Avis juridique important

|

31976L0767

Richtlijn 76/767/EEG van de Raad van 27 juli 1976 over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid- Staten inzake gemeenschappelijke bepalingen betreffende toestellen onder druk en keuringsmethoden voor deze toestellen

Publicatieblad Nr. L 262 van 27/09/1976 blz. 0153 - 0168 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0182  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0127  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0182  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0192

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juli 1976  over de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake gemeenschappelijke bepalingen betreffende toestellen onder druk en keuringsmethoden voor deze toestellen   ( 76/767/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat in elke Lid-Staat de technische kenmerken ten aanzien van constructie , keuring en/of werking van toestellen onder druk zijn vastgelegd in bepalingen van dwingend recht ; dat deze voorschriften van land tot land verschillen ; dat zij daardoor het handelsverkeer belemmeren en ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen binnen de Gemeenschap ;  Overwegende dat deze belemmeringen voor de totstandbrenging en de werking van de Gemeenschappelijke markt kunnen worden beperkt en zelfs opgeheven , wanneer in elke Lid-Staat dezelfde voorschriften van toepassing zijn , hetzij ter aanvulling dan wel in de plaats van hun huidige wetgevingen ;  Overwegende dat controle op de naleving van deze technische voorschriften noodzakelijk is om gebruikers en derden afdoende te beschermen ; dat de bestaande controleprocedures van de ene Lid-Staat tot de andere verschillen ; dat het , ten einde het vrije verkeer van deze toestellen binnen de gemeenschappelijke markt te verwezenlijken en veelvuldige controles die even zovele belemmeringen voor dit vrije verkeer der toestellen vormen te vermijden , wenselijk is te voorzien in een wederzijdse erkenning door de Lid-Staten van de controles ;  Overwegende dat het , ter bevordering van deze wederzijdse erkenning der controles , met name wenselijk is passende E.E.G.-modelgoedkeurings - en E.E.G.-keuringsprocedures voor de toestellen in te stellen alsmede de criteria te harmoniseren die moeten worden aangelegd om de keuringsinstanties aan te wijzen ;  Overwegende dat de aanwezigheid op een toestel onder druk van E.E.G.-merktekens , overeenkomend met de keuringen die het heeft ondergaan , de veronderstelling wettigt dat dit voldoet aan de daarop betrekking hebbende technische voorschriften zodat een herhaling van reeds verrichte keuringen bij invoer en ingebruikneming daarvan overbodig wordt ;  Overwegende dat de nationale regelingen in de sector toestellen onder druk gelden voor een groot aantal categorieën toestellen onder durk van zeer verschillende capaciteit en druk die bestemd zijn voor zeer verschillende gebruiksdoeleinden ; dat het wenselijk is in de onderhavige richtlijn de algemene bepalingen vast te stellen die met name betrekking hebben op de E.E.G.-modelgoedkeurings - en de E.E.G.-keuringsprocedure ; dat in bijzondere richtlijnen voor elke categorie toestellen de voorschriften worden vastgelegd ten aanzien van de technische uitvoering , de keuringsbepalingen voor deze toestellen en , in voorkomend geval , de voorwaarden waarop de communautaire technische voorschriften in de plaats treden van de bestaande nationale voorschriften ;  Overwegende dat een snelle aanpassing der technische voorschriften in de richtlijnen betreffende de toestellen onder druk noodzakelijk is ten einde rekening te kunnen houden met de vooruitgang van de techniek ; dat er , ten einde de tenuitvoerlegging van de daartoe benodigde maatregelen te vergemakkelijken , dient te worden voorzien in een procedure waarbij een nauwe samenwerking tussen de Lid-Staten en de Commissie tot stand wordt gebracht in het  " Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang der techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector toestellen onder druk " ;  Overwegende dat het niet uitgesloten moet worden geacht dat op de markt gebrachte toestellen onder druk , hoewel deze voldoen aan de voorschriften van de daarop betrekking hebbende bijzondere richtlijn , de veiligheid in gevaar brengen ; dat er derhalve een procedure moet worden ingesteld om dit gevaar te ondervangen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  HOOFDSTUK I  Definities en grondbeginselen  Artikel 1  1 . Onder toestel onder druk in de zin van deze richtlijn wordt verstaan ieder al dan niet verplaatsbaar toestel of vat waarin een overdruk van een medium ( gas , damp of vloeistof ) van meer dan 0,5 bar kan heersen of rot ontwikkeling komen .  2 . Van deze richtlijn zijn uitgesloten :   - toestellen die speciaal zijn ontworpen voor gebruik in de kernenergie en bij defect het verspreiden van radioactiviteit kunnen veroorzaken ;   - toestellen die speciaal zijn bestemd voor de uitrusting of de aandrijving van schepen of van luchtvaartuigen ;   - leidingen voor vervoer of distributie .  Artikel 2  1 . In bijzondere richtlijnen worden voor categorieën toestellen onder druk waarop zij betrekking hebben en , in voorkomend geval , voor de daarbij behorende uitrusting , de voorschriften vastgesteld inzake ontwerp en constructie en de wijze van keuring , beproeving en in voorkomend geval werking .  Voor elke categorie toestellen onder druk wordt daarin bepaald of deze :   - zijn onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring en de E.E.G.-keuring , of wel aan één of geen van deze beide procedures .  In deze richtlijnen kan worden voorgeschreven :   - aan welke voorwaarden of tijdslimieten de E.E.G.-modelgoedkeuring in voorkomend geval is gebonden en welke merktekens er in deze gevallen eventueel op de toestellen onder durk moeten worden aangebracht ;   - welke merktekens er moeten worden gebruikt ter identificatie van elk toestel onder druk ;   - aan welke voorwaarden de varianten van een toestel moeten voldoen om in aanmerking te komen voor een zelfde E.E.G.-modelgoedkeuring .  2 . Onder toestel onder druk van het E.E.G.-type in de zin van deze richtlijn wordt verstaan elk toestel dat zodanig ontworpen en vervaardigd is dat het voldoet aan de voorschriften van de bijzondere richtlijn die geldt voor de categorie waartoe het behoort .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen en het in gebruik nemen van een toestel onder druk van het E.E.G.-type niet weigeren , verbieden of beperken om redenen die verband houden met de constructie ervan en met de daarop betrekking hebbende keuring in de zin van deze richtlijn en van de desbetreffende bijzondere richtlijn , indien dat toestel overeenstemt met de voorschriften van deze richtlijn en de desbetreffende bijzondere richtlijn .  Artikel 4  De Lid-Staten kennen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring en aan de E.E.G.-keuring dezelfde waarde toe als aan de overeenkomstige nationale handelingen wanneer die bestaan .  Artikel 5  De taken van de overheidsinstantie die de E.E.G.-modelgoedkeuring verleent , of van de keuringsinstantie die de E.E.G.-keuring van een toestel verricht , blijven beperkt tot het onderzoek overeenkomstig de voorschriften van de bijzondere richtlijnen die op het desbetreffende toestel onder druk betrekking hebben , alsmede tot de opdrachten waarmee zij in het kader van deze richtlijn is belast .  HOOFDSTUK II  E.E.G.-modelgoedkeuring  Artikel 6  1 . De E.E.G.-modelgoedkeuring vormt , indien deze in een bijzondere richtlijn is voorgeschreven , een voorwaarde voor :   - de E.E.G.-keuring , indien deze vereist is ;   - het in de handel brengen en in gebruik nemen , indien de E.E.G.-keuring niet vereist is .  2 . De Lid-Staten verlenen op aanvraag van de fabrikant of van diens in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde de E.E.G.-modelgoedkeuring voor ieder type toestel onder druk dat voldoet aan de voorschriften die zijn vastgelegd in de bijzondere richtlijn voor de categorie toestellen onder druk waartoe het behoort .  3 . Voor een bepaald type toestel onder druk mag de aanvraag om E.E.G.-modelgoedkeuring slechts in één Lid-Staat worden ingediend .  4 . De E.E.G.-modelgoedkeuring wordt door de Lid-Staten verleend , geweigerd of ingetrokken overeenkomstig het bepaalde in dit hoofdstuk en in bijlage I , sub 1 , 2 en 4 .  Artikel 7  1 . Indien de uitslag van het in bijlage I , sub 2 , bedoelde onderzoek bevredigend is , stelt de Lid-Staat die bedoeld onderzoek heeft verricht , een E.E.G.-modelgoedkeuringscertificaat op , dat aan de aanvrager wordt verstrekt .  Indien deze goedkeuring geldt voor een toestel dat aan de E.E.G.-keuring is onderworpen , moet de fabrikant , voordat deze keuring plaatsvindt , op dit toestel het in bijlage I , sub 3.1 bedoelde E.E.G.-modelgoedkeuringsmerk aanbrengen .  2 . De voorschriften betreffende het certificaat en het goedkeuringsmerk zijn neergelegd in bijlage I , sub 3 en 5 .  Artikel 8  Wanneer voor een categorie toestellen onder druk die voldoen aan de voorschriften van een bijzondere richtlijn geen E.E.G.-modelgoedkeuring is vereist , maar wel E.E.G.-keuring wordt verlangd , dan worden deze toestellen vooraf door de fabrikant onder diens verantwoordelijkheid voorzien van het in bijlage I , sub 3.2 , vastgestelde speciale merkteken .  Artikel 9  1 . De Lid-Staat die een E.E.G.-modelgoedkeuring heeft verleend moet deze intrekken indien niet is voldaan aan voorwaarden die overeenkomstig artikel 2 , lid 1 , eventueel in een bijzondere richtlijn zijn gesteld .  2 . Indien een Lid-Staat die een E.E.G.-modelgoedkeuring heeft verleend , constateert dat toestellen onder druk waarvan het model is goedgekeurd niet met dit model overeenkomen :  a ) kan hij de goedkeuring handhaven wanneer de geconstateerde verschillen zeer gering zijn , geen fundamentele wijziging betekenen in het ontwerp van het toestel en de fabricagemethoden in elk geval de veiligheid niet in gevaar brengen ;  b ) moet hij de goedkeuring intrekken indien de wijzigingen de veiligheid in gevaar brengen ;  c ) verzoekt hij de fabrikant zijn produkten zo spoedig mogelijk aan te passen indien hij van oordeel is dat het goedgekeurde model niet meer op aanvaardbare wijze representatief is voor de serie ; de Lid-Staat moet de goedkeuring intrekken indien de fabrikant daar niet op ingaat .  3 . De Lid-Staat die een E.E.G.-modelgoedkeuring heeft verleend moet deze eveneens intrekken indien hij constateert dat die goedkeuring niet had mogen worden verleend .  4 . Indien bedoelde Lid-Staat door een andere Lid-Staat in kennis wordt gesteld van het bestaan van één der gevallen , bedoeld in lid 1 , 2 en 3 , gaat hij , na overleg met deze Staat , eveneens over tot de in die leden bedoelde maatregelen .  5 . Indien de wenselijkheid van of de verplichting tot intrekking een punt van geschil vormt tussen de bevoegde instanties van de Lid-Staat die de E.E.G.-modelgoedkeuring heeft verleend en die van een andere Lid-Staat , wordt de Commissie op de hoogte gehouden . Voor zover nodig pleegt zij voor het bereiken van een oplossing het daartoe passende overleg .  6 . De intrekking van een E.E.G.-modelgoedkeuring kan slechts geschieden door de Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend ; deze brengt de overige Lid-Staten alsmede de Commissie hiervan onmiddellijk op de hoogte .  HOOFDSTUK III  E.E.G.-keuring  Artikel 10  De E.E.G.-keuring heeft ten doel te controleren of een toestel onder druk overeenstemt met de voor dit toestel in de bijzondere richtlijn gestelde eisen ; het gunstige resultaat hiervan blijkt uit het E.E.G.-keurmerk .  Artikel 11  1 . Wanneer een toestel onder druk ter E.E.G.-keuring wordt aangeboden , gaat de keuringsinstantie na of :  a ) - het toestel behoort tot een categorie die onderworpen is aan E.E.G.-modelgoedkeuring en , zo ja , of het toestel overeenstemt met het goedgekeurde model en of het voorzien is van het E.E.G.-modelgoedkeuringsmerk ;   - het toestel behoort tot een categorie die is vrijgesteld van E.E.G.-modelgoedkeuring en , zo ja , of het aan de in de bijzondere richtlijn vervatte voorschriften voldoet ;  b ) - het toestel voldoet aan de voorschriften van de bijzondere richtlijn inzake het uitvoeren der proeven en het op de juiste wijze aangebracht zijn van de merktekens en van de voorgeschreven opschriften .  2 . De fabrikant mag de keuringsinstantie de toegang tot de fabricageruimten niet weigeren voor zover de juiste uitvoering van de aan deze instantie toevertrouwde taken die toegang vereist .  Artikel 12  Onverminderd de bevoegdheid van de Lid-Staten , die maatregelen te treffen en die voorwaarden te stellen welke op nationaal vlak noodzakelijk worden geacht ter verzekering van een doeltreffende , gecoordineerde en onberispelijke taakuitoefening door de keuringsinstanties , worden in bijlage III minimummaatstaven gegeven welke de Lid-Staten bij de aanwijzing van deze keuringsinstanties overeenkomstig artikel 13 in elk geval dienen aan te leggen .  Artikel 13  1 . Elke Lid-Staat doet de overige Lid-Staten en de Commissie een lijst toekomen van de instanties die tot keuring verplicht zijn , onder vermelding van de specifieke keuringen waartoe deze instaties zich eventueel beperken alsmede van iedere latere wijziging in deze lijst .  2 . Een Lid-Staat die een keuringsinstantie heeft aangewezen , moet deze aanwijzing intrekken indien hij constateert dat deze instantie niet of niet langer voldoet aan de maatstaven die in bijlage III zijn vermeld . Hij stelt de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan onmiddellijk op de hoogte en geeft aan , of de aanwijzing in haar geheel dan wel alleen voor bepaalde keuringen is ingetrokken .  3 . Intrekking of beperking van de aanwijzing kan alleen geschieden door de Lid-Staat die de betreffende keuringsinstantie heeft aangewezen .  Artikel 14  1 . Nadat de keuringsinstantie op de in artikel 11 vastgestelde voorwaarden en op de in bijlage II bepaalde wijze de E.E.G.-keuring van een toestel onder druk heeft verricht , brengt zij op dit toestel de gedeeltelijke of definitieve E.E.G.-keurmerken aan op de wijze als bepaald in bijlage II , sub 3 .  2 . De voorschriften betreffende het model en de uitvoering van de E.E.G.-keurmerken zijn neergelegd in bijlage II , sub 3 .  3 . Indien zulks in een bijzondere richtlijn is voorgeschreven , geeft de keuringsinstantie een keuringsbewijs af waaruit tevens het resultaat van de keuring blijkt .  Artikel 15  Indien de bijzondere richtlijn betreffende een categorie toestellen onder druk geen E.E.G.-keuring voorschrijft , brengt de fabrikant , na een keuring te hebben verricht ten einde na te gaan of elk toestel overeenkomt met de voorschriften van de bijzondere richtlijn en indien nodig met het goedgekeurde model , onder zijn verantwoordelijkheid daarop aan :  a ) hetzij het bijzondere merkteken aangegeven in bijlage I , sub 5.3 , indien de E.E.G.-modelgoedkeuring vereist is ;  b ) hetzij het bijzondere merkteken aangegeven in bijlage I , sub 5.4 , in geval van vrijstelling van de E.E.G.-modelgoedkeuring .  HOOFDSTUK IV  Gemeenschappelijke bepalingen voor de E.E.G.-modelgoedkeuring en de E.E.G.-keuring  Artikel 16  1 . De merktekens die worden bedoeld in deze richtlijn en in de bijzondere richtlijnen die op een toestel en een hulpinrichting daarvan van toepassing zijn moeten zichtbaar , leesbaar en onuitwisbaar worden aangebracht op dit toestel en deze hulpinrichting .  2 . De Lid-Staten nemen alle maatregelen die nodig zijn om te verbieden dat voor toestellen onder druk merktekens of opschriften worden gebruikt die verwarring met E.E.G.-merktekens zouden kunnen veroorzaken .  HOOFDSTUK V  Afwijkingsclausule  Artikel 17  1 . Bij het ontwerp en de wijze van vervaardiging van een toestel onder druk mag van sommige bepalingen van de bijzondere richtlijnen worden afgeweken zonder dat het toestel daardoor niet meer voor het bepaalde in artikel 3 in aanmerking komt , wanneer de aangebrachte veranderingen een op zijn minst even grote veiligheid bieden .  2 . In elke bijzondere richtlijn wordt uitdrukkelijk vermeld van welke bepalingen aldus mag worden afgeweken , of van welke bepalingen niet mag worden afgeweken .  In dergelijke gevallen wordt de volgende procedure toegepast :  a ) de Lid-Staat zendt de documenten met de beschrijving van het toestel en de bescheiden ter staving van het verzoek om van een bepaling te mogen afwijken , met name de resultaten van de eventueel verrichte proeven , aan de andere Lid-Staten ; deze hebben , te rekenen vanaf de mededeling van deze inlichtingen , vier maanden de tijd om kenbaar te maken of zij al dan niet akkoord gaan , opmerkingen in te dienen , vragen te stellen , aanvullende eisen voor te leggen of aanvullende proeven te verlangen en , desgewenst , te verlangen dat het Comité om advies wordt gevraagd volgens de procedure van artikel 20 . Deze mededelingen worden eveneens aan de Commissie gezonden . Deze briefwisseling is vertrouwelijk ;  b ) wanneer geen enkele Lid-Staat voor het verstrijken van de gestelde termijn om inschakeling van het Comité heeft verzocht of heeft kenbaar gemaakt dat hij niet akkoord gaat , staat de Lid-Staat , na aan alle volgens de procedure sub a ) geformuleerde verlangens te hebben voldaan , toe , dat van de betrokken bepaling wordt afgeweken en licht hij de andere Lid-Staten alsmede de Commissie hierover in ;  c ) wanneer een Lid-Staat voor het verstrijken van de vastgestelde termijn geen enkel antwoord heeft gegeven , wordt ervan uitgegaan dat deze Lid-Staat akkoord gaat ; de Staat van oorsprong dient evenwel via de Commissie om bevestiging van het ontbreken van een antwoord te vragen ;  d ) wanneer het Comité wordt ingeschakeld en een gunstig advies uitbrengt , mag de Lid-Staat de afwijking toestaan op de eventueel door het Comité voorgestelde voorwaarden ;  e ) deze documenten worden ingediend in de taal of talen van de Staat van bestemming of in een andere door deze Staat aanvaarde taal .  HOOFDSTUK VI  Aanpassing van de richtlijnen aan de vooruitgang der techniek  Artikel 18  De wijzigingen , nodig voor het aanpassen aan de vooruitgang van de techniek van :   - de bijlagen I en II van deze richtlijn ;   - de bepalingen van de bijzondere richtlijnen die uitdrukkelijk zullen worden aangeduid in elk van deze richtlijnen ,  worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 20 .  Artikel 19  1 . Er wordt een Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang der techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector toestellen onder druk , hierna te noemen " het Comité " , opgericht dat is samengesteld uit vertegenwoordigers der Lid-Staten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie .  2 . Het Comité stelt zijn reglement van orde vast .  Artikel 20  1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij het Comité ingeleid door de voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het desbetreffende vraagstuk . Het Comité spreekt zich uit met een meerderheid van 41 stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De voorzitter neemt niet aan de stemming deel .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité ;  b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen ;  c ) Indien de Raad na een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel , geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  HOOFDSTUK VII  Vrijwaringsclausule  Artikel 21  1 . Wanneer een Lid-Staat op basis van een uitvoerige motivering constateert dat een of meer toestellen onder druk , hoewel zij voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen , gevaar opleveren voor de veiligheid , kan deze Staat het op de markt brengen van dit toestel of deze toestellen op zijn grondgebied voorlopig verbieden of afhankelijk stellen van bijzondere voorwaarden . Hij stelt de Commissie en de andere Lid-Staten hiervan onmiddellijk in kennis onder opgave van de redenen die tot zijn besluit hebben geleid .  2 . Binnen zes weken pleegt de Commissie overleg met de betrokken Lid-Staten ; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en neemt passende maatregelen .  3 . Indien de Commissie van oordeel is dat er in de richtlijn technische aanpassingen moeten worden aangebracht , worden deze aanpassingen , hetzij door de Commissie , hetzij door de Raad , vastgesteld volgens de procedure van artikel 20 ; in dat geval kan de Lid-Staat die de vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen , deze handhaven totdat de genoemde aanpassingen van kracht worden .  HOOFDSTUK VIII  Bijzondere bepalingen  Artikel 22  1 . Dit artikel is van toepassing op de toestellen die krachtens artikel 1 onder de werkingssfeer van deze richtlijn vallen , wanneer daarop geen bijzondere richtlijn van toepassing is .  2 . In dit geval gelden de volgende voorschriften .  a ) de bevoegde overheidsinstanties van de Lid-Staat van bestemming beschouwen toestellen onder druk die door een volgens de in bijlage IV beschreven procedure gekozen keuringsinstantie zijn gekeurd en beproefd , als overeenstemmend met de in hun eigen Staat geldende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de constructie ;  b ) deze keuringen en proeven moeten worden verricht overeenkomstig de in bijlage IV beschreven procedure en overeenkomstig de methoden die in de Lid-Staat van bestemming van kracht zijn of door de overheid van die Staat gelijkwaardig worden geacht .  Deze proeven en keuringen zijn al diegene die kunnen worden verricht op de plaatsen waar de toestellen worden vervaardigd .  3 . De Lid-Staten kennen aan de rapporten en certificaten die zijn afgegeven door de keuringsinstantie van de Staat waaruit het toestel onder druk afkomstig is , dezelfde waarde toe als aan de overeenkomstige nationale documenten .  HOOFDSTUK IX  Slotbepalingen  Artikel 23  Iedere ter uitvoering van deze richtlijn of van de bijzondere richtlijnen genomen besluit van een Lid-Staat of van een keuringsinstantie houdende weigering van de E.E.G.-modelgoedkeuring of weigering van het aanbrengen van het E.E.G.-keurmerk , intrekking van de E.E.G.-modelgoedkeuring en verbod van verkoop of gebruik van toestellen onder druk van het E.E.G.-type , moet nauwkeurig worden gemotiveerd . Deze beslissing wordt zo spoedig mogelijk ter kennis gebracht van de belanghebbende , onder opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van die Lid-Staat openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen moeten worden aangewend .  Artikel 24  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van de nationale wettelijke bepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 25  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juli 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . van der STOEL  ( 1 ) PB nr . C 2 van 9 . 1 . 1974 , blz . 64 .  ( 2 ) PB nr . C 101 van 23 . 11 . 1973 , blz . 25 .  BIJLAGE I ( 1 )  E.E.G.-MODELGOEDKEURING  1 . AANVRAAG VOOR E.E.G.-MODELGOEDKEURING  1.1 . De aanvraag en de correspondentie die daarop betrekking heeft moeten zijn gesteld in een officiële taal van de Staat waar de aanvraag wordt ingediend , overeenkomstig de wetgeving van die Lid-Staat . Deze Lid-Staat kan eisen dat ook de bijgevoegde documenten in die officiële taal zijn gesteld .  1.2 . De aanvraag moet bevatten :   - naam en adres van de fabrikant of van de onderneming , van zijn/haar gemachtigde of van de aanvrager , alsmede de plaats of de plaatsen waar de toestellen worden vervaardigd ;   - de categorie van het toestel ;   - het beoogde gebruik of de uitsluitingen ;   - de technische kenmerken ;   - de eventuele handelsbenaming of het type .  1.3 . De aanvraag moet vergezeld gaan van documenten in tweevoud die ter beoordeling ervan noodzakelijk zijn , met name :  1.3.1 . Een beschrijving , in het bijzonder ten aanzien van :   - de specificatie van de materialen , de wijze van constructie en de sterkteberekeningen van het toestel ;   - in voorkomend geval , de veiligheidsinrichtingen ;   - de plaatsen bestemd voor de bij deze richtlijn vastgestelde E.E.G.-modelgoedkeurings - en keurmerken en voor de andere in de bijzondere richtlijnen bedoelde merktekens .  1.3.2 . Overzichtstekeningen en , eventueel , van belang zijnde detailtekeningen .  1.3.3 . Alle andere gegevens , vermeld in de bijzondere richtlijnen .  1.3.4 . Een verklaring dat geen andere aanvraag tot verkrijging van de E.E.G.-modelgoedkeuring voor hetzelfde model toestel is ingediend .  2 . ONDERZOEK VOOR DE E.E.G.-MODELGOEDKEURING  2.1 . Het onderzoek voor de E.E.G.-modelgoedkeuring wordt verricht op grond van de constructietekeningen en in voorkomend geval bij toestellen van het betrokken model .  Dit onderzoek omvat :  a ) de controle betreffende de berekening van het ontwerp , de wijze van constructie , de uitvoering van het werk en de gebruikte materialen ;  b ) in voorkomend geval , de controle betreffende de veiligheids - en meetapparatuur , alsmede de wijze van opstelling .  3 . E.E.G.-MODELGOEDKEURINGSCERTIFICAAT EN E.E.G.-MODELGOEDKEURINGSMERK  3.1 . Het in artikel 7 bedoelde E.E.G.-modelgoedkeuringscertificaat behelst de conclusies van het onderzoek van het model en de voorwaarden die eventueel krachtens artikel 2 , lid 1 , aan de E.E.G.-modelgoedkeuring verbonden zijn . Het gaat vergezeld van de beschrijvingen en de tekeningen die nodig zijn om het model te identificeren en eventueel de werking ervan te verklaren . Het in artikel 7 bedoelde E.E.G.-modelgoedkeuringsmerk bestaat uit een gestileerde letter 8 , met :   - in het bovenste gedeelte het kengetal van de bijzondere richtlijn volgens de chronologische volgorde van aanneming , en één of meer hoofdletters als kenteken van de Lid-Staat die de E.E.G.-modelgoedkeuring heeft verleend ( B voor België , D voor de Bondsrepubliek Duitsland , DK voor Denemarken , F voor Frankrijk , I voor Italië , IRL voor Ierland , L voor Luxemburg , NL voor Nederland , UK voor het Verenigd Koninkrijk ) , alsmede de laatste twee cijfers van het jaar van de E.E.G.-modelgoedkeuring ; het kengetal van de bijzondere richtlijn waarnaar de E.E.G.-modelgoedkeuring verwijst , zal door de Raad worden toegekend bij de aanneming van deze richtlijn ;   - in het onderste gedeelte het kengetal van de E.E.G.-modelgoedkeuring .  Een model van het modelgoedkeuringsmerk is opgenomen sub 5.1 .  3.2 . Het in artikel 8 bedoelde merkteken bestaat uit het spiegelbeeld van de gestileerde letter e , waarvan het bovenste deel dezelfde informatie bevat als voorkomt sub 3.1 , eerste streepje , en het onderste deel het referentienummer van de categorie die niet is onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring voor zover dit is aangegeven in de bijzondere richtlijn .  Een model van dit merkteken is opgenomen sub 5.2 .  3.3 . Het in artikel 15 , sub a ) , bedoelde merkteken komt overeen met het E.E.G.-modelgoedkeuringsmerk , maar is omgeven door een zeshoek .  Een model van dit merkteken is opgenomen sub 5.3 .  3.4 . Het in artikel 15 , sub b ) , bedoelde merkteken komt overeen met het merkteken van vrijstelling van de E.E.G.-modelgoedkeuring , maar is omgeven door een zeshoek .  Een model van dit merkteken is opgenomen sub 5.4 .  4 . BEKENDMAKING VAN DE E.E.G.-MODELGOEDKEURING  4.1 . De E.E.G.-modelgoedkeuringscertificaten worden bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  4.2 . Tegelijk met de verstrekking aan belanghebbende zendt de Lid-Staat die het certificaat heeft afgegeven afschriften van het E.E.G.-modelgoedkeuringscertificaat aan de Commissie en de overige Lid-Staten , die tevens een afschrift van het definitieve technische dossier van het toestel en van de keurings - en beproevingsrapporten kunnen verkrijgen .  4.3 . De intrekking van een E.E.G.-modelgoedkeuring wordt bekendgemaakt volgens de procedure sub 4.1 en 4.2 .  4.4 . De Lid-Staat die een E.E.G.-modelgoedkeuring weigert , stelt de overige Lid-Staten en de Commissie hiervan in kennis .  5 . MERKTEKENS MET BETREKKING TOT DE E.E.G.-MODELGOEDKEURING  5.1 . E.E.G.-modelgoedkeuringsmerk ( zie sub 3.1 ) .  Voorbeeld :  Figuur : zie P.b .  In 1979 door de Bondsrepubliek Duitsland verleende E.E.G.-modelgoedkeuring krachtens de eerste bijzondere richtlijn  Kengetal van de E.E.G.-modelgoedkeuring .  5.2 . Merkteken van vrijstelling van de E.E.G.-modelgoedkeuring ( zie sub 3.2 ) .  Voorbeeld :  Figuur : zie P.b .  In Duitsland in 1979 gefabriceerd toestel dat niet is onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring krachtens de eerste bijzondere richtlijn .  Referentienummer van de categorie die niet is onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring , voor zover dit is aangegeven in de bijzondere richtlijn .  5.3 . Merktegen van E.E.G.-modelgoedkeuring en van vrijstelling van E.E.G.-keuring ( zie sub 3.3 ) .  Voorbeeld :  Figuur : zie P.b .  In 1979 door de Bondsrepubliek Duitsland verleende E.E.G.-modelgoedkeuring krachtens de eerste bijzondere richtlijn .  Kengetal van de E.E.G.-modelgoedkeuring .  5.4 . Merkteken van vrijstelling van de E.E.G.-modelgoedkeuring en van vrijstelling van E.E.G.-keuring ( zie sub 3.4 ) .  Voorbeeld :  Figuur : zie P.b .  In Duitsland in 1979 gefabriceerd toestel dat niet is onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring krachtens de eerste bijzondere richtlijn .  Referentienummer van de categorie die niet is onderworpen aan de E.E.G.-modelgoedkeuring , voor zover dit is aangegeven in de bijzondere richtlijn .  5.5 . In de bijzondere richtlijnen kunnen de plaats en de afmetingen der tekens die verband houden met de E.E.G.-modelgoedkeuring worden vastgelegd .  Voor zover hierover niets in de bijzondere richtlijnen wordt voorgeschreven , moeten de letters en cijfers van elk teken ten minste 5 mm hoog zijn .  ( 1 ) Zie aanhangsel van bijlage I en II .  BIJLAGE II ( 1 )  E.E.G.-KEURING  1 . ALGEMEEN  1.1 . De E.E.G.-keuring kan plaatsvinden in één of meer fasen .  1.2 . Onverminderd het bepaalde in de bijzondere richtlijnen geldt het volgende :  1.2.1 . De E.E.G.-keuring vindt plaats in één fase bij toestellen die bij het verlaten van de fabriek één geheel vormen , dat wil zeggen die in principe zonder voorafgaande demontage naar de plaats van opstelling kunnen worden overgebracht ;  1.2.2 . De keuring van toestellen die niet als één geheel worden verzonden vindt plaats in twee of meer fasen ;  1.2.3 . De keuring dient met name om te controleren of het toestel in overeenstemming is met het goedgekeurde model of , bij toestellen die van de E.E.G.-modelgoedkeuring zijn vrijgesteld , met de voorschriften van de daarop van toepassing zijnde bijzondere richtlijn .  2 . AARD VAN DE E.E.G.-KEURING  2.1 . Onverminderd het bepaalde in de bijzondere richtlijnen omvat de keuring :   - het onderzoek van de hoedanigheden der materialen ;   - de controle op de berekening van het ontwerp , de vijze van constructie , de uitvoering van het werk en de gebruikte materialen ;   - het inwendig onderzoek , bestaande uit controle op de inwendige delen en de lasnaden ;   - de drukproef ;   - in voorkomend geval de controle op de veiligheids - en meetinrichtingen ;   - het uitwendig onderzoek van de verschillende delen van het toestel ;   - de beproeving van de werking , indien dit in de bijzondere richtlijnen wordt voorgeschreven .  3 . E.E.G.-KEURMERKEN  3.1 . Omschrijving van de E.E.G.-keurmerken  3.1.1 . Onverminderd het bepaalde in de bijzondere richtlijnen , worden overeenkomstig het bepaalde sub 3.3 de volgende E.E.G.-keurmerken gebruikt :  3.1.1.1 . Het definitieve E.E.G.-keurmerk bestaat uit twee merken :  3.1.1.1.1 . Het eerste wordt gevormd door de kleine letter " e " , bevattende :   - in het bovenste deel de kenletter(s ) van het land waar de keuring wordt verricht ( B voor België , D voor de Bondsrepubliek Duitsland , DK voor Denemarken , F voor Frankrijk , I voor Italië , IRL Ierland , L voor Luxemburg , NL voor Nederland , UK voor het Verenigd Koninkrijk ) . Aan deze letter(s ) worden , voor zover nodig , een of twee cijfers toegevoegd , die een territoriale indeling aanduiden ;   - in het onderste deel het door de functionaris die de keuring verricht aangebrachte kenmerk van de keuringsinstantie , eventueel aangevuld met dat van deze functionaris .  3.1.1.1.2 . Het tweede wordt gevormd door de datum van de keuring , aangebracht in een zeshoek , met de nauwkeurigheid die in de bijzondere richtlijnen wordt geëist .  3.1.1.2 . Het gedeeltelijke E.E.G.-keurmerk bestaat slechts uit het eerste merk ( 2 ) .  3.2 . Vorm en afmeting van de merken  3.2.1 . Van de vorm van de E.E.G.-keurmerken als omschreven in 3.1.1.1.1 en 3.1.1.1.2 wordt een voorbeeld gegeven in de figuren 1 en 2 .  In de bijzondere richtlijnen kunnen de plaats en de afmetingen der E.E.G.-keurmerken worden vastgelegd .  Voor zover in de bijzondere richtlijnen hierover niets wordt voorgeschreven , moeten de letters en cijfers van elk merkteken ten minste 5 mm hoog zijn .  3.2.2 . De keuringsinstanties van de Lid-Staten wisselen onderling de tekeningen uit van de E.E.G.-keurmerken .  3.3 . Het aanbrengen van de merken  3.3.1 . Het definitieve E.E.G.-keurmerk wordt op de daarvoor bestemde plaats aangebracht op het definitief gekeurde toestel dat aan de E.E.G.-voorschriften voldoet .  3.3.2 . Bij het keuren in verschillende fasen wordt het gedeeltelijke E.E.G.-keurmerk op het toestel of een onderdeel daarvan , dat in dat stadium voldoer aan de eisen voor de E.E.G.-keuringsbewerkingen , op de plaats van fabricage aangebracht op een daartoe voor het stempelplaatje ingeruimde plaats of op iedere andere plaats die in de bijzondere richtlijnen is aangegeven .  ( 1 ) Zie aanhangsel van bijlage I en II .  ( 2 ) Toelichting op de begrippen " definitief E.E.G.-keurmerk " en " gedeeltelijk E.E.G.-keurmerk "Wanneer een toestel niet kan worden geassembleerd op de plaats waar het wordt vervaardigd , of indien de hoedanigheden van het toestel door het vervoer veranderingen kunnen ondergaan , wordt de E.E.G.-keuring als volgt verricht :   - keuring van het toestel op de plaats waar het wordt vervaardigd door een keuringsinstantie van het land van oorsprong , die op het toestel , indien het aan de E.E.G.-voorschriften voldoet , het in punt 3.1.1.1.1 beschreven merk " e " , het zogenoemde gedeeltelijke E.E.G.-keurmerk , aanbrengt ;   - definitieve keuring van het toestel op de plaats waar het wordt opgesteld door een keuringsinstantie van het land van bestemming , die op het toestel , indien het aan de E.E.G.-voorschriften voldoet , het in punt 3.1.1.1.2 beschreven merk aanbrengt dat , gevoegd bij het gedeeltelijke E.E.G.-keurmerk , het definitieve E.E.G.-keurmerk vormt .  figuur 1 : zie P.b .  figuur 2 : zie P.b .  Aanhangsel van bijlage I en II  Tabel ter illustratie van de verschillende combinaties die mogelijk zijn voor de E.E.G.-modelgoedkeuring en de E.E.G.-keuring : zie P.b .  BIJLAGE III  Door de Lid-Staten in acht te nemen minimumcriteria voor het aanwijzen van de instanties die tot de E.E.G.-keuring verplicht zijn  1 . De keuringsinstantie , de directeur daarvan en het met de keuring belaste personeel mogen niet de ontwerper , de fabrikant , de leverancier of de installateur zijn van de toestellen of installaties die zij keuren , noch de gemachtigde van een der genoemde personen . Zij mogen noch rechtstreeks noch als gemachtigden optreden bij het ontwerpen , de bouw , de verkoop , de vertegenwoordiging of het onderhoud van deze toestellen of installaties . Een eventuele uitwisseling van technische informatie tussen fabrikant en keuringsinstantie wordt door deze bepaling niet uitgesloten .  2 . De keuringsinstantie en het personeel dat met de keuringen is belast , dienen de keuring uit te voeren met de grootste mate van beroepsintegriteit en technische bekwaamheid ; zij dienen vrij te zijn van elke pressie en beïnvloeding , met name van financiële aard , die hun beoordeling of de uitslagen van hun keuring kan beïnvloeden , inzonderheid van personen of groepen van personen die bij de resultaten van de keuring belang hebben .  3 . De keuringsinstantie dient te beschikken over aet nodige personeel en de nodige middelen te bezitten om de met de uitvoering van de keuringen verbonden technische en administratieve taken op passende wijze te vervullen ; tevens dient de keuringsinstantie toegang te hebben tot het nodige materiaal voor bijzondere keuringen .  4 . Het personeel dat me de keuringen is belast , dient :   - een goede technische en beroepsopleiding te hebben genoten ;   - een behoorlijke kennis te bezitten van de voorschriften betreffende de keuringen die het verricht en voldoende ervaring met deze keuringen hebben ;   - de vereiste bekwaamheid te bezitten om op grond van de verrichte keuringen verklaringen , processen-verbaal en rapporten op te stellen .  5 . De onafhankelijkheid van het personeel dat met de keuringen is belast , dient te zijn gewaarborgd . De bezoldiging van elke functionaris mag niet afhangen van het aantal keuringen dat hij verricht , noch van de uitslagen van deze keuringen .  6 . De keuringsinstantie dient een verzekering tegen wettelijke aansprakelijkheid te sluiten , tenzij deze wettelijke aansprakelijkheid op basis van het nationale recht door de Staat wordt gedekt of de keuringen rechtstreeks door de Lid-Staat worden verricht .  7 . Het personeel van de keuringsinstantie is gebonden aan het beroepsgeheim ten aanzien van alles wat hem bij de uitoefening van zijn taak in het kader van deze richtlijn en van de bijzondere richtlijnen of van elke andere bepaling van intern recht die daaraan uitvoering geeft te zijner kennis is gekomen , behalve tegenover de ter zake bevoegde overheidsinstanties van de Staat waarin de keuringsinstantie haar werkzaamheden uitoefent .  BIJLAGE IV  DEFINITIES  Staat van oorsprong : Lid Staat waar een toestel onder druk is geconstrueerd .  Staat van bestemming : Lid-Staat waar een toestel onder druk zal worden ingevoerd , in de handel gebracht en/of in gebruik genomen .  Administratie van oorsprong : De bevoegde overheidsinstanties van de Staat van oorsprong .  Administratie van bestemming : De bevoegde overheidsinstanties van de Staat van bestemming .  PROCEDURE  1 . Onder verwijzing naar artikel 22 richt de fabrikant of zijn gemachtigde die een of verscheidene toestellen onder druk van een zelfde model wenst uit te voeren , rechtstreeks of via de importeur in de Staat van bestemming , een verzoek tot de administratie van bestemming om te verkrijgen dat de keuringen overeenkomstig de in de Staat van bestemming geldende methoden worden verricht door een andere keuringsinstatie dan die van de Staat van bestemming .  In zijn verzoek vermeldt de fabrikant of zijn gemachtigde de keuringsinstantie die hij heeft gekozen . Deze keuze moet geschieden uit de door de Staat van oorsprong overeenkomstig artikel 13 toegezonden lijst . Bij wijze van uitzondering op deze procedure evenwel wordt de keuringsinstantie al dan niet overeenkomstig de in artikel 13 bedoelde lijst door de klant in de Staat van oorsprong gekozen , wanneer het een toestel betreft waarvoor maar één enkele order is geplaatst en dat speciaal in een zeer gering aantal exemplaren wordt gebouwd , dan wel toestellen bestemd voor een ingewikkelde installatie die zijn uitgevoerd in overeenstemming met de gegevens en specificaties verstrekt door de klant of een door hem aangewezen ontwerpbureau , op voorwaarde dat de administratie van bestemming akkoord gaat met deze keuze .  De administratie van bestemming stelt de administratie van oorsprong in kennis van haar besluiten ter zake .  In het verzoek dient de naam van de klant of van de importeur te worden vermeld wanneer deze bekend is .  Dit verzoek , moet vergezeld gaan van een dossier bevattende de tekeningen en de berekeningen betreffende het toestel of het model , de specificaties van de gebruikte materialen , de gegevens betreffende de toegepaste fabricageprocédés , de bijzonderheden van de tijdens de fabricage toegepaste keuringsmethodes , alsmede elke andere inlichting die door de fabrikant of zijn gemachtigde nuttig wordt geacht om de administratie van bestemming in staat te stellen na te gaan of het toestel onder druk of de toestellen onder druk van een zelfde model , die overeenkomstig het ontwerp zijn uitgevoerd , overeenstemmen met de in de Staat van bestemming geldende voorschriften inzake toestellen onder druk .  Deze documenten worden in viervoud ingediend in de taal of talen van de Staat van bestemming of in een andere door deze Staat aanvaarde taal .  2 .  2.1 . De administratie van bestemming bevestigt de ontvangst van het dossier zodra zij het heeft ontvangen .  2.2 .  2.2.1 . Indien de administratie van bestemming meent dat het ontvangen dossier alle in verband met punt 1 vereiste gegevens bevat voor de beoordeling beschikt zij , vanaf de ontvangst van het dossier , over een termijn van drie maanden om de inhoud van de dossierstukken te bestuderen .  2.2.2 . Indien de administratie van bestemming meent dat het ontvangen dossier niet alle in verband met punt 1 vereiste gegevens bevat voor de beoordeling beschikt zij , vanaf de ontvangst van het dossier , over één maand om aan de aanvrager te melden welke verbeteringen vanuit dit oogpunt in het dossier moeten worden aangebracht . Zodra het overeenkomstig deze aanwijzingen aangevulde dossier is ontvangen , wordt de procedure van punt 2.2.1 gevolgd .  2.3 .  2.3.1 . Indien uit de bestudering van de inhoud van het dossier blijkt dat het toestel of de toestellen van een zelfde model , die overeenkomstig de toegezonden documenten zijn of zullen worden uitgevoerd , overeenstemmen met de in de Staat van bestemming geldende voorschriften inzake toestellen onder druk of kunnen worden aanvaard in afwijking van deze voorschriften , stelt de administratie van bestemming de aanvrager daarvan binnen de in punt 2.2.1 vastgestelde termijn in kennis .  Indien er in de Staat van bestemming geen regeling bestaat voor het toestel of de toestellen van een zelfde model waarvoor de aanvraag is ingediend , kan de administratie van bestemming eisen dat wordt voldaan aan de voor deze toestellen in de Staat van oorsprong geldende regeling voor toestellen onder druk ;  2.3.2 . Indien uit de bestudering van de inhoud van het dossier blijkt dat het toestel of de toestellen van een zelfde model , die overeenkomstig de toegezonden documenten zijn of zullen worden uitgevoerd , niet overeenstemmen met de in de Staat van bestemming geldende voorschriften inzake toestellen onder druk en niet in aanmerking kunnen komen voor een afwijking van deze voorschriften , stelt de administratie van bestemming de aanvrager daarvan binnen de in punt 2.2.1 vastgestelde termijn in kennis , met vermelding van de bepalingen waaraan niet is voldaan en van de bepalingen die in acht moeten worden genomen , wil het toestel of de toestellen van een zelfde model kunnen worden aanvaard . Daarbij geeft zij aan , welke constructievoorschriften , controles , proeven en keuringen verplicht zijn bij de in de Staat van bestemming geldende regeling voor toestellen onder druk .  Indien de aanvrager bereid is om in het ontwerp , de fabricage en/of de methodes voor de keuring van het toestel of van de toestellen van een zelfde model alle wijzigingen aan te brengen waardoor aan de gestelde voorwaarden wordt voldaan , wijzigt hij zijn dossier dienovereenkomstig . Zodra het gewijzigde dossier is ontvangen , wordt de procedure van punt 2.2.1 gevolgd , waarbij de termijn echter tot twee maanden wordt bekort .  2.3.3 . De door de administratie van bestemming gehanteerde criteria voor het toestaan of weigeren van de in punt 2.3.1 en 2.3.2 bedoelde afwijkingen zijn dezelfde als die welke worden gehanteerd ten aanzien van de in de Staat van bestemming gevestigde constructeurs .  2.4 . De vergoedingen , belastingen en andere bedragen die voor de behandeling van het dossier zijn verschuldigd , zijn die welke gebruikelijk zijn in de Staat van bestemming .  3 . De in overeenstemming met punt 1 gekozen keuringsinstantie verricht de handelingen die van haar worden gevraagd door de administratie van bestemming .  4 . Na de door de administratie van bestemming verlangde controles , proeven en keuringen te hebben uitgevoerd en te hebben gecontroleerd dat de resultaten gunstig zijn , verstrekt de keuringsinstantie aan de fabrikant of zijn gemachtigde , alsmede aan de administratie van bestemming , de rapporten betreffende deze controles , proeven en keuringen , alsmede certificaten waaruit blijkt dat de controle - , proef - en keuringsmethodes alsook de verkregen resultaten overeenstemmen met de door de Staat van bestemming gestelde eisen .  Indien de resultaten van de controles niet bevredigend zijn , stelt de keuringsinstantie de aanvrager en de administratie van bestemming daarvan in kennis .  Deze documenten moeten worden opgesteld in de taal van de Staat van bestemming of in een andere door deze Staat aanvaarde taal .  5 . De vergoedingen , belastingen of bedragen die voor het uitvoeren van de keuringen en de proeven zijn verschuldigd , zijn die welke gebruikelijk zijn bij deze keuringsinstantie .  6 . De administratie van bestemming moet het vertrouwelijk karakter waarborgen van alle ontwerpen en documenten die bij haar worden ingediend .


title: Richtlijn 2008/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur

text:
               29.11.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 319/59

      RICHTLIJN 2008/96/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 19 november 2008
   betreffende het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, onder c),
   Gelet op het voorstel van de Commissie,
   Gelet op het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio’s,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het in Beschikking nr. 1692/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 juli 1996 betreffende communautaire richtsnoeren voor de ontwikkeling van een trans-Europees vervoersnet (3) gedefinieerde trans-Europese vervoersnet is van het grootste belang om de Europese integratie en samenhang te ondersteunen en om een hoog welzijnsniveau te garanderen. Met name een hoog niveau van veiligheid moet worden gewaarborgd.

               (2)

               In het Witboek van 12 september 2001„Het Europese vervoersbeleid tot het jaar 2010: tijd om te kiezen” heeft de Commissie aangegeven dat verkeersveiligheidseffectbeoordelingen en verkeersveiligheidsaudits van wegen moeten worden uitgevoerd om gedeelten van wegen met een hoog aantal verkeersongevallen in de Gemeenschap te identificeren en te beheren. In dat witboek stelt de Commissie zich ook tot doel het aantal slachtoffers op de wegen in de Europese Unie tussen 2001 en 2010 te halveren.

               (3)

               In haar Mededeling van 2 juni 2003„Europees actieprogramma voor verkeersveiligheid — Terugdringing van het aantal verkeersslachtoffers in de Europese Unie met de helft in de periode tot 2010: een gedeelde verantwoordelijkheid” heeft de Commissie vastgesteld dat wegeninfrastructuur de derde pijler van het verkeersveiligheidsbeleid vormt. De wegeninfrastructuur moet een belangrijke bijdrage leveren tot de beoogde vermindering van het aantal ongevallen in de Gemeenschap.

               (4)

               De laatste jaren is er sterke vooruitgang geboekt op het gebied van het ontwerp van voertuigen (verkeersveiligheidsvoorzieningen, ontwerp en toepassing van nieuwe technologieën), hetgeen heeft bijgedragen tot het terugdringen van het aantal verkeersslachtoffers. Om het voor 2010 gestelde streefdoel te bereiken, zijn echter maatregelen ook op andere terreinen vereist. Het beheer van verkeersveiligheid van de weginfrastructuur biedt hier een aanzienlijke ruimte voor verbeteringen, waarvan gebruik moet worden gemaakt.

               (5)

               Het vaststellen van passende procedures is van essentieel belang voor het verbeteren van de verkeersveiligheid van de weginfrastructuur van het trans-Europese vervoersnet. Uit veiligheidseffectbeoordelingen van wegen moet blijken, op een strategisch niveau, welke gevolgen verschillende alternatieven voor de planning van een infrastructuurproject hebben op de verkeersveiligheid en deze beoordelingen moeten een belangrijke rol spelen bij de keuze van een tracé. De resultaten van verkeersveiligheidseffectbeoordelingen kunnen in een aantal verschillende documenten worden vastgelegd. Verkeersveiligheidsaudits van wegen moeten bovendien een gedetailleerd overzicht van onveilige kenmerken van een wegeninfrastructuurproject opleveren. Daarom lijkt het zinvol procedures voor dergelijke effectbeoordelingen en audits te ontwikkelen, teneinde de veiligheid van de wegeninfrastructuur van het trans-Europese vervoersnet te verbeteren, met uitzondering van wegtunnels, die onder Richtlijn 2004/54/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake minimumveiligheidseisen voor tunnels in het trans-Europese wegennet (4) vallen.

               (6)

               Een aantal lidstaten bezit reeds goed functionerende systemen voor beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur. Deze lidstaten zouden in de gelegenheid moeten worden gesteld hun bestaande methoden verder te gebruiken, voor zover deze in overeenstemming zijn met de doelstellingen van deze richtlijn.

               (7)

               Onderzoek is wezenlijk om de verkeersveiligheid op de wegen in de Europese Unie te verbeteren. Het ontwikkelen en demonstreren van componenten, maatregelen en methoden (inclusief telematica) en het verspreiden van onderzoeksresultaten dragen in belangrijke mate bij tot het verhogen van de verkeersveiligheid van de weginfrastructuur.

               (8)

               Het veiligheidsniveau van bestaande wegen moet worden verbeterd door de investeringen te richten op de weggedeelten met het hoogste aantal ongevallen en/of het grootste potentieel om het aantal ongevallen te doen afnemen. De bestuurders moeten worden gewaarschuwd wanneer ze zich begeven op een gedeelte van een weg met een hoog aantal ongevallen, zodat ze hun gedrag kunnen aanpassen en de verkeersregels, en met name de snelheidsbeperkingen, nog beter kunnen naleven.

               (9)

               Het classificeren van de verkeersveiligheid van het wegennet heeft meteen na de tenuitvoerlegging ervan een groot effect. Zodra gedeelten van wegen met een hoog aantal ongevallen zijn aangepakt en er verbeteringsmaatregelen zijn genomen, zou het belang van veiligheidsinspecties als preventieve maatregel toe moeten nemen. Regelmatige inspecties zijn een doeltreffend instrument om gevaren te voorkomen voor alle weggebruikers, inclusief de zwakke weggebruikers, ook bij wegenwerken.

               (10)

               Opleiding en certificering van veiligheidspersoneel aan de hand van door de lidstaten gevalideerde opleidingscurricula en kwalificatiehulpmiddelen verzekeren dat de personen die betrokken zijn bij de praktische uitvoering de nodige actuele kennis kunnen verwerven.

               (11)

               Om de veiligheid op de wegen in de Europese Unie te vergroten, moet worden gezorgd voor een frequentere en meer samenhangende uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten.

               (12)

               Teneinde een hoog niveau van verkeersveiligheid op de wegen in de Europese Unie te verzekeren, moeten de lidstaten richtsnoeren inzake veiligheidsbeheer toepassen. De mededeling van deze richtsnoeren aan de Commissie en de regelmatige rapportering over de tenuitvoerlegging ervan moet de weg banen voor de systematische verbetering van de infrastructuurveiligheid op communautair niveau. Bovendien wordt op basis daarvan in de loop van de tijd naar een doeltreffender systeem worden geëvolueerd. De rapportering over de tenuitvoerlegging van de richtsnoeren dient andere lidstaten bovendien in staat te stellen de meest doeltreffende oplossingen te identificeren en de systematische verzameling van gegevens van voor/na-studies moet het mogelijk maken de meest doeltreffende maatregel te selecteren met het oog op toekomstige acties.

               (13)

               De bepalingen van deze richtlijn die betrekking hebben op investeringen in verkeersveiligheid dienen van toepassing te zijn onverminderd de bevoegdheden van de lidstaten op het vlak van investeringen in het onderhoud van het wegennet.

               (14)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de vaststelling van procedures om een consequent hoog niveau van verkeersveiligheid op het trans-Europese wegennet te verzekeren, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, wegens het effect van de maatregelen, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (15)

               De maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5).

               (16)

               In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven om de voor de verbetering van de veiligheidsbeheerspraktijken en de aanpassing van de bijlagen aan de technische vooruitgang noodzakelijke criteria vast te stellen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn onder meer door haar aan te vullen met nieuwe niet-wezenlijke onderdelen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

               (17)

               Voldoende parkeerterreinen langs wegen zijn niet alleen voor het voorkomen van criminaliteit, maar ook voor de verkeersveiligheid van groot belang. Parkeerterreinen stellen bestuurders van voertuigen in staat tijdig te rusten en met volle aandacht de reis te vervolgen. Het opnemen van voldoende veilige parkeerterreinen dient daarom integraal onderdeel te zijn van het beheer van de veiligheid van weginfrastructuur.

               (18)

               In overeenstemming met punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord inzake beter wetgeven (6) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en hun omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp en toepassingsgebied
   1.   Krachtens deze richtlijn worden procedures vastgesteld en uitgevoerd met betrekking tot veiligheidseffectbeoordelingen, verkeersveiligheidsaudits, het beheer van de verkeersveiligheid van het wegennet en verkeersveiligheidsinspecties door de lidstaten.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op wegen die deel uitmaken van het trans-Europese wegennet en heeft betrekking op zowel wegen in de ontwerp- of aanlegfase als wegen die reeds in gebruik zijn.
   3.   De lidstaten mogen de bepalingen van deze richtlijn, als een reeks goede praktijken, tevens toepassen op de nationale infrastructuur voor wegvervoer die geen deel uitmaakt van het trans-Europese wegennet en die werd aangelegd met gedeeltelijke of volledige gebruikmaking van communautaire middelen.
   4.   Deze richtlijn is niet van toepassing op tunnels die onder Richtlijn 2004/54/EG vallen.
   Artikel 2
   Definities
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               1.

               „trans-Europees wegennet”: het wegennet, beschreven in deel 2 van bijlage I bij Beschikking nr. 1692/96/EG;

               2.

               „bevoegde instantie”: alle publieke of private organisaties op nationaal, regionaal of lokaal niveau die ingevolge hun bevoegdheden betrokken zijn bij de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, met inbegrip van de als bevoegde instanties aangewezen instanties die reeds vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn bestonden, mits zij voldoen aan de eisen van deze richtlijn;

               3.

               „verkeersveiligheidseffectbeoordeling van een weg”: een strategische vergelijkende beoordeling van het effect dat een nieuwe weg of een grondige wijziging van het bestaande weggenet hebben op het verkeersveiligheidsniveau van het wegennet;

               4.

               „verkeersveiligheidsaudit van een weg”: een onafhankelijke, gedetailleerde, systematische en technische verkeersveiligheidscontrole van de ontwerpkenmerken van een infrastructuurproject, in alle fasen van het project, van planning tot eerste gebruik;

               5.

               „classificeren van gedeelten met een hoog aantal verkeersongevallen”: methode voor het identificeren, analyseren en classificeren van gedeelten van het wegennet die meer dan drie jaar in gebruik zijn en waarop een groot aantal verkeersongevallen met dodelijke afloop heeft plaatsgevonden;

               6.

               „classificatie van de verkeersveiligheid van het wegennet”: een methode voor het afbakenen, analyseren en indelen van gedeelten van het bestaande wegennet volgens hun potentieel voor de ontwikkeling van de verkeersveiligheid en het besparen van de kosten van ongevallen;

               7.

               „verkeersveiligheidsinspectie”: een gewone periodieke beoordeling van de kenmerken en gebreken waarvoor onderhoudswerkzaamheden nodig zijn met het oog op de verkeersveiligheid;

               8.

               „richtsnoeren”: door de lidstaten vastgestelde maatregelen waarin is bepaald welke stappen moeten worden genomen en welke elementen in overweging moeten worden genomen bij de toepassing van de in deze richtlijn uiteengezette verkeersveiligheidsprocedures;

               9.

               „infrastructuurproject”: een project voor de bouw van nieuwe weginfrastructuur of voor de grondige wijziging van het bestaande wegennet met gevolgen voor de hoeveelheid verkeersstroom.

         Artikel 3
   Verkeersveiligheidseffectbeoordeling van een weg voor infrastructuurprojecten
   1.   De lidstaten zien erop toe dat voor alle infrastructuurprojecten een verkeersveiligheidseffectbeoordeling van een weg wordt uitgevoerd.
   2.   Deze beoordeling wordt uitgevoerd in de planningsfase voordat het infrastructuurproject is goedgekeurd. Daarbij trachten de lidstaten aan de criteria in bijlage I te voldoen.
   3.   In de beoordeling van een weg wordt een toelichting gegeven bij de verkeersveiligheidsoverwegingen die geleid hebben tot de keuze voor de voorgestelde oplossing. De beoordeling bevat voorts ook alle relevante informatie die nodig is voor een kosten-batenanalyse van de verschillende beoordeelde opties.
   Artikel 4
   Verkeersveiligheidsaudits van wegen voor infrastructuurprojecten
   1.   De lidstaten zien er op toe dat een verkeersveiligheidsaudit van een weg wordt uitgevoerd voor alle infrastructuurprojecten.
   2.   Bij het uitvoeren van verkeersveiligheidsaudits van een weg streven de lidstaten ernaar aan de criteria van bijlage II te voldoen.
   De lidstaten zien erop toe dat een auditor wordt aangesteld om een audit van de ontwerpkenmerken van een infrastructuurproject uit te voeren.
   De auditor wordt aangesteld overeenkomstig artikel 9, lid 4, en beschikt over de krachtens artikel 9 vereiste bekwaamheid en opleiding. Wanneer audits door teams worden uitgevoerd, bezit ten minste één lid van het team het in artikel 9, lid 3 bedoelde bekwaamheidscertificaat.
   3.   Verkeersveiligheidsaudits van wegen zijn een integrerend onderdeel van het ontwerpproces van het infrastructuurproject in de fasen van het voorontwerp, het gedetailleerde ontwerp, voor de ingebruikneming en in het eerste gebruik.
   4.   De lidstaten zien er op toe dat de auditor in zijn auditverslag voor elke fase van het infrastructuurproject de verkeersveiligheidskritieke ontwerpelementen vermeldt. Wanneer tijdens de uitvoering van de audit onveilige kenmerken worden vastgesteld maar het ontwerp niet wordt verbeterd vóór het einde van de geschikte fase, zoals vermeld in bijlage II, vermeldt de bevoegde instantie de redenen hiervoor in een bijlage bij het auditverslag.
   5.   De lidstaten zien erop toe dat het in lid 4 bedoelde verslag uitmondt in toepasselijke aanbevelingen op het gebied van veiligheid.
   Artikel 5
   Classificatie en beheer van de verkeersveiligheid van het in gebruik zijnde wegennet
   1.   De lidstaten zien erop toe dat de classificatie van weggedeelten met een hoog aantal ongevallen en van de verkeersveiligheid van het wegennet ten minste om de drie jaar wordt beoordeeld in het kader van de beoordelingen van de exploitatie van het wegennet. Daarbij trachten de lidstaten aan de criteria in bijlage III te voldoen.
   2.   De lidstaten zien erop toe dat weggedeelten met een hogere prioriteit op grond van de resultaten van de classificatie van weggedeelten met een hoog aantal verkeersongevallen en van de verkeersveiligheid van het wegennet door deskundigenteams worden geïnspecteerd door middel van bezoeken ter plaatse uitgevoerd aan de hand van de in bijlage III, punt 3, bedoelde elementen. Ten minste één lid van het deskundigenteam moet aan de in artikel 9, lid 4, onder a), vastgestelde eisen voldoen.
   3.   De lidstaten zien erop toe dat de verbeteringsmaatregelen worden gericht op de in lid 2 bedoelde weggedeelten. Daarbij wordt prioriteit gegeven aan de in bijlage III, punt 3, onder e), bedoelde maatregelen, en wordt aandacht geschonken aan de maatregelen met de beste kosten-batenverhouding.
   4.   De lidstaten zien erop toe dat passende verkeerstekens worden aangebracht om weggebruikers te waarschuwen dat weggedeelten worden hersteld en dat dus de veiligheid van de weggebruikers gevaar kan lopen. Deze borden omvatten borden die zowel overdag als s nachts goed zichtbaar zijn en op een veilige afstand zijn geplaatst, en voldoen aan de bepalingen van het Verdrag van Wenen inzake verkeerstekens van 1968.
   5.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om te garanderen dat de weggebruikers in kennis worden gesteld van het bestaan van een weggedeelte met een hoog aantal verkeersongevallen. Indien een lidstaat besluit verkeersborden te gebruiken, voldoen deze aan de bepalingen van het Verdrag van Wenen inzake verkeerstekens van 1968.
   Artikel 6
   Verkeersveiligheidsinspecties
   1.   De lidstaten zien er op toe dat er verkeersveiligheidsinspecties van in gebruik zijnde wegen worden uitgevoerd teneinde de veiligheidskenmerken van de wegen te identificeren en ongevallen te voorkomen.
   2.   Deze inspecties bestaan uit periodieke inspecties van het wegennet en onderzoek naar mogelijke gevolgen verkeersveiligheidseffecten van wegwerkzaamheden in relatie tot de verkeersstroom.
   3.   De lidstaten zien er op toe dat de bevoegde instantie periodieke inspecties uitvoert. Deze inspecties moeten voldoende regelmatig plaatsvinden dat een toereikend verkeersveiligheidsniveau voor de desbetreffende weginfrastructuur verzekerd is.
   4.   Onverminderd de overeenkomstig artikel 8 vastgestelde richtsnoeren stellen de lidstaten richtsnoeren vast voor tijdelijke verkeersveiligheidsmaatregelen die van toepassing zijn op wegwerkzaamheden. Ze voeren ook een passend inspectieschema uit om zeker te stellen dat die richtsnoeren worden nageleefd.
   Artikel 7
   Gegevensbeheer
   1.   De lidstaten zien er op toe dat door de bevoegde instantie voor elk dodelijk ongeval op een in artikel 1, lid 2, vermelde weg een ongevalsverslag wordt opgesteld. De lidstaten streven er naar in dat verslag alle in bijlage IV vermelde elementen op te nemen.
   2.   De lidstaten berekenen de gemiddelde maatschappelijke kosten van een dodelijk en van een zwaar ongeval op hun grondgebied. De lidstaten mogen deze kosten verder opsplitsen. Deze ongevalskosten worden ten minste om de vijf jaar geactualiseerd.
   Artikel 8
   Vaststelling en kennisgeving van richtsnoeren
   1.   Voor zover er nog geen richtsnoeren bestaan, zien de lidstaten er op toe dat deze uiterlijk 19 december 2011 worden vastgesteld, teneinde de bevoegde instantie bij te staan bij de uitvoering van deze richtlijn.
   2.   De lidstaten stellen de Commissie binnen drie maanden na de vaststelling of wijziging van de richtsnoeren in kennis van deze richtsnoeren.
   3.   De Commissie stelt de richtsnoeren ter beschikking op een openbare website.
   Artikel 9
   Aanstelling en opleiding van auditoren
   1.   De lidstaten zien erop toe dat uiterlijk 19 december 2011 opleidingscurricula voor verkeersveiligheidsdeskundigen worden vastgesteld, voor zover zij nog niet bestaan.
   2.   Wanneer verkeersveiligheidsauditoren taken uitvoeren die in deze richtlijn zijn vastgesteld, moeten zij een eerste opleiding volgen, waarna zij een bekwaamheidscertificaat ontvangen. Vervolgens moeten zij regelmatig verdere opleidingscursussen volgen.
   3.   De lidstaten ziener op toe dat verkeersveiligheidsauditoren houder zijn van een bekwaamheidscertificaat. Certificaten die vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn zijn afgegeven, worden erkend.
   4.   De lidstaten zien erop toe dat de auditoren worden aangesteld overeenkomstig de volgende vereisten:

               a)

               ze hebben relevante ervaring of opleiding op het gebied van wegenontwerp, wegenverkeersveiligheidstechnieken en ongevalsanalyse;

               b)

               twee jaar nadat de lidstaten overeenkomstig artikel 8 richtsnoeren hebben vastgesteld, mogen verkeersveiligheidsaudits alleen nog worden uitgevoerd door auditoren, of teams waar auditoren deel van uitmaken, die aan de in de leden 2 en 3 bedoelde eisen voldoen;

               c)

               de auditors mogen gedurende de audit niet betrokken zijn bij het ontwerp of de exploitatie van het infrastructuurproject waarop de door hen uitgevoerde audit betrekking heeft.

         Artikel 10
   Uitwisseling van beste praktijken
   Om de verkeersveiligheid van wegen in de Europese Unie die geen deel uitmaken van het trans-Europese wegennet te verbeteren, zet de Commissie een samenhangend systeem op voor de uitwisseling van beste praktijken tussen de lidstaten, waarin onder andere bestaande projecten op het gebied van de verkeersveiligheid van de weginfrastructuur worden opgenomen alsmede verkeersveiligheidstechnologie die haar nut heeft bewezen.
   Artikel 11
   Voortdurende verbetering van praktijken van het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur
   1.   De Commissie, gebruikmakend van de in de relevante internationale fora opgedane ervaring, faciliteert en structureert de uitwisseling van kennis en beste praktijken tussen de lidstaten, ten einde te komen tot een voortdurende verbetering van de praktijken van het beheer van de verkeersveiligheid van weginfrastructuur in de Europese Unie.
   2.   De Commissie wordt bijgestaan door het in artikel 13 bedoelde comité. Voor zover de vaststelling van specifieke maatregelen is vereist, worden deze vastgesteld overeenkomstig de in artikel 13, lid 3, vermelde regelgevingsprocedure met toetsing.
   3.   Indien nodig kunnen relevante niet-gouvernementele organisaties die werkzaam zijn op het gebied van de veiligheid en het beheer van wegeninfrastructuur, worden geraadpleegd over zaken die verband houden met technische veiligheidsaspecten.
   Artikel 12
   Aanpassing aan de technische vooruitgang
   De bijlagen bij deze richtlijn worden overeenkomstig de in artikel 13, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing aan de technische vooruitgang aangepast.
   Artikel 13
   Comitéprocedure
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door een comité.
   2.   Waar naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG vastgestelde periode bedraagt drie maanden.
   3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   Artikel 14
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 19 december 2010 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de voornaamste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 15
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 16
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 19 november 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J.-P. JOUYET

      (1)  PB C 168 van 20.7.2007, blz. 71.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 19 juni 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 20 oktober 2008.

      (3)  PB L 228 van 9.9.1996, blz. 1.

      (4)  PB L 167 van 30.4.2004, blz. 39.

      (5)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      BIJLAGE I
      VERKEERSVEILIGHEIDSEFFECTBEOORDELING VAN WEGEN VOOR INFRASTRUCTUURPROJECTEN

                  1.

                  Onderdelen van een verkeersveiligheidseffectbeoordeling van een weg:

                              a)

                              definitie van het probleem;

                              b)

                              huidige situatie en „niets-doen”-scenario;

                              c)

                              verkeersveiligheidsdoelstellingen;

                              d)

                              beoordeling van de gevolgen voor de verkeersveiligheid van de voorgestelde alternatieven;

                              e)

                              vergelijking van de alternatieven, inclusief kosten-batenanalyse;

                              f)

                              presentatie van de reeks van mogelijke oplossingen.

                  2.

                  Elementen waarmee rekening moet worden gehouden:

                              a)

                              (dodelijke) ongevallen; verminderingsdoelstellingen tegenover „niets-doen”-scenario;

                              b)

                              routekeuze en verkeerspatronen;

                              c)

                              mogelijke gevolgen voor het bestaande wegennet (bv. afritten, kruispunten, overwegen);

                              d)

                              weggebruikers, met inbegrip van kwetsbare weggebruikers (bv. voetgangers, fietsers, motorrijders);

                              e)

                              verkeer (bijv. verkeersvolumes, onderverdeling per vervoerstype);

                              f)

                              seizoen- en weersomstandigheden;

                              g)

                              aanwezigheid van een voldoend aantal veilige parkeerterreinen;

                              h)

                              seismische activiteit.

      BIJLAGE II
      VERKEERSVEILIGHEIDSAUDITS VAN WEGEN VOOR INFRASTRUCTUURPROJECTEN

                  1.

                  Criteria in de voorontwerpfase:

                              a)

                              geografische ligging (bv. gevoeligheid voor landverschuivingen, overstromingen, lawines), seizoen- en weersomstandigheden en seismische activiteit;

                              b)

                              typen van kruispunten en afstanden tussen kruispunten;

                              c)

                              aantal en type rijstroken;

                              d)

                              soorten verkeer die op de nieuwe weg toegelaten zullen worden;

                              e)

                              functionaliteit van de weg binnen het wegennet;

                              f)

                              meteorologische omstandigheden;

                              g)

                              rijsnelheid;

                              h)

                              doorsneden (bijv. breedte van de rijbanen, fietspaden, voetpaden);

                              i)

                              horizontaal en verticaal tracé;

                              j)

                              zichtbaarheid;

                              k)

                              ontwerp van de kruispunten;

                              l)

                              middelen van openbaar vervoer en infrastructuur;

                              m)

                              spoorwegovergangen.

                  2.

                  Criteria in de fase van het gedetailleerde ontwerp:

                              a)

                              tracé;

                              b)

                              samenhangende verkeerstekens en markeringen;

                              c)

                              verlichting van verlichte wegen en kruispunten;

                              d)

                              apparatuur langs de weg;

                              e)

                              omgeving van de weg, met inbegrip van vegetatie;

                              f)

                              vaste obstakels langs de weg;

                              g)

                              aanleg van veilige parkeerterreinen;

                              h)

                              kwetsbare weggebruikers (bv. voetgangers, fietsers en bestuurders van motorvoertuigen);

                              i)

                              gebruikersvriendelijke aanpassing van de afschermende constructies langs de weg (middenbermen en vangrails om risico’s voor kwetsbare weggebruikers te vermijden).

                  3.

                  Criteria in de fase voor de ingebruikneming:

                              a)

                              veiligheid en zichtbaarheid van de weggebruiker in verschillende omstandigheden, zoals duisternis en onder normale weersomstandigheden;

                              b)

                              leesbaarheid van verkeerstekens en markeringen;

                              c)

                              toestand van het wegdek.

                  4.

                  Criteria in de fase van eerste gebruik: beoordeling van de verkeersveiligheid in het licht van het daadwerkelijke gedrag van de gebruikers.
                  In elke fase kunnen de audits aanleiding geven tot een heroverweging van de criteria van de vorige fasen.

      BIJLAGE III
      CLASSIFICATIE VAN WEGGEDEELTEN MET EEN HOOG AANTAL VERKEERSONGEVALLEN EN VAN WEGENNETVERKEERSVEILIGHEID
      1.   Identificatie van weggedeelten met een hoog aantal verkeersongevallen
      Bij de identificatie van weggedeelten met een hoog aantal verkeersongevallen wordt minstens rekening gehouden met het aantal ongevallen met dodelijke afloop dat in de voorgaande jaren op deze wegen heeft plaatsgevonden, berekend per lengte-eenheid van de weg in verhouding tot de verkeersintensiteit en, in het geval van kruispunten, het aantal van dergelijke ongevallen per kruispunt.
      2.   Identificatie van weggedeelten die worden geanalyseerd in het kader van de classificatie van de verkeersveiligheid van het wegennet.
      Bij het identificeren van de weggedeelten die worden geanalyseerd in het kader van de classificatie van verkeersveiligheid van het wegennet worden de potentiële besparingen op de ongevalskosten in aanmerking genomen. De weggedeelten worden ingedeeld in categorieën. Voor elke wegcategorie, worden de weggedeelten geanalyseerd en gerangschikt op basis van veiligheidsfactoren, zoals aantal verkeersongevallen, verkeersvolume en vervoerstypologie.
      Voor elke wegcategorie wordt in het kader van de classificatie van de verkeersveiligheid een prioriteitenlijst opgesteld van gedeelten van wegen waarvoor een verbetering van de infrastructuur naar verwachting zeer doelmatig is.
      3.   Elementen van de evaluatie voor de bezoeken ter plaatse van het deskundigenteam:

                  a)

                  een beschrijving van het weggedeelte;

                  b)

                  een verwijzing naar eventuele eerdere verslagen over hetzelfde weggedeelte;

                  c)

                  de analyse van eventuele ongevalsverslagen;

                  d)

                  het aantal ongevallen, doden en zwaargewonden in de voorafgaande drie jaar;

                  e)

                  potentiële corrigerende maatregelen die binnen uiteenlopende termijnen moeten worden uitgevoerd, zoals:

                              —

                              verwijdering of bescherming van vaste obstakels langs de weg;

                              —

                              verlaging van snelheidslimieten en intensivering van de plaatselijke handhaving van deze beperkingen;

                              —

                              verbetering van de zichtbaarheid in verschillende weers- en lichtomstandigheden;

                              —

                              verbetering van de veiligheid van de apparatuur langs de weg, zoals afschermende constructies langs de weg;

                              —

                              verbetering van de samenhang, zichtbaarheid, leesbaarheid en plaatsing van wegmarkeringen (inclusief het gebruik van rammelstroken), borden en signalen;

                              —

                              bescherming tegen vallend gesteente, aardverschuivingen en lawines;

                              —

                              verbetering van de stroefheid en de oneffenheid van het wegdek;

                              —

                              herziening van het ontwerp van afschermende constructies langs de weg;

                              —

                              totstandbrenging en verbetering van scheiding van rijbanen met verschillende rijrichting;

                              —

                              wijziging van het ontwerp van de inhaalmogelijkheden;

                              —

                              verbetering van kruispunten, inclusief spoorwegovergangen;

                              —

                              wijziging van het tracé;

                              —

                              wijziging van de breedte van de weg, aanleg van vluchtstroken;

                              —

                              installatie van een systeem voor verkeersregeling verkeerscontrole;

                              —

                              vermindering van mogelijke conflicten met kwetsbare weggebruikers;

                              —

                              aanpassing van de weg aan de actuele ontwerpnormen;

                              —

                              herstelling of vervanging van het wegdek;

                              —

                              gebruik van intelligente verkeersborden;

                              —

                              verbetering van intelligente vervoerssystemen en telematicasystemen met het oog op interoperabiliteit, hulpverlening en markering.

      BIJLAGE IV
      ONGEVALSINFORMATIE IN ONGEVALSVERSLAGEN
      De volgende elementen moeten worden opgenomen in ongevalsverslagen:

                  1.

                  zo nauwkeurig mogelijke vermelding van plaats van het ongeval;

                  2.

                  foto’s en/of schema’s van de plaats van het ongeval;

                  3.

                  datum en tijdstip van het ongeval;

                  4.

                  informatie over de weg, zoals het type gebied, type weg, type kruispunt, inclusief signalering, aantal baanvakken, markeringen, wegdek, licht- en weersomstandigheden, snelheidsbeperkingen, obstakels langs de weg;

                  5.

                  ernst van het ongeval, het aantal dodelijke slachtoffers en gewonden, indien mogelijk op grond van gemeenschappelijke criteria die moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 13, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing;

                  6.

                  gegevens over de betrokken personen, zoals leeftijd, geslacht, nationaliteit, alcoholpercentage, al dan niet gebruik van veiligheidsuitrusting;

                  7.

                  gegevens over de betrokken voertuigen (type, ouderdom, land, eventuele veiligheidsvoorzieningen, datum van de laatste periodieke technische controle overeenkomstig de toepasselijke wetgeving);

                  8.

                  gegevens over het ongeval zoals type ongeval, type aanrijding, voertuigbeweging en manoeuvre van de bestuurder;

                  9.

                  indien mogelijk, gegevens over de tijd die is verstreken tussen het tijdstip van het ongeval en de registratie van het ongeval of de aankomst van de hulpdiensten.


Avis juridique important

|

31979L0168

Richtlijn 79/168/EEG van de Raad van 5 februari 1979 tot wijziging van Richtlijn 75/726/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften van de Lid-Staten inzake vruchtesappen en bepaalde soortgelijke produkten

Publicatieblad Nr. L 037 van 13/02/1979 blz. 0027 - 0028 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 24 blz. 0054  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0192

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 5 februari 1979  tot wijziging van Richtlijn 75/726/EEG betreffende de onderlingen aanpassing van de wettelijke voorschriften van de Lid-Staten inzake vruchtesappen en bepaalde soortgelijke produkten   ( 79/168/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat in Richtlijn 75/726/EEG van de Raad van 17 november 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften van de Lid-Staten inzake vruchtesappen en bepaalde soortgelijke produkten ( 3 ) niet voorzien is in de mogelijkheid het zuurgehalte van appelsap te corrigeren ;  Overwegende dat het noodzakelijk is gebleken om , gezien de produktieomstandigheden in bepaalde Lid-Staten , voor deze Staten de mogelijkheid te scheppen om de toevoeging van 3 gram citroenzuur per liter appelsap toe te staan ;  Overwegende dat in de bijlage van Richtlijn 75/726/EEG het minimum natuurlijk zuurgehalte van vruchtennectars is vastgesteld ;  Overwegende dat de intrinsieke analytische karakteristieken van bepaalde vruchten die in de Gemeenschap in grote hoeveelheden worden voortgebracht het niet mogelijk maken de vastgestelde gehaltes in acht te nemen ;  Overwegende dat voor wat de vervaardiging van de nectars zonder vruchtvlees betreft deze mogelijkheid kan worden opgelost door de minimumgrens van het natuurlijke zuurgehalte te verlagen ;  Overwegende voorts dat het in het geval van de nectars met vruchtvlees verkregen uit weinig zure vruchten wegens technische redenen niet altijd mogelijk is het zuurgehalte van het eindprodukt te verhogen door gebruik van een grotere hoeveelheid vruchten en dat derhalve in dit geval dient te worden afgezien van het criterium van het natuurlijk zuurgehalte ;  Overwegende dat de Lid-Staten krachtens artikel 18 , lid 1 , tweede alinea , tweede streepje , van Richtlijn 75/726/EEG verplicht zijn de handel in de produkten die niet in overeenstemming zijn met de richtlijn , drie jaar na kennisgeving te verbieden ;  Overwegende dat het wegens slechte verkoopresultaten in 1977 niet in alle gevallen mogelijk is geweest de nog bestaande voorraden voor het verstrijken van die termijn af te zetten en dat de Lid-Staten bijgevolg moeten worden gemachtigd de betrokken termijn op vier jaar te brengen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 75/726/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . Artikel 16 , lid 1 , sub g ) , wordt als volgt gelezen :   " g ) citroenzuur mag zijn toegevoegd in een hoeveelheid van ten hoogste 3 g/l   - aan druivesap , voor zover deze toevoeging is toegestaan op het ogenblik van de kennisgeving van deze richtlijn ;   - aan appelsap ; " .  2 . Artikel 18 , lid 1 , tweede alinea , tweede streepje , wordt als volgt gelezen :   " - dat de handel in de produkten die niet in overeenstemming zijn met deze richtlijn drie jaar na kennisgeving wordt verboden , waarbij deze termijn door de Lid-Staten op vier jaar kan worden gebracht . "  3 . De bijlage wordt vervangen door de bijlage van de onderhavige richtlijn .  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om aan deze richtlijn te voldoen ,   - met ingang van 19 november 1978 voor wat artikel 1 , punt 2 , betreft   - met ingang van uiterlijk 1 juli 1980 voor wat artikel 1 , punten 1 en 3 , betreft .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 5 februari 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . MEHAIGNERIE  ( 1 ) PB nr . C 261 van 6 . 11 . 1978 , blz . 45 .  ( 2 ) Advies uitgebracht op 29/30 november 1978 ( nog niet verschenen in het PB ) .  ( 3 ) PB nr . L 311 van 1 . 12 . 1975 , blz . 40 .  BIJLAGE  BIJZONDERE BEPALINGEN BETREFFENDE VRUCHTENNECTARS  Nectar van * Minimumzuurgehalte , uitgedrukt in g wijnsteenzuur per l eindprodukt * Minimumgehalte aan sap en eventueel aan vruchtenmoes , uitgedrukt in gewichtspercenten van het eindprodukt *  I . Vruchten met zuur sap dat onbewerkt niet geschikt is voor menselijke consumptie * * *  Guaves * 6 * 25 *  Passievruchten ( passiflora edulis ) * 8 * 25 *  Zwarte aalbessen * 8 * 25 *  Witte aalbessen * 8 * 25 *  Rode aalbessen * 8 * 25 *  Kruisbessen * 9 * 30 *  Duindoornbessen * 9 * 25 *  Sleepruimen * 8 * 30 *  Pruimen * 6 * 30 *  Kwetsen * 6 * 30 *  Lijsterbessen * 8 * 30 *  Rozebottels * 8 * 40 *  Zure kersen * 8 * 35 *  Andere kersen * 6 ( 1 ) * 40 *  Bosbessen * 7 * 40 *  Vlierbessen * 7 * 50 *  Frambozen * 7 * 40 *  Abrikozen * 6 ( 1 ) * 40 *  Aardbeien * 5 ( 1 ) * 40 *  Bramen ( braambessen ) * 6 * 40 *  Veenbessen * 9 * 30 *  Kweeperen * 7 * 50 *  Azerola's * 8 * 30 *  Andere tot deze categorie behorende vruchten * - * 25 *  II . Vruchten met sap dat onbewerkt geschikt is voor menselijke consumptie * * *  Appelen * 3 ( 1 ) * 50 *  Peren * 3 ( 1 ) * 50 *  Perziken * 3 ( 1 ) * 45 *  Citrusvruchten * 5 * 50 *  Andere tot deze categorie behorende vruchten * - * 50 *  ( 1 ) Deze grens geldt niet voor het in artikel 3 , lid 2 , sub c ) , bedoelde produkt .