Avis juridique important

|

31982L0621

Richtlijn 82/621/EEG van de Commissie van 1 juli 1982 houdende aanpassing van Richtlijn 76/891/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kilowattuurmeters

Publicatieblad Nr. L 252 van 27/08/1982 blz. 0001 - 0001 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0106  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0249  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0106  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0249

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 1 juli 1982  houdende aanpassing van Richtlijn 76/891/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kilowattuurmeters   ( 82/621/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 76/891/EEG van de Raad van 4 november 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kilowattuurmeters ( 1 ) , inzonderheid op artikel 3 , derde lid ,  Overwegende dat het , krachtens artikel 3 van Richtlijn 76/891/EEG noodzakelijk is opnieuw na te gaan welke de normen zijn voor de maximaal toelaatbare fouten van kilowattuurmeters aan de hand van de eerste EEG-ijk , ten einde rekening te kunnen houden met de opgedane ervaring en de op internationaal niveau verkregen resultaten ;  Overwegende dat de in deze sector binnen de Gemeenschap opgedane ervaring ertoe leidt definitief de reeds als gemeenschappelijke rechtsregels in genoemde richtlijn neergelegde normen voor maximaal toelaatbare fouten , die strenger zijn dan die welke op internationaal niveau zijn aanvaard , aan te houden ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte bepalingen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang der techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector der meetmiddelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten die gebruik hebben gemaakt van de in artikel 3 , tweede alinea , van Richtlijn 76/891/EEG vastgestelde mogelijkheid , trekken voor 1 januari 1983 de krachtens die mogelijkheid genomen maatregelen in .  Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 1 juli 1982 .  Voor de Commissie  Karl-Heinz NARJES  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 336 van 4 . 12 . 1976 , blz . 30 .


Avis juridique important

|

31991L0673

Richtlijn 91/673/EEG van de Raad van 19 december 1991 tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG wat de verlenging en de wijziging van de voor Denemarken en Ierland geldende afwijkingen inzake reizigersvrijstellingen betreft

Publicatieblad Nr. L 373 van 31/12/1991 blz. 0033 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0031  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0031

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 19 december  1991 tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG wat de verlenging en de wijziging van de voor  Denemarken en Ierland geldende afwijkingen inzake reizigersvrijstellingen betreft (91/673/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 99, Gezien het voorstel van de Commissie, Gezien het advies van het Europese Parlement (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Overwegende dat het Koninkrijk Denemarken en Ierland tot en met 31 december 1991 een afwijking  genieten van Richtlijn 69/169/EEG (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/191/EEG (4),  betreffende de toepassing van de algemene niveaus van de vrijstellingen; Overwegende dat deze afwijkingen moeten worden gezien in de context van artikel 8 A van het  Verdrag, waarin de interne markt wordt omschreven als een ruimte zonder binnengrenzen waarin het  vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd, en is bepaald dat deze  markt geleidelijk tot stand wordt gebracht in de loop van een periode die op 31 december 1992  eindigt; Overwegende dat het onmiddellijk wegvallen van deze afwijkingen economische moeilijkheden zou  kunnen meebrengen voor het Koninkrijk Denemarken en Ierland; dat de toepassing ervan derhalve moet  worden verlengd, zij het voor Ierland in een gewijzigde vorm, tot en met 31 december 1992, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 69/169/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. in artikel 7 ter, lid 1, onder b), wordt "95 ecu" vervangen door "150 ecu"; 2. in artikel 7 quater wordt "31 december 1991" vervangen door "31 december 1992"; 3. artikel 7 quinquies wordt vervangen door: "Artikel 7 quinquies In afwijking van artikel 2, lid 1, mag Ierland, binnen de in genoemd artikel gestelde grenzen, tot  en met 31 december 1992 een hoeveelheidsbeperking van 30 liter bier toepassen voor alle reizigers  die zich naar Ierland begeven. In afwijking van artikel 2, lid 1, artikel 4, lid 1, en artikel 7 ter, lid 1, onder b), mag Ierland  tot en met 31 december 1992 de hierna vermelde beperkingen toepassen bij invoer van de betrokken  goederen door reizigers uit Ierland na een verblijf van minder dan 24 uur buiten Ierland: a) voor reizigers uit de Gemeenschap, 175 ecu, waarbij de eenheidswaarde evenwel niet meer dan 110  ecu mag bedragen; b) bier, 15 liter.". Artikel 2 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in  werking treden om vóór 1 januari 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt daarin naar de onderhavige richtlijn verwezen  of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze  verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.  De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van alle belangrijke bepalingen van intern recht  die zij vaststellen om aan deze richtlijn te voldoen. Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 19 december 1991. Voor de RaadDe VoorzitterP. DANKERT    (1) Advies uitgebracht op 10 december 1991 (nog niet verschenen in het  Publikatieblad).  (2) Advies uitgebracht op 17 december 1991 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. L 133 van 4. 6. 1969, blz. 6.  (4) PB nr. L 94 van 16. 4. 1991, blz. 24.


Avis juridique important

|

31988L0609

Richtlijn 88/609/EEG van de Raad van 24 november 1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties

Publicatieblad Nr. L 336 van 07/12/1988 blz. 0001 - 0013 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0027  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0027

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 24 november 1988 inzake beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties ( 88/609/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,  Gezien de voorstellen van de Commissie(1 ),  Gezien de adviezen van het Europese Parlement(2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3 ),  Overwegende dat in de actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu van 1973(4 ), 1977(5 ), 1983(6 ) en 1987(7 ) wordt gewezen op het belang van de voorkoming en vermindering van luchtverontreiniging;  Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resolutie inzake het actieprogramma voor het milieu voor 1987-1992 beklemtonen dat het van belang is het communautaire optreden bij voorrang te concentreren op de beperking van de luchtverontreiniging aan de bron, onder andere door middel van de vaststelling en tenuitvoerlegging van maatregelen betreffende de emissies van grote stookinstallaties;  Overwegende voorts dat de Gemeenschap bij Besluit 81/462/EEG(8 ) partij is geworden bij het Verdrag inzake grensoverschrijdende luchtverontreiniging;  Overwegende dat in Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging(9 ) wordt voorzien in de invoering van bepaalde procedures en maatregelen die gericht zijn  op het voorkomen of verminderen van de luchtverontreiniging door industriële inrichtingen, in het bijzonder die welke behoren tot uit - drukkelijk genoemde categorieën, waaronder grote stook - installaties;  Overwegende dat in artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG wordt bepaald dat de Raad, indien nodig, op voorstel van de Commissie, met eenparigheid van stemmen emissiegrenswaarden voor nieuwe inrichtingen vaststelt, die gebaseerd zijn op de beste beschikbare  technologie die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt, waarbij de aard, de hoeveelheden en de schadelijkheid van de betreffende emissies in aanmerking worden genomen; dat in artikel 13 van genoemde richtlijn wordt bepaald dat de Lid-Staten  beleidslijnen en strategieën, inclusief passende maatregelen, dienen toe te passen om, met inachtneming van diverse welomschreven aangelegenheden, de bestaande industriële inrichtingen die tot de genoemde categorieën behoren aan te passen aan de beste  beschikbare techniek;  Overwegende dat de aantasting van het milieu door luchtverontreiniging het dringend noodzakelijk maakt de emissies van nieuwe en bestaande grote stookinstallaties te beperken en beheersbaar te maken; dat het hiertoe noodzakelijk is globale  doelstellingen te bepalen voor een geleidelijke en gefaseerde vermindering van de totale jaarlijkse emissies van zwaveldioxide en stikstofdioxiden door bestaande grote stookinstallaties en in het geval van nieuwe installaties, overeenkomstig het  beginsel van artikel 8 van Richtlijn 84/360/EEG, emissiegrenswaarden vast te stellen voor zwaveldioxide, stikstofdioxiden en stof;  Overwegende dat dergelijke emissiegrenswaarden voor nieuwe installaties zullen moeten worden herzien in het licht van de technologische ontwikkelingen en de evolutie van de milieu-eisen en dat de Commissie daartoe voorstellen zal indienen;  Overwegende dat bij het vaststellen van de totale jaarlijkse emissiemaxima voor bestaande grote installaties terdege rekening is gehouden met de noodzaak van vergelijkbare inspanningen, terwijl tevens de specifieke situatie van Lid-Staten in aanmerking  is genomen; dat bij het vaststellen van de eisen inzake vermindering van emissies door nieuwe stookinstallaties terdege rekening is gehouden met bijzondere technische en economische beperkingen ten einde buitensporige kosten te vermijden; dat, wat  Spanje betreft, een tijdelijke en beperkte afwijking van de volledige toepassing van de SO2-emissiegrenswaarden voor nieuwe installaties is toegestaan, aangezien die Lid-Staat uitzonderlijk veel nieuwe opwekkingscapaciteit nodig denkt te hebben voor  zijn energievoorziening en om zijn economische groei mogelijk te maken,   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn is van toepassing op stookinstallaties met een nominaal thermisch vermogen van 50 MW of meer, ongeacht het toegepaste brandstoftype ( vaste, vloeibare of gasvormige brandstof ).  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :   1."Emissie '': uitworp in de atmosfeer van stoffen die afkomstig zijn van de stookinstallatie .   2."Rookgassen '': gasvormige uitworp met de vaste, vloeibare of gasvormige emissies die zich daarin bevinden; het debiet van deze gassen wordt uitgedrukt in kubieke meter per uur, herleid tot de genormaliseerde temperatuur ( 273 K ) en druk ( 101,3 kPa ) na  aftrek van het waterdampgehalte ( Nm3/h ).   3."Emissiegrenswaarde '': de toelaatbare hoeveelheid van een in de rookgassen van de stookinstallatie aanwezige stof die gedurende een bepaalde periode in de atmosfeer mag worden geloosd; deze wordt bepaald in massa per volume van de rookgassen, uitgedrukt in mg/Nm3, uitgaande van een zuurstofgehalte in de rookgassen van 3 volumepercent in het geval van vloeibare en gasvormige brandstoffen, en van 6 volumepercent in het geval van vaste brandstoffen .   4."Ontzwavelingspercentage '': de verhouding tussen de hoeveelheid zwavel die gedurende een bepaalde periode op de locatie van een stookinstallatie wordt afgescheiden door speciaal voor dit doel bestemde procédés en de hoeveelheid zwavel die aanwezig is  in de brandstof die in de stookinstallatie met de daarbij behorende voorzieningen wordt gebracht en in dezelfde periode wordt verbruikt.   5."Exploitant '': iedere natuurlijke of rechtspersoon die de stookinstallatie exploiteert of daarover een doorslaggevende economische beschikkingsmacht bezit of aan wie een dergelijke beschikkingsmacht is overgedragen .   6."Brandstof '': elke vaste, vloeibare af gasvormige brandbare stof waarmee de stookinstallatie wordt gevoed, met uitzondering van huisvuil en toxische of gevaarlijke afvalstoffen .   7."Stookinstallatie '': elk technisch toestel waarin brandstoffen worden geoxydeerd ten einde de aldus opgewerkte warmte te gebruiken .  Deze richtlijn is slechts van toepassing op stookinstallaties die bestemd zijn voor de opwekking van energie, met uitzondering van die welke de verbrandingsprodukten rechtstreeks in produktieprocédés gebruiken .  Deze richtlijn is met name niet van toepassing op de volgende installaties :  -installaties waarin de verbrandingsprodukten worden gebruikt voor directe verwarming, droging of enige andere behandeling van voorwerpen of materialen, bij voorbeeld herverhittingsovens en ovens voor warmtebehandeling;  -naverbrandingsinstallaties, dat wil zeggen technische voorzieningen voor de zuivering van rookgassen door verbranding, die niet als autonome stookinstallatie worden geëxploiteerd;  -installaties voor het regenereren van katalysatoren voor het katalytisch kraakproces;  -installaties om zwavelwaterstof om te zetten in zwavel;  -in de chemische industrie gebruikte reactoren;  -cokesbatterijovens;  -windverhitters van hoogovens .  Installaties die worden aangedreven door diesel -, benzine - en gasmotoren dan wel door gasturbines, zijn ongeacht de gebruikte brandstof niet aan het bepaalde in deze richtlijn onderworpen .  Wanneer twee of meer afzonderlijke nieuwe installaties zo worden geïnstalleerd dat hun rookgassen naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten, met inachtneming van technische en economische omstandigheden, via één schoorsteen zouden kunnen worden  geloosd, wordt dit samenstel van installaties als één installatie aangemerkt .   8."Gemengde stookinstallatie '': iedere stookinstallatie die terzelfder tijd of beurtelings met twee of meer brandstoffen kan worden gevoed .   9."Nieuwe installatie '': elke stookinstallatie waarvoor de eerste bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, de eerste bedrijfsvergunning op of na 1 juli 1987 is verleend .  10."Bestaande installatie '': elke stookinstallatie waarvoor de eerste bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, de eerste bedrijfsvergunning vóór 1 juli 1987 is verleend .  Artikel 3  1 .  De Lid-Staten stellen uiterlijk op 1 juli 1990 programma's vast voor de geleidelijke vermindering van de totale jaarlijkse emissies van bestaande installaties . In deze programma's worden zowel het tijdschema als de uitvoeringsbepalingen  voor de desbetreffende programma's vastgesteld .  2 .  De programma's worden zo vastgesteld en uitgevoerd dat door passende verminderingen van de emissies ten minste wordt voldaan aan de in bijlage I, kolom 1 tot en met 6, voor zwaveldioxide en in bijlage II, kolom 1 tot en met 4, voor stikstofoxiden  vastgestelde emissieplafonds en percentages, zulks op de in die bijlagen gestelde data .  3 .  Gedurende de uitvoering van de programma's stellen de Lid-Staten eveneens de totale jaarlijkse emissies vast overeenkomstig de bepalingen van bijlage IX, punt C .  4 .  In 1994 brengt de Commissie, op basis van de beknopte rapporten die de Lid-Staten krachtens artikel 16 voorleggen, verslag uit aan de Raad over de tenuitvoerlegging van de in dit artikel genoemde verminderingen, zo nodig samen met voorstellen tot  herziening van de verminderingsstreefcijfers en/of de datum voor zwaveldioxide van fase 3 en de verminderingsstreefcijfers en/of de datum voor stikstofoxiden van fase 2 . De Raad neemt met eenparigheid van stemmen een besluit over dergelijke  voorstellen .  5 .  Indien een ingrijpende en onverwachte wijziging in de vraag naar energie of in de beschikbaarheid van bepaalde brandstoffen of in bepaalde opwekkingsinstallaties ernstige technische moeilijkheden oplevert voor de tenuitvoerlegging van het programma  dat een Lid-Staat krachtens lid 1 heeft opgesteld, neemt de Commissie op verzoek van de betrokken Lid-Staat, rekening houdend met dat verzoek, een besluit om voor die Lid-Staat de emissieplafonds en/of de data in de bijlagen I en II te wijzigen en deelt  zij haar besluit aan de Raad en aan de Lid-Staten mede .  Elke Lid-Staat kan het besluit van de Commissie binnen drie maanden ter beoordeling aan de Raad voorleggen . De Raad kan binnen drie maanden met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een andersluidend besluit nemen .  Artikel 4  1 .  De Lid-Staten treffen passende maatregelen ten einde te bewerkstelligen dat iedere bouwvergunning of, bij gebreke van een dergelijke procedure, iedere bedrijfsvergunning voor een nieuwe stookinstallatie voorwaarden bevat met betrekking  tot de inachtneming van de in de bijlagen III tot en met VII voor zwaveldioxide, stikstofoxiden en stof vastgestelde emissiegrenswaarden.  2 .  Vóór 1 juli 1995 dient de Commissie, rekening houdend met de stand van de techniek en de milieu-eisen, voorstellen in tot herziening van de geldende grenswaarden . De Raad neemt met eenparigheid van stemmen een besluit over deze voorstellen .  3.  De Lid-Staten kunnen eisen dat strengere emissiegrenswaarden en uitvoeringstermijnen in acht worden genomen dan in de leden 1 en 2 zijn genoemd; zij kunnen ook emissiegrenswaarden voor andere verontreinigende stoffen vaststellen en aanvullende eisen  stellen of de aanpassing van de installaties aan de technische vooruitgang voorschrijven .  Artikel 5  In afwijking van het bepaalde in bijlage III geldt het volgende :  1.voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch vermogen van 400 MW of meer die niet meer dan 2 200 uur per jaar in bedrijf zijn ( voortschrijdend gemiddelde over een periode van vijf jaar ) geldt een SO2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3;  2.nieuwe installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken, mogen de grenswaarden van bijlage III overschrijden, indien de voor de installaties vastgestelde SO2-emissiegrenswaarde door de bijzondere eigenschappen van de brandstof niet zonder  overmatig dure technieken in acht kan worden genomen .  Deze installaties moeten ten minste de in bijlage VIII aangegeven ontzwavelingspercentages bereiken;  3.tot en met 31 december 1999 mag Spanje vergunningen afgeven voor nieuwe, vóór eind 2005 in bedrijf te stellen elektriciteitscentrales met een nominaal thermisch vermogen van 500 MW of meer, waarin van eigen bodem afkomstige of geïmporteerde vaste  brandstoffen worden gestookt en die aan de volgende vereisten voldoen :  -voor geïmporteerde vaste brandstoffen : een SO2-emissiegrenswaarde van 800 mg/Nm3,  -voor van eigen bodem afkomstige vaste brandstoffen : minimaal 60 % ontzwaveling,  mits de totale toegestane capaciteit van installaties waarvoor deze afwijking geldt, niet meer bedraagt dan :  -voor installaties die vaste brandstoffen van eigen bodem stoken, 2 000 MWe,  -voor installaties die geïmporteerde vaste brandstoffen stoken, 7 500 MWe, dan wel 50 % van de totale nieuwe capaciteit van alle installaties die vaste brandstoffen stoken en waarvoor uiterlijk op 31 december 1999 een vergunning is afgegeven, als dat lager is .  Artikel 6  De Lid-Staten kunnen, voor installaties waar bruinkool van eigen bodem wordt gestookt, een overschrijding van de overeenkomstig artikel 4 vastgestelde grenswaarden toestaan, indien, ondanks de toepassing van de beste beschikbare technologie  die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt, ernstige problemen in verband met de aard van de bruinkool zulks vereisen en bruinkool een essentiële positie inneemt bij de brandstofvoorziening van deze installaties .  Deze gevallen worden onmiddellijk ter kennis van de Commissie gebracht; over de te treffen maatregelen wordt met de Commissie overleg gepleegd .  Artikel 7  Om de inachtneming van de emissiegrenswaarden voor stikstofoxiden van bijlage VI te waarborgen, kunnen de in artikel 4, lid 1, genoemde vergunningen onder meer passende technische constructievoorschriften bevatten .  Indien uit controlemetingen blijkt dat de grenswaarde wegens onvoorziene omstandigheden niet in acht wordt genomen, moet de autoriteit die de vergunning afgeeft van de exploitant eisen dat hij alle passende primaire maatregelen neemt om zo spoedig  mogelijk, en uiterlijk binnen een jaar, de naleving van de grenswaarden te waarborgen . Er wordt onverwijld mededeling gedaan aan de Commissie van zulke gevallen en van de resultaten van de genomen verbeteringsmaatregelen .  Dit artikel wordt herzien aan de hand van een voorstel van de Commissie dat tegelijk met de in artikel 4, lid 2, bedoelde voorstellen aan de Raad moet worden voorgelegd .  Artikel 8  1 .  De Lid-Staten zorgen ervoor dat de in artikel 4, lid 1, genoemde vergunningen bepalingen bevatten inzake procedures betreffende storingen of het uitvallen van de zuiveringsinrichting . Wanneer de inrichting uitvalt, dient dit onmiddellijk  gemeld te worden aan de bevoegde autoriteit, die een beslissing neemt over de te treffen maatregelen . De bevoegde autoriteit dient met name van de exploitant te verlangen dat hij de installatie geheel of gedeeltelijk buiten bedrijf stelt zodra dit  uitvoerbaar is en totdat de inrichting weer normaal kan functioneren, of dat hij de installatie met een weinig vervuilende brandstof in bedrijf houdt, behalve wanneer er naar het oordeel van de bevoegde autoriteit sprake is van een doorslaggevende  noodzaak om de elektriciteitsvoorziening in stand te houden . De autoriteit dient er met name voor te zorgen dat de exploitant alle nodige stappen onderneemt om de zuiveringsinrichting zo spoedig mogelijk weer in bedrijf te stellen .  2 .  De bevoegde autoriteit kan de verplichting tot het naleven van de in artikel 4 bedoelde emissiegrenswaarden voor zwaveldioxide bij installaties waar voor dit doel normaliter laagzwavelige brandstof wordt verstookt, voor een periode van ten hoogste  zes maanden opschorten, indien de exploitant wegens een onderbreking van de voorziening met laagzwavelige brandstof ten gevolge van een ernstig tekort aan dergelijke brandstoffen niet in staat is deze grenswaarden in acht te nemen .  3 .  De bevoegde autoriteit mag een ontheffing verlenen van de verplichting te voldoen aan de in artikel 4 bedoelde emissiegrenswaarden, indien in een installatie waarin normaliter gasvormige brandstof gebruikt wordt, en die anders zou moeten worden  uitgerust met een zuiveringsinrichting voor rookgassen, bij wijze van uitzondering voor een korte periode andere brandstof moet worden gebruikt als gevolg van een plotselinge onderbreking in de gasvoorziening . De bevoegde autoriteit dient van elk  afzonderlijk geval op de hoogte te worden gebracht zodra het zich voordoet .  4 .  De Lid-Staten stellen de Commissie onmiddellijk in kennis van de in dit artikel genoemde gevallen .  Artikel 9  1 .  Voor de toekenning van de in artikel 4, lid 1, bedoelde vergunning voor een nieuwe installatie die gelijktijdig met twee of meer brandstoffen wordt gevoed, stellen de bevoegde autoriteiten de emissiegrenswaarden als volgt vast :  -ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominale thermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in de bijlagen III tot en met VII;  -ten tweede, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te bepalen; deze waarden worden verkregen door elk van de hierboven bedoelde grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveelheid door elke brandstof geleverde warmte, gedeeld door de warmte  geleverd door alle brandstoffen te zamen;  -ten derde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij elkaar op te tellen .  2 .  In stookinstallaties die distillatie - en omzettingsresiduen afkomstig van het raffineren van ruwe aardolie, alleen of in combinatie met andere brandstoffen, zelf verbruiken, zijn, niettegenstaande het bepaalde in lid 1, de voorschriften inzake de  brandstof met de hoogste emissiegrenswaarde ( bepalende brandstof ) onverminderd van toepassing, indien tijdens de werking van de installatie het aandeel van de door deze brandstof geleverde warmte ten minste 50 % bedraagt van de warmte geleverd door alle  brandstoffen te zamen .  Indien het aandeel van de bepalende brandstof kleiner dan 50 % is, wordt de emissiegrenswaarde naar rato van de door elke brandstof geleverde warmte en gelet op de warmte geleverd door alle brandstoffen te zamen als volgt bepaald :  -ten eerste, door de emissiegrenswaarde voor elke brandstof en elke verontreinigende stof te nemen die overeenkomt met het nominale thermische vermogen van de installatie zoals aangegeven in de bijlagen III tot en met VII;  -ten tweede, door de emissiegrenswaarde te berekenen voor de bepalende brandstof ( de brandstof met de hoogste emissiegrenswaarde op grond van de bijlagen III tot en met VII of, in geval van twee brandstoffen met dezelfde emissiegrenswaarde, de brandstof  die de grootste hoeveelheid warmte levert ): deze waarde wordt verkregen door de in de bijlagen III tot en met VII vermelde grenswaarde voor deze brandstof met twee te vermenigvuldigen en van de uitkomst ervan de emissiegrenswaarde voor de brandstof met  de laagste emissiegrenswaarde af te trekken;  -ten derde, door de gewogen emissiegrenswaarden per brandstof te bepalen; deze waarden worden verkregen door de berekende emissiegrenswaarde van de bepalende brandstof te vermenigvuldigen met de hoeveelheid door de bepalende brandstof geleverde warmte  en elk der andere grenswaarden te vermenigvuldigen met de hoeveelheid door elke brandstof geleverde warmte, en de uitkomst van elke vermenigvuldiging te delen door de warmte geleverd door alle brandstoffen te zamen;  -ten vierde, door de per brandstof gewogen emissiegrenswaarden bij elkaar op te tellen .  3.  In plaats van het bepaalde in lid 2 kan voor zwaveldioxide een emissiegrenswaarde van 1 000 mg/Nm3, berekend als het gemiddelde van alle nieuwe installaties van de raffinaderij, worden toegepast ongeacht de gebruikte brandstofcombinaties .  De bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de toepassing van deze bepaling niet tot een verhoging van de emissies van bestaande installaties leidt .  4 .  Voor de toekenning van de in artikel 4, lid 1, bedoelde vergunning voor een nieuwe installatie die beurtelings met twee of meer brandstoffen wordt gevoed, zijn de in de bijlagen III tot en met VII genoemde emissiegrenswaarden voor elke gebruikte  brandstof van toepassing .  Artikel 10  Lozing van rookgassen uit stookinstallaties dient op gecontroleerde wijze via een schoorsteen te geschieden .  De lozingsvoorschriften worden vermeld in de in artikel 4, lid 1, genoemde vergunning . De bevoegde autoriteit zorgt er met name voor dat de schoorsteenhoogte zo wordt berekend dat er geen gevaar bestaat voor gezondheid of milieu .  Artikel 11  Bij uitbreiding van een stookinstallatie met ten minste 50 MW wordt de emissiegrenswaarde voor het nieuwe gedeelte vastgesteld gerelateerd aan het thermische vermogen van de gehele installatie . Deze bepaling geldt niet in de gevallen bedoeld in artikel 9, leden 2 en 3 .  Artikel 12  Bij de bouw van stookinstallaties die aanzienlijke effecten kunnen hebben op het milieu in een andere Lid-Staat, zorgen de Lid-Staten ervoor dat alle passende informatie wordt uitgewisseld en overleg wordt gepleegd overeenkomstig artikel 7  van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van 27 juni 1985 inzake de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten( 10 ).  Artikel 13  1 .  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om zorg te dragen voor de controle, overeenkomstig bijlage IX, op de emissies van de door deze richtlijn bestreken stookinstallaties alsmede op alle overige waarden die voor de  tenuitvoerlegging van deze richtlijn zijn vereist . De Lid-Staten mogen eisen dat een dergelijke controle voor rekening van de exploitant geschiedt .  2 .  De meetmethoden en/of -apparaten die worden gebruikt voor de bepaling van de zwaveldioxide -, stof -, stikstofoxiden - en zuurstofconcentraties alsmede van de overige waarden die voor het toezicht op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn noodzakelijk  zijn, alsmede de voor de beoordeling van de resultaten gebruikte apparatuur, moeten in overeenstemming zijn met de beste industriële meettechnologie en reproduceerbare en vergelijkbare resultaten opleveren .  De bepalingsmethoden moeten door de bevoegde autoriteiten worden goedgekeurd .  3 .  De bevoegde autoriteiten stellen informatie beschikbaar over de specificaties waaraan de daartoe gebruikte apparaten en methoden voor meting, ijking en verwerking van de gegevens moeten voldoen, en geven deze informatie aan de Commissie door .  Artikel 14  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat de exploitant de bevoegde autoriteiten binnen een redelijke termijn in kennis stelt van de resultaten van de continumetingen, de controle op de meetapparatuur, de niet-continue metingen en alle overige  metingen die werden verricht om de naleving van deze richtlijn te kunnen beoordelen .  Artikel 15  1 .  Bij continumetingen wordt geacht te zijn voldaan aan de in de bijlagen III tot en met VII bedoelde emissiegrenswaarden, indien uit de evaluatie van de resultaten voor de bedrijfsduur tijdens een kalenderjaar blijkt dat :  a)geen kalendermaandgemiddelde boven de emissiegrenswaarden ligt, en b)in het geval van :  -zwaveldioxide en stof, 97 % van alle 48-uursgemiddelden 110 % van de emissiegrenswaarden niet te boven gaat;  -stikstofoxiden, 95 % van alle 48-uursgemiddelden 110 % van de emissiegrenswaarden niet te boven gaat .  Met de in artikel 8 bedoelde perioden alsmede perioden van opstarten en stilleggen wordt geen rekening gehouden .  2 .  Indien uitsluitend niet-continue metingen of andere geschikte bepalingsmethoden zijn vereist, wordt geacht aan de in de bijlagen III tot en met VII bedoelde emissiegrenswaarden te zijn voldaan, indien de resultaten van alle meetcycli of van deze  andere methoden, die overeenkomstig de door de bevoegde overheid vastgelegde regels zijn bepaald en vastgesteld, de emissiegrenswaarde niet overschrijden .  3 .  In de gevallen bedoeld in artikel 5, leden 2 en 3, worden de ontzwavelingspercentages geacht te zijn bereikt indien uit de evaluatie van metingen die zijn verricht overeenkomstig bijlage IX, punt A.2, blijkt dat alle kalendermaandgemiddelden of alle  voortschrijdende maandgemiddelden voldoen aan de vereisten betreffende de ontzwavelingspercentages .  Met de in artikel 8 bedoelde perioden, alsmede perioden van opstarten en stilleggen wordt geen rekening gehouden .  Artikel 16  1 .  De Lid-Staten stellen de Commissie uiterlijk op 31 december 1990 in kennis van de volgens artikel 3, lid 1, opgestelde programma's .  Uiterlijk één jaar na afloop van elke fase van de emissievermindering van bestaande installaties leggen de Lid-Staten aan de Commissie een beknopt rapport voor over de resultaten van de uitvoering van de programma's .  Tevens is een tussentijds rapport vereist in het midden van elke fase .  2 .  De rapporten bevatten een overzicht -van alle stookinstallaties die onder deze richtlijn vallen,  -van de emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden, uitgedrukt in ton per jaar en als concentratie van deze stoffen in de rookgassen,  -van de reeds genomen of voorgenomen maatregelen om de emissies te verminderen, en van de wijzigingen in de keuze van de gebruikte brandstof,  -van de uitgevoerde of voorgenomen wijzigingen in de bedrijfsvoering,  -van de uitgevoerde of voorgenomen definitieve stillegging van stookinstallaties, en -in voorkomend geval van de emissiegrenswaarden die volgens de programma's voor bestaande installaties gelden .  Bij de bepaling van de jaarlijkse emissies en de concentraties verontreinigende stoffen in de rookgassen houden de Lid-Staten rekening met de artikelen 13, 14 en 15 .  3 .  De Commissie vergelijkt op gezette tijden met de Lid-Staten de in artikel 3, lid 1, bedoelde programma's zodat de tenuitvoerlegging daarvan op communautair niveau kan worden geharmoniseerd .  Zij ziet er met name op toe dat de tenuitvoerlegging van de programma's tot de verwachte resultaten ten aanzien van de algemene vermindering van de emissies leidt en doet zo nodig de daartoe dienstige voorstellen .  4 .  De Lid-Staten die artikel 5 toepassen, brengen daarover jaarlijks verslag uit aan de Commissie .  Artikel 17  1 .  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1990 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 .  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 18  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 24 november 1988 .  Voor de RaadDe VoorzitterV. KEDIKOGLOU  ( 1)PB nr . C 49 van 21 . 2 . 1984, blz . 1, en PB nr . C 76 van 22 . 3 . 1985, blz . 6 .  ( 2)PB nr . C 337 van 17 . 12 . 1984, blz . 446, en PB nr . C 175 van 15 . 7 . 1985, blz . 297 .  ( 3)PB nr . C 25 van 28 . 1 . 1985, blz . 3 .  ( 4)PB nr . C 112 van 20 . 12 . 1973, blz . 1 .  ( 5)PB nr . C 139 van 13 . 6 . 1977, blz . 1 .  (6)PB nr . C 46 van 17 . 2 . 1983, blz . 1 .  ( 7)PB nr . C 328 van 7 . 12 . 1987, blz . 1 .  ( 8)PB nr . L 171 van 27 . 6 . 1981, blz . 11 .  ( 9)PB nr . L 188 van 16 . 7 . 1984, blz . 20 .  ( 10)PB nr . L 175 van 5 . 7 . 1985, blz . 40 .    BIJLAGE IX EMISSIEMETING A.Regels voor de meting en beoordeling van de emissies van nieuwe installaties 1.De meting van de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden en zuurstof vindt voor nieuwe installaties met een nominaal thermisch vermogen van meer dan 300 MW continu plaats. De controle op zwaveldioxide en stof kan echter worden beperkt tot  niet-continue metingen of andere geschikte bepalingsmethoden, indien van deze metingen of deze methoden, die door de bevoegde autoriteiten moeten worden getoetst en goedgekeurd, gebruik kan worden gemaakt voor de bepaling van de concentraties .  In het geval van niet in de eerste alinea bedoelde installaties kunnen de bevoegde autoriteiten eisen dat continumetingen voor deze drie verontreinigende stoffen en voor zuurstof plaatsvinden wanneer zij dit noodzakelijk achten . Indien geen  continumetingen worden vereist, worden op gezette tijden niet-continue metingen of andere geschikte bepalingsmethoden, goedgekeurd door de bevoegde autoriteiten, gebruikt om de hoeveelheid van bovengenoemde stoffen die in de emissies aanwezig zijn, te  beoordelen .  2.In het geval van installaties die moeten voldoen aan de ontzwavelingseisen vastgesteld in artikel 5, punten 2 en 3, zijn de in punt 1 hierboven genoemde voorschriften betreffende het meten van SO2-emissies van toepassing . Bovendien moet het  zwavelgehalte van de brandstof die in de stookinstallatie met de daarbij behorende voorzieningen wordt ingebracht, geregeld worden gecontroleerd .  3.Bij wezenlijke veranderingen in de gebruikte brandstof of de wijze van functioneren van de stookinstallaties moeten de bevoegde autoriteiten daarvan in kennis worden gesteld . Zij beslissen of de in punt 1 vermelde bepalingen inzake controle toereikend  zijn dan wel aangepast dienen te worden .  4.In overleg met de bevoegde autoriteiten moeten continu werkende meetsystemen op gezette tijden worden gecontroleerd . De instrumenten voor het bepalen van de concentraties zwaveldioxide, stof, stikstofoxiden en zuurstof moeten op gezette tijden een  ijking en een onderzoek van hun werking ondergaan . Continu werkende meetapparatuur moet worden geijkt volgens een referentiemeetmethode die door de bevoegde autoriteit is goedgekeurd .  B.Bepaling van de totale jaarlijkse emissies van nieuwe installaties De bevoegde autoriteiten zorgen ervoor dat zij de resultaten ontvangen van de bepaling van de totale jaarlijkse emissies van zwaveldioxide en stikstofoxiden . Bij continumeting telt de exploitant van de stookinstallatie voor iedere verontreinigende stof  afzonderlijk de massa van de dagelijkse emissies bij elkaar op, op basis van het debiet van de rookgassen . Waar geen continumeting plaatsvindt, maakt de exploitant aan de hand van het bepaalde in punt A.1 ten genoegen van de bevoegde autoriteiten  ramingen van de totale jaarlijkse emissies .  De Lid-Staten moeten tegelijk met de in punt C.3 vereiste mededeling betreffende de totale jaarlijkse emissies van bestaande installaties aan de Commissie ook mededeling doen van de totale jaarlijkse SO2- en NOx-emissies van nieuwe installaties .  C.Bepaling van de totale jaarlijkse emissies van bestaande stookinstallaties 1.De Lid-Staten moeten met ingang van 1990 en voor elk daaropvolgend jaar een volledige emissie-inventaris SO2 en NOx opstellen voor bestaande installaties :  -met betrekking tot iedere installaties afzonderlijk voor installaties van meer dan 300 MWth en voor raffinaderijen;  -gezamenlijk voor de andere stookinstallaties waarop deze richtlijn van toepassing is .  2.De voor deze inventarisatie toegepaste methode moet stroken met die welke is gebruikt voor het bepalen van de SO2 - en NOx-emissies van stookinstallaties in 1980 .  De Lid-Staten moeten de Commissie vóór 1990 gedetailleerd in kennis stellen van de methoden en basisgegevens die worden gebruikt voor het bepalen van SO2 - en NOx-emissies van de in de bijlagen I en II, in kolom 0 bedoelde bestaande installaties .  3.Dr resultaten van deze inventaris moeten binnen negen maanden na het einde van het betrokken jaar in de vorm van een overzichtelijk verzameldocument aan de Commissie worden medegedeeld .  De voor het opstellen van die emissie-inventarissen gebruikte methode en de gedetailleerde basisgegevens moeten ter beschikking van de Commissie worden gesteld indien zij daarom verzoekt .  4.De Commissie moet een systematische vergelijking van zulke nationale inventarissen organiseren en moet, indien daartoe aanleiding bestaat, de Raad voorstellen doen die ten behoeve van een doeltreffende tenuitvoerlegging van deze richtlijn gericht zijn  op harmonisatie van de voor de emissie-inventarissen gebruikte methoden .


Avis juridique important

|

31999L0062

Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 187 van 20/07/1999 blz. 0042 - 0050

RICHTLIJN 1999/62/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADvan 17 juni 1999betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1, en artikel 93,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4),(1) Overwegende dat de opheffing van concurrentieverstoringen tussen de vervoersondernemingen van de lidstaten zowel harmonisatie van de heffingsstelsels als invoering van rechtvaardige mechanismen voor de toerekening aan vervoersondernemers van de infrastructuurkosten vooropstelt;(2) Overwegende dat deze doelstellingen slechts in fasen kunnen worden bereikt;(3) Overwegende dat met de vaststelling van Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën(5) en van Richtlijn 92/82/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën(6) reeds een bepaalde mate van harmonisatie op het gebied van de brandstofaccijnzen is verwezenlijkt;(4) Overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in zijn arrest van 5 juli 1995 in zaak C-21/94, Parlement/Raad(7) Richtlijn 93/89/EEG van de Raad van 25 oktober 1993 betreffende de toepassing door de lidstaten van de belastingen op sommige voor het goederenvervoer over de weg gebruikte voertuigen en van de voor het gebruik van sommige infrastructuurvoorzieningen geheven tolgelden en gebruiksrechten(8) nietig heeft verklaard, terwijl het de gevolgen van die richtlijn heeft gehandhaafd tot de Raad een nieuwe richtlijn zal hebben vastgesteld; dat Richtlijn 93/89/EEG derhalve door de onderhavige richtlijn wordt vervangen;(5) Overwegende dat de aanpassing van de nationale heffingsstelsels onder de huidige omstandigheden moet worden beperkt tot bedrijfsvoertuigen die een bepaald totaalgewicht overschrijden;(6) Overwegende dat het dienstig is daartoe voor de thans in de lidstaten toegepaste belastingen op voertuigen of voor de belastingen die voor deze belastingen in de plaats mochten komen, minimumtarieven vast te stellen;(7) Overwegende dat het gebruik van milieu- en wegvriendelijker voertuigen moet worden aangemoedigd door de gehanteerde economische instrumenten meer te differentiëren, voorzover de werking van de interne markt hiervan geen hinder ondervindt;(8) Overwegende dat aan bepaalde lidstaten een periode moet worden toegekend waarin zij van de minimumtarieven mogen afwijken, teneinde de aanpassing aan de vereisten van deze richtlijn te vergemakkelijken;(9) Overwegende dat voor bepaalde vormen van plaatselijk binnenlands vervoer die van geringe betekenis zijn voor de communautaire vervoersmarkt, thans verlaagde tarieven van de belasting op voertuigen gelden; dat, teneinde een harmonieuze overgang mogelijk te maken, de lidstaten moeten worden gemachtigd tijdelijk van de minimumtarieven af te wijken;(10) Overwegende dat de lidstaten moeten worden gemachtigd voor voertuigen waarvan het gebruik waarschijnlijk geen weerslag op de vervoersmarkt van de Gemeenschap zal hebben, lagere tarieven of vrijstellingen van belasting op voertuigen toe te passen;(11) Overwegende dat met het oog op een aantal bijzondere situaties een procedure moet worden vastgesteld om de lidstaten te machtigen vrijstellingen of lagere tarieven langer te handhaven;(12) Overwegende dat de bestaande concurrentievervalsingen niet louter door harmonisatie van belastingen of brandstofaccijnzen kunnen worden opgeheven, maar in afwachting van in technisch en economisch opzicht geschiktere heffingsvormen wel kunnen worden afgezwakt door de mogelijkheid tolgelden en/of gebruiksrechten voor het gebruik van autosnelwegen te handhaven of in te voeren; dat de lidstaten bovendien gemachtigd moeten worden heffingen op te leggen voor het gebruik van bruggen, tunnels en bergpassen;(13) Overwegende dat het, gezien de specifieke omstandigheden op bepaalde alpenroutes, voor een lidstaat nuttig kan zijn op een welbepaald traject van zijn autosnelwegennet af te zien van toepassing van het gebruiksrecht en in plaats daarvan een recht voor het gebruik van de infrastructuur te kunnen heffen;(14) Overwegende dat tolgelden en gebruiksrechten noch discriminerend mogen zijn, noch buitensporige formaliteiten mogen meebrengen en evenmin tot belemmeringen aan de binnengrenzen mogen leiden; dat er derhalve toereikende maatregelen moeten worden getroffen om betaling van tolgelden en gebruiksrechten te allen tijde en met verschillende betaalmiddelen mogelijk te maken;(15) Overwegende dat de gebruiksrechtentarieven gerelateerd moeten zijn aan de duur van het gebruik van de betrokken infrastructuren en moeten worden gedifferentieerd naar gelang de door de wegvoertuigen veroorzaakte werkelijke kosten;(16) Overwegende dat op in Griekenland geregistreerde voertuigen tijdelijk lagere gebruiksrechtentarieven moeten worden toegepast om rekening te houden met problemen die voortvloeien uit de geopolitieke situatie van Griekenland;(17) Overwegende dat, teneinde een eenvormige toepassing van de gebruiksrechten en de tolgelden te waarborgen, bepaalde regels dienen te worden vastgesteld om de voorwaarden voor toepassing ervan te bepalen, zoals de kenmerken van de infrastructuurvoorzieningen waarop de gebruiksrechten en tolgelden worden toegepast, de maxima van bepaalde tarieven en andere algemene voorwaarden waaraan moet worden voldaan; dat de gewogen gemiddelde toltarieven gerelateerd moeten zijn aan de kosten voor de aanleg, de exploitatie en de uitbreiding van het betrokken infrastructuurnet;(18) Overwegende dat de lidstaten een gebruiks- of toltarief mogen aanwenden voor de bescherming van het milieu en voor een evenwichtige uitbreiding van de vervoersnetten, mits dat percentage wordt berekend overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn;(19) Overwegende dat de in deze richtlijn genoemde bedragen die zijn uitgedrukt in de nationale munteenheden van de lidstaten die de euro aannemen, op 1 januari 1999 zullen worden vastgesteld als de waarde van de euro wordt bepaald volgens Verordening (EG) nr. 2866/98 van de Raad van 31 december 1998 over de omrekeningskoersen tussen de euro en de munteenheden van de lidstaten die de euro aannemen(9); dat de lidstaten die de euro niet aannemen de in deze richtlijn genoemde bedragen jaarlijks in hun nationale munteenheden moeten omrekenen en deze, in voorkomend geval, moeten aanpassen om rekening te houden met veranderingen in de wisselkoersen; dat de jaarlijkse aanpassing van de nationale munteenheden niet verplicht is indien de uit de toepassing van de nieuwe wisselkoersen voortvloeiende verandering lager is dan een bepaald percentage;(20) Overwegende dat het territorialiteitsbeginsel moet worden toegepast; dat twee of meer lidstaten met het oog op de invoering van een gemeenschappelijk stelsel van gebruiksrechten kunnen samenwerken, mits aan bepaalde bijkomende voorwaarden wordt voldaan;(21) Overwegende dat in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel de onderhavige richtlijn overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder gaat dan wat nodig is om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken;(22) Overwegende dat, met het oog op de herziening van de bepalingen van deze richtlijn en een eventuele aanpassing daarvan teneinde een meer territoriaal gericht heffingssysteem te ontwikkelen, een strak tijdschema dient te worden vastgesteld,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:HOOFDSTUK IAlgemene bepalingenArtikel 1Deze richtlijn is van toepassing op de belastingen op voertuigen, tolgelden en gebruiksrechten die worden geheven op voertuigen zoals omschreven in artikel 2.Deze richtlijn geldt niet voor voertuigen die uitsluitend vervoer verrichten binnen de niet-Europese grondgebieden van de lidstaten.Zij geldt evenmin voor voertuigen die geregistreerd zijn op de Canarische Eilanden, in Ceuta en Melilla en op de Azoren en Madeira, en uitsluitend vervoer verrichten binnen die grondgebieden of tussen die grondgebieden en het vasteland van Spanje, respectievelijk Portugal.Artikel 2Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "autosnelweg": een weg die speciaal is ontworpen en aangelegd voor verkeer met motorvoertuigen, zonder zijwegen naar aanliggende percelen, en diei) behalve op bepaalde plaatsen of bepaalde tijden, is voorzien van gescheiden rijbanen voor beide verkeersrichtingen, welke rijbanen van elkaar gescheiden zijn hetzij door een strook die niet voor het verkeer bestemd is, hetzij, bij uitzondering, op andere wijze;ii) geen andere weg, spoor- of tramweg of voetpad gelijkvloers kruist; eniii) door specifieke verkeerstekens als autosnelweg aangeduid is;b) "tolgeld": een bedrag dat wordt betaald voor een met een voertuig tussen twee punten van een van de in artikel 7, lid 2, bedoelde infrastructuurvoorzieningen afgelegd traject en dat is gebaseerd op de afgelegde afstand en op de categorie van het voertuig;c) "gebruiksrecht": een bedrag dat recht geeft om met een voertuig gedurende een bepaalde tijd gebruik te maken van de in artikel 7, lid 2, bedoelde infrastructuurvoorzieningen;d) "voertuig": een motorvoertuig of een samenstel van voertuigen dat uitsluitend bestemd is voor het goederenvervoer over de weg en waarvan het maximaal toegestane totaalgewicht ten minste 12 ton bedraagt;e) "Euro I-voertuig": een voertuig met de kenmerken vastgelegd in regel A van de tabel in punt 8.3.1.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG van de Raad van 3 december 1987 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot de maatregelen die moeten worden genomen tegen de emissie van gasvormige verontreinigingen door dieselmotoren, bestemd voor het aandrijven van voertuigen(10);f) "Euro II-voertuig": een voertuig met de kenmerken, vastgelegd in regel B van de tabel in punt 8.3.1.1 van bijlage I bij Richtlijn 88/77/EEG.HOOFDSTUK IIBelastingen op voertuigenArtikel 31. De in artikel 1 bedoelde belastingen op voertuigen zijn:- België:verkeersbelasting op de autovoertuigen/taxe de circulation sur les véhicules automobiles;- Denemarken:vægtafgift af motorkøretøjer m.v.;- Duitsland:Kraftfahrzeugsteuer;- Griekenland:Τέλη κυκλοφορίας;- Spanje:a) impuesto sobre vehículos de tracción mecánica,b) impuesto sobre actividades económicas (uitsluitend wat betreft het gedeelte van de belasting dat voor motorvoertuigen wordt geheven);- Frankrijk:a) taxe spéciale sur certains véhicules routiers,b) taxe différentielle sur les véhicules à moteur;- Ierland:vehicle excise duty;- Italië:a) tassa automobilistica,b) addizionale del 5 % sulla tassa automobilistica;- Luxemburg:taxe sur les véhicules automoteurs;- Nederland:motorrijtuigenbelasting;- Oostenrijk:Kraftfahrzeugsteuer;- Portugal:a) imposto de camionagem,b) imposto de circulação;- Finland:varsinainen ajoneuvovero /egentlig fordonsskatt;- Zweden:fordonsskatt;- Verenigd Koninkrijk:a) vehicle excise duty,b) motor vehicles licence.2. Een lidstaat die een van de in lid 1 genoemde belastingen door een andere, soortgelijke belasting vervangt, stelt de Commissie daarvan in kennis opdat zij de nodige wijzigingen kan aanbrengen.Artikel 4Elke lidstaat stelt de procedures voor heffing en inning van de in artikel 3 genoemde belastingen vast.Artikel 5De in artikel 3 genoemde belastingen worden ten aanzien van in een lidstaat geregistreerde voertuigen uitsluitend door de lidstaat van registratie geheven.Artikel 61. Ongeacht de structuur van de in artikel 3 genoemde belastingen stellen de lidstaten de tarieven van deze belastingen zodanig vast, dat zij voor elke in bijlage I omschreven categorie of subcategorie voertuigen niet lager liggen dan de in die bijlage genoemde minimumtarieven.Tot twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn mogen Griekenland, Italië, Portugal en Spanje lagere tarieven toepassen, die evenwel ten minste 65 % van de in bijlage I vermelde minimumtarieven moeten bedragen.2. De lidstaten kunnen verlaagde tarieven of vrijstellingen toepassen voor:a) militaire voertuigen, voertuigen van de burgerbescherming, de brandweer en andere diensten voor eerstehulpverlening, alsook politievoertuigen en voertuigen voor wegonderhoud;b) voertuigen die slechts af en toe deelnemen aan het verkeer op de openbare weg in de lidstaat van registratie en die door natuurlijke of rechtspersonen worden gebruikt die het goederenvervoer niet als hoofdactiviteit hebben, mits het vervoer door deze voertuigen niet leidt tot vervalsing van de mededinging, en behoudens toestemming van de Commissie.3. a) Op voorstel van de Commissie kan de Raad met eenparigheid van stemmen, om specifieke redenen van sociaal-economische aard of in verband met de infrastructuurvoorzieningen, aan een lidstaat toestemming verlenen voor het handhaven van verdere vrijstellingen of verlagingen van de belastingen op voertuigen. Deze vrijstellingen of verlagingen mogen alleen betrekking hebben op in de betrokken lidstaat geregistreerde voertuigen die uitsluitend binnen een nauwkeurig afgebakend gedeelte van het grondgebied van die lidstaat vervoer verrichten.b) Elke lidstaat die een dergelijke vrijstelling of verlaging wil handhaven, stelt de Commissie hiervan in kennis en doet haar voorts alle noodzakelijke informatie toekomen. De Commissie stelt de overige lidstaten binnen een maand in kennis van de voorgestelde vrijstelling of verlaging.De Raad wordt geacht toestemming te hebben verleend voor het handhaven van de voorgestelde vrijstelling of verlaging wanneer binnen twee maanden na de datum waarop de overige lidstaten overeenkomstig de eerste alinea geïnformeerd zijn, noch door de Commissie noch door een lidstaat verzocht is dat de kwestie door de Raad wordt besproken.4. Onverminderd het bepaalde in de tweede alinea van lid 1 en de leden 2 en 3 van dit artikel, en in artikel 6 van Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer tussen de lidstaten(11); mogen de lidstaten geen enkele vrijstelling of verlaging van de in artikel 3 genoemde belastingen toekennen, wanneer hierdoor het bedrag van de verschuldigde belasting onder de in lid 1 van dit artikel bedoelde minimumtarieven zou komen te liggen.HOOFDSTUK IIITolgelden en gebruiksrechtenArtikel 71. De lidstaten mogen tolgelden en/of gebruiksrechten handhaven of invoeren, mits aan de in de leden 2 tot en met 10 gestelde voorwaarden is voldaan.2. a) Tolgelden en gebruiksrechten worden slechts geheven voor het gebruik van autosnelwegen of andere met autosnelwegen vergelijkbare meerbaanswegen, en voor het gebruik van bruggen, tunnels en bergpaswegen.In lidstaten zonder algemeen net van autosnelwegen of tweebaanswegen (met gescheiden rijbanen) met soortgelijke kenmerken mogen tolgelden en gebruiksrechten worden geheven voor het gebruik van de vanuit technisch oogpunt hoogste wegencategorie in die lidstaat.b) Na raadpleging van de Commissie en volgens de procedure van de beschikking van de Raad van 21 maart 1962 houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke door de lidstaten op het gebied van vervoer worden overwogen(12),i) mogen tolgelden en gebruiksrechten eveneens worden geheven voor het gebruik van andere delen van het hoofdwegennet, met name- op grond van veiligheidsoverwegingen;- in een lidstaat waar in het grootste deel van het land geen aaneensluitend net van autosnelwegen of tweebaanswegen (met gescheiden rijbanen) met soortgelijke kenmerken bestaat, in dat deel van het land waar dit ontbreekt, maar slechts op wegen die gebruikt worden voor internationaal en interregionaal vrachtvervoer, mits de aanleg van autosnelwegen of tweebaanswegen (gescheiden rijbanen) met soortgelijke kenmerken vanuit economisch oogpunt niet gerechtvaardigd is gezien het verkeersaanbod en de bevolkingsdichtheid;ii) kunnen door de betrokken lidstaten speciale regelingen voor grensgebieden worden getroffen;iii) mag Oostenrijk het autosnelwegtraject tussen Kufstein en Brenner vrijstellen van het Oostenrijkse gebruiksrecht.3. Tolgelden en gebruiksrechten mogen niet beide tegelijkertijd voor het gebruik van hetzelfde traject worden geheven; de lidstaten mogen evenwel ook tolgelden heffen voor het gebruik van bruggen, tunnels en bergpassen die deel uitmaken van wegennetten waarover gebruiksrechten worden geheven.4. De gebruiksrechten en tolgelden worden geheven zonder directe of indirecte discriminatie op grond van de nationaliteit van de vervoersonderneming of van de herkomst of de bestemming van het voertuig.5. Tolgelden en gebruiksrechten worden zodanig geheven en geïnd en de betaling ervan zodanig gecontroleerd dat de doorstroming van het verkeer zo min mogelijk wordt gehinderd en iedere verplichte verificatie of controle aan de binnengrenzen van de Gemeenschap wordt voorkomen. Hiertoe werken de lidstaten samen methodes uit om vervoersondernemingen in staat te stellen ten minste op de belangrijkste handelsknooppunten 24 uur per etmaal, met gebruikmaking van alle gangbare betaalmiddelen, binnen en buiten de lidstaten waar deze worden toegepast, hun gebruiksrechten te voldoen. De lidstaten zullen op de punten waar de tolgelden en gebruiksrechten worden geïnd toereikende faciliteiten verschaffen, opdat het normale veiligheidsniveau op de weg gehandhaafd blijft.6. Een lidstaat kan bepalen dat voor de op zijn grondgebied geregistreerde voertuigen gebruiksrechten gelden voor zijn gehele wegennet.7. De betrokken lidstaten stellen voor alle voertuigcategorieën de gebruiksrechten met inbegrip van administratieve kosten vast, op een tarief dat de in bijlage II vastgestelde maximumtarieven niet overschrijdt.Deze maxima worden om de twee jaar opnieuw bezien, de eerste maal op 1 juli 2002. Voor zover nodig zal de Commissie voorstellen voor dienstige aanpassingen doen, die vervolgens door het Europees Parlement en de Raad, onder de in het Verdrag aangegeven voorwaarden, worden vastgesteld.Lidstaten die gebruiksrechten heffen, passen tot twee jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn een verlaging van 50 % van het tarief van de gebruiksrechten toe voor voertuigen die geregistreerd zijn in Griekenland, dit wegens de geopolitieke situatie van dat land. De Commissie kan deze lidstaten toestemming verlenen deze verlaging van jaar tot jaar te verlengen.8. Het tarief van de gebruiksrechten is evenredig met de duur van het gebruik van de betrokken infrastructuurvoorzieningen.Voor op zijn grondgebied geregistreerde voertuigen mag een lidstaat uitsluitend jaartarieven hanteren.9. De gewogen gemiddelde toltarieven moeten gerelateerd zijn aan de kosten voor de aanleg, de exploitatie en de uitbreiding van het betrokken infrastructuurnet.10. Onverminderd de gewogen gemiddelde toltarieven, bedoeld in lid 9, kunnen de lidstaten de toltarieven afhankelijk stellen van:a) de categorieën voertuigenemissies, mits geen toltarief meer dan 50 % hoger is dan het tarief voor gelijkwaardige voertuigen die aan de strengste emissienormen voldoen;b) het tijdstip, mits geen toltarief meer dan 100 % hoger is dan het tarief dat tijdens de goedkoopste periode overdag wordt toegepast.Variaties in de toltarieven met betrekking tot de categorieën voertuigenemissies of het tijdstip moeten in verhouding staan tot het nagestreefde doel.Artikel 81. Twee of meer lidstaten kunnen samenwerken bij de invoering van een gemeenschappelijk stelsel van gebruiksrechten op hun grondgebied. De lidstaten zorgen ervoor dat de Commissie nauw betrokken wordt bij deze werkzaamheden, alsmede bij de latere werking en de eventuele wijziging van dit stelsel.2. In aanvulling op het bepaalde in artikel 7 gelden voor een dergelijk gemeenschappelijk stelsel de volgende bepalingen:a) de deelnemende lidstaten stellen de gemeenschappelijke gebruiksrechten vast op niveaus die niet hoger liggen dan de in artikel 7, lid 7, genoemde maximumtarieven;b) de betaling van het gemeenschappelijke gebruiksrecht geeft toegang tot het door elke deelnemende lidstaat in overeenstemming met artikel 7, lid 2, vastgestelde wegennet;c) andere lidstaten kunnen zich bij het gemeenschappelijke stelsel aansluiten;d) de deelnemende lidstaten werken een verdeelsleutel uit, die elk van hen een billijk aandeel in de inkomsten uit het gebruiksrecht biedt.HOOFDSTUK IVSlotbepalingenArtikel 91. Deze richtlijn vormt geen beletsel voor de toepassing door de lidstaten van:a) specifieke belastingen of specifieke rechten- die worden geïnd bij de registratie van het voertuig;- die worden geheven op voertuigen of ladingen waarvan het gewicht of de afmetingen buiten de norm vallen;b) parkeergelden en specifieke heffingen op stadsverkeer;c) regulerende heffingen die specifiek bedoeld zijn om tijd- en plaatsgebonden verkeersopstoppingen tegen te gaan.2. Deze richtlijn belet de lidstaten evenmin een percentage van het gebruiks- of toltarief aan te wenden voor de bescherming van het milieu en de evenwichtige uitbreiding van de vervoersnetten, mits dat percentage wordt berekend overeenkomstig het bepaalde in artikel 7, leden 7 en 9.Artikel 101. Voor de toepassing van deze richtlijn gelden als de wisselkoersen van de euro en de nationale munteenheden van de lidstaten die de euro niet hebben aangenomen, de koersen die op de eerste werkdag van oktober van kracht zijn en die worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen; zij worden toegepast met ingang van 1 januari van het volgend kalenderjaar.2. Lidstaten die de euro niet hebben aangenomen, mogen de bedragen handhaven die gelden ten tijde van de jaarlijkse aanpassing op grond van lid 1, mits de omrekening van de in euro's uitgedrukte bedragen in de nationale munteenheid een verandering van minder dan 5 % zou opleveren.Artikel 111. Op de in artikel 7, lid 7, tweede alinea, bedoelde data brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de uitvoering van de onderhavige richtlijn en de gevolgen van Richtlijn 93/89/EEG, waarbij zij rekening zal houden met de technologische ontwikkelingen en de verkeerscongestie.2. De lidstaten sturen uiterlijk zes maanden voor de hierboven vermelde data de nodige informatie naar de Commissie om haar in staat te stellen de bovengenoemde verslagen op te stellen.3. De lidstaten die elektronische systemen voor de inning van tolgelden en/of gebruiksrechten invoeren, werken met elkaar samen met het oog op de nodige interoperabiliteit.Artikel 121. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.Artikel 13Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 14Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 17 juni 1999.Voor het Europees ParlementDe voorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe voorzitterF. MÜNTEFERING(1) PB C 59 van 26.2.1997, blz. 9.(2) PB C 206 van 7.7.1997, blz. 17.(3) Advies uitgebracht op 3 juni 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(4) Advies van het Europees Parlement van 17 juli 1997 (PB C 286 van 22.9.1997, blz. 217), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 18 januari 1999 (PB C 58 van 1.3.1999, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 7 mei 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(5) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 46).(6) PB L 316 van 31.10.1992, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/74/EG.(7) Jurispr. 1995, blz. I-1827.(8) PB L 279 van 12.11.1993, blz. 32.(9) PB L 359 van 31.12.1998, blz. 1.(10) PB L 36 van 9.2.1988, blz. 33. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 40 van 17.2.1996, blz. 1).(11) PB L 368 van 17.12.1992, blz. 38.(12) PB 23 van 3.4.1962, blz. 720/62. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 73/402/EEG (PB L 347 van 17.12.1973, blz. 48).BIJLAGE IMINIMUMTARIEVEN VOOR DE BELASTINGEN OP VOERTUIGEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IIMAXIMUMBEDRAGEN VAN GEBRUIKSRECHTEN IN EURO, INCLUSIEF ADMINISTRATIEVE KOSTEN, BEDOELD IN ARTIKEL 7, LID 7Jaartarief>RUIMTE VOOR DE TABEL>Maand- en weektariefHet maximale maand- en weektarief staat in verhouding tot de duur van het gebruik van de infrastructuur.DagtariefHet dagtarief is voor alle voertuigcategorieën gelijk en bedraagt 8 EUR.


Avis juridique important

|

31989L0341

Richtlijn 89/341/EEG van de Raad van 3 mei 1989 tot wijziging van de Richtlijnen 65/65/EEG, 75/318/EEG en 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten

Publicatieblad Nr. L 142 van 25/05/1989 blz. 0011 - 0013 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0009  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0009

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 3 mei 1989 tot wijziging van de Richtlijnen 65/65/EEG, 75/318/EEG en 75/319/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten ( 89/341/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,   Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat elke regeling op het gebied van produktie, distributie en gebruik van geneesmiddelen bescherming van de volksgezondheid als voornaamste doelstelling moet hebben;  Overwegende dat de richtlijnen betreffende de aanpassing van de wettelijke bepalingen inzake farmaceutische specialiteiten moeten worden aangepast aan de wetenschappelijke vooruitgang en rekening dienen te houden met de sinds de vaststelling ervan  opgedane ervaring, ten einde betere kwaliteit, grotere veiligheid en doeltreffendheid te waarborgen;  Overwegende dat de Raad in zijn conclusies van 15 mei 1987 inzake een juister gebruik van farmaceutische specialiteiten door de gebruiker ( 4 ) oordeelde dat het stelsel van bijsluiters bij in de Gemeenschap in de handel gebrachte farmaceutische  specialiteiten voor menselijk gebruik diende te worden verbeterd;  Overwegende dat de waarborgen van de kwaliteit van in de Gemeenschap vervaardigde geneesmiddelen gehandhaafd dienen te blijven door te eisen dat bij het vervaardigen van geneesmiddelen wordt voldaan aan de beginselen van goede praktijk, ongeacht de  uiteindelijke bestemming van de produkten;  Overwegende dat de Commissie moet worden gemachtigd om, in nauwe samenwerking met het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen voor de opheffing van de technische handelsbelemmeringen in de sector van de farmaceutische  specialiteiten, de beginselen van goede praktijk bij het vervaardigen van geneesmiddelen in detail vast te stellen;  Overwegende dat, ingevolge de resolutie van het Europese Parlement van 13 juni 1986 inzake de uitvoer van genees -  PB nr . C 120 van 16 . 5 . 1989 .   middelen naar de Derde Wereld, er maatregelen moeten worden getroffen om het verstrekken van informatie aan derde landen over de voorwaarden inzake het gebruik van geneesmiddelen in de Lid-Staten te verbeteren;  Overwegende dat de werkingssfeer van Richtlijn 65/65/EEG ( 5 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/21/EEG ( 6 ), van Richtlijn 75/318/EEG ( 7 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/19/EEG ( 8 ), en van de Tweede Richtlijn 75/319/EEG ( 9 ), laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn 83/570/EEG ( 10 ), dient te worden uitgebreid tot de overige, tot dusver uitgesloten industrieel bereide geneesmiddelen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 Richtlijn 65/65/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 .  in de titel, de preambule en de hoofdstukken II tot en met V worden de woorden "farmaceutische specialiteiten" of "farmaceutische produkten" vervangen door het woord "geneesmiddelen";  2 .  in artikel 1 worden de onderstaande punten ingevoegd :  "4 .  Formula magistralis Elk geneesmiddel dat in de apotheek volgens een recept voor een bepaalde patiënt wordt bereid .  "5 .  Formula officinalis Elk geneesmiddel dat in de apotheek overeenkomstig de aanwijzingen van de farmacopee wordt bereid en dat voor directe verstrekking aan de klanten van die apotheek bestemd is .";  3 .  artikel 2 wordt vervangen door :  "Artikel 2 1 .  De hoofdstukken II tot en met V zijn van toepassing op farmaceutische specialiteiten voor menselijk gebruik, bestemd om in de Lid-Staten in de handel te worden gebracht .  ¹ ¹ ¹ ¹ ¹ 2 .  Wanneer een Lid-Staat vergunning verleent voor het in de handel brengen van geneesmiddelen die industrieel zijn vervaardigd maar die niet aan de definitie van farmaceutische specialiteiten beantwoorden, past hij hierop eveneens het bepaalde in de  hoofdstukken II tot en met V toe .  3 .  De hoofdstukken II tot en met V zijn niet van toepassing op:  - magistraal of officinaal bereide geneesmiddelen;  - geneesmiddelen die bestemd zijn voor proeven in het kader van onderzoek en ontwikkeling;  - tussenprodukten die bestemd zijn voor latere verwerking door een bevoegd fabrikant .  4 .  Een Lid-Staat mag, overeenkomstig de van kracht zijnde wetgeving en om te voorzien in speciale behoeften, de hoofdstukken II tot en met V niet van toepassing verklaren op geneesmiddelen die worden geleverd naar aanleiding van een bona fide  bestelling op eigen initia - tief van een officieel erkend beroepsbeoefenaar in de gezondheidszorg, en die worden bereid volgens zijn specificaties en bestemd zijn voor gebruik door zijn eigen patiënten onder zijn rechtstreekse, persoonlijke verantwoordelijkheid .";  4 .  in artikel 4 bis wordt het volgende punt ingevoegd :  "6.6 . Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen van niet gebruikte produkten of van die produkten afgeleide afvalstoffen, indien noodzakelijk .";  5 .  in artikel 13 wordt het volgende punt ingevoegd :  "9 . Speciale voorzorgsmaatregelen voor het verwijderen van niet gebruikte produkten of van die produkten afgeleide afvalstoffen, indien noodzakelijk .";  6 .  in artikel 14 wordt het volgende vijfde streepje toegevoegd :  "- partijnummer van de fabrikant ".  Artikel 2 In Richtlijn 75/318/EEG worden de woorden "farmaceutische specialiteiten" of "farmaceutische produkten" vervangen door het woord "geneesmiddelen ".  Artikel 3 Richtlijn 75/319/EEG wordt als volgt gewijzigd :   1 .  artikel 4, punt b ), wordt vervangen door :  "b )  kunnen de bevoegde instanties van de Lid-Staten het geneesmiddel, de grondstoffen en, indien nodig, de tussenprodukten of andere samenstellende stoffen daarvan onderwerpen aan een onderzoek door een laboratorium van de Staat of een daartoe  aangewezen laboratorium om zich ervan te vergewissen dat de door de fabrikant toegepaste controlemethoden, beschreven in het dossier, overeenkomstig artikel 4, tweede alinea, punt 7, van Richtlijn 65/65/EEG bevredigend zijn .";   2 .  in artikel 6 wordt de laatste alinea vervangen door :  "In de verpakking van geneesmiddelen moet een bijsluiter zijn opgenomen, tenzij alle krachtens dit artikel vereiste informatie op het recipiënt zelf en op de buitenverpakking is aangebracht .";   3 .  artikel 16, lid 1, wordt vervangen door :  "1 .  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te bewerkstelligen dat voor de vervaardiging van geneesmiddelen een vergunning is vereist . Deze vergunning is vereist zelfs indien het geneesmiddel wordt vervaardigd met het oog op de uitvoer .";   4 .  in artikel 19 wordt het volgende punt ingevoegd :  "f )  de in het Gemeenschapsrecht neergelegde beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen, na te leven .";   5 .  het volgende artikel wordt ingevoegd :  "Artikel 19 bis De beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen bedoeld in artikel 19, onder f ), worden vastgesteld in de vorm van een tot de Lid -Staten gerichte richtlijn, overeenkomstig de procedure vastgesteld in artikel  2 quater van Richtlijn 75/318/EEG . De Commissie zal gedetailleerde richtsnoeren bekendmaken die in overeenstemming zijn met deze beginselen; deze richtsnoeren zullen zo nodig worden herzien om rekening te houden met de technische en wetenschappelijke  vooruitgang .";   6 .  in artikel 26 - wordt de eerste alinea vervangen door :  "De bevoegde instanties zien er door middel van herhaalde inspecties op toe dat de wettelijke voorschriften betreffende geneesmiddelen worden nageleefd .";  - wordt de volgende alinea toegevoegd :  "De ambtenaren van de bevoegde instantie brengen na iedere inspectie bedoeld in de eerste alinea, verslag uit over de naleving door de fabrikant van de beginselen en richtsnoeren inzake goede praktijken bij het vervaardigen van geneesmiddelen, zoals  vastgelegd bij het Gemeenschapsrecht . De inhoud van deze verslagen wordt medegedeeld aan de aan inspectie onderworpen fabrikant .";   7 .  het volgende artikel wordt ingevoegd :  "Artikel 28 bis Op verzoek van de fabrikant, van de exporteur, of van de autoriteiten van een derde land van invoer, certifi - ceren de Lid-Staten dat een fabrikant van geneesmiddelen in het bezit is van de in artikel 16, lid 1, bedoelde vergunning . Voor het afgeven van dergelijke certificaten is vereist dat :  1 .  de Lid-Staten rekening houden met de geldende administratieve voorschriften van de Wereldgezondheidsorganisatie;  2 .  de Lid-Staten, voor wat de voor uitvoer bestemde en op hun grondgebied reeds toegestane geneesmiddelen betreft, zorgen voor een overeenkomstig artikel 4 ter van Richtlijn 65/65/EEG goedgekeurde samenvatting van de kenmerken van het produkt;  3 .  de fabrikant, indien hij niet in het bezit is van een vergunning voor het in de handel brengen van het produkt, aan de autoriteiten die bevoegd zijn voor het opstellen van het in de aanhef bedoelde certificaat een verklaring voorlegt, waarin wordt  uiteengezet waarom een dergelijke vergunning ontbreekt .";   8 .  in artikel 30 wordt de volgende alinea ingevoegd :  "De Lid-Staten leggen, op een met redenen omkleed verzoek, onmiddellijk de in artikel 26, derde alinea, bedoelde verslagen voor aan de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat . Indien de Lid-Staat die de verslagen ontvangt, na kennisneming ervan,  van oordeel is dat hij de conclusies van de bevoegde instanties van de Lid-Staat waar het verslag werd opgemaakt, niet kan aanvaarden, stelt hij de desbetreffende bevoegde instanties onder opgave van de redenen op de hoogte en kan hij om nadere  informatie verzoeken . De betrokken Lid-Staten beijveren zich tot overeenstemming te geraken . Indien nodig, wordt bij ernstige meningsverschillen de Commissie door een van de betrokken Lid-Staten op de hoogte gebracht .";   9 .  in artikel 33 worden de volgende leden toegevoegd :  "2 .  Degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van een geneesmiddel is verplicht de betrokken Lid-Staten onverwijld in kennis te stellen van elke actie die door hem is ondernomen om het in de handel brengen van een produkt op te  schorten of een produkt uit te handel te nemen onder opgave van de redenen van deze actie indien deze betrekking heeft op de doeltreffendheid van het geneesmiddel of de bescher - ming van de volksgezondheid . De Lid-Staten zien erop toe dat deze informatie onder de aandacht van het Comité wordt gebracht .  3 .  De Lid-Staten vergewissen zich ervan dat de nodige informatie over acties die worden ondernomen overeenkomstig de leden 1 en 2 en die een weerslag kunnen hebben op de bescherming van de volksgezondheid in derde landen onverwijld ter kennis wordt  gebracht van de Wereldgezondheidsorganisatie, met een afschrift aan het Comité .  4 .  De Commissie publiceert elk jaar een lijst van in de Gemeenschap verboden geneesmiddelen .";  10 .  de eerste alinea van artikel 34 wordt vervangen door :  "Deze richtlijn is van toepassing op geneesmiddelen voor menselijk gebruik, binnen de grenzen vermeld in artikel 2 van Richtlijn 65/65/EEG .".  Artikel 4 1 .  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om vóór 1 januari 1992 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 .  Verzoeken om een vergunning tot het in de handel brengen die na het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijn worden ingediend, moeten in overeenstemming zijn met het in deze richtlijn bepaalde .  3 .  Vóór 31 december 1992 wordt de werkingssfeer van de artikelen 1, 2 en 3, in voorkomend geval, geleidelijk uitgebreid tot de bestaande geneesmiddelen .  Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 3 mei 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter P . SOLBES  ( 1 ) PB nr . C 36 van 8 . 2 . 1988, blz . 22 . ( 2 ) PB nr . C 290 van 14 . 11 . 1988, blz . 128, en(3 ) PB nr . C 208 van 8 . 8 . 1988, blz . 64 . ( 4 ) PB nr . C 178 van 7 . 7 . 1987, blz . 2.(5 ) PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965, blz . 369/65.(6 ) PB nr . L 15 van 17 . 1 . 1987, blz . 36 .(7 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975, blz . 1.(8 ) PB nr . L 15 van 17 . 1 . 1987, blz . 31.(9 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975, blz . 13 . ( 10) PB nr . L 332 van 28 . 11 . 1983, blz . 1 .


Avis juridique important

|

31995L0050

Richtlijn 95/50/EG van de Raad van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg

Publicatieblad Nr. L 249 van 17/10/1995 blz. 0035 - 0040

RICHTLIJN 95/50/EG  VAN DE RAAD van 6 oktober 1995 betreffende uniforme procedures voor de controle op het vervoer van  gevaarlijke goederen over de wegDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel  75, Gezien het voorstel van de Commissie  (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (2), Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag  (3), Overwegende dat de Gemeenschap een aantal maatregelen heeft vastgesteld welke gericht zijn op de  verwezenlijking van een interne markt die een ruimte zonder grenzen omvat waarbinnen het vrije  verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal overeenkomstig de bepalingen van het Verdrag  wordt verzekerd; Overwegende dat de controles betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg worden  verricht overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 4060/89 van de Raad van 21 december 1989 inzake de  afschaffing van controles aan de grenzen van de Lid-Staten voor wegvervoer en binnenvaart  (4) en  Verordening (EEG) nr. 3912/92 van de Raad van 17 december 1992 inzake in de Gemeenschap in het  wegvervoer en de binnenvaart uitgevoerde controles van in een derde land ingeschreven of tot het  verkeer toegelaten vervoermiddelen  (5); Overwegende dat de Raad op 21 november 1994 Richtlijn 94/55/EG betreffende de onderlinge aanpassing  van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg  (6)  heeft aangenomen en dat het derhalve wenselijk is de procedures voor de controle op dit soort  vervoer, alsmede de respectieve definities te harmoniseren, teneinde het verifiëren van de naleving  van de aldus vastgelegde veiligheidsnormen doeltreffender te maken; Overwegende dat het van belang is dat de Lid-Staten zorgen voor voldoende controle op hun gehele  grondgebied, maar tegelijkertijd zoveel mogelijk vermijden dat de controles van de betrokken  voertuigen sterk toenemen; Overwegende dat met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel een maatregel van de Gemeenschap  aldus nodig lijkt om de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen te verbeteren; Overwegende dat de controles dienen te worden uitgevoerd aan de hand van een lijst van  gemeenschappelijke elementen, die in de gehele Gemeenschap op dit vervoer van toepassing is; Overwegende dat het voorts wenselijk is een lijst vast te stellen van inbreuken die door alle  Lid-Staten als voldoende ernstig worden beschouwd om, ten aanzien van de voertuigen die ze hebben  begaan, naar gelang van de omstandigheden of de veiligheidseisen passende maatregelen te treffen,  met inbegrip van het eventueel ontzeggen van toegang tot de Gemeenschap aan die voertuigen; Overwegende dat, met het oog op een betere naleving van de veiligheidsnormen voor het vervoer van  gevaarlijke goederen over de weg, het wenselijk is controles te voorzien in de ondernemingen,  hetzij preventief hetzij wanneer langs de weg belangrijke inbreuken op de wetgeving betreffende het  vervoer van gevaarlijke goederen zijn vastgesteld; Overwegende dat bedoelde controles betrekking moeten hebben op al het vervoer van gevaarlijke  goederen over de weg dat volledig of gedeeltelijk op het grondgebied van de Lid-Staten plaatsheeft,  ongeacht de plaats van herkomst of bestemming van de goederen dan wel het land van inschrijving van  het voertuig; Overwegende dat, in geval van ernstige of herhaalde inbreuken, aan de bevoegde autoriteiten van de  Lid-Staat van inschrijving van het voertuig of van vestiging van de onderneming kan worden verzocht  om passende maatregelen te treffen en de Lid-Staat die dit verzoek heeft ingediend op de hoogte te  stellen van het gevolg dat hieraan is gegeven; Overwegende dat de toepassing van deze richtlijn moet worden gevolgd op basis van een door de  Commissie in te dienen verslag, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1.  Deze richtlijn is van toepassing op de controles van de  Lid-Staten op het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met voertuigen die zich op hun  grondgebied in het verkeer bevinden of binnenkomen uit een derde land. Zij is niet van toepassing op het vervoer van gevaarlijke goederen met voertuigen die toebehoren  aan de strijdkrachten of onder hun verantwoordelijkheid vallen. 2.  De bepalingen van deze richtlijn laten evenwel het recht van de Lid-Staten onverlet om, met  inachtneming van het Gemeenschapsrecht, controle uit te oefenen op het nationale en internationale  vervoer van gevaarlijke goederen op hun grondgebied door voertuigen die buiten de werkingssfeer van  deze richtlijn vallen. Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: -  voertuig: ieder voor deelname aan het wegverkeer bestemd compleet of niet-compleet motorvoertuig  op ten minste vier wielen met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25  km/h, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich over rails  voortbewegen, landbouw- en bosbouwtrekkers en alle mobiele machines; -  gevaarlijke goederen: goederen welke als zodanig worden vermeld in de Richtlijn 94/55/EG; -  vervoer: ieder vervoer over de weg door voertuigen, dat geheel of gedeeltelijk plaatsvindt via  het openbare wegennet op het grondgebied van een Lid-Staat, met inbegrip van de werkzaamheden in  verband met het laden en lossen, die vallen onder Richtlijn 94/55/EG, onverminderd de wettelijke  regelingen van de Lid-Staten inzake de uit deze werkzaamheden voortvloeiende aansprakelijkheid; -  onderneming: iedere natuurlijke persoon, iedere rechtspersoon, met of zonder winstoogmerk,  iedere vereniging of groepering van personen zonder rechtspersoonlijkheid en met of zonder  winstoogmerk, alsmede iedere onder de overheid ressorterende instelling met een eigen  rechtspersoonlijkheid of afhangende van een instantie met rechtspersoonlijkheid, die zich  bezighoudt met hetzij het vervoeren, laden, lossen of laten vervoeren van gevaarlijke goederen,  hetzij het tijdelijk opslaan, bijeenbrengen, verpakken of in ontvangst nemen van dergelijke  goederen in het kader van een vervoersactiviteit, en die zich op het grondgebied van de Gemeenschap  bevindt; -  controle: iedere controle of iedere inspectie, verificatie of formaliteit die door de bevoegde  instanties wordt uitgevoerd om redenen die verband houden met de veiligheid van het vervoer van  gevaarlijke goederen. Artikel 3 1.  De Lid-Staten dragen er zorg voor dat een representatief deel van het vervoer van  gevaarlijke goederen over de weg wordt onderworpen aan de controles in het kader van deze  richtlijn, teneinde de overeenstemming van het vervoer met de wetgeving inzake het vervoer van  gevaarlijke goederen over de weg te verifiëren. 2.  Deze controles worden verricht op het grondgebied van een Lid-Staat overeenkomstig artikel 3  van Verordening (EEG) nr. 4060/89 en artikel 1 van Verordening (EEG) nr. 3912/92. Artikel 4 1.  Om de controles uit hoofde van deze richtlijn uit te voeren, gebruiken de  Lid-Staten de controlelijst van bijlage I. Een exemplaar van de controlelijst of een door de  controle-instantie opgesteld bewijs van de verrichte controle moet aan de bestuurder van het  voertuig worden afgegeven en desgevraagd worden overgelegd, teneinde latere controles zoveel  mogelijk te vereenvoudigen of te vermijden. Dit lid laat het recht van de Lid-Staten om ad hoc  specifieke controles uit te voeren onverlet. 2.  De controles worden uitgevoerd door middel van steekproeven en omvatten zoveel mogelijk een  groot deel van het wegennet. 3.  De plaats voor de controleposten wordt zodanig gekozen dat het mogelijk is de voertuigen die in  overtreding zijn, opnieuw met de voorschriften in overeenstemming te brengen of, wanneer de  controle-instantie zulks nodig acht, ter plaatse of op een daartoe door bedoelde instantie  aangewezen plaats een doorrijverbod op te leggen, zonder dat de veiligheid daardoor in gevaar wordt  gebracht. 4.  Zo nodig, en op voorwaarde dat de veiligheid daardoor niet in gevaar wordt gebracht, kunnen van  de vervoerde produkten monsters worden genomen met het oog op het onderzoek ervan door laboratoria  die door de bevoegde instantie zijn erkend. 5.  De controles mogen niet langer duren dan redelijk is. Artikel 5 Onverminderd andere eventueel toe te passen sancties kan, wanneer tijdens het vervoer  van gevaarlijke goederen over de weg een of meer van de met name in bijlage II vermelde inbreuken  op de veiligheidsnormen zijn vastgesteld, ter plaatse of op een daartoe door de controle-instanties  aangewezen plaats, aan de betrokken voertuigen een doorrijverbod worden opgelegd en kan de  verplichting worden opgelegd dat zij vóór het voortzetten van de reis in overeenstemming met de  voorschriften worden gebracht ofwel is het mogelijk dat er naar gelang van de omstandigheden of  veiligheidseisen andere passende maatregelen, met inbegrip van een eventuele weigering van toegang  van deze voertuigen tot de Gemeenschap, worden toegepast. Artikel 6 1.  Controles kunnen eveneens plaatshebben in de ondernemingen, preventief of wanneer  inbreuken welke een gevaar vormen voor de veiligheid van het vervoer van gevaarlijke goederen,  langs de weg zijn vastgesteld. 2.  Deze controles moeten erop gericht zijn te verzekeren dat de veiligheidsvoorwaarden waaronder  het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg plaatsheeft, in overeenstemming zijn met de ter  zake toepasselijke wetgeving. Wanneer een of meer van de met name in bijlage II vermelde inbreuken zijn vastgesteld op het gebied  van het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, moet het betrokken vervoer vóór het verlaten  van de onderneming in overeenstemming met de voorschriften zijn gebracht of zal het voorwerp zijn  van andere passende maatregelen. Artikel 7 1.  De Lid-Staten verlenen elkaar met het oog op de juiste toepassing van deze  richtlijn de nodige bijstand. 2.  Door een niet in de betrokken Lid-Staat ingeschreven voertuig of gevestigde onderneming  gepleegde ernstige of herhaalde inbreuken welke een gevaar voor de veiligheid van het vervoer van  gevaarlijke goederen opleveren, dienen te worden gemeld aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat  van inschrijving van het voertuig of van vestiging van de onderneming. De bevoegde instanties van de Lid-Staat waar een ernstige of herhaalde inbreuk is vastgesteld,  kunnen de bevoegde instanties van de Lid-Staat van inschrijving van het voertuig of van vestiging  van de onderneming verzoeken tegen de overtreder(s) passende maatregelen te treffen. Laatstgenoemde instanties doen aan de bevoegde instanties van de Lid-Staat waar de inbreuken zijn  vastgesteld mededeling van de maatregelen die eventueel tegen de vervoerder of de onderneming zijn  getroffen. Artikel 8 Indien de vaststellingen bij de controle langs de weg van een in een andere Lid-Staat  ingeschreven voertuig aanleiding geven tot het vermoeden dat ernstige of herhaalde inbreuken zijn  gepleegd welke tijdens de controle door het ontbreken van de noodzakelijke voorzieningen niet  kunnen worden aangetoond, verlenen de bevoegde instanties van de betrokken Lid-Staten elkaar met  het oog op verduidelijking van de situatie de nodige bijstand. Indien de bevoegde Lid-Staat daartoe  een controle in de onderneming uitvoert, worden de resultaten van die controle ter kennis van de  andere betrokken Lid-Staat gebracht. Artikel 9 1.  Elke Lid-Staat zendt de Commissie voor ieder kalenderjaar, uiterlijk twaalf maanden  na het einde daarvan, een verslag over de toepassing van deze richtlijn. Dit verslag wordt volgens  het model van bijlage III opgesteld en bevat de volgende gegevens: -  zo mogelijk een op telling of schatting gebaseerd overzicht van het vervoer van gevaarlijke  goederen over de weg (in vervoerde ton of tonkilometers); -  het aantal uitgevoerde controles; -  het aantal gecontroleerde voertuigen, per land van inschrijving (betrokken Lid-Staat, andere  Lid-Staten of derde Staten); -  het aantal vastgestelde inbreuken en soorten inbreuken; -  aantal en soort van de opgelegde sancties. 2.  Voor het eerst in 1999, en vervolgens ten minste om de drie jaar, zendt de Commissie naar het  Europees Parlement en naar de Raad een verslag over de wijze waarop de Lid-Staten deze richtlijn  toepassen, gelet op de in lid 1 bedoelde gegevens. Artikel 10 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in  werking treden om vóór 1 januari 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede  die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 11 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad  van de Europese Gemeenschappen. Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 6 oktober 1995. Voor de Raad De Voorzitter J. BORRELL FONTELLES  BIJLAGE I >BEGIN VAN DE GRAFIEK>EG-CONTROLELIJST 1.  Plaats van controle:    2.  Datum:    3.  Tijd:    4.  Nationaliteitskenmerk en inschrijvingsnummer van het voertuig:    5.  Nationaliteitskenmerk en inschrijvingsnummer van de aanhangwagen/oplegger:    6.  Voertuigtype:    vrachtwagen    aanhangercombinatie    opleggercombinatie met laadbak 7.  Onderneming die het vervoer uitvoert, en adres:     8.  Nationaliteit:    9.  Bestuurder:    10.  Bijrijder:    11.  Afzender en adres; plaats van laden  (1)     12.  Ontvanger en adres; plaats van lossen  (1)     13.  Brutomassa van gevaarlijke goederen per vervoerseenheid:    14.  Maximale hoeveelheid van randnummer 10  011 overschreden    ja    nee 15.  Wijze van vervoer:   vaste tank    losse tank    tankcontainer    batterij van recipiënten   los    container    stukgoed Documenten in het voertuig 16.  Vervoersdocument(en)/begeleidend(e) document(en):   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk     niet van toepassing 17.  Schriftelijke instructies:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 18.  Bilaterale/multilaterale overeenkomst/nationale vergunning:   gecontroleerd    vastgestelde  inbreuk    niet van toepassing 19.  Certificaat van goedkeuring van de voertuigen:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet  van toepassing 20.  Getuigschrift betreffende de opleiding van de bestuurder:   gecontroleerd    vastgestelde  inbreuk    niet van toepassing Het voertuig met betrekking tot het verkeer  21.  Goederen mogen worden vervoerd:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 22.  Bulkvervoer:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 23.  Vervoer in tanks:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 24.  Vervoer per container:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 25.  Goederen mogen met het voertuigtype worden vervoerd:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk     niet van toepassing 26.  Verbod van samenlading:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 27.  Behandeling en stuwing van de vracht  (2):   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van  toepassing 28.  Er is lekkage of de colli zijn beschadigd  (2):   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk     niet van toepassing 29.  UNO-nummer/etikettering van de colli/UNO-verpakkingscode  (1)  (2):   gecontroleerd     vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 30.  Bebording van het voertuig en/of van de container:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk     niet van toepassing 31.  Gevaarsetiket(ten) tank- of bulkvervoer:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van  toepassing Uitrusting van het voertuig  32.  Gereedschapstas voor noodreparaties:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van  toepassing 33.  Ten minste één wielblok per voertuig:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van  toepassing 34.  Twee oranje lampen:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 35.  Brandblusapparaat(apparaten):   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet van toepassing 36.  Uitrusting ter bescherming van de bestuurder:   gecontroleerd    vastgestelde inbreuk    niet  van toepassing  37.  Diversen/opmerkingen: 38.  Controlerende instantie/beambte >EIND VAN DE GRAFIEK> BIJLAGE II INBREUKEN In het kader van deze richtlijn worden met name de volgende  gevallen beschouwd als inbreuken: 1.  de goederen mogen niet worden vervoerd; 2.  het ontbreken van een verklaring van de verzender over het conform zijn van de stoffen en van  de verpakking voor het vervoer; 3.  het voertuig vertoont, bij de controle, lekkage van gevaarlijke stoffen ten gevolge van het  niet hermetisch gesloten zijn van de tanks of van de verpakking; 4.  het certificaat van goedkeuring van het voertuig ontbreekt of is niet-reglementair; 5.  de passende oranje borden ontbreken of zijn niet-reglementair; 6.  de veiligheidsinstructies ontbreken of zijn ontoereikend; 7.  het voertuig of de verpakking is ongeschikt; 8.  de bestuurder beschikt niet over een voorgeschreven vakbekwaamheidscertificaat voor het vervoer  van gevaarlijke goederen over de weg; 9.  er zijn geen brandblusapparaten in het voertuig; 10.  de voorgeschreven gevaarsetiketten ontbreken op de voertuigen of colli; 11.  het vervoersdocument/begeleidend document ontbreekt of de verklaringen betreffende de  vervoerde gevaarlijke goederen zijn niet-reglementair; 12.  de bilaterale/multilaterale overeenkomst ontbreekt of de overeenkomst is niet-reglementair; 13.  de tank is te hoog gevuld.  BIJLAGE III STANDAARDMODEL VOOR HET OPSTELLEN VAN HET AAN DE COMMISSIE TE ZENDEN VERSLAG  OVER INBREUKEN EN SANCTIES >BEGIN VAN DE GRAFIEK>Lid-Staat:   Jaar: .................... Uitgevoerde controles langs de weg   Voertuigen ingeschreven op het grondgebied  (1)  van betrokken Lid-Staat van andere Lid-Staten van de Gemeenschap van derde Staten Totaal      Aantal gecontroleerde voertuigen          Aantal vastgestelde inbreuken, per soort inbreuk          Aantal en soort opgelegde sancties          (1)  Voor de toepassing van deze bijlage is het land van inschrijving het land waar het  motorvoertuig is ingeschreven. >EIND VAN DE GRAFIEK>


Avis juridique important

|

31996L0089

Richtlijn 96/89/EG van de Commissie van 17 december 1996 tot wijziging van Richtlijn 95/12/EG houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke wasmachines betreft (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 338 van 28/12/1996 blz. 0085 - 0085

RICHTLIJN 96/89/EG VAN DE COMMISSIE van 17 december 1996 tot wijziging van Richtlijn 95/12/EG houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke wasmachines betreft (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproduktinformatie van huishoudelijke apparaten (1), inzonderheid op de artikelen 9 en 12,Gelet op Richtlijn 95/12/EG van de Commissie van 23 mei 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 92/75/EEG wat de etikettering van het energieverbruik van huishoudelijke wasmachines betreft (2),Overwegende dat op basis van de huidige meetmethodes en van de beschikbare informatie wasmachines zonder een ingebouwde voorziening voor het verwarmen van water niet van een passende etikettering kunnen worden voorzien; dat dergelijke toestellen bijgevolg van de toepassing van Richtlijn 95/12/EG moeten worden uitgezonderd;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het uit hoofde van artikel 10 van Richtlijn 92/75/EEG opgerichte comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 In artikel 1, lid 1, van Richtlijn 95/12/EG wordt aan de lijst van huishoudelijke wasmachines die niet onder de toepassing van die richtlijn vallen, de volgende categorie toegevoegd:"- tot en met 30 juni 1998, machines zonder ingebouwde voorziening voor het verwarmen van water.".Artikel 2 1. De Lid-Staten dragen zorg voor aanneming en bekendmaking van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om voor 15 april 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 15 mei 1997.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van alle maatregelen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied treffen.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 17 december 1996.Voor de CommissieChristos PAPOUTSISLid van de Commissie(1) PB nr. L 297 van 13. 10. 1992, blz. 16.(2) PB nr. L 136 van 21. 6. 1995, blz. 1.