Avis juridique important

|

31989L0336

Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake elektromagnetische compatibiliteit

Publicatieblad Nr. L 139 van 23/05/1989 blz. 0019 - 0026 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0241  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0241

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 3 mei 1989  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake elektromagnetische compatibiliteit  (89/336/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat het noodzakelijk is maatregelen vast te stellen die ertoe bestemd zijn de interne markt geleidelijk tot stand te brengen in de loop van een periode die eindigt op 31 december 1992; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;  Overwegende dat het de taak is van de Lid-Staten om radioverbindingen, alsmede inrichtingen, apparaten of systemen, waarvan de werking elektromagnetisch kan worden gestoord door elektrische en elektronische apparatuur, afdoende te beschermen tegen de problemen die door deze storingen worden veroorzaakt;  Overwegende dat de Lid-Staten eveneens dienen toe te zien op de bescherming van de distributienetten voor elektrische energie tegen elektromagnetische storingen welke die netten en bijgevolg ook door die netten gevoede apparatuur kunnen beïnvloeden;  Overwegende dat Richtlijn 86/361/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de eerste fase van de wederzijdse erkenning van goedkeuringen van eindapparatuur voor telecommunicatie (4) in het bijzonder betrekking heeft op de signalen die deze apparatuur bij normaal bedrijf produceert, evenals op de bescherming tegen alle schade aan de openbare telecommunicatienetten; dat derhalve een toereikende bescherming van deze netten, met inbegrip van de apparaten die daarop zijn aangesloten, tegen tijdelijke ontregeling veroorzaakt door incidentele signalen die deze apparaten kunnen produceren, moet worden gewaarborgd;  Overwegende dat in bepaalde Lid-Staten dwingende voorschriften in het bijzonder de toelaatbare elektromagnetische storingsniveaus die deze apparaten kunnen veroorzaken en hun mate van ongevoeligheid voor deze signalen bepalen; dat deze dwingende voorschriften niet noodzakelijk leiden tot van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillende beschermingsniveaus, maar door hun ongelijkheid het handelsverkeer binnen de Gemeenschap belemmeren;  Overwegende dat de nationale voorschriften die deze bescherming verschaffen dienen te worden geharmoniseerd ten einde het vrije verkeer van elektrische en elektronische apparaten te waarborgen zonder dat de bestaande en gerechtvaardigde beschermingsniveaus in de Lid-Staten worden verlaagd;  Overwegende dat in het huidige communautaire recht wordt bepaald dat, in afwijking van een van de fundamentele regels van de Gemeenschap als het vrije verkeer van goederen, de belemmeringen van het intracommunautaire verkeer, voortvloeiend uit verschillen in de nationale bepalingen betreffende de handel in produkten, moeten worden aanvaard voor zover deze voorschriften kunnen  worden geacht noodzakelijk te zijn om aan gebiedende eisen te voldoen; dat de harmonisatie van de wetgeving zich in het onderhavige geval dient te beperken tot de voorschriften die noodzakelijk zijn om aan de beschermingsoogmerken ter zake van de elektromagnetische compatibiliteit te voldoen; dat deze doelstellingen de nationale voorschriften ter zake moeten vervangen;  Overwegende dat in deze richtlijn derhalve uitsluitend de beschermingseisen met betrekking tot de elektromagnetische compatibiliteit worden omschreven; dat het, ter vereenvoudiging van het bewijs van overeenstemming met deze eisen, belangrijk is dat men over op Europees niveau geharmoniseerde normen beschikt betreffende de elektromagnetische compatibiliteit, waarbij de inachtneming van deze normen ten aanzien van deze produkten een vermoeden van overeenstemming met de beschermingseisen garandeert; dat deze op Europees niveau geharmoniseerde normen worden opgesteld door particuliere organisaties en hun status van niet bindende teksten moeten behouden; dat hiertoe het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (CENELEC) wordt erkend als bevoegde organisatie op het gebied van de onderhavige richtlijn voor de goedkeuring van de geharmoniseerde normen overeenkomstig de algemene richtlijnen voor samenwerking die op 13 november 1984 tussen de Commissie, enerzijds, en het Europees Comité voor normalisatie (CEN), anderzijds, werden overeengekomen; dat in de zin van deze richtlijn een geharmoniseerde norm een technische specificatie is (Europese norm of harmonisatiedocument) die door CENELEC wordt aanvaard in opdracht van de Commissie overeenkomstig Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG (2), alsmede overeenkomstig bovenbedoelde algemene richtlijnen;  Overwegende dat het, in afwachting van de aanvaarding van geharmoniseerde normen in de zin van deze richtlijn, wenselijk is het vrije verkeer van goederen te vergemakkelijken door op communautair niveau, als overgangsmaatregel, apparaten te aanvaarden die in overeenstemming zijn met nationale normen die gekozen zijn in overeenstemming met een communautaire controleprocedure, waardoor wordt gewaarborgd dat die nationale normen beantwoorden aan de beschermingseisen van deze richtlijn;  Overwegende dat de EG-verklaring van overeenstemming betreffende een apparaat een vermoeden van overeenstemming vertegenwoordigt met deze richtlijn; dat deze verklaring de eenvoudigst mogelijke vorm moet krijgen;  Overwegende dat echter, ten einde voor de apparaten die vallen onder het toepassingsgebied van Richtlijn 86/361/EEG een doeltreffende bescherming op het gebied van de elektromagnetische compatibiliteit te bewerkstelligen, de inachtneming van de bepalingen van de onderhavige richtlijn moet worden bevestigd door merken of certificaten van overeenstemming afgegeven door de instellingen waarvan door de Lid-Staten kennis is gegeven; dat het, ter vereenvoudiging van de wederzijdse erkenning van de door deze instellingen afgegeven merken of certificaten, wenselijk is de criteria die in aanmerking worden genomen om deze aan te duiden, te harmoniseren;  Overwegende dat het niettemin kan voorkomen dat apparaten de radio- en telecommunicatieverbindingen hinderen; dat het daarom gewenst is een procedure in te stellen om dit gevaar tegen te gaan;  Overwegende dat deze richtlijn van toepassing is op apparaten en materieel bedoeld in de Richtlijnen 76/889/EEG (3) en 76/890/EEG (4) betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake respectievelijk radiostoringen, veroorzaakt door huishoudelijke elektrische apparaten, draagbaar gereedschap en soortgelijke apparatuur, en inzake de radiostoringsonderdrukking bij armaturen met starter voor fluorescentieverlichting en dat het daarom gewenst is die richtlijnen in te trekken,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1. »apparaten": alle elektrische en elektronische apparaten, alsmede uitrusting en installaties die elektrische en/of elektronische componenten bevatten;  2. »elektromagnetische storing": elektromagnetisch verschijnsel dat problemen in de werking van een inrichting, apparaat of systeem kan veroorzaken. Een elektromagnetische storing kan een elektromagnetische ruis, een ongewenst signaal of een wijziging in het voortplantingsmilieu zelf zijn;  3. »ongevoeligheid": de eigenschap van een inrichting, apparaat of systeem om bij aanwezigheid van een elektromagnetische storing te kunnen functioneren zonder dat de kwaliteit van de werking wordt aangetast;  4. »elektromagnetische compatibiliteit": de eigenschap van een inrichting, apparaat of systeem om op bevredigende wijze in zijn elektromagnetische omgeving te kunnen functioneren zonder zelf elektromagnetische storingen te veroorzaken die ontoelaatbaar zijn voor alles wat zich in die omgeving bevindt;  5. »bevoegde instantie": instantie die aan de in bijlage II genoemde criteria voldoet en als zodanig erkend is.  6. »EG-typeverklaring": document waarin een instantie waarvan kennisgeving is gedaan, verklaart dat het onderzochte type apparaat voldoet aan de bepalingen van deze richtlijn die op dat apparaat van toepassing zijn.  Artikel 2  1. Deze richtlijn is van toepassing op apparaten die elektromagnetische storingen kunnen veroorzaken of waarvan de werking door deze storingen kan worden aangetast.  In deze richtlijn worden de beschermingseisen ter zake vastgesteld, alsmede de daarop betrekking hebbende controlemodaliteiten.  2. Voor zover in deze richtlijn vermelde beschermingseisen voor bepaalde apparaten geharmoniseerd zijn door bijzondere richtlijnen, geldt deze richtlijn niet of komt zij voor deze apparaten en voor deze beschermingseisen te vervallen bij de inwerkingtreding van die bijzondere richtlijnen.  3. De radioapparatuur gebruikt door radioamateurs in de zin van definitie nr. 53, artikel 1, van het radioreglement, dat een onderdeel vormt van het Internationaal Verdrag betreffende de Telecommunicatie, is van de werkingssfeer van deze richtlijn uitgesloten, behalve indien de apparatuur in de handel verkrijgbaar is.  Artikel 3  De Lid-Staten treffen alle dienstige maatregelen om ervoor te zorgen dat de in artikel 2 bedoelde apparaten alleen in de handel kunnen worden gebracht of in gebruik kunnen worden genomen indien zij aan de in deze richtlijn gestelde eisen beantwoorden, wanneer zij op passende wijze worden geïnstalleerd en onderhouden en overeenkomstig hun bestemming worden gebruikt.  Artikel 4  De in artikel 2 bedoelde apparaten moeten zo geconstrueerd zijn dat:  a) de opwekking van elektromagnetische storingen beperkt blijft tot een zodanig niveau dat radio- en telecommunicatieapparatuur en andere apparaten overeenkomstig hun bestemming kunnen functioneren;  b) de apparaten een passend niveau van intrinsieke ongevoeligheid bezitten voor elektromagnetische storingen zodat zij overeenkomstig hun bestemming kunnen functioneren.  De voornaamste beschermingseisen zijn vermeld in bijlage III.  Artikel 5  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen en het gebruik op hun grondgebied van onder deze richtlijn vallende apparaten die aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, niet belemmeren om redenen in verband met de elektromagnetische compatibiliteit.  Artikel 6  1. De bepalingen van deze richtlijn vormen geen belemmering voor de toepassing van de volgende speciale maatregelen in een Lid-Staat:  a) de voor één bepaalde plaats genomen maatregelen betreffende de ingebruikneming en het gebruik van het apparaat om een bestand of te verwachten probleem in verband met de elektromagnetische compatibiliteit te verhelpen;  b) de maatregelen betreffende de installatie van het apparaat die zijn genomen om openbare telecommunicatienetten of om veiligheidsredenen gebruikte zend- of ontvangstations te beschermen.  2. Onverminderd Richtlijn 83/189/EEG stellen de Lid-Staten de Commissie en de overige Lid-Staten in kennis van de krachtens lid 1 genomen speciale maatregelen.  3. De speciale maatregelen die als gerechtvaardigd zijn erkend, worden door de Commissie op passende wijze bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Artikel 7  1. De Lid-Staten gaan uit van het vermoeden dat apparaten in overeenstemming zijn met de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen indien zij in overeenstemming zijn met:  a) de desbetreffende nationale normen waarin de geharmoniseerde normen zijn omgezet en waarvan de referenties zijn bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. De Lid-Staten publiceren de referenties van deze nationale normen; of  b) de desbetreffende, in lid 2 bedoelde nationale normen voor zover op de door dergelijke normen bestreken gebieden geen geharmoniseerde normen bestaan.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van hun in lid 1, onder b), bedoelde nationale normen die naar hun mening aan de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen beantwoorden. De Commissie deelt die tekst onverwijld mede aan de overige Lid-Staten. Overeenkomstig de in artikel 8, lid 2, vermelde procedure stelt de Commissie de Lid-Staten in kennis van die normen ten aanzien waarvan het vermoeden van overeenstemming met de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen bestaat.  De Lid-Staten maken de referenties van deze normen bekend. De Commissie maakt ze ook in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen bekend.  3. De Lid-Staten stemmen ermee in dat apparaten, ten aanzien waarvan de fabrikant de in lid 1 bedoelde normen niet, of slechts ten dele heeft toegepast of waarvoor normen ontbreken, geacht worden in overeenstemming te zijn met de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen, indien de overeenstemming met deze beschermingseisen wordt aangetoond door het in artikel 10, lid 2, vermelde certificatiemiddel.  Artikel 8  1. Wanneer een Lid-Staat of de Commissie van mening is dat de in artikel 7, lid 1, onder a), bedoelde geharmoniseerde normen niet volledig voldoen aan de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen, legt die Lid-Staat of de Commissie de zaak, met uiteenzetting van de redenen, voor aan het bij Richtlijn 83/189/EEG ingestelde Permanent Comité, hierna te noemen »het Comité". Het Comité brengt onverwijld advies uit.  Aan de hand van het advies van het Comité stelt de Commissie de Lid-Staten zo spoedig mogelijk in kennis van de noodzaak al dan niet over te gaan tot het geheel of gedeeltelijk schrappen van de betrokken normen uit de in artikel 7, lid 1, onder a), bedoelde bekendmakingen. 2. Na ontvangst van de in artikel 7, lid 2, bedoelde mededeling raadpleegt de Commissie het Comité. In het licht van het door het Comité uitgebrachte advies deelt de Commissie zo spoedig mogelijk de Lid-Staten mede of voor de betrokken nationale norm al dan niet een vermoeden van overeenstemming moet gelden, en zo ja, of de referenties derhalve op nationaal niveau moeten worden gepubliceerd.  Indien de Commissie of een Lid-Staat van oordeel is dat een nationale norm niet langer aan de vereiste voorwaarden voldoet voor het vermoeden van overeenstemming met de beschermingseisen bedoeld in artikel 4, raadpleegt de Commissie het Comité, dat onverwijld advies uitbrengt. In het licht van het advies van het Comité stelt zij de Lid-Staten zo spoedig mogelijk ervan in kennis of ten aanzien van de betrokken norm het vermoeden van overeenstemming nog wel of niet meer moet gelden en, in het laatste geval, of de norm geheel of gedeeltelijk uit de in artikel 7, lid 2, bedoelde publikaties moet worden geschrapt.  Artikel 9  1. Wanneer een Lid-Staat constateert dat een apparaat, vergezeld van een van de in artikel 10 genoemde certificatiemiddelen, niet voldoet aan de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen, worden alle dienstige maatregelen genomen om het apparaat uit de handel te nemen, het in de handel brengen te verbieden of het vrije verkeer ervan te beperken.  De Lid-Staat stelt de Commissie onmiddellijk in kennis van deze maatregel en vermeldt daarbij de redenen van zijn besluit en in het bijzonder of het gebrek aan overeenstemming voortvloeit uit:  a) niet-inachtneming van de beschermingseisen bedoeld in artikel 4, wanneer het apparaat niet in overeenstemming is met de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen;  b) een verkeerde toepassing van de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen;  c) een leemte in de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen zelf.  2. De Commissie treedt op de kortst mogelijke termijn in overleg met de betrokken partijen. Wanneer de Commissie na dit overleg vaststelt dat de maatregel gerechtvaardigd is, stelt zij de Lid-Staat die tot de maatregelen is overgegaan, alsmede de overige Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer het in lid 1 bedoelde besluit het gevolg is van een leemte in de normen, legt de Commissie de kwestie, na overleg met de betrokken partijen, binnen een termijn van twee maanden voor aan het Comité indien de Lid-Staat die de maatregelen heeft genomen, voornemens is deze te handhaven, en leidt zij de in artikel 8 bedoelde procedures in.  3. Indien het niet-conforme apparaat vergezeld gaat van een van de in artikel 10 genoemde certificatiemiddelen, treft de bevoegde Lid-Staat passende maatregelen tegen degene die de certificatie heeft verstrekt en stelt hij de Commissie en de overige Lid-Staten hiervan in kennis.  4. De Commissie ziet erop toe dat de Lid-Staten op de hoogte worden gehouden van het verloop en de resultaten van deze procedure.  Artikel 10  1. Bij apparaten ten aanzien waarvan de fabrikant de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen heeft toegepast, wordt de overeenstemming van de apparaten met het bepaalde in deze richtlijn bekrachtigd door een EG-verklaring van overeenstemming die is afgegeven door de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde. Deze verklaring dient ter beschikking van de bevoegde autoriteit te worden gehouden gedurende tien jaar na het in de handel brengen van de apparaten.  Voorts brengt de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde het EG-merkteken van overeenstemming aan op het apparaat of, als dat niet mogelijk is, op de verpakking, de gebruiksaanwijzing of het garantiebewijs.  Indien noch de fabrikant, noch zijn gevolmachtigde in de Gemeenschap is gevestigd, rust deze verplichting om de EG-verklaring van overeenstemming ter beschikking te houden op een ieder die het apparaat op de communautaire markt in de handel brengt.  De bepalingen inzake de EG-verklaring en het EG-merkteken staan in bijlage I.  2. Bij apparaten ten aanzien waarvan de fabrikant de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen niet of slechts ten dele heeft toegepast, of bij het ontbreken van normen, dient de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde reeds bij het in de handel brengen een technisch constructiedossier ter beschikking te houden van de betrokken bevoegde autoriteiten. Dit dossier moet een beschrijving bevatten van het apparaat, uiteenzetten op welke wijze de overeenstemming met de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen is verzekerd en een technisch verslag of een certificaat bevatten die van een bevoegde instantie zijn verkregen.  Het dossier dient ter beschikking van de bevoegde autoriteit te worden gehouden gedurende tien jaar na het in de handel brengen van de apparaten.  Indien noch de fabrikant, noch zijn gevolmachtigde in de Gemeenschap is gevestigd, rust deze verplichting om een technisch dossier ter beschikking te houden op een ieder die het apparaat op de communautaire markt in de handel brengt.  De overeenstemming van de apparaten met het in het technisch dossier beschreven apparaat wordt overeenkomstig de procedure van lid 1 bekrachtigd.  Onverminderd de bepalingen van dit lid nemen de Lid-Staten aan dat deze apparaten voldoen aan de in artikel 4 bedoelde beschermingseisen. 3. Voor zover de in artikel 7, lid 1, bedoelde normen nog niet bestaan en onverminderd de bepalingen van lid 2 van dit artikel, mogen de betrokken apparaten, bij wijze van overgangsmaatregel, uiterlijk tot en met 31 december 1992, onderworpen blijven aan de nationale regelingen die van kracht zijn op het tijdstip van aanneming van deze richtlijn, mits deze regelingen in overeenstemming zijn met de bepalingen van het Verdrag.  4. De overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn van de in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 86/361/EEG bedoelde apparaten, wordt volgens de procedure van lid 1 bekrachtigd nadat de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde, voor deze apparaten een EG-typeverklaring heeft verkregen die is afgegeven door een van de in lid 6 van dit artikel bedoelde instanties waarvan kennisgeving is gedaan.  5. De overeenstemming van apparaten, ontworpen voor het uitzenden van radiocommunicatie als omschreven in het Internationaal Verdrag betreffende de Telecommunicatie, met de bepalingen van deze richtlijn, wordt volgens de procedure van lid 1 bekrachtigd nadat de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gevolmachtigde voor deze apparaten een EG-typeverklaring heeft verkregen die is afgegeven door een van de in lid 6 bedoelde instanties waarvan kennisgeving is gedaan.  Deze bepaling is niet op de bovenvermelde apparaten van toepassing indien deze uitsluitend ontworpen en bestemd zijn voor radioamateurs in de zin van artikel 2, lid 3.  6. Elke Lid-Staat stelt de Commissie en de overige Lid-Staten in kennis van de in dit artikel bedoelde bevoegde autoriteiten en de instanties die belast zijn met de afgifte van de in de leden 4 en 5 bedoelde EG-typeverklaringen. De Commissie publiceert de lijst van deze autoriteiten en instanties ter informatie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen en draagt zorg voor het bijwerken van deze lijst.  In de kennisgeving wordt aangegeven of deze instanties bevoegd zijn voor alle apparaten die onder deze richtlijn vallen dan wel of hun bevoegdheid beperkt is tot bepaalde specifieke gebieden.  De Lid-Staten passen de in bijlage II vermelde criteria toe voor de beoordeling van de instanties waarvan kennisgeving dient te worden gedaan.  De instanties die voldoen aan de in de betrokken geharmoniseerde normen vastgestelde beoordelingscriteria, worden geacht aan de bovengenoemde criteria te voldoen.  Een Lid-Staat die kennisgeving heeft gedaan van een instantie, moet de erkenning van die instantie intrekken indien hij constateert dat zij niet langer aan de in bijlage II genoemde criteria voldoet. Deze Lid-Staat stelt de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 11  Richtlijn 76/889/EEG en Richtlijn 76/890/EEG worden ingetrokken met ingang van 1 januari 1992.  Artikel 12  1. De Lid-Staten dienen vóór 1 juli 1991 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.  Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 1992.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 3 mei 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. SOLBES  (1) PB nr. C 322 van 2. 12. 1987, blz. 4.  (2) PB nr. C 262 van 10. 10. 1988, blz. 82, en PB nr. C 69 van 20. 3. 1989, blz. 72.  (3) PB nr. C 134 van 24. 5. 1988, blz. 2.  (4) PB nr. L 217 van 5. 8. 1986, blz. 21.  (1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8.  (2) PB nr. L 81 van 26. 3. 1988, blz. 75.  (3) PB nr. L 336 van 4. 12. 1976, blz. 1.  (4) PB nr. L 336 van 4. 12. 1976, blz. 22.  BIJLAGE I  1. EG-verklaring van overeenstemming  De EG-verklaring van overeenstemming moet het volgende omvatten:  - beschrijving van het betreffende apparaat of de betreffende apparaten;  - vermelding van de specificaties waarmee het apparaat/de apparaten volgens de verklaring in overeenstemming is/zijn en in voorkomend geval de interne maatregelen die zijn getroffen ter verzekering van de overeenstemming van de apparaten met de voorschriften van de richtlijn;  - gegevens ter identificatie van de ondertekenaar die gemachtigd is om de fabrikant of diens gevolmachtigde te binden;  - in voorkomend geval de referentie van de EG-typeverklaring die is afgegeven door een opgegeven instantie.  2. EG-merkteken van overeenstemming  - Het EG-merkteken van overeenstemming bestaat uit onderstaande letters CE en het getal van het jaar waarin het merkteken is aangebracht.  - In voorkomend geval moet dit merkteken worden aangevuld met de kenletters van de opgegeven instantie die de EG-typeverklaring heeft afgegeven.  - Wanneer apparaten ook onder andere richtlijnen vallen die in het EG-merkteken van overeenstemming voorzien, betekent het aanbrengen van het EG-merkteken dat deze apparaten ook in overeenstemming zijn met de desbetreffende eisen van deze andere richtlijnen.  BIJLAGE II  Criteria voor de beoordeling van de instanties waarvan kennisgeving wordt gedaan  De door de Lid-Staten aangewezen instanties moeten aan de volgende minimumvoorwaarden voldoen:  1. beschikbaarheid van personeel, alsmede van de nodige middelen en uitrusting;  2. technische bekwaamheid en professionele integriteit van het personeel;  3. onafhankelijkheid bij het uitvoeren van proeven, het opstellen van verslagen, het afgeven van verklaringen en het uitoefenen van het in deze richtlijn voorgeschreven toezicht, van het kaderpersoneel en het technisch personeel ten aanzien van alle kringen, groeperingen en personen die directe of indirecte belangen hebben op het gebied van het betrokken produkt;  4. bewaring van het beroepsgeheim door het personeel;  5. afsluiting van een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering, tenzij deze aansprakelijkheid op grond van het nationale recht reeds door de Staat wordt gedekt.  Door de bevoegde instanties van de Lid-Staten wordt periodiek gecontroleerd of aan de in de punten 1 en 2 genoemde voorwaarden is voldaan.  BIJLAGE III  Enuntiatieve lijst van de voornaamste beveiligingseisen  Het maximumniveau van de door de apparaten opgewekte elektromagnetische storingen moet dusdanig zijn dat het geen belemmering vormt voor het gebruik van met name de volgende apparaten:  a) radio- en televisieontvangers voor particulier gebruik,  b) industriële apparatuur,  c) mobiele radioapparatuur,  d) commerciële mobiele radioapparatuur en radiotelefonische apparatuur,  e) medische en wetenschappelijke apparatuur,  f) apparatuur voor informatietechnologie,  g) huishoudelijke apparaten en elektronische huishoudelijke apparatuur,  h) radioapparatuur voor lucht- en zeevaart,  i) educatieve elektronische apparatuur,  j) telecommunicatienetten en -apparatuur,  k) radio- en televisieomroepzenders,  l) verlichtingsapparatuur en fluorescentielampen.  De apparaten, met name die welke genoemd zijn in de punten a) tot en met l), moeten dusdanig geconstrueerd zijn dat zij een passend niveau van elektromagnetische ongevoeligheid hebben in een normale EMC-omgeving waar de apparaten moeten functioneren, zodat zij ongehinderd kunnen worden gebruikt bij de storingsniveaus die worden opgewekt door apparaten die aan de in artikel 7 vastgestelde normen voldoen.  De gegevens die nodig zijn voor een gebruik conform de bestemming van het apparaat, moeten voorkomen in een gebruiksaanwijzing die bij het apparaat is gevoegd.


Avis juridique important

|

31968L0414

Richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de Lid-Staten van de E.E.G. om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieprodukten in opslag te houden

Publicatieblad Nr. L 308 van 23/12/1968 blz. 0014 - 0016 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1968(II) blz. 0575  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1968(II) blz. 0586  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0039  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 1 blz. 0125

++++ ( 1 ) PB nr . 20 van 6 . 2 . 1965 , blz . 330/65 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 december 1968  houdende verplichting voor de Lid-Staten van de Europese Economische Gemeenschap om minimumvoorraden ruwe aardolie en / of aardolieprodukten in opslag te houden   ( 68/414/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 103 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Overwegende dat ingevoerde ruwe aardolie en aardolieprodukten een steeds belangrijker plaats innemen bij de bevoorrading van de Gemeenschap met energieprodukten ; dat elke , zelfs tijdelijke moeilijkheid waardoor de leveranties van deze produkten uit derde landen worden verminderd , ernstige verstoringen in de economische activiteit van de Gemeenschap kan veroorzaken en dat het derhalve van belang is de schadelijke gevolgen van een dergelijke gebeurtenis te kunnen ondervangen of althans verzachten ;  Overwegende dat een crisis in de voorziening onverhoeds kan ontstaan en dat het derhalve onontbeerlijk is thans reeds te voorzien in de nodige middelen om aan een eventuele schaarste het hoofd te bieden ;  Overwegende dat het daartoe nodig is de voorziening met ruwe aardolie en aardolieprodukten in de Lid-Staten beter veilig te stellen door het aanleggen en in stand houden van een minimumvoorraad van de belangrijkste aardolieprodukten ;  Overwegende dat de nationale produktie als zodanig tot de veiligstelling van de voorziening bijdraagt ; dat de produktievoorwaarden in de Gemeenschap en de hiermee verbonden grotere veiligheid van de voorziening voor de Lid-Staten de mogelijkheid rechtvaardigen om de verplichting tot opslag ten laste van de import te laten komen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten nemen alle passende wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om , behoudens het bepaalde in artikel 2 en artikel 7 , permanent een niveau voor de voorraden aardolieprodukten te handhaven gelijk aan ten minste 65 dagen gemiddeld binnenlands verbruik per dag in het voorafgaande kalenderjaar van elk der in artikel 3 bedoelde categorieën aardolieprodukten .  Het gedeelte van het binnenlandse verbruik dat wordt gedekt door produkten vervaardigd van uit de bodem van de desbetreffende Lid-Staat gewonnen aardolie kan tot een maximum van 15 % van bedoeld verbruik worden afgetrokken .  Bunkervoorraden voor de zeevaart zijn niet in het binnenlands verbruik begrepen .  Artikel 2  Onverminderd het bepaalde in artikel 1 kunnen de Lid-Staten de ondernemingen ontheffen van de hen opgelegde verplichting tot opslag , voor de hoeveelheid produkten die deze ondernemingen vervaardigen op basis van uit de nationale bodem gewonnen ruwe aardolie .  Artikel 3  Voor de berekening van het binnenlands verbruik worden de volgende categorieën produkten in aanmerking genomen :   _ autobenzines en brandstoffen voor vliegtuigen ( vliegtuigbenzine , brandstoffen voor straalvliegtuigen van het benzinetype ) ,   _ gasoliën , dieseloliën , kerosine ( lamppetroleum of lampolie ) en brandstoffen voor straalvliegtuigen van het kerosinetype ,   _ stookoliën .  Artikel 4  De Lid-Staten verstrekken aan de Commissie een overeenkomstig de artikelen 5 en 6 opgesteld statistisch overzicht van de aan het einde van ieder kwartaal aanwezige voorraden , onder nauwkeurige opgave van het aantal dagen gemiddeld verbruik van het voorafgaande kalenderjaar dat die voorraden vertegenwoordigen . Deze mededeling moet binnen 90 dagen na het einde van het kwartaal worden gedaan .  Artikel 5  In het in artikel 4 bedoelde statistische overzicht van de voorraden worden eindprodukten opgenomen voor de werkelijke hoeveelheid ; ruwe aardolie en halffabrikaten ( feedstocks ) worden opgenomen :   _ ofwel in verhouding tot de hoeveelheden van elk der categorieën van in de raffinaderijen van de desbetreffende Staat gedurende het voorafgaande kalenderjaar verkregen produkten ;   _ ofwel op basis van de produktieprogramma's van de raffinaderijen van de betrokken Staat voor het lopende jaar ;   _ ofwel volgens de verhouding tussen enerzijds de totale hoeveelheid van de aan de opslagverplichting onderworpen produkten die gedurende het voorafgaande kalenderjaar in de desbetreffende Staat zijn vervaardigd , en anderzijds de hoeveelheid ruwe aardolie die gedurende hetzelfde jaar is gebruikt ; dit kan slechts gelden voor 40 % van de totale verplichting voor de eerste en de tweede categorie ( benzines en gasoliën ) en voor 50 % voor de derde categorie ( stookoliën ) .  Indien mengprodukten zijn bestemd voor de vervaardiging van in artikel 3 genoemde eindprodukten , kunnen zij de produkten waarvoor zij bestemd zijn , vervangen .  Artikel 6  1 . Voor de berekening van het in artikel 1 bedoelde minimumniveau worden als in het in artikel 4 genoemde statistische overzicht op te nemen voorraden alleen beschouwd , de hoeveelheden waarover een Lid-Staat volledig kan beschikken ingeval zich bij de aardolievoorziening moeilijkheden voordoen .  Behoudens het bepaalde in lid 2 moeten deze voorraden zich op het grondgebied van de desbetreffende Staat bevinden .  2 . Voor de toepassing van de onderhavige richtlijn kunnen , in het kader van speciale intergouvernementele overeenkomsten , voorraden worden aangelegd op het grondgebied van een Lid-Staat voor rekening van in een andere Lid-Staat gevestigde ondernemingen .  In dit geval mag de Lid-Staat op het grondgebied waarvan die voorraden zijn opgeslagen , zich niet tegen overbrenging daarvan naar de andere Lid-Staat verzetten ; hij oefent zoveel mogelijk toezicht op deze voorraden uit maar neemt ze niet op in zijn statistisch overzicht . De Lid-Staat waarvoor deze voorraden zijn bestemd , mag ze in zijn eigen statistisch overzicht opnemen .  De in de eerste alinea genoemde ontwerp-overeenkomsten worden aan de Commissie medegedeeld ; deze kan aan de betrokken Regeringen haar opmerkingen kenbaar maken . Wanneer de overeenkomsten eenmaal gesloten zijn , worden zij medegedeeld aan de Commissie die ze ter kennis van de overige Lid-Staten brengt .  Deze overeenkomsten moeten aan de volgende voorwaarden voldoen :   _ betrekking hebben op ruwe aardolie en alle in de onderhavige richtlijn bedoelde aardolieprodukten ;   _ de procedure aangeven , om het toezicht op en de identificatie van de voorgeschreven voorraden te verzekeren ;   _ in beginsel voor onbeperkte duur worden gesloten ;   _ nader bepalen dat , indien wordt voorzien in de mogelijkheid tot unilaterale opzegging , hiervan geen gebruik mag worden gemaakt in geval van een crisis in de voorziening en dat de Commissie in ieder geval vooraf van iedere opzegging op de hoogte moet worden gesteld .  3 . Met inachtneming van de in lid 1 aangeduide voorwaarden kunnen in de voorraden worden begrepen :   _ hoeveelheden aan boord van olietankschepen die zich in een haven bevinden om aldaar na vervulling van de havenformaliteiten te worden gelost ;   _ hoeveelheden die zijn opgeslagen in loshavens ;   _ hoeveelheden in tanks bij het beginpunt van oliepijpleidingen ;   _ hoeveelheden in tanks van raffinaderijen , met uitsluiting van zich in leidingen en verwerkingsinstallaties bevindende hoeveelheden ;   _ hoeveelheden in opslagplaatsen van raffinaderijen en van ondernemingen die zich bezighouden met invoer , opslag of groothandel ;   _ hoeveelheden in opslagplaatsen van bedrijven met een groot verbruik , welke beantwoorden aan de nationale bepalingen betreffende de verplichting tot permanente opslag ;   _ hoeveelheden in lichters en kustvaarders , die binnen de landsgrenzen onderweg zijn en waarop door de verantwoordelijke autoriteiten toezicht kan worden uitgeoefend , indien deze hoeveelheden onverwijld ter beschikking kunnen worden gesteld .  Bijgevolg moeten met name van opneming in het statistisch overzicht worden uitgesloten : ruwe aardolie welke voorkomt in bodemlagen , hoeveelheden die bestemd zijn voor bunkervoorraden voor de zeevaart , hoeveelheden welke zich in rechtstreeks transitoverkeer bevinden , met uitzondering van de voorraden bedoeld in lid 2 , en hoeveelheden welke in oliepijpleidingen , tankauto's , tankwagons , reservoirs van distributiestations en bij kleine verbruikers aanwezig zijn . Voorts moeten van het statistisch overzicht worden uitgesloten , de hoeveelheden die door de strijdkrachten worden aangehouden , alsmede die welke bij de aardoliemaatschappijen voor hen zijn gereserveerd .  Artikel 7  In geval van moeilijkheden bij de aardolievoorziening in de Gemeenschap belegt de Commissie op verzoek van een Lid-Staat of op eigen initiatief een bijeenkomst van de Lid-Staten voor onderling overleg .  Behalve in geval van bijzondere dringende noodzaak of voor het voldoen aan geringe lokale behoeften , onthouden de Lid-Staten zich ervan om , v}}r het genoemde overleg , zoveel aan de voorraden te onttrekken dat deze beneden het verplichte minimum komen .  De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van alle onttrekkingen aan de reservevoorraden en doen zo spoedig mogelijk mededeling van :   _ de datum waarop de voorraden beneden het verplichte minimum zijn gekomen ;   _ de redenen van deze onttrekkingen ;   _ de eventueel getroffen maatregelen om de voorraden weer op peil te brengen ;   _ zo mogelijk , de vermoedelijke ontwikkeling van de voorraden in de periode dat deze beneden het verplichte minimum blijven .  Artikel 8  De voorraadvorming overeenkomstig de bepalingen van de onderhavige richtlijn moet binnen een zo kort mogelijke termijn na de kennisgeving van deze richtlijn , en uiterlijk op 1 januari 1971 , haar beslag hebben gekregen .  De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van de daartoe getroffen maatregelen .  Artikel 9  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 20 december 1968 .  Voor de Raad  De Voorzitter  V . LATTANZIO


Avis juridique important

|

31997L0036

Richtlijn 97/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie- omroepactiviteiten

Publicatieblad Nr. L 202 van 30/07/1997 blz. 0060 - 0070

RICHTLIJN 97/36/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 30 juni 1997 tot wijziging van Richtlijn 89/552/EEG van de Raad betreffende de coördinatie van bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in de lidstaten inzake de uitoefening van televisie-omroepactiviteitenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3) en gezien de op 16 april 1997 door het Bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke ontwerptekst,(1) Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG van de Raad (4) het juridische raamwerk voor de televisie-omroepactiviteiten in de interne markt vormt;(2) Overwegende dat in artikel 26 van Richtlijn 89/552/EEG is bepaald dat de Commissie uiterlijk aan het einde van het vijfde jaar na de datum van vaststelling van genoemde richtlijn bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag indient over de wijze waarop deze richtlijn ten uitvoer wordt gelegd, en zo nodig bijkomende voorstellen doet om de richtlijn aan te passen aan de ontwikkelingen op omroepgebied;(3) Overwegende dat bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 89/552/EEG en uit het verslag over die tenuitvoerlegging is gebleken dat het nodig is bepaalde definities of verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van die richtlijn te verduidelijken;(4) Overwegende dat in de mededeling van de Commissie van 19 juli 1994, "Europa op weg naar de informatiemaatschappij: een actieplan" erop is gewezen dat het ten aanzien van de inhoud van de audiovisuele diensten van belang is te kunnen beschikken over een regelgevingskader dat bijdraagt tot het waarborgen van het vrije verkeer van deze diensten binnen de Gemeenschap en dat een antwoord biedt op de groeimogelijkheden welke door de nieuwe technologieën in deze sector worden geboden, maar waarbij tegelijkertijd rekening wordt gehouden met de specifieke aard, en met name de culturele en sociologische invloed, van audiovisuele programma's, ongeacht de wijze van uitzending ervan;(5) Overwegende dat de Raad tijdens zijn zitting op 28 september 1994 dit actieplan positief heeft ontvangen en op de noodzaak heeft gewezen om het concurrentievermogen van de Europese audiovisuele industrie te verbeteren;(6) Overwegende dat de Commissie een groenboek over de bescherming van minderjarigen en de menselijke waardigheid in de context van de audiovisuele en informatiediensten heeft ingediend en heeft toegezegd een groenboek te zullen indienen over de ontwikkeling van de culturele aspecten van deze nieuwe diensten;(7) Overwegende dat ieder wettelijk kader betreffende nieuwe audiovisuele diensten verenigbaar moet zijn met de belangrijkste doelstelling van deze richtlijn, die erin bestaat een juridisch raamwerk te scheppen voor het vrije verkeer van diensten;(8) Overwegende dat het van essentieel belang is dat de lidstaten maatregelen nemen ten aanzien van met televisieomroep vergelijkbare diensten om te voorkomen dat de fundamentele beginselen die ten grondslag moeten liggen aan de informatievoorziening worden geschonden en dat grote verschillen ontstaan ten aanzien van het vrije verkeer en de mededinging;(9) Overwegende dat de staatshoofden en regeringsleiders, op 9 en 10 december 1994 in het kader van de Europese Raad te Essen bijeen, de Commissie hebben verzocht vóór hun volgende bijeenkomst een voorstel tot herziening van Richtlijn 89/552/EEG in te dienen;(10) Overwegende dat bij de tenuitvoerlegging van Richtlijn 89/552/EEG de noodzaak is gebleken het begrip "bevoegdheid", specifiek toegepast op de sector van de audiovisuele industrie, te verduidelijken; dat, gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, het vestigingscriterium het voornaamste criterium voor het bepalen van de bevoegdheid van een lidstaat moet worden;(11) Overwegende dat het begrip "vestiging" overeenkomstig de door het Hof van Justitie in zijn arrest van 25 juli 1991 in de zaak Factortame (5) vastgestelde criteria, de daadwerkelijke uitoefening van een economische activiteit door middel van een duurzame vestiging voor onbepaalde tijd behelst;(12) Overwegende dat de vestiging van een televisieomroeporganisatie kan worden bepaald aan de hand van een aantal praktische criteria, zoals de plaats van het hoofdkantoor van de dienstverrichter, de plaats waar gewoonlijk de beslissingen ten aanzien van het programmeringsbeleid worden genomen, de plaats waar het voor uitzending naar het publiek bestemde programma definitief wordt samengesteld, en de plaats waar een aanzienlijk deel van het voor de uitoefening van de televisieomroepactiviteit benodigde personeelsbestand zich bevindt;(13) Overwegende dat het vaststellen van een reeks praktische criteria bedoeld is om door middel van een uitputtende procedure te bepalen dat één en slechts één lidstaat voor een omroeporganisatie bevoegd is ten aanzien van de dienstverrichting waarop de richtlijn betrekking heeft; dat het niettemin, gezien de jurisprudentie van het Hof van Justitie en teneinde gevallen van een bevoegdheidsvacuüm te voorkomen, wenselijk is het vestigingscriterium in de zin van artikel 52 en volgende van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap te vermelden als het uiteindelijke criterium om de bevoegdheid van de lidstaat vast te stellen;(14) Overwegende dat, overeenkomstig vaste rechtspraak van het Hof van Justitie (6), een lidstaat het recht behoudt om maatregelen te nemen ten aanzien van een televisieomroeporganisatie die in een andere lidstaat is gevestigd, maar waarvan de activiteiten volledig of hoofdzakelijk op het grondgebied van de eerstgenoemde lidstaat zijn afgestemd, wanneer deze keuze van vestiging is geschied om zich te onttrekken aan de wetgeving die op deze organisatie van toepassing zou zijn indien zij op het grondgebied van de eerstgenoemde lidstaat gevestigd zou zijn geweest;(15) Overwegende dat in artikel F, lid 2, van het Verdrag betreffende de Europese Unie wordt bepaald dat de Unie de grondrechten zoals die worden gewaarborgd door het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, als algemene beginselen van het Gemeenschapsrecht eerbiedigt; dat maatregelen die op grond van artikel 2 bis van Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, worden genomen om de ontvangst van televisieuitzendingen te beperken en/of de doorgifte daarvan op te schorten, met die beginselen verenigbaar moeten zijn;(16) Overwegende dat de daadwerkelijke toepassing van de bepalingen van Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, in de hele Gemeenschap moet worden gewaarborgd teneinde vrije en eerlijke concurrentie tussen bedrijven uit dezelfde sector te vrijwaren;(17) Overwegende dat rechtstreeks betrokken derden, met inbegrip van onderdanen van andere lidstaten, hun rechten op grond van de nationale wetgeving moeten kunnen doen gelden voor de bevoegde rechterlijke of andere autoriteiten van de lidstaat waaronder de televisie-omroeporganisatie ressorteert die de ter uitvoering van Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, vastgestelde nationale bepalingen niet zou naleven;(18) Overwegende dat het van essentieel belang is dat de lidstaten maatregelen kunnen nemen om het recht op informatie te beschermen en de brede toegang van het publiek te garanderen tot televisieuitzendingen van nationale en niet-nationale evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving, zoals de Olympische Spelen, het Wereldkampioenschap voetbal en het Europees kampioenschap voetbal; dat daartoe de lidstaten het recht behouden om met het Gemeenschapsrecht verenigbare maatregelen te nemen ter regulering van de uitoefening door omroeporganisaties die onder hun bevoegdheid vallen, van de exclusieve uitzendrechten voor dergelijke evenementen;(19) Overwegende dat het noodzakelijk is in een communautair kader regelingen te treffen teneinde potentiële rechtsonzekerheid en marktverstoringen te vermijden en het vrije verkeer van televisiediensten in overeenstemming te brengen met de noodzaak om te voorkomen dat nationale maatregelen ter bescherming van een legitiem algemeen belang kunnen worden ontweken;(20) Overwegende dat het met name aangewezen is om in deze richtlijn bepalingen op te nemen betreffende de uitoefening door omroeporganisaties van de exclusieve uitzendrechten die zij hebben verworven op evenementen die worden beschouwd als evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving in een andere lidstaat dan die welke de rechtsbevoegdheid over de omroeporganisaties heeft; dat het, om te vermijden dat rechten met speculatieve doeleinden worden gekocht om nationale maatregelen te ontwijken, noodzakelijk is, deze bepalingen toe te passen op overeenkomsten die na de bekendmaking van deze richtlijn worden gesloten en betrekking hebben op evenementen die plaatsvinden na de datum van tenuitvoerlegging; dat, wanneer vóór de bekendmaking van deze richtlijn gedateerde overeenkomsten worden verlengd, deze als nieuwe overeenkomsten worden beschouwd;(21) Overwegende dat evenementen van aanzienlijk belang voor de samenleving in de zin van deze richtlijn aan bepaalde criteria moeten voldoen, d.w.z. dat het bijzondere evenementen moeten zijn die van belang zijn voor het grote publiek in de Europese Unie of in een bepaalde lidstaat of in een belangrijk deel van een lidstaat en van tevoren georganiseerd worden door een organisator die de juridische mogelijkheid heeft de rechten voor dat evenement te verkopen;(22) Overwegende dat onder "kosteloze televisie" in de zin van deze richtlijn wordt verstaan de uitzending op een hetzij openbaar hetzij commercieel kanaal van programma's die voor het publiek toegankelijk zijn zonder extra betaling naast de omroepfinancieringsmethoden die in iedere lidstaat op ruime schaal worden toegepast (zoals kijk- en luistergeld en/of abonnementsgeld op een kabelnet);(23) Overwegende dat het de lidstaten vrij staat ten aanzien van uitzendingen die uit derde landen komen en die niet aan de in artikel 2 van Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, vervatte voorwaarden beantwoorden, de door hen passend geachte maatregelen te nemen, mits zij daarbij echter het Gemeenschapsrecht en de internationale verplichtingen van de Gemeenschap eerbiedigen;(24) Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, teneinde de hindernissen op te heffen die het gevolg zijn van de verschillen tussen de nationale wetgevingen op het gebied van de bevordering van Europese producties, bepalingen tot harmonisering van deze wetgevingen bevat; dat deze bepalingen, die in het algemeen tot liberalisering van het handelsverkeer strekken, regels moeten behelzen waardoor de mededingingsvoorwaarden worden geharmoniseerd;(25) Overwegende dat bovendien, krachtens artikel 128, lid 4, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, op de Gemeenschap de plicht rust bij haar optreden uit hoofde van andere bepalingen van het Verdrag met de culturele aspecten rekening te houden;(26) Overwegende dat in het Groenboek "Strategische opties voor de versterking van de programma-industrie in de context van het audiovisuele beleid van de Europese Unie", dat de Commissie op 7 april 1994 heeft goedgekeurd, onder andere maatregelen worden gesuggereerd ter bevordering van Europese producties met het oog op de ontwikkeling van de sector; dat het Media II-programma, dat erop is gericht de opleiding, ontwikkeling en distributie in de audiovisuele sector te bevorderen, mede is bedoeld om de vervaardiging van Europese producties te bevorderen; dat de Commissie heeft voorgesteld dat de vervaardiging van Europese producties ook moet worden bevorderd door middel van een communautair mechanisme zoals een garantiefonds;(27) Overwegende dat de omroeporganisaties, programmamakers, producenten, auteurs en andere deskundigen moeten worden aangemoedigd gedetailleerder concepten en strategieën uit te werken om de productie van Europese audiovisuele speelfilms voor een internationaal publiek te bevorderen;(28) Overwegende dat het, naast de voormelde overwegingen, nodig is omstandigheden te creëren ter verbetering van het concurrentievermogen van de programma-industrie; dat in de mededelingen inzake de toepassing van de artikelen 4 en 5 van Richtlijn 89/552/EEG, die overeenkomstig artikel 4, lid 3, van die richtlijn door de Commissie zijn goedgekeurd op 3 maart 1994 en 15 juli 1996, wordt geconcludeerd dat maatregelen ter bevordering van Europese producties aan een dergelijke verbetering kunnen bijdragen, maar dat daarbij rekening moet worden gehouden met de ontwikkelingen op het gebied van de televisie-omroep;(29) Overwegende dat de bepalingen van de artikelen 4 en 5 niet van toepassing zouden moeten zijn op kanalen die uitsluitend uitzenden in een andere taal dan die van de lidstaten; dat voorts de bepalingen van de artikelen 4 en 5, ingeval die taal of talen voor een belangrijk deel, maar niet voor de gehele zendtijd van het kanaal worden gebruikt, niet van toepassing zouden moeten zijn op dat deel van de zendtijd;(30) Overwegende dat het aandeel van Europese producties moet worden bereikt met inachtneming van de economische realiteit; dat om dit doel te bereiken bijgevolg een stelsel van geleidelijkheid nodig is;(31) Overwegende dat het van essentieel belang is dat de Gemeenschap ter bevordering van de vervaardiging van Europese producties, rekening houdend met de audiovisuele capaciteit van iedere lidstaat en de noodzaak van bescherming van minder gebruikte talen van de Europese Unie, onafhankelijke producenten steunt; dat de lidstaten bij de definitie van het begrip "onafhankelijke producent" naar behoren rekening dienen te houden met criteria als de eigendom van de productiemaatschappij, de hoeveelheid programma's die aan dezelfde omroeporganisatie worden geleverd, en de eigendom van de secondaire rechten;(32) Overwegende dat het vraagstuk van specifieke termijnen voor elk type van televisie-exploitatie van cinematografisch werk in de eerste plaats door middel van overeenkomsten tussen de belanghebbende partijen of de betrokken vakkringen moet worden geregeld;(33) Overwegende dat reclame voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik valt onder de bepalingen van Richtlijn 92/28/EEG van de Raad (7);(34) Overwegende dat de dagelijkse zendtijd besteed aan aankondigingen door de omroeporganisatie in verband met haar eigen programma's en met rechtstreeks daarvan afgeleide ondersteunende producten of aan mededelingen van de overheid en liefdadigheidsgroepen die gratis worden uitgezonden, niet tot de maximale zendtijd per dag of per uur voor reclame en telewinkelen mag worden gerekend;(35) Overwegende dat, teneinde concurrentievervalsing te vermijden, deze afwijking alleen geldt voor mededelingen over producten die tegelijk ondersteunend en rechtstreeks van de betrokken programma's afgeleid zijn; dat de term "ondersteunend" betrekking heeft op producten die specifiek bedoeld zijn om het kijkerspubliek volop van die programma's te laten profiteren of interactief erbij te betrekken;(36) Overwegende dat het, gezien de ontwikkeling van het telewinkelen, dat een belangrijke economische activiteit voor het gehele bedrijfsleven en een reële afzetmogelijkheid voor goederen en diensten in de Gemeenschap betekent, van wezenlijk belang is het stelsel van zendtijden aan te passen en een hoog niveau van consumentenbescherming te waarborgen door passende normen voor vorm en inhoud van zulke uitzendingen vast te stellen;(37) Overwegende dat het voor de bevoegde nationale autoriteiten bij het toezicht op de tenuitvoerlegging van de desbetreffende bepalingen belangrijk is om, wat betreft netten die niet uitsluitend gewijd zijn aan telewinkelen, een onderscheid te kunnen maken tussen zendtijd besteed aan telewinkelspots, reclamespots en andere vormen van reclame enerzijds en zendtijd besteed aan blokken voor telewinkelen anderzijds; dat het derhalve noodzakelijk en voldoende is dat elk blok ten minste bij het begin en het einde van het blok duidelijk herkenbaar wordt gemaakt met optische en akoestische middelen;(38) Overwegende dat Richtlijn 89/552/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, alleen voor de door deze richtlijnen bestreken aangelegenheden, en onverminderd andere terzake geldende communautaire instrumenten, van toepassing is op netten die uitsluitend gewijd zijn aan telewinkelen of zelfpromotie, zonder traditionele programmaonderdelen zoals nieuws, sport, films, documentaires en drama;(39) Overwegende dat het nodig is te verduidelijken dat zelfpromotieactiviteiten een bijzondere vorm van reclame zijn, waarbij de omroeporganisatie haar eigen producten, diensten, programma's of netten aanprijst; dat vooral trailers die bestaan in programma-uittreksels als programma's moeten worden beschouwd; dat zelfpromotie een nieuw en relatief onbekend verschijnsel is en dat speciaal de desbetreffende bepalingen daarom bij een latere toetsing van deze richtlijn herzien kunnen worden;(40) Overwegende dat duidelijkere regels moeten worden vastgesteld voor de bescherming van de lichamelijke, geestelijke en zedelijke ontwikkeling van minderjarigen; dat, door een duidelijk onderscheid aan te brengen tussen programma's waarvoor een absoluut verbod geldt en die welke, mits passende technische middelen worden gehanteerd, kunnen worden toegestaan, tegemoet moet kunnen worden gekomen aan de bezorgdheid van de lidstaten en de Gemeenschap ten aanzien van het algemeen belang;(41) Overwegende dat geen enkele bepaling van deze richtlijn met betrekking tot de bescherming van minderjarigen en de openbare orde vereist dat de maatregelen in kwestie ten uitvoer worden gelegd via een voorafgaande controle van televisieuitzendingen;(42) Overwegende dat een onderzoek van de Commissie, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, naar de mogelijke voor- en nadelen van verdere maatregelen ter vergemakkelijking van de controle van ouders of verzorgers over de programma's waar minderjarigen naar kunnen kijken, onder meer betrekking dient te hebben op de wenselijkheid van:- de eis dat nieuwe televisietoestellen zijn voorzien van technische apparatuur waardoor ouders en verzorgers bepaalde programma's kunnen weren;- het opzetten van passende classificatiesystemen;- het bevorderen van een op het gezin afgestemd programmeringsbeleid en andere pedagogische en op bewustmaking gerichte maatregelen;- het in aanmerking nemen van de ervaring die op dit gebied in en buiten Europa is opgedaan en van de opinie van belanghebbende partijen zoals omroeporganisaties, producenten, pedagogen, mediaspecialisten en relevante verenigingen,teneinde zo nodig vóór de in artikel 26 bedoelde uiterste datum de nodige voorstellen voor wetgevende of andere maatregelen te kunnen indienen;(43) Overwegende dat het dienstig is Richtlijn 89/552/EEG zodanig te wijzigen dat natuurlijke of rechtspersonen waarvan de activiteiten de productie of verkoop van alleen op doktersvoorschrift verkrijgbare geneesmiddelen en medische behandelingen omvatten, televisieprogramma's mogen sponsoren, op voorwaarde dat hierdoor het verbod op televisiereclame voor alleen op doktersvoorschrift verkrijgbare geneesmiddelen en medische behandelingen niet wordt omzeild;(44) Overwegende dat voor de benadering in Richtlijn 89/552/EEG en in deze richtlijn is gekozen om de noodzakelijke en voldoende essentiële harmonisatie te bewerkstelligen teneinde het vrije verkeer van televisie-uitzendingen in de Gemeenschap te waarborgen; dat het de lidstaten vrij staat om omroeporganisaties die onder hun bevoegdheid vallen, meer gedetailleerde of strengere regels op te leggen op de gebieden die bij deze richtlijn worden gecoördineerd, met inbegrip van, onder andere, regels betreffende de verwezenlijking van doelstellingen op het gebied van taalbeleid, de bescherming van het openbaar belang voor wat betreft de rol van de televisie als verschaffer van informatie, vorming, cultuur en amusement, de noodzaak om het pluralisme in de informatie-industrie en de media te vrijwaren alsmede de bescherming van de mededinging om misbruik van machtsposities en/of het scheppen of versterken van machtsposities door middel van fusies, overeenkomsten, verwervingen of soortgelijke initiatieven te voorkomen; dat die regels verenigbaar moeten zijn met het Gemeenschapsrecht;(45) Overwegende dat in de lidstaten de doelstelling van ondersteuning van de audiovisuele productie in Europa in het kader van de organisatie van hun omroepdiensten kan worden nagestreefd, onder andere door voor bepaalde omroeporganisaties een opdracht in dienst van het algemeen belang vast te stellen, waaronder de verplichting om aanzienlijk bij te dragen aan investeringen in Europese producties;(46) Overwegende dat in artikel B van het Verdrag betreffende de Europese Unie is bepaald dat de Unie zich onder meer de volledige handhaving van het "acquis communautaire" ten doel stelt,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 89/552/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:a) Er wordt een nieuwe letter b) ingevoegd die als volgt luidt:"b) "omroeporganisatie", de natuurlijke of rechtspersoon die de redactionele verantwoordelijkheid draagt voor de samenstelling van schema's van televisieprogramma's in de zin van letter a) en die deze programma's uitzendt of laat uitzenden door derden;".b) De vroegere letter b) wordt letter c) en wordt als volgt gewijzigd:"c) "televisiereclame", de door een overheidsbedrijf of particuliere onderneming tegen betaling of soortgelijke vergoeding dan wel ten behoeve van zelfpromotie uitgezonden boodschap - in welke vorm dan ook - in verband met de uitoefening van een commerciële, industriële, ambachtelijke activiteit of van een vrij beroep, ter bevordering van de levering tegen betaling van goederen of diensten, met inbegrip van onroerende goederen, rechten en verplichtingen;".c) De letters c) en d) worden de letters d) en e).d) De volgende letter f) wordt toegevoegd:"f) "telewinkelen", rechtstreekse aanbiedingen aan het publiek die worden uitgezonden met het oog op de levering tegen betaling van goederen of diensten, met inbegrip van onroerende goederen, rechten en verplichtingen.".2. Artikel 2 wordt als volgt gelezen:"Artikel 21. Elke lidstaat ziet erop toe dat alle televisie-uitzendingen van omroeporganisaties die onder zijn bevoegdheid vallen, voldoen aan de regels van het recht dat op voor het publiek in die lidstaat bestemde uitzendingen van toepassing is.2. Voor de toepassing van deze richtlijn worden onder omroeporganisaties die onder de bevoegdheid van een lidstaat vallen, verstaan:- die welke overeenkomstig lid 3 in die lidstaat gevestigd zijn;- die waarop lid 4 van toepassing is.3. Voor de toepassing van deze richtlijn wordta) een omroeporganisatie geacht gevestigd te zijn in een lidstaat, wanneer de omroeporganisatie haar hoofdkantoor in die lidstaat heeft en de programmeringsbesluiten in die lidstaat worden genomen;b) indien een omroeporganisatie haar hoofdkantoor in een lidstaat heeft, maar de programmeringsbesluiten in een andere lidstaat worden genomen, die omroeporganisatie geacht gevestigd te zijn in de lidstaat waar een aanzienlijk deel van het bij de televisieomroepactiviteiten betrokken personeel werkzaam is; indien in elk van die lidstaten een aanzienlijk deel van het bij de televisieomroepactiviteiten betrokken personeel werkzaam is, wordt de omroeporganisatie geacht gevestigd te zijn in de lidstaat waar zij haar hoofdkantoor heeft; indien in geen van die lidstaten een aanzienlijk deel van het bij de televisie-omroepactiviteiten betrokken personeel werkzaam is, wordt de omroeporganisatie geacht gevestigd te zijn in de lidstaat waar zij het eerst met haar omroepactiviteiten is begonnen overeenkomstig het recht van die lidstaat, mits zij een duurzame en reële band met de economie van die lidstaat onderhoudt;c) indien een omroeporganisatie haar hoofdkantoor in een lidstaat heeft, terwijl de programmeringsbesluiten in een derde land worden genomen - of andersom -, zij geacht gevestigd te zijn in de betrokken lidstaat, mits een aanzienlijk deel van het bij de televisieomroepactiviteiten betrokken personeel in die lidstaat werkzaam is.4. Omroeporganisaties waarop lid 3 niet van toepassing is, worden geacht onder de bevoegdheid van een lidstaat te vallen, wanneer zij:a) gebruik maken van een door die lidstaat toegekende frequentie,b) gebruik maken van een tot een lidstaat behorende satellietcapaciteit, hoewel zij geen gebruik maken van een door die lidstaat toegekende frequentie,c) gebruik maken van een zich in een lidstaat bevindende aarde-satelliet-verbinding, hoewel zij geen gebruik maken van een door die lidstaat toegekende frequentie, noch van een tot die lidstaat behorende satellietcapaciteit.5. Indien niet volgens de leden 3 en 4 kan worden bepaald welke lidstaat bevoegd is, is de bevoegde lidstaat die waarin de omroeporganisatie is gevestigd in de zin van artikel 52 en volgende van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.6. Deze richtlijn is niet van toepassing op televisie-uitzendingen die uitsluitend voor ontvangst in derde landen bestemd zijn en die niet direct of indirect door het publiek in een of meer lidstaten worden ontvangen.".3. Het volgende artikel wordt ingevoegd:"Artikel 2 bis1. De lidstaten waarborgen de vrijheid van ontvangst en belemmeren niet de doorgifte op hun grondgebied van televisie-uitzendingen uit andere lidstaten om redenen die binnen de door deze richtlijn gecoördineerde gebieden vallen.2. De lidstaten mogen tijdelijk van lid 1 afwijken wanneer aan de volgende voorwaarden is voldaan:a) een televisie-uitzending uit een andere lidstaat vormt een duidelijke, belangrijke en ernstige inbreuk op artikel 22, lid 1 of 2, en/of op artikel 22 bis;b) de omroeporganisatie heeft in de voorafgaande twaalf maanden al minstens tweemaal inbreuk op de onder a) bedoelde bepaling(en) gemaakt;c) de betrokken lidstaat heeft de omroeporganisatie en de Commissie schriftelijk kennis gegeven van de vermeende inbreuken en van de maatregelen die zij voornemens is te nemen indien een dergelijke inbreuk herhaald zou worden;d) overleg met de uitzendende lidstaat en de Commissie heeft niet binnen 15 dagen vanaf de onder c) bedoelde kennisgeving tot een minnelijke schikking geleid, en de vermeende inbreuk duurt voort.De Commissie beslist binnen twee maanden na de kennisgeving van de door de lidstaat genomen maatregelen over de vraag of die maatregelen verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht. Is de beslissing negatief, dan moet de lidstaat de maatregelen onverwijld beëindigen.3. Lid 2 vormt geen beletsel om in de lidstaat onder welks bevoegdheid de betrokken omroeporganisatie valt, ongeacht welke procedure, maatregel of sanctie op de betrokken inbreuken toe te passen.".4. Artikel 3 wordt als volgt gelezen:"Artikel 31. Het staat de lidstaten vrij, van de onder hun bevoegdheid vallende televisieomroeporganisaties naleving van strengere of meer gedetailleerde voorschriften te eisen op de gebieden die onder deze richtlijn vallen.2. De lidstaten dragen er met passende middelen in het kader van hun wetgeving zorg voor dat de onder hun bevoegdheid vallende televisieomroeporganisaties de bepalingen van deze richtlijn daadwerkelijk naleven.3. De maatregelen behelzen onder meer passende procedures waarvan rechtstreeks betrokken derden, met inbegrip van onderdanen van andere lidstaten, gebruik kunnen maken om zich voor de daadwerkelijke naleving van de bepalingen overeenkomstig het nationale recht te wenden tot de bevoegde rechterlijke of andere autoriteiten.Artikel 3 bis1. Iedere lidstaat kan in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat onder zijn bevoegdheid vallende omroeporganisaties evenementen die door die lidstaat van aanzienlijk belang voor de samenleving worden geacht, niet op een exclusieve basis zodanig uitzenden dat een belangrijk deel van het publiek in die lidstaat dergelijke evenementen niet via rechtstreekse of uitgestelde verslaggeving op de kosteloze televisie kan volgen. In dat geval stelt de betrokken lidstaat een lijst van aangewezen nationale of niet-nationale evenementen op die hij van aanzienlijk belang voor de samenleving acht. De lidstaat doet dit te gepasten tijde op duidelijke en transparante wijze. Daarbij bepaalt de betrokken lidstaat tevens of deze evenementen via volledige of gedeeltelijke rechtstreekse verslaggeving dan wel, waar nodig of passend om objectieve redenen van openbaar belang, via volledige of gedeeltelijke uitgestelde verslaggeving beschikbaar moeten zijn.2. De lidstaten stellen de Commissie terstond in kennis van alle maatregelen die zij krachtens lid 1 nemen of hebben genomen. Binnen een periode van drie maanden na de kennisgeving vergewist de Commissie zich ervan dat dergelijke maatregelen verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht en stelt zij de andere lidstaten ervan in kennis. Zij wint advies in bij het krachtens artikel 23 bis ingestelde comité. Zij maakt de genomen maatregelen onverwijld bekend in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen en publiceert ten minste eenmaal per jaar de geconsolideerde lijst van door de lidstaten getroffen maatregelen.3. De lidstaten dragen er met passende middelen in het kader van hun wetgeving zorg voor dat onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties de door deze organisaties na de datum van bekendmaking van deze richtlijn verworven exclusieve rechten niet zodanig uitoefenen dat een belangrijk deel van het publiek in een andere lidstaat evenementen die door die andere lidstaat overeenkomstig de voorgaande leden zijn aangewezen, niet op de kosteloze televisie kan volgen via volledige of gedeeltelijke rechtstreekse verslaggeving dan wel, waar nodig of passend om objectieve redenen van openbaar belang, via volledige of gedeeltelijke uitgestelde verslaggeving, zoals door die andere lidstaat overeenkomstig lid 1 is bepaald.".5. In artikel 4, lid 1, worden de woorden "of teletekst" vervangen door de woorden "teletekst en telewinkelen".6. In artikel 5 worden de woorden "of teletekst" vervangen door de woorden "teletekst en telewinkelen".7. Artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:a) lid 1, onder a), wordt als volgt gelezen:"a) producties die afkomstig zijn uit lidstaten;";b) aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:"Voorwaarde voor de toepassing van het bepaalde in de letters b) en c) is dat producties die afkomstig zijn uit lidstaten, in de betrokken derde landen niet worden getroffen door discriminerende maatregelen.";c) lid 3 wordt als volgt gelezen:"3. De in lid 1, onder c), bedoelde producties zijn producties die uitsluitend of in coproductie met in een of meer lidstaten gevestigde producenten zijn vervaardigd door producenten die gevestigd zijn in een of meer derde Europese staten waarmee de Gemeenschap op de audiovisuele sector betrekking hebbende overeenkomsten heeft gesloten, indien die producties voornamelijk zijn vervaardigd met de hulp van auteurs en medewerkers die woonachtig zijn in een of meer Europese staten.";d) lid 4 wordt lid 5 en het volgende lid wordt ingelast:"4. Producties die geen Europese producties in de zin van lid 1 zijn, maar die vervaardigd worden in het kader van tussen de lidstaten en derde landen gesloten bilaterale coproductieverdragen, worden als Europese producties beschouwd wanneer de coproducenten uit de Gemeenschap een meerderheidsaandeel hebben in de totale productiekosten en over de productie niet door een of meer buiten de lidstaten gevestigde producenten zeggenschap wordt uitgeoefend."e) in het nieuwe lid 5 worden de woorden "van lid 1" vervangen door de woorden "van de leden 1 en 4".8. Artikel 7 wordt als volgt gelezen:"Artikel 7De lidstaten zien erop toe dat de onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties geen cinematografische werken uitzenden buiten de met de houders van rechten overeengekomen periodes.".9. Artikel 8 wordt geschrapt.10. Artikel 9 wordt als volgt gelezen:"Artikel 9Dit hoofdstuk is niet van toepassing op voor lokaal publiek bestemde televisie-uitzendingen die geen deel uitmaken van een nationaal net.".11. De titel van Hoofdstuk IV wordt als volgt gelezen:"Televisiereclame, sponsoring en telewinkelen".12. Artikel 10 wordt als volgt gelezen:"Artikel 101. Televisiereclame en telewinkelen moeten gemakkelijk als zodanig herkenbaar zijn en door optische en/of akoestische middelen duidelijk gescheiden zijn van de rest van het programma-aanbod.2. Afzonderlijke reclame- en telewinkelspots moeten een uitzondering blijven.3. Bij reclame en telewinkelen mag geen gebruik worden gemaakt van subliminale technieken.4. Sluikreclame en verkapt telewinkelen zijn verboden.".13. Artikel 11 wordt als volgt gelezen:"Artikel 111. Reclame en telewinkelspots moeten tussen de uitzendingen worden ingevoegd. Onder voorbehoud van de in de leden 2 tot en met 5 vastgestelde voorwaarden, mogen reclame en telewinkelspots ook tijdens de uitzendingen zodanig worden ingevoegd dat de integriteit en de waarde van de uitzendingen niet worden geschaad, rekening houdende met de natuurlijke pauzes in en de duur en de aard van het programma, en er geen afbreuk wordt gedaan aan de rechten van de houders van rechten.2. Bij uit zelfstandige onderdelen samengestelde uitzendingen of bij sportuitzendingen en op soortgelijke wijze gestructureerde evenementen en opvoeringen met pauzes mogen er alleen tussen de zelfstandige onderdelen of tijdens de pauzes reclame en telewinkelspots worden ingevoegd.3. De uitzending van audiovisuele producties zoals bioscoop- en televisiefilms (met uitzondering van series, feuilletons, lichte amusementsprogramma's en documentaires) mag één keer per tijdvak van 45 minuten worden onderbroken mits de geprogrammeerde duur ervan meer dan 45 minuten bedraagt. Indien de geprogrammeerde duur ervan ten minste 20 minuten langer is dan twee of meer volledige tijdvakken van 45 minuten, mag er nog één keer worden onderbroken.4. Wanneer andere dan de onder lid 2 bedoelde uitzendingen worden onderbroken door reclame of telewinkelspots, moet een tijdvak van ten minste 20 minuten verlopen tussen opeenvolgende onderbrekingen binnen de uitzendingen.5. Bij uitzendingen van religieuze erediensten mag geen reclame of telewinkelen worden ingevoegd. Televisiejournaals en actualiteitenmagazines, documentaires, godsdienstige uitzendingen en uitzendingen voor kinderen waarvan de geprogrammeerde duur minder dan 30 minuten bedraagt, mogen niet door reclame of telewinkelen worden onderbroken. Wanneer de geprogrammeerde duur ten minste 30 minuten bedraagt, zijn de vorige leden van toepassing.".14. In artikel 12 wordt de aanhef als volgt gelezen:"Televisiereclame en telewinkelen mogen niet:".15. Artikel 13 wordt als volgt gelezen:"Artikel 13Televisiereclame en telewinkelen, in welke vorm dan ook, met betrekking tot sigaretten en tabaksproducten zijn verboden.".16. In artikel 14 wordt de huidige tekst lid 1 en wordt het volgende lid ingelast:"2. Telewinkelen met betrekking tot geneesmiddelen waarvoor een vergunning voor het in de handel brengen nodig is in de zin van Richtlijn 65/65/EEG van de Raad van 26 januari 1965 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake geneesmiddelen (*), en telewinkelen met betrekking tot medische behandelingen zijn verboden.(*) PB nr. 22 van 9. 2. 1965, blz. 369/65. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/39/EEG (PB nr. L 214 van 24. 8. 1993, blz. 22).".17. In artikel 15 wordt de aanhef als volgt gelezen:"Televisiereclame en telewinkelen met betrekking tot alcoholhoudende dranken moeten aan de volgende criteria voldoen:".18. In artikel 16 wordt de huidige tekst lid 1 en wordt het volgende lid ingelast:"2. Telewinkelen moet aan de in lid 1 genoemde eisen voldoen en mag daarenboven minderjarigen er niet toe aanzetten overeenkomsten te sluiten voor het kopen of huren van goederen en diensten.".19. Artikel 17 wordt als volgt gewijzigd:a) Lid 2 wordt als volgt gelezen:"2. Televisieprogramma's mogen niet worden gesponsord door ondernemingen waarvan de hoofdactiviteit bestaat in de productie of verkoop van sigaretten en andere tabaksproducten.".b) Lid 3 wordt lid 4 en het volgende lid wordt ingelast:"3. Bij het sponsoren van televisieprogramma's door ondernemingen waarvan de activiteiten de productie of verkoop van geneesmiddelen en medische behandelingen omvatten, mag de naam of het imago van de onderneming worden aangeprezen, maar mogen geen specifieke geneesmiddelen of medische behandelingen worden aangeprezen die in de lidstaten onder welker bevoegdheid de omroeporganisatie valt, alleen op doktersvoorschrift verkrijgbaar zijn.".20. Artikel 18 wordt als volgt gelezen:"Artikel 181. De zendtijd voor telewinkelspots, reclamespots en andere vormen van reclame, met uitzondering van de blokken voor telewinkelen in de zin van artikel 18 bis, mag niet meer dan 20 % van de dagelijkse zendtijd bedragen. De zendtijd voor reclamespots mag niet meer dan 15 % van de dagelijkse zendtijd zijn.2. De zendtijd voor reclamespots en telewinkelspots binnen een gegeven klokuur mag niet meer dan 20 % bedragen.3. Voor de toepassing van dit artikel omvat reclame niet:- aankondigingen door de omroeporganisatie in verband met haar eigen programma's en met rechtstreeks daarvan afgeleide ondersteunende producten;- mededelingen van de overheid en liefdadigheidsgroepen die gratis worden uitgezonden.".21. Het volgende artikel wordt ingelast:"Artikel 18 bis1. Blokken voor telewinkelen die worden uitgezonden door een net dat zich niet uitsluitend met telewinkelen bezighoudt, moeten zonder onderbreking minimaal 15 minuten in beslag nemen.2. Het maximumaantal blokken per dag bedraagt acht. De totale duur ervan mag niet meer dan drie uur per dag bedragen. Zij moeten door optische en akoestische middelen duidelijk herkenbaar worden gemaakt als blokken voor telewinkelen.".22. Artikel 19 wordt als volgt gelezen:"Artikel 19De hoofdstukken I, II, IV, V, VI, VI bis en VII gelden mutatis mutandis voor netten die zich uitsluitend met telewinkelen bezighouden. Reclame op die netten is toegestaan binnen de in artikel 18, lid 1, gestelde dagelijkse grenzen. Artikel 18, lid 2, is niet van toepassing.".23. Het volgende artikel wordt ingelast:"Artikel 19 bisDe hoofdstukken I, II, IV, V, VI, VI bis en VII gelden mutatis mutandis voor netten die zich uitsluitend met zelfpromotie bezighouden. Andere vormen van reclame op die netten zijn toegestaan binnen de in artikel 18, leden 1 en 2, gestelde grenzen. Inzonderheid deze bepaling zal overeenkomstig artikel 26 worden heroverwogen.".24. Artikel 20 wordt als volgt gelezen:"Artikel 20Onverminderd artikel 3 mogen de lidstaten, onder eerbiediging van het Gemeenschapsrecht, andere voorwaarden vaststellen dan die welke zijn neergelegd in artikel 11, leden 2 tot en met 5, artikel 18 en artikel 18 bis, wat betreft uitzendingen die uitsluitend bestemd zijn voor het nationale grondgebied en die niet direct of indirect in een of meer andere lidstaten door het publiek kunnen worden ontvangen.".25. Artikel 21 wordt geschrapt.26. De titel van hoofdstuk V wordt als volgt gelezen:"Bescherming van minderjarigen en openbare orde".27. Artikel 22 wordt als volgt gelezen:"Artikel 221. De lidstaten nemen passende maatregelen om ervoor te zorgen dat in de televisie-uitzendingen van de onder hun bevoegdheid vallende omroeporganisaties geen programma's voorkomen die de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen ernstig zouden kunnen aantasten, met name programma's waarin pornografische scènes of beelden van nodeloos geweld voorkomen.2. De in lid 1 bedoelde maatregelen gelden eveneens voor andere programma's die schade kunnen toebrengen aan de lichamelijke, geestelijke of zedelijke ontwikkeling van minderjarigen, tenzij door de keuze van het tijdstip van de uitzending of door technische maatregelen wordt gewaarborgd dat minderjarigen in het zendgebied de uitzendingen normalerwijze niet zullen zien of beluisteren.3. Indien dergelijke programma's ongecodeerd worden uitgezonden, zorgen de lidstaten er bovendien voor dat zij worden voorafgegaan door een akoestische waarschuwing of dat zij gedurende de gehele uitzending herkenbaar zijn aan een visueel symbool.".28. Het volgende artikel wordt ingelast:"Artikel 22 bisDe lidstaten dragen er zorg voor dat uitzendingen geen enkele aansporing tot haat op grond van ras, geslacht, godsdienst of nationaliteit bevatten.".29. Het volgende artikel wordt ingelast:"Artikel 22 ter1. De Commissie besteedt in het in artikel 26 bedoelde verslag bijzondere aandacht aan de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk.2. De Commissie voert binnen een jaar na de bekendmaking van deze richtlijn, in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, een onderzoek uit naar de mogelijke voor- en nadelen van verdere maatregelen ter vergemakkelijking van de controle van ouders of verzorgers over de programma's waar minderjarigen naar kunnen kijken. Dit onderzoek heeft onder meer betrekking op de wenselijkheid van:- de eis dat nieuwe televisietoestellen zijn voorzien van technische apparatuur waardoor ouders en verzorgers bepaalde programma's kunnen weren;- het opzetten van passende classificatiesystemen;- het bevorderen van een op het gezin afgestemd programmeringsbeleid en andere pedagogische en op bewustmaking gerichte maatregelen;- het in aanmerking nemen van de ervaring die op dit gebied in en buiten Europa is opgedaan en van de opinie van belanghebbende partijen zoals omroeporganisaties, producenten, pedagogen, mediaspecialisten en relevante verenigingen.".30. Artikel 23, lid 1, wordt als volgt gelezen:"1. Onverminderd andere in de lidstaten geldende burgerrechtelijke, administratiefrechtelijke of strafrechtelijke bepalingen, genieten, ongeacht hun nationaliteit, alle natuurlijke en rechtspersonen wier wettige belangen, met name aanzien en reputatie, zijn aangetast door een onjuiste bewering tijdens een televisie-uitzending, het recht op weerwoord of vergelijkbare middelen. De lidstaten zorgen ervoor dat de daadwerkelijke uitoefening van het recht op weerwoord of vergelijkbare middelen niet wordt belemmerd door het voorschrijven van onredelijke regels of voorwaarden. Het weerwoord moet binnen een redelijke tijd na het motiveren van het verzoek worden uitgezonden, op een tijd en een wijze die passend zijn voor de uitzending waarop het verzoek betrekking heeft.".31. Na artikel 23 wordt het volgende nieuwe hoofdstuk VI bis ingelast:"HOOFDSTUK VI bisContactcomitéArtikel 23 bis1. Bij de Commissie wordt een contactcomité ingesteld dat bestaat uit vertegenwoordigers van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten. Het wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie en komt op diens initiatief dan wel op verzoek van een delegatie van een lidstaat bijeen.2. De taken van dit comité zijn:a) bijdragen tot de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van deze richtlijn via geregeld overleg over alle praktische toepassingsproblemen, inzonderheid met betrekking tot artikel 2, en andere kwesties waarvoor een gedachtenwisseling dienstig wordt geacht;b) op eigen initiatief of op verzoek van de Commissie advies uitbrengen over de toepassing van de bepalingen van de richtlijn door de lidstaten;c) een forum bieden voor een gedachtenwisseling over de punten die zullen worden opgenomen in de verslagen welke de lidstaten krachtens artikel 4, lid 3, moeten indienen, over de gang van zaken in dat verband, over het mandaat voor de in artikel 25 bis bedoelde onafhankelijke studie, over de evaluatie van de desbetreffende aanbestedingen en over de studie zelf;d) het resultaat bespreken van het geregelde overleg dat de Commissie voert met vertegenwoordigers van omroeporganisaties, producenten, consumenten, fabrikanten, dienstverrichters, vakbonden en de creatieve milieus;e) bijdragen tot de uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie over de situatie en de ontwikkeling van het regelgevende werk betreffende televisieomroepdiensten, rekening houdend met het audiovisueel beleid van de Gemeenschap, en over relevante ontwikkelingen op technisch gebied;f) zich beraden over sectoriële ontwikkelingen waarover een gedachtenwisseling nuttig lijkt.".32. Het volgende artikel wordt ingelast:"Artikel 25 bisVóór 30 juni 2002 wordt de toepassing van deze richtlijn opnieuw bezien overeenkomstig artikel 4, lid 4. Daarbij wordt rekening gehouden met een onafhankelijke studie over de gevolgen van de betrokken maatregelen op communautair en nationaal niveau.".33. Artikel 26 wordt als volgt gelezen:"Artikel 26Uiterlijk op 31 december 2000 en vervolgens om de twee jaar, dient de Commissie bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag in over de wijze van tenuitvoerlegging van deze richtlijn, zoals gewijzigd, en doet zij zo nodig bijkomende voorstellen om die richtlijn aan te passen aan de ontwikkelingen op televisieomroepgebied, met name in het licht van recente technologische ontwikkelingen.".Artikel 2 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 december 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 30 juni 1997.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterA. NUIS(1) PB nr. C 185 van 19. 7. 1995, blz. 4, enPB nr. C 221 van 30. 7. 1996, blz. 10.(2) PB nr. C 301 van 13. 11. 1995, blz. 35.(3) Advies van het Europees Parlement van 14 februari 1996 (PB nr. C 65 van 4. 3. 1996, blz. 113), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 18 juli 1996 (PB nr. C 264 van 11. 9. 1996, blz. 52) en besluit van het Europees Parlement van 12 november 1996 (PB nr. C 362 van 2. 12. 1996, blz. 56). Besluit van het Europees Parlement van 10 juni 1997 en besluit van de Raad van 19 juni 1997.(4) PB nr. L 298 van 17. 10. 1989, blz. 23. Richtlijn gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(5) Zaak C-221/89 (the Queen tegen Secretary of State for Transport, ex parte Factortame), Jurisprudentie 1991, blz. I-3905, rechtsoverweging 20.(6) Zie met name de arresten in zaak 33/74 (Van Binsbergen tegen Bestuur van de Bedrijfsvereniging), Jurisprudentie 1974, blz. I-1299, en in zaak C-23/93 (TV 10 SA tegen Commissariaat voor de Media), Jurisprudentie 1994, blz. I-4795.(7) PB nr. L 113 van 30. 4. 1992, blz. 13.VERKLARING VAN DE COMMISSIE Artikel 23 bis, lid 1(contactcomité)De Commissie zegt in het kader van haar eigen verantwoordelijkheden toe de bevoegde commissie van het Europees Parlement op de hoogte te stellen van de resultaten van de vergaderingen van het contactcomité. Zij zal deze informatie tijdig en op gepaste wijze verstrekken.


Avis juridique important

|

31985L0010

Richtlijn 85/10/EEG van de Raad van 18 december 1984 tot wijziging van Richtlijn 75/106/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud

Publicatieblad Nr. L 004 van 05/01/1985 blz. 0020 - 0021 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 6 blz. 0211  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0158  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 6 blz. 0211  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 18 blz. 0158

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 18 december 1984  tot wijziging van Richtlijn 75/106/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud  (85/10/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat het sedert het vaststellen van Richtlijn 75/106/EEG (4), gewijzigd bij Richtlijn 79/1005/EEG (5), thans nodig geacht wordt over te gaan tot algehele harmonisatie van de reeksen van nominale hoeveelheden voor alle betrokken produkten van de wijnsector;  Overwegende dat de in Richtlijn 75/106/EEG vastgestelde uiterste datum voor het gebruik van bepaalde volumina sommige Lid-Staten onvoldoende tijd laat om de nog in voorraad zijnde retourflessen op hun markt af te zetten; dat te snelle vervanging van niet conforme flessen belangrijke economische consequenties zou hebben en dat er derhalve aanleiding toe is deze Staten te machtigen deze volumina gedurende een beperkte periode op hun markt te gebruiken;  Overwegende dat het wegens veranderingen in de consumptiegewoonten sinds de vaststelling van Richtlijn 75/106/EEG nodig is gebleken de reeks volumina voor stille wijnen aan te vullen met grote volumina;  Overwegende dat Richtlijn 75/106/EEG derhalve dient te worden gewijzigd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Artikel 5 van Richtlijn 75/106/EEG wordt vervangen door:  »Artikel 5  1. De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van voorverpakkingen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn niet weigeren, verbieden of beperken op grond van redenen die verband houden met hetzij de bepaling van de volumina dan wel de methoden aan de hand waarvan deze zijn gecontroleerd, hetzij de nominale volumina wanneer deze in bijlage III, kolom I, staan vermeld.  2. De Lid-Staten die op 31 december 1973 de in bijlage III, kolom II, vermelde nominale volumina toelieten, moeten deze blijven toelaten tot en met 31 december 1988, met dien verstande dat voor het volume 0,73 l als einddatum 31 december 1985 geldt.  3. a) Voorverpakkingen die de in bijlage III, punt 1, sub a) en b), genoemde produkten bevatten, mogen na 31 december 1983 slechts in de handel worden gebracht indien zij de in bijlage III, kolommen I en II, voorgeschreven nominale volumina hebben. Per 1 januari 1986 vervalt in kolom II de waarde 0,73 l.  b) Voorverpakkingen die de in bijlage III, punt 1, sub a) en b), genoemde produkten bevatten, mogen na 31 december 1988 slechts in de handel worden gebracht indien zij de in bijlage III, kolom I, voorgeschreven nominale volumina hebben.  c) Onverminderd het bepaalde sub a) mogen de in bijlage III, punt 1, sub a), genoemde produkten in retourflessen van de volgende volumina in de handel worden gebracht:  - 0,24 l - 0,73 l - 0,99 l in Frankrijk tot en met 31 december 1988,  - 0,46 l - 0,64 l - 0,68 l in Griekenland tot en met 31 december 1988,  - 0,19 l - 0,36 l - 0,475 l - 0,72 l - 0,95 l - 1,75 l - 1,88 l in Italië tot en met 31 december 1985.  4. Deze richtlijn laat de nationale wettelijke bepalingen onverlet waarmee, gelet op de milieu-eisen, het gebruik van verpakkingen ten aanzien van de terugwinning ervan wordt gereglementeerd.".  Artikel 2  1. Bijlage III, kolom I, punt 1, sub a), van Richtlijn 75/106/EEG wordt uitgebreid met de volgende cijfers: 6, 9 en 10.  2. Aan bijlage III, kolom I, punt 1, sub a), van Richtlijn 75/106/EEG wordt aan het slot van de reeks volumina de volgende regel toegevoegd:  »0,187 (uitsluitend voor de bevoorrading van vliegtuigen en schepen)".  Artikel 3  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om binnen twaalf maanden na kennisgeving van deze richtlijn (1) aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 18 december 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  J. BRUTON  (1) PB nr. C 291 van 27. 10. 1983, blz. 11.  (2) PB nr. C 104 van 16. 4. 1984, blz. 141.  (3) PB nr. C 57 van 29. 2. 1984, blz. 13.  (4) PB nr. L 42 van 15. 2. 1975, blz. 1.  (5) PB nr. L 308 van 4. 12. 1979, blz. 25.  (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 20 december 1984.


Avis juridique important

|

31989L0676

Richtlijn 89/676/EEG van de Raad van 21 december 1989 tot wijziging van Richtlijn 75/106/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het voorverpakken naar volume van bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud

Publicatieblad Nr. L 398 van 30/12/1989 blz. 0018 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0145  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0145

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 21 december 1989tot wijziging van Richtlijn 75/106/EEG betreffende de  onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het voorverpakken naar volume van  bepaalde vloeistoffen in voorverpakkingen met bepaalde inhoud(89/676/EEG)DE RAAD  VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), In samenwerking met het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat Richtlijn 75/106/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/316/EEG (5),  inzake bepaalde produkten van de wijnbouwsector in een volledige harmonisatie van de reeks nominale  hoeveelheden voorziet; Overwegende dat de evolutie binnen de Gemeenschap ten aanzien van de verpakking van wijn tot  wijziging van bedoelde reeks leidt; Overwegende dat het, met het oog op het gebruik van retourflessen van niet in deze richtlijn  opgenomen volumina, nodig is daarin bijzondere bepalingen vast te stellen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1Richtlijn 75/106/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1.  artikel 1, tweede alinea, wordt als volgt gelezen: "Van het toepassingsgebied van deze richtlijn zijn uitgesloten de voorverpakkingen die produkten  bevatten genoemd in bijlage III, - punt 1, onder a), welke verpakt zijn in volumina van minder dan 0,25 liter en die voor  professioneel gebruik zijn bestemd, - punt 2, onder a), en punt 4, welke bestemd zijn voor de bevoorrading van vliegtuigen, schepen en  treinen of voor de verkoop in duty free shops.''; 2.  artikel 5, lid 3, wordt als volgt gewijzigd: a)  punt a) wordt geschrapt; b)  de streepjes in punt c) worden vervangen door de volgende tekst: "- 0,68 liter, 0,70 liter en 0,98 liter in Spanje tot en met 31 december 1992, ''- 0,46 liter en 0,70 liter in Griekenland tot en met 31 december 1992.''; 3.  bijlage III, kolom I, punt 1, onder a), wordt als volgt gewijzigd: a)  de volgende cijfers worden toegevoegd: "0,187 (1)-4-8''; b)  aan het einde van de reeks volumina worden de woorden: "0,187 (uitsluitend voor de bevoorrading  van vliegtuigen en schepen)'' geschrapt; c)  de volgende voetnoot wordt ingevoegd: "(1) Inhoudsmaat die uitsluitend is bestemd voor de bevoorrading van vliegtuigen, schepen en  treinen, alsmede voor de verkoop in duty free shops.''. Artikel 2De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om op 1 juli 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld  in kennis. Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 21 december 1989. Voor de RaadDe VoorzitterE. CRESSONPB nr. C 291 van 20. 11. 1989, blz. 44. (1) PB nr. C 31 van 7. 2. 1989, blz. 6. (2) PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 215, en  (3) PB nr. C 139 van 5. 6. 1989, blz. 8. (4) PB nr. L 42 van 15. 2. 1975, blz. 1. (5) PB nr. L 143 van 10. 6. 1988, blz. 26.


Avis juridique important

|

32001L0008

Richtlĳn 2001/8/EG van de Commissie van 8 februari 2001 ter vervanging van bĳlage I bĳ Richtlĳn 92/109/EEG van de Raad inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen

Publicatieblad Nr. L 039 van 09/02/2001 blz. 0031 - 0032

Richtlijn 2001/8/EG van de Commissievan 8 februari 2001ter vervanging van bijlage I bij Richtlijn 92/109/EEG van de Raad inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 92/109/EEG van de Raad van 14 december 1992 inzake de vervaardiging en het in de handel brengen van bepaalde stoffen die worden gebruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen(1), gewijzigd bij Richtlijn 93/46/EEG van de Commissie(2), en met name op artikel 10, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Het is noodzakelijk uitvoering te geven aan het besluit van de Commissie voor verdovende middelen van de Verenigde Naties van maart 2000 om de stof norefedrine op te nemen in tabel I van de bijlage bij het VN-Verdrag van 1988.(2) Het is noodzakelijk categorie 1 van bijlage I bij de basisrichtlijn te wijzigingen om ze daarmee in overeenstemming te brengen.(3) Deze opname zal de richtlijn in overeenstemming brengen met Verordening (EEG) nr. 3677/90 van de Raad van 13 december 1990 houdende maatregelen om te voorkomen dat bepaalde stoffen worden misbruikt voor de illegale vervaardiging van verdovende middelen en psychotrope stoffen(3), ten uitvoer gelegd en laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3769/92(4) van de Commissie.(4) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 10 van Verordening (EEG) nr. 3677/90 ingestelde comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 92/109/EEG wordt vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 maart 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt heirnaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de lidstaten vastgesteld.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgend op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 8 februari 2001.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 370 van 19.12.1992, blz. 76.(2) PB L 159 van 1.7.1993, blz. 134.(3) PB L 357 van 20.12.1990, blz. 1.(4) PB L 383 van 29.12.1992, blz. 17.BIJLAGE"BIJLAGE ICATEGORIE 1>RUIMTE VOOR DE TABEL>CATEGORIE 2>RUIMTE VOOR DE TABEL>CATEGORIE 3>RUIMTE VOOR DE TABEL>"