Avis juridique important

|

31981L0957

Richtlijn 81/957/EEG van de Commissie van 23 oktober 1981 houdende derde aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen

Publicatieblad Nr. L 351 van 07/12/1981 blz. 0005 - 0044 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0164  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0040  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 3 blz. 0164  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0040

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 23 oktober 1981 houdende derde aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (81/957/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 79/831/EEG (2), inzonderheid de artikelen 19, 20 en 21,  Overwegende dat bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG een lijst van gevaarlijke stoffen bevat, waarbij voor elk daarvan de indeling en de wijze van kenmerken is aangegeven (gevarensymbool, aard van de gevaren en veiligheidsaanbevelingen);  Overwegende dat bij het onderzoek van de lijst van gevaarlijke stoffen gebleken is dat het noodzakelijk is deze aan te passen aan de huidige wetenschappelijke en technische kennis, d.w.z. de indeling en de modaliteiten voor het kenmerken van bepaalde stoffen te herzien, de nomenclatuur op bepaalde punten duidelijker te preciseren, stoffen in de lijst op te nemen en aanvullende gegevens met betrekking tot deze lijst te verstrekken;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen inzake de opheffing van de technische handelsbelemmeringen in de sector gevaarlijke stoffen en preparaten,   (1) PB nr. 196 van 16.8.1967, blz. 1.  (2) PB nr. L 259 van 15.10.1979, blz. 10.   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Richtlijn 67/548/EEG wordt als volgt gewijzigd: >PIC FILE= "T0019997">    >PIC FILE= "T0019998">    >PIC FILE= "T0019999">    >PIC FILE= "T0020000">    >PIC FILE= "T0020001">    >PIC FILE= "T0020002">    >PIC FILE= "T0020003">    >PIC FILE= "T0020004">    >PIC FILE= "T0020005">    >PIC FILE= "T0020006">    Artikel 2 De Lid-Staten dienen vóór 31 december 1982 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis. Zij passen deze bepalingen uiterlijk toe met ingang van 1 juli 1983.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 23 oktober 1981.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie  BIJLAGE  >PIC FILE= "T0020007">    >PIC FILE= "T0020008">    >PIC FILE= "T0020009">    >PIC FILE= "T0020010">    >PIC FILE= "T0020011">    >PIC FILE= "T0020012">    >PIC FILE= "T0020013">    >PIC FILE= "T0020014">    >PIC FILE= "T0020015">    >PIC FILE= "T0020016">    >PIC FILE= "T0020017">    >PIC FILE= "T0020018">    >PIC FILE= "T0020019">    >PIC FILE= "T0020020">    >PIC FILE= "T0020021">    >PIC FILE= "T0020022">    >PIC FILE= "T0020023">    >PIC FILE= "T0020024">    >PIC FILE= "T0020025">    >PIC FILE= "T0020026">    >PIC FILE= "T0020027">    >PIC FILE= "T0020028">    >PIC FILE= "T0020029">    >PIC FILE= "T0020030">    >PIC FILE= "T0020031">    >PIC FILE= "T0020032">    >PIC FILE= "T0020033">    >PIC FILE= "T0020034">    >PIC FILE= "T0020035">


Avis juridique important

|

31994L0035

Richtlijn 94/35/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 30 juni 1994 inzake zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt

Publicatieblad Nr. L 237 van 10/09/1994 blz. 0003 - 0012 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 27 blz. 0005  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 27 blz. 0005

RICHTLIJN 94/35/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD van 30 juni 1994 inzake zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruiktHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gelet op Richtlijn 89/107/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt (1), inzonderheid op artikel 3, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding,Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (4),Overwegende dat de verschillen tussen de nationale wetgevingen inzake zoetstoffen en de gebruiksvoorwaarden daarvan een belemmering vormen voor het vrije verkeer van levensmiddelen; dat deze verschillen ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen;Overwegende dat bij alle voorschriften betreffende zoetstoffen en de gebruiksvoorwaarden daarvan in de eerste plaats moet worden uitgegaan van de noodzaak om de consument te beschermen en voor te lichten;Overwegende dat het gebruik van deze stoffen, gelet op de meest recente wetenschappelijke en toxicologische informatie die daarover beschikbaar is, alleen in bepaalde levensmiddelen en onder bepaalde gebruiksvoorwaarden mag worden toegelaten;Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan de voorschriften met betrekking tot andere functies dan de zoetkracht van de stoffen die onder deze richtlijn vallen;Overwegende dat het gebruik van zoetstoffen ter vervanging van suiker verantwoord is bij de produktie van levensmiddelen met verminderde verbrandingswaarde, niet-tandbederf-verwekkende levensmiddelen of levensmiddelen zonder toegevoegde suiker, wanneer de houdbaarheid door vervanging van suiker wordt verlengd, en bij de produktie van dieetvoeding,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 11. Deze richtlijn is een bijzondere richtlijn in het kader van de algemene richtlijn in de zin van artikel 3 van Richtlijn 89/107/EEG.2. Deze richtlijn is van toepassing op levensmiddelenadditieven, hierna "zoetstoffen" genoemd, die worden gebruikt- om aan levensmiddelen een zoete smaak te geven,- als tafelzoetstoffen.3. In de zin van deze richtlijn worden de vermeldingen "zonder toegevoegde suikers" en "met verminderde verbrandingswaarde" in de derde kolom van de bijlage als volgt gedefinieerd:- "zonder toegevoegde suikers": waaraan geen mono- of disacchariden of een om zijn zoetkracht gebruikt levensmiddel zijn toegevoegd;- "met verminderde verbrandingswaarde": met een verbrandingswaarde waarvan de vermindering in vergelijking met het oorspronkelijke levensmiddel of een soortgelijk produkt ten minste 30 % bedraagt.4. Deze richtlijn is niet van toepassing op levensmiddelen met zoetkracht.Artikel 21. Alleen de in de bijlage opgenomen zoetstoffen mogen met het oog op- de verkoop ervan aan de eindverbruiker of- het gebruik ervan voor de vervaardiging van levensmiddelenin de handel worden gebracht.2. De in lid 1, tweede streepje, bedoelde zoetstoffen mogen alleen worden gebruikt voor de vervaardiging van de in de bijlage genoemde levensmiddelen, en wel onder de aldaar gespecificeerde voorwaarden.3. Behoudens bijzondere bepalingen mogen zoetstoffen overeenkomstig Richtlijn 89/398/EEG (5) niet worden gebruikt in levensmiddelen die voor zuigelingen en peuters of kleuters zijn bestemd.4. De in de bijlage aangegeven maximale gebruiksdoses hebben betrekking op gebruiksklare levensmiddelen die volgens de gebruiksaanwijzing bereid zijn.Artikel 31. Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de bijzondere richtlijnen waarbij het gebruik van de in de bijlage genoemde additieven voor een ander doel dan zoetkracht wordt toegestaan.2. Deze richtlijn is eveneens van toepassing onverminderd de communautaire bepalingen betreffende de samenstelling en de omschrijving van levensmiddelen.Artikel 4Wanneer er twijfel bestaat over de vraag of er in het kader van deze richtlijn in een bepaald levensmiddel zoetstoffen mogen worden gebruikt, kan volgens de procedure van artikel 7 worden besloten of dat levensmiddel moet worden beschouwd als een levensmiddel dat in een van de in de derde kolom van de bijlage bedoelde categorieën is ingedeeld.Artikel 51. De verkoopbenaming van tafelzoetstoffen moet de vermelding "tafelzoetstof op basis van . . ." bevatten, gevolgd door de naam of de namen van de zoetstoffen die voor de samenstelling ervan zijn gebruikt.2. Op de etikettering van tafelzoetstoffen die polyolen en/of aspartaam bevatten, moeten de volgende waarschuwingen voorkomen:- polyolen: "een overmatig gebruik kan een laxerend effect hebben";- aspartaam: "bevat een bron van fenylalanine".Artikel 6Vóór het verstrijken van de in artikel 9, lid 1, eerste streepje, bedoelde termijn worden volgens de procedure van artikel 7 bepalingen vastgesteld die betrekking hebben op:- de vermeldingen die moeten voorkomen in de etikettering van levensmiddelen die zoetstoffen bevatten, teneinde op dit kenmerk de aandacht te vestigen,- de waarschuwingen in verband met de aanwezigheid van bepaalde zoetstoffen in levensmiddelen.Artikel 71. In de gevallen waarin de in dit artikel omschreven procedure moet worden toegepast, leidt de voorzitter van het Permanent Comité voor levensmiddelen, hierna het Comité genoemd, deze procedure bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad, geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.Artikel 81. Binnen drie jaar na de aanneming van deze richtlijn voeren de Lid-Staten, op grond van de algemene criteria voor het gebruik van levensmiddelenadditieven van punt 4 van bijlage II van Richtlijn 89/107/EEG, een systeem in voor geregeld toezicht op de consumptie van zoetstoffen door de consument.De regels in verband met dit toezichtsysteem worden volgens de procedure van artikel 7 gecoördineerd.2. Binnen vijf jaar na de aanneming van deze richtlijn dient de Commissie, aan de hand van de informatie die zij dank zij dit toezichtsysteem heeft verkregen, bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de veranderingen die op de zoetstoffenmarkt hebben plaatsgevonden, over de hoeveelheden die worden gebruikt en over eventueel noodzakelijke extra beperkingen van de gebruiksvoorwaarden, ook door middel van passende waarschuwingen voor de consument, teneinde een eventuele overschrijding van de aanvaardbare dagelijkse dosis te voorkomen. Dat verslag gaat zo nodig vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze richtlijn.Artikel 91. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 31 december 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Deze bepalingen moeten- de handel in en het gebruik van produkten die aan deze richtlijn voldoen, uiterlijk op 31 december 1995 toestaan,- de handel in en het gebruik van produkten die niet aan deze richtlijn voldoen, uiterlijk op 30 juni 1996 verbieden. Produkten die vóór deze datum in de handel gebracht of geëtiketteerd zijn en die niet aan deze richtlijn voldoen, mogen echter worden verhandeld totdat de voorraden zijn uitgeput.De Lid-Staten stellen de Commissie van de vastgestelde bepalingen in kennis.2. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.Artikel 10Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 11Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 30 juni 1994.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterE. KLEPSCHVoor de RaadDe VoorzitterA. BALTAS(1) PB nr. L 40 van 11. 2. 1989, blz. 27. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 94/34/EG (zie bladzijde 1 van dit Publikatieblad).(2) PB nr. C 206 van 13. 8. 1992, blz. 3.(3) PB nr. C 332 van 16. 12. 1992, blz. 10.(4) Advies van het Europees Parlement van 29 oktober 1993 (PB nr. C 305 van 23. 11. 1993), bevestigd op 2 december 1993 (PB nr. C 342 van 20. 12. 1993), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 11 november 1993 (nog niet in het Publikatieblad verschenen) en besluit van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3. 1994, blz. 81).(5) PB nr. L 186 van 30. 6. 1989, blz. 27.BIJLAGE >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31990L0679

Richtlijn 90/679/EEG van de Raad van 26 november 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan biologische agentia op het werk (Zevende bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 374 van 31/12/1990 blz. 0001 - 0012 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 5 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 5 blz. 0025

RICHTLIJN VAN  DE RAADvan 26 november 1990betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van  blootstelling aan biologische agentia op het werk (zevende bijzondere richtlijn in de zin van  artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)(90/679/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 118 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), opgesteld na raadpleging van het Raadgevend Comité voor  de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats, In samenwerking met het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad door middel van  richtlijnen de minimumvoorschriften vaststelt om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te  bevorderen, ten einde een hogere graad van bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de  werknemers te waarborgen; Overwegende dat volgens dit artikel in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve,  financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij oprichting en ontwikkeling van kleine  en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen; Overwegende dat in de resolutie van de Raad van 27 februari 1984 betreffende een tweede  actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake de veiligheid en de gezondheid op het werk (4)  in de uitwerking van maatregelen voor de bescherming van aan gevaarlijke agentia blootgestelde  werknemers is voorzien; Overwegende dat de mededeling van de Commissie over haar programma inzake de veiligheid, de  hygiëne en de gezondheid op het werk (5) voorziet in de vaststelling van richtlijnen om de  veiligheid en de gezondheid van de werknemers te garanderen; Overwegende dat naleving van de minimumvoorschriften die een hogere graad van bescherming en  gezondheid kunnen garanderen wat betreft de bescherming van de werknemers tegen de risico's van  blootstelling aan biologische agentia op het werk, dwingend vereist is om de veiligheid en de  gezondheid van de werknemers te waarborgen; Overwegende dat de onderhavige richtlijn een bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid  1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van  maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers  op het werk (6); dat de bepalingen van laatstgenoemde richtlijn derhalve ten volle gelden voor de  blootstelling van werknemers aan biologische agentia, onverminderd meer dwingende en/of specifieke  bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen; Overwegende dat omtrent de aan blootstelling aan biologische agentia op het werk verbonden risico's  meer nauwkeurige kennis kan worden verkregen als daarvan aantekening wordt gehouden; Overwegende dat, ter verbetering van de bescherming van gezondheid en veiligheid van de werknemers,  de werkgevers de evolutie van de technologie voortdurend moeten volgen; Overwegende dat voor de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van aan biologische agentia  blootgestelde werknemers preventieve maatregelen dienen te worden genomen; Overwegende dat deze richtlijn een concreet element vormt in het kader van de verwezenlijking van  de sociale dimensie van de interne markt; Overwegende dat het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming  op de arbeidsplaats krachtens Besluit 74/325/EEG (1) door de Commissie wordt geraadpleegd voor het  uitwerken van voorstellen op dit gebied, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:DEEL IALGEMENE BEPALINGEN Artikel  1Doel1.  Deze richtlijn, die de zevende bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van  Richtlijn 89/391/EEG is, heeft ten doel de werknemers te beschermen tegen gevaren voor hun  gezondheid en veiligheid die zich tijdens hun werk door blootstelling aan biologische agentia  voordoen of kunnen voordoen en dergelijke gevaren te voorkomen. In deze richtlijn worden bijzondere minimumvoorschriften ter zake vastgesteld. 2.  Richtlijn 89/391/EEG geldt ten volle voor het gehele in lid 1 bedoelde terrein, onverminderd  meer dwingende en/of specifieke bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen. 3.  Deze richtlijn is van toepassing onverminderd het bepaalde in Richtlijn 90/219/EEG van de Raad  van 23 april 1990 inzake het ingeperkte gebruik van genetisch gemodificeerde micro-organismen (2)  en Richtlijn 90/220/EEG van de Raad van 23 april 1990 inzake de doelbewuste introductie van  genetisch gemodificeerde organismen in het milieu (3). Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn  wordt verstaan onder: a)  biologische agentia: micro-organismen, met inbegrip van die welke genetisch zijn gemodificeerd,  celculturen enmenselijke endoparasieten die een infectie, allergie of toxiciteit kunnen  veroorzaken; b)micro-organisme: een al dan niet cellulaire microbiologische entiteit, met het vermogen van  replicatie of overdracht van genetisch materiaal; c)celcultuur: het in vitro kweken van cellen afkomstig van meercellige organismen; d)biologische agentia worden in vier risicogroepen inge-deeld, naar gelang van het risico van  infecties dat zij met zich brengen: 1.  biologisch agens van groep 1: een agens waarvan het onwaarschijnlijk is dat het bij de mens een  ziekte kan veroorzaken; 2.  biologisch agens van groep 2: een agens dat bij de mens een ziekte kan veroorzaken en een  gevaar voor de werknemers kan opleveren; het is onwaarschijnlijk dat het zich onder de bevolking  verspreidt; er bestaat gewoonlijk een effectieve profylaxe of behandeling; 3.  biologisch agens van groep 3: een agens dat bij de mens een ernstige ziekte kan veroorzaken en  een groot gevaar voor de werknemers kan opleveren; er is een kans dat het zich onder de bevolking  verspreidt, doch gewoonlijk bestaat er een effectieve profylaxe of behandeling; 4.  biologisch agens van groep 4: een agens dat bij de mens een ernstige ziekte veroorzaakt en een  groot gevaar voor de werknemers oplevert; er is een grote kans dat het zich onder de bevolking  verspreidt; gewoonlijk bestaat er geen effectieve profylaxe of behandeling.  Artikel  3Werkingssfeer - Vaststelling en beoordeling van derisico's1.  Deze richtlijn is van toepassing  op werkzaamheden waarbij werknemers ten gevolge van hun werk worden of kunnen worden blootgesteld  aan biologische agentia. 2. a)  Voor alle werkzaamheden waarbij zich het risico van blootstelling aan biologische agentia  kan voordoen, moeten de aard, de mate en de duur van de blootstelling van de werknemers worden  bepaald ten einde alle risico's voor de gezondheid of de veiligheid van de werknemers te kunnen  beoordelen en te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden genomen. b)Voor werkzaamheden die blootstelling aan verscheidene groepen van biologische agentia met zich  brengen, wordt het risico beoordeeld op basis van het gevaar dat wordt opgeleverd door alle  gevaarlijke biologische agentia die bij die werkzaamheden aanwezig zijn. c)Deze beoordeling moet op gezette tijden worden herhaald en in ieder geval telkens wanneer er een  wijziging plaatsvindt van de omstandigheden die van invloed kunnen zijn op de blootstelling van  werknemers aan biologische agentia. d)De werkgever dient de bevoegde instanties op hun verzoek mede te delen welke elementen bij deze  beoordeling hebben meegespeeld. 3.  De in lid 2 bedoelde beoordeling wordt verricht op basis van alle beschikbare informatie, met  inbegrip van de: - classificatie van biologische agentia die een gevaar voor de menselijke gezondheid zijn of kunnen  zijn, als bepaald in artikel 18; - door een bevoegde instantie verstrekte aanbevelingen om het biologische agens onder controle te  houden ten einde de gezondheid van de werknemers te beschermen wanneer de werknemers ten gevolge  van hun werk aan een dergelijke agens worden of kunnen worden blootgesteld; - informatie over ziekten die de werknemers kunnen oplopen ten gevolge van hun werk; - mogelijke allergene of toxicogene effecten die de werknemers ten gevolge van hun werk  ondervinden; - kennis van een ziekte waaraan een werknemer blijkt te lijden en die rechtstreeks verband houdt  met zijn werk.  Artikel 4Toepassing van de diverse artikelen betreffende de beoordeling van  risico's1.  Indien uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat de blootstelling en/of  mogelijke blootstelling betrekking heeft op een biologisch agens van groep 1, zonder aanwijsbaar  risico voor de gezondheid van de werknemers, dan zijn de artikelen 5 tot en met 17 en artikel 19  niet van toepassing. Wel moet punt 1 van bijlage VI in acht worden genomen. 2.  Indien uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat de werkzaamheid niet het welbewuste  voornemen impliceert te werken met een biologisch agens of een dergelijk agens te gebruiken, maar  wel blootstelling van de werknemers aan een biologisch agens met zich kan brengen, zoals bij de  werkzaamheden van de indicatieve lijst in bijlage I, dan zijn de artikelen 5, 7, 8, 10, 11, 12, 13  en 14 van toepassing tenzij uit de in artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat dit niet  noodzakelijk is. DEEL IIVERPLICHTINGEN VAN DE WERKGEVERS Artikel 5VervangingIndien de aard van het werk het  toelaat, vermijdt de werkgever het gebruik van een schadelijk biologisch agens door het te  vervangen door een biologisch agens dat, volgens de huidige stand van de kennis, in de  omstandigheden waaronder het wordt gebruikt niet of minder gevaarlijk is voor de gezondheid van de  werknemers.  Artikel 6Vermindering van de risico's1.  Indien uit de resultaten van de in artikel  3 bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de gezondheid of de veiligheid van de  werknemers bestaat, moet blootstelling van de werknemers worden voorkomen. 2.  Indien dit, gezien de werkzaamheden en de in artikel 3 bedoelde risicobeoordeling, technisch  niet uitvoerbaar is, moet het risico van blootstelling tot een zodanig laag niveau worden  teruggebracht als voor een adequate bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de betrokken  werknemers noodzakelijk is, met name door onderstaande maatregelen toe te passen met inachtneming  van het resultaat van de in artikel 3 bedoelde beoordeling: a)  maximale beperking van het aantal werknemers dat wordt of kan worden blootgesteld; b)een zodanige opzet van de arbeidsprocédés en de technische controle-maatregelen, dat het  vrijkomen van biologische agentia op het werk vermeden of tot een minimum beperkt wordt; c)collectieve beschermingsmaatregelen en/of, wanneer de blootstelling niet met andere middelen kan  worden vermeden, individuele beschermingsmaatregelen; d)hygiënische maatregelen die verenigbaar zijn met de doelstelling om gevallen waarin een  biologisch agens per ongeluk van de werkplek naar buiten wordt overgebracht of vrijkomt, te  voorkomen of te verminderen; e)gebruik van het biorisicoteken zoals afgebeeld in bijlage II en van andere waarschuwingstekens; f)opstelling van actieplannen voor gebruik bij ongevallen met biologische agentia; g)waar nodig en technisch mogelijk, tests op de aanwezigheid van op het werk gebruikte biologische  agentia buiten de eerste fysieke omhulling; h)middelen voor het veilig verzamelen, opslaan en verwijderen van afvalstoffen door werknemers,  met inbegrip van het gebruik van veilige en herkenbare recipiënten, zo nodig na passende  behandeling; i)regelingen voor het veilig omgaan met en vervoeren van biologische agentia op het werk.   Artikel 7Informatie ten behoeve van de bevoegde instantie1.  Indien uit de resultaten van de in  artikel 3 bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de gezondheid of de veiligheid van de  werknemers bestaat, verstrekken de werkgevers desgevraagd de volgende relevante gegevens aan de  bevoegde instantie: - de uitkomsten van de beoordeling; - de werkzaamheden waarbij de werknemers aan biologische agentia zijn of mogelijk zijn  blootgesteld; - het aantal blootgestelde werknemers; - de naam en de kwalificatie van de persoon die verantwoordelijk is voor de gezondheid en de  veiligheid op het werk; - de getroffen preventieve en beschermende maatregelen, inclusief arbeidsprocédés en werkmethoden; - een noodplan voor de bescherming van de werknemers tegen blootstelling aan een biologisch agens  van groep 3 of groep 4 in geval van een falende fysieke omhulling. 2.  De werkgever moet de bevoegde instantie onmiddellijk op de hoogte stellen van ieder ongeval of  incident dat mogelijkerwijs heeft geleid tot het vrijkomen van een biologisch agens en dat een  ernstige infectie en/of ziekte bij de mens kan veroorzaken. 3.  De in artikel 11 bedoelde lijst en het in artikel 14 bedoelde medische dossier moeten  overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk aan de bevoegde instantie worden overgedragen  ingeval de onderneming haar werkzaamheden staakt.  Artikel 8Hygiënische en individuele  beschermingsmaatregelen1.  Voor alle werkzaamheden waarbij de gezondheid of de veiligheid van  werknemers door werk met biologische agentia risico lopen, zijn de werkgevers gehouden passende  maatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat: a)  de werknemers niet eten of drinken in werkzones waar gevaar voor besmetting met biologische  agentia bestaat; b)er passende beschermende kleding of andere geschikte bijzondere kleding aan de werknemers ter  beschikking wordt gesteld; c)er passende en voldoende was- en toiletfaciliteiten aan de werknemers ter beschikking worden  gesteld, eventueel met inbegrip van oogdouches en/of huidantiseptica; d)de noodzakelijke beschermende uitrusting- op correcte wijze op een daartoe aangewezen plaats  wordt bewaard; - zo mogelijk vóór, maar in ieder geval na ieder gebruik wordt gecontroleerd en gereinigd; - wordt hersteld, indien defect, of vervangen voordat zij weer wordt gebruikt. e)  tot in details procedures voor het nemen van, werken met en behandelen van monsters van  menselijke of dierlijke oorsprong worden vastgesteld. 2. a)  Werkkleding en beschermende uitrusting, met inbegrip van de in lid 1 bedoelde beschermende  kleding, die door biologische agentia verontreinigd kan zijn, moet bij het verlaten van de werkplek  worden uitgetrokken en, alvorens de onder b) bedoelde maatregelen worden genomen, van andere  kleding gescheiden worden bewaard. b)  De werkgever moet ervoor zorgen dat dergelijke kleding en beschermende uitrusting ontsmet en  gereinigd of zo nodig vernietigd wordt. 3.  De kosten van de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen mogen niet op de werknemers worden  verhaald.  Artikel 9Voorlichting en opleiding van de werknemers1.  De werkgever neemt passende  maatregelen om ervoor te zorgen dat de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of  de inrichting een voldoende en adequate opleiding op basis van alle beschikbare gegevens krijgen,  met name in de vorm van voorlichting en instructies met betrekking tot: a)  mogelijke gevaren voor de gezondheid; b)voorzorgsmaatregelen om blootstelling te voorkomen; c)hygiënische voorschriften; d)het dragen en gebruiken van beschermende uitrusting en kleding; e)de door de werknemers te nemen maatregelen in geval van en ter voorkoming van ongevallen. 2.  Deze opleiding moet- worden gegeven bij de aanvang van het werk waarbij de werknemers met  biologische agentia in aanraking komen, - worden aangepast aan de ontwikkeling van de risico's en aan het ontstaan van nieuwe risico's,  en- indien nodig, op gezette tijden worden herhaald.  Artikel 10Voorlichting van de werknemers  in bijzondere gevallen1.  De werkgever zorgt op de werkplek voor schriftelijke instructies en zo  nodig voor aanplakbiljetten welke ten minste de procedure vermelden die moet worden gevolgd  ingeval: - er zich een ernstig ongeval of incident voordoet met een biologisch agens; - er gewerkt wordt met een biologisch agens van groep 4. 2.  Werknemers moeten onmiddellijk ieder ongeval of incident met een biologisch agens melden aan  degene die de leiding heeft van het werk, of aan degene die verantwoordelijk is voor de veiligheid  en de gezondheid op het werk. 3.  De werkgever moet de werknemers en/of hun vertegenwoordigers onmiddellijk op de hoogte stellen  van ieder ongeval of incident dat mogelijkerwijs heeft geleid tot het vrijkomen van een biologisch  agens en dat een ernstige infectie en/of ziekte bij de mens kan veroorzaken. Voorts moet de werkgever de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de  inrichting zo snel mogelijk op de hoogte stellen van een ernstig ongeval of incident, de oorzaken  ervan en van de genomen of te nemen maatregelen om de situatie te verhelpen. 4.  Iedere werknemer krijgt inzage in de informatie van de in artikel 11 bedoelde lijst die hem  persoonlijk betreft. 5.  Werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting krijgen inzage in  anonieme collectieve informatie. 6.  De werkgever verstrekt de werknemers en/of hun vertegenwoordigers op hun verzoek de in artikel  7, lid 1, bedoelde informatie. Artikel 11Bijhouden van lijsten van blootgestelde werknemers1.  De werkgever houdt een lijst bij  van aan biologische agentia van groep 3 en/of groep 4 blootgestelde werknemers, waarbij wordt  aangegeven welk soort werk zij verricht hebben en, indien mogelijk, aan welk biologisch agens zij  eventueel zijn blootgesteld, alsmede, indien van toepassing, registers over blootstellingen,  ongevallen en incidenten. 2.  De in lid 1 bedoelde lijst wordt overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk bewaard  voor een tijdvak van ten minste tien jaar na het einde van de blootstelling. In geval van blootstellingen die kunnen resulteren in infecties die- worden veroorzaakt door  biologische agentia waarvan bekend is dat zij hardnekkige of latente infecties teweeg kunnen  brengen; - op basis van de huidige kennis pas vele jaren later, wanneer de ziekte zich ontwikkelt, kunnen  worden onderkend; - een bijzonder lange incubatieperiode hebben, alvorens de ziekte zich ontwikkelt; - behandeling ten spijt, gedurende lange tijd steeds opnieuw de kop opsteken; of- ernstige  complicaties op lange termijn kunnen hebben, wordt de lijst gedurende een navenant langere tijd doch niet meer dan veertig jaar na de laatst  bekende blootstelling bewaard. 3.  De in artikel 14 bedoelde arts en/of de instantie die bevoegd is ter zake van de gezondheid en  de veiligheid op het werk, alsmede alle andere voor de gezondheid en de veiligheid op het werk  verantwoordelijke personen krijgen inzage in de in lid 1 bedoelde lijst.  Artikel 12Raadpleging  en medezeggenschap van de werknemersOvereenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG worden de  werknemers en/of hun vertegenwoordigers geraadpleegd en hebben zij medezeggenschap omtrent de  materies die onder deze richtlijn, met inbegrip van de bijlagen, vallen.  Artikel 13Kennisgeving  aan de bevoegde instantie1.  De bevoegde instantie wordt vooraf op de hoogte gebracht van het  gebruik, voor de eerste maal, van: - biologische agentia van groep 2; - biologische agentia van groep 3; - biologische agentia van groep 4. Deze kennisgeving vindt ten minste dertig dagen vóór de aanvang van de werkzaamheden plaats. Onverminderd het bepaalde in lid 2, wordt ook vooraf kennis gegeven van het gebruik, voor de eerste  maal, van elk volgende biologische agens van groep 4, en van elk volgende nieuwe biologische agens  van groep 3 indien de werkgever dit biologische agens voorlopig zelf indeelt. 2.  Laboratoria die diagnostiserend werk verrichten dat betrekking heeft op biologische agentia van  groep 4, behoeven slechts een eerste kennisgeving van hun geplande werkzaamheden te doen. 3.  De kennisgeving moet opnieuw plaatsvinden wanneer er in de procédés en/of procedures wezenlijke  veranderingen plaatsvinden die gevolgen kunnen hebben voor de gezondheid en de veiligheid op het  werk en waardoor de eerdere kennisgeving wordt achterhaald. 4.  De in dit artikel bedoelde kennisgeving omvat: a)  de naam en het adres van de onderneming en/of de inrichting; b)de naam en de kwalificaties van de persoon die verantwoordelijk is voor de veiligheid en de  gezondheid op het werk; c)de resultaten van de in artikel 3 bedoelde beoordeling; d)de soort waartoe het biologische agens behoort; e)de voorgenomen beschermende en preventieve maatregelen. DEEL IIIDIVERSE BEPALINGEN Artikel 14Medische controle1.  De Lid-Staten treffen overeenkomstig  de nationale wetgeving en gebruiken maatregelen met het oog op een passende controle van de  gezondheid van werknemers voor wier gezondheid of veiligheid blijkens de resultaten van de in  artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling een risico bestaat. 2.  De in lid 1 bedoelde maatregelen moeten van dien aard zijn dat elke werknemer zo nodig aan een  passende medische controle kan worden onderworpen: - alvorens te worden blootgesteld; - daarna met regelmatige tussenpozen. Deze maatregelen moeten van dien aard zijn dat rechtstreeks individuele maatregelen en maatregelen  op het gebied van de arbeidshygiëne ten uitvoer kunnen worden gelegd. 3.  Bij de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling moet worden vastgesteld voor welke werknemers  speciale beschermende maatregelen nodig kunnen zijn. Zo nodig moeten doeltreffende vaccins beschikbaar worden gesteld voor werknemers die nog niet  immuun zijn tegen het biologische agens waaraan zij zijn of waarschijnlijk worden blootgesteld. Indien een werknemer een infectie en/of een ziekte blijkt te hebben die het gevolg zou zijn van  blootstelling, stelt de voor de medische controle van de werknemers verantwoordelijke arts of  instantie andere werknemers die op soortgelijke wijze zijn blootgesteld, een medische controle  voor. In dit geval wordt het blootstellingsrisico, overeenkomstig artikel 3, opnieuw beoordeeld. 4.  Indien medische controle plaatsvindt, wordt overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk  gedurende een tijdvak van ten minste tien jaar na het einde van de blootstelling een persoonlijk  medisch dossier bijgehouden. In de bijzondere gevallen bedoeld in artikel 11, lid 2, tweede alinea, wordt er gedurende een  navenant langere tijd doch niet meer dan 40 jaar na de laatst bekende blootstelling een persoonlijk  medisch dossier bijgehouden. 5.  De voor de medische controle verantwoordelijke arts of instantie stelt alle beschermende of  preventieve maatregelen voor die dienstig zijn ten aanzien van individuele werknemers. 6.  Aan de werknemers moeten inlichtingen en raadgevingen worden verstrekt over de medische  controle waaraan zij na het einde van de blootstelling kunnen worden onderworpen. 7.  Overeenkomstig de nationale wetgeving en/of gebruiken: - krijgen de werknemers inzage in de hen betreffende medische controledossiers, en- kan de  betrokken werknemer of de werkgever om herziening van de resultaten van de medische controle  verzoeken. 8.  Bijlage IV bevat praktische aanbevelingen voor de medische controle van de werknemers. 9.  Alle gevallen van ziekte of overlijden die overeenkomstig de nationale wetgeving en/of  gebruiken zijn onderkend als een gevolg van blootstelling aan biologische agentia op het werk  moeten aan de bevoegde instantie worden gemeld. Artikel 15Diensten op het gebied van de gezondheidszorg en de diergeneeskunde met uitzondering  van diagnoselaboratoria1.  Ten behoeve van de in artikel 3 bedoelde beoordeling moet speciaal  aandacht worden besteed aan: a)  onzekerheid over de aanwezigheid van biologische agentia in het organisme van patiënten of van  dieren en in de daaruit genomen materialen en monsters; b)het risico van in het organisme van patiënten of van dieren en in de daaruit genomen materialen  en monsters aanwezige of vermoede biologische agentia; c)het aan de aard van het werk verbonden risico. 2.  In diensten op het gebied van de gezondheidszorg en de diergeneeskunde dienen maatregelen te  worden getroffen voor een adequate gezondheidsbescherming en beveiliging van de betrokken  werknemers. De maatregelen moeten onder meer bestaan uit: a)  de omschrijving van passende ontsmettings- en desinfectieprocedures enb)  de uitwerking van  procedures voor veilige omgang met en verwijdering van besmette afvalmaterialen. 3.  In isolatieafdelingen met patiënten of dieren die besmet zijn of zouden zijn met biologische  agentia van groep 3 of 4 moeten passende beheersingsmaatregelen uit bijlage V, kolom A, worden  gekozen om het infectiegevaar tot een minimum te beperken.  Artikel 16Speciale maatregelen voor  industriële procédés, laboratoria en dierenverblijven1.  In laboratoria, met inbegrip van  diagnoselaboratoria, en verblijven voor proefdieren die opzettelijk zijn besmet met biologische  agentia van de groepen 2, 3 of 4 dan wel dragers zijn of zouden zijn van die agentia, dienen de  volgende maatregelen te worden getroffen: a)  laboratoria die werkzaamheden verrichten waarbij met biologische agentia van de groepen 2, 3 of  4 wordt gewerkt met het oog op onderzoek, ontwikkeling, onderwijs of diagnose moeten in  overeenstemming met bijlage V beheersingsmaatregelen vaststellen om het infectiegevaar tot een  minimum te beperken; b)op grond van de in artikel 3 bedoelde beoordeling moeten in overeenstemming met bijlage V  maatregelen worden vastgesteld nadat het voor de biologische agentiavereiste fysieke  beheersingsniveau is vastgesteld op basis van de risicograad. Activiteiten waarbij wordt gewerkt met een biologisch agens mogen slechts worden uitgevoerd: - voor een biologisch agens van groep 2, op werkplekken met ten minste een beheersingsniveau 2; - voor een biologisch agens van groep 3, op werkplekken met ten minste een beheersingsniveau 3; - voor een biologisch agens van groep 4, op werkplekken met ten minste een beheersingsniveau 4; c)laboratoria waar wordt omgegaan met materialen waarvan het onzeker is of hierin voor de mens  mogelijk ziekteverwekkende biologische agentia aanwezig zijn, maar die zich niet ten doel stellen  om met die biologische agentia als zodanig te werken (dat wil zeggen deze te kweken of te  concentreren), dienen ten minste beheersingsniveau 2 in aanmerking te nemen. Afhankelijk van de  situatie moet beheersingsniveau 3 of 4 gelden wanneer bekend is of vermoed wordt dat dit  noodzakelijk is, tenzij richtsnoeren van de bevoegde nationale instanties in sommige gevallen een  lager beheersingsniveau voldoende achten. 2.  Voor industriële procédés waarbij biologische agentia van de groepen 2, 3 of 4 worden gebruikt,  moeten de volgende maatregelen worden genomen; a)  uitgaande van de materiële en procedurele maatregelen van bijlage VI gelden de  beheersingsbeginselen uiteengezet in lid 1, onder b), tweede alinea, ook voor industriële  procédés; b)op grond van de beoordeling van het risico in verband met het gebruik van biologische agentia  van de groepen 2, 3 of 4 kunnen de bevoegde instanties beslissen tot passende maatregelen die  moeten worden toegepast op het industriële gebruik van die biologische agentia; c)ten aanzien van alle onder dit artikel vallende werkzaamheden waaromtrent nog geen definitieve  beoordeling van een biologisch agens mogelijk is geweest maar wel aanwijzingen bestaan dat het  voorgenomen gebruik ervan tot een ernstig risico voor de gezondheid van de werknemers kan leiden,  geldt dat de werkzaamheden slechts mogen worden uitgevoerd op werkplekken met ten minste een  beheersingsniveau 3.  Artikel 17Gebruik van gegevensDe Commissie kan kennis nemen van het  gebruik dat de bevoegde nationale instanties van de in artikel 14, lid 9, bedoelde informatie  maken. Artikel 18Classificatie van de biologische agentia1.  Volgens de procedure van artikel 118 A van  het Verdrag neemt de Raad binnen zes maanden na de datum van tenuitvoerlegging bedoeld in artikel  20, lid 1, een eerste lijst aan van biologische agentia van de groepen 2, 3 en 4 voor bijlage III. 2.  De communautaire classificatie vindt plaats op basis van de definities in artikel 2, onder d),  punten 2 tot en met 4 (groepen 2 tot en met 4). 3.  De Lid-Staten stellen in afwachting van een communautaire classificatie aan de hand van de  definities in artikel 2, onder d), punten 2 tot en met 4, een classificatie op van de biologische  agentia die een gevaar voor de gezondheid van de mens inhouden of kunnen inhouden (groepen 2 tot en  met 4). 4.  Indien het te beoordelen biologische agens niet duidelijk kan worden ingedeeld in één van de in  artikel 2, onder d), gedefinieerde groepen, moet het onder de alternatieven worden ingedeeld in de  groep met het hoogste risico.  Artikel 19BijlagenDe zuiver technische aanpassingen van de  bijlagen in verband met de technische vooruitgang, de ontwikkeling van internationale regelingen of  specificaties en de nieuwe kennis ophet gebied van biologische agentia worden vastgesteldvolgens  de procedure van artikel 17 van Richtlijn89/391/EEG.  Artikel 20Slotbepalingen1.  De Lid-Staten  doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk drie  jaar na de kennisgeving van deze richtlijn (1) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de  Commissie daarvan onverwijld in kennis. In het geval van de Portugese Republiek bedraagt de in de eerste alinea bedoelde termijn evenwel  vijf jaar. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen of reeds hebben vastgesteld.  Artikel 21Deze  richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 26 november 1990. Voor de RaadDe VoorzitterC. DONAT CATTIN(1) PB nr. C 150 van 8. 6. 1988,  blz. 6. (2) PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 92. (3) PB nr. C 56 van 6. 3. 1989, blz. 38. (4) PB nr. C 67 van 8. 3. 1984, blz. 2. (5) PB nr. C 28 van 3. 2. 1988, blz. 1. (6) PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1. (1) PB nr. L 185 van 9. 7. 1974, blz. 15. (2) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 1. (3) PB nr. L 117 van 8. 5. 1990, blz. 15. (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 29 november 1990.  BIJLAGE I INDICATIEVE LIJST VAN WERKZAAMHEDEN (Artikel 4, lid 2)1.  Werk in de  voedingsindustrie. 2.  Werk in de landbouw. 3.  Werkzaamheden waarbij sprake is van contact met dieren en/of produkten van dierlijke  oorsprong. 4.  Werk in de gezondheidszorg, met inbegrip van werk in isolatie- en post-mortem-eenheden. 5.  Werk in klinische, veterinaire en diagnoselaboratoria, met uitsluiting van microbiologische  diagnoselaboratoria. 6.  Werk in vuilverwerkingsbedrijven. 7.  Werk in installaties voor de zuivering van rioolwater.  BIJLAGE II BIORISICOTEKEN (Artikel 6, lid 2, onder e))>BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aeFN9,6" EIND VAN DE GRAFIEK> BIJLAGE III COMMUNAUTAIRE CLASSIFICATIE (Artikel 18 en artikel 2, onder d)p.m.  BIJLAGE IV PRAKTISCHE AANBEVELINGEN VOOR DE MEDISCHE CONTROLE VAN DE WERKNEMERS (Artikel  14, lid 8)1.  De arts en/of de instantie die voor de medische controle van de aan biologische  agentia blootgestelde werknemers verantwoordelijk zijn, dienen goed op de hoogte te zijn van de  voorwaarden en omstandigheden van de blootstelling van elke werknemer. 2.  De medische controle van de werknemers dient te geschieden overeenkomstig de beginselen en de  gebruiken van de arbeidsgeneeskunde; daarbij moeten ten minste de volgende maatregelen worden  genomen: - het aanleggen van een dossier met de medische voorgeschiedenis en het beroepsverleden van de  werknemer; - een beoordeling van de gezondheidstoestand van iedere afzonderlijke werknemer; - indien nodig biologische monitoring alsmede opsporing van de eerste en nog reversibele effecten. Voor elke werknemer die aan een medische controle is onderworpen kan tot verder onderzoek worden  besloten op grond van de jongste inzichten op het terrein van de arbeidsgeneeskunde.  BIJLAGE V AANWIJZINGEN VOOR BEHEERSINGSMAATREGELEN EN BEHEERSINGSNIVEAUS (Artikel 15,  lid 3, en artikel 16, lid 1, onder a) en b))Opmerking voorafBij de toepassing van de maatregelen  in deze bijlage wordt rekening gehouden met de aard van de werkzaamheden, de beoordeling van de  risico's voor de werknemers en de aard van het btrokken biologische agens.>RUIMTE VOOR DE TABEL>  BIJLAGE VI BEHEERSING BIJ INDUSTRIËLE PROCÉDÉS (Artikel 4, lid 1, en artikel 16, lid 2,  onder a))Biologische agentia van groep 1Voor werk met biologische agentia van groep 1, met  inbegrip van verzwakte vaccins, moeten de beginselen van goede arbeidsveiligheid en -hygiëne in  acht worden genomen. Biologische agentia van de groepen 2, 3 en 4Het kan dienstig zijn beheersingsvoorschriften uit  verschillende van de hierna genoemde categorieën te kiezen en te combineren op basis van een  risicobeoordeling betreffende een specifiek procédé of gedeelte van een procédé.>RUIMTE VOOR DE  TABEL>


title: Richtlijn 2004/113/EG van de Raad van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten

text:
               21.12.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 373/37

      RICHTLIJN 2004/113/EG VAN DE RAAD

   van 13 december 2004
   houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 13, lid 1,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio's (2),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 6 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is de Unie gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben, en eerbiedigt de Unie de grondrechten zoals die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en zoals zij uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten voortvloeien, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht.

               (2)

               Gelijkheid voor de wet en bescherming tegen discriminatie is een universeel recht dat wordt erkend door de Universele Verklaring van de rechten van de mens, het VN-Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen, het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie, de Verdragen van de Verenigde Naties inzake burgerrechten en politieke rechten, respectievelijk inzake economische, sociale en culturele rechten en door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, die door alle lidstaten zijn ondertekend.

               (3)

               Belangrijk is dat bij het verbod op discriminatie andere fundamentele rechten en vrijheden worden geëerbiedigd, waaronder de bescherming van het privé- en gezinsleven en transacties in die context, en de godsdienstvrijheid.

               (4)

               Gelijkheid van mannen en vrouwen is een fundamenteel beginsel van de Europese Unie. Krachtens de artikelen 21 en 23 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie is elke discriminatie op grond van geslacht verboden en moet de gelijkheid van mannen en vrouwen op alle gebieden worden gewaarborgd.

               (5)

               Artikel 2 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap bepaalt dat het bevorderen van de gelijkheid van mannen en vrouwen een van de hoofdtaken van de Gemeenschap is. Evenzo legt artikel 3, lid 2, van het Verdrag de Gemeenschap de verplichting op om er bij elk optreden naar te streven de ongelijkheden tussen mannen en vrouwen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen actief te bevorderen.

               (6)

               De Commissie heeft in haar mededeling over de agenda voor het sociaal beleid aangekondigd van plan te zijn een richtlijn over seksediscriminatie buiten de arbeidsmarkt voor te stellen. Het voorstel strookt volledig met Beschikking 2001/51/EG van de Raad van 20 december 2000 betreffende het programma in verband met de communautaire strategie inzake de gelijkheid van mannen en vrouwen (2001-2005) (4), die alle communautaire beleidsmaatregelen bestrijkt en de bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen beoogt door de aanpassing van deze beleidsmaatregelen en de uitvoering van praktische maatregelen om de situatie van mannen en vrouwen in de samenleving te verbeteren.

               (7)

               De Europese Raad heeft op 7 en 9 december 2000 in Nice de Commissie verzocht om de rechten op het gebied van de gelijkheid te versterken door een voorstel voor een richtlijn aan te nemen ter bevordering van de gelijkheid van mannen en vrouwen op andere gebieden dan arbeid en beroep.

               (8)

               De Gemeenschap heeft een reeks juridische instrumenten goedgekeurd om seksediscriminatie op de arbeidsmarkt te voorkomen en te bestrijden. Deze instrumenten hebben het nut aangetoond van wetgeving in de strijd tegen discriminatie.

               (9)

               Discriminatie op grond van geslacht, waaronder intimidatie en seksuele intimidatie, komen ook op gebieden buiten de arbeidsmarkt voor. Deze discriminatie kan even nadelig zijn en een hinderpaal vormen voor de volledige en succesvolle integratie van mannen en vrouwen in het economische en sociale leven.

               (10)

               De problemen zijn vooral duidelijk op het gebied van goederen en diensten. Discriminatie op grond van geslacht moet daarom op dit gebied worden voorkomen en uitgebannen. Naar het voorbeeld van Richtlijn 2000/43/EG van de Raad houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming (5) kan deze doelstelling beter met behulp van communautaire wetgeving worden verwezenlijkt.

               (11)

               Deze wetgeving moet discriminatie op grond van geslacht bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten verbieden. Onder goederen wordt verstaan goederen in de zin van de bepalingen betreffende het vrije verkeer van goederen van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap. Onder diensten wordt verstaan diensten in de zin van artikel 50 van dat Verdrag.

               (12)

               Ter voorkoming van discriminatie op grond van geslacht is deze richtlijn zowel op directe als op indirecte discriminatie van toepassing. Van directe discriminatie is slechts sprake indien iemand op grond van geslacht minder gunstig wordt behandeld dan een ander in een vergelijkbare situatie. Verschillen tussen mannen en vrouwen bij de levering van diensten op het gebied van de gezondheidszorg die op fysieke verschillen tussen man en vrouw terug te voeren zijn, houden bij voorbeeld geen verband met vergelijkbare situaties en vormen derhalve geen discriminatie.

               (13)

               Het verbod op discriminatie moet gelden voor personen die goederen en diensten aanbieden die publiekelijk beschikbaar zijn en buiten de privé- en de gezinssfeer worden aangeboden, alsmede op de in die context verrichte transacties. Het is niet van toepassing op media- of reclame-inhoud, noch op openbaar of particulier onderwijs.

               (14)

               Eenieder beschikt over contractvrijheid, met inbegrip van de vrije keuze van een contractant voor een transactie. Een persoon die een goed of een dienst levert, kan een aantal subjectieve redenen hebben voor de keuze van zijn of haar contractant. Voorzover de keuze voor de contractant niet gebaseerd is op de sekse van die persoon, doet deze richtlijn geen afbreuk aan de vrije keuze van een contractant.

               (15)

               Er zijn reeds wetsinstrumenten die het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen op dat terrein toepassen. Deze richtlijn is daarom niet van toepassing op aangelegenheden van arbeid en beroep. Deze richtlijn is tevens niet van toepassing op door zelfstandigen verrichte arbeid voor zover die onder de bestaande wetsinstrumenten vallen. Deze richtlijn is slechts van toepassing op verzekeringen en pensioenen die berusten op een particuliere, vrijwillige en los van de arbeidsbetrekking staande grondslag.

               (16)

               Verschillen in behandeling zijn alleen aanvaardbaar indien zij gerechtvaardigd worden door een legitiem doel. Een legitiem doel kan bijvoorbeeld de bescherming van slachtoffers van seksegerelateerd geweld (opvanghuizen voor personen van hetzelfde geslacht), redenen van persoonlijke levenssfeer en zedelijkheid (het bieden van onderdak in iemands eigen woning), bevordering van de gelijkheid of van de belangen van mannen en vrouwen (vrijwillige organisaties voor personen van hetzelfde geslacht), vrijheid van vereniging (lidmaatschap van particuliere clubs met leden van hetzelfde geslacht) of het organiseren van sportactiviteiten (sportevenementen voor personen van hetzelfde geslacht) zijn. Iedere beperking moet evenwel passend en noodzakelijk zijn volgens de in de rechtspraak van het Europese Hof van Justitie vastgelegde criteria.

               (17)

               Het beginsel van gelijke behandeling in de toegang tot goederen en diensten vereist niet dat faciliteiten steeds op gedeelde basis aan mannen en vrouwen moeten worden aangeboden, als ze maar niet op een gunstiger basis aan leden van één geslacht worden aangeboden.

               (18)

               Het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren is wijdverspreid bij het verlenen van verzekeringsdiensten en aanverwante financiële diensten. Om de gelijke behandeling van mannen en vrouwen te waarborgen mag het gebruik van seksegerelateerde actuariële factoren niet resulteren in verschillen tussen de premies en uitkeringen van individuele personen. Om een plotse herordening van de markt te voorkomen mag deze regel uitsluitend gelden voor nieuwe contracten die na de omzettingsdatum van deze richtlijn worden gesloten.

               (19)

               Sommige risicocategorieën kunnen per sekse verschillen. In sommige gevallen is sekse een, maar niet noodzakelijk de enige, bepalende factor in de beoordeling van het te verzekeren risico. Voor overeenkomsten ter verzekering van een dergelijk risico kunnen de lidstaten besluiten uitzonderingen op de regel van sekseneutrale premies en uitkeringen toe te staan, mits zij ervoor kunnen zorgen dat de onderliggende actuariële statistische gegevens waarop de berekeningen gebaseerd zijn, betrouwbaar zijn, regelmatig geactualiseerd worden en voor het publiek beschikbaar zijn. Uitzonderingen zijn alleen mogelijk voor zover de regel van sekseneutraliteit nog niet in de nationale wetgeving wordt toegepast. Vijf jaar na de omzetting moeten de lidstaten nagaan of deze uitzonderingen nog steeds gerechtvaardigd zijn in het licht van de meest recente actuariële en statistische gegevens en een verslag dat de Commissie drie jaar na de datum van omzetting van deze richtlijn zal opstellen.

               (20)

               Het ongunstiger behandelen van vrouwen wegens zwangerschap of moederschap moet worden beschouwd als een vorm van directe discriminatie op grond van geslacht en moet daarom worden verboden in verzekeringsdiensten en aanverwante financiële diensten. De kosten in verband met zwangerschaps- en moederschapsrisico's mogen derhalve niet aan de leden van één geslacht worden toegerekend.

               (21)

               Personen die op grond van geslacht zijn gediscrimineerd, dienen over adequate mogelijkheden voor rechtsbescherming te beschikken. Teneinde een hoger beschermingsniveau te verschaffen, dienen ook verenigingen, organisaties en andere rechtspersonen de bevoegdheid te krijgen om, als de lidstaten daartoe besluiten, namens of ten behoeve van slachtoffers in een procedure het recht van verweer uit te oefenen, onverminderd de nationale procedureregels betreffende vertegenwoordiging en verdediging in rechte.

               (22)

               De regels voor de bewijslast moeten worden aangepast zodra er kennelijke discriminatie bestaat; in de gevallen waarin een dergelijke situatie ook inderdaad blijkt te bestaan, vergt de feitelijke toepassing van het beginsel van gelijke behandeling dat de bewijslast bij de verweerder wordt gelegd.

               (23)

               De effectieve uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling vereist een adequate gerechtelijke bescherming tegen represailles.

               (24)

               Met het oog op de bevordering van het beginsel van gelijke behandeling moeten de lidstaten de dialoog aanmoedigen met belanghebbenden die overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk een rechtmatig belang hebben bij te dragen tot de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht bij de toegang tot goederen en diensten.

               (25)

               De bescherming tegen discriminatie op grond van geslacht moet worden versterkt door de aanwezigheid in elke lidstaat van een orgaan of meer organen die bevoegd zijn de betrokken problemen te analyseren, mogelijke oplossingen te zoeken en concrete bijstand aan de slachtoffers te verlenen. Dit orgaan of deze organen mogen dezelfde zijn als de instanties die op nationaal vlak verantwoordelijk zijn voor de verdediging van de mensenrechten of de bescherming van de rechten van het individu, of die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling.

               (26)

               Deze richtlijn stelt minimumvereisten vast en laat de lidstaten daarmee de keuze gunstiger bepalingen aan te nemen of te handhaven. De uitvoering van deze richtlijn mag niet als rechtvaardiging dienen voor enigerlei achteruitgang ten opzichte van de in de lidstaten reeds bestaande situatie.

               (27)

               De lidstaten dienen voor inbreuken op de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen doeltreffende, evenredige en afschrikkende sancties vaststellen.

               (28)

               Aangezien de doelstellingen van het overwogen optreden, namelijk een gemeenschappelijk hoog niveau van bescherming tegen discriminatie in alle lidstaten waarborgen, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt met behulp van een gemeenschappelijk wettelijk kader, mag de Gemeenschap maatregelen nemen overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, zoals bepaald in artikel 5 van het Verdrag. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (29)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (6) spoort de Raad de lidstaten ertoe aan voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voorzover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Doel
   Deze richtlijn heeft tot doel een kader te creëren voor de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten, zodat in de lidstaten het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen toegepast kan worden.
   Artikel 2
   Definities
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               a)

               „directe discriminatie”: wanneer iemand op grond van geslacht ongunstiger wordt behandeld dan een ander in een vergelijkbare situatie wordt, is of zou worden behandeld;

               b)

               „indirecte discriminatie”: wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze personen van een bepaald geslacht in vergelijking met personen van het andere geslacht bijzonder benadeelt, tenzij die bepaling, maatstaf of handelwijze objectief wordt gerechtvaardigd door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn;

               c)

               „intimidatie”: wanneer er sprake is van ongewenst gedrag dat verband houdt met het geslacht van een persoon en tot doel of gevolg heeft dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast, en dat er een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende omgeving wordt gecreëerd;

               d)

               „seksuele intimidatie”: wanneer zich ongewenst verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele connotatie voordoet met als doel of gevolg dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast, in het bijzonder wanneer er een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende situatie wordt gecreëerd.

         Artikel 3
   Werkingssfeer
   1.   Binnen de grenzen van de aan de Gemeenschap verleende bevoegdheden is deze richtlijn van toepassing op alle personen die goederen of diensten aanbieden die zonder onderscheid des persoons publiekelijk beschikbaar zijn met betrekking tot zowel de overheidssector als de particuliere sector, met inbegrip van overheidsinstanties en die buiten de privé- en de gezinssfeer worden aangeboden, alsmede op de in die context verrichte transacties.
   2.   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de vrije keuze van contractant voorzover die keuze niet gebaseerd is op het geslacht van de betrokken contractant.
   3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op media- en reclame-inhoud, noch op het onderwijs.
   4.   Deze richtlijn is niet van toepassing op aangelegenheden in verband met arbeid en beroep en ook niet op aangelegenheden in verband met arbeid als zelfstandige, voorzover die aangelegenheden onder andere communautaire wetgevingsbesluiten vallen.
   Artikel 4
   Het beginsel van gelijke behandeling
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn houdt het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen in dat

               a)

               directe discriminatie op grond van geslacht, inclusief de ongunstigere behandeling van vrouwen wegens zwangerschap en moederschap, verboden is;

               b)

               indirecte discriminatie op grond van geslacht verboden is.

         2.   Deze richtlijn laat gunstiger bepalingen inzake de bescherming van vrouwen in verband met zwangerschap en moederschap onverlet.
   3.   Intimidatie en seksuele intimidatie in de zin van deze richtlijn worden beschouwd als discriminatie op grond van geslacht en zijn derhalve verboden. Het feit dat een persoon zulk gedrag afwijst of lijdzaam ondergaat, mag niet ten grondslag liggen aan een beslissing die die persoon treft.
   4.   Een opdracht tot directe of indirecte discriminatie op grond van geslacht wordt beschouwd als discriminatie in de zin van deze richtlijn.
   5.   Deze richtlijn vormt geen beletsel voor verschillen in behandeling indien de levering van de goederen en diensten aan, uitsluitend of hoofdzakelijk, leden van een bepaald geslacht door een legitiem doel wordt gerechtvaardigd en de middelen voor het bereiken van dat doel passend en noodzakelijk zijn.
   Artikel 5
   Actuariële factoren
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat, in alle nieuwe contracten die na 21 december 2007 worden gesloten, het gebruik van sekse als een factor bij de berekening van premies en uitkeringen in het kader van verzekeringsdiensten en aanverwante financiële diensten niet resulteert in verschillen in de premies en uitkeringen van individuele personen.
   2.   Niettegenstaande lid 1, kunnen de lidstaten vóór 21 december 2007 besluiten proportionele verschillen in premies en uitkeringen voor individuele personen toe te staan in de gevallen waarin sekse een bepalende factor is bij de beoordeling van het risico op basis van relevante en nauwkeurige actuariële en statistische gegevens. De betrokken lidstaten stellen de Commissie van hun besluit in kennis, en zorgen ervoor dat nauwkeurige gegevens die relevant zijn voor het gebruik van sekse als een bepalende actuariële factor worden verzameld en bekendgemaakt, en regelmatig worden geactualiseerd. Deze lidstaten toetsen hun besluit vijf jaar na 21 december 2007 en houden daarbij rekening met het in artikel 15 genoemde verslag van de Commissie. Zij doen het resultaat van de toetsing aan de Commissie toekomen.
   3.   Kosten die verband houden met zwangerschap en moederschap, mogen in geen geval tot verschillen in premies en uitkeringen voor individuele personen leiden.
   De lidstaten kunnen de uitvoering van de maatregelen die noodzakelijk zijn om aan dit lid te voldoen uitstellen tot uiterlijk twee jaar na 21 december 2007. De betrokken lidstaten moeten de Commissie in dat geval onmiddellijk daarvan in kennis stellen.
   Artikel 6
   Positieve actie
   Het beginsel van gelijke behandeling belet niet dat een lidstaat, om volledige gelijkheid tussen mannen en vrouwen in de praktijk te waarborgen, specifieke maatregelen handhaaft of aanneemt om de nadelen verband houdende met geslacht te voorkomen of te compenseren.
   Artikel 7
   Minimumeisen
   1.   De lidstaten mogen bepalingen vaststellen of handhaven die voor de bescherming van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen gunstiger zijn dan die van deze richtlijn.
   2.   De uitvoering van deze richtlijn vormt onder geen beding een reden voor de verlaging van het in de lidstaten reeds bestaande niveau van bescherming tegen discriminatie op de door de richtlijn bestreken terreinen.
   HOOFDSTUK II
   RECHTSMIDDELEN EN RECHTSHANDHAVING
   Artikel 8
   Verdediging van rechten
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat eenieder die zich door niet-toepassing van het beginsel van gelijke behandeling benadeeld acht, toegang krijgt tot gerechtelijke en/of administratieve procedures en, wanneer zij zulks passend achten, ook tot bemiddelingsprocedures, voor de naleving van de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen, zelfs na beëindiging van de verhouding waarin deze persoon zou zijn gediscrimineerd.
   2.   De lidstaten nemen in hun interne rechtsorde de nodige maatregelen op om te zorgen voor reële en effectieve compensatie en reparatie, naargelang zij bepalen, van de schade geleden door een persoon als gevolg van discriminatie in de zin van deze richtlijn, op een wijze die afschrikkend is en evenredig aan de geleden schade. Deze compensatie of reparatie mag niet worden beperkt door vooraf een maximumbedrag vast te stellen.
   3.   De lidstaten zorgen ervoor dat verenigingen, organisaties of andere rechtspersonen die er, overeenkomstig de in de nationale wetgeving vastgestelde criteria, een rechtmatig belang bij hebben dat deze richtlijn wordt nageleefd, namens of ter ondersteuning van de klager of klaagster met zijn, c.q. haar toestemming met het oog op de naleving van de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen, gerechtelijke en/of administratieve procedures kunnen aanspannen.
   4.   De leden 1 en 3 laten de nationale regels betreffende de termijnen voor de instelling van een rechtsvordering aangaande het beginsel van gelijke behandeling onverlet.
   Artikel 9
   Bewijslast
   1.   De lidstaten nemen, overeenkomstig hun nationale rechtsstelsels, de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, wanneer personen die zich door niet-toepassing te hunnen aanzien van het beginsel van gelijke behandeling benadeeld achten, voor de rechter of een andere bevoegde instantie feiten aanvoeren die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden, de verweerder dient te bewijzen dat het beginsel van gelijke behandeling niet werd geschonden.
   2.   Lid 1 belet de lidstaten niet bewijsregels in te voeren die gunstiger zijn voor de eiser.
   3.   Lid 1 is niet van toepassing op strafprocedures.
   4.   De leden 1, 2 en 3 zijn tevens van toepassing op alle procedures overeenkomstig artikel 8, lid 3.
   5.   De lidstaten hoeven lid 1 niet toe te passen in zaken waarin het aan de rechter of een andere bevoegde instantie is om de feiten te onderzoeken.
   Artikel 10
   Bescherming tegen represailles
   De lidstaten nemen in hun nationale wetgeving de nodige maatregelen op om personen te beschermen tegen een nadelige behandeling of nadelige gevolgen als reactie op een klacht of op een procedure gericht op het doen naleven van het beginsel van gelijke behandeling.
   Artikel 11
   Dialoog met belanghebbenden
   Met het oog op het bevorderen van het beginsel van gelijke behandeling, stimuleren de lidstaten de dialoog met belanghebbenden die overeenkomstig de nationale wetgeving en praktijk een rechtmatig belang hebben bij te dragen tot de bestrijding van discriminatie op grond van geslacht bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten.
   HOOFDSTUK III
   ORGANEN VOOR DE BEVORDERING VAN GELIJKE BEHANDELING
   Artikel 12
   1.   De lidstaten wijzen een orgaan of organen aan voor de bevordering, analyse, monitoring en ondersteuning van de gelijke behandeling van alle personen zonder discriminatie op grond van geslacht, en treffen de nodige voorzieningen daarvoor. Deze organen kunnen deel uitmaken van instanties die op nationaal vlak verantwoordelijk zijn voor de verdediging van de mensenrechten of de bescherming van de rechten van het individu, of voor de uitvoering van het beginsel van gelijke behandeling.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in lid 1 bedoelde organen onder meer bevoegd zijn om:

               a)

               onverminderd de rechten van slachtoffers en van de in artikel 8, lid 3, bedoelde verenigingen, organisaties of andere rechtspersonen, onafhankelijke bijstand te verlenen aan slachtoffers van discriminatie bij de afwikkeling van hun klachten betreffende discriminatie;

               b)

               onafhankelijk onderzoeken over discriminatie te verrichten;

               c)

               onafhankelijke verslagen te publiceren en aanbevelingen te doen over elk onderwerp dat met dergelijke discriminatie verband houdt.

         HOOFDSTUK IV
   SLOTBEPALINGEN
   Artikel 13
   Naleving van de richtlijn
   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het beginsel van gelijke behandeling wordt nageleefd bij de toegang tot en de levering van goederen en diensten binnen de werkingssfeer van deze richtlijn, en met name dat:

               a)

               alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die met het beginsel van gelijke behandeling in strijd zijn, worden afgeschaft;

               b)

               alle met het beginsel van gelijke behandeling in strijd zijnde bepalingen in contracten of overeenkomsten, interne reglementen van ondernemingen en regels die gelden voor verenigingen met of zonder winstoogmerk, nietig worden of kunnen worden verklaard of worden gewijzigd.

         Artikel 14
   Sancties
   De lidstaten bepalen welke sancties gelden voor overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze sancties worden toegepast. De sancties, die ook het betalen van schadevergoeding aan het slachtoffer kunnen omvatten, moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 21 december 2007 datum in kennis van die bepalingen en stellen haar onverwijld in kennis van eventuele latere wijzigingen daarop.
   Artikel 15
   Verspreiding van informatie
   De lidstaten dragen er zorg voor dat binnen hun grondgebied alle betrokkenen via alle passende middelen adequate informatie krijgen over de uit hoofde van deze richtlijn vastgestelde bepalingen tezamen met de reeds van kracht zijnde relevante bepalingen.
   Artikel 16
   Verslagen
   1.   Uiterlijk op 21 december 2009 en daarna om de vijf jaar delen de lidstaten de Commissie alle beschikbare informatie over de toepassing van deze richtlijn mee.
   De Commissie stelt een beknopt verslag op dat een evaluatie omvat van de praktijken in de lidstaten met betrekking tot artikel 4 inzake het gebruik van sekse als een factor bij de berekening van premies en uitkeringen. Uiterlijk op 21 december 2010 legt de Commissie dit verslag voor aan het Europees Parlement en de Raad. Indien nodig voegt de Commissie voorstellen bij het verslag om de richtlijn te wijzigen.
   2.   Het verslag van de Commissie houdt rekening met de standpunten van het bedrijfsleven en de belanghebbenden.
   Artikel 17
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 21 december 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 18
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 19
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 december 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         B. R. BOT

      (1)  Advies uitgebracht op 30 maart 2004 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).

      (2)  PB C 241 van 28.9.2004, blz. 44.

      (3)  PB C 121 van 30.4.2004, blz. 27.

      (4)  PB L 17 van 19.1.2001, blz. 22.

      (5)  PB L 180 van 19.7.2000, blz. 22.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.


Avis juridique important

|

31983L0307

Richtlijn 83/307/EEG van de Commissie van 13 juni 1983 tot wijziging van de bijlage van Richtlijn 69/73/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling ,,actieve veredeling' '

Publicatieblad Nr. L 162 van 22/06/1983 blz. 0020 - 0025 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 10 blz. 0020  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 10 blz. 0020

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 13 juni 1983  tot wijziging van de bijlage van Richtlijn 69/73/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling »actieve veredeling"  (83/307/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 69/73/EEG van de Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling »actieve veredeling" (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/89/EEG (2), inzonderheid op artikel 18, lid 4,  Overwegende dat Richtlijn 83/89/EEG tot aanvulling dient van Richtlijn 69/73/EEG, waaraan een lijst wordt toegevoegd die de veredelings- of gedeeltelijk veredelde produkten behelst welke onder de voorwaarden van artikel 18 van Richtlijn 69/73/EEG in het vrije verkeer kunnen worden gebracht;  Overwegende dat met betrekking tot de volgnummers 42 en 57 van de lijst welke als bijlage bij Richtlijn 69/73/EEG is gevoegd, de in kolom 2 van die lijst opgenomen veredelingsprodukten welke het resultaat zijn van de in kolom 3 bedoelde veredelingsbehandelingen, produkten zijn voor de verkrijging waarvan vergunning is verleend en die voor uitvoer bestemd zijn; dat die produkten niet onder de bepalingen van artikel 18 van Richtlijn 69/73/EEG behoren te vallen; dat bijgevolg die lijst dienovereenkomstig moet worden gewijzigd;  Overwegende dat het voor de duidelijkheid gewenst is de lijst welke als bijlage bij Richtlijn 69/73/EEG is gevoegd, met de daarin aangebrachte wijzigingen in haar geheel hier weer te geven;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité douaneveredelingsverkeer,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De bijlage bij Richtlijn 69/73/EEG wordt vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk 1 juli 1983 aan deze richtlijn te voldoen.  Artikel 3  De Lid-Staten stellen de Commissie van de maatregelen, die zij voor de toepassing van deze richtlijn treffen, in kennis.  De Commissie geeft daarop deze inlichtingen aan de andere Lid-Staten door.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 juni 1983.  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 58 van 8. 3. 1969, blz. 1.  (2) PB nr. L 59 van 5. 3. 1983, blz. 1.  BIJLAGE  »BIJLAGE  Lijst van veredelingsprodukten waarop artikel 18 van toepassing is wanneer deze in het vrije verkeer worden gebracht  1.2.3 //   //   //   // Volg- nummer  // Tariefpost en omschrijving van de veredelingsprodukten  // Veredelingsbehandelingen waarvan deze produkten het resultaat zijn  //   //   //   // 1  // 2  // 3 1.2.3.4 //  //   //   //   //   //   //   //   // 1  // Hoofdstuk 2  // Eetbare slachtafvallen  // Alle be- en verwerkingen  // 2  // 02.01  // Afval van de in kolom 3 genoemde handeling  // Het versnijden van vlees van in hoofdstuk 1 vermelde dieren  // 3  // 03.01  // Afval van de in kolom 3 genoemde handeling  // Zagen van blokken bevroren filets  // 4  // 04.01 A I  // Wei  // Verwerking van verse melk  // 5  // 04.02 A I  // Wei in poedervorm zonder toegevoegde suiker  // Fabricage van lactose uit geconcentreerde wei  // 6  // 04.05 A  // Niet-bevruchte eieren  // Uitbroeden van broedeieren voor de produktie van eendagskuikens  // 7  // 05.02  // Haar van varkens en van wilde zwijnen; dassehaar en ander dierlijk haar, voor borstelwerk; afval van dit haar  // Alle be- en verwerkingen  // 8  // 05.03  // Paardehaar (crin) en afval van paardehaar, ook indien in vliezen, al dan niet bevestigd op een onderlaag of tussen twee lagen van andere stof  // Alle be- en verwerkingen  // 9  // 05.04  // Darmen, blazen en magen van dieren, andere dan die van vissen, in hun geheel of in stukken  // Slachten van in hoofdstuk 1 vermelde dieren  // 10  // 05.05  // Visafvallen  // Alle be- en verwerkingen  // 11  // 05.07 B  // Poeder en afval van veren of van delen van veren  // Alle be- en verwerkingen  // 12  // 05.08  // Beenderen en hoornpitten, ruw, ontvet of eenvoudig voorbehandeld (doch niet in vorm gesneden), met zuur behandeld of ontdaan van gelatine, poeder en afval van deze stoffen  // Alle be- en verwerkingen  // 13  // 05.09  // Horens, geweien, hoeven, nagels, klauwen en snavels, ruw of eenvoudig voorbehandeld, doch niet in vorm gesneden, afval en poeder daaronder begrepen; walvisbaarden, ruw of eenvoudig voorbehandeld, doch niet in vorm gesneden, afval daaronder begrepen  // Alle be- en verwerkingen  // 14  // 05.12  // Poeder en afval van schelpen  // Alle be- en verwerkingen  // 15  // 05.14  // Dierlijke stoffen van de soort welke wordt gebruikt voor het bereiden van farmaceutische produkten, vers, gekoeld of bevroren ofwel anderszins voorlopig geconserveerd  // Slachten en versnijden van in hoofdstuk 1 vermelde dieren  // 16  // 05.15 B  // Koppen  // Slachten en versnijden van in hoofdstuk 1 vermelde dieren  // 17  // 05.15 B  // Bloed  // Slachten van in hoofdstuk 1 vermelde dieren  // 18  // 05.15 B  // Schalen  // Eieren uit de schaal verwijderen  // 19  // 05.15 B  // Snippers van zwoerd  // Ontzwoerden van varkensvlees  // 20  // 09.01 A  // Gebroken koffiebonen  // Be- en verwerking van ruwe koffie  // 21  // 09.01 B  // Bolsters en schillen  // Branden van ruwe koffie  // 22  // 09.02 B  // Theepoeder  // Be- en verwerking van ruwe thee; verpakking in builtjes  // 23  // 10.06 B III  // Breukrijst  // Be- en verwerking van rijst 1.2.3 //   //   //   // Volg- nummer  // Tariefpost en omschrijving van de veredelingsprodukten  // Veredelingsbehandelingen waarvan deze produkten het resultaat zijn  //   //   //   // 1  // 2  // 3 1.2.3.4 //  //   //   //   //   // 24  // 11.02 D  // Enkel gebroken granen  // Be- en verwerking van granen door meelfabrieken, mouten daaronder begrepen  // 25  // 11.02 G  // Graankiemen  // Be- en verwerking van granen door meelfabrieken en rijstpellerijen, mouten daaronder begrepen  // 26  // 11.09  // Tarwegluten, ook indien gedroogd  // Be- en verwerking van tarwe door meelfabrieken  // 27  // 15.01 A  // Reuzel en ander varkensvet  // Slachten van levende dieren van het varkensras; ontbenen en versnijden; smelten van spek  // 28  // 15.02  // Rundvet, schapevet en geitevet  // Slachten van dieren van het runder-, schape- en geiteras; ontbenen en versnijden daarvan  // 29  // 15.04  // Visolie  // Verwerking van vissen tot filets  // 30  // 15.06  // Andere vetten en oliën van dierlijke oorsprong  // Ontvetten van schouders van herten  // 31  // 15.07 D II b) 2 aa)  // Maïsolie (maïskiemolie)  // Verwerking van maïs  // 32  // 15.10  // Industriële vetzuren; bij raffinage verkregen acid-oils  // 1. Raffinage van dierlijke en plantaardige oliën en vetten 2. Bleken, ontzuren en harden van de onder punt 1 bedoelde goederen  // 33  // 15.10 A  // Stearinezuur  // Vervaardiging van erucazuur  // 34  // 15.11  // Glycerine  // 1. Raffinage van ruwe plantaardige oliën, beendervet en vet van kadavers 2. Bleken, ontzuren en harden van de onder punt 1 bedoelde goederen  // 35  // 15.17 B  // Afvallen, afkomstig van de bewerking van vetstoffen of van dierlijke of plantaardige was  // Alle be- en verwerkingen  // 36  // 17.02 B II b)  // Afloopstroop  // Verwerking van maïs in glucose  // 37  // 17.03  // Melassen  // Verwerking van suikers  // 38  // 18.02  // Cacaodoppen, cacaoschillen, cacaovliezen en andere afvallen van cacao  // Alle be- en verwerkingen  // 39  // 21.06 A en B  // Natuurlijke gist  // Bierfabricage op basis van gerstemout  // 40  // 22.09 A  // Residuen verkregen in de begin- en eindfase van de distillatie van ethylalcohol, niet gedenatureerd, met een alcoholgehalte van minder dan 80 % vol, en wijndistillaat (residuen verkregen in de begin- en eindfase van de distillatie, niet geconcentreerd)  // Distillatie van ruwe ethylalcohol van melasse of te distilleren wijn  // 41  // Hoofdstuk 23  // Resten en afval van de voedselindustrie  // Alle be- en verwerkingen  // 42  // 24.01  // Hoofdnerven, stelen, afvallen van tabak  // Fabricage van sigaretten, sigaren, cigarillo's en rooktabak; mengen van tabak  // 43  // 25.26  // Afvallen van mica  // Alle be- en verwerkingen  // 44  // 26.02  // Slakken, walsschilfers en andere bij de vervaardiging van ijzer en staal verkregen afval  // Alle be- en verwerkingen  // 45  // 26.03  // Metaalassen en metaalresiduen (andere dan die bedoeld bij post 26.02) welke metaal of metaalverbindingen bevatten  // Alle be- en verwerkingen  // 46  // 26.04  // Andere slakken en andere assen, as van zeewier daaronder begrepen  // Alle be- en verwerkingen  // 47  // 27.05 bis  // Gas  // Vercooksing van steenkool  // 48  // 27.06  // Steenkoolteer, gedeeltelijk gedistilleerde (topped) minerale teersoorten en zogenaamde mengteer daaronder begrepen  // Vercooksing van steenkool  // 49  // 27.07  // Voorloop en residuen van de distillatie  // Distillatie van fenolen 1.2.3 //   //   //   // Volg- nummer  // Tariefpost en omschrijving van de veredelingsprodukten  // Veredelingsbehandelingen waarvan deze produkten het resultaat zijn  //   //   //   // 1  // 2  // 3 1.2.3.4 //  //   //   //   //   // 50  // 27.11 B II  // Dehydrogeneringsgas en andere gasvormige koolwaterstoffen  // Fabricage van polystyreen op basis van ethylbenzeen  // 51  // 27.12 A  // Ruwe vaseline  // Raffinage van ruwe paraffine  // 52  // 27.13 B  // Paraffine-residuen (»gatsch", »slack wax", enz.), ook indien gekleurd  // Alle be- en verwerkingen  // 53  // 27.14  // Petroleumbitumen, petroleumcokes en andere residuen van aardoliën of van oliën uit bitumineuze mineralen  // Alle be- en verwerkingen  // 54  // 28.06  // Zoutzuur  // Fabricage van verschillende chemische produkten op basis van vloeispaat, van waterstoffluoride, van 2,6-diisopropyl- aniline en van siliciumtetrachloride  // 55  // 28.08  // Zwavelzuur  // Fabricage van sulfonamidoverbindingen op basis van waterstoffluoride  // 56  // 28.13 G  // Kooldioxyde  // 1. Fabricage van bier op basis van gerstemout 2. Fabricage van ethylalcohol op basis van granen  // 57  // 28.13 IJ  // Hexafluorokiezelzuur (fluorokiezelzuur)  // Omzetting van vloeispaat in waterstoffluoride  // 58  // 28.14 A II  // Siliciumtetrachloride  // Fabricage van silanen, siliconen en produkten op basis van deze stoffen uitgaande van silicum  // 59  // 28.28 C I  // Calciumhydroxyde  // Verwerking van calciumcarbide in acetyleen en calciumcyanamide  // 60  // 28.38 A VIII  // Calciumsulfaat  // Verwerking van vloeispaat in waterstoffluoride  // 61  // 29.01 D I  // Tolueen  // Fabricage van polystyreen op basis van ethylbenzeen  // 62  // 29.01 D VII  // alfa-Methylstyreen  // Fabricage van aceton of fenol op basis van cumeen  // 63  // 29.02  // Halogeenderivaten van koolwaterstoffen  // Fabricage van produkten op basis van waterstoffluoride  // 64  // 29.03  // Sulfo-, nitro- en nitrosoderivaten van koolwaterstoffen  // Fabricage van produkten op basis van waterstoffluoride  // 65  // 29.04 A I  // Methanol  // Fabricage van industriële vetalcoholen op basis van kokosolie  // 66  // 29.08  // Ethers, etheralcoholen en andere produkten van post 29.08  // Fabricage van produkten op basis van hydrochinon  // 67  // 29.14 A II a)  // Azijnzuur  // Fabricage van vitaminen op basis van azijnzuuranhydride  // 68  // 29.44 A  // Ongezuiverde penicilline (zeefresten)  // Fabricage van kalium-V-penicilline- tabletten  // 69  // 38.07 B  // Ruw dipenteen  // Fabricage van anhydroperoxyden van pinenen, van isobornylacetaat, van kamfer of van kamfeen op basis van alfa-pinenen  // 70  // 38.08 B  // Essences en oliën van colofonium  // Fabricage van zeep van natrium- en kaliumcolofonium  // 71  // 38.19 A  // Foezeloliën  // Fabricage van ethylalcohol met een alcoholgehalte van 80 % vol en meer op basis van ruwe ethylalcohol van melassen van 80 % vol en meer  // 72  // 38.19 X  // Kamferoliën  // Fabricage van kamfer op basis van alfa-pinenen  // 73  // 38.19 X  // Residuen van cafeïneverwijdering (mengsel van koffiewas, ruwe cafeïne en water) en ruwe cafeïne  // Verwijdering van cafeïne uit koffie  // 74  // 38.19 X  // Residuen van gebrande gips  // Fabricage van waterstoffluoride, fluoriden en kryoliet op basis van vloeispaat  // 75  // 38.19 X  // Ontsuikerde melassen  // Fabricage van citroenzuur op basis van witte suikers  // 76  // 38.19 X  // Opgeloste kaliumsulfiden  // Fabricage van oxystearinezuur op basis van ruwe ricinusolie


Avis juridique important

|

32004L0061

Richtlĳn 2004/61/EG van de Commissie van 26 april 2004 tot wĳziging van de bĳlagen bĳ de Richtlĳnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van bepaalde bestrĳdingsmiddelen waarvan het gebruik in de Europese Gemeenschap verboden is (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 127 van 29/04/2004 blz. 0081 - 0091

Richtlijn 2004/61/EG van de Commissievan 26 april 2004tot wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van bepaalde bestrijdingsmiddelen waarvan het gebruik in de Europese Gemeenschap verboden is(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(1), en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oorsprong(2), en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(3), en met name op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig Richtlijn 79/117/EEG van de Raad(4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003(5), mogen de bestrijdingsmiddelen kwikoxide, kwikchloride (calomel), andere anorganische kwikverbindingen, alkylkwikverbindingen, alkoxyalkyl- en arylkwikverbindingen, aldrin, chloordaan, dieldrin, HCH, hexachloorbenzeen, camfechloor (toxafeen), ethyleenoxide, nitrofeen, 1,2-dibroomethaan, 1,2-dichloorethaan, dinoseb en binapacryl in de Gemeenschap niet worden gebruikt of op de markt gebracht. Aangezien sommige van deze bestrijdingsmiddelen op de wereldmarkt beschikbaar zijn, is het verstandig om de maximumresidugehalten (MRL's) voor alle producten vast te stellen op de ondergrens van de analytische bepaling. Sommige kwikverbindingen kunnen niet worden onderscheiden van kwikverbindingen die het gevolg zijn van milieuverontreiniging.(2) Indien het gebruik van een pesticide bij wet verboden is en geen residuen kunnen worden getolereerd, moet het MRL, dat op de desbetreffende bepalingsgrens voor verse producten is vastgesteld, ook voor samengestelde en verwerkte producten gelden.(3) Er is rekening gehouden met de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, met name de adviezen en aanbevelingen over de bescherming van de verbruikers van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen.(4) De bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG moeten dus worden gewijzigd.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Aan deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 2Aan deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/363/EEG wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 3Aan deel B van bijlage II bij Richtlijn 86/363/EEG wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 4De in de bijlage bij deze richtlijn opgenomen maximumresidugehalten (MRL's) worden toegevoegd aan de in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG vermelde MRL's voor de betrokken bestrijdingsmiddelen.Artikel 51. De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk acht maanden na de goedkeuring van deze richtlijn van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Zij passen die bepalingen toe vanaf negen maanden na de goedkeuring van deze richtlijn.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 6Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 7Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 26 april 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/2/EG van de Commissie (PB L 14 van 21.1.2004, blz. 10).(2) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/2/EG.(3) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/2/EG.(4) PB L 33 van 8.2.1979, blz. 36.(5) PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36.BIJLAGE">RUIMTE VOOR DE TABEL>"