title: Richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten

text:
               5.7.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 176/24

         RICHTLIJN 2011/64/EU VAN DE RAAD
   van 21 juni 2011
   betreffende de structuur en de tarieven van de accijns op tabaksfabrikaten
   (codificatie)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 113,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
   Gezien het advies van het Europees Parlement,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité,
   Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 92/79/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op sigaretten (1), Richtlijn 92/80/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de onderlinge aanpassing van de belastingen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten (2) en Richtlijn 95/59/EG van de Raad van 27 november 1995 betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten (3) zijn herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijnen te worden overgegaan door deze in één tekst samen te brengen.

               (2)

               De wetgeving van de Unie betreffende de belasting van tabaksproducten dient te zorgen voor de goede werking van de interne markt en een hoog niveau van gezondheidsbescherming, zoals vereist bij artikel 168 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en rekening gehouden met het feit dat tabaksproducten de gezondheid ernstig kunnen schaden en dat de Unie partij is bij de kaderovereenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie voor de bestrijding van tabaksgebruik. De bestaande situatie voor elk van de verschillende soorten tabaksfabrikaten dient in aanmerking te worden genomen.

               (3)

               Een van de doelstellingen van het Verdrag betreffende de Europese Unie is de instandhouding van een economische unie waarvan de kenmerken analoog zijn aan die van een binnenlandse markt, waarin gezonde mededinging bestaat. De verwezenlijking van dit doel met betrekking tot de sector tabaksfabrikaten veronderstelt dat de in de lidstaten op het verbruik van producten van deze sector geheven belasting zodanig wordt toegepast dat de mededingingsvoorwaarden niet worden vervalst en het vrije verkeer van deze producten binnen de Unie niet wordt belemmerd.

               (4)

               De verschillende soorten tabaksfabrikaten die zich van elkaar onderscheiden door hun eigenschappen en door hun gebruiksdoeleinden, moeten worden gedefinieerd.

               (5)

               Een onderscheid dient te worden aangebracht tussen tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten en andere soorten rooktabak.

               (6)

               Tabaksrolletjes die als zodanig, na een eenvoudige behandeling met de hand, kunnen worden gerookt, dienen ter wille van een uniforme belasting van die producten eveneens als sigaret te worden beschouwd.

               (7)

               Het begrip „fabrikant” dient te worden omschreven als de natuurlijke persoon of de rechtspersoon die daadwerkelijk de tabaksfabrikaten vervaardigt en die de maximumkleinhandelsprijs bepaalt voor elk van de lidstaten waar de betrokken producten tot verbruik worden uitgeslagen.

               (8)

               In het belang van een uniforme en billijke belastingheffing moet de definitie van sigaretten, sigaren en cigarillo’s en van andere vormen van rooktabak worden vastgesteld zodat tabaksrolletjes die op grond van hun lengte als twee of meer sigaretten kunnen worden beschouwd, voor accijnsdoeleinden worden behandeld als twee of meer sigaretten, een sigaarsoort die in veel opzichten lijkt op een sigaret, voor accijnsdoeleinden wordt beschouwd als een sigaret, rooktabak die in veel opzichten lijkt op tabak van fijne snede die bedoeld is voor het rollen van sigaretten, voor accijnsdoeleinden als tabak van fijne snede wordt beschouwd, en tabaksafval duidelijk wordt gedefinieerd. Gezien de economische moeilijkheden die een onmiddellijke toepassing voor de betrokken Duitse en Hongaarse marktdeelnemers zou kunnen veroorzaken, verdient het aanbeveling Duitsland en Hongarije te machtigen de toepassing van de definitie van sigaren en cigarillo’s uit te stellen tot uiterlijk 1 januari 2015.

               (9)

               Wat de accijnzen betreft, moet de harmonisatie van de structuren in het bijzonder tot gevolg hebben dat de concurrentieverhoudingen tussen de verschillende categorieën tabaksfabrikaten die tot een zelfde groep behoren, niet worden vervalst door de invloed van de belastingheffing en dat zodoende de openstelling van de nationale markten van de lidstaten wordt verwezenlijkt.

               (10)

               De eisen inzake de mededinging impliceren een regeling waarbij de prijzen voor alle groepen tabaksfabrikaten vrij tot stand worden gebracht.

               (11)

               De structuur van de accijns op sigaretten moet, naast een per eenheid product bepaald specifiek deel, een evenredig deel omvatten dat is gebaseerd op de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen. Aangezien de omzetbelasting op sigaretten dezelfde werking heeft als een ad-valoremaccijns, dient daarmee bij de vaststelling van de verhouding van het specifieke deel van de accijns en de totale belasting rekening te worden gehouden.

               (12)

               Onverminderd de gemengde belastingstructuur van het specifieke deel en het maximale percentage van de totale belastingdruk dat het kan uitmaken, moeten de lidstaten effectieve middelen krijgen om een specifieke accijns of een minimumaccijns op sigaretten te heffen, teneinde te garanderen dat ten minste een zekere minimumbelastingdruk van toepassing is binnen de Unie.

               (13)

               Voor de goede werking van de interne markt is het vereist minimumaccijnzen voor alle categorieën tabaksfabrikaten vast te stellen.

               (14)

               Wat sigaretten betreft, dient een neutraal mededingingsklimaat voor de fabrikanten te worden gewaarborgd, dient de fragmentering van de tabaksmarkten te worden teruggedrongen en dient meer gewicht te worden gegeven aan gezondheidsdoelstellingen. Dit ad-valorumminimum dient derhalve te worden gerelateerd aan de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs en het nominale minimum moet van toepassing worden op alle sigaretten. Om dezelfde redenen moet de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs ook dienen als maatstaf voor het bepalen van het aandeel van het specifieke accijnsrecht in de totale belastingdruk.

               (15)

               Wat de prijzen en de accijnzen betreft, met name voor sigaretten, die veruit de belangrijkste categorie van tabaksproducten zijn, en voor tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, bestaan er nog altijd aanzienlijke verschillen tussen de lidstaten die de werking van de interne markt kunnen verstoren. Een zekere mate van convergentie van de door de lidstaten toegepaste belastingtarieven zou de fraude en de smokkel in de Unie helpen terugdringen.

               (16)

               Een dergelijke convergentie zou tevens een hoog niveau van bescherming van de gezondheid van de mens helpen garanderen. De belastingdruk speelt een belangrijke rol in de prijs van een tabaksproduct, die op zijn beurt het rookgedrag van de consument beïnvloedt. Fraude en smokkel ondergraven het fiscaal gestuurde prijsniveau in het bijzonder van sigaretten en van tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, zodat de verwezenlijking van de doelstellingen van het tabakontmoedigingsbeleid en de gezondheidsbescherming in het gedrang komt.

               (17)

               Wat andere producten dan sigaretten betreft, dient een geharmoniseerd belastingeffect te worden bewerkstelligd voor alle producten die tot een zelfde groep tabaksfabrikaten behoren. De vaststelling van een totale minimumaccijns uitgedrukt als een percentage dan wel als een bedrag per kilogram of per aantal stuks, is het meest geschikt voor de werking van de interne markt.

               (18)

               Wat tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten betreft, moet het ad-valoremminimum in de Unie zodanig worden opgezet dat het bereikte effect vergelijkbaar is met het bij sigaretten bereikte effect en moet hiertoe de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs als maatstaf worden genomen.

               (19)

               De minima voor tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten en de minima voor sigaretten moeten nader tot elkaar worden gebracht, teneinde meer rekening te houden met de concurrentieverhouding die volgens de waargenomen consumptiepatronen tussen beide producten bestaat, en met het feit dat beide even schadelijk zijn.

               (20)

               Portugal moet de mogelijkheid krijgen om op in de ultraperifere gebieden van de Azoren en Madeira verbruikte sigaretten die zijn vervaardigd door kleine producenten een verlaagd tarief toe te passen.

               (21)

               Overgangsperioden zouden de lidstaten in staat moeten stellen zich soepel aan te passen aan de totale accijnstarieven en daardoor neveneffecten te vermijden.

               (22)

               Om het economische en sociale evenwicht van Corsica niet in gevaar te brengen is het nodig en gerechtvaardigd om te voorzien in een fiscale uitzonderingsmaatregel, tot en met 31 december 2015, op grond waarvan Frankrijk een lager accijnstarief dan het nationale accijnstarief kan toepassen op sigaretten en andere tabaksfabrikaten die op Corsica tot verbruik worden aangegeven. Tegen die tijd dient de accijnsregeling voor de op Corsica tot verbruik uitgeslagen tabaksfabrikaten volledig aangepast te zijn aan die welke in continentaal Frankrijk geldt. Om een te bruuske overgang te vermijden, is het evenwel opportuun om de accijns op sigaretten en tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten op Corsica stapsgewijze te verhogen.

               (23)

               Waar de meeste lidstaten voor bepaalde tabaksfabrikaten naar gelang van het gebruik vrijstelling of belastingteruggaaf verlenen, dienen in deze richtlijn de vrijstellingen of teruggaven voor bijzondere vormen van gebruik te worden vastgesteld.

               (24)

               Er dient te worden voorzien in een procedure om op gezette tijden de bij deze richtlijn bepaalde tarieven of bedragen te bezien aan de hand van een verslag van de Commissie waarin rekening is gehouden met alle relevante factoren.

               (25)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK 1

      ONDERWERP

   Artikel 1
   In deze richtlijn worden algemene beginselen vastgesteld voor de harmonisatie van de structuur en de tarieven van de accijns welke de lidstaten op tabaksfabrikaten heffen.
   HOOFDSTUK 2

      DEFINITIES

   Artikel 2
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder tabaksfabrikaten:

               a)

               sigaretten;

               b)

               sigaren en cigarillo’s;

               c)

               rooktabak:

                           i)

                           tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten;

                           ii)

                           andere soorten rooktabak.

         2.   Met sigaretten en rooktabak worden gelijkgesteld, de producten die geheel of gedeeltelijk uit andere stoffen dan tabak bestaan, maar die aan de overige criteria van artikel 3, respectievelijk artikel 5, lid 1, voldoen.
   In afwijking van de eerste alinea worden producten die geen tabak bevatten, niet als tabaksfabrikaten beschouwd wanneer zij uitsluitend voor medische doeleinden dienen.
   3.   Onverminderd de reeds vastgestelde bepalingen van de Unie, doen de in lid 2 van dit artikel en de artikelen 3, 4 en 5 bedoelde definities geen afbreuk aan de vaststelling van de systemen noch aan die van de hoogte van belasting die van toepassing zijn op de verschillende in deze artikelen genoemde groepen producten.
   Artikel 3
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder sigaretten:

               a)

               tabaksrolletjes die geschikt zijn om als zodanig te worden gerookt en die geen sigaren of cigarillo’s zijn in de zin van artikel 4, lid 1;

               b)

               tabaksrolletjes die door middel van een eenvoudige niet-industriële handeling in een huls van sigarettenpapier worden geschoven;

               c)

               tabaksrolletjes die door middel van een eenvoudige niet-industriële handeling met sigarettenpapier worden omhuld.

         2.   Een tabaksrolletje als bedoeld in lid 1 wordt voor de toepassing van de accijns als twee sigaretten beschouwd wanneer het, zonder filter of mondstuk, meer dan 8 cm doch niet meer dan 11 cm lang is, en als drie sigaretten wanneer het, zonder filter of mondstuk, meer dan 11 cm doch niet meer dan 14 cm lang is enzovoort.
   Artikel 4
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn worden de volgende producten als sigaren of cigarillo’s beschouwd, indien zij geschikt zijn om en, gelet op hun kenmerken en de normale verwachtingen van de consument, uitsluitend bestemd zijn om als zodanig te worden gerookt:

               a)

               tabaksrolletjes met een dekblad van natuurtabak;

               b)

               tabaksrolletjes bestaande uit een gebroken melange, met een dekblad van gereconstitueerde tabak dat de normale kleur heeft van een sigaar en het product volledig omhult, in voorkomend geval met inbegrip van het filter, doch zonder het mondstuk (voor sigaren met mondstuk), en waarvan het gewicht per stuk, zonder filter of mondstuk, niet minder dan 2,3 g en niet meer dan 10 g bedraagt en de omtrek over ten minste een derde van de lengte 34 mm of meer bedraagt.

         2.   In afwijking van lid 1 mogen Duitsland en Hongarije de volgende alinea blijven toepassen tot en met 31 december 2014.
   Als sigaren of cigarillo’s worden beschouwd de volgende producten, indien zij geschikt zijn om als zodanig te worden gerookt:

               a)

               volledig uit natuurtabak bestaande tabaksrolletjes;

               b)

               tabaksrolletjes met een dekblad van natuurtabak;

               c)

               tabaksrolletjes bestaande uit een gebroken melange, met een dekblad dat de normale kleur heeft van een sigaar en dat het product volledig omhult, in voorkomend geval met inbegrip van het filter, doch zonder het mondstuk (voor sigaren met mondstuk) en een omblad, beide van gereconstitueerde tabak, waarvan het gewicht per stuk, zonder filter of mondstuk, niet minder dan 1,2 g bedraagt en het dekblad schuin gewikkeld is volgens een lijn die met de lengteas van het rolletje een scherpe hoek van ten minste 30o maakt;

               d)

               tabaksrolletjes bestaande uit een gebroken melange, met een dekblad dat de normale kleur heeft van een sigaar, van gereconstitueerde tabak, dat het product volledig omhult, in voorkomend geval met inbegrip van het filter, doch zonder het mondstuk (voor sigaren met mondstuk) en waarvan het gewicht per stuk, zonder filter of mondstuk, niet minder dan 2,3 g bedraagt en de omtrek over ten minste een derde van de lengte 34 mm of meer bedraagt.

         3.   Met sigaren en cigarillo’s worden gelijkgesteld producten die gedeeltelijk uit andere stoffen dan tabak bestaan, maar die aan de overige criteria van lid 1 voldoen.
   Artikel 5
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder rooktabak:

               a)

               gesneden of op andere wijze versnipperde, gesponnen of tot flakes geperste tabak die geschikt is om zonder verdere industriële verwerking te worden gerookt;

               b)

               tabaksafval, verpakt voor verkoop aan de consument, dat niet onder artikel 3 en artikel 4, lid 1, valt en dat geschikt is om te worden gerookt. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder tabaksafval verstaan de resten van tabaksbladeren en bijproducten die uit de verwerking van tabak of de vervaardiging van tabaksproducten ontstaan.

         2.   Als tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten wordt beschouwd, rooktabak die voor meer dan 25 gewichtsprocenten tabaksdeeltjes met een snijbreedte van minder dan 1,5 mm bevat.
   Voorts mogen de lidstaten als tabak van fijne snede voor het rollen van sigaretten beschouwen, rooktabak die voor meer dan 25 gewichtsprocenten tabaksdeeltjes met een snijbreedte van meer dan 1,5 mm of meer bevat en die verkocht is of bestemd is om te worden verkocht voor het rollen van sigaretten.
   Artikel 6
   Als fabrikant wordt beschouwd, de in de Unie gevestigde natuurlijke persoon of rechtspersoon die tabak verwerkt tot voor verkoop in de kleinhandel gerede producten.
   HOOFDSTUK 3

      BEPALINGEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP SIGARETTEN

   Artikel 7
   1.   Op in de Unie vervaardigde en op uit derde landen ingevoerde sigaretten wordt een ad-valoremaccijns geheven die berekend is over de maximumkleinhandelsprijs, met inbegrip van de douanerechten, alsmede een specifieke accijns welke berekend wordt per eenheid product.
   In afwijking van de eerste alinea kan elke lidstaat de douanerechten uitsluiten van de berekeningsgrondslag voor de ad-valoremaccijns op sigaretten.
   2.   Het heffingspercentage van de ad-valoremaccijns en het bedrag van de specifieke accijns moeten voor alle sigaretten dezelfde zijn.
   3.   In het definitieve stadium van de harmonisatie van de structuren wordt in alle lidstaten voor sigaretten dezelfde verhouding tussen de specifieke accijns en de som van de ad-valoremaccijns en de omzetbelasting tot stand gebracht, zodat de kleinhandelsprijzen een juiste afspiegeling vormen van het verschil in de verkoopprijzen der fabrikanten.
   4.   Zo nodig kan voor de accijns op sigaretten een minimumaccijnsbedrag worden vastgesteld, op voorwaarde dat de gemengde belastingstructuur en de bandbreedte voor het specifieke deel van de accijns overeenkomstig artikel 8 strikt worden geëerbiedigd.
   Artikel 8
   1.   Het percentage van het specifieke deel van de accijns op sigaretten ten opzichte van de totale belastingdruk wordt vastgesteld op basis van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs.
   2.   De gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs is gelijk aan de op basis van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen berekende totale waarde van alle tot verbruik uitgeslagen sigaretten, gedeeld door de totale hoeveelheid tot verbruik uitgeslagen sigaretten. Deze prijs wordt uiterlijk op 1 maart van elk jaar bepaald op basis van de gegevens in verband met alle tot verbruik uitgeslagen hoeveelheden van het voorgaande kalenderjaar.
   3.   Tot en met 31 december 2013 mag het specifieke deel van de accijns niet lager zijn dan 5 % noch hoger dan 76,5 % van de totale belastingdruk die resulteert uit de samenstelling van:

               a)

               de specifieke accijns;

               b)

               de ad-valoremaccijns en de belasting op de toegevoegde waarde (btw) die worden geheven op de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs.

         4.   Vanaf 1 januari 2014 mag het specifieke deel van de accijns op sigaretten niet lager zijn dan 7,5 % noch hoger dan 76,5 % van de totale belastingdruk die resulteert uit de samenstelling van:

               a)

               de specifieke accijns;

               b)

               de ad-valoremaccijns en de btw die worden geheven op de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs.

         5.   Wanneer de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van sigaretten in een lidstaat verandert en het specifieke deel van de accijns, uitgedrukt als percentage van de totale belastingdruk, hierdoor minder dan 5 % of 7,5 %, al naargelang het geval, dan wel meer dan 76,5 % van de totale belastingdruk gaat bedragen, mag de betrokken lidstaat, in afwijking van de leden 3 en 4, wachten met het aanpassen van het bedrag van de specifieke accijns tot uiterlijk 1 januari van het tweede jaar volgende op dat waarin de verandering zich heeft voorgedaan.
   6.   Onverminderd de leden 3, 4 en 5 van dit artikel en artikel 7, lid 1, tweede alinea, kunnen de lidstaten een minimumaccijns op sigaretten heffen.
   Artikel 9
   1.   De lidstaten passen op sigaretten minimumverbruiksbelastingen toe volgens de in dit hoofdstuk vervatte bepalingen.
   2.   Lid 1 is van toepassing op de overeenkomstig dit hoofdstuk op sigaretten geheven belastingen, bestaande uit:

               a)

               een specifieke accijns per eenheid product,

               b)

               een over de maximumkleinhandelsprijs berekende ad-valoremaccijns,

               c)

               een aan de kleinhandelsprijs evenredige btw.

         Artikel 10
   1.   De totale accijns (specifiek recht en ad-valoremaccijns exclusief btw) op sigaretten bedraagt ten minste 57 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van de tot verbruik uitgeslagen sigaretten. Ongeacht de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs bedraagt die accijns niet minder dan 64 EUR per 1 000 sigaretten.
   Lidstaten die een accijns heffen van ten minste 101 EUR per 1 000 sigaretten op basis van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs behoeven niet te voldoen aan het in de eerste alinea bedoelde minimum van 57 %.
   2.   Met ingang van 1 januari 2014 bedraagt de totale accijns ten minste 60 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten. Ongeacht de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs bedraagt die accijns niet minder dan 90 EUR per 1 000 sigaretten.
   Lidstaten die een accijns heffen van ten minste 115 EUR per 1 000 sigaretten op basis van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs behoeven niet te voldoen aan het in de eerste alinea bedoelde minimum van 60 %.
   Aan Bulgarije, Estland, Griekenland, Letland, Litouwen, Hongarije, Polen en Roemenië wordt een overgangsperiode tot en met 31 december 2017 toegestaan om te voldoen aan de voorschriften van de eerste en tweede alinea.
   3.   De lidstaten verhogen geleidelijk de accijns om op de in lid 2 genoemde data aan de in dat lid bedoelde minima te voldoen.
   Artikel 11
   1.   Wanneer de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van sigaretten in een lidstaat verandert, waardoor de totale accijns onder het in de eerste zin van lid 1en in de eerste zin van lid 2 van artikel 10 bepaalde minimum daalt, kan de betrokken lidstaat wachten met het aanpassen van de accijns tot uiterlijk 1 januari van het tweede jaar volgende op het jaar waarin de verandering zich heeft voorgedaan.
   2.   Indien een lidstaat het btw-tarief voor sigaretten verhoogt, kan de totale accijns worden verlaagd met een bedrag dat, uitgedrukt als percentage van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs, gelijk is aan de verhoging van het btw-tarief, eveneens uitgedrukt als percentage van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs, zelfs indien een dergelijke aanpassing tot gevolg heeft dat de totale accijns daalt onder het in de eerste zin van lid 1 en in de eerste zin van lid 2 van artikel 10 bepaalde minimum, uitgedrukt als percentage van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs.
   De lidstaat verhoogt die accijns evenwel opnieuw tot die minima uiterlijk op 1 januari van het tweede jaar volgende op het jaar waarin de accijns werd verlaagd.
   Artikel 12
   1.   Portugal mag op in de ultraperifere gebieden van de Azoren en Madeira verbruikte sigaretten die worden vervaardigd door kleine producenten met een jaarlijkse productie van ten hoogste 500 t elk, een verlaagd tarief toepassen dat ten hoogste 50 % lager mag zijn dan het in artikel 10 bepaalde tarief.
   2.   In afwijking van artikel 10 kan Frankrijk van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2015 een lager accijnstarief blijven toepassen op sigaretten die in de departementen van Corsica tot verbruik worden uitgeslagen voor een jaarlijks quotum van maximaal 1 200 t. Dit verlaagde tarief wordt als volgt vastgesteld:

               a)

               tot en met 31 december 2012: ten minste 44 % van de prijs voor sigaretten uit de in die departementen meest gevraagde prijsklasse;

               b)

               vanaf 1 januari 2013: ten minste 50 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten. Ongeacht de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs bedraagt die accijns niet minder dan 88 EUR per 1 000 sigaretten;

               c)

               vanaf 1 januari 2015: ten minste 57 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen sigaretten. Ongeacht de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs bedraagt die accijns niet minder dan 90 EUR per 1 000 sigaretten.

         HOOFDSTUK 4

      BEPALINGEN DIE VAN TOEPASSING ZIJN OP ANDERE TABAKSFABRIKATEN DAN SIGARETTEN

   Artikel 13
   In iedere lidstaat wordt op de volgende groepen in de Unie vervaardigde of uit derde landen ingevoerde tabaksfabrikaten een minimumaccijns geheven als bepaald in artikel 14:

               a)

               sigaren en cigarillo’s,

               b)

               tabak van fijne snede, bestemd voor het rollen van sigaretten;

               c)

               andere rooktabak.

         Artikel 14
   1.   De lidstaten passen een accijns toe en kunnen daarbij kiezen uit:

               a)

               een ad-valoremaccijns, berekend over de vrij door de in de Unie gevestigde fabrikanten of de importeurs van fabrikaten uit derde landen vastgestelde maximumkleinhandelsprijs van elk product, overeenkomstig artikel 15; of

               b)

               een specifieke accijns, uitgedrukt als bedrag per kilogram of eventueel per aantal stuks voor sigaren en cigarillo’s; of

               c)

               een combinatie van een ad-valorem- en een specifiek deel.

         De lidstaten mogen een minimumaccijnsbedrag vaststellen voor de gevallen waarin de accijns ad valorem of gemengd is.
   2.   De totale accijns (specifiek recht en/of ad-valoremaccijns exclusief btw), uitgedrukt als percentage of als een bedrag per kilogram of per aantallen stuks, moet ten minste gelijk zijn aan de minimumtarieven of -bedragen:
   a)   voor sigaren of cigarillo’s: 5 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 12 EUR per 1 000 stuks of per kilogram;
   b)   voor tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten: 40 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen tabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, of 40 EUR per kilogram;
   c)   voor andere rooktabak: 20 % van de kleinhandelsprijs, inclusief alle belastingen, of 22 EUR per kilogram.
   Met ingang van 1 januari 2013 bedraagt de totale accijns op rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 43 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, of ten minste 47 EUR per kilogram.
   Met ingang van 1 januari 2015 bedraagt de totale accijns op rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 46 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, of ten minste 54 EUR per kilogram.
   Met ingang van 1 januari 2018 bedraagt de totale accijns op rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 48 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, of ten minste 60 EUR per kilogram.
   Met ingang van 1 januari 2020 bedraagt de totale accijns op rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten ten minste 50 % van de gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs van tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, of ten minste 60 EUR per kilogram.
   De gewogen gemiddelde kleinhandelsprijs is gelijk aan de op basis van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen berekende totale waarde van de tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten, gedeeld door de totale hoeveelheid tot verbruik uitgeslagen rooktabak van fijne snede bestemd voor het rollen van sigaretten. Deze prijs wordt uiterlijk op 1 maart van elk jaar bepaald op basis van de gegevens in verband met alle tot verbruik uitgeslagen hoeveelheden van het voorgaande kalenderjaar.
   3.   De in de leden 1 en 2 bepaalde tarieven of bedragen gelden voor alle producten van de betrokken groep tabaksfabrikaten, zonder onderscheid binnen de groep naar kwaliteit, presentatie, oorsprong van de producten, gebruikte grondstoffen, kenmerken van de ondernemingen of enig ander criterium.
   4.   In afwijking van de leden 1 en 2 kan Frankrijk van 1 januari 2010 tot en met 31 december 2015 een lager accijnstarief dan het nationale accijnstarief blijven toepassen op andere tabaksfabrikaten dan sigaretten die in de departementen van Corsica tot verbruik worden uitgeslagen. Dit verlaagde tarief wordt als volgt vastgesteld:
   a)   sigaren en cigarillo’s: ten minste 10 % van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen;
   b)   tabak van fijne snede, bestemd voor het rollen van sigaretten:

               i)

               tot en met 31 december 2012: ten minste 27 % van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen;

               ii)

               vanaf 1 januari 2013: ten minste 30 % van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen;

               iii)

               vanaf 1 januari 2015: ten minste 35 % van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen;

         c)   andere soorten rooktabak: ten minste 22 % van de kleinhandelsprijs inclusief alle belastingen.
   HOOFDSTUK 5

      VASTSTELLING VAN DE MAXIMUMKLEINHANDELSPRIJS VAN TABAKSFABRIKATEN, HEFFING VAN DE ACCIJNS, VRIJSTELLINGEN EN TERUGGAVEN

   Artikel 15
   1.   De fabrikanten of, in voorkomend geval, hun vertegenwoordigers of gemachtigden in de Unie, alsmede de importeurs van fabrikaten uit derde landen stellen vrijelijk de maximumkleinhandelsprijs vast van elk van hun producten voor iedere lidstaat waar deze tot verbruik worden uitgeslagen.
   De bepaling van de eerste alinea mag echter geen beletsel vormen voor de toepassing van de wettelijke regelingen van de lidstaten inzake prijzencontrole of de inachtneming van de vastgestelde prijzen, voor zover deze verenigbaar zijn met de voorschriften van de Unie.
   2.   Ter vereenvoudiging van de accijnsheffing kunnen de lidstaten voor elke groep tabaksfabrikanten een schaal voor de kleinhandelsprijzen vaststellen, mits die schaal voldoende uitgebreid en gedifferentieerd is om de verscheidenheid van de producten uit de Unie metterdaad te dekken.
   Elke schaal geldt voor alle producten van de groep tabaksfabrikaten waarop zij betrekking heeft, zonder onderscheid naar kwaliteit, presentatie, oorsprong van de producten of van de gebruikte grondstoffen, kenmerken van de ondernemingen of enig ander criterium.
   Artikel 16
   1.   Uiterlijk in het eindstadium van de harmonisatie van de accijns wordt de wijze van heffing van de accijns geharmoniseerd. Gedurende de voorgaande etappe wordt de accijns in beginsel geheven door middel van fiscale merktekens. Indien de lidstaten de accijns heffen door middel van fiscale merktekens, zijn zij verplicht deze merktekens verkrijgbaar te stellen voor de fabrikanten en handelaren van de andere lidstaten. Indien zij de accijns op een andere wijze heffen, zien de lidstaten erop toe dat hieruit geen enkele administratieve of technische belemmering voor het handelsverkeer tussen de lidstaat voortvloeit.
   2.   Importeurs in de Unie en fabrikanten van tabaksfabrikaten zijn onderworpen aan de in lid 1 bedoelde regeling inzake de wijze van heffing en betaling van de accijns.
   Artikel 17
   Van de accijns kunnen worden vrijgesteld of teruggaaf van de reeds voldane accijns kan worden verkregen voor:

               a)

               gedenatureerde tabaksfabrikaten die voor industriële of tuinbouwkundige doeleinden worden gebruikt;

               b)

               tabaksfabrikaten die onder overheidstoezicht worden vernietigd;

               c)

               tabaksfabrikaten die uitsluitend zijn bestemd voor wetenschappelijke proefnemingen en voor tests in verband met de kwaliteit van de producten;

               d)

               tabaksfabrikaten die door de producent opnieuw worden be- of verwerkt.

         De lidstaten bepalen voor bovenbedoelde vrijstellingen of teruggaven aan welke voorwaarden en formaliteiten moet worden voldaan.
   HOOFDSTUK 6

      SLOTBEPALINGEN

   Artikel 18
   1.   De Commissie publiceert jaarlijks de waarde van de euro in nationale valuta’s met het oog op de vaststelling van de bedragen van de totale accijns.
   De voor deze omrekening toe te passen wisselkoersen zijn de in het Publicatieblad van de Europese Unie bekendgemaakte koersen van de eerste werkdag van oktober. Zij worden toegepast vanaf 1 januari van het volgende kalenderjaar.
   2.   De lidstaten kunnen bij de in lid 1 bedoelde jaarlijkse aanpassing de geldende bedragen van de accijns onveranderd laten, indien de omrekening van de in euro uitgedrukte bedragen van de accijns een verhoging van de in nationale valuta uitgedrukte accijns geeft van minder dan 5 %, of minder dan 5 EUR indien dit bedrag lager is.
   Artikel 19
   1.   Om de vier jaar legt de Commissie de Raad een verslag en, in voorkomend geval, een voorstel voor over de bij deze richtlijn vastgestelde accijnstarieven en de structuur van de accijns.
   In het verslag van de Commissie wordt rekening gehouden met de goede werking van de interne markt, de werkelijke waarde van de accijnstarieven en de doelstellingen van het Verdrag in het algemeen.
   2.   Het in lid 1 genoemde verslag wordt hoofdzakelijk opgesteld aan de hand van de door de lidstaten verstrekte informatie.
   3.   De Commissie stelt volgens de procedure van artikel 43 van Richtlijn 2008/118/EG van de Raad (5) een lijst van voor het verslag vereiste statistische gegevens vast, met uitsluiting van gegevens over individuele natuurlijke personen of juridische entiteiten. Behalve voor de lidstaten direct beschikbare gegevens bevat de lijst alleen gegevens waarvan het verzamelen en ordenen niet een te zware administratieve last op de lidstaten legt.
   4.   De Commissie publiceert de gegevens niet, noch verspreidt zij deze anderszins indien dit zou leiden tot de onthulling van een commercieel, industrieel of beroepsgeheim.
   Artikel 20
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 21
   De Richtlijnen 92/79/EEG, 92/80/EEG en 95/59/EG, zoals gewijzigd bij de in bijlage I, deel A, genoemde richtlijnen, worden ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.
   Artikel 22
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 2011.
   Artikel 23
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Luxemburg, 21 juni 2011.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         FAZEKAS S.

      (1)  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 8.

      (2)  PB L 316 van 31.10.1992, blz. 10.

      (3)  PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40.

      (4)  Zie bijlage I, deel A.

      (5)  PB L 9 van 14.1.2009, blz. 12.

      BIJLAGE I
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijnen met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan

      (bedoeld in artikel 21)

                  Richtlijn 92/79/EEG van de Raad
                  (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 8)

                  Richtlijn 1999/81/EG van de Raad
                  (PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47)

                  uitsluitend artikel 1

                  Richtlijn 2002/10/EG van de Raad
                  (PB L 46 van 16.2.2002, blz. 26)

                  uitsluitend artikel 1

                  Richtlijn 2003/117/EG van de Raad

                     PB L 333 van 20.12.2003, blz. 49)

                  uitsluitend artikel 1

                  Richtlijn 2010/12/EU van de Raad
                  (PB L 50 van 27.2.2010, blz. 1)

                  uitsluitend artikel 1

                  Richtlijn 92/80/EEG van de Raad
                  (PB L 316 van 31.10.1992, blz. 10)

                  Richtlijn 1999/81/EG van de Raad
                  (PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47)

                  uitsluitend artikel 2

                  Richtlijn 2002/10/EG van de Raad
                  (PB L 46 van 16.2.2002, blz. 26)

                  uitsluitend artikel 2

                  Richtlijn 2003/117/EG van de Raad
                  (PB L 333 van 20.12.2003, blz. 49)

                  uitsluitend artikel 2

                  Richtlijn 2010/12/EU van de Raad
                  (PB L 50 van 27.2.2010, blz. 1)

                  uitsluitend artikel 2

                  Richtlijn 95/59/EG van de Raad
                  (PB L 291 van 6.12.1995, blz. 40)

                  Richtlijn 1999/81/EG van de Raad
                  (PB L 211 van 11.8.1999, blz. 47)

                  uitsluitend artikel 3

                  Richtlijn 2002/10/EG van de Raad
                  (PB L 46 van 16.2.2002, blz. 26)

                  uitsluitend artikel 3

                  Richtlijn 2010/12/EU van de Raad
                  (PB L 50 van 27.2.2010, blz. 1)

                  uitsluitend artikel 3

            DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht en toepassing

      (bedoeld in artikel 21)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Toepassingsdatum

                  92/79/EEG

                  31 december 1992

                  —

                  92/80/EEG

                  31 december 1992

                  —

                  95/59/EG

                  —

                  —

                  1999/81/EG

                  1 januari 1999

                  1 januari 1999

                  2002/10/EG

                  1 juli 2002 (1)

                  —

                  2003/117/EG

                  1 januari 2004

                  —

                  2010/12/EU

                  31 december 2010

                  1 januari 2011

         (1)  In afwijking van de in artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2002/10/EG vastgestelde data:

                  a)

                  wordt de Bondsrepubliek Duitsland gemachtigd de bepalingen om aan artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2002/10/EG te voldoen, uiterlijk op 1 januari 2008 in werking te doen treden;

                  b)

                  worden het Koninkrijk Spanje en de Helleense Republiek gemachtigd de bepalingen om aan artikel 1, lid 1, van Richtlijn 2002/10/EG te voldoen (in verband met artikel 2, lid 1, tweede zin, van Richtlijn 92/79/EEG), uiterlijk op 1 januari 2008 in werking te doen treden.

      BIJLAGE II

         Concordantietabel

                  Richtlijn 92/79/EEG

                  Richtlijn 92/80/EEG

                  Richtlijn 95/59/EG

                  De onderhavige richtlijn

                  —

                  —

                  Artikel 1, leden 1 en 2

                  Artikel 1

                  —

                  —

                  Artikel 1, lid 3

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 1, aanhef

                  Artikel 2, lid 1, aanhef

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 1, onder a) en b)

                  Artikel 2, lid 1, onder a) en b)

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 1, onder c), eerste streepje

                  Artikel 2, lid 1, onder c), i)

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 1, onder c), tweede streepje

                  Artikel 2, lid 1, onder c), ii)

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 1, slot

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 2

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 7, lid 2

                  Artikel 2, lid 2

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 3

                  Artikel 2, lid 3

                  —

                  —

                  Artikel 4, lid 1, eerste alinea

                  Artikel 3, lid 1

                  —

                  —

                  Artikel 4, lid 1, tweede alinea

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 3, lid 2

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1

                  Artikel 4, lid 1

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 2

                  Artikel 4, lid 2

                  —

                  —

                  Artikel 7, lid 1

                  Artikel 4, lid 3

                  —

                  —

                  Artikel 5, aanhef

                  Artikel 5, lid 1, aanhef

                  —

                  —

                  Artikel 5, lid 1

                  Artikel 5, lid 1, onder a)

                  —

                  —

                  Artikel 5, lid 2

                  Artikel 5, lid 1, onder b)

                  —

                  —

                  Artikel 6, eerste alinea

                  Artikel 5, lid 2, eerste alinea

                  —

                  —

                  Artikel 6, tweede alinea

                  Artikel 5, lid 2, tweede alinea

                  —

                  —

                  Artikel 9, lid 1, eerste alinea

                  Artikel 6

                  —

                  —

                  Artikel 8, lid 1

                  Artikel 7, lid 1, eerste alinea

                  —

                  —

                  Artikel 16, lid 6

                  Artikel 7, lid 1, tweede alinea

                  —

                  —

                  Artikel 8, leden 2, 3 en 4

                  Artikel 7, leden 2, 3 en 4

                  —

                  —

                  Artikel 16, leden 1 t/m 5

                  Artikel 8, leden 1 t/m 5

                  —

                  —

                  Artikel 16, lid 7

                  Artikel 8, lid 6

                  Artikel 1

                  —

                  —

                  Artikel 9

                  Artikel 2, leden 1 en 2

                  —

                  —

                  Artikel 10, leden 1 en 2

                  Artikel 2, lid 3

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 2, lid 4

                  —

                  —

                  Artikel 10, lid 3

                  Artikel 2 bis

                  —

                  —

                  Artikel 11

                  Artikel 3, lid 1

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 2

                  —

                  —

                  Artikel 12, lid 1

                  Artikel 3, lid 3

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 4

                  —

                  —

                  Artikel 12, lid 2

                  —

                  Artikel 1

                  —

                  Artikel 13

                  —

                  Artikel 2

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, eerste en tweede alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 1

                  —

                  Artikel 3, lid 1, derde alinea, aanhef

                  —

                  Artikel 14, lid 2, eerste alinea, aanhef

                  —

                  Artikel 3, lid 1, derde alinea, eerste, tweede en derde streepje

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, vierde en vijfde alinea

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, zesde alinea, aanhef

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, zesde alinea, onder a), b) en c)

                  —

                  Artikel 14, lid 2, eerste alinea, onder a), b) en c)

                  —

                  Artikel 3, lid 1, zevende alinea

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, achtste alinea

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 1, negende alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 2, tweede alinea

                  —

                  Artikel 3, lid 1, tiende alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 2, derde alinea

                  —

                  Artikel 3, lid 1, elfde alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 2, vierde alinea

                  —

                  Artikel 3, lid 1, twaalfde alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 2, vijfde alinea

                  —

                  Artikel 3, lid 1, dertiende alinea

                  —

                  Artikel 14, lid 2, zesde alinea

                  —

                  Artikel 3, lid 1, veertiende alinea

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 2

                  —

                  Artikel 14, lid 3

                  —

                  Artikel 3, lid 3

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 3, lid 4

                  —

                  Artikel 14, lid 4

                  —

                  —

                  Artikel 9, lid 1, tweede alinea

                  Artikel 15, lid 1, eerste alinea

                  —

                  —

                  Artikel 9, lid 1, derde alinea

                  Artikel 15, lid 1, tweede alinea

                  —

                  —

                  Artikel 9, lid 2, eerste zin

                  Artikel 15, lid 2, eerste alinea

                  —

                  —

                  Artikel 9, lid 2, tweede zin

                  Artikel 15, lid 2, tweede alinea

                  —

                  —

                  Artikel 10

                  Artikel 16

                  —

                  —

                  Artikel 11

                  Artikel 17

                  —

                  —

                  Artikel 12

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 13

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 14

                  —

                  —

                  —

                  Artikel 15

                  —

                  Artikel 2, lid 5

                  Artikel 5, lid 1

                  —

                  Artikel 18, lid 1

                  Artikel 2, lid 6

                  Artikel 5, lid 2

                  —

                  Artikel 18, lid 2

                  Artikel 4

                  Artikel 4

                  —

                  Artikel 19

                  Artikel 5, lid 1

                  Artikel 6, lid 1

                  —

                  —

                  Artikel 5, lid 2

                  Artikel 6, lid 2

                  Artikel 18

                  Artikel 20

                  —

                  —

                  Artikel 19, lid 1

                  Artikel 21, eerste alinea

                  —

                  —

                  Artikel 19, lid 2

                  Artikel 21, tweede alinea

                  —

                  —

                  Artikel 20

                  Artikel 22

                  Artikel 6

                  Artikel 7

                  Artikel 21

                  Artikel 23

                  —

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  —

                  —

                  Bijlage II

                  —

                  —

                  —

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  —

                  —

                  Bijlage II


Avis juridique important

|

31987L0244

Richtlijn 87/244/EEG van de Commissie van 23 april 1987 tot wijziging in de bijlagen van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, met betrekking tot olaquindox

Publicatieblad Nr. L 110 van 25/04/1987 blz. 0035 - 0035 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 23 blz. 0124  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 23 blz. 0124

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 23 april 1987  tot wijziging in de bijlagen van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding, met betrekking tot olaquindox  (87/244/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/243/EEG van de Commissie (2), en met name op artikel 7,  Overwegende dat, op grond van de beschikking van 8 april 1987 van de president van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen, in zaak 65/87 R, maatregelen moeten worden genomen om te garanderen dat carbadox het statuut van in bijlage II van Richtlijn 70/524/EEG opgenomen toevoegingsmiddel behoudt in afwachting van de beëindiging van de procedure voor de opneming ervan in bijlage I van die richtlijn en het arrest van het Hof van Justitie in deze zaak;  Overwegende dat dezelfde overwegingen gelden voor olaquindox;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In bijlage II van Richtlijn 70/524/EEG wordt in deel J, »Groeibevorderende stoffen", bij nr. 3, Olaquindox, de datum »3. 12. 1986" in de kolom »Duur van de toelating" vervangen door »30. 11. 1987".  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 23 april 1987.  Voor de Commissie  Frans ANDRIESSEN  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 270 van 14. 12. 1970, blz. 1.  (2) Zie blz. 34 van dit Publikatieblad.


title: Richtlijn 2005/44/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 september 2005 betreffende geharmoniseerde River Information Services (RIS) op de binnenwateren in de Gemeenschap

text:
               30.9.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 255/152

      RICHTLIJN 2005/44/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 7 september 2005
   betreffende geharmoniseerde River Information Services (RIS) op de binnenwateren in de Gemeenschap
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 71,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Na raadpleging van het Comité van de Regio's,
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het gebruik van informatie- en communicatietechnologieën op de binnenwateren draagt bij tot een aanzienlijke verbetering van de veiligheid en doeltreffendheid van het vervoer over de binnenwateren.

               (2)

               In sommige lidstaten worden al nationale toepassingen van informatiediensten gebruikt op diverse binnenwateren. Om te garanderen dat de navigatieondersteuning en informatiesystemen op de binnenwateren van de Gemeenschap geharmoniseerd, interoperabel en vrij toegankelijk zijn, moeten gemeenschappelijke richtsnoeren en technische specificaties worden ingevoerd.

               (3)

               Om veiligheidsredenen en in het belang van een pan-Europese harmonisatie moet de inhoud van dergelijke gemeenschappelijke richtsnoeren en technische specificaties gebaseerd zijn op de werkzaamheden op dit gebied van relevante internationale organisaties, zoals de Internationale Scheepvaartorganisatie (PIANC), de Centrale Commissie voor de Rijnvaart (CCNR) en de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (UNECE).

               (4)

               „River Information Services” (RIS) moeten interoperabele systemen zijn, die op open en openbare normen berusten, en op een niet-discriminerende wijze toegankelijk zijn voor alle systeemaanbieders en -gebruikers.

               (5)

               Deze richtsnoeren en technische specificaties hoeven niet verplicht te zijn op de nationale bevaarbare binnenwateren van een lidstaat die niet verbonden zijn met het bevaarbare waterwegennet van een andere lidstaat. Het strekt echter tot aanbeveling RIS, zoals gedefinieerd in deze richtlijn, ook op deze binnenwateren toe te passen en de bestaande systemen interoperabel te maken met RIS.

               (6)

               De ontwikkeling van RIS heeft onder andere tot doel de veiligheid, doeltreffendheid en milieuvriendelijkheid van de binnenvaart te verbeteren. Dit kan worden verwezenlijkt door verkeers- en vervoersmanagement, bescherming van het milieu en de infrastructuur en door het handhaven van specifieke regels.

               (7)

               De RIS-richtsnoeren moeten minstens betrekking hebben op de informatiediensten die de lidstaten moeten verlenen.

               (8)

               Het vastleggen van technische specificaties moeten onder meer betrekking hebben op systemen zoals elektronische navigatiekaarten, elektronische scheepsrapportering, met inbegrip van een uniform Europees scheepsnummer, berichten aan de scheepvaart en tracking en tracing van schepen. Een comité moet de technische verenigbaarheid verzekeren van de voor het gebruik van RIS noodzakelijke apparatuur.

               (9)

               Het is de verantwoordelijkheid van de lidstaten om, in samenwerking met de Europese Gemeenschap de gebruikers aan te moedigen de voorschriften inzake procedures en apparatuur na te leven, rekening houdend met het karakter van de kleine en middelgrote ondernemingen in de binnenvaart.

               (10)

               De invoering van RIS brengt verwerking van persoonsgegevens met zich mee. Deze verwerking moet plaatsvinden overeenkomstig de regels van de Gemeenschap, zoals vastgesteld in, onder meer, Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (3) en Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (4). De invoering van RIS mag niet leiden tot een ongecontroleerde verwerking van economisch gevoelige gegevens van marktoperatoren.

               (11)

               Wanneer voor RIS een nauwkeurige plaatsbepaling vereist is, moet het gebruik van technologieën voor plaatsbepaling per satelliet worden aanbevolen. Deze technologieën moeten waar mogelijk, overeenkomstig de geldende besluiten op dit gebied, interoperabel met andere relevante systemen zijn en daarmee worden geïntegreerd.

               (12)

               Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de invoering van geharmoniseerde RIS in de Gemeenschap, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt en derhalve, wegens haar Europese dimensie beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (13)

               De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (5).

               (14)

               Overeenkomstig paragraaf 34 van het Interinstitutioneel Akkoord over beter wetgeven (6), worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die voorzover mogelijk het verband tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen weergeven, en deze openbaar te maken,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp
   1.   Bij deze richtlijn wordt een kader vastgesteld voor de invoering en het gebruik van geharmoniseerde River Information Services (RIS) in de Gemeenschap, dat tot doel heeft het vervoer over de binnenwateren te ondersteunen door de veiligheid, beveiliging, doeltreffendheid en milieuvriendelijkheid van deze vervoerswijze te verbeteren en de koppeling met andere vervoerswijzen te vergemakkelijken.
   2.   Bij deze richtlijn wordt een kader vastgesteld voor de vaststelling en verdere ontwikkeling van technische vereisten, specificaties en voorwaarden voor geharmoniseerde, interoperabele en vrij toegankelijke RIS op de binnenwateren in de Gemeenschap. Deze technische richtsnoeren, specificaties en voorwaarden worden vastgesteld en verder ontwikkeld door de Commissie, bijgestaan door het comité als bedoeld in artikel 11. De Commissie houdt in dit verband op passende wijze rekening met de maatregelen die ontwikkeld zijn door de op dit gebied relevante internationale organisaties, zoals de PIANC, de CCNR en de UNECE. De samenhang met de verkeersbeheersdiensten van andere vervoerswijzen, in het bijzonder met het maritieme verkeersbeheer en de informatiediensten van maritiem scheepsverkeer, wordt gegarandeerd.
   Artikel 2
   Toepassingsgebied
   1.   Deze richtlijn is van toepassing op de invoering en het gebruik van RIS op alle binnenwateren van de lidstaten die tot klasse IV of hoger behoren en die via een vaarweg van klasse IV of hoger verbonden zijn met een vaarweg van klasse IV of hoger van een andere lidstaat, met inbegrip van de havens op zulke waterwegen waarnaar wordt verwezen in Beschikking nr. 1346/2001/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 tot wijziging van Beschikking nr. 1692/96/EG ten aanzien van zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals alsmede ten aanzien van project nr. 8 in bijlage III (7). Voor deze richtlijn geldt de classificatie van Europese binnenwateren die is vastgesteld in resolutie nr. 30 van 12 november 1992 van de UNECE.
   2.   Een lidstaat mag deze richtlijn toepassen op niet in het eerste lid genoemde binnenwateren en binnenhavens.
   Artikel 3
   Definities
   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               a)

               River Information Services (RIS): de geharmoniseerde informatiediensten ter ondersteuning van het verkeers- en vervoersmanagement voor de binnenvaart, inclusief technisch haalbare koppelingen met andere vervoerswijzen. RIS hebben geen betrekking op interne commerciële activiteiten tussen een of meer betrokken bedrijven, maar kunnen wel aan commerciële activiteiten worden gekoppeld. RIS omvat diensten als vaarweginformatie, verkeersinformatie, verkeersbeheer, ondersteuning van calamiteitenbestrijding, informatie voor vervoersmanagement, statistieken en douanediensten en waterwegheffingen en havengelden;

               b)

               vaarweginformatie: geografische, hydrologische en administratieve informatie over de waterweg (vaarweg). Vaarweginformatie is informatie in één richting: van de wal naar het schip of van de wal naar kantoor;

               c)

               tactische verkeersinformatie: informatie waarop onmiddellijke navigatiebeslissingen in de actuele verkeerssituatie en de nabije geografische omgeving zijn gebaseerd;

               d)

               strategische verkeersinformatie: informatie waarop de RIS-gebruikers hun middellange- en langetermijnbeslissingen baseren;

               e)

               RIS-toepassing: het verlenen van River Information Services via specifieke systemen;

               f)

               RIS-centrum: de plaats waar de diensten worden beheerd door de operatoren;

               g)

               RIS-gebruikers: alle verschillende gebruikersgroepen, waaronder schippers, RIS-operatoren, sluis- en/of brugwachters, waterwegautoriteiten, haven- en terminalexploitanten, operatoren van calamiteitencentra van nooddiensten, vlootbeheerders, scheepsagenten, verladers en tussenpersonen op het gebied van vervoer;

               h)

               interoperabiliteit: zodanige harmonisatie van diensten, inhoud van gegevens, formaten voor gegevensuitwisseling en frequenties, zodat RIS-gebruikers in heel Europa toegang kunnen krijgen tot dezelfde diensten en informatie.

         Artikel 4
   Toepassing van RIS
   1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om RIS toe te passen op de binnenwateren, die onder het toepassingsgebied van artikel 2 vallen.
   2.   De lidstaten moeten RIS zodanig ontwikkelen dat de RIS-toepassing doeltreffend, uitbreidbaar en interoperabel is, zodat ze aan andere RIS-toepassingen en eventueel aan systemen voor andere vervoerswijzen kan worden gekoppeld. Het moet ook mogelijk zijn de toepassing aan vervoerbeheerssystemen en commerciële activiteiten te koppelen.
   3.   Voor het opzetten van RIS moeten de lidstaten:

               a)

               alle relevante gegevens over de binnenvaart en reisplanning op de binnenwateren minstens in een toegankelijk elektronisch formaat ter beschikking stellen van de RIS-gebruikers;

               b)

               verzekeren dat voor al hun binnenwateren die overeenkomstig de classificering van Europese binnenwateren tot klasse Va of hoger behoren, naast de onder a) vermelde gegevens ook elektronische navigatiekaarten geschikt voor navigatiedoeleinden beschikbaar zijn voor de RIS-gebruikers;

               c)

               de bevoegde instanties in staat stellen om elektronische scheepsrapporten over de vereiste gegevens betreffende schepen te ontvangen, voorzover scheepsrapportering krachtens de nationale of internationale regelgeving vereist is. In het geval van grensoverschrijdend vervoer wordt deze informatie doorgestuurd naar de bevoegde instanties van de naburige lidstaat. De verzending van deze data moet zijn afgerond alvorens de schepen de grens bereiken;

               d)

               verzekeren dat de berichten aan de scheepvaart, met inbegrip van meldingen van de waterstand (of maximaal toegestane diepgang) en van ijsvorming op hun binnenwateren, doorgeven in gestandaardiseerde, gecodeerde en downloadbare berichten. Het gestandaardiseerde bericht moet ten minste de informatie bevatten die nodig is om veilige navigatie mogelijk te maken. De berichten aan de scheepvaart moeten minstens in een toegankelijk elektronisch formaat worden meegedeeld.

         Aan de in dit lid vermelde verplichtingen moet overeenkomstig de specificaties van de bijlagen I en II worden voldaan.
   4.   De bevoegde autoriteiten van de lidstaten richten RIS-centra op, op basis van regionale behoeften.
   5.   Bij het gebruik van Automatische Identificatiesystemen (AIS) geldt de Regionale Regeling betreffende de radiotelefoondienst op binnenwateren, die op 6 april 2000 in Basel is afgesloten in het kader van de radioreglementen van de Internationale Telecommunicatie-unie (ITU).
   6.   De lidstaten stimuleren, zo nodig in samenwerking met de Europese Unie de schippers, de exploitanten, reders of eigenaren van de schepen die op hun binnenwateren varen, de verschepers of eigenaren van de vracht die aan boord van die schepen wordt vervoerd om volledig gebruik te maken van de in deze richtlijn beschikbaar gestelde diensten.
   7.   De Commissie neemt passende maatregelen om de interoperabiliteit, de betrouwbaarheid en de veiligheid van RIS te controleren.
   Artikel 5
   Technische richtsnoeren en specificaties
   1.   Om RIS te ondersteunen en, overeenkomstig artikel 4, lid 2, de interoperabiliteit van deze diensten te garanderen, stelt de Commissie overeenkomstig lid 2 technische richtsnoeren vast voor de planning, de toepassing en het operationele gebruik van de diensten (RIS-richtsnoeren). Zij stelt ook technische specificaties op de volgende gebieden vast:

               a)

               Electronic Chart Display and Information System for Inland Navigation (Inland ECDIS);

               b)

               elektronische scheepsrapportering;

               c)

               berichten aan de scheepvaart;

               d)

               tracking- en tracingsystemen;

               e)

               compatibiliteit van de voor het gebruik van RIS noodzakelijke apparatuur.

         Deze richtsnoeren en specificaties worden gebaseerd op de technische beginselen van bijlage II en houden rekening met de werkzaamheden van op dit gebied relevante internationale organisaties.
   2.   De in lid 1 vermelde technische richtsnoeren en specificaties worden door de Commissie vastgesteld en, indien nodig, gewijzigd volgens de procedure van artikel 11, lid 3, overeenkomstig het volgende tijdschema:

               a)

               de RIS-richtsnoeren: uiterlijk 20 juni 2006;

               b)

               de technische specificaties voor Inland ECDIS, de elektronische scheepsrapportering en de berichten aan de scheepvaart: uiterlijk 20 oktober 2006;

               c)

               de technische specificaties voor de tracking- en tracingsystemen: uiterlijk 20 december 2006.

         3.   De RIS-richtsnoeren en -specificaties worden gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 6
   Plaatsbepaling per satelliet
   Wanneer voor RIS een nauwkeurige plaatsbepaling vereist is, wordt het gebruik van technologieën voor plaatsbepaling per satelliet aanbevolen.
   Artikel 7
   Typegoedkeuring van RIS-apparatuur
   1.   Voorzover dit nodig is met het oog op de veiligheid van de scheepvaart en indien de relevante technische specificaties dit voorschrijven, krijgt de RIS-apparatuur voor terminals en netwerken en de softwaretoepassingen die met die specificaties overeenstemmen een typegoedkeuring voordat deze op de binnenwateren mogen worden gebruikt.
   2.   De lidstaten moeten de nationale instanties die bevoegd zijn voor de typegoedkeuring aanmelden bij de Commissie. De Commissie bezorgt deze informatie aan de andere lidstaten.
   3.   De typegoedkeuringen die door de erkende instanties van de andere lidstaten als bedoeld in lid 2 worden uitgereikt, worden door alle lidstaten erkend.
   Artikel 8
   Bevoegde instanties
   De lidstaten wijzen bevoegde instanties aan voor de RIS-toepassingen en voor de internationale uitwisseling van gegevens. Deze instanties moeten bij de Commissie worden aangemeld.
   Artikel 9
   Regels inzake privacy, veiligheid en het hergebruik van informatie
   1.   De lidstaten zien erop toe dat de verwerking van persoonsgegevens die gepaard gaat met het gebruik van RIS, plaatsvindt overeenkomstig de regels van de Gemeenschap ter bescherming van de individuele vrijheden en grondrechten, zoals onder meer vastgelegd in Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG.
   2.   De lidstaten voorzien in veiligheidsmaatregelen en in hun toepassing om de RIS-berichten en -archieven te beschermen tegen ongewenste gebeurtenissen of misbruik, met inbegrip van illegale toegang en wijziging of verlies van de gegevens.
   3.   Richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november 2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie (8) is van toepassing.
   Artikel 10
   Wijzigingsprocedure
   De bijlagen I en II kunnen overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 3, worden gewijzigd naar aanleiding van de ervaring die is opgedaan met de toepassing van deze richtlijn en kunnen worden aangepast aan de technische vooruitgang.
   Artikel 11
   Comitéprocedure
   1.   De Commissie wordt bijgestaan door het comité opgericht krachtens artikel 7 van Richtlijn 91/672/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake de wederzijdse erkenning van de nationale vaarbewijzen voor het besturen van schepen in het goederen- en personenvervoer over de binnenwateren (9).
   2.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 3 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   3.   Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
   4.   De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.
   5.   De Commissie raadpleegt regelmatig vertegenwoordigers van de sector.
   Artikel 12
   Omzetting
   1.   De lidstaten met binnenwateren die onder het toepassingsgebied van artikel 2 vallen, doen de nodige wettelijke, regelgevende en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk in 20 oktober 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van de tekst van deze bepalingen.
   Wanneer de lidstaten deze maatregelen aannemen, wordt in die maatregelen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de maatregelen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om uiterlijk 30 maanden na de inwerkingtreding van de in artikel 5 vermelde relevante technische richtsnoeren en specificaties aan de voorschriften van artikel 4 te voldoen. De technische richtsnoeren en specificaties treden in werking op de dag volgende op die van hun publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   3.   Op verzoek van een lidstaat kan de Commissie overeenkomstig de procedure van artikel 11, lid 2, de in lid 2 vermelde termijn voor de toepassing van een of meer voorschriften van artikel 4 verlengen met betrekking tot binnenwateren die binnen het toepassingsgebied van artikel 2 vallen, voorzover de verkeersdichtheid op deze waterwegen laag is, of met betrekking tot binnenwateren waarvoor de kosten van een dergelijke toepassing niet in verhouding staan tot de voordelen. Deze termijn kan door middel van een eenvoudig besluit van de Commissie worden verlengd en de verlenging kan worden herhaald. In de motivering die de lidstaat samen met zijn verzoek moet indienen, moet worden verwezen naar de lage verkeersdichtheid en naar de economische omstandigheden op de desbetreffende waterweg. Tot het moment waarop de Commissie een besluit neemt, mag de lidstaat die verlenging heeft aangevraagd, zijn operaties voortzetten alsof de verlenging zou zijn goedgekeurd.
   4.   De lidstaten delen de Commissie de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   5.   De lidstaten zijn elkaar bij de toepassing van deze richtlijn zo nodig wederzijds behulpzaam.
   6.   De Commissie ziet toe op de invoering van RIS in de Gemeenschap en legt het Europees Parlement en de Raad uiterlijk in 20 oktober 2008 een verslag terzake voor.
   Artikel 13
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 14
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten met binnenwateren die onder het toepassingsgebied van artikel 2 vallen.

      Gedaan te Straatsburg, 7 september 2005.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         C. CLARKE

      (1)  PB C 157 van 28.6.2005, blz. 56.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 23 februari 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Besluit van de Raad van 27 juni 2005.

      (3)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (4)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.

      (5)  PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (7)  PB L 185 van 6.7.2001, blz. 1.

      (8)  PB L 345 van 31.12.2003, blz. 90.

      (9)  PB L 373 van 31.12.1991, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad.

      BIJLAGE I
      MINIMUMVEREISTEN VOOR DE GEGEVENS
      Zoals aangegeven in artikel 4, lid 3, onder a), worden met name de volgende gegevens verstrekt:

                  —

                  as van de waterweg, met kilometeraanduiding,

                  —

                  beperkingen met betrekking tot de lengte, breedte, diepgang en hoogte boven de waterlijn van schepen en konvooien,

                  —

                  bedieningstijd van sluizen, bruggen en andere structuren die de binnenvaart belemmeren,

                  —

                  plaats van havens en overslaginstallaties,

                  —

                  referentiegegevens voor waterstanden met betrekking tot de binnenvaart.

      BIJLAGE II
      BEGINSELEN VOOR DE RIS-RICHTSNOEREN EN TECHNISCHE SPECIFICATIES
      1.   RIS-richtsnoeren
      Bij het opstellen van de in artikel 5 vermelde RIS-richtsnoeren moeten de volgende beginselen in acht worden genomen:

                  a)

                  de technische vereisten voor de planning, de toepassing en het gebruik van de diensten en aanverwante systemen moeten worden aangegeven;

                  b)

                  de architectuur en organisatie van RIS;

                  c)

                  met het oog op de individuele diensten en de stapsgewijze ontwikkeling van RIS, moeten schepen worden aangemoedigd om deel te nemen aan RIS.

            2.   Inland ECDIS
      Bij het opstellen van de in artikel 5 vermelde technische specificaties voor een Electronic Chart Display and Information System (Inland ECDIS) moeten de volgende beginselen in acht worden genomen:

                  a)

                  Inland ECDIS moet compatibel zijn met maritieme ECDIS om het verkeer van binnenschepen in gemengde verkeerszones als riviermondingen en het zee-binnenwaterverkeer te vergemakkelijken;

                  b)

                  er moeten minimumvoorschriften met betrekking tot Inland ECDIS-apparatuur en de inhoud van elektronische navigatiekaarten worden vastgesteld om de veiligheid van de binnenvaart te bevorderen, met name met betrekking tot:

                              —

                              een hoog niveau van betrouwbaarheid en beschikbaarheid van de gebruikte Inland ECDIS-apparatuur;

                              —

                              de mate waarin de Inland ECDIS-apparatuur bestand is tegen de omstandigheden die aan boord van een schip heersen, zonder dat de kwaliteit of de betrouwbaarheid achteruitgaat,

                              —

                              het opnemen in de elektronische navigatiekaarten van diverse soorten geografische objecten (bv. vaarweggrenzen, walconstructies, bakens) die bijdragen tot de veiligheid,

                              —

                              de controle van de elektronische kaart aan de hand van radarbeeld-overlay, wanneer het schip op basis van deze kaart wordt bestuurd;

                  c)

                  het opnemen van informatie over de diepte van de vaarweg in de elektronische navigatiekaart en het weergeven tot een vooraf bepaald of werkelijk waterpeil;

                  d)

                  het opnemen van aanvullende informatie (bv. van andere partijen dan de bevoegde instanties) in de elektronische navigatiekaart en het weergeven van deze informatie op de Inland ECDIS, zonder dat dit ten koste gaat van de informatie die nodig is om de veiligheid van de navigatie te garanderen;

                  e)

                  de beschikbaarheid van elektronische navigatiekaarten voor RIS-gebruikers;

                  f)

                  het beschikbaar stellen van de gegevens van elektronische navigatiekaarten aan alle fabrikanten van toepassingen, indien passend en tegen een redelijke, aan de kosten gerelateerde prijs.

            3.   Elektronische scheepsrapportering
      Bij het opstellen van de technische specificaties voor elektronische scheepsrapportering in de binnenvaart, overeenkomstig artikel 5, moeten de volgende beginselen in acht worden genomen:

                  a)

                  de elektronische uitwisseling van gegevens tussen de bevoegde instanties van de lidstaten, de deelnemers aan binnenvaart, de zeevaart en het multimodaal vervoer, voorzover de binnenvaart er deel van uitmaakt, moet worden vergemakkelijkt;

                  b)

                  om informatie over het vervoer door te sturen van het schip naar de bevoegde instantie, van de bevoegde instantie naar het schip en van bevoegde instantie naar bevoegde instantie moet gebruik worden gemaakt van gestandaardiseerde berichten, die compatibel moeten zijn met de berichten die in de zeevaart worden gebruikt;

                  c)

                  er dienen internationaal aanvaarde codelijsten en classificaties te worden gebruikt, eventueel met aanvullende informatie om tegemoet te komen aan specifieke behoeften van de binnenvaart;

                  d)

                  er dient een uniek Europees scheepsidentificatienummer te worden gebruikt.

            4.   Berichten aan de scheepvaart
      Bij het opstellen van de technische specificaties voor berichten aan de scheepvaart, overeenkomstig artikel 5, met name wat vaarweginformatie, verkeersinformatie, verkeersbeheer en reisplanning betreft, moeten de volgende beginselen in acht worden genomen:

                  a)

                  de gestandaardiseerde gegevensstructuur moet gebruikmaken van vooraf gedefinieerde tekstmodules die in grote mate gecodeerd zijn, zodat de belangrijkste inhoud automatisch in andere talen kan worden vertaald en de berichten aan de scheepvaart gemakkelijk in reisplanningssystemen kunnen worden geïntegreerd;

                  b)

                  de gestandaardiseerde gegevensstructuur moet compatibel zijn met de gegevensstructuur van Inland ECDIS, om de integratie van de berichten aan de scheepvaart in Inland ECDIS te vergemakkelijken.

            5.   Tracking- en tracingsystemen van schepen
      Bij het opstellen van de technische specificaties voor tracking- en tracingssystemen van schepen, overeenkomstig artikel 5, moeten de volgende beginselen in acht worden genomen:

                  a)

                  er dient te worden nagegaan welke vereisten tracking- en tracingssystemen van schepen stellen aan systemen en er moeten standaardberichten en -procedures worden vastgesteld, zodat deze automatisch kunnen worden doorgegeven;

                  b)

                  er moet een onderscheid worden gemaakt tussen systemen die aan de vereisten van tactische verkeersinformatie voldoen en systemen die aan de vereisten van strategische verkeersinformatie voldoen, zowel wat de nauwkeurigheid van de plaatsbepaling als de vereiste bijwerkingssnelheid betreft;

                  c)

                  de relevante technische tracking- en tracingssystemen van schepen, zoals inland-AIS (automatisch identificatiesysteem), moeten worden omschreven;

                  d)

                  de verenigbaarheid van de dataformaten met het AIS-systeem voor de zeevaart.