Avis juridique important

|

32000L0026

Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering)

Publicatieblad Nr. L 181 van 20/07/2000 blz. 0065 - 0074

Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 16 mei 2000inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad(Vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3) en gezien de gemeenschappelijke ontwerp-tekst die op 7 april 2000 door het Bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) Tussen de wetgevende en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, bestaan er nog verschillen die het vrije verkeer van personen en verzekeringsdiensten belemmeren.(2) Bijgevolg is er een onderlinge aanpassing van deze bepalingen nodig om bij te dragen tot de goede werking van de interne markt.(3) De Raad heeft bij Richtlijn 72/166/EEG(4) bepalingen aangenomen inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid.(4) De Raad heeft bij Richtlijn 88/357/EEG(5) bepalingen aangenomen tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten.(5) Het stelsel van bureaus voor de afgifte van de groene kaart maakt een probleemloze schadeafwikkeling in het land van woonplaats van de benadeelde mogelijk, ook wanneer de andere partij uit een ander Europees land afkomstig is.(6) Het stelsel van bureaus voor de afgifte van de groene kaart biedt geen oplossing voor alle problemen die een benadeelde ondervindt wanneer hij schadevergoeding vraagt in een ander land aan een aldaar woonachtige partij en een verzekeringsonderneming die aldaar vergunning heeft verkregen (een vreemde rechtsorde, een andere taal, andere schaderegelingspraktijken en dikwijls onredelijk lange afwikkeling).(7) Het Europees Parlement heeft met zijn resolutie van 26 oktober 1995(6) over de regeling van schade uit verkeersongevallen die zich buiten het land van herkomst van de benadeelde hebben voorgedaan, een initiatief genomen op grond van artikel 192, lid 2, van het Verdrag en heeft de Commissie verzocht een voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad ter regeling van deze aangelegenheid in te dienen.(8) De bij Richtlijnen 72/166/EEG, 84/5/EEG(7) en 90/232/EEG(8) ingevoerde regeling moet worden aangevuld opdat personen die ten gevolge van ongevallen met motorrijtuigen materiële schade of lichamelijk letsel hebben geleden, ongeacht de plaats in de Gemeenschap waar het ongeval zich heeft voorgedaan, een vergelijkbare behandeling wordt verzekerd. Op het gebied van ongevallen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen en die zich in een andere staat dan die van woonplaats van de benadeelde hebben voorgedaan, bestaan leemten met betrekking tot de afwikkeling van verzoeken tot schadevergoeding.(9) De toepassing van deze richtlijn op ongevallen die zich voordoen in derde landen die onder het Groenekaartsysteem vallen, waarvan in de Gemeenschap woonachtige benadeelden het slachtoffer zijn en waarbij voertuigen zijn betrokken die gewoonlijk zijn gestald en verzekerd in een lidstaat, houdt geen uitbreiding in van de verplichte territoriale dekking van motorrijtuigenverzekeringen zoals bedoeld in artikel 3, lid 2, van Richtlijn 72/166/EEG.(10) Dit heeft tot gevolg dat de benadeelde het recht moet krijgen om een rechtstreekse vordering in te stellen tegen de verzekeringsonderneming van de aansprakelijke partij.(11) Een bevredigende oplossing kan zijn, dat de benadeelde die schade of letsel heeft geleden ten gevolge van een ongeval met een motorrijtuig dat onder het toepassingsgebied van deze richtlijn valt en dat zich in een andere staat dan die van zijn woonplaats heeft voorgedaan, in de lidstaat van zijn woonplaats een verzoek tot schadevergoeding kan indienen bij een aldaar door de verzekeringsonderneming van de aansprakelijke partij aangewezen schaderegelaar.(12) Deze oplossing maakt het mogelijk om buiten de lidstaat van woonplaats van de benadeelde ontstane schade af te wikkelen op een wijze waarmee de benadeelde vertrouwd is.(13) Dit stelsel van schaderegelaars in de lidstaat van de woonplaats van de benadeelden heeft geen gevolgen voor de aanwijzing van het toepasselijke materiële recht of van de bevoegde rechter.(14) Het bestaan van een rechtstreeks vorderingsrecht tegen de betrokken verzekeringsonderneming is een logische aanvulling op de aanwijzing van dergelijke schaderegelaars en versterkt bovendien de rechtspositie van benadeelden bij verkeersongevallen welke zich buiten hun lidstaat van woonplaats hebben voorgedaan.(15) Teneinde de genoemde leemten ongedaan te maken, moet ervoor worden gezorgd dat de lidstaat waar een verzekeringsonderneming haar vergunning heeft verkregen, verlangt dat die onderneming in de overige lidstaten aldaar woonachtige of gevestigde schaderegelaars aanwijst en belast met het verzamelen van alle nodige inlichtingen met betrekking tot verzoeken tot schadevergoeding ingevolge dergelijke ongevallen en het nemen van passende maatregelen om het verzoek namens en voor rekening van de verzekeringsonderneming af te wikkelen, met inbegrip van de uitkering van de schadevergoeding. Deze schaderegelaars moeten over voldoende bevoegdheden beschikken om de verzekeringsonderneming te vertegenwoordigen tegenover personen die schade hebben geleden ten gevolge van dergelijke ongevallen, alsook om de verzekeringsonderneming te vertegenwoordigen voor de nationale autoriteiten, waaronder in voorkomend geval voor de rechter, voorzover dit niet in strijd is met de regels van internationaal privaatrecht inzake de aanwijzing van de bevoegde rechter.(16) De enkele aanwezigheid van een schaderegelaar volstaat niet om de rechter van de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde als bevoegde rechter aan te wijzen, zolang de regels van internationaal privaatrecht inzake de aanwijzing van de bevoegde rechter niet hierin voorzien.(17) De aanwijzing van schaderegelaars dient een van de voorwaarden te zijn voor de toegang tot en uitoefening van het verzekeringsbedrijf van branche 10 van punt A van de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG(9) uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder. Deze voorwaarde dient bij gevolg te vallen onder de enkele administratieve vergunning die overeenkomstig titel II van Richtlijn 92/49/EEG(10) wordt verleend door de autoriteiten van de lidstaat waar de verzekeringsonderneming haar hoofdkantoor vestigt. Deze voorwaarde dient ook te gelden ten aanzien van verzekeringsondernemingen waarvan het hoofdkantoor buiten de Gemeenschap is gevestigd en die in het bezit zijn van een vergunning die hun toegang verleent tot een lidstaat van de Gemeenschap. Richtlijn 73/239/EEG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd en aangevuld.(18) Het is passend om, in aanvulling op de aanwezigheid in het land van woonplaats van de benadeelde van een vertegenwoordiger van de verzekeringsonderneming, ook het specifieke recht van de benadeelde op een snelle afwikkeling van de vordering te garanderen. Bijgevolg moeten de nationale wetgevingen voorzien in passende, afdoende en systematische financiële of daaraan gelijkwaardige administratieve sancties - zoals met administratieve geldboeten gecombineerde dwangbevelen, regelmatige rapportage aan toezichthoudende autoriteiten, controles ter plaatse, bekendmakingen in het nationale publicatieblad en in de pers, schorsing van de werkzaamheden van de verzekeringsonderneming (verbod om gedurende een bepaalde periode nieuwe contracten af te sluiten), aanwijzing van een speciale vertegenwoordiger van de toezichthoudende autoriteiten die moet nagaan of het bedrijf conform de verzekeringswetgeving wordt uitgeoefend, intrekking van de vergunning voor deze branche, sancties tegen bestuurders en kaderpersoneel en tegen de verzekeringsonderneming - voor het geval de verzekeringsonderneming, of haar schaderegelaar, de verplichting om binnen een redelijke termijn een voorstel tot schadevergoeding voor te leggen, niet nakomt. Dit dient de toepassing van andere nodig geachte maatregelen - met name maatregelen krachtens de toezichtswetgeving - onverlet te laten. De verzekeringsonderneming kan evenwel enkel dan binnen de voorgeschreven termijn een met redenen omkleed voorstel doen, wanneer over de aansprakelijkheid en de geleden schade geen betwisting bestaat. Het met redenen omklede voorstel tot schadevergoeding moet schriftelijk worden gedaan en moet de gronden bevatten waarop de aansprakelijkheid en de schade werden vastgesteld.(19) In aanvulling op die sancties dient te worden bepaald dat, indien geen voorstel wordt voorgelegd binnen de voorgeschreven termijn, interest verschuldigd is over de door de verzekeringsonderneming aangeboden of door de rechter opgelegde schadevergoeding. Zo betaling van nalatigheidsinterest door de lidstaten al voorgeschreven is, kunnen zij deze bepaling uitvoeren door naar die voorschriften te verwijzen.(20) Benadeelden die ten gevolge van verkeersongevallen schade of letsel hebben geleden, ondervinden soms moeilijkheden bij het identificeren van de verzekeringsonderneming die de wettelijke aansprakelijkheid voor de deelneming aan het verkeer van het bij het ongeval betrokken motorrijtuig dekt.(21) De lidstaten dienen in het belang van die benadeelden informatiecentra op te richten zodat die informatie snel beschikbaar is. Deze informatiecentra moeten de benadeelden ook inlichtingen met betrekking tot schaderegelaars verstrekken. Deze centra dienen onderling samen te werken en elkaars verzoeken om inlichtingen over schaderegelaars onverwijld te beantwoorden. Het is wenselijk om, in verband met de mogelijkheid van stilzwijgende verlenging van overeenkomsten, inlichtingen te verzamelen over het tijdstip waarop de dekking effectief eindigt, veeleer dan over de oorspronkelijke vervaldag van de polis.(22) Specifieke bepalingen moeten worden vastgesteld inzake voertuigen (zoals militaire of overheidsvoertuigen) waarvoor uitzonderingen op de verplichting van wettelijkeaansprakelijkheidsverzekering gelden.(23) De benadeelde kan er een gerechtvaardigd belang bij hebben dat hem de identiteit van de eigenaar, de gebruikelijke bestuurder of de ingeschreven houder van het motorrijtuig wordt meegedeeld. Zo bijvoorbeeld wanneer hij alleen van hen vergoeding kan krijgen omdat het motorrijtuig niet naar behoren is verzekerd of de schade het verzekerde bedrag overtreft; deze inlichtingen dienen hem dan ook te worden verstrekt.(24) Bepaalde verstrekte informatie - zoals naam en adres van de eigenaar of van de gebruikelijke bestuurder van het voertuig, het nummer van de verzekeringspolis of het inschrijvingsnummer van het motorrijtuig - komt neer op persoonsgegevens in de zin van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens(11). De verwerking van die gegevens in het kader van de onderhavige richtlijn moet in overeenstemming zijn met de krachtens Richtlijn 95/46/EG genomen nationale maatregelen. De naam en het adres van de gebruikelijke bestuurder mogen slechts worden meegedeeld indien dat is vastgelegd in de nationale wetgeving.(25) Er dient een schadevergoedingsorgaan te worden ingesteld waartoe de benadeelde zich kan wenden ingeval de verzekeringsonderneming geen schaderegelaar heeft aangewezen of zich duidelijk talmend opstelt of indien de verzekeringsonderneming niet kan worden geïdentificeerd, teneinde te garanderen dat de schadevergoeding waar de benadeelde recht op heeft niet uitblijft. De tussenkomst van het schadevergoedingsorgaan dient te worden beperkt tot uitzonderlijke individuele gevallen waarin de verzekeringsonderneming, ondanks de preventieve werking van dreiging met sancties, niet aan haar verplichtingen heeft voldaan.(26) Het schadevergoedingsorgaan heeft tot taak verzoeken tot vergoeding van door de benadeelde geleden schaden af te wikkelen, doch enkel in objectief vaststelbare gevallen. Het moet er zich daarom toe beperken na te gaan of binnen de vastgestelde termijnen en volgens de voorgeschreven procedures een voorstel tot schadevergoeding is voorgelegd zonder op de inhoudelijke aspecten van de zaak in te gaan.(27) Rechtspersonen die bij wet gesubrogeerd zijn in de rechten van de benadeelde ten aanzien van de aansprakelijke voor het ongeval, of van diens verzekeringsonderneming (zoals andere verzekeringsondernemingen of socialezekerheidsorganen) dienen geen vorderingsrecht tegen het schadevergoedingsorgaan te hebben.(28) Het is gerechtvaardigd dat het schadevergoedingsorgaan in de rechten van de benadeelde wordt gesubrogeerd voor zover het deze schadeloos heeft gesteld. Voor een vlottere afwikkeling van dit verzoek tot schadevergoeding tegen een verzekeringsonderneming die geen schaderegelaar heeft aangewezen of zich duidelijk talmend opstelt, dient het schadevergoedingsorgaan in het land van de benadeelde automatisch recht op terugbetaling te hebben op zijn pendant in het land van het hoofdkantoor van de verzekeringsonderneming, waarbij deze in de rechten van de benadeelde wordt gesubrogeerd. Laatstbedoeld orgaan verkeert immers in de beste positie om een regresvordering tegen de verzekeringsonderneming in te stellen.(29) Ook al kunnen de lidstaten bepalen dat de vordering bij het schadevergoedingsorgaan een subsidiair karakter heeft, toch moet worden uitgesloten dat de benadeelde verplicht wordt zijn verzoek eerst in te dienen bij de persoon die aansprakelijk is voor het ongeval, alvorens het schadevergoedingsorgaan aan te spreken. De positie van de benadeelde moet in dit geval ten minste dezelfde zijn als in het geval van een vordering bij het garantiefonds, overeenkomstig artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG.(30) Dit systeem kan operationeel worden gemaakt door middel van een overeenkomst tussen de door de lidstaten opgerichte of erkende schadevergoedingsorganen betreffende hun taken en verplichtingen en de wijze van terugbetaling.(31) Indien de verzekeringsonderneming van het motorrijtuig niet kan worden geïdentificeerd dient te worden bepaald dat de uiteindelijke schuldenaar van de aan de benadeelde uitbetaalde schadevergoeding het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde garantiefonds is van de lidstaat waar het niet-verzekerde voertuig waarmee het ongeval is veroorzaakt, gewoonlijk is gestald. Indien het motorrijtuig niet kan worden geïdentificeerd moet worden bepaald dat de uiteindelijke schuldenaar het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde garantiefonds is van de lidstaat van het ongeval,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Toepassingsgebied1. Deze richtlijn heeft tot doel bijzondere bepalingen vast te stellen die van toepassing zijn op benadeelden die aanspraak kunnen maken op vergoeding van materiële schade of lichamelijk letsel ten gevolge van ongevallen die zich hebben voorgedaan in een andere lidstaat dan de lidstaat van hun woonplaats en veroorzaakt zijn door de deelneming aan het verkeer door voertuigen die gewoonlijk zijn gestald en verzekerd in een lidstaat.Zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de wetgeving van derde landen inzake de wettelijke aansprakelijkheid en aan het internationaal privaatrecht, zijn de bepalingen van deze richtlijn ook van toepassing op in een lidstaat woonachtige benadeelden die aanspraak kunnen maken op vergoeding van materiële schade of lichamelijk letsel ten gevolge van ongevallen die zich hebben voorgedaan in een derde land waarvan het nationale bureau van verzekeraars, zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 3, van Richtlijn 72/166/EEG, is aangesloten bij het groenekaartsysteem, wanneer dergelijke ongevallen zijn veroorzaakt door de deelneming aan het verkeer door voertuigen die gewoonlijk zijn gestald en verzekerd in een lidstaat.2. De artikelen 4 en 6 zijn slechts van toepassing met betrekking tot ongevallen die veroorzaakt zijn door het gebruik van een voertuig data) verzekerd is via een vestiging in een andere lidstaat dan die van de woonplaats van de benadeelde enb) gewoonlijk is gestald in een andere lidstaat dan die van de woonplaats van de benadeelde.3. Artikel 7 is eveneens van toepassing op ongevallen die veroorzaakt zijn door voertuigen uit derde landen die vallen onder de artikelen 6 en 7 van Richtlijn 72/166/EEG.Artikel 2DefinitieIn deze richtlijn wordt verstaan ondera) "verzekeringsonderneming": een onderneming waaraan een officiële vergunning is verleend overeenkomstig artikel 6 of artikel 23, lid 2, van Richtlijn 73/239/EEG;b) "vestiging": het hoofdkantoor, een agentschap of bijkantoor van een verzekeringsonderneming, zoals gedefinieerd in artikel 2, onder c), van Richtlijn 88/357/EEG;c) "voertuig": een voertuig zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG;d) "benadeelde": een benadeelde zoals gedefinieerd in artikel 1, lid 2, van Richtlijn 72/166/EEG;e) "de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald": het grondgebied waar het voertuig gewoonlijk is gestald zoals omschreven in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 72/166/EEG.Artikel 3Rechtstreekse vorderingIedere lidstaat draagt er zorg voor dat de in artikel 1 bedoelde benadeelde wiens materiële schade of lichamelijk letsel voortvloeit uit een ongeval in de zin van die bepaling, een rechtstreekse vordering kan instellen tegen de verzekeringsonderneming van de wettelijk aansprakelijke partij.Artikel 4Schaderegelaar1. Iedere lidstaat neemt de nodige maatregelen opdat elke verzekeringsonderneming die de risico's dekt die zijn ingedeeld bij branche 10 van punt A van de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder, in iedere andere lidstaat dan die waar zij haar officiële vergunning heeft ontvangen, een schaderegelaar aanwijst. Deze schaderegelaar wordt belast met de behandeling en afwikkeling van vorderingen ten gevolge van de in artikel 1 bedoelde ongevallen. De schaderegelaar heeft zijn woonplaats of vestiging in de lidstaat waar hij is aangesteld.2. De keuze van de schaderegelaar wordt overgelaten aan het oordeel van de verzekeringsonderneming. Deze keuzevrijheid kan niet door de lidstaten worden beperkt.3. De schaderegelaar kan voor rekening van een of meer verzekeringsondernemingen optreden.4. De schaderegelaar verzamelt, met betrekking tot dergelijke verzoeken, alle inlichtingen die nodig zijn om de verzoeken te kunnen afhandelen en neemt alle passende maatregelen om over een afwikkeling te onderhandelen. De eis dat een schaderegelaar wordt aangewezen doet niet af aan het recht van de benadeelde, of diens verzekeringsonderneming, om rechtstreeks degene die het ongeval heeft veroorzaakt, of diens verzekeringsonderneming, aan te spreken.5. De schaderegelaar beschikt over voldoende bevoegdheden om de verzekeringsonderneming in de in artikel 1 genoemde gevallen ten aanzien van de benadeelden te vertegenwoordigen en om hun verzoeken volledig af te handelen. Hij moet in staat zijn de zaak in de officiële taal of talen van de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde te behandelen.6. De lidstaten stellen verplicht dat - op straffe van passende, afdoende en systematische financiële of daaraan gelijkwaardige administratieve sancties en binnen drie maanden na de datum waarop de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding hetzij rechtstreeks bij de verzekeringsonderneming van degene die dat ongeval heeft veroorzaakt, hetzij bij haar schaderegelaar heeft ingediend -,a) de verzekeringsonderneming van degene die het ongeval heeft veroorzaakt of haar schaderegelaar een met redenen omkleed voorstel tot schadevergoeding voorlegt, wanneer de aansprakelijkheid niet wordt betwist en de schade is gekwantificeerd, ofb) de verzekeringsonderneming tot wie het verzoek tot schadevergoeding is gericht of haar schaderegelaar, een met redenen omkleed antwoord geeft op alle punten van het verzoek tot schadevergoeding wanneer de aansprakelijkheid wordt betwist of de schade niet volledig is gekwantificeerd.De lidstaten nemen bepalingen aan om ervoor te zorgen dat, indien geen voorstel is voorgelegd binnen de termijn van drie maanden over de door de verzekeringsonderneming voorgestelde of door de rechter toegewezen vergoeding interest verschuldigd is.7. De Commissie brengt voor 20 januari 2006 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de toepassing van lid 4, eerste alinea, alsook over de uitwerking van genoemde bepaling en van de gelijkwaardige nationale strafbepalingen; indien nodig dient zij voorstellen in.8. De aanwijzing van een schaderegelaar wordt op zich niet beschouwd als de opening van een bijkantoor in de zin van artikel 1, onder b), van Richtlijn 92/49/EEG, en de schaderegelaar wordt niet beschouwd als een vestiging in de zin van artikel 2, onder c), van Richtlijn 88/357/EEG, noch als een vestiging in de zin van het Verdrag van Brussel van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken(12).Artikel 5Informatiecentrum1. Iedere lidstaat draagt zorg voor de oprichting of erkenning van een informatiecentrum dat de benadeelde in staat moet stellen schadevergoeding te eisen en dat daartoea) ofwel een register bijhoudt dat de volgende informatie bevat:1. de inschrijvingsnummers van motorrijtuigen die gewoonlijk op het grondgebied van de betreffende lidstaat zijn gestald;2. i) de nummers van de verzekeringspolissen waardoor het gebruik van deze voertuigen wordt gedekt voor de branche 10, punt A, van de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG ingedeelde risico's, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder en, indien de polis is verstreken, de datum waarop de dekking is geëindigd;ii) het nummer van de groene kaart of van de grensverzekeringspolis indien het voertuig wordt gedekt door een van deze documenten, voor voertuigen waarvoor de in artikel 4, onder b), van Richtlijn 72/166/EEG bepaalde afwijking geldt;3. de verzekeringsondernemingen die voertuigen dekken voor de bij branche 10 in punt A van de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG ingedeelde risico's, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder, en de schaderegelaars die deze verzekeringsondernemingen ingevolge artikel 4 hebben aangewezen en van wie zij de naam overeenkomstig lid 2 van dit artikel aan het centrum hebben medegedeeld;4. de lijst van de voertuigen waarvoor in elke lidstaat overeenkomstig artikel 4, onder a) en b), van Richtlijn 72/166/EEG wordt afgeweken van de verplichte verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid;5. met betrekking tot voertuigen als bedoeld in punt 4:i) de naam van de autoriteit of de instantie die overeenkomstig de tweede alinea van artikel 4, onder a), van Richtlijn 72/166/EEG, is belast met de schadevergoeding aan de benadeelden, indien de procedure van artikel 2, lid 2, eerste streepje, van Richtlijn 72/166/EEG niet van toepassing is en indien voor het voertuig de afwijking geldt van artikel 4, onder a), van Richtlijn 72/166/EEG;ii) de naam van de instantie waaronder het voertuig ressorteert in de lidstaat waar het gewoonlijk gestald is, indien voor het voertuig de afwijking geldt van artikel 4, onder b), van Richtlijn 72/166/EEG;b) ofwel de verzameling en de verspreiding van deze gegevens coördineert enc) de informatiegerechtigden bijstand verleent om de onder a), punten 1, 2, 3, 4 en 5, van dit lid vermelde informatie te achterhalen.De onder a), punten 1, 2 en 3, genoemde informatie moet gedurende zeven jaar na het verstrijken van de inschrijving van het voertuig of van de verzekeringsovereenkomst worden bewaard.2. Verzekeringsondernemingen als bedoeld in lid 1, onder a), punt 3, stellen de informatiecentra van alle lidstaten in kennis van de naam en het adres van de in iedere lidstaat overeenkomstig artikel 4 aangewezen schaderegelaar.3. De lidstaten zorgen ervoor dat de benadeelde het recht heeft binnen zeven jaar na het ongeval bij het informatiecentrum van de lidstaat van zijn woonplaats of van de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald dan wel van de lidstaat waar het ongeval zich heeft voorgedaan, onverwijld de volgende informatie te verkrijgen:a) de naam en het adres van de verzekeringsonderneming,b) het nummer van de verzekeringspolis enc) de naam en het adres van de schaderegelaar van de verzekeringsonderneming in de staat van de woonplaats van de benadeelde.De informatiecentra werken onderling samen.4. Indien de benadeelde er rechtmatig belang bij heeft, deelt het informatiecentrum hem naam en adres van de eigenaar, de gebruikelijke bestuurder of de ingeschreven houder van het voertuig mee. Het informatiecentrum informeert daartoe in het bijzonder bij:a) de verzekeringsonderneming ofb) het bureau motorrijtuigenregistratie.Indien voor het voertuig de afwijking geldt van artikel 4, onder a), van Richtlijn 72/166/EEG, deelt het informatiecentrum de benadeelde de naam mee van de autoriteit of de instantie die overeenkomstig de tweede alinea van artikel 4, onder a), van die richtlijn is belast met de schadevergoeding aan de benadeelden, indien de procedure van artikel 2, lid 2, eerste streepje, van die richtlijn niet van toepassing is.Indien voor het voertuig de afwijking geldt van artikel 4, onder b), van Richtlijn 72/166/EEG, deelt het informatiecentrum de benadeelde de naam mee van de instantie van het land waar het voertuig gewoonlijk is gestald.5. Bij de verwerking van persoonsgegevens die op grond van de vorige leden zijn verkregen, moeten de krachtens Richtlijn 95/46/EG genomen nationale maatregelen in acht worden genomen.Artikel 6Schadevergoedingsorgaan1. Iedere lidstaat gaat over tot oprichting of erkenning van een schadevergoedingsorgaan dat belast is met de vergoeding aan benadeelden in de in artikel 1 genoemde gevallen.De benadeelde kan een verzoek tot schadevergoeding indienen bij het schadevergoedingsorgaan in de lidstaat van zijn woonplaats:a) indien binnen drie maanden na de datum waarop hij zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend bij de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee, door deelneming aan het verkeer, het ongeval is veroorzaakt of bij haar schaderegelaar, die verzekeringsonderneming of haar schaderegelaar hem geen met redenen omkleed antwoord op de diverse punten in het verzoek heeft verstrekt; dan welb) indien de verzekeringsonderneming heeft nagelaten om overeenkomstig artikel 4, lid 1, in de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde een schaderegelaar aan te wijzen. In dit geval kan de benadeelde geen verzoek tot schadevergoeding bij het schadevergoedingsorgaan indienen, indien hij zijn verzoek rechtstreeks heeft ingediend bij de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee door deelneming aan het verkeer, het ongeval is veroorzaakt en hij binnen drie maanden na de indiening van het verzoek een met redenen omkleed antwoord heeft ontvangen.De benadeelde kan echter geen verzoek tot schadevergoeding indienen bij het schadevergoedingsorgaan, wanneer hij rechtstreeks tegen de verzekeringsonderneming een vordering heeft ingesteld.Het schadevergoedingsorgaan treedt op binnen twee maanden nadat de benadeelde zijn verzoek tot schadevergoeding heeft ingediend, maar staakt zijn optreden zodra de verzekeringsonderneming of haar schaderegelaar een met redenen omkleed antwoord op het verzoek heeft gegeven.Het schadevergoedingsorgaan stelt de navolgende partijen onmiddellijk in kennis van het verzoek tot schadevergoeding, met de mededeling dat het binnen twee maanden na de indiening ervan zal optreden:a) de verzekeringsonderneming van het voertuig waarmee, door deelneming aan het verkeer, het ongeval is veroorzaakt of de schaderegelaar,b) het schadevergoedingsorgaan in de lidstaat van de vestiging van de verzekeringsonderneming die de polis heeft afgesloten,c) indien deze bekend is, de persoon die het ongeval heeft veroorzaakt.Deze bepaling doet geen afbreuk aan het recht van de lidstaten om aan de tussenkomst van dit orgaan een al dan niet subsidiair karakter te geven, noch aan het recht van de lidstaten om te voorzien in de afhandeling van de verzoeken tussen dit orgaan en de personen die het ongeval hebben veroorzaakt en andere verzekeringsondernemingen of socialezekerheidsorganen die gehouden zijn het slachtoffer ter zake van dit ongeval te vergoeden. De lidstaten mogen het orgaan echter niet toestaan de uitkering van de vergoeding afhankelijk te stellen van andere dan de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden, met name van de voorwaarde dat de benadeelde op enigerlei wijze aantoont dat degene die aansprakelijk is niet kan of niet wil betalen.2. Het schadevergoedingsorgaan dat de benadeelde in de lidstaat van zijn woonplaats heeft vergoed, kan de uitbetaalde vergoeding verhalen op het schadevergoedingsorgaan in de lidstaat van de vestiging van de verzekeringsonderneming die de polis heeft afgesloten.Het laatstgenoemde orgaan wordt vervolgens in de rechten van degene die het ongeval heeft veroorzaakt of diens verzekeringsonderneming gesubrogeerd, ter grootte van de vergoeding die het schadevergoedingsorgaan in de lidstaat van de woonplaats van de benadeelde heeft uitgekeerd. Elke lidstaat is verplicht deze subrogatie zoals door een andere lidstaat geregeld, te erkennen.3. Het in dit artikel bepaalde treedt in werkinga) nadat er een overeenkomst is gesloten tussen de door de lidstaten opgerichte of erkende schadevergoedingsorganen betreffende hun taken en verplichtingen en de wijze van terugbetaling,b) met ingang van de datum die door de Commissie wordt vastgesteld nadat zij zich er in nauwe samenwerking met de lidstaten van heeft vergewist dat een dergelijke overeenkomst is gesloten.De Commissie brengt voor 20 juli 2005 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uitvoering van artikel 5 en over de doeltreffendheid van deze bepaling en dient indien nodig voorstellen in.Artikel 7Indien het voertuig niet kan worden geïdentificeerd of de verzekeringsonderneming binnen twee maanden na het ongeval niet kan worden geïdentificeerd, kan de benadeelde een verzoek tot schadevergoeding indienen bij het schadevergoedingsorgaan in zijn lidstaat van woonplaats. De vergoeding wordt uitgekeerd overeenkomstig het bepaalde in artikel 1 van Richtlijn 84/5/EEG. Het schadevergoedingsorgaan kan zich onder de voorwaarden van artikel 6, lid 2, verhalen:a) indien de verzekeringsonderneming niet kan worden geïdentificeerd: op het in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG bedoelde garantiefonds in de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk gestald is;b) indien het betrokken voertuig niet kan worden geïdentificeerd: op het garantiefonds in de lidstaat waar het ongeval zich heeft voorgedaan;c) indien het gaat om een voertuig uit een derde land: op het garantiefonds van de lidstaat waar het ongeval zich heeft voorgedaan.Artikel 8Richtlijn 73/239/EEG wordt als volgt gewijzigd:a) artikel 8, lid 1, wordt aangevuld met het volgende:"f) naam en adres mededelen van de schaderegelaar die is aangewezen in iedere andere lidstaat dan de lidstaat waar de vergunning wordt aangevraagd, wanneer de te dekken risico's zijn ingedeeld bij branche 10 in punt A van de bijlage, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder";b) aan artikel 23, lid 2, wordt het volgende toegevoegd:"h) zij moet naam en adres mededelen van de schaderegelaar die is aangewezen in iedere andere lidstaat dan de lidstaat waar de vergunning wordt aangevraagd, wanneer de te dekken risico's zijn ingedeeld bij branche 10 in punt A van de bijlage, uitgezonderd de aansprakelijkheid van de vervoerder".Artikel 9Richtlijn 88/357/EEG wordt als volgt gewijzigd:De volgende alinea wordt toegevoegd aan artikel 12 bis, lid 4:"Indien de verzekeringsonderneming heeft nagelaten een vertegenwoordiger aan te wijzen, kunnen de lidstaten toestaan dat de krachtens artikel 4 van Richtlijn 2000/26/EG(13) aangewezen schaderegelaar de functie van een krachtens dit lid aangewezen vertegenwoordiger vervult."Artikel 10Omzetting1. De lidstaten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om vóór 20 juli 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe voor 20 januari 2003.2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.3. Onverminderd lid 1 gaan de lidstaten voor 20 januari 2002 over tot de oprichting of erkenning van het in artikel 6, lid 1, bedoelde schadevergoedingsorgaan. Indien de schadevergoedingsorganen niet voor 20 juli 2002 een overeenkomst volgens artikel 6, lid 3, hebben gesloten, stelt de Commissie de nodige maatregelen voor om ervoor te zorgen dat het bepaalde in de artikelen 6 en 7 voor 20 januari 2003 van kracht wordt.4. De lidstaten mogen in overeenstemming met het Verdrag bepalingen handhaven of invoeren die voor de benadeelde gunstiger zijn dan de bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen.5. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 11InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 12SanctiesDe lidstaten stellen sancties vast voor overtredingen van de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, en treffen alle maatregelen die nodig zijn om de toepassing daarvan te verzekeren. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en preventief zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk 20 juli 2002 van deze bepalingen in kennis en delen haar alle latere wijzigingen erop zo spoedig mogelijk mee.Artikel 13GeadresseerdenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 16 mei 2000.Voor het Europees ParlementDe voorzitsterNicole FontaineVoor de RaadDe voorzitterManuel Carrilho(1) PB C 343 van 13.11.1997, blz. 11 en PB C 171 van 18.6.1999, blz. 4.(2) PB C 157 van 25.5.1998, blz. 6.(3) Advies van het Europees Parlement van 16 juli 1998 (PB C 292 van 21.9.1998, blz. 123), bevestigd op 27 oktober 1999; gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 21 mei 1999 (PB C 232 van 13.8.1999, blz. 8) en besluit van het Europees Parlement van 15 december 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 2 mei 2000 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van het Europees Parlement van 16 mei 2000.(4) PB L 103 van 2.5.1972, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/5/EEG (PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17).(5) PB L 172 van 4.7.1988, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/49/EEG (PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1).(6) PB C 308 van 20.11.1995, blz. 108.(7) Tweede Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven. (PB L 8 van 11.1.1984, blz. 17). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/232/EEG. (PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33).(8) Derde Richtlijn 90/232/EEG van de Raad van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (PB L 129 van 19.5.1990, blz. 33).(9) Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan (PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).(10) Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG (derde richtlijn schadeverzekering) (PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/26/EG (PB L 168 van 18.7.1995, blz. 7).(11) PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.(12) PB C 27 van 26.2.1998, blz. 1 (geconsolideerde versie).(13) Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 mei 2000 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven en houdende wijziging van de Richtlijnen 73/239/EEG en 88/357/EEG van de Raad (PB L 81 van 20.7.2000, blz. 65).


title: Richtlijn 2008/76/EG van de Commissie van 25 juli 2008 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen in dierenvoeding (Voor de EER relevante tekst)

text:
               26.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 198/37

      RICHTLIJN 2008/76/EG VAN DE COMMISSIE

   van 25 juli 2008
   tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake ongewenste stoffen in dierenvoeding
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2002/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 mei 2002 inzake ongewenste stoffen in dierenvoeding (1), en met name op artikel 8, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2002/32/EG verbiedt het gebruik van producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren en waarvan het gehalte aan ongewenste stoffen de in bijlage I vermelde maximumgehalten overschrijdt.

               (2)

               Recente ontwikkelingen in de technische kennis aangaande de samenstelling van visvoeder en het toenemende gebruik van zeewaterschaaldieren zoals krill als voedermiddel in visvoeder maken een herziening van het maximumgehalte voor fluor in visvoeder nodig. In het advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) van 22 september 2004 (2) wordt gesteld dat een toename van het maximaal toegelaten fluorgehalte in visvoeder niet resulteert in onaanvaardbare risico's voor dier- en volksgezondheid. Wat betreft Lolium temulentum en Lolium remotum raadt de EFSA in haar advies van 25 januari 2007 (3) aan de afzonderlijke vermeldingen voor die twee plantensoorten te verwijderen en het algemene maximumgehalte te gebruiken voor onkruidzaden en niet gemalen of verpulverde vruchten die alkaloïden, glucosiden of andere giftige stoffen bevatten, zoals opgenomen in punt 14 van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG.

               (3)

               Wat betreft DDT moet de naam DDD opgenomen worden in het punt betreffende die stof in bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG aangezien die naam meer wordt gebruikt voor de metaboliet dichloordifenyldichloorethaan dan TDE (4).

               (4)

               Wat betreft abrikozen (Prunus armeniaca L.) en bittere amandel (Prunus dulcis var. amara of Prunus amygdalus Batsch var. amara), wordt uit het advies van de EFSA van 23 november 2006 (5) besloten dat de eis voor de afwezigheid van kwantitatieve sporen van abrikozen en bittere amandel niet noodzakelijk is voor de bescherming van dier- en volksgezondheid en dat het voldoende is om de algemene maximumgehaltes voor blauwzuur te gebruiken, zoals opgenomen in punt 8 van bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG. Het is bijgevolg aangewezen de specifieke eisen voor abrikozen en bittere amandel te verwijderen.

               (5)

               Vlasdodder (Camelina sativa) is opgenomen in de bijlage bij Richtlijn 2002/32/EG en de zaden en vruchten van deze plantensoort en de door verwerking ervan verkregen bijproducten mogen niet in dierenvoeders voorkomen, tenzij als sporen die niet kwantitatief kunnen worden bepaald.

               (6)

               Er is opnieuw interesse in Camelina sativa als oliehoudend gewas door een toenemende vraag naar alternatieve niet-intensieve oliehoudende gewassen waarvan de bijproducten van de olieproductie kunnen worden gebruikt in dierenvoeder. Uit het advies van de EFSA van 27 november 2007 (6) kan besloten worden dat de eis van afwezigheid van kwantificeerbare sporen van Camelina sativa en zijn bijproducten niet noodzakelijk is voor de bescherming van de dier- en volksgezondheid op voorwaarde dat de totale hoeveelheid glucosinolaten in de voeding de dier- en volksgezondheid niet in gevaar brengt. De bescherming van de dier- en volksgezondheid tegen de toxische effecten van glucosinolaten wordt gewaarborgd door de bepaling voor vluchtige mosterdolie in volledig voeder; het maximumgehalte daarvan wordt berekend als allylisothiocyanaat, omdat de toxiciteit van de glucosinolaten volgens de EFSA over het algemeen wordt toegeschreven aan (iso)thiocyanaten. Het is bijgevolg aangewezen de eis voor afwezigheid van kwantificeerbare sporen van Camelina sativa te schrappen uit bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG.

               (7)

               Richtlijn 2002/32/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (8)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de dierengezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG wordt overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn gewijzigd.
   Artikel 2
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 april 2009 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 25 juli 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 140 van 30.5.2002, blz. 10. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/77/EG van de Commissie (PB L 271 van 30.9.2006, blz. 53).

      (2)  Opinion of the Scientific Panel on contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) on a request from the Commission related to fluorine as undesirable substances in animal feed, goedgekeurd op 22 september 2004, http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/opinion_contam08_ej100_fluorine_en1,0.pdf

      (3)  Opinion of the Scientific Panel on contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) on a request from the European Commission related to pyrrolizidine alkaloids as undesirable substances in animal feed, goedgekeurd op 25 januari 2007, http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/contam_ej447_op_pyrrolizidine%20alkaloids%20in%20feed_en.pdf

      (4)  Opinion of the Scientific Panel on contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) on a request from the Commission related to DDT as undesirable substances in animal feed, goedgekeurd op 22 november 2006, http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/CONTAM_ej433_DDT_en,2.pdf

      (5)  Opinion of the Scientific Panel on contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) on a request from the Commission related to cyanogenic compounds as undesirable substances in animal feed, goedgekeurd op 23 november 2006, http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/CONTAM_ej434_op_cyanogenic_compounds_in_feed_en,1.pdf

      (6)  Opinion of the Scientific Panel on contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) on a request from the Commission related to glucosinolates as undesirable substances in animal feed, goedgekeurd op 27 november 2007, http://www.efsa.europa.eu/EFSA/Scientific_Opinion/contam_op_ej590_glucosinolates_en.pdf

      BIJLAGE
      Bijlage I bij Richtlijn 2002/32/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Punt 3, Fluor, wordt vervangen door:

                              Ongewenste stoffen

                              Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren

                              Maximumgehalte in mg/kg (ppm) van het dierenvoeder, herleid tot een vochtgehalte van 12 %

                              (1)

                              (2)

                              (3)

                                          „3.

                                          Fluor (1)

                              Voedermiddelen, met uitzondering van:

                              150

                                          —

                                          dierenvoeders van dierlijke oorsprong, met uitzondering van zeewaterschaaldieren zoals krill

                              500

                                          —

                                          zeewaterschaaldieren zoals krill

                              3 000

                                          —

                                          fosfaten

                              2 000

                                          —

                                          calciumcarbonaat

                              350

                                          —

                                          magnesiumoxide

                              600

                                          —

                                          koolzure algenkalk

                              1 000

                              Vermiculiet (E 561)

                              3 000 (2)

                              Aanvullende dierenvoeders

                                          —

                                          bevattende ≤ 4 % fosfor

                              500

                                          —

                                          bevattende > 4 % fosfor

                              125 per 1 % fosfor

                              Volledige dierenvoeders, met uitzondering van:

                              150

                                          —

                                          volledige dierenvoeders voor runderen, schapen en geiten

                                          —

                                          die zogen

                              30

                                          —

                                          andere

                              50

                                          —

                                          volledige dierenvoeders voor varkens

                              100

                                          —

                                          volledige dierenvoeders voor pluimvee

                              350

                                          —

                                          volledige dierenvoeders voor kuikens

                              250

                                          —

                                          volledig visvoeder

                              350

                  2)

                  Punt 14, Onkruidzaden en niet gemalen of verpulverde vruchten die alkaloïden, glucosiden of andere giftige stoffen bevatten, wordt vervangen door:

                              Ongewenste stoffen

                              Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren

                              Maximumgehalte in mg/kg (ppm) van het dierenvoeder, herleid tot een vochtgehalte van 12 %

                              (1)

                              (2)

                              (3)

                                          „14.

                                          Onkruidzaden en niet gemalen of verpulverde vruchten die alkaloïden, glucosiden of andere giftige stoffen bevatten afzonderlijk of tezamen, waaronder:

                              Alle dierenvoeders

                              3 000

                                 Datura stramonium L.

                              1 000”

                  3)

                  Punt 21, DDT, wordt vervangen door:

                              Ongewenste stoffen

                              Producten die bedoeld zijn voor het voederen van dieren

                              Maximumgehalte in mg/kg (ppm) van het dierenvoeder, herleid tot een vochtgehalte van 12 %

                              (1)

                              (2)

                              (3)

                              „DDT (som van DDT-, DDD- (of TDE-) en DDE-isomeren, uitgedrukt in DDT)

                              Alle dierenvoeders, met uitzondering van:

                              0,05

                                          —

                                          vetten en oliën

                              0,5”

                  4)

                  Punt 28, Abrikozen — Prunus armeniaca L., punt 29, Bittere amandel — Prunus dulcis (Mill.) D.A. Webb var. amara (DC.) Focke (= Prunus amygdalus Batsch var. amara (DC.) Focke) en punt 31, Vlasdodder — Camelina sativa (L.) Crantz, worden geschrapt.

         (1)  De maximumgehalten hebben betrekking op een analytische bepaling van fluor, waarbij de extractie gedurende 20 minuten op omgevingstemperatuur met zoutzuur 1 N wordt uitgevoerd. Er kunnen gelijkwaardige extractieprocedures worden toegepast, waarvoor kan worden aangetoond dat de gebruikte extractieprocedure een gelijke extractie-efficiëntie heeft.

         (2)  De gehalten worden vóór 31 december 2008 opnieuw bekeken met het oog op de verlaging van de maximumgehalten.”.


Avis juridique important

|

31983L0574

Richtlijn 83/574/EEG van de Raad van 26 oktober 1983 houdende derde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produkten

Publicatieblad Nr. L 332 van 28/11/1983 blz. 0038 - 0042 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0176  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0176  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 13 blz. 0173  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 13 blz. 0173

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 26 oktober 1983  houdende derde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produkten   ( 83/574/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat in artikel 11 van Richtlijn 76/768/EEG ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/496/EEG ( 5 ) , wordt bepaald dat de Commissie op basis van de jongste wetenschappelijke en technische bevindingen de Raad passende voorstellen doet toekomen waarbij lijsten van toegelaten stoffen worden opgesteld ;  Overwegende dat op de grondslag van het jongste wetenschappelijke en technische onderzoek een lijst van als ultraviolet filters toegestane stoffen kan worden opgesteld ;  Overwegende dat wijzigingen die nodig zijn om bijlage VII aan de technische vooruitgang aan te passen eveneens volgens de procedure van het bij Richtlijn 76/768/EEG ingestelde Comité moeten worden vastgesteld ;  Overwegende dat de aanduiding van de uiterste datum van houdbaarheid voor kosmetische produkten met een duurzaamheid van minder dan drie jaar , zoals bepaald in artikel 6 , lid 1 , sub c ) , van Richtlijn 76/768/EEG , niet gerechtvaardigd is voor kosmetische produkten die na die datum nog gebruikt kunnen worden , zodat de aanduiding van de datum van minimale houdbaarheid derhalve juister is ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 76/768/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . er wordt een bijlage VII toegevoegd , die is opgenomen als bijlage van de onderhavige richtlijn : daarin staan de UV-filters vermeld die in de kosmetische produkten mogen worden verwerkt onder de in deze bijlage vastgelegde voorwaarden ;  2 . aan artikel 4 worden de volgende rubrieken toegevoegd :   " g ) UV-filters met uitzondering van die welke in het eerste deel van bijlage VII worden genoemd ;  h ) UV-filters die in het eerste deel van bijlage VII worden genoemd en de gestelde beperkingen overschrijden alsmede buiten de aangegeven voorwaarden vallen . " ;  3 . aan artikel 5 worden de volgende alinea's toegevoegd :   " De Lid-Staten staan tot en met 31 december 1988 het op de markt brengen toe van de kosmetische produkten die de in het tweede deel van bijlage VII genoemde UV-filters bevatten , met inachtneming van de daarin aangegeven beperkingen en voorwaarden .  Per 1 januari 1989 worden deze UV-filters ,   - of definitief toegestaan ( eerste deel van bijlage VII ) ;   - of definitief verboden ( bijlage II ) ;   - of in bijlage VII , tweede deel , gehandhaafd gedurende een bepaalde termijn ;   - dan wel uit alle bijlagen geschrapt . " ;  4 . artikel 6 , lid 1 , sub c ) , wordt als volgt gelezen :   " c ) de datum van minimale houdbaarheid . De datum van minimale houdbaarheid van een kosmetisch produkt is de datum tot waarop dit produkt , mits op passende wijze bewaard , zijn oorspronkelijke functie blijft vervullen en met name aan artikel 2 blijft voldoen .  De datum van minimale houdbaarheid wordt aangegeven middels de volgende formule  " Ten minste houdbaar tot einde ... " , gevolgd door   - de bedoelde datum , of   - de aanduiding van de plaats op het etiket waar deze voorkomt .  Zo nodig worden deze gegevens aangevuld met een vermelding van de wijze waarop voor de aangegeven houdbaarheid kan worden gezorgd .  De datum wordt duidelijk uitgedrukt en bestaat uit de maand , gevolgd door het jaar . Voor kosmetische produkten waarvan de minimale houdbaarheid langer is dan 30 maanden , is opgave van de houdbaarheidsdatum niet verplicht . " ;  5 . a ) in artikel 6 , lid 1 , sub d ) , worden de woorden " bijlagen III , IV en VI " vervangen door  " bijlagen III , IV , VI en VII " ;  b ) in artikel 8 , lid 2 , eerste alinea , worden de woorden " bijlagen II tot en met VI " vervangen door " bijlagen II tot en met VII " ;  c ) in artikel 8 , lid 2 , tweede alinea , worden de woorden " bijlagen III tot en met VI " vervangen door " bijlagen III tot en met VII " .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen opdat vanaf 1 januari 1987 noch fabrikanten , noch in de Gemeenschap gevestigde importeurs , produkten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen op de markt brengen .  2 . De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen opdat de in lid 1 bedoelde produkten na 31 december 1988 niet meer aan de eindconsument verkocht of geleverd kunnen worden .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1984 aan het in deze richtlijn bepaalde te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten dragen er zorg voor de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede te delen , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 26 oktober 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . MORAITIS  ( 1 ) PB nr . C 32 van 9 . 2 . 1982 , blz . 2 .  ( 2 ) PB nr . C 307 van 14 . 11 . 1983 , blz . 105 .  ( 3 ) PB nr . C 310 van 30 . 11 . 1981 , blz . 5 .  ( 4 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976 , blz . 169 .  ( 5 ) PB nr . L 275 van 8 . 10 . 1983 , blz . 20 .  BIJLAGE   " BIJLAGE VII  LIJST VAN UV-FILTERS DIE IN KOSMETISCHE PRODUKTEN MOGEN VOORKOMEN  UV-filters in de zin van de richtlijn zijn stoffen die , verwerkt in kosmetische zonnebrandmiddelen , er specifiek voor bestemd zijn bepaalde UV-stralingen te filtreren , ten einde de huid tegen bepaalde schadelijke effecten van deze stralingen te beschermen .  Deze UV-filters kunnen , met inachtneming van de beperkingen en de voorwaarden van deze bijlage , aan andere kosmetische produkten worden toegevoegd .  Andere in kosmetische produkten gebruikte UV-filters die uitsluitend bestemd zijn om deze produkten tegen UV-stralingen te beschermen , staan niet in de onderhavige lijst .  EERSTE DEEL  Lijst van toegelaten UV-filters die in kosmetische produkten mogen voorkomen  Rangnummer * Stoffen * Maximaal toelaatbare concentratie * Andere beperkingen en eisen * Gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld *  a * b * c * d * e *  1 * 4-Aminobenzoëzuur * 5 % * * *  2 * N,N,N-Trimethyl-4-(2-oxoborn-3-ylideenmethyl )- aniliniummethylsulfaat * 6 % * * *  3 * Homosalaat ( INN ) * 10 % * * *  4 * Oxybenzon ( INN ) * 10 % * * Bevat oxybenzon ( 1 ) *  5 * 3-Imidazool-4-acrylzuur en de ethylester daarvan * 2 % ( uitgedrukt als zuur ) * * *  6 * 2-Fenylbenzimidazool-5-sulfonzuur en de kalium - , natrium en triëthanolaminezouten daarvan * 8 % ( uitgedrukt als zuur ) * * *  ( 1 ) Niet vereist indien concentratie 0,5 % of minder bedraagt bij gebruik ter bescherming van het produkt .  TWEEDE DEEL  Lijst van UV-filters die voorlopig in kosmetische produkten mogen voorkomen  Rangnummer * Stoffen * Maximaal toelaatbare concentratie * Andere beperkingen en eisen * Gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld *  a * b * c * d * e *  1 * Ethyl-4-bis(hydroxypropyl)aminobenzoaat , mengsel van isomeren * 5 % * * *  2 * Ethoxyethyl-4-aminobenzoaat * 10 % * * *  3 * Padimaat ( INN ) * 5 % * * Bevat padimaat ( 1 ) *  4 * Glyceryl-1-(4-aminobenzoaat ) * 5 % * Vrij van benzocaïne ( INN ) * *  5 * 2-Ethylhexyl-4-dimethylaminobenzoaat * 8 % * * *  6 * 2-Ethylhexylsalicylaat * 5 % * * *  7 * 3,3,5-Trimethylcyclohexyl-2-acetamidobenzoaat * 2 % * * *  8 * Kaliumcinnamaat * 2 % * * *  9 * Zouten van 4-methoxykaneelzuur ( kalium - , natrium - en diëthanolaminozouten ) * 8 % ( uitgedrukt als zuur ) * * *  10 * Propyl-4-methoxycinnamaat * 3 % * * *  11 * Zouten van salicylzuur ( kalium - , natrium - en triëthanolaminezouten ) * 2 % ( uitgedrukt als zuur ) * De pH van het eindprodukt moet zodanig zijn dat er geen vrij zuur is * Niet gebruiken voor kinderen jonger dan 3 jaar *  12 * Amyl-4-methoxycinnamaat , mengsel van isomeren * 10 % * * *  13 * 2-Ethylhexyl-4-methoxycinnamaat * 10 % * * *  14 * Cinoxaat ( INN ) * 5 % * * *  15 * 3,4-Dihydroxy-5-(3,4,5 - trihydroxybenzoyloxy)benzoëzuurtrioleaat * 4 % * * *  16 * Mexenon ( INN ) * 4 % * * Bevat mexenon ( 1 ) *  ( 1 ) Niet vereist indien concentratie 0,5 % of minder bedraagt bij gebruik ter bescherming van het produkt .  Rangnummer * Stoffen * Maximaal toelaatbare concentratie * Andere beperkingen en eisen * Gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld *  a * b * c * d * e *  17 * Sulisobenzon ( INN ) en natriumsulisobenzon  ( INN ) * 5 % ( uitgedrukt als zuur ) * * *  18 * 2-Ethylhexyl-2-(4'-fenylbenzoyl)benzoaat * 10 % * * *  19 * 2-Fenyl-5-methylbenzoxazool * 4 % * * *  20 * Natrium-3,4-dimethoxyfenylglyoxylaat * 5 % * * *  21 * 1,3-bis(4-Methoxyfenyl)propaan-1,3-dion * 6 % * * *  22 * 5-(3,3-Dimethyl-8,9,10-n-2-ylideen)-3-penteen-2-on * 3 % * * *  23 * alpha-(2-Oxoborn-3-ylideen)-p-xyleen-2-sulfozuur en zouten daarvan * 6 % * * *  24 * alpha-(2-Oxoborn-3-ylideen)tolueen-4-sulfozuur en zouten daarvan * 6 % * * *  25 * 3-(4-Methylbenzylideen)bornan-2-on * 6 % * * *  26 * 3-Benzylideenbornan-2-on * 6 % * * *  27 * alpha-Cyano-4-methoxycinnaminezuur en hexylester daarvan * 5 % * * *  28 * 1-p-Cumenyl-3-fenylpropaan-1,3-dion * 5 % * * *  29 * 4-Isopropylbenzylsalicylaat * 4 % * * *  30 * Cyclohexyl-4-methoxycinnamaat * 1 % * * *  31 * 1-(4-tert-Butylfenyl)-3-(4-methoxyfenyl)propaan - 1,3-dion * 5 % " * *


Avis juridique important

|

31997L0003

Richtlijn 97/3/EG van de Raad van 20 januari 1997 tot wijziging van Richtlijn 77/93/EEG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 027 van 30/01/1997 blz. 0030 - 0034

RICHTLIJN 97/3/EG VAN DE RAAD van 20 januari 1997 tot wijziging van Richtlijn 77/93/EEG betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 77/93/EEG (4) beschermende maatregelen heeft vastgesteld tegen het binnenbrengen en verspreiden in de Gemeenschap van voor planten of voor plantaardige producten schadelijke organismen; dat bescherming van de gewassen tegen dergelijke organismen beslist noodzakelijk is om de productiviteit in de landbouw te verhogen, hetgeen een van de doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid is;Overwegende dat de voltooiing van de interne markt tot gevolg had dat de bij Richtlijn 77/93/EEG vastgestelde communautaire regeling op fytosanitair gebied voor de Gemeenschap als gebied zonder binnengrenzen geldt;Overwegende dat er verscheidene maatregelen genomen zijn voor een doeltreffender toepassing van de fytosanitaire regeling van de Gemeenschap in het kader van de interne markt, die bedoeld is om de verschillende gebieden van de Gemeenschap (Lid-Staten, regionale of lokale eenheden alsmede de individuele plantenkweker) te beschermen tegen schade tengevolge van het binnenbrengen van schadelijke organismen;Overwegende dat er bovendien een regeling voor financiële bijdragen van de Gemeenschap moet worden ingesteld om op communautair niveau de kosten te verdelen die verbonden kunnen zijn aan mogelijk nog overblijvende risico's bij toepassing van de communautaire regeling op fytosanitair gebied in het handelsverkeer;Overwegende dat er een financiële bijdrage van de Gemeenschap nodig is voor de verbetering van de infrastructuur voor fytosanitaire inspectie aan de buitengrenzen van de Gemeenschap om besmetting door schadelijke organismen uit derde landen te voorkomen;Overwegende dat de regeling ook zou moeten voorzien in adequate bijdragen in bepaalde uitgaven voor specifieke maatregelen die de Lid-Staten hebben vastgesteld om besmetting door uit een derde land of een ander gebied van de Gemeenschap binnengebrachte schadelijke organismen tegen te gaan en zo nodig besmettingen uit te roeien en, indien mogelijk, de aangerichte schade te herstellen;Overwegende dat voor de vaststelling van de wijze waarop de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verleend in een versnelde procedure dient te worden voorzien;Overwegende dat moet worden gewaarborgd dat de Commissie in kennis wordt gesteld van alle gegevens betreffende de mogelijke oorzaken van het binnenbrengen van de betrokken schadelijke organismen;Overwegende dat de Commissie met name moet toezien op de nauwgezette toepassing van de communautaire regeling op fytosanitair gebied;Overwegende dat, indien blijkt dat het binnenbrengen van schadelijke organismen aan gebrekkige onderzoeken of inspecties toe te schrijven is, de communautaire wetgeving, rekening houdend met bepaalde specifieke maatregelen, van toepassing is wat de consequenties betreft,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/93/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. in artikel 12 wordt het volgende lid ingevoegd:"6 bis. De Gemeenschap verleent de Lid-Staten een financiële bijdrage met het oog op de versterking van de controle-infrastructuur, voor zover het gaat om fytosanitaire controles die worden verricht overeenkomstig het bepaalde in lid 6, vierde alinea.Deze bijdrage dient ter verbetering van de uitrusting van niet op de plaats van bestemming gevestigde controleposten wat betreft apparatuur en installaties die nodig zijn voor controle en onderzoek en eventueel voor de in lid 8 bedoelde maatregelen, boven het niveau dat reeds bereikt is doordat voldaan is aan de minimumvoorwaarden die in de uitvoeringsbepalingen zijn voorgeschreven op grond van lid 6, vierde alinea.De Commissie stelt de opneming in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor van daartoe benodigde kredieten.Binnen de grenzen van de voor deze doeleinden beschikbare kredieten, dekt de bijdrage van de Gemeenschap tot 50 % van de uitgaven die rechtstreeks met de verbetering van apparatuur en installaties verband houden.De details worden volgens de procedure van artikel 16 bis vastgesteld bij een toepassingsverordening.Over de toekenning en het bedrag van de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt besloten volgens dezelfde procedure in het licht van de gegevens en documenten die de betrokken Lid-Staat verstrekt heeft en eventueel van de resultaten van onderzoeken die onder verantwoordelijkheid van de Commissie door de in artikel 19 bis bedoelde deskundigen zijn uitgevoerd, alsmede rekening houdend met de voor de betrokken doeleinden beschikbare kredieten.";2. de volgende artikelen worden ingevoegd:"Artikel 19 terIndien vastgesteld of vermoed wordt dat een schadelijk organisme in de Gemeenschap is binnengebracht of zich daar verspreidt, kunnen de Lid-Staten overeenkomstig de artikelen 19 quater en 19 quinquies in aanmerking komen voor een financiële bijdrage "fytosanitaire bestrijdingsmaatregelen" van de Gemeenschap voor de dekking van de uitgaven die rechtstreeks voortvloeien uit de noodzakelijke maatregelen die zijn getroffen of die worden overwogen met het oog op de bestrijding van dat schadelijke organisme om het uit te roeien of, als dat niet mogelijk is, de verspreiding ervan tegen te gaan. De Commissie stelt de opneming in de algemene begroting van de Europese Gemeenschappen voor van daartoe benodigde kredieten.Artikel 19 quater1. Aan de betrokken Lid-Staat kan, op zijn verzoek, de in artikel 19 ter bedoelde financiële bijdrage van de Gemeenschap worden toegekend, wanneer vastgesteld is dat het al dan niet in de bijlagen I en II genoemde schadelijke organisme in kwestie:- vermeld is in een kennisgeving welke overeenkomstig artikel 15, lid 1 of lid 2, onder a), gedaan is, en- een acuut gevaar betekent voor de gehele Gemeenschap of een gedeelte daarvan, doordat het voorkomt in een gebied waar, hetzij de aanwezigheid van dit organisme tot op dat moment niet bekend was, hetzij dit organisme uitgeroeid is of wordt, en- via partijen planten, plantaardige producten of ander materiaal uit een derde land of uit een ander gebied van de Gemeenschap dit gebied binnengebracht is.2. Als noodzakelijke maatregelen in de zin van artikel 19 ter worden beschouwd:- destructie, ontsmetting, uitroeiing van ongedierte, sterilisatie, reiniging of elke andere behandeling die door een officiële instantie of op verzoek van een officiële instantie wordt uitgevoerd ten aanzien van:- planten, plantaardige producten en ander materiaal waaruit de partij(en) bestaat (bestaan) waarmee het schadelijke organisme in het betrokken gebied is binnengebracht en waarvan vastgesteld is of vermoed wordt dat zij besmet zijn,- planten, plantaardige producten en ander materiaal waarvan vastgesteld is of vermoed wordt dat zij door het binnengebrachte schadelijke organisme besmet zijn omdat zij uit planten van de betrokken partij(en) zijn verkregen of zich in de nabijheid van planten, plantaardige producten of ander materiaal van die partij(en) of daaruit verkregen planten hebben bevonden,- substraten en bedrijfsterreinen waarvan vastgesteld is of vermoed wordt dat zij door het betrokken schadelijke organisme besmet zijn,- materialen die gebruikt zijn voor de productie, de onmiddellijke of de eindverpakking en de opslag, alsmede de lokalen voor opslag of onmiddellijke verpakking, en de vervoermiddelen die in aanraking zijn geweest met de planten, plantaardige producten of ander materiaal als hierboven bedoeld,- inspecties of tests die door een officiële instantie of op verzoek van een officiële instantie zijn uitgevoerd om na te gaan of en in welke mate er sprake is van besmetting door het binnengebrachte schadelijke organisme,- verbod of beperking ten aanzien van het gebruik van substraten, cultuurgrond, of lokalen, planten, plantaardige producten of ander materiaal anders dan de materialen van de betrokken partij(en) of de daaruit verkregen materialen, indien dit verbod of deze beperking berust op officiële beslissingen over de fytosanitaire risico's in verband met het binnengebrachte schadelijke organisme.3. Als uitgaven in rechtstreeks verband met de in lid 2 bedoelde noodzakelijke maatregelen worden beschouwd betalingen uit overheidskredieten:- ter dekking van de volledige of gedeeltelijke kosten van de in lid 2, eerste en tweede streepje, bedoelde maatregelen, met uitzondering van de kosten in verband met de normale werking van de betrokken officiële verantwoordelijke instantie, of- ter volledige of gedeeltelijke compensatie van de andere financiële verliezen dan de winstderving die rechtstreeks verband houden met een of meer maatregelen als bedoeld in lid 2, derde streepje.In afwijking van de bepalingen van de eerste alinea, tweede streepje, kan volgens de procedure van artikel 16 bis in een toepassingsverordening worden gespecificeerd in welke gevallen een compensatie voor de winstderving beschouwd wordt als uitgave die rechtstreeks verband houdt met de noodzakelijke maatregelen, behoudens inachtneming van de in lid 5 in dit verband gespecificeerde voorwaarden, alsook de tijdslimieten die in die gevallen van toepassing zijn, met een maximum van drie jaar.4. Onverminderd het bepaalde in artikel 15 dient de betrokken Lid-Staat, om de financiële bijdrage van de Gemeenschap te kunnen genieten, vóór het eind van het kalenderjaar dat volgt op het jaar waarin het schadelijke organisme werd ontdekt, het verzoek bij de Commissie in en stelt hij de Commissie en overige Lid-Staten onmiddellijk in kennis van:- de referentie van de kennisgeving bedoeld in lid 1, eerste streepje,- de aard en de verbreiding van het schadelijke organisme bedoeld in artikel 19 ter, alsmede van het tijdstip, de plaats en de wijze waarop het ontdekt is,- de gegevens van de partijen bedoeld in lid 1, derde streepje, waarmee het schadelijke organisme binnengebracht is,- de noodzakelijke maatregelen die zijn genomen of worden overwogen waarvoor om een financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt verzocht, en van het tijdschema van deze maatregelen, alsmede- de verkregen resultaten en van de werkelijke of geraamde kosten van de verrichte of te verrichten uitgaven en van het gedeelte daarvan dat is of moet worden betaald uit overheidskredieten die de Lid-Staat voor de uitvoering van die noodzakelijke maatregelen heeft uitgetrokken.Wanneer het schadelijke organisme eerder is ontdekt dan de inwerkingtreding van dit artikel, wordt laatstgenoemde datum beschouwd als de datum van ontdekking in de zin van de leden 4 en 5, op voorwaarde dat de werkelijke datum van ontdekking niet vóór 1 januari 1995 ligt. Deze bepaling geldt echter niet met betrekking tot de compensatie van winstderving, bedoeld in lid 3, tweede alinea, behalve in uitzonderlijke gevallen, onder de voorwaarden van de toepassingsverordening als bedoeld in lid 3, bij winstderving die zich daarna voordoet.5. Onverminderd artikel 19 quinquies, wordt over de toekenning en het bedrag van de financiële bijdrage van de Gemeenschap besloten volgens de procedure van artikel 16 bis in het licht van de gegevens en documenten die de betrokken Lid-Staat volgens het bepaalde in lid 4 verstrekt heeft en eventueel van de resultaten van de onderzoeken die onder verantwoordelijkheid van de Commissie door de in artikel 19 bis bedoelde deskundigen zijn uitgevoerd uit hoofde van artikel 15, lid 3, eerste alinea, en rekening houdend met de omvang van het in lid 1, tweede streepje, bedoelde gevaar en met de voor deze doeleinden beschikbare kredieten.Binnen de grenzen van de voor deze doeleinden beschikbare kredieten, dekt de financiële bijdrage van de Gemeenschap tot 50 %, en in geval van compensatie voor winstderving als bedoeld in lid 3, tweede alinea, tot 25 %, van de uitgaven die rechtstreeks met de in lid 2 bedoelde noodzakelijke maatregelen verband houden, voor zover deze binnen twee jaar na de datum van ontdekking van het schadelijke organisme bedoeld in artikel 19 quater zijn genomen of voor die periode worden overwogen.Deze periode kan volgens dezelfde procedure worden verlengd indien uit de situatie kan worden afgeleid dat het doel van de maatregelen binnen een redelijke extra termijn bereikt zal worden. De financiële bijdrage van de Gemeenschap zal in de betrokken jaren degressief zijn.Indien de Lid-Staat de volgens lid 4, derde streepje, vereiste informatie over de identiteit van de partijen niet kan verstrekken, deelt hij mee waar het schadelijke organisme vermoedelijk vandaan komt en waarom de partijen niet geïdentificeerd konden worden. Over de financiële bijdrage kan volgens dezelfde procedure worden beslist in het licht van de resultaten van de evaluatie van deze inlichtingen.De wijze van toepassing van lid 5 wordt volgens de procedure van artikel 16 bis in een toepassingsverordening vastgesteld.6. Rekening houdend met de ontwikkeling van de situatie in de Gemeenschap, kan volgens de procedure van artikel 16 bis of 17 worden besloten dat andere acties ten uitvoer zullen worden gelegd of dat voor door de betrokken Lid-Staat getroffen of overwogen maatregelen bepaalde aanvullende eisen of voorwaarden worden gesteld, indien die noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de beoogde doelstellingen.Over de toekenning van de financiële bijdrage van de Gemeenschap in verband met die andere acties, eisen of voorwaarden wordt volgens dezelfde procedure besloten. Binnen de grenzen van de voor deze doeleinden beschikbare kredieten, dekt de financiële bijdrage van de Gemeenschap tot 50 % van de uitgaven die rechtstreeks met die andere acties, eisen of voorwaarden verband houden.Wanneer die andere acties, eisen of voorwaarden hoofdzakelijk gericht zijn op de bescherming van andere delen van het grondgebied van de Gemeenschap dan dat van de betrokken Lid-Staat, kan volgens dezelfde procedure besloten worden om met de financiële bijdrage van de Gemeenschap meer dan 50 % van de uitgaven te dekken.De financiële bijdrage van de Gemeenschap is beperkt in de tijd en is in de betrokken jaren degressief.7. De toekenning van een financiële bijdrage van de Gemeenschap laat de eventuele rechten van de betrokken Lid-Staat of van individuele personen onverlet om krachtens hun nationale recht, het Gemeenschapsrecht of het internationale recht uitgaven, verliezen of andere schade, te verhalen op derden, met inbegrip van andere Lid-Staten, in de in artikel 19 quinquies, lid 3, bedoelde gevallen. Deze rechten gaan van rechtswege op de Gemeenschap over op het moment dat de financiële bijdrage van de Gemeenschap wordt gestort voor zover deze bijdrage de uitgaven, verliezen of andere schade dekt.8. De financiële bijdrage van de Gemeenschap kan in verscheidene tranches worden gestort.Indien blijkt dat de toegekende financiële bijdrage van de Gemeenschap niet langer gerechtvaardigd is, geldt het volgende:Het bedrag van de uit hoofde van de leden 5 en 6 aan de betrokken Lid-Staat toegekende financiële bijdrage van de Gemeenschap kan worden verminderd of opgeschort indien op grond van de door die Lid-Staat verstrekte inlichtingen, of van de resultaten van de onder de verantwoordelijkheid van de Commissie door de in artikel 19 bis bedoelde deskundigen verrichte onderzoeken, of van de resultaten van het passende onderzoek dat de Commissie heeft uitgevoerd volgens soortgelijke procedures als die van artikel 24, lid 1, van Verordening (EEG) nr. 4253/88 (1) is vastgesteld dat- de noodzakelijke maatregelen die krachtens lid 5 of lid 6 in aanmerking komen voor de financiële bijdrage ten onrechte geheel of gedeeltelijk onuitgevoerd zijn gebleven of dat de voorwaarden en termijnen die volgens die bepalingen zijn vastgesteld of door de doelstellingen zijn vereist ten onrechte niet zijn nageleefd, of- dat de maatregelen niet meer nodig zijn, of- een situatie als beschreven in artikel 24, lid 2, van voornoemde Verordening (EEG) nr. 4253/88 wordt bevestigd.9. De artikelen 8 en 9 van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (2) zijn mutatis mutandis van toepassing.10. De door de Gemeenschap uit hoofde van de leden 5 en 6 aan de betrokken Lid-Staat toegekende financiële bijdrage dient door die Lid-Staat geheel of gedeeltelijk aan de Gemeenschap te worden terugbetaald, indien uit de in lid 8 vermelde bronnen blijkt dat- de noodzakelijke maatregelen waarvan is uitgegaan krachtens de leden 5 en 6,- niet zijn uitgevoerd, of- niet overeenkomstig de volgens die bepalingen vastgestelde of door de doelstellingen vereiste voorwaarden en termijnen zijn uitgevoerd, of- de betaalde bedragen werden gebruikt voor andere doeleinden dan die waarvoor de financiële bijdrage was toegekend, of- een situatie als beschreven in artikel 24, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 4253/88 wordt ontdekt.De in lid 7, tweede zin, bedoelde rechten gaan op het moment dat de bijdrage is teruggestort van rechtswege weer op de betrokken Lid-Staat over, voor zover deze bijdrage de uitgaven dekt.Over de bedragen die niet worden terugbetaald overeenkomstig de bepalingen van het Financieel Reglement en in overeenstemming met de maatregelen die de Commissie volgens de procedure van artikel 16 bis bepaalt, zijn moratoire interesten verschuldigd.Artikel 19 quinquies1. Met betrekking tot de oorzaken van het voorkomen van het schadelijke organisme bedoeld in artikel 19 ter, geldt het volgende:De Commissie gaat na of het voorkomen van het schadelijke organisme in het betrokken gebied het gevolg is van het verkeer in dit gebied van een of meer partijen waarin dit schadelijke organisme voorkomt en stelt vast uit welke Lid-Staat/Lid-Staten de partij(en) afkomstig is (zijn).De Lid-Staat waarvan de partij(en) waarin het schadelijke organisme voorkomt afkomstig is (zijn), ongeacht of deze dezelfde is als bovenbedoelde, stelt de Commissie op haar verzoek onmiddellijk in kennis van alle gegevens over de oorsprong van de partij(en) en de administratieve afwikkeling van het dossier, met inbegrip van de in deze richtlijn voorgeschreven onderzoeken, inspecties en controles, teneinde na te gaan waarom deze Lid-Staat niet heeft ontdekt dat de partij(en) niet in overeenstemming was (waren) met de bepalingen van de onderhavige richtlijn. Hij stelt de Commissie op haar verzoek ook in kennis van de bestemming van alle andere partijen die tijdens een bepaalde periode afkomstig waren van dezelfde oorsprong.Om de gegevens aan te vullen kunnen onder de verantwoordelijkheid van de Commissie door de in artikel 19 bis bedoelde deskundigen onderzoeken worden ingesteld.2. De uit hoofde van deze bepalingen of die van artikel 15, lid 3, verkregen gegevens worden door het Permanent Plantenziektekundig Comité onderzocht om een beeld te krijgen van de eventuele tekortkomingen van de communautaire regeling voor de bestrijding van plantenziekten of de toepassing daarvan, en de maatregelen waarmee deze tekortkomingen kunnen worden opgeheven.De in lid 1 bedoelde gegevens worden ook gebruikt om overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag vast te stellen of het niet in overeenstemming met de richtlijn zijn van de partij(en) waaraan het voorkomen van de schadelijke organismen in het betrokken gebied te wijten is, niet door de Lid-Staat van herkomst is ontdekt omdat deze niet heeft voldaan aan een van zijn verplichtingen uit hoofde van het Verdrag en de bepalingen van de onderhavige richtlijn, met name in verband met de in artikel 6 voorgeschreven onderzoeken of de in artikel 12, lid 1, voorgeschreven inspecties.3. Wanneer met betrekking tot de in artikel 19 quater, lid 1, bedoelde Lid-Staat de in lid 2 bedoelde conclusie wordt getrokken, wordt aan deze Lid-Staat geen financiële bijdrage van de Gemeenschap toegekend of, indien de bijdrage reeds is toegekend, wordt deze niet gestort, of, indien de bijdrage reeds is gestort, wordt deze aan de Gemeenschap terugbetaald. In dit laatste geval is artikel 19 quater, lid 10, derde alinea, van toepassing.Wanneer de in lid 2 bedoelde conclusie met betrekking tot een andere Lid-Staat wordt getrokken, is het Gemeenschapsrecht van toepassing, rekening houdend met de bepalingen van artikel 19 quater, lid 7, tweede zin.(1) Verordening (EEG) nr. 4253/88 van de Raad van 19 december 1988 tot vaststelling van toepassingsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 2052/88 met betrekking tot de coördinatie van de bijstandsverlening uit de onderscheiden Structuurfondsen enerzijds en van die bijstandsverlening met die van de Europese Investeringsbank en de andere bestaande financieringsinstrumenten anderzijds (PB nr. L 374 van 31. 12. 1988, blz. 1). Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 3193/94 (PB nr. L 337 van 24. 12. 1994, blz. 11).(2) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1287/95 (PB nr. L 125 van 8. 6. 1995, blz. 1).".Artikel 2 De Raad neemt met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de Commissie bepalingen aan met betrekking tot de uitzonderlijke gevallen van overheersend Gemeenschapsbelang die een communautaire bijdrage tot 70 % van de uitgaven die rechtstreeks met de verbetering van apparatuur en installaties verband houden, rechtvaardigen, zulks binnen de grenzen van de voor deze doeleinden beschikbare kredieten en op voorwaarde dat dit de besluiten die met toepassing van artikel 19 quater, lid 5 of 6, van Richtlijn 77/93/EEG worden genomen, onverlet laat.Artikel 3 Binnen vijf jaar na aanneming van deze richtlijn, bestudeert de Commissie de resultaten van de toepassing van de richtlijn en legt zij aan de Raad een verslag, met eventuele wijzigingsvoorstellen voor.Artikel 4 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 april 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 20 januari 1997.Voor de RaadDe VoorzitterJ. VAN AARTSEN(1) PB nr. C 31 van 9. 2. 1990, blz. 8, enPB nr. C 205 van 6. 8. 1991, blz. 16.(2) PB nr. C 106 van 22. 4. 1991, blz. 36, enPB nr. C 255 van 20. 9. 1993, blz. 242.(3) PB nr. C 201 van 26. 7. 1993, blz. 31.(4) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/78/EG van de Commissie (PB nr. L 321 van 12. 12. 1996, blz. 20).


Avis juridique important

|

31990L0120

Richtlijn 90/120/EEG van de Raad van 5 maart 1990 tot wijziging van Richtlijn 88/407/EEG tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan

Publicatieblad Nr. L 071 van 17/03/1990 blz. 0037 - 0039 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 32 blz. 0086  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 32 blz. 0086

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 5 maart 1990  tot wijziging van Richtlijn 88/407/EEG tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan  (90/120/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gelet op Richtlijn 88/407/EEG van de Raad van 14 juni 1988 tot vaststelling van de veterinairrechtelijke voorschriften van toepassing op het intracommunautaire handelsverkeer in diepgevroren sperma van runderen en de invoer daarvan (1), inzonderheid op artikel 18,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat naar luid van artikel 21 van voornoemde richtlijn de Lid-Staten uiterlijk op 1 januari 1990 aan die richtlijn moeten voldoen;  Overwegende dat, ten einde de daadwerkelijke uitvoering van die richtlijn mogelijk te maken, bepaalde wijzigingen dienen te worden aangebracht in de bijlage om rekening te houden met de ontwikkeling van de situatie,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 88/407/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In bijlage B, hoofdstuk II, punt 1:  a) wordt punt iii) aangevuld met:  »de Lid-Staten behoeven evenwel tot en met 30 juni 1990 geen rekening te houden met de resultaten van deze test, op voorwaarde dat het sperma met negatief resultaat een test op de aanwezigheid van leukocyten heeft ondergaan. Lid-Staten die hiervoor kiezen, treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het sperma of embryo's daarvan niet in het intracommunautaire handelsverkeer worden gebracht;";  b) wordt punt iv) vervangen door:  »iv) voor infectieuze bovine rhinotracheïtis of infectieuze pustuleuze vulvovaginitis, een serumneutralisatietest of een Elisa-test met negatief resultaat. Tot en met 31 december 1992:  - hoeven dergelijke testen echter niet te worden uitgevoerd op stieren die reeds met positief resultaat een overeenkomstig de onderhavige richtlijn uitgevoerde serologische test hebben ondergaan,  - mag evenwel vaccinatie tegen voornoemde ziekten plaatsvinden bij serumnegatieve stieren hetzij met één dosis van een temperatuurgevoelig levend vaccin dat intranasaal wordt toegediend hetzij twee doses van een geïnactiveerd vaccin met een tussentijd van minimaal drie en maximaal vier weken; daarvan moet de inenting worden herhaald met tussenpozen van maximaal zes maanden;";  c) wordt punt v) aangevuld met:  »Stieren die niet worden gebruikt voor de produktie van sperma, kunnen echter worden vrijgesteld van de anti-lichamentest voor de opsporing van antigenen of van de kweekproef voor de »Campylobacter foetus"-infectie, met dien verstande dat deze dieren pas weer tot de produktie van sperma kunnen worden toegelaten na deze test of deze kweekproef met negatief resultaat te hebben ondergaan.".  2. Aan bijlage B, hoofdstuk II, punt 3, wordt de volgende alinea toegevoegd:  »Tot en met 31 december 1992:  - zijn deze bepalingen evenwel niet van toepassing op serumpositieve stieren die vóór hun eerste inenting overeenkomstig de onderhavige richtlijn in een inseminatiecentrum negatief hebben gereageerd op de serumneutralisatietest of de Elisa-test op infectieuze bovine rhinotracheïtis/infectieuze pustulaire vulvovaginitis (IBR/IPV);  - moeten de in artikel 4, lid 1, tweede alinea, bedoelde serumpositieve stieren evenwel worden geïsoleerd, met dien verstande dat het sperma van deze dieren in het intracommunautaire handelsverkeer mag worden gebracht overeenkomstig de bepalingen betreffende de handel in sperma van dergelijke stieren in artikel 4, lid 1, tweede, derde, vierde en vijfde alinea.".  3. In bijlage C:  a) worden in punt 1, letter b), onder ii), in het eerste streepje de woorden »voor de binnenkomst in het centrum" en in het tweede streepje de woorden »voor hun toelating tot het centrum" geschrapt;  b) worden in punt 3, onder ii), na de woorden »zijn verzegeld" de woorden »en genummerd" toegevoegd.  4. In bijlage D wordt punt IV vervangen door de tekst die is opgenomen in de bijlage bij de onderhavige richtlijn.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 april 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 5 maart 1990.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. WALSH  (1) PB nr. L 194 van 22. 7. 1988, blz. 10.  BIJLAGE  »IV. Ondergetekende, dierenarts, verklaart dat:  1. het hierboven omschreven sperma werd verkregen, behandeld en opgeslagen overeenkomstig de in Richtlijn 88/407/EEG vastgestelde normen;  2. het hierboven omschreven sperma naar de plaats van inlading werd verzonden in een verzegelde container met nummer . . . en overeenkomstig het bepaalde in Richtlijn 88/407/EEG;  3. het hierboven omschreven sperma werd verzameld in een centrum waar alle stieren negatief hebben gereageerd op een serumneutralisatietest of een Elisa-test op infectieuze bovine rhinotracheïtis/infectieuze pustulaire vulvovaginitis (IBR/IVP) overeenkomstig Richtlijn 88/407/EEG (1);  4. het hierboven omschreven sperma afkomstig is van stieren:  i) die negatief hebben gereageerd op een serumneutralisatietest of een Elisa-test op infectieuze bovine rhinotracheïtis/infectieuze pustulaire vulvovaginitis (IBR/IPV) overeenkomstig Richtlijn 88/407/EEG (1), of  ii) die positief hebben gereageerd op de onder i) bedoelde test maar die reeds vóór de eerste inenting overeenkomstig de richtlijn in het inseminatiecentrum negatief op deze tests hadden gereageerd (1), of  iii) die positief hebben gereageerd op een serumneutralisatietest of een Elisa-test op infectieuze bovine rhinotracheïtis/infectieuze pustulaire vulvovaginitis en niet zijn ingeënt overeenkomstig Richtlijn 88/407/EEG (1), en dat in dit geval het sperma afkomstig is van een zending die met negatief resultaat een onderzoek door inoculatie of de virusisolatietest (1) als bedoeld in artikel 4, lid 1, derde alinea, van Richtlijn 88/407/EEG heeft ondergaan in het laboratorium . . . (2);  5. het hierboven omschreven sperma afkomstig is van stieren:  i) die niet tegen mond- en klauwzeer zijn ingeënt (1), of  ii) die tegen mond- en klauwzeer zijn ingeënt overeenkomstig Richtlijn 88/407/EEG (1); en dat in dit geval het sperma afkomstig is/niet afkomstig is (1) van een winning waarvan ten hoogste 10 % van het sperma dat is gewonnen met het oog op het handelsverkeer (minimaal vijf paillettes) met negatief resultaat werd onderworpen aan de virusisolatietest op mond- en klauwzeer in het laboratorium . . . (2).  Gedaan te ,  (Handtekening)  (Naam in drukletters)  Stempel  (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.  (2) Naam van het laboratorium dat is aangezien overeenkomstig artikel 4, lid 1, tweede alinea, van Richtlijn 88/407/EEG."