gesteld ter dekking van de eventuele kosten als bedoeld in artikel 10, lid 1, tweede en derde streepje, en lid 6, en in artikel 12, lid 2;  d) de douaneautoriteit het in het vrije verkeer brengen op de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden slechts toestaat indien, onverminderd de bijzondere bepalingen welke volgens de procedure van artikel 23 dienen te worden  vastgesteld, wordt aangetoond dat voldaan is aan de vereisten onder c).  2.  Indien noodzakelijk worden de uitvoeringsbepalingen van dit artikel vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 4  1.  De Lid-Staten zien erop toe dat alle uit derde landen afkomstige partijen dieren door de veterinaire autoriteit in een van de, op het in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied gelegen, erkende inspectieposten aan de grens worden  onderworpen aan een controle van de documenten en aan een overeenstemmingscontrole, ongeacht de douanebestemming van deze dieren, ten einde zich te vergewissen van:  - hun oorsprong,  - hun verdere bestemming, met name in geval van doorvoer of in het geval van dieren waarvan het handelsverkeer niet op communautair niveau is geharmoniseerd of niet onderworpen is aan specifieke, bij een communautair besluit erkende vereisten met  betrekking tot de Lid-Staat van bestemming,  - het feit dat de op de certificaten of documenten voorkomende vermeldingen overeenstemmen met de garanties die worden verlangd door de communautaire regelgeving of, indien het gaat om dieren waarvan het handelsverkeer niet op communautair niveau is  geharmoniseerd, met de garanties die worden verlangd door de nationale regels die gelden voor de verschillende gevallen voorzien bij deze richtlijn.  2.  Onverminderd de in artikel 8 genoemde vrijstellingen dient de officiële dierenarts een fysieke controle te verrichten van de in de inspectiepost aan de grens aangeboden dieren. Deze controle dient met name het volgende te omvatten:  a)  een klinisch onderzoek van de dieren om na te gaan of de dieren in overeenstemming zijn met de gegevens die vermeld staan op het certificaat of het document dat hen vergezelt en of zij klinisch gezond zijn.  Volgens de procedure van artikel 23 kan voor bepaalde categorieën en soorten dieren onder bepaalde voorwaarden en aan de hand van volgens dezelfde procedure vast te stellen voorschriften worden afgeweken van het beginsel van het individuele klinische  onderzoek;  b) eventuele door hem noodzakelijk geachte of in de communautaire regelgeving vervatte laboratoriumonderzoeken;  c) eventuele officiële monsternemingen ten behoeve van het onderzoek op de aanwezigheid van residuen; deze monsters dienen zo snel mogelijk geanalyseerd te worden;  d) nagaan of is voldaan aan de minimumeisen van Richtlijn 77/489/EEG van de Raad van 18 juli 1977 inzake de bescherming van dieren tijdens internationaal vervoer (6).  Met het oog op een latere controle van het vervoer en eventueel van de naleving van de aanvullende eisen in het bedrijf van bestemming dient de officiële dierenarts de noodzakelijke informatie door te geven aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat  van bestemming met behulp van het in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG genoemde verbindingssysteem.  De officiële dierenarts kan bij de uitvoering van sommige van voornoemde taken worden bijgestaan door gekwalificeerd, speciaal daartoe opgeleid personeel dat onder zijn verantwoordelijkheid staat.  3.  In afwijking van de leden 1 en 2 kunnen evenwel voor dieren die via een haven of een luchthaven op het in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied worden binnengebracht, de overeenstemmingscontrole en de fysieke controle in die  haven of luchthaven van bestemming worden verricht, op voorwaarde dat die haven of luchthaven over een inspectiepost aan de grens als bedoeld in artikel 6 beschikt, en dat de dieren, naar gelang van het geval, met hetzelfde schip of met hetzelfde  vliegtuig over zee, respectievelijk door de lucht verder reizen. In dat geval brengt de bevoegde instantie die de controle van de documenten heeft verricht, hetzij rechtstreeks, hetzij via de plaatselijke veterinaire instantie, de officiële dierenarts  van de inspectiepost van de Lid-Staat van bestemming op de hoogte van het passeren van de dieren door middel van het in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG genoemde verbindingssysteem.  4.  Alle kosten die voortvloeien uit de toepassing van dit artikel komen zonder schadeloosstelling van de kant van de Lid-Staat ten laste van de afzender, de geadresseerde of hun gemachtigde.  5.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel, inclusief die betreffende opleiding en kwalificatie van het hulppersoneel, worden indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 5  Het binnenbrengen op de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden is verboden indien bij die controles blijkt dat:  a)  het gaat om dieren van de soorten ten aanzien waarvan de regels voor de invoer zijn geharmoniseerd, onverminderd de bijzondere voorwaarden van artikel 19 van Richtlijn 90/426/EEG (7) ten aanzien van het verkeer en de invoer van paardachtigen en die  afkomstig zijn van het grondgebied of een gedeelte van het grondgebied van een derde land dat niet vermeld staat op de lijsten welke voor de betrokken soorten overeekomstig de communautaire regelgeving zijn opgesteld of waaruit de invoer is verboden op grond van een  communautair besluit;  b) het gaat om andere dan onder a) bedoelde dieren die niet voldoen aan de eisen die gesteld zijn bij de nationale regels die gelden voor de verschillende gevallen voorzien bij deze richtlijn;  c) de dieren lijden aan of ervan verdacht worden te lijden aan of te zijn besmet met een besmettelijke ziekte of met een ziekte die een risico voor de gezondheid van mens of dier met zich brengt of om andere in de communautaire regelgeving genoemde  redenen;  d) het uitvoerende derde land niet heeft voldaan aan de voorwaarden van de communautaire regelgeving;  e) de dieren niet geschikt zijn om de reis voort te zetten;  f) het certificaat of het veterinair document dat deze dieren vergezelt niet beantwoordt aan de voorwaarden gesteld krachtens de communautaire regelgeving of, bij ontstentenis van geharmoniseerde regels, aan de eisen die zijn gesteld bij de nationale  regels die gelden voor de verschillende gevallen voorzien bij deze richtlijn.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 6  1.  De inspectieposten aan de grens dienen aan de bepalingen van het onderhavige artikel te voldoen.  2.  Een inspectiepost aan de grens moet:  a)  gelegen zijn op de plaats van binnenkomst in een van de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden.  De inspectiepost mag evenwel op enige afstand van de plaats van binnenkomst zijn gelegen indien dit op grond van geografische omstandigheden (zoals loskade, spoorwegstation, bergpassen) noodzakelijk is en op voorwaarde dat de inspectiepost in dat geval  ver verwijderd is van veehouderijen of plaatsen waar zich dieren bevinden die door besmettelijke ziekten kunnen worden besmet;  b) gelegen zijn in een douanezone, zodat de overige administratieve formaliteiten kunnen worden verricht, met inbegrip van de douaneformaliteiten die samenhangen met de invoer;  c) zijn aangewezen en erkend overeenkomstig lid 3;  d) onder het gezag van een officiële dierenarts zijn geplaatst die daadwerkelijk de verantwoordelijkheid voor de controles draagt. De officiële dierenarts mag zich laten bijstaan door speciaal daartoe opgeleide, onder zijn verantwoordelijkheid geplaatste  hulpkrachten.  3.  Na voorselectie door de nationale instanties, in samenwerking met de Commissiediensten, om te verifiëren of zij voldoen aan de in bijlage A opgenomen minimumeisen leggen de Lid-Staten de Commissie vóór 1 januari 1992 de lijst van de inspectieposten  aan de grens voor, die worden belast met de veterinaire controles op de dieren; daarbij verstrekken zij de volgende gegevens:  a) aard van de inspectiepost aan de grens:  - haven,  - luchthaven,  - controlepost voor het wegverkeer,  - post voor het vervoer per spoor;  b) het soort dieren dat op grond van de beschikbare uitrusting en het beschikbare veterinair personeel in de inspectiepost aan de grens kan worden gecontroleerd, met eventuele vermelding van de dieren die niet kunnen worden gecontroleerd, alsmede, voor  geregistreerde paardachtigen, de periode waarin een daartoe speciaal goedgekeurde inspectiepost aan de grens geopend is;  c) voor de veterinaire controle beschikbaar personeel:  - aantal officiële dierenartsen, met ten minste één dienstdoende officiële dierenarts tijdens de uren waarop de inspectiedienst aan de grens open is,  - aantal hulpkrachten of assistenten met speciale kwalificatie;  d) beschrijving van de uitrusting en de ruimten die beschikbaar zijn voor:  - de controle van de documenten,  - de fysieke controle,  - de bemonstering,  - de in artikel 5, lid 2, onder b), bedoelde analyses van algemene aard,  - specifieke analyses op last van de officiële dierenarts;  e) capaciteit van de ruimtes beschikbaar voor de eventuele huisvesting van dieren in afwachting van het resultaat van de analyses;  f) aard van de uitrusting waarmee snel informatie kan worden uitgewisseld, met name met de andere inspectieposten aan de grens;  g) omvang van de handelsstromen (soorten dieren en aantallen die deze inspectiepost aan de grens passeren).  4.  In samenwerking met de bevoegde nationale instanties, inspecteert de Commissie de overeenkomstig lid 3 aangewezen inspectieposten aan de grens om zich ervan te vergewissen dat de regels inzake de veterinaire controles uniform worden toegepast en dat  de verschillende inspectieposten aan de grens daadwerkelijk beschikken over de noodzakelijke infrastructuur en voldoen aan de miniumeisen van bijlage A.  De Commissie legt uiterlijk op 1 januari 1992 aan het Permanent Veterinair Comité een verslag voor over het resultaat van de in de eerste alinea bedoelde inspectie, alsmede voorstellen aan de hand van de conclusie van dit verslag om te komen tot de  opstelling van een communautaire lijst van erkende inspectieposten aan de grens. Deze lijst dient volgens de procedure van artikel 22 te worden goedgekeurd en eventueel bijgewerkt.  In dit verslag zal melding worden gemaakt van eventuele problemen waarmee bepaalde Lid-Staten worden geconfronteerd, indien de in lid 3, in limine, genoemde voorselectie ertoe zou leiden dat een aanzienlijk aantal inspectieposten aan de grens op 1 juli  1992 wordt uitgesloten.  Om rekening te houden met deze eventuele problemen, mogen sommige van de inspectieposten aan de grens hun werkzaamheden gedurende een termijn van maximaal drie jaar blijven verrichten om te voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn inzake uitrusting  en structuur.  De Commissie maakt de lijst van erkende inspectieposten aan de grens, alsmede eventuele bijwerkingen daarvan, bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  5.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 7  1.  Wanneer dieren, van de soorten ten aanzien waarvan de regels voor de invoer op communautair niveau zijn geharmoniseerd, niet zijn bestemd om op het grondgebied van de Lid-Staat waar de controle als omschreven in artikel 4 is verricht, in de handel  te worden gebracht, moet de officiële dierenarts van de inspectiepost aan de grens, onverminderd de specifieke eisen voor geregistreerde paardachtigen die vergezeld gaan van het in Richtlijn 90/427/EEG (8) bedoelde overeenstemmingsdocument:  - aan de betrokkene één gewaarmerkt afschrift of, bij splitsing van de partij, verscheidene - alle afzonderlijk gewaarmerkte - afschriften van de originele certificaten inzake de dieren verstrekken; de geldigheidsduur van deze afschriften bedraagt 10  dagen;  - een certificaat afgeven dat overeenstemt met een door de Commissie volgens de procedure van artikel 23 op te stellen model en waarin wordt verklaard dat de in artikel 4, lid 1 en lid 2, onder a), b) en d), omschreven controles zijn verricht ten  genoegen van de officiële dierenarts, met vermelding van de aard van de verrichte bemonsteringen en de eventuele resultaten van de laboratoriumonderzoeken, of van de termijn waarbinnen deze resultaten verwacht worden;  - het originele certificaat, respectievelijk de originele certificaten die de dieren vergezellen, bewaren.  2.  De uitvoeringsbepalingen van lid 1 worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  3.  Na het passeren van de inspectieposten aan de grens, dienen bij het handelsverkeer van de in lid 1 bedoelde en op de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden toegelaten dieren de bepalingen inzake veterinaire controle te worden nageleefd die zijn vastgesteld bij Richtlijn 90/425/EEG.  In de informatie die met behulp van het verbindingssysteem van artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG aan de bevoegde instantie van de plaats van bestemming wordt toegezonden, dient met name te worden gepreciseerd of:  - dieren zijn bestemd voor een Lid-Staat of een gebied met specifieke eisen,  - monsternemingen hebben plaatsgevonden, maar de uitkomsten niet bekend zijn bij het vertrek van het vervoermiddel uit de inspectiepost aan de grens.  Artikel 8  A.  De Lid-Staten zien erop toe dat:  1.  de veterinaire controles op de invoer van dieren van de niet in bijlage A van Richtlijn 90/425/EEG bedoelde soorten geschieden overeenkomstig de volgende bepalingen:  a)  dieren welke rechtstreeks worden aangeboden in een van de inspectieposten aan de grens van de Lid-Staat die deze dieren wil invoeren, worden in deze post onderworpen aan alle in artikel 4 bedoelde controles;  b) indien de dieren worden aangeboden in een inspectiepost aan de grens welke gelegen is in een andere Lid-Staat, en wel met voorafgaande instemming van deze laatste:  i)  worden alle controles als bedoeld in artikel 4 in deze post verricht voor rekening van de Lid-Staat van bestemming, met name ten einde na te gaan of de veterinairrechtelijke eisen van laatstgenoemde Staat in acht zijn genomen, dan wel ii) worden, indien hierover overeenstemming bestaat tussen de bevoegde centrale instanties van de beide Lid-Staten en, eventueel, die van de Lid-Staat of Lid-Staten van doorvoer, in deze post alleen de in artikel 4, lid 1, bedoelde controles verricht,  terwijl de in artikel 4, lid 2, bedoelde controles in dat geval verricht dienen te worden in de Lid-Staat van bestemming.  In dat laatste geval mogen de dieren de inspectiepost aan de grens waar de controle van de documenten en de overeenstemmingscontrole plaats hebben gevonden, echter alleen verlaten in verzegelde vervoermiddelen en pas nadat de officiële dierenarts van  deze post - de grensoverschrijding en de verrichte controle op het afschrift of, indien de partij gesplitst is, op de afschriften van de oorspronkelijke certificaten vermeld heeft,  - de veterinaire autoriteit van de plaats van grensoverschrijding of, in voorkomend geval, van de Lid-Staat of Lid-Staten van doorvoer, via het in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG genoemde verbindingssysteem van de aankomst van de aangeboden dieren  op de hoogte gesteld heeft,  - de bevoegde douaneautoriteit van de inspectiedienst aan de grens voor de aangeboden dieren in kwestie in afwijking van artikel 3, lid 1, onder c), heeft ontlast.  Wanneer het gaat om dieren die voor de slacht bestemd zijn, kunnen de Lid-Staten alleen gebruikmaken van de onder i) genoemde oplossing.  De Lid-Staten stellen de Commissie en de vertegenwoordigers van de overige Lid-Staten, in het kader van het Permanent Veterinair Comité bijeen, op de hoogte van de gevallen waarin gebruik gemaakt wordt van de onder ii) genoemde oplossing;  2.  in afwachting van de specifieke besluiten, bedoeld in de communautaire regelgeving, dieren waarvoor het handelsverkeer op communautair niveau geharmoniseerd is, doch die afkomstig zijn uit een derde land waarvoor de eenvormige veterinairrechtelijke  voorwaarden nog niet zijn vastgesteld, ingevoerd worden onder de volgende voorwaarden:  - zij moeten in het derde land van verzending hebben verbleven gedurende de periodes bedoeld in artikel 10, lid 1, van Richtlijn 72/462/EEG van de Raad van 12 december 1972 inzake gezondheidsvraagstukken en veterinairrechtelijke vraagstukken bij de  invoer van runderen, varkens, schapen en geiten, en van vers vlees of vleesprodukten uit derde landen (9);  - zij dienen te worden gecontroleerd overeenkomstig artikel 4;  - zij mogen de inspectiepost aan de grens of het quarantainestation slechts verlaten indien uit deze controles blijkt dat het dier of de partij dieren:  i)  voor wat betreft in de Gemeenschap niet inheemse ziekten, onverminderd de specifieke eisen welke voor de betrokken derde landen gelden, voldoet aan de veterinairrechtelijke voorwaarden welke in het handelsverkeer voor de betrokken soort van  toepassing zijn krachtens de in bijlage A van Richtlijn 90/425/EEG genoemde richtlijnen, of de in Richtlijn 72/462/EEG vastgestelde veterinairrechtelijke voorwaarden, dan wel,  ii) voor wat een of meer bepaalde ziekten betreft, voldoet aan de gelijkwaardigheidsvoorwaarden die volgens de procedure van artikel 23, op basis van wederkerigheid tussen de eisen van het derde land en die van de Gemeenschap, zijn erkend;  - zij dienen, indien zij bestemd zijn voor een Lid-Staat waarvoor de in artikel 3, lid 1, onder e), onder iii) en iv), van Richtlijn 90/425/EEG  genoemde aanvullende voorwaarden gelden, te voldoen aan de ter zake voor het intracommunautaire handelsverkeer vastgelegde eisen;  - zij dienen na de grensoverschrijding bij de inspectiepost aan de grens naar het slachthuis van bestemming te worden gevoerd wanneer het gaat om slachtdieren, of naar het bedrijf van bestemming wanneer het gaat om fok- en gebruiksdieren of  aquicultuurdieren;  3.  indien uit de in de punten 1 en 2 bedoelde controles blijkt dat het dier of de partij dieren niet beantwoordt aan de daar genoemde eisen, dit dier of de partij de inspectiepost aan de grens of het quarantainestation niet verlaat; in dat geval zijn de  bepalingen van artikel 12 van toepassing op dit dier of op de partij;  4.  indien de in punt 1 bedoelde dieren niet bestemd zijn om op het grondgebied van de Lid-Staat welke de veterinaire controles heeft verricht, op de markt gebracht te worden, de bepalingen van artikel 7, en met name die welke betrekking hebben op de  afgifte van het certificaat, van toepassing zijn;  5.  fok- en gebruiksdieren op de plaats van bestemming onder officieel toezicht van de bevoegde veterinaire instanties blijven. Na een observatieperiode welke vastgesteld wordt volgens de procedure van artikel 23 mogen de dieren in het intracommunautaire  handelsverkeer worden gebracht onder de voorwaarden van Richtlijn 90/425/EEG.  Slachtdieren worden in het slachthuis van bestemming onderworpen aan de communautaire voorschriften betreffende het slachten van de betrokken soorten.  B.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 9  1.  De Lid-Staten geven toestemming voor het vervoer van dieren uit een derde land naar een ander derde land, mits a)  voor dit vervoer vooraf toestemming is verleend door de officiële dierenarts van de inspectiepost aan de grens van de Lid-Staat op het grondgebied waarvan de dieren dienen te worden aangeboden om er aan de in artikel 4 bedoelde controles te worden  onderworpen, en in voorkomend geval door de bevoegde centrale autoriteit van de Lid-Staat of Lid-Staten van doorvoer;  b) de belanghebbende aantoont dat het eerste derde land waarnaar de dieren worden vervoerd, na doorvoer over de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden, de verplichting op zich neemt de dieren waarvan het de invoer of de doorvoer  toestaat in geen geval te weigeren of terug te zenden en op de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden te voldoen aan de eisen van de communautaire regelgeving inzake bescherming tijdens het vervoer;  c) uit de in artikel 4 bedoelde controle, eventueel na een verblijf in een quarantainestation ten genoegen van de veterinaire dienst, is gebleken dat de dieren voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn of - wanneer het gaat om de in bijlage A van  Richtlijn 90/425/EEG bedoelde dieren - volgens de procedure van artikel 23 erkende gezondheidsgaranties bieden die ten minste gelijkwaardig zijn aan die van de genoemde voorschriften;  d) de bevoegde instantie van de inspectiepost aan de grens de bevoegde instanties van de Lid-Staat of de Lid-Staten van doorvoer via het in artikel 12, lid 4, tweede alinea, bedoelde systeem voor informatie-uitwisseling op de hoogte brengt van het passeren  van de dieren en van de grenspost waar zij het grondgebied weer verlaten;  e) het vervoer bij de doorgang door een van de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden plaatsvindt onder de regeling voor extern communautair douanevervoer of onder een andere in de communautaire regelgeving vastgestelde regeling  voor douanevervoer; de enige tijdens dit vervoer toegestane handelingen zijn die welke onderscheidenlijk op het punt van binnenkomst in of vertrek uit het betrokken grondgebied worden verricht en die welke dienen om het welzijn van de dieren te  verzekeren.  2.  Alle kosten die voortvloeien uit de toepassing van dit artikel, komen zonder schadeloosstelling van de kant van de Lid-Staat ten laste van de afzender, de geadresseerde of hun gemachtigde.  Artikel 10  1.  Wanneer in de communautaire voorschriften, of, op de nog niet geharmoniseerde gebieden met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag, in de nationale voorschriften is bepaald dat levende dieren op de plaats van bestemming in  quarantaine of in isolatie moeten worden geplaatst kan dat geschieden - voor andere ziekten dan mond- en klauwzeer, rabies en pseudo-vogelpest in een quarantainestation in het derde land van oorsprong, mits dit station is goedgekeurd volgens de procedure van artikel 22 en het regelmatig gecontroleerd wordt door  veterinaire deskundigen van de Commissie,  - in een quarantainestation op het grondgebied van de Gemeenschap dat voldoet aan de eisen van bijlage B,  - op het bedrijf van bestemming.  Volgens de procedure van artikel 23 kunnen bijzondere waarborgen worden vastgesteld waaraan moet worden voldaan tijdens het vervoer tussen het quarantainestation, de boerderijen van oorsprong en van bestemming en de inspectieposten aan de grens, alsmede  in de in het eerste streepje van de eerste alinea bedoelde quarantainestation.  2.  Indien de officiële dierenarts die verantwoordelijk is voor de inspectiepost aan de grens besluit tot plaatsing in quarantaine, geschiedt deze plaatsing in quarantaine, naar gelang van het door de officiële dierenarts gediagnostiseerde risico,  - of wel in de inspectiepost aan de grens zelf of in de onmiddellijke nabijheid van deze post,  - of wel op het bedrijf van bestemming,  - of wel in een quarantainestation in de nabijheid van het bedrijf van bestemming.  3.  De algemene voorwaarden voor de erkenning van de in lid 1, eerste en tweede streepje, bedoelde quarantainestations zijn vervat in bijlage B.  De voor de verschillende diersoorten geldende bijzondere voorwaarden voor de erkenning worden volgens de procedure van artikel 23 vastgesteld.  4.  De goedkeuring en de eventuele latere bijwerkingen van de lijst van quarantainestations als bedoeld in lid 1, eerste en tweede streepje, en in lid 2, eerste streepje, geschieden volgens de procedure van artikel 22. Deze quarantainestations worden  onderworpen aan de inspectie als bedoeld in artikel 19.  De Commissie maakt de lijst van deze quarantainestations en de eventuele bijwerkingen daarvan bekend in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  5.  Lid 1, tweede alinea, en de leden 3 en 4 zijn niet van toepassing op de quarantainestations die zijn gereserveerd voor dieren als bedoeld in artikel 8, onder A, punt 1.  6.  Alle kosten die voortvloeien uit de toepassing van dit artikel komen zonder schadeloosstelling van de kant van de Lid-Staat ten laste van de afzender, de geadresseerde of hun gemachtigde.  7.  Vóór 1 januari 1996 dient de Commissie bij de Raad een verslag in met eventuele voorstellen met betrekking tot de vraag of communautaire quarantainestations en een financiële deelname van de Gemeenschap aan het functioneren daarvan wenselijk zijn.  Artikel 11  1.  Onverminderd de overige bepalingen van dit hoofdstuk verricht de officiële dierenarts of de bevoegde autoriteit, indien het vermoeden bestaat dat de veterinaire wetgeving niet wordt nageleefd of bij twijfel over de overeenstemming van een dier, alle  veterinaire controles die nodig worden geacht.  2.  De Lid-Staten treffen passende bestuursrechtelijke of strafrechtelijke maatregelen om aan elke overtreding van de veterinaire wetgeving door natuurlijke personen of rechtspersonen sancties te verbinden indien blijkt dat de communautaire  voorschriften niet in acht zijn genomen, en in het bijzonder wanneer wordt geconstateerd dat de opgestelde certificaten of documenten niet overeenstemmen met de feitelijke staat van de dieren, dat de identificatiemerktekens niet aan die voorschriften voldoen, dat de dieren niet ter inspectie zijn aangeboden in de grenspost of dat is afgeweken van de oorspronkelijke bestemming van de dieren.  Artikel 12  1.  Wanneer uit bij de in deze richtlijn omschreven controles blijkt dat een dier niet aan de voorwaarden van de communautaire voorschriften of, voor gebieden waarvoor nog geen harmonisatie op communautair niveau heeft plaatsgevonden, aan de voorwaarden  van de nationale voorschriften voldoen, of wanneer blijkt dat onregelmatigheden zijn begaan, besluit de bevoegde autoriteit na overleg met de importeur of diens vertegenwoordiger om:  a)  of wel de dieren onder te brengen, te voeden, te drenken en, indien nodig, te laten verzorgen;  b) in voorkomend geval de dieren in quarantaine te plaatsen of te isoleren;  c) of wel de partij binnen een door de bevoegde nationale autoriteit vast te stellen termijn door te zenden naar een plaats die buiten het in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied gelegen is, wanneer veterinairrechtelijke overwegingen  of het welzijn van de dieren zich daar niet tegen verzetten.  In dat geval moet de officiële dierenarts van de inspectiepost aan de grens;  - de andere inspectieposten aan de grens er overeenkomstig lid 4 van in kennis stellen dat de partij is geweigerd, met opgave van de geconstateerde overtredingen,  - het veterinair certificaat of document dat de geweigerde partij vergezelt, intrekken op de wijze die zal worden bepaald volgens de procedure van artikel 23,  - de Commissie, met een nader te bepalen frequentie, via de bevoegde centrale autoriteit in kennis stellen van de aard en de frequentie van de geconstateerde overtredingen.  Indien het, met name in verband met het welzijn van de dieren, onmogelijk is de partij door te zenden - kan de officiële dierenarts met instemming van de bevoegde autoriteit en na de keuring vóór de slachting, onder de in de communautaire regelgeving vastgelegde voorschriften, toestemming verlenen voor het slachten van de dieren ten behoeve van de  menselijke consumptie;  - moet de officiële dierenarts in het tegenovergestelde geval opdracht geven tot het slachten van de dieren voor andere doeleinden dan voor menselijke consumptie of tot vernietiging van de karkassen of kadavers, waarbij hij nadere voorschriften met  betrekking tot de controle op het gebruik van de aldus verkregen produkten vaststelt.  De bevoegde centrale autoriteit stelt de Commissie overeenkomstig lid 4 in kennis van de gevallen waarin gebruik is gemaakt van deze afwijking.  De Commissie stelt het Permanent Veterinair Comité regelmatig op de hoogte van deze gegevens.  2.  De kosten in verband met de in lid 1 genoemde maatregelen, met inbegrip van de vernietiging of het gebruik van het vlees voor andere doeleinden, komen ten laste van de importeur of diens vertegenwoordiger.  De opbrengst van de verkoop van de in lid 1, onder c), derde alinea, bedoelde produkten gaat na aftrek van de bovengenoemde kosten naar de eigenaar van de dieren of naar diens vertegenwoordiger.  3.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden indien nodig vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  4.  De informatie van de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten, van de inspectieposten aan de grens en van de Commissie vindt plaats in het kader van het programma voor de onwikkeling van de automatisering van de veterinaire controleprocedures.  De Commissie zal daartoe volgens de procedure van artikel 23 een systeem voor gegevensverwerking met databanken opzetten, dat de diensten van de inspectieposten aan de grens en de bevoegde veterinaire autoriteiten met de Commissie verbindt, dat alle  gegevens over de invoer van dieren uit derde landen omvat (SHIFT-project), en dat wordt aangesloten op het geïnformatiseerde verbindingssysteem tussen veterinaire autoriteiten bedoeld in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG.  5.  De bevoegde autoriteiten doen, in voorkomend geval, mededeling van de gegevens waarover zij beschikken overeenkomstig Richtlijn 89/608/EEG van de Raad van 21 november 1989 betreffende wederzijdse bijstand tussen de administratieve autoriteiten van  de Lid-Staten en samenwerking tussen deze autoriteiten en de Commissie, met het oog op de juiste toepassing van de veterinaire en zooetechnische wetgeving (10).  Artikel 13  De Commissie stelt, volgens de procedure van artikel 23, op basis van de in de tweede alinea bedoelde plannen, de voorschriften vast voor de invoer van voor lokaal gebruik bestemde slachtdieren, alsmede van fok- en gebruiksdieren in bepaalde delen van  de in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebieden, ten einde rekening te houden met de bijzondere natuurlijke situatie van die gebieden, en met name met de afstand tussen die gebieden en het continentale gedeelte van het grondgebied van  de Gemeenschap.  Te dien einde leggen de Lid-Staten de Commissie uiterlijk op 31 december 1991 een plan voor, waarin wordt vermeld hoe uit derde landen afkomstige dieren bij invoer in de in de eerste alinea bedoelde gebieden zullen worden gecontroleerd. In deze plannen  moet worden gepreciseerd welke controles worden verricht om te vermijden dat de in de betrokken gebieden binnengebrachte dieren of de van deze dieren afkomstige produkten naar de rest van het grondgebied van de Gemeenschap worden gezonden.  Artikel 14  Voor de uitvoering van de in artikel 7, lid 3, van de onderhavige richtlijn bedoelde controles, moeten de in artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 90/425/EEG bedoelde identificatie en registratie van andere dieren dan slachtdieren en geregistreerde  paardachtigen worden uitgevoerd op de plaats van bestemming van de dieren, eventueel na de in artikel 8, onder A, punt 5, voorgeschreven observatieperiode.  De wijze waarop de overeenstemming van slachtdieren wordt bepaald en deze dieren worden gemerkt, wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 15 1.  De Lid-Staten zien erop toe dat bij de invoer van de in deze richtlijn bedoelde dieren een gezondheidsretributie wordt geheven voor de kosten die zijn verbonden aan de in de artikelen 4, 5 en 8 bedoelde keuringen en sanitaire controles.  2.  De Raad stelt op voorstel van de Commissie met gekwalificeerde meerderheid van stemmen vóór 1 juli 1992 het niveau of de niveaus vast van de in lid 1 bedoelde retributies, alsmede de uitvoeringsbepalingen en -beginselen van deze richtlijn en de  uitzonderingsgevallen.  Artikel 16  Volgens de procedure van artikel 23 en onverminderd de controle op de naleving van de eisen inzake het welzijn tijdens het vervoer kan, onder bepaalde voorwaarden op basis van wederkerigheid en met name afhankelijk van het resultaat van de vóór de  aanneming van deze richtlijn uitgevoerde controles, een lagere frequentie van de overeenstemmingscontrole en de fysieke controles worden toegepast.  Voor het toekennen van dergelijke afwijkingen neemt de Commissie de volgende criteria in aanmerking:  a)  de door het derde land geboden garanties ten aanzien van de naleving van de communautaire voorschriften,  met name die van de Richtlijnen 72/462/EEG en 90/426/EEG;  b) de gezondheidssituatie van de dieren in het derde land;  c) de informatie over de gezondheidssituatie van het derde land;  d) de aard van de door het derde land toegepaste maatregelen inzake controle en inzake bestrijding van de ziekten;  e) de structuur en de bevoegdheden van de veterinaire dienst;  f) de voorschriften inzake toelating van bepaalde stoffen en de naleving van de in artikel 7 van Richtlijn 86/469/EEG van de Raad van 16 september 1986 inzake het onderzoek van dieren en vers vlees op de aanwezigheid van residuen (11) opgenomen eisen;  g) het resultaat van de communautaire inspectiebezoeken;  h) de resultaten van de bij invoer verrichte controles.  Artikel 17  Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de rechtsmiddelen voorzien bij de wetgeving van de Lid-Staten tegen beslissingen van de bevoegde autoriteiten.  De door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van bestemming getroffen beslissingen moeten, met opgave van redenen, worden medegedeeld aan de importeur of aan diens gemachtigde.  Indien de betrokken importeur of diens gemachtigde daarom verzoekt, moeten de met redenen omklede beslissingen hem schriftelijk worden medegedeeld met opgave van de rechtsmiddelen die de wetgeving van de Lid-Staat van de inspectiepost aan de grens voor  hem openstelt, alsmede van de vorm en de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden ingesteld.   HOOFDSTUK II Vrijwaringsmaatregelen   Artikel 18  1.  Indien zich op het grondgebied van een derde land een in Richtlijn 82/894/EEG van de Raad van 12 december 1982 inzake de melding van dierziekten in de Gemeenschap ($) bedoelde ziekte, een zooenose of een ziekte of een risico voordoet of verspreidt  waaraan ernstige gevaren voor de gezondheid van dieren of mensen kunnen zijn verbonden, of indien zulks om andere ernstige veterinairrechtelijke redenen is gerechtvaardigd, met name wegens door haar veterinaire deskundigen gedane constateringen, stelt  de Commissie op eigen initiatief of op verzoek van een Lid-Staat onverwijld, naar gelang van de ernst van de situatie, een van de volgende maatregelen vast:  - schorsing van de invoer uit het gehele grondgebied van het betrokken derde land of een deel daarvan en, in voorkomend geval, van het derde land van doorvoer,  - vaststelling van bijzondere voorwaarden voor de dieren afkomstig uit het gehele grondgebied van het betrokken derde land of een deel daarvan.  2.  Indien bij een van de controles voorzien bij deze richtlijn blijkt dat een partij dieren een gevaar kan vormen (;) PB nr. L 275 van 26. 9. 1986, blz. 36.  ($) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 58. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/134/EEG (PB nr. L 76 van 22. 3. 1990, blz. 23).  voor de gezondheid van dieren of mensen neemt de bevoegde veterinaire autoriteit onmiddellijk de volgende maatregelen:  - beslag en vernietiging van de betrokken partij,  - onmiddellijke kennisgeving aan de andere inspectieposten aan de grens en aan de Commissie van de gedane constateringen en van de oorsprong van de dieren overeenkomstig artikel 12, lid 4.  3.  De Commissie kan in het in lid 1 bedoelde geval conservatoire maatregelen nemen ten aanzien van de in artikel 9 bedoelde dieren.  4.  Vertegenwoordigers van de Commissie kunnen zich onmiddellijk ter plaatse begeven.  5.  Wanneer een Lid-Staat de Commissie officieel in kennis stelt van de noodzaak om vrijwaringsmaatregelen te nemen en laatstgenoemde geen gebruik heeft gemaakt van de bepalingen van de leden 1 en 3 of de aangelegenheid niet overeenkomstig lid 6 heeft  voorgelegd aan het Permanent Veterinair Comité, kan deze Lid-Staat conservatoire maatregelen treffen ten aanzien van de invoer van dergelijke dieren.  Wanneer een Lid-Staat uit hoofde van dit lid conservatoire maatregelen neemt ten aanzien van een derde land, stelt hij de andere Lid-Staten en de Commissie daarvan in kennis overeenkomstig artikel 12, lid 5.  6.  De in de leden 1, 3 en 5 bedoelde maatregelen worden binnen 10 werkdagen volgens de procedure van artikel 22 voorgelegd aan het Permanent Veterinair Comité; het Comité beslist of die maatregelen moeten worden verlengd, gewijzigd of ingetrokken.  7.  De besluiten tot verlenging, wijziging of intrekking van de maatregelen genomen krachtens de leden 1, 2, 3 en 6, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 22.  8.  De uitvoeringsbepalingen met betrekking tot dit hoofdstuk worden, zo nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.   HOOFDSTUK III Inspectie   Artikel 19  1.  Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, in samenwerking met de bevoegde nationale autoriteiten, en voor zover dit voor de uniforme toepassing van de voorschriften van deze richtlijn noodzakelijk is, nagaan of de overeenkomstig artikel 6  erkende inspectieposten aan de grens en de overeenkomstig artikel 10 erkende quarantainestations voldoen aan de criteria genoemd in respectievelijk bijlage A en B.  2.  Veterinaire deskundigen van de Commissie kunnen, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten, controles ter plaatse verrichten.  3.  De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een inspectie wordt verricht, verleent de veterinaire deskundigen van de Commissie alle nodige bijstand voor de vervulling van hun taak.  4.  De Commissie stelt de Lid-Staten van de uitkomsten van de verrichte controles in kennis.  5.  Wanneer de Commissie van oordeel is dat de uitkomsten van de controle zulks rechtvaardigen bespreekt zij de situatie in het Permanent Veterinair Comité. Zij kan de nodige besluiten nemen volgens de procedure van artikel 22.  6.  De Commissie volgt het verloop van de situatie en naar gelang hiervan worden de in lid 5 bedoelde besluiten volgens de procedure van artikel 22 door haar gewijzigd of ingetrokken.  7.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden, zo nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 20  Wanneer een bevoegde autoriteit van een Lid-Staat gezien de uitkomsten van de controles op de plaats van afzet van de dieren van oordeel is dat de bepalingen van deze richtlijn in een inspectiepost aan de grens van een andere Lid-Staat niet in acht  worden genomen, treedt zij onverwijld met de bevoegde centrale autoriteit van die Lid-Staat in contact.  Deze autoriteit treft alle nodige maatregelen en doet de bevoegde autoriteit van de eerstgenoemde Lid-Staat mededeling van de aard van de verrichte controles, van de genomen besluiten en van de gronden daarvan.  Indien de bevoegde autoriteit van de eerstgenoemde Lid-Staat vreest dat deze maatregelen ontoereikend zijn, zoekt zij met de bevoegde autoriteit van de in het geding gebrachte Lid-Staat, in voorkomend geval door een bezoek ter plaatse, naar de wegen en  middelen om de situatie te verhelpen.  Wanneer bij de in de eerste alinea vermelde controles herhaalde inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn worden geconstateerd, stelt de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming de Commissie en de bevoegde autoriteiten van de overige  Lid-Staten daarvan in kennis.  De Commissie moet, op verzoek van de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat van bestemming of op eigen initiatief, in samenwerking met de bevoegde nationale autoriteiten een inspectiemissie ter plaatse zenden. Afhankelijk van de aard van de geconstateerde  inbreuken kan deze missie ter plaatse blijven totdat de in de laatste alinea bedoelde besluiten zijn genomen.  In afwachting van de conclusies van de Commissie moet de in het geding gebrachte Lid-Staat, op verzoek van de Lid-Staat van bestemming, de controles in de betrokken inspectiepost aan de grens of het betrokken quarantainestation verscherpen.  De Lid-Staat van bestemming kan zijnerzijds de controles ten aanzien van dieren van dezelfde herkomst intensiveren.  De Commissie moet, op verzoek van één van de betrokken Lid-Staten, en indien de in de vijfde alinea bedoelde inspectie de tekortkomingen bevestigt, volgens de procedure van artikel 22, passende maatregelen nemen. Deze maatregelen moeten zo spoedig  mogelijk worden bevestigd of herzien volgens dezelfde procedure.  Artikel 21  1.  Iedere Lid-Staat stelt een programma op voor de uitwisseling van personeelsleden die zijn aangewezen voor het verrichten van veterinaire controles op dieren uit derde landen.  2.  De Commissie cooerdineert in het Permanent Veterinair Comité, samen met de Lid-Staten, de in lid 1 genoemde programma's.  3.  De Lid-Staten treffen alle maatregelen die nodig zijn om de uitvoering van de programma's die uit de in lid 2 bedoelde cooerdinatie voortvloeien, mogelijk te maken.  4.  De uitvoering van de programma's wordt jaarlijks in het Permanent Veterinair Comité aan de hand van verslagen van de Lid-Staten besproken.  5.  De Lid-Staten houden met de opgedane ervaring rekening om de uitwisselingsprogramma's te verbeteren en verder te ontwikkelen.  6.  De Gemeenschap kan met het oog op een doeltreffend verloop van de uitwisselingsprogramma's financiële bijstand verlenen. De bepalingen inzake deze bijstand en de geraamde uitgaven daarvoor ten laste van de begroting van de Europese Gemeenschappen  zijn vastgesteld bij Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (12).  7.  De uitvoeringsbepalingen van de leden 1, 4 en 5 worden, zo nodig, vastgesteld volgens de procedure van artikel 23.   HOOFDSTUK IV Algemene bepalingen   Artikel 22  In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, gelden de in artikel 17 van Richtlijn 89/662/EEG neergelegde regels.  (;) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 91/133/EEG (PB nr. L 66 van 13. 3. 1991, blz. 18).  Artikel 23  In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, gelden de in artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG neergelegde regels.  Artikel 24  De bijlagen van deze richtlijn kunnen, zo nodig, worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 23.  Artikel 25  Deze richtlijn laat de verplichtingen die uit de douaneregelingen voortvloeien onverlet.  Artikel 26  1.  De artikelen 12 en 28 van Richtlijn 72/462/EEG vervallen.  In afwachting van de besluiten bedoeld in de artikelen 5 en 6 van de onderhavige richtlijn, blijven de krachtens artikel 12 van Richtlijn 72/462/EEG vastgestelde regels van toepassing.  2.  De artikelen 20 en 21 van Richtlijn 90/426/EEG, alsmede artikel 27 en artikel 29, lid 2, van Richtlijn 90/539/EEG vervallen.  Artikel 27  1.  Richtlijn 89/662/EEG wordt als volgt gewijizgd:  a)  in artikel 19, lid 2, wordt  "31 december 1992" vervangen door  "31 december 1996";  b)  artikel 22 wordt vervangen door:   "Artikel 22 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om op 1 juli 1992 aan deze richtlijn te voldoen.".  2.  Richtlijn 90/425/EEG wordt als volgt gewijzigd:  a)  artikel 7 wordt vervangen door:   "Artikel 7 1.  De Lid-Staten zien erop toe dat bij controles op plaatsen waar dieren of produkten als bedoeld in artikel 1 uit derde landen op het in bijlage I van Richtlijn 90/675/EEG omschreven grondgebied kunnen worden binnengebracht, zoals havens, luchthavens  en inspectieposten aan de grens met derde landen, de volgende maatregelen worden getroffen:  a)  controle van de certificaten of documenten die de dieren of produkten vergezellen;  b) dieren of produkten van communautaire oorsprong worden aan de in artikel 5 voorgeschreven controleregels onderworpen;  c) voor de produkten uit derde landen gelden de regels voorzien bij Richtlijn 90/675/EEG;  d) dieren uit derde landen worden onderworpen aan de voorschriften van Richtlijn 90/496/EEG.  2.  In afwijking van lid 1 worden evenwel na 1 januari 1993 op alle dieren of produkten die rechtstreeks via geregelde lijndiensten tussen twee plaatsen op het geografische grondgebied van de Gemeenschap worden vervoerd, de in artikel 5 bedoelde  controlevoorschriften toegepast.";  b) artikel 23 wordt vervangen door:   "Artikel 23 Op basis van een verslag van de Commissie, eventueel vergezeld van voorstellen waarover hij zich met gekwalificeerde meerderheid van stemmen uitspreekt, gaat de Raad:  - vóór 1 januari 1993 over tot een nieuw onderzoek van artikel 10 en artikel 5, lid 2, onder a),  - vóór 1 januari 1996 over tot een nieuw onderzoek van de overige bepalingen.";  c) in artikel 26:  - wordt in de eerste alinea punt ii) vervangen door:   "ii)  op 1 juli 1992 aan de overige bepalingen van deze richtlijn te voldoen.";  - wordt de tweede alinea geschrapt.  3.  Richtlijn 90/675/EEG wordt als volgt gewijzigd:  a)  in artikel 19 wordt lid 6 vervangen door:   "6.  De in de leden 1, 3 en 5 bedoelde maatregelen moeten binnen 10 werkdagen volgens de procedure van artikel 23 worden voorgelegd aan het Permanent Veterinair Comité; het Comité beslist of die maatregelen moeten worden verlengd, gewijzigd of  ingetrokken. Volgens de procedure van artikel 23 kunnen ook de noodzakelijke besluiten worden vastgesteld, met inbegrip van besluiten inzake het intracommunautaire verkeer van de produkten en de doorvoer.";  b)  in artikel 32 wordt  "31 december 1991" vervangen door  "1 juli 1992".  Artikel 28  De Commissie kan volgens de procedure van artikel 23 voor een periode van drie jaar de overgangsmaatregelen vaststellen die nodig zijn om de overgang naar de bij deze richtlijn ingestelde nieuwe controleregeling te vergemakkelijken.  Artikel 29  De Lid-Staten kunnen voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn een beroep doen op de in artikel 38 van Beschikking 90/424/EEG bedoelde financiële bijdrage van de Gemeenschap, in het bijzonder voor het instellen van het systeem voor  informatie-uitwisseling tussen de veterinaire diensten en de inspectieposten aan de grens.  Artikel 30  1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om a)  op 1 december 1991 aan de bepalingen van artikel 6, lid 3, en de artikelen 13, 18 en 21 te voldoen;  b)  op 1 juli 1992 aan de overige bepalingen van deze richtlijn te voldoen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  2.  De uitvoeringsbepalingen van deze richtlijn, inzonderheid die van artikel 8, punt B, worden op 1 juli 1992 vastgesteld en het in artikel 12, lid 4, tweede alinea, bedoelde systeem wordt op dezelfde datum in werking gesteld.  Indien de in de eerste alinea genoemde datum niet in acht kan worden genomen, moeten de in artikel 28 bedoelde overgangsmaatregelen op die datum zijn getroffen.  Artikel 31  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 15 juli 1991.  Voor de Raad De Voorzitter P. BUKMAN (1) PB nr. C 89 van 6. 4. 1991, blz. 5.(2) PB nr. C 183 van 15. 7. 1991.(3) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 91/174/EEG (PB nr. L 85 van 5. 4. 1991, blz. 37).(4) PB nr. L 395 van 30. 12. 1989, blz.  13.(5) PB nr. L 200 van 8. 8. 1977, blz. 10.(6) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 42.(7) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 55.(8) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/266/EEG (PB nr. L 134 van 29. 5.  1991, blz. 45).(9) PB nr. L 351 van 2. 12. 1989, blz. 34.   BIJLAGE A   Algemene voorwaarden voor de erkenning van inspectieposten aan de grens  Om voor communautaire erkenning in aanmerking te komen, dienen de inspectieposten aan de grens te beschikken over:   1.  een speciaal voor het vervoer van levende dieren gereserveerde rijstrook naar de inspectiepost om te voorkomen dat de dieren onnodig moeten wachten;   2.  gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten installaties voor het in- en uitladen van de diverse vervoermiddelen, de controle, bevoorrading en verzorging van de dieren, waarvan de oppervlakte, de verlichting, verluchting en bevoorradingsruimte in  verhouding staan tot het aantal te controleren dieren;   3.  een, de door de inspectiepost aan de grens behandelde aantallen dieren in aanmerking genomen, voldoende aantal dierenartsen en speciaal opgeleide hulpkrachten om de begeleidende documenten te controleren en de in de artikelen 4, 5, 8 en 9 van deze  richtlijn voorgeschreven klinische controles te verrichten;   4.  voldoende grote ruimten, met inbegrip van kleedkamers, douches en toiletten, voor het personeel dat met de veterinaire controles is belast;   5.  een passende ruimte en passende installaties voor het nemen en behandelen van monsters voor de in de communautaire voorschriften voorziene routinecontroles;   6.  de diensten van een gespecialiseerd laboratorium dat in staat is speciale analyses te verrichten op de in die inspectiepost genomen monsters;   7.  de diensten van een onderneming in de onmiddellijke nabijheid die beschikt over installaties en uitrusting om de dieren te huisvesten, te voederen, te drenken, te verzorgen en, zo nodig, te slachten;   8.  passende installaties om - indien deze posten worden gebruikt als halte- of overlaadplaats voor op transport gestelde dieren - de dieren uit te laden, te drenken, te voederen, in voorkomend geval passend te huisvesten, ze de eventuele noodzakelijke  verzorging te geven of ze, zo nodig, ter plaatse te slachten op zo'n wijze dat elk onnodig lijden wordt voorkomen;   9.  passende apparatuur voor de snelle uitwisseling van informatie met andere inspectieposten aan de grens en de bevoegde veterinaire autoriteiten, als bedoeld in artikel 20 van Richtlijn 90/425/EEG;  10.  uitrusting en installaties voor reiniging en ontsmetting.   BIJLAGE B   Algemene voorwaarden voor de erkenning van quarantainestations  1.  Het bepaalde in bijlage A, punten 2, 4, 5, 7, 9 en 10, is van toepassing.  2.  Bovendien moet het quarantainestation:  - onder permanente controle staan van een officiële dierenarts die tevens de verantwoordelijkheid draagt voor het station;  - gelegen zijn op een plaats die ver verwijderd is van veehouderijen of andere plaatsen waar zich dieren bevinden die met besmettelijke ziekten kunnen worden besmet;  - beschikken over een efficiënt systeem om op passende wijze toezicht te houden op de dieren.


Avis juridique important

|

31993L0112

Richtlijn 93/112/EG van de Commissie van 10 december 1993 tot wijziging van Richtlijn 91/155/EEG houdende beschrijving en vaststelling van de wijze van uitvoering voor het systeem voor specifieke informatie inzake gevaarlijke preparaten krachtens artikel 10 van Richtlijn 88/379/EEG

Publicatieblad Nr. L 314 van 16/12/1993 blz. 0038 - 0043 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0080  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0080

RICHTLIJN 93/112/EG VAN DE COMMISSIE van 10 december 1993 tot wijziging van Richtlijn 91/155/EEG houdende beschrijving en vaststelling van de wijze van uitvoering voor het systeem voor specifieke informatie inzake gevaarlijke preparaten krachtens  artikel 10 van Richtlijn 88/379/EEGDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 88/379/EEG van de Raad van 7 juni 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (1),  laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/18/EEG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 10, tweede alinea,  Overwegende dat in artikel 10, lid 2, van Richtlijn 88/379/EEG wordt bepaald dat de Commissie uitvoerige regelingen zal treffen voor de invoering van een informatiesysteem voor gevaarlijke preparaten in de vorm van veiligheidsinformatiebladen (Safety  Data Sheets); dat ten gevolge Richtlijn 91/155/EEG van de Commissie (3) zulke uitvoerige regelingen vastlegt;  Overwegende dat Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (4), zoals laatstelijk gewijzigd  bij Richtlijn 93/21/EEG van de Commissie (5), inzonderheid artikel 27, bepaalt dat de Commissie algemene voorschriften zal ontwerpen voor het opmaken, de verdeling, de inhoud en het formaat van bovengenoemde informatiebladen betreffende gevaarlijke  stoffen;  Overwegende dat het gepast is dat de regelingen met betrekking tot de veiligheidsinformatiebladen dezelfde zijn voor stoffen als voor preparaten en dat deze aanpak bepaald wordt door Richtlijn 91/155/EEG; dat als gevolg daarvan het nodig is om Richtlijn  91/155/EEG in die zin te wijzigen;  Overwegende dat ten einde de bescherming van het milieu te waarborgen bepaalde wijzigingen in bijlage I dienen te worden aangebracht;  Overwegende dat, gezien de wijzigingen aan Richtlijn 91/155/EEG, artikel 4 dienovereenkomstig herroepen dient te worden;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector  gevaarlijke stoffen en preparaten,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Richtlijn 91/155/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. Artikel 4 wordt herroepen.  2. De bijlage wordt vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.   Artikel 2  1. De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast en maken deze bekend om uiterlijk op 1 januari 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 1995. Informatiesystemen van het type veiligheidsinformatieblad die in sommige Lid-Staten in gebruik zijn, mogen echter tot 1 juli 1995 gebruikt worden.  3. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.   Artikel 3  Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 10 december 1993.  Voor de Commissie Yannis PALEOKRASSAS Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 14.  (2) PB nr. L 104 van 29. 4. 1993, blz. 46.  (3) PB nr. L 76 van 22. 3. 1991, blz. 35.  (4) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1.  (5) PB nr. L 110 van 4. 5. 1993, blz. 20.      BIJLAGE   RICHTSNOEREN VOOR DE SAMENSTELLING VAN DE KAARTEN MET GEGEVENS OMTRENT DE VEILIGHEID  De volgende toelichting dient als richtsnoer. Op die manier wordt verzekerd dat de inhoud van elk van de in artikel 3 genoemde verplichte rubrieken zodanig wordt  samengesteld dat professionele gebruikers aan de hand daarvan de nodige maatregelen op het gebied van de bescherming van de gezondheid en de veiligheid op de arbeidsplaats en de bescherming van het milieu kunnen nemen.  De informatie moet duidelijk en beknopt zijn.  In een aantal gevallen kan wegens de brede scala van eigenschappen van de stoffen en preparaten bijkomende informatie noodzakelijk zijn. Indien in andere gevallen de informatie met betrekking tot bepaalde eigenschappen niet ter zake blijkt te doen of om  technische redenen niet kan worden verstrekt, moet dit duidelijk worden gemotiveerd.  Hoewel de in artikel 3 aangehouden volgorde van de rubrieken niet verplicht is, wordt deze toch aanbevolen.  Wanneer een veiligheidsinformatieblad is herzien, moeten de wijzigingen onder de aandacht van de ontvanger worden gebracht.  1. Identificatie van de stof of het preparaat en van de vennootschap/onderneming 1.1. Identificatie van de stof of het preparaat De voor de identificatie gebruikte naam moet gelijk zijn aan de naam op het etiket en in overeenstemming zijn met bijlage VI van Richtlijn 67/548/EEG.  Indien er andere identificatiemiddelen bestaan, kunnen deze worden aangegeven.  1.2. Identificatie van de vennootschap/onderneming - Identificatie van de in de Gemeenschap gevestigde persoon die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van de stof of het preparaat, namelijk de fabrikant, de importeur of de distributeur.  - Volledig adres en telefoonnummer van deze persoon.  1.3. Naast bovenvermelde informatie moet ook het telefoonnummer voor noodgevallen van het bedrijf en/of van een officieel adviesorgaan overeenkomstig artikel 12 van Richtlijn 88/379/EEG worden opgegeven.  2. Samenstelling en informatie over de bestanddelen Aan de hand van de gegeven informatie moet de ontvanger gemakkelijk de aan de stof of het preparaat verbonden risico's kunnen identificeren.  Voor een preparaat gelden de volgende voorschriften:  a) de volledige samenstelling (aard en concentratie van de bestanddelen) hoeft niet te worden vermeld;  b) evenwel moeten de volgende stoffen met hun concentratie of concentratiebereik worden vermeld wanneer zij aanwezig zijn in concentraties die gelijk zijn aan of hoger dan die genoemd in artikel 3, lid 6, onder a), van Richtlijn 88/379/EEG, behalve  indien een lagere grenswaarde meer aangewezen wordt geacht:  - voor de gezondheid gevaarlijke stoffen in de zin van Richtlijn 67/548/EEG,  en - ten minste stoffen waarvoor overeenkomstig de communautaire bepalingen erkende grenswaarden voor de blootstelling gelden, maar die niet onder bovengenoemde richtlijn vallen;  c) voor de bovenbedoelde stoffen moet de indeling worden opgegeven, hetzij overeenkomstig artikel 6 hetzij overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG, dus met behulp van de symbolen en R-zinnen die daaraan zijn toegewezen op basis van hun gevaren  voor de gezondheid;  d) Indien krachtens artikel 7, lid 1, van Richtlijn 88/379/EEG de identiteit van bepaalde stoffen vertrouwelijk moet blijven, moet de chemische aard daarvan worden omschreven, ten einde een veilige hantering te waarborgen; de gebruikte naam moet  dezelfde zijn als die welke overeenkomstig bovenbedoelde bepalingen wordt gebruikt.  3. Gevaren Vermeld duidelijk en beknopt de belangrijkste aan de stof of het preparaat verbonden gevaren, met name de belangrijkste gevaren voor mens en milieu.  Beschrijf de belangrijkste nadelige effecten op de menselijke gezondheid en de symptomen die veroorzaakt kunnen worden door gebruik en redelijkerwijs te verwachten verkeerd gebruik van de stof of het preparaat.  Deze informatie moet in overeenstemming zijn met de aanduidingen op het etiket van het produkt, maar hoeft geen herhaling daarvan te zijn.  4. Eerste-hulpmaatregelen Beschrijf de eerste-hulpmaatregelen, maar geef eerst en vooral aan of onmiddellijke medische verzorging vereist is.  De informatie over eerste hulp moet kort en gemakkelijk te begrijpen zijn voor het slachtoffer, omstanders en EHBO'ers. De symptomen en effecten moeten kort worden opgesomd en de instructies moeten aangeven wat ter plaatse gedaan moet worden bij een  ongeval, en of na blootstelling effecten kunnen worden vermeld die pas op langere termijn zichtbaar worden.  Splits de informatie op grond van de verschillende manieren van blootstelling, dat wil zeggen inhalatie, contact met huid en ogen en inslikken, in verschillende rubrieken. Vermeld of professionele bijstand door een dokter nodig of wenselijk is.  Voor sommige stoffen of preparaten kan het van belang zijn nadrukkelijk te vermelden dat speciale voorzieningen voor specifieke en onmiddellijke verzorging beschikbaar moeten zijn op de werkplek.  5. Brandbestrijdingsmaatregelen Beschrijf de voorschriften voor de bestrijding van een brand, veroorzaakt door of in de nabijheid van de stof of het preparaat, met vermelding van:  - de geschikte blusmiddelen;  - de blusmiddelen die om veiligheidsreden niet gebruikt mogen worden;  - speciale blootstellingsgevaren die veroorzaakt worden door de stof of het preparaat zelf, verbrandingsprodukten of vrijkomende gassen;  - speciale beschermende uitrusting voor brandweerlieden.  6. Maatregelen bij accidenteel vrijkomen van de stof of het preparaat Afhankelijk van de stof of het preparaat kunnen gegevens nodig zijn over:  - persoonlijke voorzorgsmaatregelen zoals verwijdering van ontstekingsbronnen, maatregelen voor doeltreffende ventilatie/bescherming van de ademhalingswegen, tegengaan van stofvorming, preventie van contact met huid en ogen;  - milieuvoorzorgsmaatregelen zoals vermijden dat het produkt terecht komt in afvoerkanalen, oppervlaktewater, grondwater en bodem; eventuele noodzaak om de buurt te waarschuwen;  - reinigingsmethoden zoals gebruik van absorberend materiaal (bij voorbeeld zand, kiezelgur, zuurbindmiddel, universeel bindmiddel, zaagsel), gedeeltelijk wegvangen van gassen/dampen met water, verdunning; gebruik eventueel aanwijzingen zoals  "nooit gebruiken bij . . .",   "neutraliseren met . . .".  NB: Verwijs indien nodig naar de rubrieken 8 en 13.  7. Hantering en opslag 7.1. Hantering Vermeld voorzorgsmaatregelen voor het veilig hanteren van de stof of het preparaat, inclusief advies over technische maatregelen zoals plaatselijke en algehele ventilatie, maatregelen ter voorkoming van aërosol- en stofvorming en brand, alsook eventuele  specifieke eisen of voorschriften voor de betrokken stof of het betrokken preparaat (bij voorbeeld aanbevolen of verboden apparatuur en gereedschap, procedures voor het gebruik), indien mogelijk met een korte beschrijving.  7.2. Opslag Beschrijf de voorwaarden voor een veilige opslag, zoals specifieke ontwerpen voor opslagruimten of -vaten (inclusief tussenschotten en ventilatie), scheiding van chemisch op elkaar inwerkende materialen, opslagomstandigheden (temperatuur en vochtgehalte  met minima en maxima, blootstelling aan licht, opslag onder inert gas, enz.), speciale elektrische voorzieningen en voorkoming van accumulatie van statische lading.  Vermeld, indien relevant, de maximale hoeveelheid die in bepaalde omstandigheden mag worden opgeslagen, en vooral eventuele speciale eisen, bij voorbeeld wat betreft het type materiaal dat moet worden gebruikt voor de verpakking/houders van de stof of  het preparaat.  8. Maatregelen ter beheersing van blootstelling/persoonlijke bescherming In dit document wordt onder maatregelen ter beheersing van blootstelling verstaan de hele scala van maatregelen die tijdens het gebruik moeten worden genomen om blootstelling van het personeel tot een minimum te beperken.  Voordat het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen aan de orde komt, moet eerst bekeken worden of technische maatregelen genomen kunnen worden. Daarom moet informatie worden verstrekt over het ontwerp van een geschikt systeem, bij voorbeeld  afscherming van de bron. Deze informatie moet een aanvulling vormen op die welke reeds is vermeld bij punt 7.1.  Geef alle specifieke controleparameters, zoals grenswaarden of biologische normen, aan met vermelding van de referentie. Verstrek informatie over aanbevolen meetprocedures, met vermelding van de referentie.  Specificeer, wanneer persoonlijke beschermingsmiddelen noodzakelijk zijn, het type voorzieningen dat vereist is om een doeltreffende en adequate bescherming te bieden:  - bescherming van de ademhalingswegen Geef aan of in geval van gevaarlijke gassen, dampen of stof passende beschermende uitrusting, zoals onafhankelijke ademhalingsapparatuur, doeltreffende maskers en filters, nodig is;  - bescherming van de handen Specificeer het soort handschoenen dat gedragen moet worden wanneer met het chemische produkt gewerkt wordt. Vermeld zo nodig aanvullende maatregelen voor de bescherming van huid en handen;  - bescherming van de ogen Specificeer het type van voorziening ten behoeve van de bescherming van de ogen, zoals veiligheidsbrillen, veiligheidsstofbrillen of gezichtsschermen;  - bescherming van de huid Specificeer zo nodig voor andere lichaamsdelen dan de handen het soort en de kwaliteit van de vereiste beschermende uitrusting, zoals schort, laarzen, veiligheidskleding. Vermeld zo nodig specifieke hygiënische maatregelen.  Verwijs indien van toepassing naar de desbetreffende CEN-normen.  9. Fysische en chemische eigenschappen Dit hoofdstuk omvat de volgende informatie, indien van toepassing, over de stof of het preparaat:   "" ID="1">Voorkomen:> ID="2">Vermeld de fysische toestand (vast, vloeibaar, gas) en de kleur van de geleverde stof of het geleverde preparaat."> ID="1">Geur:> ID="2">Indien een geur merkbaar is, geef dan een korte beschrijving ervan.">  ID="1">pH:> ID="2">Vermeld de pH van de stof of het preparaat zoals geleverd of in een waterige oplossing; geef in het laatste geval de concentratie aan."> ID="1">Kookpunt/kooktraject: Smeltpunt/smelttraject: Vlampunt: Ontvlambaarheid (vast, gas):  Zelfontbranding: Ontploffingseigenschappen: Oxidatie-eigenschappen: Dampspanning: Relatieve dichtheid: Oplosbaarheid: - in water - in vet (oplosmiddel specificeren) Verdelingscoëfficiënt n-octanol/water:> ID="2">In de zin van Richtlijn 67/548/EEG.">  ID="1">Andere gegevens:> ID="2">Vermeld belangrijke veiligheidsparameters, zoals dampdichtheid, mengbaarheid, verdampingssnelheid, geleidingsvermogen, viscositeit, enz.">Bovengenoemde eigenschappen worden bepaald overeenkomstig bijlage V, deel A,  van Richtlijn 67/548/EEG of volgens een andere vergelijkbare methode. 10. Stabiliteit en reactiviteit Vermeld de stabiliteit van de stof of het preparaat en de mogelijkheid van onder bepaalde omstandigheden voorkomende gevaarlijke reacties. Te vermijden  omstandigheden Noem de omstandigheden die een gevaarlijke reactie kunnen veroorzaken, zoals temperatuur, druk, blootstelling aan licht en schokken, indien mogelijk met een korte beschrijving. Te vermijden stoffen Noem de stoffen die een gevaarlijke  reactie kunnen veroorzaken zoals water, lucht, zuren, basen, oxiderende stoffen of enige andere specifieke stof, indien mogelijk met een korte beschrijving. Gevaarlijke ontledingsprodukten Noem de gevaarlijke stoffen die bij ontleding in gevaarlijke  hoeveelheden worden geproduceerd. NB: In voorkomend geval specifiek wijzen op: - de noodzaak of aanwezigheid van stabilisatoren, - de mogelijkheid van een gevaarlijke exotherme reactie, - de betekenis voor de veiligheid van een verandering in fysisch  voorkomen van de stof of het preparaat, - de mogelijke vorming van gevaarlijke ontledingsprodukten bij contact met water, - de mogelijke afbraak tot onstabiele produkten. 11. Toxicologische informatie In deze rubriek moet een beknopte maar volledige en  begrijpelijke beschrijving worden opgenomen van de verschillende toxische effecten die zich kunnen voordoen indien de gebruiker in contact komt met de stof of het preparaat. Vermeld hierbij gevaarlijke effecten voor de gezondheid van blootstelling aan  de stof of het preparaat, gebaseerd op ervaring en conclusies uit wetenschappelijke proefnemingen, en geef informatie over de verschillende manieren van blootstelling (inslikken, inhalatie, contact met huid en ogen), gevolgd door een beschrijving van de  symptomen die corresponderen met de fysische, chemische en toxicologische karakteristieken. Vermeld effecten op korte en lange termijn en chronische effecten van kortstondige en langdurige blootstelling, bij voorbeeld sensibilisatie, carcinogene  werking, mutagene werking, toxische effecten op de reproduktie en versuffing. Rekening houdend met de reeds in rubriek 2  "Samenstelling en informatie over de bestanddelen" opgenomen gegevens, kan het nodig zijn melding te maken van eventuele specifieke  effecten van bepaalde bestanddelen van preparaten op de gezondheid. 12. Milieu-informatie Vermeld de effecten, het gedrag en de lotgevallen in het milieu op grond van de aard van de stof of het preparaat en de redelijkerwijs te verwachten toepassingen  daarvan. Soortgelijke informatie dient te worden verstrekt over gevaarlijke produkten die ontstaan bij de afbraak van de stof of het preparaat. Relevante milieu-informatie is bij voorbeeld: "" ID="1" ASSV="04">mobiliteit:> ID="2">- bekende of voorspelde distributie over milieucompartimenten,"> ID="2">- oppervlaktespanning,"> ID="2">- adsorptie/desorptie,"> ID="2">- andere fysisch-chemische eigenschappen, zie rubriek 9;"> ID="1"  ASSV="03">afbraak:> ID="2">- biotische en abiotische afbraak,"> ID="2">- aërobe en anaërobe afbraak,"> ID="2">- persistentie;"> ID="1" ASSV="02">accumulatie:> ID="2">- eventuele bioaccumulatie,"> ID="2">- biomagnificatie."> ID="1"  ASSV="03">Effecten op korte en lange termijn op:> ID="1" ASSV="03">ecotoxiciteit:"> ID="2">- waterorganismen,"> ID="2">- bodemorganismen,"> ID="2">- planten en landdieren;"> ID="1" ASSV="0">andere schadelijke effecten:> ID="2">- ozonafbrekend  vermogen (ODP),"> ID="2">- fotochemisch ozonvormend vermogen,"> ID="2">- broeikaseffect,"> ID="2">- effecten op waterzuiveringsinstallaties.">Opmerkingen: Ook in andere rubrieken van het veiligheidsinformatieblad moet milieu-informatie worden  verstrekt; hierbij gaat het met name om de adviezen om vrijkomen te beperken, de maatregelen bij accidenteel vrijkomen en de verwijderingsinstructies in de rubrieken 6, 7, 13 en 15. In afwachting van criteria voor de beoordeling van de milieu-effecten  van een preparaat moet informatie over bovengenoemde eigenschappen worden verstrekt voor de in het preparaat aanwezige stoffen die als gevaarlijk voor het milieu zijn ingedeeld. 13. Instructies voor verwijdering Indien verwijdering van de stof of het  preparaat (restanten of bij het te verwachten gebruik ontstaan afval) gevaar oplevert, moeten een beschrijving van deze residuen en informatie over een veilige hantering daarvan worden gegeven. Vermeld passende methoden voor verwijdering van zowel de  stof of het preparaat als de besmette verpakking (verbranding, recycling, storten, enz.). NB: Verwijs naar eventuele communautaire bepalingen inzake afval. Indien deze ontbreken, is het nuttig de gebruiker eraan te herinneren dat ter zake mogelijk  nationale of regionale bepalingen gelden. 14. Informatie met betrekking tot het vervoer Vermeld eventuele speciale voorzorgsmaatregelen waarvan een gebruiker op de hoogte moet zijn of waaraan hij moet voldoen met betrekking tot het vervoer binnen of  buiten zijn bedrijf. Aanvullende informatie, overeenkomstig de aanbeveling van de Verenigde Naties en andere internationale overeenkomsten, inzake het vervoer en de verpakking van gevaarlijke goederen kan tevens worden verstrekt. 15. Wettelijk  verplichte informatie Vermeld de informatie die op het etiket wordt gegeven overeenkomstig de richtlijnen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en preparaten. Wanneer de stof of het preparaat van dit  veiligheidsinformatieblad is onderworpen aan bijzondere communautaire bepalingen inzake bescherming van mens en milieu (restricties voor het op de markt brengen en het gebruik, grenswaarden voor blootstelling op de arbeidsplaats), moeten deze, voor  zover mogelijk, worden vermeld. De ontvangers moeten worden gewezen op het bestaan van nationale wetten ter uitvoering van deze bepalingen. Tevens wordt aanbevolen op de kaart met gegevens de ontvangers te wijzen op eventuele andere nationale  maatregelen die ter zake relevant kunnen zijn. 16. Overige informatie Vermeld alle andere informatie die van belang kan zijn voor de veiligheid en gezondheid en voor de bescherming van het milieu, bij voorbeeld: - opleidingsadviezen; - aanbevolen  toepassingen en beperkingen; - verdere informatie (schriftelijke referenties en/of een technisch contactpunt); - bronnen van de basisinformatie aan de hand waarvan de kaarten met gegevens zijn samengesteld. Ook de publikatiedatum van de kaart met  gegevens, indien deze niet elders is aangegeven.