title: Richtlijn 2009/11/EG van de Commissie van 18 februari 2009 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad op te nemen als werkzame stoffen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               19.2.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 48/5

      RICHTLIJN 2009/11/EG VAN DE COMMISSIE

   van 18 februari 2009
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad op te nemen als werkzame stoffen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 van de Commissie (3) zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad zijn in die lijst opgenomen.

               (2)

               Voor deze werkzame stoffen zijn de uitwerking op de menselijke gezondheid en het milieueffect overeenkomstig de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 en (EG) nr. 1490/2002 beoordeeld voor een aantal door de kennisgevers voorgestelde toepassingen. Bovendien worden in die verordeningen de als rapporteur optredende lidstaten aangewezen die overeenkomstig artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1490/2002 de desbetreffende evaluatieverslagen en aanbevelingen bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) moeten indienen. Voor bensulfuron was de rapporterende lidstaat Italië en werd alle relevante informatie ingediend op 11 september 2006. Voor natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat en natrium-p-nitrofenolaat was de rapporterende lidstaat Griekenland en werd alle relevante informatie ingediend op 7 december 2005. Voor tebufenpyrad was Duitsland de rapporterende lidstaat en werd alle relevante informatie ingediend op 12 maart 2007.

               (3)

               De evaluatieverslagen zijn door de lidstaten en de EFSA intercollegiaal getoetst en zijn op 26 september 2008 voor bensulfuron, op 30 september 2008 voor natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en op 23 oktober 2008 voor tebufenpyrad bij de Commissie ingediend in de vorm van de wetenschappelijke verslagen van de EFSA (4). Deze verslagen zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 2 december 2008 afgerond in de vorm van de evaluatieverslagen van de Commissie over natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad en op 8 december 2008 over bensulfuron.

               (4)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad bevatten, in het algemeen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen die zijn onderzocht en opgenomen in de evaluatieverslagen van de Commissie. Deze werkzame stoffen moeten derhalve in bijlage I worden opgenomen, zodat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (5)

               Onverminderd deze conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Derhalve dient de kennisgever nadere informatie te verstrekken over de chemische specificatie, informatie voor de verdere beoordeling van de snelheid waarmee en de weg waarlangs afbraak van bensulfuron plaatsvindt in natte aerobe bodem en van de relevantie van metabolieten ten behoeve van de beoordeling van het risico voor de consument. Voorts moet worden verlangd dat bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat en natrium-p-nitrofenolaat ter bevestiging van de risicobeoordeling voor grondwater verder onderzoek ondergaan en dat deze studies door de kennisgevers worden overgelegd. Ten slotte moet de kennisgever worden verplicht ten aanzien van tebufenpyrad informatie te verstrekken waaruit blijkt dat er geen relevante onzuiverheden aanwezig zijn, alsook informatie voor de verdere beoordeling van het risico voor insectenetende vogels.

               (6)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (7)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad bevatten, opnieuw te onderzoeken en erop toe te zien dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, en met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen al naar het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van de bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige in bijlage III vermelde dossier voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de uniforme beginselen van Richtlijn 91/414/EEG.

               (8)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie (5) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om verdere problemen te voorkomen, lijkt het daarom noodzakelijk de verplichtingen van de lidstaten te verduidelijken, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang tot een dossier verschaft dat aan de vereisten van bijlage II bij die richtlijn voldoet. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (9)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (10)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 april 2010 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 mei 2010.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 april 2010 zo nodig wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name of aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stoffen, en of de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst van bijlage I bij die richtlijn wat bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad betreft, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat of tebufenpyrad bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 oktober 2009 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van die richtlijn.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat en tebufenpyrad de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating zo nodig uiterlijk op 30 april 2014 wordt gewijzigd of ingetrokken; of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast bensulfuron, natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat of tebufenpyrad nog andere werkzame stoffen bevat, de toelating zo nodig uiterlijk op 30 april 2014 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijn waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 november 2009.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 februari 2009.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.

      (4)  EFSA Scientific Report (2008) 178, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance bensulfuron (afgerond op 26 september 2008).

      EFSA Scientific Report (2008) 191, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance sodium (5-nitroguaiacolate, o-nitrophenolate, p-nitrophenolate) (afgerond op 30 september 2008).

      EFSA Scientific Report (2008) 192, Conclusion regarding the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance tebufenpyrad (afgerond op 23 oktober 2008).

      (5)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, identificatienummers

                     IUPAC-naam

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „276

                     Bensulfuron
                     CAS-nr. 83055-99-6
                     CIPAC-nr. 502.201

                        α-[(4,6-(Dimethoxypyrimidine-2-ylcarbamoyl)sulfamoyl]-o-toluylzuur (bensulfuron)

                        Methyl-α-[(4,6-dimethoxypyrimidine-2-ylcarbamoyl)sulfamoyl]-o-toluaat (bensulfuron-methyl)

                     ≥ 975 g/kg

                     1 november 2009

                     31 oktober 2019

                     DEEL A
                     Alleen voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over bensulfuron dat op 8 december 2008 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen; ten aanzien van deze risico’s moeten zo nodig risicobeperkende maatregelen, zoals bufferzones, worden toegepast;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de kennisgever bij de Commissie de volgende informatie indient:

                                 —

                                 verdere studies naar de specificatie van de werkzame stof;

                                 —

                                 informatie voor de verdere beoordeling van de snelheid waarmee en de weg waarlangs afbraak van bensulfuron-methyl plaatsvindt in natte aerobe bodem;

                                 —

                                 informatie ter beoordeling van de relevantie van metabolieten ten behoeve van de inschatting van het risico voor de consument.

                           Zij moeten ervoor zorgen dat dergelijke studies uiterlijk op 31 oktober 2011 aan de Commissie worden verstrekt.

                     277

                     Natrium-5-nitroguaiacolaat
                     CAS-nr. 67233-85-6
                     CIPAC-nr.: niet toegewezen

                        Natrium-2-methoxy-5-nitrofenolaat

                     ≥ 980 g/kg

                     1 november 2009

                     31 oktober 2019

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als groeiregulator voor planten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat en natrium-p-nitrofenolaat dat op 2 december 2008 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de specificatie van het technische materiaal zoals commercieel vervaardigd, die bevestigd en met passende analytische gegevens onderbouwd moet worden. Het in de toxiciteitsdossiers gebruikte materiaal moet worden vergeleken met deze specificatie van het technische materiaal en aan de hand daarvan worden gecontroleerd;

                                 —

                                 de bescherming van de toedieners en de veiligheid van de werknemers. De toegelaten gebruiksvoorwaarden moeten de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen en risicobeperkende maatregelen ter vermindering van de blootstelling voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden. De toelatingsvoorwaarden moeten indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten verzoeken om aanvullende studies ter bevestiging van de risicobeoordeling voor het grondwater. Zij moeten ervoor zorgen dat dergelijke studies uiterlijk op 31 oktober 2011 aan de Commissie worden verstrekt.

                     278

                     Natrium-o-nitrofenolaat
                     CAS-nr. 824-39-5
                     CIPAC-nr.: niet toegewezen

                        Natrium-2-nitrofenolaat; natrium-o-nitrofenolaat

                     ≥ 980 g/kg

                        De volgende onzuiverheden zijn in toxicologisch opzicht van belang:

                                    Fenol

                                    maximumgehalte: 0,1 g/kg

                                    2,4-dinitrofenol

                                    maximumgehalte: 0,14 g/kg

                                    2,6-dinitrofenol

                                    maximumgehalte: 0,32 g/kg

                     1 november 2009

                     31 oktober 2019

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als groeiregulator voor planten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat, natrium-p-nitrofenolaat dat op 2 december 2008 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de specificatie van het technische materiaal zoals commercieel vervaardigd, die bevestigd en met passende analytische gegevens onderbouwd moet worden. Het in de toxiciteitsdossiers gebruikte materiaal moet worden vergeleken met deze specificatie van het technische materiaal en aan de hand daarvan worden gecontroleerd;

                                 —

                                 de bescherming van de toedieners en de veiligheid van de werknemers. De toegelaten gebruiksvoorwaarden moeten de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen en risicobeperkende maatregelen ter vermindering van de blootstelling voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden. De toelatingsvoorwaarden moeten indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten verzoeken om aanvullende studies ter bevestiging van de risicobeoordeling voor het grondwater. Zij moeten ervoor zorgen dat dergelijke studies uiterlijk op 31 oktober 2011 aan de Commissie worden verstrekt.

                     279

                     Natrium-p-nitrofenolaat
                     CAS-nr. 824-78-2
                     CIPAC-nr.: niet toegewezen

                     Natrium-4-nitrofenolaat; natrium p-nitrofenolaat

                     ≥ 998 g/kg

                        De volgende onzuiverheden zijn in toxicologisch opzicht van belang:

                                    Fenol

                                    maximumgehalte: 0,1 g/kg

                                    2,4-dinitrofenol

                                    maximumgehalte: 0,07 g/kg

                                    2,6-dinitrofenol

                                    maximumgehalte: 0,09 g/kg

                     1 november 2009

                     31 oktober 2019

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als groeiregulator voor planten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over natrium-5-nitroguaiacolaat, natrium-o-nitrofenolaat en natrium-p-nitrofenolaat dat op 2 december 2008 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de specificatie van het technische materiaal zoals commercieel vervaardigd, die bevestigd en met passende analytische gegevens onderbouwd moet worden. Het in de toxiciteitsdossiers gebruikte materiaal moet worden vergeleken met deze specificatie van het technische materiaal en aan de hand daarvan worden gecontroleerd;

                                 —

                                 de bescherming van de toedieners en de veiligheid van de werknemers. De toegelaten gebruiksvoorwaarden moeten de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen en risicobeperkende maatregelen ter vermindering van de blootstelling voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden. De toelatingsvoorwaarden moeten indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten verzoeken om aanvullende studies ter bevestiging van de risicobeoordeling voor grondwater. Zij moeten ervoor zorgen dat dergelijke studies uiterlijk op 31 oktober 2011 aan de Commissie worden verstrekt.

                     280

                     Tebufenpyrad
                     CAS-nr. 119168-77-3
                     CIPAC-nr. 725

                        N-(4-tert-butylbenzyl)-4-chloor-3-ethyl-1-methylpyrazool-5-carboxamide

                     ≥ 980 g/kg

                     1 november 2009

                     31 oktober 2019

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als acaricide en insecticide.
                     DEEL B
                     Bij het beoordelen van aanvragen voor toelating van gewasbeschermingsmiddelen die tebufenpyrad bevatten in andere formuleringen dan in water oplosbare zakken, moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan de criteria in artikel 4, lid 1, onder b), en ervoor zorgen dat de benodigde informatie en gegevens worden verstrekt voordat de toelating wordt verleend.
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over tebufenpyrad dat op 2 december 2008 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de veiligheid van de toedieners en de werknemers en ervoor zorgen dat de gebruiksvoorwaarden de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen en ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten, zoals bufferzones;

                                 —

                                 de bescherming van insectenetende vogels en ervoor zorgen dat de toelatingsvoorwaarden indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de kennisgever de volgende informatie bij de Commissie indient:

                                 —

                                 verdere informatie waaruit blijkt dat er geen relevante onzuiverheden aanwezig zijn;

                                 —

                                 informatie voor de verdere beoordeling van het risico voor insectenetende vogels.

                           Zij moeten ervoor zorgen dat dergelijke studies uiterlijk op 31 oktober 2011 aan de Commissie worden verstrekt.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Richtlijn 2011/73/EU van de Commissie van 29 juli 2011 tot wijziging van de bijlagen I en V bij Richtlijn 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake textielbenamingen met het oog op de aanpassing aan de technische vooruitgang Voor de EER relevante tekst

text:
               30.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 198/30

         RICHTLIJN 2011/73/EU VAN DE COMMISSIE
   van 29 juli 2011
   tot wijziging van de bijlagen I en V bij Richtlijn 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake textielbenamingen met het oog op de aanpassing aan de technische vooruitgang
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2008/121/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 januari 2009 inzake textielbenamingen (1), en met name artikel 15, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2008/121/EG bevat voorschriften voor het aangeven van de vezel-samenstelling van producten door middel van een etiket of merk om de belangen van de consument te beschermen. Textielproducten mogen in de Unie alleen in de handel worden gebracht als zij aan de bepalingen van die richtlijn voldoen.

               (2)

               Gezien de recente constateringen van een technische werkgroep moet de vezel polypropyleen/polyamide bicomponent aan de lijst van vezels in de bijlagen I en V bij Richtlijn 2008/121/EG worden toegevoegd om die richtlijn aan de technische vooruitgang aan te passen.

               (3)

               Richtlijn 2008/121/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de sector richtlijnen met betrekking tot de benamingen en de etikettering van textielproducten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 2008/121/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               In bijlage I wordt het volgende nummer 49 toegevoegd:

                           „49

                           polypropyleen/polyamide bicomponent

                           Een bicomponent garen dat is samengesteld uit tussen de 10 en 25 massaprocent aan polyamide-fibrillen die zijn ingebed in een polypropyleenmatrix”.

               2)

               In bijlage V wordt het volgende nummer 49 toegevoegd:

                           „49

                           polypropyleen/polyamide bicomponent

                           1,00”.

         Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juli 2012 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 29 juli 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 19 van 23.1.2009, blz. 29.


Avis juridique important

|

31979L0695

Richtlijn 79/695/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen

Publicatieblad Nr. L 205 van 13/08/1979 blz. 0019 - 0026 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 02 Deel 7 blz. 0262  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 6 blz. 0057  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 6 blz. 0057

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 24 juli 1979  inzake de harmonisatie van de procedures voor het in het vrije verkeer brengen van goederen   ( 79/695/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ;  Overwegende dat de Gemeenschap is gegrondvest op een douane-unie ;  Overwegende dat , onverminderd de overgangsbepalingen vervat in titel I , hoofdstuk 1 , van het vierde deel van de Toetredingsakte , de invoering van deze douane-unie in hoofdzaak wordt geregeld in titel I , hoofdstuk 1 , tweede afdeling , van het Verdrag ; dat dit hoofdstuk een samenstel van nauwkeurige voorschriften omvat , in het bijzonder ten aanzien van de afschaffing van de douanerechten tussen de Lid-Staten , de vaststelling en de geleidelijke invoering van het gemeenschappelijk douanetarief , alsmede de autonome wijzigingen of schorsingen van de rechten van dat tarief ;  Overwegende dat , hoewel in artikel 27 van het Verdrag wordt bepaald dat de Lid-Staten voor het einde van de eerste etappe voor zover noodzakelijk overgaan tot het nader tot elkaar brengen van hun wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op douanegebied , dit artikel aan de Instellingen van de Gemeenschap niet de bevoegdheid verleent dwingende bepalingen ter zake vast te stellen ; dat bij het diepgaand onderzoek waartoe met de Lid-Staten werd overgegaan , echter de noodzaak is gebleken in bepaalde sectoren door middel van dwingende communautaire besluiten de maatregelen vast te stellen die onontbeerlijk zijn voor de invoering van douanevoorschriften welke de uniforme toepassing van het gemeenschappelijk douanetarief en van de verschillende in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vastgestelde belastingen waarborgen ;  Overwegende dat de Raad te dien einde onder meer reeds Richtlijn 68/312/EEG van 30 juli 1968 heeft vastgesteld inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot het aanbrengen bij de douane van goederen die het douanegebied van de Gemeenschap binnenkomen en de voorlopige opslag van deze goederen ( 4 ) , alsmede Richtlijn 78/453/EEG van 22 mei 1978 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende uitstel van betaling van in - of uitvoerrechten ( 5 ) ;  Overwegende dat het in het vrije verkeer brengen , in de zin van artikel 10 , lid 1 , van het Verdrag , van goederen die uit een derde land in een Lid-Staat zijn ingevoerd , gevolgen heeft in de gehele Gemeenschap ; dat dit derhalve een specifiek communautair karakter draagt en zich daarin onderscheidt van de invoer tot verbruik van deze zelfde goederen waarvoor ook nog de toepassing van verschillende nationale bepalingen , met name van fiscale aard , vereist is en die dus slechts kan geschieden in de Lid-Staat waar genoemde goederen daadwerkelijk worden verbruikt ;  Overwegende dat de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten procedureregels bevatten die in de meeste gevallen uitsluitend bedoeld zijn voor de invoer tot verbruik van goederen ; dat hieruit voortvloeit dat het in het vrije verkeer brengen van de goederen meestal niet afzonderlijk kan geschieden , met name met het oog op de latere invoer tot verbruik van deze goederen in een andere Lid-Staat ;  Overwegende dat deze bepalingen bovendien nog aanzienlijke verschillen vertonen die tot gevolg hebben dat zowel de rechten van het gemeenschappelijk douanetarief , heffingen van gelijke werking , landbouwheffingen en andere in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vastgestelde belastingen , als de andere communautaire bepalingen die eventueel gelden voor het in het vrije verkeer brengen van goederen , onder verschillende voorwaarden worden toegepast ; dat de verschillen in behandeling welke hieruit voor de importeurs van de Gemeenschap voortvloeien naar gelang van de Lid-Staat waar de inklaringsformaliteiten plaatsvinden , verleggingen van het handelsverkeer en kunstmatige verplaatsing van activiteiten kunnen veroorzaken ;  Overwegende dat voornoemde bepalingen van de Lid-Staten rechtstreeks van invloed zijn op de totstandbrenging en de werking van de gemeenschappelijke markt ;  Overwegende dat het , rekening houdend met de mate waarin de douane-unie is verwezenlijkt , noodzakelijk is dat er , tenminste in de vorm van een richtlijn , gemeenschappelijke procedureregels worden vastgesteld voor het in het vrije verkeer brengen van goederen ; dat deze regels in de Lid-Staat van invoer eveneens kunnen worden toegepast voor de invoer tot verbruik van goederen ;  Overwegende dat deze gemeenschappelijke regels een juiste toepassing mogelijk moeten maken zowel van de douanerechten , heffingen van gelijke werking , landbouwheffingen en andere in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vastgestelde belastingen , als van de andere communautaire bepalingen die eventueel gelden voor het in het vrije verkeer brengen van goederen ; dat iedere overbodige formaliteit daarbij echter achterwege dient te blijven ; dat deze regels bovendien soepel genoeg moeten zijn om te kunnen worden aangepast aan de verschillende omstandigheden en de ontwikkeling van de administratieve techniek , met name op het vlak van de informatica ;  Overwegende dat het van belang is de uniforme toepassing van deze gemeenschappelijke regels te waarborgen en daartoe een communautaire procedure aan te nemen waardoor de bepalingen ter uitvoering van die regels binnen een redelijke termijn kunnen worden vastgesteld ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Onverminderd de in het kader van specifieke douanevoorschriften vastgestelde of nog vast te stellen bijzondere bepalingen , worden bij deze richtlijn de regels vastgesteld die moeten worden opgenomen in de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten betreffende het in het vrije verkeer brengen , in de zin van artikel 10 , lid 1 , van het Verdrag , van goederen die :   - bij de douane zijn aangebracht en eventueel voorlopig zijn opgeslagen onder de voorwaarden als bedoeld in Richtlijn 68/312/EEG of   - onder een andere douaneregeling vallen .  2 . In de zin van deze richtlijn worden onder  " invoerrechten " verstaan de douanerechten en heffingen van gelijke werking , alsmede de landbouwheffingen en andere belastingen bij invoer , vastgesteld in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of in het kader van de specifieke regelingen die uit hoofde van artikel 235 van het Verdrag van toepassing zijn op bepaalde door verwerking van landbouwprodukten verkregen goederen .  TITEL I  ALGEMENE REGELING  Artikel 2  Om de in artikel 1 bedoelde goederen in het vrije verkeer te kunnen brengen , moet bij een douanekantoor onder de in deze richtlijn omschreven voorwaarden een aangifte voor het in het vrije verkeer brengen , hierna  " aangifte " te noemen , worden ingediend .  De natuurlijke of rechtspersoon die de aangifte doet wordt hierna " aangever " genoemd .  Artikel 3  1 . De aangifte moet schriftelijk worden gedaan door middel van een formulier dat overeenkomt met het officiële model dat door de bevoegde autoriteiten is vastgesteld . Zij moet worden ondertekend en moet de vermeldingen bevatten welke nodig zijn voor de identificatie van de goederen en voor de heffing van de invoerrechten alsmede de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen .  2 . Bij de aangifte moeten alle stukken worden gevoegd welke moeten worden overgelegd om de juiste heffing van de invoerrechten en de juiste toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen mogelijk te maken .  Artikel 4  Voor het doen van de aangifte geeft de douane , op de door haar vast te stellen voorwaarden , toestemming om de goederen vooraf te onderzoeken en monsters te nemen .  Artikel 5  1 . De aangifte kan bij ieder douanekantoor van de Gemeenschap dat overeenkomstig de nationale bepalingen bevoegd is voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen waarop zij betrekking heeft , worden ingediend zodra de goederen bij dit kantoor zijn aangeboden .  De douane kan evenwel toestaan dat de aangifte wordt ingediend voordat de aangever in staat is de goederen aan te bieden . In dat geval kan de douane een termijn voor de aanbieding vaststellen , die wordt bepaald aan de hand van de omstandigheden . Na afloop van die termijn wordt de aangifte als niet ingediend beschouwd .  2 . Voor de toepassing van lid 1 , worden als aangeboden bij een douanekantoor beschouwd goederen waarvan de aankomst bij dat kantoor of op een andere door de bevoegde autoriteiten aangewezen plaats in de vereiste vorm aan deze autoriteiten is medegedeeld , zodat zij er toezicht of controle op kunnen uitoefenen .  3 . De indiening van de aangifte bij het bevoegde douanekantoor moet geschieden op de dagen en uren waarop dit kantoor geopend is .  De douane kan evenwel op verzoek en op kosten van de aangever toestaan dat de aangifte buiten deze dagen en uren wordt ingediend .  4 . Met indiening van de aangifte bij een douanekantoor wordt gelijkgesteld de overhandiging van deze aangifte aan de beambten van dit kantoor op een andere plaats die daartoe , in het kader van overeenkomsten tussen de bevoegde autoriteiten en de betrokkene , is aangewezen .  Artikel 6  1 . De douane mag slechts aangiften aanvaarden die voldoen aan de voorwaarden , gesteld in artikel 3 .  2 . Op verzoek van de aangever kan de douane evenwel , als zij daartoe termen aanwezig acht , een aangifte aanvaarden waarop bepaalde van de in artikel 3 , lid 1 , bedoelde vermeldingen niet voorkomen , of waarbij bepaalde van de in artikel 3 , lid 2 , bedoelde documenten niet zijn gevoegd ; zij stelt dan een termijn vast waarbinnen de betrokken vermeldingen of documenten moeten worden medegedeeld of overgelegd . In dat geval kan het vrijgeven van de goederen voor het vrije verkeer , als bedoeld in artikel 13 , afhankelijk worden gesteld van het stellen van zekerheid .  In ieder geval moeten de vermeldingen welke nodig zijn voor de identificatie van de goederen waarop de aangifte betrekking heeft , hierin voorkomen .  3 . Een onder de voorwaarden van lid 2 aanvaarde onvolledige aangifte mag door de aangever worden aangevuld , of , met toestemming van de douane , worden vervangen door een andere aangifte die voldoet aan de voorwaarden van artikel 3 . In het laatstgenoemde geval moet de datum waarop de onvolledige aangifte is aanvaard worden aangehouden als datum voor het bepalen van de invoerrechten en voor de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen .  Artikel 7  1 . De aangiften die voldoen aan de voorwaarden van artikel 3 , alsmede die waarvoor de in artikel 6 , tweede alinea , bedoelde faciliteiten gelden , worden onmiddellijk door de douane aanvaard , volgens de in iedere Lid-Staat vastgestelde vorm .  Wanneer echter op grond van artikel 5 , lid 1 , tweede alinea , een aangifte is ingediend voordat de goederen waarop zij betrekking heeft , bij het douanekantoor of op een andere door de douane aangewezen plaats zijn aangekomen , kan deze aangifte pas worden aanvaard nadat de goederen bij de bevoegde autoriteiten zijn aangeboden in de zin van artikel 5 , lid 2 .  2 . De datum van aanvaarding moet op de aangifte worden vermeld en is de in aanmerking te nemen datum voor de toepassing van artikel 11 , lid 1 .  Artikel 8  1 . De aangever kan op zijn verzoek de aangiften die onder de in artikel 7 omschreven voorwaarden door de douane zijn aanvaard , ten aanzien van een of meer van de in artikel 3 , lid 1 , bedoelde vermeldingen wijzigen , onder het volgende voorbehoud :  a ) om de wijziging moet worden verzocht voordat de goederen voor het vrije verkeer zijn vrijgegeven ;  b ) de wijziging kan niet meer worden toegestaan wanneer het verzoek wordt gedaan nadat de douane de aangever in kennis heeft gesteld van haar voornemen de goederen aan een onderzoek te onderwerpen of van de door haar geconstateerde onjuistheid van de betrokken vermeldingen ;  c ) de wijziging mag niet tot gevolg hebben dat de aangifte betrekking heeft op andere goederen dan die waarop zij oorspronkelijk betrekking had .  De douane kan toestaan of eisen dat de in de vorige alinea bedoelde wijzigingen worden aangebracht door indiening van een nieuwe aangifte ter vervanging van de oorspronkelijke . In dat geval moet de datum waarop de oorspronkelijke aangifte is aanvaard worden aangehouden als datum voor het bepalen van de invoerrechten en voor de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen .  2 . Indien de aangever ten genoegen van de bevoegde autoriteiten aantoont dat goederen bij vergissing voor het vrije verkeer zijn aangegeven of dat het in het vrije verkeer brengen van goederen ten gevolge van bijzondere omstandigheden niet meer gerechtvaardigd is , staat de douane toe dat de aangifte wordt geannuleerd of inge rokken . Dit kan geschieden zolang de douane de goederen niet heeft vrijgegeven .  Artikel 9  1 . Onverminderd de andere te harer beschikking staande controlemiddelen , kan de douane alle of een deel van de aangegeven goederen aan een onderzoek onderwerpen .  2 . Het onderzoek van de goederen geschiedt op de daartoe aangewezen plaats en gedurende de daartoe vastgestelde uren .  De douane kan echter op verzoek van de aangever toestaan dat de goederen op een andere plaats of gedurende andere uren dan bovenbedoeld worden onderzocht . De eventuele hieraan verbonden kosten komen ten laste van de aangever .  3 . Het vervoer van de goederen naar de plaats waar zij zullen worden onderzocht , het uitpakken , het weder inpakken en alle andere bewerkingen welke nodig zijn voor het onderzoek , worden door de aangever of onder zijn verantwoordelijkheid verricht . In alle gevallen komen de hieraan verbonden kosten ten laste van de aangever .  4 . De aangever heeft het recht bij het onderzoek van de goederen aanwezig te zijn of zich erbij te laten vertegenwoordigen . De douane kan , indien zij dit nuttig acht , van de aangever eisen dat hij bij het onderzoek aanwezig is of zich erbij laat vertegenwoordigen ten einde haar de nodige bijstand ter vergemakkelijking van dit onderzoek te verlenen .  5 . De douane kan bij het onderzoek van de goederen monsters nemen ten behoeve van een analyse of nadere controle . De aan deze analyse of controle verbonden kosten komen ten laste van de betreffende administratieve instantie .  Artikel 10  1 . De resultaten van de verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten , al dan niet gepaard gaande met een onderzoek van de goederen , dienen als grondslag voor de berekening van de invoerrechten en voor de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen . Indien er geen verificatie van de aangifte en de daarbij gevoegde documenten , noch een onderzoek van de goederen wordt uitgevoerd , vinden deze berekening en deze toepassing plaats aan de hand van de vermeldingen in de aangifte .  2 . Het bepaalde in lid 1 vormt geen beletsel voor eventuele latere controles door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat waar de goederen in het vrije verkeer zijn gebracht , noch voor de gevolgen die daaruit krachtens de geldende bepalingen kunnen voortvloeien , met name voor wat betreft een wijziging van het bedrag van de voor de goederen geheven invoerrechten .  Artikel 11  1 . Onverminderd de bijzondere regels die van toepassing zijn in het kader van algemene of specifieke communautaire voorschriften en behoudens het bepaalde in lid 2 , worden de invoerrechten geheven volgens de percentages of bedragen die gelden op de datum van aanvaarding van de aangifte . Onverminderd voornoemde bijzondere regels moet deze zelfde datum ook in aanmerking worden genomen voor het bepalen van de andere heffingsgrondslagen voor de goederen en voor de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen .  2 . Indien de invoerrechten waaraan de goederen zijn onderworpen , bestaan in een douanerecht , kan de aangever , wanneer een verlaging van dat douanerecht plaatsvindt na de datum van aanvaarding van de aangifte , maar voordat de goederen door de douane zijn vrijgegeven voor het vrije verkeer , om toepassing van het gunstigste recht verzoeken .  Het bepaalde in de vorige alinea is niet van toepassing op goederen die de douane niet heeft kunnen vrijgeven om redenen die uitsluitend aan de aangever te wijten zijn .  Artikel 12  Onverminderd een eventuele wijziging krachtens artikel 10 , lid 2 , wordt het door de bevoegde autoriteiten vastgestelde bedrag van de invoerrechten door hen in de daartoe voorgeschreven administratieve vorm geboekt en aan de aangever medegedeeld .  Artikel 13  1 . Onverminderd de voor de goederen eventueel geldende verbods - of beperkende maatregelen , kan de douane de goederen slechts vrijgeven voor het vrije verkeer indien de invoerrechten zijn betaald , of indien hiervoor zekerheid is gesteld of uitstel van betaling is toegestaan onder de voorwaarden , bepaald bij Richtlijn 78/453/EEG .  2 . De vorm waarin de douane de goederen vrijgeeft wordt door haar vastgesteld , rekening houdende met de plaats waar de goederen zich bevinden en met de bijzondere regeling volgens welke zij toezicht op de goederen uitoefent .  3 . Zolang de goederen niet zijn vrijgegeven , mogen zij zonder toestemming van de douane niet worden verplaatst noch enigerlei behandeling ondergaan .  Artikel 14  1 . De aangever kan , voordat de goederen zijn vrijgegeven , van de douane toestemming krijgen om   - de goederen vrij van kosten aan de schatkist af te staan , indien de nationale voorschriften in deze mogelijkheid voorzien ;   - de goederen onder toezicht van de douane te doen vernietigen ; de eventuele hieraan verbonden kosten komen ten laste van de aangever .  2 . Het afstaan van de goederen aan de schatkist of hun vernietiging onder toezicht van de douane ontslaat de aangever van de betaling van de invoerrechten .  3 . Het in het vrije verkeer brengen van resten en afvallen die eventueel voortkomen uit het vernietigen van de goederen geschiedt op basis van de daarvoor geldende heffingsgrondslagen , zoals zij door de douane op de datum van de vernietiging worden erkend of aanvaard .  Artikel 15  1 . De douane neemt de nodige maatregelen , met inbegrip van de verkoop van de goederen , om de situatie te regelen van de goederen die niet konden worden vrijgegeven :  a ) omdat het onderzoek ervan niet binnen de gestelde termijnen kon worden aangevangen of voortgezet om redenen die aan de aangever te wijten zijn , of  b ) omdat de documenten van de overlegging waarvan het in het vrije verkeer brengen van de goederen afhankelijk is , niet werden overgelegd , of  c ) omdat er binnen de gestelde termijnen geen betaling van de invoerrechten heeft plaatsgevonden , noch zekerheid daarvoor is gesteld .  2 . Zo nodig kan de douane de goederen die zich in een toestand als bedoeld in lid 1 bevinden , laten vernietigen .  Het in het vrije verkeer brengen van resten en afvallen die eventueel voortkomen uit het vernietigen van de goederen geschiedt op basis van de daarvoor geldende heffingsgrondslagen , zoals zij door de douane op de datum van de vernietiging worden erkend of aanvaard .  3 . Wanneer de douane de goederen verkoopt , geschiedt de verkoop volgens de in de Lid-Staten ter zake geldende procedures . De voorwaarden voor het in het vrije verkeer brengen van de verkochte goederen worden bepaald volgens de in artikel 26 , leden 2 en 3 , omschreven procedure .  TITEL II  BIJZONDERE REGELINGEN  Artikel 16  1 . Uiterlijk vanaf 1 januari 1984 passen de Lid-Staten geen andere bijzondere procedures meer toe dan die van de artikelen 17 tot en met 22 .  Uiterlijk met ingang van voornoemde datum leggen zij al deze bijzondere procedures ten uitvoer voor zover zulks in het kader van hun administratieve organisatie mogelijk is .  2 . De door de belanghebbende te vervullen voorwaarden om vergunning te krijgen om van een van de in de artikelen 17 tot en met 22 omschreven bijzondere procedures gebruik te mogen maken , alsmede de praktische regeling van deze procedures , worden vastgesteld door de bevoegde autoriteiten .  De bovenbedoelde vergunning kan tot bepaalde goederen worden beperkt . Zij kan incidenteel of doorlopend worden verleend . Zij kan worden ingetrokken .  3 . Tenzij in de artikelen 17 tot en met 22 anders is bepaald , is titel I van toepassing op de bijzondere procedures van deze artikelen .  A . Vrijstelling van schriftelijke aangifte  Artikel 17  Onverminderd de bijzondere bepalingen betreffende briefpostzendingen en pakketpostzendingen , kunnen de bevoegde autoriteiten voorschrijven  a ) dat indiening van de in artikel 2 bedoelde aangifte niet vereist is voor het in het vrije verkeer brengen van goederen die tevoren onder de regeling " actieve veredeling " zijn gebracht ;  b ) dat voor goederen die worden ingevoerd zonder handelsoogmerk , alsmede voor goederen van geringe waarde , met name die welke deel uitmaken van de persoonlijke bagage van reizigers , geen schriftelijke aangifte behoeft te worden gedaan .  B . Algemene , periodieke of samenvattende aangiften  Artikel 18  1 . Onverminderd het bepaalde in artikel 21 kunnen de bevoegde autoriteiten de aangever toestaan bepaalde gegevens van de aangifte achteraf te verschaffen of over te nemen in aanvullende aangiften , die een algemeen , periodiek of samenvattend karakter hebben .  2 . De gegevens van de aanvullende aangiften worden geacht , samen met de gegevens van de aangiften waarop zij betrekking hebben , één enkele en ondeelbare akte te vormen , die geldig is vanaf de datum van aanvaarding van de oorspronkelijke aangifte .  3 . De bevoegde autoriteiten kunnen voor het verlenen van de in dit artikel bedoelde faciliteiten eisen dat er zekerheid wordt gesteld , waarvan zij de vorm en het bedrag bepalen .  4 . De oorsprongkelijke aangiften betreffende elke partij goederen moeten in alle gevallen de vermeldingen bevatten die nodig zijn voor de identificatie van de goederen .  C . Vrijgeven van goederen voor de indiening van de aangifte  Artikel 19  1 . Indien de omstandigheden het rechtvaardigen , kunnen de bevoegde autoriteiten de goederen vrijgeven zodra zij in de zin van artikel 5 , lid 2 , bij het daartoe aangewezen douanekantoor zijn aangeboden , zonder dat de in artikel 3 bedoelde aangifte is ingediend .  2 . Het vrijgeven van de goederen is afhankelijk van het indienen bij het bevoegde douanekantoor van een handels - of administratief document , naar keuze van genoemd kantoor , dat de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevat , alsmede een door de belanghebbende ondertekend verzoek om de goederen in het vrije verkeer te mogen brengen .  Bij voornoemd handels - of administratief document moet elk ander document worden gevoegd van de overlegging waarvan in voorkomend geval het in het vrije verkeer brengen van een bepaald goed afhankelijk is .  De aanvaarding van dit handels - of administratief document door het douanekantoor heeft dezelfde juridische waarde als de aanvaarding van de in artikel 3 bedoelde aangifte .  3 . De douane kan , indien zij het dienstig acht , het vrijgeven van de goederen afhankelijk stellen van een onderzoek daarvan , dat wordt verricht op basis van de gegevens die zijn vermeld in het in lid 2 bedoelde handels - of administratief document .  4 . De aangifte van de goederen , waarvoor de in lid 1 bedoelde toestemming is verleend , moet binnen de door de bevoegde autoriteiten gestelde termijn bij het bevoegde douanekantoor worden ingediend .  Voor de toepassing van artikel 11 , lid 1 , wordt deze aangifte geldig op de datum van aanvaarding van het in het lid 2 bedoelde handels - of administratief document door de douane .  5 . Onverminderd het bepaalde in artikel 21 , kan de douane toestaan dat voor de goederen algemene , periodieke of samenvattende aangiften worden ingediend . Deze aangiften worden geldig op de datum van aanvaarding van het in lid 2 bedoelde handels - of administratief document door de douane .  6 . Dit artikel vormt geen beletsel voor de douane om alle controles te verrichten welke zij nodig acht om de regelmatigheid van de handelingen te verzekeren .  7 . De bevoegde autoriteiten kunnen voor het verlenen van de in dit artikel bedoelde faciliteiten eisen dat er zekerheid wordt gesteld , waarvan zij de vorm en het bedrag bepalen .  Artikel 20  1 . De bevoegde autoriteiten kunnen natuurlijke of rechtspersonen die dikwijls goederen in het vrije verkeer brengen , vergunning verlenen de goederen , nadat deze bij de douane zijn aangebracht in de zin van artikel 2 van Richtlijn 68/312/EEG , rechtstreeks op de daartoe aangewezen plaats in ontvangst te nemen ten einde het vrijgeven ervan te verkrijgen , zonder dat de in artikel 3 bedoelde aangifte vooraf bij het bevoegde douanekantoor is ingediend .  2 . Zodra de goederen op de daartoe aangewezen plaats zijn aangekomen , is de houder van de in lid 1 bedoelde vergunning gehouden :  a ) de bevoegde autoriteiten in de vorm en op de wijze die door hen zijn vastgesteld van deze aankomst op de hoogte te brengen ten einde het vrijgeven van de goederen te verkrijgen ;  b ) de goederen in zijn administratie in te schrijven . Deze inschrijving geschiedt in de vorm en op de wijze die door de bevoegde autoriteiten zijn vastgesteld . De inschrijving moet de datum waarop zij plaatsvindt alsmede de voor de identificatie van de goederen noodzakelijke vermeldingen bevatten ;  c ) alle documenten ter beschikking van de bevoegde autoriteiten te houden van de overlegging waarvan in voorkomend geval de toepassing van de communautaire bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen afhankelijk is .  Het vervullen van de sub a ) en b ) bedoelde formaliteiten heeft dezelfde juridische waarde als de aanvaarding van de in artikel 3 bedoelde aangifte .  3 . Voor zover zulks geen gevolgen heeft voor de controle van de regelmatigheid van de handelingen , kunnen de bevoegde autoriteiten :  a ) toestaan dat de vergunninghouder het bevoegde douanekantoor van de aankomst van de goederen in kennis stelt zodra deze verwacht wordt , in plaats van te eisen dat hij wacht totdat de goederen werkelijk zijn aangekomen ;  b ) in bepaalde , door de aard van de betrokken goederen en het snelle tempo van de invoerhandelingen gerechtvaardigde bijzondere omstandigheden , de vergunninghouder ontslaan van de verplichting iedere aankomst van goederen aan het bevoegde douanekantoor mede te delen , mits hij aan dit kantoor alle inlichtingen verstrekt die het noodzakelijk acht om in voorkomend geval zijn recht om de goederen aan een onderzoek te onderwerpen te kunnen uitoefenen . In dat geval worden de goederen geacht te zijn vrijgegeven zodra zij in de administratie van de belanghebbende zijn ingeschreven .  4 . Indien het bevoegde douanekantoor besluit de goederen aan een onderzoek te onderwerpen , vindt dit plaats op basis van de in de administratie van de belanghebbende vermelde gegevens .  5 . De aangifte van de goederen waarvoor de in lid 1 bedoelde vergunning is verleend , moet binnen de door de bevoegde autoriteiten gestelde termijn , bij het bevoegde douanekantoor worden ingediend .  Voor de toepassing van artikel 11 , lid 1 , wordt deze aangifte geldig op de datum waarop de goederen in de administratie van de belanghebbende zijn ingeschreven .  6 . Wanneer gebruik wordt gemaakt van de bepalingen van dit artikel , is artikel 19 , leden 5 , 6 en 7 , eveneens van toepassing .  7 . De inschrijving van de goederen in de administratie van de belanghebbende als bedoeld in lid 2 , sub b ) , kan worden vervangen door iedere andere door de bevoegde autoriteiten vastgestelde formaliteit die soortgelijke garanties biedt .  D . Gehele of gedeeltelijke vervanging van de vermeldingen van de aangifte door gegevens in code  Artikel 21  1 . De bevoegde autoriteiten kunnen de aangever toestemming geven om de vermeldingen van de in artikel 3 bedoelde schriftelijke aangifte geheel of gedeeltelijk te vervangen door de toezending , aan het hiertoe aangewezen douanekantoor , met het oog op computerverwerking , van gegevens in code of in enige andere door de bevoegde autoriteiten vastgestelde vorm , welke overeenstemmen met de voor de schriftelijke aangiften vereiste vermeldingen .  2 . De voorwaarden voor de toezending van de in lid 1 bedoelde gegevens worden vastgesteld door de bevoegde autoriteiten .  3 . Dit artikel vormt geen beletsel voor de douane om alle controles te verrichten welke zij nodig acht om de regelmatigheid van de handelingen te verzekeren .  E . Belasting van samengestelde zendingen  Artikel 22  1 . Wanneer een zending bestaat uit goederen die onder verscheidene tariefposten vallen en de behandeling van elk dezer goederen naar gelang van de soort , werk en kosten zou meebrengen die in geen verhouding staan tot het bedrag van de invoerrechten , kunnen de bevoegde autoriteiten , op verzoek van de aangever , ermee instemmen dat voor de gehele zending de heffing wordt toegepast die geldt voor die soort van de daarvan deel uitmakende goederen , die aan het hoogste invoerrecht onderworpen is .  2 . De verlening van de in lid 1 bedoelde faciliteit heeft generlei invloed op de verplichtingen van de aangever voor wat betreft het opmaken van statistieken onder de voorwaarden , bedoeld in Verordening ( EEG ) nr . 1736/75 van de Raad van 24 juni 1975 betreffende de statistieken van de buitenlandse handel van de Gemeenschap en van de handel tussen de Lid-Staten ( 6 ) , alsmede de toepassing van de andere bepalingen die gelden voor het in het vrije verkeer brengen van de goederen .  3 . De in lid 1 bedoelde faciliteit kan algemeen aan een aangever worden verleend voor samengestelde zendingen van dezelfde soorten goederen die hij geregeld voor het vrije verkeer aangeeft .  4 . De vermeldingen die vervat moeten zijn in de aangifte met betrekking tot de goederen waarvoor gebruik is gemaakt van dit artikel , worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 26 , leden 2 en 3 .  TITEL III  SLOTBEPALINGEN  Artikel 23  Wanneer in een Lid-Staat de voor het vrije verkeer aangegeven goederen niet tegelijkertijd worden aangegeven voor de invoer tot verbruik , treffen de bevoegde autoriteiten van die Lid-Staat alle nodige maatregelen om het vrije verkeer van de goederen binnen de Gemeenschap te waarborgen .  Daartoe kunnen de in het vrije verkeer gebrachte goederen onder een douaneregeling worden gebracht die de naleving waarborgt van de nationale bepalingen die gelden voor de invoer tot verbruik van de goederen . Wanneer zij bestemd zijn om onmiddellijk naar een andere Lid-Staat te worden vervoerd , worden zij onder een douaneregeling gebracht die het vrije verkeer binnen de Gemeenschap waarborgt .  Artikel 24  1 . Er wordt een Comité algemene douanevoorschriften ingesteld hierna te noemen het " Comité " , dat is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en onder voorzitterschap staat van een vertegenwoordiger van de Commissie .  2 . Het Comité stelt zijn reglement van orde vast .  Artikel 25  Het Comité kan elk vraagstuk betreffende de toepassing van deze richtlijn onderzoeken , dat door zijn voorzitter hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat aan de orde wordt wordt gesteld .  Artikel 26  1 . De bepalingen die noodzakelijk zijn voor de toepassing van de artikelen 3 , 4 , 6 en 8 , artikel 9 , leden 1 , 4 en 5 , artikel 10 , lid 1 , artikel 11 , lid 2 , de artikelen 13 en 14 , artikel 15 , lid 1 , en de artikelen 18 tot en met 22 worden vastgesteld volgens de in de leden 2 en 3 omschreven procedure .  2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de vast te stellen bepalingen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . De Commissie stelt de beoogde bepalingen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  Wanneer de beoogde bepalingen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen bepalingen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien na verloop van een termijn van drie maanden te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde bepalingen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 27  1 . De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen uiterlijk zes maanden na de datum van bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen van de verordening tot vaststelling van de voorwaarden waaronder een persoon bevoegd is een douaneaangifte te doen .  Indien de bovenbedoelde verordening evenwel voor 1 januari 1981 wordt bekendgemaakt , dan kunnen de Lid-Staten de invoering van voornoemde maatregelen uitstellen tot 1 juli 1981 .  Voor wat betreft het bepaalde in de artikelen 17 tot en met 22 , kunnen de Lid-Staten de daadwerkelijke toepassing uitstellen tot 1 januari 1984 .  2 . Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij treft voor de toepassing van deze richtlijn . De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de overige Lid-Staten .  Artikel 28  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 24 juli 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . O'KENNEDY  ( 1 ) PB nr . C 14 van 15 . 2 . 1974 , blz . 45 .  ( 2 ) PB nr . C 85 van 18 . 7 . 1974 , blz . 24 .  ( 3 ) PB nr . C 125 van 16 . 10 . 1974 , blz . 10 .  ( 4 ) PB nr . L 194 van 6 . 8 . 1968 , blz . 13 .  ( 5 ) PB nr . L 146 van 2 . 6 . 1978 , blz . 19 .  ( 6 ) PB nr . L 183 van 14 . 7 . 1975 , blz . 3 .


Avis juridique important

|

31993L0031

Richtlijn 93/31/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de standaard van motorvoertuigen op twee wielen

Publicatieblad Nr. L 188 van 29/07/1993 blz. 0019 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0225  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0225

RICHTLIJN 93/31/EEG VAN DE RAAD van 14 juni 1993 betreffende de standaard van motorvoertuigen op twee wielenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gelet op Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (1),  Gelet op het voorstel van de Commissie (2),  In samenwerking met het Europees Parlement (3),  Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4),  Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat de daartoe noodzakelijke maatregelen dienen te worden vastgesteld;  Overwegende dat in iedere Lid-Staat de standaard van motorvoertuigen op twee wielen moet voldoen aan bepaalde, in dwingende voorschriften vastgelegde technische kenmerken die van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat deze verschillen het  handelsverkeer binnen de Gemeenschap belemmeren;  Overwegende dat deze belemmeringen voor de werking van de interne markt kunnen worden weggenomen als alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen in plaats van hun nationale regelgeving;  Overwegende dat de vastlegging van geharmoniseerde voorschriften voor de standaard van motorvoertuigen op twee wielen noodzakelijk is om voor elk type van voornoemde voertuigen de in Richtlijn 92/61/EEG vastgelegde goedkeuringsprocedure te kunnen  toepassen;  Overwegende dat vanwege de omvang en de gevolgen van het overwogen optreden in de betrokken sector de met deze richtlijn beoogde communautaire maatregelen noodzakelijk en zelfs onontbeerlijk zijn om het gestelde doel te bereiken, namelijk de  communautaire goedkeuring per type voertuig, en dat dit niet voldoende door de Lid-Staten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De onderhavige richtlijn is van toepassing op de standaard van alle voertuigentypen op twee wielen, als gedefinieerd in artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG.  Artikel 2  De procedure voor de verlening van goedkeuring van de standaard van een type motorvoertuig op twee wielen, alsmede de voor het vrije verkeer van deze voertuigen geldende voorwaarden zijn vastgelegd in Richtlijn 92/61/EEG, in respectievelijk hoofdstuk II  en hoofdstuk III.  Artikel 3  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de in de bijlagen opgenomen voorschriften aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG (5).  Artikel 4  1. De Lid-Staten stellen de nodige bepalingen om uiterlijk op 14 december 1994 aan deze richtlijn te voldoen vast en maken ze bekend. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  Vanaf de in de eerste alinea vermelde datum mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen van aan deze richtlijn beantwoordende voertuigen niet verbieden om redenen die met de standaard verband houden.  Zij passen de bepalingen bedoeld in de eerste alinea toe vanaf 14 juni 1995.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied aannemen.  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993.  Voor de Raad De Voorzitter J. TROEJBORG (1) PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 72.(2) PB nr. C 293 van 9. 11. 1992, blz. 23.(3) PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz. 103, en PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.(4) PB nr. C 73 van 15. 3. 1993, blz. 22.(5) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG (PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1).   BIJLAGE  1. DEFINITIES In de onderhavige richtlijn wordt verstaan onder:  1.1.  "standaard", een stevig aan het voertuig bevestigde inrichting waarmee het voertuig in een verticale (of bijna verticale) parkeerstand kan worden gehouden wanneer de berijder het voertuig laat staan;  1.2.  "zijstandaard", een standaard die, wanneer hij wordt uitgeklapt of scharniert tot in de uitgeklapte toestand, het voertuig aan één kant ondersteunt, waarbij de twee wielen in contact blijven met het steunvlak;  1.3.  "middenstandaard", een standaard die, wanneer hij in de uitgeklapte stand wordt gebracht, het voertuig ondersteunt met behulp van een of meer raakvlakken tussen het voertuig en het steunvlak aan weerskanten van het middenlangsvlak van het  voertuig;  1.4.  "dwarsinclinatie (di)", de helling, uitgedrukt in procenten, van het werkelijke steunvlak, waarbij de snijlijn tussen het middenlangsvlak van het voertuig en het steunvlak loodrecht staat op de lijn met de grootste helling (figuur 1);  1.5.  "langsinclinatie (li)", de helling, uitgedrukt in procenten, van het werkelijke steunvlak, waarbij het middenlangsvlak van het voertuig evenwijdig loopt aan de lijn met de grootste helling (figuur 2);  1.6.  "het middenlangsvlak van het voertuig", het langsvlak van symmetrie van het achterwiel van het voertuig.  2. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN 2.1. Elk voertuig op twee wielen moet voorzien zijn van minstens één standaard om te zorgen voor de stabiliteit bij stilstand (bij voorbeeld wanneer het voertuig geparkeerd is) wanneer het niet in deze statische toestand wordt gehouden door een persoon  of door externe middelen. Voertuigen uitgevoerd met dubbele wielen behoeven niet te zijn uitgerust met een standaard maar zij moeten in de parkeerstand (parkeerrem aangetrokken) voldoen aan de in punt 6.2.2 genoemde bepalingen.  2.2. Deze standaard moet hetzij een zijstandaard, hetzij een middenstandaard zijn, hetzij beide.  2.3. Wanneer de standaard aan het onderste gedeelte van of onder het voertuig scharniert, dient (dienen) het (de) uiteinde(n) van de standaard zich naar de achterzijde van het voertuig te bewegen om deze in de ingeklapte of rijstand te brengen.  3. BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN 3.1. Zijstandaard 3.1.1. De zijstandaard dient:  3.1.1.1. het voertuig op zodanige wijze te ondersteunen dat gezorgd wordt voor stabiliteit in de dwarsrichting, wanneer het voertuig op een horizontaal steunvlak of op een helling staat en wordt voorkomen dat het te gemakkelijk overhelt (en  dientengevolge om het door de zijstandaard gevormde steunpunt kantelt) of te gemakkelijk de verticale stand aanneemt en verder gaat (waardoor het voertuig naar de tegenovergestelde kant van de standaard omvalt);  3.1.1.2. het voertuig op zodanige wijze te steunen dat het in een stabiele toestand verkeert wanneer het voertuig overeenkomstig punt 6.2.2 op een helling wordt geplaatst;  3.1.1.3. zich automatisch naar achteren te bewegen in de ingeklapte of rijtoestand,  3.1.1.3.1. wanneer het voertuig zijn normale rijstand (verticaal) weer inneemt, of 3.1.1.3.2. wanneer het voertuig opzettelijk door de berijder naar voren wordt bewogen;  3.1.1.4. onverminderd de bepalingen van punt 3.1.1.3, zodanig ontworpen en gemaakt te zijn dat de standaard niet automatisch inklapt als de hellingshoek plotseling wordt gewijzigd (bij voorbeeld wanneer er door derden licht tegen het voertuig wordt  geduwd of door de luchtverplaatsing als gevolg van het passeren van een voertuig),  3.1.1.4.1. wanneer hij in de uitgeklapte of parkeerstand is gebracht,  3.1.1.4.2. wanneer het voertuig helt ten einde het uiteinde van de zijstandaard in contact met de grond te brengen, en 3.1.1.4.3. wanneer het voertuig zonder toezicht geparkeerd wordt achtergelaten.  3.1.2. De in punt 3.1.1.3 genoemde voorschriften gelden niet als het voertuig zodanig is ontworpen dat de motor het voertuig niet in beweging kan zetten wanneer de zijstandaard uitgeklapt is.  3.2. Middenstandaard 3.2.1. De middenstandaard dient:  3.2.1.1. het voertuig op zodanige wijze te steunen dat de stabiliteit van het voertuig gegarandeerd is, hetzij met een of twee banden in contact met het steunvlak, hetzij zonder dat de banden dit vlak raken,  3.2.1.1.1. op een horizontaal steunvlak;  3.2.1.1.2. op een hellend vlak;  3.2.1.1.3. op een helling overeenkomstig punt 6.2.2;  3.2.1.2. automatisch naar achteren te kunnen bewegen in de ingeklapte of rijtoestand,  3.2.1.2.1. wanneer het voertuig zich op zodanige wijze naar voren beweegt dat de middenstandaard los komt van het steunvlak.  3.2.2. De in punt 3.2.1.2 genoemde voorschriften zijn niet van toepassing als het voertuig zodanig is ontworpen dat de motor het voertuig niet kan voortbewegen wanneer de middenstandaard uitgeklapt is.  4. OVERIGE VOORSCHRIFTEN 4.1. De voertuigen kunnen bovendien zijn uitgerust met een verklikkerlicht dat duidelijk door de berijder in zittende rijhouding kan worden waargenomen en dat bij ingeschakeld contact oplicht en blijft branden totdat de standaard zich in ingeklapte of  rijtoestand bevindt.  4.2. Elke standaard moet zijn uitgerust met een blokkeersysteem dat de standaard in de ingeklapte of rijtoestand houdt. Dit systeem kan bestaan uit:  - twee onafhankelijke inrichtingen, zoals twee afzonderlijke veren of een veer en een blokkeersysteem zoals bij voorbeeld een  "clip",  of - één inrichting die zonder storingen kan functioneren gedurende minstens:  - 10 000 maal normaal gebruik als het voertuig is uitgerust met twee standaards,  of - 15 000 maal normaal gebruik als het voertuig is uitgerust met één standaard.  5. STABILITEITSPROEF 5.1. Ten einde het vermogen om het voertuig in een stabiele toestand te houden, zoals in de punten 3 en 4 wordt beschreven, te bepalen dienen de volgende proeven te worden uitgevoerd:  5.2. Toestand van het voertuig 5.2.1. Het voertuig moet in zijn geheel in rijklare toestand worden aangeboden.  5.2.2. De banden dienen te worden opgepompt tot de druk die door de fabrikant voor de rijklare toestand wordt aanbevolen.  5.2.3. De transmissie dient zich in de vrijloopstand te bevinden of in geval van een automatische transmissie in de parkeerstand indien van toepassing.  5.2.4. Als het voertuig is uitgerust met een parkeerrem moet deze zijn aangetrokken.  5.2.5. De stuurinrichting moet zich in de vergrendelde stand bevinden. Als het stuur vergrendeld kan worden wanneer dit naar links of naar rechts wordt verdraaid, dienen de proeven in deze twee standen te worden uitgevoerd.  5.3. Proefterrein 5.3.1. De in punt 6.1 genoemde proeven dienen te worden uitgevoerd op een vlak, horizontaal terrein, met een hard, droog en schoon oppervlak.  5.4. Beproevingsmaterieel 5.4.1. De in punt 6.2 genoemde proeven dienen op een parkeerplatform te worden uitgevoerd.  5.4.2. Het parkeerplatform dient een stijf, vlak, rechthoekig oppervlak te zijn dat het voertuig kan dragen zonder merkbaar door te buigen.  5.4.3. Het oppervlak van het parkeerplatform moet voldoende anti-slippend zijn om te verhinderen dat het voertuig tijdens de inclinatie- of hellingsproeven van het steunvlak wegglijdt.  5.4.4. Het parkeerplatform moet zodanig gebouwd zijn dat minstens de stand met de in punt 6.2.2 voorgeschreven dwarsinclinatie (di) en langsinclinatie (li) kan worden bereikt.  6. PROEFPROCEDURES 6.1. Stabiliteit op een horizontaal steunvlak (proef in verband met punt 3.1.1.4) 6.1.1. Bij het voertuig dat zich op het proefterrein bevindt wordt de zijstandaard in de uitgeklapte of parkeerstand gebracht en het voertuig wordt op de zijstandaard gezet.  6.1.2. Het voertuig wordt zodanig bewogen dat de hoek tussen het middenlangsvlak en het steunvlak met 3° wordt vergroot (door het voertuig naar de verticale stand te bewegen).  6.1.3. Als gevolg van deze beweging mag de zijstandaard niet automatisch terugkeren in de ingeklapte of rijstand.  6.2. Stabiliteit op een hellend vlak (proeven in verband met de punten 3.1.1.1, 3.1.1.2, 3.2.1.1.2 en 3.2.1.1.3) 6.2.1. Het voertuig wordt op het parkeerplatform geplaatst met alleen de zijstandaard en vervolgens alleen de middenstandaard in de uitgeklapte of parkeerstand en men laat het voertuig op de standaard steunen.  6.2.2. Het parkeerplatform wordt geheld tot de minimale dwarsinclinatie (di) is bereikt, en vervolgens tot de minimale langsinclinatie (li) is bereikt, volgens het onderstaande schema:  Zie de hierna volgende figuren 1a, 1b en 2.  6.2.3. In het geval waarbij een op een hellend parkeerplatform geplaatst voertuig op de middenstandaard en slechts één wiel steunt en met de middenstandaard in deze stand kan worden gehouden terwijl hetzij het voorwiel, hetzij het achterwiel in contact  met het steunvlak is, en voor zover het voertuig aan de overige voorschriften van dit punt voldoet, behoeven de hiervóór beschreven proeven slechts te worden uitgevoerd met het voertuig dat rust op de middenstandaard en het achterwiel.  6.2.4. Wanneer het parkeerplatform volgens de voorgeschreven hoeken wordt geheld en de voorgaande voorschriften naar behoren in acht zijn genomen, moet het voertuig stabiel blijven.  6.2.5. In plaats van deze procedure is het toegestaan het platform in de hellende stand te brengen alvorens het voertuig in de desbetreffende toestand wordt gebracht.  Aanhangsel 1  Inlichtingenformulier voor de standaard van een motorvoertuigtype op twee wielen (bij de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om goedkeuring van het voertuig is ingediend) Volgnummer (door de aanvrager in te vullen): .  Bij de aanvraag om goedkeuring van de standaard van een type motorvoertuig op twee wielen moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten in bijlage II van Richtlijn 92/61/EEG:  - onder A:  - 0.1 - 0.2 - 0.4 tot en met 0.6 - 2.1 - 2.1.1 - onder B:  - 1.3.1.  Aanhangsel 2  Naam van de bevoegde instantie Goedkeuringscertificaat voor de standaard van een motorvoertuigtype op twee wielen MODEL Verslag nr. . van de technische dienst . d.d. .  Goedkeuringsnr.: . Uitbreidingsnr.: .  1. Fabrieks- of handelsmerk van het voertuig: .  2. Voertuigtype: .  3. Naam en adres van de fabrikant: .  .  4. Naam en adres van de gevolmachtigde van de fabrikant (indien van toepassing): .  .  5. Voertuig ter keuring aangeboden op: .  6. De goedkeuring is verleend/geweigerd (1).  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.


Avis juridique important

|

31993L0035

Richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 tot zesde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produkten

Publicatieblad Nr. L 151 van 23/06/1993 blz. 0032 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0074  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 24 blz. 0074

RICHTLIJN 93/35/EEG VAN DE RAAD van 14 juni 1993 tot zesde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produktenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de juridische onduidelijkheden die nog in Richtlijn 76/768/EEG (4), met name in de artikelen 1 en 2, voorkomen, moeten worden weggenomen;  Overwegende dat het wenselijk is gegevens over de in de kosmetische produkten verwerkte ingrediënten te verzamelen met het oog op een beoordeling van enerzijds alle vraagstukken rond het gebruik en anderzijds de maatregelen die daar op communautair  niveau uit voortvloeien met name met het oog op het samenstellen van een gemeenschappelijke nomenclatuur van de ingrediënten die in kosmetische produkten worden gebruikt; dat het verzamelen van de gegevens in kwestie kan worden vergemakkelijkt als door  de Commissie een inventaris van de betrokken ingrediënten wordt opgemaakt; dat deze inventaris indicatief is en niet bestemd voor het samenstellen van een limitatieve lijst van in kosmetische produkten gebruikte stoffen;  Overwegende dat het, om ervoor te zorgen dat kosmetische produkten zonder voorafgaande procedures in de handel kunnen worden gebracht en dat de vereiste gegevens over het eindprodukt uitsluitend op de plaats van produktie of eerste invoer in de  Gemeenschap ter beschikking worden gehouden, alsmede met het oog op een betere voorlichting van de consument, noodzakelijk is tot doorzichtigheid te komen ten aanzien van de in kosmetische produkten verwerkte ingrediënten; dat deze doorzichtigheid zou  moeten worden bewerkstelligd door de functie van het kosmetische produkt en de lijst van de daarin verwerkte ingrediënten op de verpakking te vermelden; dat, indien het in de praktijk onmogelijk is de ingrediënten en de voorzorgen in verband met het  gebruik op de recipiënt of de verpakking te vermelden, deze informatie dient te worden bijgevoegd zodat de consument over alle nodige informatie beschikt;  Overwegende dat een nadere omschrijving moet worden gegeven van de informatie betreffende het kosmetische eindprodukt die op de plaats van produktie of eerste invoer in de Gemeenschap ter beschikking van de controle-instanties moet worden gehouden; dat  deze informatie alle noodzakelijke gegevens zou moeten bevatten met betrekking tot de identiteit, de hoedanigheid, de veiligheid voor de gezondheid van de mens en de werking waarop het kosmetische produkt aanspraak maakt;  Overwegende dat met het oog op controle evenwel zou moeten worden bepaald dat aan de betrokken bevoegde instantie mededeling moet worden gedaan van de plaatsen van produktie en van de noodzakelijke gegevens voor een snelle en afdoende medische  behandeling in geval van gezondheidsstoornissen;  Overwegende dat de Commissie dient te worden gemachtigd om de bijlagen I en VIII van Richtlijn 76/768/EEG te wijzigen, gezien het indicatieve en technische karakter daarvan;  Overwegende dat bij de beoordeling van de gebruiksveiligheid van de in de kosmetische produkten verwerkte ingrediënten en van het eindprodukt moet worden voldaan aan de eisen van Richtlijn 86/609/EEG (5) die betrekking heeft op de bescherming van dieren  die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt, inzonderheid artikel 7, lid 2;  Overwegende dat dierproeven met betrekking tot ingrediënten of combinaties van ingrediënten vanaf 1 januari 1998 moeten worden verboden, maar dat deze datum moet worden verschoven indien geen alternatieve methoden wetenschappelijk zijn gevalideerd; dat  de Commissie een verslag dient voor te leggen over de op het gebied van de alternatieve methoden geboekte vooruitgang,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 76/768/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 1, lid 1, wordt vervangen door:   "1. Onder  "kosmetische produkten" wordt verstaan: alle stoffen en preparaten die bestemd zijn om in aanraking te worden gebracht met de verschillende delen van het menselijke lichaamsoppervlak (opperhuid, beharing, haar, nagels, lippen en uitwendige  geslachtsorganen) of met de tanden en kiezen en de mondslijmvliezen, met het uitsluitende of hoofdzakelijke oogmerk deze te reinigen, te parfumeren, het uiterlijk ervan te wijzigen en/of lichaamsgeuren te corrigeren en/of voornoemde lichaamsdelen te  beschermen of in goede staat te houden.";  2. artikel 2 wordt vervangen door:   "Artikel 2 Kosmetische produkten die binnen de Gemeenschap in de handel worden gebracht, mogen de gezondheid van de mens niet schaden wanneer zij onder normale of redelijkerwijze te voorziene gebruiksvoorwaarden worden aangewend, met name rekening houdend met de  aanbiedingsvorm van het produkt, de etikettering, de eventuele aanwijzingen voor het gebruik en de verwijdering ervan, alsmede elke andere aanwijzing of informatie die wordt verstrekt door de fabrikant of zijn gevolmachtigde of door ieder ander die  verantwoordelijk is voor het op de gemeenschappelijke markt brengen van deze produkten.  De aanwezigheid van dergelijke waarschuwingen ontslaat de betrokkenen evenwel niet van de verplichting om de andere bij deze richtlijn gestelde eisen na te komen.";  3. aan artikel 4, lid 1, wordt het volgende punt toegevoegd:   "i) ingrediënten of combinaties van ingrediënten die na 1 januari 1998 op dieren zijn beproefd ten einde aan deze richtlijn te voldoen.  Indien bij het uitwerken van methoden die dierproeven op bevredigende wijze kunnen vervangen onvoldoende vooruitgang is geboekt, met name wanneer, ondanks alle redelijke inspanningen, geen alternatieve methoden wetenschappelijk zijn gevalideerd als  methoden die de consument, met inachtneming van de OESO-richtlijnen voor toxiciteitsonderzoek, een gelijkwaardige bescherming garanderen, dient de Commissie uiterlijk op 1 januari 1997 ontwerp-maatregelen in om de toepassing van deze bepaling voldoende  lang, en in ieder geval ten minste twee jaar, uit te stellen, overeenkomstig de procedure van artikel 10. Vóór zij deze ontwerp-maatregelen voorlegt, raadpleegt de Commissie het Wetenschappelijk Comité voor Cosmetologie.  De Commissie doet het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een verslag toekomen over de vooruitgang bij de ontwikkeling, de validering en de wettelijke erkenning van methoden die ter vervanging van dierproeven kunnen worden gebruikt. Dit verslag  bevat nauwkeurige gegevens over het aantal en de aard van de dierproeven ten behoeve van kosmetische produkten. Deze gegevens dienen door de Lid-Staten te worden verzameld, naast de statistieken die zij ingevolge Richtlijn 86/609/EEG betreffende de  bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt, moeten opstellen. De Commissie ziet in het bijzonder toe op de ontwikkeling, validering en wettelijke erkenning van experimentele methoden waarbij geen  levende dieren worden gebruikt;";  4. het volgende artikel wordt ingevoegd:   "Artikel 5 bis 1. Uiterlijk op 14 december 1994 stelt de Commissie, overeenkomstig de procedure van artikel 10, aan de hand van met name de door de betrokken industrie verstrekte gegevens, een inventaris op van de in de kosmetische produkten verwerkte ingrediënten.  In dit artikel wordt onder  "kosmetische ingrediënten" verstaan: alle chemische stoffen of preparaten van synthetische of natuurlijke oorsprong, met uitzondering van parfumerende en aromatische verbindingen, die in de samenstelling van kosmetische  produkten voorkomen.  De inventaris bestaat uit twee delen: een deel betreffende parfumerende en aromatische grondstoffen en een deel betreffende de overige stoffen.  2. De inventaris bevat gegevens betreffende:  - de identiteit van het ingrediënt, met name de chemische benaming, de CTFA-benaming, de benaming van de Europese Farmacopee, de internationale triviale benaming van de WGO, het Einecs-, Iupac-, CAS- en Colour Index-nummer, de gemeenschappelijke  benaming als bedoeld in artikel 7, lid 2;  - de gebruikelijke functie of functies van het ingrediënt in het eindprodukt;  - eventueel de beperkingen en de gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die verplicht op het etiket moeten worden vermeld, onder verwijzing naar de bijlagen.  3. De Commissie publiceert de inventaris en werkt deze regelmatig bij overeenkomstig de procedure van artikel 10. De inventaris is indicatief en vormt geen lijst van de stoffen waarvan verwerking in kosmetische produkten is toegestaan.";  5. de inleidende zin van artikel 6, lid 1, wordt vervangen door:   "1. De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen opdat kosmetische produkten slechts in de handel kunnen worden gebracht indien op de recipiënt en op de verpakking in onuitwisbare letters, goed leesbaar en zichtbaar, de volgende aanduidingen zijn  aangebracht; de onder g) vermelde aanduidingen hoeven evenwel alleen op de verpakking te worden aangebracht:";  6. artikel 6, lid 1, onder d), wordt vervangen door:   "d) de bijzondere voorzorgen in verband met het gebruik, met name die welke zijn aangegeven in de kolom  "gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die verplicht op het etiket moeten worden vermeld" van de bijlagen III, IV, VI en VII, en die op de  recipiënt en op de verpakking moeten zijn vermeld, alsmede eventuele aanwijzingen omtrent bijzondere voorzorgsmaatregelen voor kosmetische produkten bestemd voor professioneel gebruik, met name door kappers. Wanneer dit in de praktijk onmogelijk is,  moeten deze vermeldingen op een bijsluiter, een etiket, strook of kaart, gevoegd bij het produkt, worden aangebracht; in dat geval moet de consument door middel van een verkorte aanduiding of het in bijlage VIII aangegeven symbool, die op de recipiënt  en op de verpakking moeten zijn aangebracht, naar deze vermeldingen worden verwezen.";  7. aan artikel 6, lid 1, worden de volgende punten toegevoegd:   "f) de functie van het produkt, behalve wanneer deze blijkt uit de aanbiedingsvorm van het produkt;  g) de lijst van ingrediënten in volgorde van afnemend gewicht op het tijdstip van de verwerking. Deze lijst wordt voorafgegaan door het woord  "ingrediënten". Wanneer dit in de praktijk onmogelijk is, moeten de ingrediënten op een bijsluiter, een  etiket, strook of kaart, gevoegd bij het produkt, worden vermeld; in dit geval moet de consument door middel van een verkorte aanduiding of het in bijlage VIII aangegeven symbool, die op de verpakking moeten zijn aangebracht, naar bedoelde ingrediënten  worden verwezen.  Als ingrediënten worden echter niet beschouwd:  - onzuiverheden van de gebruikte grondstoffen,  - technische hulpstoffen die bij de bereiding worden gebruikt, maar niet meer in het eindprodukt aanwezig zijn,  - stoffen die in de absoluut noodzakelijke hoeveelheden worden gebruikt als oplosmiddel of als dragers van parfumerende en aromatische stoffen.  Parfumerende en aromatische verbindingen en grondstoffen daarvan worden aangegeven door het woord  "parfum" of  "aroma". Ingrediënten waarvan de concentratie minder dan 1 % bedraagt, mogen in willekeurige volgorde worden vermeld na de ingrediënten  waarvan de concentratie meer dan 1 % bedraagt. Kleurstoffen mogen in willekeurige volgorde na de overige ingrediënten worden vermeld, overeenkomstig het Colour Index-nummer of de kleuraanduiding vermeld in bijlage IV.  Voor opschikprodukten die in verschillende tinten op de markt gebracht worden, mogen alle in het gamma gebruikte kleurstoffen worden vermeld op voorwaarde dat de woorden  "kan . . . bevatten" worden toegevoegd.  De ingrediënten moeten worden aangeduid met de in artikel 7, lid 2, bedoelde triviale naam of, indien die ontbreekt, met een van de in artikel 5 bis, lid 2, eerste streepje, genoemde benamingen.  Uiterlijk op 14 december 1994 stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 10 de criteria en voorwaarden vast volgens welke een fabrikant om redenen van fabrieksgeheim kan vragen dat een of meer ingrediënten niet op bovengenoemde lijst  hoeven te worden vermeld.";  8. aan artikel 6 worden aan het eind van lid 1 de volgende twee alinea's toegevoegd:   "Indien het vanwege omvang of vorm ondoenlijk is de aanduidingen bedoeld in lid 1, onder d) en g), te vermelden op een bijsluiter, moeten genoemde aanduidingen worden aangebracht op een etiket, strook of kaart die bij het kosmetische produkt worden  gevoegd of daaraan wordt vastgemaakt.  Indien het, in het geval van zeep en badparels en andere kleine produkten, vanwege omvang of vorm ondoenlijk is de waarschuwingen aan te brengen op een etiket, strook of kaart, gevoegd bij het produkt of een bijsluiter, worden zij vermeld op een  mededeling in de onmiddellijke nabijheid van de recipiënt waarin het kosmetische produkt te koop wordt aangeboden.";  9. aan artikel 6, lid 3, wordt onderstaande tekst toegevoegd:   "Bovendien moet bij iedere verwijzing naar dierproeven duidelijk worden aangegeven of de uitgevoerde proeven het eindprodukt en/of de ingrediënten daarvan betroffen.";  10. artikel 7, lid 2, wordt vervangen door:   "2. Zij kunnen evenwel eisen dat de vermeldingen bedoeld in artikel 6, lid 1, onder b), c), d) en f), in elk geval in hun nationale of officiële taal of talen zijn gesteld; bovendien kunnen zij eisen dat de vermeldingen bedoeld in artikel 6, lid 1,  onder g), in een taal zijn gesteld die voor de consument gemakkelijk te begrijpen is. Te dien einde stelt de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 10 een gemeenschappelijke nomenclatuur van de ingrediënten vast.";  11. artikel 7, lid 3, wordt vervangen door:   "3. Bovendien kan iedere Lid-Staat eisen dat, met het oog op een snelle en afdoende medische behandeling in geval van gezondheidsstoornissen, adequate en voldoende gegevens betreffende de in de kosmetische produkten gebruikte stoffen ter beschikking  worden gesteld van de bevoegde instantie, die erop moet toezien dat van deze gegevens slechts in het kader van de behandeling gebruik wordt gemaakt.  De Lid-Staten wijzen de bevoegde instantie aan en delen de desbetreffende gegevens mede aan de Commissie die deze in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaakt.";  12. het volgende artikel wordt ingevoegd:   "Artikel 7 bis 1. De fabrikant, zijn gevolmachtigde, degene voor wiens rekening een kosmetisch produkt gefabriceerd is of degene die voor het in de Gemeenschap in de handel brengen van ingevoerde kosmetische produkten verantwoordelijk is, houdt op het overeenkomstig  artikel 6, lid 1, onder a), op het etiket vermelde adres, voor controledoeleinden de volgende gegevens ter gerede beschikking van de bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staat:  a) de kwalitatieve en kwantitatieve formule van het produkt; voor parfumerende verbindingen en parfums worden deze gegevens beperkt tot de benaming en het codenummer van de verbinding, alsmede de identiteit van de leverancier;  b) de fysisch-chemische en microbiologische specificaties van de grondstoffen en van het eindprodukt en de eisen inzake zuiverheid en microbiologische controle van de kosmetische produkten;  c) de produktiemethode volgens de goede produktiepraktijken vastgesteld in het Gemeenschapsrecht of, bij ontstentenis daarvan, in het recht van de betrokken Lid-Staat; de voor de produktie of de eerste invoer in de Gemeenschap verantwoordelijke persoon  moet beschikken over een passend niveau van beroepskwalificatie of ervaring volgens de wetgeving van de Lid-Staat waar de produktie of de eerste invoer plaatsvindt;  d) de beoordeling van de veiligheid van het eindprodukt voor de gezondheid van de mens. Te dien einde houdt de fabrikant rekening met het algemene toxicologische profiel, de chemische structuur en het blootstellingsniveau van de ingrediënten.  Ingeval een zelfde produkt op verschillende plaatsen in de Gemeenschap wordt geproduceerd, kan de fabrikant één enkele plaats van produktie kiezen waar deze gegevens ter beschikking worden gehouden. In dit verband dient hij, wanneer hem dit in het kader  van controles wordt gevraagd, de gekozen plaats aan de betrokken controle-instanties mede te delen;  e) naam en adres van de gekwalificeerde personen die verantwoordelijk zijn voor de onder d) bedoelde beoordeling. Deze personen behoren een diploma, als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 89/48/EEG, te hebben in de farmacie, toxicologie,  dermatologie, geneeskunde of een gelijksoortige studierichting;  f) de bestaande gegevens inzake de voor de gezondheid van de mens ongewenste bijwerkingen van het kosmetische produkt;  g) bewijzen van de werking waarop het kosmetische produkt aanspraak maakt wanneer de aard van de werking of het produkt zulks rechtvaardigt.  2. De in lid 1, onder d), bedoelde beoordeling van de veiligheid voor de gezondheid van de mens, wordt uitgevoerd overeenkomstig de beginselen van goede laboratoriumpraktijken als vastgesteld bij Richtlijn 87/18/EEG van de Raad van 18 december 1986  betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de toepassing van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en het toezicht op de toepassing ervan voor tests op chemische stoffen (*).  3. De in lid 1 bedoelde gegevens moeten beschikbaar zijn in de landstaal of -talen van de betrokken Lid-Staat of in een voor de bevoegde instanties gemakkelijk te begrijpen taal.  4. De fabrikant, zijn gevolmachtigde, degene voor wiens rekening een kosmetisch produkt gefabriceerd is of degene die voor het in de Gemeenschap in de handel brengen van ingevoerde kosmetische produkten verantwoordelijk is, stelt de bevoegde instantie  van die Lid-Staat van de plaats van produktie of van eerste invoer in kennis van het adres van de plaatsen van produktie of van eerste invoer in de Gemeenschap van de kosmetische produkten alvorens deze in de Gemeenschap in de handel worden gebracht.  5. De Lid-Staten wijzen de in de leden 1 en 4 bedoelde bevoegde instanties aan en delen de desbetreffende gegevens mede aan de Commissie, die deze in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendmaakt.  De Lid-Staten zien erop toe dat genoemde autoriteiten onderling samenwerken op de gebieden waar dit voor de goede toepassing van deze richtlijn noodzakelijk is.  (*) PB nr. L 15 van 17. 1. 1987, blz. 29.".  13. artikel 8, lid 2, wordt vervangen door:   "2. Volgens dezelfde procedure worden vastgesteld, in voorkomend geval, de gemeenschappelijke nomenclatuur van de in de kosmetische produkten verwerkte ingrediënten en, na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor Cosmetologie, de wijzigingen  die noodzakelijk zijn om de bijlagen van deze richtlijn aan de vooruitgang van de techniek aan te passen.";  14. de in de bijlage bij deze richtlijn opgenomen bijlage VIII wordt toegevoegd.  Artikel 2  1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn opdat met ingang van 1 januari 1997 de in de Gemeenschap gevestigde fabrikanten of importeurs geen produkten in de handel brengen die niet aan deze richtlijn voldoen.  2. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn opdat de in lid 1 bedoelde produkten na 31 december 1997 niet meer aan de eindverbruiker kunnen worden verkocht of overgedragen.  Artikel 3  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 14 juni 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993.  Voor de Raad De Voorzitter J. TROEJBORG (1) PB nr. C 52 van 28. 2. 1991, blz. 6, en PB nr. C 249 van 26. 9. 1992, blz. 5.  (2) PB nr. C 176 van 13. 7. 1992, blz. 92, en PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.  (3) PB nr. C 269 van 14. 10. 1991, blz. 15.  (4) PB nr. L 262 van 27. 9. 1976, blz. 169. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/86/EEG van de Commissie (PB nr. L 325 van 11. 11. 1992, blz. 18).  (5) PB nr. L 358 van 18. 12. 1986, blz. 1.    BIJLAGE  Bijlage VIII