Avis juridique important

|

31977L0094

Richtlijn 77/94/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding

Publicatieblad Nr. L 026 van 31/01/1977 blz. 0055 - 0058 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 17 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0003

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 21 december 1976  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding   ( 77/94/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de verschillen tussen de wetgevingen der Lid-Staten inzake levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding het vrije verkeer hiervan belemmeren , ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen en daardoor een rechtstreekse invloed hebben op de totstandbrenging en de werking van de gemeenschappelijke markt ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van deze wetgevingen bijgevolg noodzakelijk is ;  Overwegende dat voor deze aanpassing in een eerste stadium een gemeenschappelijke definitie dient te worden opgesteld , maatregelen moeten worden vastgesteld ter bescherming van de consument tegen misleiding ten aanzien van de aard van de produkten en voorschriften moeten worden vastgesteld waaraan de etikettering van de betrokken produkten moet voldoen ;  Overwegende dat de Raad in een tweede stadium de definities en de specifieke kenmerken van bepaalde groepen van deze produkten zal moeten vaststellen ;  Overwegende dat onder het begrip " dieet " ( of  " regime " ) niet in alle Lid-Staten hetzelfde wordt verstaan en dat deze laatsten rekening moeten kunnen houden met de bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn bestaande gebruiken ;  Overwegende dat de in deze richtlijn bedoelde produkten levensmiddelen zijn waarvan de samenstelling en de vervaardiging speciaal bestudeerd moeten worden ten einde te voldoen aan de bijzondere voedingsbehoeften van die personen voor wie zij voornamelijk bestemd zijn ; dat het derhalve noodzakelijk kan zijn te voorzien in afwijkingen van de algemene of bijzondere bepalingen voor levensmiddelen met het oog op het specifieke doel van de voeding ;  Overwegende dat de vaststelling van de bemonsterings - en analysemethoden , voor de controle op de toevoegingsmiddelen en de samenstelling en bereidingswijze van de verschillende groepen levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding , een uitvoeringsmaatregel van technische aard is waarvan de vaststelling aan de Commissie dient te worden toevertrouwd om de procedure te vereenvoudigen en te bespoedigen ;  Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad de Commissie bevoegdheden verleent voor de uitvoering van de voorschriften op het gebied van voor menselijke voeding bestemde waren , in een procedure dient te worden voorzien waarbij een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie in het Permanent Comité voor levensmiddelen tot stand wordt gebracht ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Deze richtlijn heeft betrekking op levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding .  2 . a ) Levensmiddelen bestemd voor bijzondere voeding zijn levensmiddelen die zich door hun bijzondere samenstelling of door hun bijzondere bereidingswijze duidelijk onderscheiden van gewone levensmiddelen , die geschikt zijn voor het aangegeven doel van de voeding en die zodanig in de handel worden gebracht dat wordt aangegeven dat zij voor dit doel geschikt zijn .  b ) Een bijzondere voeding behoort te voldoen aan de bijzondere voedingsbehoeften :  i ) van bepaalde categorieën personen wier assimilatieproces of stofwisseling is verstoord , of  ii ) van bepaalde categorieën personen die zich in bijzondere fysiologische omstandigheden bevinden en die daarom bijzonder gebaat kunnen zijn bij een gecontroleerde ingestie van sommige stoffen in levensmiddelen , of  iii ) van zuigelingen of kleuters , in goede gezondheid .  3 . De Raad stelt overeenkomstig de procedure van artikel 100 van het Verdrag bij richtlijn de bijzondere bepalingen vast die van toepassing zijn op bepaalde groepen produkten als omschreven in dit artikel  ( bijzondere richtlijnen ) .  Artikel 2  1 . De aard of de samenstelling van de in artikel 1 genoemde produkten moeten zodanig zijn dat de levensmiddelen geschikt zijn voor de aangegeven bijzondere voeding .  2 . De in artikel 1 genoemde produkten mogen worden gekenmerkt door de aanduiding " dieet " of  " regime " .  De Lid-Staten mogen echter het gebruik van deze aanduidingen beperken tot de in artikel 1 , lid 2 , sub b ) , i ) , of sub b ) , i en ii ) , genoemde produkten .  3 . Bij de handel in gewone levensmiddelen en bij de desbetreffende reclame verbieden de Lid-Staten :  a ) het gebruik van de aanduidingen " dieet " of  " regime " , al dan niet gecombineerd met andere woorden , om deze levensmiddelen aan te duiden ;  b ) elke andere aanduiding of elke aanbiedingsvorm welke de indruk zou kunnen wekken dat het één der in artikel 1 omschreven produkten betreft .  4 . Overeenkomstig de bepalingen van de bijzondere richtlijnen of , bij ontstentenis daarvan , volgens de nationale bepalingen mag echter voor gewone levensmiddelen die geschikt zijn voor een bijzondere voeding , worden toegestaan dat deze eigenschap wordt vermeld .  In dezelfde bepalingen mag worden vastgesteld op welke wijze deze vermelding moet worden aangegeven .  Artikel 3  De in artikel 1 genoemde produkten moeten eveneens voldoen aan de dwingende bepalingen welke gelden voor de gewone levensmiddelen , behalve wat betreft de wijzigingen die in die produkten zijn aangebracht om ze in overeenstemming te brengen met de definities van artikel 1 , en op voorwaarde dat deze wijzigingen krachtens de bijzondere richtlijnen , of , bij ontstentenis daarvan , krachtens de nationale bepalingen zijn toegestaan .  Artikel 4  1 . Het is verboden om door middel van de etikettering , en de aanbiedingsvorm van een in artikel 1 genoemd produkt , of door de reclame ervoor , aan dir produkt eigenschappen toe te schrijven waardoor menselijke ziekten kunnen worden voorkomen , behandeld of genezen , en om een toespeling te maken op die eigenschappen .  De bepalingen van de bijzondere richtlijnen of , bij ontstentenis daarvan , de nationale bepalingen mogen in uitzonderlijke en welbepaalde gevallen voorzien in afwijkingen van de eerste alinea .  2 . De bijzondere richtlijnen of , bij ontstentenis daarvan , de nationale bepalingen bevatten de voorwaarden waaronder etikettering , aanbiedingsvorm en reclame mogen zinspelen op een dieet of regime dan wel op de categorie personen waarvoor het in artikel 1 genoemde produkt is bestemd .  3 . Lid 1 vormt geen beletsel voor het verspreiden van alle nuttige inlichtingen en aanbevelingen die uitsluitend zijn bestemd voor personen die bevoegd zijn op het gebied van de geneeskunde , de voeding of de farmacie .  Artikel 5  1 . De bepalingen betreffende de etikettering van levensmiddelen in het algemeen of van bepaalde gewone levensmiddelen zijn van toepassing op de in artikel 1 genoemde produkten .  2 . De etikettering van de in artikel 1 genoemde produkten omvat voorts de volgende vermeldingen :  a ) de bijzondere voedingskenmerken bij de benaming ; in het geval van de in artikel 1 , lid 2 , sub b ) , iii ) , bedoelde produkten mag deze vermelding evenwel worden vervangen door de aanduiding van hun bestemming ;  b ) de bijzondere kwalitatieve en kwantitatieve kenmerken van de samenstelling of de bijzondere bereidingswijze waardoor het levensmiddel zijn bijzondere voedingskenmerken verkrijgt ;  c ) de beschikbare energiewaarde , uitgedrukt in kJ en in kcal , alsmede het gehalte aan koolhydraten , eiwitten en vetstoffen , per 100 g resp . 100 ml van het in de handel gebrachte produkt en , indien van toepassing , per aangegeven hoeveelheid van het consumptieklare produkt .  Indien de energiewaarde echter lager is dan 50 kJ  ( 12 kcal ) per 100 g resp . 100 ml van het in de handel gebrachte produkt mogen de desbetreffende aanduidingen worden vervangen door de vermelding " energiewaarde lager dan 50 kJ  ( 12 kcal ) per 100 g " , dan wel door de vermelding  " energiewaarde lager dan 50 kJ ( 12 kcal ) per 100 ml " .  d ) de nettohoeveelheid ;  e ) de aanduidingen die eventueel worden voorgeschreven door de bijzondere richtlijnen of , bij ontstentenis daarvan , door de nationale bepalingen .  3 . Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de nationale bepalingen betreffende :   - de opgave van een lijst van ingrediënten , met inbegrip van de toevoegingsmiddelen ;   - de vermelding van een datum .  Artikel 6  1 . De in artikel 1 genoemde produkten mogen uitsluitend in voorverpakte vorm , en wel zodanig dat de verpakking ze volledig omsluit , in de handel worden gebracht .  2 . De Lid-Staten mogen echter afwijkingen toestaan voor de kleinhandel , doch in dat geval moeten de in artikel 5 genoemde aanduidingen het produkt bij de aanbieding ervan vergezellen .  Artikel 7  1 . Onverminderd de artikelen 3 , 5 en 12 treffen de Lid-Staten de nodige maatregelen opdat de handel in de in artikel 1 genoemde produkten die beantwoorden aan de definities en voorschriften van deze richtlijn of van de bijzondere richtlijnen niet kan worden belemmerd door de toepassing van de nationale , niet geharmoniseerde bepalingen inzake de samenstelling , de bereidingswijze , het marktklaar maken of de etikettering van uitsluitend deze produkten of van levensmiddelen in het algemeen .  2 . Lid 1 is niet van toepassing op de niet-geharmoniseerde bepalingen , welke gerechtvaardigd zijn uit hoofde van :   - de bescherming van de volksgezondheid ,   - het tegengaan van misleiding , op voorwaarde dat deze bepalingen niet van dien aard zijn dat daarmee de toepassing van de omschrijvingen en voorschriften van deze richtlijn wordt belemmerd ,   - bescherming van de industriële en commerciële eigendom , de aanduidingen van herkomst alsmede het tegengaan van oneerlijke concurrentie .  Artikel 8  1 . Op voorstel van de Commissie stelt de Raad , met eenparigheid van stemmen , voor zover nodig voor elke groep van de in artikel 1 genoemde produkten de zuiverheidseisen vast voor de stoffen bestemd voor bijzondere voeding en de additieven waarvan het gebruik is toegestaan .  2 . Volgens de procedure van artikel 9 worden vastgesteld :  a ) de bemonsterings - en analysemethoden voor de controle van de in lid 1 bedoelde zuiverheidseisen ;  b ) de bemonsterings - en analysemethoden voor de controle van de samenstelling en de bereidingswijze van de verschillende groepen van de in artikel 1 genoemde produkten , met inbegrip van de vaststelling van de afwijkingen en van de afwijkende eenheden .  Artikel 9  1 . In de gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij het bij besluit van de Raad van 13 november 1969 ingestelde Permanent Comité voor levensmiddelen , hierna te noemen het " Comité " , ingeleid door de voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van een vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  c ) Indien na verloop van een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad , deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 10  Artikel 9 is van toepassing gedurende een periode van achttien maanden , te rekenen vanaf de datum waarop de procedure uit hoofde van artikel 9 , lid 1 , voor de eerste maal bij het Comité is ingeleid .  Artikel 11  Deze richtlijn is niet van toepassing op produkten die bestemd zijn om uit de Gemeenschap te worden uitgevoerd .  Artikel 12  Binnen een termijn van achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn wijzigen de Lid-Staten , zo nodig , hun wettelijke bepalingen om te voldoen aan deze richtlijn en stellen zij de Commissie daarvan onverwijld in kennis . De aldus gewijzigde bepalingen worden op een zodanige wijze toegepast dat :   - twee jaar na de kennisgeving van deze richtlijn de handel in de met de bepalingen van deze richtlijn overeenkomende produkten wordt toegestaan , onverminderd de nationale bepalingen die van toepassing zijn bij ontstentenis van bijzondere richtlijnen ;   - drie jaar na de kennisgeving van deze richtlijn de handel wordt verboden in produkten die niet overeenkomen met het bepaalde in deze richtlijn .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 21 december 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . P . L . M . M . van der STEE  ( 1 ) PB nr . C 139 van 28 . 10 . 1969 , blz . 39 .  ( 2 ) PB nr . C 10 van 27 . 1 . 1970 , blz . 27 .


Avis juridique important

|

31985L0432

Richtlijn 85/432/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied

Publicatieblad Nr. L 253 van 24/09/1985 blz. 0034 - 0036 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0111  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 3 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0111  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 3 blz. 0025

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 16 september 1985  inzake de cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied  (85/432/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 49 en 57,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat personen die houder zijn van een diploma, certificaat of andere titel op het terrein van de farmacie uit dien hoofde gespecialiseerd zijn op het gebied van de geneesmiddelen en in beginsel in alle Lid-Staten toegang dienen te hebben tot een minimumgamma van werkzaamheden op dit gebied; dat deze richtlijn met de vaststelling van dit minimumgamma enerzijds niet ten gevolge heeft dat de in de Lid-Staten voor apothekers toegankelijke werkzaamheden, met name met betrekking tot medisch biologische analyses, worden beperkt noch anderzijds ten gunste van deze beroepsbeoefenaren een monopolie schept, waarvan de invoering uitsluitend onder de bevoegdheid van de Lid-Staten blijft vallen;  Overwegende voorts dat deze richtlijn niet de cooerdinatie van alle voorwaarden voor de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden op farmaceutisch gebied verzekert; dat met name de geografische spreiding van de apotheken en het monopolie van de geneesmiddelenverstrekking onder de bevoegdheid van de Lid-Staten blijven vallen;  Overwegende dat de verregaande vergelijkbaarheid van de opleidingen in de Lid-Staten het mogelijk maakt om, ter verwezenlijking van de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, zoals deze wordt voorgeschreven in Richtlijn 85/433/EEG van de Raad van 16 september 1985 inzake de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie, tevens houdende maatregelen tot vergemakkelijking van de daadwerkelijke uitoefening van het recht van vestiging voor bepaalde werkzaamheden op farmaceutisch gebied (4) de cooerdinatie op dit gebied te beperken tot de eis van inachtneming van minimumnormen, waarbij de Lid-Staten voor het overige worden vrijgelaten in de organisatie van hun onderwijs;  Overwegende dat deze richtlijn de Lid-Staten niet belet aanvullende opleidingseisen te stellen voor de toegang tot werkzaamheden welke niet tot het gecooerdineerde minimumgamma van werkzaamheden behoren; dat uit dien hoofde de Lid-Staat van ontvangst, die dergelijke eisen stelt, deze ook kan stellen aan de onderdanen van Lid-Staten die houder zijn van een van de in artikel 4 van Richtlijn 85/433/EEG bedoelde diploma's;  Overwegende dat de met deze richtlijn beoogde cooerdinatie betrekking heeft op de beroepskwalificaties; dat op dit punt in de meeste Lid-Staten thans geen onderscheid bestaat tussen beroepsbeoefenaren in loondienst en zelfstandige beroepsbeoefenaren; dat daarom de toepassing van deze richtlijn moet worden uitgebreid tot de beroepsbeoefenaren in loondienst;  Overwegende dat er zich in de Lid-Staten aanvullende opleidingen ontwikkelen die betrekking hebben op sommige gebieden van de farmacie en die bestemd zijn om bepaalde gedeelten van de bij de apothekers-opleiding verworven kennis te verdiepen; dat het dan ook met het oog op de onderlinge erkenning van de diploma's, certificaten en andere titels van de apotheker-specialist en ten einde alle beroepsbeoefenaars die onderdaan zijn van een Lid-Staat binnen de Gemeenschap in zekere mate op voet van gelijkheid te plaatsen, nodig is een bepaalde cooerdinatie van de opleidingseisen van de apotheker-specialist tot stand te brengen wanneer er specialistenopleidingen bestaan die meer Lid-Staten gemeen hebben en die, zonder dat zij een voorwaarde zijn voor toegang tot de werkzaamheden die deel uitmaken van het gecooerdineerde minimumgamma van werkzaamheden, een voorwaarde kunnen vormen voor het dragen van een titel van specialist; dat een dergelijke cooerdinatie in dit stadium niet mogelijk blijkt, doch samen met de desbetreffende onderlinge erkenning een doel vormt dat zo spoedig mogelijk moet worden bereikt,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de houders van een diploma, certificaat of andere universitaire titel of titel van een niveau dat als gelijkwaardig wordt erkend op het terrein van de farmacie, die voldoen aan de in artikel 2 gestelde voorwaarden, ten minste gerechtigd zijn tot de toegang tot en de uitoefening van de in lid 2 genoemde werkzaamheden, onder voorbehoud, in voorkomend geval, van de eis van aanvullende beroepservaring.  2. De in lid 1 bedoelde werkzaamheden zijn:  - de bereiding van geneesmiddelen in hun farmaceutische vorm;  - de vervaardiging van en de controle op geneesmiddelen;  - de laboratoriumcontrole op geneesmiddelen;  - de opslag, bewaring en distributie van geneesmiddelen in het groothandelsstadium;  - de bereiding van, de controle op, de opslag en de distributie van geneesmiddelen in voor het publiek toegankelijke apotheken;  - de bereiding van, de controle op, de opslag en het verstrekken van geneesmiddelen in ziekenhuizen;  - het verschaffen van voorlichting en advies omtrent geneesmiddelen.  3. Wanneer er in een Lid-Staat op het tijdstip van de aanneming van de onderhavige richtlijn een vergelijkend onderzoek op de grondslag van een examen bestaat dat ten doel heeft onder de in lid 1 bedoelde houders van diploma's, certificaten of titels de kandidaten te selecteren die zullen worden aangewezen als houders van de nieuwe apotheken tot oprichting waarvan werd besloten in het kader van een nationaal systeem voor geografische spreiding, kan deze Lid-Staat, in afwijking van lid 1, dit vergelijkend onderzoek handhaven en verplicht stellen voor onderdanen van de Lid-Staten die de in artikel 2, lid 1, en in artikel 6 van Richtlijn 85/433/EEG bedoelde diploma's, certificaten en andere titels op het terrein van de farmacie bezitten.  Artikel 2  De Lid-Staten stellen voor de afgifte van de in artikel 1 bedoelde diploma's, certificaten en andere titels de volgende minimumvoorwaarden:  1. De opleiding waarmee het diploma, het certificaat of de andere titel wordt verkregen waarborgt:  a) voldoende kennis van geneesmiddelen en de voor de vervaardiging van geneesmiddelen gebruikte substanties;  b) voldoende kennis van de farmaceutische technologie en van de natuurkundige, scheikundige, biologische en microbiologische controle op geneesmiddelen;  c) voldoende kennis van het metabolisme en van de uitwerking van geneesmiddelen, alsook van de werking van toxische stoffen en van het gebruik van geneesmiddelen;  d) voldoende kennis om wetenschappelijke gegevens betreffende geneesmiddelen te kunnen beoordelen en op grond daarvan passende inlichtingen te kunnen verstrekken;  e) voldoende kennis van de wettelijke en andere vereisten voor wat betreft de uitoefening van de werkzaamheden van apotheker.  2. Voor de toelating tot deze opleiding wordt het bezit vereist van een diploma of certificaat dat in een Lid-Staat voor de desbetreffende studie toegang geeft tot inrichtingen van universitair onderwijs of instellingen van een als gelijkwaardig erkend niveau.  3. Het diploma, het certificaat of de andere titel vormt de bekroning van een opleiding van ten minste vijf jaar, die:  - ten minste vier jaar full-time theoretisch en praktisch onderwijs omvat aan een universiteit, een instelling voor hoger onderwijs van een als gelijkwaardig erkend niveau of onder toezicht van een universiteit,  - een stage van ten minste zes maanden omvat in een voor het publiek toegankelijke apotheek of in een ziekenhuis onder toezicht van de farmaceutische dienst van dat ziekenhuis. 4. In afwijking van punt 3:  a) wordt indien bij de aanneming van deze richtlijn in een Lid-Staat twee opleidingsmogelijkheden naast elkaar bestaan waarvan één een periode van vijf jaar en de tweede een periode van vier jaar bestrijkt, het diploma, het certificaat of de andere titel waarmee de opleidingscyclus van vier jaar wordt bekroond, geacht aan de in punt 3 bedoelde voorwaarden inzake de opleidingsduur te voldoen, mits de diploma's, certificaten of andere titels waarmee beide opleidingen worden bekroond, door deze Staat als gelijkwaardig worden erkend;  b) kan een Lid-Staat, indien hij bij gebrek aan voldoende stageplaatsen in voor het publiek toegankelijke apotheken of in ziekenhuizen in de nabijheid van de onderwijsinstellingen geen zes maanden stage kan waarborgen, gedurende een periode van vijf jaar na het verstrijken van de in artikel 5 bepaalde termijn voorschrijven dat ten hoogste de helft van deze stage betrekking heeft op de werkzaamheden van apotheker in een onderneming die geneesmiddelen bereidt.  5. De in punt 3 bedoelde opleiding omvat theoretisch en praktisch onderwijs in ten minste de volgende vakken:  - biologie van planten en dieren,  - natuurkunde,  - algemene en anorganische scheikunde,  - organische scheikunde,  - analytische scheikunde,  - farmaceutische scheikunde, met inbegrip van geneesmiddelenanalyse,  - algemene en toegepaste (medische) biochemie,  - anatomie en fysiologie; medische terminologie,  - microbiologie,  - farmacologie en farmacotherapie,  - farmaceutische technologie,  - toxicologie,  - farmacognosie,  - wetgeving en, in voorkomend geval, beroepsethiek.  Bij de verdeling over theoretisch en praktisch onderwijs moet bij ieder vak voldoende plaats worden ingeruimd voor de theorie opdat het onderwijs zijn universitair karakter behoudt.  Artikel 3  Uiterlijk drie jaar na het verstrijken van de in artikel 5 bepaalde termijn dient de Commissie bij de Raad passende voorstellen in betreffende de specialisaties op het gebied van de farmacie, met name op het gebied van de ziekenhuisfarmacie. De Raad bestudeert deze voorstellen binnen een termijn van een jaar.  Artikel 4  Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de onderdanen van de Lid-Staten die overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap (1) een van de in artikel 1 van Richtlijn 85/433/EEG bedoelde werkzaamheden in loondienst uitoefenen of zullen uitoefenen.  Artikel 5  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om vóór 1 oktober 1987 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van alle belangrijke bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 6  Wanneer zich bij de toepassing van deze richtlijn op bepaalde terreinen ernstige moeilijkheden mochten voordoen voor een Lid-Staat, onderzoekt de Commissie deze moeilijkheden samen met die Staat en wint zij het advies in van het bij Besluit 75/320/EEG (2) opgerichte Geneesmiddelencomité.  In voorkomend geval legt de Commissie passende voorstellen aan de Raad voor.  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 16 september 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. FISCHBACH  (1) PB nr. C 35 van 18. 2. 1981, blz. 3.  (2) PB nr. C 277 van 17. 10. 1983, blz. 160.  (3) PB nr. C 230 van 10. 9. 1981, blz. 10.  (4) Zie blz. 37 van dit Publikatieblad.  (1) PB nr. L 257 van 19. 10. 1968, blz. 2.  (2) PB nr. L 147 van 9. 6. 1975, blz. 23.


Avis juridique important

|

31976L0432

Richtlijn 76/432/EEG van de Raad van 6 april 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid- Staten betreffende de reminrichtingen van landbouw- en bosbouwtrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 122 van 08/05/1976 blz. 0001 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0206  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0005  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0005

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 6 april 1976  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de reminrichtingen van landbouw - en bosbouwtrekkers op wielen   ( 76/432/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen onder meer betrekking hebben op de reminrichtingen ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in plaats van hun huidige regelingen , met name ten einde voor ieder type trekker de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw - of bosbouwtrekkers op wielen ( 3 ) te kunnen invoeren ;  Overwegende dat de geharmoniseerde voorschriften vooral de veiligheid van het wegverkeer en de arbeidsveiligheid op het gehele grondgebied van de Gemeenschap moeten waarborgen ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake trekkers een erkenning inhoudt door de Lid-Staten onderling van de in elk van deze op grond van gemeenschappelijke voorschriften uitgevoerde controles ; dat een dergelijk systeem , wil het goed functioneren meebrengt dat deze voorschriften door alle Lid-Staten met ingang van een zelfde datum worden toegepast ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Onder trekker ( landbouw - of bosbouwtrekker ) wordt verstaan ieder motorvoertuig op wielen of rupsbanden met ten minste twee assen , voornamelijk bestemd voor tractiedoeleinden en in het bijzonder ontworpen voor het trekken , duwen , dragen of in beweging brengen van bepaalde werktuigen , machines of aanhangwagens die voor gebruik in de land - of bosbouw zijn bestemd . De trekker kan zijn ingericht voor het vervoer van een lading en van meerijders .  2 . Deze richtlijn geldt slechts voor de in lid 1 omschreven trekkers , gemonteerd op luchtbanden , met twee assen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en 25 km/h .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een trekker niet weigeren om redenen in verband met de reminrichtingen daarvan , indien de trekker is uitgerust met de in de bijlage I tot en met IV bedoelde inrichtingen en indien deze inrichtingen in overeenstemming zijn met de in deze bijlage opgenomen voorschriften .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen de verkoop , de inschrijving , het in het verkeer brengen of het gebruik van trekkers , niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de reminrichtingen daarvan , indien deze trekkers zijn uitgerust met de in de bijlage I tot en met IV bedoelde inrichtingen en indien deze inrichtingen in overeenstemming zijn met de in die bijlagen opgenomen voorschriften .  Artikel 4  De Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , treft de nodige maatregelen om in kennis te worden gesteld van elke wijziging van een der in bijlage I , punt 1.1 , genoemde onderdelen of kenmerken . De bevoegde autoriteiten van deze Lid-Staat beoordelen of op het gewijzigde type trekker nieuwe proeven moeten worden verricht en of daarom een nieuw keuringsrapport moet worden opgesteld . Indien uit de proeven blijkt dat niet aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan , wordt de wijziging niet toegestaan .  Artikel 5  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 74/150/EEG .  Artikel 6  1 . Voor 1 januari 1977 nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen aan om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen en maken zij die maatregelen bekend . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 oktober 1977 .  2 . Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er zorg voor dat de Commissie tijdig op de hoogte wordt gesteld van ieder ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen , die zij overwegen in te voeren op het door deze richtlijn bestreken gebied en wel op een zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid krijgt haar opmerkingen ter zake te maken .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 6 april 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . THORN  ( 1 ) PB nr . C 5 van 8 . 1 . 1975 , blz . 54 .  ( 2 ) PB nr . C 62 van 15 . 3 . 1975 , blz . 29 .  ( 3 ) PB nr . L 84 van 28 . 3 . 1974 , blz . 10 .  BIJLAGE I  DEFINITIES , AANVRAAG OM E.E.G.-TYPEGOEDKEURING , E.E.G.-TYPEGOEDKEURING , CONSTRUCTIE - EN MONTAGEVOORSCHRIFTEN  1 . DEFINITIES  1.1 . " Type trekker wat het remsysteem betreft "  Onder " type trekker wat het remsysteem betreft " , worden trekkers verstaan , welke onderling geen wezenlijke verschillen vertonen ; deze verschillen kunnen in het bijzonder de volgende punten betreffen :  1.1.1 . ledig gewicht , als omschreven in punt 1.18 ,  1.1.2 . maximumgewicht , als omschreven in punt 1.16 ,  1.1.3 . verdeling van het gewicht over de assen ,  1.1.4 . technisch toelaatbaar maximumgewicht op elke as ,  1.1.5 . door de constructie bepaalde maximumsnelheid ,  1.1.6 . reminrichting van verschillende typen ( in het bijzonder het al of niet aanwezig zijn van de inrichting voor het remmen van een aanhangwagen ) ,  1.1.7 . aantal en plaats van de geremde assen ,  1.1.8 . type motor ,  1.1.9 . totale verhouding van de overbrenging bij de maximale snelheid ,  1.1.10 . maten van de luchtbanden van de geremde as of assen .  1.2 . " Reminrichting "  Onder " reminrichting " verstaat men het geheel van organen , die de geleidelijke vermindering van de snelheid of het tot stilstand brengen van een bewegende trekker of het onbeweeglijk houden van een reeds stilstaande trekker ten doel hebben . Deze functies worden in punt 4.1.2 nader omschreven . De inrichting bestaat uit het bedieningsorgaan , de overbrenging en de eigenlijke rem .  1.3 . " Regelbare remming "  Onder " regelbare remming " verstaat men een remming waarbij binnen het normale werkingsgebied van de inrichting , zowel gedurende het aantrekken als het lossen van de remmen :  1.3.1 . de bestuurder te allen tijde de remkracht kan vergroten of verkleinen door middel van het bedieningsorgaan ,  1.3.2 . de remkracht in dezelfde zin werkt als die waarin het bedieningsorgaan wordt hanteerd ( monotone functie ) ,  1.3.3 . de remkracht gemakkelijk op voldoende nauwkeurige wijze kan worden geregeld .  1.4 . " Bedieningsorgaan "  Onder " bedieningsorgaan " verstaat men het orgaan dat door de bestuurder rechtstreeks wordt bediend om aan de overbrenging de voor het remmen nodige energie toe te voeren of deze te controleren . Deze energie kan spierkracht van de bestuurder zijn , of een andere door de bestuurder gecontroleerde energiebron , of een combinatie van deze diverse categorieën energie .  1.5 . " Overbrenging "  Onder " overbrenging " verstaat men het geheel van elementen tussen het bedieningsorgaan en de rem dat deze beide op functionele wijze verbindt . De overbrenging kan mechanisch , hydraulisch , pneumatisch , elektrisch of een combinatie hiervan zijn . Wanneer de remming geheel of gedeeltelijk geschiedt via een van de bestuurder onafhankelijke , doch door hem gecontroleerde energiebron , maakt de energiereserve eveneens deel uit van de overbrenging .  1.6 . " Rem "  Onder " rem " verstaat men het orgaan waar zich de krachten ontwikkelen die de beweging van de trekker tegenwerken . De rem kan van het wrijvingstype zijn ( indien de krachten ontstaan door wrijving tussen twee in relatieve beweging verkerende en beide tot de trekker behorende delen ) , elektrisch ( wanneer de krachten ontstaan door elektromagnetische werking tussen twee in relatieve beweging verkerende , elkaar niet rakende , en beide tot de trekker behorende delen ) , een vloeistofrem ( indien de krachten ontstaan door de werking van een vloeistof welke zich bevindt tussen twee in relatieve beweging verkerende en beide tot de trekker behorende delen ) of een motorrem  ( wanneer de krachten ontstaan door kunstmatige vergroting van de op de wielen overgebrachte remmende werking van de motor ) .  Een voorziening waardoor het transmissiesysteem van de trekker mechanisch wordt geblokkeerd , maar dat niet gebruikt kan worden indien de trekker in beweging is , wordt beschouwd als een parkeerrem .  1.7 . " Reminrichtingen van verschillende typen "  Onder " reminrichtingen van verschillende typen " verstaat men de inrichtingen welke onderling wezenlijke verschillen vertonen , welke verschillen onder meer op de volgende punten betrekking kunnen hebben :  1.7.1 . inrichtingen waarvan een of meer elementen verschillende kenmerken bezitten , met name wat betreft de materialen , de vorm of de grootte ,  1.7.2 . inrichtingen waarvan de elementen op verschillende wijze zijn gecombineerd .  1.8 . " Element van een reminrichting "  Onder " element van een reminrichting " verstaat men één van de afzonderlijke samenstellende delen waarvan het geheel de reminrichting vormt .  1.9 . " Continuremming "  Onder " continuremming " verstaat men de remming van de voertuigcombinatie door middel van een installatie met de volgende kenmerken :  1.9.1 . één enkel bedieningsorgaan , dat door de bestuurder vanaf diens plaats op geleidelijke wijze door één enkele handeling in werking wordt gesteld ,  1.9.2 . de voor de remming van de tot de combinatie behorende voertuigen gebezigde energie wordt geleverd door één en dezelfde energiebron ( welke de spierkracht van de bestuurder kan zijn ) ,  1.9.3 . de reminrichting zorgt voor de gelijktijdige of de doelmatig in de tijd gespreide remming van elk der tot de combinatie behorende voertuigen , ongeacht hun plaats ten opzichte van elkaar .  1.10 . " Halfcontinuremming "  Onder " halfcontinuremming " verstaat men de remming van de voertuigcombinatie door middel van een installatie met de volgende kenmerken :  1.10.1 . één enkel bedieningsorgaan , dat door de bestuurder vanaf diens plaats op geleidelijke wijze door één enkele handeling in werking wordt gesteld ,  1.10.2 . de voor de remming van de tot de combinatie behorende voertuigen gebezigde energie wordt geleverd door verschillende energiebronnen ( waarvan er één de spierkracht van de bestuurder kan zijn ) ,  1.10.3 . de reminrichting zorgt voor de gelijktijdige of de doelmatig in de tijd gespreide remming van elk der tot de combinatie behorende voertuigen , ongeacht hun plaats ten opzichte van elkaar .  1.11 . " Onafhankelijke bekrachtigde remming "  Onder " onafhankelijke bekrachtigde remming " verstaat men de remming van de voertuigcombinatie door middel van inrichtingen met de volgende eigenschappen :  1.11.1 . het bedieningsorgaan van de rem van het trekkende voertuig is onafhankelijk van dat voor het remmen van de getrokken voertuigen ; laatstbedoeld orgaan is in ieder geval zodanig op de trekker aangebracht dat het gemakkelijk door de bestuurder vanaf diens plaats kan worden bediend ,  1.11.2 . de energie die wordt gebruikt voor het remmen van getrokken voertuigen mag niet de spierkracht van de bestuurder zijn .  1.12 . " Onafhankelijke remming "  Onder " onafhankelijke remming " verstaat men de remming van de voertuigcombinatie door middel van inrichtingen met de volgende eigenschappen :  1.12.1 . het bedieningsorgaan van de rem van het trekkende voertuig is onafhankelijk van dat voor het remmen der getrokken voertuigen ; laatstbedoeld orgaan is in ieder geval zodanig op de trekker aangebracht dat het gemakkelijk door de bestuurder vanaf diens plaats kan worden bediend ,  1.12.2 . de gebruikte energie voor het remmen der getrokken voertuigen is de spierkracht van de bestuurder .  1.13 . " Automatische remming "  Onder " automatische remming " verstaat men de remming van het getrokken voertuig of de getrokken voertuigen die automatisch geschiedt bij scheiding van voertuigen van de gekoppelde combinatie , bij voorbeeld ten gevolge van breuk van de trekinrichting , zonder dat de remdoelmatigheid van de rest van de combinatie hierdoor teniet wordt gedaan .  1.14 . " Oploopremming "  Onder " oploopremming " verstaat men de remming welke wordt bewerkstelligd door gebruikmaking van de krachten die ontstaan door nadering van het getrokken voertuig tot het trekkende voertuig .  1.15 . " Belaste trekker "  Onder " belaste trekker " verstaat men , indien niet anders vermeld , de tot zijn maximumgewicht belaste trekker .  1.16 . " Maximumgewicht "  Onder " maximumgewicht " verstaat men het door de constructeur opgegeven technisch toelaatbare maximumgewicht ( dit gewicht kan hoger zijn dan het toegestane maximumgewicht ) .  1.17 . " Onbelaste trekker "  Onder " onbelaste trekker " verstaat men de rijklare trekker , met gevulde tanks en radiatoren , met inbegrip van de bestuurder met een massa van 75 kg , zonder bijrijders of optionele accessoires en zonder lading .  1.18 . " Ledig gewicht "  Onder " ledig gewicht " verstaat men het gewicht van de onbelaste trekker .  2 . VERZOEK OM E.E.G.-TYPEGOEDKEURING VAN EEN TYPE TREKKER WAT HET REMSYSTEEM BETREFT  2.1 . Het verzoek om E.E.G.-typegoedkeuring van een type trekker wat het remsysteem betreft , moet worden ingediend door de fabrikant of zijn gevolmachtigde .  2.2 . Het moet vergezeld gaan van de hierna genoemde documenten in drievoud en van de volgende gegevens :  2.2.1 . beschrijving van het type trekker wat betreft de in 1.1.1 tot en met 1.1.10 hierboven genoemde punten . De door de fabrikant of zijn gevolmachtigde aan het type trekker toegekende nummers en/of symbolen moeten worden vermeld ,  2.2.2 . lijst der naar behoren geïdentificeerde onderdelen die de reminrichting vormen ,  2.2.3 . schema van de reminrichting met opgave van de plaats van elk dezer onderdelen op de trekker , ten einde de verschillende onderdelen gemakkelijk te kunnen lokaliseren en identificeren .  2.3 . Voorts moeten ter beschikking worden gesteld :  2.3.1 . een trekker die representatief is voor het goed te keuren type trekker ,  2.3.2 . op verzoek , tekeningen op A4-formaat  ( 210 mm maal 297 mm ) of kleiner , dan wel tot dit formaat gevouwen , en op een passende schaal .  3 . E.E.G.-TYPEGOEDKEURING  bij het E.E.G.-goedkeuringsformulier moet een volledig ingevuld formulier van het in bijlage V opgenomen model worden gevoegd .  4 . CONSTRUCTIE - EN MONTAGEVOORSCHRIFTEN  4.1 . Algemeen  4.1.1 . Reminrichting  4.1.1.1 . De reminrichting moet zodanig zijn ontworpen , gebouwd en gemonteerd dat de trekker onder normale gebruiksomstandigheden en ondanks eventueel optredende trillingen kan voldoen aan de hierna volgende voorschriften .  4.1.1.2 . De reminrichting moet met name zodanig zijn ontworpen , gebouwd en gemonteerd dat zij bestand is tegen de verschijnselen van corrosie en veroudering die bij het bedrijf kunnen optreden en tot een plotseling verlies van remkracht zouden kunnen leiden .  4.1.2 . Functies van de reminrichting  De in punt 1.2 omschreven reminrichting moet de volgende functies uitoefenen :  4.1.2.1 . Bedrijfsreminrichting  4.1.2.1.1 . De bedrijfsreminrichting moet het mogelijk maken de beweging van de trekker te beheersen en deze op veilige , snelle en doeltreffende wijze bij elke constructief toelaatbare snelheid en bij elke toegestane belasting tot stilstand te brengen , en dit ook op een stijgende of dalende helling . De werking ervan dient te kunnen worden geregeld . Aan deze voorwaarden wordt geacht te zijn voldaan indien de in bijlage II vermelde eisen zijn vervuld .  De bestuurder moet de rem vanaf zijn zitplaats kunnen bedienen , waarbij hij ten minste één hand voor de besturing vrij moet houden De bedrijfsrem van de trekker kan uit een orgaan aan de rechterzijde en een orgaan aan de linkerzijde bestaan . Deze moeten kunnen worden gekoppeld zodat zij met één enkele beweging kunnen worden bediend . Deze verbinding moet ontkoppeld kunnen worden .  Elk van de organen , het linker en het rechter , moet zijn voorzien van een regelsysteem , dat met de hand bedienbaar of automatisch kan zijn , waardoor bij gekoppelde organen op gemakkelijke wijze een evenwichtige remwerking kan worden bereikt .  4.1.2.2 . Parkeerreminrichting  4.1.2.2.1 . De parkeerreminrichting moet het mogelijk maken de trekker onbeweeglijk te houden op een stijgende of dalende helling , zelfs bij afwezigheid van de bestuurder , waarbij den de actieve elementen aangespannen blijven door middel van een uitsluitend mechanisch werkende inrichting . Dit kan worden bewerkstelligd door een rem welke op de transmissie werkt . De bestuurder moet deze remming vanaf zijn zitplaats kunnen bewerkstelligen , waarbij een herhaalde bediening is toegestaan om de voorgeschreven doeltreffendheid te bereiken .  4.2 . Kenmerken van de reminrichtingen  4.2.1 . Het geheel van de reminrichtingen waarvan de trekker is voorzien , moet beantwoorden aan de eisen ten aanzien van de bedrijfsreminrichting en de parkeerreminrichting .  4.2.2 . De bedrijfsreminrichting en de parkeerreminrichting mogen gemeenschappelijke delen bezitten , mits zij voldoen aan de onderstaande voorschriften :  4.2.2.1 . er dienen ten minste twee bedieningsorganen te zijn die onafhankelijk van elkaar werken en voor de bestuurder vanaf diens zitplaats gemakkelijk bereikbaar zijn ; aan deze eis moet ook worden voldaan indien de bestuurder een veiligheidsgordel draagt ;  4.2.2.2 . in geval van een breuk in enig ander element van de reminrichting dan de remmen ( in de zin van punt 1.6 ) of enigerlei andere storing in de bedrijfsreminrichting ( slechte werking , gehele of gedeeltelijke uitputting van een energiereserve ) moet het mogelijk blijven de trekker geleidelijk tot stilstand te brengen met een vertraging van ten minste 50 % van de waarde als voorgeschreven in punt 2.1.1 van bijlage II .  Aan deze voorwaarde moet worden voldaan door middel van een overblijvende remkracht op de wielen aan weerszijden van het middenlangsvlak ( zonder dat de trekker van zijn koers afwijkt ) .  Voor de toepassing van dit punt worden nok-hefboom-samenstellen of soortgelijke samenstellen , waarmee de remmen worden bediend , niet beschouwd als inrichtingen waarin zich eventueel een breuk kan voordoen .  4.2.3 . Wanneer gebruik wordt gemaakt van energie , anders dan de spierkracht van de bestuurder , mag worden volstaan met één energiebron ( bij voorbeeld hydraulische pomp , luchtcompressor , enz . ) , indien aan de voorschriften van punt 4.2.2 is voldaan .  4.2.4 . De bedrijfsreminrichting moet op de wielen van ten minste één as werken .  4.2.5 . De werking van de bedrijfsreminrichting moet over de wielen van een zelfde as symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak van de trekker verdeeld zijn .  4.2.6 . De bedrijfsreminrichting en de parkeerreminrichting moeten werken op remoppervlakken die op permanente wijze aan de wielen verbonden zijn door middel van voldoende stevige onderdelen . Het mag niet mogelijk zijn een remoppervlak van de wielen te ontkoppelen .  Indien op één as wordt geremd , mag het differentieel niet tussen de bedrijfsrem en het wiel zijn gemonteerd ; indien op twee assen wordt geremd , mag het differentieel op een van de twee assen tussen de bedrijfsrem en het wiel zijn gemonteerd .  4.2.7 . Slijtage van de remmen moet gemakkelijk kunnen worden gecompenseerd door middel van een met de hand bedienbaar of automatisch regelsysteem . Bovendien moeten het bedieningsorgaan en de overbrengingselementen en remelementen een zodanige slagreserve bezitten , dat na verhitting van de remmen of na een zekere mate van slijtage van de voeringen de remwerking verzekerd is zonder dat onmiddellijke bijregeling noodzakelijk is .  4.2.8 . Bij reminrichtingen met hydraulische overbrenging moeten de vulopeningen van de vloeistofreservoirs gemakkelijk toegankelijk zijn ; bovendien moeten de reservoirs met reservevloeistof zodanig zijn uitgevoerd , dat de stand zonder opening van de reservoirs gemakkelijk kan worden gecontroleerd .  4.2.9 . Iedere trekker die is voorzien van een rem die in werking wordt gesteld via een energiereservoir moet - ingeval remming met de voorgeschreven doeltreffendheid onmogelijk is zonder behulp van de opgeslagen energie - naast de manometer zijn uitgerust met een alarminrichting , welke langs optische of akoestische weg te kennen geeft dat de energie in enig deel van de installatie voor de verdeler gedaald is beneden een waarde , gelijk aan of kleiner dan 65 % van de normale waarde . Deze inrichting moet rechtstreeks en op permanente wijze op het circuit zijn aangesloten .  4.2.10 . Onverminderd de in punt 4.1.2.1 gestelde voorwaarden , dient , wanneer voor de werking van een reminrichting de werking van een energiehulpbron noodzakelijk is , de energiereserve zodanig te zijn , dat bij stilstaande motor de remwerking voldoende blijft om de trekker volgens de voorschriften tot stilstand te brengen .  4.2.11 . Hulpinrichtingen mogen hun energie slechts onttrekken onder zodanige voorwaarden dat de werking ervan in geval van storing in de energiebron niet kan leiden tot vermindering van de energiereserves ter voeding van de reminrichtingen tot beneden het niveau , aangegeven in punt 4.2.9 .  BIJLAGE II  REMPROEVEN EN PRESTATIES VAN DE REMINRICHTINGEN  1 . REMPROEVEN  1.1 . Algemeen  1.1.1 . De doelmatigheid van een bedrijfsreminrichting is gebaseerd op de gemiddelde vertraging , berekend uit de remafstand . De remafstand is de afstand welke door de trekker wordt afgelegd vanaf het tijdstip waarop de bestuurder de reminrichting in werking begint te stellen tot het tijdstip waarop de trekker tot stilstand komt .  De doelmatigheid van een parkeerreminrichting wordt bepaald door het vermogen om de trekker op een stijgende of dalende helling onbeweeglijk te houden .  1.1.2 . Voor de typegoedkeuring van enigerlei trekker wordt de remwerking gemeren tijdens wegproeven ; deze proeven moeten onder de volgende omstandigheden worden uitgevoerd :  1.1.2.1 . de trekker moet zich in de voor ieder type proef aangegeven gewichtsomstandigheden bevinden . Deze omstandigheden moeten in het beproevingsrapport worden vermeld ;  1.1.2.2 . tijdens de proeven mag de op het bedieningsorgaan uitgeoefende kracht om de voorgeschreven remwerking te verkrijgen niet groter zijn dan 60 daN op met de voet bediende organen en 40 daN op met de hand bediende organen :  1.1.2.3 . het wegdek moet een goede adhesie waarborgen ;  1.1.2.4 . de proeven moeten worden uitgevoerd bij afwezigheid van wind welke de resultaten kan beïnvloeden ;  1.1.2.5 . bij het begin van de proeven moeten de luchtbanden koud zijn en moet de druk ervan beantwoorden aan de voorgeschreven waarde voor de in statische toestand door de wielen effectief gedragen belasting ;  1.1.2.6 . de voorgeschreven werking moet worden verkregen zonder blokkering van de wielen zonder dat de trekker van zijn koers afwijkt en zonder abnormale trillingen .  1.1.3 . Gedurende de beproeving moet de trekker zijn uitgerust met alle daarvoor in aanmerking komende delen van de reminrichtingen waarin de fabrikant voor de getrokken voertuigen voorziet , zoals vermeld in de punten 1.9 , 1.10 , 1.11 en 1.12 van bijlage I .  1.2 . Proef type 0   ( gewone werkingsproef bij koude remmen )  1.2.1 . Algemeen  1.2.1.1 . Aan het begin van de proef moeten de remmen koud zijn . Een rem wordt als koud beschouwd wanneer aan een van de volgende voorwaarden is voldaan :  1.2.1.1.1 . als de temperatuur , gemeten aan de schijf of aan de buitenzijde van de trommel , lager is dan 100 * C ,  1.2.1.1.2 . als bij volledig ingebouwde remmen , inbegrepen in olie ondergedompelde remmen , de temperatuur gemeten aan de buitenzijde van het huis , lager is dan 50 * C ,  1.2.1.1.3 . als de remmen gedurende het laatste uur niet gebruikt zijn .  1.2.1.2 . Tijdens de remproef mogen de niet-geremde assen , wanneer deze kunnen worden ontkoppeld , niet zijn verbonden met de geremde assen .  1.2.1.3 . De proef moet worden uitgevoerd onder de volgende omstandigheden :  1.2.1.3.1 . de trekker moet zijn belast tot zijn maximumgewicht ; de niet-geremde as moet zijn belast tor het technisch toelaatbare maximumgewicht en de wielen van de geremde as moeten zijn voorzien van de grootste banden die de fabrikant heeft aanbevolen . Bij trekkers waarvan alle wielen beremd zijn , moet de vooras belast zijn tot het technisch toelaatbare maximumgewicht ;  1.2.1.3.2 . de proef moet worden herbaald met een onbelaste trekker aan boord waarvan zich alleen de bestuurder alsmede eventueel iemand om de proefresultaten waar te nemen , bevinden ; bij deze herhaling moet de trekker voorzien zijn van de grootste banden die de fabrikant heeft aanbevolen ;  1.2.1.3.3 . de voorgeschreven grenswaarden voor de minimale remwerking , zowel bij de proef met onbelaste trekker , als bij de proef met belaste trekker , zijn die welke zijn aangegeven in punt 2.1.1 ;  1.2.1.3.4 . de weg moet horizontaal zijn .  1.2.2 . De proef type 0 moet worden uitgevoerd :  1.2.2.1 . bij de door de constructie bepaalde maximumsnelheid , met ontkoppelde motor ,  1.2.2.2 . op de beproevingsnelheid is een tolerantie van plus of min 10 % toegestaan ,  1.2.2.3 . de voorgeschreven minimale remwerking moet worden bereikt .  1.3 . Beproeving type I   ( verminderde werking )  1.3.1 . Belaste trekkers worden zodanig beproefd dat de energieopname gelijkwaardig is aan die welke over een zelfde tijdsverloop optreedt bij een belaste trekker met een constante snelheid van 80 min of meer 5 % van de snelheid voorgeschreven voor de proef type 0 , over een traject van een kilometer en op een dalende helling van 10 % , waarbij de motor is ontkoppeld .  1.3.2 . Na afloop van de proef meet men onder de beproevingsomstandigheden voor proef type 0 met ontkoppelde motor ( doch bij uiteraard andere temperatuuromstandigheden ) de restwerking van de bedrijfsreminrichting .  2 . PRESTATIES VAN DE REMINRICHTINGEN  2.1 . Bedrijfsreminrichting  2.1.1 . De bedrijfsremmen van trekkers moeten :  2.1.1.1 . onder de voorwaarden vastgesteld voor de proef type 0 , een uit de remafstand berekende gemiddelde vertraging waarborgen van ten minste 2,4 m/s2 ,  2.1.1.2 . na de proef type I een restwerking hebben die niet minder is dan 75 % van de voorgeschreven remwerking noch minder dan 60 % van de geconstateerde waarde bij proef type 0  ( met ontkoppelde motor ) .  2.2 . Parkeerreminrichtingen  2.2.1 . De parkeerreminrichting moet , ook indien zij is gecombineerd met een der andere reminrichtingen , in staat zijn de belaste trekker op een dalende of stijgende helling van 18 % in stilstand te houden .  2.2.2 . Bij trekkers waaraan een of meer aanhangwagens mogen worden gekoppeld , moet de parkeerreminrichting van de trekker op een dalende of stijgende helling van 12 % een combinatie bestaande uit een onbelaste trekker en een niet-geremde aanhangwagen van hetzelfde gewicht ( tot een maximum van 3 t ) in stilstand kunnen houden .  2.2.3 . Een parkeerreminrichting welke enkele malen moet worden bediend voordat de voorgeschreven werking wordt verkregen , kan worden toegelaten .  BIJLAGE III  VEERREMMEN  1 . DEFINITIE   " Veerremmen " zijn inrichtingen waarbij de benodigde remenergie wordt geleverd door een of meer veren die als energieaccumulator werken .  2 . BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN  2.1 . Als bedrijfsrem mogen geen veerremmen worden gebruikt .  2.2 . Voor alle drukwaarden die in het voedingscircuit van de compressieruimte kunnen optreden , mag een lichte verandering van deze druk geen sterke wijziging in de remkracht veroorzaken .  2.3 . Het voedingscircuit van de compressieruimte der veren moet een energiereserve bevatten die geen enkele andere inrichting of uitrusting mag voeden . Dit voorschrift is niet van toepassing wanneer de compressie van de veren kan worden gehandhaafd doordat minstens twee onderling onafhankelijke systemen worden gebruikt .  2.4 . De inrichting moet zodanig zijn uitgevoerd dat de remmen minstens driemaal kunnen worden aangehaald en gelost wanneer de begindruk in de veercompressieruimte gelijk is aan de aangegeven maximumdruk . Aan deze voorwaarde moet zijn voldaan wanneer de remmen zo nauwkeurig mogelijk zijn afgesteld .  2.5 . De druk in de compressieruimte waarbij de veren op de remmen beginnen te werken , terwijl deze zo nauwkeurig mogelijk zijn afgesteld , mag niet meer bedragen dan 80 % van de normaal beschikbare minimumbedrijfsdruk .  2.6 . Indien de druk in de veercompressieruimte daalt tot op het niveau van de waarde waarbij de remelementen in beweging worden gebracht , moet een optische of akoestische alarminrichting in werking treden . Is aan deze voorwaarde voldaan , dan kan deze alarminrichting dezelfde zijn als die bedoeld in punt 4.2.9 van bijlage I .  2.7 . Wanneer een trekker , waaraan een aanhangwagen met continue of half-continue reminrichting mag worden gekoppeld , met veerremmen is uitgerust , moet de automatische inwerkingtreding van deze veerremmen tot gevolg hebben dat de remmen van de aanhangwagen eveneens in werking treden .  3 . HET VRIJZETTEN  3.1 . Veerremmen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij bij een defect zonder gebruikmaking van hun normale bedieningsorgaan kunnen worden gelost . Dit kan geschieden door middel van een hulpinrichting ( pneumatisch , mechanisch , enz . ) .  3.2 . Indien de inrichting vermeld in punt 3.1 in werking moet worden gesteld met behulp van een werktuig of een sleutel , moeten deze zich op de trekker bevinden .  BIJLAGE IV  PARKEERREMSYSTEEM MET MECHANISCHE VERGRENDELING VAN DE CILINDERS VAN DE REMMEN ( GRENDELREMMEN )  1 . DEFINITIE  Onder " mechanische vergrendeling van de cilinders van de remmen " wordt verstaan een inrichting waarmede het parkeerremeffect wordt verzekerd doordat de plunjerstang van de remcilinder mechanisch wordt vastgeklemd .  Het vergrendeleffect wordt verkregen door de vergrendelkamer te ontluchten . De mechanische vergrendeling is zodanig ontworpen dat ontgrendeling mogelijk is wanneer de druk in de vergrendelkamer wordt hersteld .  2 . BIJZONDERE VOORSCHRIFTEN  2.1 . Wanneer de druk in de vergrendelkamer het niveau bereikt dat overeenkomt met de mechanische vergrendeling moet een optisch of akoestisch waarschuwingssysteem in werking treden .  2.2 . Bij remcilinders die zijn uitgerust met een mechanische vergrendeling moet de verplaatsing van de remplunjer kunnen geschieden met behulp van twee energiebronnen .  2.3 . Ontgrendeling van de vergrendelde remcilinder is slechts mogelijk indien het vaststaat dat de rem nadien opnieuw in werking kan worden gesteld .  2.4 . Voor het geval de energiebron voor de voeding van de vergrendelkamer uitvalt , moet een hulpontgrendelsysteem ( bij voorbeeld mechanisch of pneumatisch ) aanwezig zijn ; daarbij mag bij voorbeeld gebruik worden gemaakt van de lucht in een band van de trekker .  BIJLAGE V  MODEL  Vermelding van de overheidsinstantie  BIJLAGE BIJ HET E.E.G.-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR EEN TYPE LANDBOUW - OF BOSBOUWTREKKER OP WIELEN WAT DE REMINRICHTING BETREFT   ( Artikel 4 , lid 2 , en artikel 10 van de Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw - of bosbouwtrekkers op wielen met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en 25 km/h ) .  E.E.G.-goedkeuringsnummer ...  1 . Merk ( firma ) ...  2 . Type en handelsbenaming ...  3 . Naam en adres van de fabrikant ...  4 . Naam de adres van de eventuele gevolmachtigde van de fabrikant ...  5 . Ledig gewicht van de trekker ...  6 . Verdeling van het gewicht over de assen ...  7 . Maximumgewicht van de trekker ...  8 . Verdeling van het maximumgewicht van de trekker over elke as overeenkomstig punt 1.2.1.3.1 van bijlage II  9 . Merk en type van de remvoeringen ...  10 . Type van de motor ...  11 . Totale verhouding van de overbrenging overeenkomend met de maximumsnelheid ...  12 . Afmetingen van de banden :  12.1 . Luchtbanden met de grootste afmetingen die voor de geremde as(sen ) zijn toegestaan ...  12.2 . Luchtbanden voor de niet-gerende as belast tot zijn technisch toelaatbare maximumgewicht ...  13 . Maximumsnelheid van de trekker ...  14 . Aantal en plaatsing van de geremde assen ...  15 . Beknopte beschrijving van de reminrichting ...  16 . Gewicht van de trekker tijdens de proef :   * Onbelast * Belast *  As 1 * ... * ... *  As 2 * ... * ... *  17 . Maten van de banden bij de proef :   * As 1 * As 2 *  Maten van de banden * ... * ... *  18 . Proefresultaten :  18.1 . Bedrijfsrem   * Beproevingsnelheid in km/h . * Berekende remwerking in m/s2 * Gemeten kracht op het hedieningsorgaan in daN *  18.1.1 . Proef type 0 * * * *  onbelaste remming * ... * ... * ... *  belaste remming * ... * ... * ... *  18.1.2 . Proef type I * ... * ... * ... *  18.2 . Parkeerrem :voldoet/voldoet niet ( 1 )  19 . Trekker ter E.E.G.-goedkeuring aangeboden op ... ( datum )  20 . Technische dienst belast met de keuringsproeven ...  21 . Datum van het door deze dienst afgegeven rapport ...  22 . Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport ...  23 . De E.E.G.-goedkeuring met betrekking tot de remmen is verleend/geweigerd ( 1 )  24 . Plaats ...  25 . Datum ...  26 . Handtekening ...  27 . De documenten vermeld in de punten 2.2.1 tot en met 2.2.3 van bijlage I zijn bijgevoegd .  ( 1 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .


Avis juridique important

|

31980L0511

Richtlijn 80/511/EEG van de Commissie van 2 mei 1980 houdende machtiging om, in bepaalde gevallen, mengvoeders in de handel te brengen in niet-gesloten verpakkingen of recipiënten

Publicatieblad Nr. L 126 van 21/05/1980 blz. 0014 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 28 blz. 0171  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 12 blz. 0035  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0019  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 18 blz. 0019

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 2 mei 1980  houdende machtiging om, in bepaalde gevallen, mengvoeders in de handel te brengen in niet-gesloten verpakkingen of recipiënten  (80/511/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 79/373/EEG van de Raad van 2 april 1979 betreffende de handel in mengvoeders (1) en met name op artikel 4,  Overwegende dat krachtens Richtlijn 79/373/EEG, de mengvoeders over het algemeen in de handel moeten worden gebracht in gesloten verpakkingen of recipiënten ; dat evenwel is bepaald dat op communautair niveau afwijkingen van dit beginsel mogen worden toegestaan;  Overwegende dat de momenteel in enkele Lid-Staten geldende wetgevingen de handelaars in bepaalde gevallen vrijstellen van de verplichting om mengvoeders in gesloten verpakkingen of recipiënten in de handel te brengen ; dat derhalve, om de tenuitvoerlegging van Richtlijn 79/373/EEG te vergemakkelijken, op communautair niveau de afwijkingen moeten worden vastgesteld die om praktische of economische redenen verantwoord lijken;  Overwegende dat, om te garanderen dat de identiteit en de kwaliteit van de mengvoeders in overeenstemming zijn met de bestaande voorschriften inzake het merken, een onderscheid moet worden gemaakt tussen de gevallen waarin in afwijking van de bestaande voorschriften, de mengvoeders in de vorm van stortgoederen of in niet-gesloten recipiënten in de handel mogen worden gebracht, en de gevallen waarin de mengvoeders zowel in de vorm van stortgoederen als in niet-gesloten verpakkingen of recipiënten in de handel mogen worden gebracht;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor veevoeders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 1. De Lid-Staten schrijven voor dat mengvoeders als stortgoederen, dan wel in niet-gesloten verpakkingen of recipiënten, in de handel mogen worden gebracht wanneer het gaat om:    a) leveringen tussen producenten van mengvoeders;       b) leveringen van producenten van mengvoeders aan met de verpakking van deze voeders belaste ondernemingen;       c) mengvoeders verkregen door het vermengen van hele granen of vruchten;       d) likstenen;       e) kleine hoeveelheden mengvoeders met een gewicht van ten hoogste 50 kg, die bestemd zijn voor de eindgebruiker en die rechtstreeks afkomstig zijn uit een gesloten verpakking of recipiënten die vóór de opening beantwoordden aan het gestelde in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 79/373/EEG.         2. De Lid-Staten schrijven voor dat mengvoeders los gestort of in niet-gesloten recipiënten, maar in geen geval in niet-gesloten verpakking, in de handel mogen worden gebracht wanneer het gaat om:    a) voeders die rechtstreeks door de voederproducent aan de eindgebruiker worden geleverd;       b) melassevoeders uit ten hoogste 3 ingrediënten zijn samengesteld;       c) geagglomereerde diervoeders in de vorm van pellets.          Artikel 2 De Lid-Staten doen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden die nodig zijn om op 1 januari 1981 aan deze richtlijn te voldoen, en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 2 mei 1980.  Voor de Commissie  Finn GUNDELACH  Vice- Voorzitter  (1)PB nr. L 86 van 6.4.1979, blz. 30.