title: Richtlijn 2009/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen (Herschikking) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               28.4.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 106/7

      RICHTLIJN 2009/34/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 23 april 2009
   betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen
   (Herschikking)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               In elke lidstaat zijn de technische kenmerken van meetmiddelen en de metrologische controlemethoden vastgelegd in bepalingen van dwingend recht. Deze voorschriften verschillen van lidstaat tot lidstaat. De ongelijkheid daarvan belemmert het handelsverkeer en kan ongelijke concurrentievoorwaarden binnen de Gemeenschap scheppen.

               (3)

               De in elke lidstaat bestaande controles hebben onder meer ten doel de kopers te waarborgen dat de geleverde hoeveelheden overeenkomen met de betaalde prijs. Deze richtlijn moet er derhalve niet op gericht zijn deze controles af te schaffen, maar de verschillen tussen de regelingen weg te nemen voor zover deze een belemmering voor het handelsverkeer vormen.

               (4)

               Deze belemmeringen van de werking van de interne markt kunnen worden verminderd en opgeheven indien in de lidstaten dezelfde voorschriften van toepassing zijn, aanvankelijk als aanvulling van de bestaande nationale bepalingen en vervolgens, wanneer aan de noodzakelijke voorwaarden is voldaan, in plaats daarvan.

               (5)

               Ook gedurende de periode waarin zij naast de nationale bepalingen bestaan, bieden de communautaire voorschriften de ondernemingen de mogelijkheid hun producten met uniforme technische kenmerken te vervaardigen, die dus na het ondergaan van de EG-keuringen binnen de gehele Gemeenschap in de handel gebracht en gebruikt kunnen worden.

               (6)

               Communautaire voorschriften voor de technische uitvoering en de werking dienen te waarborgen dat de meetmiddelen meetresultaten opleveren die, al naargelang het gebruik waarvoor zij zijn bestemd, voldoende nauwkeurig zijn.

               (7)

               Controle op het nakomen van de technische voorschriften wordt in de regel door de lidstaten verricht voor het in de handel brengen of het eerste gebruik, en eventueel gedurende het gebruik van de meetmiddelen, met name door middel van de procedures van modelgoedkeuring en ijk. Met het oog op de verwezenlijking van het vrije handelsverkeer van dergelijke meetmiddelen binnen de Gemeenschap moet tevens de erkenning van de keuringsbewerkingen tussen de lidstaten onderling worden vastgelegd en te dien einde moeten passende procedures worden ingesteld voor de EG-modelgoedkeuring en de eerste EG-ijk alsmede voor communautaire metrologische keuringsmethoden, in overeenstemming met deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen.

               (8)

               De aanwezigheid op een meetmiddel of een product van tekens of merken, overeenkomend met de daarop van toepassing zijnde keuringen, wettigt de veronderstelling dat dit meetmiddel of product voldoet aan de desbetreffende communautaire technische voorschriften, zodat een herhaling van reeds verrichte keuringen bij invoer en ingebruikneming daarvan overbodig wordt.

               (9)

               De nationale metrologische regelingen betreffen een groot aantal categorieën meetmiddelen en producten. In de onderhavige richtlijn worden de algemene bepalingen vastgesteld die met name betrekking hebben op de procedures van de EG-modelgoedkeuring en de eerste EG-ijk alsmede van de communautaire metrologische controle. In bijzondere uitvoeringsrichtlijnen zullen voor elke categorie meetmiddelen en producten de voorschriften worden vastgelegd inzake de technische uitvoering, de werking en de nauwkeurigheid en de keuringsmodaliteiten, alsmede eventueel de voorwaarden waarop de communautaire technische voorschriften in de plaats treden van de bestaande nationale voorschriften.

               (10)

               De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5).

               (11)

               In het bijzonder moet de Commissie de bevoegdheid worden gegeven de bijlagen I en II bij deze richtlijn en de bijlagen bij de bijzondere richtlijnen te wijzigen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn en van de bijzondere richtlijnen, moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.

               (12)

               Daar de in deze richtlijn opgenomen nieuwe onderdelen alleen de comitéprocedure betreffen, is omzetting ervan door de lidstaten niet nodig.

               (13)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK I

      GRONDBEGINSELEN

   Artikel 1
   1.   Deze richtlijn is van toepassing op:

               a)

               meetmiddelen als omschreven in lid 2;

               b)

               meeteenheden, de harmonisatie van meetmethoden en metrologische controlemethoden en eventueel van de voor de toepassing daarvan vereiste middelen;

               c)

               het vaststellen, de meetmethode, de metrologische controle en het merken van hoeveelheden voorverpakte producten.

         2.   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder „meetmiddelen” zowel de meetmiddelen zelf alsook delen van meetmiddelen, aanvullende apparatuur en samenstellen van meetmiddelen.
   3.   De lidstaten mogen om redenen uit hoofde van deze richtlijn of de desbetreffende bijzondere richtlijnen het in de handel brengen en/of het in gebruik nemen van een meetmiddel of van een in lid 1 beschreven product, dat op de in deze richtlijn en de desbetreffende bijzondere richtlijnen beschreven wijze is voorzien van EG-merken en/of -tekens, niet weigeren, verbieden of beperken.
   4.   De lidstaten verlenen aan de EG-modelgoedkeuring en aan de eerste EG-ijk dezelfde waarde als aan de overeenkomstige nationale handelingen.
   5.   De bijzondere richtlijnen met betrekking tot de in lid 1 bedoelde materies bepalen:

               —

               met name, wat de in lid 1, onder a), vermelde meetmiddelen betreft, de procedures en de metrologische eigenschappen van en de technische voorschriften inzake hun uitvoering en werking,

               —

               de voorschriften betreffende lid 1, onder b) en c).

         6.   De datum waarop de communautaire bepalingen in de plaats treden van de bestaande nationale bepalingen, kan in de bijzondere richtlijnen worden vastgesteld.
   HOOFDSTUK II

      EG-MODELGOEDKEURING

   Artikel 2
   1.   De lidstaten verlenen de EG-modelgoedkeuring overeenkomstig hetgeen in deze richtlijn en in de bijzondere richtlijnen is bepaald.
   2.   De EG-modelgoedkeuring van meetmiddelen vormt de toelating ervan tot de eerste EG-ijk en geldt, voor zover een eerste ijk niet vereist is, als vergunning om meetmiddelen in de handel te brengen en/of in gebruik te nemen. Indien de desbetreffende bijzondere richtlijn(en) een categorie meetmiddelen vrijstelt (vrijstellen) van de EG-modelgoedkeuring, zijn de meetmiddelen van deze categorie rechtstreeks tot de eerste EG-ijk toegelaten.
   3.   De lidstaten verlenen, indien hun controle-uitrusting dit mogelijk maakt, de EG-modelgoedkeuring voor alle typen meetmiddelen die voldoen aan de in deze richtlijn en de desbetreffende bijzondere richtlijnen vermelde eisen.
   4.   Een aanvraag voor een EG-modelgoedkeuring mag slechts door de fabrikant of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde worden ingediend. Voor een zelfde meetmiddel mag de aanvraag slechts in één lidstaat worden ingediend.
   5.   De lidstaat die een EG-modelgoedkeuring verleend heeft, neemt de maatregelen nodig om op de hoogte te blijven van iedere wijziging van of toevoeging aan een goedgekeurd model. Hij stelt de andere lidstaten hiervan op de hoogte.
   Voor zover door wijzigingen van of toevoegingen aan een goedgekeurd model de meetresultaten of de gestelde gebruiksvoorschriften van het meetmiddel worden of kunnen worden beïnvloed, dienen deze te worden opgenomen in een aanvullende EG-modelgoedkeuring, afkomstig van de lidstaat die de EG-modelgoedkeuring heeft verleend.
   Voor het gewijzigde model wordt echter een nieuwe EG-modelgoedkeuring in plaats van een aanvulling op het oorspronkelijke certificaat van EG-modelgoedkeuring verleend indien het model wordt gewijzigd nadat de voorschriften van deze richtlijn of van de desbetreffende bijzondere richtlijn zodanig zijn gewijzigd of aangepast dat het gewijzigde model slechts met toepassing van de nieuwe voorschriften kan worden goedgekeurd.
   Artikel 3
   Wanneer een EG-modelgoedkeuring wordt verleend voor hulpinrichtingen, worden in de goedkeuring aangegeven:

               a)

               de modellen van meetmiddelen waarop deze hulpinrichtingen kunnen worden aangesloten of waarin zij kunnen worden ingebouwd;

               b)

               de algemene voorschriften voor de werking van het samenstel der meetmiddelen, waarvoor deze hulpinrichtingen zijn toegelaten.

         Artikel 4
   Indien een meetmiddel met bevredigend resultaat het EG-modelgoedkeuringsonderzoek dat bij deze richtlijn en de desbetreffende bijzondere richtlijnen wordt ingesteld, heeft ondergaan, stelt de lidstaat die dit onderzoek heeft verricht een certificaat van EG-modelgoedkeuring op.
   Dat certificaat wordt aan de aanvrager verstrekt.
   Deze is in de gevallen bedoeld in artikel 11 van deze richtlijn of in een bijzondere richtlijn verplicht en in de overige gevallen gerechtigd, op alle meetmiddelen die overeenstemmen met het goedgekeurde model het in dit certificaat aangegeven EG-modelgoedkeuringsteken aan te brengen of te laten aanbrengen.
   Artikel 5
   1.   De geldigheidsduur van de EG-modelgoedkeuring bedraagt tien jaar. Deze kan daarna telkens met tien jaar worden verlengd. Het aantal meetmiddelen dat overeenkomstig het goedgekeurde model mag worden vervaardigd, is onbeperkt.
   De geldigheidsduur van op grond van de voorschriften van deze richtlijn en een bijzondere richtlijn afgegeven EG-modelgoedkeuringen kan niet worden verlengd na de inwerkingtreding van een wijziging of een aanpassing van deze communautaire voorschriften, in de gevallen waarin op grond van deze nieuwe voorschriften geen EG-modelgoedkeuring had kunnen worden afgegeven.
   Indien de geldigheidsduur van de EG-modelgoedkeuring niet wordt verlengd, blijft deze goedkeuring niettemin geldig voor de in gebruik zijnde meetmiddelen.
   2.   Wanneer gebruik wordt gemaakt van nieuwe technieken waarin niet is voorzien in een bijzondere richtlijn, kan na voorafgaande raadpleging van de andere lidstaten een EG-modelgoedkeuring van beperkte strekking worden verleend.
   Deze goedkeuring kan de volgende beperkingen behelzen:

               a)

               beperking van het aantal meetmiddelen waarop de goedkeuring betrekking heeft;

               b)

               verplichting de bevoegde instanties in kennis te stellen van de plaatsen waar de meetmiddelen zijn geïnstalleerd;

               c)

               beperkingen inzake het gebruik;

               d)

               bijzondere beperkende voorschriften in verband met de aangewende techniek.

         Deze goedkeuring mag evenwel alleen worden verleend:

               a)

               indien de bijzondere richtlijn voor deze categorie meetmiddelen in werking is getreden;

               b)

               indien het in de bijzondere richtlijnen vastgestelde maximum van de toelaatbare fouten niet wordt overschreden.

         Een dergelijke goedkeuring geldt voor ten hoogste twee jaar. Zij kan met drie jaar worden verlengd.
   3.   Zodra hij van oordeel is dat de deugdelijkheid proefondervindelijk is bewezen, dient de lidstaat die de EG-modelgoedkeuring van beperkte strekking als bedoeld in lid 2 heeft verleend, een verzoek in om de bijlagen I en II bij deze richtlijn, in voorkomend geval, en de bijzondere richtlijnen overeenkomstig de procedure van artikel 17, lid 2, aan te passen aan de technische vooruitgang.
   Artikel 6
   Wanneer voor een categorie van meetmiddelen die voldoen aan de voorschriften van een bijzondere richtlijn, geen EG-modelgoedkeuring is vereist, kunnen deze meetmiddelen door de fabrikant onder diens verantwoordelijkheid worden voorzien van het in bijlage I, punt 3.3, vastgestelde speciale teken.
   Artikel 7
   1.   De lidstaat die een EG-modelgoedkeuring heeft verleend, kan deze intrekken indien:

               a)

               meetmiddelen, vervaardigd naar het goedgekeurde model, niet overeenstemmen met het goedgekeurde model of met de bepalingen van de desbetreffende bijzondere richtlijn;

               b)

               de in het certificaat van EG-modelgoedkeuring gestelde metrologische voorschriften of de bepalingen van artikel 5, lid 2, niet zijn nagekomen;

               c)

               de lidstaat constateert dat zij ten onrechte is verleend.

         2.   De lidstaat die een EG-modelgoedkeuring heeft verleend, moet deze intrekken indien de meetmiddelen, vervaardigd naar het goedgekeurde model, bij het gebruik een gebrek van algemene aard vertonen waardoor zij ongeschikt worden voor het doel waarvoor zij zijn bestemd.
   3.   Indien de lidstaat die een EG-modelgoedkeuring heeft verleend door een andere lidstaat in kennis wordt gesteld van het bestaan van een van de gevallen, bedoeld in de leden 1 en 2, neemt hij, na overleg met deze lidstaat, ook de in die leden bedoelde maatregelen.
   4.   De lidstaat die het bestaan van het in lid 2 bedoelde geval heeft vastgesteld, kan het in de handel brengen en het in gebruik nemen van deze meetmiddelen opschorten.
   Hij stelt de overige lidstaten en de Commissie daarvan onmiddellijk in kennis, waarbij hij zijn besluit motiveert.
   Hetzelfde geldt in de gevallen als bedoeld in lid 1, voor meetmiddelen die van de eerste EG-ijk zijn vrijgesteld, indien de fabrikant na ontvangen waarschuwing deze niet in overeenstemming brengt met het goedgekeurde model of met de voorschriften van de desbetreffende bijzondere richtlijn.
   5.   Indien de lidstaat die de EG-modelgoedkeuring heeft verleend het hem ter kennis gebrachte bestaan van het in lid 2 bedoelde geval of de gegrondheid der uit hoofde van lid 4 genomen maatregelen betwist, trachten de betrokken lidstaten het geschil op te lossen.
   De Commissie wordt op de hoogte gehouden. Voor zover nodig gaat zij over tot voor het bereiken van een oplossing dienstig overleg.
   HOOFDSTUK III

      EERSTE EG-IJK

   Artikel 8
   1.   De eerste EG-ijk is de controle en de bevestiging van de overeenstemming van een nieuw of vernieuwd meetmiddel met het goedgekeurde model en/of met het bepaalde in deze richtlijn en de desbetreffende bijzondere richtlijnen; deze ijk komt tot uitdrukking in het merk van eerste EG-ijk.
   2.   De eerste EG-ijk van meetmiddelen kan anders dan door een stuksgewijze ijking plaatshebben in de gevallen genoemd in de bijzondere richtlijnen en conform de voorgeschreven wijze.
   3.   De lidstaten onderzoeken, indien hun uitrusting dit toelaat, de meetmiddelen die tot de eerste EG-ijk worden aangeboden en waarvan wordt gesteld dat zij de in de bijzondere richtlijnen voor deze categorie van meetmiddelen vastgestelde metrologische eigenschappen bezitten en aan de daarin vastgestelde technische voorschriften inzake uitvoering en werking beantwoorden.
   4.   Voor meetmiddelen waarop het merk van eerste EG-ijk is aangebracht, geldt de in artikel 1, lid 3, bedoelde verplichting van de lidstaten tot aan het einde van het jaar volgende op dat waarin het merk van eerste EG-ijk werd aangebracht, tenzij de bijzondere richtlijn langere termijnen voorschrijven.
   Artikel 9
   1.   Wanneer een meetmiddel tot de eerste EG-ijk wordt aangeboden, onderzoekt de lidstaat die deze ijk verricht of:

               a)

               het meetmiddel behoort tot een categorie die vrijgesteld is van de EG-modelgoedkeuring en zo ja, of het beantwoordt aan de op het meetmiddel betrekking hebbende voorschriften inzake technische uitvoering en werking die in de desbetreffende bijzondere richtlijnen zijn vastgesteld;

               b)

               het meetmiddel de EG-modelgoedkeuring heeft ondergaan en, zo ja, of het overeenkomt met het goedgekeurde model en voldoet aan de op het meetmiddel betrekking hebbende voorschriften van de desbetreffende bijzondere richtlijnen die van toepassing zijn op de datum van afgifte van deze EG-modelgoedkeuring.

         2.   Het onderzoek dat bij de eerste EG-ijk wordt verricht, heeft, overeenkomstig de bijzondere richtlijnen, met name betrekking op:

               a)

               de metrologische eigenschappen;

               b)

               de maximaal toelaatbare fouten;

               c)

               de constructie, met name of deze waarborgt dat de metrologische eigenschappen bij normaal gebruik van het meetmiddel niet in belangrijke mate achteruitgaan;

               d)

               het voorkomen van de voorgeschreven opschriften en van de stempelkommen of van een plaats voor het aanbrengen van het ijkmerk van eerste EG-ijk.

         Artikel 10
   Wanneer een meetmiddel de eerste EG-ijk overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn en van de bijzondere richtlijnen met goed gevolg heeft doorstaan, wordt het gedeeltelijke of definitieve EG-ijkmerk als omschreven in bijlage II, punt 3, daarop onder verantwoordelijkheid van de betrokken lidstaat aangebracht op de in dat punt vermelde wijze.
   Artikel 11
   Wanneer voor een categorie van meetmiddelen die aan de voorschriften van een bijzondere richtlijn voldoen, de eerste EG-ijk niet vereist wordt, worden deze meetmiddelen door de fabrikant onder diens verantwoordelijkheid voorzien van het in bijlage I, punt 3.4, vastgestelde speciale teken.
   HOOFDSTUK IV

      GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN VOOR DE EG-MODELGOEDKEURING EN DE EERSTE EG-IJK

   Artikel 12
   De lidstaten nemen alle maatregelen die nodig zijn om te voorkomen dat voor meetmiddelen merken of opschriften worden gebruikt, waardoor verwarring zou kunnen ontstaan met EG-tekens of -merken.
   Artikel 13
   Iedere lidstaat stelt de andere lidstaten en de Commissie in kennis van de diensten, organen en instellingen die gemachtigd zijn tot het verrichten van het onderzoek waarvan sprake is in deze richtlijn en in de bijzondere richtlijnen en tot het afgeven van de certificaten van EG-modelgoedkeuring alsmede tot het aanbrengen van het ijkmerk van eerste EG-ijk.
   Artikel 14
   De lidstaten kunnen eisen dat de voorgeschreven opschriften in hun officiële taal of talen worden gesteld.
   HOOFDSTUK V

      CONTROLES OP IN GEBRUIK ZIJNDE MEETMIDDELEN

   Artikel 15
   In bijzondere richtlijnen worden de eisen vastgesteld voor het toezicht op in gebruik zijnde meetmiddelen die voorzien zijn van EG-tekens of -merken en met name de maximaal toelaatbare fouten voor de in gebruik zijnde meetmiddelen. Indien de nationale bepalingen betreffende meetmiddelen die niet voorzien zijn van EG-tekens of -merken lagere eisen stellen, mogen deze als criterium worden gehanteerd voor de controles.
   HOOFDSTUK VI

      AANPASSING VAN DE RICHTLIJNEN AAN DE VOORUITGANG VAN DE TECHNIEK

   Artikel 16
   De wijzigingen die nodig zijn om de bijlagen I en II bij deze richtlijn en de bijlagen bij de bijzondere richtlijnen, bedoeld in artikel 1, aan te passen aan de vooruitgang van de techniek, worden vastgesteld door de Commissie. Die maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn en de bijzondere richtlijnen beogen te wijzigen, worden vastgesteld volgens de in artikel 17, lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
   Deze procedure is evenwel niet van toepassing op het hoofdstuk betreffende de meeteenheden van het imperiaal stelsel van de bijlage bij de richtlijn betreffende meeteenheden, noch op de bijlagen betreffende reeksen hoeveelheden voorverpakte producten bij de richtlijnen betreffende voorverpakte producten.
   Artikel 17
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de in artikel 16 bedoelde richtlijnen.
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   HOOFDSTUK VII

      SLOTBEPALINGEN

   Artikel 18
   Ieder besluit houdende weigering van de EG-modelgoedkeuring, houdende intrekking of weigering tot verlenging van de EG-modelgoedkeuring, houdende weigering over te gaan tot de eerste EG-ijk of verbod tot op de markt brengen of van ingebruikneming, genomen krachtens de bepalingen ter uitvoering van de onderhavige richtlijn en de bijzondere richtlijnen, moet nauwkeurig worden gemotiveerd. Deze beslissing wordt ter kennis gebracht van de belanghebbende onder opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de lidstaten openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend.
   Artikel 19
   De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van alle belangrijke nationale wettelijke bepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is.
   Artikel 20
   Richtlijn 71/316/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage III, deel A, genoemde besluiten, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage III, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage IV.
   Artikel 21
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 22
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 23 april 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         P. NEČAS

      (1)  Advies van 22 oktober 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 4 december 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 23 maart 2009.

      (3)  PB L 202 van 6.9.1971, blz. 1.

      (4)  Zie bijlage III, deel A.

      (5)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      BIJLAGE I

         EG-MODELGOEDKEURING

      1.   Aanvraag om EG-modelgoedkeuring

                  1.1.

                  De aanvraag en de correspondentie die er betrekking op heeft, moeten zijn gesteld in een officiële taal van de lidstaat waar de aanvraag wordt ingediend. Deze lidstaat kan eisen dat ook de bijgevoegde documenten in die officiële taal zijn gesteld.
                  De aanvrager zendt gelijktijdig aan elke lidstaat een exemplaar van zijn aanvraag.

                  1.2.

                  De aanvraag moet bevatten:

                              a)

                              naam en woonplaats van de fabrikant of van de onderneming, van hun gemachtigde of van de aanvrager;

                              b)

                              de categorie van het meetmiddel;

                              c)

                              het beoogde gebruik;

                              d)

                              de metrologische kenmerken;

                              e)

                              de eventuele handelsbenaming of het type.

                  1.3.

                  De aanvraag moet vergezeld gaan van documenten in tweevoud die ter beoordeling ervan noodzakelijk zijn, met name:

                              1.3.1.

                              een beschrijving ten aanzien van:

                                          a)

                                          de constructie en de werking van het meetmiddel;

                                          b)

                                          de beveiligingsinrichtingen die een goede werking waarborgen;

                                          c)

                                          de regel- en justeerinrichtingen;

                                          d)

                                          de plaatsen bestemd voor:

                                                      —

                                                      de ijkmerken;

                                                      —

                                                      (eventueel) de verzegelingen;

                              1.3.2.

                              samenstellingstekeningen en, eventueel, van belang zijnde detailtekeningen;

                              1.3.3.

                              een principeschema en eventueel een foto.

                  1.4.

                  Bij de aanvraag moeten de documenten betreffende eventueel reeds verkregen nationale modelgoedkeuringen worden gevoegd.

            2.   Onderzoek tot de EG-modelgoedkeuring

                  2.1.

                  Het onderzoek omvat:

                              2.1.1.

                              bestudering van de documenten en onderzoek der metrologische eigenschappen van het model in de laboratoria van de dienst van het ijkwezen of in erkende laboratoria dan wel op de plaats van fabricage, aflevering of opstelling;

                              2.1.2.

                              uitsluitend bestudering van de overgelegde documenten indien de metrologische eigenschappen van het model tot in bijzonderheden bekend zijn.

                  2.2.

                  Het onderzoek strekt zich uit tot de gehele werking van het meetmiddel onder normale gebruiksomstandigheden. Onder deze omstandigheden moet het meetmiddel de vereiste metrologische eigenschappen behouden.

                  2.3.

                  De aard en de omvang van het in punt 2.1 bedoelde onderzoek kunnen in de bijzondere richtlijnen worden vastgesteld.

                  2.4.

                  De dienst van het ijkwezen kan van de aanvrager verlangen, dat deze ten behoeve van de uitvoering der keuringsproeven de nodige, voor het doel geschikte standaarden en materialen, alsmede hulppersoneel ter beschikking stelt.

            3.   Certificaat van EG-modelgoedkeuring en EG-modelgoedkeuringsteken

                  3.1.

                  Het certificaat behelst het resultaat van het onderzoek van het model en stelt de overige eisen vast, waaraan moet worden voldaan. Het gaat vergezeld van de beschrijvingen, tekeningen en schema’s die nodig zijn om het model te identificeren en de werking ervan te verklaren. Het in artikel 4 bedoelde teken bestaat uit een gestileerde ε, met:

                              —

                              in het bovenste gedeelte de kenletter(s) van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend (B voor België, BG voor Bulgarije, CZ voor Tsjechië, DK voor Denemarken, D voor Duitsland, EST voor Estland, IRL voor Ierland, EL voor Griekenland, E voor Spanje, F voor Frankrijk, I voor Italië, CY voor Cyprus, LV voor Letland, LT voor Litouwen, L voor Luxemburg, H voor Hongarije, M voor Malta, NL voor Nederland, A voor Oostenrijk, PL voor Polen, P voor Portugal, RO voor Roemenië, SI voor Slovenië, SK voor Slowakije, FI voor Finland, S voor Zweden, UK voor het Verenigd Koninkrijk), alsmede de laatste twee cijfers van het jaar van de goedkeuring;

                              —

                              in het onderste gedeelte een aanduiding, te bepalen door de dienst van het ijkwezen die de goedkeuring heeft verleend (kencijfer).

                        Een model van het teken is opgenomen in punt 6.1.

                  3.2.

                  Wanneer het een EG-modelgoedkeuring van beperkte strekking betreft, wordt het teken aangevuld met de letter P van dezelfde afmetingen als de ε en vóór deze laatste geplaatst.
                  Een model van het teken van beperkte strekking is opgenomen in punt 6.2.

                  3.3.

                  Het in artikel 6 bedoelde teken komt overeen met het EG-modelgoedkeuringsteken, waarin de gestileerde letter ε is vervangen door een teken dat symmetrisch staat ten opzichte van de verticaal, en omvat geen enkele andere aanduiding, tenzij in de bijzondere richtlijnen anders is bepaald.
                  Een model van dit teken is opgenomen in punt 6.3.

                  3.4.

                  Het in artikel 11 bedoelde teken komt overeen met het EG-modelgoedkeuringsteken, maar is omgeven door een zeshoek.
                  Een model van dit teken is opgenomen in punt 6.4.

                  3.5.

                  De in de punten 3.1 tot en met 3.4 bedoelde tekens moeten door de fabrikant overeenkomstig het bepaalde in deze richtlijn op zichtbare, leesbare en onuitwisbare wijze worden aangebracht op elk meetmiddel en elke hulpinrichting, die tot de ijk worden aangeboden. Indien het aanbrengen van het teken met technische moeilijkheden gepaard gaat, kunnen uitzonderingen in de bijzondere richtlijnen worden opgenomen of na overleg tussen de diensten van het ijkwezen van de lidstaten worden toegestaan.

            4.   Deponering van het model
      In gevallen voorzien in de bijzondere richtlijnen kan de dienst die de modelgoedkeuring heeft verleend, verlangen dat een model van het goedgekeurde meetmiddel wordt gedeponeerd, indien die dienst dit nodig acht. De betrokken dienst kan toestaan dat in plaats daarvan in het certificaat van EG-modelgoedkeuring vermelde onderdelen, maquettes of tekeningen van het meetmiddel worden gedeponeerd.
      5.   Bekendmaking van de EG-modelgoedkeuring

                  5.1.

                  Tegelijk met de verstrekking aan belanghebbende worden afschriften van het certificaat van EG-modelgoedkeuring toegezonden aan de Commissie en aan de overige lidstaten, die tevens afschriften van de keuringsrapporten kunnen opvragen.

                  5.2.

                  De intrekking van een EG-modelgoedkeuring en de overige feiten die van belang zijn voor de draagwijdte en de geldigheid van de EG-modelgoedkeuring, worden eveneens bekendgemaakt als aangegeven in punt 5.1.

                  5.3.

                  De lidstaat die een EG-modelgoedkeuring weigert, stelt de overige lidstaten en de Commissie hiervan in kennis.

            6.   Tekens met betrekking tot de EG-modelgoedkeuring

                  6.1.

                  EG-modelgoedkeuringsteken

                              Voorbeeld:

                              EG-modelgoedkeuring verleend in 1971 door de dienst van het ijkwezen van de Bondsrepubliek Duitsland (zie punt 3.1, eerste streepje)
                              Kencijfer van de EG-modelgoedkeuring (zie punt 3.1, tweede streepje)

                  6.2.

                  EG-goedkeuringsteken van beperkte strekking (zie punt 3.2)

                              Voorbeeld:

                              EG-modelgoedkeuring van beperkte strekking verleend in 1971 door de Dienst van het ijkwezen van Duitsland.
                              Kencijfer van de EG-modelgoedkeuring van beperkte strekking.

                  6.3.

                  Teken van de vrijstelling van EG-modelgoedkeuring (zie punt 3.3)

                              Voorbeeld:

                  6.4.

                  EG-modelgoedkeuringsteken ingeval van vrijstelling van eerste EG-ijk (zie punt 3.4)

                              Voorbeeld:

                              In 1971 door de Dienst van het ijkwezen van Duitsland verleende EG-modelgoedkeuring.
                              Kencijfer van de EG-modelgoedkeuring.

      BIJLAGE II
      EERSTE EG-IJK
      1.   Algemeen

                  1.1.

                  De eerste EG-ijk kan plaatsvinden in één of meer fasen (in het algemeen twee).

                  1.2.

                  Zonder afbreuk te doen aan het bepaalde in de bijzondere richtlijnen geldt het volgende:

                              1.2.1.

                              de eerste EG-ijk vindt plaats in één fase bij meetmiddelen die bij het verlaten van de fabriek één geheel vormen, dat wil zeggen meetmiddelen die in principe zonder voorafgaande demontage naar de plaats van opstelling kunnen worden overgebracht;

                              1.2.2.

                              de eerste EG-ijk vindt plaats in twee of meer fasen bij meetmiddelen waarvan de juiste werking afhangt van opstellings- en gebruiksomstandigheden;

                              1.2.3.

                              de eerste ijkfase dient voornamelijk om te controleren of het meetmiddel in overeenstemming is met het goedgekeurde model of, bij meetmiddelen die van de EG-modelgoedkeuring zijn vrijgesteld, met de daarop van toepassing zijnde voorschriften.

            2.   Plaats van de eerste EG-ijk

                  2.1.

                  Indien de plaats waar de ijk geschiedt niet in de bijzondere richtlijnen is vastgesteld, vindt het ijken van meetmiddelen voor zover het in één fase dient te geschieden, plaats ter keuze van de betrokken dienst van het ijkwezen.

                  2.2.

                  Het ijken van meetmiddelen, voor zover het in twee of meer fasen dient te geschieden, vindt plaats door de regionaal bevoegde dienst van het ijkwezen.

                              2.2.1.

                              De laatste fase geschiedt op de plaats van opstelling.

                              2.2.2.

                              De overige ijkfasen geschieden overeenkomstig het bepaalde in punt 2.1.

                  2.3.

                  In het bijzonder wanneer de ijk niet op een ijkkantoor plaatsvindt, kan de dienst die de ijk verricht, van de aanvrager verlangen dat hij:

                              —

                              voor het doel geschikte standaarden en materialen alsmede hulppersoneel benodigd voor de ijk ter beschikking stelt;

                              —

                              een afschrift van het certificaat van EG-modelgoedkeuring overlegt.

            3.   Merken van eerste EG-ijk
      3.1.   Omschrijving van de merken

                  3.1.1.

                  Zonder afbreuk te doen aan het bepaalde in de bijzondere richtlijnen worden, overeenkomstig het bepaalde in punt 3.3, de volgende merken voor de eerste EG-ijk gebruikt:

                              3.1.1.1.

                              het definitieve EG-ijkmerk bestaat uit twee merken:

                                          a)

                                          het eerste wordt gevormd door de kleine letter „e”, bevattende:

                                                      —

                                                      in het bovenste gedeelte de kenletter(s) van het land waar de eerste ijk wordt verricht (B voor België, BG voor Bulgarije, CZ voor Tsjechië, DK voor Denemarken, D voor Duitsland, EST voor Estland, IRL voor Ierland, EL voor Griekenland, E voor Spanje, F voor Frankrijk, I voor Italië, CY voor Cyprus, LV voor Letland, LT voor Litouwen, L voor Luxemburg, H voor Hongarije, M voor Malta, NL voor Nederland, A voor Oostenrijk, PL voor Polen, P voor Portugal, RO voor Roemenië, SI voor Slovenië, SK voor Slowakije, FI voor Finland, S voor Zweden, UK voor het Verenigd Koninkrijk). Aan deze letters worden, voor zover nodig, één of twee cijfers toegevoegd, die een territoriale of functionele indeling aanduiden;

                                                      —

                                                      in het onderste deel het kencijfer van de ambtenaar die de ijk verricht of van het ijkkantoor;

                                          b)

                                          het tweede wordt gevormd door de laatste twee cijfers van het jaar van de ijk, aangebracht in een zeshoek;

                              3.1.1.2.

                              het gedeeltelijke EG-ijkmerk bestaat slechts uit het eerste merk. Het doet ook dienst als zegelmerk.

            3.2.   Vorm en afmeting van de merken

                  3.2.1.

                  De vorm, afmetingen en omtrek der letters en cijfers, voor de merken van eerste EG-ijk omschreven in punt 3.1, zijn vastgelegd in bijgevoegde tekeningen, waarvan de eerste twee de samenstellende delen van het merk vormen, terwijl de derde een voorbeeld van het merk geeft. De desbetreffende afmetingen van de tekeningen zijn uitgedrukt als functie van de eenheid voor de middellijn van de cirkel van de kleine letter „e” en het zeshoekige veld.
                  De werkelijke middellijnen van de omschreven cirkels der merken bedragen 1,6 mm, 3,2 mm, 6,3 mm, 12,5 mm.

                  3.2.2.

                  De ijkdiensten van de lidstaten wisselen onderling de originele tekeningen uit van de merken van eerste EG-ijk die zijn uitgevoerd volgens de modellen der bijgaande tekeningen.

            3.3.   Het aanbrengen van de merken

                  3.3.1.

                  Het definitieve EG-ijkmerk wordt op de daarvoor bestemde plaats aangebracht op het volledig geijkte meetmiddel dat aan de EG-voorschriften voldoet.

                  3.3.2.

                  Het gedeeltelijke EG-ijkmerk wordt aangebracht:

                              3.3.2.1.

                              bij het ijken in verschillende fasen, op het meetmiddel of een onderdeel daarvan, dat voldoet aan de eisen voor de ijkbewerkingen die niet op de plaats van opstelling geschieden, op de bevestigingsschroeven van de stempelkom of op iedere andere plaats die in de bijzondere richtlijnen is aangegeven;

                              3.3.2.2.

                              als stempelmerk in alle gevallen en op alle plaatsen die in de bijzondere richtlijnen zijn aangegeven.

      BIJLAGE III

         DEEL A

         Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan

      (bedoeld in artikel 20)

                  Richtlijn 71/316/EEG van de Raad
                  (PB L 202 van 6.9.1971, blz. 1)

                  Toetredingsakte van 1972, bijlage I, punt X.12
                  (PB L 73 van 27.3.1972, blz. 118)

                  Richtlijn 72/427/EEG van de Raad
                  (PB L 291 van 28.12.1972, blz. 156)

                  Toetredingsakte van 1979, bijlage I, punt X.A
                  (PB L 291 van 19.11.1979, blz. 108)

                  Richtlijn 83/575/EEG van de Raad
                  (PB L 332 van 28.11.1983, blz. 43)

                  Toetredingsakte van 1985, bijlage I, punt IX.A.7
                  (PB L 302 van 15.11.1985, blz. 212)

                  Richtlijn 87/354/EEG van de Raad
                  (PB L 192 van 11.7.1987, blz. 43)

                  uitsluitend wat de verwijzingen naar Richtlijn 71/316/EEG in artikel 1 en bijlage, punt 4, betreft

                  Richtlijn 87/355/EEG van de Raad
                  (PB L 192 van 11.7.1987, blz. 46)

                  Richtlijn 88/665/EEG van de Raad
                  (PB L 382 van 31.12.1988, blz. 42)

                  uitsluitend artikel 1, punt 1

                  Toetredingsakte van 1994, bijlage I, punt XI.C.VII.1
                  (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 211)

                  Verordening (EG) nr. 807/2003 van de Raad
                  (PB L 122 van 16.5.2003, blz. 36)

                  uitsluitend bijlage III, punt 5

                  Toetredingsakte van 2003, bijlage II, punt I.D.1
                  (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 64)

                  Richtlijn 2006/96/EG van de Raad
                  (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81)

                  uitsluitend wat de verwijzingen naar Richtlijn 71/316/EEG in artikel 1 en bijlage, punt B.1, betreft

                  Richtlijn 2007/13/EG van de Commissie
                  (PB L 73 van 13.3.2007, blz. 10)

         DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht

      (bedoeld in artikel 20)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  71/316/EEG

                  30 januari 1973

                  83/575/EEG

                  1 januari 1985

                  87/354/EEG

                  31 december 1987

                  87/355/EEG

                  31 december 1987

                  2006/96/EG

                  1 januari 2007

                  2007/13/EG

                  9 maart 2008

      BIJLAGE IV

         CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 71/316/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1, lid 1, onder a)

                  Artikel 1, lid 1, onder a), en artikel 1, lid 2

                  Artikel 1, lid 1, onder b)

                  Artikel 1, lid 1, onder b)

                  Artikel 1, lid 1, onder c)

                  Artikel 1, lid 1, onder c)

                  Artikel 1, lid 2

                  Artikel 1, lid 3

                  Artikel 1, lid 3

                  Artikel 1, lid 4

                  Artikel 1, lid 4, eerste alinea

                  Artikel 1, lid 5

                  Artikel 1, lid 4, tweede alinea

                  Artikel 1, lid 6

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 2, lid 2

                  Artikel 2, lid 3

                  Artikel 2, lid 3

                  Artikel 2, lid 4

                  Artikel 2, lid 4

                  Artikel 2, lid 5

                  Artikel 2, lid 5

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 3, aanhef

                  Artikel 3, aanhef

                  Artikel 3, eerste streepje

                  Artikel 3, onder a)

                  Artikel 3, tweede streepje

                  Artikel 3, onder b)

                  Artikel 4, eerste zin

                  Artikel 4, eerste en tweede alinea

                  Artikel 4, tweede zin

                  Artikel 4, derde alinea

                  Artikel 5, lid 1

                  Artikel 5, lid 1

                  Artikel 5, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 5, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, onder a)

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, onder b)

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, derde streepje

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, onder c)

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, vierde streepje

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea, onder d)

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, onder a)

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 2, derde alinea, onder b)

                  Artikel 5, lid 2, vierde alinea

                  Artikel 5, lid 2, vierde alinea

                  Artikel 5, lid 3

                  Artikel 5, lid 3

                  Artikel 6

                  Artikel 6

                  Artikel 7, leden 1, 2 en 3

                  Artikel 7, leden 1, 2 en 3

                  Artikel 7, lid 4, eerste zin

                  Artikel 7, lid 4, eerste alinea

                  Artikel 7, lid 4, tweede zin

                  Artikel 7, lid 4, tweede alinea

                  Artikel 7, lid 4, derde zin

                  Artikel 7, lid 4, derde alinea

                  Artikel 7, lid 5

                  Artikel 7, lid 5

                  Artikel 8, lid 1, onder a)

                  Artikel 8, lid 1

                  Artikel 8, lid 1, onder b)

                  Artikel 8, lid 2

                  Artikel 8, lid 2

                  Artikel 8, lid 3

                  Artikel 8, lid 3

                  Artikel 8, lid 4

                  Artikel 9, lid 1

                  Artikel 9, lid 1

                  Artikel 9, lid 2, aanhef

                  Artikel 9, lid 2, aanhef

                  Artikel 9, lid 2, eerste streepje

                  Artikel 9, lid 2, onder a)

                  Artikel 9, lid 2, tweede streepje

                  Artikel 9, lid 2, onder b)

                  Artikel 9, lid 2, derde streepje

                  Artikel 9, lid 2, onder c)

                  Artikel 9, lid 2, vierde streepje

                  Artikel 9, lid 2, onder d)

                  Artikelen 10 en 11

                  Artikelen 10 en 11

                  Artikelen 12, 13 en 14

                  Artikelen 12, 13 en 14

                  Artikel 15

                  Artikel 15

                  Artikel 16, eerste zin

                  Artikel 16, eerste alinea

                  Artikel 16, tweede zin

                  Artikel 16, tweede alinea

                  Artikel 17

                  —

                  Artikel 18, lid 1

                  Artikel 17, lid 1

                  Artikel 18, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 17, lid 2

                  Artikel 18, lid 2, tweede alinea

                  —

                  Artikel 18, lid 3

                  —

                  Hoofdstuk VII

                  Hoofdstuk VII

                  Artikel 19

                  Artikel 18

                  Artikel 20, lid 1

                  —

                  Artikel 20, lid 2

                  Artikel 19

                  —

                  Artikelen 20 en 21

                  Artikel 21

                  Artikel 22

                  Bijlage I

                  Bijlage I

                  Punten 1 en 1.1

                  Punten 1 en 1.1

                  Punt 1.2, aanhef

                  Punt 1.2, aanhef

                  Punt 1.2, eerste streepje

                  Punt 1.2, onder a)

                  Punt 1.2, tweede streepje

                  Punt 1.2, onder b)

                  Punt 1.2, derde streepje

                  Punt 1.2, onder c)

                  Punt 1.2, vierde streepje

                  Punt 1.2, onder d)

                  Punt 1.2, vijfde streepje

                  Punt 1.2, onder e)

                  Punt 1.3

                  Punt 1.3

                  Punt 1.3.1, aanhef

                  Punt 1.3.1, aanhef

                  Punt 1.3.1, eerste streepje

                  Punt 1.3.1, onder a)

                  Punt 1.3.1, tweede streepje

                  Punt 1.3.1, onder b)

                  Punt 1.3.1, derde streepje

                  Punt 1.3.1, onder c)

                  Punt 1.3.1, vierde streepje

                  Punt 1.3.1, onder d)

                  Punten 1.3.2 tot en met 5

                  Punten 1.3.2 tot en met 5

                  Punt 5.2

                  Punt 5.1

                  Punt 5.3

                  Punt 5.2

                  Punt 5.4

                  Punt 5.3

                  Punten 6 tot en met 6.4

                  Punten 6 tot en met 6.4

                  Bijlage II

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III

                  —

                  Bijlage IV


Avis juridique important

|

31987L0018

Richtlijn 87/18/EEG van de Raad van 18 december 1986 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de toepassing van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en het toezicht op de toepassing ervan voor tests op chemische stoffen

Publicatieblad Nr. L 015 van 17/01/1987 blz. 0029 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0195  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0195

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 18 december 1986  betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de toepassing van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en het toezicht op de toepassing ervan voor tests op chemische stoffen  (87/18/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overwegende dat bij Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/449/EEG (4), de uitvoering verplicht wordt gesteld van tests op chemische stoffen, ten einde evaluatie van eventuele risico's ervan voor mens en milieu mogelijk te maken;  Overwegende dat Richtlijn 75/318/EEG (5), gewijzigd bij Richtlijn 87/19/EEG (6), en Richtlijn 81/852/EEG (7), gewijzigd bij Richtlijn 87/20/EEG (8), voorschrijven dat niet-klinische tests op farmaceutische produkten moeten worden verricht volgens de beginselen van goede laboratoriumpraktijken die in de Gemeenschap voor chemische stoffen van kracht zijn;  Overwegende dat, wanneer de actieve bestanddelen van bestrijdingsmiddelen onderworpen worden aan tests, dit geschiedt volgens de protocollen bij Richtlijn 67/548/EEG en dus volgens de goede laboratoriumpraktijken voor chemische stoffen;  Overwegende dat de te volgen methoden voor uitvoering van deze tests in bijlage V van Richtlijn 67/548/EEG worden aangegeven;  Overwegende dat het noodzakelijk is beginselen van goede laboratoriumpraktijken toe te passen voor de uitvoering van de bij Richtlijn 67/548/EEG vastgestelde tests, opdat de resultaten van deze tests van hoge kwaliteit en onderling vergelijkbaar zijn;  Overwegende dat de Commissie voornemens is binnenkort bij de Raad een voorstel in te dienen voor een richtlijn die ertoe strekt de naleving van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken te verifiëren;  Overwegende dat de voor uitvoering van de tests bestemde middelen niet mogen worden verspild door herhaling van tests, als gevolg van verschillende laboratoriumpraktijken in de Lid-Staten;  Overwegende dat de Raad van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) op 12 mei 1981 een besluit heeft genomen inzake de wederzijdse erkenning van de gegevens voor de evaluatie van chemische produkten; dat hij op 26 juli 1983 een aanbeveling heeft gedaan inzake de erkenning van het in overeenstemming brengen met de goede laboratoriumpraktijken;  Overwegende dat het met het oog op de dierenbescherming noodzakelijk is het aantal proeven op dieren te beperken; dat de onderlinge erkenning van de op basis van uniforme en erkende methoden verkregen testresultaten een wezenlijke voorwaarde is voor de beperking van het aantal proeven op dit gebied;  Overwegende dat een procedure dient te worden ingevoerd die het mogelijk maakt de beginselen van goede laboratoriumpraktijken snel aan te passen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  1. De Lid-Staten treffen alle maatregelen die nodig zijn om ervoor te zorgen dat de laboratoria die tests op chemische stoffen verrichten overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG, handelen in overeenstemming met de beginselen van goede laboratoriumpraktijken omschreven in bijlage 2 van het Besluit van de Raad van de OESO van 12 mei 1981 inzake de wederzijdse erkenning van gegevens voor de evaluatie van chemische stoffen en preparaten.  2. Indien andere communautaire maatregelen de toepassing voorschrijven van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken voor de tests op chemische stoffen ten einde de veiligheid daarvan voor mens en/of milieu te beoordelen is lid 1 eveneens van toepassing.  Artikel 2  Bij het overleggen van de resultaten van de tests moeten de in artikel 1 bedoelde laboratoria verklaren dat deze tests zijn verricht overeenkomstig de in dat artikel genoemde beginselen van goede laboratoriumpraktijken.  Artikel 3  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen voor het toezicht op de naleving van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken. De maatregelen behelzen in het bijzonder inspecties en controle van de studies overeenkomstig de desbetreffende aanbevelingen van de OESO.  2. De Lid-Staten delen aan de Commissie de naam mede van de instantie(s) belast met het in lid 1 bedoelde toezicht op de toepassing door de laboratoria van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken. De Commissie stelt de overige Lid-Staten hiervan in kennis.  Artikel 4  De in artikel 1 bedoelde beginselen van goede laboratoriumpraktijken kunnen worden aangepast volgens de in artikel 21 van Richtlijn 67/548/EEG vastgestelde procedure.  Artikel 5  1. Wanneer communautaire bepalingen ingevolge de inwerkingtreding van deze richtlijn de toepassing vereisen van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken voor tests op chemische produkten, mogen de Lid-Staten niet om redenen in verband met de beginselen van de goede laboratoriumpraktijken het in de handel brengen van de chemische produkten verbieden, beperken of belemmeren, indien de door de laboratoria toegepaste beginselen in overeenstemming zijn met die bedoeld in artikel 1.  2. Indien een Lid-Staat op de grondslag van een gedetailleerde motivering constateert dat een chemische stof, ondanks onderzoek overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn, door de toepassing van de beginselen van goede laboratoriumpraktijken en de controle op de toepassing daarvan op de tests op chemische stoffen, gevaar oplevert voor mens of milieu, kan hij het in de handel brengen van die stof op zijn grondgebied tijdelijk verbieden of aan bijzondere voorwaarden onderwerpen. Hij stelt de Commissie en de andere Lid-Staten hiervan onmiddellijk in kennis onder vermelding van de beweegredenen voor dit besluit.  De Commissie pleegt binnen zes weken overleg met de betrokken Lid-Staten, waarna zij onverwijld haar oordeel kenbaar maakt en passende maatregelen treft.  Indien de Commissie van oordeel is dat technische aanpassingen van deze richtlijn nodig zijn, worden die aanpassingen volgens de in artikel 4 bedoelde procedure hetzij door de Commissie, hetzij door de Raad vastgesteld. In dat geval kan de Lid-Staat die de vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen deze handhaven tot de inwerkingtreding van die aanpassingen.  Artikel 6  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1988 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 18 december 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. JOPLING  (1) PB nr. C 120 van 20. 5. 1986, blz. 177.  (2) PB nr. C 354 van 31. 12. 1985, blz. 5.  (3) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1.  (4) PB nr. L 251 van 19. 9. 1984, blz. 1.  (5) PB nr. L 147 van 9. 6. 1975, blz. 1.  (6) Zie bladzijde 31 van dit Publikatieblad.  (7) PB nr. L 317 van 6. 11. 1981, blz. 16.  (8) Zie bladzijde 34 van dit Publikatieblad.


title: Richtlijn 2006/114/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (gecodificeerde versie)   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 376/21

      RICHTLIJN 2006/114/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 12 december 2006
   inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame
   (gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 84/450/EEG van de Raad van 10 september 1984 inzake misleidende reclame en vergelijkende reclame (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               De in de lidstaten geldende wettelijke bepalingen om misleidende reclame tegen te gaan lopen sterk uiteen. Reclame vindt ook over de grenzen van een lidstaat weerklank en beïnvloedt daardoor rechtstreeks de goede werking van de interne markt.

               (3)

               Misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame kunnen de mededinging in de interne markt verstoren.

               (4)

               Reclame, ongeacht de vraag of zij al dan niet tot de sluiting van een overeenkomst leidt, is van invloed op de economische situatie van de consumenten en de handelaren.

               (5)

               De bestaande verschillen in de nationale wettelijke bepalingen aangaande reclame die misleidend is voor ondernemingen, hinderen het voeren van reclamecampagnes over de nationale grenzen en beïnvloeden daardoor het vrije verkeer van goederen en diensten.

               (6)

               Met de voltooiing van de interne markt wordt het aanbod gevarieerd. Aangezien de consumenten en de handelaren zoveel mogelijk profijt van de interne markt kunnen en moeten trekken en aangezien reclame een zeer belangrijk middel is om overal in de Gemeenschap voor alle goederen en diensten reële afzetmogelijkheden te scheppen, dienen de basisbepalingen die de vorm en inhoud van reclame regelen, uniform te zijn en dienen de voorwaarden voor het gebruik van vergelijkende reclame in de lidstaten geharmoniseerd te worden. Onder die voorwaarden moet dit ertoe bijdragen dat de voordelen van de verschillende vergelijkbare producten objectief kunnen worden belicht. Vergelijkende reclame kan voorts in het belang van de consument een stimulans vormen voor de concurrentie tussen de leveranciers van goederen en diensten.

               (7)

               Het is noodzakelijk objectieve minimumcriteria uit te werken aan de hand waarvan wordt beoordeeld of reclame misleidend is.

               (8)

               Vergelijkende reclame waarin wezenlijke, relevante, controleerbare en representatieve kenmerken worden vergeleken en die niet misleidend is, kan een gewettigd middel zijn om de consumenten over hun voordelen voor te lichten. Het is wenselijk in een ruime opvatting van vergelijkende reclame te voorzien teneinde alle vormen van vergelijkende reclame te bestrijken.

               (9)

               Er moeten voorwaarden voor - wat de vergelijking betreft - geoorloofde vergelijkende reclame worden vastgesteld om te bepalen welke praktijken in verband met vergelijkende reclame de concurrentie kunnen verstoren, de concurrenten schade kunnen berokkenen en een negatieve invloed kunnen hebben op de keuze van de consument. Die voorwaarden voor geoorloofde reclame moeten criteria omvatten voor een objectieve vergelijking van de kenmerken van goederen en diensten.

               (10)

               De internationale overeenkomsten inzake auteursrecht alsmede de nationale bepalingen inzake contractuele en niet-contractuele aansprakelijkheid moeten van toepassing zijn wanneer in vergelijkende reclame wordt verwezen naar of een weergave wordt gegeven van de resultaten van vergelijkende tests die zijn uitgevoerd door derden.

               (11)

               De voorwaarden voor vergelijkende reclame moeten cumulatief zijn en moeten in hun geheel worden nageleefd. In overeenstemming met het Verdrag moet de keuze van de vorm en de middelen voor tenuitvoerlegging van deze voorwaarden aan de lidstaten worden overgelaten, voor zover deze vorm en middelen niet reeds zijn vastgelegd in deze richtlijn.

               (12)

               In deze voorwaarden dient met name rekening dient te worden gehouden met de voorschriften die voortvloeien uit Verordening (EG) nr. 510/2006 van de Raad van 20 maart 2006 inzake de bescherming van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen van landbouwproducten en levensmiddelen (5), inzonderheid artikel 13 daarvan, en met de andere communautaire bepalingen op landbouwgebied.

               (13)

               Bij artikel 5 van de Eerste Richtlijn 89/104/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de aanpassing van het merkenrecht der lidstaten (6) worden de houder van een ingeschreven merk exclusieve rechten verleend waaronder het recht derden te verbieden in het economisch verkeer hetzelfde of een vergelijkbaar teken te gebruiken voor dezelfde producten of diensten, of in voorkomend geval zelfs voor andere producten.

               (14)

               Voor een doeltreffende vergelijkende reclame kan het evenwel noodzakelijk zijn de producten of diensten van een concurrent aan te duiden door melding te maken van een merk waarvan deze laatste de houder is of van diens handelsnaam.

               (15)

               Een dergelijk gebruik van het merk, de handelsnaam of een ander onderscheidingsteken van een derde, voor zover daarbij de in deze richtlijn vastgestelde voorwaarden worden nageleefd, vormt geen inbreuk op het exclusieve recht van die derde, aangezien er uitsluitend naar wordt gestreefd deze van elkaar te onderscheiden en aldus verschillen op objectieve wijze te doen uitkomen.

               (16)

               Aan personen of aan organisaties die krachtens de nationale wetgeving een rechtmatig belang bij de zaak hebben, moet de mogelijkheid ter beschikking staan, tegen misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame op te treden, hetzij voor een rechterlijke hetzij voor een administratieve instantie die bevoegd is om zelf een uitspraak te doen over een klacht of om de passende gerechtelijke procedures in te leiden.

               (17)

               De rechterlijke of administratieve instanties moeten de bevoegdheid hebben om beëindiging van de misleidende reclame en ongeoorloofde vergelijkende reclame te bevelen of te bewerkstelligen. Het kan in bepaalde gevallen wenselijk zijn misleidende reclameboodschappen en ongeoorloofde vergelijkende reclameboodschappen te verbieden nog voordat deze onder het publiek zijn gebracht. Dit betekent echter geenszins dat de lidstaten verplicht zijn een regeling in te voeren waarbij reclame systematisch vooraf wordt gecontroleerd.

               (18)

               Vrijwillig toezicht door zelfreguleringscolleges om misleidende reclame of ongeoorloofde vergelijkende reclame tegen te gaan, kan administratieve of gerechtelijke maatregelen voorkomen en moet dus worden aangemoedigd.

               (19)

               Ofschoon de bewijslast op grond van de nationale wetgeving wordt vastgesteld, is het wenselijk om rechterlijke en administratieve autoriteiten de bevoegdheid te geven om van handelaren te verlangen dat zij bewijzen aandragen voor de juistheid van hun feitelijke beweringen.

               (20)

               Het reguleren van vergelijkende reclame is noodzakelijk voor de goede werking van de interne markt. Optreden op communautair niveau is derhalve vereist. De aanneming van een richtlijn is het geschikte middel aangezien deze uniforme algemene beginselen vastlegt, terwijl het aan de lidstaten wordt overgelaten de vorm en de geschikte methode te kiezen om de doelen te bereiken. Het is in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.

               (21)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Deze richtlijn beoogt handelaren te beschermen tegen misleidende reclame en de onbillijke gevolgen daarvan, en de voorwaarden vast te stellen waaronder vergelijkende reclame is geoorloofd.
   Artikel 2
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               a)

               „reclame”: iedere mededeling bij de uitoefening van een commerciële, industriële of ambachtelijke activiteit of van een vrij beroep ter bevordering van de afzet van goederen of diensten, met inbegrip van onroerende goederen, rechten en verplichtingen;

               b)

               „misleidende reclame”: elke vorm van reclame die op enigerlei wijze, daaronder begrepen haar opmaak, de personen tot wie zij zich richt of die zij bereikt, misleidt of kan misleiden en die door haar misleidende karakter hun economische gedrag kan beïnvloeden, of die om die redenen een concurrent schade toebrengt of kan toebrengen;

               c)

               „vergelijkende reclame”: elke vorm van reclame waarbij een concurrent dan wel door een concurrent aangeboden goederen of diensten uitdrukkelijk of impliciet worden genoemd;

               d)

               „handelaar”: een natuurlijke persoon of rechtspersoon die handelt voor doeleinden welke betrekking hebben op zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit, alsook eenieder die in naam van of namens een handelaar optreedt;

               e)

               „houder van een gedragscode”: een instantie, met inbegrip van een handelaar of een groep handelaren, die verantwoordelijk is voor het opstellen en herzien van een gedragscode en/of voor het toezicht op de naleving ervan door degenen die zich eraan hebben gebonden.

         Artikel 3
   Bij de beoordeling van de vraag of een bepaalde reclame misleidend is, moeten alle bestanddelen, in het bijzonder de daarin voorkomende mededelingen omtrent de volgende punten, in aanmerking worden genomen:

               a)

               de kenmerken van de goederen of diensten, zoals beschikbaarheid, aard, uitvoering, samenstelling, procédé en datum van fabricage of levering, geschiktheid voor het gebruik, de gebruiksmogelijkheden, hoeveelheid, specificatie, geografische of commerciële oorsprong of van het gebruik te verwachten resultaten, of de uitslagen en essentiële uitkomsten van onderzoek van de goederen of diensten;

               b)

               de prijs of de wijze van prijsberekening, alsmede de voorwaarden waarop de goederen worden geleverd of de diensten worden verricht;

               c)

               de hoedanigheid, kwalificaties en rechten van de adverteerder, zoals zijn identiteit en zijn vermogen, zijn bekwaamheden en zijn industriële, commerciële of intellectuele eigendomsrechten of zijn bekroningen en onderscheidingen.

         Artikel 4
   Vergelijkende reclame is, wat de vergelijking betreft, geoorloofd op voorwaarde dat deze:

               a)

               niet misleidend is in de zin van artikel 2, onder b), artikel 3 en artikel 8, lid 1, van deze richtlijn of de artikelen 6 en 7 van Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (Richtlijn oneerlijke handelspraktijken) (7);

               b)

               goederen of diensten vergelijkt die in dezelfde behoeften voorzien of voor hetzelfde doel zijn bestemd;

               c)

               op objectieve wijze een of meer wezenlijke, relevante, controleerbare en representatieve kenmerken van deze goederen en diensten, waartoe ook de prijs kan behoren, met elkaar vergelijkt;

               d)

               niet de goede naam schaadt van en zich niet kleinerend uitlaat over de merken, handelsnamen, andere onderscheidende kenmerken, goederen, diensten, activiteiten of omstandigheden van een concurrent;

               e)

               voor producten met een oorsprongsbenaming in elk geval betrekking heeft op producten met dezelfde benaming;

               f)

               geen oneerlijk voordeel oplevert ten gevolge van de bekendheid van een merk, handelsnaam of andere onderscheidende kenmerken van een concurrent dan wel van de oorsprongsbenamingen van concurrerende producten;

               g)

               niet goederen of diensten voorstelt als een imitatie of namaak van goederen of diensten met een beschermd handelsmerk of beschermde handelsnaam;

               h)

               er niet toe leidt dat onder handelaren de adverteerder met een concurrent wordt verward of dat de merken, handelsnamen, andere onderscheidende kenmerken, goederen of diensten van de adverteerder met die van een concurrent worden verward.

         Artikel 5
   1.   De lidstaten zorgen voor de invoering van passende en doeltreffende middelen ter bestrijding van misleidende reclame en voor de naleving van de bepalingen inzake vergelijkende reclame in het belang van handelaren en concurrenten.
   Daartoe behoren wettelijke bepalingen op grond waarvan personen of organisaties die volgens de nationale wetgeving een rechtmatig belang hebben bij het bestrijden van misleidende reclame of het reguleren van vergelijkende reclame:

               a)

               in rechte kunnen optreden tegen dergelijke reclame,
               of

               b)

               deze reclame kunnen voorleggen aan een administratieve instantie die bevoegd is, hetzij zelf een uitspraak te doen over een klacht, hetzij een passende gerechtelijke procedure in te leiden.

         2.   Elke lidstaat beslist welke van de in lid 1, tweede alinea, bedoelde procedures wordt gevolgd en of de rechterlijke of administratieve instantie mag eisen dat afdoening van de klacht eerst langs andere wegen, waaronder die vermeld in artikel 6, wordt beproefd.
   Elke lidstaat beslist

               a)

               of deze rechtsmiddelen afzonderlijk of gezamenlijk tegen een aantal handelaren uit dezelfde economische sector mogen worden gebruikt,
               en

               b)

               of deze rechtsmiddelen tegen de houder van een gedragscode mogen worden gebruikt als de gedragscode het niet-naleven van wettelijke voorschriften bevordert.

         3.   In het kader van de in lid 1 en lid 2 bedoelde bepalingen verlenen de lidstaten aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om, ingeval zij deze maatregelen, rekening houdend met alle belangen die op het spel staan en met name het algemeen belang, nodig achten:

               a)

               te bevelen dat de misleidende reclame of ongeoorloofde vergelijkende reclame wordt gestaakt dan wel een gerechtelijke procedure in te leiden ter verkrijging van een dergelijk bevel,
               of

               b)

               indien de misleidende reclame of ongeoorloofde vergelijkende reclame nog niet onder het publiek is gebracht, doch zulks op het punt staat te gebeuren, de publicatie te verbieden of een gerechtelijke procedure in te leiden ter verkrijging van een dergelijk verbod.

         De eerste alinea is ook van toepassing wanneer er geen bewijs is van daadwerkelijk geleden verlies of schade dan wel van opzet of onachtzaamheid van de adverteerder.
   De lidstaten bepalen dat de in de eerste alinea bedoelde maatregelen in het kader van een versnelde procedure worden getroffen hetzij bij wege van voorlopige voorziening, hetzij bij wege van definitieve voorziening, al naar gelang hun bevinden.
   4.   De lidstaten kunnen aan rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden verlenen om, ter ondervanging van het voortdurend effect van misleidende reclame of ongeoorloofde vergelijkende reclame waarvan de stopzetting bij een definitieve beslissing is bevolen:

               a)

               de volledige of gedeeltelijke bekendmaking van die beslissing te bevelen in een door hen passend geachte vorm;

               b)

               bovendien de publicatie van een rechtzetting te bevelen.

         5.   De in lid 1, tweede alinea, onder b), bedoelde administratieve instanties moeten:

               a)

               samengesteld zijn op een wijze die geen twijfel omtrent hun onpartijdigheid kan doen ontstaan;

               b)

               over voldoende bevoegdheden beschikken om doeltreffende controle te kunnen uitoefenen en om hun beslissingen te doen naleven wanneer zij een uitspraak over klachten doen;

               c)

               hun beslissingen in beginsel met redenen omkleden.

         6.   Wanneer de in de leden 3 en 4 bedoelde bevoegdheden uitsluitend door een administratieve instantie worden uitgeoefend, dienen de beslissingen altijd met redenen omkleed te zijn. In dat geval dient te worden voorzien in procedures die de mogelijkheid bieden van beroep bij de rechter tegen onjuist of onredelijk uitoefenen van de bevoegdheden van de administratieve instantie en tegen onjuist of onredelijk verzuim om deze bevoegdheden uit te oefenen.
   Artikel 6
   Deze richtlijn sluit vrijwillig toezicht - dat door de lidstaten gestimuleerd kan worden - op misleidende reclame of vergelijkende reclame door zelfreguleringscolleges en het inschakelen van deze colleges door de in artikel 5, lid 1, tweede alinea, genoemde personen of organisaties niet uit, op voorwaarde dat de mogelijkheid van procedures bij zulke colleges bestaat naast de gerechtelijke of de administratieve procedure bedoeld in dat artikel.
   Artikel 7
   De lidstaten verlenen de rechterlijke of administratieve instanties bevoegdheden om tijdens een in artikel 5 bedoelde burgerlijke of administratieve procedure:

               a)

               te eisen dat de adverteerder bewijzen aandraagt voor de materiële juistheid van de feitelijke gegevens in de reclame, indien, met inachtneming van de rechtmatige belangen van de adverteerder en van elke andere partij bij de procedure, die eis passend lijkt, gelet op de omstandigheden van het betrokken geval, en in geval van vergelijkende reclame te eisen dat de adverteerder dergelijke bewijzen binnen een korte termijn aandraagt;
               en

               b)

               feitelijke gegevens als onjuist te beschouwen, indien de overeenkomstig het bepaalde onder a) geëiste bewijzen niet worden aangedragen dan wel door de rechterlijke of administratieve instanties onvoldoende worden geacht.

         Artikel 8
   1.   Deze richtlijn belet de lidstaten niet voorschriften te handhaven of aan te nemen met het oog op een verdergaande bescherming van handelaren en concurrenten met betrekking tot misleidende reclame.
   De eerste alinea is niet van toepassing op vergelijkende reclame voor zover het de vergelijking betreft.
   2.   De bepalingen van deze richtlijn doen geen afbreuk aan de communautaire regelgeving betreffende reclame voor specifieke producten en/of diensten of aan beperkingen of verbodsbepalingen inzake reclame in specifieke media.
   3.   De bepalingen van deze richtlijn betreffende vergelijkende reclame houden voor lidstaten, die, met inachtneming van de verdragsbepalingen, een reclameverbod voor bepaalde goederen of diensten handhaven of introduceren dat rechtstreeks wordt opgelegd dan wel door een instantie of organisatie die volgens de wetgeving van de lidstaten bevoegd is om de uitoefening van een commerciële, industriële of ambachtelijke activiteit of een vrij beroep te reguleren, niet de verplichting in om vergelijkende reclame voor deze diensten of goederen toe te staan. Als het reclameverbod beperkt is tot specifieke media, is deze richtlijn van toepassing op de media waarvoor het reclameverbod niet geldt.
   4.   Niets in deze richtlijn belet de lidstaten om, met inachtneming van de bepalingen van het Verdrag, verbodsbepalingen of beperkingen voor het gebruik van vergelijkingen in reclame voor beroepsmatige dienstverlening te handhaven of te introduceren, die rechtstreeks worden opgelegd dan wel door een instantie of organisatie die volgens de wetgeving van de lidstaten verantwoordelijk is voor het reguleren van de uitoefening van een beroepsactiviteit.
   Artikel 9
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 10
   Richtlijn 84/450/EEG wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.
   Artikel 11
   Deze richtlijn treedt in werking op 12 december 2007.
   Artikel 12
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 12 december 2006.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. PEKKARINEN

      (1)  Advies van 26 oktober 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 12 oktober 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 30 november 2006.

      (3)  PB L 250 van 19.9.1984, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22).

      (4)  Zie bijlage I, deel A.

      (5)  PB L 93 van 31.3.2006, blz. 12.

      (6)  PB L 40 van 11.2.1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking 92/10/EEG (PB L 6 van 11.1.1992, blz. 35).

      (7)  PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22.

      BIJLAGE I
      DEEL A
      Ingetrokken richtlijn met de achtereenvolgende wijzigingen ervan

                  Richtlijn 84/450/EEG van de Raad
                  (PB L 250 van 19.9.1984, blz. 17)

                  Richtlijn 97/55/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  (PB L 290 van 23.10.1997, blz. 18)

                  Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  (PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22)

                  uitsluitend artikel 14

            DEEL B
      Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing

         (bedoeld in artikel 10)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Toepassingsdatum

                  84/450/EEG

                  1 oktober 1986

                  —

                  97/55/EG

                  23 april 2000

                  —

                  2005/29/EG

                  12 juni 2007

                  12 december 2007

      BIJLAGE II
      CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 84/450/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1

                  Artikel 1

                  Artikel 2, aanhef

                  Artikel 2, aanhef

                  Artikel 2, punt 1

                  Artikel 2, onder a)

                  Artikel 2, punt 2

                  Artikel 2, onder b)

                  Artikel 2, punt 2 bis

                  Artikel 2, onder c)

                  Artikel 2, punt 3

                  Artikel 2, onder d)

                  Artikel 2, punt 4

                  Artikel 2, onder e)

                  Artikel 3

                  Artikel 3

                  Artikel 3 bis, lid 1

                  Artikel 4

                  Artikel 4, lid 1, eerste alinea, eerste zin

                  Artikel 5, lid 1, eerste alinea

                  Artikel 4, lid 1, eerste alinea, tweede zin

                  Artikel 5, lid 1, tweede alinea

                  Artikel 4, lid 1, tweede alinea

                  Artikel 5, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 4, lid 1, derde alinea

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea

                  Artikel 4, lid 2, eerste alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 3, eerste alinea, aanhef

                  Artikel 4, lid 2, eerste alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 3, eerste alinea, onder a)

                  Artikel 4, lid 2, eerste alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 3, eerste alinea, onder b)

                  Artikel 4, lid 2, eerste alinea, laatste zinsnede

                  Artikel 5, lid 3, tweede alinea

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 3, derde alinea

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 3, derde alinea

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 3, derde alinea

                  Artikel 4, lid 2, tweede alinea, laatste zinsnede

                  Artikel 5, lid 3, derde alinea

                  Artikel 4, lid 2, derde alinea, aanhef

                  Artikel 5, lid 4, aanhef

                  Artikel 4, lid 2, derde alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 4, onder a)

                  Artikel 4, lid 2, derde alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 4, onder b)

                  Artikel 4, lid 3, eerste alinea

                  Artikel 5, lid 5

                  Artikel 4, lid 3, tweede alinea

                  Artikel 5, lid 6

                  Artikel 5

                  Artikel 6

                  Artikel 6

                  Artikel 7

                  Artikel 7, lid 1

                  Artikel 8, lid 1, eerste alinea

                  Artikel 7, lid 2

                  Artikel 8, lid 1, tweede alinea

                  Artikel 7, lid 3

                  Artikel 8, lid 2

                  Artikel 7, lid 4

                  Artikel 8, lid 3

                  Artikel 7, lid 5

                  Artikel 8, lid 4

                  Artikel 8, eerste alinea

                  —

                  Artikel 8, tweede alinea

                  Artikel 9

                  —

                  Artikel 10

                  —

                  Artikel 11

                  Artikel 9

                  Artikel 12

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II