title: Richtlijn 2007/43/EG van de Raad van 28 juni 2007 tot vaststelling van minimumvoorschriften voor de bescherming van vleeskuikens (Voor de EER relevante tekst)

text:
               12.7.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 182/19

      RICHTLIJN 2007/43/EG VAN DE RAAD

   van 28 juni 2007
   tot vaststelling van minimumvoorschriften voor de bescherming van vleeskuikens
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio’s,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In het Protocol betreffende de bescherming en het welzijn van dieren, dat aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is gehecht, staat dat de Gemeenschap en de lidstaten bij het formuleren en uitvoeren van het beleid op het gebied van landbouw ten volle rekening moeten houden met hetgeen vereist is voor het welzijn van dieren, onder eerbiediging van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en gebruiken van de lidstaten met betrekking tot met name godsdienstige riten, culturele tradities en regionaal erfgoed.

               (2)

               Bij Richtlijn 98/58/EG van de Raad van 20 juli 1998 inzake de bescherming van voor landbouwdoeleinden gehouden dieren (3), opgesteld op basis van het Europees Verdrag inzake de bescherming van landbouwhuisdieren (4) (hierna „het verdrag” genoemd), zijn minimumnormen vastgesteld inzake de bescherming van landbouwhuisdieren, die onder meer bepalingen omvatten op het gebied van huisvesting, voedsel, water en verzorging die passen bij de fysiologische en ethologische behoeften van de dieren.

               (3)

               De Gemeenschap is partij bij het verdrag, in het kader waarvan een specifieke aanbeveling inzake de bescherming van landbouwhuisdieren (Gallus gallus), met bijkomende bepalingen inzake pluimvee dat voor vleesproductie wordt gehouden, is goedgekeurd.

               (4)

               In het rapport van het Wetenschappelijk Comité voor de gezondheid en het welzijn van dieren van 21 maart 2000 over het welzijn van vleeskuikens is geconcludeerd dat de snelle groei van kippenrassen die momenteel voor deze doeleinden worden gebruikt, niet gepaard gaat met een hoog niveau van welzijn en gezondheid, en dat de negatieve gevolgen van een hoge bezettingsgraad afnemen in gebouwen met goede klimatologische omstandigheden.

               (5)

               Zodra de desbetreffende adviezen van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) beschikbaar zijn, zullen voor niet van strooisel voorziene oppervlakten specifieke voorschriften worden vastgesteld teneinde de invloed van genetische parameters te minimaliseren of welzijnsindicatoren op het gebied van voetzooldermatitis op te nemen.

               (6)

               Op communautair niveau moeten voorschriften voor de bescherming van vleeskuikens worden vastgesteld om mededingingsproblemen te voorkomen die de vlotte werking van de gemeenschappelijke marktordening kunnen belemmeren, en om de rationele ontwikkeling van de sector te garanderen.

               (7)

               Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel is het, teneinde de fundamentele doelstelling te verwezenlijken, namelijk verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn in te voeren in de intensieve kippenhouderij, noodzakelijk en passend minimumvoorschriften voor de bescherming van vleeskuikens vast te stellen. Deze richtlijn gaat overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder dan nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken.

               (8)

               De voorschriften moeten worden toegespitst op de welzijnsproblemen in intensieve houderijsystemen. Om te voorkomen dat onevenredige maatregelen gelden voor het houden van kleine aantallen vleeskuikens, moet een minimumdrempel voor de toepassing van deze richtlijn worden vastgesteld.

               (9)

               Personen die belast zijn met de zorg voor vleeskuikens moeten op de hoogte zijn van de relevante voorschriften inzake dierenwelzijn en een passende opleiding krijgen om hun taken uit te voeren, of een gelijkwaardige ervaring hebben opgedaan.

               (10)

               Bij de vaststelling van voorschriften voor de bescherming van vleeskuikens moet een evenwicht worden gevonden tussen de verschillende aspecten waarmee rekening moet worden gehouden, namelijk dierenwelzijn en diergezondheid, economische en sociale overwegingen en gevolgen voor het milieu.

               (11)

               Bij Verordening (EG) nr. 854/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke voorschriften voor de organisatie van de officiële controles van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (5) en Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn (6) is reeds een kader ingesteld voor officiële controles, inclusief naleving van voorschriften inzake dierenwelzijn. Verordening (EG) nr. 882/2004 bepaalt bovendien dat de lidstaten jaarlijks een verslag moeten indienen over de uitvoering van de meerjarige nationale controleplannen, met inbegrip van de resultaten van de controles en de audits. Te dien einde wordt zowel in deze verordeningen als in Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (7) voorzien in financiële bijstand.

               (12)

               In verschillende lidstaten bestaan al vrijwillige regelingen voor de etikettering van kippenvlees dat is geproduceerd in overeenstemming met normen inzake dierenwelzijn en andere parameters.

               (13)

               In het licht van de ervaring die met dergelijke vrijwillige etiketteringsregelingen is opgedaan, is het passend dat de Commissie een rapport opstelt over de eventuele invoering van een specifieke, geharmoniseerde en verplichte etiketteringsregeling op communautair niveau voor kippenvlees en producten en bereidingen daarvan, die gebaseerd is op de naleving van de normen inzake dierenwelzijn. In dat rapport moet ook aandacht worden besteed aan de mogelijke sociaaleconomische implicaties, de gevolgen voor de economische partners van de Gemeenschap en de overeenstemming van een dergelijke etiketteringsregeling met de regels van de Wereldhandelsorganisatie.

               (14)

               Het is passend dat de Commissie op basis van nieuwe wetenschappelijke informatie en rekening houdend met nader onderzoek en praktijkervaring een rapport opstelt om het welzijn van vleeskuikens, inclusief de ouderdieren daarvan, verder te verbeteren, met name op het gebied van aspecten die niet onder deze richtlijn vallen. In dat rapport moet specifiek worden ingegaan op de mogelijkheid om drempels in te voeren voor indicaties van slechte welzijnsomstandigheden die tijdens de post-mortemkeuringen worden vastgesteld en de invloed van genetische parameters op geconstateerde afwijkingen die het welzijn van vleeskuikens ondermijnen.

               (15)

               De lidstaten moeten sancties vaststellen voor inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en moeten ervoor zorgen dat deze sancties worden toegepast. De straffen moeten doelmatig zijn, in verhouding staan tot de geconstateerde overtreding en ontradend werken.

               (16)

               De Raad dient de lidstaten, overeenkomstig punt 34 van het interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (8), ertoe aan te sporen om voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, waarin voor zover mogelijk het verband wordt weergegeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze tabellen openbaar te maken.

               (17)

               De nodige maatregelen voor de toepassing van deze richtlijn dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (9),

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp en werkingssfeer
   1.   Deze richtlijn is van toepassing op vleeskuikens.
   Zij is echter niet van toepassing op:

               a)

               pluimveebedrijven met minder dan 500 vleeskuikens;

               b)

               pluimveebedrijven met enkel vermeerderingsdieren;

               c)

               broederijen;

               d)

               vleeskuikens in extensieve scharrel- en vrije-uitloophouderijen zoals bedoeld in bijlage IV onder b), c), d) en e), bij Verordening (EEG) nr. 1538/91 van de Commissie van 5 juni 1991 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EEG) nr. 1906/90 van de Raad tot vaststelling van handelsnormen voor vlees van pluimvee (10), en

               e)

               biologisch gehouden vleeskuikens overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2092/91 van de Raad van 24 juni 1991 inzake de biologische productiemethode en aanduidingen dienaangaande op landbouwproducten en levensmiddelen (11).

         2.   De richtlijn is van toepassing op mestkuikens op bedrijven met zowel vermeerderingsdieren als mestkuikens.
   Het staat de lidstaten vrij strengere maatregelen te nemen op het door deze richtlijn bestreken gebied.
   De verantwoordelijkheid voor het welzijn van de dieren berust in de eerste plaats bij de eigenaar of houder van de dieren.
   Artikel 2
   Definities
   1.   In deze richtlijn zijn de volgende definities van toepassing:

               a)

               „eigenaar”: elke natuurlijke of rechtspersoon die het pluimveebedrijf waar de vleeskuikens worden gehouden, in eigendom heeft;

               b)

               „houder”: elke natuurlijke of rechtspersoon die bij wet of bij overeenkomst permanent of tijdelijk verantwoordelijk is voor of belast is met de zorg voor vleeskuikens;

               c)

               „bevoegde autoriteit”: de voor het verrichten van aan dierenwelzijn gerelateerde, veterinaire en zoötechnische controles bevoegde centrale autoriteit van een lidstaat of een andere autoriteit waaraan zij deze bevoegdheid op regionaal, lokaal of een ander niveau heeft overgedragen;

               d)

               „officiële dierenarts”: een dierenarts die, overeenkomstig bijlage I, sectie III, hoofdstuk IV, punt A, bij Verordening (EG) nr. 854/2004, gekwalificeerd is om als zodanig op te treden en die door de bevoegde autoriteit is aangesteld;

               e)

               „vleeskuiken”: een dier van de soort Gallus gallus dat voor het vlees wordt gehouden;

               f)

               „pluimveebedrijf”: een productieplaats waar vleeskuikens worden gehouden;

               g)

               „stal”: een gebouw op een pluimveebedrijf waar een koppel vleeskuikens wordt gehouden;

               h)

               „bruikbare oppervlakte”: een van strooisel voorziene oppervlakte die te allen tijde voor de vleeskuikens toegankelijk is;

               i)

               „bezettingsdichtheid”: het totale levende gewicht van vleeskuikens die tegelijkertijd in de stal per vierkante meter bruikbare oppervlakte aanwezig zijn;

               j)

               „koppel”: een groep vleeskuikens die in een stal van het pluimveebedrijf zijn ondergebracht en gelijktijdig in die stal aanwezig zijn;

               k)

               „dagelijkse mortaliteit”: het aantal vleeskuikens dat op dezelfde dag in een stal gestorven is, met inbegrip van de vleeskuikens die zijn gedood omdat zij ziek zijn of om andere redenen, gedeeld door het aantal vleeskuikens dat op die dag in de stal aanwezig was, vermenigvuldigd met 100;

               l)

               „gecumuleerde dagelijkse mortaliteit”: de som van de dagelijkse mortaliteitscijfers.

         2.   De definitie van „bruikbare oppervlakte” in lid 1, onder h), met betrekking tot een niet van strooisel voorziene oppervlakte kan overeenkomstig de in artikel 11 bedoelde procedure worden aangevuld op grond van de resultaten van een wetenschappelijk advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid over de gevolgen van een niet van strooisel voorziene oppervlakte voor het welzijn van vleeskuikens.
   Artikel 3
   Voorschriften voor het houden van vleeskuikens
   1.   De lidstaten dragen er zorg voor dat:

               a)

               alle stallen voldoen aan de voorschriften van bijlage I;

               b)

               de vereiste inspecties en de monitoring en follow-up, met inbegrip van die waarin bijlage III voorziet, door de bevoegde autoriteit of de officiële dierenarts worden uitgevoerd;

         2.   De lidstaten zien erop toe dat de maximale bezettingsdichtheid in een pluimveebedrijf of een stal op een bedrijf nooit hoger is dan 33 kg/m2.
   3.   In afwijking van lid 2 kunnen de lidstaten bepalen dat vleeskuikens mogen worden gehouden met een hogere bezettingsdichtheid, mits de eigenaar of de houder niet alleen de voorschriften van bijlage I, maar ook de voorschriften van bijlage II naleeft.
   4.   De lidstaten zien erop toe dat, wanneer een afwijking wordt toegestaan uit hoofde van lid 3, de maximale bezettingsdichtheid in een pluimveebedrijf of een stal op een pluimveebedrijf nooit hoger is dan 39 kg/m2.
   5.   Indien aan de criteria van bijlage V wordt voldaan, kunnen de lidstaten toestaan dat de in lid 4 bedoelde maximale bezettingsdichtheid met ten hoogste 3 kg/m2 wordt verhoogd.
   Artikel 4
   Opleiding en begeleiding van personen die zich bezighouden met vleeskuikens
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat houders die natuurlijke personen zijn, voldoende zijn opgeleid om hun taken uit te voeren en dat er passende cursussen beschikbaar zijn.
   2.   De in lid 1 bedoelde cursussen zijn toegespitst op welzijnsaspecten en hebben met name betrekking op de in bijlage IV genoemde onderwerpen.
   3.   De lidstaten zorgen ervoor dat er een systeem voor de controle en goedkeuring van de cursussen wordt opgezet. De houder van de vleeskuikens dient in het bezit te zijn van een door de bevoegde autoriteit van de betrokken lidstaat erkend certificaat waaruit blijkt dat hij de bewuste cursussen heeft voltooid of gelijkwaardige ervaring heeft opgedaan.
   4.   Ervaring opgedaan vóór 30 juni 2010 mag door de lidstaten worden erkend als gelijkwaardig aan het volgen van dergelijke cursussen; zij geven een certificaat af waaruit die gelijkwaardigheid blijkt.
   5.   De lidstaten kunnen bepalen dat de voorschriften van de leden 1 tot en met 4 ook op eigenaars van toepassing zijn.
   6.   De eigenaar of de houder verstrekt instructies en advies over de relevante voorschriften inzake dierenwelzijn, inclusief die met betrekking tot de dodingsmethoden die in de pluimveebedrijven worden toegepast, aan de personen die hij in dienst heeft of die voor hem diensten verrichten en die voor de vleeskuikens zorgen of ze vangen en laden.
   Artikel 5
   Etikettering van kippenvlees
   Uiterlijk op 31 december 2009 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de eventuele invoering van een specifieke, geharmoniseerde en verplichte etiketteringsregeling voor kippenvlees en producten en bereidingen daarvan, die gebaseerd is op de naleving van de normen inzake dierenwelzijn.
   In dat verslag wordt aandacht besteed aan de mogelijke sociaaleconomische implicaties, de gevolgen voor de economische partners van de Gemeenschap en de overeenstemming van een dergelijke etiketteringsregeling met de regels van de Wereldhandelsorganisatie.
   Het verslag gaat vergezeld van passende wetgevingsvoorstellen die rekening houden met de genoemde overwegingen en met de ervaring die de lidstaten hebben opgedaan met vrijwillige etiketteringsregelingen.
   Artikel 6
   Verslag van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad
   1.   Op basis van een wetenschappelijk advies van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid dient de Commissie uiterlijk op 31 december 2010 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de invloed van genetische parameters op geconstateerde tekortkomingen die het welzijn van vleeskuikens ondermijnen. Dat verslag kan, indien nodig, vergezeld gaan van passende wetgevingsvoorstellen.
   2.   De lidstaten dienen bij de Commissie de resultaten in van de gegevensverzameling die gebaseerd is op de monitoring van een representatief monster van geslachte koppels gedurende een minimumperiode van een jaar. Ten behoeve van een relevante analyse dienen de monsterneming en de gegevensvereisten zoals bedoeld in bijlage III, wetenschappelijk gefundeerd, objectief en vergelijkbaar te zijn en vastgesteld volgens de procedure van artikel 11.
   De lidstaten hebben wellicht een financiële bijdrage van de Gemeenschap nodig voor de verzameling van gegevens in het kader van deze richtlijn.
   3.   Op basis van de beschikbare gegevens en rekening houdend met nieuwe wetenschappelijke aanwijzingen dient de Commissie uiterlijk op 30 juni 2012 bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de toepassing van deze richtlijn en de invloed ervan op het welzijn van vleeskuikens, alsook over de ontwikkeling van welzijnsindicatoren. In dit verslag wordt rekening gehouden met de verschillende productieomstandigheden en -methoden. In het verslag wordt tevens rekening gehouden met de sociaaleconomische en bestuurlijke implicaties van deze richtlijn, ook in regionaal opzicht.
   Artikel 7
   Inspecties
   1.   De bevoegde autoriteit voert niet-discriminerende inspecties uit om na te gaan of aan de voorschriften van deze verordening is voldaan.
   Deze inspecties worden uitgevoerd op een toereikend percentage van de dieren die ieder jaar binnen elke lidstaat worden gehouden, overeenkomstig de betrokken bepalingen van Verordening (EG) nr. 882/2004, en kunnen tegelijk met controles voor andere doeleinden worden uitgevoerd.
   De lidstaten stellen passende procedures vast om de bezettingsdichtheid te bepalen.
   2.   De lidstaten leggen de Commissie elk jaar vóór 30 juni een jaarverslag voor over de in het voorgaande jaar verrichte inspecties zoals bedoeld in lid 1. Het verslag gaat vergezeld van een lijst van de meest relevante acties die de bevoegde autoriteiten hebben ondernomen om de belangrijkste aan het licht gebrachte welzijnsproblemen aan te pakken.
   Artikel 8
   Gidsen voor goede praktijken
   De lidstaten moedigen de opstelling van gidsen voor goede praktijken aan, die aanbevelingen bevatten voor de naleving van deze richtlijn. De verspreiding en toepassing van deze gidsen wordt aangemoedigd.
   Artikel 9
   Bestraffing
   De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen en nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze worden toegepast. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 30 juni 2010 in kennis van die bepalingen en delen eventuele latere wijzigingen daarop zo spoedig mogelijk mee.
   Artikel 10
   Uitvoeringsbevoegdheden
   De voor de uniforme uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 11 bedoelde procedure.
   Artikel 11
   Comitéprocedure
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden (12) ingestelde Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, hierna „het comité” genoemd.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.
   De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
   Artikel 12
   Omzetting
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2010 aan deze richtlijn te voldoen.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 13
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 14
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Luxemburg, 28 juni 2007.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. GABRIEL

      (1)  Advies uitgebracht op 14 februari 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies uitgebracht op 26 oktober 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 221 van 8.8.1998, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003 (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 1).

      (4)  PB L 323 van 17.11.1978, blz. 14. Verdrag gewijzigd bij het protocol tot wijziging (PB L 395 van 31.12.1992, blz. 22).

      (5)  PB L 139 van 30.4.2004, blz. 206, gerectificeerd in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 83. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

      (6)  PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1, gerectificeerd in PB L 191 van 28.5.2004, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006.

      (7)  PB L 224 van 18.8.1990, blz. 19. Besschikking laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006.

      (8)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1. Rectificatie in PB C 4 van 8.1.2004, blz. 7.

      (9)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

      (10)  PB L 143 van 7.6.1991, blz. 11. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2029/2006 (PB L 414 van 30.12.2006, blz. 29).

      (11)  PB L 198 van 22.7.1991, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 394/2007 van de Commissie (PB L 98 van 13.4.2007, blz. 3).

      (12)  PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 575/2006 (PB L 100 van 8.4.2006, blz. 3).

      BIJLAGE I
      VOORSCHRIFTEN VOOR PLUIMVEEBEDRIJVEN
      Naast de toepasselijke bepalingen van andere relevante communautaire wetgeving moet aan de volgende voorschriften worden voldaan:
      Drinkvoorzieningen

                  1.

                  Drinkvoorzieningen moeten zo zijn geplaatst en worden onderhouden dat morsen tot een minimum wordt beperkt.

            Voeding

                  2.

                  Het voer moet hetzij permanent beschikbaar zijn, hetzij op gezette tijden worden aangeboden; het voer mag niet vroeger dan twaalf uur vóór de geplande slachttijd bij de vleeskuikens worden weggenomen.

            Strooisel

                  3.

                  Alle vleeskuikens moeten permanent toegang hebben tot droog en los strooisel op de vloer.

            Ventilatie en verwarming

                  4.

                  De ventilatie moet voldoende zijn om oververhitting te voorkomen en, indien nodig in combinatie met verwarmingssystemen, overmatig vocht te verwijderen.

            Geluidsemissie

                  5.

                  Het geluidsniveau dient zo laag mogelijk te worden gehouden. Ventilators, voedermachines en andere uitrusting moeten zo worden gebouwd, geplaatst, gebruikt en onderhouden dat zij zo weinig mogelijk lawaai produceren.

            Licht

                  6.

                  In alle gebouwen moet de lichtintensiteit tijdens de lichtperiode op ten minste 80 % van de bruikbare oppervlakte ten minste 20 lux bedragen, gemeten op ooghoogte van de dieren. Een tijdelijke vermindering van het verlichtingsniveau is toegestaan als dat volgens de dierenarts noodzakelijk is.

                  7.

                  Binnen zeven dagen nadat de vleeskuikens in het gebouw zijn geplaatst, tot drie dagen vóór de geplande slachttijd moet de verlichting een 24-uurschema volgen en donkerperiodes omvatten die in totaal ten minste zes uur duren, met ten minste één ononderbroken donkerperiode van ten minste vier uur, periodes met gedimd licht niet inbegrepen.

            Inspectie

                  8.

                  Alle vleeskuikens die in het pluimveebedrijf worden gehouden, moeten ten minste tweemaal per dag worden geïnspecteerd. Er moet in het bijzonder worden gelet op tekenen die duiden op een verlaagd niveau van dierwelzijn en/of diergezondheid.

                  9.

                  Vleeskuikens die zwaargewond zijn of duidelijk blijk geven van een gezondheidsstoornis, bijvoorbeeld doordat zij moeilijk lopen, aan een ernstige vorm van ascites lijden of zwaar misvormd zijn en daar waarschijnlijk onder lijden, moeten een passende behandeling krijgen of onmiddellijk worden gedood. Telkens als dat nodig is, moet contact worden opgenomen met een dierenarts.

            Schoonmaken

                  10.

                  Delen van gebouwen, uitrusting of gereedschap die met de vleeskuikens in contact komen, moeten na elke definitieve ontruiming grondig worden gereinigd en ontsmet voordat nieuwe dieren in de stal worden binnengebracht. Na de definitieve ontruiming van een stal moet al het strooisel worden verwijderd en moet er vers strooisel worden aangebracht.

            Bewaren van bewijsstukken

                  11.

                  De eigenaar of houder registreert voor elke stal van een pluimveebedrijf de volgende gegevens:

                              a)

                              het aantal binnengebrachte vleeskuikens;

                              b)

                              de bruikbare oppervlakte;

                              c)

                              de kruising of het ras van de vleeskuikens, indien bekend;

                              d)

                              voor iedere controle, het aantal dood aangetroffen vleeskuikens met een indicatie van de oorzaken, indien bekend, alsmede het aantal gedode vleeskuikens, met de reden;

                              e)

                              het resterende aantal vleeskuikens in het koppel nadat er vleeskuikens uit zijn verwijderd voor verkoop of slacht;

                        Deze gegevens moeten gedurende ten minste drie jaar worden bijgehouden en bij een inspectie of op verzoek ter beschikking worden gesteld van de bevoegde autoriteit.

            Chirurgische ingrepen

                  12.

                  Chirurgische ingrepen voor andere dan therapeutische of diagnosedoeleinden die leiden tot beschadiging of verlies van een gevoelig deel van het lichaam of tot wijziging van het beendergestel, zijn verboden.
                  De lidstaten kunnen het inkorten van snavels toelaten, wanneer alle andere maatregelen ter voorkoming van verenpikken en kannibalisme reeds vruchteloos zijn toegepast. In dat geval mag het inkorten alleen na raadpleging en advies van een dierenarts worden uitgevoerd; de ingreep moet door gekwalificeerd personeel worden verricht bij vleeskuikens jonger dan tien dagen. Voorts kunnen lidstaten castratie van vleeskuikens toestaan. Castratie mag uitsluitend onder toezicht van een dierenarts worden uitgevoerd door personeel dat een specifieke opleiding heeft gekregen.

      BIJLAGE II
      VOORSCHRIFTEN VOOR HET AANHOUDEN VAN EEN HOGERE BEZETTINGSDICHTHEID
      Kennisgeving en documentatie
      De volgende voorschriften zijn van toepassing:

                  1.

                  De eigenaar of houder stelt de bevoegde autoriteit in kennis van zijn voornemen om een bezettingsdichtheid van meer dan 33 kg/m2 levend gewicht aan te houden.
                  Hij geeft het precieze cijfer aan en stelt de bevoegde autoriteit ten minste 15 dagen voordat het koppel in de stal wordt geplaatst, op de hoogte van wijzigingen van de bezettingsdichtheid.
                  Indien daarom door de bevoegde autoriteit wordt verzocht, gaat deze kennisgeving vergezeld van een samenvatting van de informatie in de krachtens punt 2 vereiste documentatie.

                  2.

                  De eigenaar of houder moet in de stal een verzameling documenten aanleggen en beschikbaar houden waarin de productiesystemen in detail zijn beschreven. Hierin moet met name informatie zijn opgenomen over de technische details van de stal en de uitrusting ervan, zoals:

                              a)

                              een plattegrond van de stal met inbegrip van de afmetingen van de door de vleeskuikens ingenomen oppervlakten;

                              b)

                              het ventilatiesysteem en, indien van toepassing, het koel- en het verwarmingssysteem en de locatie van deze systemen, het ventilatieschema met de beoogde parameters inzake luchtkwaliteit, zoals luchtstroming, luchtsnelheid en temperatuur;

                              c)

                              de voeder- en watervoorziening en de locatie ervan;

                              d)

                              de alarm- en reservesystemen die in werking treden in geval van een storing van de automatische of mechanische apparatuur die noodzakelijk is voor de gezondheid en het welzijn van de dieren;

                              e)

                              het vloertype en het normaliter gebruikte strooisel;

            De documentatie wordt op verzoek ter beschikking gesteld aan de bevoegde autoriteit en wordt up-to-date gehouden. Met name de technische inspecties van het ventilatiesysteem en het alarmsysteem worden geregistreerd.
      De eigenaar of houder brengt de bevoegde autoriteit onverwijld op de hoogte van eventuele wijzigingen van de beschreven stal, uitrusting of procedures die van invloed kunnen zijn op het welzijn van de dieren.
      Voorschriften voor de pluimveebedrijven — controle van omgevingsparameters

                  3.

                  De eigenaar of houder garandeert dat elke stal van een pluimveebedrijf is uitgerust met een ventilatiesysteem en, indien nodig, met koel- en verwarmingssystemen, die zo zijn ontworpen en gebouwd en zo functioneren dat:

                              a)

                              de concentratie van ammoniak (NH3) niet hoger is dan 20 ppm en de concentratie van kooldioxide (CO2) niet hoger is dan 3 000 ppm, gemeten ter hoogte van de kop van de vleeskuikens;

                              b)

                              de binnentemperatuur de buitentemperatuur met niet meer dan 3 °C overschrijdt wanneer het buiten in de schaduw warmer is dan 30 °C;

                              c)

                              de gemiddelde relatieve vochtigheidsgraad in de stal over een periode van 48 uur niet hoger is dan 70 % bij een buitentemperatuur van minder dan 10 °C.

      BIJLAGE III
      TOEZICHT EN FOLLOW-UP IN HET SLACHTHUIS
      (zoals bedoeld in artikel 3, lid 1)
      1.   Mortaliteit

                  1.1.

                  In geval van bezettingsdichtheden van meer dan 33 kg/m2 bevat de documentatie bij het koppel gegevens over de dagelijkse mortaliteit en de gecumuleerde dagelijkse mortaliteit, door de eigenaar of houder berekend, en informatie over de kruising of het ras van de vleeskuikens.

                  1.2.

                  Deze gegevens, alsmede het aantal vleeskuikens dat dood aankomt, worden onder toezicht van de officiële dierenarts geregistreerd met vermelding van het pluimveebedrijf en de stal van het pluimveebedrijf. De aannemelijkheid van de gegevens en van de gecumuleerde dagelijkse mortaliteit wordt geverifieerd, rekening houdend met het aantal geslachte vleeskuikens en met het aantal vleeskuikens dat dood aankomt bij het slachthuis.

            2.   Post-mortemkeuring
      In het kader van de controles die op grond van Verordening (EG) nr. 854/2004 worden uitgevoerd, beoordeelt de officiële dierenarts de resultaten van de post-mortemkeuring om andere mogelijke indicaties van slechte welzijnsomstandigheden in het pluimveebedrijf of de unit van de stal van het pluimveebedrijf van oorsprong op te sporen, zoals abnormale niveaus van contactdermatitis, parasitisme, systemische ziektes.
      3.   Mededeling van de resultaten
      Indien de in punt 1 bedoelde mortaliteit of de in punt 2 bedoelde resultaten van de post-mortemkeuring wijzen op slechte dierwelzijnsomstandigheden, deelt de officiële dierenarts de gegevens mee aan de eigenaar of de houder van de dieren en aan de bevoegde autoriteit. De eigenaar of de houder van de dieren en de bevoegde autoriteit treffen passende maatregelen.

      BIJLAGE IV
      OPLEIDING
      De cursussen bedoeld in artikel 4, lid 2, moeten ten minste betrekking hebben op de communautaire wetgeving inzake de bescherming van vleeskuikens en met name op de volgende aspecten:

                  a)

                  de bijlagen I en II;

                  b)

                  de fysiologie, met name de drink- en voederbehoeften, diergedrag en het begrip stress;

                  c)

                  de praktische aspecten van de zorgzame omgang met vleeskuikens en van het vangen, laden en transporteren;

                  d)

                  eerste hulp voor vleeskuikens, noodslachten en doden;

                  e)

                  preventieve maatregelen op het gebied van de bioveiligheid.

      BIJLAGE V
      CRITERIA VOOR HET AANHOUDEN VAN EEN HOGERE BEZETTINGSDICHTHEID
      (zoals bedoeld in artikel 3, lid 5)
      1.   Criteria

                  a)

                  De in de afgelopen twee jaren door de bevoegde autoriteit op het pluimveebedrijf uitgevoerde monitoring heeft geen tekortkomingen met betrekking tot de voorschriften van deze richtlijn aan het licht gebracht en

                  b)

                  de monitoring door de eigenaar of houder van het pluimveebedrijf wordt uitgevoerd met gebruikmaking van de gidsen voor goede praktijken zoals bedoeld in artikel 8, en

                  c)

                  in ten minste zeven opeenvolgende gecontroleerde koppels van een stal lag de gecumuleerde dagelijkse mortaliteit onder 1 % + 0,06 % vermenigvuldigd met de slachtleeftijd van de dieren uitgedrukt in dagen.

            Indien de bevoegde autoriteit in de afgelopen twee jaren geen monitoring op het pluimveebedrijf heeft uitgevoerd, moet ten minste een monitoring worden uitgevoerd om na te gaan of aan criterium a) is voldaan.
      2.   Buitengewone omstandigheden
      In afwijking van punt 1, onder c), mag de bevoegde autoriteit beslissen om de bezettingsdichtheid te verhogen wanneer de eigenaar of houder een toereikende verklaring voor de buitengewone aard van een hogere gecumuleerde dagelijkse mortaliteit heeft verstrekt en heeft aangetoond dat het om een geval van overmacht gaat.


Avis juridique important

|

31979L0117

Richtlijn 79/117/EEG van de Raad van 21 december 1978 houdende verbod van het op de markt brengen en het gebruik van bestrijdingsmiddelen bevattende bepaalde actieve stoffen

Publicatieblad Nr. L 033 van 08/02/1979 blz. 0036 - 0040 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 10 blz. 0168  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 24 blz. 0046  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 10 blz. 0168  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 15 blz. 0126  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 15 blz. 0126

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 21 december 1978  houdende verbod van het op de markt brengen en het gebruik van bestrijdingsmiddelen bevattende bepaalde actieve stoffen   ( 79/117/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat de teelt van gewassen een zeer belangrijke plaats in de Europese Economische Gemeenschap inneemt ;  Overwegende dat de opbrengst van deze teelt voortdurend wordt bedreigd door schadelijke organismen en onkruiden ; dat het volstrekt noodzakelijk is de gewassen tegen deze gevaren te beschermen ten einde een daling van de opbrengsten te voorkomen en daarmede de voorziening te waarborgen ;  Overwegende dat een der belangrijkste methoden ter bescherming van gewassen en plantaardige produkten en ter verhoging van de produktiviteit in de landbouw wordt gevormd door de toepassing van bestrijdingsmiddelen ;  Overwegende dat de toepassing van deze bestrijdingsmiddelen niet alleen gunstige gevolgen heeft voor de teelt van gewassen , maar dat het gebruik ervan gevaren voor mens en milieu kan meebrengen , aangezien de bestrijdingsmiddelen over het algemeen uit giftige stoffen of preparaten met gevaarlijke werking bestaan ;  Overwegende dat bij bepaalde bestrijdingsmiddelen deze gevaren zo groot zijn dat toepassing ervan niet langer geheel of gedeeltelijk kan worden toegestaan ;  Overwegende dat in de Lid-Staten dan ook niet alleen het op de markt brengen van bestrijdingsmiddelen aan voorschriften is gebonden , doch dat tevens voor bepaalde bestrijdingsmiddelen beperkingen of verbodsbepalingen ten aanzien van de toepassing ervan zijn ingevoerd die tevens betrekking hebben op het op de markt brengen ervan ;  Overwegende dat deze maatregelen in de Lid-Staten van elkaar afwijken en handelsbelemmeringen vormen waardoor de totstandkoming en de werking van de gemeenschappelijke markt rechtstreeks worden beïnvloed ;  Overwegende dat het derhalve gewenst is deze belemmeringen op te heffen door onderlinge aanpassing van de desbetreffende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de Lid-Staten ;  Overwegende dat het derhalve gerechtvaardigd lijkt om in principe verbodsbepalingen toe te staan ten aanzien van alle bestrijdingsmiddelen die actieve stoffen bevatten welke , ook wanneer deze op de juiste wijze voor het bestemde doel worden toegepast , een schadelijke invloed hebben of kunnen hebben op de gezondheid van mens of dier of tot onaanvaardbare nadelige gevolgen voor het milieu kunnen leiden ;  Overwegende dat er evenwel voor enkele van deze bestrijdingsmiddelen in beperkte mate nationale afwijkende bepalingen kunnen worden toegestaan en wel voor die toepassingen waaraan om ecologische redenen bijzondere behoefte bestaat en waarbij de eventuele gevaren geringer zijn dan die welke verband houden met de andere , eerder toegelaten toepassingen ;  Overwegende dat ook deze afwijkingen dienen te worden opgeheven zodra minder gevaarlijke behandelingen beschikbaar komen ;  Overwegende dat het anderzijds noodzakelijk is de Lid-Staten een beperkt recht toe te kennen om tijdelijk op eigen gezag verbodsbepalingen inzake het gebruik van deze bestrijdingsmiddelen op te schorten in geval van een onvoorzienbaar gevaar dat de teelt van gewassen bedreigt en niet op andere wijze kan worden tegengegaan ;  Overwegende dat de richtlijn geen betrekking heeft op bestrijdingsmiddelen bestemd voor onderzoek - en analysedoeleinden ;  Voorts overwegende dat het niet zinvol lijkt om communautaire voorschriften toe te passen op bestrijdingsmiddelen bestemd voor de uitvoer naar derde landen , aangezien deze landen over het algemeen afwijkende maatregelen toepassen ;  Overwegende dat de uitvoering van deze richtlijn en de aanpassing van de bijlage aan de stand van techniek en wetenschap nauwe samenwerking noodzakelijk maakt tussen de Commissie en de Lid-Staten ; dat de procedure van het Permanent Planteziektenkundig Comité , zelfs al is deze voorlopig beperkt in de tijd , alsmede de inschakeling van het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen , daartoe een bruikbare grondslag bieden ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De onderhavige richtlijn heeft betrekking op het verbod van het op de markt brengen en het gebruik van bestrijdingsmiddelen die bepaalde actieve stoffen bevatten .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  1 . Bestrijdingsmiddelen  Actieve stoffen en preparaten die een of meer actieve stoffen bevatten dienend tot :  1.1 . het bestrijden van voor gewassen en plant aardige produkten schadelijke organismen , dan wel tot het beschermen daarvan tegen dergelijke organismen voor zover deze stoffen of preparaten niet in onderstaande bepalingen zijn omschreven ,  1.2 . het beinvloeden van de levensprocessen van gewassen , anders dan als voedingsstof ,  1.3 . het conserveren van plantaardige produkten voor zover deze niet zijn onderworpen aan bijzondere voorschriften van de Raad of de Commissie ten aanzien van conserveringsmiddelen ,  1.4 . het vernietigen van ongewenste gewassen , of  1.5 . het vernietigen van delen van gewassen of het voorkomen van ongewenste groer daarvan .  2 . Stoffen  Chemische elementen en hun verbindingen , zoals deze in de natuur voorkomen of zoals deze worden geproduceerd .  3 . Preparaten  Mengsels of oplossingen bestaande uit twee of meer stoffen , of uit micro-organismen of virussen die als bestrijdingsmiddel worden gebruikt .  4 . Actieve stoffen  Stoffen , micro-organismen en virussen met een algemene of specifieke werking  4.1 . tegen schadelijke organismen , of  4.2 . op gewassen , delen van gewassen of plantaardige produkten .  Gewassen  Levende gewassen en levende delen van gewassen , met inbegrip van vers fruit en zaden .  6 . Plantaardige produkten  Produkten van plantaardige oorsprong , onbewerkt , of die slechts een eenvoudige bewerking , zoals malen , drogen of persen , hebben ondergaan , voor zover geen gewassen in de zin van punt 5 .  7 . Schadelijke organismen  Voor planten of plantaardige produkten schadelijke organismen , behorende tot het dieren - of plantenrijk , alsmede dergelijke organismen in de vorm van virussen , mycoplasma's of andere ziekteverwekkers .  8 . Dieren  Dieren behorend tot soorten die gewoonlijk door de mens worden gevoed en gehouden dan wel geconsumeerd .  9 . Op de markt brengen  Iedere levering , hetzij tegen betaling , dan wel gratis .  10 . Milieu  Het verband tussen water , lucht , aarde alsmede alle biologische vormen en menselijke wezens .  Artikel 3  De Lid-Staten zien erop toe dat bestrijdingsmiddelen die een of meer der in de bijlage vermelde actieve stoffen bevatten , niet op de markt worden gebracht of worden toegepast .  De eerste alinea is niet van toepassing op zeer geringe verontreinigingen als gevolg van het fabricageproces , voor zover negatieve effecten voor mens , dier of milieu zijn uitgesloten .  Artikel 4  1 . In afwijking van artikel 3 is het de Lid-Staten tijdelijk geoorloofd op hun grondgebied het op de markt brengen of het gebruik van bestrijdingsmiddelen die bepaalde in kolom 1 van de bijlage genoemde actieve stoffen bevatten toe te staan , en wel in de in kolom 2 genoemde gevallen .  2 . De Lid-Staten stellen de overige Lid-Staten en de Commissie op de hoogte van alle gevallen waarin lid 1 wordt toegepast en op verzoek van de Commissie geven zij haar gegevens door over de omvang van het gebruik van elke betrokken actieve stof .  Artikel 5  De onderhavige richtlijn heeft geen betrekking op bestrijdingsmiddelen bestemd voor  a ) onderzoek - of analysedoeleinden , dan wel  b ) uitvoer naar derde landen .  Artikel 6  1 . Na raadpleging door de Commissie van het Wetenschappelijk Comité voor bestrijdingsmiddelen , ingesteld bij Besluit 78/436/EEG ( 4 ) , wordt volgens de procedure van artikel 8 vastgesteld :  a ) alle wijzigingen die moeten worden aangebracht binnen de groepen van stoffen A ( kwikverbindingen ) en B ( persistente organische chloorverbindingen ) van kolom 1 van de bijlage ;  b ) alle wijzigingen die moeten worden aangebracht in kolom 2 van de bijlage . Wanneer een afwijking moet worden geannuleerd is voorafgaande raadpleging van het Wetenschappelijk Comité niet verplicht wanneer alle Lid-Staten aan de Commissie hebben meegedeeld dat zij niet , of niet langer , voornemens zijn deze afwijking toe te passen . Deze mededeling kan worden doorgegeven aan het Permanent Planteziektenkundig Comité , ingesteld bij Besluit 76/894/EEG ( 5 ) .  2 . De bepalingen van lid 1 zijn van toepassing gedurende een tijdvak van vijf jaar te rekenen vanaf 1 januari 1981 .  De Raad kan met eenparigheid van stemmen , op voorstel van de Commissie , besluiten om de toepassingsduur van lid 1 hetzij te verlengen hetzij elke beperking van de toepassing op te heffen .  3 . De Raad stelt op voorstel van de Commissie alle wijzigingen in de bijlage vast die niet vallen onder lid 1 .  4 . De Commissie gaat ten minste om de twee jaar na of en in hoeverre kolom 2 van de bijlage moet worden gewijzigd .  5 . Alle wijzigingen die in de bijlage moeten worden aangebracht dienen te zijn gebaseerd op de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis .  6 . Een actieve stof wordt opgenomen in de bijlage , wanneer gebruik ervan , zelfs indien het op de juiste wijze voor het bestemde doel wordt toegepast ,  a ) schadelijke gevolgen heeft of kan hebben voor de gezondheid van mens of dier , of  b ) onaanvaardbare schadelijke invloed heeft of kan hebben op het milieu .  Artikel 7  1 . Indien het , op grond van een onvoorzienbaar gevaar dat de teelt bedreigt en dat niet met andere middelen kan worden tegengegaan , noodzakelijk blijkt om in een Lid-Staat een bestrijdingsmiddel toe te passen dat één of meer der in de bijlage opgenomen actieve stoffen bevat , mag de betrokken Lid-Staat toestemming geven tot het op de markt brengen en toepassen van een dergelijk produkt gedurende een maximumperiode van 120 dagen . Hij dient de overige Lid-Staten en de Commissie onverwijld daarvan in kennis te stellen .  2 . Volgens de procedure van artikel 8 zal onmiddellijk worden uitgemaakt of , en zo ja , onder welke voorwaarden , de door de Lid-Staat krachtens lid 1 ondernomen stappen mogen worden voortgezet of herhaald .  Artikel 8  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure onmiddellijk door de voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van een Lid-Staat , ingeleid bij het Planteziektenkundig Comité , hierna te noemen het " Comité " .  2 . In het Comité worden de stemmen van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt een ontwerp voor van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naargelang van de urgentie van het desbetreffende vraagstuk . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van 41 stemmen .  4 . De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast en legt deze onmiddellijk ten uitvoer wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité . Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  Indien de Raad na een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel , geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld en ten uitvoer gelegd .  Artikel 9  Uiterlijk op 1 januari 1981 voeren de Lid-Staten de vereiste wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in ter voldoening aan het bepaalde in deze richtlijn . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 21 december 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  Otto Graf LAMBSDORFF  ( 1 ) PB nr . C 200 van 26 . 8 . 1976 , blz . 10 .  ( 2 ) PB nr . C 30 van 7 . 2 . 1977 , blz . 38 .  ( 3 ) PB nr . C 114 van 11 . 5 . 1977 , blz . 16 .  ( 4 ) PB nr . L 124 van 12 . 5 . 1978 , blz . 16 .  ( 5 ) PB nr . L 340 van 9 . 12 . 1976 , blz . 25 .  BIJLAGE  Benaming van de actieve stoffen of groepen van actieve stoffen bedoeld in artikel 3 * Gevallen waarin het op de markt brengen of het gebruik is toegestaan op grond van artikel 4 *  A . Kwikverbindingen * *  1 . Kwikoxyde * bestrijken tegen Nectria galligena  ( vruchtboomkanker ) op pitvruchtbomen na de oogst en tot het uitbotten *  2 . Mercurochloride ( Calomel ) * a ) tegen Plasmodiophora op Brassicae *   * b ) behandeling van zaai - en pootuien tegen Sclerotium cipevorum *   * c ) behandeling van sier - en kwaliteitsgras voor sportvelden tegen Sclerotinia en Fusarium *  3 . Andere anorganische kwikverbindingen * *  4 . Alkyl-kwikverbindingen * a ) dompelen van bloembollen en pootaardappelen *   * b ) behandeling van basis en prebasis graanzaden , behalve maïs en suikerbietenzaad *  5 . Alkoxyalkyl - en arylkwikverbindingen * a ) bestrijken tegen Nectria galligena ( vruchtboomkanker ) op pitvruchtbomen na de oogst en tot het uitbotten *   * b ) najaarsbehandeling tegen Nectria galligena  ( vruchtboomkanker ) op " Bramley " -appelbomen , voor zover nodig , in Noord-Ierland , na een uitzonderlijke vochtige zomer *   * c ) dompelen van bloembollen en pootaardappelen *   * d ) zaadbehandeling van granen , bieten , vlas en koolzaad *  Benaming van de actieve stoffen of groepen van actieve stoffen bedoeld in artikel 3 * Gevallen waarin het op de markt brengen of het gebruik is toegestaan op grond van artikel 4 *  A . Persistente organische chloorverbindingen * *  1 . Aldrin * a ) bodembehandeling tegen Otiorrhynchus in boomkwekerijen , bij aardbeien voor het planten , sierplanten en in de wijnbouw *   * b ) behandeling tegen Agriotes van op voormalige weidegrond gekweekte aardappelen in Ierland en in het Verenigd Koninkrijk *   * c ) behandeling van narcissen die 2 of 3 jaar in de grond blijven , tegen Merodon equestris , Eumerus strigatus en Eumerus tuberculatus *  2 . Chloordaan * *  3 . Dieldrin * *  4 . DDT * a ) dompelen van coniferenpootgoed tegen Hylobius *   * b ) behandeling van afzonderlijke bomen tegen Scolytidae ter bestrijding van Ceratocystis ulmi *   * c ) behandeling van suikerbieten , aardappelen en sier - en kwaliteitsgras voor sportvelden tegen Melolontha , Amphimallon , Phyllopretha , Cetonia en Serica *   * d ) behandeling van suikerbieten , aardappelen , aardbeien , wortelen en sierplanten tegen Agrotis en Euxoa *   * e ) behandeling van graangewassen tegen Tipula *  5 . Endrin * a ) als acaricide op cyclamen en op pootgoed van aardbeien *   * b ) behandeling tegen Arvicola terrestris L in boomgaarden zonder onderteelten *  6 . HCH bevattend minder dan 99,0 % van het gamma-isomeer * *  7 . Heptachloor * behandeling in het stadium van de bereiding van bietenzaad tegen Atomaria linearis , Agriotes spec . , Myriapoda en Collembola *  8 . Hexachloorbenzol *


Avis juridique important

|

32002L0013

Richtlĳn 2002/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 maart 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 73/239/EEG van de Raad op het gebied van de solvabiliteitsmargevereisten voor schadeverzekeringsondernemingen

Publicatieblad Nr. L 077 van 20/03/2002 blz. 0017 - 0022

Richtlijn 2002/13/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 5 maart 2002tot wijziging van Richtlijn 73/239/EEG van de Raad op het gebied van de solvabiliteitsmargevereisten voor schadeverzekeringsondernemingenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2, en artikel 55,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) In het actieplan voor financiële diensten, dat tijdens de bijeenkomsten van de Europese Raad te Keulen op 3 en 4 juni 1999 en te Lissabon op 23 en 24 maart 2000 door de staatshoofden en regeringsleiders werd onderschreven, wordt erkend dat de door verzekeringsondernemingen te vormen solvabiliteitsmarge een belangrijke rol vervult bij de bescherming van de verzekeringnemers in de interne markt doordat aldus wordt gewaarborgd dat de verzekeringsondernemingen voldoen aan adequate kapitaalvereisten die evenredig zijn aan de aard van de gelopen risico's.(2) Eerste Richtlijn 73/239/EEG van de Raad van 24 juli 1973 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, en de uitoefening daarvan(4) verplicht verzekeringsondernemingen tot het vormen van solvabiliteitsmarges.(3) De verplichting voor verzekeringsondernemingen om, afgezien van de technische voorzieningen die dienen ter dekking van hun verzekeringsverplichtingen, een solvabiliteitsmarge te vormen die fungeert als buffer om ongunstige ontwikkelingen in het bedrijfsklimaat op te vangen, is een wezenlijk aspect van het stelsel van bedrijfseconomisch toezicht ter bescherming van verzekerden en verzekeringsnemers.(4) De bestaande voorschriften inzake de solvabiliteitsmarge zoals vastgesteld bij Richtlijn 73/239/EEG zijn door de latere communautaire wetgeving grotendeels ongemoeid gelaten; Richtlijn 92/49/EEG van de Raad van 18 juni 1992 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche (derde richtlijn schadeverzekering)(5) schrijft voor dat de Commissie aan het bij Richtlijn 91/675/EEG van de Raad(6) ingestelde Comité voor het verzekeringswezen een verslag moet overleggen betreffende de noodzaak van verdere harmonisatie van de solvabiliteitsmarge.(5) Bij de opstelling van dat verslag heeft de Commissie rekening gehouden met de aanbevelingen die vervat zijn in het verslag over de solvabiliteit van verzekeringsondernemingen dat is uitgebracht door de Conferentie van Verzekeringstoezichthouders van de lidstaten van de Europese Unie.(6) Hoewel in het verslag wordt geconcludeerd dat de bestaande regeling dankzij haar eenvoud en gedegenheid bevredigend heeft gewerkt en berust op gezonde, zeer transparante principes, zijn er in een aantal specifieke gevallen toch tekortkomingen geconstateerd, met name met betrekking tot gevoelige risicoprofielen.(7) Zo is het noodzakelijk de actuele minimumgarantiefondsen te vereenvoudigen en te verhogen, met name wegens de invloed van de inflatie op de hoogte van de schadeclaims en de bedrijfslasten sinds de oorspronkelijke vaststelling van de fondsen. De drempelbedragen waarboven het laagste percentage van toepassing is voor de berekening van het solvabiliteitsmargevereiste ten opzichte van de premies en de schaden, dienen eveneens dienovereenkomstig te worden verhoogd.(8) Teneinde in de toekomst aanzienlijke verhogingen van deze drempelbedragen en de minimumgarantiefondsen te vermijden, dient een mechanisme te worden ingesteld dat ervoor zorgt dat de bedragen en fondsen automatisch in hetzelfde tempo stijgen als het Europese indexcijfer van de consumptieprijzen in de Gemeenschap.(9) In specifieke gevallen waarin de rechten van de verzekeringsnemers in het gedrang komen, dienen de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te hebben om in een voldoende vroeg stadium in te grijpen; doch, in dat geval dienen zij, conform de beginselen van behoorlijk bestuur en eerbiediging van de procedurevoorschriften, de verzekeringsondernemingen in kennis te stellen van de redenen die aan hun optreden ten grondslag liggen. Zolang een dergelijke situatie aanhoudt, dient te worden belet dat de bevoegde autoriteit officieel verklaart dat de verzekeringsonderneming over een toereikende solvabiliteitsmarge beschikt.(10) Gelet op de marktontwikkelingen op het gebied van de herverzekeringsdekking van de primaire verzekeraars, dienen de bevoegde autoriteiten de mogelijkheid te hebben de verlaging van het solvabiliteitsmargevereiste onder bepaalde omstandigheden te beperken.(11) Wanneer een verzekeraar aanzienlijk minder of geen nieuwe verzekeringsovereenkomsten meer sluit, dient een toereikende solvabiliteitsmarge te worden gevormd op basis van de uit hoofde van de bestaande overeenkomsten resterende verplichtingen zoals deze tot uiting komen in het niveau van de technische voorzieningen.(12) Voor specifieke branches in het schadeverzekeringsbedrijf die door een bijzonder veranderlijk risicoprofiel worden gekenmerkt, dient het bestaande solvabiliteitsmargevereiste fors te worden verhoogd, zodat de vereiste solvabiliteitsmarge beter beantwoordt aan het werkelijke risicoprofiel van de desbetreffende branche.(13) Teneinde met de invloed van verschillende boekhoudkundige en actuariële benaderingen rekening te houden, is het gepast overeenkomstige aanpassingen in de calculatiemethode van het solvabiliteitsmargevereiste aan te brengen, zodat de marge op een samenhangende en consequente wijze wordt berekend en de verzekeringsondernemingen op voet van gelijkheid worden behandeld.(14) Deze richtlijn stelt minimumnormen voor de solvabiliteitsmargevereisten vast; de lidstaat van herkomst mag strengere regels opleggen aan verzekeringsondernemingen waaraan door zijn eigen bevoegde autoriteiten vergunning is verleend.(15) Richtlijn 73/239/EEG dient dienovereenkomstig te worden gewijzigd,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Wijzigingen in Richtlijn 73/239/EEGRichtlijn 73/239/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. in artikel 3 wordt lid 1 vervangen door: "1. Deze richtlijn heeft geen betrekking op de onderlinge waarborgmaatschappijen, c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen, waarvan tegelijkertijd:a) de statuten de mogelijkheid bieden over te gaan tot het heffen van suppletiebijdragen of tot vermindering van de uitkeringen;b) de werkzaamheden niet de wettelijke aansprakelijkheid dekken, tenzij het een bijkomende garantie betreft in de zin van punt C van de bijlage, noch de krediet- en borgtochtrisico's;c) het jaarlijkse bedrag van de bijdragen, ontvangen uit hoofde van de door deze richtlijn bestreken werkzaamheden, niet meer dan 5000000 EUR beloopt; end) ten minste de helft van de bijdragen, ontvangen uit hoofde van de door deze richtlijn bestreken werkzaamheden, afkomstig is van de bij de onderlinge waarborgmaatschappij, c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappij aangesloten personen.Deze richtlijn heeft geen betrekking op ondernemingen die aan alle onderstaande voorwaarden voldoen:- de onderneming oefent geen andere verzekeringsactiviteit uit dan die welke bedoeld wordt in punt 18 van punt A van de bijlage,- deze activiteit blijft beperkt tot het louter plaatselijke niveau en omvat alleen verrichtingen in natura, en- het jaarlijks bedrag van de ontvangsten uit hoofde van de hulpverlening aan personen in moeilijkheden beloopt niet meer dan 200000 EUR.Het bepaalde in dit artikel belet evenwel niet dat een onderlinge maatschappij uit hoofde van deze richtlijn een vergunning aanvraagt of haar vergunning behoudt.";2. artikel 16 wordt vervangen door: "Artikel 161. Iedere lidstaat verplicht elke verzekeringsonderneming waarvan het hoofdkantoor op zijn grondgebied is gevestigd, te allen tijde te beschikken over een voldoende beschikbare solvabiliteitsmarge met betrekking tot het geheel van haar werkzaamheden, die ten minste gelijk is aan hetgeen in deze richtlijn als vereiste is gesteld.2. De beschikbare solvabiliteitsmarge bestaat uit het vermogen van de verzekeringsonderneming dat niet dient ter dekking van enige voorzienbare verplichting, na aftrek van de onlichamelijke bestanddelen, met inbegrip van:a) het gestorte maatschappelijk kapitaal of, wat onderlinge waarborgmaatschappijen, c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen betreft, het gestorte gedeelte van het waarborgkapitaal plus de ledenrekeningen die aan alle volgende criteria voldoen:i) de statuten bepalen dat er langs deze rekeningen alleen betalingen aan leden mogen worden verricht indien zulks geen daling van de beschikbare solvabiliteitsmarge tot onder het vereiste niveau veroorzaakt of, na ontbinding van de onderneming, indien alle andere schulden zijn voldaan;ii) de statuten bepalen dat de bevoegde autoriteiten ten minste een maand van tevoren in kennis moeten worden gesteld van de onder i) bedoelde betalingen voor andere doeleinden dan de individuele opzegging van het lidmaatschap en dat zij gedurende deze termijn de voorgenomen betaling kunnen verbieden;iii) de relevante bepalingen in de statuten kunnen pas worden gewijzigd wanneer de bevoegde autoriteiten, onverminderd de onder i) en ii) genoemde criteria, hebben verklaard geen bezwaar tegen deze wijziging te hebben;b) de (wettelijke en vrije) reserves die niet tegenover verplichtingen staan;c) de overgebrachte winst of het overgebrachte verlies, na aftrek van de uit te keren dividenden.De beschikbare solvabiliteitsmarge wordt verminderd met het bedrag van de eigen aandelen die rechtstreeks door de verzekeringsonderneming worden gehouden.Voor de verzekeringsondernemingen die overeenkomstig artikel 60, lid 1, onder g), van Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen(7) tot discontering of vermindering van hun technische voorzieningen voor te betalen schaden overgaan om met de opbrengst van beleggingen rekening te houden, wordt de beschikbare solvabiliteitsmarge verminderd met het verschil tussen de niet-gedisconteerde technische voorzieningen of de technische voorzieningen vóór vermindering zoals deze in de toelichting zijn vermeld, en de gedisconteerde of verminderde technische voorzieningen. Deze correctie wordt toegepast op alle onder A van de bijlage vermelde risico's, met uitzondering van de onder de punten 1 en 2 bedoelde risico's. Voor andere risico's dan de onder de punten 1 en 2 vermelde behoeft geen correctie te worden toegepast met betrekking tot de discontering van in de technische voorzieningen opgenomen renten.3. De beschikbare solvabiliteitsmarge kan ook bestaan uit:a) het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal en de achtergestelde leningen tot een maximum van 50 % van de beschikbare of de vereiste solvabiliteitsmarge - naargelang welk bedrag het laagst is -, waarvan niet meer dan 25 % in de vorm van achtergestelde leningen met vaste looptijd, of het gecumuleerd preferent aandelenkapitaal met vaste termijn, mits in geval van faillissement of liquidatie van de verzekeringsonderneming bindende overeenkomsten gelden op grond waarvan de achtergestelde leningen of preferente aandelen achtergesteld worden bij de vorderingen van alle andere crediteuren en pas worden terugbetaald nadat alle andere op dat tijdstip uitstaande schulden zijn voldaan.Achtergestelde leningen moeten tevens aan de volgende voorwaarden voldoen:i) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmerking genomen;ii) voor leningen met een vaste looptijd dient de oorspronkelijke looptijd ten minste vijf jaar te bedragen. Uiterlijk een jaar voor de vervaldag legt de verzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten een plan ter goedkeuring voor waarin wordt uiteengezet op welke wijze de beschikbare solvabiliteitsmarge zal worden gehandhaafd of op het vereiste niveau gebracht op de vervaldag, tenzij de mate waarin de lening als bestanddeel van de beschikbare solvabiliteitsmarge in aanmerking mag worden genomen, gedurende minimaal de laatste vijf jaren voor de vervaldag geleidelijk wordt verlaagd. De bevoegde autoriteiten kunnen toestemming verlenen voor vervroegde terugbetaling van dergelijke leningen, mits het initiatief hiertoe uitgaat van de emitterende verzekeringsonderneming en haar beschikbare solvabiliteitsmarge niet onder het vereiste niveau daalt;iii) leningen waarvan de looptijd niet bepaald is, kunnen slechts worden terugbetaald met een opzeggingstermijn van vijf jaar, tenzij de leningen niet langer als bestanddelen van de beschikbare solvabiliteitsmarge worden aangemerkt of uitdrukkelijk de voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteiten vereist is voor vervroegde terugbetaling. In dit laatste geval dient de verzekeringsonderneming de bevoegde autoriteiten ten minste zes maanden van tevoren in kennis te stellen van de voorgenomen terugbetaling, onder vermelding van de beschikbare en de vereiste solvabiliteitsmarge zowel vóór als na deze terugbetaling. De bevoegde autoriteiten verlenen alleen toestemming voor de terugbetaling indien de beschikbare solvabiliteitsmarge van de verzekeringsonderneming niet onder het vereiste niveau dreigt te dalen;iv) de leningsovereenkomst bevat geen bepalingen op grond waarvan de lening in andere omstandigheden dan bij liquidatie van de verzekeringsonderneming vóór de overeengekomen datum moet worden terugbetaald;v) de leningsovereenkomst kan alleen worden gewijzigd nadat de bevoegde autoriteiten verklaard hebben geen bezwaar te hebben tegen de wijziging;b) effecten met onbepaalde looptijd en andere instrumenten, met inbegrip van andere gecumuleerde preferente aandelen dan de onder a) bedoelde, ten belope van maximaal 50 % van de beschikbare of de vereiste solvabiliteitsmarge - naargelang welk bedrag het laagst is - voor het totaal van deze effecten en van de onder a) vermelde achtergestelde leningen, mits deze aan de volgende voorwaarden voldoen:i) zij kunnen niet worden terugbetaald op initiatief van de houder of zonder voorafgaande toestemming van de bevoegde autoriteit;ii) de emissieovereenkomst moet de verzekeringsonderneming de mogelijkheid bieden de betaling van de rente over de lening uit te stellen;iii) de vorderingen van de kredietverlener op de verzekeringsonderneming moeten volledig worden achtergesteld bij de vorderingen van alle niet-achtergestelde crediteuren;iv) in de documenten met betrekking tot de effectenemissie moet worden bepaald dat de verliezen gecompenseerd kunnen worden door de schuld en de niet-betaalde rente, terwijl de verzekeringsonderneming haar activiteiten kan voortzetten;v) alleen de daadwerkelijk gestorte bedragen worden in aanmerking genomen.4. Op een met bewijzen gestaafd verzoek van de onderneming aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst en met de instemming van deze bevoegde autoriteit kan de beschikbare solvabiliteitsmarge ook bestaan uit:a) de helft van het niet-gestorte gedeelte van het maatschappelijk kapitaal of van het waarborgkapitaal, zodra het gestorte gedeelte 25 % van dit kapitaal bedraagt, tot een maximum van 50 % van de beschikbare of de vereiste solvabiliteitsmarge, naargelang welk bedrag het laagst is;b) de suppletiebijdragen die onderlinge waarborgmaatschappijen c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen met variabele premies van hun leden kunnen eisen uit hoofde van het boekjaar, tot een bedrag gelijk aan de helft van het verschil tussen de maximumbijdragen en de werkelijk ingevorderde bijdragen; deze mogelijke suppletiebijdragen mogen evenwel niet meer dan 50 % van de beschikbare of de vereiste solvabiliteitsmarge bedragen, naargelang welk bedrag het laagst is. De bevoegde nationale autoriteiten stellen richtsnoeren op waarin de voorwaarden worden vastgesteld waaronder suppletiebijdragen aanvaard kunnen worden;c) de latente netto meerwaarden die voortvloeien uit de waardering van de activa, voorzover deze nettoreserves geen uitzonderlijk karakter hebben.5. De wijzigingen die in de leden 2, 3 en 4 moeten worden aangebracht om rekening te houden met ontwikkelingen die een technische aanpassing van de voor opneming in de beschikbare solvabiliteitsmarge in aanmerking komende bestanddelen vergen, worden vastgesteld volgens de in artikel 2 van Richtlijn 91/675/EEG van de Raad(8) neergelegde procedure.";3. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 16 bis1. De vereiste solvabiliteitsmarge wordt bepaald ten opzichte van het jaarlijks totaal van premies of bijdragen, dan wel ten opzichte van de gemiddelde betaalde schaden ten laste van de laatste drie boekjaren.Wanneer verzekeringsondernemingen evenwel in hoofdzaak slechts één of meer van de risico's van krediet, storm, hagel of vorst dekken, wordt voor de referentieperiode voor de gemiddelde betaalde schaden rekening gehouden met de laatste zeven boekjaren.2. Onverminderd artikel 17 moet het bedrag van de vereiste solvabiliteitsmarge gelijk zijn aan de hoogste uitkomst van de in de leden 3 en 4 omschreven berekeningen.3. Voor de berekening ten opzichte van de premies of bijdragen wordt uitgegaan van hetzij het bedrag van de uitgegeven brutopremies of -bijdragen, zoals hieronder berekend, hetzij het bedrag van de verdiende brutopremies of -bijdragen, naargelang welke van beide bedragen het hoogst is.De premies of bijdragen die verband houden met de onder A, punten 11, 12 en 13, van de bijlage vermelde branches, worden met 50 % verhoogd.De premies of bijdragen die in het kader van het directe verzekeringsbedrijf gedurende het laatste boekjaar zijn uitgegeven, met inbegrip van bijkomende kosten, worden samengeteld.Daaraan wordt toegevoegd het bedrag van de premies die gedurende het laatste boekjaar uit hoofde van herverzekering werden geaccepteerd.Daarvan worden afgetrokken het totaalbedrag van de gedurende het laatste boekjaar geannuleerde premies of bijdragen, alsmede het totaalbedrag van de belastingen en rechten op de samengetelde premies of bijdragen.Nadat het aldus verkregen bedrag in twee gedeelten is gesplitst, namelijk een eerste gedeelte ten belope van 50000000 EUR en een tweede gedeelte dat het restant omvat, wordt van deze gedeelten respectievelijk 18 % en 16 % genomen en vervolgens opgeteld.De aldus verkregen uitkomst wordt vermenigvuldigd met het getal dat de voor de som van de laatste drie boekjaren bestaande verhouding aangeeft tussen het bedrag van de schaden die na aftrek van de uit hoofde van herverzekering invorderbare bedragen ten laste van de onderneming blijven, en het bedrag van de brutoschaden; dit verhoudingsgetal mag in geen geval lager zijn dan 50 %.Met de instemming van de bevoegde autoriteiten mogen statistische methoden worden toegepast om de premies of de bijdragen aan de onder A, punten 11, 12 en 13, van de bijlage vermelde branches toe te wijzen.4. Voor de berekening ten opzichte van de schaden wordt uitgegaan van de met de onder A, punten 11, 12 en 13, van de bijlage vermelde branches verband houdende schaden, voorzieningen en verhaalde bedragen, vermeerderd met 50 %.Eerst worden de bedragen van de schaden die gedurende de in lid 1 bedoelde perioden in het kader van het directe verzekeringsbedrijf zijn betaald, bij elkaar opgeteld, zonder aftrek van de ten laste van de cessionarissen en retrocessionarissen komende schaden.Daaraan wordt toegevoegd het bedrag van de schaden die gedurende dezelfde perioden uit hoofde van geaccepteerde herverzekeringen of retrocessies zijn betaald, en het bedrag van de voorzieningen voor te betalen schaden die aan het einde van het laatste boekjaar voor zowel het directe verzekeringsbedrijf als geaccepteerde herverzekeringen zijn gevormd.Daarvan worden de gedurende de in lid 1 bedoelde perioden voor het uitoefenen van verhaalsrecht ontvangen bedragen afgetrokken.Van deze uitkomst wordt eveneens afgetrokken het bedrag van de voorzieningen voor te betalen schaden die aan het begin van het tweede boekjaar voorafgaande aan het laatste afgesloten boekjaar, voor zowel het directe verzekeringsbedrijf als geaccepteerde herverzekeringen zijn gevormd. Indien de overeenkomstig lid 1 in aanmerking genomen referentieperiode gelijk is aan zeven jaar, wordt het bedrag van de voorzieningen voor te betalen schaden die aan het begin van het zesde boekjaar voorafgaande aan het laatst afgesloten boekjaar zijn gevormd, afgetrokken.Nadat, al naar gelang van de overeenkomstig lid 1 in aanmerking genomen referentieperiode, een derde, respectievelijk een zevende van het aldus verkregen bedrag in twee gedeelten is gesplitst, namelijk een eerste gedeelte ten belope van 35000000 EUR, en een tweede gedeelte dat het restant omvat, wordt van deze gedeelten respectievelijk 26 % en 23 % genomen en worden vervolgens opgeteld.De aldus verkregen uitkomst wordt vermenigvuldigd met het getal dat de voor de som van de laatste drie boekjaren bestaande verhouding aangeeft tussen het bedrag van de schaden die na aftrek van de uit hoofde van herverzekering invorderbare bedragen ten laste van de onderneming blijven, en het bedrag van de brutoschaden; dit verhoudingsgetal mag in geen geval lager zijn dan 50 %.Met de instemming van de bevoegde autoriteiten mogen statistische methoden worden toegepast om de schaden, voorzieningen en verhaalde bedragen aan de onder A, punten 11, 12 en 13, van de bijlage vermelde branches toe te wijzen. In het geval van onder A, punt 18, van de bijlage vallende risico's dient het bedrag van de betaalde schaden waarvan bij de berekening ten opzichte van de schaden moet worden uitgegaan, overeen te komen met de voor de verzekeringsonderneming uit de verleende bijstand voortvloeiende kosten. Deze kosten worden berekend overeenkomstig de nationale bepalingen van de lidstaat van herkomst.5. Indien de vereiste solvabiliteitsmarge zoals berekend overeenkomstig de leden 2, 3 en 4 lager is dan de vereiste solvabiliteitsmarge van het voorgaande jaar, moet de vereiste solvabiliteitsmarge ten minste gelijk zijn aan de vereiste solvabiliteitsmarge van het voorgaande jaar, vermenigvuldigd met het verhoudingsgetal van het bedrag van de technische voorzieningen voor te betalen schaden aan het einde van het laatste boekjaar en het bedrag van de technische voorzieningen voor te betalen schaden aan het begin van het laatste boekjaar. Bij deze berekeningen worden de technische voorzieningen berekend verminderd met de herverzekering, maar het quotiënt mag in geen geval meer dan 1 bedragen.6. De percentages die moeten worden berekend van de in lid 3, zesde alinea, en lid 4, zesde alinea, bedoelde gedeelten, worden tot een derde verminderd voor de ziekteverzekering die op analoge wijze als de levensverzekering wordt beheerd, indien:a) de geheven premies volgens de verzekeringswiskundige methoden worden berekend aan de hand van ziektetafels;b) een ouderdomsvoorziening wordt gevormd;c) een aanvullende premie wordt geheven om een passende veiligheidsmarge te vormen;d) de verzekeringsonderneming de overeenkomst uiterlijk voor het einde van het derde verzekeringsjaar kan opzeggen;e) in de overeenkomst de mogelijkheid is vastgesteld om ook voor lopende overeenkomsten de premies te verhogen of de uitkeringen te verminderen.";4. artikel 17 wordt vervangen door: "Artikel 171. Het garantiefonds bestaat uit een derde deel van de in artikel 16 bis bedoelde vereiste solvabiliteitsmarge. Het wordt gevormd door de in artikel 16, lid 2, lid 3, en - met goedkeuring van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst - lid 4, onder c), vermelde bestanddelen.2. Het garantiefonds mag echter niet minder bedragen dan 2000000 EUR. Indien het echter gaat om de risico's of een gedeelte van de risico's die onder een van de onder A, punten 10 tot en met 15, van de bijlage vermelde branches vallen, moet het garantiefonds 3000000 EUR bedragen.Iedere lidstaat kan bepalen dat het minimumgarantiefonds voor onderlinge waarborgmaatschappijen c.q. onderlinge verzekeringsmaatschappijen met een vierde wordt verminderd.";5. het volgende artikel 17 bis wordt ingevoegd: "Artikel 17 bis1. De in euro luidende bedragen genoemd in artikel 16 bis, leden 3 en 4, en in artikel 17, lid 2, worden jaarlijks en voor de eerste maal op 20 september 2003 aangepast aan de veranderingen in het door Eurostat bekendgemaakte Europese indexcijfer van de consumptieprijzen dat alle lidstaten bestrijkt.De bedragen worden automatisch aangepast door het basisbedrag in euro te verhogen met de procentuele wijziging van het indexcijfer gedurende de periode tussen de inwerkingtreding van deze richtlijn en de actualiseringsdatum, en afgerond op een veelvoud van 100000 EUR.Indien deze wijziging sinds de laatste aanpassing minder dan 5 % bedraagt, blijft actualisering achterwege.2. De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad jaarlijks in kennis van de actualisering, alsmede van de aangepaste bedragen als bedoeld in lid 1.";6. in artikel 20, lid 2, wordt "artikel 16, lid 3", vervangen door "artikel 16 bis";7. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 20 bis1. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid hebben om van verzekeringsondernemingen waarbij naar hun oordeel de rechten van de verzekeringsnemers in het gedrang komen, een financieel saneringsplan te verlangen. Dit financiële saneringsplan moet ten minste met betrekking tot de volgende drie boekjaren gegevens of bewijsstukken bevatten betreffende:a) een raming van de kosten van beheer, met name van de algemene lopende kosten en de provisies;b) een gedetailleerde prognose van de vermoedelijke ontvangsten en uitgaven, zowel wat het directe verzekeringsbedrijf en de geaccepteerde herverzekeringen als de overdrachten uit hoofde van herverzekering betreft;c) de te verwachten balanspositie;d) een raming van de financiële middelen ter dekking van de verplichtingen en van de vereiste solvabiliteitsmarge;e) het algemene herverzekeringsbeleid.2. Wanneer de rechten van de verzekeringsnemers door de verslechterende financiële positie van de onderneming in het gedrang komen, dragen de lidstaten er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid hebben om de verzekeringsondernemingen te verplichten een hogere vereiste solvabiliteitsmarge aan te houden dan die welke in de nationale wetgeving wordt voorgeschreven, teneinde te waarborgen dat de verzekeringsonderneming in staat is in de nabije toekomst aan de solvabiliteitsvereisten te voldoen. Bij de vaststelling van het niveau van deze hogere vereiste solvabiliteitsmarge wordt uitgegaan van het in lid 1 bedoelde financiële saneringsplan.3. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid hebben om alle voor opneming in de beschikbare solvabiliteitsmarge in aanmerking komende bestanddelen lager te waarderen, met name wanneer zich sinds het einde van het laatste boekjaar een belangrijke wijziging in de marktwaarde van deze bestanddelen heeft voorgedaan.4. De lidstaten dragen er zorg voor dat de bevoegde autoriteiten de bevoegdheid hebben om de verlaging van de overeenkomstig artikel 16 bis bepaalde, op herverzekering gebaseerde solvabiliteitsmarge te beperken wanneer:a) de aard of de kwaliteit van de herverzekeringsovereenkomsten sinds het laatste boekjaar sterk is veranderd,b) er nauwelijks of geen risico-overdracht plaatsvindt uit hoofde van de herverzekeringsovereenkomst.5. Wanneer de bevoegde autoriteit op grond van lid 1 van een verzekeringsonderneming een financieel saneringsplan heeft verlangd, onthoudt deze autoriteit zich van de afgifte van een certificaat overeenkomstig artikel 10, lid 3, tweede alinea, van deze richtlijn, artikel 16, lid 1, onder a), van Richtlijn 88/357/EEG van de Raad (tweede richtlijn schadeverzekering)(9) en artikel 12, lid 2, van Richtlijn 92/49/EEG van de Raad (derde richtlijn schadeverzekering)(10), zolang zij van mening is dat de rechten van de verzekeringsnemers in de zin van lid 1 in het gedrang komen.".Artikel 2Overgangsperiode1. De lidstaten kunnen aan de verzekeringsondernemingen die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze richtlijn in één of meer van de in de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG genoemde branches op hun grondgebied werkzaam zijn, een termijn van vijf jaar, aanvangende op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn, laten om aan de in artikel 1 van deze richtlijn gestelde voorwaarden te voldoen.2. De lidstaten kunnen aan de in lid 1 bedoelde ondernemingen die na het verstrijken van de termijn van vijf jaar de vereiste solvabiliteitsmarge nog niet volledig hebben bereikt, een aanvullende termijn van ten hoogste twee jaar toestaan, mits deze ondernemingen de maatregelen die zij voornemens zijn te nemen om de marge te bereiken, overeenkomstig artikel 20 van Richtlijn 73/239/EEG ter goedkeuring aan de bevoegde autoriteiten hebben voorgelegd.Artikel 3Omzetting in nationaal recht1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 20 september 2003 aan de richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze maatregelen aannemen, wordt hierin naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten schrijven voor dat de in lid 1 bedoelde maatregelen voor het eerst van toepassing zijn bij de controle van de jaarrekeningen voor boekjaren die op 1 januari 2004 of in de loop van dat kalenderjaar aanvangen.3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.4. Uiterlijk op 1 januari 2007 legt de Commissie het Europees Parlement en de Raad een verslag over betreffende de wijze waarop deze richtlijn ten uitvoer is gelegd en, zo nodig, betreffende de noodzaak van verdere harmonisatie. Uit dit verslag moet blijken hoe de lidstaten gebruik hebben gemaakt van de in deze richtlijn geboden mogelijkheden, en met name of als gevolg van de aan de nationale toezichthoudende autoriteiten verleende discretionaire bevoegdheid grote verschillen in toezicht op de interne markt zijn ontstaan.Artikel 4InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 5 maart 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterR. De Rato Y Figaredo(1) PB C 96 E van 27.3.2001, blz. 129.(2) PB C 193 van 10.7.2001, blz. 16.(3) Advies van het Europees Parlement van 4 juli 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 14 februari 2002.(4) PB L 228 van 16.8.1973, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65).(5) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 290 van 17.11.2000, blz. 27).(6) PB L 374 van 31.12.1991, blz. 32.(7) PB L 374 van 31.12.1991, blz. 7.(8) PB L 374 van 31.12.1991, blz. 32.(9) PB L 172 van 4.7.1988, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/26/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 181 van 20.7.2000, blz. 65).(10) PB L 228 van 11.8.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 290 van 17.11.2000, blz. 27).


Avis juridique important

|

31990L0604

Richtlijn 90/604/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot wijziging van Richtlijn 78/660/EEG betreffende de jaarrekening en van Richtlijn 83/349/EEG betreffende de geconsolideerde jaarrekening in verband met de afwijkingen voor kleine en middelgrote vennootschappen en de openbaarmaking van deze jaarrekening in ecu

Publicatieblad Nr. L 317 van 16/11/1990 blz. 0057 - 0059 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 17 Deel 1 blz. 0105  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 17 Deel 1 blz. 0105

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 8 november 1990  tot wijziging van Richtlijn 78/660/EEG betreffende de jaarrekening en van Richtlijn 83/349/EEG betreffende de geconsolideerde jaarrekening in verband met de afwijkingen voor kleine en middelgrote vennootschappen en de openbaarmaking van deze jaarrekening in ecu  (90/604/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 54,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de harmonisatie van de nationale voorschriften inzake de indeling en de inhoud van de jaarrekening en het jaarverslag, de waarderingsmethoden en de openbaarmaking van deze documenten, vooral wat de naamloze vennootschap en de vennootschap met beperkte aansprakelijkheid betreft, het voorwerp van Richtlijn 78/660/EEG vormt (4), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal;  Overwegende dat de administratieve procedures waaraan kleine en middelgrote ondernemingen onderworpen zijn, moeten worden vereenvoudigd overeenkomstig de resolutie van de Raad van 3 november 1986 inzake het beleidsprogramma voor het midden- en kleinbedrijf (MKB) (5) en de resolutie van de Raad van 30 juni 1988 inzake de verbetering van het ondernemingsklimaat en de bevordering van de ontwikkeling van de ondernemingen, in het bijzonder het midden- en kleinbedrijf, in de Gemeenschap (6), waarin met name sprake is van een wezenlijke verlichting van de uit Richtlijn 78/660/EEG voortvloeiende verplichtingen;  Overwegende dat krachtens artikel 53, lid 2, van Richtlijn 78/660/EEG de voor de definitie van »midden- en kleinbedrijf" gebruikte drempels voor de tweede maal moeten worden herzien;  Overwegende dat het dienstig is de ontheffingen inzake opstelling, controle en openbaarmaking van de jaarrekeningen die de Lid-Staten op grond van Richtlijn 78/660/EEG kunnen verlenen ten gunste van kleine ondernemingen, te verruimen;  Overwegende dat de Lid-Staten de mogelijkheid moeten krijgen vennootschappen in staat te stellen bepaalde gegevens over de bezoldiging van de leden van het bestuurs- of leidinggevend orgaan van de vennootschap niet in de toelichting bij de jaarrekeningen op te nemen wanneer deze gegevens kunnen worden herleid tot een bepaald lid van die organen;  Overwegende dat de Lid-Staten voorts de mogelijkheid moeten krijgen de verplichtingen van kleine vennootschappen inzake opstelling en openbaarmaking van de toelichting te beperken; dat de Lid-Staten deze vennootschappen moeten kunnen ontheffen van de verplichting om in de toelichting bepaalde informatie te verschaffen welke voor vennootschappen van geringe omvang als minder relevant kan worden beschouwd; dat de Lid-Staten deze vennootschappen in dezelfde lijn moeten kunnen ontheffen van de verplichting een jaarverslag op te stellen, mits zij de in artikel 22, lid 2, van Richtlijn 77/91/EEG (7) bedoelde gegevens betreffende de verkrijging van eigen aandelen, in de toelichting opnemen;  Overwegende dat het van belang is de Europese monetaire integratie te bevorderen door vennootschappen ten minste de mogelijkheid te bieden hun jaarrekening in ecu openbaar te maken; dat het hier enkel gaat om een bijkomende mogelijkheid die niets wijzigt aan de situatie van de vennootschappen die thans reeds hun jaarrekening in ecu kunnen opstellen en openbaar maken; dat Richtlijn 78/660/EEG en Richtlijn 83/349/EEG (1), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, in die zin dienen te worden aangevuld met de verplichting voor vennootschappen die van deze mogelijkheid gebruik maken, de toegepaste omrekeningskoers in de toelichting bij de jaarrekeningen aan te geven,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Artikel 11 van Richtlijn 78/660/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in het eerste streepje wordt »balanstotaal: 1 550 000 ecu" vervangen door »balanstotaal: 2 000 000 ecu";  2. in het tweede streepje wordt »netto-omzet: 3 200 000 ecu" vervangen door »netto-omzet: 4 000 000 ecu";  3. de volgende alinea wordt toegevoegd:  »De Lid-Staten kunnen toestaan dat artikel 15, lid 3, onder a), en lid 4, niet van toepassing is op de verkorte balans.".  De herziening van de bovenstaande ecu-bedragen vormt de tweede van de vijfjaarlijkse herzieningen, bedoeld in artikel 53, lid 2, van Richtlijn 78/660/EEG.  Artikel 2  Artikel 27 van Richtlijn 78/660/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in het eerste streepje wordt »balanstotaal: 6 200 000 ecu" vervangen door »balanstotaal: 8 000 000 ecu";  2. in het tweede streepje wordt »netto-omzet: 12 800 000 ecu" vervangen door »netto-omzet: 16 000 000 ecu".  De herziening van de bovenstaande ecu-bedragen vormt de tweede van de vijfjaarlijkse herzieningen, bedoeld in artikel 53, lid 2, van Richtlijn 78/660/EEG.  Artikel 3  Artikel 53, lid 1, van Richtlijn 78/660/EEG wordt vervangen door:  »1. De ecu in de zin van de onderhavige richtlijn is die welke is gedefinieerd bij Verordening (EEG) nr. 3180/78 (*), gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 2626/84 (**) en bij Verordening (EEG) nr. 1971/89 (***).  De tegenwaarde in nationale valuta is die welke van toepassing is op 8 november 1990.  (*) PB nr. L 379 van 30. 12. 1979, blz. 1.  (**) PB nr. L 247 van 16. 9. 1984, blz. 1.  (***) PB nr. L 189 van 4. 7. 1989, blz. 1.".  Artikel 4  Aan artikel 43 van Richtlijn 78/660/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De Lid-Staten kunnen toestaan dat de in lid 1, punt 12, verlangde gegevens niet worden verstrekt wanneer deze gegevens kunnen worden herleid tot een bepaald lid van de genoemde organen.".  Artikel 5  Artikel 44 van Richtlijn 78/660/EEG wordt vervangen door:  »Artikel 44  1. De Lid-Staten kunnen toestaan dat de in artikel 11 bedoelde vennootschappen een verkorte toelichting opstellen waarin de in artikel 43, lid 1, punten 5 tot en met 12, genoemde gegevens achterwege worden gelaten. In de toelichting moet evenwel voor het geheel van de betrokken posten de in artikel 43, lid 1, punt 6, verlangde informatie door middel van een totaalbedrag worden verstrekt.  2. De Lid-Staten kunnen bovendien toestaan, dat de in lid 1 bedoelde vennootschappen worden ontheven van de verplichting om de in artikel 15, lid 3, onder a), en lid 4, de artikelen 18 en 21, artikel 29, lid 2, artikel 30, tweede alinea, artikel 34, lid 2, artikel 40, lid 2, en artikel 42, tweede alinea, verlangde informatie in de toelichting te verstrekken.  3. Artikel 12 is van toepassing.".  Artikel 6  Aan artikel 46 van Richtlijn 78/660/EEG wordt het volgende lid toegevoegd:  »3. De Lid-Staten kunnen toestaan dat de in artikel 11 bedoelde vennootschappen geen jaarverslag opstellen mits zij de in artikel 22, lid 2, van Richtlijn 77/91/EEG bedoelde informatie betreffende het verkrijgen van eigen aandelen in de toelichting opnemen.".  Artikel 7  Artikel 47, lid 2, onder b), van Richtlijn 78/660/EEG wordt vervangen door:  »b) een verkorte toelichting overeenkomstig artikel 44.".  Artikel 8  Het volgende artikel wordt in Richtlijn 78/660/EEG ingevoegd:  »Artikel 50 bis  De jaarrekening kan, naast de openbaarmaking in de muntsoort waarin zij is opgesteld, ook openbaar gemaakt worden in ecu, zulks met gebruikmaking van de omrekeningskoers op de balansdatum. Deze koers wordt in de toelichting aangegeven.".  Artikel 9  Het volgende artikel wordt in Richtlijn 83/349/EEG ingevoegd:  »Artikel 38 bis  De geconsolideerde jaarrekening kan, naast de openbaarmaking in de muntsoort waarin zij is opgesteld, ook openbaar gemaakt worden in ecu, zulks met gebruikmaking van de omrekeningskoers op de datum van de geconsolideerde balans. Deze koers wordt in de toelichting aangegeven.".  Artikel 10  1. De Lid-Staten doen vóór 1 januari 1993 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat de bepalingen waarin deze richtlijn voorziet, eerst van toepassing zijn op de rekening van het boekjaar dat op 1 januari 1995 of in de loop van 1995 begint.  3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van alle belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 8 november 1990.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. ROMITA  (1) PB nr. C 287 van 11.11. 1986, blz. 5, en  PB nr. C 318 van 20. 12. 1989, blz. 12.  (2) PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 257, en besluit van 24 oktober 1990 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 139 van 5. 6. 1989, blz. 42.  (4) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11.  (5) PB nr. C 287 van 14. 11. 1986, blz. 1.  (6) PB nr. C 197 van 27. 7. 1988, blz. 6.  (7) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 1.  (1) PB nr. L 193 van 18. 7. 1983, blz. 1.