Avis juridique important

|

31997L0076

Richtlijn 97/76/EG van de Raad van 16 december 1997 houdende wijziging van Richtlijn 77/99/EEG en Richtlijn 72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van dierlijke oorsprong

Publicatieblad Nr. L 010 van 16/01/1998 blz. 0025 - 0027

RICHTLIJN 97/76/EG VAN DE RAAD van 16 december 1997 houdende wijziging van Richtlijn 77/99/EEG en Richtlijn 72/462/EEG wat betreft de voorschriften voor gehakt vlees, vleesbereidingen en bepaalde andere producten van dierlijke oorsprongDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Overwegende dat volgens Richtlijn 77/99/EEG van de Raad van 21 december 1976 inzake gezondheidsvraagstukken bij de productie en het in de handel brengen van vleesproducten en bepaalde andere producten van dierlijke oorsprong (3), bijgewerkt bij Richtlijn 92/5/EEG (4), vlees bedoeld in artikel 2 van Richtlijn 88/657/EEG mag worden gebruikt bij de vervaardiging van vleesproducten;Overwegende dat Richtlijn 88/657/EEG met ingang van 1 januari 1996 is ingetrokken en vervangen door Richtlijn 94/65/EG van de Raad van 14 december 1994 tot vaststelling van voorschriften voor de productie en het in de handel brengen van gehakt vlees en vleesbereidingen (5); dat, om de rechtszekerheid te garanderen, de overeenkomstige aanpassingen moeten worden aangebracht in de verwijzingen naar Richtlijn 88/657/EEG;Overwegende dat in Richtlijn 77/99/EEG de achterhaalde bepalingen moeten worden geschrapt;Overwegende anderzijds dat wegens de bijzondere kenmerken van de bewerking van magen, blazen en darmen, daarvoor een andere regeling moet gelden dan die welke bij Richtlijn 77/99/EEG is vastgesteld; dat de lidstaten een redelijke tijdspanne moet worden gegund om aan de nieuwe regeling te voldoen, zowel wat hun nationale productie als hun invoer uit derde landen betreft,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 77/99/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 2, onder a, ii), en onder d), vijfde streepje, wordt de verwijzing naar Richtlijn 88/657/EEG vervangen door een verwijzing naar Richtlijn 94/65/EG.2. In artikel 3:a) wordt in punt A, 1, tweede streepje, "- overeenkomstig artikel 9. . ." vervangen door "- overeenkomstig artikel 9, lid 1, . . .";b) wordt onder punt A, 1, de volgende alinea ingevoegd:"of geregistreerd en gecontroleerd zijn overeenkomstig artikel 9, lid 2";c) wordt punt A, 9, als volgt gewijzigd:- letter a) wordt geschrapt,- de woorden "b) vanaf 1 juli 1993" worden geschrapt,- punt i) wordt letter a) en punt ii) wordt letter b).3. Artikel 9, lid 2, wordt vervangen door:"2. De lidstaten kunnen de in lid 1 bedoelde afwijking toestaan aan de in artikel 4, punt A, onder a), i) en de punten C, D en E van Richtlijn 64/433/EEG bedoelde inrichtingen, met dien verstande dat de verwerking van de producten in die inrichtingen moet voldoen aan de overige voorschriften van de onderhavige richtlijn.".4. In artikel 13, lid 1, tweede alinea, onder c), worden de woorden "en tot 1 juli 1993 betreffende het keuringscertificaat als bedoeld in bijlage D" geschrapt.5. In artikel 13, lid 1, laatste alinea, wordt de verwijzing naar Richtlijn 88/657/EEG vervangen door een verwijzing naar Richtlijn 94/65/EG.6. Artikel 21 wordt geschrapt.7. In bijlage B, hoofdstuk III, punt 2, eerste en tweede streepje, wordt de verwijzing naar Richtlijn 88/657/EEG vervangen door een verwijzing naar Richtlijn 94/65/EG.8. In bijlage B, hoofdstuk V, punt 4, luidt het vijfde streepje als volgt:"- wanneer krachtens de wetgeving van een lidstaat wordt ingestemd met een ander gebruik van zetmeel of eiwitten van dierlijke of plantaardige oorsprong dan een technologisch gebruik, de vermelding van dit gebruik samen met de verkoopbenaming.".9. In bijlage C wordt hoofdstuk III vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 2 In artikel 21 ter van Richtlijn 72/462/EEG (6) wordt in de tweede alinea "31 december 1997" vervangen door "31 december 1998".Artikel 3 Op basis van een verslag van de Commissie waarin eventueel voorstellen zijn opgenomen waarover met gekwalificeerde meerderheid van stemmen een besluit wordt genomen, herziet de Raad vóór 31 december 2001 de bepalingen van de bijlage om de voorwaarden voor de instellingen van oorsprong van de darmen bij te stellen.Artikel 4 1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 1 januari 1999 aan deze richtlijn te voldoen.Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij hun officiële bekendmaking. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 16 december 1997.Voor de RaadDe VoorzitterF. BODEN(1) PB C 341 van 5. 12. 1994, blz. 206.(2) PB C 397 van 31. 12. 1994, blz. 37.(3) PB L 26 van 31. 1. 1977, blz. 85. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/68/EG (PB L 332 van 30. 12. 1995, blz. 10).(4) PB L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1.(5) PB L 368 van 31. 12. 1994, blz. 10.(6) PB L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/91/EG (PB L 13 van 16. 1. 1997, blz. 26).BIJLAGE "HOOFDSTUK IIIVoorwaarden voor de productie, het in de handel brengen en de invoer van gereinigde magen, blazen en darmen, gezouten of gedroogd en/of verhitOnverminderd de voorwaarden van bijlage A en van bijlage B, hoofdstuk II, moeten inrichtingen die magen, blazen en darmen behandelen, aan de volgende voorwaarden voldoen:1. de grondstoffen moeten afkomstig zijn van dieren die op grond van de keuring voor en na het slachten geschikt voor menselijke consumptie zijn bevonden;2. producten die niet bij kamertemperatuur kunnen worden bewaard, moeten tot het ogenblik van verzending worden opgeslagen in daartoe bestemde lokalen. In het bijzonder moeten niet-gezouten of niet-gedroogde producten bij een temperatuur van minder dan 3 °C worden bewaard;3. de grondstoffen moeten onder bevredigende hygiënische omstandigheden en, eventueel, afhankelijk van de termijn tussen slachten en verzamelen van de grondstoffen, gekoeld van het slachthuis van oorsprong naar de inrichting worden vervoerd. De voertuigen en de containers voor het vervoer moeten gladde binnenwanden hebben die gemakkelijk kunnen worden gewassen, gereinigd en ontsmet. Voertuigen voor koeltransport moeten zo zijn ontworpen dat de vereiste temperatuur tijdens de volledige duur van het vervoer kan worden behouden;4. voor opslag van materiaal voor onmiddellijke en eindverpakking moet een lokaal beschikbaar zijn;5. de onmiddellijke en de eindverpakking moeten op hygiënische wijze worden aangebracht in een daartoe bestemd lokaal of op een daartoe bestemde plaats;6. het gebruik van hout is verboden; houten laadborden mogen evenwel worden gebruikt voor het vervoer van de recipiënten waarin de betrokken producten zich bevinden."


Avis juridique important

|

31997L0044

Achtste Richtlijn 97/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juli 1997 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd

Publicatieblad Nr. L 206 van 01/08/1997 blz. 0062 - 0063

ACHTSTE RICHTLIJN 97/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 22 juli 1997 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijdHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),Overwegende dat bij Zevende Richtlijn 94/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 1994 inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd (4) een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur voor het begin van de zomertijd in de gehele Gemeenschap in de jaren 1995, 1996 en 1997 zijn ingevoerd; dat in de zevende richtlijn voor het einde van de zomertijd in 1995 twee verschillende data zijn gehandhaafd, namelijk enerzijds voor de andere lidstaten dan Ierland en het Verenigd Koninkrijk en anderzijds voor Ierland en Verenigd Koninkrijk, doch dat voor het einde van de zomertijd in de jaren 1996 en 1997 een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur zijn ingevoerd;Overwegende dat, aangezien de lidstaten bepalingen met betrekking tot de zomertijd toepassen, het voor de werking van de interne markt van belang is om voor het begin en het einde van de zomertijd een gemeenschappelijke datum en een gemeenschappelijk uur vast te blijven stellen, die in de gehele communautaire ruimte van toepassing zijn;Overwegende dat, rekening houdende met het subsidiariteitsbeginsel, een optreden van de Gemeenschap nodig lijkt om tot een volledige harmonisatie van het tijdschema te komen ten einde vervoer en communicatie te vergemakkelijken;Overwegende dat de lidstaten eind oktober het meest geschikte tijdstip vinden voor het beëindigen van de zomertijd en dat dit tijdstip daarom moet worden gehandhaafd;Overwegende dat in artikel 4 van de zevende richtlijn is bepaald dat het Europees Parlement en de Raad vóór 1 januari 1997 de regeling vaststellen die met ingang van 1998 van toepassing zal zijn;Overwegende dat het om geografische redenen dienstig is de gemeenschappelijke bepalingen inzake de zomertijd niet voor de overzeese gebieden van de lidstaten te laten gelden;Overwegende dat het met het oog op de opstelling van dienstregelingen, programma's en dergelijke, met name in de sectoren vervoer en communicatie, passend is het tijdschema voor de zomertijd voor een voldoende lange periode op te stellen en dat bijgevolg regelingen moeten worden vastgesteld voor de jaren 1998, 1999, 2000 en 2001,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder "zomertijd" verstaan de periode van het jaar waarin de klok ten opzichte van de tijd gedurende de rest van het jaar zestig minuten vooruit wordt gezet.Artikel 2 In elke lidstaat begint de zomertijd in 1998, 1999, 2000 en 2001 om 1 uur 's morgens wereldtijd op de laatste zondag van maart, te weten:- in 1998: op 29 maart,- in 1999: op 28 maart,- in 2000: op 26 maart,- in 2001: op 25 maart.Artikel 3 In elke lidstaat eindigt de zomertijd in 1998, 1999, 2000 en 2001 om 1 uur 's morgens wereldtijd op de laatste zondag van oktober, te weten:- in 1998: op 25 oktober,- in 1999: op 31 oktober,- in 2000: op 29 oktober,- in 2001: op 28 oktober.Artikel 4 Vóór 1 januari 2001 wordt op een vóór 1 januari 2000 in te dienen voorstel van de Commissie de regeling vastgesteld die met ingang van 2002 van toepassing is.Artikel 5 Deze richtlijn is niet van toepassing op de overzeese gebieden van de lidstaten.Artikel 6 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1997 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 7 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 juli 1997.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterJ. POOS(1) PB nr. C 342 van 14. 11. 1996, blz. 5.(2) PB nr. C 30 van 30. 1. 1997, blz. 20.(3) Advies van het Europees Parlement van 28 november 1996 (PB nr. C 380 van 16. 12. 1996, blz. 20), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 april 1997 (PB nr. C 157 van 24. 5. 1997, blz. 8) en besluit van het Europees Parlement van 11 juni 1997 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 17 juni 1997.(4) PB nr. L 164 van 30. 6. 1994, blz. 1.


Avis juridique important

|

31989L0684

Richtlijn 89/684/EEG van de Raad van 21 december 1989 betreffende de beroepsopleiding van bepaalde bestuurders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg

Publicatieblad Nr. L 398 van 30/12/1989 blz. 0033 - 0036 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 3 blz. 0200  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 3 blz. 0200

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 21 december 1989betreffende de  beroepsopleiding van bepaalde bestuurders van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen  over de weg(89/684/EEG)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 75, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat zowel het binnenlandse als het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over  de weg met de jaren steeds omvangrijker is geworden en de kansen op ongevallen daardoor zijn  toegenomen; Overwegende dat het in het algemeen belang is om de kansen op dergelijke ongevallen, die het milieu  op soms onherstelbare wijze kunnen aantasten en ernstige schade kunnen berokkenen aan het fysieke  welzijn van het rijdend personeel of van een ieder die met de goederen in contact kan komen, zoveel  mogelijk te beperken; Overwegende dat een groot aantal ongevallen bij het vervoer van gevaarlijke goederen, met name het  ernstige karakter ervan, kan worden veroorzaakt doordat het rijdend personeel onvoldoende kennis  heeft van de aan dit soort vervoer verbonden risico's en dat het derhalve belangrijk is al het  mogelijke te doen om de vakbekwaamheid van dit personeel te verbeteren; Overwegende dat in de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke  goederen over de weg (ADR), waarbij vrijwel alle Lid-Staten partij zijn, een beroepsopleiding wordt  voorgeschreven voor internationaal wegvervoer van gevaarlijke goederen in tanks, tankbatterijen en  tank-containers met een totale inhoud van meer dan 3 000 liter per transporteenheid; dat in een  recente wijziging van de ADR is bepaald dat deze opleiding vanaf 1 januari 1996 ook verplicht is  voor internationaal vervoer met voertuigen met een toegestaan maximumgewicht van meer dan 3,5 ton,  voor zover de hoeveelheden in colli vervoerde goederen de minima als genoemd in randnummer 10011  van deze Overeenkomst, overschrijden; dat het niet alleen noodzakelijk is deze bepalingen in de  gehele Gemeenschap toe te passen, maar dat zij ook een stringenter karakter dienen te krijgen en  van toepassing moeten zijn op het binnenlandse vervoer; Overwegende dat ter wille van een adequate beroepsopleiding voor het vervoer van gevaarlijke  goederen in het vooruitzicht van de instelling van één enkele vervoermarkt alle maatregelen moeten  worden genomen met het oog op een betere risicopreventie zowel voor het binnenlandse als voor het  internationale vervoer van dit soort goederen; Overwegende dat het onder meer met het oog op het ontwikkelen op communautair niveau van  geharmoniseerde systemen voor de opleiding van de bestuurders van voertuigen voor het vervoer van  gevaarlijke goederen dienstig is te voorzien in gestandaardiseerde opleidingsprogramma's voor deze  bestuurders door middel van moderne technieken die algemeen gericht zijn op de praktijkopleiding  van de deelnemers; Overwegende dat moet worden voorzien in afgifte van een certificaat van aan minimumeisen voldoende  vakbekwaamheid; dat het aldus afgegeven certificaat in de gehele Gemeenschap moet worden erkend; Overwegende dat Portugal een programma voor de opleiding van bestuurders van voertuigen voor het  vervoer van gevaarlijke stoffen ten uitvoer heeft gelegd dat tot en met 31 december 1995 loopt; dat  het Portugal om praktische redenen van organisatorische aard niet mogelijk is deze termijn te  bekorten en dat het daarom raadzaam is deze Lid-Staat een extra termijn van een jaar te gunnen voor  de opleiding van sommigen van deze bestuurders, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1DoelstellingIn deze richtlijn wordt aan de bestuurders die  binnenlands en internationaal vervoer van gevaarlijke goederen over de weg verrichten met-  voertuigen met een toegestaan maximumgewicht van meer dan 3,5 ton, die deze goederen vervoeren in  hoeveelheden die groter zijn dan de drempels bedoeld in randnummer 10011 van de ADR (voor  ontplofbare stoffen en voorwerpen worden de voertuigen evenwel in aanmerking genomen ongeacht hun  toegestane maximumgewicht), - tankwagens of transporteenheden met tanks of tank-containers met een inhoud van meer dan 3 000  liter en/of een toegestaan maximumgewicht van meer dan 3,5 ton, als er met deze voertuigen of  transporteenheden gevaarlijke goederen worden vervoerd of daarmee na de lossing vangevaarlijke  goederen een traject over de weg wordt afgelegd zonder dat de tanks of de tank-containers  schoongemaakt en/of ontgast zijn, de eis gesteld dat zij houder zijn van een vakbekwaamheids-certificaat dat is afgegeven door de  hiertoe door elke Lid-Staat aangewezen autoriteit of instantie en waarin wordt verklaard dat zij  wat betreft het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met succes een passende opleiding  hebben gevolgd. Deze richtlijn is niet van toepassing op voertuigen die toebehoren aan de strijdkrachten van een  Lid-Staat of onder de verantwoordelijkheid van deze strijdkrachten vallen. Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder: 1.  "ADR'', de Europese Overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke  goederen over de weg (ADR), die op 30 september 1957 te Genève werd gesloten, zoals deze is  gewijzigd op de datum van aanneming van deze richtlijn; 2.  "vervoer over de weg'', iedere verplaatsing over het openbare wegennet van een voertuig  gebruikt voor het vervoer van gevaarlijke goederen; 3.  "bestuurder'', iedere persoon die belast is met het besturen van het voertuig, zelfs gedurende  een korte periode; 4.  "tankwagen'', "transporteenheid'', "tank'', hetzelfde als in randnummer 10014 van de ADR; 5.  "gevaarlijke goederen'', de als zodanig in de ADR omschreven stoffen en voorwerpen; 6.  "vakbekwaamheidscertificaat'', het certificaat als bedoeld in aanhangsel B 6 van de ADR; 7.  "voorlopig vakbekwaamheidscertificaat'', het certificaat bedoeld in aanhangsel B 6 van de ADR  met de vermelding "toepassing van artikel 4, lid 2, van Richtlijn 89/684/EEG en uitsluitend geldig  voor vervoer binnen de Lid-Staat die dit certificaat heeft afgegeven''. Artikel 3De Lid-Staten mogen, na goedkeuring door de Commissie, de bestuurders van voertuigen die  uitsluitend binnenlands vervoer verrichten van goederen die door hun specifieke eigenschappen of  vanwege de geringe getransporteerde hoeveelheid, nauwelijks gevaar of vervuiling met zich brengen,  gedurende een verlengbare periode van twee jaar geheel of gedeeltelijk vrijstellen van de  bepalingen van deze richtlijn. De besluiten die krachtens de eerste alinea door de bevoegde instanties van de Lid-Staten worden  genomen, moeten worden gemotiveerd en medegedeeld aan de Commissie, die de andere Lid-Staten ervan  in kennis stelt. Artikel 4Beroepsopleiding1.  De vereiste opleiding voor de in artikel 1 bedoelde bestuurders ter  verkrijging van het vakbekwaamheidscertificaat wordt gegeven in het kader van een door de bevoegde  instantie goedgekeurde theoretische cursus met praktische oefeningen. Deze opleiding beoogt met name bestuurders bewust te maken van de risico's bij het vervoer van  gevaarlijke goederen en hun de noodzakelijke basiskennis te verschaffen inzake het verkleinen van  de kans op een ongeval en het nemen van veiligheidsmaatregelen bij een ongeval, welke maatregelen  noodzakelijk kunnen zijn ter bescherming van het menselijk leven en het milieu en om de gevolgen  van het ongeval te beperken. Deze opleiding dient ten minste betrekking te hebben op de in de lijst van de bijlage aangegeven  onderwerpen. Om het vakbekwaamheidscertificaat te verkrijgen moet met goed gevolg een examen worden afgelegd dat  is erkend door de bevoegde instantie die zich vergewist van de onafhankelijkheid van de  examinatoren. 2.  De Lid-Staten mogen het voorlopige vakbekwaamheidscertificaat toekennen aan bestuurders die het  voor de eerste keer aanvragen in de zes maanden die aan de data voor de toepassing van deze  richtlijn voorafgaan, zonder dat deze bestuurders de cursus hebben gevolgd en het examen hebben  afgelegd als bedoeld in lid 1, op voorwaarde dat deze bestuurders het bewijs leveren dat zij in de  periode van vijf jaar die aan de datum voor de toepassing van deze richtlijn voorafgaat, het beroep  van bestuurder van voertuigen voor het vervoer van gevaarlijke goederen hebben uitgeoefend. Seizoengebonden schorsing van de beroepsuitoefening, vakantie en andere arbeidsonderbrekingen die  op een periode van twaalf maanden of een totaal van achttien maanden voor de periode in haar  geheel, niet meer dan zes maanden beslaan, zijn toegestaan. Het in de eerste alinea bedoelde certificaat is slechts geldig voor het vervoer binnen de Lid-Staat  van afgifte. De geldigheidsduur loopt op 31 december 1996 af. 3.  Een Lid-Staat kan van bestuurders die vervoer van gevaarlijke goederen verrichten in voertuigen  die in deze Lid-Staat zijn ingeschreven, eisen dat zij een meer uitgebreide opleiding hebben  gevolgd dan die welke in de bijlage wordt bedoeld. Het kan hierbij gaan om een opleiding die reeds  in een Lid-Staat bestaat of die een Lid-Staat voornemens is te introduceren. 4.  De certificaten die de Lid-Staten vóór de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt,  hebben afgegeven op basis van bestaande nationale bepalingen waarvan de Commissie heeft  geconstateerd dat zij ten minste voldoen aan de eisen van deze richtlijn, worden erkend als  vakbekwaamheidscertificaat in de zin van deze richtlijn, tot aan het einde van hun geldigheidsduur,  zonder dat daarbij evenwel een termijn van vijf jaar mag worden overschreden. Artikel 51.  Het in artikel 1 bedoelde vakbekwaamheidscertificaat heeft een geldigheidsduur van  vijf jaar. 2.  De geldigheidsduur van het certificaat kan telkens met een periode van vijf jaar worden  verlengd als de houder van het certificaat: a)  in het jaar dat aan het verstrijken van de geldigheidsduur van zijn certificaat voorafgaat, een  door de bevoegde instantie erkende bijscholingscursus heeft gevolgd en geslaagd is voor een door  die instantie erkende test, ofb)  de bevoegde autoriteit of instantie kan bewijzen dat hij zijn  beroep sedert de afgifte of de jongste verlenging van zijn certificaat zonder onderbreking heeft  uitgeoefend. Seizoengebonden schorsing van de beroepsuitoefening, vakantie en andere  arbeidsonderbrekingen die op een periode van twaalf maanden niet meer dan zes maanden beslaan, zijn  toegestaan. 3.  Een Lid-Staat kan een kortere geldigheidsduur vaststellen voor de vakbekwaamheidscertificaten  van bestuurders die vervoer van gevaarlijke goederen verrichten in voertuigen die in deze Lid-Staat  zijn ingeschreven. Artikel 6Onverminderd artikel 4, lid 2, wordt het in artikel 1 bedoelde  vakbekwaamheidscertificaat dat door een Lid-Staat is afgegeven, erkend door alle andere  Lid-Staten. Artikel 71.  De in lid 2 bedoelde procedure is van toepassing wanneer deze richtlijn moet worden  gewijzigd om: - rekening te houden met toekomstige wijzigingen van de ADR; - haar aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang op het onder deze richtlijn  vallende gebied. 2.  De Commissie wordt bijgestaan door een comité bestaande uit vertegenwoordigers van de  Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen.  Het comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen  naar gelang van de urgentie van de materie. Het comité spreekt zich uit met de meerderheid van  stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de  besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het comité  worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd  artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies  van het comité. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het comité of indien  geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende  de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad, na verloop van drie maanden vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad, geen  besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Artikel 8ToepassingsdataDe bestuurders van voertuigen die gevaarlijke goederen vervoeren, dienen  over een vakbekwaamheidscertificaat te beschikkena)  met ingang van 1 juli 1992; - voor het vervoer van gevaarlijke goederen in tanks met tankwagens of transporteenheden met tanks  of tank-containers met een inhoud van meer dan 3 000 liter, - voor het vervoer van ontplofbare stoffen; b)  met ingang van 1 januari 1995 voor het overige in artikel 1 bedoelde vervoer van gevaarlijke  goederen. Voor bestuurders van voertuigen die in Portugal zijn ingeschreven, wordt "1 januari 1995'' evenwel  vervangen door "1 januari 1996''. Een Lid-Staat kan voor bestuurders die vervoer van gevaarlijke goederen verrichten met in deze  Lid-Staat ingeschreven voertuigen, vroegere data vaststellen dan die welke in de eerste alinea zijn  genoemd. Artikel 91.  De Lid-Staten stellen, na raadpleging van de Commissie, de wettelijke en  bestuursrechtelijke bepalingen vast die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht  mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. 3.  Vóór 1 september 1990 legt de Commissie aan de Raad een verslag over de toepassing van deze  richtlijn door elke Lid-Staat voor, eventueel vergezeld van voorstellen voor wijziging. Artikel 10Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 21 december 1989. Voor de RaadDe VoorzitterE. CRESSON(1) PB nr. C 322 van 15. 12. 1988, blz.  11. (2) PB nr. C 47 van 27. 2. 1989, blz. 182. (3) PB nr. C 56 van 6. 3. 1989, blz. 27.  BIJLAGE LIJST VAN DE IN ARTIKEL 4 BEDOELDE ONDERWERPEN De kennis die voor de afgifte  van het vakbekwaamheidscertificaat nodig is, dient in ieder geval betrekking te hebben op de  volgende onderwerpen: a)  algemene voorschriften die van toepassing zijn bij het vervoer van gevaarlijke goederen; b)de belangrijkste soorten van gevaar; c)preventieve en veiligheidsmaatregelen passend bij de verschillende soorten van gevaar; d)de te nemen maatregelen bij een ongeval (eerste hulp, verkeersveiligheid, basiskennis omtrent  gebruik van beschermingsmiddelen, enz.); e)etikettering en aanduiding van de gevaren; f)hetgeen een bestuurder tijdens het vervoer van gevaarlijke goederen moet doen en laten; g)doel en werking van de technische uitrusting van de voertuigen die gebruikt worden voor het  vervoer van gevaarlijke goederen; h)de verboden van samenlading in één voertuig of in één container; i)de te nemen voorzorgsmaatregelen bij het laden en lossen van gevaarlijke goederen. De kennis die vereist is voor de afgifte van het vakbekwaamheidscertificaat voor bestuurders van  voertuigen waarmee stukgoederen worden vervoerd, dient tevens betrekking te hebben op: j)de behandeling en de stuwing van stukgoederen. De kennis die vereist is voor de afgifte van het vakbekwaamheidscertificaat voor bestuurders van  voertuigen waarmee goederen in tanks worden vervoerd, dient tevens betrekking te hebben op: k)het rijgedrag van voertuigen met tanks of tank-containers, met inbegrip van het bewegen van de  lading.


title: Richtlijn 2008/2/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende het zichtveld en de ruitenwissers van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (Gecodificeerde versie) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               29.1.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 24/30

      RICHTLIJN 2008/2/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 15 januari 2008
   betreffende het zichtveld en de ruitenwissers van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen
   (Gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Richtlijn 74/347/EEG van de Raad van 25 juni 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende het zichtveld en de ruitenwissers van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (3) is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               Richtlijn 74/347/EEG is één van de bijzondere richtlijnen van het bij Richtlijn 74/150/EEG van de Raad geregelde EG-typegoedkeuringssysteem, zoals vervangen door Richtlijn 2003/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers en aanhangwagens, verwisselbare getrokken machines, systemen, onderdelen en technische eenheden daarvan (5) en legt de technische voorschriften vast betreffende het ontwerp en de bouw van landbouw- en bosbouwtrekkers met betrekking tot het zichtveld en de ruitenwissers. Deze technische voorschriften beogen de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten, teneinde de uitvoering van de bij Richtlijn 2003/37/EG geregelde EG-goedkeuringsprocedure ten aanzien van elk type trekker mogelijk te maken. Derhalve zijn de bepalingen van Richtlijn 2003/37/EG betreffende land- of bosbouwtrekkers, aanhangwagens en verwisselbare getrokken machines, alsmede de systemen, onderdelen en technische eenheden daarvan op de onderhavige richtlijn van toepassing.

               (3)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   Onder trekker (landbouw- of bosbouwtrekker) wordt verstaan ieder motorvoertuig op wielen of rupsbanden met ten minste twee assen, voornamelijk bestemd voor tractiedoeleinden en in het bijzonder ontworpen voor het trekken, duwen, dragen of in beweging brengen van bepaalde werktuigen, machines of aanhangwagens die voor gebruik in de land- of bosbouw zijn bestemd. De trekker kan zijn ingericht voor het vervoer van een lading en van meerijders.
   2.   Deze richtlijn geldt slechts voor de in lid 1 omschreven trekkers, gemonteerd op luchtbanden, met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid die ligt tussen 6 en 40 km/h.
   Artikel 2
   De lidstaten mogen de EG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een trekker niet weigeren om redenen die verband houden met de ruitenwissers indien deze beantwoorden aan de in bijlage I opgenomen voorschriften.
   Artikel 3
   De lidstaten mogen de inschrijving, verkoop, het in het verkeer brengen of het gebruik van trekkers niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de ruitenwissers indien deze beantwoorden aan de in bijlage I vermelde voorschriften.
   Artikel 4
   De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van bijlage I aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 20, lid 2, van Richtlijn 2003/37/EG bedoelde procedure.
   Artikel 5
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 6
   Richtlijn 74/347/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage II, deel A, genoemde richtlijnen, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage II, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage III.
   Artikel 7
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Zij is van toepassing met ingang van 1 mei 2008.
   Artikel 8
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 15 januari 2008.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         H.-G. PÖTTERING

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. LENARČIČ

      (1)  PB C 161 van 13.7.2007, blz. 35.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 19 juni 2007 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 december 2007.

      (3)  PB L 191 van 15.7.1974, blz. 5. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 277 van 10.10.1997, blz. 24).

      (4)  Zie bijlage II, deel A.

      (5)  PB L 171 van 9.7.2003, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/96/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81).

      BIJLAGE I
      ZICHTVELD
      DEFINITIES EN VOORSCHRIFTEN
      1.   DEFINITIES
      1.1.   Zichtveld
      Onder „zichtveld” verstaat men alle richtingen naar voren en naar de zijkanten waarin de bestuurder van de trekker zicht heeft.
      1.2.   Referentiepunt
      Onder „referentiepunt” verstaat men de volgens afspraak vastgestelde positie van de in één punt verenigd gedachte ogen van de bestuurder. Dit referentiepunt ligt in het vlak evenwijdig aan het middenlangsvlak van de trekker, gaande door het midden van de zitting, op 700 mm verticaal boven de snijlijn van dit vlak met de zitting en op een afstand van 270 mm — gemeten in de richting van de heupsteun — vanaf het verticale dwarsvlak dat raakt aan de voorzijde van de zitting en dat loodrecht staat op het middenlangsvlak van de trekker (figuur 1). De vaststelling van het referentiepunt geldt voor de onbelaste zitting in de door de fabrikant van de trekker opgegeven middenstand.
      1.3.   Zichthalfrond
      Onder „zichthalfrond” verstaat men de halve cirkel, die met een straal van 12 m om het loodrecht onder het referentiepunt in het horizontale wegoppervlak gelegen punt is getrokken op een zodanige wijze dat de cirkelboog — in rijrichting gezien — voor de trekker ligt en de halve cirkel wordt begrensd door de middellijn welke loodrecht op de lengteas van de trekker staat (figuur 2).
      1.4.   Zichtbelemmeringen
      Onder „zichtbelemmeringen” worden verstaan de koorden van de sectoren van het zichthalfrond welke door de aanwezigheid van constructiedelen, bv. daksteunen, luchtinlaat- of uitlaatpijpen, en raamlijst van de voorruit, niet kunnen worden waargenomen.
      1.5.   Zichtsector
      Onder „zichtsector” verstaat men het gedeelte van het zichtveld dat wordt begrensd:

                  1.5.1.

                  naar boven,
                  door een horizontaal vlak gaande door het referentiepunt;

                  1.5.2.

                  op het wegoppervlak,
                  door de buiten het zichthalfrond gelegen zone die aansluit aan die sector van het zichthalfrond waarvan de koorde ter lengte van 9,5 m loodrecht staat op het vlak evenwijdig aan de lengteas van de trekker, gaande door het midden van de bestuurderszitplaats en door dit vlak wordt gehalveerd.

            1.6.   Wisvlak van de ruitenwissers
      Onder „wisvlak van de ruitenwissers” verstaat men het gedeelte van het buitenoppervlak van de voorruit dat door de ruitenwissers wordt bestreken.
      2.   VOORSCHRIFTEN
      2.1.   Algemeen
      De trekker moet zodanig zijn geconstrueerd en uitgerust dat de bestuurder bij het rijden op de weg en bij werkzaamheden in land- of bosbouw onder alle gebruikelijke omstandigheden van het wegverkeer en van de werkzaamheden op het veld en in het bos een voldoende zichtveld kan hebben. Het zichtveld wordt voldoende geacht wanneer de bestuurder voor zover mogelijk een gedeelte van elk voorwiel kan zien en wanneer aan onderstaande eisen wordt voldaan:
      2.2.   Controle van het zichtveld
      2.2.1.   Methode van bepaling van de zichtbelemmeringen
      2.2.1.1.   De trekker wordt opgesteld op een horizontaal vlak overeenkomstig figuur 2. Ter hoogte van het referentiepunt worden twee puntvormige lichtbronnen, bv. 2 × 150 W, 12 V, aangebracht die op een onderlinge afstand van 65 mm symmetrisch ten opzichte van het referentiepunt op een horizontale draagbalk zijn gemonteerd. Deze draagbalk moet in het middelpunt draaibaar zijn om een verticale as door het referentiepunt. De balk moet bij meting van de zichtbelemmeringen zo worden opgesteld dat de verbindingslijn tussen de lichtbronnen loodrecht staat op de lijn die het zichtbelemmerende constructiedeel met het referentiepunt verbindt.
      De zones waar de schaduwbeelden (kernschaduw) van het zichtbelemmerende constructiedeel, die bij gelijktijdig of afwisselend inschakelen van beide lichtbronnen op het zichthalfrond ontstaan, elkaar overlappen moeten als zichtbelemmeringen overeenkomstig punt 1.4 worden gemeten (figuur 3).
      2.2.1.2.   Zichtbelemmeringen mogen niet groter zijn dan 700 mm.
      2.2.1.3.   Zichtbelemmeringen die door in elkanders buurt gelegen constructiedelen van meer dan 80 mm breedte worden veroorzaakt, moeten zich op een zodanige plaats bevinden dat de afstand tussen het midden van twee zichtbelemmeringen — gemeten als koorden van het zichthalfrond — ten minste 2 200 mm bedraagt.
      2.2.1.4.   Over de gehele omtrek van het zichthalfrond mogen niet meer dan zes zichtbelemmeringen aanwezig zijn, waarvan er niet meer dan twee binnen de in punt 1.5 genoemde zichtsector mogen liggen.
      2.2.1.5.   Buiten de zichtsector zijn evenwel zichtbelemmeringen groter dan 700 mm, maar niet groter dan 1 500 mm toegestaan indien de constructiedelen die deze zichtbelemmeringen veroorzaken constructief niet anders kunnen worden uitgevoerd of aangebracht: in totaal mogen er aan elke zijde twee van dergelijke zichtbelemmeringen aanwezig zijn, indien één niet groter dan 700 mm en de andere niet groter dan 1 500 mm is, of twee van dergelijke zichtbelemmeringen indien geen van beide groter dan 1 200 mm is.
      2.2.1.6.   Zichtbelemmeringen door de aanwezigheid van een achteruitkijkspiegel van goedgekeurd model blijven buiten beschouwing wanneer deze constructief niet anders kan worden aangebracht.
      2.2.2.   Mathematische bepaling van de zichtbelemmering die voor beide ogen ontstaat
      2.2.2.1.   In plaats van de controle als bedoeld in punt 2.2.1 kan men mathematisch de toelaatbaarheid van verschillende zichtbelemmeringen vaststellen. De punten 2.2.1.2 tot en met 2.2.1.6 regelen de grootte, de verdeling en het aantal van de zichtbelemmeringen.
      2.2.2.2.   Voor het zicht met beide ogen met een oogafstand van 65 mm heeft de zichtbelemmering die voor beide ogen ontstaat, in mm uitgedrukt de waarde:

      In deze vergelijking is

                  a

                  de afstand in mm tussen het constructie-element dat het zicht belemmert en het referentiepunt, gemeten langs de zichtlijn door dat constructie-element naar de omtrek van het zichthalfrond;

                  b

                  de breedte in mm van het constructie-element gemeten langs de horizontaal, loodrecht op de zichtlijn.

            2.3.   De proefmethoden als in 2.2 mogen door andere methoden worden vervangen, mits hun gelijkwaardigheid wordt aangetoond.
      2.4.   Doorzichtig vlak van de voorruit
      Bij het bepalen van de belemmeringen in de zichtsector worden de door de raamlijst van de voorruit en enig ander obstakel veroorzaakte zichtbelemmeringen volgens de voorschriften van punt 2.2.1.4 als één enkele zichtbelemmering beschouwd, op voorwaarde dat de stand tussen de uiterste punten van die zichtbelemmering niet meer bedraagt dan 700 mm.
      2.5.   Ruitenwissers
      2.5.1.   Indien de trekker is voorzien van een voorruit, moet hij tevens zijn uitgerust met een of meer door een motor aangedreven ruitenwissers. Het wisbereik moet een duidelijk zicht naar voren waarborgen overeenkomend met een koorde van ten minste 8 m van het zichthalfrond binnen de zichtsector.
      2.5.2.   De snelheid van de ruitenwissers moet ten minste 20 cyclussen per minuut bedragen.

      BIJLAGE II
      DEEL A
      Ingetrokken richtlijn met de achtereenvolgende wijzigingen ervan (bedoeld in artikel 6)

                  Richtlijn 74/347/EEG van de Raad
                  (PB L 191 van 15.7.1974, blz. 5)

                  Richtlijn 79/1073/EEG van de Commissie
                  (PB L 331 van 27.12.1979, blz. 20)

                  Richtlijn 82/890/EEG van de Raad
                  (PB L 378 van 31.12.1982, blz. 45)

                  uitsluitend wat de verwijzing in artikel 1, lid 1, naar Richtlijn 74/347/EEG betreft

                  Richtlijn 97/54/EG van het Europees Parlement en de Raad
                  (PB L 277 van 10.10.1997, blz. 24)

                  uitsluitend wat de verwijzing in artikel 1, eerste streepje, naar Richtlijn 74/347/EEG betreft

      DEEL B
      Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing (bedoeld in artikel 6)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Toepassingsdatum

                  74/347/EEG

                  2 januari 1976 (1)

                  79/1073/EEG

                  30 april 1980

                  82/890/EEG

                  22 juni 1984

                  97/54/EG

                  22 september 1998

                  23 september 1998

         (1)  Overeenkomstig artikel 3 bis, dat is ingevoegd bij artikel 1, punt 2, van Richtlijn 79/1073/EEG:

         „1.   Met ingang van 1 mei 1980 mogen de lidstaten om redenen die verband houden met het zichtveld van trekkers:

                     —

                     voor een type trekker de EEG-goedkeuring of de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document of de nationale goedkeuring niet weigeren,

                     —

                     het voor de eerste keer in het verkeer brengen van trekkers niet verbieden,

               indien het zichtveld van dit type trekker of van deze trekkers voldoet aan de in deze richtlijn gegeven voorschriften.
         2.   Met ingang van 1 oktober 1980 mogen de lidstaten:

                     —

                     het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document niet langer afgeven voor een type trekker waarvan het zichtveld niet voldoet aan de in deze richtlijn gegeven voorschriften,

                     —

                     de nationale goedkeuring weigeren van een type trekker waarvan het zichtveld niet voldoet aan de in deze richtlijn gegeven voorschriften.

               3.   Met ingang van 1 januari 1983 kunnen de lidstaten het voor de eerste keer in het verkeer brengen verbieden van trekkers, waarvan het zichtveld niet voldoet aan de in deze richtlijn gegeven voorschriften.”.

      BIJLAGE III
      CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 74/347/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikelen 1, 2 en 3

                  Artikel 3 bis

                  Tabelnoot (*) bij bijlage II

                  Artikel 4

                  Artikel 4

                  Artikel 5, lid 1

                  —

                  Artikel 5, lid 2

                  Artikel 5

                  —

                  Artikelen 6 en 7

                  Artikel 6

                  Artikel 8

                  Bijlage

                  Bijlage I

                  Bijlage, punten 1 tot en met 2.3

                  Bijlage I, punten 1 tot en met 2.3

                  Bijlage, punt 2.4

                  —

                  Bijlage, punt 2.5

                  Bijlage I, punt 2.4

                  Bijlage, punt 2.6

                  Bijlage I, punt 2.5

                  Bijlage, Figuren 1, 2 en 3

                  Bijlage I, figuren 1, 2 en 3

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  Bijlage III


title: Richtlijn 2010/46/EU van de Commissie van 2 juli 2010 tot wijziging van de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van respectievelijk Richtlijn 2002/53/EG en Richtlijn 2002/55/EG van de Raad, wat betreft de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van landbouwgewassen en groentegewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek  (Voor de EER relevante tekst )

text:
               3.7.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 169/7

         RICHTLIJN 2010/46/EU VAN DE COMMISSIE
   van 2 juli 2010
   tot wijziging van de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG houdende bepalingen ter uitvoering van artikel 7 van respectievelijk Richtlijn 2002/53/EG en Richtlijn 2002/55/EG van de Raad, wat betreft de kenmerken waartoe het onderzoek van bepaalde rassen van landbouwgewassen en groentegewassen zich ten minste moet uitstrekken, en de minimumeisen voor dat onderzoek
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 2002/53/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen (1), en met name op artikel 7, lid 2, onder a) en b),
   Gelet op Richtlijn 2002/55/EG van de Raad van 13 juni 2002 betreffende het in de handel brengen van groentezaad (2), en met name op artikel 7, lid 2, onder a) en b),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De Richtlijnen 2003/90/EG (3) en 2003/91/EG (4) van de Commissie zijn vastgesteld om ervoor te zorgen dat de rassen die de lidstaten in hun nationale rassenlijsten opnemen, aan de richtsnoeren van het Communautair Bureau voor plantenrassen (CBP) voldoen wat betreft de kenmerken waartoe het onderzoek van de rassen zich ten minste moet uitstrekken en de minimumeisen voor dat onderzoek, voor zover deze richtsnoeren zijn vastgesteld. Voor andere rassen bepalen die richtlijnen dat de richtsnoeren van de Internationale Unie tot bescherming van kweekproducten (UPOV) van toepassing zijn.

               (2)

               Het CBP en de UPOV hebben sindsdien verdere richtsnoeren voor een aantal andere gewassen vastgesteld en bestaande richtsnoeren aangepast.

               (3)

               De Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen I en II bij Richtlijn 2003/90/EG worden vervangen door de tekst in deel A van de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De bijlagen bij Richtlijn 2003/91/EG worden vervangen door de tekst in deel B van de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   Voor onderzoeken die vóór 1 januari 2011 zijn begonnen, mogen de lidstaten de Richtlijnen 2003/90/EG en 2003/91/EG toepassen in de versie die vóór de wijziging bij deze richtlijn gold.
   Artikel 4
   De lidstaten dienen uiterlijk 31 december 2010 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2011.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 2 juli 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 193 van 20.7.2002, blz. 1.

      (2)  PB L 193 van 20.7.2002, blz. 33.

      (3)  PB L 254 van 8.10.2003, blz. 7.

      (4)  PB L 254 van 8.10.2003, blz. 11.

      BIJLAGE

         DEEL A

      „
            BIJLAGE I

               Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de CBP-testprotocollen

                        Wetenschappelijke benaming

                        Gebruikelijke benaming

                        CBP-protocol

                           Pisum sativum L.

                        Voedererwt

                        TP 7/2 van 11.3.2010

                        Brassica napus L.

                        Koolzaad

                        TP 36/1 van 25.3.2004

                        Helianthus annuus L.

                        Zonnebloem

                        TP 81/1 van 31.10.2002

                           Linum usitatissimum L.

                        Vlas/lijnzaad

                        TP 57/1 van 21.3.2007

                           Avena nuda L.

                        Naakte haver

                        TP 20/1 van 6.11.2003

                           Avena sativa L. (met inbegrip van A. byzantina K. Koch)

                        Haver

                        TP 20/1 van 6.11.2003

                           Hordeum vulgare L.

                        Gerst

                        TP 19/2rev. van 11.3.2010

                           Oryza sativa L.

                        Rijst

                        TP 16/1 van 18.11.2004

                           Secale cereale L.

                        Rogge

                        TP 58/1 van 31.10.2002

                           xTriticosecale Wittm. ex A. Camus

                        Hybriden die het gevolg zijn van de kruising van een soort van het geslacht Triticum met een soort van het geslacht Secale

                        TP 121/2 van 22.1.2007

                           Triticum aestivum L.

                        Tarwe

                        TP 3/4rev. van 28.10.2009

                           Triticum durum Desf.

                        Harde tarwe (durum)

                        TP 120/2 van 6.11.2003

                           Zea mays L.

                        Mais

                        TP 2/3 van 11.3.2010

                           Solanum tuberosum L.

                        Aardappel

                        TP 23/2 van 1.12.2005

                  De tekst van deze protocollen is te vinden op de website van het CBP (www.cpvo.europa.eu).

            BIJLAGE II

               Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder b), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de UPOV-testrichtsnoeren

                        Wetenschappelijke benaming

                        Gebruikelijke benaming

                        UPOV-richtsnoer

                           Beta vulgaris L.

                        Voederbiet

                        TG/150/3 van 4.11.1994

                           Agrostis canina L.

                        Kruipend struisgras/heidestruisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis gigantea Roth.

                        Hoog struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis stolonifera L.

                        Wit struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Agrostis capillaris L.

                        Gewoon struisgras

                        TG/30/6 van 12.10.1990

                           Bromus catharticus Vahl

                        Paardengras

                        TG/180/3 van 4.4.2001

                           Bromus sitchensis Trin.

                        Alaskadravik

                        TG/180/3 van 4.4.2001

                           Dactylis glomerata L.

                        Kropaar

                        TG/31/8 van 17.4.2002

                           Festuca arundinacea Schreber

                        Rietzwenkgras

                        TG/39/8 van 17.4.2002

                           Festuca filiformis Pourr.

                        Fijnbladig schapengras

                        TG/67/5 van 5.4.2006

                           Festuca ovina L.

                        Schapengras

                        TG/67/5 van 5.4.2006

                           Festuca pratensis Huds.

                        Beemdlangbloem

                        TG/39/8 van 17.4.2002

                           Festuca rubra L.

                        Roodzwenkgras

                        TG/67/5 van 5.4.2006

                           Festuca trachyphylla (Hack.) Krajina

                        Hardzwenkgras

                        TG/67/5 van 5.4.2006

                           Lolium multiflorum Lam.

                        Italiaans raaigras

                        TG/4/8 van 5.4.2006

                           Lolium perenne L.

                        Engels raaigras

                        TG/4/8 van 5.4.2006

                           Lolium x boucheanum Kunth

                        Gekruist raaigras

                        TG/4/8 van 5.4.2006

                           Phleum nodosum L.

                        Klein timotheegras

                        TG/34/6 van 7.11.1984

                           Phleum pratense L.

                        Timotheegras

                        TG/34/6 van 7.11.1984

                           Poa pratensis L.

                        Veldbeemdgras

                        TG/33/6 van 12.10.1990

                           Lupinus albus L.

                        Witte lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Lupinus angustifolius L.

                        Blauwe lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Lupinus luteus L.

                        Gele lupine

                        TG/66/4 van 31.3.2004

                           Medicago sativa L.

                        Luzerne

                        TG/6/5 van 6.4.2005

                           Medicago x varia T. Martyn

                        Bonte luzerne

                        TG/6/5 van 6.4.2005

                           Trifolium pratense L.

                        Rode klaver

                        TG/5/7 van 4.4.2001

                           Trifolium repens L.

                        Witte klaver

                        TG/38/7 van 9.4.2003

                           Vicia faba L.

                        Paardenboon/veldboon

                        TG/8/6 van 17.4.2002

                           Vicia sativa L.

                        Voederwikke

                        TG/32/6 van 21.10.1988

                           Brassica napus L. var. napobrassica (L.) Rchb.

                        Koolraap

                        TG/89/6rev. van 4.4.2001 + 1.4.2009

                           Raphanus sativus L. var. oleiformis Pers.

                        Bladrammenas

                        TG/178/3 van 4.4.2001

                           Arachis hypogea L.

                        Grondnoot

                        TG/93/3 van 13.11.1985

                           Brassica rapa L. var. silvestris (Lam.) Briggs

                        Raapzaad

                        TG/185/3 van 17.4.2002

                           Carthamus tinctorius L.

                        Saffloer

                        TG/134/3 van 12.10.1990

                        Gossypium spp.

                        Katoen

                        TG/88/6 van 4.4.2001

                           Papaver somniferum L.

                        Blauwmaanzaad

                        TG/166/3 van 24.3.1999

                           Sinapis alba L.

                        Gele mosterd

                        TG/179/3 van 4.4.2001

                           Glycine max (L.) Merrill

                        Sojaboon

                        TG/80/6 van 1.4.1998

                           Sorghum bicolor (L.) Moench

                        Sorghum

                        TG/122/3 van 6.10.1989

                  De tekst van deze richtsnoeren is te vinden op de website van de UPOV (www.upov.int).
         ”

         DEEL B

      „
            BIJLAGE I

               Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder a), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de CBP-testprotocollen

                        Wetenschappelijke benaming

                        Gebruikelijke benaming

                        CBP-protocol

                           Allium cepa L. (Cepa group)

                        Ui en echalion

                        TP 46/2 van 1.4.2009

                           Allium cepa L. (Aggregatum group)

                        Sjalot

                        TP 46/2 van 1.4.2009

                           Allium fistulosum L.

                        Stengelui

                        TP 161/1 van 11.3.2010

                           Allium porrum L.

                        Prei

                        TP 85/2 van 1.4.2009

                           Allium sativum L.

                        Knoflook

                        TP 162/1 van 25.3.2004

                           Allium schoenoprasum L.

                        Bieslook

                        TP 198/1 van 1.4.2009

                           Apium graveolens L.

                        Bleekselderij

                        TP 82/1 van 13.3.2008

                           Apium graveolens L.

                        Knolselderij

                        TP 74/1 van 13.3.2008

                           Asparagus officinalis L.

                        Asperge

                        TP 130/1 van 27.3.2002

                           Beta vulgaris L.

                        Rode biet, inclusief Cheltenham beet

                        TP 60/1 van 1.4.2009

                           Brassica oleracea L.

                        Bloemkool

                        TP 45/2 van 11.3.2010

                           Brassica oleracea L.

                        Broccoli

                        TP 151/2 van 21.3.2007

                           Brassica oleracea L.

                        Spruitjes

                        TP 54/2 van 1.12.2005

                           Brassica oleracea L.

                        Koolrabi

                        TP 65/1 van 25.3.2004

                           Brassica oleracea L.

                        Savooiekool, wittekool en rode kool

                        TP 48/2 van 1.12.2005

                           Brassica rapa L.

                        Chinese kool

                        TP 105/1 van 13.3.2008

                           Capsicum annuum L.

                        Paprika of Spaanse peper

                        TP 76/2 van 21.3.2007

                           Cichorium endivia L.

                        Krulandijvie en andijvie

                        TP 118/2 van 1.12.2005

                           Cichorium intybus L.

                        Cichorei voor de industrie

                        TP 172/2 van 1.12.2005

                           Cichorium intybus L.

                        Witlof

                        TP 173/1 van 25.3.2004

                           Citrullus lanatus (Thumb.) Matsum. et Nakai

                        Watermeloen

                        TP 142/1 van 21.3.2007

                           Cucumis melo L.

                        Meloen

                        TP 104/2 van 21.3.2007

                           Cucumis sativus L.

                        Komkommer en augurk

                        TP 61/2 van 13.3.2008

                           Cucurbita pepo L.

                        Courgette

                        TP 119/1 van 25.3.2004

                           Cynara cardunculus L.

                        Artisjok en kardoen

                        TP 184/1 van 25.3.2004

                           Daucus carota L.

                        Wortel en voederwortel

                        TP 49/3 van 13.3.2008

                           Foeniculum vulgare Mill.

                        Knolvenkel

                        TP 183/1 van 25.3.2004

                           Lactuca sativa L.

                        Sla

                        TP 13/4 van 1.4.2009

                           Lycopersicon esculentum Mill.

                        Tomaat

                        TP 44/3 van 21.3.2007

                           Petroselinum crispum (Mill.) Nyman ex A. W. Hill

                        Peterselie

                        TP 136/1 van 21.3.2007

                           Phaseolus coccineus L.

                        Pronkboon

                        TP 9/1 van 21.3.2007

                           Phaseolus vulgaris L.

                        Stamboon en stokboon

                        TP 12/3 van 1.4.2009

                           Pisum sativum L. (partim)

                        Kreukzadige doperwt, rondzadige doperwt en peul

                        TP 7/2 van 11.3.2010

                           Raphanus sativus L.

                        Radijs

                        TP 64/1 van 27.3.2002

                           Solanum melongena L.

                        Aubergine

                        TP 117/1 van 13.3.2008

                           Spinacia oleracea L.

                        Spinazie

                        TP 55/3 van 11.3.2010

                           Valerianella locusta (L.) Laterr.

                        Veldsla

                        TP 75/2 van 21.3.2007

                           Vicia faba L. (partim)

                        Tuinboon

                        TP Broadbean/1 van 25.3.2004

                           Zea mays L. (partim)

                        Suikermais en pofmais

                        TP 2/3 van 11.3.2010

                  De tekst van deze protocollen is te vinden op de website van het CBP (www.cpvo.europa.eu).

            BIJLAGE II

               Lijst van de in artikel 1, lid 2, onder b), bedoelde gewassen die moeten voldoen aan de UPOV-testrichtsnoeren

                        Wetenschappelijke benaming

                        Gebruikelijke benaming

                        UPOV-richtsnoer

                           Beta vulgaris L.

                        Snijbiet

                        TG/106/4 van 31.3.2004

                           Brassica oleracea L.

                        Boerenkool

                        TG/90/6 van 31.3.2004

                           Brassica rapa L.

                        Meiraap/stoppelknol

                        TG/37/10 van 4.4.2001

                           Cichorium intybus L.

                        Witlof bladcichorei

                        TG/154/3 van 18.10.1996

                           Cucurbita maxima Duchesne

                        Pompoen

                        TG/155/4rev. van 28.3.2007 + 1.4.2009

                           Raphanus sativus L.

                        Rammenas

                        TG/63/6 van 24.3.1999

                           Rheum rhabarbarum L.

                        Rabarber

                        TG/62/6 van 24.3.1999

                           Scorzonera hispanica L.

                        Schorseneer

                        TG/116/4 van 24.3.2010

                  De tekst van deze richtsnoeren is te vinden op de website van de UPOV (www.upov.int).
         ”


Avis juridique important

|

31995L0063

Richtlijn 95/63/EG van de Raad van 5 december 1995 tot wijziging van Richtlijn 89/655/EG betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede bijzondere Richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 335 van 30/12/1995 blz. 0028 - 0036

RICHTLIJN  95/63/EG VAN DE RAADvan 5 december  1995tot wijziging van Richtlijn 89/655/EG betreffende minimumvoorschriften inzake veiligheid en  gezondheid bij het gebruik door werknemers van arbeidsmiddelen op de arbeidsplaats (tweede  bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)DE  RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 118 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag (3), Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad door middel van  richtlijnen minimumvoorschriften vaststelt teneinde de verbetering van met name het arbeidsmilieu  te bevorderen, met het doel de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen; Overwegende dat volgens dit artikel in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve,  financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij oprichting en ontwikkeling van kleine  en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen; Overwegende dat de naleving van de minimumvoorschriften die een hogere graad van veiligheid en  gezondheid kunnen garanderen bij het gebruik van arbeidsmiddelen, van wezenlijk belang is voor het  waarborgen van de veiligheid en gezondheid van werknemers; Overwegende dat het derhalve van belang is dat de Lid-Staten maatregelen nemen om de toepassing van  de bepalingen van deze richtlijn door de ondernemingen, met name de kleine en middelgrote  ondernemingen, te vergemakkelijken; dat deze maatregelen opleidings- en voorlichtingsacties kunnen  omvatten die aan het specifieke karakter van de verschillende economische sectoren zijn aangepast; Overwegende dat de uit hoofde van artikel 118 A van het Verdrag vastgestelde bepalingen geen  belemmering vormen voor het handhaven en vaststellen, door elke Lid-Staat, van maatregelen voor een  verdere verbetering van de arbeidsomstandigheden die met het Verdrag verenigbaar zijn; Overwegende dat artikel 9, lid 1, van Richtlijn 89/655/EEG (4) voorziet in de toevoeging in de  bijlage van extra minimumvoorschriften die van toepassing zijn op de in punt 3 van de bijlage  bedoelde arbeidsmiddelen volgens de procedure van artikel 118 A van het Verdrag; Overwegende dat deze richtlijn beperkt moet blijven tot het vaststellen van de te verwezenlijken  doelstellingen en de na te leven beginselen, waarbij aan de Lid-Staten de keuze wordt gelaten op  welke wijze de naleving en de verbetering van deze voorschriften in hun nationale wetgeving worden  gegarandeerd; Overwegende dat de Lid-Staten na raadpleging van de sociale partners en in overeenstemming met de  nationale wetgevingen en/of praktijken zullen bepalen op welke wijze een veiligheidsniveau kan  worden bereikt dat beantwoordt aan de met de maatregelen in bijlage II beoogde doelstellingen; Overwegende dat deze richtlijn een concrete bijdrage is aan de verwezenlijking van de sociale  dimensie van de interne markt, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Richtlijn 89/655/EEG wordt als volgt gewijzigd: 1. artikel 4 wordt als volgt gewijzigd: a) in lid 1, letter a), onder ii), en letter b), worden de woorden "de bijlage" vervangen door  "bijlage I"; b) aan lid 1 wordt de volgende letter toegevoegd: "c) onverminderd letter a) onder i), en in afwijking van het bepaalde in letter a), onder ii), en  letter b), onder de voorschriften van bijlage I, punt 3, vallende specifieke arbeidsmiddelen die,  indien zij op 5 december 1998 reeds ter beschikking van de werknemers staan in de onderneming en/of  inrichting, uiterlijk vier jaar na deze datum voldoen aan de in bijlage I opgenomen  minimumvoorschriften."; c) het volgende lid wordt toegevoegd: "3. Na raadpleging van de sociale partners en in overeenstemming met de nationale wetgevingen en/of  praktijken bepalen de Lid-Staten op welke wijze een veiligheidsniveau kan worden bereikt dat  beantwoordt aan de met de maatregelen in bijlage II beoogde doelstellingen."; 2. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 4 bisKeuring van de arbeidsmiddelen1. De werkgever ziet erop toe dat de arbeidsmiddelen  waarvan de veiligheid afhangt van de wijze van installatie, worden onderworpen aan een eerste  keuring door deskundige personen in de zin van de nationale wetgevingen en/of praktijken (na de  installatie en vóór de eerste ingebruikneming), alsmede aan een keuring na elke montage op een  nieuwe locatie of een nieuwe plek, teneinde ervoor te zorgen dat deze arbeidsmiddelen op de juiste  wijze worden geïnstalleerd en goed functioneren. 2. De werkgever ziet erop toe dat de arbeidsmiddelen die onderhevig zijn aan invloeden die leiden  tot verslechteringen welke aanleiding kunnen geven tot het ontstaan van gevaarlijke situaties,  worden onderworpen aan: - periodieke keuringen en, in voorkomend geval, aan periodieke proeven, door deskundige personen in  de zin van de nationale wetgevingen en/of praktijken; - bijzondere keuringen door deskundige personen in de zin van de nationale wetgevingen en/of  praktijken, telkens wanneer zich uitzonderlijke gebeurtenissen hebben voorgedaan die schadelijke  gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid van het arbeidsmiddel, zoals aanpassingen, ongevallen,  natuurverschijnselen en langere perioden van buitengebruikstelling, teneinde te garanderen dat de veiligheids- en gezondheidsvoorschriften worden nageleefd en deze  verslechteringen tijdig worden opgespoord en hersteld. 3. De resultaten van de keuringen moeten schriftelijk worden vastgelegd en ter beschikking van de  bevoegde autoriteit worden gehouden. Zij moeten voldoende lang worden bewaard. Wanneer de betrokken arbeidsmiddelen buiten de onderneming worden gebruikt, moeten zij vergezeld  gaan van een materieel bewijs van de laatste keuring. 4. De Lid-Staten bepalen hoe de keuringen plaatsvinden."; 3. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 5 bisErgonomie en gezondheid op het werkDe werkplek en de houding van de werknemers bij  het gebruik van arbeidsmiddelen, alsmede de ergonomische beginselen, moeten door de werkgever bij  de toepassing van de minimumvoorschriften voor gezondheid en veiligheid ten volle in aanmerking  worden genomen."; 4. aan artikel 6, lid 2, wordt de volgende alinea toegevoegd: "De werknemers dienen te worden gewezen op de gevaren die zij lopen, op de arbeidsmiddelen in hun  onmiddellijke werkomgeving en op de veranderingen die voor hen van belang zijn, voor zover die  betrekking hebben op de in hun onmiddellijke werkomgeving gesitueerde arbeidsmiddelen, ook al maken  de werknemers hiervan geen rechtstreeks gebruik."; 5. in artikel 8 worden de woorden "de bijlage" vervangen door "de bijlagen"; 6. in artikel 9 worden: - in de titel van het artikel de woorden "de bijlage" vervangen door "de bijlagen"; - in lid 1 de woorden "de bijlage" (twee keer) vervangen door "bijlage I"; - in lid 2 de woorden "de bijlage" vervangen door "de bijlagen"; 7. de bijlage , die bijlage I wordt, wordt overeenkomstig bijlage I van deze richtlijn gewijzigd; 8. bijlage II van deze richtlijn wordt toegevoegd als bijlage II. Artikel 2 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking  treden om uiterlijk op 5 december 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn  verwezen of wordt hiernaar bij de officiële bekendmaking van die bepalingen verwezen. De regels  voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld. 2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het  onder deze richtlijn vallende gebied reeds hebben vastgesteld of vaststellen. 3. De Commissie dient op gezette tijden bij het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en  Sociaal Comité een verslag over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn in. Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 5 december 1995. Voor de RaadDe VoorzitterJ. A. GRIÑÁN(1) PB nr. C 104 van 12. 4. 1994, blz.  4, en PB nr. C 246 van 22. 9. 1995, blz. 3. (2) PB nr. C 397 van 31. 12. 1994, blz. 13. (3) Advies van het Europees Parlement van 17 februari 1995 (PB nr. C 56 van 6. 3. 1995, blz. 175),  gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 juli 1995 (PB nr. C 281 van 25. 10. 1995, blz. 41)  en besluit van het Europees Parlement van 17 november 1995 (PB nr. C 323 va 4. 12. 1995). (4) PB nr. L 393 van 30. 12. 1989, blz. 13.  BIJLAGE I De bijlage (die bijlage I wordt) van Richtlijn 89/655/EEG wordt als volgt  gewijzigd: 1. de voorafgaande opmerking wordt aangevuld met de volgende alinea: "De onderstaande minimumvoorschriften, voor zover van toepassing op arbeidsmiddelen die in gebruik  zijn, vergen niet noodzakelijkerwijs dezelfde maatregelen als de essentiële eisen die van  toepassing zijn op nieuwe arbeidsmiddelen."; 2. de laatste alinea van punt 2.1 wordt vervangen door de volgende tekst: "De bedieningssystemen moeten veilig zijn en bij de keuze moet rekening worden gehouden met  defecten, storingen en belastingen die bij het gebruik kunnen worden verwacht"; 3. punt 3 wordt vervangen door de volgende tekst: "3. Extra minimumvoorschriften voor specifieke arbeidsmiddelen3.1. Minimumvoorschriften voor  mobiele arbeidsmiddelen, als dan niet met eigen aandrijving3.1.1. Arbeidsmiddelen waarop een of  meer werknemers worden meegevoerd, moeten zodanig uitgevoerd zijn dat het risico voor de  werknemers(s) tijdens de verplaatsing beperkt wordt. Onder dit risico valt ook het risico dat de werknemers in aanraking komen met banden of rupsbanden,  of daartussen beklemd raken. 3.1.2. Wanneer er bij het onverhoeds blokkeren van de elementen voor de energieoverbrenging tussen  een mobiel arbeidsmiddel en zijn hulpstukken en/of aanhangers specifieke risico's kunnen ontstaan,  moet dit arbeidsmiddel zodanig uitgerust of uitgevoerd zijn dat wordt verhinderd dat de elementen  voor energieoverbrenging blokkeren. Wanneer een dergelijke blokkering niet kan worden verhinderd, moeten alle mogelijke maatregelen  worden genomen om te vermijden dat schadelijke gevolgen voor de werknemers ontstaan. 3.1.3. Wanneer de elementen voor de energieoverbrenging tussen mobiele arbeidsmiddelen vervuild of  beschadigd dreigen te worden doordat zij over de grond slepen, moeten bevestigingsmiddelen  voorhanden zijn. 3.1.4. Mobiele arbeidsmiddelen met een of meer meerijdende werknemers moeten zodanig zijn  uitgevoerd dat onder de werkelijke gebruiksomstandigheden de risico's als gevolg van het kantelen  of omvallen van het arbeidsmiddel worden beperkt door: - hetzij een beschermingsconstructie die verhindert dat het arbeidsmiddel meer dan een kwart slag  kantelt; - hetzij een constructie die ervoor zorgt dat er rond de meegevoerde werknemers(s) voldoende vrije  ruimte voorhanden is, wanneer het arbeidsmiddel zich meer dan een kwartslag kan bewegen; - hetzij door een andere voorziening van gelijke waarde. Deze beschermingsconstructies kunnen een integrerend onderdeel van het arbeidsmiddel zijn. Deze beschermingsconstructies zijn niet vereist wanneer het arbeidsmiddel tijdens het gebruik wordt  gestabiliseerd of wanneer het arbeidsmiddel zodanig is ontworpen dat het niet kan kantelen of  omvallen. Als het risico bestaat dat een meerijdende werknemer bij kanteling of omslaan wordt platgedrukt  tussen de delen van het arbeidsmiddel en de grond, moet een systeem worden geïnstalleerd waarmee de  meegevoerde werknemer(s) kan (kunnen) worden tegengehouden. 3.1.5. Heftrucks met een of meer meerijdende werknemers moeten zodanig worden uitgevoerd of  uitgerust, dat het gevaar voor kanteling wordt beperkt, bij voorbeeld: - hetzij door de installatie van een bestuurderscabine, - hetzij door een inrichting die verhindert dat de heftruck kantelt, - hetzij door een inrichting die ervoor zorgt dat, wanneer de heftruck kantelt, er voor de  meerijdende werknemer(s) voldoende vrije ruimte is tussen de grond en bepaalde delen van de  heftruck, - hetzij door een inrichting die ervoor zorgt dat de werknemer(s) op de bestuurdersstoel wordt  (worden) vastgebonden, zodat hij (zij) niet door delen van de kantelende heftruck kan (kunnen)  worden gegrepen. 3.1.6. Mobiele arbeidsmiddelen met eigen aandrijving waarvan de verplaatsing risico's voor de  werknemers kan opleveren, moeten aan de volgende voorwaarden voldoen: a) uitgerust zijn met middelen om te vermijden dat zij door onbevoegden in werking kunnen worden  gesteld; b) uitgerust zijn met passende middelen ter beperking van de gevolgen van een eventuele botsing,  ingeval verschillende, op rails rijdende arbeidsmiddelen tegelijkertijd worden verplaatst; c) uitgerust zijn met een rem- en stopvoorziening; voor zover dit om veiligheidsredenen nodig is,  moet een door gemakkelijk toegankelijke besturingsorganen of via automatische systemen in werking  gestelde noodvoorziening worden aangebracht, waarmee bij het uitvallen van het hoofdsysteem het  arbeidsmiddel kan worden afgeremd en tot stilstand kan worden gebracht; d) uitgerust zijn met adequate hulpmiddelen die een toereikend zicht mogelijk maken wanneer het  directe gezichtsveld van de bestuurder ontoereikend is om de veiligheid te waarborgen; e) Als zij 's nachts of op donkere plaatsen gebruikt moeten worden moeten zij zijn voorzien van een  verlichtingsinstallatie die aangepast is aan het uit te voeren werk, en de werknemers voldoende  veiligheid bieden; f) indien zij zelf of door hun aanhangers en/of ladingen brandrisico's opleveren waardoor  werknemers in gevaar kunnen worden gebracht, moeten zij van passende brandbestrijdingsmiddelen zijn  voorzien, tenzij de plaats van gebruik hiermee op voldoende korte afstand van het arbeidsmiddel is  uitgerust; g) wanneer zij op afstand worden bediend, moeten zij automatisch tot stilstand komen, wanneer zij  het controlegebied verlaten; h) wanneer zij op afstand worden bediend en onder normale gebruiksomstandigheden werknemers kunnen  aan- of klemrijden, moeten zij zijn uitgerust met voorzieningen die bescherming tegen deze risico's  bieden, tenzij er andere geschikte inrichtingen aanwezig zijn om het gevaar voor aanrijdingen te  beperken. 3.2. Minimumvoorschriften voor arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van lasten3.2.1.  Wanneer arbeidsmiddelen voor het hijsen/heffen van lasten vast worden opgesteld, moet er worden  gezorgd voor hun stevigheid en stabiliteit tijdens het gebruik, met name rekening houdend met de te  hijsen/heffen lasten en de belastingen waaraan de ophangings- of bevestigingspunten aan de  draagconstructies worden onderworpen. 3.2.2. Op machines voor het hijsen/heffen van lasten moet de nominale last op een duidelijk  zichtbare wijze worden aangegeven en, in voorkomend geval, moet op een plaat de nominale last voor  elke configuratie van de machine worden vermeld. Hijs- en hefhulpstukken moeten zodanig worden gemarkeerd dat de voor een veilig gebruik essentiële  kenmerken daarvan kunnen worden geïdentificeerd. Wanneer een arbeidsmiddel niet bestemd is voor het hijsen/heffen van werknemers en er een  mogelijkheid tot verwarring bestaat, moet een passende signalering op zichtbare wijze worden  aangebracht. 3.2.3. Vast opgestelde arbeidsmiddelen moeten zodanig worden opgesteld dat het risico beperkt wordt  dat de lasten: a) de werknemers raken; b) ongewild, op gevaarlijke wijze uit hun baan of in vrije val geraken, ofc) ongewild losraken. 3.2.4. Machines voor het hijsen/heffen of verplaatsen van werknemers, moeten zodanig worden  uitgerust dat: a) met behulp van passende voorzieningen wordt voorkomen dat de kooi, indien aanwezig, naar beneden  valt, b) wordt voorkomen dat de gebruiker uit de kooi valt, c) wordt voorkomen dat de gebruiker wordt verpletterd, beklemd raakt of wordt aangestoten, met name  als gevolg van een onopzettelijk contact met een voorwerp, d) de veiligheid van de bij een ongeval in de kooi opgesloten werknemers wordt gegarandeerd en hun  bevrijding mogelijk wordt gemaakt. Wanneer de onder a) vermelde risico's om redenen in verband met de terreinomstandigheden en het  hoogteverschil niet met behulp van een veiligheidsvoorziening kunnen worden vermeden, moet een  kabel met een verhoogde veiligheidscoëfficiënt worden geïnstalleerd en moet de goede staat daarvan  elke werkdag worden gecontroleerd.".  BIJLAGE II "BIJLAGE IIBEPALINGEN BETREFFENDE HET GEBRUIK VAN DE IN ARTIKEL 4, LID 3,  BEDOELDE ARBEIDSMIDDELEN0. Voorafgaande opmerkingDe bepalingen van deze bijlage zijn van  toepassing met inachtneming van het bepaalde in de richtlijn en wanneer het overeenkomstige risico  voor het betrokken arbeidsmiddel bestaat. 1. Algemene bepalingen van toepassing op de arbeidsmiddelen1.1. Arbeitsmiddelen moeten zodanig  geïnstalleerd, opgesteld en gebruikt worden dat de gevaren voor de gebruikers van het arbeidsmiddel  en de andere werknemers beperkt worden, bij voorbeeld door ervoor te zorgen dat er voldoende vrije  ruimte is tussen de bewegende delen van de arbeidsmiddelen en de vaste of de bewegende delen van  hun omgeving en dat alle gebruikte of geproduceerde energieën of stoffen op veilige wijze kunnen  worden aan- en/of afgevoerd. 1.2. De montage en de demontage van arbeidsmiddelen moeten op veilige wijze plaatsvinden, met name  onder naleving van de eventuele aanwijzingen van de fabrikant. 1.3. Arbeidsmiddelen die bij gebruik door bliksem kunnen worden getroffen, moeten door passende  inrichtingen of maatregelen tegen blikseminslag worden beschermd. 2. Bepalingen betreffende het gebruik van mobiele arbeidsmiddelen, al dan niet met eigen  aandrijving2.1. Arbeidsmiddelen met eigen aandrijving mogen alleen worden bestuurd door werknemers  die een adequate opleiding voor het veilig besturen van deze arbeidsmiddelen hebben gekregen. 2.2. Wanneer een arbeidsmiddel zich binnen een werkzone beweegt, moeten adequate verkeersregels  worden vastgesteld en nageleefd. 2.3. Er moeten organisatorische maatregelen worden genomen om te vermijden dat zich werknemers te  voet bevinden in de werkzone van arbeidsmiddelen met eigen aandrijving. Indien de aanwezigheid van werknemers te voet voor de goede uitvoering van de werkzaamheden vereist  is, moeten passende maatregelen worden genomen om te voorkomen dat deze door de arbeidsmiddelen  worden verwond. 2.4. Het meerijden van werknemers op mechanisch voortbewogen mobiele arbeidsmiddelen is slechts  toegestaan op speciaal daartoe ingerichte veilige plaatsen. Als tijdens de verplaatsing  werkzaamheden moeten worden uitgevoerd, moet de snelheid zo nodig worden aangepast. 2.5. Met een verbrandingsmotor uitgeruste mobiele arbeidsmiddelen mogen in de werkzones slechts  worden gebruikt als er wordt gezorgd voor voldoende lucht die geen gevaar oplevert voor de  veiligheid en gezondheid van de werknemers. 3. Bepalingen betreffende het gebruik van arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van  lasten3.1. Algemeen3.1.1. Demonteerbare of mobiele arbeidsmiddelen die dienen voor het  hijsen/heffen van lasten moeten zodanig worden gebruikt dat de stabiliteit van het arbeidsmiddel  tijdens het gebruik onder alle voorzienbare omstandigheden, rekening houdend met de aard van de  bodem, wordt gewaarborgd. 3.1.2. Het hijsen/heffen van werknemers is uitsluitend toegestaan met behulp van speciaal daarvoor  bestemde arbeidsmiddelen. Onverminderd artikel 5 van Richtlijn 89/391/EEG, mogen bij wijze van uitzondering niet daarvoor  bestemde arbeidsmiddelen worden gebruikt voor het hijsen/heffen van werknemers, mits passende  maatregelen zijn genomen om de veiligheid te waarborgen, overeenkomstig de nationale wetgevingen  en/of praktijken die in passend toezicht voorzien. Wanneer werknemers aanwezig zijn op arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van lasten  moet de bedieningspost permanent zijn bemand. De werknemers die worden gehesen/geheven moeten over  een veilig communicatiemiddel beschikken. Er moeten de nodige voorzieningen worden getroffen om hen  bij gevaar te kunnen evacueren. 3.1.3. Er moeten maatregelen worden getroffen opdat werknemers zich niet ophouden onder hangende  lasten, tenzij zulks is vereist voor het goede verloop van de werkzaamheden. Het is niet toegestaan hangende lasten te verplaatsen boven niet beschermde werkplekken waar zich  gewoonlijk werknemers bevinden. Indien het goede verloop van de werkzaamheden anders niet kan worden gewaarborgd, moeten in  voorkomend geval passende procedures worden vastgesteld en toegepast. 3.1.4. De hijs- en hefhulpstukken moeten worden gekozen op grond van de te hanteren lasten, de  aanvatpunten, de haakvoorziening en de weersomstandigheden, daarbij rekening houdend met de wijze  van aanslaan van de last en het gebruikte soort hijs/hefmiddel. De tot een geheel samengevoegde  hijs- en hefhulpstukken moeten duidelijk worden gemarkeerd om de gebruiker in staat te stellen de  kenmerken daarvan te kennen, wanneer zij na gebruik niet worden losgemaakt. 3.1.5. De hijs- en hefhulpstukken moeten zodanig worden opgeslagen dat zij niet kunnen worden  beschadigd of aangetast. 3.2. Arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van niet-geleide lasten3.2.1. Wanneer twee  of meer arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van niet-geleide lasten zodanig op een  werkplek worden geïnstalleerd of gemonteerd dat hun werkgebieden elkaar overlappen, moeten passende  maatregelen worden genomen om botsingen tussen de lasten en/of delen van de arbeidsmiddelen zelf te  voorkomen. 3.2.2. Tijdens het gebruik van een mobiel arbeidsmiddel dat dient voor het hijsen/heffen van  niet-geleide lasten moeten maatregelen worden genomen om te vermijden dat het arbeidsmiddel  kantelt, omkiept en eventueel in beweging komt of wegglijdt. Er moet op worden toegezien dat de  maatregelen naar behoren worden uitgevoerd. 3.2.3. Wanneer de bediener van een arbeidsmiddel dat dient voor het hijsen/heffen van niet-geleide  lasten rechtstreeks noch door middel van de nodige informatie verstrekkende hulpmiddelen de  volledige baan van de last kan volgen, moet een met de bediener in verbinding staande seingever  worden aangewezen om hem te leiden en moeten organisatorische maatregelen worden genomen om  botsingen van de last te voorkomen die de werknemers in gevaar kunnen brengen. 3.2.4. De werkzaamheden moeten zodanig worden georganiseerd dat, wanneer een werknemer een last met  de hand vast- of losmaakt, deze handelingen in alle veiligheid kunnen worden verricht, door er met  name voor te zorgen dat de werknemer hierover direct of indirect de controle behoudt. 3.2.5. Alle handelingen voor het hijsen/heffen moeten correct gepland en onder adequaat toezicht  worden uitgevoerd teneinde de veiligheid van de werknemers te garanderen. Met name wanneer een last gelijktijdig moet worden gehesen/geheven door twee of meer  arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van niet-geleide lasten moet een procedure worden  opgesteld en toegepast om een goede cooerdinatie van de handelingen van de bedieners te waarborgen. 3.2.6. Wanneer arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van niet-geleide lasten bij het  geheel of gedeeltelijk uitvallen van de energietoevoer de lasten niet meer kunnen houden, moeten  passende maatregelen worden genomen om te vermijden dat de werknemers aan de daarmee gepaard gaande  risico's worden blootgesteld. De aan een hijs- of hefwerktuig hangende lasten mogen niet onder toezicht blijven, tenzij de  toegang tot de gevarenzone wordt verhinderd en de last volkomen veilig is vastgemaakt en wordt  vastgehouden. 3.2.7. In de open lucht gebruikte arbeidsmiddelen die dienen voor het hijsen/heffen van  niet-geleide lasten moeten worden stilgelegd zodra de weersomstandigheden zodanig verslechteren dat  de bedrijfsveiligheid in gevaar wordt gebracht en de werknemers aan risico's worden blootgesteld.  Er moeten adequate beschermingsmaatregelen, met name om te verhinderen dat het arbeidsmiddel  omkantelt, worden genomen om risico's voor de werknemers te voorkomen."