title: Richtlijn 2013/22/EU van de Raad van 13 mei 2013 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vervoersbeleid in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië

text:
               10.6.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 158/356

         RICHTLIJN 2013/22/EU VAN DE RAAD
   van 13 mei 2013
   tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van het vervoersbeleid in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië, en met name artikel 3, lid 4,
   Gezien de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië, en met name artikel 50,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Artikel 50 van de Akte van toetreding van Kroatië bepaalt dat, indien besluiten van de instellingen van vóór de toetreding in verband met de toetreding moeten worden aangepast, en in deze akte of in de bijlagen daarbij niet in de noodzakelijke aanpassingen is voorzien, de Raad, met gekwalificeerde meerderheid, op voorstel van de Commissie, daartoe de nodige besluiten vaststelt, indien het oorspronkelijke besluit niet door de Commissie is vastgesteld.

               (2)

               In de Slotakte van de conferentie die het Verdrag betreffende de toetredingvan Kroatië heeft opgesteld en aangenomen, wordt aangegeven dat de hoge verdragsluitende partijen een politiek akkoord hebben bereikt over de ingevolge de toetreding vereiste aanpassingen van de besluiten van de instellingen, en wordt de Raad en de Commissie verzocht om deze aanpassingen vóór de toetreding aan te nemen, waar nodig aangevuld en bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkeling van het recht van de Unie.

               (3)

               De Richtlijnen 91/672/EEG (1), 92/106/EEG (2), 1999/37/EG (3), 1999/62/EG (4), 2003/59/EG (5), 2006/87/EG (6) en 2006/126/EG (7) moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Richtlijnen 91/672/EEG, 92/106/EEG, 1999/37/EG, 1999/62/EG, 2003/59/EG, 2006/87/EG en 2006/126/EG worden gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op de datum van de toetreding van Kroatië tot de Unie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Deze bepalingen treden in werking met ingang van de datum van toetreding van Kroatië tot de Unie.
   Wanneer de lidstaten die maatregelen vaststellen, wordt in die maatregelen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking onder voorbehoud en op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië.
   Artikel 4
   Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 mei 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. COVENEY

      (1)  Richtlijn 91/672/EEG van de Raad van 16 december 1991 inzake de wederzijdse erkenning van de nationale vaarbewijzen voor het besturen van schepen in het goederen- en personenvervoer over de binnenwateren (PB L 373 van 31.12.1991, blz. 29).

      (2)  Richtlijn 92/106/EEG van de Raad van 7 december 1992 houdende vaststelling van gemeenschappelijke voorschriften voor bepaalde vormen van gecombineerd vervoer van goederen tussen lidstaten (PB L 368 van 17.12.1992, blz. 38).

      (3)  Richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (PB L 138 van 1.6.1999, blz. 57).

      (4)  Richtlijn 1999/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1999 betreffende het in rekening brengen van het gebruik van bepaalde infrastructuurvoorzieningen aan zware vrachtvoertuigen (PB L 187 van 20.7.1999, blz. 42).

      (5)  Richtlĳn 2003/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 juli 2003 betreffende de vakbekwaamheid en de opleiding en nascholing van bestuurders van bepaalde voor goederen- en personenvervoer over de weg bestemde voertuigen (PB L 226 van 10.9.2003, blz. 4).

      (6)  Richtlijn 2006/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 tot vaststelling van de technische voorschriften voor binnenschepen (PB L 389 van 30.12.2006, blz. 1).

      (7)  Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PB L 403 van 30.12.2006, blz. 18).

      BIJLAGE
      DEEL A

         VERVOER OVER DE WEG

                  1)

                  In artikel 6, lid 3, van Richtlijn 92/106/EEG wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                              „—

                              Kroatië:
                              godišnja naknada za uporabu javnih cesta koja se plaća pri registraciji motornih i priključnih vozila;”.

                  2)

                  Richtlijn 1999/37/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          in punt II.4, tweede streepje, wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                                      „HR

                                                      :

                                                      Kroatië”;

                                          ii)

                                          in punt III.1.A. onder b), wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                                      „HR

                                                      :

                                                      Kroatië”;

                              b)

                              bijlage II wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          in punt II.4, tweede streepje, wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                                      „HR

                                                      :

                                                      Kroatië”;

                                          ii)

                                          in punt III.1.A. onder b), wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                                      „HR

                                                      :

                                                      Kroatië”.

                  3)

                  In artikel 3, lid 1, van Richtlijn 1999/62/EG wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                              „—

                                 Kroatië:
                              godišnja naknada za uporabu javnih cesta koja se plaća pri registraciji motornih i priključnih vozila,”.

                  4)

                  Bijlage II, punt 2, van Richtlijn 2003/59/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              in punt c) wordt, onder de woorden „Bladzijde 1 bevat”, het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                          „HR

                                          :

                                          Kroatië”;

                              b)

                              in punt e) wordt, onder de woorden „Bladzijde 1 bevat”, het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst „cárta cáilíochta tiomána”:
                              „kvalifikacijska kartica vozača”;

                              c)

                              in punt b) wordt, onder de woorden „Bladzijde 2 bevat”, de tweede alinea vervangen door:
                              „Indien een lidstaat deze vermeldingen in een andere nationale taal dan een van de volgende talen: het Bulgaars, het Deens, het Duits, het Engels, het Ests, het Fins, het Frans, het Grieks, het Hongaars, het Italiaans, het Kroatisch, het Lets, het Litouws, het Maltees, het Nederlands, het Pools, het Portugees, het Roemeens, het Sloveens, het Slowaaks, het Spaans, het Tsjechisch, het Zweeds wenst te stellen, moet hij het rijbewijs opstellen in twee talen waaronder één van de bovengenoemde talen, onverminderd de overige bepalingen van deze bijlage.”.

                  5)

                  Bijlage I, punt 3, van Richtlijn 2006/126/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              in punt c) wordt, onder de woorden „Bladzijde 1 bevat”, het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Frankrijk:

                                          „HR

                                          :

                                          Kroatië”;

                              b)

                              in punt e) wordt, onder de woorden „Bladzijde 1 bevat”, het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst „Ceadúas Tiomána”:
                              „Vozačka dozvola”;

                              c)

                              in punt b) wordt, onder de woorden „Bladzijde 2 bevat”, de tweede alinea vervangen door:
                              „Indien een lidstaat deze vermeldingen in een andere nationale taal dan een van de volgende talen: het Bulgaars, het Deens, het Duits, het Engels, het Ests, het Fins, het Frans, het Grieks, het Hongaars, het Italiaans, het Kroatisch, het Lets, het Litouws, het Maltees, het Nederlands, het Pools, het Portugees, het Roemeens, het Sloveens, het Slowaaks, het Spaans, het Tsjechisch, het Zweeds wenst te stellen, moet hij het rijbewijs opstellen in twee talen waaronder één van de bovengenoemde talen, onverminderd de overige bepalingen van deze bijlage.”.

            DEEL B

         VERVOER OVER DE BINNENWATEREN

                  1)

                  In bijlage I bij Richtlijn 91/672/EEG wordt onder „GROEP B” het volgende toegevoegd:
                  „Republiek Kroatië:

                              —

                              Svjedodžba o stručnoj osposobljenosti/Befähigungszeugnis
                              Zapovjednik — vrsta A/Schiffsführer — Klasse A
                              (bewijs van beroepsbekwaamheid — Schipper type A)

                              —

                              Svjedodžba o stručnoj osposobljenosti/Befähigungszeugnis
                              Zapovjednik — vrsta B/Schiffsführer — Klasse B
                              (bewijs van beroepsbekwaamheid — Schipper type B)
                              (overeenkomstig het decreet inzake beroepstitels en -kwalificaties van schippers, Staatsblad nr. 73/09)”.

                  2)

                  Richtlijn 2006/87/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              bijlage I wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          in hoofdstuk 2, zone 3, wordt het volgende ingevoegd na de tekst voor de Franse Republiek:
                                          „Republiek Kroatië
                                          Donau: van rkm 1 295 + 500 tot rkm 1 433
                                          Drava: van rkm 0 tot rkm 198 + 600
                                          Sava: van rkm 211 tot rkm 594
                                          Kupa: van rkm 0 tot rkm 5 + 900
                                          Una: van rkm 0 tot rkm 15”;

                                          ii)

                                          in hoofdstuk 3, zone 4, wordt het volgende ingevoegd na de tekst voor de Franse Republiek:
                                          „Republiek Kroatië
                                          Alle overige waterwegen, niet genoemd onder zone 3”;

                              b)

                              in bijlage II, aanhangsel VI, deel IV, wordt het volgende ingevoegd in de lijst onder punt 1, afdeling 1, na de tekst voor Ierland:
                              „25 voor Kroatië”;

                              c)

                              bijlage IX wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          in deel I, artikel 7, lid 2, wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Ierland:
                                          „25= Kroatië”;

                                          ii)

                                          in deel II, artikel 1.06, lid 2, wordt het volgende ingevoegd in de lijst na de tekst voor Ierland:
                                          „25= Kroatië”;

                                          iii)

                                          deel V wordt als volgt gewijzigd:

                                                      —

                                                      de tabel onder punt 1 wordt vervangen door:

                                                                     „Land

                                                                     Naam

                                                                     Adres

                                                                     Telefoonnummer

                                                                     E-mailadres

                                                                     België

                                                                     Bulgarije

                                                                     Denemarken

                                                                     Duitsland

                                                                     Estland

                                                                     Finland

                                                                     Frankrijk

                                                                     Griekenland

                                                                     Italië

                                                                     Ierland

                                                                     Kroatië

                                                                     Letland

                                                                     Litouwen

                                                                     Luxemburg

                                                                     Malta

                                                                     Nederland

                                                                     Oostenrijk

                                                                     Polen

                                                                     Portugal

                                                                     Roemenië

                                                                     Zweden

                                                                     Zwitzerland

                                                                     Spanje

                                                                     Slowakije

                                                                     Slovenië

                                                                     Tsjechië

                                                                     Hongarije

                                                                     Verenigd Koninkrijk

                                                                     Cyprus

                                                                     Indien er geen opgave wordt gedaan van een autoriteit werd er door het betrokken land geen autoriteit aangewezen.”;

                                                      —

                                                      in punt 4 wordt het volgende ingevoegd na de tekst voor Ierland:

                                                         „Kroatië

                                                                     Artikel nr.

                                                                     Naam

                                                                     Adres

                                                                     Telefoonnummer

                                                                     E-mailadres

                                                                     Indien er geen opgave wordt gedaan van een goedgekeurd bedrijf wordt er in dit land geen goedkeuring verleend aan bedrijven.”.


Avis juridique important

|

31989L0516

Richtlijn 89/516/EEG van de Commissie van 1 augustus 1989 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 76/758/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende markeringslichten, breedtelichten, achterlichten en stoplichten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 265 van 12/09/1989 blz. 0001 - 0014 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0063  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0063

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE van 1 augustus 1989 tot aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 76/758/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende markeringslichten, breedtelichten,  achterlichten en stoplichten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 89/516/EEG ) DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn  87/403/EEG ( 2 ), en met name op artikel 11,  Gelet op Richtlijn 76/758/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende markeringslichten, breedtelichten, achterlichten en stoplichten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ),  laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/354/EEG ( 4 ), en met name op artikel 10,  Overwegende dat het, dank zij de opgedane ervaring, thans mogelijk is het EEG-goedkeuringsmerk voor deze lichten te vereenvoudigen, indien zij zijn gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd met andere lichten, en, gezien de technische vooruitgang die  ondertussen is geboekt, bepaalde voorschriften te wijzigen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn ter opheffing van de technische handelsbelemmeringen in de sector  motorvoertuigen,   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1 De lijst van bijlagen en de bijlagen 0, I, II en III bij Richtlijn 76/758/EEG worden hierbij gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn .  Artikel 2 1 .  Met ingang van 1 januari 1990 mogen de Lid-Staten :  a )  - voor een type voertuig de EEG-goedkeuring of de afgifte van het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 70/156/EEG, bedoelde document, dan wel de nationale goedkeuring niet weigeren;  - het voor de eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen niet verbieden,  om redenen die verband houden met de markeringslichten, breedtelichten, achterlichten en stoplichten, indien deze lichten voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn;  b )  - voor een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of stoplicht de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring niet weigeren, als deze markeringslichten, breedtelichten, achterlichten of stoplichten voldoen aan de voorschriften van deze  richtlijn;  - het in de handel brengen van markeringslichten, breedtelichten, achterlichten of stoplichten niet ver - bieden, indien hierop het op basis van de voorschriften van deze richtlijn verleende EEG-goedkeurings - merk is aangebracht .  2 .  Met ingang van 1 juli 1990 mogen de Lid-Staten :  a )  - het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde document niet meer afgeven voor een type voertuig waarvan de markeringslichten, breedtelichten, achterlichten of stoplichten niet in overeenstemming zijn met de  voorschriften van deze richtlijn;  - de nationale goedkeuring weigeren van een type voertuig waarvan de markeringslichten, breedtelichten, achterlichten of stoplichten niet voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn;  b )  - niet meer de EEG-goedkeuring verlenen voor een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of stoplicht, als dit niet voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn;  - de nationale goedkeuring weigeren van een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of stoplicht, als dit niet voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn .  3 .  Met ingang van 1 oktober 1995 mogen de Lid-Staten het voor de eerste maal in het verkeer brengen van voertuigen waarvan de markeringslichten, breedtelichten, achterlichten of stoplichten niet voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn, alsook  het in de handel brengen van dergelijke lichten die niet zijn voorzien van het goedkeuringsmerk dat overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn is afgegeven, verbieden .  4 .  In afwijking van lid 2, onder b ), blijven de Lid-Staten de EEG-goedkeuring erkennen die op basis van de voor - schriften van Richtlijn 76/758 /EEG is verleend voor een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of stoplicht, indien het inrichtingen betreft die bestemd zijn om te worden gemonteerd op voertuigen die reeds in het verkeer zijn gebracht . Zij  kunnen eveneens de EEG-goedkeuring verlenen voor een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of stoplicht op basis van de voorschriften van Richtlijn 76/758/EEG, indien deze inrichtingen bedoeld zijn als vervangingsonderdeel voor voertuigen die  reeds in het verkeer zijn gebracht, en het technisch onmogelijk is dat de betrokken inrichtingen voldoen aan de voorschriften van de onderhavige richtlijn .  Artikel 3 De Lid-Staten doen de nodige bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1989 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  De krachtens de eerste alinea vastgestelde bepalingen houden een uitdrukkelijke verwijziging in naar de onderhavige richtlijn.  Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .   Gedaan te Brussel, 1 augustus 1989 .  Voor de Commissie Martin BANGEMANN Vice-Voorzitter  ( 1 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970, blz . 1 . ( 2 ) PB nr . L 220 van 8 . 8 . 1987, blz . 44 . ( 3 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976, blz . 54 . ( 4 ) PB nr . L 192 van 11 . 7 . 1987, blz . 43 .   BIJLAGE  De lijst van bijlagen wordt als volgt gewijzigd :  De tekst van bijlage I wordt vervangen door de volgende tekst :  "- Breedtelichten, achterlichten, stoplichten en markeringslichten : minimumhoeken, vereist voor de ruimtelijke lichtverdeling ''.  De tekst van bijlage 0 wordt als volgt gewijzigd :  Punt 1.4 wordt geschrapt .  De punten 1.4.1, 1.4.2, 1.4 .3, 1.5 en 1.6 worden geschrapt .  De volgende nieuwe punten 1.4 en 1.5 worden ingelast :  "1.4 .  Definities De definities die in Richtlijn 76/756/EEG worden gegeven voor :  - lichtbron voor wat betreft gloeilampen,  - afzonderlijke lichten,  - gegroepeerde lichten,  - gecombineerde lichten,  - samengebouwde lichten,  - inrichting,  - enkelvoudig licht,  - een enkel licht,  - twee of een even aantal lichten,  - uitvalsvlak van het licht,  - lichtdoorlatend gedeelte van een signaallicht dat geen retroflector is,  - zichtbaar vlak,  - referentieas,  - referentiepunt,  zijn ook op deze richtlijn van toepassing .  "1.5 .  "Breedtelichten, achterlichten, stoplichten en markeringslichten van verschillende types'' Onder "breedtelichten, achterlichten, stoplichten en markeringslichten van verschillende types'' verstaat men lichten, die tot dezelfde categorie behoren, maar die essentiële verschillen vertonen, zoals :  - handelsnaam of -merk,  - de kenmerken van het optische systeem ( lichtsterkten, hoekverdelingen van het licht, type gloeilamp, enz.),  - het systeem dat wordt toegepast om de verlichting 's nachts te verminderen - voor stoplichten met twee lichtsterkteniveaus .''.  Punt 5.5 wordt :  "5.5 .  Breedtelichten en achterlichten die zijn gegroepeerd, gecombineerd of samengebouwd, kunnen ook als markeringslichten worden gebruikt .''.    De punten 6 tot en met 9 worden vervangen door de volgende punten :  "6 .  INTENSITEIT VAN HET UITGESTRAALDE LICHT "6.1 .  Op de referentieas moet de intensiteit van het door elk van de twee aangeboden inrichtingen uitgestraalde licht minstens gelijk zijn aan het minimum en ten hoogste gelijk aan het maximum zoals hierna vastgesteld :  (¹) Mini - mum Maximumwaarden in cd bij gebruik als Enkel - voudig licht Enkel - voudig licht gemerkt "D'' ( bijlage III,  punt 4.3.6 ) Totaal voor een combinatie van twee lichten ( bijlage III,  punt 4.3.6 ) 6.1.1 .  Breedtelichten,  markeringslichten voor   4  60 (²)  42 (²)  84 (²) 6.1.2 .  Breedtelichten samengebouwd met koplicht   4 100 (²) - - 6.1.3 .  Achterlichten,  markeringslichten achter   4  12 (²)   8,5 (²), 5  17 (²) 6.1.4 .  Stoplichten   4  60 (²)  42 (²)  84 (²) 6.1.4.1 .  met één lichtsterkteniveau  40 100 (²)  70 (²) 140 (²) 6.1.4.2 .  met twee lichtsterkteniveaus  40 100 (²)  70 (²) 140 (²) 6.1.4.2.1 .  overdag 130 520 (²) 364 (²) 728 (²) 6.1.4.2.2 .  's nachts  30  80 (²)  56 (²) 112 (²) (¹) De installatie van de hier genoemde inrichtingen op motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan is geregeld in de richtlijn betreffende de installatie van verlichtings - en lichtsignaalinrichtingen ( Richtlijn 76/756/EEG).  (²) De maximale totale lichtsterkte voor een combinatie van twee lichten wordt verkregen door de voor een enkelvoudig licht voorgeschreven waarde met 1,4 te vermenigvuldigen .  Indien twee afzonderlijke, al dan niet identieke, enkelvoudige lichten met dezelfde functie in één inrichting worden gegroepeerd zodat de projecties van de lichtdoorlatende gedeelten van de enkelvoudige lichten op een verticaal vlak loodrecht op het  middenlangsvlak van het voertuig ten minste 60 % bestrijken van de kleinste rechthoek waarmee de projecties van deze lichtdoorlatende gedeelten kunnen worden omlijnd, dan wordt een dergelijke combinatie met betrekking tot de installatie op een voertuig  beschouwd als één enkel licht . In dergelijke gevallen dienen de enkelvoudige lichten te voldoen aan de minimaal vereiste lichtsterkte, terwijl de maximaal toelaatbare lichtsterkte niet mag worden overschreden door beide lampen samen ( laatste kolom van  de tabel ).  In het geval van een enkelvoudig licht met meer dan één lichtbron dient het licht te voldoen aan de minimaal vereiste lichtsterkte als een van de lichtbronnen defect is, en mag de voor een enkelvoudig licht opgegeven maximale intensiteit van het  uitgestraalde licht worden overschreden als alle lichtbronnen in werking zijn, op voorwaarde dat het enkelvoudig licht niet is voorzien van het merkteken "D'' en de voor een combinatie van twee lampen opgegeven maximale lichtsterkte ( laatste kolom van  de tabel ) niet wordt overschreden .   6.2 .  Buiten de referentieas en binnen de hoekvelden die zijn omschreven in de schema's van bijlage I, mag de intensiteit van het door elk van de twee aangeboden inrichtingen uitgestraalde licht :  6.2.1 .  in elke richting overeenkomende met de punten van de tabel voor de lichtverdeling in bijlage IV niet minder zijn dan het minimum aangegeven onder 6.1 vermenigvuldigd met het percentage dat in deze tabel voor de betrokken richting is aangegeven;  6.2.2 .  in geen enkele richting binnen het gebied waar de lichtsignaalinrichting kan worden waargenomen meer bedragen dan het onder 6.1 aangegeven maximum;  6.2.3 .  een lichtintensiteit van 60 cd is evenwel toegelaten voor achterlichten die met stoplichten zijn samengebouwd ( zie punt 6.1.3 ) beneden een vlak dat een hoek van 5g in benedenwaartse richting met het horizontale vlak vormt;  6.2.4 Bovendien,  6.2.4.1 .  mag de intensiteit van het uitgestraalde licht binnen de in de schema's van bijlage I omschreven velden nergens minder zijn dan 0,05 cd voor breedtelichten, achterlichten en markeringslichten, 0,3 cd voor stoplichten met één lichtsterkteniveau en voor  stoplichten met twee lichtsterkteniveaus 0,3 cd overdag en 0,07 cd 's nachts;  6.2.4.2 .  moet, wanneer een achterlicht met een stoplicht is samengebouwd, de verhouding van de werkelijke gemeten lichtstrekte van de beide gelijktijdig ontstoken lichten tot de lichtsterkte van het alleen ontstoken achterlicht minstens 5 : 1 bedragen in het  veld dat is afgebakend door de horizontale rechten die gaan door p 5g V en de verticale rechten die gaan door p 10g H van de lichtverdelingstabel . In het geval van een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus geldt dit voorschrift voor de lichtsterkte 's  nachts;  6.2.4.3 moeten de voorschriften van punt 2.2 van bijlage IV inzake plaatselijke variaties van de lichtsterkte in acht worden genomen .  6.3 .  De lichtsterkten moeten bij voortdurend brandende lampen worden gemeten . Wanneer het gaat om inrichtingen die selectief geel of rood licht uitstralen, moeten zij in gekleurd licht worden gemeten .  6.4 .  Voor een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus moet de tijd worden gemeten tussen het inschakelen van de elektrische stroom en het tijdstip waarop de lichtopbrengst op de referentieas 90 % van de volgens punt 6.3 gemeten waarde bereikt, voor  gebruiksomstandigheden overdag en voor gebruiksomstandigheden 's nachts . De voor gebruiksomstandigheden 's nachts gemeten tijd mag niet meer bedragen dan die voor de gebruiksomstandigheden overdag .  6.5 .  In bijlage IV, waarnaar punt 6.2.1 verwijst, staan nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden .  7 .  BEPROEVINGSMETHODE 7.1 .  Alle metingen worden uitgevoerd met witte standaardlampen van de voor de inrichting voorgeschreven categorie, terwijl de voedingsspanning zodanig wordt ingesteld dat deze lampen de nominale lichtstroom uitstralen die voor deze categorie is  voorgeschreven .  7.2 .  Voor een stoplicht met een additioneel systeem om de nachtintensiteit te verkrijgen, wordt het systeem voor de meting van de nachtintensiteit evenwel gevoed met een spanning die gelijk is aan de spanning waarmee de gloeilamp gevoed werd voor het meten  van de dagintensiteit ( 1 ).  7.3 .  In het geval van een achterlicht, samengebouwd met een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus en bestemd om permanent in werking te zijn met een additioneel systeem om de intensiteit van het uitgestraalde licht te regelen, zullen de metingen van het  uitgestraalde licht plaatsvinden terwijl het systeem wordt gevoed met een spanning die gelijk is aan de spanning waarmee de gloeilamp de voorgeschreven nominale lichtstroom zou produceren .  7 .4 .  De verticale en horizontale begrenzingen van het lichtdoorlatende gedeelte van een signaallicht dat geen retroflector is worden bepaald en gemeten ten opzichte van het referentiepunt .  8 .  KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT De kleur van het uitgestraalde licht moet binnen de grenzen van de cooerdinaten die voor de betrokken kleur in bijlage V van deze richtlijn zijn voorgeschreven, liggen .  9 .  OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGEKEURDE TYPE Elke inrichting die is voorzien van een EEG-goedkeuringsmerk moet overeenstemmen met het goedgekeurde type en aan de onder 6 en 8 genoemde fotometrische voorwaarden voldoen . Voor een inrichting die bij wijze van steekproef uit de serieproduktie wordt  genomen, worden de eisen betreffende de minimumintensiteit van het uitgestraalde licht ( gemeten met een standaardlamp zoals bedoeld onder punt 7 ) in elke richting evenwel verlaagd tot 80 % van de onder 6.1 en 6.2 voorgeschreven minimumwaarden .   .  Bijlage I wordt als volgt gewijzigd :  De titel wordt als volgt :  "BREEDTELICHTEN, ACHTERLICHTEN, STOPLICHTEN EN MARKERINGSLICHTEN :  MINIMUMHOEKEN VEREIST VOOR DE RUIMTELIJKE LICHTVERDELING (*)''.  In de titels van de eerste twee diagrammen wordt "markeringslichten'' toegevoegd na "breedtelichten'' en "achterlichten ''.  Bijlage II wordt vervangen door :  "BIJLAGE II MODEL VAN EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER ( Maximumformaat : A 4 ( 210 mm × 297 mm ))   Aanduiding van de administratie Mededeling betreffende de EEG-goedkeuring, weigering, intrekking van de EEG-goedkeuring of uitbreiding van de EEG-goedkeuring, weigering, intrekking van de uitbreiding van de EEG-goedkeuring van een type markeringslicht, breedtelicht, achterlicht of  stoplicht Goedkeuringsnummer ....................   1.  Tzpe lipsiten Vestemd ooor gevrthik in een psomvinatie oan tsee lipsiten breedtelicht ja/neen (*) achterlicht ja/neen (*) stoplicht ja/neen, een/twee (*) lichtsterkteniveaus markeringslicht ja/neen (*)   2 .  Type en aantal gloeilampen .   3 .  Kleur van het uitgestraalde licht : rood, selectief geel, wit (*) .   4 .  Fabrieks - of handelsmerk .   5 .  Naam en adres van de fabrikant .   6 .  Eventueel, naam en adres van diens gevolmachtigde .  .   7 .  Aangeboden voor EEG-goedkeuringsproeven .   8 .  Technische dienst belast met de EEG-goedkeuringsproeven .   9 .  Datum van het door deze dienst afgegeven rapport .  10 .  Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport .  11 .  Datum waarop de EEG-goedkeuring is verleend/geweigerd/ingetrokken (*) .  12 .  Uitbreiding van de goedkeuring tot inrichtingen die rood/selectief geel/wit licht uitstralen (*) .  13 .  Datum van de uitbreiding van de EEG-goedkeuring/weigering/intrekking van de uitbreiding van de EEG-goedkeuring (*) .  14 .  Collectieve EEG-goedkeuring, verleend op basis van punt 3.3 van bijlage III, voor een verlichtings - en lichtsignaalinrichting die verschillende lichten omvat, met name .  15.  Indien een achterlicht is samengebouwd met een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus, gelieve te vermelden of er een systeem voor spanningsaanpassing wordt geleverd en, zo ja, wat hiervan de kenmerken zijn .  .  16 .  Goedkeuring alleen verleend voor gebruik als reserveonderdeel voor voertuigen die al in gebruik zijn : ja/neen (*) .  17 .  Voor stoplichten met twee lichtsterkteniveaus gelieve het systeem om de nachtintensiteit te verkrijgen te beschrijven ( belangrijkste kenmerken vermelden ) .  18 .  Datum van weigering/intrekking (*) van de collectieve EEG-goedkeuring .  19 .  Plaats .  20 .  Datum .  21 .  Handtekening .  22 .  Op bijgevoegde tekening nr . . . . staan de kenmerken en de geometrische gegevens voor de installatie van de inrichting op het voertuig .  23 .  Opmerkingen .  (*) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is .'' Bijlage III wordt als volgt gewijzigd :  Punt 1.2 wordt :  "1.2 .  Wanneer het gaat om een breedtelicht, dient in het verzoek om EEG-goedkeuring te worden vermeld of het bestemd is voor het uitstralen van wit of selectief geel licht; wanneer het gaat om een markeringslicht, of het bestemd is voor het uitstralen van wit  of rood licht ;''.  Punt 1.3 wordt :  "1.3 .  Voor elk type breedtelicht, achterlicht, stoplicht en markeringslicht gaat het verzoek vergezeld van :''.  Punt 1.3.2 wordt :  "1.3.2 .  Tekeningen, in drievoud, die voldoende gedetailleerd zijn om het type te kunnen identificeren en waarop de geometrische gegevens voor de installatie van het licht op het voertuig zijn aangegeven, alsmede de waarnemingsas die bij de proeven als  referentieas moet worden genomen ( horizontale hoek H = 0g ) benevens het punt dat bij deze proeven als referentiepunt moet worden genomen, de verticale en horizontale raaklijnen aan het lichtdoorlatend gedeelte en hun afstand tot het referentiepunt van  het licht .''.  Na punt 1.3.2 wordt het volgende nieuwe punt 1.3.3 ingevoegd :  "1.3.3 .  Wanneer het gaat om een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus, een schema en een indicatie van de kenmerken van het systeem waarmee de twee lichtsterkteniveaus worden geregeld ;''.  Het oude punt 1.3.3 wordt punt 1.3.4 en hieraan wordt de volgende tekst toegevoegd .:  "Wanneer het gaat om een stoplicht met twee lichtsterkteniveaus, dient het verzoek bovendien vergezeld te gaan van twee monsters van het systeem waarmee de twee lichtsterkteniveaus worden geregeld .''.  Punt 3.2 wordt :  "3.2 .  Dit nummer wordt niet meer toegekend aan een ander type breedtelicht, achterlicht, stoplicht of markeringslicht, behalve indien de EEG-goedkeuring wordt uitgebreid tot een ander type inrichting waarvan slechts de kleur van het uitgestraalde licht  verschilt .''.  Punt 3.3 wordt :  "3.3 Wanneer EEG-goedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings - en signaalinrichting dat een breedtelicht, achterlicht, stoplicht of markeringslicht alsmede andere lichten omvat, kan een collectief EEG-goedkeuringsnummer worden toegekend, mits het  betrokken licht voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn en alle andere lichten die deel uitmaken van het type verlichtings - en signaalinrichting waarvoor de EEG-goedkeuring wordt aangevraagd, voldoen aan de bijzondere richtlijn die daarop van  toepassing is .''.  Punt 4.1 wordt :  "4.1 .  Op elk breedtelicht, achterlicht, stoplicht of markeringslicht dat beantwoordt aan een krachtens deze richtlijn goedgekeurd type, moet een EEG-goedkeuringsmerk zijn aangebracht .''.  Punt 4.2 wordt :  "4.2 .  Dit merk bestaat uit een rechthoek waarbinnen een kleine "e'' is geplaatst, gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring heeft verleend  1 voor Duitsland,   2 voor Frankrijk,   3 voor Italië,   4 voor Nederland,   6 voor België,   9 voor Spanje,  11 voor het Verenigd Koninkrijk,  13 voor Luxemburg,  18 voor Denemarken,  21 voor Portugal,  EL voor Griekenland,  IRL voor Ierland,  en uit een EEG-goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer van het voor het betreffende type inrichting afgegeven goedkeuringsformulier ( zie bijlage I ). Dit nummer wordt voorafgegaan door twee cijfers ter aanduiding van het volgnummer van de meest  recente belangrijke technische wijziging van Richtlijn 76/758/EEG op de datum van afgifte van de EEG-goedkeuring . Voor deze richtlijn is het volgnummer 01 .''.  Punt 4.3.3 wordt :  "4.3.3 .  Op inrichtingen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor stoplichten, wordt de letter "S'' aangebracht, gevolgd door het cijfer "1'' indien het een inrichting met één lichtsterkteniveau betreft en het cijfer "2'' indien het een  inrichting met twee lichtsterkteniveaus betreft ;''.  Punt 4.3.4 wordt :  "4.3.4 .  Op inrichtingen die zowel een achterlicht als een stoplicht bevatten en die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor deze lichten, worden de letters "R'' en, naar gelang van de omstandigheden, "S 1'' of "S 2'' aangebracht, gescheiden door  een horizontale streep ;''.  Na punt 4.3.5 wordt het volgende nieuwe punt 4.3.6 ingevoegd :  "4.3.6 .  Op lichten die kunnen worden gebruikt als enkelvoudig licht en in een combinatie van twee lichten, de aanvullende letter "D'' rechts van het onder 4.3.1 tot en met 4.3.4 vermelde symbool .''.  Punt 4.6 wordt :  "4.6 .  Voorbeelden van EEG-goedkeuringsmerken met aanvullende symbolen zijn in aanhangsel 1 weergegeven .''.  Na punt 4.7 worden de volgende nieuwe punten 4.7.1 en 4.7.2 ingevoegd :  "4.7.1 .  Het goedkeuringsmerk kan worden aangebracht op een willekeurige plaats op de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten, mits :  4.7.1.1 .  het zichtbaar is wanneer de lichten geïnstalleerd zijn;  4.7.1.2 .  geen enkel lichtdoorlatend onderdeel van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten kan worden verwijderd, zonder dat daarmee ook het goedkeuringsmerk wordt verwijderd .  4.7.2 .  Het identificatiesymbool van elk licht behorende bij elke richtlijn, op grond waarvan de goedkeuring is verleend, met de twee cijfers als bedoeld in punt 4.2, laatste alinea, en indien nodig de aanvullende letter "D'', worden aangebracht :  4.7.2.1 .  hetzij op het betrokken lichtdoorlatend gedeelte,  4.7.2.2 .  hetzij op zodanige wijze gegroepeerd dat elk van de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten duidelijk kan worden geïdentificeerd .''.  Na punt 4.8 wordt het volgende nieuwe punt 4.9 ingevoegd :  "4.9 .  Voorbeelden van het EEG-goedkeuringsmerk voor een gegroepeerd, gecombineerd of met andere lichten samengebouwd licht worden gegeven in aanhangsel 2 .''.  Het aanhangsel wordt vervangen door het volgende aanhangsel 1 :  "Aanhangsel 1  VOORBEELDEN VAN EEG-GOEDKEURINGSMERKEN Na aanhangsel 1 wordt het volgende aanhangsel 2 ingevoegd :  "Aanhangsel 2  VOORBEELDEN VAN VEREENVOUDIGDE MERKTEKENS VOOR GEGROEPEERDE,  GECOMBINEERDE OF SAMENGEBOUWDE LICHTEN Noot : De horizontale en verticale lijnen in deze voorbeelden geven schematisch de algemene vorm van een combinatie van lichten weer . Zij maken geen deel uit van het goedkeuringsmerk .  De drie voorbeelden van EEG-goedkeuringsmerken, modellen A, B en C, vormen drie manieren waarop de merktekens op een lichtsignaalinrichting kunnen worden aangebracht, wanneer twee of meer lichten deel uitmaken van een zelfde inrichting .  Het gaat hier om een in Nederland ( e 4 ) onder goedkeuringsnummer 3333 goedgekeurde inrichting, bestaande uit :  een retroflector van de klasse IA, goedgekeurd overeenkomstig Richtlijn 76/757/EEG;  een achterrichtingaanwijzer van categorie 2a, goedgekeurd overeenkomstig Richtlijn 76/759/EEG;  een rood achterlicht ( R), goedgekeurd overeenkomstig deze richtlijn;  een mistlicht achter ( F ), goedgekeurd overeenkomstig Richtlijn 77/538/EWG;  een achteruitrijlicht ( AR ), goedgekeurd overeenkomstig Richtlijn 77/539/EEG;  een stoplicht ( S 1 ) met één lichtsterkteniveau, goedgekeurd overeenkomstig deze richtlijn .''.   ( 1 ) De voorwaarden voor de werking en installatie van deze additionele systemen zullen in speciale voorschriften worden omschreven .''.


title: Richtlijn 2011/15/EU van de Commissie van 23 februari 2011 tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart  Voor de EER relevante tekst

text:
               24.2.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 49/33

         RICHTLIJN 2011/15/EU VAN DE COMMISSIE
   van 23 februari 2011
   tot wijziging van Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart en tot intrekking van Richtlijn 93/75/EEG van de Raad (1), en met name artikel 27,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Met ingang van 1 juli 2009 is Resolutie MSC.150(77) van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) ingetrokken en vervangen door IMO-resolutie MSC.286(86). Derhalve moet artikel 12 van Richtlijn 2002/59/EG, waarin wordt verwezen naar de ingetrokken IMO-resolutie, dienovereenkomstig worden geactualiseerd.

               (2)

               De vervoersvoorschriften met betrekking tot automatische identificatiesystemen (AIS) en reisgegevensrecorders (Voyage Data Recorders, VDR) moeten in overeenstemming worden gebracht met de wijzigingen van het Internationaal Verdrag voor de beveiliging van mensenlevens op zee (SOLAS); bovendien moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van vereenvoudigde VDR's, zoals goedgekeurd door de IMO. De draagwijdte van vrijstellingen van uitrustingsvereisten voor kleine passagiersschepen over korte afstanden moet nader gepreciseerd en aan dergelijke reizen aangepast worden.

               (3)

               De bevoegdheden van de lidstaten om tussenbeide te komen na een incident op zee moeten nauwkeuriger worden vastgesteld. Met name moet duidelijk worden bepaald dat ze instructies mogen geven aan de bijstands-, bergings- en sleepvaartondernemingen om een ernstige en directe bedreiging voor hun kustlijn of gerelateerde belangen, voor de veiligheid van andere schepen, hun bemanning en passagiers en voor personen aan wal te voorkomen of om het mariene milieu te beschermen.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor maritieme veiligheid en voorkoming van verontreiniging door schepen,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Wijzigingen
   Richtlijn 2002/59/EG wordt als volgt gewijzigd:

               1.

               In artikel 12, lid 1, wordt punt b) vervangen door:

                           „b)

                           voor de in bijlage I bij het MARPOL-Verdrag genoemde stoffen, het veiligheidsinformatieblad waarop de fysisch-chemische eigenschappen van de producten zijn vermeld, waar van toepassing, met inbegrip van hun viscositeit, uitgedrukt in cSt bij 50 °C en hun dichtheid bij 15 °C, alsook de andere gegevens die conform Resolutie MSC.286(86) van de IMO op het veiligheidsinformatieblad staan;”

               2.

               Bijlage II wordt vervangen door bijlage I bij deze richtlijn.

               3.

               Bijlage IV wordt vervangen door bijlage II bij deze richtlijn.

         Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 12 maanden na de inwerkingtreding aan deze richtlijn te voldoen, onverminderd de omzettingsdatum in artikel 2, lid 1, van Richtlijn 2009/17/EG van het Europees Parlement en de Raad (2), voor wat vissersvaartuigen betreft. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De lidstaten beslissen hoe deze verwijzing geschiedt.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 februari 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

      (2)  PB L 131 van 28.5.2009, blz. 101.

      BIJLAGE I

            „BIJLAGE II

               Voorschriften voor de boorduitrusting

            I.   VISSERSVAARTUIGEN
            Vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter moeten worden uitgerust met een automatisch identificatiesysteem (AIS), zoals bedoeld in artikel 6, overeenkomstig het volgende tijdschema:

                        —

                        vissersvaartuigen met een lengte over alles van 24 meter of meer, doch minder dan 45 meter: uiterlijk op 31 mei 2012;

                        —

                        vissersvaartuigen met een lengte over alles van 18 meter of meer, doch minder dan 24 meter: uiterlijk op 31 mei 2013;

                        —

                        vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter, doch minder dan 18 meter: uiterlijk op 31 mei 2014;

                        —

                        pasgebouwde vissersvaartuigen met een lengte over alles van meer dan 15 meter moeten aan de uitrustingsplicht, als bedoeld in artikel 6 bis, voldoen met ingang van 30 november 2010.

                  II.   SCHEPEN OP INTERNATIONALE REIZEN
            Passagiersschepen, ongeacht hun omvang, en alle andere schepen van ten minste 300 brutoton die internationale reizen maken en een haven van een lidstaat aandoen, moeten zijn uitgerust met een automatisch identificatiesysteem (AIS), overeenkomstig de technische en prestatienormen van hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag. Passagiersschepen, ongeacht hun omvang, en alle andere schepen van ten minste 3 000 brutoton die internationale reizen maken en een haven van een lidstaat aandoen, moeten zijn uitgerust met een reisgegevensrecorder (VDR), overeenkomstig de technische en prestatienormen van hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag. Vrachtschepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd, mogen zijn uitgerust met een vereenvoudigde reisgegevensrecorder (S-VDR) die beantwoordt aan de technische en prestatienormen welke zijn opgesteld overeenkomstig hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag.
            III.   SCHEPEN OP NIET-INTERNATIONALE REIZEN
            1.   Automatische identificatiesystemen (AIS)

            Passagiersschepen, ongeacht hun omvang, en alle andere schepen van ten minste 300 brutoton die niet-internationale reizen maken, moeten zijn uitgerust met een automatisch identificatiesysteem (AIS) dat beantwoordt aan de technische en prestatienormen van hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag.
            2.   Reisgegevensrecordersystemen (VDR)

                        a)

                        Passagiersschepen, ongeacht hun omvang, en andere schepen van ten minste 3 000 brutoton die op of na 1 juli 2002 zijn gebouwd en die internationale reizen maken, moeten zijn uitgerust met een reisgegevensrecorder (VDR) welke beantwoordt aan de technische en prestatienormen die zijn opgesteld overeenkomstig hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag.

                        b)

                        Vrachtschepen van ten minste 3 000 brutoton die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd en die niet-internationale reizen maken, moeten worden uitgerust met een reisgegevensrecorder (VDR) of een vereenvoudigde reisgegevensrecorder (S-VDR) welke beantwoordt aan de technische en prestatienormen die zijn opgesteld overeenkomstig hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag.

                  IV.   VRIJSTELLINGEN
            1.   Vrijstellingen van de verplichting om AIS aan boord te hebben

                        a)

                        De lidstaten mogen passagiersschepen van minder dan 15 meter lang of 300 brutoton die niet-internationale reizen maken, vrijstellen van de toepassing van de in deze bijlage vastgestelde voorschriften inzake AIS.

                        b)

                        De lidstaten mogen andere dan passagiersschepen van minstens 300 brutoton, maar minder dan 500 brutoton, die enkel varen op de binnenwateren van een lidstaat en buiten de routes die gewoonlijk door met AIS uitgeruste schepen worden gebruikt, vrijstellen van de in deze richtlijn opgenomen uitrustingsvereisten inzake AIS.

                  2.   Vrijstellingen van de verplichting om een VDR of S-VDR aan boord te hebben

            De lidstaten mogen op de volgende manier vrijstelling verlenen van de verplichting om met een VDR of S-VDR te zijn uitgerust:

                        a)

                        Passagiersschepen die uitsluitend worden gebruikt voor reizen in andere zeegebieden dan die van klasse A, zoals bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 2009/45/EG van het Europees Parlement en de Raad (1), kunnen worden vrijgesteld van de verplichting om met een VDR te zijn uitgerust,

                        b)

                        Andere schepen dan ro-ro-passagiersschepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd, kunnen worden vrijgesteld van de verplichting om met een VDR te worden uitgerust als kan worden aangetoond dat de interfacing tussen een VDR en de bestaande uitrusting van het schip onredelijk en onuitvoerbaar is,

                        c)

                        Vrachtschepen die vóór 1 juli 2002 zijn gebouwd en die internationale of niet-internationale reizen maken, kunnen worden vrijgesteld van de verplichting om met een S-VDR te worden uitgerust als dergelijke schepen permanent buiten dienst worden gesteld binnen twee jaar na de in hoofdstuk V van het SOLAS-Verdrag gespecificeerde tenuitvoerleggingsdatum.

         (1)  PB L 163 van 25.6.2009, blz. 1.”

      BIJLAGE II

            „BIJLAGE IV

               Maatregelen die de lidstaten kunnen nemen als de maritieme veiligheid en de bescherming van het milieu gevaar lopen

            (ingevolge artikel 19, lid 1)
            Wanneer naar aanleiding van incidenten of omstandigheden als beschreven in artikel 17, die gevolgen hebben voor een schip, de bevoegde instantie van de betrokken lidstaat in het kader van het internationale recht oordeelt dat een ernstige en directe bedreiging van zijn kusten of gerelateerde belangen dan wel van de veiligheid van andere schepen en hun bemanningen en passagiers of van personen aan de wal moet worden afgewend, verminderd of weggenomen, dan wel dat het mariene milieu moet worden beschermd, kan die instantie met name:

                        a)

                        de bewegingen van het schip beperken of het schip gelasten een bepaalde koers te volgen. Deze eis ontheft de kapitein niet van de verantwoordelijkheid om zijn schip veilig te besturen;

                        b)

                        de kapitein van het schip officieel gelasten een einde te maken aan de bedreiging van het milieu of van de maritieme veiligheid;

                        c)

                        een evaluatieteam aan boord sturen om de omvang van het risico vast te stellen, de kapitein bij te staan bij het zoeken naar een oplossing en het bevoegde kuststation van een en ander op de hoogte te houden;

                        d)

                        de kapitein gelasten een toevluchtsoord te zoeken in geval van direct gevaar, dan wel ervoor zorgen dat het schip wordt geloodst of gesleept.

                  Indien een schip wordt gesleept onder een sleep- of bergingsovereenkomst, kunnen de door de bevoegde instantie van een lidstaat krachtens het bepaalde in a) en d) genomen maatregelen ook worden toegepast op de betrokken bijstands-, bergings- en sleepvaartondernemingen.”


Avis juridique important

|

32001L0092

Richtlĳn 2001/92/EG van de Commissie van 30 oktober 2001 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlĳn 92/22/EEG van de Raad betreffende veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van Richtlĳn 70/156/EEG van de Raad betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 291 van 08/11/2001 blz. 0024 - 0047

Richtlijn 2001/92/EG van de Commissievan 30 oktober 2001tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 92/22/EEG van de Raad betreffende veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan en van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/40/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), inzonderheid op artikel 13, lid 2,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 92/22/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(3), gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, is een van de bijzondere richtlijnen van de bij Richtlijn 70/156/EEG ingevoerde EG-typegoedkeuringsprocedure. De bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG inzake systemen, onderdelen en technische eenheden zijn derhalve op Richtlijn 92/22/EEG van toepassing.(2) Met het oog op een uniforme typegoedkeuring in de Gemeenschap is het noodzakelijk het in Richtlijn 70/156/EEG bedoelde inlichtingenformulier in te voeren en het op bijlage VI bij deze richtlijn gebaseerde typegoedkeuringsformulier te wijzigen.(3) De typegoedkeuringsprocedures moeten bovendien worden vereenvoudigd om de in artikel 9, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde keuzemogelijkheid tussen bepaalde bijzondere richtlijnen en de desbetreffende reglementen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (ECE-VN) te behouden. In eerste instantie dienen de technische voorschriften van Richtlijn 92/22/EEG te worden vervangen door die van reglement nr. 43 van de ECE-VN.(4) De Richtlijnen 92/22/EEG en 70/156/EEG moeten derhalve worden gewijzigd.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 92/22/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 1, lid 1, komt als volgt te luiden: "1. Iedere lidstaat verleent de EG-onderdeelgoedkeuring voor alle veiligheidsruiten en alle materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, indien deze in overeenstemming zijn met de in de bijlagen vermelde constructie- en beproevingsvoorschriften.".2. In artikel 2 komt de eerste alinea als volgt te luiden: "De aanvraag om EG-onderdeelgoedkeuring wordt ingediend door de fabrikant of zijn gemachtigde in een lidstaat. De lidstaten kennen de fabrikant voor elke veiligheidsruit en elk materiaal voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan waarvoor zij overeenkomstig artikel 1 goedkeuring verlenen, een EG-onderdeelgoedkeuringsmerk toe overeenkomstig het in bijlage II A opgenomen model.".3. Aan artikel 4 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd: "De bevoegde instanties van de lidstaten stellen elkaar volgens de procedure van artikel 4, lid 6, van Richtlijn 70/156/EEG in kennis van elke onderdeelgoedkeuring die zij krachtens deze richtlijn hebben verleend, geweigerd of ingetrokken.".4. Artikel 8 komt als volgt te luiden: "Artikel 8In deze richtlijn wordt onder voertuig verstaan, elk voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig met of zonder carrosserie op minstens vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/h alsmede de aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen op rails, land- of bosbouwtrekkers en mobiele machines.".5. De bijlagen worden als volgt gewijzigd:a) De lijst van bijlagen alsmede de bijlagen I en II worden vervangen door de tekst in de bijlage bij de onderhavige richtlijn.b) Het aanhangsel van bijlage III wordt geschrapt.Artikel 21. Met ingang van 1 juli 2002 mogen de lidstaten, om redenen die verband houden met veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan,- noch de EG-typegoedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuigtype of de onderdeelgoedkeuring voor veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen of de verkoop of ingebruikneming van veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan verbieden,mits de veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan voldoen aan de eisen van Richtlijn 92/22/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 oktober 2002:- verlenen de lidstaten geen EG-typegoedkeuring meer en- kunnen de lidstaten nationale goedkeuring weigerenvoor een voertuigtype om redenen die verband houden met een type veiligheidsruit of materiaal voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, indien de eisen van Richtlijn 92/22/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, niet in acht worden genomen.3. Met ingang van 1 juli 2003 zijn de eisen van Richtlijn 92/22/EEG inzake veiligheidsruiten als onderdelen, zoals deze voortvloeien uit de onderhavige richtlijn, van toepassing met het oog op artikel 7, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG.4. In afwijking van lid 3 kunnen de lidstaten voor losse onderdelen de EG typegoedkeuring blijven verlenen en de verkoop en ingebruikneming blijven toestaan van veiligheidsruiten en materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan die aan de bepalingen van Richtlijn 92/22/EEG, zoals zij luidden vóór de inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn, voldoen, mits deze veiligheidsruiten of materialen voor ruiten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan:- bestemd zijn voor voertuigen die reeds in het verkeer zijn gebracht en- voldoen aan de eisen van de richtlijn die van toepassing waren op het moment waarop het voertuig voor het eerst werd geregistreerd.Artikel 3In bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG wordt het volgende punt 9.5.1.5 ingevoegd: "9.5.1.5. Extra voorziening(en) van de voorruit en plaats daarvan met korte beschrijving van eventuele elektrische/elektronische onderdelen".Artikel 41. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2002 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van alle belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 30 oktober 2001.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 203 van 10.8.2000, blz. 9.(3) PB L 129 van 14.5.1992, blz. 11.BIJLAGE"LIJST VAN BIJLAGEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>"BIJLAGE IADMINISTRATIEVE BEPALINGEN INZAKE DE EG-TYPEGOEDKEURING1. AANVRAAG OM EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN TYPE ONDERDEEL1.1. De aanvraag om typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG van een type ruit wordt door de fabrikant van de veiligheidsruiten ingediend.1.2. In aanhangsel 1 van deze bijlage wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven.1.3. Aan de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst wordt het volgende ter beschikking gesteld:1.3.1. een voldoende aantal proefstukken of monsters van voltooide ruiten van de beschouwde modellen, zo nodig overeen te komen met de betrokken technische dienst.2. AANVRAAG OM EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN TYPE VOERTUIG2.1. De aanvraag om typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG van een type voertuig met betrekking tot de veiligheidsruiten wordt door de fabrikant van het voertuig ingediend.2.2. In aanhangsel 3 van deze bijlage wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven.2.3. Aan de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst wordt het volgende ter beschikking gesteld:2.3.1. een voor het goed te keuren type representatief voertuig, zo nodig overeen te komen met de betrokken technische dienst.3. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN TYPE VEILIGHEIDSRUIT OF VOOR EEN TYPE VOERTUIG3.1. Indien aan de desbetreffende voorschriften is voldaan, wordt EG-typegoedkeuring verleend overeenkomstig artikel 4, lid 3, en in voorkomend geval artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG.3.2. Een model van het EG-typegoedkeuringsformulier en de addenda is gegeven:- in aanhangsel 2 van deze bijlage voor de toepassing van punt 1.1.- in aanhangsel 4 van deze bijlage voor de toepassing van punt 2.1.3.3. Aan elk goedgekeurd type ruit of type voertuig wordt overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG een typegoedkeuringsnummer toegekend. Een lidstaat kent een nummer slechts aan één type ruit of één type voertuig toe.4. WIJZIGING VAN HET TYPE EN VAN DE TYPEGOEDKEURING4.1. Bij wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.5. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE5.1. Overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG worden maatregelen genomen om de overeenstemming van de productie te waarborgen.Aanhangsel 1>PIC FILE= "L_2001291NL.002802.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.002901.TIF">Aanhangsel 2EG-typegoedkeuringsformulierenMODEL(maximumformaat: A4 (210 x 297mm))>PIC FILE= "L_2001291NL.003002.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003101.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003201.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003301.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003401.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003501.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003601.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003701.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003702.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003801.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.003901.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.004001.TIF">Aanhangsel 3>PIC FILE= "L_2001291NL.004102.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.004201.TIF">Aanhangsel 4MODEL(maximumformaat: A4 (210 x 297mm))>PIC FILE= "L_2001291NL.004302.TIF">>PIC FILE= "L_2001291NL.004401.TIF">BIJLAGE IITOEPASSINGSGEBIED EN DEFINITIES1. ToepassingsgebiedDeze richtlijn heeft betrekking op veiligheidsruiten en materialen voor ruiten die bestemd zijn om als voorruit of andere ruit of als tussenschot in motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan te worden gemonteerd, alsmede op de montage daarvan, met uitzondering van glas voor verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen en voor dashboards, speciale ruiten die bescherming tegen agressie bieden, geharde voorruiten, alsmede van voorruiten die bestemd zijn voor voertuigen met een maximumsnelheid van 40 km/h die in extreme omstandigheden worden gebruikt.2. DefinitiesDeze stemmen overeen met die in punt 2 van reglement nr. 43 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, in de meest recente versie die de Europese Gemeenschap heeft aangenomen.BIJLAGE II AEG-GOEDKEURINGSMERKEN1. Op alle veiligheidsruiten, ook op de ter goedkeuring aangeboden monsters en proefstukken, moet het fabrieks- of handelsmerk van de fabrikant staan. Dit merk moet duidelijk leesbaar, onuitwisbaar en zichtbaar zijn.2. Behalve de in punt 3.3 van bijlage I vermelde gegevens worden aanvullende symbolen aangebracht die overeenstemmen met die van reglement nr. 43 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, in de meest recente versie die de Europese Gemeenschap heeft aangenomen.BIJLAGE II BALGEMENE EN BIJZONDERE SPECIFICATIES, PROEVEN EN TECHNISCHE VOORSCHRIFTENMet uitzondering van die betreffende geharde voorruiten (die niet onder deze richtlijn vallen), zijn de bepalingen betreffende de bijzondere en algemene specificaties, de proeven en de technische voorschriften vastgesteld door reglement nr. 43 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties, in de meest recente versie die de Europese Gemeenschap heeft aangenomen.


title: Richtlijn 2010/23/EU van de Raad van 16 maart 2010 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, wat betreft een facultatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige diensten

text:
               20.3.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 72/1

         RICHTLIJN 2010/23/EU VAN DE RAAD
   van 16 maart 2010
   tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde waarde, wat betreft een facultatieve en tijdelijke toepassing van de verleggingsregeling voor leveringen van bepaalde fraudegevoelige diensten
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name op artikel 113,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Handelend volgens een bijzondere wetgevingsprocedure,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Richtlijn 2006/112/EG van de Raad (3) is bepaald dat de belasting over de toegevoegde waarde (btw) wordt verschuldigd door de belastingplichtige die een belastbare levering van goederen of diensten verricht. Voor grensoverschrijdende transacties en bepaalde binnenlandse sectoren met een hoog risico zoals de bouw- of de afvalsector is de verplichting tot voldoening van de btw evenwel verlegd naar de afnemer van het goed of de dienst.

               (2)

               Gelet op de ernst van de btw-fraude moet het de lidstaten worden toegestaan om tijdelijk een regeling toe te passen waarbij de verplichting tot betaling van de btw wordt verlegd naar de persoon aan wie broeikasgasmissierechten als omschreven in artikel 3 van Richtlijn 2003/87/EG (4), en andere eenheden die kunnen worden gebruikt voor naleving van die richtlijn, worden overgedragen.

               (3)

               De invoering van een dergelijke regeling die niet van algemene toepassing is maar specifiek geldt voor deze diensten, die op grond van recente ervaringen bijzonder fraudegevoelig zijn, mag geen afbreuk doen aan de basisbeginselen van het btw-stelsel, zoals de gespreide betaling.

               (4)

               De lidstaten moeten een evaluatieverslag over de toepassing van de regeling voorleggen, zodat een beoordeling van de efficiency van de regeling mogelijk is.

               (5)

               Opdat het effect van de toepassing van de regeling op frauduleuze handelingen op transparante wijze kan worden gemeten, moeten de evaluatieverslagen van de lidstaten op vooraf door hen vastgestelde criteria gebaseerd zijn. In een dergelijke evaluatie moet een duidelijke beoordeling worden verricht van de omvang van de fraude voor en na de toepassing van de regeling, en van eventuele door de regeling veroorzaakte trendverschuivingen in de frauduleuze activiteiten, waaronder naar andere diensten. In het verslag moet ook een beoordeling worden verricht van de nalevingskosten voor de belastingplichtigen.

               (6)

               Elke lidstaat die op zijn grondgebied een trendverschuiving in de frauduleuze activiteiten in verband met de onder deze richtlijn vallende diensten constateert, moet daarover een verslag opstellen.

               (7)

               Teneinde alle lidstaten de keuzemogelijkheid te bieden om een dergelijke regeling toe te passen, moet een specifieke wijziging in Richtlijn 2006/112/EG worden aangebracht.

               (8)

               Aangezien de doelstelling van deze richtlijn, namelijk de btw-fraude aanpakken met een tijdelijke maatregel die afwijkt van de bestaande voorschriften van de Unie, kan deze alleen op het niveau van de Unie worden verwezenlijkt. De vaststelling van deze richtlijn is derhalve in overeenstemming met het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (9)

               Richtlijn 2006/112/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In Richtlijn 2006/112/EG wordt het volgende artikel ingevoegd:

      „Artikel 199 bis
      1.   De lidstaten kunnen tot en met 30 juni 2015 voor een minimumperiode van twee jaar bepalen dat de btw voldaan moet worden door de belastingplichtige voor wie een van de volgende leveringen wordt verricht:

                  a)

                  de overdracht van broeikasgasemissierechten als omschreven in artikel 3 van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van Richtlĳn 96/61/EG van de Raad (5), die overdraagbaar zijn overeenkomstig artikel 12 van die richtlijn.

                  b)

                  de overdracht van andere eenheden die door exploitanten kunnen worden gebruikt om aan de betreffende richtlijn te voldoen.

            2.   De lidstaten stellen de Commissie in kennis van de toepassing van de in lid 1 bedoelde regeling wanneer deze wordt ingevoerd, en verstrekken haar daarbij de volgende informatie:

                  a)

                  een verklaring over het toepassingsgebied van de maatregel waarbij de regeling ten uitvoer wordt gelegd, en een omstandige uiteenzetting van de flankerende maatregelen, inclusief eventuele rapportageverplichtingen voor de belastingplichtigen en eventuele controlemaatregelen;

                  b)

                  de evaluatiecriteria om een vergelijking te kunnen maken tussen frauduleuze activiteiten met betrekking tot de in lid 1 bedoelde diensten voor en na de toepassing van de regeling, frauduleuze activiteiten met betrekking tot andere diensten voor en na de toepassing van de regeling, en iedere toename van andere vormen van frauduleuze activiteiten voor en na de toepassing van de regeling;

                  c)

                  de aanvangsdatum en de toepassingsduur van de maatregel waarbij de regeling ten uitvoer wordt gelegd.

            3.   De lidstaten die de in lid 1 bedoelde regeling toepassen, leggen op basis van de in lid 2, onder b), bedoelde evaluatiecriteria de Commissie uiterlijk op 30 juni 2014 een verslag voor. In het verslag dient duidelijk te zijn aangegeven welke gegevens als vertrouwelijk moeten worden behandeld en welke gegevens mogen worden gepubliceerd.
      In het verslag dient een uitvoerige beoordeling te worden gegeven van de algehele effectiviteit en efficiency van de maatregel, met name wat betreft:

                  a)

                  het effect op frauduleuze activiteiten met betrekking tot onder de maatregel vallende diensten;

                  b)

                  de mogelijke verschuiving van frauduleuze activiteiten naar goederen of andere diensten;

                  c)

                  de uit de maatregel voortvloeiende nalevingskosten voor de belastingplichtigen.

            4.   Elke lidstaat die, na de inwerkingtreding van dit artikel, op zijn grondgebied een trendverschuiving in de frauduleuze activiteiten in verband met de in lid 1 genoemde diensten constateert, dient daarover uiterlijk op 30 juni 2014 een verslag in bij de Commissie.

   Artikel 2
   De lidstaten die de in artikel 199 bis, lid 1, van Richtlijn 2006/112/EG bedoelde regeling willen toepassen, delen de Commissie de bepalingen van de maatregel ter uitvoering van de regeling mee wanneer de regeling in werking treedt.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is van toepassing tot en met 30 juni 2015.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
   Artikel 6
   Deze richtlijn wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

      Gedaan te Brussel, 16 maart 2010.

            Voor de Raad

            De voorzitster

         E. SALGADO

      (1)  Advies van 10 februari 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van 21 januari 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  PB L 347, van 11.12.2006, blz. 1.

      (4)  Richtlĳn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wĳziging van Richtlĳn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).

      (5)  PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32.”.


title: Richtlijn 2012/43/EU van de Commissie van 26 november 2012 tot wijziging van bepaalde rubriekopschriften van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad  Voor de EER relevante tekst

text:
               27.11.2012

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 327/34

         RICHTLIJN 2012/43/EU VAN DE COMMISSIE
   van 26 november 2012
   tot wijziging van bepaalde rubriekopschriften van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 11, lid 4, en artikel 16, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) bevat nadere bepalingen voor de beoordeling van bestaande werkzame stoffen. Overeenkomstig artikel 15, lid 2, van de verordening moet de Commissie overleg plegen met deskundigen uit de lidstaten voordat zij besluit tot opneming van een werkzame stof in bijlage I.

               (2)

               Overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder i), van Richtlijn 98/8/EG, wordt de opneming van een werkzame stof in bijlage I, waar van toepassing, verbonden aan eisen betreffende de minimale zuiverheidsgraad en de aard en het maximumgehalte van bepaalde verontreinigingen.

               (3)

               De eerste opneming in bijlage I werd vastgesteld bij Richtlijn 2006/140/EG van de Commissie van 20 december 2006 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde sulfurylfluoride als werkzame stof in bijlage I van die richtlijn op te nemen (3). Die richtlijn stelde de rubriekopschriften vast van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG. Een van deze rubriekopschriften luidt: „Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht”.

               (4)

               In het kader van de in artikel 15, lid 2, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 bedoelde toetsing door deskundigen hebben deskundigen uit de lidstaten een methode ontwikkeld waarmee de vergelijkbaarheid van de chemische samenstellingen en de gevarenprofielen („technische gelijkwaardigheid”) van stoffen kunnen worden vastgesteld die onder dezelfde definitief vallen, maar die afkomstig zijn van verschillende bronnen of fabricageprocedés. Voor deze vaststelling is de zuiverheidsgraad slechts een van de factoren die doorslaggevend kunnen zijn. Bovendien is een lagere zuiverheidsgraad van een werkzame stof niet noodzakelijkerwijze van invloed op het gevarenprofiel van deze stof.

               (5)

               Bijgevolg moet in de rubriekopschriften van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG de bestaande verwijzing naar de minimale zuiverheid worden vervangen door een verwijzing naar de minimale zuiverheidsgraad van de werkzame stof die voor de overeenkomstig artikel 11 van de richtlijn uitgevoerde beoordeling is gebruikt en moet worden vermeld dat de werkzame stof in het op de markt gebrachte product een andere zuiverheid kan hebben dan de beoordeelde stof, voor zover bewezen is dat de werkzame stof technisch gelijkwaardig is aan de beoordeelde stof.

               (6)

               De bij Richtlijn 2006/140/EG vastgestelde eerste kolom van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG bevat ook het rubriekopschrift „Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 (behalve voor producten die meer dan één werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)”.

               (7)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 98/8/EG beschikt een lidstaat die een aanvraag voor wederzijdse erkenning van een bestaande toelating ontvangt over een periode van 120 dagen om het product door middel van wederzijdse erkenning toe te laten. Wanneer echter de eerste toelating van een product minder dan 120 dagen voor de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, van de richtlijn voor dat product is verleend, kan een lidstaat die een volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning van die toelating ontvangt, niet voldoen aan de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, van de richtlijn, indien hij gebruikmaakt van de in artikel 4, lid 1, van de richtlijn bedoelde periode van 120 dagen, zelfs wanneer de volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning onmiddellijk na het verlenen van de eerste toelating is ingediend.

               (8)

               Voor producten waarvoor de eerste toelating later dan 120 dagen voor de oorspronkelijke termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG is verleend, moet daarom de termijn voor de lidstaat voor de naleving van artikel 16, lid 3, van de richtlijn door middel van wederzijdse erkenning van de eerste toelating worden verlengd tot 120 dagen na de indiening van de volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning, op voorwaarde dat de volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning binnen 60 dagen na de verlening van de eerste toelating is ingediend.

               (9)

               Bovendien is het mogelijk dat een lidstaat die binnen de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, van richtlijn 98/8/EG voorstelt om overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de richtlijn van de wederzijdse erkenning af te wijken, artikel 16, lid 3, van de richtlijn niet binnen deze termijn kan naleven, naargelang van de datum waarop het besluit van de Commissie is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 4, tweede alinea, van de richtlijn. In dergelijke gevallen moet de termijn dan ook worden uitgesteld tot een redelijke periode na de vaststelling van het besluit door de Commissie.

               (10)

               Voor producten waarvoor één of meer lidstaten hebben voorgesteld om overeenkomstig artikel 4, lid 4, van Richtlijn 98/8/EG van de wederzijdse erkenning af te wijken, moet daarom de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, van de richtlijn door middel van wederzijdse erkenning van de eerste toelating worden verlengd tot dertig dagen na de vaststelling van het besluit van de Commissie.

               (11)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 maart 2013 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 november 2012.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  PB L 414 van 30.12.2006, blz. 78.

      BIJLAGE
      De eerste rij van bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG, die de opschriften voor alle rubrieken bevat, komt als volgt te luiden:

                     „Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheidsgraad van de werkzame stof (1)

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, tenzij een van de in de voetnoot bij dit rubriekopschrift vermelde uitzonderingen van toepassing is (2)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (3)

         (1)  De in deze kolom vermelde zuiverheid was de minimale zuiverheidsgraad van de werkzame stof die voor de overeenkomstig artikel 11 uitgevoerde beoordeling is gebruikt. De werkzame stof in het op de markt gebrachte product kan dezelfde of een andere zuiverheid hebben, voor zover bewezen is dat de werkzame stof technisch gelijkwaardig is aan de beoordeelde stof.

         (2)  Voor producten die meer dan één in artikel 16, lid 2, bedoelde werkzame stof bevatten, is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die geldt voor de laatste van zijn in deze bijlage op te nemen werkzame stoffen. Voor producten waarvoor de eerste toelating later dan 120 dagen voor de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, is verleend en waarvoor binnen 60 dagen na de verlening van de eerste toelating een volledige aanvraag voor wederzijdse erkenning is ingediend overeenkomstig artikel 4, lid 1, wordt de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, met betrekking tot die aanvraag verlengd tot 120 dagen na de datum van ontvangst van de aanvraag voor wederzijdse erkenning. Voor producten waarvoor een lidstaat heeft voorgesteld om overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de wederzijdse erkenning af te wijken, wordt de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 verlengd tot dertig dagen na de datum waarop het besluit van de Commissie is vastgesteld overeenkomstig artikel 4, lid 4, tweede alinea.

         (3)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm”.


Avis juridique important

|

32002L0068

Richtlĳn 2002/68/EG van de Raad van 19 juli 2002 houdende wĳziging van Richtlĳn 2002/57/EG betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen

Publicatieblad Nr. L 195 van 24/07/2002 blz. 0032 - 0033

Richtlijn 2002/68/EG van de Raadvan 19 juli 2002houdende wijziging van Richtlijn 2002/57/EG betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 37,Gezien het voorstel van de Commissie,Gezien het advies van het Europees Parlement(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 2002/57/EG(3) moet ook van toepassing zijn op mengrassen van oliehoudende planten en vezelgewassen. De voorwaarden waaraan door het mengras moet worden voldaan, inclusief de kleur van het officiële etiket dat moet worden aangebracht op verpakkingen van gecertificeerd zaad van mengrassen, moeten eveneens worden vastgelegd.(2) Aangezien het belang van zaaizaad van andere hybriden van oliehoudende planten en vezelgewassen dan zonnebloemhybriden in de Gemeenschap is toegenomen, moeten bepaalde definities van Richtlijn 2002/57/EG ook op dergelijk zaad van toepassing zijn.(3) Richtlijn 2002/57/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(4) Aangezien het belang van zaaizaad van hybriden en van mengrassen van koolzaad en van raapzaad in de Gemeenschap is toegenomen, heeft de Commissie Beschikking 95/232/EG(4) vastgesteld teneinde te bepalen aan welke voorwaarden dergelijk zaad moet voldoen. De geldigheidsduur van die beschikking is op 30 juni 2002 afgelopen. Hangende de toepassing van nieuwe bepalingen, is het daarom dienstig dat de communautaire voorwaarden voor het in de handel brengen van het betrokken zaaizaad gehandhaafd blijven,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 2002/57/EG wordt als volgt gewijzigd:1. in artikel 2 wordt het volgende lid ingevoegd: "3 bis. Wijzigingen in lid 1, onder c) en onder d), met het oog op de opneming in de werkingssfeer van de richtlijn van hybriden van oliehoudende planten en vezelgewassen, andere dan zonnebloemhybriden, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 25, lid 2.";2. in artikel 12, lid 1, onder a), wordt na de tweede zin de volgende zin ingevoegd: "De kleur van het etiket is blauw met een diagonaal lopende groene streep voor gecertificeerd zaad van een mengras.";3. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 19 bis1. De lidstaten staan toe dat zaad van oliehoudende planten en vezelgewassen in de handel wordt gebracht in de vorm van een mengras.2. Voor de toepassing van lid 1 wordt verstaan onder:a) mengras: een aan de certificeringsinstantie gemeld mengsel van gecertificeerd zaad van een bepaalde bestuiverafhankelijke hybride die officieel is toegelaten overeenkomstig Richtlijn 2002/53/EG, met gecertificeerd zaad van één of meer bepaalde, eveneens toegelaten, bestuivers, dat mechanisch is samengesteld in een door de personen die voor de instandhouding van deze componenten verantwoordelijk zijn, gezamenlijk bepaalde verhouding;b) bestuiverafhankelijke hybride: de mannelijk steriele component in het mengras (vrouwelijke component);c) bestuiver(s): de stuifmeel leverende component in het mengras (mannelijke component).3. De zaadcoating van de vrouwelijke component wordt anders gekleurd dan die van de mannelijke component.";Artikel 2In artikel 5, lid 5, van Beschikking 95/232/EG wordt "30 juni 2002" vervangen door "30 juni 2003".Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking ervan. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mede van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 2 is van toepassing met ingang van 1 juli 2002.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 19 juli 2002.Voor de RaadDe voorzitterT. Pedersen(1) Advies van 2 juli 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(2) Advies uitgebracht op 17 juli 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(3) PB L 193 van 20.7.2002, blz. 74.(4) PB L 154 van 5.7.1995, blz. 22. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2001/18/EG (PB L 4 van 9.1.2001, blz. 36).