title: Richtlijn 2006/119/EG van de Commissie van 27 november 2006 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlĳn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de verwarming van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               28.11.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 330/12

         RICHTLIJN 2006/119/EG VAN DE COMMISSIE
   van 27 november 2006
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlĳn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de verwarming van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), en met name op artikel 13, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad (2) is een van de bijzondere richtlijnen in het kader van de bij Richtlijn 70/156/EEG vastgestelde EG-typegoedkeuringsprocedure. Richtlijn 2001/56/EG bevat voorschriften voor de typegoedkeuring van voertuigen die met een verwarmingssysteem op brandstof zijn uitgerust en van verwarmingssystemen op brandstof als onderdeel.

               (2)

               Reglement nr. 122 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende de goedkeuring van voertuigen van de categorieën M, N en O wat hun verwarmingssysteem betreft is in werking getreden op 18 januari 2006. Omdat het reglement van toepassing is op de Gemeenschap, moeten de voorschriften van Richtlijn 2001/56/EG en die van VN/ECE-Reglement nr. 122 worden gelijkgetrokken. Daarom worden de specifieke voorschriften van bijlage 9 bij VN/ECE-Reglement nr. 122 betreffende het verwarmingssysteem van voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren, opgenomen in Richtlijn 2001/56/EG.

               (3)

               Richtlijn 2001/56/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijziging van Richtlijn 2001/56/EG
   Richtlijn 2001/56/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   Overgangsbepalingen
   1.   Met betrekking tot een type voertuig dat is uitgerust met een verwarmingssysteem op LPG dat voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met verwarmingssystemen, met ingang van 1 oktober 2007:

               a)

               niet weigeren EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen;

               b)

               de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van een voertuig van dat type niet verbieden.

         2.   Met betrekking tot een type verwarmingssysteem op LPG als onderdeel dat voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, mogen de lidstaten met ingang van 1 oktober 2007:

               a)

               niet weigeren EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen;

               b)

               de verkoop of de ingebruikname van een onderdeel van dat type niet verbieden.

         3.   Met ingang van 1 april 2008 weigeren de lidstaten EG-typegoedkeuring te verlenen en mogen zij weigeren nationale typegoedkeuring te verlenen voor een type voertuig met een verwarmingssysteem op LPG of een type verwarmingssysteem op LPG als onderdeel, dat niet voldoet aan de voorschriften van Richtlijn 2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 september 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 4
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 november 2006.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/40/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 161 van 14.6.2006, blz. 12).

      (2)  PB L 292 van 9.11.2001, blz. 21. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/78/EG van de Commissie (PB L 231 van 30.6.2004, blz. 69).

      BIJLAGE
      Richtlijn 2001/56/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  De volgende regel wordt toegevoegd aan het einde van de „Lijst van bijlagen”:

                              „Bijlage IX

                           Aanvullende bepalingen van toepassing op bepaalde voertuigen zoals gedefinieerd in Richtlijn 94/55/EG”.

                  2)

                  Bijlage VIII wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              De titel van deel 1 wordt vervangen door:„1.   VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG VOOR GEBRUIK IN MOTORVOERTUIGEN OP DE WEG”.

                              b)

                              Punt 1.1.6.2 wordt vervangen door:

                                          „1.1.6.2.

                                          bij een loskoppeling door ongeval geen ongecontroleerd LPG-verlies kan ontstaan. Om de LPG-stroom tegen te houden, wordt direct achter of in de op de cilinder of tank gemonteerde drukregelaar een inrichting geïnstalleerd; als de drukregelaar verder van de cilinder of de tank is gemonteerd, wordt een dergelijke inrichting direct voor de slang of leiding van de cilinder of tank geïnstalleerd en wordt in of achter de drukregelaar nog een inrichting geïnstalleerd.”.

                              c)

                              De titel van deel 2 wordt vervangen door:„2.   VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG DIE UITSLUITEND VOOR STATIONAIR GEBRUIK ZIJN BESTEMD IN MOTORVOERTUIGEN EN AANHANGWAGENS DAARVAN”.

                  3)

                  De volgende bijlage IX wordt toegevoegd:

                     „BIJLAGE IX
                     AANVULLENDE BEPALINGEN VAN TOEPASSING OP BEPAALDE VOERTUIGEN ZOALS GEDEFINIEERD IN RICHTLIJN 94/55/EG (1)

                     1.   TOEPASSINGSGEBIED
                     Deze bijlage is van toepassing op voertuigen waarvoor de in Richtlijn 94/55/EG vastgestelde specifieke voorschriften inzake verwarmingssystemen op brandstof en de installatie ervan gelden.
                     2.   DEFINITIES
                     De voertuigaanduidingen EX/II, EX/III, AT, FL en OX in deze bijlage zijn zoals gedefinieerd in hoofdstuk 9.1 van bijlage B bij Richtlijn 94/55/EG.
                     3.   TECHNISCHE BEPALINGEN
                     3.1.   Algemeen (voertuigen van de categorieën EX/II, EX/III, AT, FL en OX)
                     3.1.1.   De verwarmingssystemen op brandstof en het traject van de uitlaatgassen moeten zo ontworpen, geplaatst, beschermd of afgedekt zijn dat het risico dat de lading opwarmt of ontvlamt, aanvaardbaar is. Aan dit voorschrift wordt geacht te zijn voldaan als de brandstoftank en het uitlaatsysteem van de installatie voldoen aan de voorwaarden van de punten 3.1.1.1 en 3.1.1.2. De naleving van deze voorwaarden wordt geverifieerd op het complete voertuig.
                     3.1.1.1.   Alle tanks die de installatie van brandstof voorzien, moeten aan de volgende voorschriften beantwoorden:

                                 a)

                                 in het geval van lekken moet de brandstof op de grond terechtkomen zonder met hete delen van het voertuig of de lading in contact te komen;

                                 b)

                                 met benzine gevulde brandstoftanks moeten voorzien zijn van een doeltreffende vlamdemper aan de vulopening of van een afsluiting waarmee de opening hermetisch kan worden afgesloten.

                           3.1.1.2.   Het uitlaatsysteem en de uitlaatpijpen moeten zo gericht of beschermd zijn dat er geen gevaar is voor opwarming of ontvlamming van de lading. Als delen van het uitlaatsysteem zich direct onder de brandstoftank (diesel) bevinden, moet een vrije ruimte van minstens 100 mm zijn gerespecteerd of moeten die delen door een hitteschild zijn afgeschermd.
                     3.1.2.   Het verwarmingssysteem op brandstof moet manueel worden ingeschakeld. Programmeersystemen zijn verboden.
                     3.2.   Voertuigen van de categorieën EX/II en EX/III
                     Verwarmingssystemen op gasvormige brandstoffen zijn niet toegestaan.
                     3.3.   Voertuigen van categorie FL
                     3.3.1.   De verwarmingssystemen op brandstof moeten minstens volgens de volgende methoden kunnen worden uitgeschakeld:

                                 a)

                                 opzettelijke manuele uitschakeling vanaf de bestuurdersplaats;

                                 b)

                                 het stilleggen van de motor van het voertuig; in dit geval mag het verwarmingssysteem door de bestuurder opnieuw manueel worden ingeschakeld;

                                 c)

                                 het opstarten van een aanvoerpomp op het motorvoertuig voor de gevaarlijke goederen die worden vervoerd.

                           3.3.2.   Nadat de verwarmingssystemen op brandstof zijn uitgeschakeld, mogen zij nog even blijven nawerken. Voor de methoden van punt 3.3.1, onder b) en c), moet de toevoer van verbrandingslucht door passende maatregelen worden onderbroken nadat het systeem maximaal 40 seconden is blijven nawerken. Er mag alleen gebruik worden gemaakt van verwarmingssystemen waarvoor is aangetoond dat de warmtewisselaar voor zijn normale levensduur bestand is tegen de beperkte nawerkingscyclus van 40 s.

                     (1)  PB L 319 van 21.12.1994, blz. 7.”."


Avis juridique important

|

31989L0459

Richtlijn 89/459/EEG van de Raad van 18 juli 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de diepte van de groeven in luchtbanden van bepaalde categorieën motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 226 van 03/08/1989 blz. 0004 - 0004 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 3 blz. 0181  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 3 blz. 0181

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 18 juli 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de diepte van de groeven in luchtbanden van bepaalde categorieen motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 89/459/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 75,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat de Raad en de Vertegenwoordigers van de Regeringen der Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, op 19 december 1984 een resolutie betreffende de verkeersveiligheid ( 4 ) hebben aangenomen, waarin de Commissie wordt verzocht voorstellen  op dit gebied bij de Raad in te dienen;  Overwegende dat het geven van voorschriften voor de minimale diepte van de groeven in luchtbanden, howel het een bijzonder en specifiek probleem is, toch past in het kader van de doelstellingen en werkzaamheden van 1986, het Jaar van de  Verkeersveiligheid in de Gemeenschap;  Overwegende dat het Europese Parlement op 18 februari 1986 een resolutie heeft aangenomen betreffende een programma van de Gemeenschap voor het Jaar van de Verkeersveiligheid - 1986 - ( 5 ), waarin de diepte van de groeven in luchtbanden wordt genoemd als  één van de punten ten aanzien waarvan zo spoedig mogelijk communautaire bepalingen dienen te worden vastgesteld;  Overwegende dat dergelijke bepalingen voor een grotere mate van veiligheid dienen te zorgen;  Overwegende dat de nationale voorschriften met betrekking tot de minimale groefdiepte van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen en dat als gevolg hiervan de automobilist problemen ondervindt met betrekking tot de naleving van de verkeersregels wanneer hij  met zijn voertuig op het grondgebied van de verschillende Lid-Staten rijdt;  Overwegende dat harmonisatie van deze voorschriften het vrije verkeer van voertuigen en het personenverkeer tussen de Lid-Staten kan vergemakkelijken en kan bijdragen tot de opheffing van handelsbelemmeringen en van concurrentievervalsingen .  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de luchtbanden van voertuigen van de categorieën M1, N1, O1 en O2 als gedefinieerd in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge  aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 6 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/403/EEG ( 7 ), gedurende de volledige gebruiksduur op de weg in de hoofdgroeven van het  loopvlak een diepte van ten minste 1,6 mm hebben .  Onder "hoofdgroeven'' worden verstaan de brede groeven in het middelste deel van het loopvlak dat ongeveer drie vierde van de breedte daarvan inneemt .  Artikel 2 De Lid-Staten kunnen na raadpleging van de Commissie voertuigen die van historisch belang zijn verklaard en die oorspronkelijk uitgerust waren met luchtbanden of andere banden die in nieuwe staat een groefdiepte van minder dan 1,6 mm hadden,  van de werkingsfeer van deze richtlijn uitsluiten of onderwerpen aan speciale bepalingen, mits deze voertuigen met dergelijke banden zijn uitgerust, onder bijzondere voorwaarden worden gebruikt en weinig of niet op de openbare weg komen .  Artikel 3 Na raadpleging van de Commissie gaan de Lid-Staten vóór 1 juni 1991 over tot vaststelling en bekendmaking van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die nodig zijn om vóór 1 januari 1992 aan deze richtlijn te voldoen . De Lid-Staten  delen de Commissie de tekst van de bepalingen mede die zij ter toepassing van deze richtlijn vaststellen .  Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 18 juli 1989 .  Voor de Raad De Voorzitter R . DUMAS   ( 1 ) PB nr . C 279 van 17 . 10 . 1987, blz . 5 . ( 2 ) PB nr . C 47 van 27 . 2 . 1989, blz . 185 . ( 3 ) PB nr . C 80 van 28 . 3 . 1988, blz . 22 . ( 4 ) PB nr . C 341 van 21 . 12 . 1984, blz . 1 . ( 5 ) PB nr . C 68 van 24 . 3 . 1986, blz . 35 . ( 6 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970, blz . 1 . ( 7 ) PB nr . L 220 van 8 . 8 . 1987, blz . 44 .


title: Richtlijn 2010/30/EU van het Europees Parlement en de Raad van 19 mei 2010 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten  (Voor de EER relevante tekst )

text:
               18.6.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 153/1

         RICHTLIJN 2010/30/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 19 mei 2010
   betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van energiegerelateerde producten
   (herschikking)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 194, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comite van de Regio’s,
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 92/75/EEG van de Raad van 22 september 1992 betreffende de vermelding van het energieverbruik en het verbruik van andere hulpbronnen op de etikettering en in de standaardproductinformatie van huishoudelijke apparaten (3) is ingrijpend gewijzigd (4). Aangezien nieuwe wijzigingen nodig zijn, dient ter wille van de duidelijkheid tot herschikking van deze verordening te worden overgegaan.

               (2)

               Het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG is beperkt tot huishoudelijke apparaten. De mededeling van de Commissie van 16 juli 2008 over het actieplan inzake duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid is aangetoond dat de uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 92/75/EEG tot alle energiegerelateerde producten die tijdens hun gebruik een significant direct of indirect effect hebben op het energieverbruik, kan leiden tot sterkere synergieën tussen de bestaande wetgevende maatregelen, en met name Richtlijn 2009/125/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 oktober 2009 betreffende de totstandbrenging van een kader voor het vaststellen van eisen inzake ecologisch ontwerp voor energiegerelateerde producten (5). Deze richtlijn laat de toepassing van Richtlijn 2009/125/EG onverlet. Deze richtlijn maakt samen met laatstgenoemde richtlijn en andere instrumenten van de Unie deel uit van een ruimer wetgevingskader en leidt, in de context van een holistische aanpak tot extra energiebesparingen en milieuvoordelen.

               (3)

               In de conclusies van het voorzitterschap van de Europese Raad van 8 en 9 maart 2007 wordt beklemtoond dat de energie-efficiëntie in de Unie moet worden verhoogd teneinde te komen tot een besparing van 20 % van het energieverbruik van de Unie voor 2020, worden streefcijfers vastgesteld voor de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen op EU-niveau en de reductie van de broeikasgasemissies, en wordt opgeroepen tot een volledige en snelle uitvoering van de hoofdprioriteiten die zijn bepaald in de mededeling van de Commissie van 19 oktober 2006 met als titel „Actieplan voor energie-efficiëntie — Het potentieel realiseren”. Het actieplan vestigde de aandacht op de enorme mogelijkheden tot energiebesparing in de sector van de producten.

               (4)

               Het verbeteren van de efficiëntie van energiegerelateerde producten doordat de consument met kennis van zaken een keuze maakt, komt ten goede aan de economie van de Europese Unie in het algemeen.

               (5)

               De verstrekking van nauwkeurige, zinnige en vergelijkbare informatie over het specifieke energieverbruik van energiegerelateerde producten moet de eindgebruiker ertoe aanzetten te kiezen voor producten die tijdens hun gebruik minder energie of andere essentiële hulpbronnen verbruiken of het energieverbruik indirect doen dalen, zodat fabrikanten ertoe worden gebracht maatregelen te nemen om het energieverbruik en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van de producten die zij vervaardigen, te verminderen; hierdoor moet indirect ook een efficiënt gebruik van deze producten worden gestimuleerd, teneinde bij te dragen tot het EU-streefcijfer van 20 % energie-efficiëntie. De werking van de markt alleen, zonder deze informatie, kan het rationele gebruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen voor deze producten niet afdoende bevorderen.

               (6)

               Gememoreerd wordt dat er wetgeving van de Unie en nationale wetgeving bestaat die bepaalde rechten toekent aan consumenten wat betreft aangekochte producten, onder meer het recht op schadevergoeding of op vervanging van het product.

               (7)

               De Commissie dient een prioriteitenlijst op te stellen van de energiegerelateerde producten die onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn kunnen vallen. Die lijst kan worden opgenomen in het werkplan als bedoeld in Richtlijn 2009/125/EG.

               (8)

               Informatie speelt een sleutelrol bij de werking van de markt en het is derhalve nodig voor alle producten van hetzelfde type een uniform etiket in te voeren, potentiële klanten gestandaardiseerde aanvullende informatie te verschaffen over de kosten inzake energie en het verbruik van andere essentiële hulpbronnen van deze producten en maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat ook potentiële eindgebruikers die het product niet uitgestald zien en dus geen gelegenheid hebben het etiket te bekijken, deze informatie krijgen; om efficiënt en doeltreffend te zijn, moet het etiket voor de eindgebruiker gemakkelijk herkenbaar, eenvoudig en beknopt zijn. Hiertoe moet de bestaande lay-out van het etiket worden gehandhaafd als basis om de eindgebruikers te informeren over de energie-efficiëntie van producten. Informatie over het energieverbruik en andere informatie over de producten moet worden verkregen door metingen volgens geharmoniseerde normen en methoden.

               (9)

               Zoals wordt opgemerkt in de effectbeoordeling van de Commissie die het voorstel voor een richtlijn begeleidt, is de energie-etiketteringsregeling als model gevolgd in verschillende landen over de hele wereld.

               (10)

               De lidstaten zien regelmatig toe op de naleving van deze richtlijn, en nemen de relevante informatie op in het verslag dat zij uit hoofde van deze richtlijn om de vier jaar moeten indienen bij de Commissie, in het bijzonder wat de verantwoordelijkheden van leveranciers en handelaars betreft.

               (11)

               Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten (6) bevat algemene bepalingen over markttoezicht in verband met het verhandelen van producten. Teneinde de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken, voorziet deze richtlijn in nadere bepalingen op dat gebied. Die bepalingen stroken met Verordening (EG) nr. 765/2008.

               (12)

               Een systeem op een louter vrijwillige basis zou ertoe leiden dat slechts sommige producten zouden worden geëtiketteerd of van standaardproductinformatie zouden worden voorzien, met het risico dat dit sommige eindgebruikers in verwarring brengt, of zelfs dat onjuiste informatie wordt verschaft. De huidige maatregelen moeten er derhalve toe leiden dat bij alle betrokken producten het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door middel van etikettering en standaardproductinformatie is aangegeven.

               (13)

               Energiegerelateerde producten hebben een direct of indirect effect op het verbruik van een grote verscheidenheid van energievormen tijdens het gebruik, waarbij elektriciteit en gas de belangrijkste zijn. Deze richtlijn moet derhalve van toepassing zijn op alle energiegerelateerde producten die een direct of indirect effect hebben op het verbruik van gelijk welke vorm van energie tijdens het gebruik.

               (14)

               Energiegerelateerde producten die een significant direct of indirect effect op het energieverbruik hebben of, waar van toepassing, op het verbruik van essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik en die voldoende mogelijkheden bieden voor een hogere efficiëntie, dienen te worden opgenomen in een gedelegeerde handeling, waarbij de verstrekking van informatie via etikettering de eindgebruikers ertoe kan aanzetten efficiëntere producten te kopen.

               (15)

               Teneinde tegemoet te komen aan de doelstellingen van de Unie inzake klimaatverandering en energiezekerheid, en gelet op het feit dat de totale hoeveelheid energie die door producten wordt verbruikt naar verwachting verder zal blijven toenemen op de langere termijn, zouden de uit hoofde van deze richtlijn genomen gedelegeerde handelingen op het etiket ook, waar van toepassing, het hoge totale energieverbruik van het product kunnen beklemtonen.

               (16)

               Een aantal lidstaten hant eert een aankoopbeleid waarbij de aanbestedende diensten verplicht worden energie-efficiënte producten aan te kopen. Een aantal lidstaten biedt ook stimulansen voor energie-efficiënte producten. De criteria voor producten om in aanmerking te komen voor openbare aanbestedingen of stimulansen verschillen sterk van lidstaat tot lidstaat. Gebruikmaken van prestatieklassen voor specifieke producten, zoals bepaald in de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, kan de versnippering van openbare aanbestedingen en stimulansen tegengaan en de opmars van efficiënte producten bevorderen.

               (17)

               De door de lidstaten geboden stimulansen voor efficiënte producten kunnen de vorm aannemen van staatssteun. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het resultaat van enigerlei toekomstige, uit hoofde van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) ingeleide procedure inzake dergelijke stimulansen en heeft geen betrekking op en fiscale of budgettaire aangelegenheden. De lidstaten kunnen vrij beslissen over de aard van die stimulansen.

               (18)

               De bevordering van energie-efficiënte producten via etikettering, openbare aanbestedingen en stimulansen mag geen afbreuk doen aan de algemene milieuprestaties of aan de werking van dergelijke producten.

               (19)

               De Commissie dient de bevoegdheid te worden verleend overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen met betrekking tot etikettering en standaardproductinformatie over het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen door energiegerelateerde producten tijdens het gebruik. Het is van bijzonder belang dat de Comissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passende raadplegingen vericht, ook op deskundigenniveau.

               (20)

               De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad regelmatig een synthese in te dienen van de door de lidstaten krachtens deze richtlijn uitgebrachte verslagen over handhavingsactiviteiten en de mate van naleving; in die synthese moet de Europese Unie als geheel en elke lidstaat apart aan bod komen.

               (21)

               De Commissie dient verantwoordelijk te zijn voor de bijwerking van de etiketteringsklassen, zodat ze voorspelbaar zijn voor de industrie en begrijpelijk voor de consument.

               (22)

               De technologische ontwikkeling en het gegeven dat bijkomende aanzienlijke energiebesparingen mogelijk blijken, kunnen naargelang van het betrokken product in mindere of meerdere mate een verdere productdifferentiatie nodig maken en een evaluatie van de classificatie rechtvaardigen; die evaluatie moet in het bijzonder de mogelijkheid omvatten om de indeling te wijzigen. Deze evaluatie moet zo snel mogelijk worden uitgevoerd in het geval van producten die door hun zeer innovatieve kenmerken een aanzienlijk bijdrage tot de energie-efficiëntie kunnen leveren.

               (23)

               De Commissie zal bij de evaluatie van de vorderingen en bij het uitbrengen van verslagen over de uitvoering van het actieplan voor duurzame consumptie en productie en een duurzaam industriebeleid in 2012 in het bijzonder nagaan of verdere maatregelen voor de verbetering van de energie- en milieuprestaties van producten nodig zijn, en zal daarbij onder meer de mogelijkheid onderzoeken om consumenten informatie te verstrekken over de koolstofvoetafdruk van producten of de milieueffecten van producten gedurende hun levenscyclus.

               (24)

               De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die ten opzichte van Richtlijn 92/75/EEG materieel zijn gewijzigd. De verplichting tot omzetting van de ongewijzigde bepalingen vloeit voort uit Richtlijn 92/75/EEG.

               (25)

               Bij de uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn dienen de lidstaten te voorkomen dat er maatregelen worden vastgesteld die nodeloos bureaucratische en omslachtige verplichtingen zouden kunnen opleggen aan de betrokken marktdeelnemers, in het bijzonder kleine en middelgrote ondernemingen.

               (26)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van Richtlijn 92/75/EEG onverlet te laten.

               (27)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (7) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Unie hun eigen tabellen op te stellen, die voor zover mogelijk het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Toepassingsgebied
   1.   Deze richtlijn biedt een kader voor de harmonisatie van nationale voorschriften met betrekking tot eindgebruikersinformatie, met name door middel van etikettering en verstrekking van standaard productinformatie over het energieverbruik en, waar van toepassing, het verbruik van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik, alsmede aanvullende informatie op dat gebied voor energiegerelateerde producten, zodat de eindgebruiker kan kiezen voor efficiëntere producten.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op energiegerelateerde producten met een significant direct of indirect effect op het energieverbruik en, waar van toepassing, op het verbruik van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik.
   3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op:

               a)

               tweedehandsproducten;

               b)

               middelen voor personen- of goederenvervoer;

               c)

               het plaatje waarop het vermogen is vermeld of het equivalent daarvan, dat met het oog op de veiligheid op de producten wordt aangebracht.

         Artikel 2
   Definities
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:
   a)   „energiegerelateerd product”, hierna „product” genoemd: elk in de Unie in de handel gebracht en/of in gebruik genomen goed dat tijdens het gebruik een effect heeft op het energieverbruik, met inbegrip van onderdelen die bedoeld zijn om in onder deze richtlijn vallende energiegerelateerde producten te worden ingebouwd en die ten behoeve van eindgebruikers in de handel worden gebracht en/of in gebruik worden genomen als losse onderdelen waarvan de milieuprestaties onafhankelijk kunnen worden beoordeeld;
   b)   „fiche”: een standaardtabel met informatie betreffende een product;
   c)   „andere belangrijke hulpbronnen”: water, chemische stoffen en alles wat een product bij normaal gebruik voorts verbruikt;
   d)   „aanvullende informatie”: andere informatie over de prestaties en kenmerken van een product, die verband houdt met het energieverbruik van het product of het verbruik van andere belangrijke hulpbronnen, of die nuttig is om zulks te evalueren, en die is gebaseerd op meetbare gegevens;
   e)   „direct effect”: het effect van producten die werkelijk energie verbruiken tijdens het gebruik;
   f)   „indirect effect”: het effect van producten die geen energie verbruiken, maar die bijdragen tot energiebehoud tijdens het gebruik;
   g)   „handelaar”: een detailhandelaar of andere persoon die producten aan eindgebruikers verkoopt, verhuurt, in huurkoop aanbiedt of voor hen uitstalt;
   h)   „leverancier”: de fabrikant of zijn officiële vertegenwoordiger in de Unie of de invoerder die het product in de Unie in de handel brengt of in gebruik neemt. Bij gebreke daarvan wordt iedere natuurlijke of rechtspersoon die onder deze richtlijn vallende producten in de handel brengt of in gebruik neemt, als leverancier beschouwd;
   i)   „in de handel brengen”: een product voor het eerst op de markt van de Unie aanbieden, tegen vergoeding of kosteloos, met het oog op de distributie of het gebruik ervan binnen de Unie, ongeacht de verkooptechniek;
   j)   „ingebruikneming”: het eerste gebruik van een product in de Unie, overeenkomstig het gebruiksdoel;
   k)   „onrechtmatig gebruik van het etiket”: ieder gebruik van het etiket, anders dan door autoriteiten van een lidstaat of door instellingen van de Unie, op een wijze waarin niet is voorzien in deze richtlijn, noch in enige gedelegeerde handeling.
   Artikel 3
   Verantwoordelijkheden van de lidstaten
   1.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat:

               a)

               dat alle op hun grondgebied gevestigde leveranciers en handelaren aan hun verplichtingen als bedoeld in de artikelen 5 en 6 voldoen;

               b)

               dat, met betrekking tot de producten die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, indien dit tot misleiding of verwarring bij de eindgebruikers over het verbruik van energie of, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik kan leiden, het aanbrengen van andere etiketten, merktekens, symbolen of opschriften die niet voldoen aan de eisen van deze richtlijn en van de desbetreffende gedelegeerde handelingen, verboden wordt;

               c)

               dat de invoering van het systeem van etiketten en fiches met betrekking tot het energieverbruik of -behoud gepaard gaat met educatieve voorlichtingscampagnes en promotiecampagnes om energie-efficiëntie en een meer verantwoord energiegebruik door eindgebruikers te stimuleren;

               d)

               dat passende maatregelen worden genomen om de betrokken nationale of regionale instanties die voor de uitvoering van deze richtlijn verantwoordelijk zijn, ertoe aan te moedigen onderling samen te werken en elkaar en de Commissie informatie te verstrekken teneinde bij te dragen tot de goede werking van deze richtlijn. De administratieve samenwerking en uitwisseling van informatie geschieden met maximale gebruikmaking van elektronische communicatiemiddelen, dienen kosteneffectief te zijn en kunnen door relevante EU-programma’s worden ondersteund. Die samenwerking zal de veiligheid en betrouwbaarheid van de verwerking garanderen, alsmede, waar nodig, de bescherming van gevoelige informatie die tijdens de procedure werd verstrekt. De Commissie neemt passende maatregelen om de in dit punt bedoelde samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en te ondersteunen.

         2.   Wanneer een lidstaat vaststelt dat een product niet voldoet aan de in deze richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen bepaalde vereisten inzake etikettering en fiches, is de leverancier verplicht ervoor te zorgen dat het product aan die vereisten voldoet onder de door die lidstaat bepaalde doeltreffende en evenredige voorwaarden.
   Als er voldoende bewijs is dat een product mogelijk niet aan de vereisten voldoet, neemt de lidstaat in kwestie de nodige preventieve maatregelen, alsmede maatregelen die gericht zijn op het naleven van de vereisten binnen een precies tijdschema, rekening houdend met het veroorzaakte nadeel.
   Wanneer de niet-naleving voortduurt, beperkt of verbiedt de betrokken lidstaat het in de handel brengen en/of in gebruik nemen van het product in kwestie of zorgt hij ervoor dat het product uit de handel wordt genomen. Indien het product uit de handel wordt genomen of niet in de handel mag worden gebracht, worden de Commissie en de andere lidstaten daarvan onmiddellijk in kennis gesteld.
   3.   Om de vier jaar dienen de lidstaten bij de Commissie een verslag in met nadere gegevens over hun handhavingsactiviteiten en de mate van naleving binnen hun grondgebied.
   De Commissie kan de details van de gemeenschappelijke inhoud van die verslagen vastleggen door richtsnoeren uit te vaardigen.
   4.   De Commissie verstrekt regelmatig een synthese van die verslagen aan het Europees Parlement en aan de Raad bij wijze van informatie.
   Artikel 4
   Informatievereisten
   De lidstaten zorgen ervoor dat:

               a)

               de informatie over het verbruik van elektrische energie, van andere vormen van energie en, waar van toepassing, van andere belangrijke hulpbronnen tijdens het gebruik, alsmede de aanvullende informatie, overeenkomstig de gedelegeerde handelingen uit hoofde van deze richtlijn, onder de aandacht van de eindgebruikers worden gebracht door middel van een fiche en een etiket dat betrekking heeft op producten die aan eindgebruikers direct of indirect via enige vorm van verkoop op afstand, inclusief via het internet, te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden, dan wel voor hen worden uitgestald;

               b)

               de onder a) bedoelde informatie wordt slechts verstrekt met betrekking tot ingebouwde of geïnstalleerde producten, indien de desbetreffende gedelegeerde handeling dat zo bepaalt;

               c)

               reclame voor een specifiek model van energiegerelateerde producten dat onder een gedelegeerde handeling uit hoofde van deze richtlijn valt en waarin energiegerelateerde informatie of informatie over de prijs wordt vermeld, een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat;

               d)

               al het technisch reclamemateriaal betreffende energiegerelateerde producten waarin de specifieke technische parameters van een product beschreven worden, te weten technische handleidingen en brochures van de fabrikant, in gedrukte vorm of online, de eindgebruikers de nodige informatie over het energieverbruik verschaft of een verwijzing naar de energie-efficiëntieklasse van het product bevat.

         Artikel 5
   Verantwoordelijkheden van de leveranciers
   De lidstaten zorgen ervoor dat:

               a)

               de leveranciers in een gedelegeerde handeling behandelde producten in de handel brengen of in dienst stellen, overeenkomstig deze richtlijn en de gedelegeerde handeling een etiket en een fiche verstrekken;

               b)

               de leveranciers technische documentatie opstellen, die toereikend is om te controleren of de informatie op het etiket en het fiche juist is. De technische documentatie moet het volgende omvatten:

                           i)

                           een algemene beschrijving van het product;

                           ii)

                           indien zinvol, de resultaten van uitgevoerde ontwerpberekeningen;

                           iii)

                           testrapporten, indien beschikbaar, met inbegrip van die welke door de desbetreffende aangemelde instanties — zoals gedefinieerd in andere wetgeving van de Unie — zijn opgesteld;

                           iv)

                           de referenties voor de identificatie van soortgelijke modellen, indien waarden worden gebruikt voor die modellen.

                     Daartoe mogen de leveranciers gebruikmaken van reeds op grond van de desbetreffende wetgeving van de Unie voorgeschreven documentatie;

               c)

               de leveranciers de technische documentatie beschikbaar houden voor inspectiedoeleinden gedurende een periode van vijf jaar nadat het laatste product in kwestie werd vervaardigd.
               De leveranciers stellen op verzoek een elektronische versie van de technische documentatie ter beschikking van de autoriteiten voor markttoezicht in de lidstaten en van de Commissie binnen tien werkdagen na ontvangst van het verzoek van de bevoegde autoriteit van een lidstaat of van de Commissie;

               d)

               de leveranciers gratis de nodige etiketten verstrekken aan de handelaars met het oog op de etikettering en de productinformatie.
               Zonder afbreuk te doen aan de vrije keuze van de leveranciers wat hun systeem voor de levering van etiketten betreft, leveren de leveranciers zij de door de handelaars aangevraagde etiketten ten spoedigste worden geleverd;

               e)

               de leveranciers naast de etiketten, een fiche met productinformatie verstrekken;

               f)

               de leveranciers alle brochures over het product van een fiche voorzien. Indien door de leverancier geen brochures over het product worden verstrekt, voegt hij fiches bij andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt;

               g)

               de leveranciers verantwoordelijk zijn voor de juistheid van de door hen verstrekte etiketten en fiches;

               h)

               de leveranciers geacht worden hun toestemming te hebben gegeven voor de bekendmaking van de informatie op het etiket of het fiche.

         Artikel 6
   Verantwoordelijkheden van de handelaars
   De lidstaten zorgen ervoor dat:

               a)

               de leveranciers de etiketten naar behoren aanbrengen, goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar, en het fiche beschikbaar stellen in de productbrochure of in andere schriftelijke informatie die met het product wordt verstrekt wanneer het wordt verkocht aan eindgebruikers.

               b)

               wanneer een onder een gedelegeerde handeling vallend product wordt uitgestald, de handelaren een passend etiket bevestigen in de daarvoor in aanmerking komende taal op de in de desbetreffende gedelegeerde handeling gespecificeerde, duidelijk zichtbare plaats.

         Artikel 7
   Verkoop op afstand en andere vormen van verkoop
   Wanneer de producten te koop, te huur of in huurkoop worden aangeboden door postorderbedrijven, aan de hand van catalogi, via het internet, via telemarketing of op een andere wijze die inhoudt dat de potentiële eindgebruiker het product waarschijnlijk niet uitgestald ziet, wordt in de gedelegeerde handelingen bepaald dat potentiële eindgebruikers de informatie krijgen die op het etiket voor dit product en op het fiche wordt vermeld, alvorens zij het product kopen. In gedelegeerde handelingen wordt, waar van toepassing, bepaald op welke wijze het etiket of de fiche of de op het etiket of de fiche vermelde informatie wordt aangebracht of aan de potentiële eindgebruiker ter beschikking wordt gesteld.
   Artikel 8
   Vrij verkeer
   1.   De lidstaten mogen het binnen hun grondgebied in de handel brengen of in dienst stellen van producten die onder deze richtlijn en de geschikte gedelegeerde handeling vallen en eraan voldoen, niet verbieden, beperken of verhinderen.
   2.   Tenzij het tegendeel wordt bewezen, gaan de lidstaten ervan uit dat met het etiket of het fiche in kwestie is voldaan aan de bepalingen van deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen. De lidstaten eisen van leveranciers dat deze bewijzen als bedoeld in artikel 5 overleggen van de juistheid van de op hun etiketten of fiches verstrekte informatie, indien er gegronde vermoedens bestaan dat deze informatie niet juist is.
   Artikel 9
   Openbare aanbestedingen en stimulansen
   1.   Wanneer een product onder een gedelegeerde handeling valt, streven aanbestedende diensten die openbare contracten voor leveringen, werken of diensten sluiten als bedoeld in Richtlijn 2004/18/EG van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de coördinatie van de procedures voor het plaatsen van overheidsopdrachten voor werken, leveringen en diensten (8), die niet zijn uitgesloten uit hoofde van de artikelen 12 tot 18 van die richtlijn, ernaar uitsluitend producten aan te kopen die aan de hoogste prestatieniveaus voldoen en tot de hoogste energie-efficiëntieklasse behoren. De lidstaten kunnen van aanbestedende diensten eisen dat zij uitsluitend producten aankopen die aan voornoemde criteria voldoen. De lidstaten kunnen de toepassing van die criteria laten afhangen van de kosteneffectiviteit, de economische haalbaarheid en de technische geschiktheid, en voldoende mededinging.
   2.   Lid 1 is van toepassing op contracten waarvan de waarde gelijk is aan of groter is dan de in artikel 7 van Richtlijn 2004/18/EG bepaalde drempelbedragen.
   3.   Wanneer lidstaten stimulansen verstrekken voor een product dat onder een gedelegeerde handeling valt, nemen zij als doelstelling het hoogste prestatieniveau en de hoogste energie-efficiëntieklasse die in de toepasselijke gedelegeerde handeling is vastgelegd. Fiscale en budgettaire maatregelen worden niet beschouwd als stimulansen voor de toepassing van deze verordening.
   4.   Wanneer de lidstaten stimulansen verstrekken voor producten, zowel voor eindgebruikers die zeer efficiënte producten gebruiken als voor bedrijven die dergelijke producten aanprijzen en produceren, drukken zij de prestatieniveaus uit in klassen als bepaald in de desbetreffende gedelegeerde handeling, behalve wanneer zij hogere prestatieniveaus opleggen dan de drempel voor de hoogste energie-efficiëntieklasse in de gedelegeerde handeling. De lidstaten kunnen hogere prestatieniveaus opleggen dan de drempel voor de hoogste energie-efficiëntieklasse in de gedelegeerde handeling.
   Artikel 10
   Gedelegeerde handelingen
   1.   De Commissie stelt overeenkomstig dit artikel voor ieder soort product details betreffende het etiket en het fiche vast in gedelegeerde handelingen overeenkomstig de artikelen 11, 12 en 13.
   Wanneer een product voldoet aan de criteria zoals opgesomd in lid 2, dient daarop een gedelegeerde handeling overeenkomstig lid 4 van toepassing te zijn.
   Dankzij bepalingen in gedelegeerde handelingen betreffende de op het etiket en het fiche verstrekte informatie over het verbruik van energie en van andere essentiële hulpbronnen tijdens het gebruik, kunnen de eindgebruikers hun aankoopbeslissingen met meer kennis van zaken nemen en kunnen de autoriteiten voor markttoezicht nagaan of de producten overeenstemmen met de verstrekte informatie.
   Wanneer in een gedelegeerde handeling bepalingen worden vastgesteld met betrekking tot de energie-efficiëntie en het verbruik van essentiële hulpbronnen van een product, wordt in het ontwerp en de inhoud van het etiket de energie-efficiëntie van het product benadrukt.
   2.   De in lid 1 genoemde criteria zijn de volgende:

               a)

               volgens de meest recente cijfers en rekening houdend met de hoeveelheden die in de Unie in de handel worden gebracht, hebben de producten een significant potentieel voor besparingen van energie en, waar van toepassing, andere essentiële hulpbronnen;

               b)

               op de markt beschikbare producten met een soortgelijke werking verschillen sterk wat de prestatieniveaus betreft;

               c)

               de Commissie houdt rekening met de relevante wetgeving van de Unie en vormen van zelfregulering, zoals vrijwillige overeenkomsten, aan de hand waarvan de beleidsdoelstellingen sneller of goedkoper kunnen worden gerealiseerd dan met verplichte vereisten.

         3.   Wanneer de Commissie een ontwerp voor een gedelegeerde handeling opstelt:

               a)

               houdt zij rekening met de in bijlage I, deel 1, van Richtlijn 2009/125/EG bepaalde parameters, die als significant zijn aangemerkt in de overeenkomstig Richtlijn 2009/125/EG genomen gedelegeerde handeling en die relevant zijn voor de eindgebruiker tijdens het gebruik;

               b)

               voert zij een analyse uit waarin de gevolgen van de handeling voor milieu, eindgebruikers en fabrikanten, met inbegrip van kleine en middelgrote ondernemingen, beoordeeld worden uit het oogpunt van concurrentievermogen, ook op markten buiten de Unie, innovatie, markttoegang en kosten en baten;

               c)

               pleegt zij naar behoren overleg met de belanghebbenden;

               d)

               bepaalt zij de uitvoeringsdatum c.q. uitvoeringsdata en een eventuele gefaseerde of overgangsmaatregel of -periode, met inachtneming van met name eventuele consequenties voor kleine en middelgrote ondernemingen of voor specifieke productgroepen die in hoofdzaak door kleine en middelgrote ondernemingen worden vervaardigd.

         4.   De gedelegeerde handelingen bevatten met name:

               a)

               de exacte omschrijving van het betrokken soort product;

               b)

               de meetnormen en -methoden die moeten worden gebruikt bij het verkrijgen van de in artikel 1, lid 1, bedoelde informatie;

               c)

               de bijzonderheden van de uit hoofde van artikel 5 vereiste technische documentatie;

               d)

               de voor alle producten zo uniform mogelijke lay-out en inhoud van het in artikel 4 bedoelde etiket, dat altijd goed zichtbaar en gemakkelijk leesbaar moet zijn. Het formaat van het etiket gebruikt als basis de indeling in klassen waarbij gebruik wordt gemaakt van letters van A tot G; de stappen van de indeling in klassen stemmen overeen met significante energie- en kostenbesparingen vanuit het oogpunt van de eindgebruiker.
               Er kunnen drie bijkomende klassen aan de indeling worden toegevoegd indien dat gelet op de technologische vooruitgang nodig is. Die bijkomende klassen zijn A+, A++ en A+++ voor de meest efficiënte klasse; in principe wordt het totale aantal klassen beperkt tot zeven, tenzij er nog meer klassen met producten zijn.
               De kleurenschaal bestaat uit niet meer dan zeven verschillende kleuren, van donkergroen tot rood. De kleur van uitsluitend de hoogste klasse is altijd donkergroen. Indien er meer dan zeven klassen zijn, mag uitsluitend de rode kleur worden herhaald.
               De indeling in klassen wordt geëvalueerd in het bijzonder wanneer een significant aandeel van de producten op de interne markt in de twee hoogste energie-efficiëntieklassen wordt ingedeeld en wanneer bijkomende besparingen mogelijk worden door de producten verder te differentiëren.
               De nadere criteria voor een mogelijke herindeling van producten worden, waar van toepassing, per geval bepaald in de betrokken gedelegeerde handeling;

               e)

               de plaats waar het etiket op het uitgestalde product moet worden aangebracht en de manier waarop het etiket en/of de informatie moeten worden verstrekt wanneer het product op een van de onder artikel 7 vallende wijzen te koop wordt aangeboden. Zo nodig kan in de gedelegeerde handelingen worden bepaald dat het etiket op het product moet worden aangebracht of op de verpakking moet worden afgedrukt, of kunnen de details worden bepaald van de etiketteringsvereisten voor afdrukken in catalogi, voor verkoop op afstand en verkoop via het internet;

               f)

               de inhoud en, zo nodig, het formaat en andere bijzonderheden betreffende het fiche of nadere informatie als aangegeven in artikel 4 en artikel 5, onder c). De op het etiket gegeven informatie moet ook op het fiche staan;

               g)

               de specifieke inhoud van het etiket voor reclamedoeleinden, inclusief, indien aangewezen, de energieklasse en de andere relevante prestatieniveaus van het product in kwestie, in een leesbare en zichtbare vorm;

               h)

               de duur van de etiketteringsklasse(n), waar van toepassing, overeenkomstig punt d);

               i)

               de mate van nauwkeurigheid van de informatie op het etiket en de fiches;

               j)

               de datum voor de evaluatie en de eventuele herziening van de gedelegeerde handeling, rekening houdend met de snelheid van de technologische vooruitgang.

         Artikel 11
   Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
   1.   De in artikel 10 bedoelde bevoegdheid tot vaststelling van gedelegeerde handelingen wordt aan de Commissie verleend voor een periode van vijf jaar beginnende op 19 juni 2010. De Commissie stelt niet later dan zes maanden voor het verstrijken van de periode van vijf jaar een verslag over de gedelegeerde bevoegdheden op. De delegatie van bevoegdheden wordt automatisch met eenzelfde periode verlengd, tenzij het Europees Parlement of de Raad die bevoegdheid intrekt overeenkomstig artikel 12.
   2.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.
   3.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend onder de voorwaarden van de artikelen 12 en 13.
   Artikel 12
   Intrekking van de bevoegdheidsdelegatie
   1.   De in artikel 10 bedoelde delegatie van bevoegdheden kan door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken.
   2.   De instelling die een interne procedure heeft ingeleid om na te gaan of de delegatie van bevoegdheden moet worden ingetrokken, spant zich in om de andere instelling en de Commissie daarvan binnen een redelijke periode vóór het definitieve besluit wordt genomen in kennis te stellen en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden ingetrokken kunnen worden, alsmede de eventuele motivering daarvoor.
   3.   Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheden. Het besluit wordt onmiddellijk of op een in dat besluit bepaalde latere datum van kracht. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 13
   Bezwaar tegen gedelegeerde handelingen
   1.   Het Europees Parlement of de Raad kunnen tegen de gedelegeerde handeling bezwaar maken binnen een periode van maanden na de datum van kennisgeving.
   Op initiatief van het Europees Parlement en de Raad wordt deze periode met twee maanden verlengd.
   2.   Indien het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van deze periode een bezwaar heeft gemaakt tegen de gedelegeerde handeling, wordt deze bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en treedt zij in werking op de datum die daarin is vastgesteld.
   De gedelegeerde handeling kan voor het verstrijken van die termijn in het Publicatieblad van de Europese Unie worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en in werking treden, indien zowel het Europees Parlement als de Raad de Commissie hebben medegedeeld dat zij voornemens zijn geen bezwaar te maken.
   3.   Indien het Europees Parlement of de Raad bezwaar maakt tegen een gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar maakt, motiveert haar bezwaar tegen de gedelegeerde handeling.
   Artikel 14
   Evaluatie
   Uiterlijk 31 december 2014 evalueert de Commissie de doeltreffendheid van deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen ervan, en brengt zij verslag uit aan het Europees Parlement en de Raad.
   Bij die gelegenheid evalueert de Commissie tevens:

               a)

               de bijdrage van artikel 4, onder c), aan de doelstelling van deze richtlijn;

               b)

               de doeltreffendheid van artikel 9, lid 1;

               c)

               in het licht van de technische evolutie en van de bevattelijkheid van de lay-out van het etiket voor de consumenten, of een wijziging van artikel 10, lid 4, onder d), nodig is.

         Artikel 15
   Sancties
   De lidstaten stellen de regels vast voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn en de gedelegeerde handelingen vastgestelde nationale bepalingen, inclusief het onrechtmatige gebruik van het etiket, en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat deze worden toegepast. De vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 20 juni 2011 in kennis van deze bepalingen en stellen de Commissie onverwijld in kennis van elke latere wijziging van die bepalingen.
   Artikel 16
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 20 juni 2011 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 20 juli 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. In de bepalingen wordt tevens vermeld dat verwijzingen in bestaande wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen naar Richtlijn 92/75/EEG, gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. De regels voor die verwijzing en de formulering van die vermelding worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 17
   Intrekking
   Richtlijn 92/75/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage I, deel A, genoemde verordening, wordt met ingang van 21 juli 2011 ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de termijnen voor omzetting in nationaal recht en de toepassing van de in bijlage I, deel B, genoemde richtlijn.
   Verwijzingen naar Richtlijn 92/75/EEG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.
   Artikel 18
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5, onder d), g) en h), is van toepassing met ingang van 31 juli 2011.
   Artikel 19
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 19 mei 2010.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. LÓPEZ GARRIDO

      (1)  PB C 228 van 22.9.2009, blz. 90.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 5 mei 2009 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), standpunt van de Raad in eerste lezing van 14 april 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), standpunt van het Europees Parlement van 18 mei 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16.

      (4)  Zie bijlage I, deel A.

      (5)  PB L 285 van 31.10.2009, blz. 10.

      (6)  PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30.

      (7)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (8)  PB L 134 van 30.4.2004, blz. 114.

      BIJLAGE I
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijn en wijziging ervan

         (bedoeld in artikel 17)

                  Richtlijn 92/75/EEG van de Raad
                  (PB L 297 van 13.10.1992, blz. 16)

                  Verordening (EG) nr. 1882/2003
                  (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1)

                  uitsluitend bijlage III, punt 32

            DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht

         (bedoeld in artikel 16)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  92/75/EEG

                  1 januari 1994

      BIJLAGE II

         Concordantietabel

                  Richtlijn 92/75/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, eerste zin

                  Artikel 1, lid 1

                  Artikel 1, lid 1, inleidende tekst, tweede zin

                  Artikel 1, lid 2

                  Artikel 1, lid 1, eerste tot en met vierde streepje

                  —

                  Artikel 1, lid 2

                  —

                  —

                  Artikel 1, lid 3, onder a) en b)

                  Artikel 1, lid 3

                  Artikel 1, lid 3, onder c)

                  —

                  Artikel 2, onder a) en b)

                  Artikel 1, lid 4, eerste en tweede streepje

                  Artikel 2, onder g) en h)

                  Artikel 1, lid 4, derde streepje

                  —

                  Artikel 1, lid 4, vierde streepje

                  Artikel 2, onder c)

                  Artikel 1, lid 4, vijfde streepje

                  Artikel 2, onder d)

                  —

                  Artikel 2, onder e), f), i), j) en k)

                  Artikel 1, lid 5

                  —

                  Artikel 2, lid 1

                  Artikel 4, onder a)

                  —

                  Artikel 4, onder b), c) en d)

                  Artikel 2, lid 2

                  —

                  Artikel 2, lid 3

                  Artikel 5, onder b)

                  Artikel 2, lid 4

                  Artikel 5, onder b) en c)

                  Artikel 3, lid 1

                  Artikel 5, onder a)

                  Artikel 3, lid 2

                  Artikel 5, onder e) en f)

                  Artikel 3, lid 3

                  Artikel 5, onder g)

                  Artikel 3, lid 4

                  Artikel 5, onder h)

                  —

                  Artikel 6, onder a)

                  Artikel 4, onder a)

                  Artikel 6, onder b)

                  Artikel 4, onder b)

                  Artikel 5, onder d)

                  Artikel 5

                  Artikel 7

                  Artikel 6

                  —

                  Artikel 7, onder a)

                  Artikel 3, lid 1, onder a)

                  Artikel 7, onder b)

                  Artikel 3, lid 1, onder b)

                  Artikel 7, onder c)

                  Artikel 3, lid 1, onder c)

                  —

                  Artikel 3, lid 1, onder d)

                  —

                  Artikel 3, leden 2, 3 en 4

                  Artikel 8, lid 1

                  Artikel 8, lid 1

                  Artikel 8, lid 2

                  Artikel 8, lid 2

                  Artikel 9

                  —

                  —

                  Artikel 9

                  Artikel 10

                  —

                  —

                  Artikel 10, leden 1, 2 en 3

                  Artikel 11

                  —

                  Artikel 12, onder a)

                  Artikel 10, lid 4, onder a)

                  Artikel 12, onder b)

                  Artikel 10, lid 4, onder b)

                  Artikel 12, onder c)

                  Artikel 10, lid 4, onder c)

                  Artikel 12, onder d)

                  Artikel 10, lid 4, onder d)

                  Artikel 12, onder e)

                  Artikel 10, lid 4, onder e)

                  Artikel 12, onder f)

                  Artikel 10, lid 4, onder f)

                  Artikel 12, onder g)

                  —

                  —

                  Artikel 10, lid 4, onder g), h), i) en j)

                  —

                  Artikel 11, 12, 13, 14 en 15

                  Artikel 13

                  Artikel 17

                  Artikel 14

                  Artikel 16

                  —

                  Artikel 18

                  Artikel 15

                  Artikel 19

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II


Avis juridique important

|

31983L0646

Richtlijn 83/646/EEG van de Raad van 13 december 1983 tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 72/461/EEG betreffende bepaalde maatregelen inzake mond- en klauwzeer en vesiculaire varkensziekte

Publicatieblad Nr. L 360 van 23/12/1983 blz. 0044 - 0044 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 17 blz. 0026  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 17 blz. 0026

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 13 december 1983  tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 72/461/EEG betreffende bepaalde maatregelen inzake mond- en klauwzeer en vesiculaire varkensziekte  (83/646/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 43 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Gezien het advies van het Europese Parlement (1),  Overwegende dat bij Richtlijn 64/432/EEG (2), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/893/EEG (3), de gezondheidsvoorschriften zijn vastgesteld waaraan voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde levende runderen en varkens moeten voldoen;  Overwegende dat bij Richtlijn 72/461/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/893/EEG, de gezondheidsvoorschriften zijn vastgesteld voor dieren waarvan het vlees bestemd is voor uitvoer naar andere Lid-Staten;  Overwegende dat in afwachting van de invoering van een definitieve communautaire regeling inzake de controle op mond- en klauwzeer en zonder vooruit te lopen op de uiteindelijke oplossing de communautaire maatregelen voorzien bij de artikelen 4 bis en 4 ter van Richtlijn 64/432/EEG en bij artikel 13 van Richtlijn 72/461/EEG voor een extra periode dienen te worden gehandhaafd bij wijze van conservatoire maatregel om de traditionele handelsstromen te behouden,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 64/432/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in artikel 4 bis, eerste alinea, wordt »31 december 1983" vervangen door »30 juni 1984";  2. in artikel 4 ter wordt in de eerste en de tweede alinea »31 december 1983" vervangen door »30 juni 1984".  Artikel 2  In artikel 13 van Richtlijn 72/461/EEG wordt »31 december 1983" vervangen door »30 juni 1984".  Artikel 3  De Lid-Staten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1984 aan deze richtlijn te voldoen.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 december 1983.  Voor de Raad  De Voorzitter  C. SIMITIS  (1) PB nr. C 13 van 17. 1. 1983, blz. 211.  (2) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 1977/64.  (3) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 57.  (4) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 24.


Avis juridique important

|

31985L0346

Richtlijn 85/346/EEG van de Raad van 8 juli 1985 tot wijziging van Richtlijn 83/181/EEG houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d), van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen

Publicatieblad Nr. L 183 van 16/07/1985 blz. 0021 - 0021 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0123  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 2 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0123  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 2 blz. 0003

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 8 juli 1985  tot wijziging van Richtlijn 83/181/EEG houdende bepaling van de werkingssfeer van artikel 14, lid 1, sub d), van Richtlijn 77/388/EEG met betrekking tot de vrijstelling van de belasting over de toegevoegde waarde voor de definitieve invoer van bepaalde goederen  (85/346/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 99 en 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in Richtlijn 83/181/EEG (4) een minimum is vastgesteld voor de bij invoer van belasting over de toegevoegde waarde vrijgestelde hoeveelheid brandstof in de reservoirs van bedrijfsvoertuigen;  Overwegende dat ten einde de overgang van de interne grenzen van de Gemeenschap te vergemakkelijken in een eerste stadium die hoeveelheid dient te worden verhoogd voor voertuigen die trajecten tussen Lid-Staten afleggen en die geschikt en bestemd zijn voor personenvervoer; dat in een tweede stadium de Raad, op voorstel van de Commissie, dient te besluiten over de verhoging van die hoeveelheid voor voertuigen die trajecten tussen Lid-Staten afleggen en die geschikt en bestemd zijn voor goederenvervoer,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 83/181/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 83 wordt vervangen door:  »Artikel 83  Voor brandstof in de normale reservoirs van bedrijfsvoertuigen kunnen de Lid-Staten de vrijstelling beperken:  a) wanneer het voertuig afkomstig is uit een derde land, tot 200 liter per voertuig en per reis;  b) wanneer het voertuig afkomstig is uit een andere Lid-Staat:  - tot 200 liter per voertuig en per reis in het geval van voertuigen geschikt en bestemd voor goederenvervoer, al dan niet tegen betaling;  - tot 600 liter per voertuig en per reis in het geval van voertuigen geschikt en bestemd voor vervoer, al dan niet tegen betaling, van meer dan negen personen, met inbegrip van de bestuurder.  De Raad zal, volgens de procedures waarin het Verdrag ter zake voorziet, op voorstel van de Commissie, vóór 1 juli 1986 besluiten over de verhoging van de hoeveelheid brandstof in de normale reservoirs van de in de eerste alinea, sub b), eerste streepje, bedoelde voertuigen die voor vrijstelling in aanmerking komt.";  2. artikel 84, sub a), wordt vervangen door:  »a) voor bedrijfsvoertuigen die internationaal vervoer verrichten vanuit derde landen naar hun grensgebied met een maximale breedte van 25 km in rechte lijn, mits dit vervoer wordt verricht door personen die in dit gebied wonen;".  Artikel 2  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 1 oktober 1985 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 8 juli 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. SANTER  (1) PB nr. C 95 van 6. 4. 1984, blz. 3.  (2) PB nr. C 172 van 2. 7. 1984, blz. 15.  (3) PB nr. C 248 van 17. 9. 1984, blz. 13.  (4) PB nr. L 105 van 23. 4. 1983, blz. 38.


Avis juridique important

|

31998L0002

Richtlijn 98/2/EG van de Commissie van 8 januari 1998 tot wijziging van bijlage IV bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen

Publicatieblad Nr. L 015 van 21/01/1998 blz. 0034 - 0036

RICHTLIJN 98/2/EG VAN DE COMMISSIE van 8 januari 1998 tot wijziging van bijlage IV bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/14/EG van de Commissie (2), en met name op artikel 13, tweede alinea, vierde streepje,Overwegende dat sommige bepalingen van de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen, op citrusvruchten, van Xanthomonas campestris (alle voor Citrus pathogene stammen), Cercospora angolensis Carv. et Mendes en Guignardia citricarpa Kiely (alle voor Citrus pathogene stammen), welke organismen niet voorkomen in de Gemeenschap of in een aantal citrusteeltgebieden in de Gemeenschap, moeten worden gewijzigd om de Gemeenschap beter te beschermen tegen deze schadelijke organismen die reeds in Richtlijn 77/93/EEG zijn opgenomen;Overwegende dat bijgevolg de betrokken bijlage bij Richtlijn 77/93/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/93/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om met ingang van 1 mei 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 8 januari 1998.Voor de CommissieFranz FISCHLERLid van de Commissie(1) PB L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.(2) PB L 87 van 2. 4. 1997, blz. 17.BIJLAGE In bijlage IV, deel A, rubriek I, worden de punten 16.1, 16.2 en 16.3 vervangen door:>RUIMTE VOOR DE TABEL>.


title: Richtlijn 2006/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor bepaalde soorten goederenvervoer over de weg (gecodificeerde versie)   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 374/5

      RICHTLIJN 2006/94/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 12 december 2006
   betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor bepaalde soorten goederenvervoer over de weg
   (gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71, lid 1,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 betreffende de vaststelling van bepaalde gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer (goederenvervoer over de weg tegen vergoeding) (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               Een gemeenschappelijk vervoerbeleid houdt onder meer de vaststelling in van gemeenschappelijke regels voor internationaal goederenvervoer over de weg van of naar het grondgebied van een lidstaat of over het grondgebied van één of meer lidstaten. Deze regels moeten zo worden vastgesteld dat zij bijdragen tot de goede werking van de interne vervoersmarkt.

               (3)

               Het is noodzakelijk een geleidelijke uitbreiding van het internationale goederenvervoer over de weg te verzekeren, met inachtneming van de eisen van de ontwikkeling van de handel en het verkeer binnen de Gemeenschap.

               (4)

               Bepaalde soorten vervoer zijn vrijgesteld van ieder contingenterings- en vergunningsstelsel. In het kader van de marktordening ingesteld bij Verordening (EEG) nr. 881/92 van de Raad van 26 maart 1992 betreffende de toegang tot de markt van het goederenvervoer over de weg in de Gemeenschap van of naar het grondgebied van een lidstaat of over het grondgebied van een of meer lidstaten (5) moeten een aantal daarvan vanwege hun bijzondere karakter vrijgesteld blijven van de communautaire vergunning en van andere vervoervergunningen.

               (5)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De lidstaten gaan op in de in lid 2 omschreven wijze over tot vrijmaking van het in bijlage I vermelde internationale beroepsgoederenvervoer en eigen vervoer over de weg, dat naar, uit of over hun grondgebied plaatsvindt.
   2.   Lege ritten en lege verplaatsingen in verband met het in bijlage I bedoelde vervoer worden vrijgesteld van elke communautaire vergunningenregeling en van alle vervoervergunningen.
   Artikel 2
   Deze richtlijn brengt geen wijziging in de voorwaarden waaronder elke lidstaat zijn eigen onderdanen tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden toelaat.
   Artikel 3
   De Eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor bepaalde soorten goederenvervoer over de weg wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 12 december 2006.

            Voor het Europees Parlement

            Voor de Raad

         J. BORRELL FONTELLES

            De voorzitter

            De voorzitter

         M. PEKKARINEN

      (1)  PB C 241 van 28.9.2004, blz. 19.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 21 april 2004 (PB C 104 E van 30.4.2004, blz. 545) en besluit van de Raad van 14 november 2006.

      (3)  PB L 70 van 6.8.1962, blz. 2005/62. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 881/92 (PB L 95 van 9.4.1992, blz. 1).

      (4)  Zie bijlage II, deel A.

      (5)  PB L 95 van 9.4.1992, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003.

      BIJLAGE I
      Vervoer dat van elke regeling van communautaire vergunningen en van alle vervoervergunningen is vrijgemaakt

                  1.

                  Postvervoer in het kader van een openbare-dienstregeling.

                  2.

                  Vervoer van beschadigde of onklare voertuigen.

                  3.

                  Goederenvervoer met motorvoertuigen waarvan het toegestane totaalgewicht in beladen toestand, met inbegrip van dat van de aanhangwagen(s), niet meer dan 6 ton bedraagt of waarvan het toegestane laadvermogen, met inbegrip van dat van de aanhangwagen(s), niet meer dan 3,5 ton bedraagt.

                  4.

                  Goederenvervoer met motorvoertuigen voor zover aan de volgende eisen wordt voldaan:

                              a)

                              de vervoerde goederen dienen eigendom te zijn van de onderneming of door haar te zijn verkocht of gekocht, verhuurd of gehuurd, voortgebracht, gedolven, bewerkt of hersteld;

                              b)

                              doel van het vervoer dient te zijn de goederen naar de onderneming te brengen of ze van de onderneming uit te verzenden, of wel ze te verplaatsen binnen de onderneming of voor eigen behoeften buiten de onderneming;

                              c)

                              de voor dit vervoer gebruikte motorvoertuigen moeten door het eigen personeel van de onderneming worden bestuurd;

                              d)

                              de voertuigen die de goederen vervoeren, moeten eigendom zijn van de onderneming of door haar op krediet zijn gekocht of door haar zijn gehuurd, in het laatste geval mits zij voldoen aan de voorwaarden van Richtlijn 2006/1/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 18 januari 2006 betreffende het gebruik van gehuurde voertuigen zonder bestuurder voor het vervoer van goederen over de weg (1).
                              Deze bepaling is niet van toepassing bij gebruik van een reservevoertuig bij een kortdurend defect aan het normaal gebruikte voertuig;

                              e)

                              het vervoer mag slechts een secundaire bedrijvigheid zijn in het kader van de algemene werkzaamheden van de onderneming.

                  5.

                  Vervoer van geneesmiddelen, medische apparaten en uitrusting, alsmede van andere artikelen die nodig zijn voor eerstehulpverlening, met name in geval van natuurrampen.

         (1)  PB L 33 van 4.2.2006, blz. 82.

      BIJLAGE II
      DEEL A
      Ingetrokken richtlijn met de achtereenvolgende wijzigingen ervan

                  Eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 betreffende de vaststelling van bepaalde gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer (goederenvervoer over de weg tegen vergoeding)
                  (PB 70 van 6.8.1962, blz. 2005/62)

                  Richtlijn 72/426/EEG van de Raad
                  (PB L 291 van 28.12.1972, blz. 155)

                  Richtlijn 74/149/EEG van de Raad
                  (PB L 84 van 28.3.1974, blz. 8)

                  Richtlijn 77/158/EEG van de Raad
                  (PB L 48 van 19.2.1977, blz. 30)

                  Richtlijn 78/175/EEG van de Raad
                  (PB L 54 van 25.2.1978, blz. 18)

                  Richtlijn 80/49/EEG van de Raad
                  (PB L 18 van 24.1.1980, blz. 23)

                  Richtlijn 82/50/EEG van de Raad
                  (PB L 27 van 4.2.1982, blz. 22)

                  Richtlijn 83/572/EEG van de Raad
                  (PB L 332 van 28.11.1983, blz. 33)

                  Uitsluitend artikel 2

                  Richtlijn 84/647/EEG van de Raad
                  (PB L 335 van 22.12.1984, blz. 72)

                  Uitsluitend artikel 6

                  Verordening (EEG) nr. 881/92 van de Raad
                  (PB L 95 van 9.4.1992, blz. 1)

                  Uitsluitend artikel 13

            DEEL B
      Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing (bedoeld in artikel 3)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Toepassingsdatum

                  Eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 betreffende de vaststelling van bepaalde gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer (goederenvervoer over de weg tegen vergoeding)

                  31 december 1962

                  72/426/EEG

                  __

                  74/149/EEG

                  __

                  1 juli 1974

                  77/158/EEG

                  1 juli 1977

                  78/175/EEG

                  1 juli 1978

                  80/49/EEG

                  __

                  1 juli 1980

                  82/50/EEG

                  1 januari 1983

                  83/572/EEG

                  1 januari 1984

                  84/647/EEG

                  30 juni 1986

      BIJLAGE III
      CONCORDANTIETABEL

                  Eerste richtlijn van de Raad van 23 juli 1962 betreffende de vaststelling van gemeenschappelijke regels voor bepaalde soorten goederenvervoer over de weg

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1

                  Artikel 1

                  Artikel 2

                  —

                  Artikel 3

                  Artikel 2

                  —

                  Artikel 3

                  —

                  Artikel 4

                  Artikel 4

                  Artikel 5

                  Bijlage

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III


Avis juridique important

|

31988L0297

Richtlijn 88/297/EEG van de Raad van 3 mei 1988 tot wijziging van Richtlijn 74/150/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen

Publicatieblad Nr. L 126 van 20/05/1988 blz. 0052 - 0052 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0062  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 17 blz. 0062

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 3 mei 1988  tot wijziging van Richtlijn 74/150/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen  (88/297/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de maatregelen dienen te worden vastgesteld die ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk tot stand te brengen in de loop van een periode die eindigt op 31 december 1992; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat in Richtlijn 74/150/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/890/EEG (5), in bijlage II een hele reeks onderdelen of kenmerken staan opgesomd die worden gevolgd door de letters »BR", hetgeen betekent dat voor deze onderdelen of kenmerken communautaire richtlijnen zijn of moeten worden vastgesteld; dat communautaire voorschriften voor bepaalde onderdelen en kenmerken overbodig zijn geworden, omdat zij in de trekkers zoals die tegenwoordig gebouwd worden, steeds minder voorkomen of vervangen worden door andere voorzieningen die inmiddels verplicht zijn gesteld;  Overwegende dat van de communautaire voorschriften die noodzakelijk zijn in verband met het verkrijgen van de EEG-typegoedkeuring van een trekker, de voorschriften met betrekking tot genoemde onderdelen of kenmerken vervangen mogen worden door de constatering van de overeenstemming met de aanwijzingen en gegevens van de fabrikant,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In bijlage II, punten 7.3.4, 7.5 en 7.6.3 van Richtlijn 74/150/EEG worden de letters »BR" vervangen door de letters »OV".  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1988 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 3 mei 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. BANGEMANN  (1) PB nr. C 88 van 3. 4. 1987, blz. 10.  (2) PB nr. C 156 van 15. 6. 1987, blz. 190 en PB nr. C 94 van 11. 4. 1988, blz. 66.  (3) PB nr. C 180 van 8. 7. 1987, blz. 15.  (4) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.  (5) PB nr. L 378 van 31. 12. 1982, blz. 45.