title: Uitvoeringsrichtlijn 2014/111/EU van de Commissie van 17 december 2014 tot wijziging van Richtlijn 2009/15/EG, wat betreft de vaststelling door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) van bepaalde codes en de bijbehorende wijzigingen van bepaalde verdragen en protocollen  Voor de EER relevante tekst

text:
               20.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 366/83

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2014/111/EU VAN DE COMMISSIE
   van 17 december 2014
   tot wijziging van Richtlijn 2009/15/EG, wat betreft de vaststelling door de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) van bepaalde codes en de bijbehorende wijzigingen van bepaalde verdragen en protocollen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2009/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties en voor de desbetreffende werkzaamheden van maritieme instanties (1), en met name artikel 7, lid 2, tweede volzin,
   Handelend overeenkomstig de conformiteitscontroleprocedure van artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de oprichting van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2099/2002 werken de lidstaten en de Commissie samen om, in voorkomend geval, een gemeenschappelijk standpunt of een gemeenschappelijke aanpak in de bevoegde internationale instanties vast te stellen, om het gevaar van strijdigheid van de maritieme wetgeving van de Unie met internationale instrumenten te beperken.

               (2)

               Richtlijn 2009/15/EG vormt samen met Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad (3) één samenhangend wetgevingspakket waarin de activiteiten van erkende organisaties op een samenhangende manier worden gereguleerd overeenkomstig dezelfde beginselen en definities. Overeenkomstig artikel 3, lid 2, van Richtlijn 2009/15/EG vertrouwt een lidstaat, wanneer deze besluit, voor de schepen die zijn vlag voeren, een organisatie te machtigen namens hem de inspecties en controles in verband met wettelijk voorgeschreven certificaten volledig of gedeeltelijk uit te voeren, deze taken alleen toe aan een erkende organisatie; in artikel 2, onder g), van die Richtlijn is bepaald dat dit een overeenkomstig Verordening (EG) nr. 391/2009 erkende organisatie moet zijn. Daarom heeft de reeks voorschriften op basis waarvan de betrokken organisaties worden erkend, op beide handelingen effect.

               (3)

               Met de term „internationale verdragen”, zoals gedefinieerd in artikel 2, onder d) van Richtlijn 2009/15/EG, wordt bedoeld het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 („het SOLAS-verdrag”) met uitzondering van hoofdstuk XI-2 van de bijlage bij dat verdrag, het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen („het Verdrag uitwatering schepen”) van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 („het MARPOL-verdrag”), samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter in alle lidstaten, in de bijgewerkte versie.

               (4)

               De Algemene Vergadering van de IMO heeft tijdens haar 28e zitting een IMO-code voor invoering van instrumenten (III-code) vastgesteld, zoals bepaald in IMO-resolutie A.1070(28) van 4 december 2013, alsmede wijzigingen van het Verdrag uitwatering schepen, teneinde de III-code verplicht te stellen, samen met een daarmee samenhangende vlaggenstaat-auditregeling, zoals vastgesteld in IMO-resolutie A.1083(28) van 4 december 2013.

               (5)

               De Commissie voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO (MEPC) heeft tijdens haar 66e zitting wijzigingen goedgekeurd van het Protocol van 1978 met betrekking tot het MARPOL-verdrag, zoals uiteengezet in resolutie MEPC.246(66) van 4 april 2014, en van het Protocol van 1997 met betrekking tot het MARPOL-verdrag, zoals gewijzigd bij het protocol van 1978 daarbij, zoals uiteengezet in resolutie MEPC.247(66) van 4 april 2014, om de III-code verplicht te stellen, samen met een bijbehorende auditregeling van de vlaggenstaat.

               (6)

               De Maritieme Veiligheidscommissie van de IMO (MSC) heeft tijdens haar 93e zitting wijzigingen goedgekeurd van het SOLAS-verdrag, zoals uiteengezet in resolutie MSC.366(93) van 22 mei 2014, en van het Protocol van 1988 met betrekking tot het Verdrag uitwatering schepen, zoals uiteengezet in resolutie MSC.375(93) van 22 mei 2014, om de III-code verplicht te stellen, samen met een bijbehorende auditregeling van de vlaggenstaat.

               (7)

               De MEPC heeft tijdens haar 65e zitting en de MSC tijdens haar 92e zitting een IMO-code voor Erkende Organisaties (EO-code) aangenomen, zoals uiteengezet in resolutie MSC.349(92) van 21 juni 2013.

               (8)

               De MEPC heeft tijdens haar 65e zitting wijzigingen goedgekeurd van het Protocol van 1978 met betrekking tot het MARPOL-verdrag teneinde de EO-code verplicht te stellen, zoals uiteengezet in resolutie MEPC.238(65) van 17 mei 2013.

               (9)

               De MSC heeft tijdens haar 92e zitting wijzigingen goedgekeurd van het SOLAS-verdrag en van het Protocol van 1988 met betrekking tot het Verdrag uitwatering schepen teneinde de EO-code verplicht te stellen, zoals vastgesteld in resolutie MSC.350(92) en MSC.356(92) van 21 juni 2013.

               (10)

               Verwacht wordt derhalve dat de III-code en de EO-code in de periode van 1 januari 2015 tot 1 januari 2018 in werking treden overeenkomstig de toepasselijke voorschriften voor de aanneming, ratificering en inwerkingtreding van wijzigingen op grond van elk van de betrokken IMO-verdragen.

               (11)

               Op 13 mei 2013 heeft de Raad Besluit 2013/268/EU van de Raad goedgekeurd inzake het namens de Europese Unie in te nemen standpunt binnen de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) met betrekking tot de vaststelling van bepaalde codes en de bijbehorende wijzigingen van bepaalde verdragen en protocollen (4). Overeenkomstig artikel 5 van dat besluit heeft de Raad de lidstaten gemachtigd om hun toestemming te geven om zich in het belang van de Unie en op voorwaarde dat de in de bijlage bij dat Besluit vastgestelde verklaring is afgegeven, te binden aan de wijzigingen waarnaar in de overwegingen 4 en 9 van de onderhavige richtlijn wordt verwezen.

               (12)

               In de verklaring die als bijlage bij Besluit 2013/268/EU van de Raad is gevoegd, staat dat de lidstaten van mening zijn dat de III-code en de EO-code een reeks minimumeisen omvatten die de staten in voorkomend geval kunnen uitwerken en verbeteren ter verhoging van de maritieme veiligheid en de bescherming van het milieu.

               (13)

               Ook staat daarin dat geen enkele bepaling in de III-code of de EO-code zodanig wordt uitgelegd dat de naleving van de verplichtingen van de lidstaten overeenkomstig het recht van de Europese Unie wordt gehinderd of beperkt voor wat betreft de definitie van „wettelijk voorgeschreven certificaten” en „klassecertificaten”, het toepassingsgebied van de verplichtingen en criteria waaraan erkende organisaties moeten voldoen, en de plichten van de Europese Commissie betreffende het erkennen en beoordelen van erkende organisaties, alsmede, indien van toepassing, het opleggen van corrigerende maatregelen of sancties aan erkende organisaties. In dezelfde verklaring staat dat in geval van een audit door de IMO, de lidstaten zullen verklaren dat alleen de naleving van de bepalingen van de relevante internationale verdragen die de lidstaten hebben aanvaard, waarbij rekening dient te worden gehouden met deze verklaring, zijn gecontroleerd.

               (14)

               In de rechtsorde van de Unie omvat het toepassingsgebied van Richtlijn 2009/15/EG, alsmede dat van Verordening (EG) nr. 391/2009, verwijzingen naar de in overweging 3 beschreven „internationale verdragen”. In dit kader worden de wijzigingen van de IMO-verdragen automatisch in de wetgeving van de Unie overgenomen wanneer zij ook op internationaal niveau in werking treden, met inbegrip van de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter zoals de III-code en de EO-code, die derhalve onderdeel uitmaken van de IMO-instrumenten die van belang zijn voor de toepassing van Richtlijn 2009/15/EG.

               (15)

               Wijzigingen van internationale overeenkomsten kunnen echter overeenkomstig de conformiteitscontroleprocedure van het toepassingsgebied van de maritieme wetgeving van de Unie worden uitgesloten, indien zij aan ten minste één van de twee criteria van artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2099/2002 voldoen.

               (16)

               De Commissie heeft de wijzigingen van de IMO-verdragen overeenkomstig artikel 5 van Verordening (EG) nr. 2099/2002 geëvalueerd en heeft vastgesteld dat er sprake is van een aantal discrepanties tussen, enerzijds, de III-code en de EO-code en, anderzijds, Richtlijn 2009/15/EG en Verordening (EG) nr. 391/2009.

               (17)

               Allereerst is in punt 16.1 van deel 2 van de III-code een lijst vastgesteld met middelen en processen die vlaggenstaten minimaal moeten opstellen, met inbegrip van de voorziening van administratieve instructies die onder meer betrekking hebben op scheepsklassecertificaten die door de vlaggenstaat worden gevraagd om aan te tonen dat is voldaan aan structurele, mechanische, elektrische en/of andere eisen van een internationale overeenkomst waarbij de betrokken vlaggenstaat partij is of dat een vereiste uit de nationale voorschriften van de vlaggenstaat is nageleefd. Zoals in onderstaande overweging 21 echter is aangegeven, wordt in de wetgeving van de Unie een onderscheid gemaakt tussen „wettelijk voorgeschreven certificaten” en „klassecertificaten”. Laatstgenoemde zijn documenten van particuliere aard en zijn noch handelingen van een vlaggenstaat, noch zijn zij namens enige vlaggenstaat afgegeven. Deze bepaling van de III-code verwijst namelijk naar SOLAS Hoofdstuk II-1, deel A-1, voorschrift 3-1, waarin is bepaald dat schepen worden ontworpen, gebouwd en onderhouden overeenkomstig de eisen op structureel, mechanisch en elektrisch gebied van een classificatiebureau dat door de instantie is erkend overeenkomstig het bepaalde in voorschrift XI-1/1. 1. In de SOLAS-overeenkomst wordt het schip of zijn wettelijke vertegenwoordiging ten opzichte van de vlaggenstaat duidelijk bepaald als het voorwerp van deze eis. Bovendien geeft een erkende organisatie in haar hoedanigheid van classificatiebureau scheepsklassecertificaten af overeenkomstig haar eigen voorschriften, procedures, voorwaarden en particuliere contractbepalingen, waarbij de vlaggenstaat geen partij is. Daarom is deze bepaling van de III-code in tegenspraak met de afbakening van klassenactiviteiten en wettelijk voorgeschreven activiteiten, zoals vastgesteld in de bestaande EU-wetgeving.

               (18)

               Ten tweede moet de vlaggenstaat op grond van punt 18.1 van deel 2 van de III-code ”uitsluitend ten aanzien van schepen die zijn vlag mogen voeren”, vaststellen of een erkende organisatie de juiste middelen heeft in termen van technische, beheersmatige en onderzoekscapaciteiten om de aan haar toevertrouwde verplichtingen te vervullen. In tegenstelling hiermee wordt dit aspect in het kader van de wetgeving van de Unie aangepakt als eis voor de erkenning zoals is weergegeven in criterium A.3 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 391/2009, en ten aanzien van de gehele vloot in de betrokken organisatieklasse, zonder onderscheid naar vlag. Als de bovenstaande bepaling van de III-code wordt opgenomen in de wetgeving van de Unie, dan zou daarmee de toepassing van criterium A.3 in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 391/2009 op de prestaties van de erkende organisaties worden beperkt tot uitsluitend schepen die de vlag van een lidstaat voeren, hetgeen in tegenspraak is met de eisen die thans gelden.

               (19)

               Ten derde wordt in punt 19 van deel 2 van de III-code een verbod geïntroduceerd waardoor een vlaggenstaat zijn erkende organisaties niet mag machtigen om aan andere schepen dan die welke zijn vlag mogen voeren, eisen te stellen die onder meer verband houden met hun classificatievoorschriften, eisen of procedures. Overeenkomstig Richtlijn 2009/15/EG kunnen lidstaten een organisatie uitsluitend toestaan namens hen te handelen voor de wettelijk voorgeschreven certificatie van hun respectieve vloot, als die organisatie is erkend en indien daartoe op die organisatie wordt toegezien overeenkomstig Verordening (EG) nr. 391/2009. In dit kader moeten de erkende organisaties als zodanig met betrekking tot hun relevante activiteiten aan bepaalde eisen voldoen, in de gehele door hen geklasseerde vloot, ongeacht welke vlag wordt gevoerd. Dit houdt verband met de meeste criteria van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 391/2009, alsmede met de andere verplichtingen, met name die van artikel 10, lid 4, van die verordening. Als de bovenstaande bepaling van de III-code wordt opgenomen in de wetgeving van de Unie, dan zou daarmee de toepassing van de bestaande erkenningsvereisten van Verordening (EG) nr. 391/2009, onder meer wanneer zij kunnen worden aangemerkt als voorschriften, vereisten en procedures, worden beperkt tot de prestaties van de erkende organisaties ten aanzien van uitsluitend schepen die de vlag van een lidstaat voeren.

               (20)

               Ten vierde wordt „erkende organisatie” in punt 1.1 van deel 2 van de EO-code gedefinieerd als een organisatie die door een vlaggenstaat is beoordeeld en waarvan is geconstateerd dat zij aan deel 2 van de EO-code voldoet. In artikel 2, onder g), van Richtlijn 2009/15/EG is daarentegen bepaald dat een erkende organisatie ”een organisatie [is] die is erkend overeenkomstig Verordening (EG) nr. 391/2009”. Uit evaluatie van de Commissie, als vervat in de overwegingen 21 tot en met 23, komt naar voren dat verscheidene bepalingen in deel 2 van de EO-code onverenigbaar zijn met Verordening (EG) nr. 391/2009. Dientengevolge zou een erkende organisatie, zoals gedefinieerd in de EO-code, niet aan alle eisen van Verordening (EG) nr. 391/2009 voldoen, en daarmee dus ook niet aan de definitie van een erkende organisatie, zoals vastgesteld in de wetgeving van de Unie.

               (21)

               Ten vijfde is in punt 1.3 van deel 2 van de EO-code „wettelijk voorgeschreven certificatie en diensten” gedefinieerd als één enkele categorie activiteiten die een erkende organisatie namens de vlaggenstaat mag uitvoeren, met inbegrip van de afgifte van certificaten die betrekking hebben op zowel de wettelijk voorgeschreven voorschriften als de klassevoorschriften. In de definities van artikel 2, onder i) en k), van Richtlijn 2009/15/EG wordt daarentegen een duidelijk onderscheid gemaakt tussen, enerzijds, „wettelijk voorgeschreven certificaten” die door of namens een vlaggenstaat worden afgegeven overeenkomstig de internationale verdragen en, anderzijds, „klassecertificaten”, die door een erkende organisatie in haar hoedanigheid van classificatiebureau afgegeven documenten zijn, waarin wordt bevestigd dat een schip, overeenkomstig de door die erkende organisatie vastgestelde en gepubliceerde voorschriften en procedures, geschikt is voor een bepaald gebruik of een bepaalde dienst. Daaruit volgt dat er overeenkomstig de wetgeving van de Unie een onderscheid wordt gemaakt tussen wettelijk voorgeschreven en klassecertificaten, en dat deze van verschillende aard zijn. Wettelijk voorgeschreven certificaten zijn namelijk publiek van aard, terwijl klassecertificaten particulier van aard zijn, aangezien zij door het classificatiebureau zijn afgegeven overeenkomstig zijn eigen voorschriften, procedures en voorwaarden. Hieruit volgt dat klassecertificaten die door een erkende organisatie voor een schip zijn afgegeven om naleving van de classificatievoorschriften en -procedures te bewijzen, ook wanneer dit door een vlaggenstaat is geverifieerd als bewijs van naleving van SOLAS Hoofdstuk II-1, deel A-1, voorschrift 3-1, documenten van een strikt particuliere aard zijn die noch handelingen van een vlaggenstaat zijn, noch namens enige vlaggenstaat worden uitgevoerd. In de EO-code wordt echter systematisch naar „wettelijk voorgeschreven certificatie en diensten” verwezen alsof zij „namens de vlaggenstaat” door de EO worden uitgevoerd, hetgeen in tegenspraak is met het in de wetgeving van de Unie verankerde wettelijke onderscheid. Niettegenstaande deze tegenspraak, omvat deze bepaling uit de EO-code, indien zij wordt aanvaard als norm in de rechtsorde van de Unie, een manifest risico dat de in Verordening (EG) nr. 391/2009 vervatte erkenningseisen, die betrekking hebben op alle activiteiten van de organisatie, ongeacht welke vlag wordt gevoerd, binnen de EU niet langer zouden kunnen worden gehandhaafd. Als gevolg van het onderlinge verband tussen beide instrumenten, zoals uitgelegd in overweging 2, is dit risico ook relevant voor Richtlijn 2009/15/EG.

               (22)

               Ten zesde biedt punt 3.9.3.1 van deel 2 van de EO-code een mechanisme voor de samenwerking tussen erkende organisaties op grond van het enkele, door de vlaggenstaat vastgestelde kader, met het oog op het standaardiseren van processen betreffende wettelijk voorgeschreven certificatie en diensten voor de vlaggenstaat, in voorkomend geval, terwijl in punt 3.9.3.2 van deel 2 van die code een kader is vastgesteld ”door een vlaggenstaat of een groep vlaggenstaten” om de samenwerking tussen hun erkende organisaties over technische en veiligheidsgerelateerde aspecten van ”wettelijk voorgeschreven certificatie en diensten van schepen […] namens de genoemde vlaggenstaat of -staten” te reguleren. Daarentegen is de samenwerking tussen erkende organisaties in de wetgeving van de Unie geregeld in artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 391/2009, op grond waarvan erkende organisaties overleg moeten plegen met het oog op het in stand houden van de gelijkwaardigheid en het streven naar harmonisatie van hun voorschriften en procedures en van de toepassing daarvan, en een kader wordt opgezet voor de wederzijdse erkenning, in passende gevallen, van klassecertificaten voor materialen, uitrusting en onderdelen. Die beide samenwerkingsprocessen op grond van artikel 10, lid 1, hebben betrekking op de particuliere activiteiten van de erkende organisaties in hun hoedanigheid van classificatiebureaus, en zijn derhalve van toepassing zonder dat onderscheid wordt gemaakt op grond van de vlag die wordt gevoerd. Als het in de EO-code vastgestelde samenwerkingsmechanisme zou worden opgenomen in de wetgeving van de Unie, dan zou daarmee het toepassingsgebied van het bij Verordening (EG) nr. 391/2009 vastgestelde samenwerkingskader op de activiteiten van de erkende organisaties worden beperkt tot uitsluitend schepen die de vlag van een lidstaat voeren, hetgeen in tegenspraak is met de eisen die thans gelden.

               (23)

               Ten zevende is punt 3.9.3.3. van deel 2 van de EO-code identiek aan punt 19 van deel 2 van de III-code, hetgeen betekent dat overweging 19 evenzeer relevant is voor deze bepaling van de EO-code.

               (24)

               Geen enkele bepaling van de III-code of de EO-code mag beperkingen opleggen aan de bevoegdheid van de Unie om in overeenstemming met de verdragen en het internationaal recht passende voorwaarden vast te stellen voor het verlenen van erkenning aan organisaties die door de lidstaten erkend wensen te worden om namens hen controle- en certificeringsactiviteiten van schepen uit te voeren, met het oog op het bereiken van de doelstellingen van de Unie, en met name op het verbeteren van de maritieme veiligheid en de bescherming van het milieu.

               (25)

               De in artikel 10, lid 1, van Verordening (EG) nr. 391/2009 vervatte regeling voor de wederzijdse erkenning van klassecertificaten voor materialen, uitrusting en onderdelen is uitsluitend uitvoerbaar binnen de Unie ten aanzien van schepen die de vlag van een lidstaat voeren. Wat buitenlandse vaartuigen betreft, wordt de aanvaarding van betrokken certificaten overgelaten aan het oordeel van betrokken derde vlaggenstaat bij de uitoefening van zijn exclusieve jurisdictie, met name op grond van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee (UNCLOS).

               (26)

               Op basis van haar evaluatie heeft de Commissie vastgesteld dat de in de voorgaande overwegingen aangehaalde bepalingen van de III-code en de EO-code onverenigbaar zijn met Richtlijn 2009/15/EG of Verordening (EG) nr. 391/2009 en derhalve ook met Richtlijn 2009/15/EG vanwege het in overweging 2 uitgelegde verband tussen beide instrumenten, en van het toepassingsgebied van die richtlijn moeten worden uitgesloten. Bijgevolg moet artikel 2, onder d), van Richtlijn 2009/15/EG dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (27)

               Aangezien de EO-code op 1 januari 2015 in werking treedt, moet deze richtlijn zo snel mogelijk na de datum van bekendmaking ervan in werking treden.

               (28)

               Het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen (COSS) heeft geen advies uitgebracht over de in deze richtlijn vervatte maatregelen. Een uitvoeringshandeling is nodig geacht en de voorzitter heeft de ontwerpuitvoeringshandeling voor verder beraad aan het comité van beroep voorgelegd. De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het comité van beroep,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Artikel 2, onder d), van Richtlijn 2009/15/EG wordt vervangen door:

      „(d)   „internationale verdragen”: het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee van 1 november 1974 (SOLAS 74) met uitzondering van hoofdstuk XI-2 van de bijlage bij dat verdrag, het Internationaal Verdrag betreffende de uitwatering van schepen van 5 april 1966 en het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen van 2 november 1973 (MARPOL), samen met de protocollen en wijzigingen daarvan, en de daarmee verband houdende codes met een verbindend karakter in alle lidstaten met uitzondering van de punten 16.1, 18.1 en 19 van deel 2 van de code inzake de uitvoering van IMO-instrumenten, en van de punten 1.1, 1.3, 3.9.3.1, 3.9.3.2 en 3.9.3.3. van deel 2 van de IMO-code voor erkende organisaties, in hun bijgewerkte versie;”

   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2015 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2016.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 17 december 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 131 van 28.5.2009, blz. 47.

      (2)  PB L 324 van 29.11.2002, blz. 1.

      (3)  Verordening (EG) nr. 391/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 inzake gemeenschappelijke voorschriften en normen voor met de inspectie en controle van schepen belaste organisaties (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 11).

      (4)  PB L 155 van 7.6.2013, blz. 3.


title: Uitvoeringsrichtlijn 2011/45/EU van de Commissie van 13 april 2011 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om diclofop op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie  Voor de EER relevante tekst

text:
               14.4.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 100/47

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2011/45/EU VAN DE COMMISSIE
   van 13 april 2011
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad om diclofop op te nemen als werkzame stof en tot wijziging van Beschikking 2008/934/EG van de Commissie
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG bedoelde werkprogramma vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Diclofop is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 11 sexies van Verordening (EG) nr. 1490/2002 heeft de kennisgever zijn steun voor de opneming van die werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG binnen twee maanden na ontvangst van het ontwerpevaluatieverslag ingetrokken. Bijgevolg werd Beschikking 2008/934/EG van de Commissie van 5 december 2008 betreffende de niet-opneming van bepaalde werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stoffen bevatten (4), goedgekeurd met betrekking tot de niet-opneming van diclofop.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG heeft de oorspronkelijke kennisgever („de aanvrager”) een nieuwe aanvraag ingediend met het oog op de toepassing van de versnelde procedure, als vastgesteld in de artikelen 14 tot en met 19 van Verordening (EG) nr. 33/2008 van de Commissie van 17 januari 2008 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de uitvoering van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad met betrekking tot een normale en een versnelde procedure voor de beoordeling van werkzame stoffen die deel uitmaakten van het in artikel 8, lid 2, van die richtlijn bedoelde werkprogramma, maar niet in bijlage I ervan zijn opgenomen (5).

               (4)

               De aanvraag is ingediend bij Frankrijk, dat bij Verordening (EG) nr. 1490/2002 als rapporterende lidstaat was aangewezen. De termijn voor de versnelde procedure is nageleefd. De specificatie van de werkzame stof en de ondersteunde toepassingen zijn dezelfde als voor Beschikking 2008/934/EG. Die aanvraag voldoet ook aan de overige materiële en procedurele voorschriften van artikel 15 van Verordening (EG) nr. 33/2008.

               (5)

               Frankrijk heeft de door de aanvrager ingediende aanvullende gegevens onderzocht en een aanvullend verslag opgesteld. Het heeft dat verslag op 11 augustus 2009 aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie toegezonden. De EFSA heeft het aanvullende verslag aan de andere lidstaten en de aanvrager toegezonden en de naar aanleiding daarvan ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. Overeenkomstig artikel 20, lid 1, van Verordening (EG) nr. 33/2008 en op verzoek van de Commissie heeft de EFSA haar conclusie over diclofop op 1 september 2010 aan de Commissie overgelegd (6). Het ontwerpevaluatieverslag, het aanvullende verslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 11 maart 2011 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor diclofop.

               (6)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die diclofop bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Diclofop moet derhalve in bijlage I worden opgenomen zodat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (7)

               Onverminderd die conclusie moet nadere informatie over bepaalde specifieke punten worden ingewonnen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een werkzame stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de aanvrager nadere informatie verstrekt ter bevestiging van de resultaten van de risicobeoordeling op basis van de meest recente wetenschappelijke kennis wat een metabolismestudie over granen betreft. Bovendien moet worden voorgeschreven dat bevestigende informatie wordt verstrekt over het mogelijke milieu-effect van de preferentiële afbraak/omzetting van de isomeren.

               (8)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen die zijn vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die diclofop bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen naargelang het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en de beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (7) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om nog meer problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang verschaft tot een dossier dat voldoet aan de voorschriften van bijlage II bij die richtlijn. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe goedgekeurde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               Beschikking 2008/934/EG voorziet in de niet-opneming van diclofop-methyl en de intrekking van de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die deze stof bevatten uiterlijk op 31 december 2011. De regel betreffende diclofop-methyl in de bijlage bij die beschikking moet worden geschrapt.

               (13)

               Beschikking 2008/934/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   In de bijlage bij Beschikking 2008/934/EG wordt de regel betreffende diclofop-methyl geschrapt.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 november 2011 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 december 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die diclofop als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 30 november 2011 wijzigen of intrekken. Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot diclofop is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende diclofop in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat diclofop bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 mei 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               als diclofop de enige werkzame stof in het gewasbeschermingsmiddel is, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken, of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast diclofop nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 mei 2015 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 juni 2011.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 april 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25.

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23.

      (4)  PB L 333 van 11.12.2008, blz. 11.

      (5)  PB L 15 van 18.1.2008, blz. 5.

      (6)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid: Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance diclofop. EFSA Journal 2010; 8(10):1718. [74 blz.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1718. Online te vinden op: www.efsa.europa.eu.

      (7)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10.

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Specifieke bepalingen

                     „348

                     Diclofop
                     CAS-nr. 40843-25-2 (moederstof)
                     CAS-nr. 257-141-8 (diclofop-methyl)
                     CIPAC-nr.: 358 (moederstof)
                     CIPAC-nr.: 358201 (diclofop-methyl)

                                 Diclofop
                                 (RS)-2-[4-(2,4-dichloorfenoxy)fenoxy] propionzuur

                                 Diclofop-methyl
                                 methyl (RS)-2-[4-(2,4-dichloorfenoxy)fenoxy] propionaat

                     ≥ 980 g/kg (uitgedrukt als diclofop-methyl)

                     1 juni 2011

                     31 mei 2021

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over diclofop (en met name met de aanhangsels I en II), dat op 11 maart 2011 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene evaluatie moeten de lidstaten:

                                 —

                                 bijzondere aandacht besteden aan de veiligheid van de toedieners en de werknemers en als voorwaarde voor toelating het gebruik van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen voorschrijven;

                                 —

                                 bijzondere aandacht besteden aan het risico voor in het water levende organismen en niet tot de doelsoorten behorende planten en voorschrijven dat risicobeperkende maatregelen worden toegepast.

                           De betrokken lidstaten moeten verzoeken om overlegging van bevestigende informatie over:

                                 a)

                                 een metabolismestudie over granen;

                                 b)

                                 een bijwerking van de risicobeoordeling betreffende het mogelijke milieu-efect van de preferentiële afbraak/omzetting van de isomeren.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de aanvrager de onder a) vermelde informatie uiterlijk 31 mei 2013 en de onder b) vermelde informatie uiterlijk twee jaar na de goedkeuring van een specifieke leidraad voor de evaluatie van isomeermengsels bij de Commissie indient.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


title: Uitvoeringsrichtlijn 2014/105/EU van de Commissie van 4 december 2014 tot wijziging van de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van Richtlijn 2002/53/EG van de Raad, respectievelijk artikel 7 van Richtlijn 2002/55/EG van de Raad, met betrekking tot de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van landbouwgewassen en groentegewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek  Voor de EER relevante tekst

text:
               5.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 349/44

         UITVOERINGSRICHTLIJN 2014/105/EU VAN DE COMMISSIE
   van 4 december 2014
   tot wijziging van de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van Richtlijn 2002/53/EG van de Raad, respectievelijk artikel 7 van Richtlijn 2002/55/EG van de Raad, met betrekking tot de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van landbouwgewassen en groentegewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen (1), en met name artikel 7, lid 2, onder a) en b),
   Gezien Richtlijn 2002/55/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van groentezaad (2), en met name artikel 7, lid 2, onder a) en b),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Richtlijnen 2003/90/EG (3) en 2003/91/EG (4) van de Commissie zijn vastgesteld om ervoor te zorgen dat de rassen die de lidstaten in hun nationale rassenlijsten opnemen, aan de richtsnoeren van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CBP) voldoen met betrekking tot de kenmerken waartoe het onderzoek van de rassen zich ten minste moet uitstrekken en de minimumeisen voor dat onderzoek, voor zover deze richtsnoeren waren vastgesteld. Voor andere rassen bepalen die richtlijnen dat de richtsnoeren van de Internationale Unie tot bescherming van kweekproducten (UPOV) van toepassing zijn.

               (2)

               Het CBP en de UPOV hebben sindsdien verdere richtsnoeren vastgesteld en bestaande richtsnoeren bijgewerkt.

               (3)

               Richtlijn 2003/90/EG en Richtlijn 2003/91/EG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen I en II bij Richtlijn 2003/90/EG worden vervangen door de tekst in deel A van de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De bijlagen bij Richtlijn 2003/91/EG worden vervangen door de tekst in deel B van de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   Voor onderzoeken die vóór 1 januari 2016 zijn begonnen, mogen de lidstaten de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG toepassen in de versie die vóór de wijziging bij deze richtlijn gold.
   Artikel 4
   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2015 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2016.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 4 december 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 193 van 20.7.2002, blz. 1.

      (2)  PB L 193 van 20.7.2002, blz. 33.

      (3)  Richtlijn 2003/90/EG van de Commissie van 6 oktober 2003 houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van Richtlijn 2002/53/EG van de Raad met betrekking tot de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van landbouwgewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek (PB L 254 van 8.10.2003, blz. 7).

      (4)  Richtlĳn 2003/91/EG van de Commissie van 6 oktober 2003 houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van Richtlĳn 2002/55/EG van de Raad wat betreft de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van groentegewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek (PB L 254 van 8.10.2003, blz. 11).

      BIJLAGE
      DEEL A
      „
            BIJLAGE I
            Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de CBP-testprotocollen

                        Wetenschappelijke naam

                        Gangbare naam

                        CBP-protocol

                           Festuca filiformis Pourr.

                        Fijnbladig schapengras

                        TP 67/1 van 23.6.2011

                           Festuca ovina L.

                        Schapengras

                        TP 67/1 van 23.6.2011

                           Festuca rubra L.

                        Roodzwenkgras

                        TP 67/1 van 23.6.2011

                           Festuca trachyphylla (Hack.) Krajina

                        Hardzwenkgras

                        TP 67/1 van 23.6.2011

                           Lolium multiflorum Lam.

                        Italiaans raaigras

                        TP 4/1 van 23.6.2011

                           Lolium perenne L.

                        Engels raaigras

                        TP 4/1 van 23.6.2011

                           Lolium × boucheanum Kunth

                        Gekruist raaigras

                        TP 4/1 van 23.6.2011

                           Pisum sativum L.

                        Voedererwt

                        TP 7/2 van 11.3.2010

                           Brassica napus L.

                        Koolzaad

                        TP 36/2 van 16.11.2011

                           Cannabis sativa L.

                        Hennep

                        TP 276/1 van 28.11.2012

                           Helianthus annuus L.

                        Zonnebloem

                        TP 81/1 van 31.10.2002

                           Linum usitatissimum L.

                        Vlas/lijnzaad

                        TP 57/2 van 19.3.2014

                           Avena nuda L.

                        Naakte haver

                        TP 20/1 van 6.11.2003

                           Avena sativa L. (inclusief A. byzantina K. Koch)

                        Haver

                        TP 20/1 van 6.11.2003

                           Hordeum vulgare L.

                        Gerst

                        TP 19/3 van 21.3.2012

                           Oryza sativa L.

                        Rijst

                        TP 16/2 van 21.3.2012

                           Secale cereale L.

                        Rogge

                        TP 58/1 van 31.10.2002

                           xTriticosecale Wittm. ex A. Camus

                        Hybriden die het gevolg zijn van de kruising van een soort van het geslachtTriticum met een soort van het geslacht Secale

                        TP 121/2 rev. 1 van 16.2.2011

                           Triticum aestivum L.

                        Tarwe

                        TP 3/4 rev. 2 van 16.2.2011

                           Triticum durum Desf.

                        Harde tarwe

                        TP 120/3 van 19.3.2014

                           Zea mays L.

                        Maïs

                        TP 2/3 van 11.3.2010

                           Solanum tuberosum L.

                        Aardappel

                        TP 23/2 van 1.12.2005

                  De tekst van deze protocollen is te vinden op de website van het CBP (www.cpvo.europa.eu).

            BIJLAGE II
            Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder b), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de UPOV-testrichtsnoeren

                        Wetenschappelijke naam

                        Gangbare naam

                        UPOV-richtsnoer

                           Beta vulgaris L.

                        Voederbiet

                        TG/150/3 van 4.11.1994

                           Agrostis canina L.

                        Moerasstruisgras/kruipend struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis gigantea Roth.

                        Hoog struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis stolonifera L.

                        Fioringras/wit struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis capillaris L.

                        Gewoon struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Bromus catharticus Vahl

                        Paardengras

                        TG/180/3 van 4.4.2001

                           Bromus sitchensis Trin.

                        Alaskadravik

                        TG/180/3 van 4.4.2001

                           Dactylis glomerata L.

                        Kropaar

                        TG/31/8 van 17.4.2002

                           Festuca arundinacea Schreb.

                        Rietzwenkgras

                        TG/39/8 van 17.4.2002

                           Festuca pratensis Huds.

                        Beemdlangbloem

                        TG/39/8 van 17.4.2002

                           xFestulolium Asch. et Graebn.

                        Hybriden die het gevolg zijn van de kruising van een soort van het geslacht Festuca met een soort van het geslacht Lolium

                        TG/243/1 van 9.4.2008

                           Phleum nodosum L.

                        Klein timotheegras

                        TG/34/6 van 7.11.1984

                           Phleum pratense L.

                        Timotheegras

                        TG/34/6 van 7.11.1984

                           Poa pratensis L.

                        Veldbeemdgras

                        TG/33/7 van 9.4.2014

                           Lotus corniculatus L.

                        Rolklaver

                        TG 193/1 van 9.4.2008

                           Lupinus albus L.

                        Witte lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Lupinus angustifolius L.

                        Blauwe lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Lupinus luteus L.

                        Gele lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Medicago sativa L.

                        Luzerne

                        TG/6/5 van 6.4.2005

                           Medicago × varia T. Martyn

                        Bonte luzerne

                        TG/6/5 van 6.4.2005

                           Trifolium pratense L.

                        Rode klaver

                        TG/5/7 van 4.4.2001

                           Trifolium repens L.

                        Witte klaver

                        TG/38/7 van 9.4.2003

                           Vicia faba L.

                        Paardenboon/veldboon

                        TG/8/6 van 17.4.2002

                           Vicia sativa L.

                        Voederwikke

                        TG/32/7 van 20.3.2013

                           Brassica napus L. var. napobrassica (L.) Rchb.

                        Koolraap

                        TG/89/6rev. van 4.4.2001 + 1.4.2009

                           Raphanus sativus L. var. oleiformis Pers.

                        Bladrammenas

                        TG/178/3 van 4.4.2001

                           Arachis hypogaea L.

                        Grondnoot/Pinda

                        TG/93/4 van 9.4.2014

                           Brassica rapa L. var. silvestris (Lam.) Briggs

                        Raapzaad

                        TG/185/3 van 17.4.2002

                           Carthamus tinctorius L.

                        Saffloer

                        TG/134/3 van 12.10.1990

                        Gossypium spp.

                        Katoen

                        TG/88/6 van 4.4.2001

                           Papaver somniferum L.

                        Blauwmaanzaad

                        TG/166/4 van 9.4.2014

                           Sinapis alba L.

                        Witte mosterd

                        TG/179/3 van 4.4.2001

                           Glycine max (L.) Merr.

                        Sojaboon

                        TG/80/6 van 1.4.1998

                           Sorghum bicolor (L.) Moench

                        Kafferkoren

                        TG/122/3 van 6.10.1989

                  De tekst van deze richtsnoeren is te vinden op de website van de UPOV (www.upov.int).
         ”
      DEEL B
      „
            BIJLAGE I
            Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de CBP-testprotocollen

                        Wetenschappelijke naam

                        Gangbare naam

                        CBP-protocol

                           Allium cepa L. (Cepa-groep)

                        Ui en echalion

                        TP 46/2 van 1.4.2009

                           Allium cepa L. (Aggregatum-groep)

                        Sjalot

                        TP 46/2 van 1.4.2009

                           Allium fistulosum L.

                        Stengelui

                        TP 161/1 van 11.3.2010

                           Allium porrum L.

                        Prei

                        TP 85/2 van 1.4.2009

                           Allium sativum L.

                        Knoflook

                        TP 162/1 van 25.3.2004

                           Allium schoenoprasum L.

                        Bieslook

                        TP 198/1 van 1.4.2009

                           Apium graveolens L.

                        Selderij

                        TP 82/1 van 13.3.2008

                           Apium graveolens L.

                        Knolselderij

                        TP 74/1 van 13.3.2008

                           Asparagus officinalis L.

                        Asperge

                        TP 130/2 van 16.2.2011

                           Beta vulgaris L.

                        Rode biet, inclusief Cheltenham beet

                        TP 60/1 van 1.4.2009

                           Brassica oleracea L.

                        Boerenkool

                        TP 90/1 van 16.2.2011

                           Brassica oleracea L.

                        Bloemkool

                        TP 45/2 van 11.3.2010

                           Brassica oleracea L.

                        Broccoli

                        TP 151/2 van 21.3.2007

                           Brassica oleracea L.

                        Spruitkool

                        TP 54/2 van 1.12.2005

                           Brassica oleracea L.

                        Koolrabi

                        TP 65/1 van 25.3.2004

                           Brassica oleracea L.

                        Savooiekool, wittekool en rodekool

                        TP 48/3 van 16.2.2011

                           Brassica rapa L.

                        Paksoi

                        TP 105/1 van 13.3.2008

                           Capsicum annuum L.

                        Paprika of Spaanse peper

                        TP 76/2 van 21.3.2007

                           Cichorium endivia L.

                        Krulandijvie en andijvie

                        TP 118/3 van 19.3.2014

                           Cichorium intybus L.

                        Cichorei voor de industrie

                        TP 172/2 van 1.12.2005

                           Cichorium intybus L.

                        Witlof

                        TP 173/1 van 25.3.2004

                           Citrullus lanatus (Thunb.) Matsum. et Nakai

                        Watermeloen

                        TP 142/2 van 19.3.2014

                           Cucumis melo L.

                        Meloen

                        TP 104/2 van 21.3.2007

                           Cucumis sativus L.

                        Komkommer en augurk

                        TP 61/2 van 13.3.2008

                           Cucurbita pepo L.

                        Courgette

                        TP 119/1rev. van 19.3.2014

                           Cynara cardunculus L.

                        Artisjok en kardoen

                        TP 184/2 van 27.2.2013

                           Daucus carota L.

                        Wortel en voederwortel

                        TP 49/3 van 13.3.2008

                           Foeniculum vulgare Mill.

                        Knolvenkel

                        TP 183/1 van 25.3.2004

                           Lactuca sativa L.

                        Sla

                        TP 13/5 van 16.2.2011

                           Solanum lycopersicum L.

                        Tomaat

                        TP 44/4 rev. van 27.2.2013

                           Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill

                        Peterselie

                        TP 136/1 van 21.3.2007

                           Phaseolus coccineus L.

                        Pronkboon

                        TP 9/1 van 21.3.2007

                           Phaseolus vulgaris L.

                        Stamboon en stokboon

                        TP 12/4 van 27.2.2013

                           Pisum sativum L. (partim)

                        Kreukzadige doperwt, rondzadige doperwt en peul

                        TP 7/2 van 11.3.2010

                           Raphanus sativus L.

                        Radijs, rammenas

                        TP 64/2 van 27.2.2013

                           Solanum melongena L.

                        Aubergine

                        TP 117/1 van 13.3.2008

                           Spinacia oleracea L.

                        Spinazie

                        TP 55/5 van 27.2.2013

                           Valerianella locusta (L.) Laterr.

                        Veldsla

                        TP 75/2 van 21.3.2007

                           Vicia faba L. (partim)

                        Tuinboon

                        TP Broadbean/1 van 25.3.2004

                           Zea mays L. (partim)

                        Suikermais en pofmais

                        TP 2/3 van 11.3.2010

                           Solanum lycopersicum L. × Solanum habrochaites S. Knapp & D.M. Spooner; Solanum lycopersicum L. × Solanum peruvianum (L.) Mill.; Solanum lycopersicum L. × Solanum cheesmaniae (L. Ridley) Fosberg

                        Tomaatwortelstokken

                        TP 294/1 van 19.3.2014

                  De tekst van deze protocollen is te vinden op de website van het CBP (www.cpvo.europa.eu).

            BIJLAGE II
            Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder b), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de UPOV-testrichtsnoeren

                        Wetenschappelijke naam

                        Gangbare naam

                        UPOV-richtsnoer

                           Beta vulgaris L.

                        Snijbiet

                        TG/106/4 van 31.3.2004

                           Brassica rapa L.

                        Meiraap/stoppelknol

                        TG/37/10 van 4.4.2001

                           Cichorium intybus L.

                        Bladcichorei

                        TG/154/3 van 18.10.1996

                           Cucurbita maxima Duchesne

                        Pompoen

                        TG/155/4rev. van 28.3.2007 + 1.4.2009

                           Rheum rhabarbarum L.

                        Rabarber

                        TG/62/6 van 24.3.1999

                           Scorzonera hispanica L.

                        Schorseneer

                        TG/116/4 van 24.3.2010

                  De tekst van deze richtsnoeren is te vinden op de website van de UPOV (www.upov.int).
         ”


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/71/EU van de Commissie van 13 maart 2014 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in soldeer in een interface van SDE's met een groot oppervlak  Voor de EER relevante tekst

text:
               20.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 148/76

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/71/EU VAN DE COMMISSIE
   van 13 maart 2014
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in soldeer in een interface van SDE's met een groot oppervlak
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (1), en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van lood in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               SDE-technologie (SDE = stacked die elements) voor detectoren wordt gebruikt in röntgendetectoren van CT- (computertomografie) en röntgensystemen. De technologie biedt voordelen voor patiënten doordat de blootstelling aan de noodzakelijke dosis röntgenstralen wordt beperkt. SDE-detectoren met een groot oppervlak kunnen nog niet met loodvrij soldeer worden vervaardigd. De vervanging en eliminatie van lood zijn voor de bovengenoemde toepassingen dan ook om wetenschappelijke en technische redenen onmogelijk.

               (3)

               Het gebruik van lood in SDE's met een groot oppervlak met meer dan 500 koppelingen per interface voor gebruik in röntgendetectoren van CT- en röntgensystemen moet derhalve van het verbod worden vrijgesteld tot en met 31 december 2019. Gezien de innovatiecycli in de sector van medische hulpmiddelen en die van meet- en regelapparatuur, is dat een relatief korte overgangsperiode die waarschijnlijk geen negatieve gevolgen voor de innovatie zal hebben.

               (4)

               Overeenkomstig het beginsel „repareren zoals geproduceerd” van Richtlijn 2011/65/EU, dat bedoeld is om de levensduur van conforme producten te verlengen zodra deze in de handel zijn gebracht, geldt deze vrijstelling voor reserveonderdelen voor onbeperkte duur na de einddatum van de vrijstelling.

               (5)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 maart 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 38 ingevoegd:

                     „38.

                     Lood in soldeer in een interface van SDE's met een groot oppervlak met meer dan 500 koppelingen per interface voor gebruik in röntgendetectoren van computertomografie en röntgensystemen.
                     Vervalt op 31 december 2019. Mag na die datum worden gebruikt in reserveonderdelen voor CT- en röntgensystemen die vóór 1 januari 2020 in de handel zijn gebracht.”.


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/1/EU van de Commissie van 18 oktober 2013 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood als legeringselement in lagers en slijtvlakken in medische apparatuur die aan ioniserende straling worden blootgesteld  Voor de EER relevante tekst

text:
               9.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 4/45

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/1/EU VAN DE COMMISSIE
   van 18 oktober 2013
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood als legeringselement in lagers en slijtvlakken in medische apparatuur die aan ioniserende straling worden blootgesteld
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (1), en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van lood in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               Het enige betrouwbare droge smeermiddel met een lange levensduur dat niet ontleedt bij blootstelling aan ioniserende straling, is een legering die looddeeltjes bevat.

               (3)

               Het huidige gebruik van lood als legeringselement in lagers en slijtvlakken in medische apparatuur die aan ioniserende straling worden blootgesteld, kan niet worden uitgebannen en er is ook geen bruikbaar vervangingsmiddel beschikbaar.

               (4)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 oktober 2013.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 23 ingevoegd:

                  „23.

                  Lood als legeringselement in lagers en slijtvlakken in medische apparatuur die aan ioniserende straling worden blootgesteld. Vervalt op 30 juni 2021”.


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/69/EU van de Commissie van 13 maart 2014 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in diëlektrische keramiek in condensatoren voor een nominale spanning van minder dan 125 V wisselstroom of 250 V gelijkstroom voor industriële meet- en regelapparatuur  Voor de EER relevante tekst

text:
               20.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 148/72

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/69/EU VAN DE COMMISSIE
   van 13 maart 2014
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in diëlektrische keramiek in condensatoren voor een nominale spanning van minder dan 125 V wisselstroom of 250 V gelijkstroom voor industriële meet- en regelapparatuur
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (1), en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van lood in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               Zowel de vervanging van lood in diëlektrische keramiek in condensatoren voor een nominale spanning van minder dan 125 V wisselstroom of 250 V gelijkstroom die in industriële meet- en regelapparatuur (IMRA) worden gebruikt, als de vervanging van deze onderdelen in IMRA is om technische redenen nog steeds onmogelijk.

               (3)

               Hoewel de vervanging van lood in keramische laagspanningscondensatoren voor andere toepassingen mogelijk is, zien fabrikanten zich door het gebruik van deze loodvrije onderdelen in IMRA genoopt hun IMRA of onderdelen daarvan te herontwerpen en de nieuwe ontwerpen te herkwalificeren om ze technisch bruikbaar te maken en de betrouwbaarheid ervan aan te tonen. Het gebruik van lood in keramische laagspanningscondensatoren voor industriële meet- en regelapparatuur moet daarom tot en met 31 december 2020 van het verbod worden vrijgesteld. Gezien de innovatiecycli voor IMRA is dit een relatief korte overgangsperiode, die waarschijnlijk geen negatieve gevolgen voor de innovatie zal hebben.

               (4)

               Overeenkomstig het beginsel „repareren zoals geproduceerd” van Richtlijn 2011/65/EU, dat bedoeld is om de levensduur van conforme producten te verlengen zodra deze in de handel zijn gebracht, geldt deze vrijstelling voor reserveonderdelen voor onbeperkte duur na de einddatum van de vrijstelling.

               (5)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 maart 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 40 toegevoegd:

                     „40.

                     Lood in diëlektrische keramiek in condensatoren voor een nominale spanning van minder dan 125 V wisselstroom of 250 V gelijkstroom voor industriële meet- en regelapparatuur.
                     Vervalt op 31 december 2020. Mag na die datum worden gebruikt in reserveonderdelen voor industriële meet- en regelapparatuur die vóór 1 januari 2021 in de handel is gebracht.”.


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/70/EU van de Commissie van 13 maart 2014 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in microkanaalplaten (MKP's)  Voor de EER relevante tekst

text:
               20.5.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 148/74

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/70/EU VAN DE COMMISSIE
   van 13 maart 2014
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor lood in microkanaalplaten (MKP's)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, (1) en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van lood in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               Microkanaalplaten (MKP's) worden in medische hulpmiddelen en meet- en regelapparatuur gebruikt voor de detectie van ionen en elektronen. De vervanging van lood in MKP's is om wetenschappelijke en technische redenen onmogelijk.

               (3)

               De vervanging van MKP's als onderdelen door alternatieve detectoren is niet haalbaar wanneer extreme verkleining, zeer korte reactietijden of zeer hoge signaalvermenigvuldigingsfactoren vereist zijn. Het gebruik van lood in de gevallen waarin de prestaties en de specifieke kenmerken van MKP's die van alternatieve detectoren overtreffen, moet daarom van het verbod worden vrijgesteld. Omdat er tot op heden geen loodvrije alternatieven in zicht zijn, moet de geldigheidsduur van de vrijstelling overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Richtlijn 2011/65/EU zeven jaar bedragen vanaf de relevante nalevingsdata voor medische hulpmiddelen, meet- en regelapparatuur, medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek en industriële meet- en regelapparatuur als bepaald in artikel 4, lid 3, van Richtlijn 2011/65/EU. Gezien de innovatiecycli voor medische hulpmiddelen en meet- en regelapparatuur is zeven jaar een relatief korte overgangsperiode, die waarschijnlijk geen negatieve gevolgen zal hebben voor innovatie.

               (4)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 maart 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 39 ingevoegd:

                     „39.

                     Lood in microkanaalplaten (MKP's) gebruikt in apparatuur waarbij ten minste een van de volgende eigenschappen geldt:

                                 a)

                                 een compacte omvang van de elektronen- of ionendetector, waarbij de ruimte voor de detector beperkt is tot maximaal 3 mm/MKP (dikte van de detector + ruimte voor installatie van de MKP), in totaal maximaal 6 mm, en een alternatief ontwerp met meer ruimte voor de detector is om wetenschappelijke en technische redenen onmogelijk;

                                 b)

                                 een tweedimensionale ruimtelijke resolutie voor de detectie van elektronen of ionen, waarbij ten minste een van de volgende punten van toepassing is:

                                             i)

                                             een reactietijd van minder dan 25 ns;

                                             ii)

                                             een proefoppervlak voor detectie van meer dan 149 mm2;

                                             iii)

                                             een vermenigvuldigingsfactor van meer dan 1,3 × 103;

                                 c)

                                 een reactietijd van minder dan 5 ns voor de detectie van elektronen of ionen;

                                 d)

                                 een proefoppervlak voor detectie van meer dan 314 mm2 voor de detectie van elektronen of ionen;

                                 e)

                                 een vermenigvuldigingsfactor van meer dan 4,0 × 107.

                           De vrijstelling verstrijkt op de volgende data:

                                 a)

                                 21 juli 2021 voor medische hulpmiddelen en meet- en regelapparatuur;

                                 b)

                                 21 juli 2023 voor medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek;

                                 c)

                                 21 juli 2024 voor industriële meet- en regelapparatuur.”.


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/109/EU van de Commissie van 10 oktober 2014 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad door de vaststelling van de beeldbank van waarschuwingen die op tabaksproducten moeten worden gebruikt  Voor de EER relevante tekst

text:
               17.12.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 360/22

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/109/EU VAN DE COMMISSIE
   van 10 oktober 2014
   tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad door de vaststelling van de beeldbank van waarschuwingen die op tabaksproducten moeten worden gebruikt
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2014/40/EU van het Europees Parlement en de Raad van 3 april 2014 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de productie, de presentatie en de verkoop van tabaks- en aanverwante producten en tot intrekking van Richtlijn 2001/37/EG (1), en met name artikel 10, lid 3, onder b),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In artikel 10 van Richtlijn 2014/40/EU is vastgelegd dat op elke verpakkingseenheid en op elke buitenverpakking van voor roken bestemde tabaksproducten gecombineerde gezondheidswaarschuwingen moeten staan, tenzij deze producten hiervan overeenkomstig artikel 11 zijn vrijgesteld. De verplichte gezondheidswaarschuwingen moeten onder meer een van de in bijlage I bedoelde waarschuwende teksten en een bijbehorende kleurenfoto uit de beeldbank in bijlage II bij die richtlijn bevatten.

               (2)

               Richtlijn 2014/40/EU verleent de Commissie tevens de bevoegdheid gedelegeerde handelingen vast te stellen om de beeldbank in bijlage II in te stellen en aan te passen, rekening houdend met de wetenschappelijke en marktontwikkelingen.

               (3)

               Bijlage II bij Richtlijn 40/2014/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 2014/40/EG wordt vervangen overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 20 mei 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 20 mei 2016.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 10 oktober 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 127 van 29.4.2014, blz. 1.

      BIJLAGE

            „BIJLAGE II
            Beeldbank (van gecombineerde gezondheidswaarschuwingen)
            (bedoeld in artikel 10, lid 1)

               Groep 1

               Groep 2

               Set 3

                           ”


title: Gedelegeerde Richtlijn 2014/2/EU van de Commissie van 18 oktober 2013 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor cadmium in fosforcoatings in röntgenbeeldversterkers tot en met 31 december 2019 en in reserveonderdelen voor röntgensystemen die vóór 1 januari 2020 in de EU in de handel zijn gebracht  Voor de EER relevante tekst

text:
               9.1.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 4/47

         GEDELEGEERDE RICHTLIJN 2014/2/EU VAN DE COMMISSIE
   van 18 oktober 2013
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor cadmium in fosforcoatings in röntgenbeeldversterkers tot en met 31 december 2019 en in reserveonderdelen voor röntgensystemen die vóór 1 januari 2020 in de EU in de handel zijn gebracht
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (1), en met name artikel 5, lid 1, onder a),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2011/65/EU verbiedt het gebruik van cadmium in elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht.

               (2)

               De vervanging van cadmium in fosforcoatings in röntgenbeeldversterkers en in reserveonderdelen voor röntgensystemen door alternatieven houdt als geheel voor het milieu en de volksgezondheid meer nadelen dan voordelen in.

               (3)

               Het gebruik van cadmium in fosforcoatings in röntgenbeeldversterkers en in reserveonderdelen voor röntgensystemen moet derhalve van het verbod worden vrijgesteld.

               (4)

               Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de laatste dag van de zesde maand na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 oktober 2013.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

      BIJLAGE
      In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 21 ingevoegd:

                  „21.

                  Cadmium in fosforcoatings in röntgenbeeldversterkers tot en met 31 december 2019 en in reserveonderdelen voor röntgensystemen die vóór 1 januari 2020 in de EU in de handel zijn gebracht”.