title: Richtlijn 2011/7/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties  Voor de EER relevante tekst

text:
               23.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 48/1

         RICHTLIJN 2011/7/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 16 februari 2011
   betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties
   (herschikking)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties (3) moet op verscheidene punten materieel worden gewijzigd. Omwille van de duidelijkheid en de logica is het wenselijk de betreffende bepalingen te herschikken.

               (2)

               Wanneer marktdeelnemers op de interne markt goederen en diensten aan andere marktdeelnemers of aan overheidsinstanties leveren, gebeurt dit meestal op basis van uitgestelde betaling, waarbij de leverancier de afnemer een betalingstermijn toekent die door partijen is overeengekomen, in de factuur van de leverancier is vermeld, of wettelijk is vastgesteld.

               (3)

               Veel betalingen voor handelstransacties tussen marktdeelnemers of tussen marktdeelnemers en overheidsinstanties worden later verricht dan contractueel is overeengekomen of in de algemene handelsvoorwaarden is vastgelegd. Hoewel de goederen zijn geleverd of de diensten zijn verricht, worden de desbetreffende facturen veelal ruim na het verstrijken van de betalingstermijn voldaan. Dergelijke betalingsachterstand heeft een negatieve uitwerking op de liquiditeit en bemoeilijkt het financiële beheer van ondernemingen. Bovendien heeft zij, wanneer de schuldeiser als gevolg van betalingsachterstanden externe financiering nodig heeft, gevolgen voor het concurrentievermogen en de winstgevendheid. In tijden van economische neergang, wanneer de toegang tot financiering lastiger is, neemt het risico van negatieve gevolgen sterk toe.

               (4)

               Rechtsvorderingen in verband met betalingsachterstand zijn al vergemakkelijkt door Verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (4), Verordening (EG) nr. 805/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 tot invoering van een Europese executoriale titel voor niet-betwiste schuldvorderingen (5), Verordening (EG) nr. 1896/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure (6) en Verordening (EG) nr. 861/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen (7). Om betalingsachterstanden bij handelstransacties te ontmoedigen, moeten echter aanvullende bepalingen worden vastgesteld.

               (5)

               Ondernemingen moeten overal op de interne markt onder zodanige omstandigheden zaken kunnen doen dat grensoverschrijdende transacties geen grotere risico’s meebrengen dan binnenlandse transacties. Wanneer voor binnenlandse en grensoverschrijdende transacties wezenlijk verschillende regels van toepassing zijn, is er sprake van concurrentievervalsing.

               (6)

               In haar mededeling van 25 juni 2008„ „Denk eerst klein” — Een „Small Business Act” voor Europa” heeft de Commissie benadrukt dat de toegang van het midden- en kleinbedrijf/kleine en middelgrote ondernemingen (het mkb/kmo’s) tot financiering moet worden vergemakkelijkt en dat een juridisch en commercieel klimaat moet worden geschapen dat tijdige betaling bij handelstransacties bevordert. Er zij op gewezen dat de overheid in dit verband een bijzondere verantwoordelijkheid heeft. De criteria voor de definitie van het mkb/kmo’s zijn vastgesteld in Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (8).

               (7)

               Een van de prioritaire acties die in de mededeling van de Commissie van 26 november 2008 over „Een Europees economisch herstelplan” worden bepleit, betreft het terugdringen van de administratieve lasten en de bevordering van ondernemerschap, onder meer door ervoor te zorgen dat alle facturen voor leveringen en diensten, dus ook die van het mkb/kmo’s, in principe binnen één maand worden betaald om liquiditeitsproblemen tegen te gaan.

               (8)

               Het toepassingsgebied van deze richtlijn moet worden beperkt tot betalingen tot vergoeding van handelstransacties. Deze richtlijn mag niet strekken tot regulering van transacties met consumenten, interest betreffende andere betalingen zoals betalingen uit hoofde van de wetgeving inzake cheques en wissels, of betalingen bij wijze van schadeloosstelling met inbegrip van betalingen uit hoofde van verzekeringspolissen. Bovendien moet het de lidstaten vrij staan schulden die het onderwerp zijn van een insolventieprocedure, met inbegrip van schuldsaneringsprocedures, van de toepassing van de richtlijn uit te sluiten.

               (9)

               Deze richtlijn dient alle handelstransacties te bestrijken, ongeacht of deze tussen particuliere of openbare ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties plaatsvinden, gelet op het feit dat overheidsinstanties een aanzienlijke hoeveelheid betalingen aan ondernemingen verrichten. De richtlijn moet bijgevolg ook alle handelstransacties tussen hoofdaannemers en hun leveranciers en onderaannemers regelen.

               (10)

               Het feit dat de vrije beroepen onder deze richtlijn vallen, mag geen verplichting inhouden voor de lidstaten deze beroepen als ondernemingen of handelaars te behandelen voor doeleinden buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn.

               (11)

               De levering van goederen en het verrichten van diensten tegen vergoeding waarop deze richtlijn van toepassing is, moet ook het ontwerp en de uitvoering van openbare werken en bouw- en civieltechnische werken omvatten.

               (12)

               Betalingsachterstand is een vorm van contractbreuk die door het in rekening brengen van een lage of geen interest op achterstallige betalingen en/of door traag verlopende invorderingsprocedures in de meeste lidstaten voor schuldenaren financieel aantrekkelijk is geworden. Een ingrijpende verandering in de richting van een stipte betalingscultuur, waarbij de uitsluiting van het recht om interest in rekening te brengen hoe dan ook wordt beschouwd als een kennelijk onbillijk contractueel beding of kennelijk onbillijke praktijk, is nodig om deze tendens te keren en om betalingsachterstand te ontmoedigen. Een dergelijke verandering vereist ook het invoeren van specifieke bepalingen met betrekking tot betalingstermijnen en de vergoeding van door schuldeisers gemaakte kosten, en onder meer dat uitsluiting van het recht op vergoeding van invorderingskosten als een kennelijk onbillijk beding dient te worden beschouwd.

               (13)

               Bijgevolg moeten betalingstermijnen in overeenkomsten tussen bedrijven in de regel tot maximaal 60 kalenderdagen worden beperkt. Er zijn echter situaties denkbaar waarin ondernemingen ruimere betalingstermijnen nodig hebben, bijvoorbeeld om hun klanten handelskrediet te kunnen verlenen. Daarom moeten de betrokken partijen over de mogelijkheid blijven beschikken om betalingstermijnen van meer dan 60 kalenderdagen uitdrukkelijk overeen te komen, althans voor zover deze langere termijn niet kennelijk onbillijk jegens de schuldeiser is.

               (14)

               Met het oog op de samenhang van de wetgeving van de Unie moet de definitie van „aanbestedende diensten” in Richtlijn 2004/17/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 houdende coördinatie van de procedures voor het plaatsen van opdrachten in de sectoren water- en energievoorziening, vervoer en postdiensten (9) en in Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (10) ook voor de toepassing van deze richtlijn gelden.

               (15)

               De wettelijke interest die voor betalingsachterstand verschuldigd is, moet overeenkomstig Verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden (11) als enkelvoudige interest in dagen worden berekend.

               (16)

               Deze richtlijn mag schuldeisers niet verplichten interest voor betalingsachterstand te eisen. Wel biedt zij schuldeisers de mogelijkheid, in geval van betalingsachterstand zonder voorafgaande kennisgeving van niet-nakoming of een andere soortgelijke aanmaning om debiteuren aan hun betalingsverplichting te herinneren, interest voor betalingsachterstand in rekening te brengen.

               (17)

               Om voor toepassing van het recht op interestvergoeding voor betalingsachterstand in aanmerking te komen, moet de schuldeiser in een situatie van betalingsachterstand verkeren omdat het hem verschuldigde bedrag op de vervaldag niet tot zijn beschikking staat, terwijl hij wel aan zijn wettelijke en contractuele verplichtingen heeft voldaan.

               (18)

               Betalingsverzoeken gaan in op het moment van facturering en facturen vervullen een belangrijke documentaire rol in de keten van transacties voor de levering van goederen en diensten, onder meer ter vaststelling van de betalingstermijnen. Voor de toepassing van deze richtlijn moeten de lidstaten de invoering stimuleren van systemen die rechtszekerheid bieden omtrent de exacte datum van ontvangst van facturen door schuldenaars, ook bij e-facturering waarbij de inontvangstneming van facturen als elektronisch bewijsmateriaal kan dienen en dat ten dele onder de toepassing valt van de bepalingen inzake facturering in Richtlijn 2006/112/EG van de Raad van 28 november 2006 betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde (12).

               (19)

               Om betalingsachterstand te ontmoedigen, moeten schuldeisers een redelijke schadeloosstelling ontvangen voor de invorderingskosten die aan betalingsachterstand toe te schrijven zijn. De invorderingskosten moeten ook een vergoeding omvatten voor de administratiekosten en de interne kosten die als gevolg van de betalingsachterstand worden gemaakt; hiertoe moet deze richtlijn voorzien in een vast minimumbedrag, dat gecumuleerd kan worden met interest voor betalingsachterstand. De toekenning van een schadeloosstelling in de vorm van een vast bedrag moet ten doel hebben de aan invordering verbonden administratieve en interne kosten te beperken. Vergoeding van invorderingskosten moet worden bepaald zonder afbreuk te doen aan nationale bepalingen volgens welke een nationale rechter een schuldeiser een vergoeding kan toekennen voor extra schade in verband met de betalingsachterstand van een schuldenaar.

               (20)

               Naast het recht op betaling van een vast bedrag ter dekking van interne invorderingskosten moeten schuldeisers ook recht hebben op terugbetaling van de overige invorderingskosten die ontstaan door betalingsachterstand van een schuldenaar, waaronder met name kosten die schuldeisers moeten maken voor het inschakelen van een advocaat of incassobureau.

               (21)

               Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan het recht van de lidstaten om te voorzien in hogere — en derhalve voor schuldeisers gunstigere — vaste bedragen ter vergoeding van invorderingskosten, of om deze bedragen te verhogen, onder meer om gelijke tred te houden met de inflatie.

               (22)

               Deze richtlijn mag betaling in termijnen of gespreide betaling niet in de weg staan. Wel moet elke termijn of deelbetaling conform de overeengekomen voorwaarden worden voldaan en onderworpen zijn aan de in deze richtlijn vastgestelde regels inzake betalingsachterstand.

               (23)

               De inkomensstromen van overheidsinstanties worden doorgaans gekenmerkt door een grotere zekerheid, voorspelbaarheid en continuïteit dan die van ondernemingen. Bovendien kunnen veel overheidsinstanties tegen gunstigere voorwaarden financiering krijgen dan ondernemingen. Tegelijkertijd zijn overheidsinstanties voor het bereiken van hun doelen minder afhankelijk van het onderhouden van stabiele commerciële relaties dan ondernemingen. Lange betalingstermijnen en betalingsachterstanden van overheidsinstanties voor geleverde goederen en diensten leiden tot ongerechtvaardigde kosten voor ondernemingen. Om deze reden is het wenselijk om voor commerciële transacties voor de levering van goederen of diensten door ondernemingen aan overheidsinstanties specifieke regels in te voeren, die met name moeten voorzien in betalingstermijnen welke doorgaans niet meer dan 30 kalenderdagen bedragen — tenzij in het contract uitdrukkelijk anders is overeengekomen, en mits een en ander objectief gerechtvaardigd is in het licht van de bijzondere aard of kenmerken van het contract — en in ieder geval niet meer dan 60 kalenderdagen.

               (24)

               Wel dient rekening te worden gehouden met de specifieke situatie van overheidsinstanties die economische activiteiten van industriële of commerciële aard uitoefenen door als openbaar bedrijf goederen of diensten op de markt aan te bieden. Daarom moet de lidstaten onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan de wettelijke betalingstermijn tot maximaal 60 kalenderdagen te verlengen.

               (25)

               De situatie met betrekking tot betalingsachterstanden in de gezondheidszorg is in een groot aantal lidstaten bijzonder zorgwekkend. De stelsels van gezondheidszorg, die een essentieel onderdeel vormen van de sociale infrastructuur van Europa, zien zich naarmate de bevolking van Europa vergrijst, er meer van hen wordt verwacht en de geneeskunde zich steeds verder ontwikkelt, vaak gedwongen individuele behoeften en beschikbare financiële middelen met elkaar te verzoenen. Alle stelsels zien zich geconfronteerd met de uitdaging om in de gezondheidszorg op zodanige wijze prioriteiten vast te stellen dat er een evenwicht ontstaat tussen de behoeften van individuele patiënten en de financiële middelen die ter beschikking staan. Daarom moeten de lidstaten de overheidsorganisaties in de gezondheidssector een zekere mate van flexibiliteit kunnen bieden om aan hun verplichtingen te voldoen. Derhalve moet de lidstaten onder bepaalde voorwaarden worden toegestaan de wettelijke betalingstermijn tot maximaal 60 kalenderdagen te verlengen. Niettemin moeten de lidstaten alles in het werk stellen om te garanderen dat betalingen in de gezondheidssector binnen de wettelijke termijnen worden uitgevoerd.

               (26)

               Om de verwezenlijking van het doel van deze richtlijn niet in gevaar brengen, moeten de lidstaten erop toezien dat de maximumduur van aanvaardings- of verificatieprocedures bij handelstransacties in de regel niet meer dan 30 kalenderdagen bedraagt. Niettemin moet voor verificatieprocedures een langere maximumtermijn dan 30 kalenderdagen kunnen worden toegestaan, bijvoorbeeld bij bijzonder complexe contracten, wanneer dit in de overeenkomst of in de aanbestedingsdocumenten uitdrukkelijk is overeengekomen en wanneer zulks niet kennelijk onbillijk jegens de schuldeiser is.

               (27)

               Voor de instellingen van de Unie is de situatie wat betreft hun financiering en commerciële relaties vergelijkbaar met die van de overheidsinstanties in de lidstaten. Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad van 25 juni 2002 houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (13) bepaalt dat de validatie, autorisatie en betaling van uitgaven door instellingen van de Unie moeten worden voltooid binnen de voor de uitvoering daarvan vastgestelde termijnen. De bewuste uitvoeringsvoorschriften zijn neergelegd in Verordening (EG, Euratom) nr. 2342/2002 van de Commissie van 23 december 2002 tot vaststelling van nadere regels voor de uitvoering van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de Raad houdende het Financieel Reglement van toepassing op de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen (14), en specificeren de omstandigheden waarin te laat betaalde schuldeisers recht hebben op interest bij betalingsachterstand. In het kader van de lopende toetsing van deze verordeningen moet er zorg voor worden gedragen dat de maximumtermijnen voor betaling door instellingen van de Unie overeenkomen met de wettelijke termijnen die volgens deze richtlijn van toepassing zijn op overheidsinstanties.

               (28)

               Deze richtlijn dient misbruik van contractvrijheid ten nadele van de schuldeiser te verbieden. Dit impliceert dat, wanneer een beding in een overeenkomst of een praktijk met betrekking tot de betalingsdatum of -termijn, de interest die in rekening wordt gebracht in geval van betalingsachterstand of de vergoeding voor invorderingskosten op grond van de aan de schuldenaar toegekende voorwaarden niet te billijken is, of wanneer deze voornamelijk ten doel heeft de schuldenaar ten koste van de schuldeiser extra liquiditeit te verschaffen, zij als een misbruik in die zin kan worden aangemerkt. Daarom moet, conform het theoretisch „ontwerp-Common Frame of Reference”, ieder contractueel beding of iedere praktijk die apert afwijkt van de gangbare handelspraktijken en indruist tegen de beginselen van goede trouw of eerlijke behandeling, als onbillijk voor de schuldeiser worden aangemerkt. Met name de onvoorwaardelijke uitsluiting van het recht om interest in rekening te brengen moet hoe dan ook worden aangemerkt als een kennelijke onbillijkheid, terwijl uitsluiting van het recht op vergoeding van invorderingskosten moet worden vermoed kennelijk onbillijk te zijn. Deze richtlijn moet nationale bepalingen betreffende de wijze van sluiting van contracten of betreffende de regulering van de geldigheid van voor de schuldenaar onbillijke bedingen, onverlet laten.

               (29)

               In het kader van de intensivering van de inspanningen om misbruik van contractvrijheid ten nadele van schuldeisers te vermijden, moeten instanties die officieel zijn erkend als bedrijfsvertegenwoordigende organisaties of organisaties die daarbij een legitiem belang hebben, in staat worden gesteld zich tot de nationale rechtbanken of administratieve instanties te wenden om voortgezet gebruik van contractuele bedingen of praktijken die kennelijk onbillijk zijn jegens de schuldeiser te voorkomen.

               (30)

               Teneinde aan de verwezenlijking van het doel van deze richtlijn bij te dragen, moeten de lidstaten de verspreiding van goede praktijken bevorderen, onder meer door aan te sturen op publicatie van een lijst van stipte betalers.

               (31)

               Het is wenselijk ervoor te zorgen dat schuldeisers een beding van eigendomsvoorbehoud op niet-discriminerende basis in de gehele Unie kunnen doen gelden, telkens wanneer het gaat om een beding van eigendomsvoorbehoud dat geldig is volgens de nationale bepalingen welke ingevolge het internationaal privaatrecht van toepassing zijn.

               (32)

               Deze richtlijn geeft alleen een definitie van de term „executoriale titel”, maar zij moet geen regulering inhouden van de verschillende procedures voor gedwongen executie van een dergelijke titel of de voorwaarden waaronder gedwongen executie van een dergelijke titel kan worden beëindigd of opgeschort.

               (33)

               De gevolgen van betalingsachterstand kunnen slechts ontmoedigend werken indien zij vergezeld gaan van snelle en voor de schuldeiser efficiënte invorderingsprocedures. Deze procedures dienen overeenkomstig het niet-discriminatiebeginsel van artikel 18 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie open te staan voor alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Unie.

               (34)

               Om de naleving van de bepalingen in deze richtlijn te bevorderen, dienen de lidstaten de inzet te stimuleren van bemiddeling/mediation of andere alternatieve wijzen van geschillenbeslechting. Richtlijn 2008/52/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende bepaalde aspecten van bemiddeling/mediation in burgerlijke en handelszaken (15) heeft reeds een kader gecreëerd voor op het niveau van de Unie te hanteren systemen van bemiddeling/mediation, in het bijzonder bij grensoverschrijdende geschillen, zonder dat dit de toepassing daarvan bij interne bemiddelingssystemen in de weg staat. De lidstaten moeten daarnaast ook de betrokken partijen aanmoedigen tot het opstellen van vrijwillige gedragscodes, die er in het bijzonder op gericht moeten zijn de uitvoering van deze richtlijn te helpen verwezenlijken.

               (35)

               Er moet voor worden gezorgd dat de invorderingsprocedures voor onbetwiste schulden in verband met betalingsachterstanden bij handelstransacties binnen een korte termijn worden afgewikkeld, bijvoorbeeld door gebruikmaking van een versnelde procedure en ongeacht de omvang van het schuldbedrag.

               (36)

               Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de bestrijding van betalingsachterstand binnen de interne markt, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, vanwege de omvang en de gevolgen ervan, beter door de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (37)

               De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in intern recht moet worden beperkt tot de bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 2000/35/EG inhoudelijk zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit die richtlijn.

               (38)

               Deze richtlijn moet de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor omzetting in intern recht en de toepassing van Richtlijn 2000/35/EG onverlet laten.

               (39)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord inzake beter wetgeven (16), worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voorwerp en toepassingsgebied
   1.   Deze richtlijn heeft ten doel betalingsachterstanden bij handelstransacties tegen te gaan teneinde de correcte werking van de interne markt te waarborgen, en daardoor het concurrentievermogen van ondernemingen en met name van het mkb/kmo’s te versterken.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op alle betalingen tot vergoeding van handelstransacties.
   3.   De lidstaten mogen schulden die het voorwerp zijn van een insolventieprocedure tegen de schuldenaar, met inbegrip van schuldsaneringsprocedures, uitsluiten.
   Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
   1.   „handelstransacties”: transacties tussen ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties die leiden tot het leveren van goederen of het verrichten van diensten tegen vergoeding;
   2.   „overheidsinstantie”: elke aanbestedende dienst, zoals omschreven in artikel 2, lid 1, onder a), van Richtlijn 2004/17/EG en in artikel 1, lid 9, van Richtlijn 2004/18/EG, ongeacht het voorwerp of de waarde van de opdracht;
   3.   „onderneming”: elke organisatie, met uitsluiting van overheidsinstanties, die handelt in het kader van haar zelfstandige economische of beroepsmatige activiteit, ook wanneer deze activiteit door slechts één persoon wordt uitgeoefend;
   4.   „betalingsachterstand”: een betaling die niet is verricht binnen de contractuele of wettelijke betalingstermijn en waar de voorwaarden van artikel 3, lid 1, of artikel 4, lid 1, vervuld zijn;
   5.   „interest voor betalingsachterstand”: de wettelijke interest voor betalingsachterstand of tussen ondernemingen overeengekomen interest, rekening houdend met artikel 7;
   6.   „wettelijke interest voor betalingsachterstand”: de enkelvoudige interest voor betalingsachterstand, overeenkomend met de referentie-interestvoet, vermeerderd met ten minste acht procentpunten;
   7.   „referentie-interestvoet”:

               a)

               voor een lidstaat die de euro als munteenheid heeft, hetzij:

                           i)

                           de door de Europese Centrale Bank voor haar meest recente basisherfinancieringstransacties toegepaste interestvoet, of

                           ii)

                           de marginale interestvoet die het gevolg is van variabelerentetenders voor de meest recente basisherfinancieringstransacties van de Europese Centrale Bank;

               b)

               voor lidstaten die de euro niet als munt hebben, de door hun centrale bank vastgestelde equivalente interestvoet;

         8.   „verschuldigd bedrag”: de hoofdsom die binnen de contractuele of wettelijke betalingstermijn had moeten worden voldaan, inclusief toepasselijke belastingen, rechten, heffingen of kosten als vermeld in de factuur of in een gelijkwaardig verzoek tot betaling;
   9.   „eigendomsvoorbehoud”: contractuele afspraak volgens welke de verkoper eigenaar blijft van de goederen in kwestie totdat de prijs volledig is betaald;
   10.   „executoriale titel”: beslissing, uitspraak of bevel tot betaling van een rechter of andere bevoegde autoriteit, met inbegrip van beslissingen, uitspraken of bevelen die voorlopig executoriaal zijn, strekkende tot onmiddellijke betaling dan wel betaling in termijnen, waarbij de schuldeiser wordt gemachtigd zijn vordering op de schuldenaar te doen innen door middel van gedwongen executie.
   Artikel 3
   Transacties tussen ondernemingen
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat bij handelstransacties tussen ondernemingen de schuldeiser zonder aanmaning recht heeft op interest voor betalingsachterstand, voor zover aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

               a)

               de schuldeiser heeft zijn contractuele en wettelijke verplichtingen vervuld, alsmede

               b)

               de schuldeiser heeft het verschuldigde bedrag niet op tijd ontvangen, tenzij de schuldenaar niet verantwoordelijk is voor de vertraging.

         2.   De lidstaten zien erop toe dat de toepasselijke referentie-interestvoet:

               a)

               voor de eerste helft van het desbetreffende jaar de interestvoet is die op 1 januari van dat jaar geldt;

               b)

               voor de tweede helft van het desbetreffende jaar de interestvoet is die op 1 juli van dat jaar geldt.

         3.   Wanneer aan de voorwaarden in lid 1 wordt voldaan, zorgen de lidstaten voor het volgende:

               a)

               dat met ingang van de dag volgend op de datum voor betaling of op het verstrijken van de termijn voor betaling, welke zijn vastgesteld in de overeenkomst, de schuldeiser aanspraak kan maken op interest voor betalingsachterstand;

               b)

               indien er in de overeenkomst geen datum of termijn voor betaling is vastgesteld, dat de schuldeiser bij het verstrijken van een van de volgende termijnen aanspraak kan maken op interest voor betalingsachterstand:

                           i)

                           30 kalenderdagen na de datum van ontvangst door de schuldenaar van de factuur of een gelijkwaardig verzoek tot betaling;

                           ii)

                           indien de datum van ontvangst van de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling niet vaststaat, 30 kalenderdagen na de datum van ontvangst van de goederen of diensten;

                           iii)

                           indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling eerder ontvangt dan de goederen of de diensten, 30 kalenderdagen na de datum van ontvangst van de goederen of diensten;

                           iv)

                           indien de wet of de overeenkomst voorziet in een procedure voor aanvaarding of verificatie, waarbij de conformiteit van de goederen of de diensten met de overeenkomst moet worden vastgesteld, en indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling ontvangt vóór of op de datum waarop de aanvaarding of verificatie plaatsvindt, 30 kalenderdagen na die datum.

         4.   Wanneer voorzien is in een procedure voor aanvaarding of verificatie, waarbij de conformiteit van de goederen of de diensten met de overeenkomst moet worden vastgesteld, zien de lidstaten erop toe dat de maximumduur van die procedure niet meer dan 30 kalenderdagen bedraagt vanaf de datum van ontvangst van de goederen of diensten, tenzij in de overeenkomst uitdrukkelijk anders is overeengekomen en mits daarbij geen sprake is van kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser in de zin van artikel 7.
   5.   De lidstaten zien erop toe dat de in de overeenkomst vastgestelde betalingstermijn niet meer dan 60 kalenderdagen bedraagt, tenzij in de overeenkomst uitdrukkelijk anders is overeengekomen en mits daarbij geen sprake is van kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser in de zin van artikel 7.
   Artikel 4
   Transacties tussen ondernemingen en overheidsinstanties
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat schuldeisers bij handelstransacties waarbij de schuldenaar een overheidsinstantie is, na afloop van de in de leden 3, 4 of 6 vastgestelde termijn zonder aanmaning aanspraak kunnen maken op wettelijke interest voor betalingsachterstand, voor zover aan de volgende voorwaarden wordt voldaan:

               a)

               de schuldeiser heeft zijn contractuele en wettelijke verplichtingen vervuld, alsmede

               b)

               de schuldeiser heeft het verschuldigde bedrag niet op tijd ontvangen, tenzij de schuldenaar niet verantwoordelijk is voor de vertraging.

         2.   De lidstaten zien erop toe dat de toepasselijke referentie-interestvoet:

               a)

               voor de eerste helft van het desbetreffende jaar de interestvoet is die op 1 januari van dat jaar geldt;

               b)

               voor de tweede helft van het desbetreffende jaar de interestvoet is die op 1 juli van dat jaar geldt.

         3.   Bij handelstransacties waarbij de schuldenaar een overheidsinstantie is, zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               de betalingstermijn niet langer is dan een van de volgende termijnen:

                           i)

                           30 kalenderdagen na de datum van ontvangst door de schuldenaar van de factuur of een gelijkwaardig verzoek tot betaling;

                           ii)

                           indien de datum van ontvangst van de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling niet vaststaat, 30 kalenderdagen na de datum van ontvangst van de goederen of diensten;

                           iii)

                           indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling eerder ontvangt dan de goederen of de diensten, 30 kalenderdagen na de datum van ontvangst van de goederen of diensten;

                           iv)

                           indien de wet of de overeenkomst voorziet in een procedure voor aanvaarding of verificatie, waarbij de conformiteit van de goederen of de diensten met de overeenkomst moet worden vastgesteld, en indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardige verzoek tot betaling ontvangt vóór of op de datum waarop de aanvaarding of verificatie plaatsvindt, 30 kalenderdagen na die datum;

               b)

               de ontvangstdatum van de factuur niet bij contractuele overeenkomst tussen schuldenaar en schuldeiser wordt vastgelegd.

         4.   De lidstaten kunnen de in lid 3, onder a), bedoelde termijnen tot maximaal 60 kalenderdagen verlengen voor:

               a)

               overheidsinstanties die economische activiteiten van industriële of commerciële aard uitoefenen door op de markt goederen of diensten aan te bieden en die als openbaar bedrijf onderworpen zijn aan de transparantievereisten welke zijn vastgesteld bij Richtlijn 2006/111/EG van de Commissie van 16 november 2006 betreffende de doorzichtigheid in de financiële betrekkingen tussen lidstaten en openbare bedrijven en de financiële doorzichtigheid binnen bepaalde ondernemingen (17);

               b)

               specifiek voor dat doel erkende overheidsorganisaties die gezondheidszorg verstrekken.

         Wanneer een lidstaat besluit tot verlenging van de termijnen als bedoeld in dit lid, doet zij de Commissie uiterlijk op 16 maart 2018 een verslag toekomen over zulke verlenging.
   Op basis hiervan legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een rapport voor waarin wordt aangegeven welke lidstaten de termijnen overeenkomstig dit lid hebben verlengd, en tevens verslag wordt gedaan van de gevolgen daarvan voor de werking van de interne markt, en met name voor het mkb/kmo’s. Dit rapport gaat zo nodig vergezeld van passende voorstellen.
   5.   De lidstaten zorgen ervoor dat de duur van een procedure voor aanvaarding of verificatie als bedoeld in lid 3, onder a), iv), niet meer dan 30 kalenderdagen bedraagt vanaf de datum van ontvangst van de goederen of diensten, tenzij in de overeenkomst of in eventuele aanbestedingsdocumenten uitdrukkelijk anders is overeengekomen en mits daarbij geen sprake is van kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser in de zin van artikel 7.
   6.   De lidstaten zorgen ervoor dat de in de overeenkomst vastgestelde betalingstermijn niet langer is dan de in lid 3 genoemde termijnen, tenzij in de overeenkomst uitdrukkelijk anders is overeengekomen en de bijzondere aard of eigenschappen van het contract dit objectief rechtvaardigen, met dien verstande dat de betalingstermijn in geen geval langer mag zijn dan 60 kalenderdagen.
   Artikel 5
   Betalingsregelingen
   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van partijen om, met inachtneming van de desbetreffende bepalingen in het toepasselijke nationale recht, betalingsregelingen met betaling in termijnen overeen te komen. In dergelijke gevallen worden — indien een van de afbetalingstermijnen niet op de afgesproken datum wordt voldaan — de interest en de vergoeding waarin deze richtlijn voorziet uitsluitend berekend over de achterstallige bedragen.
   Artikel 6
   Vergoeding van invorderingskosten
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de schuldeiser wanneer bij handelstransacties interest voor betalingsachterstand overeenkomstig de artikelen 3 of 4 verschuldigd wordt, minstens een vast bedrag van 40 EUR mag invorderen.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat het in lid 1 bedoelde vaste bedrag zonder aanmaning verschuldigd is als vergoeding voor de eigen invorderingskosten van de schuldeiser.
   3.   Naast het in lid 1 bedoelde vaste bedrag kan de schuldeiser aanspraak maken op een redelijke schadeloosstelling door de schuldenaar voor alle door diens betalingsachterstand ontstane invorderingskosten welke dat vaste bedrag te boven gaan. Daartoe kunnen onder meer de kosten worden gerekend die worden gemaakt voor het inschakelen van een advocaat of incassobureau.
   Artikel 7
   Onbillijke bedingen en praktijken
   1.   De lidstaten voorzien erin dat een contractueel beding of een praktijk met betrekking tot de datum of termijn voor betaling, de interestvoet voor betalingsachterstand of de vergoeding van invorderingskosten hetzij niet afdwingbaar zijn, hetzij aanleiding geven tot een vordering tot schadevergoeding, indien zij een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser behelzen.
   Bij de beoordeling van de vraag of een contractueel beding of een praktijk een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser in de zin van de eerste alinea behelst, worden alle omstandigheden in aanmerking genomen, met inbegrip van:

               a)

               elke aanmerkelijke afwijking van goede handelspraktijken, die in strijd is met de goede trouw en eerlijke behandeling;

               b)

               de aard van het product of de dienst, alsmede

               c)

               de vraag of de schuldenaar objectieve redenen heeft om af te wijken van de wettelijke interestvoet voor betalingsachterstand, van de in artikel 3, lid 5, artikel 4, lid 3, onder a), artikel 4, lid 4, en artikel 4, lid 6, bedoelde betalingstermijn, of van het in artikel 6, lid 1, bedoelde vaste bedrag.

         2.   Voor de toepassing van lid 1 worden contractuele bedingen of praktijken die de betaling van interest voor betalingsachterstand uitsluiten, als kennelijk onbillijk beschouwd.
   3.   Voor de toepassing van lid 1 worden contractuele bedingen of praktijken die een vergoeding van invorderingskosten als bedoeld in artikel 6 uitsluiten, vermoed kennelijk onbillijk te zijn.
   4.   In het belang van schuldeisers en concurrenten zorgen de lidstaten ervoor dat een adequaat en doeltreffend middel voorhanden is om te voorkomen dat het gebruik van contractuele bedingen en praktijken die in de zin van lid 1 een kennelijke onbillijkheid behelzen, wordt voortgezet.
   5.   Het in lid 4 bedoelde middel omvat bepalingen op grond waarvan een organisatie die officieel erkend is als organisatie die de belangen van ondernemingen vertegenwoordigt, of die rechtmatige belangen heeft bij die vertegenwoordiging, in overeenstemming met de toepasselijke nationale wetgeving zich tot de rechter of bevoegde administratieve instanties kan wenden op grond van het feit dat contractuele bedingen of praktijken een kennelijke onbillijkheid in de zin van lid 1 behelzen, opdat deze passende en doeltreffende middelen kan aanwenden om de verdere toepassing daarvan te voorkomen.
   Artikel 8
   Transparantie en bewustmaking
   1.   De lidstaten staan in voor volledige transparantie omtrent de uit deze richtlijn voortvloeiende rechten en verplichtingen, onder meer door de toepasselijke wettelijke interestvoet voor betalingsachterstand openbaar te maken.
   2.   De Commissie maakt op het internet bijzonderheden bekend omtrent de actuele wettelijke interestvoeten die in alle lidstaten van toepassing zijn voor betalingsachterstanden bij handelstransacties.
   3.   De lidstaten maken waar aangewezen gebruik van vakpublicaties, promotiecampagnes en andere functionele middelen om ruimere bekendheid te geven aan de instrumenten die kunnen worden ingezet om op te treden tegen betalingsachterstand onder ondernemingen.
   4.   De lidstaten kunnen de invoering stimuleren van gedragscodes voor stipte betaling, waarin duidelijk gedefinieerde betalingstermijnen en een adequate procedure voor de omgang met betalingsgeschillen worden vastgelegd, en zij kunnen elk ander initiatief ontplooien om een oplossing te vinden voor het cruciale probleem van betalingsachterstand en om een cultuur van stipte betaling te helpen ontwikkelen ter ondersteuning van de doelstelling van deze richtlijn.
   Artikel 9
   Eigendomsvoorbehoud
   1.   De lidstaten zorgen ervoor, in overeenstemming met de nationale bepalingen die ingevolge het internationaal privaatrecht van toepassing zijn, dat de verkoper eigenaar blijft van de goederen totdat de prijs volledig is betaald, wanneer tussen koper en verkoper vóór de levering van de goederen uitdrukkelijk een beding van eigendomsvoorbehoud is overeengekomen.
   2.   De lidstaten kunnen bepalingen aangaande door de schuldenaar betaalde voorschotten vaststellen of handhaven.
   Artikel 10
   Invorderingsprocedures voor onbetwiste schulden
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat, via een spoed- of andere procedure en ongeacht het bedrag van de schuld, doorgaans binnen een periode van 90 kalenderdagen na de instelling bij de rechter of een andere bevoegde autoriteit van de vordering of het verzoek van de schuldeiser, een executoriale titel kan worden verkregen wanneer de schuld of aspecten van de procedure niet worden betwist. De lidstaten kwijten zich van deze verplichting overeenkomstig hun respectieve nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.
   2.   Nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen leggen dezelfde voorwaarden op aan alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Unie.
   3.   Bij de berekening van de in lid 1 bedoelde periode wordt geen rekening gehouden met het volgende:

               a)

               de termijnen voor betekening en kennisgeving van documenten;

               b)

               de vertraging die te wijten is aan de schuldeiser, bijvoorbeeld als gevolg van het corrigeren van verzoeken.

         4.   Dit artikel laat de bepalingen van Verordening (EG) nr. 1896/2006 onverlet.
   Artikel 11
   Verslag
   Uiterlijk op 16 maart 2016 brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn. Het verslag gaat zo nodig vergezeld van passende voorstellen.
   Artikel 12
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 16 maart 2013 aan de artikelen 1 tot en met 8 en artikel 10 te voldoen. Zij delen de Commissie onverwijld de tekst van deze bepalingen mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar de ingetrokken richtlijn, gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van het intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   3.   De lidstaten mogen bepalingen handhaven of in werking doen treden die gunstiger zijn voor de schuldeiser dan die welke noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn te voldoen.
   4.   Bij de omzetting van deze richtlijn beslissen de lidstaten over de eventuele uitsluiting van overeenkomsten die voor 16 maart 2013 zijn gesloten.
   Artikel 13
   Intrekking
   Richtlijn 2000/35/EG wordt met ingang van 16 maart 2013 ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten in verband met de termijn voor omzetting in intern recht en toepassing van die richtlijn. Zij blijft evenwel van toepassing ten aanzien van overeenkomsten die voor die datum zijn gesloten en waarop deze richtlijn krachtens artikel 12, lid 4, niet van toepassing is.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in de bijlage opgenomen concordantietabel.
   Artikel 14
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 15
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 16 februari 2011.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         MARTONYI J.

      (1)  PB C 255 van 22.9.2010, blz. 42.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 20 oktober 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 24 januari 2011.

      (3)  PB L 200 van 8.8.2000, blz. 35.

      (4)  PB L 12 van 16.1.2001, blz. 1.

      (5)  PB L 143 van 30.4.2004, blz. 15.

      (6)  PB L 399 van 30.12.2006, blz. 1.

      (7)  PB L 199 van 31.7.2007, blz. 1.

      (8)  PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36.

      (9)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 1.

      (10)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 114.

      (11)  PB L 124 van 8.6.1971, blz. 1.

      (12)  PB L 347 van 11.12.2006, blz. 1.

      (13)  PB L 248 van 16.9.2002, blz. 1.

      (14)  PB L 357 van 31.12.2002, blz. 1.

      (15)  PB L 136 van 24.5.2008, blz. 3.

      (16)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (17)  PB L 318 van 17.11.2006, blz. 17.

      BIJLAGE

         Concordantietabel

                  Richtlijn 2000/35/EG

                  Deze richtlijn

                  —

                  Artikel 1, lid 1

                  Artikel 1

                  Artikel 1, lid 2

                  Artikel 2, punt 1, eerste alinea

                  Artikel 2, punt 1

                  Artikel 2, punt 1, tweede alinea

                  Artikel 2, punt 2

                  Artikel 2, punt 1, derde alinea

                  Artikel 2, punt 3

                  Artikel 2, punt 2

                  Artikel 2, punt 4

                  —

                  Artikel 2, punt 5

                  —

                  Artikel 2, punt 6

                  —

                  Artikel 2, punt 7, inleidende formule

                  —

                  Artikel 2, punt 8

                  Artikel 2, punt 3

                  Artikel 2, punt 9

                  Artikel 2, punt 4

                  Artikel 2, punt 7, onder a)

                  Artikel 2, punt 5

                  Artikel 2, punt 10

                  Artikel 3, lid 1, onder a)

                  Artikel 3, lid 3, onder a)

                  Artikel 3, lid 1, onder b), inleidende formule

                  Artikel 3, lid 3, onder b), inleidende formule

                  Artikel 3, lid 1, onder b), i)

                  Artikel 3, lid 3, onder b), i)

                  Artikel 3, lid 1, onder b), ii)

                  Artikel 3, lid 3, onder b), ii)

                  Artikel 3, lid 1, onder b), iii)

                  Artikel 3, lid 3, onder b), iii)

                  Artikel 3, lid 1, onder b), iv)

                  Artikel 3, lid 3, onder b), iv)

                  —

                  Artikel 3, lid 4

                  —

                  Artikel 3, lid 5

                  Artikel 3, lid 1, onder c)

                  Artikel 3, lid 1

                  Artikel 3, lid 1, onder d), eerste en derde zin

                  —

                  Artikel 3, lid 1, onder d), tweede zin

                  Artikel 2, punt 7, onder b)

                  —

                  Artikel 3, lid 2

                  —

                  Artikel 4

                  —

                  Artikel 5

                  —

                  Artikel 6, lid 1

                  —

                  Artikel 6, lid 2

                  Artikel 3, lid 1, onder e)

                  Artikel 6, lid 3

                  Artikel 3, lid 2

                  —

                  Artikel 3, lid 3

                  Artikel 7, lid 1

                  —

                  Artikel 7, lid 2

                  —

                  Artikel 7, lid 3

                  Artikel 3, lid 4

                  Artikel 7, lid 4

                  Artikel 3, lid 5

                  Artikel 7, lid 5

                  —

                  Artikel 8

                  Artikel 4

                  Artikel 9

                  Artikel 5, leden 1, 2 en 3

                  Artikel 10, leden 1, 2 en 3

                  Artikel 5, lid 4

                  —

                  —

                  Artikel 10, lid 4

                  —

                  Artikel 11

                  Artikel 6, lid 1

                  —

                  —

                  Artikel 12, lid 1

                  Artikel 6, lid 2

                  Artikel 12, lid 3

                  Artikel 6, lid 3

                  Artikel 1, lid 3

                  Artikel 6, lid 4

                  Artikel 12, lid 2

                  Artikel 6, lid 5

                  —

                  —

                  Artikel 12, lid 4

                  —

                  Artikel 13

                  Artikel 7

                  Artikel 14

                  Artikel 8

                  Artikel 15

                  —

                  Bijlage


Avis juridique important

|

32004L0002

Richtlĳn 2004/2/EG van de Commissie van 9 januari 2004 houdende wĳziging van de bĳlagen bĳ de Richtlĳnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumresidugehalten voor fenamifos (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 014 van 21/01/2004 blz. 0010 - 0018

Richtlijn 2004/2/EG van de Commissievan 9 januari 2004houdende wijziging van de bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumresidugehalten voor fenamifos(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/62/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 86/363/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op levensmiddelen van dierlijke oorsprong(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/60/EG van de Commissie(4), en met name op artikel 10,Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/69/EG van de Commissie(6), en met name op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Voor granen en producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, worden de residugehalten vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk en tegelijk toxicologisch aanvaardbaar is, met name uit een oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte inname via de voeding. Voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong worden de residugehalten vastgesteld op basis van het verbruik door dieren van met bestrijdingsmiddelen behandelde granen en producten van plantaardige oorsprong en, in voorkomend geval, de rechtstreekse gevolgen van het gebruik van diergeneesmiddelen. De communautaire maximumresidugehalten (MRL's) komen overeen met de bovengrens van de hoeveelheden residu die naar verwachting in producten kunnen worden gevonden wanneer goede landbouwpraktijken in acht zijn genomen.(2) De MRL's voor bestrijdingsmiddelen worden voortdurend opnieuw bezien en gewijzigd om rekening te houden met nieuwe gegevens en informatie. De MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van analytische bepaling wanneer de toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen geen detecteerbare gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op het levensmiddel opleveren, wanneer voor geen enkele toepassing een toelating bestaat, wanneer de door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die residuen opleveren in of op levensmiddelen die in de gemeenschappelijke markt in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd.(3) Met betrekking tot fenamifos heeft een lidstaat de Commissie gemeld de nationale MRL's overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 90/642/EEG te willen herzien omdat deze lidstaat zich zorgen maakt over de inname door de consument. Bij de Commissie is een voorstel voor de herziening van de communautaire MRL' s ingediend.(4) De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan fenamifos via levensmiddelen, waarop deze richtlijn betrekking heeft, is geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren(7). Volgens de berekeningen leiden de in deze richtlijn vastgestelde MRL's niet tot onaanvaardbare blootstelling van de consument.(5) Voorzover relevant, is de acute blootstelling van consumenten aan die bestrijdingsmiddelen via elk van de levensmiddelen die residuen kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Volgens de berekeningen veroorzaakt de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL's geen acute toxische effecten.(6) De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.(7) Met de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, met name de adviezen en aanbevelingen op het gebied van de bescherming van de consumenten van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen, is rekening gehouden.(8) De bijlagen bij de Richtlijnen 86/362/EEG, 86/363/EEG en 90/642/EEG moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(9) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1In deel A van bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 2In deel B van bijlage II bij Richtlijn 86/363/EEG wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"Artikel 3Bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG wordt als volgt gewijzigd:"De in de bijlage bij deze richtlijn opgenomen maximumresidugehalten (MRL's) worden toegevoegd aan de MRL's in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG."Artikel 4De lidstaten dienen vóór 31 juli 2004 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 augustus 2004.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 9 januari 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37.(2) PB L 154 van 21.6.2003, blz. 70.(3) PB L 221 van 7.8.1986, blz. 43.(4) PB L 155 van 24.6.2003, blz. 15.(5) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.(6) PB L 175 van 15.7.2003, blz. 37.(7) Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herziene versie), opgesteld door GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).BIJLAGE">RUIMTE VOOR DE TABEL>"


Avis juridique important

|

31977L0794

Richtlijn 77/794/EEG van de Commissie van 4 november 1977 tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten

Publicatieblad Nr. L 333 van 24/12/1977 blz. 0011 - 0019 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0098  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0237  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 2 Deel 2 blz. 0098  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0189  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 4 blz. 0189

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 4 november 1977  tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL , alsmede van landbouwheffingen en douanerechten   ( 77/794/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriënterings - en Garantiefonds voor de Landbouw , alsmede van landbouwheffingen en douanerechten ( 1 ) , inzonderheid op artikel 22 , lid 1 ,  Overwegende dat bij bovenbedoelde richtlijn een stelsel van wederzijdse bijstand is ingesteld tussen de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten met het oog op het doorgeven aan de verzoekende autoriteit van alle inlichtingen die voor haar van nut kunnen zijn , op de notificatie aan de geadresseerde van akten of beslissingen die op hem betrekking hebben en op het nemen van conservatoire maatregelen en op de invordering door de aangezochte autoriteit van schuldvorderingen voor rekening van de verzoekende autoriteit ;  Overwegende dat de praktische maatregelen voor de tenuitvoerlegging van de wederzijdse bijstand op elk van deze gebieden moeten worden vastgesteld , ten einde deze bijstand de gewenste doeltreffendheid te verschaffen ;  Overwegende dat de in onderhavige richtlijn genomen maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité Invordering ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN GEGEVEN :  Artikel 1  1 . In deze richtlijn worden de praktische maatregelen vastgesteld voor de tenuitvoerlegging van artikel 4 , lid 2 en lid 4 , artikel 5 , lid 2 en lid 3 , artikel 7 , lid 1 , lid 3 en lid 5 , en de artikelen 9 en 12 , lid 1 , van Richtlijn 76/308/EEG , hierna te noemen basisrichtlijn .  2 . In deze richtlijn zijn tevens de praktische maatregelen vastgesteld betreffende de omrekening , de overmaking van ingevoerde bedragen en de bepaling van een minimumbedrag voor de schuldvorderingen die aanleiding kunnen zijn tot een verzoek om bijstand .  TITEL I  Verzoek om inlichtingen  Artikel 2  1 . Het in artikel 4 van de basisrichtlijn bedoelde verzoek om inlichtingen wordt schriftelijk ingediend volgens het in bijlage I opgenomen model . Het wordt voorzien van het officiële stempel van de verzoekende autoriteit en ondertekend door een functionaris van laatstgenoemde die tot het doen van een dergelijk verzoek naar behoren is gemachtigd .  2 . De verzoekende autoriteit vermeldt in haar verzoek om inlichtingen elke andere aangezochte autoriteit tot wie een soortgelijk verzoek om inlichtingen is gericht .  Artikel 3  Het verzoek om inlichtingen kan betrekking hebben op :   - hetzij de hoofdschuldenaar ,   - hetzij enige andere persoon die gehouden is de schuldvordering te betalen op grond van de bepalingen die van kracht zijn in de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit gevestigd is .  Wanneer de verzoekende autoriteit ervan kennis draagt dat een derde goederen die toebehoren aan een van de in de voorgaande alinea genoemde personen onder zich heeft , kan het verzoek tevens op deze derde houder betrekking hebben .  Artikel 4  De aangezochte autoriteit bevestigt zo spoedig mogelijk schriftelijk ( indien mogelijk per telex ) de ontvangst van het verzoek om inlichtingen , doch in elk geval binnen zeven dagen na genoemde ontvangst .  Artikel 5  1 . De aangezochte autoriteit deelt aan de verzoekende autoriteit de gevraagde inlichtingen mede zodra deze zijn verkregen .  2 . Indien alle of een bepaald gedeelte van de gevraagde inlichtingen niet zijn verkregen binnen een , gelet op het geval in kwestie , redelijke termijn , stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit daarvan in kennis onder opgave van de redenen voor deze situatie .  In elk geval stelt de aangezochte autoriteit na het verstrijken van een termijn van zes maanden , te rekenen vanaf de datum van de bevestiging van de ontvangst van het verzoek , de verzoekende autoriteit in kennis van het resultaat van het onderzoek dat zij heeft ingesteld om de gevraagde inlichtingen te verkrijgen .  Naar gelang van de inlichtingen die haar worden medegedeeld door de aangezochte autoriteit kan de verzoekende autoriteit laatstgenoemde verzoeken haar onderzoek voort te zetten . Dit verzoek moet schriftelijk worden gedaan ( indien mogelijk per telex ) binnen een termijn van twee maanden te rekenen van de ontvangst van de kennisgeving van het resultaat van het door de aangezochte autoriteit ingestelde onderzoek . Het wordt door de aangezochte autoriteit overeenkomstig de voor het oorspronkelijke verzoek geldende bepalingen behandeld .  Artikel 6  Wanneer zij besluit geen gunstig gevolg te geven aan het tot haar gerichte verzoek om inlichtingen , deelt de aangezochte autoriteit schriftelijk aan de verzoekende autoriteit de redenen mede , die beletten dat aan dit verzoek wordt voldaan en zij verwijst daarbij uitdrukkelijk naar de specifieke bepalingen van artikel 4 van de basisrichtlijn waarop zij zich beroept . Deze mededeling dient door de aangezochte autoriteit te geschieden zodra zij haar besluit heeft genomen en in elk geval voor het verstrijken van een termijn van zes maanden te rekenen vanaf de datum van de bevestiging van de ontvangst van het verzoek .  Artikel 7  De verzoekende autoriteit kan op elk tijdstip het verzoek om inlichtingen intrekken dat zij tot de aangezochte autoriteit heeft gericht . Het besluit tot intrekking wordt de aangezochte autoriteit schriftelijk medegedeeld ( indien mogelijk per telex ) .  TITEL II  Verzoek tot notificatie  Artikel 8  Het in artikel 5 van de basisrichtlijn bedoelde verzoek tot notificatie wordt schriftelijk en in tweevoud ingediend volgens het in bijlage II opgenomen model . Het wordt voorzien van het officiële stempel van de verzoekende autoriteit en ondertekend door een functionaris van laatstgenoemde die tot het doen van een dergelijk verzoek naar behoren is gemachtigd .  Bij het in de vorige alinea bedoelde verzoek moet de akte ( of de beslissing ) in tweevoud worden gevoegd om de notificatie waarvan wordt verzocht .  Artikel 9  Het verzoek tot notificatie kan betrekking hebben op elke natuurlijke of rechtspersoon die , overeenkomstig de bepalingen die van kracht zijn in de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd , kennis dient te dragen van een akte of een beslissing die hem betreft .  Artikel 10  1 . Onmiddellijk na de ontvangst van het verzoek tot notificatie , neemt de aangezochte autoriteit de nodige maatregelen om tot deze notificatie over te gaan overeenkomstig de bepalingen die van kracht zijn in de Lid-Staat waarin zij is gevestigd .  2 . De aangezochte autoriteit stelt de verzoekende autoriteit in kennis van de datum van de notificatie zodra deze heeft plaatsgevonden . Deze kennisgeving geschiedt door terugzending aan de verzoekende autoriteit van één van de exemplaren van haar verzoek dat naar behoren is ingevuld door het opstellen van de verklaring op de keerzijde .  TITEL III  Verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen  Artikel 11  1 . Het verzoek tot invordering van een schuldvordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen als bedoeld in de artikelen 6 en 13 van de basisrichtlijn wordt schriftelijk ingediend volgens het in bijlage III opgenomen model . Dit verzoek bevat de verklaring dat aan de in de basisrichtlijn genoemde voorwaarden voor het inleiden van de procedure van wederzijdse bijstand ter zake is voldaan , het wordt voorzien van het officiële stempel van de verzoekende autoriteit en ondertekend door een functionaris van laatstgenoemde die tot het doen van een dergelijk verzoek naar behoren is gemachtigd .  2 . De executoriale titel die bij het verzoek om invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen moet worden gevoegd kan voor meer dan een schuldvordering gelden mits het een zelfde persoon betreft .  Voor de toepassing van het bepaalde in de artikelen 12 tot en met 19 worden alle vorderingen die onder een en dezelfde executoriale titel vallen , geacht één enkele schuldvordering te vormen .  Artikel 12  1 . Het verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen kan betrekking hebben op :   - hetzij de hoofdschuldenaar ,   - hetzij elke andere persoon die gehouden is de schuldvordering te betalen op grond van de bepalingen die van kracht zijn in de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit gevestigd is .  2 . Voor zover zij daarvan kennis heeft , deelt de verzoekende autoriteit eventueel de aangezochte autoriteit mede welke goederen van de in lid 1 bedoelde personen een derde onder zich heeft .  Artikel 13  1 . De verzoekende autoriteit vermeldt de bedragen van de in te vorderen schuldvordering , zowel in de munteenheid van de Lid-Staat waar zij is gevestigd , als in de munteenheid van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd .  2 . De wisselkoers die gebruikt moet worden voor het toepassen van lid 1 is de laatste verkoopkoers die op de dag waarop het verzoek is ondertekend is genoteerd op de meest representatieve wisselmarkt(en ) van de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd .  Artikel 14  De aangezochte autoriteit bevestigt zo spoedig mogelijk schriftelijk ( indien mogelijk per telex ) de ontvangst van het verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen en in elk geval binnen zeven dagen na de ontvangst daarvan .  Artikel 15  Wanneer de gehele schuldvordering of een gedeelte ervan niet binnen een , gelet op het geval in kwestie , redelijke termijn kan worden ingevoerd stelt de aangezochte autoriteit de verzoekende autoriteit daarvan in kennis onder opgave van de redenen daarvoor . Hetzelfde dient te geschieden wanneer het nemen van conservatoire maatregelen niet binnen een , gelet op het geval in kwestie , redelijke termijn kan plaatsvinden .  In elk geval stelt de aangezochte autoriteit na het verstrijken van een termijn van een jaar te rekenen vanaf de datum van de bevestiging van de ontvangst van het verzoek , de verzoekende autoriteit in kennis van het resultaat van de procedure tot invorderingen en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen , die zij heeft ingeleid .  Naar gelang van de inlichtingen die haar worden medegedeeld door de aangezochte autoriteit kan de verzoekende autoriteit laatstgenoemde verzoeken de procedure tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen voort te zetten . Dit verzoek moet schriftelijk worden gedaan ( indien mogelijk per telex ) binnen een termijn van twee maanden te rekenen van de ontvangst van de kennisgeving van het resultaat van de door de aangezochte autoriteit ingeleide procedure tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen .  Artikel 16  Elke rechtsvordering tot betwisting van de schuldvordering of van de titel op grond waarvan haar invordering kan worden ten uitvoer gelegd die in de Lid-Staat waar de verzoekende autoriteit is gevestigd wordt ingesteld , wordt schriftelijk ( indien mogelijk per telex ) door de verzoekende autoriteit aan de aangezochte autoriteit medegedeeld onmiddellijk nadat zij van deze rechtsvordering in kennis is gesteld .  Artikel 17  1 . Indien het verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen ingevolge betaling van de schuldvordering , annulering daarvan of om enige andere reden zonder voorwerp geraakt , stelt de verzoekende autoriteit onmiddellijk de aangezochte autoriteit schriftelijk ( indien mogelijk per telex ) daarvan in kennis zodat laatstgenoemde haar desbetreffende activiteiten kan stopzetten .  2 . Wanneer het bedrag van de schuldvordering die aanleiding was tot het verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen om enige reden is gewijzigd , stelt de verzoekende autoriteit de aangezochte autoriteit daarvan onmiddellijk schriftelijk ( indien mogelijk per telex ) op de hoogte .  Indien de wijziging een verlaging inhoudt van het bedrag van de schuldvordering gaat de aangezochte autoriteit voort met de activiteiten die zij ten aanzien van de invordering en/of het nemen van conservatoire maatregelen ondernomen heeft , doch zij blijven beperkt tot het in te vorderen resterende bedrag . Indien , op het moment dat de aangezochte autoriteit op de hoogte wordt gesteld van de verlaging van het bedrag van de schuldvordering , de invordering van het oorspronkelijke bedrag reeds heeft plaatsgevonden , doch de procedure tot overmaking bedoeld in artikel 18 nog niet is ingeleid , gaat de aangezochte autoriteit over tot terugbetaling van het teveel ingevorderde .  Indien de wijziging een verhoging inhoudt van het bedrag van de schuldvordering , richt de verzoekende autoriteit zo spoedig mogelijk tot de aangezochte autoriteit een aanvullend verzoek tot invordering en/of tot het nemen van conservatoire maatregelen . Dit aanvullend verzoek wordt voor zover mogelijk door de aangezochte autoriteit te zamen met het oorspronkelijke verzoek van de verzoekende autoriteit behandeld . Wanneer het te zamen behandelen van het aanvullend en het oorspronkelijk verzoek onmogelijk is omdat de lopende procedure al te ver gevorderd is , is de aangezochte autoriteit slechts gehouden aan het aanvullend verzoek gevolg te geven indien dit betrekking heeft op een bedrag dat gelijk is aan of hoger dan het in artikel 20 bedoelde bedrag .  3 . Voor de omrekening in de munteenheid van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd van het gewijzigde bedrag van de schuldvordering , maakt de verzoekende autoriteit gebruik van de wisselkoers die in haar oorspronkelijk verzoek is toegepast .  Artikel 18  Elk door de aangezochte autoriteit ingevorderd bedrag , met inbegrip eventueel van de in artikel 9 , lid 2 , van de basisrichtlijn bedoelde interesten , wordt aan de verzoekende autoriteit overgemaakt in de munteenheid van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd . Deze overmaking dient te geschieden binnen een maand na de datum waarop de invordering heeft plaatsgevonden .  Artikel 19  Afgezien van de bedragen die eventueel door de aangezochte overheid zijn geheven uit hoofde van de in artikel 9 , lid 2 , van de basisrichtlijn bedoelde interesten wordt de schuldvordering geacht te zijn ingevorderd voor het ingevorderde bedrag , uitgedrukt in de nationale munteenheid van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit is gevestigd , op basis van de in artikel 13 , lid 2 , bedoelde wisselkoers .  TITEL IV  Algemene slotbepalingen  Artikel 20  1 . Een verzoek om bijstand mag door de verzoekende autoriteit worden ingediend hetzij voor één enkele schuldvordering , hetzij voor meer schuldvorderingen mits zij ten laste komen van een en dezelfde persoon .  2 . Geen enkel verzoek om bijstand mag worden ingediend indien het bedrag van de schuldvordering(en ) waarop het betrekking heeft lager is dan 750 ERE .  Artikel 21  De inlichtingen en andere gegevens die door de aangezochte autoriteit aan de verzoekende autoriteit worden medegedeeld , worden gesteld in de officiële taal of in een van de officiële talen van de Lid-Staat waar de aangezochte autoriteit gevestigd is .  Artikel 22  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1978 aan deze richtlijn te voldoen .  Artikel 23  Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij treft voor de toepassing van deze richtlijn . De Commissie deelt deze inlichtingen mede aan de overige Lid-Staten .  Artikel 24  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 4 november 1977 .  Voor de Commissie  Etienne DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 73 van 19 . 3 . 1976 , blz . 18 .  BIJLAGE I  RICHTLIJN 76/308/EEG   ( Artikel 4 )   ( Naam van de verzoekende autoriteit , adres , telefoonnummer , telex , bankrekeningen , enz . )  ... ( Plaats en datum van verzending )  ... ( Dossiernummer van de verzoekende autoriteit )  Aan   ( Bestemd voor de aangezochte autoriteit )  ... ( Naam van de aangezochte autoriteit , postbus , plaats , enz . )  VERZOEK OM INLICHTINGEN  Ondergetekende , ... ( Naam en hoedanigheid ) , handelend als functionaris naar behoren gemachtigd door de hierboven vermelde verzoekende autoriteit , verzoekt hierbij de volgende inlichtingen te verkrijgen overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van Richtlijn 76/308/EEG :  Gegevens betreffende de betrokken persoon ( 1 ) * Gegevens betreffende de schuldvordering(en ) * Gevraagde inlichtingen *  a ) Naam en adres bekend (*) - vermoed (*) * * *  b ) Gegevens betreffende de hierboven vermelde persoon : * * *   - hoofdschuldenaar * * *   - mede-schuldenaar * * *   - derde-houder * * *   * - Bedrag ( uitgezonderd interesten en kosten ) * *   * - Juiste aard van de schuldvorderingen(en ) * *   * - Andere gegevens * *  Andere aangezochte autoriteiten  ... ( Handtekening )  ... ( Officieel stempel )  (*) Doorhalen wat niet van toepassing is .  ( 1 ) Natuurlijk of rechtspersoon .  BIJLAGE II  RICHTLIJN 76/308/EEG   ( Artikel 5 )   ( Naam van de verzoekende autoriteit , adres , telefoonnummer , telex , bankrekeningen , enz . )  ... ( Plaats en datum van verzending )  ... ( Dossiernummer van de verzoekende autoriteit )  Aan   ( Bestemd voor de aangezochte autoriteit )  ... ( Naam van de aangezochte autoriteit , postbus , plaats , enz . )  VERZOEK TOT NOTIFICATIE  Ondergetekende , ... ( Naam en hoedanigheid ) , handelend als functionaris naar behoren gemachtigd door de hierboven vermelde verzoekende autoriteit , verzoekt hierbij de notificatie , overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 76/308/EEG , van de volgende akte/beslissing (*) :  Gegevens betreffende de betrokken persoon ( 1 ) * Aard en doel van de te notificeren akte ( of beslissing ) * Gegevens betreffende de schuldvordering(en ) * Andere inlichtingen *  a ) Naam en adres bekend (*) - vermoed (*) * * * *  b ) Naam en adres van de hoofdschuldenaar indien deze anders luidt dan die van de geadresseerde * * * *  c ) Andere gegevens * * * *   * * - Bedrag van de schuldvordering(en ) ( eventueel met inbegrip van de interesten en kosten ) * *   * * - Juiste aard van de schuldvordering(en ) * *   * * - Andere gegevens * *  ... ( Handtekening )  ... ( Officieel stempel )  (*) Doothalen wat niet van toepassing is .  ( 1 ) Natuurlijk of rechtspersoon .  VERKLARING BETREFFENDE DE NOTIFICATIE  Ondergetekende verklaart   - dat van de akte/de beslissing (*) gevoegd bij het op de voorzijde opgenomen verzoek , op ... ( datum ) kennis is gegeven aan de geadresseerde bedoeld in genoemd verzoek . De notificatie heeft onder de hierna vermelde voorwaarden plaatsgevonden ( 1 ) (*) :   - dat van de akte/de beslissing (*) gevoegd bij het op de voorzijde opgenomen verzoek om de hierna vermelde redenen geen kennis zou worden gegeven aan de geadresseerde bedoeld in genoemd verzoek (*) :  ... ( Datum )  ... ( Handtekening )  ... ( Officieel stempel )  (*) Doorhalen wat niet van toepassing is .  ( 1 ) Nauwkeurig vermelden of de notificatie aan de geadresseerde persoonlijk is gedaan dan wel volgens een andere werkwijze .  BIJLAGE III  RICHTLIJN 76/308/EEG   ( Artikelen 6 - 13 )   ( Naam van de verzoekende autoriteit , adres , telefoonnummer , telex , bankrekeningen , enz . )  ... ( Plaats en datum van verzending )  ... ( Dossiernummer van de verzoekende autoriteit )  Aan   ( Bestemd voor de aangezochte autoriteit )  ... ( Naam van de aangezochte autoriteit , postbus , plaats , enz . )  VERZOEK TOT INVORDERING/NEMEN VAN CONSERVATOIRE MAATREGELEN (*)  Ondergetekende , ... ( Naam en hoedanigheid ) , handelend als functionaris naar behoren gemachtigd door de hier boven vermelde verzoekende autoriteit , verzoekt hierbij   - de invordering van de schuldvordering(en ) van de bijgevoegde executoriale titel overeenkomstig de bepalingen van artikel 7 van Richtlijn 76/308/EEG ; de voorwaarden van artikel 7 , lid 2 , letters ( a ) en ( b ) zijn vervuld (*) ;   - het nemen van conservatoire maatregelen , overeenkomstig de bepalingen van artikel 13 van Richtlijn 76/308/EEG , ten aanzien van de hieronder genoemde persoon inzake de schuldvordering(en ) van de bijgevoegde executoriale titel ; ik voeg hierbij een met redenen omkleed verzoek (*) : zie P.b .


Avis juridique important

|

31976L0895

Richtlijn 76/895/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de vaststelling van de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit

Publicatieblad Nr. L 340 van 09/12/1976 blz. 0026 - 0031 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 7 blz. 0206  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0179  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 7 blz. 0206  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 11 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 11 blz. 0084

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 23 november 1976  betreffende de vaststelling van de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit   ( 76/895/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de opbrengst van land - en tuinbouw een zeer belangrijke plaats inneemt in de Europese Economische Gemeenschap ;  Overwegende dat deze produktie voortdurend in gevaar wordt gebracht door schadelijke organismen uit het planten - of dierenrijk alsmede door virussen ;  Overwegende dat een bescherming van de planten tegen deze schadelijke organismen beslist vereist is om een daling van het produktievermogen te verhinderen en bovendien de produktiviteit in de landbouw te doen toenemen ;  Overwegende dat een van de belangrijkste middelen om planten en plantaardige produkten tegen de inwerking van schadelijke organismen te beschermen , de chemische bestrijdingsmiddelen zijn ;  Overwegende dat deze bestrijdingsmiddelen echter met alleen een nuttig effect wat betreft de plantaardige produktie hebben , maar ook in de regel giftige stoffen of preparaten met gevaarlijke uitwerking zijn ;  Overwegende dat een groot aantal van deze bestrijdingsmiddelen of de metabolieten of afbraakprodukten daarvan schadelijke gevolgen voor de gebruikers van plantaardige produkten met zich kan brengen ;  Overwegende dat deze bestrijdingsmiddelen niet zouden mogen worden gebruikt op een wijze die gevaar kan opleveren voor de gezondheid van mens of dier ;  Overwegende dat er in bepaalde Lid-Staten uiteenlopende methoden bestaan om dit gevaar te vermijden en dat verscheidene van deze Staten verschillende niveaus hebben vastgesteld voor wat betreft de maximale hoeveelheid residuen van bepaalde bestrijdingsmiddelen op en in de behandelde planten of plantaardige produkten , die in acht dienen te worden genomen bij het verkeer in deze produkten ;  Overwegende dat de tussen de Lid-Staten bestaande verschillen aangaande de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen kunnen bijdragen tot het in het leven roepen van belemmeringen voor het handelsverkeer en derhalve het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap kunnen hinderen ; dat om deze reden bepaalde maximale hoeveelheden dienen te worden vastgesteld die door de Lid-Staten kunnen worden toegepast ;  Overwegende dat bij het vaststellen van deze maximale hoeveelheden een evenwicht gevonden moet worden tussen de behoeften van de plantaardige produktie en de eisen van de bescherming van de gezondheid van mens en dier ;  Overwegende dat het in eerste instantie vereist is deze maximale hoeveelheden vastste stellen voor de residuen van bepaalde bestrijdingsmiddelen op en in groenten en fruit , rekening houdend met het feit dat groenten en fruit in de regel voedingsmiddelen zijn , echter daarnaast incidenteel ook aan dieren gevoederd worden ; dat deze maximale hoeveelheden het laagst mogelijke niveau dienen te vormen ;  Overwegende dat het vrije verkeer in de gehele Gemeenschap in produkten met een hoeveelheid residuen van bepaalde bestrijdingsmiddelen lager dan of gelijk aan de in bijlage II vastgestelde maxima dient te worden verzekerd ; dat terzelfder tijd aan de Lid-Staten dient te worden toegestaan in gevallen waarin zij zulks gerechtvaardigd achten op niet-discriminatoire wijze het verkeer op hun grondgebied in produkten met een hoeveelheid residuen groter dan deze maxima toe te laten , waarbij zij ten opzichte van deze produkten al dan niet maxima vaststellen ;  Overwegende dat het niet noodzakelijk is het bepaalde in deze richtlijn toe te passen op groenten en fruit die bestemd zijn voor uitvoer naar derde landen ;  Overwegende dat plotseling kan blijken dat de in bijlage II vastgestelde hoeveelheden toch nog een gevaar vormen voor de gezondheid van mens of dier ; dat het dus noodzakelijk is de Lid-Staten in staat te stellen in dit geval deze hoeveelheden voorlopig te verlagen ;  Overwegende dat in dit geval een nauwe samenwerking is aan te bevelen tussen de Lid-Staten en de Commissie binnen het Permanent Planteziektenkundig Comité ;  Overwegende dat voor zover de Lid-Staten maximale hoeveelheden vaststellen voor de produkten die op hun grondgebied in het verkeer worden gebracht zij door ambtelijke controles die tenminste bij wijze van steekproef plaatsvinden , moeten nagaan of deze hoeveelheden in acht worden genomen ;  Overwegende dat in dit geval de ambtelijke controles moeten plaatsvinden volgens communautaire bemonstering - en analysemethoden ;  Overwegende dat het vaststellen van de bemonstering - en analysemethoden een uitvoeringsmaatregel is van technische en wetenschappelijke aard ; dat om de aanvaarding ervan te vergemakkelijken de voorschriften voor deze bemonsteringen en analyses dienen te worden vastgelegd volgens een procedure waarbij in het kader van het Permanent Planteziektenkundig Comité tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe samenwerking wordt ingevoerd ;  Overwegende dat de wijzigingen van de bijlagen waarvan het karakter voornamelijk van technische aard is , moeten worden vergemakkelijkt door middel van een snelle procedure ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn is van toepassing op de voor de voeding van mensen , of , incidenteel voor de voeding van dieren , bestemde produkten , die vallen onder de in bijlage I vermelde posten van het gemeenschappelijk douanetarief , voor zover op of in deze produkten residuen aanwezig zijn van de in bijlage II genoemde bestrijdingsmiddelen .  Artikel 2  1 . In de zin van deze richtlijn zijn residuen van bestrijdingsmiddelen de resten van de in bijlage II vermelde stoffen en eventueel aanwezige , giftige , metabolieten of afbraakprodukten daarvan , die op of in de artikel 1 bedoelde produkten voorkomen .  2 . In de zin van deze richtlijn verstaat men onder in het verkeer brengen iedere overdracht , al of niet tegen vergoeding , van de in artikel 1 bedoelde produkten nadat deze zijn geoogst .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten mogen het in het verkeer brengen op hun grondgebied van de in artikel 1 bedoelde produkten wegens het aanwezig zijn van residuen van bestrijdingsmiddelen verbieden noch verhinderen , indien de hoeveelheid van deze residuen niet meer bedraagt dan de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden .  2 . De Lid-Staten kunnen , in de gevallen waarin zij zulks gerechtvaardigd achten , toestaan dat op hun grondgebied produkten als bedoeld in artikel 1 in het verkeer worden gebracht die residuen van bestrijdingsmiddelen bevatten in hoeveelheden die groter zijn dan in de bijlage II vastgestelde hoeveelheden .  3 . De Lid-Staten stellen de andere Lid-Staten en de Commissie in kennis van de aan de leden 1 en 2 gegeven toepassing .  Artikel 4  1 . Wanneer een Lid-Staat meent dat een in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheid een gevaar vormt voor de gezondheid van de mens of van dieren , andere dan schadelijke organismen , kan deze Lid-Staat deze hoeveelheid voor zijn grondgebied voorlopig verlagen . In dat geval stelt hij de andere Lid-Staten en de Commissie onverwijld in kennis van de genomen maatregelen en verstrekt daarbij een uiteenzetting van de motieven .  2 . Volgens de procedure van artikel 8 wordt besloten of de in bijlage II vastgestelde maximale hoeveelheden moeten worden gewijzigd . Zolang noch door de Raad noch door de Commissie volgens bovengenoemde procedure een besluit is genomen , kan de Lid-Staat de maatregelen die hij ten uitvoer heeft gelegd handhaven .  Artikel 5  Onverminderd artikel 4 stelt de Raad , op voorstel van de Commissie , de wijzigingen vast die aangebracht moeten worden in de bijlagen . Hierbij wordt met name rekening gehouden met de stand van de kennis van techniek en wetenschap , alsmede met de eisen van de volksgezondheid en de landbouw .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen opdat officieel wordt gecontroleerd , door middel van steekproeven , dat aan de volgens deze richtlijn vastgestelde maximale hoeveelheden de hand wordt gehouden .  2 . De Lid-Staten nemen alle nodige maatregelen opdat , wanneer de in artikel 1 bedoelde produkten volgens lid 1 worden gecontroleerd , de bemonstering en de kwalitatieve en kwantitatieve analyses van de residuen worden uitgevoerd op een wijze en volgens methodes die overeenkomstig de procedure van artikel 7 worden vastgesteld .  Artikel 7  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure , leidt de Voorzitter van het bij Besluit 76/894/EEG ( 3 ) ingestelde Permanent Plantenziektekundig Comité , hierna het " Comité " genoemd , deze procedure , hetzij op eigen initiatief , hetzij op verzoek van een Lid-Staat , onverwijld in bij het Comité .  2 . In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . De vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie der aan een onderzoek onderworpen vraagstukken . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen .  4 . De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer , wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité . Wanneer zij hiermede niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht , legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen . De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad binnen drie maanden na indiening van het voorstel geen maatregelen heeft vastgesteld , stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer , behalve wanneer de Raad zich met volstrekte meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen .  Artikel 8  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure , leidt de Voorzitter van het Comité deze procedure , hetzij op eigen initiatief , hetzij op verzoek van een Lid-Staat , onverwijld in bij het Comité .  2 . In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . De Vertegenwoordiger van de Commissie dient een ontwerp in van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over deze maatregelen advies uit binnen een termijn van twee dagen . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen .  4 . De Commissie stelt de maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer , wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité . Wanneer zij hiermede niet in overeenstemming zijn of wanneer het Comité geen advies heeft uitgebracht , legt de Commissie onverwijld een voorstel voor aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen . De Raad stelt de maatregelen vast met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad binnen vijftien dagen na indiening van het voorstel geen maatregelen heeft vastgesteld , stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer , behalve wanneer de Raad zich met volstrekte meerderheid van stemmen heeft uitgesproken tegen genoemde maatregelen .  Artikel 9  Deze richtlijn geldt niet voor de in artikel 1 bedoelde produkten , indien ten minste door een passende aanduiding wordt aangetoond dat zij voor uitvoer naar derde landen zijn bestemd .  Artikel 10  Deze richtlijn geldt onverminderd de bepalingen van de Gemeenschap betreffende de gemeenschappelijke kwaliteitsnormen voor groenten en fruit .  Artikel 11  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om binnen een termijn van twee jaar na de kennisgeving van deze richtlijn aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 november 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . P . L . M . M . van der STEE  ( 1 ) PB nr . C 97 van 28 . 7 . 1969 , blz . 35 .  ( 2 ) PB nr . C 40 van 25 . 3 . 1969 , blz . 4 .  ( 3 ) Zie blz . 25 van dit Publikatieblad .  BIJLAGE I  Lijst van de in artikel 1 bedoelde produkten  Nr . van het gemeenschappelijk douanetarief * Omschrijving *  07.01 B * Kool en spruitjes , vers of gekoeld *  07.01 C * Spinazie , vers of gekoeld *  07.01 D * Sla van alle soorten , alsmede andijvie en witloof ( witlof ) , vers of gekoeld *  07.01 E * Snijbiet en kardoen , vers of gekoeld *  07.01 F * Peulgroenten , ook indien gedopt , vers of gekoeld *  07.01 G * Wortelen , rapen , kroten , schorseneren , knolselderij , radijs en andere dergelijke eetbare wortelen en knollen , vers of gekoeld *  07.01 H * Uien , sjalotten en knoflook , vers of gekoeld *  07.01 IJ * Prei en andere looksoorten , vers of gekoeld *  07.01 K * Asperges , vers of gekoeld *  07.01 L * Artisjokken , vers of gekoeld *  07.01 M * Tomaten , vers of gekoeld *  07.01 N * Olijven , vers of gekoeld *  07.01 O * Kappers , vers of gekoeld *  07.01 P * Komkommers en augurken , vers of gekoeld *  07.01 Q * Paddestoelen en truffels , vers of gekoeld *  07.01 R * Venkel , vers of gekoeld *  07.01 S * niet scherp smakende pepers , vers of gekoeld *  07.01 T * andere groenten en moeskruiden , vers of gekoeld *  ex 07.02 * Groenten en moeskruiden , niet gekookt , bevroren *  ex 08.01 * Dadels , bananen , ananassen , manga's , advokaten , guaves en manggistans , kokosnoten , paranoten en cashewnoten , vers ( 1 ) , zonder dop , schil of schaal , of gepeld *  ex 08.02 * Citrusvruchten , vers ( 1 ) *  ex 08.03 * Vijgen , vers ( 1 ) *  ex 08.04 * Druiven , vers ( 1 ) *  ex 08.05 * Noten ( andere dan die bedoeld bij post 08.01 ) , amandelen , kastanjes en pingels , vers ( 1 ) , zonder dop of schaal , of gepeld *  08.06 * Appelen , peren en kweeperen , vers ( 1 ) *  08.07 * Steenfruit , vers ( 1 ) *  08.08 * Aardbeien en bessen , vers ( 1 ) *  08.09 * Ander vers fruit ( 1 ) *  ex 08.10 * Fruit , niet gekookt , bevroren , zonder toegevoegde suiker *  ( 1 ) Gekoelde vruchten worden met verse vruchten gelijkgesteld .  BIJLAGE II  Lijst van residuen van bestrijdingsmiddelen en de maximale hoeveelheden daarvan  Nr . E.E.G . ( 1 ) * residuen va bestrijdingsmiddelen * maximale hoeveelheid ( in mg/kg ( ppm ) ) *   * gebruikelijke benaming * chemische benaming * *   - * amitrol * 3-Amino-1,2,4-triazol * nul ( 2 ) *   - * aramite * 0-(2-(4-tert-butyl-phenoxy)-1-methyl-ethyl )- 0-(2-chloor-ethyl)sulfite * nul ( 2 ) *   - * atrazin * 2-Chloor-4-ethylamino-6-isopropylamino - 1,3,5-triazine * 1,0 *  15/60 * azinfos-ethyl * 0,0-Diethyl-S-(4-oxo-3H-1,2,3 - benzotriazin-3-yl)-methyl)-dithiofosfaat * afzonderlijk of gezamenlijk : nul ( 2 ) : wortelgroenten , met uitzondering van knolselderij *   * * * 0,4 : andere produkten *  15/42 * azinfos-methyl * 0,0-Dimethyl-S-(4-oxo-3H-1,2,3 - benzo-triazin-3-yl)-methyl)-dithiofosfaat * afzonderlijk of gezamenlijk : nul ( 2 ) : wortelgroenten , met uitzondering van knolselderij *   * * * 0,4 : andere produkten *  6/20 * barban * ( 4-Chloor-but-2-yn-yl)-N-(3-chloorfenyl )- carbamaat * 0,1 *  609/21 * binapacryl * ( 6-(1-Methylpropyl)-2,4 - dinitrofenyl)-3,3-dimethylacrylaat * nul ( 2 ) : wortelen *   * * * 0,3 : andere produkten *   - * captan * N-(trichloormethylthio)-1,2,3,6 - tetrahydroftaalimide * 15,0 *  6/11 * carbaryl * N-Methyl-1-naphtyl-carbamaat * 1,2 , met uitzondering van abrikozen , appelen , peren , perziken , druiven , pruimen , sla , kool : 2,5 *  620/6 * chloorbenzide * ( 4-Chloorbenzyl)-4-(chloor-fenyl )- sulfide * 1,5 *  620/4 * chloorfenson * ( 4-Chloorfenyl)-4-chloorbenzeen - sulfonaat * 1,5 *   - * chloorbenzilaat * Ethyl-2-hydroxy-2 , 2-bis(4-chloorfenyl)acetaat * 1,5 *  6/22 * chlorexuron * 3-(4-(4-Chloorfenoxy)fenyl)-1,1 - dimethylureum * 0,2 *  15/33 * demethon-S-methyl * 0,0-Dimethyl-S-(2-ethyl - thioethyl)-monothiofosfaat * afzonderlijk of gezamenlijk : 0,4 ( berekend in demeton-S-methyl sulfon ) met uitzondering van wortelen : nul ( 2 ) *  15/49 * oxydemeton-methyl * 0,0-Dimethyl-S-(2-ethyl - sulfinylethyl)-monothiofosfaat * afzonderlijk of gezamenlijk : 0,4 ( berekend in demeton-S-methyl sulfon ) met uitzondering van wortelen : nul ( 2 ) *   - * demeton-S-methyl sulfon * 0,0-Dimethyl-S-(2-ethyl - sulfonylethyl)-monothiofosfaat * afzonderlijk of gezamenlijk : 0,4 ( berekend in demeton-S-methyl sulfon ) met uitzondering van wortelen : nul ( 2 ) *  6/19 * diallaat * S-(2,3-Dichloorallyl)-N,N - diisopropylmonothiocarbamaat * 0,05 *  607/24 * dichloorprop * 2-(2,4 Dichloorfenoxy)-propionzuur  ( dichloorprop ) * 0,05 *  15/55 * 0,0-dimethoaat * 0,0-Dimethyl-S-(N - methylcarbamoyl)-methyl-dithiofosfaat * 1,5 ( 3 ) *   - * omethoat * 0,0-Dimethyl-S-(N-methyl-carbamoyl )- methyl-monothiofosfaat * 0,4 *  609/23 * dinoseb * 6-(1-Methylpropyl)-2,4-dinitrofenol ) * 0,05 *   - * dodine * N-dodecylguanidine-acetaat * nul ( 2 ) ; met uitzondering van fruit : 1,0 *  602/33 * endosulfan * 6,7,8,9,10,10-Hexachloor - 1,5,5a,6,9,9a-hexahydro-6,9-methano-2,3,4-benzo(e )- dioxathiepin-3-oxide * 0,2 : wortelen *   * * * 0,5 : andere produkten *  Nr . E.E.G . ( 1 ) * residuen van bestrijdingsmiddelen * maximale hoeveelheid ( in mg/kg ( ppm ) ) *   * gebruikelijke benaming * chemische benaming * *  602/32 * endrin * 1,2,3,4,10,10-Hexachloor-6 , 7-expoxy-1,4,4a,5,6,7,8,8a-octa-hydro-1 , 4-endo-5 , 8-endo-dimethanonaftaleen * nul ( 2 ) *  15/56 * fenchlorfos * 0-(2,4,5-Trichloorfenyl)0,0 - dimethyl-monothiofosfaat ( fenchloorfos ) * 0,5 *  15/58 * fenitrothion * 0,0-Dimethyl-0-(3-methyl-4 nitrofenyl)-monothiofosfaat * 0,5 *  15/61 * formothion * 0,0-Dimethyl-S-(3-methyl-2,4-dioxo - 3-aza-butyl)-dithiofosfaat * 0,1 *   - * - * 1,1-Dichloor-2,2-bis ( 4-ethylfenyl)ethaan * 10,0 *  602/23 * lindaan * gamma-1,2,3,4,5,6-hexachloor - cyclohexaan * 2,0 : bladgroenten *   * * * 0,1 : wortelen *   * * * 1,5 : andere produkten *  15/44 * malathion met inbegrip van * S-(1,2 - bis(ethoxycarbonyl)-ethyl)-0,0-dimethyl-dithiofosfaat * 3,0 : groenten , met uitzondering van wortelgroenten *   * * * 0,5 : andere produkten *   - * malaoxon * S-(1,2-bis(ethoxycarbonyl)-ethyl)0,0 - dimethyl-monothiofosfaat * 3,0 : groenten , met uitzondering van wortelgroenten *   * * * 0,5 : andere produkten *   - * methoxychloor * 1,1,1-Trichloor-2,2-bis-(4 - methoxyfenyl)ethaan * 10,0 *  15/37 * parathion , met inbegrip van paraoxen * 0,0-diethyl-0-(4-nitrofenyl)-monothiofosfaat * 0,5 *   * * 0,0-diethyl-0-(4-nitrofenyl)-fosfaat * 0,5 *  15/36 * parathion-methyl * 0,0-Dimethyl-0-(4 - nitrofenyl)-monothiofosfaat * 0,15 *   * met inbegrip van paraoxon-methyl * 0,0-Dimethyl-0-(4 - nitrofenyl)-fosfaat * 0,15 *  15/22 * fosfamidon * ( 2-Chloor-3-diethylamino-1-methyl-3 - oxoprop-1-en-yl)-dimethylfosfaat * 0,15 *  607/21 * folpet * N-(Trichloormethylthio)ftaalimide * 15,0 *   - * propoxur * 2-isopropopoxyfenyl-N-methyl-carbamaat * 3,0 *  15/27 * TEPP * 0,0,0,0-Tetraathyldifosfaat * nul ( 2 ) *  6/5 * thiram * Tetramethylthiuramdisulfide * 3,8 : aardbeien , druiven *   * * * 3,0 : andere produkten *  602/24 * toxafeen * Gechloreerde camfenen ( 67-69 % chloor ) * 0,4 *  15/21 * trichloorfon * 0,0-Dimethyl-(2,2,2-trichloor-1 - hydroxyethyl)-fosfonaat * 0,5 *  ( 1 ) Nummering van bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling , de verpakking en het kenmerken van gevaalijke stoffen ( PB nr . 196 van 16 . 8 . 1967 , blz . 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 75/409/EEG  ( PB nr . L 183 van 14 . 7 . 1975 , blz . 22 ) .  ( 2 ) Te verwaarlozen residuen worden toegelaten indien zij niet de onderste gevoeligheidsgrens van de bepalingsmethode overschrijden .  ( 3 ) Met inbegrip eventueel van het maximumgehalte van 0,4 ppm dat voor omethoaat is vastgesteld .