Avis juridique important

|

31984L0644

Richtlijn 84/644/EEG van de Raad van 11 december 1984 tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG ten aanzien van de gebufferde brucella-antigeentest, de micro- agglutinatietest en de melkringtest bij melkmonsters voor de opsporing van brucellose

Publicatieblad Nr. L 339 van 27/12/1984 blz. 0030 - 0032 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0086  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 33 blz. 0053  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0086  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 33 blz. 0053

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 11 december 1984  tot wijziging van Richtlijn 64/432/EEG ten aanzien van de gebufferde brucella-antigeentest , de micro-agglutinatietest en de melkringtest bij melkmonsters voor de opsporing van brucellose   ( 84/644/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat bij Richtlijn 64/432/EEG van de Raad van 26 juni 1964 inzake veterinairrechtelijke vraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in runderen en varkens ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/643/EEG ( 5 ) , gemeenschappelijke normen zijn vastgesteld voor maatregelen ter bestrijding van brucellose bij dieren bestemd voor het intracommunautaire handelsverkeer ;  Overwegende dat nader dient te worden bepaald dat bij runderen en varkens een langzame serumagglutinatietest  ( buisjestest ) moet worden verricht voordat zij tot het intracommunautaire handelsverkeer mogen worden toegelaten ;  Overwegende dat , om het vrije handelsverkeer in runderen binnen de Gemeenschap te kunnen blijven garanderen , de technische voorschriften van bovengenoemde richtlijn met betrekking tot brucellose dienen te worden aangepast aan de vooruitgang van de wetenschap ;  Overwegende dat , op grond van nieuw verworven kennis en technische ontwikkelingen op het vlak van diagnose en bestrijding van runderbrucellose , gebleken is dat de bestaande communautaire maatregelen ter zake moeten worden aangepast ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Richtlijn 64/432/EEG wordt als volgt gewijzigd :  1 . in artikel 3 , lid 3 , onder c ) , worden na de woorden " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;  2 . in artikel 3 , lid 4 , onder i ) , worden na de woorden " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;  3 . in artikel 3 , lid 6 , onder c ) , worden na de woorden " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;  4 . in artikel 7 , lid 1 , onder C , worden na de woorden " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;  5 . in artikel 7 , lid 1 , onder D , worden na de woorden " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;  6 . in bijlage A , onder II . A . 1 . c ) , i ) :   - worden in de eerste alinea na de woorden  " bijlage C " de woorden " onder A " toegevoegd ;   - wordt het tweede streepje vervangen door :   " - de in de eerste alinea bedoelde serumagglutinatietests kunnen worden vervangen door twee officiële gebufferde brucella-antigeentests of twee micro-agglutinatietests , uitgevoerd overeenkomstig bijlage C , onder D en G . Deze tests worden verricht met een tussenpoos van ten minste drie en ten hoogste twaalf maanden . " ;  7 . in bijlage A , onder II . A . 1 . c ) , wordt de tekst van ii ) vervangen door :   " ii ) jaarlijks worden gecontroleerd door middel van drie ringtests verricht met een tussenpoos van ten minste 3 maanden , of twee ringtests verricht met een tussenpoos van ten minste 3 maanden en één serologische test ( serumagglutinatietest , gebufferde brucella-antigeentest , plasma-agglutinatietest , plasmamelkringtest of micro-agglutinatietest ) verricht ten minste 6 weken na de tweede ringtest , ten einde de afwezigheid van brucellose vast te stellen . Indien geen ringtests worden uitgevoerd , dienen elk jaar twee serologische tests ( serumagglutinatietest , gebufferde brucella-antigeentest , plasma-agglutinatietest , plasma-melkringtest of micro-agglutinatietest ) te worden uitgevoerd met een tussenpoos van ten minste 3 en ten hoogste 6 maanden .  Wanneer in een Lid-Staat of een gebied van een Lid-Staat waar voor alle rundveebeslagen officiële maatregelen inzake brucellose-bestrijding gelden , het percentage besmette rundveebeslagen niet hoger ligt dan 1 , behoeven jaarlijks slechts twee ringtests te worden verricht met een tussenpoos van ten minste 3 maanden of één serologische test ( serumagglutinatietest , gebufferde brucella-antigeentest , plasma-agglutinatietest , plasmamelkringtest of micro-agglutinatietest ) .  Bij controle van tanks wordt het aantal tests bedoeld in de vorige alinea's verdubbeld en worden de aldaar bedoelde tussenpozen gehalveerd . " ;  8 . in bijlage A , onder II . A . 2 . c ) , wordt de laatste alinea vervangen door :   " De in punt 1 , onder c ) , i ) , eerste streepje , bedoelde serumagglutinatietests kunnen worden vervangen door overeenkomstig bijlage C , onder D , uitgevoerde gebufferde brucella-antigeentests of overeenkomstig bijlage C , onder G , uitgevoerde micro-agglutinatietests . " ;  9 . in bijlage C :   - wordt punt C vervangen door :   " C . Ringtest  1 . De ringtest moet worden uitgevoerd op de inhoud van elke melkbus op het bedrijf of op de inhoud van elke melktank op het bedrijf .  2 . Het te gebruiken standaardantigeen moet afkomstig zijn van één van de onder A , punt 9 , a ) tot en met j ) , genoemde instituten . De antigenen worden bij voorkeur gestandaardiseerd overeenkomstig de aanbevelingen van de WHO/FAO .  3 . Het antigeen mag slechts worden gekleurd met hematoxyline of tetrazolium , bij voorkeur wordt hematoxyline gebruikt .  4 . Indien geen conserveermiddel wordt gebruikt , moet de test worden uitgevoerd tussen 18 en 24 uur na de monsterneming . Indien de melk niet binnen 24 uur na de bemonstering wordt onderzocht , moet een conserveermiddel worden toegevoegd ; als conserveermiddel mogen formaline of kwikchloride worden gebruikt en in dat geval moet de test worden verricht binnen 14 dagen na de bemonstering . Formaline mag worden toegevoegd tot een verdunning in het melkmonster van 0,2 % en in dat geval moet de verhouding tussen de hoeveelheid melk en de formalineoplossing ten minste gelijk zijn aan 10 : 1 . Anders mag ook een oplossing van kwikchloride worden toegevoegd tot een verdunning in het melkmonster van 0,2 % en in dat geval moet de verhouding tussen de hoeveelheid melk en de kwikchlorideoplossing gelijk zijn aan 10 : 1 .  5 . De test moet worden verricht volgens een van de volgende methoden :   - op een melkkolom met een hoogte van ten minste 25 mm en op een hoeveelheid melk van 1 ml , waaraan 0,03 ml van een gestandaardiseerd gekleurd antigeen is toegevoegd ;   - op een melkkolom met een hoogte van ten minste 25 mm en op een hoeveelheid melk van 1 ml , waaraan 0,05 ml gestandaardiseerd gekleurd antigeen is toegevoegd ;   - op een hoeveelheid melk van 8 ml , waaraan 0,08 ml gestandaardiseerd gekleurd antigeen is toegevoegd ;   - op een melkkolom met een hoogte van ten minste 25 mm en op een hoeveelheid melk van 2 ml , waaraan 0,05 ml van een gestandaardiseerd gekleurd antigeen is toegevoegd .  6 . Het mengsel van melk en antigeen moet gedurende ten minste 45 en ten hoogste 60 minuten bij een temperatuur van 37 * C worden geïncubeerd . De test moet worden beoordeeld binnen 15 minuten nadat het mengsel uit de broedstoof is verwijderd .  7 . De reactie moet volgens de onderstaande criteria worden beoordeeld :  a ) negatieve reactie : gekleurde melk , kleurloze room ,  b ) positieve reactie : melk en room op gelijke wijze gekleurd of kleurloze melk en gekleurde room . " ;   - wordt het volgende punt toegevoegd :   " G . Micro-agglutinatietest  1 . Verdunningen worden gemaakt met een fysiologische zoutoplossing 0,85 % waaraan 0,5 % fenol is toegevoegd .  2 . Het antigeen moet worden bereid overeenkomstig het bepaalde onder A , punten 6 , 7 en 8 , van bijlage C en moet worden getitreerd overeenkomstig het bepaalde onder A , punt 5 , van bijlage C . Op het ogenblik waarop het antigeen wordt gebruikt , wordt een 0,02 % safranine O oplossing toegevoegd ( uiteindelijke oplossing ) .  3 . Het standaardserum is het serum als bedoeld onder A , punt 1 , van bijlage C .  4 . Het standaardserum moet bij het Bundesgesundheitsamt te Berlijn worden betrokken .  5 . De micro-agglutinatietest moet worden uitgevoerd op plaatjes voorzien van putjes met een kegelvormige bodem en met een inhoud van 0,250 ml . De test wordt als volgt uitgevoerd :  a ) Vooroplossing van serums : in elk putje met 0,075 ml oplosmiddel wordt 0,050 ml van elk te onderzoeken serum toegevoegd . Het mengsel wordt gedurende 30 seconden geschud .  b ) Geleidelijke oplossing van serums : voor elk serum worden ten minste drie oplossingen bereid . Hiertoe wordt uit de vooroplossingen ( 1 : 2,5 ) 0,025 ml van elk serum genomen en overgebracht op een plaatje met 0,025 ml oplosmiddel . Aldus wordt de eerste oplossing gebracht op de waarde 1 : 5 en vinden de volgende oplossingen plaats door verdubbeling .  c ) Toevoeging van antigeen : in elk putje met de verschillende oplossingen van te onderzoeken serums wordt 0,025 ml antigeen toegevoegd . Na gedurende 30 seconden te zijn geschud worden de plaatjes met hun onderscheiden deksel gesloten en worden zij bij 37 * C gedurende 20 à 24 uur in vochtige atmosfeer geplaatst .  d ) Aflezen van de resultaten : het aspect van de bezinking van het antigeen wordt geëvalueerd door een onderzoek van de bodem van het putje weerspiegeld door een daaronder geplaatste holle spiegel . Bij een negatieve reactie vormt het antigeen bezinksels in de vorm van een compacte knop , met duidelijke zijkanten en van een intense rode kleur . Bij een positieve reactie daarentegen ontstaat er een diffuse sluier van een roze kleur en op uniforme wijze verdeeld . De onderscheiden percentages van agglutinatie worden bepaald door vergelijking met de controles van het antigeen die 0 , 25 , 50 , 75 en 100 % agglutinatie aangeven . De titer van elk serum wordt uitgedrukt in internationale agglutinerende eenheden per ml . In de test dienen controles te worden opgenomen die worden verricht met behulp van een negatief serum en een positief serum dat zodanig is opgelost dat het 30 internationale agglutinerende eenheden per ml bevat . " .  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 september 1985 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 11 december 1984 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . DEASY  ( 1 ) PB nr . C 255 van 23 . 9 . 1983 , blz . 3 .  ( 2 ) PB nr . C 342 van 19 . 12 . 1983 , blz . 117 .  ( 3 ) PB nr . C 23 van 30 . 1 . 1984 , blz . 23 .  ( 4 ) PB nr . 121 van 29 . 7 . 1964 , blz . 1977/64 .  ( 5 ) Zie blz . 27 van dit Publikatieblad .


Avis juridique important

|

31999L0082

Richtlijn 1999/82/EG van de Commissie van 8 september 1999 houdende wijziging van de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op farmaceutische specialiteiten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 243 van 15/09/1999 blz. 0007 - 0008

RICHTLIJN 1999/82/EG VAN DE COMMISSIEvan 8 september 1999houdende wijziging van de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de analytische, toxicologisch-farmacologische en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op farmaceutische specialiteiten(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 75/318/EEG van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de analytische toxicologisch-farmacologische en klinische normen en voorschriften betreffende proeven op farmaceutische specialiteiten(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/39/EEG(2), inzonderheid op artikel 2 bis, eerste alinea,(1) Overwegende dat in Beschikking 97/534/EG van de Commissie van 30 juli 1997 houdende verbod, in verband met overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik van risicomateriaal(3) een definitie van gespecificeerd risicomateriaal wordt gegeven, wordt bepaald dat het aan de bron moet worden verwijderd en de invoer daarvan in de Gemeenschap wordt verboden;(2) Overwegende dat elk geneesmiddel ongeacht of het in de Gemeenschap wordt vervaardigd of uit een derde land wordt ingevoerd, voordat het op de markt wordt gebracht overeenkomstig de bepalingen van de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG wordt onderworpen aan een goedkeuringsprocedure waarbij het voor de behandeling van elke grondstof gebruikte procédé wordt beoordeeld;(3) Overwegende dat deze goedkeuringsprocedure geldt voor alle geneesmiddelen die in de Gemeenschap in de handel worden gebracht, ongeacht de herkomst van het geneesmiddel of de grondstoffen die het bevat; dat derhalve systematisch wordt gecontroleerd en geïnspecteerd of geneesmiddelen, uitgangsmaterialen en tussenproducten die in de Gemeenschap worden ingevoerd om bij de vervaardiging van geneesmiddelen te worden gebruikt, aan de communautaire wetgeving voldoen;(4) Overwegende dat het Comité voor farmaceutische specialiteiten van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling op 21 april 1999 bijgewerkte richtsnoeren om het risico op de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieën via geneesmiddelen tot een minimum te beperken, heeft vastgesteld;(5) Overwegende dat het Comité voor farmaceutische specialiteiten van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling bij de opstelling van deze bijgewerkte richtsnoeren rekening heeft gehouden met alle relevante adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor geneesmiddelen en medische hulpmiddelen en de Wetenschappelijke Stuurgroep en met andere wetenschappelijke overwegingen die specifiek op het gebied van geneesmiddelen van toepassing zijn;(6) Overwegende dat de richtsnoeren om het risico op de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieën via geneesmiddelen tot een minimum te beperken geregeld met inachtneming van de meest recente wetenschappelijke ontwikkelingen door het Comité voor farmaceutische specialiteiten van het Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling zullen moeten worden aangepast en gewijzigd;(7) Overwegende dat de richtsnoeren om het risico op de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieën via geneesmiddelen tot een minimum te beperken en de aanpassingen daarvan door de Europese Commissie worden gepubliceerd in deel 3 van de door haar gepubliceerde "Voorschriften inzake geneesmiddelen in de Europese Unie";(8) Overwegende dat deze richtsnoeren afdoende worden geacht om ervoor te zorgen dat het risico op de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieën via geneesmiddelen tot een minimum wordt beperkt, aangezien de fabrikanten van geneesmiddelen krachtens Richtlijn 75/318/EEG verplicht zijn bij de samenstelling van het dossier voor een aanvraag voor een vergunning voor het in de handel brengen rekening te houden met de relevante richtsnoeren van de Gemeenschap;(9) Overwegende dat een wijziging van de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG, die inhoudt dat naleving van bovengenoemde richtsnoeren voor alle vergunningen om geneesmiddelen in de handel te brengen expliciet verplicht wordt gesteld en dat er een adequate overgangsperiode voor reeds bestaande vergunningen wordt vastgesteld, bijdraagt tot de duidelijkheid van de juridische situatie en de bescherming van de volksgezondheid op het hoogst mogelijke redelijkerwijs haalbare niveau waarborgt;(10) Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage van Richtlijn 75/318/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage van deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2000 aan deze richtlijn te voldoen.2. De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat:- aanvragen voor vergunningen om geneesmiddelen in de handel te brengen die vanaf 1 juli 2000 worden ingediend, aan de criteria in de bijlage van deze richtlijn voldoen;- alle vergunningen om geneesmiddelen in de handel te brengen uiterlijk op 1 maart 2001 aan de criteria in de bijlage van deze richtlijn voldoen.3. Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.4. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 8 september 1999.Voor de CommissieKarel VAN MIERTLid van de Commissie(1) PB L 147 van 9.6.1975, blz. 1.(2) PB L 214 van 24.8.1993, blz. 22.(3) PB L 216 van 8.8.1997, blz. 95.BIJLAGEIn deel 2 van de bijlage van Richtlijn 75/318/EEG wordt een nieuw punt C bis ingevoegd. "C bis. Specifieke maatregelen ter voorkoming van de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieënDe aanvrager moet aantonen dat het geneesmiddel wordt vervaardigd met inachtneming van de richtsnoeren om het risico op de overdracht van dierlijke spongiforme encefalopathieën via geneesmiddelen tot een minimum te beperken en de aanpassingen daarvan, die door de Europese Commissie worden gepubliceerd in deel 3 van de door haar gepubliceerde "Voorschriften inzake geneesmiddelen in de Europese Unie".".


Avis juridique important

|

31993L0076

Richtlijn 93/76/EEG van de Raad van 13 september 1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie (SAVE)

Publicatieblad Nr. L 237 van 22/09/1993 blz. 0028 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0168  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0168

RICHTLIJN 93/76/EEG VAN DE RAAD van 13 september 1993 tot beperking van kooldioxide-emissies door verbetering van de energie-efficiëntie (SAVE)DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op de artikelen 130 S en 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 16 september 1986 nieuwe doelstellingen inzake het energiebeleid van de Gemeenschap voor 1995 en de convergentie van het beleid van de Lid-Staten heeft aangegeven (4);  Overwegende dat de Raad (ministers van Energie en Milieu) op 29 oktober 1990 is overeengekomen dat de Gemeenschap en de Lid-Staten bereid zijn maatregelen te nemen met het doel tegen het jaar 2000 een stabilisatie van de totale kooldioxide-emissies op  het niveau van 1990 in de Gemeenschap als geheel te bereiken, waarbij zij ervan uitgaan dat andere belangrijke landen soortgelijke verbintenissen hebben aangegaan, en waarbij zij de doelstellingen onderkennen die door een aantal Lid-Staten zijn  geformuleerd met betrekking tot de stabilisatie of vermindering van de emissies vóór bepaalde data; dat eveneens is overeengekomen dat Lid-Staten waarin het aanvankelijk energieverbruik op een betrekkelijk laag niveau ligt en de per hoofd van de  bevolking of op een andere geschikte basis gemeten emissies daardoor laag zijn, recht hebben op kooldioxidedoelstellingen en/of -strategieën die overeenkomen met hun economische en sociale ontwikkeling onverminderd de verbetering van de  energie-efficiëntie van hun economische activiteiten;  Overwegende dat de Raad bij Beschikking 91/565/EEG (5) het op energie-efficiëntie in de Gemeenschap gerichte SAVE-programma heeft vastgesteld;  Overwegende dat in artikel 130 R van het Verdrag is bepaald dat het optreden van de Gemeenschap op milieugebied een behoedzaam en rationeel gebruik van de natuurlijke hulpbronnen tot doel moet hebben; dat van deze natuurlijke hulpbronnen olieprodukten,  aardgas en vaste brandstoffen de essentiële energiebronnen, maar tevens de belangrijkste emissiebronnen van kooldioxide zijn;  Overwegende dat, waar het Verdrag niet elders in de nodige bevoegdheden voorziet voor de regeling van de energieaspecten van de in deze richtlijn neergelegde programma's, ook een beroep moet worden gedaan op artikel 235 van het Verdrag;  Overwegende dat de woon- en de tertiaire sector nagenoeg 40 % van het eindverbruik van energie in de Gemeenschap voor hun rekening nemen en nog in omvang toenemen, een ontwikkeling waardoor het energieverbruik en dus ook de kooldioxide-emissies van deze  sectoren nog groter zullen worden;  Overwegende dat met deze richtlijn de handhaving van de kwaliteit van het milieu en het waarborgen van een behoedzaam en rationeel gebruik van de natuurlijke hulpbronnen wordt nagestreefd, hetgeen zaken zijn die niet uitsluitend onder de bevoegdheid van  de Gemeenschap vallen;  Overwegende dat een gezamenlijke inspanning van alle Lid-Staten, die maatregelen op communautair niveau impliceert, noodzakelijk is om de kooldioxide-emissies te beperken en een rationeel energiegebruik te bevorderen;  Overwegende dat de maatregelen volgens het subsidiariteitsbeginsel door de Lid-Staten moeten worden vastgesteld op basis van potentiële verbeteringen van de energie-efficiëntie, kostenefficiëntie, technische haalbaarheid en milieueffecten;  Overwegende dat energiecertificatie, door de daarbij te verstrekken objectieve informatie over de energiekenmerken van gebouwen, tot een betere doorzichtigheid in de onroerend-goedmarkt en tot een aanmoediging van investeringen in energiebesparing zal  bijdragen;  Overwegende dat facturering aan de bewoners van gebouwen van de kosten van verwarming, klimaatregeling en warm water, op passende wijze proportioneel berekend op basis van het werkelijke verbruik, zal bijdragen tot energiebesparing in de woonsector; dat  het wenselijk is dat de bewoners van deze gebouwen in de gelegenheid worden gesteld hun verbruik van warmte en warm en koud water zelf te regelen; dat de door de Raad aangenomen aanbevelingen en resoluties betreffende de facturering van de kosten van  verwarming en warm tapwater (6) slechts in twee Lid-Staten ten uitvoer zijn gelegd en dat nog een aanzienlijk deel van de kosten van verwarming, klimaatregeling en warm tapwater op een andere grondslag dan die van het energieverbruik wordt gefactureerd;   Overwegende dat investeringen in energiebesparing in de openbare sector dienen te worden bevorderd door nieuwe mogelijkheden te bieden voor financiële steun en dat het uit dit oogpunt wenselijk is dat de Lid-Staten het gebruik van de mogelijkheden welke  de techniek van financiering door derden biedt, toestaan en deze mogelijkheden ten volle benutten;  Overwegende dat gebouwen het energieverbruik op lange termijn beïnvloeden; dat nieuwe gebouwen derhalve van een doeltreffende, aan de plaatselijke klimatologische omstandigheden aangepaste thermische isolatie dienen te worden voorzien; dat dit tevens  geldt voor overheidsgebouwen en dat de overheid het voorbeeld dient te geven door milieu- en energieoverwegingen in aanmerking te nemen;  Overwegende dat een regelmatig onderhoud van verwarmingsketels ertoe bijdraagt dat deze juist afgesteld blijven overeenkomstig de produktspecificatie en aldus uit milieu- en energieoogpunt optimaal werken;  Overwegende dat de industrie over het algemeen bereid is tot een efficiënter energiegebruik om haar eigen economische doelstellingen te halen; dat energie-auditing met name in ondernemingen met een hoog energieverbruik dient te worden bevorderd ten  einde wezenlijke verbeteringen van de energie-efficiëntie in deze sector mogelijk te maken;  Overwegende dat een verbetering van de energie-efficiëntie in alle regio's van de Gemeenschap de economische en sociale samenhang in de Gemeenschap als bepaald in artikel 130 A van het Verdrag zal versterken,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Deze richtlijn betreft de verwezenlijking door de Lid-Staten van de doelstelling de kooldioxide-emissies te beperken door verbetering van de energie-efficiëntie, met name door middel van de opstelling en tenuitvoerlegging van programma's op  de volgende gebieden:  - energiecertificatie van gebouwen,  - facturering van de kosten voor verwarming, klimaatregeling en warm tapwater op basis van het werkelijke verbruik,  - de financiering door derden van investeringen in energie-efficiëntie van de openbare sector,  - thermische isolatie van nieuwe gebouwen,  - periodieke inspectie van verwarmingsketels,  - energie-audits in ondernemingen met een hoog energieverbruik.  Deze programma's kunnen wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, economische en administratieve instrumenten, voorlichting, opleiding en overeenkomsten op vrijwillige basis omvatten waarvan het effect objectief kan worden beoordeeld.   Artikel 2  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer met betrekking tot de energiecertificatie van gebouwen. De energiecertificatie van gebouwen, die bestaat in de beschrijving van hun energiekenmerken, moet aspirant-gebruikers  van een gebouw informatie verschaffen over de energie-efficiëntie van dat gebouw.  In voorkomend geval kan de certificatie tevens voorstellen voor de verbetering van die energiekenmerken behelzen.   Artikel 3  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer met betrekking tot de facturering van de kosten voor verwarming, klimaatregeling en warm tapwater, die in een evenredige verhouding op basis van het werkelijke verbruik dienen  te worden berekend. Deze programma's maken het mogelijk de kosten voor deze diensten over de gebruikers van een gebouw of een gedeelte van een gebouw volgens het eigen verbruik van warmte, koeling en warm tapwater van elke bewoner te verdelen. De  betrokken gebouwen of gedeelten ervan zijn die welke van een collectieve verwarmings-, klimaatregelings- of warm-tapwaterinstallatie zijn voorzien. De bewoners van die gebouwen dienen in de gelegenheid te worden gesteld hun verbruik van warmte en koud  en warm water zelf te regelen.   Artikel 4  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer om de financiering door derden van energie-efficiënte investeringen in de openbare sector toe te staan.  Onder  "financiering door derden" in de zin van deze richtlijn wordt verstaan een dienstenpakket van auditing-, installatie-, exploitatie-, onderhouds- en financieringsdiensten voor investeringen voor een betere energie-efficiëntie, waarbij de  terugbetaling van de kosten voor deze diensten geheel of gedeeltelijk afhangt van de bereikte energiebesparingen.   Artikel 5  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer die ertoe strekken dat nieuwe gebouwen in een lange-termijnperspectief thermisch adequaat worden geïsoleerd volgens door de Lid-Staten vastgestelde normen die rekening houden  met de klimatologische omstandigheden of zones en het beoogde gebruik van het gebouw.   Artikel 6  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer met betrekking tot de periodieke inspectie van verwarmingsinstallaties met een nominaal nuttig vermogen van meer dan 15 kilowatt, ten einde de werking ervan uit het oogpunt van  energieverbruik te verbeteren en de kooldioxide-emissies te beperken.   Artikel 7  De Lid-Staten stellen programma's vast en leggen deze ten uitvoer ter bevordering van periodieke energie-audits van industriële vestigingen met een hoog energieverbruik, ten einde de energie-efficiëntie van deze vestigingen te verbeteren en  de kooldioxide-emissies te beperken; zij kunnen soortgelijke maatregelen treffen ten aanzien van andere bedrijven met een hoog energieverbruik.   Artikel 8  De Lid-Staten bepalen het toepassingsgebied van de in de artikelen 1 tot en met 7 bedoelde programma's, op basis van de potentiële verbeteringen op het gebied van de energie-efficiëntie, de kosten/batenverhouding, de technische  uitvoerbaarheid en het milieueffect.   Artikel 9  De Lid-Staten brengen de Commissie om de twee jaar verslag uit over de resultaten van de tenuitvoerlegging van de in deze richtlijn bedoelde programma's. Daarbij informeren zij de Commissie over de keuzen die zij in hun maatregelenpakket  hebben gemaakt. Voorts rechtvaardigen zij ten aanzien van de Commissie desgevraagd de inhoud van hun programma's, met inachtneming van artikel 8.  Voor de bestudering van de verslagen van de Lid-Staten wordt de Commissie bijgestaan door het Raadgevend Comité bedoeld in Beschikking 91/565/EEG, volgens de in artikel 6 van die beschikking aangegeven procedure.   Artikel 10  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen en/of andere maatregelen als bedoeld in artikel 1 in werking treden om zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk op 31 december 1994, aan deze richtlijn te voldoen. De  Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken.  Wanneer de Lid-Staten wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen daartoe aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze  verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld. Het in deze alinea bepaalde is van overeenkomstige toepassing wanneer voor de programma's een andere vorm is gekozen.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht en/of de andere maatregelen als bedoeld in artikel 1 mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.   Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 september 1993.  Voor de Raad De Voorzitter Ph. MAYSTADT  (1) PB nr. C 179 van 16. 7. 1992, blz. 8.  (2) PB nr. C 176 van 28. 6. 1993.  (3) PB nr. C 19 van 25. 1. 1993, blz. 134.  (4) PB nr. C 241 van 25. 9. 1986, blz. 1.  (5) PB nr. L 307 van 8. 11. 1991, blz. 34.  (6) Aanbeveling 76/493/EEG (PB nr. L 140 van 28. 5. 1976, blz. 12). Aanbeveling 77/712/EEG (PB nr. L 295 van 18. 11. 1977, blz. 1). Resolutie van 9. 6. 1980 (PB nr. C 149 van 18. 6. 1980, blz. 3). Resolutie van 15. 1. 1985 (PB nr. C 20 van 22. 1. 1985,  blz. 1).


Avis juridique important

|

31985L0038

Richtlijn 85/38/EEG van de Commissie van 14 december 1984 tot wijziging van de bijlagen I en II bij Richtlijn 66/401/EEG betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen

Publicatieblad Nr. L 016 van 19/01/1985 blz. 0041 - 0042 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 33 blz. 0113  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 33 blz. 0113  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0101  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 18 blz. 0101

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 14 december 1984  tot wijziging van de bijlagen I en II bij Richtlijn 66/401/EEG betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen  (85/38/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/401/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 82/287/EEG (2), en met name op artikel 21 bis,  Overwegende dat in verband met de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis de bijlagen I en II bij Richtlijn 66/401/EEG om de hieronder vermelde redenen dienen te worden gewijzigd;  Overwegende dat bekend is dat bij een bepaald type van beemdgrassen met gladde halmen (Poa pratensis L.) raszuiverheid gemakkelijker kan worden onderzocht dan bij andere rassen; dat daarom voor dit type in bijlage II bij voornoemde richtlijn reeds specifieke toleranties inzake raszuiverheid zijn vastgesteld;  Overwegende dat de raszuiverheidsnormen voor beemdgras met gladde halmen en de procedure om na te gaan of er overeenstemming met die normen bestaat, derwijze moeten worden aangepast dat mogelijke discriminatie tussen de verschillende rastypen wordt weggenomen, dat voor alle gevallen referenties voor veldkeuringen worden vastgesteld en dat met de bestaande praktijken bij de certifiëring rekening wordt gehouden;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité teeltmateriaal voor land-, tuin- en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Bijlage I bij Richtlijn 66/401/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In de tabel van punt 2 worden de woorden »van één kloon afkomstige apomictische rassen van Poa-soorten" vervangen door de woorden »rassen van Poa pratensis als bedoeld in het tweede gedeelte van de derde zin van punt 4".  2. In de tweede zin van punt 4 worden de woorden »of van één kloon afkomstige apomictische rassen van Poa-soorten" vervangen door de woorden »of van Poa pratensis".  3. In punt 4 wordt na de tweede zin het volgende ingevoegd:  »Voor Poa pratensis mag het aantal planten van soorten die kennelijk niet tot het betrokken ras behoren, niet meer bedragen dan:  - 1 per 20 m2 voor de produktie van basiszaad,  - 4 per 10 m2 voor de produktie van gecertificeerd zaad;  voor rassen die volgens erkende procedures officieel worden ingedeeld als »van één kloon afkomstige apomictische rassen", kan een aantal planten die kennelijk niet tot het betrokken ras behoren en waarvan het aantal niet meer bedraagt dan 6 per 10 m2, als in overeenstemming worden beschouwd met voornoemde normen voor de produktie van gecertificeerd zaad. Wanneer een Lid-Staat daarom verzoekt, mag deze volgens de procedure van artikel 21 worden gemachtigd te beoordelen of aan de raszuiverheidsnormen voor gewassen van Poa pratensis die tot dergelijke rassen behoren, wordt voldaan, zonder zich louter op de uitkomsten van de in overeenstemming met punt 6 van bijlage I uitgevoerde veldkeuring te baseren, wanneer is aangetoond dat door het zaad op een adequate wijze te testen of door andere geëigende middelen overeenstemming met de in bijlage II opgenomen raszuiverheidsnormen wordt gewaarborgd.".  4. In de laatste zin van punt 4 komen de woorden »en de van één kloon afkomstige apomictische rassen van Poa-soorten" te vervallen.  Artikel 2  Bijlage II bij Richtlijn 66/401/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. In het eerste streepje van de tweede zin van punt 1 van deel I worden de woorden »van één kloon afkomstige apomictische rassen van Poa spp." vervangen door de woorden »Poa pratensis, rassen als bedoeld in het tweede gedeelte van de derde zin van punt 4 van bijlage I".  2. In de eerste zin van punt 1 van deel II worden de woorden »van één kloon afkomstige apomictische  rassen van Poa spp." vervangen door de woorden »en van rassen van Poa pratensis als bedoeld in het tweede gedeelte van de derde zin van punt 4 van bijlage I".  Artikel 3  De Lid-Staten doen uiterlijk op 1 januari 1986 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie en de andere Lid-Staten daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 14 december 1984.  Voor de Commissie  Poul DALSAGER  Lid van de Commissie  (1) PB nr. 125 van 11. 7. 1966, blz. 2298/66.  (2) PB nr. L 131 van 13. 5. 1982, blz. 24.


title: Richtlijn 2008/69/EG van de Commissie van 1 juli 2008 tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde clofentezine, dicamba, difenoconazool, diflubenzuron, imazaquin, lenacil, oxadiazon, picloram en pyriproxyfen op te nemen als werkzame stoffen (Voor de EER relevante tekst)

text:
               2.7.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 172/9

      RICHTLIJN 2008/69/EG VAN DE COMMISSIE

   van 1 juli 2008
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde clofentezine, dicamba, difenoconazool, diflubenzuron, imazaquin, lenacil, oxadiazon, picloram en pyriproxyfen op te nemen als werkzame stoffen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij de Verordeningen (EG) nr. 451/2000 (2) en (EG) nr. 1490/2002 (3) van de Commissie zijn de bepalingen voor de uitvoering van de derde fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG vastgesteld en is een lijst opgesteld van werkzame stoffen die moeten worden onderzocht met het oog op hun opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG. Op die lijst komen ook de werkzame stoffen in de bijlage bij deze richtlijn voor.

               (2)

               Bij Verordening (EG) nr. 1095/2007 werd in Verordening (EG) nr. 1490/2002 een nieuw artikel 11 ter ingevoegd op grond waarvan werkzame stoffen waarvoor duidelijke aanwijzingen bestaan dat mag worden verwacht dat zij geen schadelijke uitwerking op de gezondheid van mens en dier of op het grondwater en geen onaanvaardbaar milieueffect hebben, in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG kunnen worden opgenomen zonder dat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) om uitvoerig wetenschappelijk advies is gevraagd.

               (3)

               Voor de in de bijlage bij deze richtlijn vermelde werkzame stoffen heeft de Commissie overeenkomstig artikel 11 bis van Verordening (EG) nr. 1490/2002 de uitwerking op de gezondheid van mens en dier en op het grondwater, en het milieueffect voor een aantal door de kennisgevers voorgestelde toepassingen onderzocht en is zij tot de conclusie gekomen dat die werkzame stoffen aan de eisen van artikel 11 ter van Verordening (EG) nr. 1490/2002 voldoen.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 12, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1490/2002 heeft de Commissie voor de in de bijlage bij deze richtlijn vermelde werkzame stoffen aan het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid ontwerp-evaluatieverslagen ter bestudering voorgelegd. Deze verslagen zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 14 maart 2008 afgerond in de vorm van evaluatieverslagen van de Commissie. Overeenkomstig artikel 12 bis van Verordening (EG) nr. 1490/2002 moet de Commissie de EFSA verzoeken uiterlijk op 31 december 2010 haar standpunt over de ontwerp-evaluatieverslagen te geven.

               (5)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die de in de bijlage bij deze richtlijn vermelde werkzame stoffen bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. De in de bijlage bij deze richtlijn vermelde werkzame stoffen moeten derhalve in bijlage I van Richtlijn 91/414/EEG worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten, in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (6)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de opneming voortvloeien.

               (7)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die de in de bijlage vermelde werkzame stoffen bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande toelatingen al naar het geval wijzigen, vervangen of intrekken overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (8)

               Bij eerdere opnemingen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van werkzame stoffen die in het kader van Verordening (EEG) nr. 3600/92 van de Commissie (4) zijn onderzocht, is gebleken dat de uitlegging van de verplichtingen van houders van bestaande toelatingen wat de toegang tot gegevens betreft tot problemen kan leiden. Om verdere problemen te voorkomen, moeten de verplichtingen van de lidstaten daarom worden verduidelijkt, en met name de plicht om te verifiëren of de houder van een toelating toegang tot een dossier verschaft dat aan de vereisten van bijlage II bij die richtlijn voldoet. Deze verduidelijking legt de lidstaten of de houders van toelatingen echter ten opzichte van de tot nu toe vastgestelde richtlijnen tot wijziging van bijlage I geen nieuwe verplichtingen op.

               (9)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (10)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 juni 2009 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 juli 2009.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die de in de bijlage vermelde werkzame stoffen bevatten, uiterlijk op 30 juni 2009 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG met betrekking tot de in de bijlage vermelde stoffen is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stoffen, en dat de houders van de toelatingen in het bezit zijn van of toegang hebben tot dossiers die overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoen.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst in bijlage I bij die richtlijn betreffende de in de bijlage vermelde werkzame stoffen, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat een van de in de bijlage vermelde werkzame stoffen bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 december 2008 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van die richtlijn.
   Daarna zorgen de lidstaten ervoor dat:

               a)

               wanneer het een product betreft dat een van de in de bijlage vermelde werkzame stoffen als enige werkzame stof bevat, indien nodig en uiterlijk op 31 december 2013 de toelating wordt gewijzigd of ingetrokken, of

               b)

               als het gewasbeschermingsmiddel naast een van de in de bijlage vermelde werkzame stoffen nog een of meer andere werkzame stoffen bevat, de toelating indien nodig uiterlijk op 31 december 2013 of, als dat later is, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de richtlijnen waarbij die stoffen aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG zijn toegevoegd, wordt gewijzigd of ingetrokken.

         Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 januari 2009.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 1 juli 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2008/45/EG van de Commissie (PB L 94 van 5.4.2008, blz. 21).

      (2)  PB L 55 van 29.2.2000, blz. 25. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1044/2003 (PB L 151 van 19.6.2003, blz. 32).

      (3)  PB L 224 van 21.8.2002, blz. 23. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1095/2007 (PB L 246 van 21.9.2007, blz. 19).

      (4)  PB L 366 van 15.12.1992, blz. 10. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 416/2008 (PB L 125 van 9.5.2008, blz. 25).

      BIJLAGE
      Aan het einde van de tabel in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt de volgende tekst toegevoegd:

                     Nr.

                     Benaming, identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „177

                     Clofentezine
                     CAS-nr. 74115-24-5
                     CIPAC-nr. 418

                        3,6-bis(2-chloorfenyl)-1,2,4,5-tetrazine

                     ≥ 980 g/kg (droge stof)

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als acaricide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over clofentezine dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     178

                     Dicamba
                     CAS-nr. 1918-00-9
                     CIPAC-nr. 85

                        3,6-dichloor-2-methoxybenzoëzuur

                     ≥ 850 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over dicamba dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     179

                     Difenoconazool
                     CAS-nr. 119446-68-3
                     CIPAC-nr. 687

                        3-chloor-4-[(2RS,4RS;2RS,4SR)-4-methyl-2-(1H-1,2,4-triazool-1-ylmethyl)-1,3-dioxolaan-2-yl]fenyl-4-chloorfenylether

                     ≥ 940 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als fungicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over difenoconazool dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht schenken aan:

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen;

                           De gebruiksvoorwaarden moeten, indien nodig, passende risicobeperkende maatregelen omvatten.

                     180

                     Diflubenzuron
                     CAS-nr. 35367-38-5
                     CIPAC-nr. 339

                        1-(4-chloorfenyl)-3-(2,6-difluorbenzoyl)ureum

                     ≥ 950 g/kg onzuiverheid: max. 0,03 g/kg 4-chloroaniline

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als insecticide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over diflubenzuron dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht schenken aan:

                                 —

                                 de bescherming van in het water levende organismen;

                                 —

                                 de bescherming van op het land levende organismen;

                                 —

                                 de bescherming van niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen, met inbegrip van bijen.

                           De gebruiksvoorwaarden moeten, indien nodig, passende risicobeperkende maatregelen omvatten.

                     181

                     Imazaquin
                     CAS-nr. 81335-37-7
                     CIPAC-nr. 699

                        2-[(RS)-4-isopropyl-4-methyl-5-oxo-2-imidazoline-2-yl]chinoline-3-carbonzuur

                     ≥ 960 g/kg (racemisch mengsel)

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als groeiregulator voor planten.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over imazaquin dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     182

                     Lenacil
                     CAS-nr. 2164-08-1
                     CIPAC-nr. 163

                        3-cyclohexyl-1,5,6,7-tetrahydrocyclopentapyrimidine-2,4(3H)-dion

                     ≥ 975 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over lenacil dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     183

                     Oxadiazon
                     CAS-nr. 19666-30-9
                     CIPAC-nr. 213

                        5-tert-butyl-3-(2,4-dichloor-5-isopropoxyfenyl)-1,3,4-oxadiazool-2(3H)-on

                     ≥ 940 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over oxadiazon dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     184

                     Picloram
                     CAS-nr. 1918-02-1
                     CIPAC-nr. 174

                        4-amino-3,5,6-trichloorpyridine-2-carbonzuur

                     ≥ 920 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als herbicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over picloram dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.

                     185

                     Pyriproxyfen
                     CAS-nr. 95737-68-1
                     CIPAC-nr. 715

                        4-fenoxyfenyl-(RS)-2-(2-pyridyloxy)propylether

                     ≥ 970 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2018

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als insecticide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over pyriproxyfen dat door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd, en met name met de aanhangsels I en II.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht schenken aan:

                                 —

                                 de bescherming van niet tot de doelsoorten behorende geleedpotigen, met inbegrip van bijen.

                           De gebruiksvoorwaarden moeten, indien nodig, passende risicobeperkende maatregelen omvatten.

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.”


Avis juridique important

|

32000L0008

Richtlijn 2000/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 tot wijziging van Richtlijn 70/221/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 106 van 03/05/2000 blz. 0007 - 0020

Richtlijn 2000/8/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 20 maart 2000tot wijziging van Richtlijn 70/221/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvanHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,Gelet op het voorstel van de Commissie(1),Gelet op het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 70/221/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende reservoirs voor vloeibare brandstof en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(4) vormt een van de bijzondere richtlijnen met betrekking tot de EG-goedkeuringsprocedure die is ingevoerd bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(5). De bepalingen en definities van Richtlijn 70/156/EEG betreffende voertuigen, voertuigsystemen, onderdelen en technische eenheden zijn derhalve van toepassing op Richtlijn 70/221/EEG. Artikel 1 van Richtlijn 70/221/EEG moet worden aangepast aan de definities van Richtlijn 70/156/EEG.(2) Teneinde rekening te houden met de technische vooruitgang, is het aangewezen Richtlijn 70/221/EEG aan te passen aan de technische voorschriften van reglement nr. 34 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen met betrekking tot de preventie van brandgevaar, meer bepaald wat de voorschriften voor brandstofreservoirs van kunststofmateriaal betreft.(3) Per ongeluk op de weg terechtgekomen brandstof (met name diesel) levert aanzienlijk gevaar op voor berijders van tweewielige motorvoertuigen en fietsen.(4) Er is steeds meer belangstelling voor het gebruik van gas als brandstof voor motorvoertuigen, met name om milieuredenen. In de toekomst dienen daarom in Richtlijn 70/221/EEG ook bepalingen betreffende brandstofreservoirs voor andere dan vloeibare brandstoffen te worden opgenomen. Te dien einde moeten de titel en het toepassingsgebied van Richtlijn 70/221/EEG worden gewijzigd; technische specificaties voor brandstofreservoirs voor gas zullen via latere wijziging van Richtlijn 70/221/EEG worden ingevoerd.(5) Bovendien wordt het een steeds gangbaarder praktijk om de originele brandstofreservoirs te vervangen door grotere, of om extra, niet goedgekeurde brandstofreservoirs te plaatsen, en is het derhalve noodzakelijk om zo spoedig mogelijk een communautaire goedkeuring in te stellen voor reservoirs voor vloeibare en gasvormige brandstof, als technische eenheden, teneinde een hoog veiligheidsniveau in het verkeer van voertuigen te handhaven.(6) Wijzigingen van de voorschriften inzake brandstofreservoirs moeten door het Europees Parlement en de Raad worden vastgesteld. Toekomstige wijzigingen voor de aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de technische voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG inzake brandstofreservoirs dienen te worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.(7) Wijzigingen door deze richtlijn hebben uitsluitend betrekking op brandstofreservoirs van kunststofmateriaal. Het is derhalve niet nodig om de bestaande, krachtens Richtlijn 74/60/EEG(6) verleende goedkeuringen in te trekken, noch om de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen met overeenkomstig die richtlijn goedgekeurde metalen brandstofreservoirs te verhinderen.(8) De in dit voorstel besloten communautaire maatregelen zijn gezien de schaal en de impact van de voorgestelde actie in de desbetreffende sector noodzakelijk en zelfs onmisbaar om het beoogde doel, namelijk communautaire voertuigtypegoedkeuring, te bereiken. Deze doelstelling kan door de lidstaten afzonderlijk niet naar behoren worden behaald,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 70/221/EEG wordt hierbij als volgt gewijzigd:1. de titel wordt vervangen door:"Richtlijn van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende brandstofreservoirs en beschermingsinrichtingen aan de achterzijde van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan";2. artikel 1 wordt vervangen door:"Artikel 1Onder 'voertuig' wordt in deze richtlijn verstaan ieder motorvoertuig, alsmede aanhangwagens daarvan, zoals gedefinieerd in bijlage II, punt A, van Richtlijn 70/156/EEG.";3. artikel 2, lid 1, wordt vervangen door:"1. De lidstaten mogen de EG-typegoedkeuring of de nationale typegoedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn betreffende brandstofreservoirs.";4. artikel 2 bis, lid 1, wordt vervangen door:"1. De lidstaten mogen de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien dit voertuig voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn betreffende brandstofreservoirs.";5. artikel 3 wordt vervangen door:"Artikel 3Alle wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlage aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG.";6. de lijst van de bijlagen en bijlage I van Richtlijn 70/221/EEG worden gewijzigd in overeenstemming met de bijlage van deze richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 3 mei 2001 wordt overeenstemming met de voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, door de lidstaten aanvaard voor de doeleinden van artikel 4, lid 1, en artikel 7, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG.2. Met ingang van 3 mei 2002 mogen de lidstaten:- niet langer de EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG verlenen, en- de nationale typegoedkeuring weigeren,voor een nieuw type motorvoertuig, om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien dit voertuigtype niet aan de voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, voldoet.3. Met ingang van 3 mei 2003- beschouwen de lidstaten certificaten van overeenstemming, waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, als niet langer geldig voor de doeleinden van artikel 7, lid 1, van die richtlijn;- mogen de lidstaten de verkoop, de registratie en het in het verkeer brengen weigeren van nieuwe voertuigen die niet vergezeld gaan van een geldig certificaat van overeenstemming overeenkomstig Richtlijn 70/156/EEG, tenzij men zich beroept op de bepalingen van artikel 8, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG,om redenen die verband houden met de brandstofreservoirs, indien niet is voldaan aan de voorschriften van Richtlijn 70/221/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.4. Deze richtlijn maakt vroeger verleende goedkeuringen van motorvoertuigen met metalen brandstofreservoirs niet ongedaan en vormt geen beletsel voor de uitbreiding van dergelijke goedkeuringen overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn krachtens welke zij oorspronkelijk zijn verleend.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 3 mei 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 maart 2000.Voor het Europees ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterJ. Gama(1) PB C 164 van 29.5.1998, blz. 16.(2) PB C 407 van 28.12.1998, blz. 58.(3) Advies van het Europees Parlement van 10 februari 1999 (PB C 150 van 28.5.1999, blz. 168), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 12 juli 1999 (PB C 249 van 1.9.1999, blz. 25), standpunt van het Europees Parlement van 27 oktober 1999 (nog niet verschenen in het Publicatieblad).(4) PB L 76 van 6.4.1970, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/19/EG van de Commissie (PB L 125 van 16.5.1997, blz. 1).(5) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25).(6) PB L 38 van 11.2.1974, blz. 2. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/632/EEG (PB L 206 van 29.7.1978, blz. 26).BIJLAGEWIJZIGING VAN DE LIJST VAN BIJLAGEN EN VAN BIJLAGE I BIJ RICHTLIJN 70/221/EEGLijst van bijlagenDe verwijzing naar bijlage I wordt vervangen door: ">RUIMTE VOOR DE TABEL>".Bijlage IBijlage I wordt vervangen door: "BIJLAGE IRESERVOIRS VOOR VLOEIBARE BRANDSTOF1. TOEPASSINGSGEBIED1.1. Deze bijlage heeft betrekking op de onder Richtlijn 70/156/EEG vallende voertuigen.2. DEFINITIESIn de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder:2.1. "type voertuig voor wat brandstofreservoirs betreft", voertuigen die met betrekking tot onderstaande kenmerken geen essentiële verschillen vertonen:2.1.1. structuur, vorm, afmetingen en materialen (metaal/kunststof) van het/de reservoir(s);2.1.2. in voertuigen van categorie M1(1), de plaats van het/de reservoir(s) in het voertuig voorzover dit een negatief effect heeft op de eisen van punt 5.10 van deze bijlage;2.2. "ruimte voor de inzittenden", het voor inzittenden bestemde gedeelte van het voertuig, afgebakend door dak, vloer, zijwanden, deuren, glas aan de buitenzijde, schutbord aan de voorzijde en schutbord aan de achterzijde;2.3. "massa in onbeladen toestand", de massa van het voertuig in rijklare toestand, zoals gedefinieerd in bijlage I, punt 2.6, van Richtlijn 70/156/EEG;2.4. "reservoir", het reservoir dat bestemd is om vloeibare brandstof, als gedefinieerd in punt 2.6, die voornamelijk wordt gebruikt ter voortdrijving van een motorvoertuig, te bevatten, zonder de bijbehorende onderdelen (vulpijp (als dat een afzonderlijk onderdeel is), vulopening, sluitdop, brandstofmeter, leidingen naar de motor of ter compensatie van overdruk, enz.);2.5. "inhoud van het reservoir", de door de fabrikant opgegeven inhoud van het brandstofreservoir;2.6. "vloeibare brandstof", brandstof die vloeibaar is bij normale omgevingscondities.3. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN VOERTUIG3.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuigtype voor wat betreft brandstofreservoirs moet door de fabrikant van het voertuig worden ingediend.3.2. In aanhangsel 3 wordt een model van het inlichtingenformulier gegeven.3.3. De met de typegoedkeuringsproeven belaste technische dienst moet het volgende ter beschikking worden gesteld:3.3.1. een voertuig dat representatief is voor het goed te keuren voertuigtype of de delen van het voertuig welke de technische dienst voor de goedkeuringsproeven nodig acht;3.3.2. indien het voertuig is uitgerust met een reservoir van kunststofmateriaal: zeven extra reservoirs met bijbehorende onderdelen;3.3.3. indien het voertuig is uitgerust met een reservoir van een ander materiaal: twee extra reservoirs met bijbehorende onderdelen.4. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING4.1. Wanneer aan de desbetreffende eisen is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG de EG-typegoedkeuring verleend.4.2. In aanhangsel 4 wordt een model van het EG-typegoedkeuringsformulier gegeven.4.3. Aan elk goedgekeurd voertuigtype wordt overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer toegekend. Eenzelfde lidstaat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.5. SPECIFICATIES5.1. Reservoirs voor brandstof moeten zodanig zijn vervaardigd dat zij bestand zijn tegen corrosie.5.2. Reservoirs voor brandstof moeten met alle bijbehorende onderdelen waarvan zij gewoonlijk zijn voorzien de overeenkomstig punt 6.1 uitgevoerde dichtheidsproeven, bij een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de inwendige bedrijfsdruk en in ieder geval ten minste 0,3 bar bedraagt, met goed gevolg doorstaan.Brandstofreservoirs van kunststofmateriaal voor voertuigen worden geacht aan dit voorschrift te voldoen indien zij de in punt 6.3.2 beschreven proef hebben doorstaan.5.3. Iedere eventuele overdruk of iedere druk groter dan de bedrijfsdruk moet automatisch worden gecompenseerd met behulp van passende inrichtingen (ontluchtingsopeningen, veiligheidskleppen en dergelijke).5.4. De ontluchtingsopeningen moeten zodanig zijn ontworpen dat brandgevaar wordt voorkomen. Met name brandstof die weglekt wanneer een reservoir wordt gevuld, mag niet op het uitlaatsysteem kunnen vallen. De lekbrandstof moet naar de grond worden afgevoerd.5.5. Reservoirs mogen zich niet in een oppervlak (vloer, wand, schutbord) van de ruimte voor de inzittenden of een andere ruimte die daarmee een geheel vormt, bevinden of er een oppervlak van vormen.5.6. Tussen de ruimte voor de inzittenden en het/de reservoir(s) moet een scheidingswand zijn aangebracht. De scheidingswand mag openingen (bijvoorbeeld voor kabels) bevatten, mits zij zodanig zijn aangebracht dat onder normale gebruiksomstandigheden geen brandstof vrij uit een reservoir in de ruimte voor de inzittenden of een andere ruimte die daarmee een geheel vormt, kan vloeien.5.7. Ieder reservoir moet stevig vastgemaakt zijn en zodanig zijn aangebracht dat onder normale gebruiksomstandigheden brandstof die uit het reservoir of de bijbehorende onderdelen lekt, naar de grond wegvloeit en niet in de ruimte voor de inzittenden terechtkomt.5.8. De vulopening mag zich niet in de ruimte voor de inzittenden, in de bagageruimte of in de motorruimte bevinden.5.9. De brandstof mag niet kunnen wegvloeien via de sluitdop van het reservoir of via de inrichtingen voor de compensatie van overdruk tijdens het normaal te verwachten gebruik van het voertuig; indien het voertuig geheel wordt omgekanteld, kan echter druppeling worden getolereerd mits 30 g/min niet wordt overschreden; naleving van dit voorschrift word gecontroleerd aan de hand van de in punt 6.2 voorgeschreven proef.5.9.1. De sluitdop van het reservoir moet bevestigd zijn aan de vulopening: de afdichting mag niet verschuiven, de sluitdop moet bij vergrendeling stevig op de afdichting en de vulopening aansluiten.5.9.1.1. Aan de voorschriften in punt 5.9.1 wordt geacht te zijn voldaan indien het voertuig voldoet aan de voorschriften in punt 5.1.3 van bijlage I bij Richtlijn 70/220/EEG(2) met dien verstande dat de in het derde streepje van dat punt genoemde voorbeelden niet van toepassing zijn op voertuigen van andere categorieën dan M1 en N1.5.10. Brandstofreservoirs moeten zodanig zijn geplaatst dat zij beschermd zijn tegen de gevolgen van een schok aan de voor- of achterzijde van het voertuig; in de buurt van het reservoir mogen zich geen uitstekende delen, snijdende kanten e.d. bevinden.5.11. Het brandstofreservoir en de vulbuis moeten zodanig zijn ontworpen en in de voertuigen zijn geplaatst dat over het gehele oppervlak de accumulatie van statische elektriciteit vermeden wordt. Zo nodig dient deze door een goede geleider te worden afgevoerd naar de metalen structuur van het chassis of enige andere grote massa van metaal.5.12. Brandstofreservoirs van kunststofmateriaal moeten tevens getest worden volgens de speciale procedure van hoofdstuk 6.3.6. PROEVEN6.1. Hydraulische proefHet reservoir moet worden onderworpen aan een hydraulische inwendigedrukproef die wordt uitgevoerd op een afzonderlijke eenheid met alle bijbehorende onderdelen. Het reservoir wordt volledig gevuld met een niet-ontvlambare vloeistof (bijvoorbeeld water). In het volledig afgedichte reservoir wordt de druk via de pijpaansluiting die wordt gebruikt voor de toevoer van brandstof naar de motor, geleidelijk opgevoerd tot een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de gebruikte bedrijfsdruk en in ieder geval ten minste 0,3 bar bedraagt. Deze druk wordt gedurende één minuut gehandhaafd. In die tijd mag het reservoir geen barsten of lekken vertonen, maar wel een blijvende vervorming.6.2. Kantelproef6.2.1. Het reservoir en alle bijbehorende onderdelen worden op een proefopstelling gemonteerd op een wijze die overeenkomt met de installatie op het voertuig waarvoor het reservoir is bestemd; dit geldt tevens voor de systemen voor de compensatie van inwendige overdruk.6.2.2. De proefopstelling moet draaien om een as die evenwijdig is aan de lengteas van het voertuig.6.2.3. De proef wordt uitgevoerd terwijl het reservoir tot 90 % van de inhoud en daarna tot 30 % van de inhoud is gevuld met een niet-ontvlambare vloeistof waarvan de dichtheid en de viscositeit die van de gewoonlijk gebruikte brandstof benaderen (eventueel water).6.2.4. Het reservoir wordt vanuit de geïnstalleerde stand 90° naar rechts gedraaid en gedurende ten minste vijf minuten in deze stand gehouden.Vervolgens wordt het reservoir nog eens 90° in dezelfde richting gedraaid en opnieuw gedurende ten minste vijf minuten in deze positie, d. w. z. ondersteboven, gehouden.Het reservoir wordt naar de normale stand teruggedraaid, proefvloeistof die niet uit het ontluchtingssysteem naar het reservoir is teruggevloeid, wordt afgetapt en zo nodig wordt het reservoir bijgevuld.Het reservoir wordt 90° in tegengestelde richting gedraaid, en gedurende ten minste vijf minuten in deze stand gehouden.Het reservoir wordt nog eens 90° in deze richting gedraaid en gedurende ten minste vijf minuten ondersteboven gehouden. Daarna wordt het reservoir naar de normale stand teruggedraaid.6.3. Aanvullende proeven voor reservoirs van kunststofmateriaal6.3.1. Slagsterkte6.3.1.1. Het reservoir wordt volledig gevuld met een mengsel van water en glycol of met een andere vloeistof met een laag vriespunt die geen invloed heeft op de eigenschappen van het reservoirmateriaal, en wordt vervolgens onderworpen aan een perforatieproef.6.3.1.2. Gedurende deze proef moet de temperatuur van het reservoir 233 ± 2 K (- 40 ± 2 °C) bedragen.6.3.1.3. Voor de proef wordt gebruikgemaakt van een slagproefopstelling met slinger. De slaghamer moet van staal zijn en de vorm hebben van een piramide met vierkant grondvlak waarvan de zijden gelijkzijdige driehoeken vormen en de top en de rand een afrondingsstraal van 3 mm hebben. Het slagpunt van de slinger moet samenvallen met het zwaartepunt van de piramide en zich op een afstand van 1 meter van de draaiingsas van de slinger bevinden. De totale massa van de slinger moet 15 kg bedragen. De slingerenergie op het moment van de slag moet ten minste 30 Nm bedragen en zoveel mogelijk die waarde benaderen.6.3.1.4. De proeven worden uitgevoerd op de punten van het reservoir die bij botsingen van voren of van achteren als kwetsbaar worden beschouwd. De kwetsbaar geachte punten zijn die welke het meest zijn blootgesteld of het zwakst zijn wat betreft de vorm van het reservoir of de wijze waarop dit in het voertuig is gemonteerd. De door de laboratoria geselecteerde punten moeten in het beproevingsrapport worden vermeld.6.3.1.5. Tijdens de proef moet het reservoir op zijn plaats worden gehouden met behulp van de bevestigingsmiddelen aan de zijde(n) tegenover de zijde waarop de slag wordt uitgeoefend. De proef mag geen enkel lek veroorzaken.6.3.1.6. Naar keuze van de fabrikant worden alle proeven op één reservoir uitgevoerd of elke proef op een verschillend reservoir.6.3.2. Mechanische sterkteHet reservoir moet onder de in punt 6.1 van deze richtlijn voorgeschreven omstandigheden worden beproefd op lekken en vormvastheid. Het reservoir en alle bijbehorende onderdelen worden op een proefopstelling gemonteerd op een wijze die overeenkomt met de installatie op het voertuig waarvoor het reservoir is bestemd. Het reservoir wordt tot de nominale inhoud gevuld met water met een temperatuur van 326 K (53 °C) dat als proefvloeistof fungeert. Het reservoir wordt gedurende vijf uren onderworpen aan een relatieve inwendige druk die gelijk is aan het dubbele van de bedrijfsdruk en in elk geval ten minste 0,3 bar bedraagt bij een temperatuur van 326 ± 2 K (53 ± 2 °C). Tijdens de proef mogen het reservoir en de bijbehorende onderdelen geen barsten of lekken vertonen maar wel een blijvende vervorming.6.3.3. Permeabiliteitsproef6.3.3.1. Voor de permeabiliteitsproef wordt gebruikgemaakt van de referentiebrandstof als omschreven in bijlage VIII van Richtlijn 70/220/EEG of van een in de handel verkrijgbare superbenzine. Indien het reservoir uitsluitend is bestemd voor voertuigen met compressiemotor wordt het gevuld met dieselolie.6.3.3.2. Voor de proef wordt het reservoir tot 50 % van de inhoud met de proefbrandstof gevuld en zonder te zijn afgedicht bij een omgevingstemperatuur van 313 ± 2 K (40 ± 2 °C) opgeslagen totdat het gewichtsverlies per tijdseenheid constant wordt.6.3.3.3. Het reservoir wordt vervolgens geledigd en opnieuw met de proefbrandstof tot 50 % van de inhoud gevuld, waarna het hermetisch wordt afgedicht en bij een temperatuur van 313 ± 2 K (40 ± 2 °C) wordt opgeslagen. De druk wordt bijgesteld wanneer de inhoud van het reservoir de beproevingstemperatuur heeft bereikt. Gedurende de daaropvolgende beproevingsperiode van acht weken wordt het gewichtsverlies door diffusie tijdens de duur van de proef bepaald. Het maximaal toelaatbare gemiddelde brandstofverlies bedraagt 20 g per 24 uur beproevingstijd.6.3.3.4. Indien het diffusieverlies de in punt 6.3.3.3 vermelde waarde overschrijdt, wordt de in dat punt beschreven proef met hetzelfde reservoir herhaald teneinde het diffusieverlies bij 296 ± 2 K (23 ± 2 °C) te bepalen terwijl alle overige omstandigheden ongewijzigd blijven. Het aldus gemeten verlies mag niet meer dan 10 g per 24 uur bedragen.6.3.4. BrandstofbestendigheidNa de in punt 6.3.3 beschreven proef moet het reservoir nog steeds voldoen aan de voorschriften van de punten 6.3.1 en 6.3.2.6.3.5. VuurvastheidHet reservoir wordt aan de hierna beschreven proef onderworpen.6.3.5.1. Gedurende twee minuten wordt het reservoir zoals het op het voertuig is bevestigd, aan vlammen blootgesteld. Uit het reservoir mag geen vloeibare brandstof lekken.6.3.5.2. Op de hieronder beschreven wijze worden drie proeven op verschillende met brandstof gevulde reservoirs verricht.6.3.5.2.1. Indien het reservoir bestemd is voor voertuigen die met een motor met elektrische ontsteking of met een motor met compressieontsteking zijn uitgerust, worden de drie proeven verricht met reservoirs die met superbenzine zijn gevuld.6.3.5.2.2. Indien het reservoir uitsluitend is bestemd voor voertuigen met een motor met compressieontsteking worden de drie proeven uitgevoerd met reservoirs die met dieselolie zijn gevuld.6.3.5.2.3. Voor elke proef wordt het reservoir in een proefopstelling geïnstalleerd waarmee zoveel mogelijk de feitelijke installatieomstandigheden worden gesimuleerd. De wijze waarop het reservoir in de opstelling is bevestigd, moet overeenstemmen met de desbetreffende specificaties voor het voertuig. Er moet rekening worden gehouden met voertuigonderdelen die het reservoir en de bijbehorende onderdelen tegen blootstelling aan vlammen beschermen of die op een of andere manier de ontwikkeling van een brand beïnvloeden, alsmede met specifieke op het reservoir gemonteerde onderdelen en pluggen. Tijdens de proef moeten alle openingen afgesloten zijn, terwijl de ontluchtingssystemen in werking blijven. Onmiddellijk voor de proef wordt het reservoir tot 50 % van de inhoud met de voorgeschreven brandstof gevuld.6.3.5.3. De vlam waaraan het reservoir wordt blootgesteld, moet worden verkregen door het verbranden van in de handel verkrijgbare brandstof voor motoren met elektrische ontsteking (hierna te noemen "brandstof") in een pan. In de pan moet voldoende brandstof worden gegoten om tijdens de gehele duur van de proef over een vrij brandende vlam te kunnen beschikken.6.3.5.4. De afmetingen van de pan moeten zodanig worden gekozen dat de zijden van het brandstofreservoir aan de vlam zijn blootgesteld. De pan moet derhalve ten minste 20 cm maar niet meer dan 50 cm groter zijn dan de horizontale projectie van het reservoir. Als de proef begint mogen de zijwanden van de pan niet meer dan 8 cm boven het peil van de brandstof uitsteken.6.3.5.5. De met brandstof gevulde pan wordt zodanig onder het reservoir geplaatst dat de afstand tussen het peil van de brandstof in de pan en de bodem van het reservoir overeenkomt met de voorziene hoogte van het reservoir boven het wegdek in onbeladen toestand (zie punt 2.3). De pan of de proefopstelling of beide moeten verplaatsbaar zijn.6.3.5.6. Gedurende fase C van de proef wordt de pan bedekt met een scherm dat 2 ± 1 cm boven het peil van de brandstof wordt aangebracht. Het scherm moet van vuurvast materiaal zijn vervaardigd overeenkomstig de voorschriften van aanhangsel 2. Tussen de stenen mag er geen opening zijn en zij moeten boven de brandstofpan zodanig worden ondersteund dat zich niets voor de gaten in de stenen bevindt. De lengte en breedte van het raamwerk moeten 2 tot 4 cm kleiner zijn dan de binnenafmetingen van de pan zodat er een opening van 1 tot 2 cm is voor ventilatie tussen het raamwerk en de wand van de pan.6.3.5.7. Wanneer de proef in de open lucht wordt uitgevoerd moet er voldoende afscherming tegen de wind zijn en mag de windsnelheid ter hoogte van de pan niet meer dan 2,5 km/u bedragen. Voor het begin van de proef moet het scherm worden verwarmd tot een temperatuur van 308 ± 5 K (35 ± 5 °C) De vuurvaste stenen mogen vochtig worden gemaakt teneinde bij elke opeenvolgende proef voor dezelfde beproevingsomstandigheden te zorgen.6.3.5.8. De proef bestaat uit vier fasen (zie aanhangsel 1).6.3.5.8.1. Fase A: voorverwarming (figuur 1)De brandstof in de pan wordt aangestoken op een afstand van ten minste 3 m van het te beproeven reservoir. Na 60 seconden voorverwarming wordt de pan onder het reservoir geplaatst.6.3.5.8.2. Fase B: directe blootstelling aan de vlam (figuur 2)Gedurende 60 seconden wordt het reservoir aan de vlam van de vrij brandende brandstof blootgesteld.6.3.5.8.3. Fase C: indirecte blootstelling aan de vlam (figuur 3)Zodra fase B is beëindigd, wordt het scherm tussen de brandende pan en het reservoir aangebracht. Het reservoir wordt opnieuw gedurende 60 seconden aan deze verzwakte vlam blootgesteld.6.3.5.8.4. Fase D: einde van de proef (figuur 4)De brandende pan met het scherm wordt naar de oorspronkelijke positie teruggebracht (fase A). Indien aan het einde van de proef het reservoir brandt, wordt het vuur onmiddellijk geblust.6.3.5.9. De resultaten van de proef worden bevredigend geacht indien er geen vloeibare brandstof uit het reservoir lekt.6.3.6. Hittebestendigheid6.3.6.1. De voor de proef gebruikte opstelling moet overeenstemmen met de installatie van het reservoir op het voertuig, met inbegrip van de wijze waarop de ontluchting van het reservoir werkt.6.3.6.2. Het reservoir wordt tot 50 % van de inhoud met water met een temperatuur van 293 K (20 °C) gevuld en gedurende één uur aan een omgevingstemperatuur van 368 ± 2 K (95 ± 2 °C) blootgesteld.6.3.6.3. De resultaten van de proef worden bevredigend geacht indien het reservoir na de proef geen lekken of sterke vervorming vertoont.6.3.7. Opschriften op het brandstofreservoir6.3.7.1. Op het reservoir moet de firmanaam of het handelsmerk zijn aangebracht; dit opschrift moet onuitwisbaar en duidelijk leesbaar zijn wanneer het reservoir op het voertuig is gemonteerd.7. WIJZIGING VAN GOEDGEKEURD TYPE7.1. In geval van wijziging van een overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd voertuigtype, zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.8. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE8.1. De maatregelen die worden genomen om te zorgen voor overeenstemming van de productie, moeten voldoen aan het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.(1) Zoals gedefinieerd in bijlage II, deel A, van Richtlijn 70/156/EEG.(2) PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1.Aanhangsel 1VUURVASTHEIDSPROEFFiguur 1>PIC FILE= "L_2000106NL.001602.EPS">Figuur 2>PIC FILE= "L_2000106NL.001603.EPS">Figuur 3>PIC FILE= "L_2000106NL.001604.EPS">Figuur 4>PIC FILE= "L_2000106NL.001605.EPS">Aanhangsel 2AFMETINGEN EN TECHNISCHE GEGEVENS VAN DE VUURVASTE STENEN>PIC FILE= "L_2000106NL.001702.EPS">>RUIMTE VOOR DE TABEL>Aanhangsel 3>PIC FILE= "L_2000106NL.001802.EPS">Aanhangsel 4>PIC FILE= "L_2000106NL.001902.EPS">>PIC FILE= "L_2000106NL.002001.EPS">>PIC FILE= "L_2000106NL.002002.EPS">"