Avis juridique important

|

31990L0630

Richtlijn 90/630/EEG van de Commissie van 30 oktober 1990 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 77/649/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het gezichtsveld van de bestuurders van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 341 van 06/12/1990 blz. 0020 - 0029 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 20 blz. 0022  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 20 blz. 0022

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIEvan 30 oktober 1990tot aanpassing aan de stand van de techniek  van Richtlijn 77/649/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der  Lid-Staten inzake het gezichtsveld van de bestuurders van motorvoertuigen(90/630/EEG) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 77/649/EEG van de Raad van 27 september 1977 betreffende de onderlinge  aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het gezichtsveld van de bestuurder van  motorvoertuigen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/366/EEG van de Commissie (2),  inzonderheid op artikel 5, Overwegende dat het, gezien de opgedane ervaring en de stand van de techniek, thans gewenst is om  de in bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG vervatte beproevingsprocedure nauwkeuriger te maken en  in het bijzonder deze op één lijn te brengen met de laatste ontwikkelingen in het kader van de  Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het  Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen voor de opheffing van de  technische handelsbelemmeringen in de sector motorvoertuigen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Bijlage III bij Richtlijn 77/649/EEG wordt vervangen door de bijlage  bij de onderhavige richtlijn. Artikel 21.  Met ingang van 1 mei 1991 mogen de Lid-Staten om redenen die met het gezichtsveld  verband houden: - voor een bepaald type voertuig noch de EEG-goedkeuring noch de afgifte van het in artikel 10, lid  1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (3) bedoelde afschrift van het  goedkeuringsformulier noch de nationale goedkeuring weigeren, - noch het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen verbieden, indien het gezichtsveld van de bestuurder van dat voertuigtype of van die voertuigen is vastgesteld  overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 77/649/EEG, zoals gewijzigd bij onderhavige richtlijn. 2.  Met ingang van 1 oktober 1991 mogen de Lid-Staten: - niet meer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde afschrift  van het goedkeuringsformulier afgeven voor een type voertuig waarvan het gezichtsveld van de  bestuurder niet is vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 77/649/EEG, zoals  gewijzigd bij onderhavige richtlijn; - de nationale goedkeuring weigeren voor een type voertuig waarvan het gezichtsveld van de  bestuurder niet is vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 77/649/EEG, zoals  gewijzigd bij onderhavige richtlijn. Artikel 3De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om uiterlijk op 1 mei 1991  aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 30 oktober 1990. Voor de CommissieMartin BANGEMANNVice-Voorzitter(1) PB nr. L 267 van 19.  10. 1977, blz. 1. (2) PB nr. L 181 van 12. 7. 1988, blz. 40. (3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  BIJLAGE "BIJLAGE IIIPROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET PUNT H EN DE WERKELIJKE HOEK VAN  HET BOVENLICHAAM VOOR ZITPLAATSEN IN MOTORVOERTUIGEN1. DOELDe in deze bijlage beschreven procedure wordt gebruikt om de plaats van het punt H en de  werkelijke hoek van het bovenlichaam vast te stellen voor een of meer zitplaatsen in een  motorvoertuig en ter verificatie van de relatie tussen gemeten gegevens en de door de fabrikant van  het voertuig opgegeven ontwerp-specificaties (1). 2. DEFINITIESIn deze bijlage wordt verstaan onder: 2.1. "referentiegegevens'': een of meer van de volgende kenmerken van een zitplaats: 2.1.1. het punt H en het punt R en de correlatie daartussen; 2.1.2. de werkelijke hoek van het bovenlichaam en de ontwerp-hoek van het bovenlichaam en de correlatie  daartussen; 2.2.  ~driedimensionale H-punt-machine'' (3DH-machine): het toestel dat wordt gebruikt voor het bepalen  van punt H en de werkelijke hoek van het bovenlichaam. Dit toestel wordt in aanhangsel 1 van deze  bijlage beschreven; 2.3.  ~punt H'': het draaipunt van bovenlichaam en dijen van de 3DH-machine die overeenkomstig  onderstaand punt 4 op een zitplaats van het voertuig is geïnstalleerd. Het punt H ligt in het  midden van de middellijn van het toestel, d.w.z. tussen de vizierknoppen van het punt H op beide  flanken van de 3DH-machine. In theorie komt punt H overeen met punt R (zie punt 3.2.2 voor  tolerantie). Na vaststelling volgens de procedure van punt 4 wordt punt H geacht een vast punt te  zijn ten opzichte van de stoel-kussencombinatie en mee te bewegen wanneer de stoel wordt versteld; 2.4.  ~punt R'' of  ~referentiepunt van de zitplaats'': een voor iedere zitplaats door de fabrikant  vanhet toestel gedefinieerd ontwerp-punt, vastgesteld in relatie tot het driedimensionale  referentiesysteem; 2.5.  ~bovenlichaamslijn'': de middellijn van de peilstift van de 3DH-machine met de peilstift in  volledig achterwaartse stand; 2.6.  ~werkelijke bovenlichaamshoek'': de hoek tussen een verticale lijn door punt H en de  bovenlichaamslijn, gemeten met behulp van de rughoekmeter op de 3DH-machine. De werkelijke  bovenlichaamshoek is in theorie gelijk aan de ontwerp-bovenlichaamshoek (zie punt 3.2.2 voor  tolerantie); 2.7.  ~ontwerp-bovenlichaamshoek'': de hoek gemeten tussen een verticale lijn door punt R en de  bovenlichaamslijn in een positie die overeenstemt met de door de fabrikant van het voertuig  vastgestelde ontwerp-positie van de rugleuning; 2.8.  ~middenvlak van de inzittende'' (C/LO): het middenvlak van de 3DH-machine, geplaatst op iedere  aangegeven zitplaats; het wordt voorgesteld door de cooerdinaat van het punt H op de Y-as. Voor  afzonderlijke zitplaatsen valt het middenvlak van de zitplaats samen met het middenvlak van de  inzittende. Voor andere zitplaatsen wordt het middenvlak van de inzittende door de fabrikant  aangegeven; 2.9.  ~driedimensionaal referentiesysteem'': een systeem zoals beschreven in aanhangsel 2 van deze  bijlage; 2.10.  ~vaste merktekens'': fysieke punten (gaten, vlakken, merktekens of inkepingen) op de carrosserie  van het voertuig, zoals aangegeven door de fabrikant; 2.11.  ~meetstand van het voertuig'': de positie van het voertuig als bepaald door de cooerdinatien van de  vaste merktekens in het driedimensionale referentiesysteem. 3. VOORSCHRIFTEN3.1. Presentatie van gegevensVoor iedere zitplaats waarover referentiegegevens worden verlangd om aan  te tonen dat aan de bepalingen van de onderhavige richtlijn is voldaan, dienen alle onderstaande  gegevens of een passende selectie daaruit in de in aanhangsel 3 van deze bijlage aangegeven vorm te  worden ingediend: 3.1.1. de cooerdinaten van punt R in het driedimensionale referentiesysteem; 3.1.2. de ontwerp-bovenlichaamshoek; 3.1.3. de nodige gegevens om de zitplaats (indien verstelbaar) in de meetstand te zetten zoals beschreven  in punt 4.3. 3.2. Correlatie tussen gemeten gegevens en ontwerp-specificaties3.2.1. De cooerdinaten van punt H en de waarde van de werkelijke bovenlichaamshoek, verkregen door  toepassing van de procedure van punt 4, moet respectievelijk worden vergeleken met de cooerdinaten  van punt R en de waarde van de ontwerp-bovenlichaamshoek zoals aangegeven door de fabrikant van het  voertuig. 3.2.2. De relatieve posities van punt R en punt H en de correlatie tussen ontwerp-bovenlichaamshoek en de  werkelijke bovenlichaamshoek worden voor de betreffende zitplaats bevredigend geacht indien punt H,  zoals bepaald door zijn cooerdinaten, in een vierkant ligt met zijden van 50 mm waarin de diagonalen  van de horizontale en verticale zijden elkaar in punt R snijden en indien de werkelijke  bovenlichaamshoek niet meer dan 5g van de ontwerp-bovenlichaamshoek afwijkt. 3.2.3. Indien aan deze voorwaarden wordt voldaan, worden punt R en de ontwerp-bovenlichaamshoek gebruikt  om de conformiteit met de voorschriften van deze richtlijn aan te tonen. 3.2.4. Indien punt H of de werkelijke bovenlichaamshoek niet voldoet aan de voorwaarden van punt 3.2.2,  dienen punt H en de werkelijke bovenlichaamshoek nog tweemaal te worden bepaald (driemaal in  totaal). Indien de resultaten van twee van deze drie proeven aan de voorschriften voldoen, zijn de  voorwaarden van punt 3.2.3 van toepassing. 3.2.5. Indien de resultaten van ten minste twee van de drie in punt 3.2.4 beschreven proeven niet voldoen  aan de eisen van punt 3.2.2 of indien een en ander niet kan worden geverifieerd omdat de fabrikant  van het voertuig verzuimd heeft informatie te verstrekken over de positie van punt R of over de  ontwerp-bovenlichaamshoek, wordt het zwaartepunt van de drie gemeten punten of het gemiddelde van  de drie gemeten hoeken genomen en geacht van toepassing te zijn in alle gevallen waarin in deze  richtlijn sprake is van punt R of de ontwerp-bovenlichaamshoek. 4. PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET PUNT H EN DE WERKELIJKE BOVENLICHAAMSHOEK4.1. Het voertuig wordt eerst, indien door de fabrikant gewenst, op een temperatuur van 20 p 10 gC  gebracht om het materiaal van de zitplaats op kamertemperatuur te brengen. Indien op de te testen  zitplaats nog nooit plaats werd genomen, dient een persoon of toestel van 70 tot 80 kg gedurende  tweemaal 1 minuut op de stoel te worden geplaatst met het oog op het rekken van kussens en  rugleuning. Op verzoek van de fabrikant dienen alle zitplaatsen vóór de installatie van de  3DH-machine gedurende minimaal 30 minuten onbelast te blijven. 4.2. Het voertuig moet zich in de in punt 2.11 bepaalde meetstand bevinden. 4.3. Indien de zitplaats verstelbaar is, wordt hij eerst in de achterste normale rij- of gebruiksstand  gezet, waarbij uitsluitend met longitudinale verstelling van de zitplaats rekening wordt gehouden  en niet met bewegingen die niet dienen voor het instellen van de normale besturings- of  gebruiksstanden. Indien de stoel op andere manieren kan worden versteld (verticaal, inclinatie,  rugleuning, enz.) wordt de door de fabrikant van het voertuig aangegeven stand ingesteld. Verende  stoelen worden stevig vastgezet op een hoogte die overeenkomt met een normale door de fabrikant te  specificeren rijpositie. 4.4. Het oppervlak van de zitplaats dat in aanraking komt met de 3DH-machine wordt bedekt met een  neteldoek van voldoende afmeting en geschikte weefselstructuur. Deze kan worden omschreven als een  gewone katoenen stof met 18,9 draden per cm$ en een gewicht van 0,228 kg/m$ of gebreide of niet  geweven stof met vergelijkbare kenmerken. Indien de proef op een stoel buiten het voertuig wordt uitgevoerd, dient de vloer waarop de stoel  wordt geplaatst dezelfde essentiële kenmerken (1) te hebben als de vloer van het voertuig waarin de  stoel zal worden gebruikt. 4.5. Plaats het zit- en rugdeel van de 3DH-machine zo dat het middenvlak van de inzittende (C/LO)  samenvalt met het middenvlak van de 3DH-machine. Op verzoek van de fabrikant mag de 3DH-machine  verder binnenwaarts worden geschoven dan de C/LO indien de 3DH-machine zover naar buiten toe komt  te zitten dat de stoelrand het horizontaal plaatsen van de 3DH-machine verhindert. 4.6. Bevestig de beide voet/onderbeen-combinaties aan het zitdeel, hetzij afzonderlijk hetzij met behulp  van de T-staaf/onderbeen-combinatie. De lijn door de vizierknoppen van punt H dient evenwijdig aan  de bodem te lopen en loodrecht op het middenlangsvlak van de stoel te staan. 4.7. De instelling van de positie van voeten en benen van de 3DH-machine gebeurt als volgt: 4.7.1. Aangegeven zitplaats: bestuurder en passagier aan de buitenzijde vooraan4.7.1.1. De beide voet/been-combinaties worden naar voren bewogen totdat de voeten op een natuurlijke manier  op de vloer rusten, zo nodig tussen de bedieningspedalen in. Indien mogelijk wordt de linkervoet  ongeveer even ver links van het middenvlak van de 3DH-machine geplaatst als de rechtervoet rechts  daarvan. Het waterpas waarmee de stand in de dwarsrichting van de 3DH-machine wordt gecontroleerd,  wordt op horizontaal gebracht door, indien nodig, het zitdeel te herschikken of door de  been/voet-combinaties naar achteren te bewegen. De lijn door de vizierknoppen van punt H moet  loodrecht op het middenlangsvlak van de zitplaats worden gehouden. 4.7.1.2. Indien het linkerbeen niet evenwijdig aan het rechterbeen kan worden gehouden en de linkervoet niet  kan steunen op de constructie, wordt de linkervoet bewogen totdat hij steun vindt. De lijn door de  vizierknoppen moet in dezelfde stand blijven. 4.7.2. Aangegeven zitplaats: achteraan, aan de buitenzijdeVoor achterzitplaatsen of extra zitplaatsen  worden de benen volgens de specificaties van de fabrikant geplaatst. Indien de voeten daardoor  rusten op delen van de vloer met verschillende niveaus, wordt de voet die het eerst in aanraking  komt met de voorste stoel gebruikt als referentie en wordt de andere voet zo geplaatst dat het  waterpas dat de dwarsrichting van het zitdeel van de machine aangeeft, horizontaal staat. 4.7.3. Andere aangegeven zitplaatsenIn het algemeen dient de procedure van punt 4.7.1 te worden gevolgd,  zij het dat de voeten volgens de specificaties van de fabrikant van het voertuig worden geplaatst. 4.8. Breng de been- en dijgewichten aan en zet de 3DH-machine waterpas. 4.9. Kantel het rugdeel naar voren tot tegen de voorpal en trek de 3DH-machine aan de T-staaf weg van de  rugleuning. Zet de 3DH-machine opnieuw op haar plaats volgens een van de volgende methoden: 4.9.1. Indien de 3DH-machine de neiging vertoont achteruit te schuiven, ga dan als volgt te werk: laat de  3DH-machine achteruit glijden totdat niet langer een voorwaarts gerichte trekkracht op de T-staaf  om de beweging af te remmen, nodig is, d.w.z. totdat het zitdeel de rugleuning raakt. Breng het  onderbeen zo nodig in de juiste stand. 4.9.2. Indien de 3DH-machine niet de neiging vertoont achteruit te glijden, ga dan als volgt te werk:  schuif de 3DH-machine naar achteren door op de T-staaf een horizontale achterwaarts gerichte kracht  uit te oefenen, totdat het zitdeel de rugleuning raakt (zie figuur 2 van aanhangsel 1 bij deze  bijlage). 4.10. Oefen een kracht van 100 p 10 N uit op rug- en zitdeel van de 3DH-machine in het snijpunt van de  gradenboog van het heupgewricht en de geleiding voor de T-staaf. De kracht wordt uitgeoefend langs  een lijn die vanaf bovengenoemd snijpunt naar een punt net boven de geleiding voor de dijstaaf  loopt (zie figuur 2 van aanhangsel 1 van deze bijlage). Duw daarna voorzichtig de rug van de  machine terug tegen de rugleuning. Tijdens de rest van de procedure moet ervoor worden gezorgd dat  de 3DH-machine niet meer naar voren glijdt. 4.11. Plaats het linker en rechter bilgewicht en nadien afwisselend de acht bovenlichaamsgewichten. Houdt  de 3DH-machine horizontaal. 4.12. Kantel het rugdeel naar voren om de druk op de rugleuning weg te nemen. Schommel de 3DH-machine  zijdelings heen en weer binnen een bereik van 10g (5g aan elke zijde van het verticale middenvlak)  gedurende drie volledige cyclussen om eventuele spanning tussen de 3DH-machine en de stoel op te  heffen. Tijdens deze schommelbeweging kan de positie van de T-staaf van de 3DH-machine gaan afwijken van de  gespecificeerde horizontale en verticale posities. Daarom moet de T-staaf tijdens de  schommelbeweging worden tegengehouden door een aangepaste zijdelingse kracht uit te oefenen. Het  tegenhouden van de T-staaf en het schommelen van de 3DH-machine moet voorzichtig gebeuren, om te  voorkomen dat er ongewild in verticale, voorwaartse of achterwaartse richting externe kracht wordt  uitgeoefend. De voeten van de 3DH-machine behoeven in dit stadium niet te worden geblokkeerd of vastgehouden.  Indien de positie van de voeten zich wijzigt, moeten zij voorlopig in die stand worden gelaten. Zet het rugdeel opnieuw voorzichtig tegen de rugleuning aan en controleer of de twee waterpassen  een horizontale stand aangeven. Indien de voeten tijdens het schommelen van de 3DH-machine op een  of andere manier zijn verschoven, dienen zij als volgt in de juiste stand te worden teruggezet: Licht de voeten beurtelings tot een zo klein mogelijke hoogte van de vloer op, totdat geen verdere  beweging van de voet meer wordt verkregen. Tijdens het oplichten moeten de voeten vrij kunnen  draaien; er mag geen voorwaartse of zijdelingse kracht worden uitgeoefend. Wanneer beide voeten  weer zijn neergezet moeten de hielen in contact zijn met de daartoe bestemde constructie. Controleer of het laterale waterpas horizontaal staat; indien nodig dient op de bovenkant van het  rugdeel een zijwaartse kracht te worden uitgeoefend die voldoende is om het zitdeel van de  3DH-machine horizontaal op de stoel te plaatsen. 4.13. Terwijl de T-staaf wordt vastgehouden om te voorkomen dat de 3DH-machine op het stoelkussen naar  voren glijdt, wordt als volgt te werk gegaan: a)  het rugdeel wordt tegen de rugleuning geplaatst; b)op de rughoekstaaf wordt ongeveer ter hoogte van het middelpunt van de bovenlichaamsgewichten  herhaaldelijk een horizontaal naar achteren gerichte kracht van niet meer dan 25 N uitgeoefend,  totdat de gradenboog van het heupgewricht aangeeft dat het toestel na het wegvallen van de druk  stabiel blijft. Er mogen geen externe neerwaartse of zijdelingse krachten op de 3DH-machine worden  uitgeoefend. Indien een nieuwe niveau-aanpassing van de 3DH-machine noodzakelijk is, wordt het  rugdeel naar voren gekanteld, wordt de machine opnieuw horizontaal geplaatst en wordt de procedure  vanaf punt 4.12 overgedaan. 4.14. Voer de noodzakelijke metingen uit. 4.14.1. De cooerdinaten van punt H worden gemeten ten opzichte van het driedimensionale referentiestelsel. 4.14.2. De werkelijke bovenlichaamshoek wordt afgelezen op de rughoekgradenboog van de 3DH-machine met de  peilstift in de achterste stand. 4.15. Indien de plaatsing van de 3DH-machine moet worden overgedaan, dient de gehele zitplaats vóór de  nieuwe plaatsing gedurende ten minste 30 minuten onbelast te blijven. De 3DH-machine mag niet  langer op de zitplaats blijven rusten dan nodig is om de proef uit te voeren. 4.16. Indien de zitplaatsen van een zelfde rij als gelijksoortig kunnen worden beschouwd (bank, identieke  stoelen, enz.), wordt er slechts één punt H en één werkelijke bovenlichaamshoek per rij zitplaatsen  bepaald, door de in aanhangsel 1 van deze bijlage beschreven 3DH-machine op een plaats te zetten  die representatief voor de rij zitplaatsen wordt geacht. Deze plaats is: 4.16.1. in de voorste rij de plaats van de bestuurder; 4.16.2. in de achterste rij of rijen, een plaats aan de buitenzijde. Aanhangsel 1 BESCHRIJVING VAN DE DRIEDIMENSIONALE H-PUNT-MACHINE (3DH-MACHINE) (;)1.  Rug- en  zitdeelHet rug- en zitdeel zijn vervaardigd van gewapend plastic en metaal: zij simuleren het  menselijke bovenlichaam en de dijen en zijn scharnierend verbonden in punt H. Op de in punt H  scharnierende peilstift wordt een gradenboog bevestigd om de werkelijke bovenlichaamshoek te meten.  Een aan het zitdeel bevestigde verstelbare dijstaaf vormt de middellijn van de dijen en de  basislijn voor de gradenboog van het heupgewricht. 2.  Lichaams- en beenelementenDe onderbeenelementen worden met de zitpan verbonden door middel van  de T-staaf tussen de knieën, die een zijdelings uitsteeksel is van de verstelbare dijstaaf. Er  worden gradenbogen in de onderbeenelementen verwerkt om de kniehoek te meten. De  schoen/voet-combinaties worden voorzien van een schaalverdeling om de voethoek te meten. Met behulp  van twee waterpassen wordt het toestel in de ruimte georiënteerd. Op de twee waterpassen wordt het  toestel in de ruimte georiënteerd. Op de respectieve zwaartepunten van de elementen worden  gewichten aangebracht ten einde een zetelindruk te verkrijgen die overeenstemt met die van een  mannelijk persoon van 76 kg. Er moet worden nagegaan of alle gewrichten van de 3DH-machine vrij  kunnen bewegen zonder merkbare wrijving. (;) De machine komt overeen met de machine die wordt beschreven in ISO-norm 6549-1980. Voor nadere  gegevens over de bouw van de 3DH-machine wordt verwezen naar Society of Automotive Engineers (SAE),  400 Commonwealth Drive, Warrendale, Pennsylvania 15096, Verenigde Staten van Amerika. >BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aa8K>Figuur 1<?aa8N>ONDERDELEN VAN DE 3DH-MACHINERugdeelSteun voor  de gewichtenvan het bovenlichaamWaterpas rughoekGradenboog heuphoekZitdeelZadel voor  dijgewichtT-staaf tussen de knieënPeilstiftGradenboog rughoekVizierknoppen van punt  HScharnierpunt HLateraal waterpasDijstaafGradenboog kniehoekGradenboog voethoek> EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aa8K>Figuur 2<?aa8N>AFMETINGEN VAN DE ONDERDELEN VAN  DE 3DH-MACHINE EN VERDELINGVAN DE BELASTINGRichting en aangrijpingspuntvan de  belastingVerstelbaar van108 tot 424 mmGewichten bovenlichaamBilgewichten432  mmDijgewichten417 mmBeengewichten>EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 2   DRIEDIMENSIONAAL REFERENTIESTELSEL1.  Het driedimensionale referentiesysteem (¹) bestaat uit  drie loodrecht op elkaar staande vlakken die door de fabrikant van het voertuig worden vastgesteld  (zie figuur). 2.  Het voertuig wordt in de meetstand gebracht door het zo op het grondvlak te plaatsen dat de  cooerdinaten van de vaste merktekens overeenstemmen met de door de fabrikant opgegeven waarden. 3.  De cooerdinaten van punt R en punt H worden vastgesteld ten opzichte van de door de fabrikant  van het voertuig gedefinieerde vaste merktekens. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>+ Z+ X+ YY = nulvlak(verticaal middenlangsvlak)X =  nulvlak(verticaal middenlangsvlak)Z = nulvlak(horizontaalvlak)grondvlak<?aa8K> Driedimensionaal referentiesysteem<?aePD8>(¹) Het referentiesysteem stemt overeen met ISO-norm  4130-1978. >EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 3 REFERENTIEGEGEVENS BETREFFENDE DE ZITPLAATSEN1. Codering van de referentiegegevensReferentiegegevens worden achtereenvolgens voor iedere zitplaats  gegeven. Zitplaatsen worden geïdentificeerd met een code met twee posities. De eerste positie is  een Arabisch cijfer, het nummer van de rij zitplaatsen, waarbij wordt geteld van de voorzijde naar  de achterzijde van het voertuig. De tweede positie is een hoofdletter die de positie van de  zitplaats in de rij aangeeft, gezien in de richting van de voorwaartse beweging van het voertuig;  de volgende letters moeten worden gebruikt: - L = links- C= centrum- R= rechts. 2. Beschrijving van de meetstand van het voertuig2.1. Cooerdinaten van de vaste merktekensX . Y . Z . 3. Lijst van referentiegegevens3.1. Zitplaats: . 3.1.1. Cooerdinaten van het punt RX . Y . Z . 3.1.2. Ontwerp-bovenlichaamshoek: . 3.1.3. Specificaties voor het instellen van de stoel (¹)horizontaal: . verticaal: . inclinatie: . bovenlichaamshoek: . NB: Vermeld de referentiegegevens voor de andere zitplaatsen onder de punten 3.2, 3.3, enz. (¹) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is.''(1) Voor iedere zitplaats waarvoor het  punt H niet kan worden bepaald met behulp van de  ~driedimensionale H-punt-machine'' of procedures,  maar met uitzondering van de zitplaatsen voorin, kan de bevoegde instantie bepalen dat het door de  fabrikant opgegeven punt R als referentiepunt mag worden genomen. (1) Kantelhoek, hoogteverschil met de stoelverankering, oppervlaktestructuur, enz.


Avis juridique important

|

32000L0074

Richtlijn 2000/74/EG van de Commissie van 22 november 2000 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 93/29/EEG van de Raad betreffende de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters van motorvoertuigen op twee of drie wielen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 300 van 29/11/2000 blz. 0024 - 0027

Richtlijn 2000/74/EG van de Commissievan 22 november 2000houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 93/29/EEG van de Raad betreffende de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters van motorvoertuigen op twee of drie wielen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/7/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), inzonderheid op artikel 16,Gelet op Richtlijn 93/29/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters van motorvoertuigen op twee of drie wielen(3), inzonderheid op artikel 4,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 93/29/EEG is een van de bijzondere richtlijnen van de communautaire goedkeuringsprocedure die krachtens Richtlijn 92/61/EEG is ingesteld. De bepalingen van Richtlijn 92/61/EEG betreffende de systemen, onderdelen en technische eenheden van voertuigen zijn derhalve op die richtlijn van toepassing.(2) De ontwikkeling van de techniek maakt thans een aanpassing van Richtlijn 93/29/EEG aan de technische vooruitgang mogelijk. Met het oog op de goede werking van het gehele goedkeuringssysteem, moeten derhalve bepaalde voorschriften van de richtlijn worden verduidelijkt of aangevuld.(3) Daartoe dienen de voorschriften betreffende de aanduiding en de identificatie van bepaalde symbolen in overeenstemming te worden gebracht met die van Richtlijn 78/316/EEG van de Raad van 21 december 1977 betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters)(4), gewijzigd bij Richtlijn 93/91/EEG van de Commissie(5), en bepaalde gegevens in het inlichtingenformulier beter te worden aangegeven.(4) De bepalingen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang, ingesteld bij artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(6), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/40/EG van het Europees Parlement en de Raad(7),HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I en II bij Richtlijn 93/29/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 januari 2002 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters:- noch de EG-goedkeuring weigeren voor een type twee- of driewielig motorvoertuig,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van twee- of driewielige motorvoertuigen verbieden,indien de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 93/29/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 juli 2002 weigeren de lidstaten de EG-goedkeuring van nieuwe typen twee- of driewielige motorvoertuigen om redenen die verband houden met de identificatie van bedieningsorganen, verklikkerlichten en meters, indien niet aan de voorschriften van Richtlijn 93/29/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan.Artikel 31. De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2001 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 januari 2002.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 november 2000.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 225 van 10.8.1992, blz. 72.(2) PB L 106 van 3.5.2000, blz. 1.(3) PB L 188 van 29.7.1993, blz. 1.(4) PB L 81 van 28.3.1978, blz. 3.(5) PB L 284 van 19.11.1993, blz. 25.(6) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(7) PB L 203 van 10.8.2000, blz. 9.BIJLAGEI. Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 2.1.1 wordt vervangen door: "2.1.1. De symbolen moeten duidelijk tegen de achtergrond uitkomen.".2. Punt 2.1.5 wordt als volgt gewijzigd:- het opschrift van figuur 3 wordt aangevuld met de volgende tekst: >RUIMTE VOOR DE TABEL>Noot:Indien er afzonderlijke verklikkerlichten voor linker- en rechterrichtingaanwijzer zijn, mogen de beide pijlen ook afzonderlijk worden gebruikt.;- figuur 12 wordt vervangen door de volgende figuur: "Figuur 12>PIC FILE= "L_2000300NL.002602.EPS">- het opschrift van figuur 13 wordt vervangen door: "Figuur 13Bedieningsorgaan voor het starten of afzetten van de motor in de "buiten bedrijf"-stand";- het opschrift van figuur 14 wordt vervangen door de volgende tekst: "Figuur 14Bedieningsorgaan voor het starten of afzetten van de motor in de "in bedrijf"-stand";- figuur 15 wordt vervangen door de volgende figuur: "Figuur 15>PIC FILE= "L_2000300NL.002603.EPS">- het opschrift van figuur 16 wordt vervangen door: "Figuur 16Achter- en breedtelichten(indien geen afzonderlijk bedieningsorgaan voorkomt, wordt het geïdentificeerd door middel van het symbool in figuur 15)Kleur van het verklikkerlicht: groen.";- figuur 17 vervalt;- de figuren 18 en 19 worden respectievelijk 17 en 18;- opmerking (1) wordt vervangen door de volgende tekst: "(1) Het omlijste oppervlak mag uit één stuk zijn.".II. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:Aanhangsel 1 wordt vervangen: "Aanhangsel 1>PIC FILE= "L_2000300NL.002702.EPS">"


Avis juridique important

|

31998L0038

Richtlijn 98/38/EG van de Commissie van 3 juni 1998 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 74/151/EEG van de Raad betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 170 van 16/06/1998 blz. 0013 - 0014

RICHTLIJN 98/38/EG VAN DE COMMISSIE van 3 juni 1998 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 74/151/EEG van de Raad betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (2), inzonderheid op artikel 13,Gelet op Richtlijn 74/151/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende bepaalde onderdelen en eigenschappen van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/54/EG, inzonderheid op artikel 4,Overwegende dat, gezien de opgedane ervaring en de ontwikkeling van de technieken, de voorschriften betreffende onderdelen en eigenschappen, als bedoeld in artikel 2 van Richtlijn 74/151/EEG, thans dienen te worden aangepast;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij Richtlijn 74/150/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 De bijlagen I tot en met VI van Richtlijn 74/151/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 1. Met ingang van 1 mei 1999 mogen de lidstaten:- voor een type trekker de EG-typegoedkeuring, de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document of de nationale typegoedkeuring niet weigeren,- noch het voor de eerste maal in het verkeer brengen van trekkers verbieden,indien deze trekkers voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 74/151/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 oktober 1999 mogen de lidstaten:- niet langer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document afgeven voor een type trekker, indien dit niet voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 74/151/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn;- de nationale typegoedkeuring weigeren voor een type trekker, indien dit niet voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 74/151/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.Artikel 3 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 mei 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 3 juni 1998.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.(2) PB L 277 van 10. 10. 1997, blz. 24.(3) PB L 84 van 28. 3. 1974, blz. 25.BIJLAGE De bijlagen I tot en met VI van Richtlijn 74/151/EEG worden als volgt gewijzigd:a) In bijlage I wordt de term "gewicht" vervangen door de term "massa".b) In bijlage II- worden de twee streepjes in punt 1 vervangen door de volgende twee streepjes:"- lengte: 255 mm of 520 mm- breedte: 165 mm of 120 mm.Bij de keuze moet rekening worden gehouden met de heersende afmetingen in de lidstaten van bestemming.";- wordt punt 2.1 gelezen:"Stand van de plaat in de breedterichtingHet midden van de plaat mag niet rechts gelegen zijn van het symmetrievlak van de trekker.De linkerrand van de plaat mag niet links gelegen zijn van het verticale vlak dat evenwijdig is aan het symmetrievlak van de trekker en dat raakt aan het punt waar de dwarsdoorsnede van de trekker in zijn totale breedte de grootste afmeting bereikt.":- wordt punt 2.4 gelezen:"De hoogte van de onderrand van de plaat boven het wegdek mag niet minder dan 0,3 meter bedragen; de hoogte van de bovenrand van de plaat boven het wegdek mag niet meer dan 4,0 meter bedragen.";c) In bijlage III wordt in punt 2 de volgende tekst toegevoegd:"De brandstoftoevoerleidingen en de vulopening moeten zich buiten de cabine bevinden.".d) Bijlage IV wordt als volgt gelezen:"BIJLAGE IVEXTRA GEWICHTENIndien de trekker moet worden voorzien van ballast om te voldoen aan de andere voorschriften voor de EG-typegoedkeuring, moet deze ballast door de fabrikant van de trekker worden geleverd en voor montage gereed zijn en moeten daarop het merk van de fabrikant en de massa van de ballast in kilogram op ± 5 % na voorkomen. De extra gewichten aan de voorzijde, die zijn ontworpen om vaak te worden verwijderd en aangebracht, moeten voor de handvatten een veiligheidsafstand van ten minste 25 mm hebben. De extra gewichten moeten zodanig zijn aangebracht dat wordt vermeden dat zij ongewild loskomen (b.v. bij het kantelen van de trekker).".e) In bijlage V wordt punt 2.1.4 gelezen:"Het gemeten maximum van de geluidsdruk moet ten minste 93 dB(A) en ten hoogste 112 dB(A) bedragen.".f) In bijlage VI wordt in punt II.1 de volgende tekst toegevoegd:"Het uiteinde van de uitlaat moet zodanig zijn geplaatst dat de uitlaatgassen niet in de cabine kunnen binnendringen.".


Avis juridique important

|

31992L0024

Richtlijn 92/24/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 129 van 14/05/1992 blz. 0154 - 0174 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 22 blz. 0195  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 22 blz. 0195

RICHTLIJN 92/24/EEG VAN DE RAAD van 31 maart 1992 betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat het van belang is maatregelen te nemen die zijn gericht op de geleidelijke totstandbrenging van de interne markt in de loop van een periode die eindigt op 31 december 1992; dat de interne markt een gebied zonder binnengrenzen omvat  waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen moeten voldoen overeenkomstig de nationale wetgevingen onder andere betrekking hebben op de snelheidsbegrenzing van bepaalde categorieën voertuigen;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften goedkeuren hetzij als aanvulling op hetzij ter vervanging van bestaande regels zodat met name de  EEG-goedkeuringsprocedure als bedoeld in Richtlijn 70/156/EEG (4), van toepassing is op elk voertuigtype;  Overwegende dat het, met het oog op de verbetering van de verkeersveiligheid en vermindering van de ernst van letsel bij ongevallen met vrachtwagens en bussen, beslist noodzakelijk wordt geacht snelheidsbegrenzers op deze categorieën motorvoertuigen aan  te brengen;  Overwegende dat op milieutechnisch en economisch gebied respectievelijk een vermindering van de luchtvervuiling en het brandstofverbruik kan worden bereikt;  Overwegende dat het in alle gevallen waarin de Raad, voor de uitvoering van voor de sector motorvoertuigen vastgestelde voorschriften, bevoegdheden aan de Commissie overdraagt, gewenst is te voorzien in een procedure van voorafgaand overleg tussen de  Commissie en de Lid-Staten in een raadgevend comité;  Overwegende dat het redelijk en nuttig is in het kader van het Drive-programma onderzoek uit te voeren naar de ontwikkeling van regelbare snelheidsbegrenzers die gestuurd worden afhankelijk van de snelheidsbeperkingen die gerechtvaardigd zijn gezien de  toestand van het wegennet en de verkeerssituatie,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  -  "voertuig": ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig van de categorieën N2 en M3 met een toegestane maximummassa van meer dan 10 ton, en van categorie N3, zoals omschreven in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, met ten minste  vier wielen, en een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/h;  -  "snelheidsbegrenzer": een snelheidsbegrenzende voorziening waarvoor goedkeuring als afzonderlijke technische eenheid als bedoeld in artikel 9 bis van Richtlijn 70/156/EEG kan worden verleend. Bij het ontwerpen van voertuigen oorspronkelijk ingebouwde  snelheidsbegrenzingssystemen moeten voldoen aan dezelfde eisen als snelheidsbegrenzers.  Artikel 2  De Lid-Staten mogen:  - de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een type voertuig niet weigeren en de registratie, de verkoop, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de uitrusting van  dat voertuig met een snelheidsbegrenzer;  - de EEG-goedkeuring als technische eenheid of de nationale goedkeuring van een snelheidsbegrenzer niet weigeren, of de verkoop of de toepassing van een snelheidsbegrenzer niet verbieden,  als aan de in de bijlage van deze richtlijn genoemde voorschriften wordt voldaan.  Artikel 3  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de in de bijlagen van deze richtlijn neergelegde voorschriften aan de vooruitgang van de techniek aan te passen, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.  Artikel 4  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1993 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Artikel 5  Met ingang van 1 januari 1994 mogen de Lid-Staten:  - voor een type voertuig waarvan de snelheidsbegrenzers niet voldoen aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn, niet langer het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde document afgeven;  - voor een type voertuig waarvan de snelheidsbegrenzers niet voldoen aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn, de nationale goedkeuring weigeren.  Met ingang van 1 oktober 1994 mogen de Lid-Staten het voor de eerste maal in het verkeer brengen verbieden van voertuigen die niet zijn voorzien van snelheidsbegrenzers die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn.  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 31 maart 1992.  Voor de Raad De Voorzitter Vitor MARTINS (1) PB nr. C 229 van 4. 9. 1991, blz. 5.(2) PB nr. C 13 van 20. 1. 1992, blz. 505, en PB nr. C 67 van 16. 3. 1992.(3) PB nr. C 40 van 17. 2. 1992, blz. 54.(4) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing  van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG (PB nr. L 220 van 8. 8. 1987, blz. 44).   BIJLAGE I  1. TOEPASSINGSGEBIED 1.1. Deze richtlijn is van toepassing op snelheidsbegrenzers, waaraan EEG-goedkeuring als afzonderlijke technische eenheid voor motorvoertuigen is verleend, en op de uitrusting van motorvoertuigen, als bedoeld in artikel 1, met deze goedgekeurde  begrenzers of soortgelijke snelheidsbegrenzende systemen die aan de in de bijlage van deze richtlijn genoemde voorschriften voldoen.  Motorvoertuigen die ontworpen zijn voor een maximumsnelheid lager dan de ingestelde snelheid als bedoeld in Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in  bepaalde categorieën motorvoertuigen (1), behoeven niet te worden uitgerust met een snelheidsbegrenzer.  Het doel van deze richtlijn is de maximumsnelheid van voertuigen voor het vervoer van zware goederen en passagiers tot een vastgestelde grenswaarde te beperken. Dit wordt bereikt met behulp van een snelheidsbegrenzer of een bij het voertuig behorend  snelheidsbegrenzingssysteem waarvan de primaire functie de regeling van de brandstoftoevoer naar de motor is.  2. DEFINITIES 2.1. In deze richtlijn wordt verstaan onder:  2.2.  "snelheidsgrens V": de maximumsnelheid van het voertuig waarbij de constructie of de uitrusting daarvan geen snelheidsverhoging door indrukking van het gaspedaal toestaat;  2.3.  "ingestelde snelheid (V ing)": de beoogde gemiddelde snelheid van het voertuig in gestabiliseerde toestand;  2.4.  "gestabiliseerde snelheid (V stab)": de snelheid van het voertuig die voldoet aan de in punt 1.1.4.2.3 van bijlage III genoemde voorwaarden;  2.5.  "snelheidsbegrenzer": een voorziening waarvan de primaire functie de regeling van de brandstoftoevoer naar de motor is ten einde de snelheid van het voertuig tot een vastgestelde waarde te beperken;  2.6.  "ledige massa": de massa van het voertuig in bedrijfsklare toestand, inclusief koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage en reservewiel, indien van toepassing;  2.7.  "voertuigtype": voertuigen die niet op essentiële punten afwijkingen vertonen zoals:  2.7.1. - merk en type van het snelheidsbegrenzingssysteem of de snelheidsbegrenzende voorziening, indien van toepassing;  2.7.2. - aantal snelheden dat als grens kan worden ingesteld binnen het voor het testvoertuig vastgestelde gebied;  2.7.3. - verhouding van het maximummotorvermogen tot de ledige massa kleiner of gelijk aan die van het testvoertuig, en 2.7.4. - hoogste verhouding van het toerental tot de voertuigsnelheid in de hoogste versnelling kleiner dan dat van het testvoertuig;  2.8.  "type snelheidsbegrenzer": snelheidsbegrenzers die niet op essentiële punten afwijkingen vertonen, zoals:  - merk en type begrenzer;  - aantal snelheden dat met de snelheidsbegrenzer kan worden ingesteld;  - voor de regeling van de brandstoftoevoer naar de motor toegepaste methode.  3. AANVRAAG TOT EEG-GOEDKEURING VAN EEN VOERTUIGTYPE 3.1. De aanvraag tot goedkeuring van een voertuigtype met betrekking tot snelheidsbegrenzing dient te worden ingediend door de voertuigfabrikant of zijn erkende vertegenwoordiger.  3.2. Deze aanvraag dient vergezeld te gaan van de hieronder genoemde stukken in drievoud, onder vermelding van de volgende bijzonderheden:  3.2.1. Een uitvoerige beschrijving van het voertuigtype en van de voor de snelheidsbegrenzing relevante voertuigonderdelen, vergezeld van de bijzonderheden en stukken als genoemd in bijlage II, aanhangsel 1.  3.2.2. Een representatief exemplaar van het voertuig van het type dat moet worden gekeurd dient ter beschikking te worden gesteld aan de voor de keuring verantwoordelijke technische dienst.  3.2.3. Een voertuig dat nog niet uit alle tot dat type behorende onderdelen bestaat, kan voor de test worden aanvaard als naar genoegen van de bevoegde instantie kan worden aangetoond dat de afwezigheid van deze onderdelen niet van invloed is op de  resultaten van de verificaties voor wat betreft de voorschriften van de onderhavige richtlijn.  3.3. De bevoegde instantie dient, voordat EEG-goedkeuring wordt verleend, na te gaan of er toereikende regelingen bestaan om ervoor te zorgen dat de overeenstemming van de produktie op effectieve wijze wordt gecontroleerd.  4. EEG-GOEDKEURING 4.1. Als een voertuig dat overeenkomstig onderhavige richtlijn ter keuring ter beschikking wordt gesteld, voldoet aan de in punt 7 vermelde voorschriften, dient dat voertuigtype te worden goedgekeurd.  De Lid-Staten dienen met behulp van een met het model van bijlage II, aanhangsel 2, van deze richtlijn overeenkomend formulier op de hoogte te worden gesteld van goedkeuring of van uitbreiding of weigering van goedkeuring van een voertuigtype  overeenkomstig deze richtlijn.  4.2. Er dient aan elk goedgekeurd type een goedkeuringsnummer te worden toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag hetzelfde nummer niet aan een ander voertuigtype toekennen.  5. AANVRAAG TOT EEG-GOEDKEURING VAN EEN SNELHEIDSBEGRENZER ALS TECHNISCHE EENHEID 5.1. De aanvraag tot EEG-goedkeuring van een snelheidsbegrenzer als technische eenheid dient te worden ingediend door de fabrikant van de snelheidsbegrenzer of door zijn erkende vertegenwoordiger.  5.2. Voor elk type snelheidsbegrenzer moet de aanvraag vergezeld gaan van:  5.2.1. documentatie in drievoud waarin de technische eigenschappen van de snelheidsbegrenzer worden beschreven alsmede de montagemethode voor een of meer voertuigtypes waarvoor de snelheidsbegrenzer is bestemd;  5.2.2. vijf exemplaren van het type snelheidsbegrenzer; op de exemplaren dient duidelijk en onuitwisbaar de handelsnaam van de aanvrager of het merk en het type te worden vermeld;  5.2.3. een voertuig of een motor (in geval van testen met behulp van een motorproefbank) waarop het goed te keuren type snelheidsbegrenzer is gemonteerd, naar keuze van de aanvrager en in overleg met de voor de uitvoering van de keuringstests  verantwoordelijke technische dienst.  5.3. De bevoegde instantie dient, voordat goedkeuring wordt verleend, na te gaan of er toereikende regelingen bestaan om ervoor te zorgen dat de overeenstemming van de produktie van de snelheidsbegrenzer op effectieve wijze wordt gecontroleerd.  6. GOEDKEURING 6.1. Als een snelheidsbegrenzer die overeenkomstig de onderhavige richtlijn ter keuring ter beschikking is gesteld, voldoet aan de in punt 7 vermelde voorschriften, dient dat type snelheidsbegrenzer te worden goedgekeurd.  6.2. Aan elk goedgekeurd type snelheidsbegrenzer dient een goedkeuringsnummer te worden toegekend. De eerste twee cijfers (00 voor de richtlijn in de oorspronkelijke vorm) hebben betrekking op de wijzigingen als gevolg van de meest recente belangrijke  technische ontwikkelingen van de richtlijn op het tijdstip van verlening van goedkeuring. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander type snelheidsbegrenzer toekennen.  6.3. De Lid-Staten dienen met behulp van een met het model van bijlage II, aanhangsel 4, van deze richtlijn overeenkomend formulier op de hoogte te worden gesteld van goedkeuring of van uitbreiding of weigering van goedkeuring van een type  snelheidsbegrenzer overeenkomstig deze richtlijn.  6.4. Er dient op iedere snelheidsbegrenzer van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde snelheidsbegrenzertype een internationaal keurmerk te worden aangebracht op een duidelijk zichtbare en gemakkelijk toegankelijke plaats, die op het  goedkeuringsformulier is aangegeven:  6.4.1. een rechthoek met daarin de letter  "e", gevolgd door het nummer van de Lid-Staat dat de snelheidsbegrenzer heeft goedgekeurd en 6.4.2. een goedkeuringsnummer, dat in het EEG-goedkeuringscertificaat is vermeld (zie bijlage II, aanhangsel 4), bij het rechthoekige keurmerk.  6.5. Het keurmerk dient duidelijk leesbaar en onuitwisbaar te zijn.  6.6. In bijlage II, aanhangsel 5, van deze richtlijn wordt een voorbeeld van de indeling van het keurmerk gegeven.  7. VOORSCHRIFTEN 7.1. Algemeen 7.1.1. De snelheidsbegrenzer moet zodanig ontworpen zijn dat deze bij normaal gebruik voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn, ondanks de trillingen waaraan de begrenzer eventueel wordt blootgesteld. De snelheidsbegrenzer dient zodanig ontworpen,  gebouwd en gemonteerd te zijn dat het voertuig waarin de snelheidsbegrenzer is aangebracht, bij normaal gebruik voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn.  7.1.2. De snelheidsbegrenzer van het voertuig moet met name zodanig zijn ontworpen, gebouwd en gemonteerd dat het bestand is tegen corrosieve en verouderingsinvloeden waaraan het kan worden blootgesteld, en tegen knoeien.  7.1.2.1. De begrenzingsdrempel moet in ieder geval niet kunnen worden verhoogd of tijdelijk of permanent worden verwijderd bij in gebruik zijnde voertuigen. Deze beveiliging dient aan de technische dienst te worden gedemonstreerd aan de hand van  documentatie over de storingstoestand waarin het systeem globaal wordt onderzocht.,  Uit de analyse moet blijken welke de gevolgen zijn van een verandering van de invoer- en uitvoerparameters op de werking, welke de mogelijkheden zijn om deze wijzigingen te doen ontstaan door storingen of door knoeien en hoe groot de kans is dat dit  geschiedt, waarbij rekening wordt gehouden met de verschillende toestanden van het systeem. Het analyseniveau is altijd afgestemd op de eerste storing.  7.1.2.2. De snelheidsbegrenzingsfunctie, de snelheidsbegrenzer en de voor het functioneren noodzakelijke aansluitingen, behalve die welke essentieel zijn voor het functioneren van het voertuig, dienen te kunnen worden beschermd tegen niet toegestane  bijstelling of onderbreking van de energievoorziening met behulp van verzegelingen en/of door de noodzaak om speciale gereedschappen te gebruiken.  7.1.3. De snelheidsbegrenzingsfunctie en de snelheidsbegrenzer mogen het remsyteem van het voertuig niet in werking stellen. Een permanente rem (bij voorbeeld een wervelstroomrem) mag alleen in het systeem worden opgenomen als deze in werking treedt  nadat de snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer de brandstoftoevoer tot een minimum heeft beperkt.  7.1.4. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer moet zodanig ontworpen zijn dat, als het voertuig met de ingestelde snelheid rijdt, de snelheid van het voertuig niet wordt beïnvloed door verdere indrukking van het gaspedaal.  7.1.5. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer mag de normale bediening van het gaspedaal bij het schakelen mogelijk maken.  7.1.6. Storingen of knoeien mogen geen toename van het motorvermogen hebben boven dat wat in de stand van het gaspedaal van de bestuurder wordt gevraagd.  7.1.7. De snelheidsbegrenzer dient te functioneren ongeacht welk gaspedaal wordt gebruikt bij aanwezigheid van meer dan een van dergelijke bedieningsorganen, die vanaf de zitplaats van de bestuurder kunnen worden bediend.  7.1.8. De snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer dient naar behoren te functioneren in een elektromagnetische omgeving zonder onaanvaardbare elektromagnetische storingen, ongeacht de invloeden in deze omgeving.  7.1.9. Alle voor het volledig functioneren van de snelheidsbegrenzer benodigde onderdelen dienen van energie te worden voorzien wanneer het voertuig rijdt.  7.2. Speciale voorschriften 7.2.1. Voor de verschillende categorieën motorvoertuigen dient de snelheidsgrens V te worden ingesteld overeenkomstig Richtlijn 92/6/EEG.  7.2.2. Deze snelheidsbegrenzing mag worden gerealiseerd hetzij met behulp van de uitrusting van motorvoertuigen met EEG-goedgekeurde snelheidsbegrenzers hetzij met soortgelijke systemen in het voertuig die dezelfde snelheidsbegrenzingsfunctie vervullen.   7.2.3. De ingestelde snelheid dient te worden aangegeven op een duidelijk zichtbare plaat in de bestuurdersruimte van ieder voertuig.  8. TEST De snelheidsbegrenzingstests waaraan het voertuig of de snelheidsbegrenzer die voor EEG-goedkeuring ter beschikking is gesteld, wordt onderworpen, alsmede de voorgeschreven begrenzingsprestaties, worden beschreven in bijlage III van deze richtlijn.  Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de keuringsinstantie, mogen voertuigen waarvan de berekende onbeperkte maximumsnelheid de voor die voertuigen vastgestelde ingestelde snelheid niet overschrijdt, worden vrijgesteld van de in bijlage III  genoemde test, mits aan de voorschriften van deze richtlijn wordt voldaan.  9. WIJZIGING VAN HET TYPE VOERTUIG OF SNELHEIDSBEGRENZER EN UITBREIDING VAN EEG-GOEDKEURING 9.1. Iedere wijziging aan het voertuigtype of het type snelheidsbegrenzer dient te worden medegedeeld aan de administratie van de instantie die het voertuigtype heeft goedgekeurd. De instantie kan vervolgens:  9.1.1. van mening zijn dat de aangebrachte wijzigingen waarschijnlijk geen merkbare nadelige gevolgen hebben en dat het voertuig of de snelheidsbegrenzer in ieder geval nog voldoet aan de voorschriften, of 9.1.2. een aanvullend testrapport van de voor de uitvoering van de test verantwoordelijke dienst verlangen.  9.2. Bevestiging of weigering van goedkeuring, waarbij de wijziging nader wordt aangegeven, dient volgens de in punt 4.1 aangegeven procedure te worden medegedeeld aan de Lid-Staten.  9.3. De bevoegde instantie die uitbreiding van goedkeuring verleent, dient aan elk mededelingenformulier voor een dergelijke uitbreiding een serienummer toe te kennen.  10. CONFORMITEIT VAN DE PRODUKTIE 10.1. Ieder krachtens deze richtlijn goedgekeurd voertuig of iedere snelheidsbegrenzer dient zodanig te worden vervaardigd dat deze overeenkomt met het goedgekeurde type en voldoet aan de in punt 7 genoemde voorschriften.  10.2. Ten einde vast te stellen dat aan de in punt 10.1 genoemde voorschriften wordt voldaan, dienen daartoe bestemde produktiecontroles te worden uitgevoerd.  10.3. De houder van de goedkeuring dient met name:  10.3.1. ervoor te zorgen dat er een effectieve kwaliteitscontrole van het voertuig of de snelheidsbegrenzer bestaat;  10.3.2. toegang te hebben tot de testapparatuur die benodigd is voor de controle van de overeenkomst met elk goedgekeurd type;  10.3.3. ervoor te zorgen dat de testresultaten worden vastgelegd en dat de aangehechte stukken gedurende een in overleg met de overheidsinstantie vastgestelde periode beschikbaar blijven;  10.3.4. de resultaten van elk type test te analyseren, ten einde vast te stellen en er zorg voor te dragen dat de eigenschappen van het voertuig of de snelheidsbegrenzer constant zijn, binnen de grenzen van de toelaatbare afwijkingen van het industriële  produktieproces;  10.3.5. ervoor te zorgen dat elk type voertuig of snelheidsbegrenzer voldoende wordt gecontroleerd en beproefd overeenkomstig de door de bevoegde instantie goedgekeurde procedures;  10.3.6. ervoor te zorgen dat, indien een stel monsters of te testen onderdelen bij de test niet aan de eisen blijkt te voldoen, er een nieuwe bemonstering en beproeving plaatsvindt. Tevens dienen alle noodzakelijke maatregelen te worden genomen om  ervoor te zorgen dat de desbetreffende produktie weer aan de eisen voldoet.  10.4. De bevoegde instantie die de goedkeuring heeft verleend, kan op ieder tijdstip de in elke produktie-eenheid toegepaste conformiteitscontrolemethode komen controleren.  10.4.1. Bij iedere inspectie dienen de test- en produktiegegevens aan de inspecteur te worden voorgelegd.  10.4.2. De inspecteur kan willekeurige monsters kiezen en deze laten testen in het laboratorium van de fabrikant. Het minimumaantal monsters kan worden vastgesteld op basis van de resultaten van de controles van de fabrikant zelf.  10.4.3. Indien het kwaliteitsniveau onvoldoende is of het noodzakelijk lijkt de waarde van de in punt 10.4.2 bedoelde tests te verifiëren, dient de inspecteur een aantal monsters te selecteren dat wordt verzonden aan de technische dienst die de  goedkeuringstests heeft uitgevoerd.  10.4.4. De bevoegde instantie mag iedere in deze richtlijn voorgeschreven test uitvoeren. Normaliter vinden de in opdracht van de bevoegde instantie uit te voeren inspecties om de twee jaar plaats. Wanneer bij een van deze inspecties de resultaten  onbevredigend zijn, dient de bevoegde instantie ervoor te zorgen dat alle noodzakelijke maatregelen worden genomen om ervoor te zorgen dat de produktie zo spoedig mogelijk weer aan de eisen voldoet.  11. SANCTIES INGEVAL VAN NIET-CONFORME PRODUKTIE 11.1. De overeenkomstig deze richtlijn voor een voertuigtype of type snelheidsbegrenzer verleende goedkeuring kan worden ingetrokken als niet aan de in punt 7 vastgelegde voorschriften wordt voldaan.  11.2. Als een Lid-Staat een EEG-goedkeuring die hij eerder heeft verleend, intrekt, dient de Lid-Staat de andere Lid-Staten hiervan onverwijld in kennis te stellen door middel van een kopie van het EEG-goedkeuringscertificaat dat overeenkomt met het  model als opgenomen in bijlage II, aanhangsel 2 of 4.  (1) PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 27.   BIJLAGE II   Aanhangsel 1 INLICHTINGENFORMULIER Nr. . . . overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen in verband met snelheidsbegrenzing of uitrusting met snelheidsbegrenzers (Richtlijn 92/24/EEG)    Onderstaande gegevens, indien van toepassing, dienen in drievoud te worden verstrekt en van een inhoudsopgave te zijn voorzien. Voldoende gedetailleerde tekeningen op passende schaal moeten worden bijgevoegd in formaat A4 of tot dat formaat gevouwen. In  het geval van door microprocessor gestuurde functies moeten relevante gegevens over de prestaties worden verstrekt.   0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (handelsnaam van fabrikant): .  0.2. Type en handelsbenaming:.   .  0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven (b) (¹): .  .  0.3.1. Plaats van het merkteken: .  0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (c): .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.6. Plaats en wijze van aanbrenging van de voorgeschreven platen en vermeldingen:  0.6.1. op het chassis: .  0.6.2. op de carrosserie: .  0.7. In het geval van onderdelen of afzonderlijke technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: .  .  0.8. Adres(sen) van assemblagefabriek(en): .  .  .  (¹) De verwijzingen en voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG. Punten die voor de toepassing van deze richtlijn niet relevant zijn, zijn  weggelaten.  1. ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG 1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig: . 2. AFMETINGEN EN MASSA'S (e) (mm en kg) (in voorkomend geval naar tekening verwijzen) 2.6. Massa van het voertuig met carrosserie in  bedrijfsklare toestand, of massa van het chassis met cabine indien de fabrikant de carrosserie niet levert (met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage, reservewiel en bestuurder) (o) (max. en min. voor elke uitvoering): . . . . . 2.8.  Technisch toelaatbare maximummassa volgens fabrieksopgave (max. en min. voor elke uitvoering) (y): . . 3. MOTOR (q) 3.1. Fabrikant: . 3.1.1. Motorcode van de fabrikant (zoals op de motor vermeld of ander identificatiemiddel): . . 3.2. Verbrandingsmotor:  . 3.2.1. Specifieke gegevens over de motor: . 3.2.1.1. Werkingsbeginsel: elektrische ontsteking/compressie-ontsteking, viertakt/tweetakt (¹) 3.2.1.3. Cilinderinhoud (S): ...................... cm³ 3.2.1.4. Volumetrische compressieverhouding: . 3.2.1.8.  Netto maximumvermogen (+): ...................... kW bij ...................... min-1 3.2.1.9. Maximaal toegestaan motortoerental volgens fabrieksopgave: ...................... min-1 3.2.1.10. Netto maximumkoppel (+): ...................... Nm bij  ...................... min-1 4. KRACHTOVERBRENGING (v) 4.2. Transmissiesysteem (mechanisch, hydraulisch, elektrisch, enz.): . 4.5. Versnellingsbak 4.5.1. Type (handgeschakeld/automatisch/CVT (*) (¹)) 4.6. Overbrengingsverhoudingen    Versnelling Verhoudingen in de versnellingsbak (verhoudingen tussen omwentelingen van de motor en omwentelingen van uitgaande as van de versnellingsbak) Eind-overbrengingsverhouding(en) (verhouding tussen omwentelingen van uitgaande as van de  versnellingsbak en omwentelingen van aangedreven wielen) Totale verhouding Max. voor CVT 1 2 3 . . . Min. voor CVT Achteruit 4.7. Maximumsnelheid van het voertuig en versnelling waarin deze wordt bereikt (in km/h) (w): . 6. OPHANGING 6.6. Banden  en wielen 6.6.1. Band/wiel-combinatie(s): . . (Voor banden: vermeld maataanduiding, minimumbelastingsindex, minimumsnelheidscategoriesymbool; voor wielen: vermeld velgmaat/maten en offset(s).) 6.6.1.1. as 1: . 6.6.1.2. as 2: . enz. 6.6.2. Boven- en  ondergrenzen van rolstralen 6.6.2.1. as 1: . 6.6.2.2. as 2: . enz. 6.6.3. Door de fabrikant van het voertuig aanbevolen bandenspanningen(en): ................. kPa  Aanhangsel 2 MODEL (maximumformaat: A4 (210 × 297 mm)) EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER (voertuig)   Dienststempel Mededeling betreffende de - goedkeuring (¹) - uitbreiding van de goedkeuring (¹) - weigering van de goedkeuring (¹) van een type voertuig met betrekking tot Richtlijn 92/24/EEG van de Raad betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen.  EEG-goedkeuringsnr.: ..................   Uitbreidingsnr.: .   DEEL I  0. Algemene gegevens 0.1. Merk (handelsnaam van fabrikant): .  .  0.2. Type en handelsbenaming (met vermelding van eventuele varianten): .  .  0.3. Middel tot identificatie van het type, als aangegeven op het voertuig (b): .  .  0.3.1. Plaats van het merkteken: .  0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (c) (*): .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.8. Adres(sen) van assemblagefabriek(en): .  .  .  (¹) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is.  (*) De verwijzingen en voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG. Punten die voor de toepassing van deze richtlijn niet relevant zijn, zijn  weggelaten.  DEEL II  1. Aanvullende gegevens 1.1. Merk en type van de EEG-goedgekeurde snelheidsbegrenzer(s), indien van toepassing; goedkeuringsnummer(s): .  1.2. Merk en type ingebouwd snelheidsbegrenzersysteem: .  .  1.3. Snelheid of aantal snelheden die/dat met de snelheidsbegrenzer kan worden ingesteld: ......... km/h  1.4. Verhouding maximaal motorvermogen/ledige massa van het voertuigtype: .  1.5. Maximale verhouding toerental/voertuigsnelheid in de hoogste versnelling van het voertuigtype:  .  2. Met de keuring belaste technische dienst: .  3. Datum van het keuringsrapport: .  4. Nummer van het keuringsrapport: .  5. Redenen voor uitbreiding van de goedkeuring (indien van toepassing): .  6. Eventuele opmerkingen: .  .  .  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  10. Bijgevoegd wordt een lijst van documenten in het goedkeuringsdossier dat bij de administratieve dienst die de goedkeuring heeft verleend wordt bewaard, welke lijst op verzoek verkrijgbaar is.  Aanhangsel 3 MODEL INLICHTINGENFORMULIER Nr. . . . (a) (*), overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad, betreffende EEG-goedkeuring als afzonderlijke technische eenheid van snelheidsbegrenzers voor motorvoertuigen (Richtlijn  92/24/EEG)   Onderstaande gegevens, indien van toepassing, dienen in drievoud te worden verstrekt en van een inhoudsopgave te zijn voorzien. Voldoende gedetailleerde tekeningen op passende schaal moeten eventueel worden bijgevoegd in formaat A4 of tot  dat formaat gevouwen. In het geval van door microprocessor gestuurde functies moeten relevante gegevens over de prestaties worden verstrekt.  0. ALGEMENE GEGEVENS 0.1. Merk (handelsnaam van fabrikant): .  .  0.2. Type en handelsbenaming: .  .  0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op de technische eenheid is aangegeven (b): .  .  0.3.1. Plaats van het merkteken: .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.7. In het geval van onderdelen en afzonderlijke technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: .  .  12.8. Snelheidsbegrenzer 12.8.1. Type snelheidsbegrenzer: mechanisch/elektrisch/elektronisch (¹) 12.8.2. Maatregelen tegen knoeien met de snelheidsbegrenzer: .  .  12.8.3. Type voertuig of motor waarop de begrenzer is getest: .  12.8.4. Snelheid of aantal snelheden die/dat met de begrenzer kan worden ingesteld binnen het voor het testvoertuig vastgestelde bereik: .  12.8.5. Verhouding motorvermogen/ledige massa van het testvoertuig: .  12.8.7. Type(n) voertuig(en) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  .  12.8.8. Snelheid of aantal snelheden die/dat met de begrenzer kan worden ingesteld binnen het bereik dat is vastgesteld voor voertuigen waarin de begrenzer kan worden gemonteerd:.  12.8.9. Verhouding motorvermogen tot de massa in onbeladen toestand van het (de) voertuig(en) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  12.8.10. Hoogste verhouding toerental/voertuigsnelheid in de hoogste versnelling van (het) voertuig(en) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  .  12.8.11. Toegepaste brandstoftoevoerregeling naar de motor: .  .  (*) De verwijzingen en voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG. Punten die voor de toepassing van deze richtlijn niet relevant zijn, zijn  weggelaten.  (¹) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is.  Aanhangsel 4 MODEL (a) (*) (maximumformaat: A4 (210 × 297 mm)) EEG-GOEDKEURINGSCERTIFICAAT (afzonderlijke technische eenheid)   Dienststempel Mededeling betreffende de - goedkeuring (¹) - uitbreiding van de goedkeuring (¹) - weigering van de goedkeuring (¹) van een type technische eenheid met betrekking tot Richtlijn 92/24/EEG van de Raad, betreffende snelheidsbegrenzers of soortgelijke begrenzingssystemen voor bepaalde categorieën motorvoertuigen.  EEG-goedkeuringsnr.: ..................   Uitbreidingsnr.: .   DEEL I  0. Algemene gegevens 0.1. Merk (handelsnaam van fabrikant): . .  0.2. Type en handelsbenaming: .  .  0.3. Middel tot identificatie van het type, als aangegeven op het voertuig (b): .  .  0.3.1. Plaats van het merkteken: .  0.5. Naam en adres van de fabrikant: .  .  0.7. In het geval van onderdelen en afzonderlijke technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: .  .  (*) De verwijzingen en voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die van bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG. Punten die voor de toepassing van deze richtlijn niet relevant zijn, zijn  weggelaten.  (¹) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is.  DEEL II  1. Aanvullende gegevens:  1.1. Snelheidsbegrenzer: mechanisch/elektrisch/elektronisch (¹) 1.2. Voertuigtype(n) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  .  1.3. Snelheid of aantal snelheden die/dat met de begrenzer kan worden ingesteld binnen het bereik dat is vastgesteld voor voertuigen waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  .  1.4. Verhouding motorvermogen/ledige massa van het (de) voertuig(en) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  1.5. Maximale verhouding toerental/voertuigsnelheid in de hoogste versnelling van (het) voertuig(en) waarin de begrenzer kan worden gemonteerd: .  1.6. Instructies voor de montage van de snelheidsbegrenzer voor elk type voertuig: .  .  .  .  2. Met de keuring belaste technische dienst: .  .  3. Datum van het keuringsrapport: .  4. Nummer van het keuringsrapport: .  5. Redenen voor uitbreiding van de goedkeuring (indien van toepassing): .  .  .  6. Eventuele opmerkingen: .  .  .  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  10. Bijgevoegd wordt een lijst van documenten in het goedkeuringsdossier dat bij de administratieve dienst die de goedkeuring heeft verleend wordt bewaard, welke lijst op verzoek verkrijgbaar is.  (¹) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is.  (1) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is. (*) Continu variabele transmissie.   BIJLAGE III   TEST EN PRESTATIES  1. BEPROEVING VAN DE SNELHEIDSBEGRENZER Op verzoek van de aanvrager van de goedkeuring dienen overeenkomstig punt 1.1, 1.2 of 1.3 hieronder tests te worden uitgevoerd.  1.1. Meting op een testbaan 1.1.1. Toestand van het voertuig 1.1.1.1. Een te keuren, voor het voertuigtype representatief voertuig of voor het type snelheidsbegrenzer representatieve begrenzer dient ter beschikking te worden gesteld aan de technische dienst.  1.1.1.2. De afstelling van de motor van het testvoertuig, met name de brandstoftoevoer (carburator of inspuitingssysteem) dient te voldoen aan de door de fabrikant vastgestelde specificaties.  1.1.1.3. De banden dienen te zijn gemonteerd en opgepompt tot de druk als aangegeven door de voertuigfabrikant.  1.1.1.4. De voertuigmassa dient de ledige massa te zijn overeenkomstig de specificatie van de fabrikant.  1.1.2. Karakteristieken van de testbaan 1.1.2.1. Het testoppervlak dient zodanig te zijn dat met de gestabiliseerde snelheid kan worden gereden en het dient vrij van oneffenheden te zijn. Hellingen mogen niet meer dan 2 % bedragen en niet meer dan met 1 % variëren, exclusief  wielvluchteffecten.  1.1.2.2. Het testoppervlak mag niet onder water staan of bedekt zijn met sneeuw of ijs.  1.1.3. Heersende weersomstandigheden 1.1.3.1. De gemiddelde windsnelheid gemeten op een hoogte van minstens 1 meter boven het wegdek dient minder dan 6 m/s te bedragen met windstoten van maximaal 10 m/s.  1.1.4. Versnellingstestmethode 1.1.4.1. Het voertuig dat zich met een snelheid van 10 km/h onder de ingestelde snelheid voortbeweegt dient zoveel mogelijk versneld te worden door volledige indrukking van het gaspedaal.  Het gaspedaal dient ten minste 30 s in deze stand te worden gehouden nadat de snelheid van het voertuig zich heeft gestabiliseerd. De momentane voertuigsnelheid dient gedurende de test te worden vastgelegd, zodat de curve van de snelheid als functie van  de tijd kan worden bepaald gedurende de inwerkingtreding van de snelheidsbegrenzingsfunctie of de snelheidsbegrenzer, al naar gelang van het geval. De nauwkeurigheid van de snelheidsmeting dient ± 1 % te bedragen. De tijdmeting dient een nauwkeurigheid  te hebben van minder dan 0,1 s.  1.1.4.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de versnellingstest De test is naar behoren uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:  1.1.4.2.1. De door het voertuig bereikte gestabiliseerde snelheid Vstab dient kleiner dan of gelijk te zijn aan de ingestelde snelheid Ving. Een tolerantie van Ving van 5 % of 5 km/h is echter aanvaardbaar, waarbij de grootste waarde van toepassing is.   1.1.4.2.2. Overgangsresponsie (zie figuur 2 van het aanhangsel) Nadat de gestabiliseerde snelheid voor het eerst is bereikt:  a) mag de maximumsnelheid de gestabiliseerde snelheid Vstab met niet meer dan 5 % overschrijden;  b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,5 m/s² bedragen, gemeten over een periode van meer dan 0,1 s, en c) dient de toestand van gestabiliseerde snelheid als bedoeld in 1.4.2.3 binnen 10 s nadat de gestabiliseerde snelheid Vstab voor de eerste keer is bereikt, in te treden.  1.1.4.2.3. Gestabiliseerde snelheid (zie figuur 2 van het aanhangsel) Wanneer de toestand van stabiele snelheid is bereikt:  a) mag de snelheid niet meer dan 4 % van de gestabiliseerde snelheid Vstab of 2 km/h schommelen waarbij de grootste waarde van toepassing is;  b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,2 m/s² bedragen gemeten over een periode van meer dan 0,1 s;  c) is de gestabiliseerde snelheid (Vstab) de gemiddelde snelheid berekend gedurende een minimumperiode van 20 s, welke aanvangt 10 s nadat de gestabiliseerde snelheid is bereikt.  1.1.4.2.4. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens kan worden overschreden, dient een versnellingstest te worden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geverifieerd.  1.1.5. Testmethode bij constante snelheid 1.1.5.1. Het voertuig dient met de maximumversnelling te worden versneld tot de constante snelheid is bereikt, die vervolgens zonder enige verandering over een afstand van minstens 400 m moet worden gehandhaafd. De meting van de gemiddelde snelheid van  het voertuig dient vervolgens over dezelfde afstand te worden herhaald, maar nu in tegengestelde richting en volgens dezelfde procedure.  De gestabiliseerde snelheid voor de gehele, in het voorgaande beschreven test is het gemiddelde van de twee snelheden, gemeten tijdens het heen en terug rijden over de testbaan. De gehele test, inclusief de berekening van de gestabiliseerde snelheid,  dient vijfmaal te worden uitgevoerd. De snelheid dient met een nauwkeurigheid van ± 1 % te worden gemeten, terwijl de tijd met een nauwkeurigheid van 0,1 s dient te worden bepaald.  1.1.5.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de constante-snelheidstest De tests worden geacht naar behoren te zijn uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:  1.1.5.2.1. Geen van de gestabiliseerde snelheden Vstab mag hoger liggen dan de ingestelde snelheid Ving. Een tolerantie van 5 % van de waarde voor Ving of 5 km/h is echter toegestaan, waarbij de grootste waarde van toepassing is.  1.1.5.2.2.  Het verschil tussen de uiterste gestabiliseerde snelheden die tijdens de tests worden gemeten, mag niet meer dan 3 km/h bedragen.  1.1.5.2.3. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theoretisch kan worden overschreden, dienen constante-snelheidstests te worden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geverifieerd.  1.2. Rollenbanktests 1.2.1. Eigenschap van de rollenbank De equivalente traagheid van de voertuigmassa dient te worden gereproduceerd met een rollenbank met een nauwkeurigheid van ± 10 %. De snelheid dient met een nauwkeurigheid van ± 1 % te worden gemeten, terwijl de tijd tot op 0,1 s nauwkeurig moet zijn.  1.2.2. Versnellingstestmethode 1.2.2.1. Het door de rem van de rollenbank geabsorbeerde vermogen gedurende de test dient zodanig te worden ingesteld dat dit overeenkomt met de rijweerstand van het voertuig bij de testsnelhe(i)d(en). Dit vermogen kan worden berekend en dient met een  nauwkeurigheid van ± 10 % te worden ingesteld. Op verzoek van de aanvrager en in overleg met de bevoegde instantie mag het geabsorbeerde vermogen ook op 0,4 Pmax worden ingesteld (Pmax is het maximumvermogen van de motor). Het voertuig dat zich  voortbeweegt met een snelheid van 10 km/h beneden de ingestelde snelheid, dient maximaal te worden versneld door volledige indrukking van het gaspedaal. De ingedrukte toestand van het gaspedaal dient minstens 20 s te worden gecontinueerd nadat de  voertuigsnelheid zich heeft gestabiliseerd. De momentane voertuigsnelheid dient gedurende de test te worden vastgelegd, zodat de curve van de snelheid als functie van de tijd gedurende de inwerkingtreding van de snelheidsbegrenzer kan worden bepaald.  1.2.2.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de versnellingstest De test is naar behoren uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden is voldaan:  1.2.2.2.1. De door het voertuig bereikte gestabiliseerde snelheid Vstab dient kleiner dan of gelijk te zijn aan de ingestelde snelheid Ving. Een tolerantie van 5 % van de waarde voor Ving of 5 km/h is echter aanvaardbaar, waarbij de grootste waarde van  toepassing is.  1.2.2.2.2. Overgangsresponsie (zie figuur 2 van het aanhangsel) Nadat de gestabiliseerde snelheid de eerste keer is bereikt:  a) mag de maximumsnelheid de gestabiliseerde snelheid Vstab met niet meer dan 5 % overschrijden;  b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,5 m/s² bedragen, gemeten over een periode van meer dan 0,1 s, en c) dient de toestand van gestabiliseerde snelheid als bedoeld in punt 1.2.2.2.3 binnen 10 s nadat de gestabiliseerde snelheid Vstab voor de eerste keer is bereikt, in te treden.  1.2.2.2.3. Gestabiliseerde snelheid (zie figuur 2 van het aanhangsel) Wanneer de stabiele snelheid is bereikt:  a) mag de snelheid niet meer dan 4 % van de gestabiliseerde snelheid Vstab of 2 km/h afwijken, waarbij de grootste waarde van toepassing is;  b) mag de snelheidsverandering niet meer dan 0,2 m/s² bedragen, gemeten over een periode van meer dan 0,1 s.  1.2.2.2.4. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theoretisch kan worden overschreden, moeten versnellingstests worden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria worden geverifieerd.  1.2.3. Testmethode voor de constante-snelheidstest 1.2.3.1. Het voertuig dient op de rollenbank te worden geplaatst. Voor het door de rollenbank geabsorbeerde vermogen dat geleidelijk wordt gevarieerd van het maximumvermogen Pmax tot een waarde van 0,2 Pmax, dient aan de onderstaande  aanvaardbaarheidscriteria te worden voldaan. De snelheid van het voertuig dient over het gehele hierboven gedefinieerde vermogensbereik te worden vastgelegd. De maximumsnelheid van het voertuig dient voor dit bereik te worden vastgesteld. De hierboven  beschreven test en metingen dienen vijfmaal te worden uitgevoerd.  1.2.3.2. Aanvaardbaarheidscriteria voor de constante-snelheidstest De tests worden geacht naar behoren te zijn uitgevoerd als aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:  1.2.3.2.1. Geen van de gestabiliseerde snelheden Vstab mogen de ingestelde snelheid Ving overschrijden. Een tolerantie van 5 % van de waarde voor Ving of 5 km/h is echter toegestaan, waarbij de grootste waarde van toepassing is.  1.2.3.2.2. Het verschil tussen de uiterste waarde van de gestabiliseerde snelheid gedurende de proef mag niet meer dan 3 km/h bedragen.  1.2.3.2.3. Voor elke overbrengingsverhouding waarbij de snelheidsgrens theoretisch kan worden overschreden, dienen constante-snelheidstests te worden uitgevoerd en de aanvaardbaarheidscriteria te worden geverifieerd.  1.3. Test op de motorproefbank Deze testprocedure kan alleen worden toegepast als de aanvrager naar genoegen van de technische instantie kan aantonen dat deze methode gelijkwaardig is aan die van meting op een testbaan.  2. DUURTEST De snelheidsbegrenzer dient te worden onderworpen aan een duurtest volgens de hieronder staande procedure. Deze test behoeft echter niet te worden uitgevoerd als de aanvrager kan aantonen dat de begrenzer tegen verouderingsinvloeden bestand is.  2.1. De begrenzer wordt aan een cyclussequentie onderworpen op een bank die het gedrag en de beweging van de begrenzer waaraan deze op het voertuig wordt blootgesteld, simuleert.  2.2. Een functiecyclus wordt met behulp van een door de fabrikant geleverd regelsysteem in stand gehouden. Hieronder wordt het diagram van de cyclus afgebeeld.  Hieronder worden vijf toestanden gedefinieerd. De te testen snelheidsbegrenzers (SB) van het voor keuring afgeleverde type dienen in de volgens de onderstaande tabel aangegeven toestanden te worden getest:    Eerste SB Tweede SB Derde SB Vierde SB Toestand 1 x Toestand 2 x Toestand 3 x Toestand 4 x Toestand 5 x  2.2.1. Toestand 1: Test bij kamertemperatuur (293 K ± 2 K), aantal cyclussen: 50 000.  2.2.2. Toestand 2: Tests bij hoge temperatuur.  2.2.2.1. Elektronische componenten De componenten dienen in een klimaatkamer aan de cyclussequentie te worden blootgesteld. Tijdens de gehele test bedraagt de temperatuur 338 K ± 5 K. Aantal cyclussen: 12 500.  2.2.2.2. Mechanische onderdelen De onderdelen dienen in een klimaatkamer te worden getest. Tijdens de gehele test bedraagt de temperatuur 373 K ± 5 K. Aantal cyclussen: 12 500.  2.2.3. Toestand 3: Test bij lage temperatuur In de voor toestand 2 gebruikte klimaatkamer bedraagt de temperatuur tijdens de gehele test nu 253 K ± 5 K. Aantal cyclussen: 12 500.  2.2.4. Toestand 4: Test in een zoute omgeving. Slechts voor onderdelen die blootgesteld worden aan de heersende wegomstandigheden De begrenzer dient in een kamer met een zout milieu aan de cyclussequentie te worden onderworpen. De concentratie van het natriumchloride bedraagt 5 % en de temperatuur in de klimaatkamer bedraagt 308 K ± 2 K. Aantal cyclussen: 12 500.  2.2.5. Toestand 5: Trillingstest 2.2.5.1. De snelheidsbegrenzer wordt op dezelfde wijze gemonteerd als op het voertuig.  2.2.5.2. De snelheidsbegrenzer dient in drie loodrecht op elkaar staande vlakken te worden blootgesteld aan sinusoïdale trillingen; de logarithmische frequentieverandering dient 1 octaaf per minuut te bedragen.  2.2.5.2.1. Eerste test: frequentiegebied 10-24 Hz, amplitude ± 2 mm.  2.2.5.2.2. Tweede test: frequentiegebied 24-1 000 Hz voor op het chassis of in de cabine gemonteerde technische eenheden. Ingangsparameter 2,5 g; voor op de motor gemonteerde technische eenheden, ingangsparameter 5 g.  2.3. Aanvaardbaarheidscriteria van de duurtest 2.3.1. Aan het eind van de duurtest mogen de prestaties van de begrenzer ten aanzien van de ingestelde snelheid zich niet gewijzigd hebben.  2.3.2. Als zich tijdens één van de duurproeven een storing in de begrenzer voordoet, kan op verzoek van de fabrikant een tweede begrenzer worden blootgesteld aan de desbetreffende duurproef.   Aanhangsel    1. ASYMPTOTISCHE CURVE 2. OSCILLERENDE CURVE