Avis juridique important

|

32003L0048

Richtlĳn 2003/48/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling

Publicatieblad Nr. L 157 van 26/06/2003 blz. 0038 - 0048

Richtlijn 2003/48/EG van de Raadvan 3 juni 2003betreffende belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 94,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De artikelen 56 tot en met 60 van het Verdrag waarborgen het vrije verkeer van kapitaal.(2) Inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente uit hoofde van schuldvorderingen zijn belastbare inkomsten voor de ingezetenen van alle lidstaten.(3) Krachtens artikel 58, lid 1, van het Verdrag hebben de lidstaten het recht de terzake dienende bepalingen van hun belastingwetgeving toe te passen die onderscheid maken tussen belastingplichtigen die niet in dezelfde situatie verkeren met betrekking tot hun vestigingsplaats of de plaats waar hun kapitaal is belegd, en het recht alle nodige maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale wetten en voorschriften tegen te gaan, met name op fiscaal gebied.(4) De bepalingen van de belastingwetgeving van de lidstaten ter bestrijding van misbruik en fraude mogen volgens artikel 58, lid 3, van het Verdrag geen middel tot willekeurige discriminatie vormen, noch een verkapte beperking van het vrije kapitaalverkeer en betalingsverkeer als omschreven in artikel 56 van het Verdrag.(5) Bij gebreke van een coördinatie van de nationale belastingregelingen voor inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling, in het bijzonder wat de behandeling van door niet-ingezetenen ontvangen rente betreft, kunnen de ingezetenen van de lidstaten zich thans in de lidstaat waar zij woonachtig zijn vaak onttrekken aan elke vorm van belastingheffing op rente die zij in een andere lidstaat ontvangen.(6) Dit leidt tot verstoringen in het kapitaalverkeer tussen de lidstaten die onverenigbaar zijn met de interne markt.(7) Voor deze richtlijn is voortgebouwd op de consensus die is bereikt tijdens de bijeenkomst van de Europese Raad van Santa Maria da Feira van 19 en 20 juni 2000 en de daaropvolgende zittingen van de Raad Ecofin van 26 en 27 november 2000, 13 december 2001 en 21 januari 2003.(8) Het uiteindelijke doel van deze richtlijn is mogelijk te maken dat inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling die in een lidstaat wordt verricht aan uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun woonplaats in een andere lidstaat hebben, effectief worden belast overeenkomstig het nationale recht van de laatstgenoemde lidstaat.(9) Het doel van deze richtlijn kan het best worden bereikt door haar toe te spitsen op de rentebetalingen die in de lidstaten gevestigde marktdeelnemers verrichten of bewerkstelligen ten gunste van uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun woonplaats in een andere lidstaat hebben.(10) De doelstelling van deze richtlijn kan beter op Gemeenschapsniveau worden nagestreefd, omdat deze doelstelling bij gebreke van een coördinatie van de nationale regelingen voor de belasting van inkomsten uit spaargelden, niet voldoende door de lidstaten zelf kan worden verwezenlijkt en de Gemeenschap daarom overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, als verwoord in artikel 5 van het Verdrag, de nodige maatregelen kan nemen. Deze richtlijn beperkt zich, overeenkomstig het in dat artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel, tot het minimum dat voor het bereiken van deze doelstelling vereist is en gaat niet verder dan wat voor de verwezenlijking daarvan nodig is.(11) De uitbetalende instantie is de marktdeelnemer die rente betaalt of de rentebetaling bewerkstelligt ten gunste van de uiteindelijk gerechtigde.(12) Bij het definiëren van de begrippen "rentebetaling" en "uitbetalende instantie" dient in voorkomend geval te worden verwezen naar Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's)(4).(13) De werkingssfeer van deze richtlijn moet worden beperkt tot belastingheffing op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rente uit hoofde van schuldvorderingen; vraagstukken in verband met de fiscale behandeling van, onder meer, pensioenen en verzekeringsuitkeringen vallen buiten de werkingssfeer van deze richtlijn.(14) Het uiteindelijke doel van de richtlijn, namelijk het mogelijk maken van een effectieve belastingheffing op rentebetalingen in de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde, kan worden verwezenlijkt door de uitwisseling van informatie over rentebetalingen tussen de lidstaten.(15) Richtlijn 77/799/EEG van de Raad van 19 december 1977 betreffende de wederzijdse bijstand van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het gebied van de directe en de indirecte belastingen(5), verschaft de lidstaten al een basis voor het uitwisselen van informatie voor fiscale doeleinden betreffende de onder deze richtlijn vallende inkomsten. De richtlijn dient van toepassing te blijven op dergelijke uitwisselingen van informatie in aanvulling op de onderhavige richtlijn voorzover de onderhavige richtlijn niet van eerstgenoemde richtlijn afwijkt.(16) De automatische uitwisseling tussen de lidstaten van informatie over de in deze richtlijn bedoelde rentebetalingen maakt een effectieve belastingheffing mogelijk op die rentebetalingen in de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde overeenkomstig het nationale recht van die staat. Derhalve moet worden bepaald dat de lidstaten die ingevolge het bepaalde in deze richtlijn informatie uitwisselen, geen gebruik mogen maken van de in artikel 8 van Richtlijn 77/799/EEG vermelde mogelijkheid om de uitwisseling van informatie te begrenzen.(17) Vanwege structurele verschillen kunnen Oostenrijk, België en Luxemburg de automatische uitwisseling van informatie niet tegelijkertijd met de andere lidstaten toepassen. Aangezien een bronbelasting een minimumniveau van effectieve belastingheffing kan waarborgen, vooral tegen een tarief dat geleidelijk oploopt tot 35 %, dienen deze lidstaten gedurende een overgangsperiode een bronbelasting te heffen op onder deze richtlijn vallende inkomsten uit spaargelden.(18) Teneinde verschillen in behandeling te voorkomen, dienen Oostenrijk, België en Luxemburg niet te worden verplicht automatische uitwisseling van informatie toe te passen voordat de Zwitserse Bondsstaat, het Vorstendom Andorra, het Vorstendom Liechtenstein, het Vorstendom Monaco en de Republiek San Marino ervoor zorgen dat op verzoek effectief informatie betreffende rentebetalingen wordt uitgewisseld.(19) Deze lidstaten dienen het grootste deel van de opbrengst van deze bronbelasting over te dragen aan de woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde van de rente.(20) Deze lidstaten dienen te voorzien in een procedure die het de uiteindelijk gerechtigden met fiscale woonplaats in een andere lidstaat mogelijk maakt de heffing van deze bronbelasting te voorkomen door hun uitbetalende instantie te machtigen tot renseignering van de rentebedragen of door het overleggen van een verklaring die is afgegeven door de bevoegde autoriteit van hun fiscale woonstaat.(21) De fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde moet ervoor zorgen dat dubbele belastingheffing op rentebetalingen als gevolg van de overeenkomstig de procedures van deze richtlijn toegepaste bronheffing wordt uitgesloten. De fiscale woonstaat dient daartoe de bronheffing te verrekenen met de op zijn grondgebied verschuldigde belasting en, in voorkomend geval, het bedrag dat teveel is ingehouden, aan de uiteindelijk gerechtigde terug te betalen; de fiscale woonstaat mag echter in plaats van dit verrekeningsmechanisme toe te passen de ingehouden belasting terugbetalen.(22) Ter voorkoming van marktverstoringen dient deze richtlijn tijdens de overgangsperiode niet te gelden voor rentebetalingen op bepaalde verhandelbare schuldinstrumenten.(23) Deze richtlijn belet de lidstaten niet om naast de in deze richtlijn bedoelde bronbelasting ook andere typen bronbelasting te heffen op rentebaten die op hun grondgebied zijn verworven.(24) Zolang de Verenigde Staten van Amerika, Zwitserland, Andorra, Liechtenstein, Monaco, San Marino en de betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden van de lidstaten niet ieder gelijkwaardige of dezelfde maatregelen toepassen als de maatregelen waarin deze richtlijn voorziet, zou kapitaalvlucht naar die landen en gebieden de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn in gevaar kunnen brengen. Deze richtlijn dient derhalve van kracht te worden vanaf de datum waarop alle genoemde landen en gebieden dergelijke maatregelen toepassen.(25) De Commissie dient om de drie jaar verslag uit te brengen over de uitvoering van deze richtlijn en de Raad de wijzigingen voor te stellen die noodzakelijk blijken voor het beter garanderen van een effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden en voor het uit de weg ruimen van ongewenste concurrentieverstoringen.(26) In deze richtlijn zijn de grondrechten en beginselen in acht genomen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn erkend,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK I INLEIDENDE BEPALINGENArtikel 1Doel1. Uiteindelijk doel van deze richtlijn is het mogelijk te maken dat inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetaling die in een lidstaat wordt verricht aan uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun fiscale woonplaats in een andere lidstaat hebben, effectief worden belast overeenkomstig het nationale recht van de laatstgenoemde lidstaat.2. De lidstaten zien erop toe dat de op hun grondgebied gevestigde uitbetalende instanties de voor de uitvoering van de richtlijn noodzakelijke taken uitvoeren, ongeacht de vestigingsplaats van de debiteur van de rentedragende schuldvordering.Artikel 2Definitie van uiteindelijk gerechtigde1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "uiteindelijk gerechtigde" verstaan elke natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt, of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd, tenzij deze aantoont dat de rentebetaling niet te zijner gunste is ontvangen of bewerkstelligd is. Dit betekent:a) dat hij handelt als uitbetalende instantie in de zin van artikel 4, lid 1; ofb) dat hij handelt namens een rechtspersoon, een entiteit waarvan de winst wordt belast volgens de algemene belastingregels voor ondernemingen, een icbe waaraan vergunning is verleend overeenkomstig Richtlijn 85/611/EEG, of een entiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, van deze richtlijn, en dat hij, in het laatstgenoemde geval, aan de marktdeelnemer die de rentebetaling verricht de naam en het adres van die entiteit bekendmaakt en bedoelde marktdeelnemer deze informatie op zijn beurt doorgeeft aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar hij is gevestigd; ofc) dat hij handelt namens een andere natuurlijke persoon die de uiteindelijk gerechtigde is en hij aan de uitbetalende instantie overeenkomstig artikel 3, lid 2, de identiteit van die uiteindelijk gerechtigde bekendmaakt.2. Indien de uitbetalende instantie beschikt over gegevens die doen vermoeden dat de natuurlijke persoon die een rentebetaling ontvangt of ten gunste van wie een rentebetaling wordt bewerkstelligd, niet de uiteindelijk gerechtigde is, en die persoon noch onder a) noch onder b) van lid 1 valt, moet zij redelijke maatregelen nemen om de identiteit van de uiteindelijk gerechtigde vast te stellen, overeenkomstig artikel 3, lid 2. Indien de uitbetalende instantie de uiteindelijk gerechtigde niet kan identificeren, behandelt zij de natuurlijke persoon in kwestie als de uiteindelijk gerechtigde.Artikel 3Identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde1. Voor de toepassing van de artikelen 8 tot en met 12 bepaalt elke lidstaat de procedures die nodig zijn om de uitbetalende instantie in staat te stellen de identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigden vast te stellen en draagt de lidstaat zorg voor de toepassing van deze procedures binnen zijn grondgebied.Deze procedures voldoen aan de minimumnormen als vastgesteld in de leden 2 en 3.2. De uitbetalende instantie stelt de identiteit van de uiteindelijk gerechtigde vast op basis van minimumnormen die verschillen naar gelang van de aanvang van de betrekkingen tussen de uitbetalende instantie en de ontvanger van de rente:a) voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan vóór 1 januari 2004, stelt de uitbetalende instantie de identiteit vast van de uiteindelijk gerechtigde, bestaande uit diens naam en adres, aan de hand van de informatie waarover zij beschikt, met name ter uitvoering van de geldende voorschriften in de lidstaat van vestiging en van Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld(6);b) voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan of voor transacties die, bij ontstentenis van contractuele betrekkingen, zijn verricht op of na 1 januari 2004, bepaalt de uitbetalende instantie de identiteit van de uiteindelijk gerechtigde, bestaande uit naam, adres, en indien dat bestaat, het hem door de fiscale woonstaat toegekende fiscaal identificatienummer. Deze elementen worden bepaald op basis van het paspoort of de officiële identiteitskaart die door de uiteindelijk gerechtigde wordt overgelegd. Indien het adres niet vermeld is in dat paspoort of in die officiële identiteitskaart, wordt het adres bepaald op basis van ieder bewijsstuk dat door de uiteindelijk gerechtigde wordt overgelegd. Indien het fiscaal identificatienummer niet vermeld is in het paspoort, in de officiële identiteitskaart of in enig ander bewijsstuk dat door de uiteindelijk gerechtigde wordt overgelegd, waaronder eventueel een fiscalewoonplaatsverklaring, wordt de identiteit aangevuld met de vermelding van diens geboorteplaats en -datum zoals vermeld in het paspoort of de officiële identiteitskaart.3. De uitbetalende instantie bepaalt de woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde op basis van de minimumnormen, die verschillen naar gelang van de aanvang van de betrekkingen tussen de uitbetalende instantie en de gerechtigde van de rente. Behoudens hetgeen volgt, wordt als woonplaats aangemerkt de plaats waar de uiteindelijk gerechtigde zijn vaste adres heeft:a) voor contractuele betrekkingen die vóór 1 januari 2004 zijn aangegaan, stelt de uitbetalende instantie de woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde vast aan de hand van de informatie waarover zij beschikt, met name ter uitvoering van de geldende voorschriften in de lidstaat van vestiging en van Richtlijn 91/308/EEG;b) voor contractuele betrekkingen die zijn aangegaan of transacties die bij ontstentenis van contractuele betrekkingen zijn verricht op of na 1 januari 2004, stelt de uitbetalende instantie de woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde vast op basis van het adres dat vermeld staat in het paspoort of op de officiële identiteitskaart of zo nodig op basis van enig ander door de uiteindelijk gerechtigde overgelegd bewijsstuk, volgens de volgende procedure: van natuurlijke personen die een door een lidstaat uitgereikt paspoort of officiële identiteitskaart overleggen en die verklaren ingezetene van een derde land te zijn, wordt de woonplaats vastgesteld op basis van een fiscalewoonplaatsverklaring die is afgegeven door de bevoegde autoriteit van het derde land waarvan de natuurlijke persoon verklaart ingezetene te zijn. Wordt een dergelijke verklaring niet overgelegd, dan wordt de natuurlijke persoon geacht zijn woonplaats te hebben in de lidstaat die het paspoort of enig ander officieel identiteitsdocument heeft uitgereikt.Artikel 4Definitie van uitbetalende instantie1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "uitbetalende instantie" verstaan elke marktdeelnemer die rente uitbetaalt of een rentebetaling bewerkstelligt ten onmiddellijke gunste van de uiteindelijk gerechtigde, ongeacht of deze marktdeelnemer de debiteur is van het rentedragende schuldinstrument of de marktdeelnemer die door de debiteur of de uiteindelijk gerechtigde is belast met het uitbetalen van de rente of het bewerkstelligen van de rentebetaling.2. Een in een lidstaat gevestigde entiteit waaraan rente wordt uitbetaald of een rentebetaling wordt bewerkstelligd ten gunste van de uiteindelijk gerechtigde, wordt op het tijdstip van het verrichten of bewerkstelligen van die rentebetaling eveneens als uitbetalende instantie aangemerkt. Deze bepaling is niet van toepassing indien de marktdeelnemer op basis van door de entiteit overgelegde officiële bewijsstukken redenen heeft om aan te nemen dat de entiteit:a) een rechtspersoon is, met uitzondering van de in lid 5 vermelde rechtspersonen, ofb) volgens de algemene belastingregels voor ondernemingen winstbelasting moet afdragen, ofc) een overeenkomstig Richtlijn 85/611/EEG vergunninghoudende beschikkende icbe is.Een marktdeelnemer die rente uitbetaalt of een rentebetaling bewerkstelligt voor een dergelijke in een andere lidstaat gevestigde entiteit die op grond van dit lid als uitbetalende instantie wordt aangemerkt, deelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar zij is gevestigd de naam en het adres van de entiteit mee alsmede het totale bedrag van de rente die aan de entiteit is uitbetaald of de rentebetaling die voor de entiteit is bewerkstelligd. Bedoelde bevoegde autoriteit geeft deze gegevens vervolgens door aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat waar de entiteit is gevestigd.3. De in lid 2 bedoelde entiteit heeft echter de mogelijkheid om voor de toepassing van deze richtlijn te kiezen voor een behandeling als icbe als bedoeld in lid 2, onder c). Indien van deze keuzemogelijkheid gebruik wordt gemaakt, wordt door de lidstaat waar de entiteit is gevestigd een verklaring afgegeven, welke door deze entiteit aan de marktdeelnemer overhandigd wordt.De lidstaten stellen nadere voorschriften voor deze keuzemogelijkheid vast voor de op hun grondgebied gevestigde entiteiten.4. Wanneer de marktdeelnemer en de in lid l2 bedoelde entiteit in dezelfde lidstaat zijn gevestigd, ziet de lidstaat in kwestie erop toe dat de entiteit de bepalingen van deze richtlijn naleeft wanneer deze als uitbetalende instantie handelt.5. De van de toepassing van lid 2, onder a), uitgesloten rechtspersonen zijn:a) in Finland: avoin yhtiö (Ay) et kommandiittiyhtiö (Ky)/öppet bolag et kommanditbolag;b) in Zweden: handelsbolag (HB) et kommanditbolag (KB).Artikel 5Definitie van bevoegde autoriteitVoor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "bevoegde autoriteit" verstaan:a) voor de lidstaten: de autoriteiten die de lidstaten ter kennis van de Commissie hebben gebracht;b) voor derde landen: de bevoegde autoriteit voor de toepassing van bilaterale of multilaterale belastingverdragen of, bij ontstentenis daarvan, een autoriteit die bevoegd is om een fiscale-woonplaatsverklaring af te geven.Artikel 6Definitie van rentebetaling1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "rentebetaling" verstaan:a) rente, uitbetaald of bijgeschreven op een rekening, die is terug te voeren op enigerlei schuldvordering, al dan niet gedekt door hypotheek of voorzien van een winstdelingsclausule, en met name de opbrengsten van overheidspapier en obligatieleningen, inclusief daaraan gehechte premies en prijzen; boete voor te late betaling wordt niet als rentebetaling aangemerkt;b) rente die is aangegroeid of gekapitaliseerd op het moment van de verkoop, terugbetaling of aflossing van de onder a) bedoelde schuldvorderingen;c) inkomsten uit rentebetalingen als bedoeld onder a) en b), hetzij rechtstreeks, hetzij via een entiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, uitgekeerd door:i) icbe's waaraan vergunning is verleend overeenkomstig Richtlijn 85/611/EEG,ii) entiteiten die gebruik mogen maken van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3, eniii) instellingen voor collectieve belegging die buiten het in artikel 7 bedoelde grondgebied zijn gevestigd;d) inkomsten die zijn gerealiseerd bij de verkoop, terugbetaling of aflossing van aandelen of bewijzen van deelneming in de volgende instellingen en entiteiten, indien deze rechtstreeks of middellijk via andere hierna bedoelde instellingen voor collectieve belegging of entiteiten meer dan 40 % van hun vermogen beleggen in de onder a) bedoelde schuldvorderingen:i) icbe's waaraan vergunning is verleend overeenkomstig Richtlijn 85/611/EEG,ii) entiteiten die gebruik mogen maken van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3,iii) instellingen voor collectieve belegging die buiten het in artikel 7 bedoelde grondgebied zijn gevestigd.De lidstaten beschikken echter slechts over de mogelijkheid de inkomsten vermeld onder d) onder de definitie van rente te laten vallen voorzover deze inkomsten rechtstreeks of middellijk afkomstig zijn van rentebetalingen in de zin van de punten a) en b).2. Wat betreft lid 1, onder c) en d), wordt, indien een uitbetalende instantie geen informatie heeft over het deel van de inkomsten dat voortkomt uit rentebetalingen, het volledige bedrag aan inkomsten als rentebetaling aangemerkt.3. Wat betreft lid 1, onder d), wordt, indien een uitbetalende instantie geen informatie heeft over het percentage van het vermogen dat is belegd in schuldvorderingen of in aandelen of bewijzen van deelneming als omschreven onder dat punt, dat percentage geacht meer dan 40 % te bedragen. Indien zij het bedrag van de door de uiteindelijk gerechtigde gerealiseerde inkomsten niet kan bepalen, worden de inkomsten geacht de opbrengst van de verkoop, aflossing of terugbetaling van de aandelen of bewijzen van deelneming te zijn.4. Indien rente als omschreven in lid 1 wordt uitbetaald aan, of bijgeschreven op een rekening op naam van een entiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, en deze entiteit geen gebruik mag maken van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3, wordt de uitbetaalde of bijgeschreven rente aangemerkt als een door deze entiteit verrichte rentebetaling.5. Wat betreft lid 1, onder b) en d), kunnen lidstaten op hun grondgebied gevestigde uitbetalende instanties ertoe verplichten om de rente over een periode van ten hoogste één jaar op jaarbasis te berekenen en kunnen zij deze geannualiseerde rente als een rentebetaling beschouwen, zelfs als tijdens die periode geen verkoop, terugbetaling of aflossing heeft plaatsgevonden.6. In afwijking van lid 1, onder c) en d), kunnen de lidstaten de in die bepalingen bedoelde inkomsten die afkomstig zijn van op hun grondgebied gevestigde instellingen of entiteiten, van de definitie van rentebetaling uitsluiten wanneer beleggingen in schuldvorderingen als bedoeld in lid 1, onder a), niet meer dan 15 % van het vermogen van de desbetreffende entiteiten uitmaken. Evenzeer kunnen de lidstaten, in afwijking van lid 4, besluiten om van de definitie van rentebetaling in lid 1, uit te sluiten de rente die is uitbetaald aan, of bijgeschreven op een rekening van een entiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, die geen gebruik mag maken van de keuzemogelijkheid van artikel 4, lid 3, en die op hun grondgebied is gevestigd, wanneer de beleggingen van deze entiteiten in schuldvorderingen als bedoeld in lid 1, onder a), niet meer dan 15 % van hun vermogen uitmaken.Indien een lidstaat gebruik maakt van deze keuzemogelijkheid, is dit voor de andere lidstaten bindend.7. Het percentage als bedoeld in lid 1, onder d), en in lid 3 wordt vanaf 1 januari 2011 25 %.8. De in lid 1, onder d), en in lid 6 bedoelde percentages worden bepaald aan de hand van de beleggingspolitiek zoals die in het fondsreglement of de statuten van de betrokken instellingen of entiteiten is neergelegd en, bij ontstentenis daarvan, op basis van de feitelijke samenstelling van de beleggingsportefeuille van de instellingen of entiteiten.Artikel 7Territoriale werkingssfeerDeze richtlijn is van toepassing op rente welke wordt betaald door een uitbetalende instantie die is gevestigd op het grondgebied waarop het Verdrag krachtens zijn artikel 299 van toepassing is.HOOFDSTUK II UITWISSELING VAN INFORMATIEArtikel 8Renseignering door de uitbetalende instantie1. Wanneer de uiteindelijk gerechtigde woonachtig is in een andere lidstaat dan de lidstaat waar de uitbetalende instantie is gevestigd, verstrekt de uitbetalende instantie de bevoegde autoriteit van de lidstaat van vestiging minimaal de volgende gegevens:a) de identiteit en woonplaats van de uiteindelijk gerechtigde zoals die overeenkomstig het bepaalde in artikel 3 zijn vastgesteld;b) de naam en het adres van de uitbetalende instantie;c) het rekeningnummer van de uiteindelijk gerechtigde of, bij ontstentenis daarvan, een eenduidige omschrijving van de rentedragende schuldvordering;d) gegevens over de rentebetaling overeenkomstig het bepaalde in lid 2.2. De minimale inhoud van de gegevens die de uitbetalende instantie gehouden is over de rentebetaling te verstrekken, moet de rente specificeren naar de navolgende categorieën en vermelden:a) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder a): het bedrag van de uitbetaalde of bijgeschreven rente;b) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder b) of d): hetzij het bedrag van de rente of de inkomsten als bedoeld onder die punten of het totaalbedrag van de opbrengst van de verkoop, terugbetaling of aflossing;c) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder c): hetzij het bedrag van de inkomsten als bedoeld onder dat punt of het totaalbedrag van de uitkering;d) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 4: het rentebedrag dat toevalt aan elk van de leden van de in artikel 4, lid 2, bedoelde entiteit die voldoen aan de voorwaarden van artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1;e) wanneer een lidstaat van de keuzemogelijkheid van artikel 6, lid 5, gebruik maakt: het bedrag van de op jaarbasis berekende rente.De lidstaten kunnen evenwel de minimale inhoud van de gegevens die de uitbetalende instantie gehouden is over de rentebetaling te verstrekken, beperken tot het totaalbedrag van de rente of van de inkomsten en tot het totaalbedrag van de opbrengst van de verkoop, terugbetaling of aflossing.Artikel 9Automatische gegevensuitwisseling1. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van de uitbetalende instantie verstrekt de in artikel 8 bedoelde gegevens aan de bevoegde autoriteit van de woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde.2. De gegevensverstrekking gebeurt automatisch en ten minste eenmaal per jaar, binnen zes maanden na afloop van het belastingjaar van de lidstaat van de uitbetalende instantie, voor alle gedurende dat jaar verrichte rentebetalingen.3. De bepalingen van Richtlijn 77/799/EEG zijn van toepassing op de uitwisseling van gegevens uit hoofde van deze richtlijn voorzover de bepalingen van deze richtlijn daarvan niet afwijken. Artikel 8 van Richtlijn 77/799/EEG is evenwel niet van toepassing op gegevens die ingevolge dit hoofdstuk worden verstrekt.HOOFDSTUK III OVERGANGSBEPALINGENArtikel 10Overgangsperiode1. Gedurende een overgangsperiode die begint op de in artikel 17, leden 2 en 3, vermelde datum, en behoudens het bepaalde in artikel 13, lid 1, zijn België, Luxemburg en Oostenrijk niet gehouden tot toepassing van de bepalingen van hoofdstuk II.Zij ontvangen echter gegevens van de andere lidstaten overeenkomstig hoofdstuk II.Gedurende deze overgangsperiode heeft deze richtlijn ten doel een minimum aan effectieve belastingheffing te garanderen op inkomsten uit spaargelden in de vorm van rentebetalingen die in de Gemeenschap wordt verricht aan uiteindelijk gerechtigden die een natuurlijke persoon zijn en hun fiscale woonplaats in een andere lidstaat hebben.2. De overgangsperiode eindigt aan het einde van het eerste volledige belastingjaar volgend op wat het laatst in datum is:- de datum van inwerkingtreding van een overeenkomst tussen de Europese Gemeenschap, bij een met eenparigheid van stemmen genomen besluit van de Raad, en de Zwitserse Confederatie, het Prinsdom Liechtenstein, de Republiek San Marino, het Prinsdom Monaco en het Prinsdom Andorra, die voorziet in de uitwisseling van gegevens op verzoek, in de zin van de op 18 april 2002 gepubliceerde modelovereenkomst van de OESO betreffende de uitwisseling van belastinggegevens (hierna de OESO-modelovereenkomst genoemd) met betrekking tot rentebetalingen als omschreven in deze richtlijn die door een op hun respectieve grondgebieden gevestigde uitbetalende instantie worden verricht aan uiteindelijk gerechtigden die hun woonplaats hebben op het grondgebied dat door de richtlijn wordt bestreken, naast de gelijktijdige heffing, door diezelfde landen, van bronbelasting op de genoemde rentebetalingen tegen het tarief dat is vastgesteld voor de overeenkomstige perioden als bedoeld in artikel 11, lid 1;- de datum waarop de Raad het er unaniem over eens is dat de Verenigde Staten van Amerika zich heeft verplicht tot de uitwisseling van gegevens op verzoek, in de zin van de OESO-modelovereenkomst met betrekking tot de rentebetalingen als omschreven in deze richtlijn die door een op zijn grondgebied gevestigde uitbetalende instantie worden verricht aan uiteindelijk gerechtigden die hun woonplaats hebben op het grondgebied dat door de richtlijn wordt bestreken.3. Aan het einde van de overgangsperiode zal België, Luxemburg en Oostenrijk worden gevraagd de bepalingen van hoofdstuk II toe te passen en zullen zij niet langer bronbelasting en verdeling van belastingopbrengsten als bedoeld in de artikelen 11 en 12 toepassen. Als België, Luxemburg of Oostenrijk er tijdens de overgangsperiode voor kiest de bepalingen van hoofdstuk II toe te passen, zal het niet langer bronbelasting en verdeling van belastingopbrengsten als bedoeld in de artikelen 11 en 12 toepassen.Artikel 11Bronbelasting1. Indien de uiteindelijk gerechtigde van de rente woonachtig is in een andere lidstaat dan die waar de uitbetalende instantie is gevestigd, heffen België, Luxemburg en Oostenrijk gedurende de in artikel 10 bedoelde overgangsperiode bronbelasting, gedurende de eerste drie jaar van de overgangsperiode tegen een tarief van 15 %, gedurende de volgende drie jaar tegen een tarief van 20 %, en daarna tegen een tarief van 35 %.2. De uitbetalende instantie houdt de bronbelasting op de volgende wijze in:a) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder a): op de uitbetaalde of bijgeschreven rente;b) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder b) of d): op het bedrag van de rente of inkomsten als bedoeld onder die punten, of door een heffing van vergelijkbare omvang, ten laste van de ontvanger, op het totaalbedrag van de opbrengst van de verkoop, terugbetaling of aflossing;c) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 1, onder c): op het bedrag van de inkomsten als bedoeld onder dat punt;d) in het geval van een rentebetaling in de zin van artikel 6, lid 4: op het rentebedrag dat toevalt aan elk van de leden van de in artikel 4, lid 2, bedoelde entiteit die voldoen aan de voorwaarden van artikel 1, lid 1, en artikel 2, lid 1;e) wanneer een lidstaat van de keuzemogelijkheid van artikel 6, lid 5, gebruikmaakt: op het bedrag van de op jaarbasis berekende rente.3. Voor de toepassing van het bepaalde in lid 2, onder a) en b), wordt de bronbelasting geheven naar rata van de periode dat de uiteindelijk gerechtigde houder van de schuldvordering was. Ingeval de uitbetalende instantie die periode niet kan vaststellen met de informatie waarover zij beschikt, gaat zij ervan uit dat de uiteindelijk gerechtigde over de gehele periode dat de vordering heeft bestaan, de houder ervan is geweest, tenzij hij de datum van verkrijging aantoont.4. Het opleggen van bronbelasting door de lidstaat van de uitbetalende instantie belet de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde niet de inkomsten te belasten overeenkomstig het nationale recht en met inachtneming van het Verdrag.5. Tijdens de overgangsperiode kunnen de lidstaten die bronbelasting heffen, bepalen dat een marktdeelnemer die rente uitbetaalt of een rentebetaling bewerkstelligt voor een in een andere lidstaat gevestigde entiteit als bedoeld in artikel 4, lid 2, wordt aangemerkt als de uitbetalende instantie in plaats van de entiteit, en heffen zij de bronbelasting op die rente, tenzij de entiteit formeel heeft aanvaard dat haar naam en adres alsmede het totale bedrag van de rentebetaling die aan haar is verricht of voor haar is bewerkstelligd, worden meegedeeld overeenkomstig de laatste alinea van artikel 4, lid 2.Artikel 12Verdeling van belastingopbrengsten1. Lidstaten die bronbelasting heffen overeenkomstig artikel 11, lid 1, behouden 25 % van hun opbrengsten en dragen 75 % over aan de woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde van de rente.2. Lidstaten die bronbelasting heffen overeenkomstig artikel 11, lid 5, behouden 25 % van hun opbrengsten en dragen 75 % over aan de andere lidstaten, zulks in dezelfde verhouding als de krachtens lid 1, uitgevoerde overdrachten.3. Die overdrachten vinden plaats uiterlijk in de zes maanden volgende op het eind van het belastingjaar van de lidstaat van, in het geval van lid 1, de uitbetalende instantie, of, in het geval van lid 2, de marktdeelnemer.4. De lidstaten die bronbelasting heffen, treffen de maatregelen die nodig zijn om het systeem voor de verdeling van de belastingopbrengsten correct te doen functioneren.Artikel 13Uitzonderingen op de procedure van bronbelasting1. De lidstaten die overeenkomstig artikel 11 bronbelasting heffen, voorzien in één van beide of beide volgende procedures om te verzekeren dat uiteindelijk gerechtigden een verzoek kunnen indienen tot het niet-inhouden van bronbelasting:a) een procedure waarbij het de uiteindelijk gerechtigde uitdrukkelijk is toegestaan de betalende instantie te machtigen tot het doorgeven van informatie overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk II. Een dergelijke machtiging bestrijkt alle ten gunste van de uiteindelijk gerechtigde door die uitbetalende instantie uitbetaalde rente. In dat geval zijn de bepalingen van artikel 9 van toepassing;b) een procedure die garandeert dat geen bronbelasting wordt geheven indien de uiteindelijk gerechtigde aan zijn uitbetalende instantie een overeenkomstig lid 2 door de bevoegde autoriteit van zijn fiscale woonstaat op zijn naam gestelde verklaring voorlegt.2. Op verzoek van de uiteindelijk gerechtigde geeft de bevoegde autoriteit van zijn fiscale woonstaat een verklaring af met daarin de volgende gegevens:a) naam, adres en fiscaal identificatienummer of, bij ontstentenis van een dergelijk nummer, de geboorteplaats en -datum van de uiteindelijk gerechtigde;b) naam en adres van de uitbetalende instantie;c) rekeningnummer van de uiteindelijk gerechtigde of, bij ontstentenis daarvan, een eenduidige omschrijving van het schuldinstrument.Een dergelijke verklaring is geldig voor ten hoogste drie jaar. De verklaring wordt afgegeven aan elke uiteindelijk gerechtigde die daarom vraagt, binnen twee maanden nadat het desbetreffende verzoek is ingediend.Artikel 14Voorkomen van dubbele belasting1. De fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde zorgt ervoor dat het heffen van bronbelasting als bedoeld in artikel 11 niet leidt tot dubbele belasting, overeenkomstig het bepaalde in de leden 2 en 3.2. Indien rente die de uiteindelijk gerechtigde heeft ontvangen in de lidstaat van de uitbetalende instantie is onderworpen aan bronbelasting, kent de fiscale woonstaat van de uiteindelijk gerechtigde hem overeenkomstig het nationale recht een belastingverrekening toe die gelijk is aan het bedrag van de ingehouden belasting. Indien dit bedrag hoger is dan het bedrag van de krachtens het nationale recht verschuldigde belasting, restitueert de fiscale woonstaat het bedrag dat teveel is ingehouden aan de uiteindelijk gerechtigde.3. Indien rente die de uiteindelijk gerechtigde heeft ontvangen, behalve aan de in artikel 10 bedoelde bronbelasting ook onderworpen is geweest aan andere bronbelastingen, en de fiscale woonstaat naar nationaal recht of overeenkomstig verdragen ter voorkoming van dubbele belasting voor een dergelijke bronbelasting belastingverrekening toekent, wordt deze andere bronbelasting verrekend alvorens de procedure van lid 2 wordt toegepast.4. De fiscale woonstaat kan de belastingverrekeningsregeling bedoeld in de leden 2 en 3 hierboven vervangen door restitutie van de in artikel 11 bedoelde bronbelasting.Artikel 15Verhandelbare schuldinstrumenten1. Gedurende de in artikel 10 bedoelde overgangsperiode maar uiterlijk tot 31 december 2010 worden binnenlandse en internationale obligaties en andere verhandelbare schuldinstrumenten die voor het eerst zijn uitgegeven vóór 1 maart 2001 of waarvan het oorspronkelijke emissieprospectus vóór die datum is goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten in de zin van Richtlijn 80/390/EEG van de Raad(7) of door de verantwoordelijke autoriteiten in derde landen, niet aangemerkt als schuldvorderingen in de zin van artikel 6, lid 1, onder a), op voorwaarde dat op of na 1 maart 2002 geen aanvullende emissies van dergelijke verhandelbare schuldinstrumenten plaatsvinden. Mocht de in artikel 10 bedoelde overgangsperiode echter na 31 december 2010 voortduren, dan blijven de bepalingen van dit artikel alleen van toepassing op die verhandelbare schuldinstrumenten:- die clausules inzake gross-up en vroegtijdige aflossing bevatten en- wanneer de uitbetalende instantie van de emittent gevestigd is in een lidstaat die de in artikel 11 genoemde bronbelasting toepast en die uitbetalende instantie de rente rechtstreeks betaalt aan een uiteindelijk gerechtigde die zijn woonplaats in een andere lidstaat heeft.Indien op of na 1 maart 2002 een vervolgemissie plaatsvindt van één van de vorenvermelde verhandelbare schuldinstrumenten die zijn uitgegeven door een overheid of een gelijkgestelde entiteit die als overheidsinstantie optreedt of waarvan de rol erkend is bij internationaal verdrag, als omschreven in de bijlage, wordt de gehele emissie van dit schuldinstrument, bestaande uit oorspronkelijke emissie en vervolgemissies, aangemerkt als een schuldvordering in de zin van artikel 6, lid 1, onder a).Indien op of na 1 maart 2002 een vervolgemissie plaatsvindt van een van de vorenvermelde verhandelbare schuldinstrumenten, uitgegeven door een andere emittent die niet valt onder het bepaalde in de tweede alinea, wordt deze nieuwe emissie aangemerkt als een schuldvordering in de zin van artikel 6, lid 1, onder a).2. Dit artikel belet de lidstaten niet de inkomsten uit de in lid 1 bedoelde verhandelbare schuldinstrumenten overeenkomstig hun nationaal recht te belasten.HOOFDSTUK IV DIVERSE EN SLOTBEPALINGENArtikel 16Andere bronbelastingenDeze richtlijn belet de lidstaten niet om naast de bronbelasting als bedoeld in artikel 11, overeenkomstig hun nationale wetten en verdragen tot voorkoming van dubbele belasting, ook andere bronbelastingen te heffen.Artikel 17Omzetting1. De lidstaten dienen vóór 1 januari 2004 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.2. De lidstaten passen deze bepalingen vanaf 1 januari 2005 toe mits:i) de Zwitserse Bondstaat, het Vorstendom Liechtenstein, de Republiek San Marino, het Vorstendom Monaco en het Vorstendom Andorra vanaf diezelfde datum maatregelen toepassen die gelijkwaardig zijn aan de maatregelen waarin deze richtlijn voorziet, zulks overeenkomstig de overeenkomsten die zij met de Europese Gemeenschap hebben gesloten en na met eenparigheid van stemmen genomen besluiten van de Raad, enii) alle overeenkomsten of andere regelingen van kracht zijn waarin wordt bepaald dat alle betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden (de Kanaaleilanden, het eiland Man en de afhankelijke of geassocieerde gebieden in het Caribisch gebied) vanaf diezelfde datum automatische uitwisseling van informatie toepassen zoals voorgeschreven in hoofdstuk II van deze richtlijn (of tijdens de in artikel 10 bepaalde overgangsperiode een bronbelasting toepassen die strookt met de in artikel 11 en 12 vervatte voorwaarden).3. De Raad besluit uiterlijk zes maanden vóór 1 januari 2005 met eenparigheid van stemmen of aan de voorwaarde van lid 2 zal worden voldaan, gelet op de data van inwerkingtreding van de betrokken maatregelen in de betrokken derde landen en afhankelijke of geassocieerde gebieden. Indien de Raad niet besluit dat aan de voorwaarde zal worden voldaan, stelt hij met eenparigheid van stemmen op voorstel van de Commissie een nieuwe datum vast voor de toepassing van lid 2.4. Wanneer de lidstaten de voor het naleven van deze richtlijn vereiste bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.5. De lidstaten stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis en delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen alsmede een concordantietabel die het verband aangeeft tussen deze richtlijn en de nationale bepalingen die zijn vastgesteld.Artikel 18ToetsingDe Commissie doet de Raad om de drie jaar verslag over de werking van deze richtlijn. Op basis van deze verslagen stelt de Commissie de Raad zo nodig wijzigingen op deze richtlijn voor als deze nodig blijken om effectieve belastingheffing op inkomsten uit spaargelden beter te garanderen en ongewenste concurrentieverstoringen uit de weg te ruimen.Artikel 19InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 20AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 3 juni 2003.Voor de RaadDe voorzitterN. Christodoulakis(1) PB C 270 E van 25.9.2001, blz. 259.(2) PB C 47 E van 27.2.2003, blz. 553.(3) PB C 48 van 21.2.2002, blz. 55.(4) PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/108/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 41 van 13.2.2002, blz. 35).(5) PB L 336 van 27.12.1997, blz. 15. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(6) PB L 166 van 28.6.1991, blz. 77. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/97/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 344 van 28.12.2001, blz. 76).(7) PB L 100 van 17.4.1980, blz. 1. Richtlijn ingetrokken bij Richtlijn 2001/34/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 184 van 6.7.2001, blz.1).BIJLAGELIJST VAN IN ARTIKEL 15 BEDOELDE GELIJKGESTELDE ENTITEITENVoor de toepassing van artikel 15 worden de volgende entiteiten beschouwd als "gelijkgestelde entiteit die als overheidsinstantie optreedt of waarvan de rol erkend is bij internationaal verdrag"- Entiteiten in de Europese Unie:>RUIMTE VOOR DE TABEL>- Internationale entiteiten:Europese Bank voor Wederopbouw en OntwikkelingEuropese InvesteringsbankAziatische OntwikkelingsbankAfrikaanse OntwikkelingsbankWereldbank/IBRD/IMFInternationale FinancieringsmaatschappijInter-Amerikaanse OntwikkelingsbankFonds voor sociale ontwikkeling van de Raad van EuropaEuratomEuropese GemeenschapCorporación Andina de Fomento (CAF) (Andes-ontwikkelingsmaatschappij)EurofimaEuropese Gemeenschap voor Kolen en StaalNoordse InvesteringsbankCaribische OntwikkelingsbankHet bepaalde in artikel 15 laat internationale verplichtingen die lidstaten mogelijk ten overstaan van voornoemde internationale entiteiten zijn aangegaan, onverlet.- Entiteiten in derde landen:De entiteiten die aan de volgende criteria voldoen:1. De entiteit wordt ondubbelzinnig geacht, overeenkomstig de nationale criteria een publieke entiteit te zijn.2. Deze publieke entiteit is een niet-marktproducent die een cluster van activiteiten beheert en financiert, waarbij hij hoofdzakelijk niet-marktgoederen en -diensten levert, die bestemd zijn om aan de gemeenschap ten goede te komen, en die daadwerkelijk worden gecontroleerd door de overheid.3. Deze publieke entiteit is een grote en regelmatige emittent van schuld.4. De betrokken staat is in staat te waarborgen dat zo'n publieke entiteit niet tot vervroegde aflossing zal overgaan in geval van gross-up-clausules.


title: Richtlijn 2006/9/EG van de Commissie van  23 januari 2006  tot wijziging van Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft de daarin vastgestelde maximumgehalten voor diquat   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               26.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 22/24

      RICHTLIJN 2006/9/EG VAN DE COMMISSIE

   van 23 januari 2006
   tot wijziging van Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft de daarin vastgestelde maximumgehalten voor diquat
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (1), en met name op artikel 7,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2), en met name op artikel 4, lid 1, onder f),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG valt de toelating van gewasbeschermingsmiddelen voor gebruik op bepaalde gewassen onder de bevoegdheid van de lidstaten. Deze toelating moet stoelen op een beoordeling van de gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Bij deze beoordeling moet onder meer worden gekeken naar de blootstelling van toedieners en omstanders, de milieueffecten in bodem, water en lucht en de gevolgen bij mens en dier van de consumptie van residuen op behandelde gewassen.

               (2)

               De maximumresidugehalten (MRL's) worden vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk is en, met name uit het oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte opname via de voeding, toxicologisch aanvaardbaar blijft.

               (3)

               De MRL's van bestrijdingsmiddelen moeten telkens opnieuw worden bezien. Zij kunnen worden aangepast naar aanleiding van nieuwe toepassingen of informatie.

               (4)

               De MRL's worden op de ondergrens van de analytische bepaling vastgesteld wanneer toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen niet tot waarneembare gehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in of op het levensmiddel leiden, wanneer er geen toegelaten toepassingen zijn, wanneer door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die leiden tot residuen in of op levensmiddelen die op de markt van de Gemeenschap verkrijgbaar kunnen zijn, niet met de overeenkomstige nodige gegevens zijn onderbouwd.

               (5)

               De Commissie is in kennis gesteld van nieuwe of gewijzigde toepassingen van diquat, dat onder Richtlijn 90/642/EEG valt.

               (6)

               De levenslange blootstelling van de consument aan dit bestrijdingsmiddel via levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, is beoordeeld volgens in de Gemeenschap gangbare procedures en werkwijzen en door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren (3). Er is berekend dat met de MRL's in kwestie de aanvaardbare dagelijkse inname niet wordt overschreden.

               (7)

               Uit de beschikbare informatie blijkt dat geen acute referentiedosis (ARfD) en dus ook geen beoordeling van de acute effecten nodig is.

               (8)

               Daarom moeten voor diquat nieuwe MRL's worden vastgesteld.

               (9)

               Dat op communautair niveau voorlopige MRL's worden vastgesteld of gewijzigd, neemt niet weg dat de lidstaten overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van Richtlijn 91/414/EEG en bijlage VI daarbij voorlopige MRL's voor diquat kunnen vaststellen. Om andere toepassingen van diquat toe te staan, volstaat een periode van vier jaar. Daarna moeten de voorlopige communautaire MRL's definitief worden.

               (10)

               Richtlijn 90/642/EEG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (11)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 90/642/EEG wordt als volgt gewijzigd: In groep „4. Oliehoudende zaden” wordt tussen de regels „Katoenzaad” en „Andere” de regel „Hennepzaad” ingevoegd.
   Artikel 2
   Bijlage II, deel A, bij Richtlijn 90/642/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 26 juli 2006 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 27 juli 2006.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 januari 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/76/EG van de Commissie (PB L 293 van 9.11.2005, blz. 14).

      (2)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/72/EG van de Commissie (PB L 279 van 22.10.2005, blz. 63).

      (3)  Guidelines for predicting dietary intake of pesticide residues (herziene versie), opgesteld door het GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).

      BIJLAGE
      In bijlage II, deel A, bij Richtlijn 90/642/EEG komt de kolom voor diquat als volgt te luiden:

                     Residuen van bestrijdingsmiddelen en maximumgehalten aan residuen (mg/kg)

                     Groepen en voorbeelden van afzonderlijke producten waarop de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen van toepassing zijn

                     Diquat

                                 „1.

                                 Fruit, vers, gedroogd of ongekookt, bevroren, zonder toegevoegde suiker; noten

                     0,05 (1)
                         (2)

                                 i)

                                 CITRUS VRUCHTEN

                     Grapefruits

                     Citroenen

                     Limoenen

                     Mandarijnen (inclusief clementines en soortgelijke kruisingen van citrusvruchten)

                     Sinaasappelen

                     Pomelo's

                     Andere

                                 ii)

                                 NOTEN (al dan niet in de dop, schil of schaal)

                     Amandelen

                     Paranoten

                     Cashewnoten

                     Kastanjes

                     Kokosnoten

                     Hazelnoten

                     Macadamianoten

                     Pecannoten

                     Pijnboompitten

                     Pistaches (pimpernoten)

                     Walnoten (okkernoten)

                     Andere

                                 iii)

                                 PITVRUCHTEN

                     Appelen

                     Peren

                     Kweeperen

                     Andere

                                 iv)

                                 STEENVRUCHTEN

                     Abrikozen

                     Kersen

                     Perziken (inclusief nectarines en soortgelijke kruisingen)

                     Pruimen

                     Andere

                                 v)

                                 BESVRUCHTEN EN KLEINFRUIT

                                 a)

                                 Tafel- en wijndruiven

                     Tafeldruiven

                     Wijndruiven

                                 b)

                                 Aardbeien (andere dan bosaardbeien)

                                 c)

                                 Rubussoorten (andere dan wilde vruchten)

                     Bramen

                     Dauwbramen

                     Loganbessen

                     Frambozen

                     Andere

                                 d)

                                 Ander kleinfruit en besvruchten (voorzover niet wild)

                     Blauwe bosbessen

                     Veenbessen

                     Aalbessen (rood, zwart en wit)

                     Kruisbessen

                     Andere

                                 e)

                                 Wilde besvruchten en wilde vruchten

                                 vi)

                                 DIVERSE VRUCHTEN

                     Avocado's

                     Bananen

                     Dadels

                     Vijgen

                     Kiwi's

                     Kumquats

                     Lychees

                     Mango's

                     Olijven

                     Papaja's

                     Passievruchten

                     Ananassen

                     Granaatappels

                     Andere

                                 2.

                                 Groenten, vers of ongekookt, bevroren of gedroogd

                     0,05 (1)
                         (2)

                                 i)

                                 WORTEL- EN KNOLGEWASSEN

                     Rode bieten

                     Wortelen

                     Maniok

                     Knolselderij

                     Mierikswortel (peperwortel)

                     Aardperen (topinamboers)

                     Pastinaken

                     Wortelpeterselie

                     Radijzen

                     Schorseneren

                     Bataten (zoete aardappelen)

                     Koolrapen

                     Rapen

                     Yams

                     Andere

                                 ii)

                                 BOLGEWASSEN

                     Knoflook

                     Uien

                     Sjalotten

                     Bosuien

                     Andere

                                 iii)

                                 VRUCHTGROENTEN

                                 a)

                                 Solanaceae

                     Tomaten

                     Pepers (paprika's)

                     Aubergines

                     Andere

                                 b)

                                 Cucurbitaceae met eetbare schil

                     Komkommers

                     Augurken

                     Courgettes

                     Andere

                                 c)

                                 Cucurbitaceae met niet-eetbare schil

                     Meloenen

                     Pompoenen

                     Watermeloenen

                     Andere

                                 d)

                                 Suikermaïs

                                 iv)

                                 KOOLSOORTEN

                                 a)

                                 Bloemkoolachtigen

                     Broccoli

                     Bloemkool

                     Andere

                                 b)

                                 Sluitkoolachtigen

                     Spruitjes

                     Sluitkool

                     Andere

                                 c)

                                 Bladkoolachtigen

                     Chinese kool

                     Boerenkool

                     Andere

                                 d)

                                 Koolrabi

                                 v)

                                 BLADGROENTEN EN VERSE KRUIDEN

                                 a)

                                 Sla en dergelijke

                     Tuinkers

                     Veldsla

                     Sla

                     Andijvie

                     Andere

                                 b)

                                 Spinazie en dergelijke

                     Spinazie

                     Snijbiet

                     Andere

                                 c)

                                 Waterkers

                                 d)

                                 Witlof

                                 e)

                                 Kruiden

                     Kervel

                     Bieslook

                     Peterselie

                     Bladselderij

                     Andere

                                 vi)

                                 PEULGROENTEN (vers)

                     Bonen (met peul)

                     Bonen (zonder peul)

                     Erwten (met peul)

                     Erwten (zonder peul)

                     Andere

                                 vii)

                                 STENGELGROENTEN (vers)

                     Asperges

                     Kardoen

                     Bleekselderij

                     Knolvenkel

                     Artisjokken

                     Prei

                     Rabarber

                     Andere

                                 viii)

                                 FUNGI

                                 a)

                                 Gekweekte paddestoelen

                                 b)

                                 Wilde paddestoelen

                                 3.

                                 Peulvruchten

                        0,2 (2)

                     Bonen

                     Linzen

                     Erwten

                     Andere

               4.   Oliehoudende zaden

                     Lijnzaad

                     5 (2)

                     Pinda's

                     0,1 (1)
                         (2)

                     Papaverzaad

                     0,1 (1)
                         (2)

                     Sesamzaad

                     0,1 (1)
                         (2)

                     Zonnebloempitten

                        1 (2)

                     Kool- en raapzaad

                        2 (2)

                     Sojabonen

                        0,2 (2)

                     Mosterdzaad

                     0,5 (2)

                     Katoenzaad

                     0,1 (1)
                         (2)

                     Hennepzaad

                        0,5 (2)

                     Andere

                     0,1 (1)
                         (2)

                                 5.

                                 Aardappelen

                     0,05 (1)
                         (2)

                     Vroege aardappelen

                     Bewaaraardappelen

                                 6.

                                 Thee (gedroogde bladeren en stengels, al dan niet gefermenteerd, van Camellia sinensis)

                     0,1 (1)
                         (2)

                                 7.

                                 Hop (gedroogd), inclusief hoppellets en niet-geconcentreerd poeder

                     0,1 (1)
                         (2)

         (1)  Geeft de ondergrens van de analytische bepaling aan.

         (2)  Geeft aan dat het maximumresidugehalte voorlopig is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder f), van Richtlijn 91/414/EEG.”


Avis juridique important

|

31974L0013

Richtlijn 74/13/EEG van de Commissie van 4 december 1973 houdende wijziging van bijlage 3 van de Richtlijn van de Raad van 30 maart 1971 betreffende de normen voor de uitwendige kwaliteit van bosbouwkundig teeltmateriaal

Publicatieblad Nr. L 015 van 18/01/1974 blz. 0035 - 0035 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 5 blz. 0193  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 10 blz. 0119  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 5 blz. 0193  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0148  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 7 blz. 0148

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 4 december 1973  houdende wijziging van bijlage 3 van de richtlijn van de Raad van 30 maart 1971 betreffende de normen voor de uitwendige kwaliteit van bosbouwkundig teeltmateriaal   ( 74/13/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 30 maart 1971 betreffende de normen voor de uitwendige kwaliteit van bosbouwkundig teeltmateriaal ( 1 ) , inzonderheid op artikel 9 ,  Overwegende dat in genoemde richtlijn wordt bepaald dat de inhoud van de bijlagen voordurend moet worden aangepast aan de technische eisen inzake produktie en handel ;  Overwegende dat voor de herbebossing van hoogland plantmateriaal dient te worden gebruikt dat in de ecologische omstandigheden van dit hoogland is geteeld ; dat bedoeld plantmateriaal een gedrongen vorm moet hebben ;  Overwegende dat voor deze gedrongen vorm nog geen norm bestaat voor de Pinus nigra ( andere dan austriaca ) ; dat derhalve dergelijke normen in de richtlijn dienen te worden opgenomen ;  Overwegende dat anderzijds voor de gedrongen planten van de Picea abies met een hoogte van 20 tot 30 cm , een hogere leeftijd moet worden toegestaan ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land - , tuin - en bosbouw ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Bijlage 3 van de richtlijn van de Raad van 30 maart 1971 betreffende de normen voor de uitwendige kwaliteit van bosbouwkundig teeltmateriaal wordt als volgt gewijzigd :  1 . In punt 3.2.1.2 wordt voor de soort Picea abies  " gedrongen planten " het cijfer 4 in de kolom  " maximumleeftijd " , tweede regel , vervangen door het cijfer 5 .  2 . In punt 3.2.1.2 worden voor de soort Pinus nigra  ( andere dan austriaca ) , voor wat gedrongen planten betreft , de volgende normen opgenomen :   " Kolom Maximumleeftijd * Kolom Hoogte * Kolom Minimumdiameter van de wortelhals *  3 * 10 - 15 * 4 *  4 * 15 - 30 * 5 *  4 * 30 - 40 * 6 *  4 * 40 - 50 * 7 *  4 * 50 en + * 8 " *  Artikel 2  Uiterlijk 1 juli 1974 doen de Lid-Staten de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om de bepalingen van deze richtlijn ten uitvoer te leggen ; zij stellen de Commissie onmiddellijk hiervan in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 4 december 1973  Voor de Commissie  De Voorzitter  François-Xavier ORTOLI  ( 1 ) PB nr . L 87 van 17 . 4 . 1971 , blz . 14 .


title: Richtlijn 2006/4/EG van de Commissie van  26 januari 2006  tot wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft de maximumresidugehalten voor carbofuran   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 23/69

      RICHTLIJN 2006/4/EG VAN DE COMMISSIE

   van 26 januari 2006
   tot wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft de maximumresidugehalten voor carbofuran
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen (1), en met name op artikel 10,
   Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (2), en met name op artikel 7,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Voor granen en producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, worden de residugehalten vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk en tegelijk toxicologisch aanvaardbaar is, met name uit een oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte inname via de voeding. De communautaire maximumresidugehalten (hierna „de MRL's” genoemd) komen overeen met de bovengrens van de hoeveelheden residu die naar verwachting in producten kunnen worden gevonden wanneer goede landbouwpraktijken in acht zijn genomen.

               (2)

               De MRL's voor bestrijdingsmiddelen worden voortdurend opnieuw bezien en gewijzigd om rekening te houden met nieuwe gegevens en informatie. De MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van de analytische bepaling wanneer de toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen geen detecteerbare gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op het levensmiddel opleveren, wanneer voor geen enkele toepassing een toelating bestaat, wanneer de door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die residuen opleveren in of op levensmiddelen die in de gemeenschappelijke markt in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd.

               (3)

               Een aantal lidstaten heeft de Commissie gemeld de nationale MRL's overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 90/642/EEG te willen herzien omdat men zich zorgen maakt over de inname door de consument. Voorstellen voor de herziening van de communautaire MRL's zijn bij de Commissie ingediend.

               (4)

               De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan elk van de in deze richtlijn genoemde bestrijdingsmiddelen via levensmiddelen is opnieuw geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren (3). Op grond daarvan moeten nieuwe MRL's worden vastgesteld, zodat geen onaanvaardbare blootstelling van de consument optreedt.

               (5)

               Voorzover relevant is de acute blootstelling van consumenten aan die bestrijdingsmiddelen via elk van de levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Op grond hiervan is geconcludeerd dat de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL's geen acute toxische effecten veroorzaakt.

               (6)

               De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie over de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.

               (7)

               De bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG moeten dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (8)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   Deel A van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   De lidstaten dienen uiterlijk op 27 juli 2006 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen uiterlijk op 27 juli 2006 toe.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 januari 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/76/EG van de Commissie (PB L 293 van 9.11.2005, blz. 14).

      (2)  PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/76/EG.

      (3)  Guidelines for predicting dietary intake of pesticide residues (herziene versie), opgesteld door het GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).

      BIJLAGE I
      In deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG komt de regel voor carbofuran als volgt te luiden:

                     „Residuen van bestrijdingsmiddelen

                     Maximumgehalte in mg/kg

                     Carbofuran (som van carbofuran en 3-hydroxycarbofuran, uitgedrukt als carbofuran)

                     0,02 (1) granen

         (1)  Geeft de ondergrens van de analytische bepaling aan.”.

      BIJLAGE II
      In deel A van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG komen de regels voor carbofuran als volgt te luiden:

                     Residuen van bestrijdingsmiddelen en maximumgehalten aan residuen (mg/kg)

                     Groepen en voorbeelden van afzonderlijke producten waarop de maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen van toepassing zijn

                     Carbofuran (som van carbofuran en 3-hydroxycarbofuran, uitgedrukt als carbofuran)

               „1.   Fruit, vers, gedroogd of ongekookt, bevroren, zonder toegevoegde suiker; noten

                                 i)

                                 CITRUSVRUCHTEN

                     0,3

                     Grapefruits

                     Citroenen

                     Limoenen

                     Mandarijnen (inclusief clementines en soortgelijke kruisingen van citrusvruchten)

                     Sinaasappelen

                     Pomelo's

                     Andere

                                 ii)

                                 NOTEN (al dan niet in de dop, schil of schaal)

                     0,02 (1)

                     Amandelen

                     Paranoten

                     Cashewnoten

                     Kastanjes

                     Kokosnoten

                     Hazelnoten

                     Macadamianoten

                     Pecannoten

                     Pijnboompitten

                     Pistaches (pimpernoten)

                     Walnoten (okkernoten)

                     Andere

                                 iii)

                                 PITVRUCHTEN

                     0,02 (1)

                     Appelen

                     Peren

                     Kweeperen

                     Andere

                                 iv)

                                 STEENVRUCHTEN

                     0,02 (1)

                     Abrikozen

                     Kersen

                     Perziken (inclusief nectarines en soortgelijke kruisingen)

                     Pruimen

                     Andere

                                 v)

                                 BESVRUCHTEN EN KLEINFRUIT

                     0,02 (1)

                                 a)

                                 Tafel- en wijndruiven

                     Tafeldruiven

                     Wijndruiven

                                 b)

                                 Aardbeien (andere dan bosaardbeien)

                                 c)

                                 Rubussoorten (andere dan wilde vruchten)

                     Bramen

                     Dauwbramen

                     Loganbessen

                     Frambozen

                     Andere

                                 d)

                                 Ander kleinfruit en besvruchten (voorzover niet wild)

                     Blauwe bosbessen

                     Veenbessen

                     Aalbessen (rood, zwart en wit)

                     Kruisbessen

                     Andere

                                 e)

                                 Wilde besvruchten en wilde vruchten

                                 vi)

                                 DIVERSE VRUCHTEN

                     0,02 (1)

                     Avocado's

                     Bananen

                     Dadels

                     Vijgen

                     Kiwi's

                     Kumquats

                     Lychees

                     Mango's

                                 a)

                                 Olijven

                     Olijven (tafelolijven)

                     Olijven (olieproductie)

                     Passievruchten

                     Ananassen

                     Papaja's

                     Andere

                                 2.

                                 Groenten, vers of ongekookt, bevroren of gedroogd

                     0,02 (1)

                                 i)

                                 WORTEL- EN KNOLGEWASSEN

                     Rode bieten

                     Wortelen

                     Knolselderij

                     Mierikswortel (peperwortel)

                     Aardperen (topinamboers)

                     Pastinaken

                     Wortelpeterselie

                     Radijzen

                     Schorseneren

                     Bataten (zoete aardappelen)

                     Koolrapen

                     Rapen

                     Yams

                     Andere

                                 ii)

                                 BOLGEWASSEN

                     Knoflook

                     Uien

                     Sjalotten

                     Bosuien

                     Andere

                                 iii)

                                 VRUCHTGROENTEN

                                 a)

                                 Solanaceae

                     Tomaten

                     Pepers (paprika's)

                     Aubergines

                     Andere

                                 b)

                                 Cucurbitaceae met eetbare schil

                     Komkommers

                     Augurken

                     Courgettes

                     Andere

                                 c)

                                 Cucurbitaceae met niet-eetbare schil

                     Meloenen

                     Pompoenen

                     Watermeloenen

                     Andere

                                 d)

                                 Suikermaïs

                                 iv)

                                 KOOLSOORTEN

                                 a)

                                 Bloemkoolachtigen

                     Broccoli

                     Bloemkool

                     Andere

                                 b)

                                 Sluitkoolachtigen

                     Spruitjes

                     Sluitkool

                     Andere

                                 c)

                                 Bladkoolachtigen

                     Chinese kool

                     Boerenkool

                     Andere

                                 d)

                                 Koolrabi

                                 v)

                                 BLADGROENTEN EN VERSE KRUIDEN

                                 a)

                                 Sla en dergelijke

                     Tuinkers

                     Veldsla

                     Sla

                     Andijvie

                     Andere

                                 b)

                                 Spinazie en dergelijke

                     Spinazie

                     Snijbiet

                     Andere

                                 c)

                                 Waterkers

                                 d)

                                 Witlof

                                 e)

                                 Kruiden

                     Kervel

                     Bieslook

                     Peterselie

                     Bladselderij

                     Andere

                                 vi)

                                 PEULGROENTEN (vers)

                     Bonen (met peul)

                     Bonen (zonder peul)

                     Erwten (met peul)

                     Erwten (zonder peul)

                     Andere

                                 vii)

                                 STENGELGROENTEN (vers)

                     Asperges

                     Kardoen

                     Bleekselderij

                     Knolvenkel

                     Artisjokken

                     Prei

                     Rabarber

                     Andere

                                 viii)

                                 FUNGI

                                 a)

                                 Gekweekte paddestoelen

                                 b)

                                 Wilde paddestoelen

                                 3.

                                 Peulvruchten

                     0,02 (1)

                     Bonen

                     Linzen

                     Erwten

                     Andere

                                 4.

                                 Oliehoudende zaden

                     0,1

                     Lijnzaad

                     Pinda's

                     Papaverzaad

                     Sesamzaad

                     Zonnebloempitten

                     Kool- en raapzaad

                     Sojabonen

                     Mosterdzaad

                     Katoenzaad

                     Andere

                                 5.

                                 Aardappelen

                     0,02 (1)

                     Vroege aardappelen

                     Bewaaraardappelen

                                 6.

                                 Thee (gedroogde bladeren en stengels, al dan niet gefermenteerd, van Camellia sinensis)

                     0,05 (1)

                                 7.

                                 Hop (gedroogd), inclusief hoppellets en niet-geconcentreerd poeder

                     0,05 (1)

         (1)  Geeft de ondergrens van de analytische bepaling aan.”.


Avis juridique important

|

31998L0080

Richtlijn 98/80/EG van de Raad van 12 oktober 1998 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG - bijzondere regeling voor beleggingsgoud

Publicatieblad Nr. L 281 van 17/10/1998 blz. 0031 - 0034

RICHTLIJN 98/80/EG VAN DE RAAD van 12 oktober 1998 tot aanvulling van het gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde en tot wijziging van Richtlijn 77/388/EEG - bijzondere regeling voor beleggingsgoudDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Overwegende dat, krachtens de Zesde Richtlijn 77/388/EEG van de Raad van 17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der lidstaten inzake omzetbelasting - gemeenschappelijk stelsel van belasting over de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (4), handelingen met betrekking tot goud in beginsel belastbaar zijn maar dat, op grond van de in artikel 28, lid 3, in samenhang met punt 26 van bijlage F bij die richtlijn, bepaalde tijdelijke afwijking, de lidstaten een vrijstelling voor goud, met uitzondering van goud bestemd voor industrieel gebruik, kunnen handhaven; dat de toepassing door enkele lidstaten van die tijdelijke afwijking bepaalde concurrentiedistorsies veroorzaakt;Overwegende dat goud niet alleen als productiemiddel dient maar ook voor beleggingsdoeleinden wordt verworven; dat de toepassing van de normale belastingvoorschriften het gebruik van goud voor beleggingsdoeleinden in ernstige mate hindert, zodat de toepassing van een specifieke belastingregeling voor beleggingsgoud te rechtvaardigen is; dat een dergelijke belastingregeling bovendien bevorderlijk zou zijn voor de internationale concurrentiepositie van de communautaire goudmarkt;Overwegende dat leveringen van goud voor beleggingsdoeleinden naar hun aard gelijken op andere financiële beleggingen die krachtens de huidige voorschriften van de zesde richtlijn vaak vrijstelling van belasting genieten; dat belastingvrijstelling derhalve ook de aangewezen belastingregeling voor goudleveringen lijkt te zijn;Overwegende dat onder beleggingsgoud alleen goud moet worden verstaan met een vorm, gewicht en zeer hoge zuiverheid waarin op de goudmarkt wordt gehandeld, alsmede gouden munten waarvan de waarde in hoofdzaak overeenkomt met de prijs van het daarin vervatte goud; dat er uit doorzichtigheidsoverwegingen jaarlijks een lijst moet worden opgesteld van de munten die onder die definitie vallen, zodat handelaars in gouden munten rechtszekerheid wordt geboden; dat de rechtszekerheid van die handelaren gebiedt dat de munten op die lijst worden geacht aan de criteria voor vrijstelling van deze richtlijn te voldoen gedurende het hele jaar waarvoor de lijst wordt gepubliceerd; dat de vrijstelling, onverminderd die lijst, in bepaalde gevallen ook kan gelden voor niet op die lijst vermelde munten, zoals nieuw geslagen munten die aan de criteria van deze richtlijn voldoen;Overwegende dat belastingvrijstelling in beginsel geen mogelijkheid biedt tot aftrek van voorbelasting terwijl voorgaande handelingen toch aan belasting op de goudwaarde onderworpen kunnen zijn; dat aftrek van voorbelasting dient te worden toegestaan om de voordelen van de bijzondere regeling voor goud te vrijwaren en concurrentiedistorsies ten opzichte van geïmporteerd beleggingsgoud te voorkomen;Overwegende dat, aangezien goud zowel voor industriële als voor beleggingsdoeleinden kan worden gebruikt, belastingplichtigen voor normale belastingheffing moeten kunnen kiezen wanneer zij beleggingsgoud produceren of goud omzetten in beleggingsgoud, of beleggingsgoud leveren terwijl zij in het kader van hun normale bedrijf goud leveren voor industriële doeleinden;Overwegende dat er door het gebruik van goud voor tweeërlei doeleinden nieuwe mogelijkheden tot belastingontduiking en belastingontwijking ontstaan, waartegen de lidstaten doeltreffend moeten kunnen optreden; dat derhalve een gemeenschappelijke norm voor minimumverplichtingen inzake het voeren van de boekhouding en het bewaren van documenten door belastingplichtigen wenselijk is; dat indien de desbetreffende informatie reeds voorhanden is uit hoofde van andere communautaire wetgeving, een lidstaat er van uit kan gaan dat aan die verplichtingen voldaan is;Overwegende dat, naar de ervaring leert, de toepassing van een verleggingsregeling bij de meeste leveringen van goud met ten minste een bepaalde zuiverheid belastingontduiking kan helpen voorkomen en tevens de lasten in verband met de financiering van de handeling verlicht; dat het derhalve gerechtvaardigd is de lidstaten toe te staan een dergelijke regeling te hanteren; dat bij de invoer van goud krachtens artikel 23 van de zesde richtlijn op het tijdstip van invoer evenmin belasting hoeft te worden betaald, mits deze belasting wordt vermeld in een overeenkomstig artikel 22, lid 4, van die richtlijn ingediende aangifte;Overwegende dat voor handelingen op een door een lidstaat gereglementeerde goudmarkt een verdere vereenvoudiging van de voor die handelingen geldende belastingregeling vereist is, aangezien de handel op die markt zeer intensief is en in een hoog tempo verloopt; dat de lidstaten daarom kunnen nalaten de bijzondere regeling toe te passen, de belastingheffing kunnen opschorten en ontheffing van registratievereisten kunnen verlenen;Overwegende dat de nieuwe belastingregeling in de plaats komt van de bepalingen in artikel 12, lid 3, onder e), en in punt 26 van bijlage F van de zesde richtlijn, zodat die bepalingen geschrapt moeten worden,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Het volgende artikel 26 ter wordt ingevoegd in Richtlijn 77/388/EEG:"Artikel 26 terBijzondere regeling voor beleggingsgoudA. DefinitieOnverminderd andere bepalingen van het Gemeenschapsrecht wordt voor de toepassing van deze richtlijn onder "beleggingsgoud" verstaan:i) goud, in de vorm van staven of plaatjes van een door de goudmarkten aanvaard gewicht, met een zuiverheid van ten minste 995/1000, al dan niet belichaamd in effecten. De lidstaten kunnen kleine staven of plaatjes met een gewicht van ten hoogste 1 gram uitsluiten van de regeling;ii) gouden munten die- een zuiverheid van ten minste 900/1 000 hebben;- na 1800 zijn geslagen;- in het land van oorsprong als wettig betaalmiddel fungeren of hebben gefungeerd;- normaliter verkocht worden voor een prijs die de openmarktwaarde van het in de munten vervatte goud niet met meer dan 80 % overschrijdt.Dergelijke munten worden voor de toepassing van de richtlijn niet geacht wegens hun numismatisch belang te worden verkocht.Elke lidstaat deelt de Commissie vanaf 1999 elk jaar vóór 1 juli mee welke munten die aan deze criteria voldoen, in die lidstaat worden verhandeld. Vóór 1 december van elk jaar publiceert de Commissie in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen de volledige lijst van deze munten. In de gepubliceerde lijst opgenomen munten worden geacht aan deze criteria te voldoen gedurende het hele jaar waarvoor de lijst wordt gepubliceerd.B. Bijzondere voorschriften voor handelingen betreffende beleggingsgoudDe lidstaten verlenen vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de levering, de intra-communautaire verwerving en de invoer van beleggingsgoud, waaronder beleggingsgoud dat belichaamd is in certificaten voor toegewezen of niet-toegewezen goud of dat verhandeld wordt op goudrekeningen, en waaronder, in het bijzonder, goudleningen en swaps, die een eigendoms- of vorderingsrecht op beleggingsgoud belichamen, evenals voor handelingen betreffende beleggingsgoud bestaande in future- en termijncontracten die leiden tot de overdracht van een eigendoms- of vorderingsrecht met betrekking tot beleggingsgoud.De lidstaten verlenen eveneens vrijstelling voor de levering van diensten door agenten die optreden in naam en voor rekening van een ander wanneer zij betrokken zijn bij de levering van beleggingsgoud voor hun principaal.C. Recht om voor belastingheffing te kiezenDe lidstaten verlenen belastingplichtigen die beleggingsgoud produceren of goud omzetten in beleggingsgoud als omschreven in onderdeel A het recht om te kiezen voor belastingheffing met betrekking tot leveringen van beleggingsgoud aan een andere belastingplichtige die anders uit hoofde van onderdeel B zouden zijn vrijgesteld.De lidstaten kunnen belastingplichtigen die in het kader van hun bedrijf normaliter goud leveren voor industriële doeleinden, het recht verlenen om te kiezen voor belastingheffing met betrekking tot leveringen van beleggingsgoud als omschreven in onderdeel A, onder i), aan een andere belastingplichtige die anders uit hoofde van onderdeel B zouden zijn vrijgesteld. De lidstaten kunnen het toepassingsgebied van dit keuzerecht beperken.Indien de leverancier het recht om overeenkomstig de eerste of de tweede alinea voor belastingheffing te kiezen heeft uitgeoefend, verlenen de lidstaten de agent het recht om voor belastingheffing te kiezen met betrekking tot de in de tweede alinea van onderdeel B vermelde diensten.De lidstaten stellen de nadere bepalingen voor de uitoefening van deze rechten vast en stellen de Commissie in kennis van de toepassingsregels voor de uitoefening van deze rechten in de respectieve lidstaten.D. Recht op aftrek1. De belastingplichtigen hebben een recht op aftrek van:a) belasting die verschuldigd of betaald is met betrekking tot beleggingsgoud dat hun geleverd is door een persoon die een keuzerecht als bedoeld in onderdeel C heeft uitgeoefend of dat hun geleverd is overeenkomstig de procedure van onderdeel G,b) belasting die verschuldigd of betaald is met betrekking tot de levering aan hen of de intracommunautaire verwerving of de invoer door hen van ander goud dan beleggingsgoud dat vervolgens door hen of namens hen wordt omgezet in beleggingsgoud,c) belasting die verschuldigd of betaald is met betrekking tot aan hen geleverde diensten bestaande in een wijziging van de vorm, het gewicht of de zuiverheid van goud met inbegrip van beleggingsgoud,indien de latere levering door hen van dat goud krachtens dit artikel is vrijgesteld.2. Belastingplichtigen die beleggingsgoud produceren of goud in beleggingsgoud omzetten hebben een recht op aftrek van belasting die door hen verschuldigd of betaald is met betrekking tot de levering dan wel de intracommunautaire verwerving of de invoer van goederen of diensten die met de productie of de omzetting van dat goud verband houden alsof de latere levering door hen van het krachtens dit artikel vrijgestelde goud belast was.E. Bijzondere verplichtingen voor handelaars in beleggingsgoudDe lidstaten zorgen ervoor dat handelaars in beleggingsgoud ten minste een boekhouding voeren van alle belangrijke handelingen betreffende beleggingsgoud en de documenten bewaren aan de hand waarvan de identiteit van de cliënt bij dergelijke handelingen kan worden vastgesteld.De handelaars bewaren die informatie gedurende ten minste vijf jaar.De lidstaten kunnen evenwaardige verplichtingen uit hoofde van maatregelen vastgesteld krachtens andere communautaire wetgeving, zoals Richtlijn 91/308/EEG van de Raad van 10 juni 1991 tot voorkoming van het gebruik van het financiële stelsel voor het witwassen van geld (*), aanvaarden om aan de vereisten van de eerste alinea te voldoen.De lidstaten kunnen strengere verplichtingen vaststellen, inzonderheid inzake speciale registratie- of boekhoudingsvereisten.F. VerleggingsregelingIn afwijking van artikel 21, lid 1, onder a), kunnen de lidstaten, in het geval van leveringen van goud of halffabrikaten met een zuiverheid van ten minste 325/1 000, of van leveringen van beleggingsgoud wanneer een in onderdeel C bedoeld recht is uitgeoefend, de afnemer aanwijzen als degene die tot voldoening van de belasting gehouden is, overeenkomstig de door hen vast te stellen procedures en voorwaarden. Indien de lidstaten van deze keuzemogelijkheid gebruikmaken, treffen zij de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat degene die tot voldoening van de verschuldigde belasting gehouden is, voldoet aan de verplichtingen tot aangifte en betaling van de belasting overeenkomstig artikel 22.G. Procedure voor handelingen op een gereglementeerde goudmarkt1. Een lidstaat kan, met inachtneming van de in artikel 29 bedoelde raadpleging, nalaten de uit hoofde van deze bijzondere regeling voor beleggingsgoud te verlenen vrijstelling toe te passen voor andere specifieke handelingen met betrekking tot beleggingsgoud dan intracommunautaire levering of uitvoer, die in die lidstaat plaatsvindena) tussen belastingplichtigen die lid zijn van een door de betrokken lidstaat gereglementeerde goudmarkt, enb) tussen een lid van een door de betrokken lidstaat gereglementeerde goudmarkt en een andere belastingplichtige die geen lid is van die markt.In die omstandigheden zijn deze handelingen belastbaar en geldt het volgende:2.a) Voor handelingen als bedoeld in punt 1, onder a), staat de lidstaat eenvoudigheidshalve toe dat de te innen belasting wordt opgeschort en verlenen zij ontheffing van de BTW-registratievereisten.b) Voor handelingen als bedoeld in punt 1, onder b), is de verleggingsregeling van onderdeel F van toepassing. Als een niet-lid behalve voor deze handelingen niet aan de BTW-registratievereisten in de betrokken lidstaat zou zijn onderworpen, vervult het lid de fiscale verplichtingen namens het niet-lid, overeenkomstig de voorschriften van die lidstaat.(*) PB L 166 van 28. 6. 1991, blz. 77.".Artikel 2 Artikel 12, lid 3, onder e), en punt 26 van bijlage F van Richtlijn 77/388/EEG worden geschrapt.Artikel 3 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 12 oktober 1998.Voor de RaadDe VoorzitterR. EDLINGER(1) PB C 302 van 19. 11. 1992, blz. 9.(2) PB C 91 van 28. 3. 1994, blz. 91.(3) PB C 161 van 14. 6. 1993, blz. 25.(4) PB L 145 van 13. 5. 1977, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/95/EG (PB L 338 van 28. 12. 1996, blz. 89).