Avis juridique important

|

31991L0533

Richtlijn 91/533/EEG van de Raad van 14 oktober 1991 betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn

Publicatieblad Nr. L 288 van 18/10/1991 blz. 0032 - 0035 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 5 blz. 0097  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 5 blz. 0097

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 14 oktober 1991  betreffende de verplichting van de werkgever de werknemer te informeren over de voorwaarden die op zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding van toepassing zijn  (91/533/EEG)DE RAAD VAN DE  EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de ontwikkeling van nieuwe arbeidsvormen in de Lid-Staten heeft geleid tot een toename van het aantal soorten arbeidsverhoudingen;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten het gezien deze ontwikkeling nodig hebben geacht, maatregelen te treffen om de arbeidsverhoudingen aan vormvereisten te onderwerpen; dat deze maatregelen ten doel hebben de werknemers beter te beschermen tegen een  eventuele miskenning van hun rechten en de arbeidsmarkt doorzichtiger te maken;  Overwegende dat de wetgevingen van de Lid-Staten ter zake sterk verschillen op essentiële punten, zoals de verplichting de werknemers schriftelijk in kennis te stellen van de essentiële elementen van de arbeidsovereenkomst of -verhouding;  Overwegende dat de verschillen in wetgeving tussen de Lid-Staten rechtstreeks van invloed kunnen zijn op de werking van de gemeenschappelijke markt;  Overwegende dat artikel 117 van het Verdrag bepaalt dat de Lid-Staten de noodzaak erkennen dat verbetering van de levensstandaard en de arbeidsvoorwaarden van de werknemers moet worden bevorderd, zodat de onderlinge aanpassing daarvan op de weg van de  vooruitgang mogelijk wordt;  Overwegende dat in punt 9 van het op de Europese Raad van 9 december 1989 te Straatsburg door de Regeringsleiders en Staatshoofden van elf Lid-Staten aangenomen Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden wordt bepaald:   "De arbeidsvoorwaarden van alle loontrekkenden in de Europese Gemeenschap moeten hetzij bij wet, hetzij bij collectieve arbeidsovereenkomst, hetzij in een arbeidsovereenkomst, volgens de specifieke bepalingen van elk land worden vastgesteld.";  Overwegende dat op communautair niveau de algemene verplichting moet worden ingevoerd dat iedere werknemer beschikt over een document waarin informatie is vervat over de belangrijkste elementen van zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding;  Overwegende dat, aangezien het wenselijk is dat een zekere mate van flexibiliteit in de arbeidsverhouding wordt bewaard, de Lid-Staten bepaalde beperkte gevallen van arbeidsverhoudingen van het toepassingsgebied moeten kunnen uitsluiten;  Overwegende dat aan de informatieplicht kan worden voldaan door middel van een schriftelijke overeenkomst, een aanstellingsbrief, een of meer documenten of, bij ontstentenis, een door de werkgever ondertekende schriftelijke verklaring;  Overwegende dat de werknemer, in het geval van werk in het buitenland, de garantie moet hebben dat hij naast de essentiële elementen uit zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding ook relevante informatie over zijn detachering ontvangt;  Overwegende dat, ter bescherming van het belang dat de werknemer bij het verkrijgen van een document heeft, iedere wijziging van de essentiële gegevens van de arbeidsovereenkomst of -verhouding schriftelijk ter kennis van de werknemer moet worden  gebracht;  Overwegende dat het noodzakelijk is dat de Lid-Staten de werknemers garanderen dat zij de uit deze richtlijn voortvloeiende rechten kunnen doen gelden;  Overwegende dat de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aannemen om aan deze richtlijn te voldoen, of ervoor zorgen dat de sociale partners bij overeenkomst de nodige bepalingen invoeren; dat de Lid-Staten tevens de nodige  maatregelen treffen om te allen tijde de bij de richtlijn voorgeschreven resultaten te kunnen waarborgen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Werkingssfeer  1. Deze richtlijn is van toepassing op alle werknemers met een arbeidsovereenkomst of -verhouding die in de wetgeving van een Lid-Staat omschreven is en/of onder de wetgeving van een Lid-Staat valt.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat deze richtlijn niet van toepassing is op werknemers met een arbeidsovereenkomst of -verhouding  a) - waarvan de totale duur niet langer is dan een maand en/of  - waarvan de wekelijkse arbeidstijd niet meer is dan acht uur,  of  b) die incidenteel en/of van bijzondere aard is, mits in deze gevallen voor het niet-toepassen objectieve redenen bestaan.  Artikel 2  Informatieplicht  1. De werkgever is verplicht de werknemer op wie deze richtlijn van toepassing is, hierna te noemen  "werknemer", in kennis te stellen van de belangrijkste gegevens van de arbeidsovereenkomst of -verhouding.  2. De in lid 1 bedoelde informatie heeft ten minste betrekking op de volgende gegevens:  a) identiteit van de partijen;  b) plaats van het werk; indien het werk niet op een vaste plaats of hoofdzakelijk op een vaste plaats verricht wordt, de vermelding dat de werknemer zijn arbeid op verschillende plaatsen verricht, alsmede de zetel, of in voorkomend geval, de woonplaats  van de werkgever;  c) i) titel, rang, hoedanigheid of categorie van de arbeid van de werknemer, of  ii) beknopte kenmerken of omschrijving van de arbeid;  d) aanvangsdatum van de arbeidsovereenkomst of -verhouding;  e) indien het een tijdelijke arbeidsovereenkomst of -verhouding betreft: voorzienbare duur van de arbeidsovereenkomst of -verhouding;  f) duur van het betaald verlof waarop de werknemer recht heeft of, indien deze op het moment dat de informatie wordt verstrekt, niet kan worden aangegeven, de wijze waarop dit verlof wordt toegekend en vastgesteld;  g) duur van de opzegtermijnen die de werkgever en de werknemer in acht moeten nemen indien de arbeidsovereenkomst of -verhouding beëindigd wordt, of, indien deze op het moment waarop de informatie wordt verstrekt, niet kan worden aangegeven, de wijze  waarop die opzegtermijnen worden vastgesteld;  h) aanvangsbedrag, de overige bestanddelen en de periodiciteit van de betalingen van het loon waarop de werknemer recht heeft;  i) normale dagelijkse of wekelijkse arbeidstijd van de werknemer;  j) waar nodig:  i) vermelding van de collectieve overeenkomsten en/of afspraken die van toepassing zijn op de werkomstandigheden van de werknemer, of  ii) indien het collectieve overeenkomsten betreft die buiten de onderneming gesloten zijn door bijzondere paritaire organen of instellingen, vermelding van het bevoegde orgaan of de bevoegde paritaire instelling waardoor deze gesloten zijn.  3. Informatie over de in lid 2, onder f), g), h) en i), bedoelde gegevens kan waar nodig verstrekt worden door vermelding van de wettelijke, bestuursrechtelijke of statutaire bepalingen of de collectieve overeenkomsten die voor de bedoelde onderwerpen  gelden.  Artikel 3  Wijze van informatie  1. De informatie over de in artikel 2, lid 2, bedoelde gegevens kan plaatsvinden door aan de werknemer, uiterlijk twee maand na het begin van zijn werk te verstrekken:  a) een schriftelijke arbeidsovereenkomst en/of  b) een aanstellingsbrief en/of  c) een of meer andere schriftelijke documenten, indien een van deze documenten minstens alle in artikel 2, lid 2, onder a), b), c), d), h) en i), bedoelde gegevens bevat.  2. Indien geen van de in lid 1 bedoelde documenten binnen de daar genoemde termijn aan de werknemer is verstrekt, moet de werkgever hem uiterlijk twee maand na het begin van zijn werk een door de werkgever ondertekende schriftelijke verklaring  verstrekken die ten minste de in artikel 2, lid 2, bedoelde gegevens bevat.  Indien het (de) in lid 1 bedoelde document (documenten) slechts een deel van de vereiste gegevens bevat(ten), moet de in de eerste alinea van het onderhavige lid bedoelde schriftelijke verklaring betrekking hebben op de resterende gegevens.  3. Indien de arbeidsovereenkomst of -verhouding afloopt voor het einde van de termijn van twee maand vanaf het begin van zijn werk, moeten de in artikel 2 en in het onderhavige artikel bedoelde gegevens uiterlijk bij het verstrijken van deze termijn  worden verstrekt.  Artikel 4  De in het buitenland werkende werknemer  1. Moet de werknemer werken in een ander land of in andere landen dan de Lid-Staat onder welks wetgeving en/of gebruiken zijn arbeidsovereenkomst of -verhouding valt, dan moet het document of moeten de  documenten als bedoeld in artikel 3 vóór diens vertrek in het bezit van de werknemer zijn en ten minste de volgende aanvullende gegevens bevatten:  a) de duur van het werk in het buitenland;  b) de muntsoort waarin het loon wordt uitbetaald;  c) in voorkomend geval, de voordelen in geld en in natura die aan het werk in het buitenland verbonden zijn;  d) in voorkomend geval, de wijze waarop de terugkeer van de werknemer naar zijn land geregeld is.  2. De informatie over de in lid 1, onder b) en c), bedoelde gegevens mag in voorkomend geval bestaan uit een verwijzing naar de wettelijke, bestuursrechtelijke of statutaire bepalingen of de collectieve overeenkomsten die voor de bedoelde onderwerpen  gelden.  3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing wanneer de duur van het werk, buiten het land onder welks wetgeving en/of gebruiken de arbeidsovereenkomst of de -verhouding valt, niet meer dan een maand beloopt.  Artikel 5  Wijziging van gedeelten van de arbeidsovereenkomst of -verhouding  1. Iedere wijziging van de in artikel 2, lid 2, en in artikel 4, lid 1, bedoelde gegevens moet door de werkgever zo spoedig mogelijk en uiterlijk een maand nadat de wijziging  in kwestie van kracht wordt, schriftelijk aan de werknemer worden meegedeeld.  2. In geval van wijziging van de wettelijke, bestuursrechtelijke of statutaire bepalingen of van de collectieve overeenkomsten waarnaar in de in artikel 3 bedoelde, eventueel uit hoofde van artikel 4, lid 1, aangevulde documenten wordt verwezen, is het  in lid 1 bedoelde schriftelijke document niet verplicht.  Artikel 6  Vorm van de arbeidsovereenkomst of -verhouding, bewijslast en procedureregels  Deze richtlijn laat de nationale wetgevingen en/of gebruiken onverlet inzake  - vorm van de arbeidsovereenkomst of -verhouding,  - bewijslast ten aanzien van het bestaan en inhoud van de arbeidsovereenkomst of -verhouding,  - procedureregels die ter zake van toepassing zijn.  Artikel 7  Gunstigere bepalingen  Deze richtlijn belet de Lid-Staten niet om voor de werknemers gunstigere wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen respectievelijk in te voeren, dan wel de toepassing op de werknemers van gunstigere  contractuele bepalingen te bevorderen of toe te staan.  Artikel 8  Verdediging van rechten  1. De Lid-Staten nemen in hun interne rechtsorde de nodige voorschriften op om iedere werknemer die meent te zijn benadeeld door het niet naleven te zijnen aanzien van de uit deze richtlijn voorvloeiende  verplichtingen de mogelijkheid te bieden om zijn rechten voor het gerecht te doen gelden na eventueel een beroep op andere bevoegde instanties te hebben gedaan.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat de toegang tot de in lid 1 bedoelde mogelijkheden van beroep afhankelijk is van een voorafgaand ingebreke stellen van de werkgever door de werknemer en het ontbreken van een antwoord van de werkgever binnen een  termijn van twee weken vanaf de ingebrekestelling.  Het vereiste van voorafgaande ingebrekestelling kan echter in geen geval worden gesteld in de in artikel 4 bedoelde gevallen, noch voor werknemers die een tijdelijke arbeidsovereenkomst of -verhouding hebben, noch voor werknemers die niet onder een of  meer voor de arbeidsverhouding geldende collectieve arbeidsovereenkomsten vallen.  Artikel 9  Slotbepalingen  1. De Lid-Staten nemen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan om uiterlijk op 30 juni 1993 aan deze richtlijn te voldoen, of zorgen er uiterlijk op deze datum voor dat de sociale partners bij overeenkomst  de nodige bepalingen invoeren; de Lid-Staten treffen tevens de nodige maatregelen om te allen tijde de bij de richtlijn voorgeschreven resultaten te kunnen waarborgen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat voor op de datum van inwerkingtreding van de door hen vast te stellen bepalingen bestaande arbeidsovereenkomsten of -verhoudingen de werkgever aan de werknemer die daarom verzoekt, het  document of de documenten als bedoeld in artikel 3, waar nodig overeenkomstig van artikel 4, lid 1, aangevuld, binnen twee maand na ontvangst van het verzoek doet toekomen.  3. Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen of bij de officiële bekendmaking van die bepalingen naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  4. De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de ter uitvoering van deze richtlijn genomen maatregelen.  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 14 oktober 1991. Voor de Raad  De Voorzitter  B. de VRIES   (1) PB nr. C 24 van 31. 1. 1991, blz. 3. (2) PB nr. C 240 van 16. 9. 1991, blz. 21. (3) PB nr. C 159 van 17. 6. 1991, blz. 32.


Avis juridique important

|

31988L0298

Richtlijn 88/298/EEG van de Raad van 16 mei 1988 tot wijziging van bijlage II bij de Richtlijnen 76/895/EEG en 86/362/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit, respectievelijk granen

Publicatieblad Nr. L 126 van 20/05/1988 blz. 0053 - 0054 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0180  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0180

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 16 mei 1988  tot wijziging van bijlage II bij de Richtlijnen 76/895/EEG en 86/362/EEG tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit, respectievelijk granen  (88/298/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/895/EEG van de Raad van 23 november 1976 betreffende de vaststelling van de maximale hoeveelheden residuen van bestrijdingsmiddelen in en op groenten en fruit (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3768/85 (2), inzonderheid op artikel 5,  Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen (3), inzonderheid op artikel 11,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat de in bijlage II bij Richtlijn 76/895/EEG opgenomen bepalingen, en met name de maximumgehalten aan captafol, captan, chloorfenvinfos, doddine, fenitrothion, folpet, formothion en malathion, op grond van zowel technische en wetenschappelijke ontwikkelingen als van eisen op het gebied van de volksgezondheid en de landbouw dienen te worden gewijzigd;  Overwegende dat het om dezelfde redenen wenselijk is Richtlijn 76/895/EEG bij te werken door toevoeging van bepalingen inzake andere bestrijdingsmiddelen waarvan residuen in en op groenten en fruit kunnen voorkomen, namelijk ethion, ethyleendibromide, mevinfos, fosalone, 2,4,5-T, en Richtlijn 86/362/EEG bij te werken door toevoeging van bepalingen betreffende een ander bestrijdingsmiddel waarvan het residu in en op granen kan voorkomen, namelijk captafol,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bijlage II bij Richtlijn 76/895/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. Voor de hierna genoemde bestrijdingsmiddelen worden de in de tabel genoemde maximale hoeveelheden aan residuen vervangen door de onderstaande:  1.2,3 //  //  // Gebruikelijke benaming  // Maximale hoeveelheid (in mg/kg (ppm))  //  //  // 1.2.3 // captafol  // 0,05   //   // captan   // 3:   // pitvruchten, bessen, kleinfruit, druiven, tomaten   // som   //   //   // folpet  // 2:   // bonen, andijvie, witlof, prei, steenvruchten, sla, erwten   //   // 0,1:   // andere produkten  // chloorfenvinfos (som van E- en Z-isomeren)   // 1:  // citrusvruchten   //   // 0,5:   // bolgroenten, knolgroenten en wortelgroenten, selderij, peterselie   //  // 0,05:   // paddestoelen, andere vruchten   //   // 0,1:  // andere groenten   // dodine   // 1:   // pitvruchten en steenvruchten   //   // 0,2:   // andere produkten  // fenitrothion   // 2:   // citrusvruchten   //   // 0,5:  // andere produkten   // formothion   // 0,2:  // citrusvruchten   //   // 0,1:   // andere produkten  // malathion (inclusief malaoxon)   // 2:   // citrusvruchten  //   // 3:   // groenten, exclusief wortelgroenten   // 37.  2. De onderstaande residuen van bestrijdingsmiddelen worden met de bijbehorende gegevens in de tabel ingevoegd:  1,2.3,4 //  //  // Residuen van bestrijdingsmiddelen  // Maximale hoeveelheid (in mg/kg (ppm))  //  // 1.2.3.4 // Gebruikelijke benaming  // Chemische benaming  //  //  //  //  //  //  // ethion  // 0,0,0,0-tetraethyl-S, S-methyleendi(dithiofosfaat)   // 2: 0,5:   // citrusvruchten pitvruchten, steenvruchten en druiven  //   //   // 0,1:   // andere produkten   // ethyleendibromide   // 1,2-dibromethaan   // 0,01   //   // mevinfos  // 2-methoxycarbonyl-1-methylvinyldimethylfosfaat (som van cis- en transisomeren)   // 0,2: 0,5:   // pitvruchten, citrusvruchten en abrikozen andere steenvruchten, bladgroenten  //   //   // 0,1:   // andere produkten   // fosalone  // S(6-chloor-2-oxobenzoxazool-3yl-methyl) 0,0-diethyl fosforodithioaat   // 1: 2:   // citrusvruchten en aardbeien pitvruchten en perziken   //   //   // 0,1:   // wortelgroenten en olijven   //   //   // 1:   // andere produkten   // 2,4,5-T   // (2,4,5-trichloorfenoxy)azijnzuur   // 0,05   //   //  //   //   //  Artikel 2  In bijlage II bij Richtlijn 86/362/EEG wordt in deel A van de tabel onderstaand bestrijdingsmiddelresidu toegevoegd:  1.2 //  //  // Residuen van bestrijdingsmiddelen  // Maximumgehalte in mg/kg (ppm)   //    //   // 19. captafol  // 0,05   //    //  Artikel 3  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op  - 1 juli 1988 aan deze richtlijn te voldoen voor wat betreft captafol, captan en folpet,  - 1 januari 1989 aan deze richtlijn te voldoen voor wat betreft de overige bestrijdingsmiddelen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 16 mei 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  I. KIECHLE  // 0,5:   // andere produkten   //    //   //  (1) PB nr. L 340 van 9. 12. 1976, blz. 26. (2) PB nr. L 362 van 31. 12. 1985, blz. 8. (3) PB nr. L 221 van 7. 8. 1986, blz.


Avis juridique important

|

31963L0340

Richtlijn 63/340/EEG van de Raad van 31 mei 1963 tot opheffing van ieder verbod of iedere belemmering van de betaling van de dienstverrichting, wanneer de beperkingen van het dienstenverkeer slechts gelegen zijn in de daarmee verband houdende betalingen

Publicatieblad Nr. 086 van 10/06/1963 blz. 1609 - 1610 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1963-1964 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1963-1964 blz. 0031  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0022  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 06 Deel 1 blz. 0022

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  VAN 31 MEI 1963  TOT OPHEFFING VAN IEDER VERBOD OF IEDERE BELEMMERING VAN DE BETALING VAN DE DIENSTVERRICHTING , WANNEER DE BEPERKINGEN VAN HET DIENSTENVERKEER SLECHTS GELEGEN ZIJN IN DE DAARMEE VERBAND HOUDENDE BETALINGEN   ( 63/340/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  GELET OP HET VERDRAG TOT OPRICHTING VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP , INZONDERHEID OP ARTIKEL 63 EN OP ARTIKEL 106 , LID 2 ,  GELET OP HET ALGEMEEN PROGRAMMA VOOR DE OPHEFFING VAN DE BEPERKINGEN VAN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN ( 1 ) , INZONDERHEID OP TITEL V , LETTER B , EERSTE ALINEA ,  GEZIEN HET VOORSTEL VAN DE COMMISSIE ,  GEZIEN HET ADVIES VAN HET EUROPESE PARLEMENT , ( 2 )  GEZIEN HET ADVIES VAN HET ECONOMISCH EN SOCIAAL COMITE ,  OVERWEGENDE DAT DE LID-STATEN DE MEESTE BEPERKINGEN VAN DE BETALINGEN IN VERBAND MET HET DIENSTENVERKEER HEBBEN AFGESCHAFT EN DAT DIENTENGEVOLGE DEZE LIBERALISATIE BINNEN DE GEMEENSCHAP VOLTOOID EN GECONSOLIDEERD DIENT TE WORDEN ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  ARTIKEL 1  DE LID-STATEN HEFFEN DE BEPERKINGEN OP BETREFFENDE DE BETALINGEN IN VERBAND MET HET DIENSTENVERKEER , DIE BERUSTEN OP WETTELIJKE EN BESTUURSRECHTELIJKE BEPALINGEN OF DIE UIT ADMINISTRATIEVE HANDELWIJZEN VOORTVLOEIEN , WANNEER DEZE BEPERKINGEN OP ZICHZELF TEN NADELE VAN DE IN TITEL 1 VAN HET ALGEMEEN PROGRAMMA VOOR DE OPHEFFING VAN DE BEPERKINGEN VAN HET VRIJ VERRICHTEN VAN DIENSTEN BEDOELDE ONDERDANEN VAN DE LID-STATEN EN VENNOOTSCHAPPEN , HET VERRICHTEN VAN DIENSTEN BINNEN DE GEMEENSCHAP ONMOGELIJK MAKEN OF BELEMMEREN . BIJGEVOLG VERLENEN DE LID-STATEN ELKE DEVIEZENVERGUNNING DIE VOOR DE OVERMAKING VAN DEZE BETALINGEN NODIG IS ; DE LID-STATEN WAARBORGEN DE OVERMAKINGEN VAN DEZE BETALINGEN OP DE GRONDSLAG VAN DE WISSELKOERSEN DIE GELDEN VOOR DE BETALINGEN INZAKE DE LOPENDE TRANSACTIES .  ARTIKEL 2  DEZE RICHTLIJN DOET GEEN AFBREUK AAN HET RECHT DER LID-STATEN OM DE AARD EN DE REALITEIT VAN DE BETALINGEN TE CONTROLEREN EN DE MAATREGELEN TE TREFFEN , DIE NODIG ZIJN OM INBREUK OP HUN WETTEN EN VOORSCHRIFTEN TE VERHINDEREN .  ARTIKEL 3  DEZE RICHTLIJN IS VAN TOEPASSING OP DE IN DE ARTIKELEN 59 EN 60 VAN HET VERDRAG OMSCHREVEN DIENSTEN .  ZIJ IS ECHTER NOCH VAN TOEPASSING OP DE DIENSTEN OP HET GEBIED VAN HET VERVOER , NOCH OP DE DEVIEZENTOEWIJZINGEN AAN TOERISTEN .  ARTIKEL 4  BINNEN EEN TERMIJN VAN DRIE MAANDEN VOLGENDE OP DE KENNISGEVING VAN DEZE RICHTLIJN TREFFEN DE LID-STATEN DE NODIGE MAATREGELEN VOOR HET VOLGEN VAN DEZE RICHTLIJN ; ZIJ STELLEN DE COMMISSIE ONVERWIJLD IN KENNIS VAN DEZE MAATREGELEN .  ARTIKEL 5  DEZE RICHTLIJN IS GERICHT TOT DE LID-STATEN .  GEDAAN TE BRUSSEL , 31 MEI 1963 .  VOOR DE RAAD  DE VOORZITTER  EUGENE SCHAUS  ( 1 ) PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN NO . 2 VAN 15 JANUARI 1962 , BLZ . 32/62 .  ( 2 ) PUBLIKATIEBLAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN NO . 33 VAN 4 MAART 1963 , BLZ . 474/63 .


Avis juridique important

|

31990L0394

Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 196 van 26/07/1990 blz. 0001 - 0007 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0208  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0208

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)  (90/394/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 118 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1), opgesteld na raadpleging van het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats,  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad door middel van richtlijnen de minimumvoorschriften vaststelt om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te bevorderen, ten einde een hogere graad van bescherming van de  veiligheid en de gezondheid van de werknemers te garanderen;  Overwegende dat volgens dit artikel in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen;  Overwegende dat in de resolutie van de Raad van 27 februari 1984 betreffende een tweede actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake de veiligheid en de gezondheid op het werk (4) in de uitwerking van maatregelen voor de bescherming van aan  carcinogene agentia blootgestelde werknemers is voorzien;   PB nr. C 149 van 18. 6. 1990.   Overwegende dat de mededeling van de Commissie over haar programma inzake de veiligheid, de hygiëne en de gezondheid op het werk (5) voorziet in de vaststelling van richtlijnen om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te garanderen;  Overwegende dat naleving van de minimumvoorschriften die een hogere graad van bescherming en gezondheid kunnen garanderen wat betreft de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk, dwingend  vereist is om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te waarborgen;  Overwegende dat de onderhavige richtlijn een bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de  veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (6); dat de bepalingen van laatstgenoemde richtlijn derhalve ten volle van toepassing zijn met betrekking tot de blootstelling van werknemers aan carcinogene agentia, onverminderd meer dwingende  en/of specifieke bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen;  Overwegende dat in Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (7), laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn 88/490/EEG (8), een lijst van gevaarlijke stoffen is opgenomen, samen met bijzonderheden betreffende het indelen en merken van de verschillende stoffen;  Overwegende dat in Richtlijn 88/379/EEG van de Raad van 7 juni 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de  wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke preparaten (9), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/178/EEG (10), bijzonderheden betreffende het indelen en merken van deze preparaten  zijn opgenomen;  Overwegende dat in het actieplan 1987-1989, dat in het kader van het programma "Europa tegen kanker" is aangenomen, wordt voorzien in steun voor Europees onderzoek naar de mogelijke carcinogene risico's van bepaalde chemische stoffen;  Overwegende dat het bij de huidige stand van de wetenschappelijke kennis weliswaar niet mogelijk is een niveau vast te stellen waaronder er geen gezondheidsrisico's meer bestaan, maar dat een beperking van de blootstelling aan carcinogene agentia deze  risico's desalniettemin zal verminderen;  Overwegende niettemin dat, om bij te dragen tot het verlagen van deze risico's, grenswaarden en andere daarmee recht- streeks verband houdende bepalingen dienen te worden vastgesteld voor al die carcinogene agentia, waarvoor de beschikbare informatie, wetenschappelijke en technische gegevens daarbij inbegrepen, zulks mogelijk maken;  Overwegende dat voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van aan carcinogene agentia blootgestelde werknemers preventieve maatregelen dienen te worden genomen;  Overwegende dat in de onderhavige richtlijn de bijzondere specifieke voorschriften voor de blootstelling aan carcinogene agentia worden vastgesteld;  Overwegende dat deze richtlijn een concreet element vormt in het kader van de verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt;  Overwegende dat het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats krachtens Besluit 74/325/EEG (11), laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1985, door de Commissie wordt geraadpleegd voor het  uitwerken van voorstellen op dit gebied,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   DEEL I ALGEMENE BEPALINGEN Artikel 1 Doel 1.  Deze richtlijn, die de zesde bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG, heeft ten doel de werknemers te beschermen tegen gevaren voor hun veiligheid en gezondheid die zich tijdens hun werk door blootstelling  aan carcinogene agentia voordoen of kunnen voordoen, en tevens dergelijke gevaren te voorkomen.   In deze richtlijn worden de bijzondere minimumvoorschriften ter zake vastgesteld, grenswaarden daarbij inbegrepen.  2.  Deze richtlijn is niet van toepassing op werknemers die uitsluitend blootstaan aan stralingen waarop het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie van toepassing is.  3.  Richtlijn 89/391/EEG geldt ten volle voor het gehele in lid 1 bedoelde terrein, onverminderd meer dwingende en/of specifieke bepalingen die in de onderhavige richtlijn zijn opgenomen.  Artikel 2 Definities In deze richtlijn wordt onder een carcinogeen agens verstaan:  a)  een stof waarbij in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG is vermeld: R 45 "kan kanker veroorzaken";  b) een preparaat dat overeenkomstig artikel 3, lid 5, onder j), van Richtlijn 88/379/EEG moet worden gekenmerkt met de vermelding R 45 "kan kanker veroorzaken";  c) een stof, preparaat of procédé, als bedoeld in bijlage I, alsmede een stof of preparaat die (dat) vrijkomt bij een in bijlage I bedoeld procédé.  Artikel 3 Werkingssfeer - Vaststelling en beoordeling van de risico's 1.  Deze richtlijn is van toepassing op werkzaamheden waarbij werknemers ten gevolge van hun werk aan carcinogene agentia worden of kunnen worden blootgesteld.  2.  Voor alle werkzaamheden waarbij zich het risico van blootstelling aan carcinogene agentia kan voordoen, moeten de aard, de mate en de duur van blootstelling van de werknemers worden bepaald ten einde alle risico's voor de veiligheid of de gezondheid  van de werknemers te kunnen beoordelen en te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden genomen.  Deze beoordeling moet op gezette tijden worden herhaald en in ieder geval telkens wanneer er een wijziging plaatsvindt van de omstandigheden die van invloed kunnen zijn op de blootstelling van werknemers aan carcinogene agentia.  De werkgever dient de verantwoordelijke instanties op hun verzoek mede te delen welke elementen bij deze beoordeling hebben meegespeeld.  3.  Voorts moet bij de beoordeling van het risico rekening worden gehouden met alle gevallen waarin sprake is van een belangrijke mate van blootstelling, bij voorbeeld wanneer die schadelijk is voor de huid.  4.  Bij de in lid 2 bedoelde beoordeling besteedt de werkgever bijzondere aandacht aan de eventuele gevolgen voor de veiligheid of de gezondheid van bijzonder kwetsbare risicogroepen en houdt hij onder andere rekening met de wenselijkheid de betrokken werknemers niet te werk te stellen op plaatsen waar zij in contact kunnen komen met carcinogene agentia.   DEEL II VERPLICHTINGEN VAN DE WERKGEVERS Artikel 4 Vermindering en vervanging 1.  De werkgever vermindert het gebruik van een carcinogeen agens op het werk, met name door het agens, voor zover dat technisch uitvoerbaar is, te vervangen door een stof, een preparaat of een procédé die (dat) in de omstandigheden waaronder zij (het)  wordt gebruikt, niet of minder gevaarlijk is voor de gezondheid of in voorkomend geval voor de veiligheid van de werknemers.  2.  Op verzoek van de verantwoordelijke instantie deelt de werkgever het resultaat van zijn onderzoek aan die instantie mede.  Artikel 5 Maatregelen ter voorkoming of vermindering van blootstelling 1.  Indien uit de resultaten van de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de veiligheid of de gezondheid van de werknemers bestaat, moet de blootstelling van de werknemers worden voorkomen.  2.  Indien het technisch niet mogelijk is het carcinogene agens te vervangen door een stof, een preparaat of een procédé die (dat), in de omstandigheden waaronder zij (het) wordt gebruikt, niet of minder gevaarlijk is voor de veiligheid of de  gezondheid, zorgt de werkgever ervoor dat de produktie en het gebruik van het carcinogene agens plaatsvinden in een gesloten systeem, voor zover dat technisch uitvoerbaar is.  3.  Indien de toepassing van een gesloten systeem niet technisch uitvoerbaar is, zorgt de werkgever ervoor dat blootstelling van de werknemers wordt beperkt tot een zo laag mogelijk niveau als technisch uitvoerbaar is.  4.  In alle gevallen waarin een carcinogeen agens wordt gebruikt, past de werkgever alle onderstaande maatregelen toe:  a)  beperking van de hoeveelheden van een carcinogeen agens op het werk;  b) beperking van het aantal werknemers dat wordt of kan worden blootgesteld tot het laagste mogelijke niveau;  c) een zodanige opzet van de arbeidsprocédés en de technische maatregelen, dat het vrijkomen van carcinogene agentia op het werk wordt vermeden of tot een minimum beperkt;  d) passende verwijdering van de carcinogene agentia aan de bron, passende plaatselijke afzuiging of passende algemene ventilatie die stroken met de noodzaak van bescherming van de volksgezondheid en het milieu;  e) gebruik van bestaande geschikte meetmethoden voor carcinogene agentia, in het bijzonder voor de vroegtijdige opsporing van abnormale blootstellingen ten gevolge van een onvoorzien voorval of een ongeval;  a)   f) toepassing van geschikte arbeidsprocédés en -methoden;  g) collectieve beschermingsmaatregelen en/of, wanneer de blootstelling niet met andere middelen kan worden vermeden, individuele beschermingsmaatregelen;  h) hygiënische maatregelen, met name het regelmatig reinigen van vloeren, muren en andere oppervlakken;  i) voorlichting van de werknemers;  j) afbakening van gevarenzones en gebruik van adequate waarschuwings- en veiligheidssignalen, met inbegrip van rookverboden, in zones waar de werknemers aan carcinogene agentia zijn of kunnen worden blootgesteld;  k) treffen van voorzieningen voor noodgevallen die tot abnormaal hoge blootstellingen kunnen leiden;  l) middelen voor risicovrij opslaan, hanteren en vervoeren, met name door gebruik van hermetisch gesloten en duidelijk zichtbaar gekenmerkte recipiënten;  m) middelen voor het veilig verzamelen, opslaan en verwijderen van afvalstoffen door de werknemers, met inbegrip van het gebruik van hermetisch gesloten duidelijk zichtbaar gekenmerkte recipiënten.  Artikel 6 Informatie ten behoeve van de bevoegde instantie Indien uit de resultaten van de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling blijkt dat er een risico voor de veiligheid of de gezondheid van de werknemers bestaat, verstrekken de werkgevers desgevraagd de volgende relevante gegevens aan de bevoegde  instantie:  a)  de verrichte werkzaamheden en/of toegepaste industriële procédés, met opgave van de redenen waarom er carcinogene agentia worden gebruikt;  b) de gefabriceerde of gebruikte hoeveelheden stoffen of preparaten die carcinogene agentia bevatten;  c) het aantal blootgestelde werknemers;  d) de getroffen preventieve maatregelen;  e) het te gebruiken soort beschermende uitrusting;  f) de aard en de mate van de blootstelling;  g) de gevallen waarin agentia worden vervangen.  Artikel 7 Onvoorziene blootstelling 1.  Bij onvoorziene voorvallen of ongevallen die tot abnormale blootstelling van de werknemers kunnen leiden, worden de werknemers door de werkgever ingelicht.  2.  Zolang de normale toestand niet is hersteld en de oorzaken van de abnormale blootstelling niet zijn uitgeschakeld:  a)  mogen alleen de werknemers die onmisbaar zijn voor het uitvoeren van reparaties en andere noodzakelijke werkzaamheden in de betrokken zone werken;  b) worden beschermende kleding en individuele ademhalingsapparatuur ter beschikking gesteld van de betrokken werknemers, die deze moeten dragen; deze blootstelling mag niet blijvend zijn en wordt voor iedere werknemer tot het strikt noodzakelijke beperkt;   c) niet-beschermde werknemers mogen niet in de betrokken zone werken.  Artikel 8 Voorziene blootstelling 1.  Voor bepaalde werkzaamheden, zoals onderhoud, waarvoor de mogelijkheid van een aanzienlijke toename van de blootstelling kan worden voorzien en waarvoor alle mogelijkheden om andere preventieve technische maatregelen ter beperking van de  blootstelling te treffen, reeds zijn uitgeput, stelt de werkgever na raadpleging van de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting, onverminderd de verantwoordelijkheid van de werkgever, de nodige maatregelen vast om de  duur van de blootstelling van de werknemers zoveel mogelijk te beperken en om hen tijdens deze werkzaamheden te beschermen.  Met het oog op de toepassing van de eerste alinea worden beschermende kleding en individuele ademhalingsapparatuur ter beschikking gesteld van de betrokken werknemers, die deze moeten dragen zolang de abnormale blootstelling aanhoudt; deze blootstelling  mag niet blijvend zijn en wordt voor iedere werknemer tot het strikt noodzakelijke beperkt.  2.  Er worden passende maatregelen getroffen om te bewerkstelligen dat de zones waar de in lid 1, eerste alinea, bedoelde werkzaamheden worden uitgevoerd, duidelijk worden afgebakend en worden aangegeven, dan wel om met andere middelen te voorkomen dat  niet-bevoegde personen deze plaatsen betreden.  Artikel 9 Toegang tot de gevaarlijke zones Er worden door de werkgevers passende maatregelen getroffen om te bewerkstelligen dat de zones waar de werkzaamheden die blijkens de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling een risico voor de veiligheid of de gezondheid van de werknemers opleveren, worden uitgevoerd, alleen toegankelijk zijn voor werknemers die deze plaatsen wegens hun werk of functie moeten betreden.  Artikel 10 Hygienische en individuele beschermingsmaatregelen 1.  Voor alle werkzaamheden waarbij een kans op besmetting door carcinogene agentia bestaat, zijn de werkgevers gehouden passende maatregelen te treffen om te bewerkstelligen dat:  a)  de werknemers niet eten, drinken en roken in werkzones waar gevaar voor besmetting door carcinogene agentia bestaat;  b) passende beschermende kleding of andere geschikte bijzondere kleding ter beschikking wordt gesteld van de werknemers;  er afzonderlijke bergruimten voor werk- of beschermende kleding en voor normale kleding beschikbaar worden gesteld;  c) er passende en adequate was- en toiletfaciliteiten ter beschikking van de werknemers worden gesteld;  d) de beschermende uitrusting op correcte wijze op een daartoe aangewezen plaats wordt bewaard;  deze uitrusting wordt zo mogelijk vóór, maar in ieder geval na ieder gebruik gecontroleerd en gereinigd;  defecte uitrusting wordt hersteld of vervangen voordat deze weer wordt gebruikt.  2.  De kosten van deze maatregelen mogen niet op de werknemers worden verhaald.  Artikel 11 Voorlichting en opleiding van de werknemers 1.  De werkgever neemt passende maatregelen opdat de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of de inrichting een voldoende en tevens adequate opleiding op basis van alle beschikbare gegevens krijgen, met name in de vorm van  voorlichting en instructies. Deze opleiding moet betrekking hebben op:  a) de mogelijke gevaren voor de gezondheid, inclusief de bijkomende gevaren ten gevolge van roken,  b) de voorzorgsmaatregelen om blootstelling te voorkomen,  c) de voorschriften betreffende hygiëne,  d) het dragen en het gebruiken van beschermende uitrusting en kleding,  e) de door de werknemers, meer bepaald het reddingspersoneel, te nemen maatregelen in geval van en ter voorkoming van ongevallen.  Deze opleiding moet:  - worden aangepast aan de ontwikkeling van de risico's en aan het ontstaan van nieuwe risico's, en - indien nodig, op gezette tijden worden herhaald.  2.  De werkgevers zijn gehouden de werknemers ervan op de hoogte te brengen welke installaties en bijbehorende recipiënten carcinogene agentia bevatten en er voor te zorgen dat alle recipiënten, verpakkingen en installaties die carcinogene agentia  bevatten, duidelijk leesbaar worden gekenmerkt en dat er duidelijk zichtbare gevarensignalen worden aangebracht.  Artikel 12 Voorlichting van de werknemers Er worden passende maatregelen getroffen om te bewerkstelligen dat:  a)  de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of inrichting zich ervan kunnen vergewissen dat de voorschriften van deze richtlijn worden toegepast, of bij de toepassing ervan kunnen worden betrokken, met name voor wat betreft ii)  de gevolgen voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers van het kiezen, het dragen en het gebruik van beschermende kleding en uitrusting, onverminderd de verantwoordelijkheid van de werkgever om de doeltreffendheid van de beschermende  kleding en uitrusting te bepalen;  ii)  de door de werkgever vastgestelde maatregelen, bedoeld in artikel 8, lid 1, eerste alinea, onverminderd de verantwoordelijkheid van de werkgever om deze maatregelen vast te stellen;  b) de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of inrichting zo spoedig mogelijk in kennis worden gesteld van abnormale blootstellingen, met inbegrip van de in artikel 8 bedoelde blootstellingen, van de oorzaken daarvan, alsmede van de  reeds getroffen of nog te treffen maatregelen om die situatie te verhelpen;  c) de werkgever een bijgewerkte lijst bijhoudt van de werknemers die belast zijn met de uitvoering van de werkzaamheden die blijkens de resultaten van de in artikel 3, lid 2, bedoelde beoordeling een risico opleveren voor de veiligheid of de gezondheid van  de werknemers, met vermelding van de blootstelling die zij ondergaan hebben indien hierover gegevens beschikbaar zijn;  d) de arts en/of de bevoegde instantie, alsmede iedere andere persoon die verantwoordelijkheid draagt voor de veiligheid of de gezondheid op het werk, inzage krijgen in de onder c) bedoelde lijst;  e) iedere werknemer inzage krijgt in de in de lijst vervatte gegevens die hem persoonlijk betreffen;  f) de werknemers en/of hun vertegenwoordigers in de onderneming of inrichting inzage krijgen in de anonieme collectieve gegevens.  Artikel 13 Raadpleging en medezeggenschap van de werknemers Overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG worden de werknemers en/of hun vertegenwoordigers geraadpleegd en hebben zij medezeggenschap omtrent de materies die onder deze richtlijn, met inbegrip van de bijlagen, vallen.   DEEL III DIVERSE BEPALINGEN Artikel 14 Medische controle 1.  De Lid-Staten treffen overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk maatregelen met het oog op een passende controle van de gezondheid van werknemers wier veiligheid of gezondheid blijkens de resultaten van de in artikel 3, lid 2, bedoelde  beoordeling wordt bedreigd.  2.  De in lid 1 bedoelde maatregelen moeten van dien aard zijn dat elke werknemer in voorkomend geval aan een passende medische controle kan worden onderworpen - alvorens te worden blootgesteld en - daarna met regelmatige tussenpozen.  Deze maatregelen moeten van dien aard zijn dat rechtstreeks individuele medische maatregelen en maatregelen op het gebied van de arbeidsgeneeskunde ten uitvoer kunnen worden gelegd.  3.  Indien een werknemer een afwijking vertoont die het gevolg zou kunnen zijn van blootstelling aan carcinogene agentia, kan de arts of de voor de medische controle op de werknemers verantwoordelijke instantie verlangen dat andere werknemers die op  soortgelijke wijze zijn blootgesteld een medische controle ondergaan.  In dit geval wordt het blootstellingsgevaar overeenkomstig artikel 3, lid 2, opnieuw geëvalueerd.  4.  Bij een medische controle wordt een persoonlijk medisch dossier bijgehouden en stelt de arts of de voor de medische controle verantwoordelijke instantie de met betrekking tot iedere werknemer individueel te nemen beschermende of preventieve  maatregelen voor.  5.  Aan de werknemers moeten informatie en advies worden verschaft over elke medische controle waaraan zij na beëindiging van de blootstelling kunnen worden onderworpen.  6.  Overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk:  - hebben de werknemers toegang tot de hen betreffende resultaten van de medische controle, en - kan de betrokken werknemer of de werkgever om herziening van de resultaten van de medische controle verzoeken.  7.  Praktische aanbevelingen voor de medische controle van de werknemers zijn in bijlage II opgenomen.  8.  Alle gevallen van kanker die overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk zijn herkend als een gevolg van blootstelling aan een carcinogeen agens op het werk, moeten aan de verantwoordelijke instantie worden gemeld.  Artikel 15 Bijhouden van dossiers 1.  De in artikel 12, onder c), bedoelde lijst en het in artikel 14, lid 4, bedoelde medische dossier moeten ten minste veertig jaar na de beëindiging van de blootstelling en overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk worden bewaard.  2.  Ingeval de onderneming haar werkzaamheden staakt, moeten deze documenten, overeenkomstig de nationale wetgevingen en/of praktijken, aan de verantwoordelijke instantie worden overgedragen.  Artikel 16 Grenswaarden 1.  De Raad stelt volgens de procedure van artikel 118 A van het Verdrag in richtlijnen grenswaarden vast op de grondslag van de beschikbare informatie, wetenschappelijke en technische informatie daarbij inbegrepen, ten aanzien van alle carcinogene  agentia waarvan dit mogelijk is, en, zo nodig, andere daarmee rechtstreeks verband houdende bepalingen.  2.  De grenswaarden en andere daarmee rechtstreeks verband houdende bepalingen zijn opgenomen in bijlage III.  Artikel 17 Bijlagen 1.  De bijlagen I en III mogen enkel overeenkomstig de procedure van artikel 118 A van het Verdrag worden gewijzigd.  2.  De zuiver technische aanpassingen van bijlage II in verband met de technische vooruitgang, de ontwikkeling van internationale regelingen of specificaties en de kennis op het gebied van carcinogene agentia, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17 van Richtlijn 89/391/EEG.  Artikel 18 Bewerking van gegevens De resultaten van de bewerking van de in artikel 14, lid 8, bedoelde gegevens door de verantwoordelijke nationale instanties worden ter beschikking van de Commissie gehouden.  Artikel 19 Slotbepalingen 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen.  Indien na kennisgeving van deze richtlijn de Richtlijnen 67/548/EEG of 88/379/EEG, wat de in artikel 2, onder a) en b), bedoelde stoffen en preparaten betreft, worden gewijzigd door wijzigingsrichtlijnen, doen de Lid-Staten de wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden die nodig zijn om de bedoelde wijzigingen, binnen de voor de tenuitvoerlegging van de wijzigingsrichtlijnen vastgestelde termijn, in de in de eerste alinea bedoelde bepalingen over te nemen.  De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld in kennis van de inwerkingtreding van de in dit lid bedoelde bepalingen.  2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen of reeds hebben vastge- steld.  Artikel 20 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.   Gedaan te Luxemburg, 28 juni 1990.  Voor de Raad De Voorzitter M. GEOGHEGAN-QUINN (1) PB nr. C 34 van 8. 2. 1988, blz. 9. (2) PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 121, en(3) PB nr. C 208 van 8. 8. 1988, blz. 43. (4) PB nr. C 67 van 8. 3. 1984, blz. 2.(5) PB nr. C 28 van 3. 2. 1988, blz. 1. (6) PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1. (7) PB nr. 196 van 16. 8. 1967, blz. 1. (8) PB nr. L 259 van 19. 9. 1988, blz. 1.(9) PB nr. L 187 van 16. 7. 1988, blz. 14. (10) PB nr. L 64 van 8. 3. 1989, blz. 18. (11) PB nr. L 185 van 9. 7. 1974, blz. 15.   BIJLAGE I   Lijst van stoffen, preparaten en procédés (artikel 2, onder c))  1.  Vervaardiging van auramine.  2.  Werkzaamheden waarbij men wordt blootgesteld aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen aanwezig in roet, teer, pek, dampen of stof met steenkool.  3.  Werkzaamheden waarbij men wordt blootgesteld aan stof, dampen of nevels die vrijkomen bij roosting en elektroraffinage van nikkelsteen.  4.  Procédé met sterk zuur bij de fabricage van isopropylalcohol.    BIJLAGE II   Praktische aanbevelingen voor de medische controle van de werknemers (artikel 14, lid 7)  1.  De arts en/of de instantie die voor de medische controle van de aan carcinogene agentia blootgestelde werknemers verantwoordelijk zijn, dienen goed op de  hoogte te zijn van de voorwaarden en omstandigheden van de blootstelling van elke werknemer.  2.  De medische controle van de werknemers dient te geschieden overeenkomstig de beginselen en de gebruiken van de arbeidsgeneeskunde; daarbij moeten ten minste de volgende maatregelen worden genomen:  - het aanleggen van een dossier met de medische voorgeschiedenis en het beroepsverleden van de werknemer;  - het voeren van een persoonlijk gesprek;  - indien gepast, biologische monitoring alsmede opsporing van de eerste en nog reversibele effecten.  Voor elke werknemer die aan medische controle is onderworpen, kan tot verder onderzoek worden besloten op grond van de jongste inzichten op het terrein van de arbeidsgeneeskunde.    BIJLAGE III   Grenswaarden en andere daarmee rechtstreeks verband houdende bepalingen (artikel 16)  A.  Grenswaarden p.m.  B.  Andere daarmee rechtstreeks verband houdende bepalingen p.m.