Avis juridique important

|

31996L0067

Richtlijn 96/67/EG van de Raad van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 272 van 25/10/1996 blz. 0036 - 0045

RICHTLIJN 96/67/EG VAN  DE RAAD van 15 oktober 1996 betreffende de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens  van de GemeenschapDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid   2, Gezien het voorstel van de Commissie  (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (2), Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag  (3), (1) Overwegende dat de Gemeenschap geleidelijk een gemeenschappelijk beleid voor het luchtvervoer  tot stand heeft gebracht, teneinde de interne markt overeenkomstig artikel 7 A van het Verdrag  gestalte te geven en aldus de economische en sociale vooruitgang duurzaam te bevorderen; (2) Overwegende dat het in artikel 59 van het Verdrag gestelde doel bestaat in opheffing van de  beperkingen voor het vrij verrichten van diensten binnen de Gemeenschap; dat, overeenkomstig  artikel 61 van het Verdrag, dit doel in het kader van het gemeenschappelijk vervoerbeleid moet  worden verwezenlijkt; (3) Overwegende dat bij de Verordeningen (EEG) nr. 2407/92  (4), nr. 2408/92  (5) en nr. 2409/92   (6) deze doelstelling, wat de eigenlijke luchtvervoerdiensten betreft, is verwezenlijkt; (4) Overwegende dat grondafhandelingsdiensten onmisbaar zijn voor de goede werking van het  luchtvervoer en een essentiële bijdrage leveren aan het doeltreffend gebruik van de  luchtvervoerinfrastructuur; (5) Overwegende dat het toegankelijk maken van de grondafhandelingsmarkt zal bijdragen tot een  verlaging van de exploitatiekosten van de luchtvaartmaatschappijen en de kwaliteit voor de  gebruikers zal verbeteren; (6) Overwegende dat het in het licht van het subsidiariteitsbeginsel onontbeerlijk is dat de  toegang tot de grondafhandelingsmarkt in communautair verband wordt bewerkstelligd en dat de  Lid-Staten de mogelijkheid wordt gelaten om met het specifieke karakter van deze sector rekening te  houden; (7) Overwegende dat de Commissie in haar mededeling van juni 1994 "Een betere toekomst voor de  burgerluchtvaart in Europa" heeft laten weten dat zij vóór eind 1994 een initiatief wenste te nemen  om de toegang tot de grondafhandelingsmarkt op de luchthavens van de Gemeenschap te verwezenlijken;  dat de Raad, in zijn resolutie van 24 oktober 1994 over de situatie van de Europese  burgerluchtvaart  (7), heeft bevestigd dat daarbij de door de situatie op de luchthavens gestelde  eisen in aanmerking moeten worden genomen; (8) Overwegende dat het Europees Parlement in zijn resolutie van 14 februari 1995 over de  burgerluchtvaart in Europa  (8) heeft gesteld dat rekening moet worden gehouden met de gevolgen van  het toegankelijk maken van de grondafhandelingsmarkt voor de arbeidsomstandigheden en de veiligheid  op de luchthavens van de Gemeenschap; (9) Overwegende dat de vrije toegang tot de grondafhandelingsmarkt verenigbaar is met de goede  werking van de luchthavens in de Gemeenschap; (10) Overwegende dat de vrije toegang tot de grondafhandelingsmarkt geleidelijk tot stand moet  worden gebracht en moet voldoen aan de eisen van de sector; (11) Overwegende dat voor bepaalde categorieën diensten de toegang tot de markt, evenals  zelfafhandeling kunnen stuiten op belemmeringen in verband met veiligheid, beveiliging, capaciteit  en beschikbare ruimte; dat dus het aantal dienstverleners dat deze soorten diensten mag verrichten,  beperkt moet kunnen worden; dat ook zelfafhandeling beperkt moet kunnen worden; dat in dat geval de  criteria voor beperking relevant, objectief, transparant en niet-discriminerend moeten zijn; (12) Overwegende dat het voor een reële concurrentie noodzakelijk is dat - indien het aantal  dienstverleners wordt beperkt - ten minste één van hen op termijn geen bindingen heeft met de  luchthavenbeheerder, noch met de dominante luchtvaartmaatschappij; (13) Overwegende dat het voor het goed functioneren van de luchthavens nodig is dat deze zich het  beheer kunnen voorbehouden van bepaalde infrastructuren die om technische redenen of vanwege de  rentabiliteit of de invloed op het milieu moeilijk zijn op te splitsen of uit te breiden; dat  echter het gecentraliseerde beheer ervan het gebruik van deze infrastructuren door de  dienstverleners en de gebruikers die voor zelfafhandeling zorgen, niet in de weg mag staan; (14) Overwegende dat de genoemde belemmeringen in bepaalde gevallen zo groot kunnen zijn, dat zij  een aantal beperkingen voor de toegang tot de markt of tot het verzorgen van zelfafhandeling kunnen  rechtvaardigen, voor zover deze beperkingen relevant, objectief, transparant en niet-discriminerend  zijn; (15) Overwegende dat dergelijke beperkingen tot doel moeten hebben de luchthavenautoriteiten in  staat te stellen deze belemmeringen op te heffen of althans te verminderen; dat deze beperkingen  door de Commissie, bijgestaan door een raadgevend comité, moeten worden goedgekeurd en voor een  welbepaalde duur moeten worden toegestaan; (16) Overwegende dat de handhaving van daadwerkelijke, eerlijke concurrentie vereist dat, in geval  van beperking van het aantal dienstverleners, deze worden gekozen via een transparante en  onpartijdige procedure; dat de gebruikers bij die keuze moeten worden geraadpleegd, omdat zij als  eersten belang hebben bij de kwaliteit en de prijs van de diensten waarvan zij gebruik maken; (17) Overwegende dat het dientengevolge van belang is de vertegenwoordiging en raadpleging van de  gebruikers bij de keuze van de gemachtigde dienstverleners te organiseren via de oprichting van een  uit hun vertegenwoordigers samengesteld comité; (18) Overwegende dat het in bepaalde omstandigheden en onder bijzondere voorwaarden mogelijk is om  bij de keuze van de dienstverleners op een luchthaven de openbare-dienstverplichting uit te breiden  tot andere luchthavens in dezelfde geografische regio van de betrokken Lid-Staat; (19) Overwegende dat de luchthavenbeheerder eveneens grondafhandelingsdiensten kan verlenen; dat  deze door zijn besluiten aanzienlijke invloed op de concurrentie tussen de dienstverleners kan  uitoefenen; dat het dus, teneinde de handhaving van eerlijke concurrentie te waarborgen,  onontbeerlijk is de luchthavens te verplichten tot een boekhoudkundige scheiding van hun  beheersactiviteiten en de regulering van infrastructuren enerzijds, en de levering van  afhandelingsdiensten anderzijds; (20) Overwegende dat een luchthaven zijn grondafhandelingsactiviteiten niet mag subsidiëren met  inkomsten uit zijn functie als luchthavenbeheerder; (21) Overwegende dat dezelfde transparantie-eisen moeten gelden voor alle dienstverleners die  grondafhandelingsdiensten aan derden willen aanbieden; (22) Overwegende dat, om de luchthavens in staat te stellen de infrastructuur te beheren en te  zorgen voor de veiligheid en beveiliging op het luchthaventerrein, alsmede met het oog op de  bescherming van het milieu en de vigerende sociale regelgeving, de Lid-Staten de activiteiten van  een verlener van grondafhandelingsdiensten afhankelijk moeten kunnen stellen van een goedkeuring;  dat de criteria voor het verlenen van die goedkeuring objectief, doorzichtig en niet-discriminerend  moeten zijn; (23) Overwegende dat de Lid-Staten daarom de bevoegdheid moeten behouden om de voor het goed  functioneren van de luchthaveninfrastructuren benodigde regels uit te vaardigen en te doen  toepassen; dat die regels in verhouding met het doel moeten zijn en niet mogen leiden tot een  feitelijke beperking van de toegang tot de markt, of tot een verlaging van de zelfafhandeling tot  beneden het in deze richtlijn vastgestelde niveau; dat in het kader van die regels de beginselen  van objectiviteit, doorzichtigheid en niet-discriminatie moeten worden nageleefd; (24) Overwegende dat de Lid-Staten de bevoegdheid moeten behouden om voor het personeel van de  bedrijven die grondafhandelingsdiensten verlenen, een adequate sociale bescherming te garanderen; (25) Overwegende dat men, voor zover dit voor de uitoefening van de rechten van de betrokkenen of  voor een reële en eerlijke concurrentie nodig is, moet zorgen voor de toegang tot de  luchthavenvoorzieningen ten behoeve van dienstverleners die gemachtigd zijn  grondafhandelingsdiensten te verlenen, alsmede ten behoeve van gebruikers die aan zelfafhandeling  mogen doen; dat die toegang evenwel aanleiding mag geven tot het innen van een vergoeding; (26) Overwegende dat het gewettigd is dat de bij deze richtlijn erkende rechten voor  dienstverleners en gebruikers uit derde landen slechts gelden, wanneer strikte wederkerigheid in  acht wordt genomen; dat de Lid-Staat, bij het ontbreken van deze wederkerigheid, deze rechten  jegens die dienstverleners en gebruikers moet kunnen opschorten; (27) Overwegende dat het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk op 2 december 1987 te Londen,  in een gezamenlijke verklaring van hun ministers van Buitenlandse Zaken, regelingen zijn  overeengekomen inzake meer samenwerking bij het gebruik van de luchthaven van Gibraltar, welke  regelingen echter nog niet worden toegepast; (28) Overwegende dat deze richtlijn de toepassing van de Verdragsregels onverlet laat, met name dat  de Commissie zal blijven toezien op de eerbiediging van deze regels, door zo nodig gebruik te maken  van alle mogelijkheden die artikel 90 van het Verdrag haar daartoe biedt, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 Toepassingsgebied 1.  Deze richtlijn is van toepassing op elke  luchthaven die zich op het grondgebied van een Lid-Staat bevindt, onder de bepalingen van het  Verdrag valt en voor commercieel verkeer is opgesteld overeenkomstig de volgende voorschriften: a)  De bepalingen met betrekking tot de in artikel 7, lid 1, bedoelde categorieën  afhandelingsdiensten die niet onder artikel 7, lid 2, vallen, zijn met ingang van 1 januari 1998  van toepassing op iedere luchthaven, ongeacht de verkeersomvang. b)  De bepalingen met betrekking tot de in artikel 7, lid 2, bedoelde categorieën  afhandelingsdiensten zijn met ingang van 1 januari 1998 van toepassing op luchthavens met een  jaarlijkse verkeersomvang van ten minste 1 miljoen passagiersbewegingen of 25  000 ton vracht. c)  De bepalingen met betrekking tot de in artikel 6 bedoelde categorieën afhandelingsdiensten zijn  met ingang van 1 januari 1999 van toepassing op luchthavens: -  met een jaarlijkse verkeersomvang van ten minste 3 miljoen passagiersbewegingen of 75  000 ton  vracht, of -  die in de periode van zes maanden vóór 1 april of 1 oktober van het voorgaande jaar een  verkeersomvang van ten minste 2 miljoen passagiersbewegingen of 50  000 ton vracht hebben  geregistreerd. 2.  Onverminderd lid 1 zijn de bepalingen van deze richtlijn met ingang van 1 januari 2001 van  toepassing op elke luchthaven die zich op het grondgebied van een Lid-Staat bevindt, onder de  bepalingen van het Verdrag valt, voor commercieel verkeer is opengesteld en een verkeersomvang  heeft van het minste 2 miljoen passagiersbewegingen of 50  000 ton vracht. 3.  Wanneer een luchthaven één van de in dit artikel genoemde minima voor het vrachtverkeer bereikt  zonder evenwel het overeenkomstige minimum voor het passagiersverkeer te bereiken, zijn de  bepalingen van deze richtlijn niet van toepassing voor wat betreft de categorieën  afhandelingsdiensten die uitsluitend voor passagiers bestemd zijn. 4.  De Commissie publiceert ter informatie in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen de  lijst van de in dit artikel bedoelde luchthavens. Deze lijst zal voor het eerst binnen drie maanden  na de inwerkingtreding van deze richtlijn en vervolgens jaarlijks worden gepubliceerd. De Lid-Staten brengen jaarlijks vóór 1 juli de voor de opstelling van deze lijst benodigde gegevens  ter kennis van de Commissie. 5.  De toepassing van deze richtlijn op de luchthaven van Gibraltar laat de respectieve  rechtsopvattingen van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk betreffende het geschil  inzake de soevereiniteit over het grondgebied waarop de luchthaven is gelegen, onverlet. 6.  De toepassing van het bepaalde in deze richtlijn op de luchthaven van Gibraltar wordt  opgeschort totdat de regelingen van de gezamenlijke verklaring van de ministers van buitenlandse  Zaken van het Koninkrijk Spanje en het Verenigd Koninkrijk van 2 december 1987 van toepassing  worden. De Regeringen van het Koninkrijk Spanje en van het Verenigd Koninkrijk zullen de Raad van  die datum in kennis stellen. Artikel 2 Begripsomschrijvingen Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: a) luchthaven: elk terrein dat speciaal is ingericht om luchtvaartuigen de mogelijkheid te bieden  om te landen, op te stijgen of manoeuvres uit te voeren, met inbegrip van de eventueel bijbehorende  installaties ten behoeve van het verkeer van en de dienstverlening aan luchtvaartuigen en de nodige  installaties ten behoeve van de commerciële luchtdiensten; b) luchthavensysteem: twee of meer luchthavens die samen de luchtverbindingen van dezelfde stad of  agglomeratie verzorgen, als vermeld in bijlage II bij Verordening (EEG) nr. 2408/92; c) luchthavenbeheerder: de instantie die, eventueel in combinatie met andere activiteiten, aan de  nationale wet- of regelgeving de taak ontleent om de luchthaveninfrastructuur te beheren en de  activiteiten van de verschillende op de luchthaven of in het desbetreffende luchthavensysteem  aanwezige ondernemingen te cooerdineren en te controleren; d) gebruiker van een luchthaven: iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon die vanaf of naar de  desbetreffende luchthaven door de lucht pasagiers, post en/of vracht vervoert; e) grondafhandeling: de diensten die op een luchthaven aan een gebruiker worden verleend, zoals  beschreven in de bijlage; f) zelfafhandeling: situatie waarbij een gebruiker zichzelf rechtstreeks een of meer categorieën  afhandelingsdiensten verleent en met derden geen enkel contract, hoe ook genaamd, dat de verlening  van dergelijke diensten tot doel heeft, afsluit. Voor de toepassing van deze definitie worden  gebruikers onderling niet als derden aangemerkt: -  als de één een meerderheidsbelang in de ander heeft, of -  als een zelfde entiteit in elk van beide een meerderheidsbelang heeft; g) verlener van grondafhandelingsdiensten: iedere natuurlijke of rechtspersoon die aan derden een  of meer categorieën grondafhandelingsdiensten verleent. Artikel 3 De luchthavenbeheerder 1.  Wanneer het beheer en de exploitatie van een luchthaven of  van een luchthavensysteem niet bij één beheerder maar bij verschillende afzonderlijke beheerders  berusten, wordt elk van dezen voor de toepassing van deze richtlijn geacht deel uit te maken van de  luchthavenbeheerder. 2.  Wanneer er voor verscheidene luchthavens of luchthavensystemen slechts één enkele  luchthavenbeheerder bestaat, wordt elk van deze luchthavens of luchthavensystemen voor de  toepassing van deze richtlijn afzonderlijk in aanmerking genomen. 3.  Indien de luchthavenbeheerders onder toezicht of zeggenschap van een nationale  overheidsinstantie staan, dient deze instantie, in het kader van de wettelijke verplichtingen die  op haar rusten, toe te zien op de toepassing van deze richtlijn. Artikel 4 Scheiding van activiteiten 1.  De beheerder van een luchthaven, de gebruiker of de  dienstverlener die grondafhandelingsdiensten verleent, dient een overeenkomstig de heersende  handelspraktijk strikte boekhoudkundige scheiding aan te brengen tussen de aan de levering van deze  diensten verbonden activiteiten en zijn overige activiteiten. 2.  Op de naleving van deze boekhoudkundige scheiding moet worden toegezien door een door de  Lid-Staat aan te wijzen onafhankelijke controleur. Deze moet er met name op toezien dat er geen geldstroom vloeit tussen de activiteit van de  luchthavenbeheerder als luchthavenautoriteit en zijn grondafhandelingsdiensten. Artikel 5 Het gebruikerscomité 1.  Uiterlijk twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze  richtlijn zien de Lid-Staten erop toe dat voor elk van de bedoelde luchthavens een uit  vertegenwoordigers van de gebruikers of uit representatieve gebruikersorganisaties samengesteld  comité wordt opgericht. 2.  Elke gebruiker heeft het recht in het comité zitting te nemen of desgewenst zich daar te laten  vertegenwoordigen door een organisatie die hij met deze taak belast. Artikel 6 Afhandelingsdiensten ten behoeve van derden 1.  De Lid-Staten nemen overeenkomstig de  voorschriften van artikel 1 de noodzakelijke maatregelen om de verleners van  grondafhandelingsdiensten vrije toegang tot de markt voor de verlening van  grondafhandelingsdiensten aan derden te waarborgen. De Lid-Staten kunnen eisen dat de verleners van grondafhandelingsdiensten in de Gemeenschap zijn  gevestigd. 2.  De Lid-Staten kunnen het aantal dienstverleners beperken waaraan wordt toegestaan de volgende  grondafhandelingsdiensten te verlenen: -  bagageafhandeling, -  platformafhandeling, -  brandstof- en olielevering, -  vracht- en postafhandeling voor wat betreft de fysieke afhandeling van vracht en post tussen het  luchthavengebouw en het vliegtuig, zowel bij aankomst en vertrek als bij transitvluchten. Zij kunnen dit aantal per categorie diensten echter niet tot minder dan twee beperken. 3.  Bovendien mag vanaf 1 januari 2001 ten minste één van deze erkende dienstverleners niet  rechtstreeks of onrechtstreeks onder de zeggenschap vallen van: -  de luchthavenbeheerder, -  een gebruiker die in de loop van het jaar voorafgaande aan dat waarin die dienstverleners worden  geselecteerd, meer dan 25  % van de op de luchthaven geregistreerde passagiers of vracht heeft  vervoerd, -  een entiteit die rechtstreeks of onrechtstreeks zeggenschap uitoefent over of onder de  zeggenschap valt van deze luchthavenbeheerder of van een dergelijke gebruiker. Uiterlijk op 1 juli 2000 kan een Lid-Staat echter verzoeken om de in dit lid vervatte verplichting  met één extra termijn tot en met 31 december 2002 uit te stellen. Bijgestaan door het comité van artikel 10 bestudeert de Commissie dit verzoek en besluit zij om het  al dan niet in te willigen, rekening houdende met de ontwikkeling van de sector en in het bijzonder  met de situatie op qua verkeersomvang en -kenmerken vergelijkbare luchthavens. 4.  Wanneer zij het aantal toegestane dienstverleners met toepassing van lid 2 beperken, mogen de  Lid-Staten niet verhinderen dat elke gebruiker van een luchthaven, ongeacht het deel van de  luchthaven dat aan hem is toegewezen, voor elke categorie grondafhandelingsdiensten waarvoor een  beperking geldt, de keuze heeft tussen ten minste twee verleners van grondafhandelingsdiensten,  onder de in de leden 2 en 3 bepaalde voorwaarden. Artikel 7 Zelfafhandeling 1.  De Lid-Staten nemen overeenkomstig de voorschriften van artikel 1  de nodige maatregelen om het vrij verrichten van zelfafhandelingsdiensten te waarborgen. 2.  Voor de volgende categorieën afhandelingsdiensten: -  bagageafhandeling, -  platformafhandeling, -  brandstof- en olielevering, -  vracht- en postafhandeling voor wat betreft de fysieke afhandeling van vracht en post tussen het  luchthavengebouw en het vliegtuig, zowel bij aankomst en vertrek als bij transitvluchten, kunnen de Lid-Staten evenwel zelfafhandeling voor ten minste twee gebruikers reserveren, mits deze  op basis van relevante, objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria worden  geselecteerd. Artikel 8 Gecentraliseerde infrastructuurvoorzieningen 1.  Onverminderd de toepassing van de  artikelen 6 en 7 kunnen de Lid-Staten hetzij aan de luchthavenbeheerder, hetzij aan een andere  entiteit het beheer voorbehouden van de gecentraliseerde infrastructuurvoorzieningen die bestemd  zijn voor het verlenen van grondafhandelingsdiensten en die wegens hun complexiteit, kosten of  gevolgen voor het milieu niet kunnen worden verdeeld of opgesplitst, zoals de systemen voor het  sorteren van bagage, ijsbestrijding, waterzuivering of brandstofdistributie. Zij kunnen het gebruik  van deze infrastructuurvoorzieningen door de verleners van grondafhandelingsdiensten en door de  gebruikers die voor zelfafhandelingen zorgen, verplicht stellen. 2.  De Lid-Staten zien erop toe dat deze infrastructuurvoorzieningen op transparante, objectieve en  niet-discriminerende wijze worden beheerd en met name dat dit beheer geen belemmering vormt voor de  toegang, binnen de voor de toepassing van deze richtlijn gestelde grenzen, van de verleners van  grondafhandelingsdiensten en de gebruikers die voor zelfafhandeling zorgen. Artikel 9 Afwijkingen 1.  Wanneer het op een luchthaven door specifieke belemmeringen wat de  beschikbare ruimte of capaciteit betreft, met name wegens overconcentratie en de bezettingsgraad  van de oppervlakte, onmogelijk is de markt en/of de uitoefening van zelfafhandeling open te stellen  tot het door deze richtlijn voorgeschreven niveau, kan de betrokken Lid-Staat besluiten: a)  het aantal dienstverleners voor een of meer andere categorieën grondafhandelingsdiensten dan  die welke in artikel 6, lid 2, worden bedoeld, op een luchthaven in zijn totaliteit of een deel  ervan te beperken; in dat geval gelden de bepalingen van artikel 6, leden 2 en 3; b)  een of meer van de in artikel 6, lid 2, bedoelde categorieën grondafhandelingsdiensten voor één  dienstverlener te reserveren; c)  voor andere categorieën dan bedoeld in artikel 7, lid 2, zelfafhandeling voor een beperkt  aantal gebruikers te reserveren, mits deze op basis van relevante, objectieve, transparante en  niet-discriminerende criteria worden gekozen; d)  zelfhandeling voor de in artikel 7, lid 2, bedoelde categorieën grondafhandelingsdiensten te  verbieden of tot één gebruiker te beperken. 2.  Ieder uit hoofde van lid 1 genomen afwijkingsbesluit: a)  vermeldt de categorie(ën) diensten waarvoor een afwijking wordt toegestaan en de specifieke  belemmeringen wat de beschikbare ruimte of capaciteit betreft die de afwijking rechtvaardigen; b)  gaat vergezeld van een plan van passende maatregelen dat erop gericht is deze belemmeringen weg  te nemen. Voorts mag de afwijking i) niet onnodig afbreuk doen aan de doelstellingen van deze richtlijn; ii) niet leiden tot concurrentieverstoringen tussen dienstverleners en/of gebruikers die  zelfafhandeling verrichten; iii) geen grotere omvang hebben dan noodzakelijk. 3.  De Lid-Staten stellen de Commissie ten minste drie maanden voordat een afwijking die zij op  grond van lid 1 toekennen, van kracht wordt, van die afwijking en van de redenen die die afwijking  rechtvaardigen, in kennis. De Commissie publiceert in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen een samenvatting van  de besluiten die haar ter kennis zijn gebracht en nodigt de belanghebbende partijen uit zich  kenbaar te maken. 4.  De Commissie onderwerpt het door de Lid-Staat voorgelegde afwijkingsbesluit aan een grondig  onderzoek. Daartoe maken een uitvoerige analyse van de situatie en de bestudering van de door de  Lid-Staat gepresenteerde passende maatregelen het haar mogelijk na te gaan of de belemmeringen  waarop de Lid-Staat zich beroept, bestaan en of het onmogelijk is de markt en/of de uitoefening van  zelfafhandeling open te stellen tot het door deze richtlijn voorgeschreven niveau. 5.  Na dit onderzoek en na raadpleging van de betrokken Lid-Staat kan de Commissie het besluit van  de Lid-Staat goedkeuren, of zich daartegen verzetten indien zij van oordeel is dat de belemmeringen  waarop de Lid-Staat zich beroept niet zijn vastgesteld of niet van die aard zijn dat zij een  afwijking rechtvaardigen. Na overleg met de betrokken Lid-Staat kan de Commissie ook van de  Lid-Staat verlangen de omvang van de afwijking aan te passen of de afwijking te beperken tot  uitsluitend die delen van een luchthaven of luchthavensysteem waar de belemmeringen waarop de  Lid-Staat zich beroept, zijn vastgesteld. Het besluit van de Commissie valt binnen drie maanden na de kennisgeving door de Lid-Staat en wordt  bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. 6.  De door de Lid-Staten op grond van lid 1 toegekende afwijkingen mogen niet langer dan drie jaar  gelden, behalve de afwijkingen die krachtens lid 1, onder b), zijn verleend. Uiterlijk drie maanden  vóór het verstrijken van dat tijdvak moet de Lid-staat over elk verzoek om afwijking een nieuw  besluit nemen waarvoor eveneens de in dit artikel vermelde procedure geldt. De op grond van lid 1, onder b), toegekende afwijkingen mogen niet langer dan twee jaar gelden. Op  basis van het bepaalde in lid 1 kan een Lid-Staat evenwel verzoeken om deze periode met nog eenmaal  twee jaar te verlengen. Bijgestaan door het comité van artikel 10 neemt de Commissie een besluit  over dit verzoek. Artikel 10 Raadgevend comité 1.  De Commissie wordt bijgestaan door een raadgevend comité dat  is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door de  vertegenwoordiger van de Commissie. 2.  Het comité adviseert de Commissie over de toepassing van artikel 9. 3.  Bovendien kan het comité door de Commissie worden geraadpleegd over elk ander probleem met  betrekking tot de toepassing van deze richtlijn. 4.  Het comité stelt zijn reglement van orde vast. Artikel 11 Selectie van dienstverleners 1.  De Lid-Staten nemen de noodzakelijke maatregelen  voor het organiseren van een selectieprocedure voor dienstverleners waaraan toestemming wordt  verleend om op een luchthaven grondafhandelingsdiensten te verrichten, wanneer hun aantal in de in  artikel 6, lid 2, of in artikel 9 bedoelde gevallen wordt beperkt. Bij deze procedure dienen de  volgende beginselen te worden nageleefd: a)  ingeval de Lid-Staten bepalen dat een taakomschrijving of technische specificaties moeten  worden opgesteld waaraan deze dienstverleners moeten voldoen, worden deze taakomschrijving of deze  specificaties na voorafgaande raadpleging van het gebruikerscomité opgesteld. De in deze  taakomschrijving of in deze technische specificaties vastgestelde selectiecriteria dienen relevant,  objectief, transparant en niet-discriminerend te zijn. Nadat hij de Commissie op de hoogte heeft gebracht, kan de betrokken Lid-Staat onder de  standaardvoorwaarden of technische specificaties waaraan de dienstverleners moeten voldoen, de  openbare-dienstverplichting opleggen voor de luchthavens die perifere gebieden of  ontwikkelingsregio's bedienen die tot zijn grondgebied behoren en geen commercieel belang hebben,  maar voor de betrokken Lid-Staat van kapitaal belang zijn; b)  er moet worden aanbesteed, welke aanbesteding in het Publikatieblad van de Europese  Gemeenschappen wordt bekendgemaakt en waarop iedere geïnteresseerde dienstverlener mag  inschrijven; c)  de dienstverleners worden gekozen: i) na overleg met het gebruikerscomité door de luchthavenbeheerder, indien deze -  geen soortgelijke grondafhandelingsdiensten verleent, -  rechtstreeks noch onrechtstreeks zeggenschap heeft over een onderneming die dergelijke diensten  verleent, en -  geen enkel belang in een dergelijke onderneming heeft, ii) in de andere gevallen, door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten, die onafhankelijk zijn  van de luchthavenbeheerder, na overleg met het gebruikerscomité, en met de luchthavenbeheerders, d)  de dienstverleners worden geselecteerd voor maximaal zeven jaar; e)  wanneer de dienstverlener zijn activiteit staakt vóór het verstrijken van het tijdvak waarvoor  hij is geselecteerd, wordt volgens dezelfde procedure tot vervanging overgegaan. 2.  Wanneer het aantal dienstverleners op grond van artikel 6, lid 2, of van artikel 9 wordt  beperkt, kan de luchthavenbeheerder zelf grondafhandelingsdiensten verlenen, zonder dat hij aan de  in lid 1 vastgestelde selectieprocedure wordt onderworpen. De beheerder mag een dienstverlenende  onderneming, zonder deze aan die procedure te onderwerpen, toestemming geven om op de  desbetreffende luchthaven grondafhandelingsdiensten te verlenen: -  indien hij rechtstreeks of indirect zeggenschap over deze onderneming heeft, -  indien deze onderneming rechtstreeks of indirect zeggenschap over de beheerder heeft. 3.  De beheerder stelt het gebruikerscomité in kennis van de overeenkomstig dit artikel genomen  besluiten. Artikel 12 Luchthavens op eilanden In de context van de selectie van dienstverleners op een  luchthaven overeenkomstig artikel 11, kan een Lid-Staat de verplichting tot openbare  dienstverlening utibreiden tot andere luchthavens op zijn grondgebied, op voorwaarde dat -  deze luchthavens gelegen zijn op eilanden in dezelfde geografische regio, -  dergelijke luchthavens elk een verkeersvolume hebben van minstens 100  000 passagiersbewegingen  per jaar, en -  een dergelijke uitbreiding wordt goedgekeurd door de Commissie, die wordt bijgestaan door het  comité van artikel 10. Artikel 13 Overleg De Lid-Staten vergewissen zich ervan dat een procedure van verplicht overleg  over de toepassing van deze richtlijn tussen de luchthavenbeheerder, het gebruikerscomité en de  dienstverlenende ondernemingen wordt ingesteld. Dit overleg heeft met name betrekking op de prijzen  van de diensten waarvoor ter toepassing van artikel 9, lid 1, onder b), een afwijking is toegekend,  en op de organisatie van de levering hiervan. Dit overleg dient ten minste eenmaal per jaar plaats  te vinden. Artikel 14 Goedkeuring 1.  De Lid-Staten dienen de activiteit van een verlener van  grondafhandelingsdiensten of een zelfafhandelende gebruiker op een luchthaven afhankelijk te  stellen van de goedkeuring door een overheidsinstantie die geen bindingen heeft met de  luchthavenbeheerder. De criteria voor het verlenen van deze goedkeuring dienen betrekking te hebben op een gezonde  financiële situatie en op voldoende verzekeringsdekking, op de veiligheid of de beveiliging van de  installaties, luchtvaartuigen, uitrusting of personen, alsmede op de bescherming van het milieu, en  op de naleving van de relevante sociale wetgeving. Ten aanzien van deze criteria dienen de volgende beginselen in acht te worden genomen: a)  zij dienen op niet-discriminerende wijze op de verschillende dienstverleners en gebruikers te  worden toegepast; b)  zij dienen verband te houden met het nagestreefde doel; c)  zij mogen niet leiden tot feitelijke vermindering van de toegang tot de markt of  zelfafhandeling tot een lager niveau dan in deze richtlijn bepaald. Deze criteria moeten openbaar worden gemaakt en de dienstverlener of zelfafhandelende gebruiker  dient van tevoren van de procedure voor het verlenen van goedkeuring in kennis te worden gesteld. 2.  De goedkeuring mag slechts worden onthouden of ingetrokken, indien de verlener van  grondafhandelingsdiensten of de zelfafhandelende gebruiker om redenen die hem zijn aan te rekenen,  niet voldoet aan de criteria van lid 1. De redenen voor weigering of intrekking dienen aan de betrokken dienstverlener of de betrokken  gebruiker en aan de beheerder ter kennis te worden gebracht. Artikel 15 Gedragsregels De Lid-Staten kunnen, in voorkomend geval op voorstel van de  luchthavenbeheerder, -  verbieden dat een dienstverlener zijn activiteiten uitoefent of dat een gebruiker voor  zelfhandeling zorgt, indien de betrokken dienstverlener of gebruiker de regels die zij hem hebben  opgelegd om het goed fucntioneren van de luchthaven te waarborgen, niet naleeft. Ten aanzien van deze regels dienen de volgende beginselen in acht te worden genomen: a)  zij dienen op niet-discriminerende wijze op de verschillende dienstverleners en gebruikers te  worden toegepast; b)  zij dienen verband te houden met het nagestreefde doel; c)  zij mogen niet leiden tot feitelijke vermindering van de toegang tot de markt of  zelfafhandeling tot een lager niveau dan in deze richtlijn bepaald; -  met name de dienstverleners die afhandelingsdiensten op de luchthaven verrichten, verplichten om  op billijke en niet-discriminerende wijze deel te nemen aan de vervulling van de verplichtingen tot  het verlenen van openbare diensten waarin de nationale wet- of regelgeving voorziet, met name wat  de waarborging van de continuïteit van de diensten betreft. Artikel 16 Toegang tot voorzieningen 1.  De Lid-Staten nemen de noodzakelijke maatregelen om de  dienstverleners en de gebruikers die voor zelfafhandeling wensen te zorgen, de toegang tot de  luchthavenvoorzieningen te garanderen, voor zover deze toegang voor hen noodzakelijk is om hun  activiteiten uit te oefenen. Indien de luchthavenbeheerder of, in voorkomend geval, de  overheidsinstantie of een andere autoriteit waaronder hij ressorteert, ten aanzien van deze toegang  voorwaarden stelt, dienen deze relevant, objectief, transparent en niet-discriminerend te zijn. 2.  De voor grondafhandeling beschikbare ruimten op de luchthaven moeten worden verdeeld over de  verschillende dienstverleners en de verschillende gebruikers die voor zelfhafhandeling zorgen, met  inbegrip van de nieuwkomers, voor zover dit nodig is voor het uitoefenen van hun rechten en  teneinde een daadwerkelijke en eerlijke concurrentie te bewerkstelligen op basis van relevante,  objectieve, transparante en niet-discriminerende regels en criteria. 3.  Wanneer voor de toegang tot de luchthavenvoorzieningen een vergoeding moet worden betaald,  wordt deze vastgesteld op basis van relevante, objectieve, transparante en niet-discriminerende  criteria. Artikel 17 Veiligheid en beveiliging De bepalingen van deze richtlijn laten de rechten en  verplichtingen van de Lid-Staten op het gebied van openbare orde, veiligheid en beveiliging van de  luchthavens onverlet. Artikel 18 Sociale bescherming en milieubescherming Onverminderd de toepassing van de  bepalingen van deze richtlijn en met inachtneming van de overige bepalingen van het  Gemeenschapsrecht, kunnen de Lid-Staten de maatregelen nemen die noodzakelijk zijn voor de  bescherming van de rechten van de werknemers en de bescherming van het milieu. Artikel 19 Naleving van nationale bepalingen De dienstverlener die op een luchthaven van een  Lid-Staat een grondafhandelingsactiviteit uitoefent, moet de voorschriften van de nationale  wetgeving naleven die met de communautaire wetgeving verenigbaar zijn. Artikel 20 Wederkerigheid 1.  Onverminderd de internationale verbintenissen van de Gemeenschap,  kan een Lid-Staat, wanneer blijkt dat een derde land ter zake van de toegang tot de markt voor  grondafhandelingsdiensten en zelfafhandeling: a)  de dienstverleners en de zelfafhandelende gebruikers uit de Gemeenschap niet rechtens of in  feite een vergelijkbare behandeling toekent als die welke door de Lid-Staten aan dienstverleners en  zelfafhandelende gebruikers uit dat derde land wordt geboden of b)  niet rechtens of in feite aan de dienstverleners en zelfafhandelende gebruikers uit een  Lid-Staat de nationale behandeling toekent of c)  rechtens of in feite aan de dienstverleners of zelfafhandelende gebruikers uit andere derde  landen een gunstiger behandeling verleent dan die welke het aan dienstverleners en zelfafhandelende  gebruikers van een Lid-staat biedt, de verplichtingen, voortvloeiend uit deze richtlijn, ten aanzien van de uit dat derde land  afkomstige dienstverleners en gebruikers geheel of gedeeltelijk schorsen overeenkomstig het  communautaire recht. 2.  De betrokken Lid-Staat brengt elke schorsing of intrekking van rechten of verplichtingen ter  kennis van de Commissie. Artikel 21 Recht van beroep De Lid-Staten of, in voorkomend geval, de beheerderrs zien erop toe  dat elke partij die een rechtmatig belang heeft, het recht heeft in beroep te gaan tegen de  individuele maatregelen of besluiten die zij nemen op grond van artikel 7, lid 2, en de artikelen  11 tot en met 16. Dit recht van beroep moet kunnen worden uitgeoefend bij een nationale rechterlijke instantie of een  oveheidsinstantie die niet de bedoelde luchthavenbeheerder is en in voorkomend geval onafhankelijk  is van de overheidsinstantie onder welker zeggenschap deze valt. Artikel 22 Informatierapport en herziening De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de  informatie die zij nodig heeft om over de toepassing van deze richtlijn een rapport te kunnen  opstellen. Dit rapport, vergezeld van eventuele voorstellen tot herziening van de richtlijn, wordt uiterlijk  op 31 december 2001 opgesteld. Artikel 23 Tenuitvoerlegging 1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke  bepalingen in werking treden om uiterlijk een jaar na de bekendmaking in het Publikatieblad van de  Europese Gemeenschappen aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld  in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van nationaal recht mede die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 24 Inwerkingtreding Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op  die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 25 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 15 oktober 1996. Voor de Raad De Voorzitter B. HOWLIN (1)    (2)  PB nr. C 301 van 13. 11. 1995, blz. 28.  (3)    (4)  PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 1.  (5)    (6)  PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 15.  (7)  PB nr. C 309 van 5. 11. 1994, blz. 2.  (8)  PB nr. C 56 van 6. 3. 1995, blz. 28.  (1)    (2)  PB nr. C 301 van 13. 11. 1995, blz. 28.  (3)    (4)  PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 1.  (5)    (6)  PB nr. L 240 van 24. 8. 1992, blz. 15.  (7)  PB nr. C 309 van 5. 11. 1994, blz. 2.  (8)  PB nr. C 56 van 6. 3. 1995, blz. 28.   BIJLAGE LIJST VAN GRONDAFHANDELINGSDIENSTEN 1. Administratieve grondafhandeling en  supervisie omvat: 1.1. vertegenwoordiging bij en contacten met de plaatselijke autoriteiten of enige andere persoon,  het verrichten van betalingen voor rekening van de gebruiker en verstrekking van ruimten voor diens  vertegenwoordigers, 1.2. toezicht op de belading, berichten en telecommunicatie, 1.3. verwerking, opslag, behandeling en administratie van de vracht, 1.4. elke andere supervisiedienst voor, gedurende of na de vlucht en elke andere door de gebruiker  gevraagde administratieve dienst. 2. Passagiersafhandeling omvat elke vorm van assistentie van passagiers bij vertrek, bij aankomst,  op doorreis, bij het overstappen binnen of buiten de luchthaven, met name bij de controle van de  tickets en de reisdocumenten, de registratie van bagage en het vervoer hiervan tot aan de  sorteersystemen. 3. De bagageafhandeling omvat de behandeling van bagage in de sorteerruimte, het sorteren hiervan,  het voorbereiden voor vertrek, het laden op en uitladen uit de systemen die bestemd zijn om deze  van het vliegtuig naar de sorteerruimte te brengen en omgekeerd en het vervoer van bagage van de  sorteerruimte tot in de distributieruimte. 4. Vracht- en postafhandeling omvat: 4.1. voor vracht, zowel bij uitvoer als bij invoer of bij transit, de fysieke behandeling van de  vracht, de behandeling van de bijbehorende documenten, de douaneformaliteiten en elke tussen  partijen overeengekomen of door de omstandigheden vereiste conservatoire maatregel, 4.2. voor post, zowel bij aankomst als bij vertrek, de fysieke behandeling van de post, de  behandeling van de bijbehorende documenten en alle tussen partijen overeengekomen of door de  omstandigheden vereiste conservatoire maatregelen. 5. Platformafhandeling omvat: 5.1. het geleiden op de grond van het vliegtuig bij aankomst en bij vertrek  (*), 5.2. assistentie bij het parkeren van het vliegtuig en het verstrekken van de benodigde middelen   (*), 5.3. de verbindingen tussen het vliegtuig en de dienstverlener op het platform  (*), 5.4. het beladen en lossen van het vliegtuig, met inbegrip van het verstrekken en inzetten van de  benodigde middelen, alsmede het vervoer van bemanning en passagiers tussen het vliegtuig en het  luchthavengebouw, alsmede het vervoer van bagage tussen het vliegtuig en het luchthavengebouw, 5.5. assistentie bij het taxiën van het vliegtuig en verstrekking van de hiervoor benodigde  middelen, 5.6. verplaatsing van het vliegtuig zowel bij aankomst als bij vertrek, de levering en de  toepassing van de benodigde middelen, 5.7. het vervoer, het inladen in en het uitladen uit het vliegtuig van voedsel en dranken. 6. Vliegtuigservicing omvat: 6.1. het schoonmaken van de buitenkant en de binnenkant van het vliegtuig, toilet- en  waterservice, 6.2. de klimaatregeling en de verwarming van de cabine, de verwijdering van sneeuw en ijs op het  vliegtuig, het ijsvrij maken van het vliegtuig, 6.3. de inrichting van de cabine met behulp van cabine-uitrusting en de opslag van die uitrusting. 7. Brandstof- en olielevering omvat: 7.1. het organiseren en uitvoeren van het vol- en bijtanken van brandstof, met inbegrip van de  opslag hiervan, het toezicht op de kwaliteit en kwantiteit van de leveringen, 7.2. het voltanken met olie en andere vloeistoffen. 8. Lijnonderhoud omvat: 8.1. regelmatige handelingen vóór de vlucht, 8.2. specifieke door de gebruiker verlangde handelingen, 8.3. de levering en het beheer van het benodigde onderhoudsmaterieel en de reserveonderdelen, 8.4. het aanvragen of reserveren van een plaats waar het vliegtuig kan worden geparkeerd en/of een  hangar om het onderhoud te verrichten. 9. Vluchtafhandeling en administratie van cabinepersoneel omvat: 9.1. de voorbereiding van de vlucht op de luchthaven waarvan het vliegtuig vertrekt of op enige  andere plaats, 9.2. vluchtafhandeling, indien nodig met inbegrip van verandering van de vluchtroute, 9.3. afhandeling na de vlucht, 9.4. administratie van de bemanning. 10. Grondtransportafhandeling omvat: 10.1. het organiseren en uitvoeren van het vervoer van passagiers, bemanning, bagage, vracht en  post tussen verschillende stationsgebouwen op dezelfde luchthaven, maar met uitzondering van enig  transport tussen het vliegtuig en enig ander punt binnen dezelfde luchthaven, 10.2. elk speciaal vervoer waarom door de gebruiker wordt verzocht. 11. Catering omvat: 11.1. de contacten met de leveranciers en de administratieve verwerking, 11.2. het opslaan van voedsel, dranken en de voor het bereiden hiervan benodigde hulpmiddelen, 11.3. het schoonmaken van het toebehoren, 11.4. het voorbereiden en leveren van het materieel en de voedingsmiddelen.


Avis juridique important

|

32001L0035

Richtlĳn 2001/35/EG van de Commissie van 11 mei 2001 houdende wĳziging van de bĳlagen bĳ Richtlĳn 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrĳdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit

Publicatieblad Nr. L 136 van 18/05/2001 blz. 0042 - 0048

Richtlijn 2001/35/EG van de Commissievan 11 mei 2001houdende wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruitDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/82/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bij Richtlijn 2000/42/EG van de Commissie(3) zijn maximumresidugehalten (MRL's) vastgesteld voor combinaties van bestrijdingsmiddelen en levensmiddelen waarvoor nog geen waarde was ingevuld bij de Richtlijnen 94/29/EG(4), 94/30/EG(5), 95/38/EG(6), 95/39/EG(7), 96/32/EG(8) en 96/33/EG(9) van de Raad en Richtlijn 98/82/EG van de Commissie(10). De betrokken waarden waren in de bijlagen bij de richtlijnen niet ingevuld of slechts tijdelijk vastgesteld omdat er ten tijde van de goedkeuring van de genoemde richtlijnen onvoldoende gegevens beschikbaar waren om op communautair niveau MRL's vast te stellen tegen 1 juli 2000. Die uiterste datum was vastgesteld om de belanghebbende partijen voldoende tijd te geven om de nodige gegevens te verschaffen op grond waarvan op communautair niveau MRL's boven de laagste bepaalbaarheidsgrens zouden kunnen worden vastgesteld, waar dit gewenst en gerechtvaardigd was. De beschikbare gegevens zijn vóór het verstrijken van de bedoelde termijn geëvalueerd en in sommige gevallen zijn ze niet toereikend geacht om op basis daarvan MRL's boven de laagste bepaalbaarheidsgrens vast te stellen.(2) Na de bekendmaking van Richtlijn 2000/42/EG heeft de Commissie met aanvullende gegevens gestaafde verzoeken ontvangen om de bij Richtlijn 2000/42/EG vastgestelde MRL's voor bepaalde combinaties van bestrijdingsmiddelen en levensmiddelen opnieuw te bezien. De aanvragen en de gegevens werden opnieuw bezien en voor sommige combinaties bleken de gegevens toereikend om een MRL boven de laagste bepaalbaarheidsgrens vast te stellen. Voor andere combinaties was de beschikbare informatie nog steeds ontoereikend en was het dan ook dienstig MRL's op het niveau van de laagste bepaalbaarheidsgrens vast te stellen. Voor nog andere combinaties blijkt uit de nu beschikbare informatie dat het vaststellen van een MRL boven de laagste bepaalbaarheidsgrens aanleiding kan geven tot onaanvaardbare acute of chronische blootstelling van de consument aan de residuen. In dergelijke gevallen moet het MRL op de laagste bepaaldheidsgrens worden gehandhaafd.(3) De totale blootstelling van consumenten aan deze bestrijdingsmiddelen gedurende hun leven via levensmiddelen die residuen van deze bestrijdingsmiddelen kunnen bevatten als gevolg van het gebruik van die middelen bij de gewasbescherming en, in voorkomend geval, in de diergeneeskunde, is geraamd en geëvalueerd overeenkomstig de binnen de Europese Gemeenschap gehanteerde procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren(11), en volgens de berekeningen leiden de in deze richtlijn vastgestelde MRL's niet tot overschrijding van de aanvaardbare dagelijkse inname.(4) De acute blootstelling van consumenten aan deze bestrijdingsmiddelen via elk van de levensmiddelen die residuen van deze bestrijdingsmiddelen kunnen bevatten, is geraamd en geëvalueerd volgens de binnen de Europese Gemeenschap gehanteerde procedures en methoden met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Volgens de berekeningen geven de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geen aanleiding tot acute toxische effecten.(5) De handelspartners van de Gemeenschap worden via de Wereldhandelsorganisatie over de in deze richtlijn vastgestelde gehalten geraadpleegd en hun opmerkingen worden bestudeerd.(6) Met de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, met name de adviezen en aanbevelingen op het gebied van de bescherming van de verbruikers van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen, is rekening gehouden. De door de Wereldgezondheidsorganisatie beschreven methodologie, waaraan hierboven is gerefereerd en die door de rapporterende lidstaten is toegepast en door de Commissie in het kader van het Permanent Plantenziektekundig Comité is getoetst en geëvalueerd, is in overeenstemming met het advies van het Wetenschappelijk Comité voor planten(12).(7) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De in de bijlage bij deze richtlijn vermelde maximumresidugehalten komen in de plaats van die van de lijst in bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG ten aanzien van de betrokken bestrijdingsmiddelen.Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze maatregelen toe vanaf 1 juli 2001.Artikel 3Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de eerste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 11 mei 2001.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.(2) PB L 3 van 6.1.2001, blz. 18.(3) PB L 158 van 30.6.2000, blz. 51.(4) PB L 189 van 23.7.1994, blz. 67.(5) PB L 189 van 23.7.1994, blz. 70.(6) PB L 197 van 22.8.1995, blz. 14.(7) PB L 197 van 22.8.1995, blz. 29.(8) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 12.(9) PB L 144 van 18.6.1996, blz. 35.(10) PB L 290 van 29.10.1998, blz. 25.(11) Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herzien), uitgewerkt door GEMS (mondiaal milieubewakingssysteem)/Voedselprogramma in samenwerking met het Codex-Comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).(12) SCP/RESI/021; SCP/RESI/024.BIJLAGE>RUIMTE VOOR DE TABEL>NB:Voor het gemak van de lezer zijn de MRL's vet gedrukt wanneer de hoogte ervan is gewijzigd ten opzichte van de MRL's in de bijlagen bij de aan Richtlijn 2000/42/EG voorafgaande richtlijnen, en normaal gedrukt wanneer de hoogte ervan niet is gewijzigd.