Avis juridique important

|

31984L0513

Richtlijn 84/513/EEG van de Raad van 23 oktober 1984 tot wijziging van de Richtlijnen 72/159/EEG, 72/160/EEG en 72/161/EEG inzake de landbouwstructuur

Publicatieblad Nr. L 285 van 30/10/1984 blz. 0013 - 0013

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 23 oktober 1984  tot wijziging van de Richtlijnen 72/159/EEG, 72/160/EEG en 72/161/EEG inzake de landbouwstructuur  (84/513/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Overwegende dat bij artikel 16 van Richtlijn 72/159/EEG van de Raad van 17 april 1972 betreffende de modernisering van landbouwbedrijven (3), artikel 7 van Richtlijn 72/160/EEG van de Raad van 17 april 1972 ter bevordering van de bedrijfsbeëindiging in de landbouw en van de aanwending van cultuurgrond tot verbetering van de structuur (4) en artikel 9 van Richtlijn 72/161/EEG van de Raad van 17 april 1972 betreffende de sociaal-economische voorlichting en de scholing van de personen die in de landbouw werkzaam zijn (5), welke drie richtlijnen laatstelijk zijn gewijzigd bij Richtlijn 84/140/EEG (6), is bepaald dat de beoogde tijdsduur voor de verwezenlijking van de in die richtlijnen bedoelde gemeenschappelijke acties loopt tot en met 30 juni 1984;  Overwegende dat de Commissie op 10 oktober 1983 bij de Raad voorstellen inzake de verbetering van de landbouwstructuur heeft ingediend ter vervanging van de onder vorengenoemde richtlijnen vallende maatregelen;  Overwegende dat, overeenkomstig artikel 6, lid 2, sub c), van Verordening (EEG) nr. 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (7), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3509/80 (8), de beoogde tijdsduur voor de verwezenlijking van deze gemeenschappelijke acties dient te worden verlengd tot en met 31 december 1984 om, in afwachting van het resultaat van de behandeling van de Commissievoorstellen ter zake, de noodzakelijke continuïteit te waarborgen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Met ingang van 1 juli 1984:  1. wordt artikel 16, lid 1, van Richtlijn 72/159/EEG vervangen door:  »1. De beoogde termijn voor de verwezenlijking van de gemeenschappelijke actie loopt tot en met 31 december 1984.";  2. wordt artikel 7, lid 1, eerste alinea, van Richtlijn 72/160/EEG vervangen door:  »1. De beoogde termijn voor de verwezenlijking van de gemeenschappelijke actie loopt tot en met 31 december 1984.";  3. wordt artikel 9, lid 1, van Richtlijn 72/161/EEG vervangen door:  »1. De beoogde termijn voor de verwezenlijking van de gemeenschappelijke actie loopt tot en met 31 december 1984.".  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 23 oktober 1984.  Voor de Raad  De Voorzitter  A. DEASY  (1) PB nr. C 189 van 17. 7. 1984, blz. 5.  (2) PB nr. C 274 van 15. 10. 1984, blz. 51.  (3) PB nr. L 96 van 23. 4. 1972, blz. 1.  (4) PB nr. L 96 van 23. 4. 1972, blz. 9.  (5) PB nr. L 96 van 23. 4. 1972, blz. 15.  (6) PB nr. L 72 van 15. 3. 1984, blz. 24.  (7) PB nr. L 94 van 28. 4. 1970, blz. 13.  (8) PB nr. L 367 van 31. 12. 1980, blz. 87.


title: Richtlijn 2006/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van  5 april 2006  tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, met betrekking tot bepaalde termijnen   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 114/60

         RICHTLIJN 2006/31/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 5 april 2006
   tot wijziging van Richtlijn 2004/39/EG betreffende markten voor financiële instrumenten, met betrekking tot bepaalde termijnen
   (voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité,
   Gezien het advies van de Europese Centrale Bank (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten (3) voert een allesomvattend regelgevingskader in om te garanderen dat de uitvoering van transacties van beleggers aan de hoogste normen beantwoordt.

               (2)

               Richtlijn 2004/39/EG bepaalt dat de lidstaten uiterlijk op 30 april 2006 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen moeten vaststellen om aan die richtlijn te voldoen. Om een uniforme toepassing in de lidstaten te garanderen, moet een groot aantal complexe bepalingen van de desbetreffende richtlijn worden aangevuld met uitvoeringsmaatregelen die door de Commissie dienen te worden vastgesteld tijdens de periode waarbinnen de lidstaten de richtlijn in nationaal recht moeten omzetten. Aangezien de lidstaten hun nationale wetten pas volledig kunnen opstellen en in definitieve vorm kunnen gieten wanneer duidelijkheid bestaat over de inhoud van de uitvoeringsmaatregelen, kunnen zij moeite hebben om de huidige omzettingstermijn in acht te nemen.

               (3)

               Beleggingsondernemingen en andere gereglementeerde entiteiten kunnen zich verplicht zien nieuwe informatietechnologiesystemen, nieuwe organisatiestructuren en nieuwe procedures voor het rapporteren en het bijhouden van gegevens in te voeren, dan wel bestaande systemen en werkwijzen ingrijpend te wijzigen teneinde aan de vereisten van Richtlijn 2004/39/EG en van de nationale uitvoeringswetgeving te voldoen. Dit is alleen mogelijk wanneer de inhoud van zowel de door de Commissie vast te stellen uitvoeringsmaatregelen als de nationale wetgeving tot omzetting van de richtlijn definitief vaststaan.

               (4)

               Opdat Richtlijn 2004/39/EG ten volle effect sorteert, is het tevens noodzakelijk dat de richtlijn en de uitvoeringsmaatregelen daarvan gelijktijdig in nationaal recht worden omgezet of rechtstreeks toepasselijk zijn in de lidstaten.

               (5)

               Het is bijgevolg aangewezen de termijn waarbinnen de lidstaten Richtlijn 2004/39/EG in nationaal recht moeten omzetten te verlengen. Ook de termijn waarbinnen beleggingsondernemingen en kredietinstellingen aan de nieuwe vereisten moeten voldoen, dient te worden verlengd tot na de volledige omzetting van de richtlijn in nationaal recht door de lidstaten.

               (6)

               Gezien de wisselwerking tussen de diverse bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG verdient het aanbeveling dat elke eventuele termijnverlenging geldt voor alle bepalingen van die richtlijn. Elk eventueel uitstel van de omzettings- en de toepassingsdatum moet in verhouding staan tot en mag niet verder gaan dan de behoeften van de lidstaten en de gereglementeerde entiteiten. Om elke vorm van fragmentatie te vermijden die de goede werking van de interne effectenmarkt zou kunnen belemmeren, dienen de lidstaten de bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG op hetzelfde tijdstip toe te passen.

               (7)

               Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 5 februari 2002 (4) over de tenuitvoerlegging van de financiële-dienstenwetgeving de wens uitgesproken dat het Europees Parlement en de Raad in gelijke mate betrokken worden bij het toezicht op de wijze waarop de Commissie zich van haar uitvoerende bevoegdheden kwijt, teneinde de wetgevingsbevoegdheden van het Europees Parlement ingevolge artikel 251 van het Verdrag tot gelding te laten komen. De voorzitter van de Commissie heeft dit verzoek gesteund in een plechtige verklaring die hij op dezelfde dag ten overstaan van het Europees Parlement heeft afgelegd. Op 11 december 2002 heeft de Commissie wijzigingen voorgesteld op Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5), en diende vervolgens een gewijzigd voorstel in op 22 april 2004. Het Europees Parlement is van mening dat zijn wetgevingsprerogatieven in dit voorstel niet worden gegarandeerd. Het Europees Parlement is van opvatting dat het Europees Parlement en de Raad de kans zouden moeten hebben de toekenning van uitvoerende bevoegdheden aan de Commissie binnen een bepaalde termijn te evalueren. Daarom is het wenselijk dat de termijn waarbinnen de Commissie uitvoeringsmaatregelen kan nemen, wordt beperkt.

               (8)

               Het Europees Parlement dient over een termijn van drie maanden te beschikken, te rekenen vanaf de eerste indiening van ontwerp-amendementen en ‐uitvoeringsmaatregelen, om deze te bestuderen en advies uit te brengen. In urgente en naar behoren gemotiveerde gevallen moet deze termijn echter ingekort kunnen worden. Indien binnen die termijn door het Europees Parlement een resolutie wordt aangenomen, moet de Commissie de ontwerp-amendementen of -maatregelen opnieuw onderzoeken.

               (9)

               Er zijn verdere overeenkomstige wijzigingen noodzakelijk om de data van de intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten (6) en van de in Richtlijn 2004/39/EG vervatte overgangsbepalingen naar later te verschuiven en het tijdsbestek waarbinnen de Commissie haar verslagen moet indienen te verruimen.

               (10)

               Wegens de verschuiving in tijd tussen de datum waarop de lidstaten Richtlijn 2004/39/EG in nationaal recht moeten hebben omgezet, en de datum met ingang waarvan de beleggingsondernemingen en kredietinstellingen aan de nieuwe vereisten moeten voldoen, zullen de bepalingen van Richtlijn 2004/39/EG buiten toepassing blijven tot 1 november 2007; daarom is het gepast dat Richtlijn 93/22/EEG per 1 november 2007 wordt ingetrokken.

               (11)

               Richtlijn 2004/39/EG dient bijgevolg dienovereenkomstig te worden gewijzigd,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Richtlijn 2004/39/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Overweging 69 wordt vervangen door:

                           „(69)

                           Het Europees Parlement dient over een termijn van drie maanden te beschikken, te rekenen vanaf de eerste indiening van ontwerp-amendementen en ‐uitvoeringsmaatregelen, om deze te bestuderen en advies uit te brengen. In urgente en naar behoren gemotiveerde gevallen kan deze termijn echter worden ingekort. Indien binnen die termijn door het Europees Parlement een resolutie wordt aangenomen, moet de Commissie de ontwerp-amendementen of -maatregelen opnieuw onderzoeken.”.

               2)

               Artikel 64 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           het volgende lid wordt ingevoegd:
                           „2 bis.   De vastgestelde uitvoeringsmaatregelen mogen de essentiële bepalingen van deze richtlijn niet wijzigen.”;

                           b)

                           lid 3 wordt vervangen door:
                           „3.   Onverminderd de reeds vastgestelde uitvoeringsmaatregelen wordt uiterlijk op 1 april 2008 de toepassing van de bepalingen van deze richtlijn die volgens de in lid 2 bedoelde procedure de vaststelling vereisen van technische voorschriften, wijzigingen en besluiten, opgeschort. Op voorstel van de Commissie kunnen het Europees Parlement en de Raad de desbetreffende bepalingen volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag verlengen, maar daartoe dienen zij die bepalingen vóór de hierboven genoemde datum opnieuw te bezien.”.

               3)

               Artikel 65 wordt vervangen door:
               „Artikel 65

               Verslagen en herziening
               1.   Uiterlijk op 31 oktober 2007 brengt de Commissie op basis van een openbare raadpleging en na overleg met de bevoegde autoriteiten aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de mogelijke uitbreiding van de reikwijdte van de in deze richtlijn vervatte bepalingen betreffende de verplichtingen inzake de transparantie vooraf en achteraf tot andere categorieën financiële instrumenten dan aandelen.
               2.   Uiterlijk op 31 oktober 2008 legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor over de toepassing van artikel 27.
               3.   Uiterlijk op 30 april 2008 brengt de Commissie op basis van een openbare raadpleging en na overleg met de bevoegde autoriteiten aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over:

                           a)

                           de wenselijkheid van verdere vrijstelling van de toepassing van deze richtlijn uit hoofde van artikel 2, lid 1, onder k), voor ondernemingen waarvan het hoofdbedrijf bestaat in het voor eigen rekening handelen in van grondstoffen afgeleide instrumenten;

                           b)

                           de inhoud en vorm van evenredige vereisten voor de vergunningverlening aan en het toezicht op dergelijke beleggingsondernemingen als ondernemingen in de zin van deze richtlijn;

                           c)

                           de wenselijkheid van regels inzake de aanwijzing van verbonden agenten voor het uitvoeren van beleggingsdiensten en/of —activiteiten, met name wat betreft het toezicht op die verbonden agenten;

                           d)

                           de vraag of de vrijstelling in artikel 2, lid 1, onder i), nog steeds dienstig is.

                     4.   Uiterlijk op 30 april 2008 dient de Commissie bij het Europees Parlement en de Raad een verslag in over de vorderingen bij het wegwerken van de hindernissen die de consolidatie op Europees niveau van informatie die handelsplatforms verplicht zijn te publiceren in de weg kunnen staan.
               5.   Op grond van de in de leden 1 tot en met 4 bedoelde verslagen kan de Commissie voorstellen doen om deze richtlijn in verband daarmee te wijzigen.
               6.   Uiterlijk op 31 oktober 2006 brengt de Commissie op basis van overleg met de bevoegde autoriteiten aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de vraag of de krachtens het Gemeenschapsrecht aan tussenpersonen gestelde eisen inzake beroepsaansprakelijkheidsverzekering nog steeds dienstig zijn.”.

               4)

               Artikel 69 wordt vervangen door:
               „Artikel 69

               Intrekking van Richtlijn 93/22/EEG
               Richtlijn 93/22/EEG wordt ingetrokken met ingang van 1 november 2007. Verwijzingen naar Richtlijn 93/22/EEG worden gelezen als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn. Verwijzingen naar begrippen die worden omschreven in, dan wel artikelen van Richtlijn 93/22/EEG worden gelezen als verwijzingen naar het overeenkomstige begrip omschreven in, dan wel het artikel van deze richtlijn.”.

               5)

               In artikel 70 wordt de eerste alinea vervangen door:
               „De lidstaten stellen uiterlijk op 31 januari 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
               Zij passen deze bepalingen toe met ingang van 1 november 2007.”.

               6)

               In artikel 71 worden de leden 1 tot en met 5 vervangen door:
               „1.   Beleggingsondernemingen die reeds vóór 1 november 2007 in hun lidstaat van herkomst over een vergunning beschikten om beleggingsdiensten te verrichten, worden geacht over een vergunning in de zin van deze richtlijn te beschikken wanneer volgens de in deze lidstaat vigerende wetgeving de toegang tot die werkzaamheden onderworpen is aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke in de artikelen 9 tot en met 14 zijn omschreven.
               2.   Een gereglementeerde markt of een marktexploitant die reeds vóór 1 november 2007 in zijn lidstaat van herkomst over een vergunning beschikte, wordt geacht over een vergunning in de zin van deze richtlijn te beschikken wanneer de gereglementeerde markt, of de marktexploitant (al naargelang het geval) volgens de in deze lidstaat vigerende wetgeving moet voldoen aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke bij titel III worden opgelegd.
               3.   Verbonden agenten die reeds vóór 1 november 2007 in een openbaar register waren ingeschreven, worden geacht in de zin van deze richtlijn in een openbaar register te zijn ingeschreven indien de verbonden agenten volgens de in de betrokken lidstaten vigerende wetgeving moeten voldoen aan voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan die welke bij artikel 23 worden opgelegd.
               4.   Vóór de datum van 1 november 2007 doorgegeven informatie voor de toepassing van de artikelen 17, 18 of 30 van Richtlijn 93/22/EEG wordt geacht te zijn doorgegeven voor de toepassing van de artikelen 31 en 32 van deze richtlijn.
               5.   Een bestaand systeem dat valt onder de definitie van een MTF en wordt geëxploiteerd door een marktexploitant van een gereglementeerde markt, ontvangt op verzoek van de marktexploitant van de gereglementeerde markt een vergunning als MTF, mits het voldoet aan voorschriften die gelijkwaardig zijn aan de voorschriften in deze richtlijn voor de vergunningverlening en exploitatie van MTF's en mits het desbetreffende verzoek binnen 18 maanden na 1 november 2007 wordt ingediend.”.

         Artikel 2
   1.   De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 31 januari 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 november 2007.
   2.   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 5 april 2006.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. WINKLER

      (1)  PB C 323 van 20.12.2005, blz. 31.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 13 december 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 10 maart 2006.

      (3)  PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.

      (4)  PB C 284 E van 21.11.2002, blz. 115.

      (5)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      (6)  PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 35 van 11.2.2003, blz. 1).


Avis juridique important

|

31982L0893

Richtlijn 82/893/EEG van de Raad van 21 december 1982 tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 72/461/EEG betreffende bepaalde maatregelen inzake mond- en klauwzeer en vesiculaire varkensziekte

Publicatieblad Nr. L 378 van 31/12/1982 blz. 0057 - 0057 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0214  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 15 blz. 0214

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 21 december 1982  tot wijziging van de Richtlijnen 64/432/EEG en 72/461/EEG betreffende bepaalde maatregelen inzake mond - en klauwzeer en vesiculaire varkensziekte   ( 82/893/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat bij Richtlijn 64/432/EEG ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/61/EEG ( 4 ) , de gezondheidsvoorschriften zijn vastgesteld waaraan voor het intracommunautaire handelsverkeer bestemde levende runderen en varkens moeten voldoen ;  Overwegende dat , gelet op het verloop van mond - en klauwzeer en van vesiculaire varkensziekte in de Gemeenschap , dient te worden besloten tot verlenging van de geldigheidsduur van de in de artikelen 4 bis en 4 ter van Richtlijn 64/432/EEG opgenomen communautaire maatregelen ; dat voorts , indien zich besmetting met mond - en klauwzeer voordoet in een beperkt deel van het grondgebied van een Lid-Staat , bovengenoemde bepalingen toch moeten worden gehandhaafd indien de ziekte is uitgeroeid ;  Overwegende dat bij Richtlijn 72/461/EEG ( 5 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 81/476/EEG ( 6 ) , de gezondheidsvoorschriften zijn vastgesteld voor dieren waarvan het vlees bestemd is voor uitvoer naar andere Lid-Staten ;  Overwegende dat , gelet op het verloop van mond - en klauwzeer in de Gemeenschap , dient te worden besloten tot een verlenging van de geldigheidsduur van de in artikel 13 van Richtlijn 72/461/EEG opgenomen communautaire maatregelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 64/432/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . in artikel 4 bis , eerste alinea , wordt  " 31 december 1982 " vervangen door " 31 december 1983 " ;  2 . in artikel 4 ter :  a ) wordt in de eerste en de tweede alinea  " 31 december 1982 " vervangen door " 31 december 1983 " ;  b ) wordt volgende alinea toegevoegd :   " Het onderhavige artikel blijft van toepassing op   ( i ) de in de aanhef van de eerste alinea omschreven Lid-Staten , wanneer in een beperkt gedeelte van hun grondgebied mond - en klauwzeer is geconstateerd en is uitgeroeid ;   ( ii ) de in de eerste alinea , onder A en B , omschreven Lid-Staten , wanneer in een beperkt gedeelte van hun grondgebied mond - en klauwzeer is geconstateerd en is uitgeroeid . " .  Artikel 2  In artikel 13 van Richtlijn 72/461/EEG wordt  " 31 december 1982 " vervangen door " 31 december 1983 " .  Artikel 3  De Lid-Staten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om uiterlijk op 1 januari 1983 aan deze richtlijn te voldoen .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 21 december 1982 .  Voor de Raad  De Voorzitter  O . MOELLER  ( 1 ) Advies uitgebracht op 17 december 1982  ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 2 ) Advies uitgebracht op 17 december 1982  ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 3 ) PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964 , blz . 1977/64 .  ( 4 ) PB nr . L 29 van 6 . 2 . 1982 , blz . 13 .  ( 5 ) PB nr . L 302 van 31 . 12 . 1972 , blz . 24 .  ( 6 ) PB nr . L 186 van 8 . 7 . 1982 , blz . 20 .


Avis juridique important

|

31988L0642

Richtlijn 88/642/EEG van de Raad van 16 december 1988 tot wijziging van Richtlijn 80/1107/EEG betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan chemische, fysische en biologische agentia op het werk

Publicatieblad Nr. L 356 van 24/12/1988 blz. 0074 - 0078 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0138  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 4 blz. 0138

RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 16 december 1988  tot wijziging van Richtlijn 80/1107/EEG betreffende de bescherming van werknemers tegen de risico's van blootstelling aan chemische, fysische en biologische agentia op het werk  ( 88/642/EEG )   ( 88/642/EEG ) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 118 A,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat om werknemers beter te beschermen tegen chemische, fysische en biologische agentia op het werk de bepalingen van Richtlijn 80/1107/EEG ( 4 ), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, moeten worden aangescherpt;  Overwegende dat de resolutie van de Raad van 27 februari 1984 betreffende een tweede actieprogramma van de Europese Gemeenschappen inzake de veiligheid en de gezondheid op het werk ( 5 ) oproept tot harmonisatie van de bepalingen en maatregelen ter  bescherming van werknemers tegen chemische, fysische en biologische agentia; dat derhalve met het oog op een evenwichtige ontwikkeling deze maatregelen moeten worden geharmoniseerd en verbeterd middels aanpassing aan de technische vooruitgang; dat deze  harmonisatie en verbetering op gemeenschappelijke principes moeten berusten;  Overwegende dat in de resolutie van de Raad van 21 december 1987 betreffende de veiligheid, de hygiëne en de gezondheid op de arbeidsplaats ( 6 ) het belang onderstreept wordt van een verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op de  arbeidsplaats;  Overwegende dat, krachtens Besluit 74/325/EEG ( 7 ), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal, het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats geraadpleegd wordt door de Commissie  met het oog op het uitwerken van voorstellen op dit gebied;  Overwegende dat de Raad voor een aantal agentia in bijzondere richtlijnen dwingende grenswaarden van beroepsblootstelling en eventueel andere specifieke voorschriften zal vaststellen;  Overwegende dat op communautair niveau voor de overige agentia grenswaarden van indicatieve aard dienen te worden opgesteld waarmee de Lid-Staten, naast andere elementen, rekening dienen te houden bij de vaststelling van de nationale grenswaarden;  Overwegende dat de vertegenwoordigers van de sociale partners op het gebied van de bescherming van de werknemers een rol dienen te spelen;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn minimumvoorschriften vormen en de Lid-Staten in geen enkel opzicht beletten andere maatregelen te handhaven of te treffen ten einde werknemers nog meer te beschermen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1   Richtlijn 80/1107/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . artikel 3, lid 1, wordt aangevuld met de volgende alinea :  De Raad kan, overeenkomstig de procedure van artikel 118 A van het Verdrag, bijlage I wijzigen om, onder andere, daarin agentia op te nemen ten aanzien waarvan grenswaarde(n ) van dwingende aard en/of andere specifieke voorschriften nodig blijken .";  2 . artikel 4 wordt als volgt gewijzigd :  a ) punt 4 wordt vervangen door :  4 . a ) voor alle werkzaamheden die een blootstellingsrisico voor de werknemers kunnen opleveren, bepaling van de aard en de mate van de blootstelling van de werknemers ten einde alle risico's voor de gezondheid en veiligheid van de werknemers te kunnen  beoordelen en te kunnen vaststellen welke maatregelen moeten worden genomen;  b ) vaststelling van grenswaarden, bemonsteringsprocedures en regels voor meting en evaluatie van de resultaten; in geval van chemische agentia, vaststelling van bemonsteringsprocedures en regels voor meting en evaluatie van de resultaten overeenkomstig  de in bijlage II bis beschreven referentiemethode of een methode die gelijkwaardige resultaten oplevert;  c ) wanneer een grenswaarde wordt overschreden, het onverwijld vaststellen van de oorzaken van deze overschrijding en zo spoedig mogelijk uitvoering van maatregelen om verbetering te brengen in de situatie .";  b ) punt 9 wordt vervangen door :  9 . De werkgever neemt passende maatregelen opdat werknemers en hun vertegenwoordigers in ondernemingen of vestigingen volledige informatie en instructies krijgen over :  a ) de potentiële risico's verbonden aan hun blootstelling, de door de werknemers in acht te nemen technische preventiemaatregelen en de door de werkgever genomen en de werknemers te nemen voorzorgen;  b ) de gebruikte methoden voor de beoordeling van de risico's inzake het bestaan van een in punt 4, onder b ), bedoelde grenswaarde en over de noodzaak om metingen te verrichten alsmede over de in punt 4, onder c ), in geval van overschrijding van een  grenswaarde voorziene maatregelen .";  3 . artikel 8, lid 1, wordt vervangen door :  1 . De Raad stelt overeenkomstig de procedure van artikel 118 A van het Verdrag in de door hem vastgestelde bijzondere richtlijnen betreffende de in bijlage I bedoelde agentia de grenswaarde(n ) van dwingende aard en/of andere specifieke voorschriften  vast.";  4 . artikel 8 wordt aangevuld met het volgende lid :  4 . Onverminderd lid 1 worden voor de andere agentia dan die welke in bijlage I worden genoemd, grenswaarden van indicatieve aard opgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 10 .  De Lid-Staten houden onder andere rekening met deze grenswaarden van indicatieve aard bij de vaststelling van de in artikel 4, punt 4, onder b ), bedoelde grenswaarden .  De grenswaarden van indicatieve aard zijn gebaseerd op de op wetenschappelijke gegevens berustende ramingen van deskundigen .";  5 . artikel 9, lid 1, wordt vervangen door :  1 . Met het oog op de in artikel 8, lid 3, bedoelde aanpassing aan de technische vooruitgang en de in artikel 8, lid 4, bedoelde opstelling van de grenswaarden van indicatieve aard wordt er een Comité opgericht dat is samengesteld uit vertegenwoordigers  van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie .";  6 . bijlage II bis die is opgenomen in de bijlage van de onderhavige richtlijn wordt ingevoegd .  Artikel 2   1 . Deze richtlijn laat het recht van de Lid-Staten onverlet andere wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toe te passen of vast te stellen die voorzien in strengere normen .  2 . De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk twee jaar na kennisgeving ( 1 ) aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  3 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 3   Deze richtlijn is gericht tot de Lid -Staten .   Gedaan te Brussel, 16 december 1988 .  Voor de Raad  De Voorzitter  G . GENNIMATAS   ( 1 ) PB nr . C 164 van 2 . 7 . 1986, blz . 4 .  ( 2 ) PB nr . C 167 van 27 . 6 . 1988, blz . 84 en  PB nr. C 290 van 14 . 11 . 1988 .  ( 3 ) PB nr . C 319 van 30 . 11 . 1987, blz . 41 .  ( 4 ) PB nr . L 327 van 3 . 12 . 1980, blz . 8 .  ( 5 ) PB nr . C 67 van 8 . 3 . 1984, blz . 2 .  ( 6 ) PB nr . C 28 van 3 . 2 . 1988, blz . 1 .  ( 7 ) PB nr . L 185 van 9 . 7 . 1974, blz . 15 .  ( 8 ) Van deze richtlijn is de Lid-Staten kennis gegeven op 21 december 1988 .    BIJLAGE  BIJLAGE II bis  REFERENTIEMETHODE BEDOELD IN ARTIKEL 4, PUNT 4, ONDER b )   A . DEFINITIES  I . Deeltjes in suspensie  1 . Fysisch-chemische definities  a ) Stof : een suspensie van vaste stoffen in de lucht die wordt veroorzaakt door mechanische processen of door wervelingen .  b ) Rook : een suspensie van vaste stoffen in de lucht die ontstaat door thermische en/of chemische processen .  c ) Mist : een suspensie van vloeistoffen in de lucht die wordt veroorzaakt door condensatie dan wel door dispersie .  2 . Definitie van deeltjesgroepen vanuit arbeidsgeneeskundig en toxicologisch oogpunt  a ) Stof bestaat, evenals rook en mist, uit deeltjes in suspensie .  Om de risico's voor de gezondheid te beoordelen die samenhangen met de deeltjes in suspensie, moet niet alleen rekening worden gehouden met het aan elke agens eigen schadelijke effect, de concentratie en de duur van de blootstelling, maar ook met de  grootte van de deeltjes .  b ) Van de totale hoeveelheid deeltjes in suspensie in de ademzone van de werknemer, wordt slechts een deel geïnhaleerd . Dit deel wordt de inspirabele fractie genoemd .  Van doorslaggevend belang hierbij zijn de inademingssnelheden bij de neus en de mond, alsmede de luchtstromingsvoorwaarden om het hoofd .  c ) De inspirabele fractie kan zich, naar gelang van de grootte van de deeltjes, afzetten in verschillende onderdelen van het ademhalingsstelsel .  De afzetting van de deeltjes bepaalt in essentiële mate de plaats waar het schadelijke effect optreedt en de aard van dit effect .  Het deel van de inspirabele fractie dat in de alveolen doordringt, wordt de inadembare fractie genoemd .  De inadembare fractie is van bijzonder belang vanuit het oogpunt van de arbeidsgeneeskunde .  II . Grenswaarde  a ) De grenswaarde wordt uitgedrukt door de tijdens een periode van acht uur gewogen gemiddelde concentratie van een schadelijke stof, in de vorm van gas, damp of deeltjes in suspensie in de lucht, waaraan de werknemer op de arbeidsplaats wordt  blootgesteld .  Onder blootstelling wordt verstaan de aanwezigheid van een chemisch agens in de ademzone van de werknemer .  Zij wordt uitgedrukt in de concentratie voor een referentieperiode .  Deze afdeling heeft geen betrekking op de grenswaarden voor de biologische indicatoren .  b ) Bovendien kan het noodzakelijk zijn om voor sommige stoffen een maximumlimiet in te voeren voor de mate waarin bij weging over kortere periodes mag worden afgeweken van de gewogen gemiddelde waarde van de blootstelling aan die stoffen gedurende een  periode van acht uur .  Voor meettechnische controles wordt in dat geval verwezen naar de voor die kortere periode gewogen concentratie .  c ) De grenswaarde voor gassen en dampen wordt uitgedrukt in de waarde ml/m3 ( ppm ), die onafhankelijk is van de toestandsgrootheden temperatuur en atmosferische druk, en ook in de van die toestandsgrootheden afhankelijke waarde mg/m3 bij een temperatuur  van 20 °C en een druk van 101,3 kPa .  De grenswaarde voor deeltjes in suspensie wordt uitgedrukt in mg/m3 voor de produktievoorwaarden op de arbeidsplaats .  B . BEOORDELING VAN DE BLOOTSTELLING EN MEETSTRATEGIE  1 . Basiselementen  a ) Indien de aanwezigheid van een of meer agentia in de vorm van gas, damp of deeltjes in suspensie in de lucht op de arbeidsplaats niet kan worden uitgesloten, moet de situatie worden beoordeeld om vast te stellen of de grenswaarden worden nageleefd .  b ) Bij deze beoordeling moeten er zorgvuldig gegevens worden verzameld over alle punten die van invloed kunnen zijn op de blootstelling, bij voorbeeld :  - de gebruikte of voortgebrachte agentia,  - de activiteiten, de technische uitrustingen en de fabricageprocédés,  - de verdeling in de tijd en in de ruimte van de concentraties van de agentia .  c ) Een grenswaarde wordt nageleefd indien uit de beoordeling blijkt dat de blootstelling de grenswaarde niet overschrijdt .  Indien de verzamelde gegevens niet volstaan om op betrouwbare wijze vast te stellen of de grenswaarden worden nageleefd, moeten zij worden aangevuld met metingen op de arbeidsplaats .  d ) Blijkt uit de beoordeling dat een grenswaarde niet wordt nageleefd, dan  - moeten de oorzaken van de overschrijding worden vastgesteld en dienen er zo spoedig mogelijk maatregelen te worden uitgevoerd om verbetering te brengen in de situatie;  - moet de situatie vervolgens opnieuw worden beoordeeld .  e ) Indien uit de beoordeling blijkt dat de grenswaarden worden nageleefd, moeten daarna, zo nodig, met passende tussenpozen metingen worden verricht om te controleren of dit nog steeds het geval is .  Hoe dichter de gemeten concentratie bij de grenswaarde ligt, hoe vaker deze metingen moeten plaatsvinden .  f ) Indien uit de beoordeling blijkt dat de grenswaarden, gezien het soort arbeidsproces, op langere termijn worden nageleefd en een ingrijpende wijziging van de omstandigheden op de arbeidsplaats die tot een verandering van de blootstelling van de  werknemers zou kunnen leiden, achterwege blijft, dan kan de frequentie van de metingen om na te gaan of de grenswaarden worden nageleefd, worden verminderd .  In dit geval dient evenwel periodiek te worden nagegaan of de beoordeling die tot deze conclusie heeft geleid, nog steeds geldt .  g ) Indien de werknemer gelijktijdig of achtereenvolgens aan verscheidene agentia wordt blootgesteld, dient daarmee rekening te worden gehouden wanneer wordt beoordeeld in hoeverre de gezondheid van de werknemer gevaar loopt .  2 . Eisen inzake de personen die de metingen verrichten  De personen die de metingen verrichten dienen te beschikken over de vereiste kwalificaties en de noodzakelijke uitrusting .  3 . Eisen inzake de meetmethoden  a ) De meetmethode moet resultaten opleveren die representatief zijn voor de blootstelling van de werknemer .  b ) Voor het bepalen van de blootstelling van de werknemer op de arbeidsplaats moet zo veel mogelijk monsternemingsapparatuur op het lichaam van de werknemer worden gebruikt .  Wanneer een groep van werknemers op een zelfde plaats identieke of soortgelijke taken uitvoert en een gelijksoortige blootstelling ondergaat, mag de monsterneming binnen de groep worden verricht, zodanig dat deze representatief is .  Vaste meetsystemen mogen worden gebruikt indien de meetresultaten het mogelijk maken de blootstelling van de werknemer op de arbeidsplaats te beoordelen .  De monsters moeten zoveel mogelijk ter hoogte van de ademhalingsorganen en in de onmiddellijke nabijheid van de werknemer worden genomen .  In twijfelgevallen dienen de metingen te worden verricht op de plaats waar het risico het grootst is .  c ) De gebruikte meetmethode moet worden aangepast aan het te meten agens, de voorgeschreven grenswaarde en de atmosfeer op de arbeidsplaats .  Het meetresultaat moet de concentratie van het agens exact en in verhouding tot de grenswaarde weergeven .  d ) Indien de gebruikte meetmethode niet specifiek betrekking heeft op het te meten agens, moet de waarde integraal worden toegeschreven aan het betrokken agens .  e ) De detectiegrens, de gevoeligheid en de precisie van de meetmethode moeten zijn aangepast aan de grenswaarde .  f ) De juistheid van de meetmethode zou gewaarborgd moeten zijn .  g ) De gebruikte meetmethode moet haar waarde in de praktijk bewezen hebben .  h ) Indien de Europese Commissie voor normalisatie ( CEN ) algemene eisen bekendmaakt voor de methoden en toestellen die worden gebruikt bij metingen op de arbeidsplaats, alsmede de daarbij horende controlevoorschriften, moet daarmee rekening worden  gehouden bij de keuze van de passende meetmethoden .  4 . Speciale voorschriften inzake de techniek van het meten van representatieve deeltjesgroepen in de lucht op de arbeidsplaats  a ) Bij metingen van de concentratie van de deeltjes in suspensie dient rekening te worden gehouden met de wijze van werking ervan; bij de monsterneming dient dus hetzij de inspirabele fractie, hetzij de inadembare fractie in aanmerking te worden  genomen .  Dit veronderstelt dat men een van de aërodynamische diameter afhankelijke scheiding van de deeltjes verkrijgt die overeenstemt met de bij de inademing optredende afzetting .  Aangezien er nog geen passende toestellen voor monsterneming op de arbeidsplaats voorhanden zijn, moeten praktische voorschriften worden vastgesteld die een uniforme meting mogelijk maken .  b ) Als inspirabele fractie wordt beschouwd, het gedeelte van de deeltjes in suspensie dat door de werknemer kan worden opgenomen door inhalering via de mond en/of de neus .  In de praktijk van de meettechniek worden voor de monsterneming bij voorbeeld monsternemingstoestellen met een aanzuigsnelheid van 1,25 m/s ± 10 % of monsternemingstoestellen conform ISO/TR 7708 1983 ( E ) gebruikt .  In het geval van het eerste van deze twee voorbeelden geldt het volgende :  - bij op het lichaam gedragen monsternemingstoestellen moet de aanzuigopening tijdens de gehele duur van de monsterneming parallel met het gezicht van de werknemer gericht zijn;  - bij vaste monsternemingsapparatuur moeten de plaats en de vorm van de opening een monsterneming mogelijk maken die representatief is voor de blootstelling van de werknemer bij verschillende aanstroomrichtingen;  - de plaats van de aanzuigopening van het toestel is niet van belang indien de snelheid van de omgevingslucht zeer laag ligt;  - indien de luchtstromingen in de omgeving een snelheid van 1 m/s of meer vertonen, wordt aanbevolen om in alle richtingen in het horizontale vlak monsters te nemen .  c ) De inadembare fractie van de deeltjes in suspensie omvat een groep die een afscheidingssysteem passeert waarvan het effect overeenstemt met de theoretische afscheidingsfunctie van een bezinkingsafscheider die 50 % van de deeltjes met een  aërodynamische diameter van 5 mm afscheidt ( Verdrag van Johannesburg van 1979 ).  d ) De in voorkomend geval door de CEN vastgestelde bepalingen voor het verzamelen van deeltjes in suspensie op de arbeidsplaats, moeten bij voorkeur worden toegepast .  Er kunnen ook andere methoden worden gebruikt, mits zij wat de naleving van de grenswaarden betreft tot hetzelfde resultaat dan wel tot een strenger resultaat leiden .".


Avis juridique important

|

31986L0216

Richtlijn 86/216/EEG van de Raad van 26 mei 1986 tot wijziging, in verband met de toetreding van Portugal, van Richtlijn 83/416/EEG betreffende de toelating van geregelde interregionale luchtdiensten voor het vervoer van reizigers, post en goederen tussen de Lid-Staten

Publicatieblad Nr. L 152 van 06/06/1986 blz. 0047 - 0047

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 26 mei 1986  tot wijziging, in verband met de toetreding van Portugal, van Richtlijn 83/416/EEG betreffende de toelating van geregelde interregionale luchtdiensten voor het vervoer van reizigers, post en goederen tussen de Lid-Staten  (86/216/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie,  Overwegende dat in de Akte van Toetreding van Spanje en Portugal wordt bepaald dat Richtlijn 83/416/EEG (1), moet worden aangepast ten einde daarin de classificatie van de Portugese luchthavens, open voor het geregelde internationale verkeer, op te nemen;  Overwegende dat het luchtverkeer op de eilanden in de Atlantische Oceaan die de autonome regio van de Azoren vormen op dit ogenblik onvoldoende is ontwikkeld; dat om deze redenen de luchthavens op deze eilanden tijdelijk moeten worden vrijgesteld van de toepassing van Richtlijn 83/416/EEG;  Overwegende dat de infrastructuur van de luchthaven van Porto nog verder wordt ontwikkeld ten einde een vergroting van de regelmatige diensten te kunnen verwerken; dat derhalve deze luchthaven voorlopig van de toepassing van Richtlijn 83/416/EEG dient te worden vrijgesteld,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 83/416/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 15, lid 1 en lid 3, wordt vervangen door:  »1. Tot 1 juli 1993 zijn de luchthavens op de Griekse eilanden en de Atlantische eilanden die de autonome regio der Azoren vormen, vrijgesteld van de toepassing van deze richtlijn";  »3. De Commissie zal tegen 31 december 1991 een verslag voorleggen over de situatie van het luchtverkeer op de Griekse eilanden en de Atlantische eilanden die de autonome regio der Azoren vormen; tegen 31 december 1996 zal zij nogmaals een verslag indienen";  2. het volgende artikel wordt ingevoegd:  »Artikel 15 bis  1. In afwijking van de classificatie van de luchthavens in bijlage A, wordt de luchthaven van Porto van de toepassing van deze richtlijn vrijgesteld tot 1 januari 1993.  2. Zodra de Portugese Republiek van oordeel is dat de economische omstandigheden van deze luchthaven zijn verbeterd, zal de in lid 1 genoemde afwijking worden ingetrokken. De Portugese Republiek stelt in dat geval de Commissie daarvan op de hoogte, die dan de nodige beslissingen treft.";  3. in bijlage A bij Richtlijn 83/416/EEG wordt na Nederland onderstaande tekst ingevoegd:  1.2.3 // »PORTUGAL   // Lisboa   // 1   //   // Faro   // 1  //   // Funchal   // 2   //   // Porto   // 2".  Artikel 2  1. Na raadpleging van de Commissie nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen om uiterlijk op 30 juni 1986 aan deze richtlijn te voldoen.  2. De Lid-Staten delen de Commissie alle bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 26 mei 1986.  Voor de Raad  De Voorzitter  G. BRAKS  (1) PB nr. L 237 van 26. 8. 1983, blz. 19.


Avis juridique important

|

31969L0463

Derde Richtlijn 69/463/EEG van de Raad van 9 december 1969 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting - Invoering van de belasting over de toegevoegde waarde in de Lid-Staten

Publicatieblad Nr. L 320 van 20/12/1969 blz. 0034 - 0035 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0013  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0535  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0013  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0551  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0027  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0027

++++ ( 1 ) PB nr . C 139 van 28 . 10 . 1969 , blz . 32 .   ( 2 ) PB nr . C 144 van 8 . 11 . 1969 , blz . 13 .   ( 3 ) PB nr . 71 van 14 . 4 . 1967 , blz . 1301/67 .  DERDE RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 9 december 1969  betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting _ Invoering van de belasting over de toegevoegde waarde in de Lid-Staten   ( 69/463/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 99 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de Italiaanse Republiek en het Koninkrijk België de Commissie respectievelijk op 14 juli 1969 en 12 september 1969 hebben doen weten , niet in staat te zijn zich te houden aan de datum 1 januari 1970 , waarop ingevolge artikel 1 , tweede alinea , van de eerste richtlijn van de Raad van 11 april 1967 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten inzake omzetbelasting ( 3 ) de belasting over de toegevoegde waarde uiterlijk zou moeten zijn ingevoerd ; dat deze Lid-Staten bijgevolg verzoeken de invoering van deze belasting respectievelijk twee jaar en een jaar te mogen uitstellen ;  Overwegende dat het Koninkrijk België meent de belasting over de toegevoegde waarde niet op de voorgeschreven datum te kunnen , toepassen , zulks wegens in het bijzonder voor België geldende redenen , met name van conjuncturele en budgettaire aard ;  Overwegende dat de Italiaanse Republiek naar voren heeft gebracht dat zich thans een ontwerp voor een algemene herziening van de belastingen ter behandeling en aanneming bij het Parlement bevindt , doch dat dit Parlement zich nog niet met deze kwestie heeft beziggehouden ; dat overeenkomstig dit ontwerp de noodzakelijke wettelijke bepalingen v}}r 31 oktober 1970 moeten zijn vastgesteld ; dat deze Lid-Staat derhalve niet in staat is de belasting over de toegevoegde waarde op de voorgeschreven datum toe te passen ;  Overwegende dat een aanvullende termijn slechts kan worden toegestaan indien deze zo kort mogelijk is ;  Overwegende dat onder deze omstandigheden de invoering van de belasting over de toegevoegde waarde niet kan worden uitgesteld tot na 1 januari 1972 ;  Overwegende dat een van de voornaamste doelstellingen van voormelde eerste richtlijn hierin is gelegen , dat door invoering per 1 januari 1970 van het stelsel van de belasting over de toegevoegde waarde voorwaarden worden geschapen dank zij welke vermeden kan worden dat de concurrentie door de omzetbelasting wordt vervalst ;  Overwegende dat deze doelstelling niet op 1 januari 1970 kan worden bereikt , met name niet met betrekking tot het handelsverkeer , omdat voornoemde Lid-Staten , ter compensatie van de binnenlandse belastingdruk , uit hoofde van de omzetbelasting gemiddelde percentages zullen blijven toepassen ;  Overwegende dat het wenselijk is dat de Lid-Staten die niet in staat zijn de belasting over de toegevoegde waarde per 1 januari 1970 in te voeren , de in hun land op 1 oktober 1969 geldende gemiddelde compensatiepercentages niet verhogen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De in artikel 1 van de eerste richtlijn van 11 april 1967 vastgestelde datum 1 januari 1970 wordt vervangen door 1 januari 1972 .  Artikel 2  In de zin van deze richtlijn worden onder gemiddelde percentages verstaan : de percentages van de compenserende belastingen bij invoer en van de teruggaven bij uitvoer , vastgesteld ter compensatie van de belasting die uit hoofde van de volgens het cumulatieve cascadestelsel geheven omzetbelasting in de verschillende fasen van produktie op de nationale produkten drukt , met uitzondering van de belasting , geheven ter zake van de verkoop door de eindproducent .  Artikel 3  De op 1 oktober 1969 geldende gemiddelde percentages mogen niet worden verhoogd .  De op die datum bestaande gemiddelde percentages worden evenwel in overeenstemming gebracht met de wijzigingen die de percentages van de omzetbelasting nadien eventueel ondergaan .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 9 december 1969 .  Voor de Raad  De Voorzitter  H . J . DE KOSTER


title: Richtlijn 2006/117/Euratom van de Raad van 20 november 2006 betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen en bestraalde splijtstof

text:
               5.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 337/21

         RICHTLIJN 2006/117/EURATOMVAN DE RAAD
   van 20 november 2006
   betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen en bestraalde splijtstof
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie, en met name op artikel 31, lid 2, en artikel 32,
   Gezien het voorstel van de Commissie, overeenkomstig artikel 31 van het Verdrag opgesteld na advies van een groep personen, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité uit wetenschappelijke deskundigen van de lidstaten, en na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Europees Parlement (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Verrichtingen voor overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof zijn onderworpen aan een aantal voorschriften van communautaire en internationale rechtsinstrumenten welke met name betrekking hebben op het veilig vervoer van radioactief materiaal en de omstandigheden waaronder radioactief afval of verbruikte splijtstof in het land van bestemming wordt verwijderd of opgeslagen.

               (2)

               Ingevolge deze voorschriften is het met het oog op de bescherming van de gezondheid van de werknemers en de bevolking vereist dat overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap wordt onderworpen aan een dwingend en gemeenschappelijk stelsel van voorafgaande vergunningen.

               (3)

               Zoals in resolutie van de Raad van 22 mei 2002 over de invoering van nationale systemen voor toezicht en controle op de aanwezigheid van radioactieve stoffen in de recycling van metaalhoudende materialen in de lidstaten (3) staat, is het van belang de stralingsrisico's in verband met de aanwezigheid van radioactieve stoffen in voor recycling bestemde metaalhoudende materialen te minimaliseren.

               (4)

               Bij Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad van 3 februari 1992 betreffende toezicht en controle op overbrenging van radioactieve afvalstoffen tussen lidstaten en naar en vanuit de Gemeenschap (4) is een communautair stelsel van strenge controles en voorafgaande vergunningen voor overbrengingen van radioactief afval vastgesteld dat naar genoegen functioneert. Zij dient evenwel in het licht van de ervaring te worden gewijzigd om begrippen en definities te verduidelijken of toe te voegen, situaties te behandelen die in het verleden over het hoofd zijn gezien, de bestaande procedure voor de overbrenging van radioactief afval tussen lidstaten te vereenvoudigen en te zorgen voor overeenstemming met andere communautaire en internationale voorschriften, met name het Gezamenlijk Verdrag inzake de veiligheid van het beheer van bestraalde splijtstof en inzake de veiligheid van het beheer van radioactief afval, waartoe de Gemeenschap op 2 januari 2006 is toegetreden.

               (5)

               In het kader van de vijfde fase van het SLIM-initiatief (Eenvoudiger regelgeving voor de interne markt) is een werkgroep van vertegenwoordigers van lidstaten en gebruikers opgericht om een oplossing te vinden voor een aantal problemen waarop gebruikers van Richtlijn 92/3/Euratom hebben gewezen, terwijl de richtlijn in overeenstemming wordt gebracht met de geldende internationale voorschriften en instrumenten.

               (6)

               De procedure van Richtlijn 92/3/Euratom is in de praktijk alleen toegepast op overbrengingen van verbruikte splijtstof die niet voor verder gebruik bestemd is en die voor de doeleinden van die richtlijn dus als „radioactief afval” wordt beschouwd. Uit het oogpunt van stralingsbescherming is het niet verantwoord die toezichts- en controleprocedure niet toe te passen op verbruikte splijtstof die voor opwerking bestemd is. Het is derhalve wenselijk dat deze richtlijn van toepassing is op alle overbrengingen van verbruikte splijtstof, ongeacht of deze voor eindberging dan wel voor opwerking bestemd is.

               (7)

               Elke lidstaat dient volledig verantwoordelijk te blijven voor de vaststelling van het eigen beleid voor het beheer van onder zijn jurisdictie vallend nucleair afval en bestraalde splijtstof; sommige kiezen daarbij voor de opwerking van verbruikte splijtstof en andere richten zich op de definitieve eindberging van verbruikte splijtstof zonder dat daarbij een ander gebruik is gepland. Deze richtlijn mag dan ook niet indruisen tegen het recht van de lidstaten om hun verbruikte splijtstof uit te voeren voor opwerkingsdoeleinden en niets in deze richtlijn mag inhouden dat een lidstaat van bestemming overbrengingen van radioactief afval of verbruikte splijtstof met het oog op eindbehandeling of eindberging moet accepteren, behalve in het geval van terugzending. Iedere weigering van zulke overbrengingen dient te worden gerechtvaardigd aan de hand van de in deze richtlijn bepaalde criteria.

               (8)

               De vereenvoudiging van de bestaande procedure mag geen belemmering vormen voor de bestaande rechten van de lidstaten om bezwaar te maken tegen of voorwaarden te stellen voor een overbrenging van radioactief afval waarvoor hun toestemming is vereist. Bezwaren mogen niet willekeurig zijn en moeten gebaseerd zijn op relevant nationaal, gemeenschaps- of internationaal recht. Deze richtlijn moet de rechten en plichten krachtens het internationale recht onverlet laten, met name de door schepen en luchtvaartuigen uit te oefenen maritieme, rivier- en luchtnavigatierechten en -vrijheden, zoals neergelegd in het internationale recht.

               (9)

               De mogelijkheid voor een lidstaat van bestemming of doorvoer om de automatische toestemmingsprocedure voor overbrengingen te weigeren, legt een onverantwoorde administratieve last op en leidt tot onzekerheid. De verplichte bevestiging van ontvangst van de aanvraag door de autoriteiten van de landen van bestemming en doorvoer, in combinatie met de verlenging van de termijn voor het verlenen van de toestemming, zou een hoge mate van zekerheid over de stilzwijgende toestemming moeten verschaffen.

               (10)

               De „vergunningen” voor overbrengingen in de zin van deze richtlijn komen niet in de plaats van eventuele specifieke nationale voorschriften voor de overbrenging, zoals vervoersvergunningen.

               (11)

               De bescherming van de volksgezondheid en het milieu tegen de aan radioactief afval verbonden gevaren vereist dat rekening wordt gehouden met risico's die zich buiten de Gemeenschap voordoen. In het geval van radioactief afval dat de Gemeenschap verlaat, moet het derde land van bestemming niet alleen van de overbrenging in kennis worden gesteld, maar er ook zijn toestemming voor verlenen.

               (12)

               De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming dienen samen te werken en contact te onderhouden met de andere betrokken bevoegde autoriteiten om onnodige vertragingen te voorkomen en een soepele werking van de in deze richtlijn bepaalde toestemmingsprocedure te waarborgen.

               (13)

               De eis dat de persoon die verantwoordelijk is voor de overbrenging in het geval van een niet uitgevoerde overbrenging daar waar nodig corrigerende veiligheidsmaatregelen neemt, vormt geen beletsel voor de toepassing van mechanismen die de lidstaten op nationaal niveau hebben vastgesteld.

               (14)

               De eis dat de houder in het geval van een niet uitgevoerde overbrenging aansprakelijk is voor de kosten, belet niet dat mechanismen die de lidstaten op nationaal niveau hebben vastgesteld of een contractuele regeling tussen de houder en een andere bij de overbrenging betrokken persoon van toepassing zijn.

               (15)

               Hoewel radioactief afval, voor zover dit verenigbaar is met de veiligheid van het beheer van dergelijk materiaal, definitief opgeborgen moet worden in de staat waar het is ontstaan, wordt erkend dat de lidstaten overeenkomsten dienen te bevorderen met het oog op het vergemakkelijken van een veilig en efficiënt beheer van radioactief afval en verbruikte splijtstof van lidstaten die dit in kleine hoeveelheden produceren of wanneer het aanleggen van geschikte faciliteiten vanuit stralingsbeschermingsstandpunt niet verantwoord zou zijn.

               (16)

               Wanneer tussen een in een derde land gevestigde ontvanger en een in een derde land gevestigde houder een regeling is gesloten op grond van artikel 27 van het Gezamenlijk Verdrag, kan diezelfde regeling voor deze richtlijn worden gebruikt.

               (17)

               Voor de toepassing van deze richtlijn en gezien de opgedane ervaring is het passend het bestaande uniforme document aan te passen. Duidelijkheidshalve moet een verplichting worden opgenomen dat tegen de datum van omzetting van deze richtlijn een nieuw uniform document moet zijn opgesteld. Overgangsbepalingen moeten echter waarborgen dat, mocht dit nieuwe document niet binnen de gestelde termijn zijn opgesteld, het bestaande document wordt gebruikt. Duidelijke regels voor het gebruik van de talen moeten daarenboven rechtszekerheid verschaffen en ongerechtvaardigde vertragingen voorkomen.

               (18)

               Periodieke verslagen van de lidstaten aan de Commissie en van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité bieden een nuttig overzicht van de in de Gemeenschap verleende vergunningen, terwijl de aandacht wordt gevestigd op eventuele moeilijkheden die de lidstaten in de praktijk ondervinden en op de oplossingen die daarvoor zijn aangewend.

               (19)

               Richtlijn 96/29/Euratom van de Raad van 13 mei 1996 tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werkers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren (5), is onder meer van toepassing op het vervoer binnen, de invoer in en de uitvoer vanuit de Gemeenschap van radioactieve stoffen en behelst een rapporterings- en vergunningverleningssysteem inzake praktijken met betrekking tot ioniserende straling. Deze bepalingen zijn daarom relevant voor het toepassingsgebied van deze richtlijn.

               (20)

               In het licht van het voorafgaande is het ter wille van de duidelijkheid noodzakelijk Richtlijn 92/3/Euratom in te trekken en te vervangen. De onderhavige richtlijn dient geen afbreuk te doen aan de verplichtingen van de lidstaten in verband met de termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de ingetrokken richtlijn.

               (21)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (6) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voor zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijnen en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK 1
   INLEIDENDE BEPALINGEN
   Artikel 1
   Onderwerp en toepassingsgebied
   1.   Bij deze richtlijn wordt een communautair systeem vastgesteld voor toezicht en controle op grensoverschrijdende overbrengingen van radioactief afval en verbruikte splijtstof teneinde een adequate bescherming van de bevolking te waarborgen.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op de grensoverschrijdende overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof wanneer:

               a)

               het land van herkomst, of het land van bestemming of het land of de landen van doorvoer lidstaat zijn van de Gemeenschap, en

               b)

               de hoeveelheden en de concentratie van de zending de waarden overschrijden die zijn vermeld in artikel 3, lid 2, onder a) en b), van Richtlijn 96/29/Euratom.

         3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de overbrenging van afgedankte bronnen naar een leverancier of fabrikant van radioactieve bronnen of naar een erkende installatie.
   4.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de overbrenging van radioactief materiaal dat voor verder gebruik door opwerking wordt gerecupereerd.
   5.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de grensoverschrijdende overbrenging van afval dat radioactief materiaal van natuurlijke oorsprong bevat dat niet het gevolg is van handelingen.
   6.   Deze richtlijn laat de rechten en plichten krachtens het internationale recht onverlet.
   Artikel 2
   Terugzending in verband met bewerking en opwerking
   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van een lidstaat of van een onderneming in die lidstaat, waarnaar

               a)

               radioactief afval voor bewerking wordt overgebracht, of

               b)

               ander materiaal wordt overgebracht met als doel het radioactieve afval te recupereren,

         om het radioactieve afval na behandeling terug te zenden naar het land van herkomst. Zij doet evenmin afbreuk aan het recht van een lidstaat of van een onderneming in die lidstaat, waarnaar verbruikte splijtstof voor opwerking wordt overgebracht, om uit het opwerkingsproces gerecupereerd radioactief afval naar het land van herkomst terug te zenden.
   Artikel 3
   Grensoverschrijdende overbrenging van verbruikte splijtstof met het oog op opwerking
   Onverminderd de bevoegdheid van elke lidstaat om een eigen beleid betreffende de cyclus van verbruikte splijtstof te bepalen, doet deze richtlijn geen afbreuk aan het recht van een lidstaat om verbruikte splijtstof voor opwerkingsdoeleinden uit te voeren, rekening houdend met de beginselen van de gemeenschappelijke markt op het gebied van kernenergie en met name het vrije verkeer van goederen. Het toezicht en de controle op deze overbrenging en uitvoer geschieden overeenkomstig de in deze richtlijn vastgestelde procedures.
   Artikel 4
   Terugzending naar aanleiding van niet vergunde overbrenging en niet aangegeven radioactief afval
   Deze richtlijn doet geen afbreuk aan het recht van een lidstaat om:

               a)

               radioactief afval en verbruikte splijtstof die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen maar niet over een in overeenstemming met deze richtlijn afgegeven vergunning beschikken, en

               b)

               radioactief besmet afval of materiaal dat een radioactieve bron bevat en dat door het land van herkomst niet als radioactief afval is aangegeven, op veilige wijze terug te zenden naar het land van herkomst.

         Artikel 5
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
   1)   „radioactief afval”: radioactieve stoffen in gasvormige, vloeibare of vaste vorm, waarvoor geen verder gebruik is voorzien door het land van herkomst of van bestemming of door een natuurlijke of rechtspersoon wiens beslissing door deze landen wordt aanvaard, en die door een regelgevende instantie als radioactief afval worden gecontroleerd overeenkomstig het wet- en regelgevingskader van de landen van herkomst en bestemming;
   2)   „verbruikte splijtstof”: nucleaire brandstof die is bestraald in en permanent verwijderd is uit een reactorkern; verbruikte splijtstof kan worden beschouwd als bruikbare grondstof die kan worden opgewerkt, of kan, zonder verder gepland gebruik, voor eindberging bestemd zijn en als radioactief afval worden behandeld;
   3)   „opwerking”: een procédé of de bewerking die tot doel heeft radioactieve isotopen uit verbruikte splijtstof te extraheren om deze naderhand te gebruiken;
   4)   „overbrenging”: alle verrichtingen voor het verplaatsen van radioactief afval of verbruikte splijtstof van het land of de lidstaat van herkomst naar het land of de lidstaat van bestemming;
   5)   „intracommunautaire overbrenging”: een overbrenging waarbij het land van herkomst én het land van bestemming lidstaten zijn;
   6)   „extracommunautaire overbrenging”: een overbrenging waarbij het land van herkomst en/of het land van bestemming derde landen zijn;
   7)   „eindberging”: de plaatsing van radioactief afval of verbruikte splijtstof in een faciliteit waarvoor vergunning is verleend, zonder de bedoeling dit terug te halen;
   8)   „opslag”: het onderbrengen van radioactief afval of van verbruikte splijtstof in een faciliteit, die voor de insluiting ervan zorgt, met de bedoeling dit terug te halen;
   9)   „houder”: iedere natuurlijke of rechtspersoon die vóór de overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof krachtens het toepasselijke nationale recht verantwoordelijk is voor dergelijk materiaal en de uitvoering van deze overbrenging naar een ontvanger plant;
   10)   „ontvanger”: iedere natuurlijke of rechtspersoon naar wie radioactief afval of verbruikte splijtstof wordt overgebracht;
   11)   „land of lidstaat van herkomst”en„land of lidstaat van bestemming”: respectievelijk ieder land of iedere lidstaat van waaruit een overbrenging gepland is of plaatsvindt, en ieder land of iedere lidstaat waarnaar een overbrenging gepland is of plaatsvindt;
   12)   „land of lidstaat van doorvoer”: ieder land of iedere lidstaat, anders dan het land of de lidstaat van herkomst of het land of de lidstaat van bestemming, over het grondgebied waarvan een overbrenging gepland is of plaatsvindt;
   13)   „bevoegde autoriteiten”: alle autoriteiten die krachtens de respectieve wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de landen van herkomst, doorvoer of bestemming gemachtigd zijn uitvoering te geven aan het toezichts- en controlesysteem voor overbrengingen van radioactief afval of verbruikte splijtstof;
   14)   „ingekapselde bron”: ingekapselde bron in de zin van Richtlijn 96/29/Euratom, met inbegrip, in voorkomend geval, van de capsule die het radioactieve materiaal omsluit, als geïntegreerd onderdeel van de bron;
   15)   „afgedankte bron”: een ingekapselde bron die niet langer wordt gebruikt, noch bestemd is om te worden gebruikt voor de handeling waarvoor een vergunning was verleend;
   16)   „erkende installatie”: een installatie op het grondgebied van een land waaraan de bevoegde autoriteiten van dat land overeenkomstig het nationale recht een vergunning hebben verleend voor de langdurige opslag of eindberging van ingekapselde bronnen of een installatie waaraan krachtens het nationale recht een vergunning is verleend voor de tijdelijke opslag van ingekapselde bronnen;
   17)   „naar behoren ingevulde aanvraag”: het uniforme document dat aan alle eisen voldoet en opgesteld is overeenkomstig artikel 17.
   HOOFDSTUK 2
   INTRACOMMUNAUTAIRE OVERBRENGINGEN
   Artikel 6
   Aanvraag van een overbrengingsvergunning
   1.   Een houder die een intracommunautaire overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof, dan wel het doen overbrengen ervan, plant, dient bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst een naar behoren ingevulde aanvraag voor een vergunning in.
   2.   De aanvraag kan voor meer dan één overbrenging gelden mits:

               a)

               het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof waarop de aanvraag betrekking heeft, in wezen dezelfde fysische, chemische en radioactieve kenmerken vertoont, en

               b)

               de overbrenging van dezelfde houder naar dezelfde ontvanger geschiedt en er dezelfde bevoegde autoriteiten bij betrokken zijn, en

               c)

               indien de overbrenging doorvoer door derde landen omvat, de doorvoer plaatsvindt via dezelfde grensdoorlaatpost van binnenkomst en/of uitreis van de Gemeenschap en via dezelfde grensdoorlaatpost van het (de) betrokken derde land(en), tenzij de betrokken bevoegde autoriteiten anders zijn overeengekomen.

         Artikel 7
   Doorzending van de aanvraag naar de bevoegde autoriteiten
   1.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst zenden de naar behoren ingevulde aanvraag als bedoeld in artikel 6 ter toestemming naar de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming en van de eventuele lidstaten van doorvoer.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten nemen alle nodige maatregelen om te waarborgen dat alle informatie betreffende overbrengingen waarop deze richtlijn van toepassing is, met de nodige zorgvuldigheid wordt behandeld en tegen misbruik wordt beschermd.
   Artikel 8
   Ontvangstbevestiging en verzoek om informatie
   1.   Binnen 20 dagen volgende op de ontvangst van de aanvraag gaan de bevoegde autoriteiten van de lidstaten van bestemming en van doorvoer na of de aanvraag naar behoren is ingevuld in de zin van artikel 5, punt 17.
   2.   Indien de aanvraag naar behoren is ingevuld, zenden de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming uiterlijk 10 dagen na de in lid 1 bepaalde termijn van 20 dagen een ontvangstbevestiging aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, met een kopie aan de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
   3.   Indien bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaten van mening zijn dat de aanvraag niet naar behoren is ingevuld, verzoeken zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst om de ontbrekende informatie; zij stellen de andere bevoegde autoriteiten van dat verzoek in kennis. Het verzoek wordt vóór het verstrijken van de in lid 1 bepaalde termijn gedaan.
   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst doen de gevraagde informatie aan de betrokken bevoegde autoriteiten toekomen.
   Uiterlijk 10 dagen na ontvangst van de ontbrekende informatie en ten vroegste na het verstrijken van de in lid 1 bepaalde termijn van 20 dagen zenden de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming een ontvangstbevestiging aan de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, met een kopie aan de andere betrokken bevoegde autoriteiten.
   4.   De in de leden 1, 2 en 3 vastgelegde termijnen voor het verzenden van de ontvangstbevestiging kunnen worden ingekort indien de bevoegde autoriteiten van bestemming en doorvoer zich ervan hebben vergewist dat de aanvraag naar behoren is ingevuld.
   Artikel 9
   Toestemming en weigering
   1.   Uiterlijk twee maanden na de datum van de ontvangstbevestiging stellen de bevoegde autoriteiten van alle betrokken lidstaten de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst in kennis van hetzij hun toestemming, hetzij van de voorwaarden die zij noodzakelijk achten om toestemming te verlenen, hetzij van hun weigering om toestemming te verlenen.
   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming of eventuele lidstaten van doorvoer kunnen echter vragen de in de eerste alinea bedoelde termijn voor het meedelen van hun standpunt met maximaal één maand te verlengen.
   2.   Indien bij het verstrijken van de in lid 1 bedoelde termijnen van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming en/of de beoogde lidstaat van doorvoer geen antwoord is ontvangen, worden die landen geacht hun toestemming voor de gevraagde overbrenging te hebben verleend.
   3.   Weigeringen van toestemming of aan een toestemming verbonden voorwaarden worden door de lidstaten met redenen omkleed, die gebaseerd zijn op:

               a)

               voor lidstaten van doorvoer, de relevante nationale, communautaire of internationale wetgeving met betrekking tot het vervoer van radioactief materiaal;

               b)

               voor de lidstaat van bestemming, de relevante wetgeving met betrekking tot het beheer van radioactief afval of verbruikte splijtstof en met betrekking tot de toepasselijke nationale, communautaire of internationale wetgeving met betrekking tot het vervoer van radioactief materiaal.

         Eventuele door de bevoegde autoriteiten van de lidstaten gestelde voorwaarden, ongeacht of deze land van doorvoer of land van bestemming zijn, mogen niet strenger zijn dan die welke voor soortgelijke overbrengingen binnen die lidstaten zijn vastgesteld.
   4.   Een lidstaat die voor een bepaalde overbrenging toestemming voor doorvoer heeft verleend, mag in de volgende gevallen toestemming voor terugzending niet weigeren:

               a)

               wanneer de aanvankelijke toestemming betrekking had op materiaal dat werd overgebracht voor behandelings- of opwerkingsdoeleinden, indien de terugzending betrekking heeft op radioactief afval of andere producten die gelijkwaardig zijn aan het oorspronkelijke materiaal na behandeling of opwerking, en alle relevante voorschriften zijn nageleefd,

               b)

               onder de in artikel 12 beschreven omstandigheden, indien de terugzending op dezelfde voorwaarden en met dezelfde specificaties wordt verricht.

         5.   Ongerechtvaardigde vertragingen en/of gebrek aan samenwerking van de kant van de bevoegde autoriteiten van een andere lidstaat worden gemeld bij de Commissie.
   Artikel 10
   Overbrengingsvergunning
   1.   Indien alle nodige toestemmingen voor de overbrenging zijn verleend, zijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst gerechtigd de houder vergunning tot overbrenging te verlenen en stellen zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming en eventuele lidstaten of derde landen van doorvoer daarvan in kennis.
   2.   De in lid 1 bedoelde vergunning doet geenszins af aan de aansprakelijkheid van de houder, de vervoerders, de eigenaar, de ontvanger of enige andere natuurlijke of rechtspersoon die bij de overbrenging betrokken is.
   3.   Eén vergunning kan voor meer dan één overbrenging gelden mits aan de voorwaarden van artikel 6, lid 2, is voldaan.
   4.   Een vergunning geldt voor ten hoogste drie jaar.
   Bij de vaststelling van deze geldigheidsperiode houden de lidstaten rekening met de voorwaarden die door de lidstaten van bestemming of van doorvoer bij hun toestemming zijn gesteld.
   Artikel 11
   Ontvangstbevestiging van de overbrenging
   1.   Binnen 15 dagen na ontvangst stuurt de ontvanger de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming van elke overbrenging een ontvangstbevestiging.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming sturen een afschrift van de ontvangstbevestiging aan de lidstaat van herkomst en de eventuele lidstaten of derde landen van doorvoer.
   3.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst sturen een afschrift van de ontvangstbevestiging aan de oorspronkelijke houder.
   Artikel 12
   Niet uitgevoerde overbrenging
   1.   De lidstaat van bestemming, herkomst of doorvoer kan besluiten dat de overbrenging niet kan worden uitgevoerd wanneer volgens deze richtlijn niet langer aan de voorwaarden voor overbrenging wordt voldaan of wanneer deze voorwaarden niet in overeenstemming zijn met de vergunningen of toestemmingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn verleend.
   Bedoelde lidstaat brengt de bevoegde autoriteiten van de andere bij de overbrenging betrokken lidstaten onverwijld van een dergelijk besluit op de hoogte.
   2.   Wanneer een overbrenging niet kan worden uitgevoerd of als niet is voldaan aan de voorwaarden voor overbrenging overeenkomstig deze richtlijn, zien de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst erop toe dat het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof in kwestie door de houder ervan wordt teruggenomen, tenzij een andere veilige regeling kan worden getroffen. Deze bevoegde autoriteiten zien erop toe dat de persoon die verantwoordelijk is voor de overbrenging daar waar nodig corrigerende veiligheidsmaatregelen neemt.
   3.   De houder is aansprakelijk voor alle kosten in gevallen waarbij de overbrenging niet kan of mag worden uitgevoerd.
   HOOFDSTUK 3
   EXTRACOMMUNAUTAIRE OVERBRENGINGEN
   Artikel 13
   Invoer in de Gemeenschap
   1.   Wanneer radioactieve afvalstoffen of verbruikte splijtstof die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, vanuit een derde land de Gemeenschap zullen worden binnengebracht en het land van bestemming een lidstaat is, dient de ontvanger bij de bevoegde autoriteiten van die lidstaat een vergunningsaanvraag in. Die aanvraag kan, overeenkomstig de in artikel 6, lid 2, genoemde voorwaarden, betrekking hebben op meer dan één overbrenging.
   In de aanvraag moet worden aangetoond dat de ontvanger een regeling heeft getroffen met de in het derde land gevestigde houder, die door de bevoegde autoriteiten van dat derde land is aanvaard, waarbij de houder verplicht is het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof terug te nemen wanneer de overbrenging niet kan worden uitgevoerd overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn, zoals bedoeld in lid 5 van dit artikel.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming sturen de in lid 1 bedoelde aanvraag ter toestemming aan de bevoegde autoriteiten van eventuele lidstaten van doorvoer.
   De artikelen 8 en 9 zijn van toepassing.
   3.   Indien alle nodige toestemmingen voor de overbrenging zijn verleend, zijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming gerechtigd de ontvanger vergunning tot overbrenging te geven en stellen zij de bevoegde autoriteiten van eventuele lidstaten of derde landen van doorvoer en van het land van herkomst daarvan in kennis.
   De leden 2, 3 en 4 van artikel 10 zijn van toepassing.
   4.   Binnen 15 dagen na ontvangst stuurt de ontvanger de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming van elke overbrenging een ontvangstbevestiging. De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van bestemming sturen een afschrift van de ontvangstbevestiging aan het land van herkomst en de eventuele lidstaten of derde landen van doorvoer.
   5.   De lidstaat van bestemming of een eventuele lidstaat van doorvoer kan besluiten dat de overbrenging niet kan worden uitgevoerd wanneer volgens deze richtlijn niet langer aan de voorwaarden voor overbrenging wordt voldaan of wanneer deze voorwaarden niet in overeenstemming zijn met de vergunningen of toestemmingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn verleend. Bedoelde lidstaat brengt de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst onverwijld op de hoogte van een dergelijk besluit. De ontvanger is aansprakelijk voor alle kosten in gevallen waarbij de overbrenging niet kan of mag worden uitgevoerd.
   6.   De ontvanger is aansprakelijk voor alle kosten in gevallen waarbij de overbrenging niet kan of mag worden uitgevoerd.
   Artikel 14
   Doorvoer door de Gemeenschap
   1.   Wanneer radioactief afval of verbruikte splijtstof vanuit een derde land de Gemeenschap zal worden binnengebracht en het land van bestemming geen lidstaat is, dient de natuurlijke of rechtspersoon die verantwoordelijk is voor het beheer van de overbrenging binnen de lidstaat waarin het douanekantoor gelegen is waarlangs het radioactieve afval of verbruikte splijtstof het eerst de Gemeenschap binnenkomt („eerste lidstaat van doorvoer”), een vergunningsaanvraag in bij de bevoegde autoriteiten van die lidstaat. Die aanvraag kan, overeenkomstig de in artikel 6, lid 2, genoemde voorwaarden, betrekking hebben op meer dan één overbrenging.
   In de aanvraag moet worden aangetoond dat de in het derde land gevestigde ontvanger een regeling heeft getroffen met de in het derde land gevestigde houder, die door de bevoegde autoriteiten van dat derde land is aanvaard, waarbij de houder verplicht is het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof terug te nemen wanneer de overbrenging niet overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn kan worden uitgevoerd, zoals bedoeld in lid 5 van dit artikel.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de eerste lidstaat van doorvoer sturen de in lid 1 bedoelde aanvraag ter toestemming aan de bevoegde autoriteiten van eventuele andere lidstaten van doorvoer.
   De artikelen 8 en 9 zijn van toepassing.
   3.   Indien alle nodige toestemmingen voor de overbrenging zijn verleend, zijn de bevoegde autoriteiten van de eerste lidstaat van doorvoer gerechtigd de in lid 1 bedoelde verantwoordelijke persoon vergunning tot overbrenging te verlenen en stellen zij de bevoegde autoriteiten van eventuele andere lidstaten of derde landen van doorvoer en van het land van herkomst daarvan in kennis.
   De leden 2, 3 en 4 van artikel 10 zijn van toepassing.
   4.   De in lid 1 bedoelde verantwoordelijke persoon stelt de bevoegde autoriteiten van de eerste lidstaat van doorvoer ervan in kennis dat het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof op zijn bestemming in het derde land is aangekomen, en dit binnen 15 dagen na de aankomstdatum, en hij vermeldt daarbij het laatste douanekantoor in de Gemeenschap waarlangs de overbrenging is verricht.
   Deze kennisgeving gaat vergezeld van een verklaring of bevestiging van de ontvanger dat het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof de juiste bestemming heeft bereikt, met vermelding van het douanekantoor van binnenkomst in het derde land.
   5.   Een lidstaat van doorvoer kan besluiten dat de overbrenging niet kan worden uitgevoerd wanneer volgens deze richtlijn niet langer aan de voorwaarden voor overbrenging wordt voldaan of wanneer deze voorwaarden niet in overeenstemming zijn met de vergunningen of toestemmingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn verleend. Bedoelde lidstaat brengt de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst onverwijld op de hoogte van een dergelijk besluit. De in lid 1 bedoelde verantwoordelijke persoon is aansprakelijk voor alle kosten in gevallen waarbij de overbrenging niet kan of mag worden uitgevoerd.
   Artikel 15
   Uitvoer uit de Gemeenschap
   1.   Wanneer radioactief afval of verbruikte splijtstof uit de Gemeenschap naar een derde land moet worden uitgevoerd, dient de houder een vergunningsaanvraag in bij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst. Die aanvraag kan, overeenkomstig de in artikel 6, lid 2, genoemde voorwaarden, betrekking hebben op meer dan één overbrenging.
   2.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst:

               a)

               stellen de bevoegde autoriteiten van het land van bestemming in kennis van deze geplande overbrenging en vragen hun toestemming; en

               b)

               zenden de in lid 1 bedoelde aanvraag ter toestemming aan de bevoegde autoriteiten van eventuele lidstaten van doorvoer.

         Artikel 8 is van toepassing.
   3.   Indien alle nodige toestemmingen voor de overbrenging zijn verleend, zijn de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst gerechtigd de houder vergunning tot overbrenging te verlenen en stellen zij de bevoegde autoriteiten van het derde land van bestemming en van eventuele lidstaten of derde landen van doorvoer daarvan in kennis.
   De leden 2, 3 en 4 van artikel 10 zijn van toepassing.
   4.   De houder stelt de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst er binnen 15 dagen na de datum van aankomst van in kennis dat het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof zijn bestemming in het derde land heeft bereikt en vermeldt het laatste douanekantoor in de Gemeenschap waarlangs de overbrenging is verricht.
   Deze kennisgeving gaat vergezeld van een verklaring of bevestiging van de ontvanger dat het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof de juiste bestemming heeft bereikt, met vermelding van het douanekantoor van binnenkomst in het derde land.
   5.   De lidstaat van herkomst of een eventuele lidstaat van doorvoer kan besluiten dat de overbrenging niet kan worden uitgevoerd wanneer volgens deze richtlijn niet langer aan de voorwaarden voor overbrenging wordt voldaan of wanneer deze voorwaarden niet in overeenstemming zijn met de vergunningen of toestemmingen die overeenkomstig deze richtlijn zijn verleend. De betrokken lidstaat brengt de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst onverwijld op de hoogte van een dergelijk besluit.
   De leden 2 en 3 van artikel 12 zijn van toepassing.
   Artikel 16
   Verboden uitvoer
   1.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaten verlenen geen vergunning voor overbrenging:

               a)

               naar een bestemming ten zuiden van 60° zuiderbreedte, of

               b)

               naar een staat die partij is bij de Partnerschapsovereenkomst tussen de leden van de groep van staten in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS) enerzijds en de Europese Gemeenschap en haar lidstaten anderzijds, (ACP-EG-overeenkomst van Cotonou) en geen lidstaat is, behoudens het bepaalde in artikel 2, of

               c)

               naar een derde land dat, naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten van de lidstaat van herkomst, overeenkomstig de in lid 2 bedoelde criteria, niet beschikt over de administratieve en technische middelen en de regelgevingsstructuur om het radioactieve afval of de verbruikte splijtstof veilig te beheren, zoals in het Gezamenlijk Verdrag is vastgesteld. Bij die beoordeling houden de lidstaten naar behoren rekening met alle relevante informatie van andere lidstaten. In dat verband informeren de lidstaten jaarlijks de Commissie en het krachtens artikel 21 ingesteld Raadgevend comité.

         2.   Volgens de procedure van artikel 21 stelt de Commissie, rekening houdend met onder meer de toepasselijke veiligheidsnormen van de IAEA, criteria op die het voor de lidstaten gemakkelijker maken om na te gaan of aan de voorwaarden voor uitvoer is voldaan.
   HOOFDSTUK 4
   ALGEMENE BEPALINGEN
   Artikel 17
   Gebruik van een uniform document
   1.   Voor alle overbrengingen die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, wordt een uniform document gebruikt.
   2.   De Commissie stelt het uniforme document op volgens de procedure als bedoeld in artikel 21. Dat uniforme document omvat in een bijlage een lijst van de minimumeisen voor een naar behoren ingevulde aanvraag.
   Het uniforme document en de bijlagen daarbij worden uiterlijk op 25 december 2008 in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakt en in elektronische vorm beschikbaar gesteld. Indien nodig wordt het volgens dezelfde procedure bijgewerkt.
   3.   De vergunningsaanvraag wordt ingevuld, en eventuele verdere documentatie en informatie als bedoeld in de artikelen 10, 13, 14 en 15 wordt verstrekt, in een taal die aanvaardbaar is voor de bevoegde autoriteit van de lidstaat waaraan de vergunningsaanvraag overeenkomstig deze richtlijn wordt gericht.
   De houder verstrekt op verzoek van de bevoegde autoriteiten van het land van bestemming of doorvoer een authentieke vertaling in een voor hen aanvaardbare taal.
   4.   Eventuele aanvullende eisen voor het verlenen van vergunning tot overbrenging worden aan het uniforme document gehecht.
   5.   Onverminderd alle andere begeleidende documenten uit hoofde van andere ter zake dienende wettelijke voorschriften, moet het ingevulde uniforme document waaruit blijkt dat aan de vergunningsprocedure is voldaan, elke onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallende overbrenging vergezellen, ook wanneer één enkel vergunningsdocument wordt gebruikt voor meerdere overbrengingen.
   6.   Deze documenten zijn beschikbaar voor de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst en bestemming en van alle landen van doorvoer.
   Artikel 18
   Bevoegde autoriteiten
   1.   De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 25 december 2008 in kennis van de namen en de adressen van de bevoegde autoriteit of autoriteiten en van alle gegevens die noodzakelijk zijn voor snelle communicatie met deze autoriteiten.
   2.   De lidstaten stellen de Commissie regelmatig in kennis van wijzigingen in deze gegevens.
   Artikel 19
   Toezending
   1.   Volgens de in artikel 21 bedoelde procedure werkt de Commissie aanbevelingen uit voor een veilig en doeltreffend systeem voor de toezending van documenten en informatie met betrekking tot de bepalingen van deze richtlijn.
   2.   De Commissie stelt een elektronisch communicatieplatform in, en houdt dat bij, voor de publicatie van:

               a)

               de namen en adressen van de bevoegde autoriteit of autoriteiten van alle lidstaten,

               b)

               de talen die aanvaardbaar zijn voor de bevoegde autoriteiten van iedere lidstaat, en

               c)

               alle algemene voorwaarden en eventuele aanvullende eisen die de bevoegde autoriteiten van elke lidstaat stellen voor een vergunning voor een overbrenging.

         Artikel 20
   Periodieke verslagen
   1.   Uiterlijk op 25 december 2011 en vervolgens om de drie jaar brengen de lidstaten bij de Commissie verslag uit over de uitvoering van deze richtlijn.
   2.   Op basis van deze verslagen legt de Commissie, volgens de in artikel 21 bedoelde procedure, aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité een samenvattend verslag voor, waarin bijzondere aandacht wordt besteed aan de toepassing van artikel 4.
   Artikel 21
   Raadgevend comité
   1.   Bij de uitvoering van de taken als bedoeld in artikel 16, lid 2, artikel 17, lid 2, artikel 19, lid 1, en artikel 20, lid 2, wordt de Commissie bijgestaan door een raadgevend comité, bestaande uit vertegenwoordigers van de lidstaten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie.
   2.   De vertegenwoordiger van de Commissie legt het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de materie kan vaststellen, advies over dit ontwerp uit, zo nodig door middel van een stemming.
   3.   Het advies wordt in de notulen opgenomen. Iedere lidstaat heeft het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.
   4.   De Commissie houdt rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij stelt het comité in kennis van de wijze waarop zij met het advies rekening heeft gehouden.
   Artikel 22
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 25 december 2008 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onmiddellijk op de hoogte van deze maatregelen.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 23
   Intrekking
   1.   Richtlijn 92/3/Euratom wordt ingetrokken met ingang van 25 december 2008, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten in verband met de termijn voor omzetting in nationaal recht en toepassing van die richtlijn.
   2.   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de in de bijlage opgenomen concordantietabel.
   Artikel 24
   Overgangsbepalingen
   1.   Indien de vergunningsaanvraag vóór 25 december 2008 naar behoren is goedgekeurd door of ingediend bij de bevoegde autoriteiten van het land van herkomst, is Richtlijn 92/3/Euratom van toepassing op alle overbrengingsverrichtingen die onder diezelfde vergunning vallen.
   2.   Bij het nemen van een besluit over aanvragen die vóór 25 december 2008 zijn ingediend en betrekking hebben op meer dan één overbrenging van radioactief afval of verbruikte splijtstof naar een derde land van bestemming, houdt de lidstaat van herkomst rekening met alle relevante omstandigheden en met name:

               a)

               met het geplande tijdschema voor de uitvoering van alle overbrengingen die onder dezelfde aanvraag vallen;

               b)

               met de motivering voor het bundelen van alle overbrengingen in dezelfde aanvraag;

               c)

               met de vraag of het niet wenselijk is een vergunning te verlenen voor een aantal overbrengingen dat lager is dan het aantal waarop de aanvraag betrekking heeft.

         3.   Totdat het in artikel 17 van deze richtlijn bedoelde uniforme document beschikbaar komt, wordt het uniforme document zoals vastgesteld bij Beschikking 93/552/Euratom van de Commissie (7) mutatis mutandis gebruikt voor de doeleinden van deze richtlijn.
   Artikel 25
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 26
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 20 november 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         J. KORKEAOJA

      (1)  PB C 286 van 17.11.2005, blz. 34.

      (2)  Advies uitgebracht op 5 juli 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB C 119 van 22.5.2002, blz. 7.

      (4)  PB L 35 van 12.2.1992, blz. 24.

      (5)  PB L 159 van 29.6.1996, blz. 1.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (7)  Beschikking 93/552/Euratom van de Commissie van 1 oktober 1993 tot vaststelling van het in Richtlijn 92/3/Euratom van de Raad bedoelde uniform document voor toezicht en controle op de overbrenging van radioactieve afvalstoffen (PB L 268 van 29.10.1993, blz. 83).
   BIJLAGE
   CONCORDANTIETABEL

               Richtlijn 92/3/Euratom

               Deze richtlijn

               Artikel 1

               Artikel 1

               Artikel 2

               Artikel 5

               Artikel 3

               Eerste overweging

               Artikel 4, alinea 1, eerste zin

               Artikel 6, lid 1

               Artikel 4, alinea 1, tweede zin

               Artikel 7, lid 1

               Artikel 4, alinea 2

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 4, alinea 3

               -

               Artikel 5, lid 1

               Artikel 6, lid 2

               Artikel 5, lid 2

               Artikel 10, lid 4

               Artikel 6, lid 1, eerste alinea

               Artikel 9, lid 1

               Artikel 6, lid 1, tweede alinea

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 6, lid 2

               Artikel 9, lid 3

               Artikel 6, lid 3

               Artikel 9, lid 1, tweede alinea

               Artikel 6, lid 4

               Artikel 9, lid 2

               Artikel 7, alinea 1

               Artikel 10, lid 1

               Artikel 7, alinea 2

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 7, alinea 3

               Artikel 10, lid 2

               Artikel 8

               Artikel 17, lid 5

               Artikel 9, lid 1, eerste zin

               Artikel 11, lid 1

               Artikel 9, lid 1, eerste zin

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 9, lid 2, eerste zin

               Artikel 11, lid 2

               Artikel 9, lid 2, tweede zin

               Artikel 11, lid 3

               Artikel 10, lid 1

               Artikel 13

               Artikel 10, lid 1, eerste zin

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 10, lid 2

               Artikel 14

               Artikel 10, lid 3

               Artikel 13

               Artikel 11

               Artikel 16, lid 1

               Artikel 12, lid 1

               Artikel 15, lid 1

               Artikel 12, lid 2

               Artikel 15, lid 3

               Artikel 12, lid 3

               Artikel 10, lid 2

               Artikel 12, lid 4

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 12, lid 5

               Artikel 15, lid 4, eerste alinea

               Artikel 12, lid 6

               Artikel 15, lid 4, tweede alinea

               Artikel 13

               Artikel 1, lid 3

               Artikel 14

               Artikel 2

               Artikel 15, lid 1

               Artikel 12, lid 2

               Artikel 15, lid 2

               Artikel 13, lid 1, tweede alinea

               Artikel 16

               Artikel 9, lid 4

               Artikel 17

               Artikel 18

               Artikel 18

               Artikel 20

               Artikel 19

               Artikel 21

               Artikel 20, eerste, tweede en derde streepje

               Artikel 17, lid 1

               Artikel 20, vierde streepje

               Artikel 16, lid 2

               Artikel 20, vijfde streepje

               Artikel 20, lid 2

               Artikel 21

               Artikel 22

               Artikel 22

               Artikel 26

               Artikel 3 (nieuw)

               Artikel 4 (nieuw)

               Artikel 8 (nieuw)

               Artikel 19 (nieuw)

               Artikel 23 (nieuw)

               Artikel 24 (nieuw)

               Artikel 25 (nieuw)