Avis juridique important

|

31993L0050

Richtlijn 93/50/EEG van de Commissie van 24 juni 1993 tot nadere omschrijving van bepaalde niet in bijlage V, deel A, bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad vermelde planten waarvan de producenten, of de in het produktiegebied van die planten gelegen opslagplaatsen of verzendingscentra, in een officieel register moeten worden opgenomen

Publicatieblad Nr. L 205 van 17/08/1993 blz. 0022 - 0023 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0184  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 51 blz. 0184

RICHTLIJN 93/50/EEG VAN DE COMMISSIE van 24 juni 1993 tot nadere omschrijving van bepaalde niet in bijlage V, deel A, bij Richtlijn 77/93/EEG van de Raad vermelde planten waarvan de producenten, of de in het produktiegebied van die planten gelegen  opslagplaatsen of verzendingscentra, in een officieel register moeten worden opgenomenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 77/93/EEG van de Raad van 21 december 1976 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige produkten schadelijke organismen (1), laatstelijk  gewijzigd bij Richtlijn 93/19/EEG (2), en met name op artikel 6, lid 5, en artikel 6, lid 7, vijfde streepje,  Overwegende dat het, met het oog op de produktie van bepaalde produkten die niet worden vermeld in bijlage V, deel A, bij bovengenoemde richtlijn, zoals aardappelen, andere dan pootaardappelen, of vruchten van Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus  Raf., en de hybriden daarvan, en die niet zijn aangetast of geïnfecteerd door schadelijke organismen als bedoeld in Richtlijn 77/93/EEG, en met het oog op een adequate bewaking van die produktie door de Lid-Staten, noodzakelijk is de producenten van de  bovengenoemde produkten, of, indien dit beter uitkomt, de in het produktiegebied van die produkten gelegen gemeenschappelijke opslagplaatsen of verzendingscentra, op te nemen in een officieel register dat op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau  wordt bijgehouden;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Planteziektenkundig Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De Lid-Staten zien erop toe dat producenten van de in de bijlage bij deze richtlijn vermelde produkten, of de in het produktiegebied van die produkten gelegen gemeenschappelijke opslagplaatsen of verzendingscentra, worden opgenomen in een  officieel register dat op plaatselijk, regionaal of nationaal niveau wordt bijgehouden.  Artikel 2  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op de in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 91/683/EEG van de Raad (3) bedoelde datum aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de  Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels van deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie onmiddellijk alle bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 24 juni 1993.  Voor de Commissie René STEICHEN Lid van de Commissie (1) PB nr. L 26 van 31. 1. 1977, blz. 20.  (2) PB nr. L 96 van 22. 4. 1993, blz. 33.  (3) PB nr. L 376 van 31. 12. 1991, blz. 29.    BIJLAGE  1. Knollen van Solanum tuberosum L., andere dan pootaardappelen.  2. Vruchten van Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf., en de hybriden daarvan.


title: Richtlijn 2006/67/EG van de Raad van  24 juli 2006  houdende verplichting voor de lidstaten om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (Gecodificeerde versie)   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               8.8.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 217/8

      RICHTLIJN 2006/67/EG VAN DE RAAD

   van 24 juli 2006
   houdende verplichting voor de lidstaten om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden
   (Gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europese Parlement (1),
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 68/414/EEG van de Raad van 20 december 1968 houdende verplichting voor de lidstaten van de Europese Economische Gemeenschap om minimumvoorraden ruwe aardolie en/of aardolieproducten in opslag te houden (3) is herhaaldelijk ingrijpend gewijzigd (4). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               Ingevoerde ruwe aardolie en aardolieproducten nemen een belangrijke plaats in bij de bevoorrading van de Gemeenschap met energieproducten. Elke, zelfs tijdelijke moeilijkheid waardoor de leveranties van deze producten uit derde landen worden verminderd of de prijzen op de internationale markten aanmerkelijk worden verhoogd, kan ernstige verstoringen in de economische activiteit van de Gemeenschap veroorzaken. Het is derhalve van belang de schadelijke gevolgen van een dergelijke gebeurtenis te kunnen ondervangen of althans te verzachten.

               (3)

               Een crisis in de voorziening kan onverhoeds ontstaan en het is derhalve onontbeerlijk te voorzien in de nodige middelen om aan een eventuele schaarste het hoofd te bieden.

               (4)

               Het is daartoe nodig de voorziening met ruwe aardolie en aardolieproducten in de lidstaten beter veilig te stellen door het aanleggen en in stand houden van een minimumvoorraad van de belangrijkste aardolieproducten.

               (5)

               De organisatorische regelingen in verband met de aanleg van olievoorraden mogen de vlotte werking van de interne markt niet in gevaar brengen.

               (6)

               In Richtlijn 73/238/EEG (5) heeft de Raad passende maatregelen vastgesteld — met name heffingen op aardolievoorraden — die genomen moeten worden wanneer de Gemeenschap problemen ondervindt bij de bevoorrading met ruwe aardolie en aardolieproducten; de lidstaten zijn soortgelijke verbintenissen aangegaan in het kader van de overeenkomst betreffende een „Internationaal energieprogramma”.

               (7)

               Het is noodzakelijk dat de voorraden ter beschikking staan van de lidstaten wanneer zich moeilijkheden in de olievoorziening voordoen. De lidstaten dienen over de bevoegdheid en het vermogen te beschikken om toezicht te houden op het gebruik van bedoelde voorraden zodat deze met spoed ter beschikking kunnen worden gesteld van de sectoren waarin de behoefte aan olie zich het meest doet gevoelen.

               (8)

               De organisatorische regelingen voor het in stand houden van de olievoorraden dienen de beschikbaarheid van de voorraden en de toegang voor de consument te waarborgen.

               (9)

               Het is passend dat de organisatorische regelingen voor het instandhouden van de olievoorraden transparant zijn en een eerlijke en niet-discriminerende verdeling van de lasten voor de opslag van deze voorraden waarborgen. De lidstaten kunnen informatie over de kosten voor de opslag van olievoorraden aan geïnteresseerden ter beschikking stellen.

               (10)

               Met het oog op de organisatie van de opslag van voorraden, mogen de lidstaten een beroep doen op een stelsel waarbij een specifieke opslaginstantie alle of een gedeelte van de voorraden beheert die deze lidstaten overeenkomstig hun verplichting in stand moeten houden. Het eventuele resterende gedeelte dient te worden opgeslagen door de raffinage-industrie en de andere marktdeelnemers. Een partnership tussen de overheid en de industrie is noodzakelijk om de voorraden op een efficiënte en betrouwbare manier te beheren.

               (11)

               Een binnenlandse olieproductie draagt als zodanig bij tot de veiligstelling van de voorziening. De evolutie van de oliemarkten in lidstaten met een nationale olieproductie kan een passende afwijking van de in stand te houden olievoorraden rechtvaardigen. Overeenkomstig het subsidiariteitsprincipe kunnen de lidstaten ondernemingen vrijstellen van de verplichting om voorraden in opslag te houden, voor een hoeveelheid die niet groter is dan de hoeveelheid producten welke die ondernemingen vervaardigen op basis van uit de bodem van de betrokken lidstaat gewonnen olie.

               (12)

               Het is passend een aanpak vast te stellen die reeds door de Gemeenschap en de lidstaten in het kader van hun internationale verplichtingen en overeenkomsten is gevolgd. Gezien de wijzigingen in het verbruik van olieproducten zijn de internationale voorraden van vliegtuigbrandstoffen een belangrijke component van dit verbruik geworden.

               (13)

               Het is nodig de communautaire mechanismen voor de statistische rapportage in verband met de olievoorraden aan te passen en te vereenvoudigen.

               (14)

               Olievoorraden dienen in beginsel om het even waar in de Gemeenschap te kunnen worden opgeslagen. Het is daarom passend het aanleggen van voorraden buiten het nationale grondgebied te vergemakkelijken. Het is noodzakelijk dat beslissingen inzake het aanleggen van voorraden buiten het nationale grondgebied worden genomen door de regering van de betrokken lidstaat overeenkomstig de behoeften en overwegingen van veiligheid van de voorziening. Voor ter beschikking van een andere onderneming of instantie aangehouden voorraden zijn meer gedetailleerde regels vereist om de beschikbaarheid en toegankelijkheid ervan ingeval van moeilijkheden in de olievoorziening te waarborgen.

               (15)

               Met het oog op de goede werking van de interne markt is het wenselijk het sluiten van overeenkomsten tussen de lidstaten betreffende het in opslag houden van minimumvoorraden aan te moedigen teneinde het gebruik van opslagvoorzieningen in andere lidstaten te bevorderen. Het besluit om een dergelijke overeenkomst te sluiten dient door de betrokken lidstaten te worden genomen.

               (16)

               Het is passend het administratieve toezicht op de voorraden te versterken en doeltreffende mechanismen voor het toezicht op en de verificatie van de voorraden in te voeren. Een sanctieregeling is noodzakelijk om de daadwerkelijke invoering van een dergelijk toezicht te waarborgen.

               (17)

               De Raad moet op gezette tijden in kennis worden gesteld van de situatie in verband met de veiligheidsvoorraden in de Gemeenschap.

               (18)

               Daar de doelstelling van het overwogen optreden, te weten het veiligstellen van de voorziening van de oliebevoorrading in de Gemeenschap door middel van betrouwbare en transparante regelingen op basis van de solidariteit tussen de lidstaten, met inachtneming van de voorschriften van de interne markt en de concurrentie, beter door de Gemeenschap kan worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken.

               (19)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   1.   De lidstaten nemen alle passende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan om, behoudens het bepaalde in artikel 10, in de Gemeenschap voor elk van de in artikel 2 bedoelde categorieën permanent een niveau voor de voorraden aardolieproducten in stand te houden dat gelijk is aan ten minste 90 dagen gemiddeld binnenlands verbruik per dag in het in artikel 4, lid 2, bedoelde voorafgaande kalenderjaar.
   2.   Het gedeelte van het binnenlandse verbruik dat wordt gedekt door derivaten van de uit de bodem van de betrokken lidstaat gewonnen aardolie, kan worden afgetrokken tot een maximum van 25 % van bedoeld verbruik. Voor de spreiding binnen de lidstaten van dat aftrekbare percentage is een besluit van de betrokken lidstaat nodig.
   Artikel 2
   Voor de berekening van het binnenlandse verbruik worden de volgende categorieën producten in aanmerking genomen:

               a)

               autobenzines en brandstoffen voor vliegtuigen (vliegtuigbenzine, brandstoffen voor straalvliegtuigen van het benzinetype);

               b)

               gasoliën, dieseloliën, kerosine (lamppetroleum of lampolie) en brandstoffen voor straalvliegtuigen van het kerosinetype;

               c)

               stookoliën.

         Voor de berekening van het binnenlandse verbruik worden bunkervoorraden voor de zeevaart niet in aanmerking genomen.
   Artikel 3
   1.   De overeenkomstig artikel 1 in opslag gehouden voorraden staan in geval van moeilijkheden met de olievoorziening volledig ter beschikking van de lidstaten. De lidstaten zorgen ervoor dat zij de wettelijke bevoegdheid hebben om in dergelijke omstandigheden toe te zien op het gebruik van die voorraden.
   In alle andere omstandigheden zorgen de lidstaten ervoor dat die voorraden beschikbaar en toegankelijk zijn. Zij voeren regelingen in om de identificatie en inventarisatie van, en het toezicht op de voorraden mogelijk te maken.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat hun regelingen voor het beheer van de voorraden eerlijk en niet-discriminerend zijn.
   De kosten van het overeenkomstig artikel 1 in opslag houden van de voorraden moeten via een transparante regeling worden gespecificeerd. In dit verband kunnen de lidstaten maatregelen nemen om passende informatie betreffende de opslagkosten overeenkomstig artikel 1 te verkrijgen en die informatie ter beschikking te stellen van belanghebbende partijen.
   3.   Om aan het bepaalde in de leden 1 en 2 te voldoen, mogen de lidstaten een beroep doen op een opslaginstantie die verantwoordelijk is voor het beheer van alle of een gedeelte van de voorraden.
   Twee of meer lidstaten mogen een gemeenschappelijke opslaginstantie inschakelen. In dat geval zijn zij gezamenlijk verantwoordelijk voor de uit deze richtlijn voortvloeiende verplichtingen.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten verstrekken de Commissie een overeenkomstig artikel 5, leden 2 en 3, en artikel 6, opgesteld statistisch overzicht van de aan het einde van iedere maand aanwezige voorraden, onder opgave van het aantal dagen gemiddeld verbruik in het voorafgaande kalenderjaar dat die voorraden vertegenwoordigen. Dit overzicht moet worden verstrekt uiterlijk de 25e dag van de tweede maand na het einde van de maand in kwestie.
   2.   De opslagverplichting van een lidstaat wordt gebaseerd op zijn interne verbruik van het voorafgaande kalenderjaar. Aan het begin van elk kalenderjaar en uiterlijk op 31 maart van elk jaar berekenen de lidstaten opnieuw hun opslagverplichting. Zij zorgen ervoor dat zij zo spoedig mogelijk en in ieder geval uiterlijk op 31 juli van elk jaar voldoen aan hun nieuwe verplichtingen.
   3.   In het statistische overzicht wordt de voorraad brandstof voor straalvliegtuigen van het kerosinetype afzonderlijk vermeld onder de categorie bedoeld in artikel 2, onder b).
   Artikel 5
   1.   De krachtens artikel 1 in opslag te houden voorraden mogen worden aangehouden in de vorm van ruwe aardolie en halffabrikaten, alsook in de vorm van eindproducten.
   2.   In het statistische overzicht van de aan het einde van elke maand bestaande voorraden:

               a)

               worden eindproducten opgenomen voor de werkelijke hoeveelheid;

               b)

               worden ruwe aardolie en halffabrikaten opgenomen:

                           i)

                           in verhouding tot de hoeveelheden voor elke categorie van de in de raffinaderijen van de betrokken lidstaat gedurende het voorafgaande kalenderjaar verkregen producten; of

                           ii)

                           op basis van de productieprogramma's van de raffinaderijen van de betrokken lidstaat voor het lopende jaar; of

                           iii)

                           op basis van de verhouding tussen, enerzijds, de totale hoeveelheid van de aan de opslagverplichting onderworpen producten die gedurende het voorafgaande kalenderjaar in de betreffende lidstaat zijn vervaardigd en, anderzijds, de hoeveelheid ruwe aardolie die gedurende hetzelfde jaar is gebruikt, dit tot ten hoogste 40 % van de totale verplichting voor de eerste en de tweede categorie (benzine en gasolie) en tot ten hoogste 50 % voor de derde categorie (stookolie).

         3.   Indien mengproducten bestemd zijn voor verwerking tot de in artikel 2 genoemde eindproducten, kunnen zij de producten waarvoor zij bestemd zijn, vervangen.
   Artikel 6
   1.   Voor de berekening van het in artikel 1 bedoelde minimumniveau worden alleen de overeenkomstig artikel 3, lid 1, in opslag gehouden hoeveelheden opgenomen in het statistische overzicht.
   2.   Met inachtneming van de in lid 1 bedoelde voorwaarden kunnen in de voorraden worden begrepen:

               a)

               hoeveelheden aan boord van olietankschepen die zich in een haven bevinden om aldaar na vervulling van de havenformaliteiten te worden gelost;

               b)

               hoeveelheden die zijn opgeslagen in loshavens;

               c)

               hoeveelheden in tanks bij het beginpunt van oliepijpleidingen;

               d)

               hoeveelheden in tanks van raffinaderijen, met uitsluiting van zich in leidingen en verwerkingsinstallaties bevindende hoeveelheden;

               e)

               hoeveelheden in opslagplaatsen van raffinaderijen en van ondernemingen die zich bezighouden met invoer, opslag of groothandel;

               f)

               hoeveelheden in opslagplaatsen van bedrijven met een groot verbruik, welke beantwoorden aan de nationale bepalingen betreffende de verplichting tot permanente opslag;

               g)

               hoeveelheden in lichters en kustvaarders, die binnen de landsgrenzen onderweg zijn en op voorwaarde dat daarop door de verantwoordelijke autoriteiten toezicht kan worden uitgeoefend, indien deze hoeveelheden onverwijld ter beschikking kunnen worden gesteld.

         3.   Van opneming in het statistische overzicht worden met name uitgesloten: nog niet gewonnen binnenlandse aardolievoorraden, hoeveelheden die bestemd zijn voor bunkervoorraden voor de zeevaart, hoeveelheden die zich in rechtstreeks transitoverkeer bevinden, met uitzondering van de in artikel 7, lid 1, bedoelde voorraden, en hoeveelheden die in pijpleidingen, tankauto's, tankwagons, reservoirs van distributiestations en bij kleine verbruikers aanwezig zijn.
   Voorts moeten van het statistische overzicht worden uitgesloten, de hoeveelheden die door de strijdkrachten worden aangehouden, alsmede die welke bij de aardoliemaatschappijen voor hen zijn gereserveerd.
   Artikel 7
   1.   Voor de toepassing van deze richtlijn kunnen in het kader van intergouvernementele overeenkomsten op het grondgebied van een lidstaat voorraden worden aangelegd voor rekening van in een andere lidstaat gevestigde ondernemingen, organismen of agentschappen. Beslissingen om een deel van de voorraden buiten het nationale grondgebied in opslag te houden worden genomen door de regering van de betrokken lidstaat.
   De lidstaat op het grondgebied waarvan de voorraden in het kader van een dergelijke overeenkomst zijn opgeslagen, mag zich niet verzetten tegen de overbrenging van die voorraden naar de andere lidstaat voor rekening waarvan voorraden krachtens die overeenkomst zijn opgeslagen. Hij controleert deze voorraden conform de in de overeenkomst gespecificeerde procedures, maar neemt ze niet op in zijn statistisch overzicht. De lidstaat waarvoor deze voorraden bestemd zijn, mag ze in zijn eigen statistisch overzicht opnemen.
   Iedere lidstaat zendt, samen met het statistische overzicht, aan de Commissie een overzicht toe van de op zijn grondgebied voor rekening van een andere lidstaat opgeslagen voorraden, alsmede van de in andere lidstaten voor eigen rekening opgeslagen voorraden. In beide gevallen worden de opslaglocaties en/of ondernemingen die de voorraden in opslag houden, de opgeslagen hoeveelheden en productcategorieën — of ruwe olie — opgenomen in het overzicht.
   2.   De ontwerpen van de in lid 1, eerste alinea, genoemde overeenkomsten worden aan de Commissie meegedeeld. Deze kan de betrokken regeringen haar opmerkingen kenbaar maken. Wanneer de overeenkomsten gesloten zijn, worden zij meegedeeld aan de Commissie, die ze ter kennis brengt van de overige lidstaten.
   Bedoelde overeenkomsten moeten aan de volgende voorwaarden voldoen. Zij moeten:

               a)

               betrekking hebben op ruwe aardolie en op alle in deze richtlijn bedoelde aardolieproducten;

               b)

               de voorwaarden en regelingen aangeven voor het in stand houden van de voorraden, zodat het toezicht op en de beschikbaarheid van de voorraden worden gegarandeerd;

               c)

               de procedures aangeven voor het toezicht op en de identificatie van de voorgeschreven voorraden, onder andere de methoden voor de uitvoering van en de samenwerking bij inspecties;

               d)

               in beginsel voor onbeperkte duur worden gesloten;

               e)

               nader bepalen dat, indien in unilaterale opzegging wordt voorzien, hiervan niet mag worden gebruikgemaakt in geval van crisis in de voorziening en dat de Commissie steeds van tevoren van iedere opzegging in kennis wordt gesteld.

         3.   Wanneer de krachtens dergelijke overeenkomsten aangelegde voorraden geen eigendom zijn van de onderneming of instantie die de voorraden in stand moet houden, maar ter beschikking van deze onderneming of instantie worden gehouden door een andere onderneming of instantie, moet aan de volgende voorwaarden worden voldaan:

               a)

               de begunstigde onderneming of instantie heeft contractueel het recht deze voorraden gedurende de hele looptijd van het contract te verwerven; de wijze waarop de prijs van een dergelijke aankoop wordt bepaald, moet overeengekomen zijn tussen de partijen;

               b)

               de minimumlooptijd van een dergelijk contract is 90 dagen;

               c)

               de opslaglocatie en/of de ondernemingen die de voorraden ter beschikking van de begunstigde onderneming of instantie houden, alsmede de hoeveelheid en categorie van het aldaar opgeslagen product of de ruwe aardolie, moeten worden vermeld;

               d)

               de daadwerkelijke beschikbaarheid van de voorraden voor de begunstigde onderneming of instantie moet gedurende de gehele looptijd van de overeenkomst te allen tijde worden gewaarborgd door de onderneming of instantie die de voorraden ter beschikking van de begunstigde onderneming of instantie houdt;

               e)

               de onderneming of instantie die de voorraden ter beschikking van de begunstigde onderneming of instantie houdt, moet onderworpen zijn aan de rechtsmacht van de lidstaat op het grondgebied waarvan de voorraden worden gehouden, voor zover de rechtsmacht van deze lidstaten, wat de controle en inspectie van de voorraden betreft, daarbij betrokken is.

         Artikel 8
   De lidstaten nemen alle nodige bepalingen aan en nemen alle nodige maatregelen om de controle en het toezicht op de voorraden te waarborgen. Zij voeren mechanismen in om de voorraden overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn te inspecteren.
   Artikel 9
   De lidstaten stellen de sancties vast die gelden voor overtredingen van de overeenkomstig deze richtlijn ingevoerde nationale bepalingen en nemen alle voor de uitvoering ervan noodzakelijke maatregelen. Die sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.
   Artikel 10
   1.   In geval van moeilijkheden bij de aardolievoorziening in de Gemeenschap belegt de Commissie op verzoek van een lidstaat of op eigen initiatief een bijeenkomst van de lidstaten voor onderling overleg.
   2.   Behalve in geval van bijzondere dringende noodzaak of voor het voldoen aan geringe lokale behoeften, onthouden de lidstaten zich ervan om, vóór het in lid 1 bedoelde overleg, zoveel aan de voorraden te onttrekken dat deze beneden het verplichte minimum komen.
   3.   De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van alle onttrekkingen aan de reservevoorraden en doen zo spoedig mogelijk mededeling van:

               a)

               de datum waarop de voorraden beneden het verplichte minimum zijn gekomen;

               b)

               de redenen van deze onttrekkingen;

               c)

               de eventueel getroffen maatregelen om de voorraden weer op peil te brengen;

               d)

               zo mogelijk, de vermoedelijke ontwikkeling van de voorraden in de periode dat deze beneden het verplichte minimum blijven.

         Artikel 11
   De Commissie dient op gezette tijden bij de Raad een verslag in over de situatie van de voorraden in de Gemeenschap, en zo nodig ook over de noodzaak van harmonisering teneinde doeltreffende controle en toezicht op de voorraden te waarborgen.
   Artikel 12
   Richtlijn 68/414/EEG wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal toepassingsrecht van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.
   Artikel 13
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 14
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 24 juli 2006.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. PEKKARINEN

      (1)  PB C 226 E van 15.9.2005, blz. 44.

      (2)  PB C 112 van 30.4.2004, blz. 39.

      (3)  PB L 308 van 23.12.1968, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/93/EG (PB L 358 van 31.12.1998, blz. 100).

      (4)  Zie bijlage I, deel A.

      (5)  PB L 228 van 16.8.1973, blz. 1.

      BIJLAGE I
      DEEL A
      Ingetrokken richtlijn met de achtereenvolgende wijzigingen ervan

                  Richtlijn 68/414/EEG van de Raad

                  (PB L 308 van 23.12.1968, blz. 14)

                  Richtlijn 72/425/EEG van de Raad

                  (PB L 291 van 28.12.1972, blz. 154)

                  Richtlijn 98/93/EG van de Raad

                  (PB L 358 van 31.12.1998, blz. 100)

      DEEL B
      Termijnen voor omzetting in nationaal recht
      (bedoeld in artikel 12)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  Datum van toepassing

                  68/414/EEG

                  1 januari 1971

                  1 januari 1971

                  98/93/EG

                  1 januari 2000 (1)

         (1)  1 januari 2003 voor de Helleense Republiek voor wat betreft de uit Richtlijn 98/93/EG voortvloeiende eisen met betrekking tot de opneming van bunkervoorraden voor de internationale luchtvaart in de berekening van het interne verbruik. Zie artikel 4 van Richtlijn 98/93/EG.

      BIJLAGE II
      Concordantietabel

                  Richtlijn 68/414/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1

                  Artikel 1

                  Artikel 2, eerste alinea, aanhef

                  Artikel 2, eerste alinea, aanhef

                  Artikel 2, eerste alinea, eerste streepje

                  Artikel 2, eerste alinea, onder a)

                  Artikel 2, eerste alinea, tweede streepje

                  Artikel 2, eerste alinea, onder b)

                  Artikel 2, eerste alinea, derde streepje

                  Artikel 2, eerste alinea, onder c)

                  Artikel 2, tweede alinea

                  Artikel 2, tweede alinea

                  Artikel 3

                  Artikel 3

                  Artikel 4, eerste alinea

                  Artikel 4, lid 1

                  Artikel 4, tweede alinea

                  Artikel 4, lid 2

                  Artikel 4, derde alinea

                  Artikel 4, lid 3

                  Artikel 5, eerste alinea

                  Artikel 5, lid 1

                  Artikel 5, tweede alinea, aanhef, eerste zinsnede

                  Artikel 5, lid 2, aanhef

                  Artikel 5, tweede alinea, aanhef, tweede zinsnede

                  Artikel 5, lid 2, onder a)

                  Artikel 5, tweede alinea, aanhef, derde zinsnede

                  Artikel 5, lid 2, onder b), aanhef

                  Artikel 5, tweede alinea, eerste streepje

                  Artikel 5, lid 2, onder b), i)

                  Artikel 5, tweede alinea, tweede streepje

                  Artikel 5, lid 2, onder b), ii)

                  Artikel 5, tweede alinea, derde streepje

                  Artikel 5, lid 2, onder b), iii)

                  Artikel 5, derde alinea

                  Artikel 5, lid 3

                  Artikel 6, lid 1

                  Artikel 6, lid 1

                  Artikel 6, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 7, lid 1, eerste alinea

                  Artikel 6, lid 2, tweede alinea

                  Artikel 7, lid 1, tweede alinea

                  Artikel 6, lid 2, derde alinea

                  Artikel 7, lid 1, derde alinea

                  Artikel 6, lid 2, vierde alinea

                  Artikel 7, lid 2, eerste alinea

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, aanhef

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, aanhef

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, eerste streepje

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, onder a)

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, tweede streepje

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, onder b)

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, derde streepje

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, onder c)

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, vierde streepje

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, onder d)

                  Artikel 6, lid 2, vijfde alinea, vijfde streepje

                  Artikel 7, lid 2, tweede alinea, onder e)

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, aanhef

                  Artikel 7, lid 3, aanhef

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, eerste streepje

                  Artikel 7, lid 3, onder a)

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, tweede streepje

                  Artikel 7, lid 3, onder b)

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, derde streepje

                  Artikel 7, lid 3, onder c)

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, vierde streepje

                  Artikel 7, lid 3, onder d)

                  Artikel 6, lid 2, zesde alinea, vijfde streepje

                  Artikel 7, lid 3, onder e)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, aanhef

                  Artikel 6, lid 2, aanhef

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, eerste streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder a)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, tweede streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder b)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, derde streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder c)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, vierde streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder d)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, vijfde streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder e)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, zesde streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder f)

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea, zevende streepje

                  Artikel 6, lid 2, onder g)

                  Artikel 6, lid 3, tweede alinea, eerste zin

                  Artikel 6, lid 3, eerste alinea

                  Artikel 6, lid 3, tweede alinea, tweede zin

                  Artikel 6, lid 3, tweede alinea

                  Artikel 6 bis

                  Artikel 8

                  Artikel 6 ter

                  Artikel 9

                  Artikel 7, eerste alinea

                  Artikel 10, lid 1

                  Artikel 7, tweede alinea

                  Artikel 10, lid 2

                  Artikel 7, derde alinea, aanhef

                  Artikel 10, lid 3, aanhef

                  Artikel 7, derde alinea, eerste streepje

                  Artikel 10, lid 3, onder a)

                  Artikel 7, derde alinea, tweede streepje

                  Artikel 10, lid 3, onder b)

                  Artikel 7, derde alinea, derde streepje

                  Artikel 10, lid 3, onder c)

                  Artikel 7, derde alinea, vierde streepje

                  Artikel 10, lid 3, onder d)

                  Artikel 8

                  —

                  —

                  Artikel 11

                  —

                  Artikel 12

                  —

                  Artikel 13

                  Artikel 9

                  Artikel 14

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II


Avis juridique important

|

31993L0104

Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd

Publicatieblad Nr. L 307 van 13/12/1993 blz. 0018 - 0024

RICHTLIJN 93/104/EG VAN DE RAAD van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijdDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 118 A,  Gezien het voorstel van de Commissie(1) ,  In samenwerking met het Europees Parlement(2) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3) ,  Overwegende dat in artikel 118 A van het Verdrag wordt bepaald dat de Raad door middel van richtlijn minimumvoorschriften vaststelt om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te bevorderen ten einde een hogere graad van bescherming van de  veiligheid en de gezondheid van de werknemers te waarborgen;  Overwegende dat volgens dit artikel in deze richtlijnen wordt vermeden administratieve financiële en juridische verplichtingen op te leggen die de oprichting en ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen;  Overwegende dat het bepaalde in Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk(4) , ten volle van  toepassing is op de onder deze richtlijn vallende gebieden, onverminderd strengere en/of meer specifieke bepalingen die in deze richtlijn vervat zijn;  Overwegende dat het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden, dat tijdens de Europese Raad van Straatsburg van 9 december 1989 door de Staatshoofden en Regeringsleiders van elf Lid-Staten is aangenomen, in punt 7, eerste alinea,  punt 8 en punt 19, eerste alinea, onder meer verklaart:   "7. De verwezenlijking van de interne markt moet leiden tot een verbetering van de levensstandaard en arbeidsvoorwaarden voor de werkenden in de Europese Gemeenschap. Dit proces wordt verwezenlijkt door onderlinge opwaartse aanpassing van die  voorwaarden, betreffende met name de duur en de aanpassing van de arbeidstijd en andere arbeidsvormen dan arbeid voor onbepaalde duur, zoals arbeid voor een bepaalde duur, deeltijdarbeid, uitzendarbeid en seizoenarbeid.  8. Alle werkenden in de Europese Gemeenschap hebben recht op een wekelijkse rusttijd en een jaarlijkse vakantie met behoud van loon, waarvan de duur onderling in opwaartse zin moet worden aangepast, overeenkomstig de nationale gebruiken.  19. Aan alle werkenden moeten in hun arbeidsmilieu bevredigende voorwaarden worden geboden ten aanzien van de bescherming van hun gezondheid en hun veiligheid. Er dienen adequate maatregelen te worden getroffen om de situatie op dit gebied verder in  opwaartse zin te harmoniseren.";  Overwegende dat de verbetering van de veiligheid, de hygiëne en de gezondheid van de werknemers op het werk een doelstelling is die niet aan overwegingen van zuiver economische aard ondergeschikt gemaakt mag worden;  Overwegende dat deze richtlijn een concreet element vormt in het kader van de verwezenlijking van de sociale dimensie van de interne markt;  Overwegende dat door het vaststellen van minimumeisen bij de organisatie van de arbeidstijd de arbeidsvoorwaarden van de werknemers in de Gemeenschap kunnen worden verbeterd;  Overwegende dat de werknemers in de Gemeenschap ter wille van hun veiligheid en gezondheid - dagelijkse, wekelijkse en jaarlijkse - minimumrusttijden en voldoende pauzes moeten genieten; dat in dit verband ook een maximale duur voor de werkweek dient te  worden vastgesteld;  Overwegende dat rekening moet worden gehouden met de beginselen van de Internationale Arbeidsorganisatie ter zake van de organisatie van de arbeidstijd, met inbegrip van de beginselen op het gebied van nachtarbeid;  Overwegende dat, wat de wekelijkse rusttijd betreft, naar behoren rekening moet worden gehouden met de uiteenlopende culturele, etnische, religieuze en andere factoren in de Lid-Staten; dat het met name ten slotte een zaak is van de Lid-Staat te  beslissen of, en zo ja, in welke mate de zondag in de wekelijkse rusttijd begrepen dient te zijn;  Overwegende dat onderzoek heeft uitgewezen dat het menselijk organisme's nachts gevoeliger is voor verstoringen van het milieu en voor bepaalde belastende vormen van arbeidsorganisatie en dat lange perioden van nachtarbeid schadelijk voor de gezondheid  van de werknemers zijn en hun veiligheid op het werk in gevaar kunnen brengen;  Overwegende dat de duur van de nachtarbeid, met inbegrip van overwerk, moet worden beperkt en dat moet worden bepaald dat de werkgevers die regelmatig gebruik maken van nachtarbeiders, de bevoegde autoriteiten, op hun verzoek daarvan kennis geven;  Overwegende dat het van belang is dat nachtarbeiders alvorens zij bij nachtarbeid worden ingezet en daarna op gezette tijden recht hebben op een gratis medische keuring en dat zij bij gezondheidsproblemen, voor zover mogelijk, passend dagwerk krijgen;  Overwegende dat de situatie van nachtarbeiders en werknemers in ploegendienst ten aanzien van hun veiligheid en gezondheid een op de aard van het werk afgestemde bescherming vereist en dat de beschermende en preventieve diensten en voorzieningen  doeltreffend moeten zijn qua organisatie en werking;  Overwegende dat sommige arbeidspatronen schadelijke gevolgen voor de veiligheid en de gezondheid van de werknemers kunnen hebben; dat bij de organisatie van het werk volgens een bepaald rooster, rekening dient te worden gehouden met het algemene  beginsel van de aanpassing van de arbeid aan de mens;  Overwegende dat het, vanwege de specifieke aard van de arbeid nodig kan zijn afzonderlijke maatregelen te treffen voor de aanpassing van de arbeidstijd in bepaalde sectoren of voor bepaalde activiteiten die buiten de werkingssfeer van deze richtlijn  vallen;  Overwegende dat, gelet op de problematiek in verband met de organisatie van de arbeidstijd, in enige soepelheid bij de toepassing van sommige bepalingen van deze richtlijn dient te worden voorzien, maar daarbij de beginselen van de bescherming van de  veiligheid en de gezondheid van de werknemers in acht dienen te worden genomen;  Overwegende dat er dient te worden bepaald dat van sommige bepalingen van deze richtlijn naar gelang van het geval kan worden afgeweken door de Lid-Staten of de sociale partners; dat de betrokken werknemers bij afwijkingen in het algemeen gelijkwaardige  compenserende rusttijden moeten worden geboden,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   AFDELING I TOEPASSINGSGEBIED - DEFINITIES   Artikel 1  Doel en toepassingsgebied 1.  Deze richtlijn bepaalt minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid op het gebied van de organisatie van de arbeidstijd.  2.  Deze richtlijn is van toepassing op:  a) de minimale dagelijkse en wekelijkse rusttijden en de minimale jaarlijkse vakantie, alsmede op de pauzes en de maximale wekelijkse arbeidstijd,  en b) bepaalde aspecten van nacht- en ploegenarbeid en van het werkrooster.  3.  Onverminderd artikel 17 is deze richtlijn van toepassing op alle particuliere of openbare sectoren in de zin van artikel 2 van Richtlijn 89/391/EEG, met uitzondering van het weg-, lucht-, zee- en spoorwegvervoer, de binnenvaart, de zeevisserij,  andere activiteiten op zee, alsmede de activiteiten van artsen in opleiding.  4.  Het bepaalde in Richtlijn 89/391/EEG is ten volle van toepassing op de in lid 2 bedoelde aangelegenheden, onverminderd strengere en/of meer specifieke bepalingen die in deze richtlijn vervat zijn.   Artikel 2  Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:  1. arbeidstijd: de tijd waarin de werknemer werkzaam is, ter beschikking van de werkgever staat en zijn werkzaamheden of functie uitoefent, overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken;  2. rusttijd: de tijd die geen arbeidstijd is;  3. nachttijd: een tijdvak van ten minste zeven uren, als vastgesteld bij de nationale wetgeving, dat in ieder geval de periode tussen vierentwintig uur en vijf uur omvat;  4. nachtarbeider:  a) enerzijds, een werknemer die normaal gedurende ten minste drie uren van zijn dagelijkse arbeidstijd werkzaam is binnen de nachttijd;  b) anderzijds, een werknemer die gedurende een bepaald gedeelte van zijn jaarlijkse arbeidstijd binnen de nachttijd werkzaam kan zijn, als vastgesteld, naar keuze van de betrokken Lid-Staat, bij:  i) de nationale wetgeving na raadpleging van de sociale partners,  of ii) collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners op nationaal of regionaal niveau;  5. ploegenarbeid: een regeling van de arbeid in ploegen, waarbij de werknemers na elkaar op dezelfde werkplek werken, volgens een bepaald rooster, ook bij toerbeurt en al dan niet continu, met als gevolg dat de werknemers over een bepaalde periode van  dagen of weken op verschillende tijden moeten werken;  6. werknemer in ploegendienst: een werknemer die volgens een ploegendienstrooster werkt.   AFDELING II MINIMUMRUSTTIJDEN - ANDERE ASPECTEN VAN DE ORGANISATIE VAN DE ARBEIDSTIJD   Artikel 3  Dagelijkse rusttijd De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat alle werknemers in elk tijdvak van vierentwintig uur een rusttijd van ten minste elf aaneengesloten uren genieten.   Artikel 4  Pauzes De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat alle werknemers, wanneer de dagelijkse arbeidstijd meer dan zes uren bedraagt, een pauze hebben waarvan de praktische details, met name de duur en de voorwaarden voor de toekenning, worden vastgesteld  bij collectieve overeenkomst of bedrijfsakkoord tussen de sociale partners of, bij ontstentenis daarvan, bij de nationale wetgeving.   Artikel 5  Wekelijkse rusttijd De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat alle werknemers voor elk tijdvak van zeven dagen een ononderbroken minimumrusttijd van vierentwintig uren genieten waaraan de in artikel 3 bedoelde elf uren dagelijkse rusttijd worden toegevoegd.  De in de eerste alinea bedoelde minimumrusttijd omvat in beginsel de zondag.  Indien objectieve, technische of arbeidsorganisatorische omstandigheden dit rechtvaardigen, kan voor een minimumrusttijd van vierentwintig uren worden gekozen.   Artikel 6  Maximale wekelijkse arbeidstijd De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat in verband met de noodzakelijke bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers:  1. de wekelijkse arbeidstijd via wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen of via collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners wordt beperkt;  2. de gemiddelde arbeidstijd in elk tijdvak van zeven dagen, inclusief overwerk, niet meer dan achtenveertig uren bedraagt.   Artikel 7  Jaarlijkse vakantie 1.  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat aan alle werknemers jaarlijks een vakantie met behoud van loon van ten minste vier weken wordt toegekend, overeenkomstig de in de nationale wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het recht  op en de toekenning van een dergelijke vakantie.  2.  De minimumperiode van de jaarlijkse vakantie met behoud van loon kan niet door een financiële vergoeding worden vervangen, behalve in geval van beëndiging van het dienstverband.   AFDELING III NACHTARBEID - PLOEGENARBEID - WERKROOSTER   Artikel 8  Duur van de nachtarbeid De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat:  1. de normale arbeidstijd voor nachtarbeiders gemiddeld niet langer is dan acht uren per tijdvak van vierentwintig uur;  2. nachtarbeiders wier werk bijzondere risico's dan wel grote lichamelijke of geestelijke spanningen meebrengt, niet langer werken dan acht uren in een periode van vierentwintig uur waarin zij nachtarbeid verrichten.  Voor de toepassing van dit punt wordt arbeid die bijzondere riciso's dan wel grote lichamelijke of geestelijke spanningen meebrengt, gedefinieerd in de nationale wetten en/of gebruiken of in collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de  sociale partners, met inachtneming van de specifieke effecten en risico's van nachtarbeid.   Artikel 9  Medische keuring en overgang van nachtarbeiders naar dagwerk 1.  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat:  a) nachtarbeiders alvorens zij bij nachtarbeid worden ingezet en daarna op gezette tijden, recht hebben op een gratis medische keuring;  b) nachtarbeiders met gezondheidsproblemen waarvan vaststaat dat deze verband houden met de nachtarbeid, waar mogelijk passend dagwerk krijgen.  2.  Bij de in lid 1, onder a), bedoelde gratis medische keuring moet het medisch geheim worden gerespecteerd.  3.  De in lid 1, onder a), bedoelde gratis medische keuring kan deel uitmaken van de nationale gezondheidszorg.   Artikel 10  Garanties voor nachtarbeid De Lid-Staten kunnen de arbeid van bepaalde categorieën nachtarbeiders die bij hun werk in nachttijd een veiligheids- of gezondheidsrisico lopen, op bepaalde, in de nationale wetten en/of gebruiken vastgestelde voorwaarden, afhankelijk stellen van  bepaalde garanties.   Artikel 11  Kennisgeving wanneer regelmatig gebruik wordt gemaakt van nachtarbeiders De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat werkgevers die regelmatig gebruik maken van nachtarbeiders, de bevoegde autoriteiten daarvan op hun verzoek in kennis stellen.   Artikel 12  Bescherming op het gebied van veiligheid en gezondheid De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat:  1. nachtarbeiders en werknemers in ploegendienst ten aanzien van hun veiligheid en gezondheid een mate van bescherming genieten die op de aard van hun werk is afgestemd;  2. de passende beschermings- en preventiediensten of -voorzieningen voor de veiligheid en de gezondheid van nachtarbeiders en werknemers in ploegendienst gelijkwaardig zijn aan die welke voor andere werknemers gelden, en steeds ter beschikking staan.   Artikel 13  Werkrooster De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat werkgevers die voornemens zijn de werkzaamheden volgens een bepaald rooster in te delen, vooral wat de pauzes tijdens de arbeidstijd betreft, rekening houden met het algemene beginsel van de aanpassing  van de arbeid aan de mens, met name ten einde monotone en tempogebonden arbeid, afhankelijk van het soort werk en de veiligheids- en gezondheidseisen, te verlichten.   AFDELING IV DIVERSE BEPALINGEN   Artikel 14  Meer specifieke Gemeenschapsvoorschriften De bepalingen van deze richtlijn gelden niet wanneer andere communautaire besluiten meer specifieke voorschriften voor bepaalde beroepen of beroepswerkzaamheden bevatten.   Artikel 15  Gunstiger bepalingen Deze richtlijn staat er niet aan in de weg dat de Lid-Staten wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen toepassen of invoeren die gunstiger zijn voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, dan wel de toepassing bevorderen  of mogelijk maken van collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners die gunstiger zijn voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers.   Artikel 16  Referentieperioden De Lid-Staten mogen een referentieperiode vaststellen die:  1. voor de toepassing van artikel 5 (wekelijkse rusttijd), niet langer is dan veertien dagen;  2. voor de toepassing van artikel 6 (maximale wekelijkse arbeidstijd), niet langer is dan vier maanden.  De perioden van overeenkomstig artikel 7 toegekende jaarlijkse vakantie en de perioden van ziekteverlof worden niet meegerekend of zijn neutraal voor de berekening van het gemiddelde;  3. voor de toepassing van artikel 8 (duur van de nachtarbeid), is vastgesteld na raadpleging van de sociale partners of in collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden op nationaal of regionaal niveau tussen de sociale partners.  Indien de bij artikel 5 vereiste wekelijkse minimumrusttijd van vierentwintig uren in de referentieperiode valt, wordt daarmee geen rekening gehouden voor de berekening van het gemiddelde.   Artikel 17  Afwijkingen 1.  Met inachtneming van de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, kunnen de Lid-Staten afwijken van de artikelen 3, 4, 5, 6, 8 en 16, wanneer de duur van de arbeidstijd wegens de bijzondere  kenmerken van de verrichte werkzaamheid niet wordt gemeten en/of vooraf bepaald, of door de werknemers zelf kan worden bepaald, en met name wanneer het gaat om:  a) leidinggevend personeel of andere personen met een autonome beslissingsbevoegdheid;  b) arbeidskrachten in gezins- of familieverband;  c) werknemers die in kerken en religieuze gemeenschappen de eredienst verzorgen.  2.  Mits de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden of, in de uitzonderlijke gevallen waarin dit op objectieve gronden niet mogelijk is, een passende bescherming, kan bij wettelijke of bestuursrechtelijke bepaling,  bij collectieve overeenkomst of bedrijfsakkoord tussen de sociale partners worden afgeweken:  2.1. van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16:  a) voor werkzaamheden waarbij de werkplek en de woonplaats van de werknemer ver van elkaar verwijderd zijn of waarbij de verschillende arbeidsplaatsen van de werknemer ver van elkaar verwijderd zijn;  b) voor bewakings-, surveillance- en wachtdiensten die verband houden met de noodzakelijke bescherming van goederen en personen, met name wanneer het gaat om bewakers, conciërges of bewakingsfirma's;  c) voor werkzaamheden waarbij de continuïteit van de dienst of de produktie moet worden gewaarborgd, met name in geval van:  i) opvang, behandeling en/of verzorging in ziekenhuizen of soortgelijke instellingen, tehuizen en gevangenissen,  ii) haven- en luchthavenpersoneel,  iii) pers, radio, televisie, filmproduktie, post en telecommunicatie, diensten van ambulances, brandweer en civiele bescherming,  iv) gas-, water- en elektriciteitsproduktie en -voorziening, huisvuilophaaldiensten of verbrandingsinstallaties,  v) bedrijven waar het arbeidsproces om technische redenen niet kan worden onderbroken,  vi) onderzoek- en ontwikkelingswerkzaamheden,  vii) landbouw;  d) in geval van te verwachten toename van het werk, inzonderheid i) in de landbouw,  ii) in het toerisme,  iii) bij de posterijen;  2.2. van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16:  a) in de in artikel 5, lid 4, van Richtlijn 89/391/EEG bedoelde omstandigheden;  b) in geval van ongeval of dreigend ongeval;  2.3. van de artikelen 3 en 5:  a) voor ploegenarbeid, telkens wanneer de werknemer van ploeg verandert en tussen het eind van de ene dienst en het begin van de volgende geen dagelijkse en/of wekelijkse rusttijd kan genieten;  b) bij werkzaamheden waarbij de arbeidstijd over de dag is opgesplitst, inzonderheid het werk van schoonmaakpersoneel.  3.  Van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16 mag worden afgeweken bij collectieve overeenkomst of bedrijfsakkoord tussen de sociale partners op nationaal of regionaal niveau of, conform de door deze sociale partners vastgelegde regels, bij collectieve  overeenkomst of bedrijfsakkoord tussen de sociale partners op een lager niveau.  Lid-Staten waar er geen wettelijke regeling bestaat voor het sluiten van collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners op nationaal of regionaal niveau op de door deze richtlijn bestreken gebieden, of Lid-Staten waar daartoe  een specifiek wetgevend kader bestaat, binnen de grenzen van genoemd kader, kunnen overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken toestaan dat er van de artikelen 3, 4, 5, 8 en 16 wordt afgeweken bij collectieve overeenkomst of bedrijfsakkoord  tussen de sociale partners op een passend collectief niveau.  De afwijkingen bedoeld in de eerste en de tweede alinea zijn slechts toegestaan mits de betrokken werknemers gelijkwaardige compenserende rusttijden worden geboden of, in uitzonderlijke gevallen waarin dat op objectieve gronden niet mogelijk is, de  betrokken werknemers een passende bescherming wordt geboden.  De Lid-Staten kunnen regels opstellen:  - voor de toepassing van dit lid door de sociale partners,  en - voor de uitbreiding van de bepalingen van de overeenkomstig dit lid gesloten collectieve overeenkomsten of bedrijfsakkoorden tot andere werknemers, overeenkomstig de nationale wetten en/of gebruiken.  4.  De in lid 2, punt 2.1 en punt 2.2, en in lid 3, bedoelde mogelijkheid om af te wijken van artikel 16, punt 2, mag niet tot gevolg hebben dat er een referentieperiode wordt vastgesteld die langer is dan zes maanden.  De Lid-Staten kunnen evenwel, met inachtneming van de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, toestaan dat om objectieve, technische of arbeidsorganisatorische redenen in collectieve overeenkomsten  of bedrijfsakkoorden tussen de sociale partners langere referentieperioden worden vastgesteld, die echter in geen geval langer mogen zijn dan twaalf maanden.  Vóór het verstrijken van een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf de in artikel 18, lid 1, onder a), genoemde datum, bespreekt de Raad aan de hand van een voorstel van de Commissie, dat vergezeld gaat van een evaluatieverslag, de bepalingen van dit  lid opnieuw en beslist hij welk gevolg daaraan moet worden gegeven.   Artikel 18  Slotbepalingen 1. a) De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 23 november 1996 aan deze richtlijn te voldoen of vergewissen zich er uiterlijk op die datum van dat de sociale partners via overeenkomsten  de nodige maatregelen nemen; de Lid-Staten nemen in dit laatste geval alle noodzakelijke maatregelen om te allen tijde de door deze richtlijn geëiste resultaten te kunnen waarborgen.  b) i) Een Lid-Staat kan evenwel, met inachtneming van de algemene beginselen inzake de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers, besluiten artikel 6 niet toe te passen, mits hij door de nodige maatregelen te treffen het volgende  waarborgt:  - geen enkele werkgever verlangt dat een werknemer meer dan achtenveertig uur werkt tijdens een periode van zeven dagen, berekend als gemiddelde van de in artikel 16, punt 2, bedoelde referentieperiode, tenzij de werknemer met het verrichten van  dergelijke arbeid heeft ingestemd;  - geen enkele werknemer mag nadeel ondervinden van het feit dat hij niet bereid is dergelijke arbeid te verrichten;  - de werkgever houdt registers bij van alle werknemers die dergelijke arbeid verrichten;  - de registers worden ter beschikking gesteld van de bevoegde autoriteiten die, in verband met de veiligheid en/of de gezondheid van de werknemers, de mogelijkheid om de maximale wekelijkse arbeidstijd te overschrijden, kunnen verbieden of beperken;  - de werkgever verstrekt de bevoegde autoriteiten, op hun verzoek, inlichtingen over de gevallen waarin werknemers ermee hebben ingestemd om langer dan achtenveertig uur te werken tijdens een periode van zeven dagen, berekend als gemiddelde van de in  artikel 16, punt 2, bedoelde referentieperiode.  Vóór het verstrijken van een periode van zeven jaar, te rekenen vanaf de onder a) genoemde datum, bespreekt de Raad aan de hand van een voorstel van de Commissie, dat vergezeld gaat van een evaluatieverslag, de bepalingen van het onderhavige punt i)  opnieuw en beslist hij welk gevolg daaraan moet worden gegeven.  ii) Evenzo kunnen de Lid-Staten, wat de toepassing van artikel 7 betreft, een overgangsperiode aanhouden van ten hoogste drie jaar, te rekenen vanaf de onder a) genoemde datum, mits gedurende deze overgangsperiode:  - aan alle werknemers jaarlijks een vakantie met behoud van loon van drie weken wordt toegekend, overeenkomstig de in de nationale wetten en/of gebruiken geldende voorwaarden voor het recht op en de toekenning van een dergelijke vakantie,  en - de periode van drie weken jaarlijkse vakantie met behoud van loon niet door een financiële vergoeding kan worden vervangen, behalve in geval van beëindiging van het dienstverband.  c) De Lid-Staten stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis.  2.  Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden  vastgesteld door de Lid-Staten.  3.  Onverminderd het recht van de Lid-Staten om, in het licht van de ontwikkeling van de situatie, andersluidende wettelijke, bestuursrechtelijke en contractuele bepalingen aan te nemen op het gebied van de arbeidstijd en mits de hand wordt gehouden aan  de minimumeisen van deze richtlijn, vormt de tenuitvoerlegging van deze richtlijn geen rechtvaardiging voor een verlaging van het algemene beschermingsniveau van de werknemers.  4.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die op het onder deze richtlijn vallende gebied reeds zijn vastgesteld of die zij op dat gebied vaststellen.  5.  De Lid-Staten brengen de Commissie om de vijf jaar verslag uit over de praktische tenuitvoerlegging van de bepalingen van deze richtlijn, onder vermelding van de standpunten van de sociale partners.  De Commissie stelt het Europees Parlement, de Raad, het Economisch en Sociaal Comité en het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats hiervan in kennis.  6.  Met inachtneming van de leden 1 tot en met 5, legt de Commissie om de vijf jaar aan het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité een verslag voor over de uitvoering van deze richtlijn.   Artikel 19  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 23 november 1993.  Voor de Raad De Voorzitter M. SMET   (1) PB nr. C 254 van 9. 10. 1990, blz. 4.  (2) PB nr. C 72 van 18. 3. 1991, blz. 95 en besluit van 27 oktober 1993 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 60 van 8. 3. 1991, blz. 26.  (4) PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1.