Avis juridique important

|

31999L0044

Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen

Publicatieblad Nr. L 171 van 07/07/1999 blz. 0012 - 0016

RICHTLIJN 1999/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 25 mei 1999betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag en in het licht van de op 18 maart 1999 door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke tekst(3),(1) Overwegende dat in artikel 153, leden 1 en 3, van het Verdrag is bepaald dat de Gemeenschap bijdraagt tot de verwezenlijking van een hoog niveau van consumentenbescherming door middel van de maatregelen die zij op grond van artikel 95 neemt;(2) Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrij verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat het vrij verkeer van goederen niet alleen ziet op transacties in het zakenleven, maar ook op transacties van particulieren; dat het inhoudt dat consumenten die in de ene lidstaat wonen op het grondgebied van een andere lidstaat goederen kunnen inkopen op basis van een eenvormig minimumpakket billijke voorschriften betreffende de verkoop van consumptiegoederen;(3) Overwegende dat de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verkoop van consumptiegoederen talrijke verschillen te zien geven, zodat ook de nationale markten voor consumptiegoederen van elkaar verschillen en de concurrentie tussen de verkopers kan worden vervalst;(4) Overwegende dat de consument die van de grote markt wil profiteren door in een andere lidstaat dan die waar hij woont goederen aan te schaffen, een fundamentele rol bij de voltooiing van de interne markt speelt; dat het ontstaan van kunstmatige nieuwe grenzen en onderling afgeschermde markten verhinderd dient te worden; dat de mogelijkheden voor de consument sterk zijn uitgebreid dankzij de nieuwe communicatietechnologieën die gemakkelijk toegang bieden tot de distributiesystemen van andere lidstaten of van derde landen; dat het ontbreken van een minimale harmonisatie van de voorschriften inzake de verkoop van consumptiegoederen de ontwikkeling van de goederenverkoop via de nieuwe technologieën voor communicatie op afstand ernstig in het gedrang zal brengen;(5) Overwegende dat het scheppen van een gemeenschappelijke minimale regelgeving voor de consument die geldt onafhankelijk van de plaats van aankoop van goederen binnen de Gemeenschap, het vertrouwen van de consument zal versterken en hem in staat zal stellen ten volle van de interne markt te profiteren;(6) Overwegende dat de voornaamste problemen van de consument en de belangrijkste bron van conflicten met verkopers verband houden met het gebrek aan overeenstemming van de goederen met de overeenkomst; dat derhalve de nationale wetgevingen betreffende de verkoop van consumptiegoederen in dezen nader tot elkaar dienen te worden gebracht, evenwel zonder afbreuk te doen aan de nationaalrechtelijke beginselen en bepalingen inzake contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid;(7) Overwegende dat de goederen vooral moeten overeenstemmen met de overeenkomst; dat overeenstemming met de overeenkomst kan worden beschouwd als een gemeenschappelijk beginsel van de diverse nationale rechtstradities; dat het in bepaalde nationale rechtstradities wellicht niet mogelijk is om op grond van uitsluitend dit beginsel een minimaal beschermingsniveau voor de consument te waarborgen; dat voor dergelijke rechtstradities aanvullende nationale bepalingen van nut kunnen zijn om de bescherming van de consument te waarborgen voor gevallen waarin de partijen in de overeenkomst geen specifieke bedingen hebben opgenomen dan wel bedingen of afspraken die direct of indirect voorzien in afstand of beperking van de rechten van de consument en - voor zover de betrokken rechten voortvloeien uit deze richtlijn -, niet bindend zijn voor de consument;(8) Overwegende dat het ter vergemakkelijking van de toepassing van het beginsel van overeenstemming met de overeenkomst dienstig is een weerlegbaar vermoeden van overeenstemming met de overeenkomst in te voeren dat de meest voorkomende situaties bestrijkt; dat dit vermoeden de contractvrijheid van de partijen onverlet laat; dat voorts wanneer specifieke bedingen in de overeenkomst ontbreken of de minimumclausule van toepassing is, de elementen waaruit dit vermoeden bestaat mogen worden gebruikt om het gebrek aan overeenstemming van de goederen met de overeenkomst vast te stellen; dat de kwaliteit en de prestaties die de consument redelijkerwijs mag verwachten, onder andere afhankelijk zijn van de vraag of de goederen nieuw dan wel tweedehands zijn; dat de elementen waaruit dit vermoeden bestaat cumulatief zijn; dat, wanneer een bepaald element in de omstandigheden van het geval duidelijk niet van toepassing is, de overige elementen van het vermoeden niettemin van toepassing blijven;(9) Overwegende dat tegenover de consument de verkoper rechtstreeks aansprakelijk moet zijn voor de overeenstemming van de goederen met de overeenkomst; dat deze oplossing van oudsher in de rechtsstelsels van de lidstaten voorkomt; dat de verkoper vrij moet blijven om onder de in het nationale recht geldende voorwaarden, verhaal te nemen op de producent, op een eerdere verkoper in dezelfde contractuele keten of op enige andere tussenpersoon, tenzij hij afstand heeft gedaan van zijn rechten; dat deze richtlijn het beginsel van contractvrijheid tussen verkoper, producent, eerdere verkoper of enige andere tussenpersoon onverlet laat; dat het nationale recht bepaalt op wie en hoe verhaal kan worden genomen;(10) Overwegende dat in geval van niet-overeenstemming van de goederen met de overeenkomst, de consument het recht moet hebben om de goederen kosteloos met de overeenkomst in overeenstemming te laten brengen, waarbij hij kan kiezen tussen herstel of vervanging, of, bij gebreke daarvan, recht moet hebben op een prijsvermindering of op ontbinding van de overeenkomst;(11) Overwegende dat de consument in eerste instantie van de verkoper kan verlangen dat deze de goederen herstelt of vervangt tenzij deze vormen van genoegdoening onmogelijk of buiten verhouding zijn; dat het al dan niet buiten verhouding zijn van een vorm van genoegdoening objectief moet worden vastgesteld; dat een bepaalde vorm van genoegdoening buiten verhouding is als hij, vergeleken met de andere vorm van genoegdoening onredelijke kosten met zich brengt; dat de kosten van een vorm van genoegdoening onredelijk zijn als zij beduidend hoger liggen dan de kosten van de andere vorm van genoegdoening;(12) Overwegende dat de verkoper in geval van een gebrek aan overeenstemming de consument steeds, bij wijze van schikking, om het even welke beschikbare vorm van genoegdoening kan voorstellen; dat het de consument vrij staat dat voorstel aan te nemen of af te wijzen;(13) Overwegende dat het, teneinde de consument in staat te stellen van de interne markt gebruik te maken en in een andere lidstaat consumptiegoederen te kopen, aanbeveling verdient dat de producent van consumptiegoederen die in meerdere lidstaten worden verkocht, in het belang van de consument zijn producten vergezeld doet gaan van een lijst van contactadressen met ten minste één contactadres per lidstaat waar de betrokken goederen worden verkocht;(14) Overwegende dat de verwijzingen naar het tijdstip van aflevering niet met zich brengen dat lidstaten hun voorschriften over de overgang van het risico moeten wijzigen;(15) Overwegende dat het de lidstaten vrij staat te bepalen dat elke terugbetaling aan de consument kan worden verminderd teneinde rekening te houden met het gebruik dat de consument van het goed heeft gehad sedert het hem is afgeleverd; dat de gedetailleerde regeling betreffende de wijze waarop tot de ontbinding van de overeenkomst wordt gekomen, kan worden vastgelegd in het nationale recht;(16) Overwegende dat de specifieke aard van tweedehandsgoederen het in de regel onmogelijk maakt ze te vervangen; dat het recht van de consument op vervanging derhalve voor deze goederen over het algemeen niet kan worden uitgeoefend; dat de lidstaten kunnen toestaan dat de partijen voor dergelijke goederen een kortere aansprakelijkheidstermijn overeenkomen;(17) Overwegende dat het passend is de termijn te beperken waarbinnen de verkoper aansprakelijk is voor een gebrek aan overeenstemming dat bestaat ten tijde van de aflevering van de goederen; dat de lidstaten voorts een verjaringstermijn kunnen vaststellen waarbinnen de consumenten hun rechten kunnen uitoefenen, doch dat deze verjaringstermijn niet mag verstrijken binnen twee jaar na de aflevering van de goederen; dat, indien de verjaringstermijn volgens de nationale wetgeving niet ingaat ten tijde van de aflevering van de goederen, de totale duur van de verjaringstermijn volgens de nationale wetgeving niet korter mag zijn dan twee jaar vanaf het tijdstip van aflevering;(18) Overwegende dat de lidstaten kunnen voorzien in schorsing, of stuiting van de termijn waarbinnen een gebrek aan overeenstemming zich moet manifesteren en van de verjaringstermijn, waar toepasselijk en volgens het nationale recht, in geval van herstelling, vervanging of van onderhandelingen tussen verkoper en consument met het oog op een minnelijke schikking;(19) Overwegende dat de lidstaten een termijn moeten kunnen vaststellen waarbinnen de consument de verkoper op de hoogte moet stellen van een gebrek aan overeenstemming; dat de lidstaten een hoger beschermingsniveau voor de consument mogen waarborgen door zo'n verplichting niet in te voeren; dat consumenten in de gehele Gemeenschap in elk geval over een termijn van ten minste twee maanden moeten beschikken om de verkoper op de hoogte te stellen van een gebrek aan overeenstemming;(20) Overwegende dat de lidstaten ervoor moeten waken dat de kennisgevingstermijn de over de grens winkelende consument niet benadeelt; dat zij de Commissie in kennis moeten stellen van het gebruik dat zij van deze bepaling maken; dat de Commissie de gevolgen in het oog moet houden die de uiteenlopende toepassing van deze bepaling heeft voor de consument en voor de interne markt; dat informatie over het gebruik dat een lidstaat maakt van deze bepaling voor de andere lidstaten en voor de consumenten en consumentenorganisaties in de gehele Gemeenschap beschikbaar moet zijn; dat derhalve een overzicht van de situatie in alle lidstaten in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen moet worden bekendgemaakt;(21) Overwegende dat het voor bepaalde categorieën goederen vaste praktijk is dat verkopers en producenten garanties geven voor gebreken die zich binnen een bepaalde termijn manifesteren; dat deze praktijk kan bijdragen tot versterking van de concurrentie; dat dergelijke garanties weliswaar een legitiem marketinginstrument zijn, doch de consument niet mogen misleiden; dat teneinde te verzekeren dat de consument niet misleid wordt, de garanties bepaalde gegevens moeten bevatten, onder meer een verklaring dat zij de rechten van de consument onverlet laten;(22) Overwegende dat de partijen niet in onderlinge overeenstemming mogen voorzien in afstand of beperking van de rechten van de consument omdat dit de wettelijke bescherming zou uithollen; dat dit beginsel ook moet gelden voor bedingen volgens welke de consument op het ogenblik van het sluiten van de overeenkomst van elk gebrek aan overeenstemming van het consumptiegoed op de hoogte was; dat de bescherming die de consument krachtens deze richtlijn geniet niet mag worden verminderd door de keuze van het recht van een niet-lidstaat als het op de overeenkomst van toepassing zijnde recht;(23) Overwegende dat de wetgeving en de rechtspraak op dit gebied in de diverse lidstaten blijk geven van een toenemende inspanning teneinde de consument een bescherming van hoog niveau te garanderen; dat in het licht van deze ontwikkeling en van de met de uitvoering van deze richtlijn opgedane ervaring verdergaande harmonisatie nodig kan blijken, met name door te voorzien in rechtstreekse aansprakelijkheid van de producent voor gebreken waarvoor hij verantwoordelijk is;(24) Overwegende dat de lidstaten de mogelijkheid moeten hebben op het door deze richtlijn bestreken gebied strengere voorschriften vast te stellen of te handhaven teneinde de consument een nog hoger beschermingsniveau te bieden;(25) Overwegende dat de lidstaten, overeenkomstig de aanbeveling van de Commissie van 30 maart 1998 betreffende de principes die van toepassing zijn op de organen die verantwoordelijk zijn voor de buitengerechtelijke beslechting van consumentengeschillen(4), organen kunnen oprichten die een onpartijdige en efficiënte behandeling van klachten in een nationale of grensoverschrijdende context waarborgen en die de consumenten als bemiddelaar kunnen aanzoeken;(26) Overwegende dat het met het oog op de bescherming van de collectieve belangen van consumenten dienstig is deze richtlijn op te nemen op de lijst van richtlijnen in de bijlage bij Richtlijn 98/27/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 1998 betreffende het doen staken van inbreuken in het raam van de bescherming van de consumentenbelangen(5),HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Werkingssfeer en definities1. Deze richtlijn beoogt de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen, teneinde in het kader van de interne markt een eenvormig minimumniveau van consumentenbescherming te verzekeren.2. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) consument: iedere natuurlijke persoon die bij de onder deze richtlijn vallende overeenkomsten handelt voor doeleinden die geen verband houden met zijn beroep of bedrijf;b) consumptiegoederen: alle roerende lichamelijke zaken, behalve:- goederen die executoriaal of anderszins gerechtelijk worden verkocht;- water en gas die niet marktklaar zijn gemaakt in een bepaald volume of in een bepaalde hoeveelheid;- elektriciteit;c) verkoper: iedere natuurlijke of rechtspersoon die uit hoofde van een overeenkomst in het kader van zijn bedrijf of beroep consumptiegoederen verkoopt;d) producent: de fabrikant van consumptiegoederen, de importeur van consumptiegoederen op het grondgebied van de Europese Gemeenschap of elke andere persoon die zich als producent voordoet door zijn naam, handelsmerk of enig ander onderscheidend teken op de consumptiegoederen aan te brengen;e) garantie: elke door een verkoper of producent tegenover de consument zonder bijkomende kosten aangegane verbintenis om de betaalde prijs terug te betalen, of om de consumptiegoederen te vervangen of te herstellen, of om zich er op enigerlei wijze om te bekommeren, indien de goederen niet overeenstemmen met de beschrijving in het garantiebewijs of in de desbetreffende reclame;f) herstelling: de consumptiegoederen in geval van gebrek aan overeenstemming met de overeenkomst in overeenstemming brengen.3. De lidstaten kunnen bepalen, dat tweedehandsgoederen die worden verkocht op een openbare veiling, waarop de consument in eigen persoon aanwezig kan zijn, niet als "consumptiegoederen" worden beschouwd.4. Overeenkomsten tot levering van te vervaardigen of voort te brengen consumptiegoederen vallen eveneens onder deze richtlijn.Artikel 2Overeenstemming met de overeenkomst1. De verkoper is verplicht aan de consument goederen af te leveren die met de koopovereenkomst in overeenstemming zijn.2. Overeenstemming met de overeenkomst wordt vermoed, wanneer de consumptiegoederen:a) in overeenstemming zijn met de door de verkoper gegeven beschrijving ervan, en de eigenschappen bezitten van de goederen die de verkoper aan de consument als monster of als model heeft getoond;b) geschikt zijn voor elk bijzonder door de consument gewenst gebruik dat deze aan de verkoper bij het sluiten van de overeenkomst heeft medegedeeld en welke de verkoper heeft aanvaard;c) geschikt zijn voor het gebruik waartoe goederen van dezelfde soort gewoonlijk dienen;d) de kwaliteit en prestaties bieden die voor goederen van dezelfde soort normaal zijn en die de consument redelijkerwijs mag verwachten, gelet op de aard van de goederen en op de eventuele door de verkoper, de producent of diens vertegenwoordiger - met name in reclame of etikettering - publiekelijk gedane mededelingen over de bijzondere kenmerken ervan.3. In de zin van dit artikel kan er geen sprake zijn van gebrek aan overeenstemming wanneer het gebrek op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst de consument bekend was of redelijkerwijs niet onbekend kon zijn, of wanneer het gebrek zijn oorsprong heeft in door de consument geleverde grondstoffen.4. De verkoper is niet gebonden door de in lid 2, onder d), bedoelde publiekelijk afgelegde mededelingen indien hij:- aantoont dat de mededeling in kwestie hem niet bekend was en hem redelijkerwijs niet bekend kon zijn;- aantoont dat deze mededeling op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst was rechtgezet;- aantoont dat de beslissing tot aankoop van de consumptiegoederen niet door deze mededeling beïnvloed kan zijn.5. Gebrek aan overeenstemming ten gevolge van een verkeerde installatie van de consumptiegoederen wordt gelijkgesteld met gebrek aan overeenstemming van de goederen met de overeenkomst, wanneer de installatie deel uitmaakt van de koopovereenkomst betreffende de goederen en door de verkoper of onder diens verantwoordelijkheid is uitgevoerd. Hetzelfde geldt als voor montage door de consument bestemde goederen door de consument zijn geïnstalleerd en de verkeerde installatie een gevolg is van een gebrek in de montagehandleiding.Artikel 3Rechten van de consument1. De verkoper is jegens de consument aansprakelijk voor elk gebrek aan overeenstemming dat bestaat bij de aflevering van de goederen.2. In geval van gebrek aan overeenstemming, heeft de consument het recht dat de goederen kosteloos door herstelling of vervanging in overeenstemming worden gebracht, overeenkomstig lid 3, of dat de prijs op passende wijze wordt verminderd of dat de koopovereenkomst met betrekking tot deze goederen wordt ontbonden, overeenkomstig de leden 5 en 6.3. In eerste instantie heeft de consument het recht om van de verkoper het kosteloze herstel of de kosteloze vervanging van de goederen te verlangen behalve als dat onmogelijk of buiten verhouding zou zijn.Een vorm van genoegdoening wordt geacht buiten verhouding te zijn indien zij voor de verkoper kosten meebrengt die, vergeleken met de alternatieve vorm van genoegdoening onredelijk zijn, gelet op:- de waarde die de goederen zonder het gebrek aan overeenstemming zouden hebben;- de ernst van het gebrek aan overeenstemming en- de vraag, of de alternatieve vorm van genoegdoening concreet mogelijk is zonder ernstig overlast voor de consument.Herstelling of vervanging moet, rekening houdend met de aard van de goederen en het gebruik van de goederen dat de consument wenste, binnen een redelijke termijn en zonder ernstige overlast voor de consument plaatsvinden.4. De term "kosteloos" in de leden 2 en 3 heeft betrekking op de kosten die gemaakt moeten worden om de goederen in overeenstemming te brengen, met name de kosten van verzending, loon en materiaal.5. De consument kan een passende prijsvermindering of de ontbinding van de koopovereenkomst verlangen:- indien hij geen aanspraak kan maken op herstelling of vervanging, of- indien de verkoper niet binnen een redelijke termijn tot genoegdoening is overgegaan, of- indien de verkoper niet zonder ernstige overlast voor de consument tot genoegdoening is overgegaan.6. Ontbinding van de overeenkomst kan niet worden verlangd indien het gebrek aan overeenstemming van geringe betekenis is.Artikel 4Recht van verhaalWanneer de eindverkoper jegens de consument aansprakelijk is uit hoofde van een gebrek aan overeenstemming dat voortvloeit uit een handelen of nalaten van de producent, van een eerdere verkoper in dezelfde contractuele keten of van enige andere tussenpersoon, kan de eindverkoper verhaal nemen op de aansprakelijke persoon of personen in de contractuele keten. De persoon of personen op wie de eindverkoper verhaal kan nemen alsmede de rechtsvorderingen en de wijze van procederen worden bepaald door het nationale recht.Artikel 5Termijnen1. De verkoper is aansprakelijk krachtens artikel 3 wanneer het gebrek aan overeenstemming zich manifesteert binnen een termijn van twee jaar vanaf de aflevering van de goederen. Indien voor de uitoefening van de in artikel 3, lid 2, vermelde rechten in de nationale wetgeving een verjaringstermijn geldt, kan die niet verstrijken binnen een periode van twee jaar vanaf de aflevering.2. De lidstaten kunnen bepalen dat de consument zijn rechten niet kan uitoefenen dan wanneer hij de verkoper binnen een termijn van twee maanden na de datum waarop hij het gebrek aan overeenstemming heeft vastgesteld, hiervan op de hoogte heeft gebracht.De lidstaten stellen de Commissie in kennis van het gebruik dat zij van dit lid maken. De Commissie houdt de gevolgen in het oog die deze aan de lidstaten geboden keuzemogelijkheid heeft voor de consument en voor de interne markt.Uiterlijk 3 januari 2003 stelt de Commissie een verslag op over het gebruik dat de lidstaten van dit lid maken. Dit verslag wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.3. Manifesteert zich een gebrek aan overeenstemming binnen een termijn van zes maanden vanaf de aflevering van de goederen, dan geldt tot bewijs van het tegendeel het vermoeden dat dit gebrek bestond op het tijdstip van aflevering tenzij dit vermoeden onverenigbaar is met de aard van de goederen of met de aard van het gebrek aan overeenstemming.Artikel 6Garanties1. Elke garantie is juridisch bindend voor degene die haar biedt, volgens de in het garantiebewijs en in de daarmee samenhangende reclame vastgestelde voorwaarden.2. In de garantie:- moet vermeld staan dat de consument krachtens de toepasselijke nationale wetgeving betreffende de verkoop van consumptiegoederen wettelijke rechten heeft en moet duidelijk worden gesteld dat de garantie die rechten onverlet laat;- moeten in duidelijke en begrijpelijke taal de inhoud van de garantie en de essentiële gegevens vermeld staan die noodzakelijk zijn om van de garantie gebruik te kunnen maken, met name de duur en het geografische toepassingsgebied van de garantie, alsmede de naam en het adres van de garant.3. Op verzoek van de consument moet de garantie schriftelijk of op een andere te zijner beschikking staande en voor hem toegankelijke duurzame drager beschikbaar worden gesteld.4. De lidstaat waar de consumptiegoederen op de markt worden gebracht, kan, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, bepalen dat op zijn grondgebied de garantie wordt gesteld in één of meer talen die hij uit de officiële talen van de Gemeenschap kiest.5. Indien een garantie inbreuk maakt op de voorschriften van de leden 2, 3 en 4, doet dat op generlei wijze afbreuk aan de geldigheid ervan en kan de consument zich er toch op beroepen en verlangen dat die wordt gehonoreerd.Artikel 7Dwingend karakter1. Contractuele bedingen of afspraken die zijn overeengekomen met de verkoper voordat het gebrek aan overeenstemming ter kennis van de verkoper is gebracht en die direct of indirect voorzien in afstand of beperking van uit deze richtlijn voortvloeiende rechten, binden, onder de in het nationale recht geldende voorwaarden, de consument niet.De lidstaten kunnen bepalen dat de verkoper en de consument voor tweedehandsgoederen in de overeenkomst voorwaarden of afspraken kunnen overeenkomen omtrent een kortere aansprakelijkheidstermijn voor de verkoper dan die van artikel 5, lid 1. Deze termijn mag niet korter zijn dan één jaar.2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen, om ervoor te zorgen dat de consument de door deze richtlijn geboden bescherming niet wordt ontzegd door de keuze van het recht van een derde land niet-lidstaat als recht dat op de overeenkomst van toepassing is, wanneer er een nauwe band bestaat tussen de overeenkomst en het grondgebied van een lidstaat.Artikel 8Nationaal recht en minimum aan bescherming1. De uit deze richtlijn voortvloeiende rechten worden uitgeoefend onverminderd andere rechten die de consument krachtens nationale voorschriften inzake contractuele of niet-contractuele aansprakelijkheid kan doen gelden.2. De lidstaten kunnen op het door deze richtlijn bestreken gebied strengere voorschriften vaststellen of handhaven voorzover deze met het Verdrag verenigbaar zijn, teneinde de consument een hogere graad van bescherming te verzekeren.Artikel 9De lidstaten nemen passende maatregelen om de consumenten op de hoogte te brengen van de nationale wettelijke bepalingen die met het oog op de omzetting van deze richtlijn zijn vastgesteld en moedigen, waar passend, beroepsorganisaties aan om de consumenten over hun rechten in te lichten.Artikel 10De bijlage bij Richtlijn 1999/27/EG wordt als volgt aangevuld: "10. Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen (PB L 171 van 7.7.1999, blz. 12).".Artikel 11Omzetting1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 12EvaluatieDe Commissie evalueert uiterlijk 7 juli 2006 de toepassing van deze richtlijn en brengt verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad. In het verslag wordt onder meer aandacht besteed aan de mogelijkheid producenten rechtstreeks aansprakelijk te stellen; indien passend, zal het verslag vergezeld gaan van voorstellen.Artikel 13InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 14Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 25 mei 1999.Voor het Europees ParlementDe voorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe voorzitterH. EICHEL(1) PB C 307 van 16.10.1996, blz. 8, enPB C 148 van 14.5.1998, blz. 12.(2) PB C 66 van 3.3.1997, blz. 5.(3) Advies van het Europees Parlement van 10 maart 1998 (PB C 140 van 6.4.1998, blz. 30), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 september 1998 (PB C 333 van 30.10.1998, blz. 46) en besluit van het Europees Parlement van 17 december 1998 (PB C 98 van 9.4.1999, blz. 226). Besluit van het Europees Parlement van 5 mei 1999. Besluit van de Raad van 17 mei 1999.(4) PB L 115 van 17.4.1998, blz. 31.(5) PB L 166 van 11.6.1998, blz. 51.


Avis juridique important

|

31994L0047

Richtlijn 94/47/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen

Publicatieblad Nr. L 280 van 29/10/1994 blz. 0083 - 0087 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 27 blz. 0040  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 27 blz. 0040

RICHTLIJN  94/47/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN VAN DE RAAD van 26 oktober 1994 betreffende de bescherming  van de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake de verkrijging van  een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederenHET EUROPEES PARLEMENT EN  DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie  (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (2), Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag  (3), 1.  Overwegende dat de verschillen tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot  overeenkomsten inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende  goederen kunnen leiden tot belemmering van de goede werking van de interne markt, tot  concurrentievervalsing en tot opdeling van de nationale markten; 2.  Overwegende dat de doelstelling van deze richtlijn erin bestaat op dit terrein een minimale  basis van gemeenschappelijke regels te creëren die het mogelijk maakt de goede werking van de  interne markt en zodoende de bescherming van de verkrijgers te garanderen; dat het voldoende is dat  deze regels alleen betrekking hebben op bepaalde aspecten van de contractuele transacties, namelijk  de informatie over de wezenlijke bestanddelen van de overeenkomst, de wijze waarop deze informatie  wordt meegedeeld en de procedure en wijze van verbreking en terugtreding; dat het passende  instrument om deze doelstelling te bereiken een richtlijn is; dat deze richtlijn bijgevolg strookt  met het subsidiariteitsbeginsel; 3.  Overwegende dat het juridische karakter van de rechten waarop de in deze richtlijn bedoelde  overeenkomsten betrekking hebben sterk verschilt per Lid-Staat; dat deze diversiteit derhalve in  een voldoende ruime definitie van die overeenkomsten moet worden gevat, zonder dat zulks een  communautaire harmonisatie van dat juridische karakter impliceert; 4.  Overwegende dat deze richtlijn noch de mate waarin in de Lid-Staten overeenkomsten inzake  deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen kunnen worden gesloten noch de  rechtsgrondslag van die overeenkomsten beoogt te regelen; 5.  Overwegende dat overeenkomsten betreffende de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik  van een of meer onroerende goederen in de praktijk verschillen van huurovereenkomsten; dat dit  verschil onder meer tot uitdrukking komt in de betalingswijze; 6.  Overwegende dat op de markt hotels, hotelresidenties of andere soortgelijke residentiële  toeristische structuren betrokken zijn bij contractuele transacties van het type waarvoor deze  richtlijn diende te worden opgesteld; 7.  Overwegende dat misleidende of onvolledige gegevens in de informatie die over de verkoop van  rechten van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen wordt verstrekt, dienen te worden  vermeden; dat deze informatie dient te worden aangevuld met een document waarover iedereen die  daarom vraagt, moet kunnen beschikken; dat de in dit document opgenomen inlichtingen deel moeten  uitmaken van de overeenkomst inzake de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of  meer onroerende goederen; 8.  Overwegende dat, om de verkrijger een hoog beschermingsniveau te bieden en gezien de bijzondere  kenmerken van systemen voor deeltijds gebruik van onroerende goederen, de overeenkomst voor de  verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen ten minste  bepaalde elementen moet bevatten; 9.  Overwegende dat het, teneinde op dit gebied tot een doeltreffende bescherming van de  verkrijgers te komen, dienstig is de minimumverplichtingen vast te leggen waaraan de vervreemders  zich jegens de verkrijgers dienen te houden; 10.  Overwegende dat de overeenkomst voor de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van  een of meer onroerende goederen dient te worden gesteld in een van de officiële talen van de  Gemeenschap, namelijk ofwel in de taal of een van de talen van de Lid-Staat waar de verkrijger  woont, ofwel in de taal of een van de talen van de Lid-Staat waarvan hij onderdaan is; dat de  Lid-Staat waar de verkrijger woont evenwel kan bepalen dat de overeenkomst gesteld dient te worden  in de taal (talen) van dat land welke officiële taal (talen) van de Gemeenschap is (zijn); dat met  het oog op de formaliteiten welke vervuld moeten worden in de Lid-Staat waarin het goed gelegen is,  dient te worden voorzien in een eensluidende vertaling van de overeenkomst; 11.  Overwegende dat, teneinde de verkrijger in staat te stellen zich een beter beeld te vormen van  de rechten en de verplichtingen die aan de overeenkomst zijn verbonden, hem een bedenktijd moet  worden toegestaan waarbinnen hij uit de overeenkomst kan terugtreden, aangezien het onroerend goed  dikwijls in een ander land is gelegen dan dat waar de verkrijger woont en aan een andere wetgeving  dan de zijne onderworpen is; 12.  Overwegende dat, indien de vervreemder verlangt dat vóór de afloop van de termijn waarbinnen  de verkrijger uit de overeenkomst kan terugtreden voorschotten worden betaald, dit de bescherming  van de verkrijger kan verminderen; dat de betaling van voorschotten vóór de afloop van  bovengenoemde termijn derhalve moet worden verboden; 13.  Overwegende dat bepaald moet worden dat bij verbreking van of terugtreding uit een  overeenkomst voor de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van een of meer onroerende  goederen waarvan de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een lening die aan de verkrijger  verstrekt is door de vervreemder of door een derde partij op grond van een overeenkomst tussen de  derde en de vervreemder, ook de lenings-overeenkomst zonder boete wordt verbroken; 14.  Overwegende dat het gevaar bestaat dat de consument in bepaalde gevallen de hem krachtens deze  richtlijn toegekende bescherming onthouden wordt doordat het recht van een derde land als voor de  overeenkomst geldend recht wordt vastgesteld; dat derhalve bepalingen moeten worden vastgesteld om  dit gevaar te weren; 15.  Overwegende dat het de taak van de Lid-Staten is, maatregelen vast te stellen om te verzekeren  dat de vervreemder zijn verplichtingen nakomt, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Deze richtlijn strekt tot onderlinge aanpassing van de wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen van de Lid-Staten betreffende de bescherming van de verkrijger voor  wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten die direct of indirect te maken hebben met het  verkrijgen van een recht op deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen. Deze richtlijn heeft alleen betrekking op de volgende aspecten van de bepalingen inzake  contractuele transacties: -  de informatie over de wezenlijke bestanddelen van de overeenkomst en de wijze waarop deze  informatie wordt meegedeeld; -  de procedure voor en de wijze van verbreking en terugtreding. De Lid-Staten blijven met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag bevoegd ten  aanzien van de andere aspecten, waaronder de bepaling van het juridische karakter van de rechten  waarop de in deze richtlijn bedoelde overeenkomsten betrekking hebben. Artikel 2 In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder: -  "overeenkomst die direct of indirect te maken heeft met de verkrijging van een recht van  deeltijds gebruik van een of meer onroerende goederen", hierna te noemen "overeenkomst": elke  overeenkomst of groep overeenkomsten met een looptijd van ten minste drie jaar, waarbij, direct of  indirect, tegen een bepaalde totaalprijs een zakelijk recht of enig ander recht op het gebruik van  een of meer onroerende goederen gedurende een bepaalde of bepaalbare periode per jaar van minstens  één week ontstaat, wordt overgedragen of het voorwerp uitmaakt van een verbintenis tot overdracht; -  "onroerend goed": elk voor bewoning bestemd gebouw of deel ervan waarop het in de overeenkomst  bedoelde recht betrekking heeft; -  "vervreemder": iedere natuurlijke of rechtspersoon die, bij een onder deze richtlijn vallende  transactie en in het kader van zijn beroepsuitoefening, het in de overeenkomst bedoelde recht doet  ontstaan of overdraagt dan wel zich ertoe verbindt dit over te dragen; -  "verkrijger": iedere natuurlijke persoon die, bij een onder deze richtlijn vallende transactie,  handelt voor doeleinden welke geacht kunnen worden niet binnen het kader van zijn  beroepsuitoefening te liggen, en aan wie het in de overeenkomst bedoelde recht wordt overgedragen  of voor wie het in de overeenkomst bedoelde recht in het leven wordt geroepen. Artikel 3 1.  De Lid-Staten nemen in hun wetgeving maatregelen op waarbij de vervreemder wordt  verplicht om aan een ieder die informatie wenst over het onroerend goed of de onroerende goederen,  een document te overhandigen dat, naast een algemene beschrijving van dit goed of deze goederen,  ten minste beknopte en exacte informatie bevat over de in de bijlage onder a) tot en met g), i) en  l) genoemde aspecten alsmede gegevens over de wijze waarop nadere inlichtingen kunnen worden  verkregen. 2.  De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat alle in lid 1 bedoelde informatie een integrerend  deel uitmaakt van de overeenkomst. Behoudens een uitdrukkelijk akkoord tussen de partijen mogen wijzigingen in de informatie vervat in  het in lid 1 bedoelde document alleen voortvloeien uit omstandigheden buiten de wil van de  vervreemder. De wijzigingen in deze informatie moeten vóór de sluiting van de overeenkomst aan de verkrijger  worden meegedeeld. Deze wijzigingen moeten uitdrukkelijk in de overeenkomst worden vermeld. 3.  In iedere reclame voor het betrokken onroerend goed moet worden meegedeeld dat het in lid 1  bedoelde document verkrijgbaar is en waar het verkrijgbaar is. Artikel 4 De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving: -  dat de overeenkomst, die schriftelijk moet zijn, ten minste de in de bijlage genoemde gegevens  moet bevatten; -  dat de overeenkomst en het in artikel 3, lid 1, bedoelde document moeten worden gesteld in een  van de officiële talen van de Gemeenschap, die, ter keuze van de verkrijger, de taal of een van de  talen is van de Lid-Staat waar hij woont, of de taal of een van de talen van de Lid-Staat waarvan  hij onderdaan is. De Lid-Staat waar de verkrijger woont, kan echter bepalen dat de overeenkomst in  elk geval ten minste moet worden gesteld in de taal (talen) van dat land welke officiële taal  (talen) van de Gemeenschap is (zijn), en -  dat de verkoper ervoor moet zorgen dat de verkrijger een eensluidende vertaling van de  overeenkomst ontvangt in een van de officiële talen van de Gemeenschap, die de taal of een van de  talen is van de Lid-Staat waar het onroerend goed gelegen is. Artikel 5 De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving het volgende: 1.  Naast de mogelijkheden waarover de verkrijger beschikt uit hoofde van de nationale wetgevingen  inzake de ongeldigheid van overeenkomsten, heeft hij het recht om: -  binnen tien kalenderdagen na de ondertekening van de overeenkomst door beide partijen of na de  ondertekening door beide partijen van een bindende voorlopige overeenkomst, zonder opgave van  redenen uit de overeenkomst terug te treden. Wanneer de tiende dag een algemeen erkende feestdag  is, wordt deze termijn verlengd tot de eerstvolgende werkdag; -  indien de overeenkomst de in de bijlage onder a), b), c), d), nummers 1 en 2, h), i), k), l) en  m) genoemde gegevens niet bevat op het moment van de ondertekening van de overeenkomst door beide  partijen of van de ondertekening door beide partijen van een bindende voorlopige overeenkomst, de  overeenkomst binnen drie maanden daarna te verbreken. Indien de bedoelde gegevens binnen deze drie  maanden worden verstrekt, beschikt de verkrijger vanaf dat moment over de in het eerste streepje  bedoelde terugtredingstermijn; -  indien hij bij het verstrijken van de in het tweede streepje bedoelde termijn van drie maanden  geen gebruik heeft gemaakt van het verbrekingsrecht en indien de overeenkomst niet de in de bijlage  onder a), b), c), d), nummers 1 en 2, h), i), k), l) en m) genoemde gegevens bevat, vanaf de dag  volgend op die waarop deze termijn verstrijkt, de in het eerste streepje bedoelde  terugtredingstermijn te benutten. 2.  Indien de verkrijger de in punt 1 bedoelde rechten wil uitoefenen, stelt hij de persoon wiens  naam en adres daartoe conform letter l) van de bijlage in de overeenkomst vermeld zijn, hiervan  vóór het einde van de termijn in kennis, op naar het nationale recht voor bewijs vatbare wijze.  Indien een schriftelijke kennisgeving vóór het verstrijken van de termijn is verzonden, is de  termijn in acht genomen. 3.  Indien de verkrijger het in punt 1, eerste streepje, bedoelde recht uitoefent, behoeft hij, in  voorkomend geval, alleen de kosten te vergoeden die overeenkomstig het nationale recht moeten  worden gemaakt bij het aangaan van, respectievelijk het terugtreden uit de overeenkomst en die  verbonden zijn aan handelingen die noodzakelijkerwijs moeten worden verricht vóór het einde van de  in punt 1, eerste streepje, bedoelde termijn. Deze kosten moeten uitdrukkelijk in de overeenkomst  worden vermeld. 4.  Indien de verkrijger het in punt 1, tweede streepje, bedoelde recht uitoefent, behoeft hij geen  enkele vergoeding te betalen. Artikel 6 De Lid-Staten voorzien in hun wetgeving in maatregelen die verbieden dat vóór het einde  van de terugtredingstermijn door de verkrijger voorschotten worden betaald. Artikel 7 De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat: -  indien de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een door de vervreemder verstrekte lening,  of -  indien de prijs geheel of gedeeltelijk gedekt is door een lening die aan de verkrijger verstrekt  is door een derde partij op grond van een overeenkomst tussen de derde en de vervreemder, de leningsovereenkomst zonder boete wordt verbroken ingeval de verkrijger overeenkomstig artikel 5  gebruik maakt van zijn recht om de overeenkomst te verbreken of daaruit terug te treden. De Lid-Staten bepalen op welke wijze de leningsovereenkomst moet worden verbroken. Artikel 8 De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving dat ieder beding waarbij de verkrijger afstand  doet van de hem krachtens deze richtlijn verleende rechten of waarbij de vervreemder ontheven wordt  van de uit deze richtlijn voortvloeiende verantwoordelijkheden, onder de in het nationale recht  geldende voorwaarden de verkrijger niet bindt. Artikel 9 De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat, ongeacht het  toepasselijke recht, de verkrijger niet de hem krachtens deze richtlijn toegekende bescherming  onthouden wordt indien het onroerend goed op het grondgebied van een Lid-Staat is gelegen. Artikel 10 De Lid-Staten bepalen in hun wetgeving welke gevolgen niet-nakoming van deze richtlijn  heeft. Artikel 11 Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet voorschriften vast te stellen of te handhaven  waarin de verkrijger op het door deze richtlijn bestreken gebied een verderreikende bescherming  wordt geboden, zulks onverminderd hun uit het Verdrag voortvloeiende verplichtingen. Artikel 12 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om uiterlijk 30 maanden na de bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese  Gemeenschappen aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in  kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het  onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 13 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Straatsburg, 26 oktober 1994. Voor het Europees Parlement De Voorzitter K. HAENSCHVoor de Raad De Voorzitter J. EEKHOFF  BIJLAGE Gegevens die ten minste in de in artikel 4 bedoelde overeenkomst moeten worden  vermeld a)  De identiteit en het adres van de partijen, met nauwkeurige vermelding van de  juridische status van de vervreemder op het moment dat de overeenkomst wordt gesloten, alsmede de  identiteit en het adres van de eigenaar. b)  De precieze aard van het in de overeenkomst bedoelde recht en een bepaling waarin de  voorwaarden worden aangegeven voor de uitoefening van dat recht op het grondgebied van de Lid-Staat  (Lid-Staten) waar het onroerend goed zich bevindt of de onroerende goederen zich bevinden en of aan  die voorwaarden voldaan is, dan wel aan welke voorwaarden nog moet worden voldaan indien zulks niet  het geval is. c)  Indien het gaat om een bepaald onroerend goed, een gedetailleerde beschrijving van het  onroerend goed en de ligging ervan. d)  In geval van een onroerend goed in aanbouw: 1.  de mate waarin het onroerend goed voltooid is, 2.  een redelijke inschatting van de termijn voor de voltooiing van het onroerend goed, 3.  indien het gaat om een bepaald onroerend goed, het nummer van de bouwvergunning en naam en  volledig adres van de bevoegde instantie of instanties, 4.  de mate waarin de gemeenschappelijke diensten die het goed gebruiksklaar maken, voltooid zijn  (aansluiting op gas, elektriciteit, water, telefoon), 5.  de waarborgen voor de deugdelijke voltooiing van het onroerend goed en, indien het goed niet  wordt voltooid, de terugbetaling van alle betaalde bedragen en, in voorkomend geval, de voorwaarden  waaronder die waarborgen worden verstrekt. e)  De gemeenschappelijke diensten (verlichting, water, onderhoud, ophalen van huisvuil) die de  verkrijger ter beschikking staan of komen te staan en onder welke voorwaarden. f)  De gemeenschappelijke voorzieningen, zoals een zwembad, sauna, enz., die de verkrijger in  voorkomend geval ter beschikking staan of komen te staan en onder welke voorwaarden. g)  De beginselen volgens welke het onderhoud en de instandhouding van het onroerend goed alsmede  de administratie en het beheer zullen worden geregeld. h)  De precieze duur van de periode gedurende welke het in de overeenkomst bedoelde recht kan  worden uitgeoefend en, in voorkomend geval, de duur van de vastgestelde regeling; de datum vanaf  welke de verkrijger het in de overeenkomst bedoelde recht kan uitoefenen. i)  De prijs die de verkrijger moet betalen voor de uitoefening van het in de overeenkomst bedoelde  recht; een raming van het bedrag dat de verkrijger moet betalen voor het gebruik van de  gemeenschappelijke voorzieningen en diensten; de grondslag voor de berekening van het bedrag van de  kosten die verbonden zijn aan het gebruik van het onroerend goed door de verkrijger, van de  wettelijk verplichte bedragen (belastingen, rechten) en de bijkomende administratieve kosten  (beheer, onderhoud, instandhouding). j)  Een bepaling dat de verkrijging geen andere kosten, lasten of verplichtingen met zich brengt  dan die welke in de overeenkomst worden vermeld. k)  De mededeling dat al dan niet kan worden deelgenomen aan een systeem van ruil en/of  wederverkoop van het in de overeenkomst bedoelde recht, alsmede de eventuele kosten indien het  systeem van ruil en/of wederverkoop wordt geregeld door de vervreemder of door een door hem in de  overeenkomst aangewezen derde. l)  Gegevens over het recht om de overeenkomst te verbreken of eruit terug te treden, vermelding  van de persoon aan wie een eventuele verbreking of terugtreding moet worden meegedeeld en van de  wijze of wijzen waarop die mededeling kan geschieden; een nauwkeurige opgave van aard en bedrag van  de kosten die de verkrijger overeenkomstig artikel 5, punt 3, moet vergoeden indien hij gebruik  maakt van zijn terugtredingsrecht; zo nodig gegevens over de wijze waarop de leningsovereenkomst  die aan de overeenkomst verbonden is, kan worden verbroken in geval van verbreking van of  terugtreding uit de overeenkomst. m)  Datum en plaats van de ondertekening van de overeenkomst door elk van de partijen.


Avis juridique important

|

31978L1033

Vierde Richtlijn 78/1033/EEG van de Raad van 19 december 1978 tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer

Publicatieblad Nr. L 366 van 28/12/1978 blz. 0031 - 0032 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0075  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0100  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0075  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0106  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0106

++++VIERDE RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 december 1978  tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer   ( 78/1033/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 99 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 69/169/EEG van de Raad van 28 mei 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/1032/EEG ( 5 ) , een vrijstelling behelst voor goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van uit derde landen komende reizigers , mits het invoer betreft waaraan elk handelskarakter vreemd is ;  Overwegende dat de totale waarde van de voor deze vrijstelling in aanmerking komende goederen niet meer dan vijfentwintig rekeneenheden per persoon mag bedragen ; dat de Lid-Staten krachtens artikel 1 , lid 2 , van Richtlijn 69/169/EEG het bedrag van de vrijstelling voor reizigers beneden de vijftien jaar kunnen beperken tot tien rekeneenheden ;  Overwegende dat de invoering van de Europese rekeneenheid in de door de Instellingen van de Europese Gemeenschappen op het gebied van belastingvrijstellingen genomen besluiten niet tot gevolg mag hebben dat de in nationale valuta uitgedrukte bedragen waarvoor de vrijstelling thans geldt , worden verminderd ;  Overwegende dat tevens rekening dient te worden gehouden met de door gespecialiseerde internationale organisaties ten behoeve van reizigers aanbevolen maatregelen met name met die welke zijn opgenomen in bijlage F . 3 van de Internationale Overeenkomst inzake de vereenvoudiging en harmonisatie van de douaneprocedures , die op initiatief van de Internationale Douaneraad is gesloten ;  Overwegende dat deze tweeledige doelstelling kan worden bereikt door het in artikel 1 , lid 1 , van Richtlijn 69/169/EEG vermelde bedrag op veertig Europese rekeneenheden en het in lid 2 van hetzelfde artikel vermelde bedrag op twintig Europese rekeneenheden vast te stellen ;  Overwegende dat het begrip " persoonlijke bagage " dient te worden omschreven ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 69/169/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd :  a ) lid 1 wordt als volgt gelezen :   " 1 . Goederen die deel uitmaken van de persoonlijke bagage van uit derde landen komende reizigers zijn vrijgesteld van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven , mits het invoer betreft waaraan elk handelskarakter vreemd is en de totale waarde van die goederen per persoon niet meer dan veertig Europese rekeneenheden bedraagt . " ;  b ) in lid 2 worden de woorden " tien rekeneenheden " vervangen door " twintig Europese rekeneenheden " ;  c ) in lid 3 worden de woorden " vijfentwintig rekeneenheden " vervangen door " veertig Europese rekeneenheden " .  2 . Aan artikel 3 wordt het volgende lid toegevoegd :   " 3 . Onder persoonlijke bagage wordt verstaan alle bagage die de reiziger bij zijn aankomst bij de douane kan aangeven , alsmede de bagage die hij later bij die douane aangeeft , mits hij kan bewijzen dat deze bij zijn vertrek als begeleide bagage was ingeschreven bij de maatschappij die zijn vervoer heeft verzorgd .  Draagbare reservoirs die brandstof bevatten , worden niet als persoonlijke bagage beschouwd . Voor elk motorvoertuig wordt evenwel vrijstelling van rechten verleend voor de zich in een dergelijk reservoir bevindende brandstof tot een hoeveelheid van maximaal 10 liter , onverminderd de nationale bepalingen inzake bezit en vervoer van brandstof . " .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1979 aan deze richtlijn te voldoen .  2 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de bepalingen die zij voor de toepassing van deze richtlijn aannemen . De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 19 december 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  H.-D . GENSCHER  ( 1 ) PB nr . C 213 van 7 . 9 . 1978 , blz . 9 .  ( 2 ) PB nr . C 261 van 6 . 11 . 1978 , blz . 46 .  ( 3 ) Advies uitgebracht op 19 oktober 1978 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 4 ) PB nr . L 133 van 4 . 6 . 1969 , blz . 6 .  ( 5 ) Zie blz . 28 van dit Publikatieblad .


title: Richtlijn (EU) 2015/2087 van de Commissie van 18 november 2015 houdende wijziging van bijlage II van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               19.11.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 302/99

         RICHTLIJN (EU) 2015/2087 VAN DE COMMISSIE
   van 18 november 2015
   houdende wijziging van bijlage II van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (1), en met name artikel 15,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Op 15 juli 2011 heeft de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) resolutie MEPC.201(62) aangenomen; deze resolutie wijzigt bijlage V bij het Marpol-verdrag betreffende de preventie van verontreiniging door scheepsafval door de invoering van een nieuwe, meer gedetailleerde indeling van afvalstoffen (2). De gewijzigde bijlage V bij het Marpol-verdrag is op 1 januari 2013 in werking getreden.

               (2)

               IMO-circulaire MEPC.1/Circ.644/Rev.1 weerspiegelt deze nieuwe indeling van afvalstoffen; ze bevat een standaardformaat voor het formulier voor voorafgaande kennisgeving van de levering van afval aan havenontvangstvoorzieningen (3). Ook IMO-circulaire MEPC.1/Circ.645/Rev.1 weerspiegelt de nieuwe indeling; deze circulaire bevat een standaardformaat voor het ontvangstbewijs dat wordt afgegeven nadat een schip afval heeft geleverd aan havenontvangstvoorzieningen (4).

               (3)

               Om de samenhang met de maatregelen van de IMO te garanderen en om onzekerheid onder de gebruikers van de haven en de autoriteiten te vermijden, moet de tabel in bijlage II bij Richtlijn 2000/59/EG, waarin vermeld is welke soorten en hoeveelheden afval en ladingresiduen moeten worden afgegeven of aan boord gehouden, worden aangepast aan de nieuwe indeling van afvalstoffen in de gewijzigde bijlage V bij het Marpol-verdrag.

               (4)

               Om het bij Richtlijn 2000/59/EG ingestelde systeem, dat tot doel heeft lozingen van scheepsafval en ladingresiduen in zee terug te dringen, te verbeteren, moet informatie over de soorten en hoeveelheden scheepsafval die daadwerkelijk zijn afgegeven bij havenontvangstvoorzieningen in de laatste haven van levering, worden opgenomen in de tabel in bijlage II.

               (5)

               De precieze gegevens over de soorten en hoeveelheden scheepsafval en ladingresiduen van schepen die in de laatste haven door een schip zijn afgegeven, zijn van essentieel belang voor een nauwkeurige berekening van voldoende specifieke opslagcapaciteit op dat schip. De berekening van voldoende opslagcapaciteit is een voorwaarde om een schip toestemming te verlenen om zich naar de volgende haven te begeven zonder scheepsafval te hebben afgegeven en voor een correcte selectie van schepen voor inspectie. Beter gerichte inspecties zullen de doorlooptijd in havens beperken en zo bijdragen tot een doeltreffende exploitatie van het maritieme verkeer.

               (6)

               Deze informatie kan beschikbaar zijn via ontvangstbewijzen van afval die worden afgegeven op basis van IMO-circulaire MEPC.1/Circ.645/Rev.1, waarin het standaardformaat voor het ontvangstbewijs wordt aanbevolen, of via andere soorten ontvangstbewijzen die aan de kapitein van het schip worden afgegeven bij levering van de afvalstoffen. De hoeveelheden en soorten afval die op het ontvangstbewijs zijn vermeld of door de kapitein van het schip bij levering worden aangegeven, in het geval geen ontvangstbewijs kan worden verkregen, zouden in het algemeen nauwkeuriger zijn dan die op het kennisgevingsbericht omdat zij overeenstemmen met de werkelijke situatie na levering; ze vormen dus een betrouwbaardere basis voor het besluitvormingsproces. De kapitein van het schip registreert deze leveringsinformatie in het afvalstoffenjournaal, zoals vereist krachtens het Marpol-verdrag.

               (7)

               Een systematische verzameling van nauwkeurige gegevens over de levering van de afvalstoffen maakt ook een betere statistische analyse van afvalstroompatronen in havens mogelijk en faciliteert de ontwikkeling van het informatie- en controlesysteem zoals voorzien bij artikel 12, lid 3, van Richtlijn 2000/59/EG. De monitoring en uitwisseling van dergelijke informatie, met inbegrip van de elektronische kennisgeving van afvallevering die is ontwikkeld in het kader van Richtlijn 2010/65/EU van het Europees Parlement en de Raad (5), worden thans ondersteund door het systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie van de Unie (SafeSeaNet), opgericht bij Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), dat moet worden gekoppeld aan een rapporteringsmodule in de gegevensbank inzake havenstaatcontrole (7) die is opgezet bij Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad (8).

               (8)

               Bijlage II bij Richtlijn 2000/59/EG moet worden gewijzigd teneinde daarin de gegevens op te nemen over de levering van afvalstoffen in de vorige haven en teneinde rekening te houden met de nieuwe indeling van afvalstoffen die is ingevoerd bij de gewijzigde bijlage V bij het Marpol-verdrag.

               (9)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 2000/59/EG wordt vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 9 december 2016 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 18 november 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.

      (2)  Resolutie MEPC.201(62) van 15 juli 2011, wijzigingen van de bijlage van het Protocol van 1978 bij het Internationaal Verdrag ter voorkoming van verontreiniging door schepen, 1973.

      (3)  MEPC.1/Circ.644/Rev.1, 1 juli 2013.

      (4)  MEPC.1/Circ.645/Rev.1, 1 juli 2013.

      (5)  Richtlijn 2010/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten (PB L 283 van 29.10.2010, blz. 1).

      (6)  Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad (PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10).

      (7)  Deze gegevensbank is ontwikkeld en wordt beheerd door het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid.

      (8)  Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57).

      BIJLAGE

            „BIJLAGE II

               AAN TE MELDEN INFORMATIE VOOR HET AANDOEN VAN DE HAVEN VAN ….

               (Haven van bestemming als bedoeld in artikel 6 van Richtlijn 2000/59/EG)

                        1.

                        Naam, roepnaam en, indien van toepassing, IMO-identificatienummer van het schip:

                        2.

                        Vlaggenstaat:

                        3.

                        Vermoedelijke aankomsttijd (ETA):

                        4.

                        Vermoedelijke vertrektijd (ETD):

                        5.

                        Vorige aanloophaven:

                        6.

                        Volgende aanloophaven:

                        7.

                        Laatste haven en datum waarop het scheepsafval werd afgegeven, met inbegrip van de hoeveelheden (in m3) en de soorten afval die werden geleverd:

                        8.

                        Geeft u (aankruisen wat van toepassing is):

                                    alle ☐

                                    bepaalde ☐

                                    geen ☐

                              afvalstoffen van uw schip af bij havenontvangstvoorzieningen?

                        9.

                        Soort en hoeveelheid af te leveren en/of aan boord te houden scheepsafval en ladingresiduen, en percentage van de maximale opslagcapaciteit:

               Indien alle afval wordt afgegeven, de tweede en laatste kolom invullen, voor zover van toepassing. Indien enig of geen afval afgegeven wordt, alle kolommen invullen.

                        Soort

                        Af te geven afval
                        (m3)

                        Maximale aparte opslagcapaciteit
                        (m3)

                        Hoeveelheid aan boord gehouden afval
                        (m3)

                        Haven waarin het resterende afval zal worden afgegeven

                        Geschatte hoeveelheid afval die tussen aanmelding en volgende aanloophaven ontstaat
                        (m3)

                        Afval dat is geleverd bij het laatste punt van levering genoemd onder punt 7 hierboven
                        (m3)

                           Afvalolie

                        Met olie verontreinigd ruimwater

                        Oliehoudende residuen (slib)

                        Overige (specificeren)

                           Afvalwater
                            (1)

                           Vuilnis

                        Kunststof

                        Voedselrestanten

                        Huishoudelijk afval (bijv. papier en karton, poetslappen, glas, metaal, flessen, aardewerk enz.)

                        Spijsolie

                        Verbrandingsasse

                        Bedrijfsafval

                        Dierlijke karkassen

                           Ladingresiduen
                            (2) (specificeren) (3)

               Opmerkingen

                        1.

                        Deze informatie kan worden gebruikt voor de havenstaatcontrole en andere inspectiedoeleinden.

                        2.

                        De lidstaten bepalen welke instanties afschriften van deze aanmelding ontvangen.

                        3.

                        Dit formulier moet worden ingevuld tenzij het schip onder een vrijstelling overeenkomstig artikel 9 van Richtlijn 2000/59/EG valt.

                  Hierbij verklaar ik dat

                        —

                        de bovenstaande gegevens juist en volledig zijn, en

                        —

                        er voldoende aparte opslagcapaciteit aan boord is voor alle afval dat ontstaat tussen deze aanmelding en de volgende haven waarin afval wordt afgegeven.

                  Datum …
            Tijdstip …
            Handtekening”

         (1)  Afvalwater mag overeenkomstig voorschrift 11 van bijlage IV bij de Marpol-overeenkomst in zee worden geloosd. De desbetreffende vakken behoeven niet te worden ingevuld als het de bedoeling is een toegestane lozing in zee te verrichten.

         (2)  Mogen schattingen zijn.

         (3)  Ladingresiduen moeten worden gespecificeerd en ingedeeld volgens de toepasselijke bijlagen van Marpol, in het bijzonder Marpol-bijlagen I, II en V.


Avis juridique important

|

31998L0023

Richtlijn 98/23/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid

Publicatieblad Nr. L 131 van 05/05/1998 blz. 0010 - 0010

RICHTLIJN 98/23/EG VAN DE RAAD van 7 april 1998 betreffende de uitbreiding tot het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland van Richtlijn 97/81/EG betreffende de door de Unice, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake deeltijdarbeid DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Overwegende dat de Raad, conform de Overeenkomst betreffende de sociale politiek bij protocol nr. 14 betreffende de sociale politiek, gehecht aan het EG-Verdrag, inzonderheid artikel 4, lid 2, Richtlijn 97/81/EG (3) heeft goedgekeurd; dat deze richtlijn niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland;Overwegende dat de Europese Raad van Amsterdam van 16 en 17 juni 1997 met instemming kennis heeft genomen van het op de Intergouvernementele Conferentie bereikte akkoord om de Overeenkomst betreffende de sociale politiek in het EG-Verdrag op te nemen; dat hij erop heeft gewezen dat er een middel moet worden gevonden om rechtsgevolgen te verlenen aan de wens van het Verenigd Koninkrijk om de richtlijnen te aanvaarden die reeds op grond van die overeenkomst zijn aangenomen, alsmede die welke eventueel worden aangenomen vóór de inwerkingtreding van het nieuwe Verdrag;Overwegende dat tijdens de zitting van de Raad op 24 juli 1997 de Raad en de Commissie zijn overeengekomen de tijdens de Europese Raad van Amsterdam goedgekeurde conclusies uit te voeren; dat zij tevens zijn overeengekomen dat dezelfde procedure, mutatis mutandis, dient te worden gevolgd voor in de toekomst op basis van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek aangenomen richtlijnen; dat deze richtlijn dit doel beoogt door Richtlijn 97/81/EG uit te breiden tot het Verenigd Koninkrijk;Overwegende dat het feit dat Richtlijn 97/81/EG niet van toepassing is op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland een rechtstreeks effect op de werking van de interne markt heeft; dat de uitvoering in alle lidstaten van de aan bovengenoemde richtlijn gehechte raamovereenkomst, met name het principe van non-discriminatie tussen deeltijdwerkers en voltijdse werkers, de werking van de interne markt zal verbeteren;Overwegende dat door de goedkeuring van deze richtlijn Richtlijn 97/81/EG in het Verenigd Koninkrijk van toepassing wordt; dat vanaf de datum waarop die richtlijn in werking treedt de term "lidstaten" in Richtlijn 97/81/EG moet worden opgevat als omvattende het Verenigd Koninkrijk;Overwegende dat het Verenigd Koninkrijk evenals de overige lidstaten een periode van twee jaar moet krijgen voor de invoering van de nodige bepalingen om aan Richtlijn 97/81/EG te voldoen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Onverminderd artikel 2 is Richtlijn 97/81/EG van toepassing op het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.Artikel 2 In artikel 2 van Richtlijn 97/81/EG wordt het volgende lid ingevoegd:"1 bis. Voor het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland wordt de datum 20 januari 2000 in lid 1 vervangen door 7 april 2000.".Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 7 april 1998.Voor de RaadDe VoorzitterD. BLUNKETT(1) Advies uitgebracht op 1 april 1998 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) Advies uitgebracht op 25 maart 1998 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(3) PB L 14 van 20. 1. 1998, blz. 9.


Avis juridique important

|

31986L0545

Eerste Richtlijn 86/545/EEG van de Commissie van 29 oktober 1986 tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 323 van 18/11/1986 blz. 0014 - 0015 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 22 blz. 0046  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 22 blz. 0046

*****EERSTE  RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 29 oktober 1986  tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen  (86/545/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (2), en met name op artikel 13, tweede alinea, derde en vierde streepje,  Overwegende dat bij Richtlijn 77/93/EEG beschermende maatregelen zijn vastgesteld tegen het binnenbrengen op het grondgebied van de Lid-Staten van voor planten of voor plantaardige produkten schadelijke organismen;  Overwegende dat de bedoelde schadelijke organismen zijn opgenomen in bijlage I of bijlage II bij voornoemde richtlijn;  Overwegende dat de ontwikkeling van de kennis op wetenschappelijk en technisch gebied hebben aangetoond dat het gevaar voor besmetting met »Anarsia lineatella" en »Laspeyresia molesta", twee schadelijke organismen die in voornoemde bijlage zijn opgenomen, minder groot is dan aanvankelijk werd gedacht;  Overwegende dat derhalve de beschermende maatregelen zich alleen tot bepaalde fruitgewassen, met uitzondering van vruchten, en tot bepaalde Lid-Staten waar veel voor besmetting vatbare planten worden gekweekt, dienen uit te strekken;  Overwegende dat bijlage I en bijlage II bij Richtlijn 77/93/EEG dienovereenkomstig moeten worden aangepast;  Overwegende dat deze wijzigingen worden aangebracht in overeenstemming met de betrokken Lid-Staten;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Planteziektenkundig Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 77/93/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In bijlage I, deel A, onder a), vervalt punt 7.  2. Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:  a) in deel A, onder a), vervalt punt 1.  b) in deel B, onder a), worden de volgende punten ingevoegd:  1.2.3 //  //  //  // »1 bis. Anarsia lineatella Zell.  // Cydonia Mill., Malus Mill., Prunus L. en Pyrus L., met uitzondering van vruchten en zaden   // België, Denemarken, Luxemburg, Nederland, Verenigd Koninkrijk";   //   //   //  //   //   //   // »10 ter. Laspeyresia molesta (Busck)  // Cydonia Mill., Malus Mill., Prunus L. en Pyrus L., met uitzondering van vruchten of zaden   // België, Denemarken, Luxemburg, Nederland, Verenigd Koninkrijk".   //   //   //  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1987 aan deze richtlijn te voldoen.  De Lid-Staten delen de Commissie onverwijld alle wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen mede die zij ter uitvoering van deze richtlijn vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten hiervan in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 29 oktober 1986.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.  (2) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8.


title: Richtlijn 2008/75/EG van de Commissie van 24 juli 2008 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde kooldioxide als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               25.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 197/54

      RICHTLIJN 2008/75/EG VAN DE COMMISSIE

   van 24 juli 2008
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde kooldioxide als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name op artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Kooldioxide is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is kooldioxide overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 14 (rodenticiden), zoals gedefinieerd in bijlage V bij Richtlijn 98/8/EG.

               (3)

               Frankrijk is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 15 mei 2006 bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing door het Permanent Comité voor biociden op 21 juni 2007 in een beoordelingsverslag opgenomen, samen met een voorstel om kooldioxide in bijlage IA bij Richtlijn 98/8/EG op te nemen, maar alleen voor gebruiksklare gasflessen voor kooldioxidevallen.

               (5)

               Een in bijlage IA opgenomen werkzame stof wordt in de regel ook in bijlage I opgenomen. Met opneming in bijlage I worden de toepassingen bestreken van producten waarvan mag worden aangenomen dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG maar niet aan die voor biociden met een gering risico voldoen. Dit is het geval voor bepaalde biociden die als rodenticide worden gebruikt en kooldioxide bevatten. Kooldioxide dient derhalve in bijlage I te worden opgenomen voor productsoort 14 om ervoor te zorgen dat in alle lidstaten overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG toelatingen voor biociden die als rodenticide worden gebruikt en kooldioxide bevatten, kunnen worden verleend, gewijzigd of ingetrokken.

               (6)

               Het beoordelingsverslag is dienovereenkomstig gewijzigd en op 29 november 2007 door het Permanent Comité voor biociden getoetst.

               (7)

               Bij de beoordeling van kooldioxide zijn geen onbeantwoorde vragen of zorgwekkende aspecten naar voren gekomen die door het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's moeten worden besproken.

               (8)

               De beoordeling op Gemeenschapsniveau had betrekking op één specifiek gebruik. Bovendien is in overeenstemming met artikel 8, lid 5, van de richtlijn bepaalde informatie niet verstrekt en dus ook niet beoordeeld. Daarom is het passend dat de lidstaten de risico's beoordelen voor de milieucompartimenten en bevolkingsgroepen die bij de risicobeoordeling op Gemeenschapsniveau niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico's tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (9)

               Het is belangrijk dat de bepalingen van deze richtlijn in alle lidstaten tegelijkertijd worden toegepast teneinde een gelijke behandeling van biociden die op de markt zijn en als werkzame stof kooldioxide bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (10)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit met zich meebrengt te voldoen en om ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), punt ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (11)

               Na de opneming moeten de lidstaten een redelijke periode krijgen voor de uitvoering van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG en met name voor de verlening, wijziging of intrekking van toelatingen voor biociden van productsoort 14 die kooldioxide bevatten, om ervoor te zorgen dat ze aan Richtlijn 98/8/EG voldoen.

               (12)

               Richtlijn 98/8/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (13)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 maart 2009 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 november 2009.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 24 juli 2008.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/31/EG (PB L 81 van 20.3.2008, blz. 57).

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      BIJLAGE
      De volgende vermelding wordt als „nr. 7” in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3
                     (behalve voor producten die meer dan een werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     „7

                     kooldioxide

                     kooldioxide
                     EC-nr.: 204-696-9
                     CAS-nr.: 124-38-9

                     990 ml/l

                     1 november 2009

                     31 oktober 2011

                     31 oktober 2019

                     14

                     Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de mogelijk aan dit product blootgestelde bevolkingsgroepen en de toepassings- of blootstellingsscenario's die bij de risicobeoordeling op Gemeenschapsniveau niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     Wanneer de lidstaten een product toelaten, beoordelen zij de risico's en zien zij er vervolgens op toe dat er passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico's te beperken.
                     Er kan voor een product alleen toelating worden verleend als uit de aanvraag blijkt dat de risico's tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden beperkt.”

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm