title: Richtlijn (EU) 2017/1564 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2017 inzake bepaalde toegestane vormen van gebruik van bepaalde werken en ander materiaal die door het auteursrecht en naburige rechten beschermd zijn ten behoeve van personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben, en tot wijziging van Richtlijn 2001/29/EG betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij

text:
                  20.9.2017

                  NL

                  Publicatieblad van de Europese Unie

                  L 242/6

            RICHTLIJN (EU) 2017/1564 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
      van 13 september 2017
      inzake bepaalde toegestane vormen van gebruik van bepaalde werken en ander materiaal die door het auteursrecht en naburige rechten beschermd zijn ten behoeve van personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben, en tot wijziging van Richtlijn 2001/29/EG betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij
      HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
      Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,
      Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
      Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
      Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
      Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
      Overwegende hetgeen volgt:

                  (1)

                  Rechtshandelingen van de Unie op het gebied van het auteursrecht en de naburige rechten bieden rechtszekerheid en een hoog niveau van bescherming voor de rechthebbenden en vormen een geharmoniseerd wettelijk kader. Dat kader draagt bij aan de goede werking van de interne markt en stimuleert innovatie, creatie, investeringen en de productie van nieuwe inhoud, onder meer in de digitale omgeving. Het is tevens bedoeld om toegang tot kennis en cultuur te bevorderen door werken en ander materiaal te beschermen en door uitzonderingen of beperkingen in het algemeen belang toe te staan. Een billijk evenwicht tussen de rechten en belangen van rechthebbenden en gebruikers moet worden gewaarborgd.

                  (2)

                  Door de Richtlijnen 96/9/EG (3), 2001/29/EG (4), 2006/115/EG (5) en 2009/24/EG (6) van het Europees Parlement en de Raad zijn de rechten van rechthebbenden op het gebied van het auteursrecht en de naburige rechten geharmoniseerd. Die richtlijnen bieden, samen met Richtlijn 2012/28/EU van het Europees Parlement en de Raad (7), een uitputtende lijst van uitzonderingen op en beperkingen van die rechten, waardoor het gebruik van inhoud zonder toestemming van de rechthebbenden onder bepaalde voorwaarden is toegestaan met het oog op de verwezenlijking van bepaalde beleidsdoelstellingen.

                  (3)

                  Personen die blind of visueel gehandicapt zijn of anderszins een leeshandicap hebben, ondervinden nog altijd tal van belemmeringen bij de toegang tot door het auteursrecht en naburige rechten beschermde boeken en ander gedrukt materiaal. Rekening houdend met de rechten van blinden, visueel gehandicapten of personen met een andere leeshandicap zoals erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie (het „Handvest”) en het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap (het „UNCRPD”), moeten maatregelen worden genomen om de beschikbaarheid van boeken en ander gedrukt materiaal in toegankelijke vormen te bevorderen en het verkeer ervan op de interne markt te verbeteren.

                  (4)

                  Het Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben (het „Verdrag van Marrakesh”), is op 30 april 2014 namens de Unie ondertekend (8). Dat verdrag heeft tot doel de beschikbaarheid en de grensoverschrijdende uitwisseling van bepaalde werken en ander beschermd materiaal in toegankelijke vormen te verbeteren voor personen die blind of visueel gehandicapt zijn of anderszins een leeshandicap hebben. Het Verdrag van Marrakesh verplicht de verdragsluitende partijen te voorzien in uitzonderingen op of beperkingen van het auteursrecht en de naburige rechten ten behoeve van de vervaardiging en verspreiding van exemplaren van bepaalde werken en ander beschermd materiaal in toegankelijke vormen en ten behoeve van de grensoverschrijdende uitwisseling van die exemplaren. De sluiting van het Verdrag van Marrakesh door de Unie vereist een aanpassing van het Unierecht door voor vormen van gebruik, voor werken en voor begunstigden die onder dat verdrag vallen, een verplichte en geharmoniseerde uitzondering vast te stellen.

                  (5)

                  Volgens Advies 3/15 van het Hof van Justitie van de Europese Unie (9) moeten de beperkingen of uitzonderingen van auteursrechten en naburige rechten ten behoeve van de vervaardiging en verspreiding van exemplaren in toegankelijke vormen van bepaalde werken en ander materiaal die in het Verdrag van Marrakesh zijn neergelegd, ten uitvoer worden gelegd in het kader van het door Richtlijn 2001/29/EG geharmoniseerde gebied.

                  (6)

                  Deze richtlijn dient ertoe om op geharmoniseerde wijze de verplichtingen waaraan de Unie uit hoofde van het Verdrag van Marrakesh moet voldoen, uit te voeren om ervoor te zorgen dat de overeenkomstige maatregelen op de gehele interne markt op uniforme wijze worden toegepast. Deze richtlijn moet daarom voorzien in een verplichte uitzondering op de rechten die door het Unierecht zijn geharmoniseerd en die relevant zijn voor de vormen van gebruik en de werken die onder het Verdrag van Marrakesh vallen. Het gaat daarbij met name om de rechten van reproductie, mededeling aan het publiek, beschikbaarstelling aan het publiek, distributie en uitlening, als voorzien in de Richtlijnen 2001/29/EG, 2006/115/EG en 2009/24/EG, alsmede de dienovereenkomstige rechten als voorzien in Richtlijn 96/9/EG. Aangezien de reikwijdte van de uitzonderingen of beperkingen die door het Verdrag van Marrakesh worden vereist, ook werken in audioformaat, zoals luisterboeken, omvat, dient de in deze richtlijn voorziene verplichte uitzondering ook te gelden voor de naburige rechten.

                  (7)

                  Deze richtlijn betreft personen die blind of visueel gehandicapt zijn; personen die een visuele handicap hebben die niet zodanig kan worden verbeterd dat zij het gezichtsvermogen krijgen dat wezenlijk gelijkwaardig is aan dat van een persoon zonder een dergelijke handicap; personen die een waarnemings- of leeshandicap hebben, met inbegrip van dyslexie of een andere leerstoornis, waardoor zij niet in wezenlijk dezelfde mate als personen zonder een dergelijke handicap in staat zijn gedrukte werken te lezen, en personen die ten gevolge van een lichamelijke handicap niet in staat zijn een boek vast te houden of te hanteren, dan wel scherp te zien of hun ogen te bewegen in een mate die gewoonlijk voor het lezen aanvaardbaar wordt geacht, voor zover die personen ten gevolge van dergelijke handicaps niet in staat zijn gedrukte werken te lezen in wezenlijk dezelfde mate als personen zonder dergelijke handicaps. Deze richtlijn heeft daarom tot doel de beschikbaarheid te verbeteren van boeken, waaronder e-boeken, dagbladen, kranten, tijdschriften en andere soorten geschriften, notaties, waaronder bladmuziek, en ander gedrukt materiaal, waaronder in audioformaat, zowel digitaal als analoog, zowel online als offline, in vormen waardoor die werken en dat ander materiaal voor die personen in wezenlijk dezelfde mate toegankelijk zijn als voor personen zonder een dergelijke handicap. Toegankelijke vormen zijn bijvoorbeeld braille, groteletterdruk, aangepaste e-boeken, luisterboeken en radio-uitzendingen.

                  (8)

                  De in deze richtlijn voorziene verplichte uitzondering moet het reproductierecht inperken, zodat elke handeling wordt toegestaan die noodzakelijk is om in een werk of ander materiaal wijzigingen aan te brengen of om dit werk of ander materiaal om te zetten of aan te passen om een exemplaar in toegankelijke vorm te vervaardigen waarmee de begunstigden toegang kunnen krijgen tot dat werk of ander materiaal. Dit omvat het voorzien in de nodige middelen voor de navigatie in een exemplaar in toegankelijke vorm. Het omvat ook wijzigingen die vereist kunnen zijn in gevallen waarin de vorm van een werk of van ander materiaal al toegankelijk is voor bepaalde begunstigden, terwijl het misschien niet toegankelijk is voor andere begunstigden, vanwege verschillende handicaps of de verschillende graad van dergelijke handicaps.

                  (9)

                  In deze richtlijn vastgestelde toegestane vormen van gebruik moeten het vervaardigen van exemplaren in toegankelijke vorm omvatten door begunstigden of door toegelaten entiteiten die in hun behoeften voorzien, ongeacht of die toegelaten entiteiten openbare of private organisaties zijn, met name bibliotheken, onderwijsinstellingen en andere organisaties zonder winstoogmerk, die personen met een leeshandicap bedienen als een van hun hoofdactiviteiten, institutionele verplichtingen of in het kader van hun taken van openbaar belang. De in deze richtlijn vastgestelde vormen van gebruik moeten ook het vervaardigen van exemplaren in toegankelijke vorm voor het exclusieve gebruik door begunstigden omvatten, door een natuurlijke persoon die dit namens een begunstigde doet of die de begunstigde helpt bij het vervaardigen van dergelijke exemplaren. Exemplaren in toegankelijke vorm mogen alleen worden vervaardigd van werken of ander materiaal waartoe begunstigden of toegelaten entiteiten rechtmatige toegang hebben. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat contractuele bepalingen die tot doel hebben de toepassing van de uitzondering op enigerlei wijze te voorkomen of te beperken, zonder enig rechtsgevolg blijven.

                  (10)

                  De in deze richtlijn voorziene uitzondering moet het de toegelaten entiteiten mogelijk maken binnen de Unie exemplaren in toegankelijke vorm van werken of ander materiaal die onder deze richtlijn vallen, te vervaardigen en online en offline te verspreiden. Deze richtlijn mag geen verplichting opleggen aan toegelaten entiteiten om dergelijke exemplaren te vervaardigen en te verspreiden.

                  (11)

                  Het moet mogelijk zijn exemplaren in toegankelijke vorm die in een lidstaat zijn vervaardigd, in alle lidstaten beschikbaar te maken, zodat een grotere beschikbaarheid ervan op de hele interne markt wordt gegarandeerd. Dit zou leiden tot een daling van de vraag naar dubbel werk bij de productie van exemplaren in toegankelijke vorm van een en hetzelfde werk of ander materiaal in de hele Unie, hetgeen besparingen en efficiëntiewinsten oplevert. Deze richtlijn moet derhalve verzekeren dat exemplaren in toegankelijke vorm die door toegelaten entiteiten in een lidstaat zijn vervaardigd, in de hele Unie in het verkeer kunnen worden gebracht en toegankelijk kunnen worden gemaakt voor begunstigden en toegelaten entiteiten. Om dergelijke grensoverschrijdende uitwisseling te bevorderen en de wederzijdse identificatie en onderlinge samenwerking van toegelaten entiteiten te vergemakkelijken, moet de vrijwillige uitwisseling van informatie betreffende de namen en de contactgegevens van de in de Unie gevestigde toegelaten entiteiten, met inbegrip van websites voor zover beschikbaar, worden aangemoedigd. De lidstaten moeten de van de toegelaten entiteiten ontvangen informatie daarom aan de Commissie verstrekken. Dit mag voor de lidstaten geen verplichting inhouden om te controleren of die informatie volledig en juist is of strookt met hun nationale recht tot omzetting van deze richtlijn. Die informatie moet door de Commissie online beschikbaar worden gemaakt via een centraal informatietoegangspunt op het niveau van de Unie. Dit zou ook zowel de toegelaten entiteiten als de begunstigden en rechthebbenden helpen om met de toegelaten entiteiten contact op te nemen om in overeenstemming met de bepalingen van deze richtlijn en Verordening (EU) 2017/1563 van het Europees Parlement en de Raad (10) nadere informatie te verkrijgen. Het voormelde centrale informatietoegangspunt moet een aanvulling vormen op het informatietoegangspunt dat het Internationale Bureau van de Wereldorganisatie voor de Intellectuele Eigendom (WIPO) zal instellen, zoals bepaald in het Verdrag van Marrakesh, teneinde de identificatie van, en de samenwerking tussen, de toegelaten entiteiten op internationaal niveau te vergemakkelijken.

                  (12)

                  Met het oog op een betere beschikbaarheid van exemplaren in toegankelijke vorm en ter voorkoming van de illegale verspreiding van werken of ander materiaal moeten toegelaten entiteiten die actief zijn op het gebied van de distributie, de mededeling aan het publiek of de beschikbaarstelling aan het publiek van exemplaren in toegankelijke vorm, aan bepaalde verplichtingen voldoen.

                  (13)

                  De toelatings- of erkenningsvereisten die de lidstaten aan toegelaten entiteiten kunnen opleggen, bijvoorbeeld in verband met het verlenen van diensten van algemene aard aan de begunstigden, mogen er niet toe leiden dat entiteiten die vallen onder de definitie van een toegelaten entiteit in het kader van deze richtlijn, niet kunnen overgaan tot de krachtens deze richtlijn toegestane vormen van gebruik.

                  (14)

                  Gezien het specifieke karakter van de in deze richtlijn voorziene uitzondering, het specifieke toepassingsgebied en de noodzaak van rechtszekerheid voor de begunstigden mogen de lidstaten geen aanvullende eisen met betrekking tot de toepassing van de uitzondering stellen die niet in deze richtlijn zijn vervat, zoals de voorafgaande verificatie van de commerciële beschikbaarheid van werken in toegankelijke vorm. De lidstaten mogen alleen voorzien in compensatieregelingen betreffende de toegestane vormen van gebruik van werken of ander materiaal door de toegelaten entiteiten. Om de begunstigden niet te belasten, de grensoverschrijdende verspreiding van exemplaren in toegankelijke vorm niet te belemmeren en het opleggen van buitensporige eisen aan toegelaten entiteiten te voorkomen, is het belangrijk dat de mogelijkheid voor de lidstaten om in dergelijke compensatieregelingen te voorzien wordt beperkt. Bijgevolg mogen in compensatieregelingen geen betalingen door de begunstigden worden vereist. Zij mogen alleen gelden voor vormen van gebruik door toegelaten entiteiten die gevestigd zijn op het grondgebied van de lidstaat die in een dergelijke regeling voorziet, en er mogen geen betalingen worden verlangd door toegelaten entiteiten die gevestigd zijn in andere lidstaten of derde landen die partij zijn bij het Verdrag van Marrakesh. De lidstaten moeten ervoor zorgen dat dergelijke compensatieregelingen geen zwaardere vereisten stellen aan de grensoverschrijdende uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm dan bij niet-grensoverschrijdende situaties het geval is, ook niet wat de vorm en de mogelijke hoogte van de compensatie betreft. Bij het bepalen van de hoogte van de compensatie moet naar behoren rekening worden gehouden met de niet-winstgevende aard van de activiteiten van de toegelaten entiteiten, de doelstellingen van algemeen belang van deze richtlijn, de belangen van de begunstigden van de uitzondering, de eventuele schade voor de rechthebbenden en de noodzaak om de grensoverschrijdende verspreiding van exemplaren in toegankelijke vorm te waarborgen. Ook moet rekening worden gehouden met de bijzondere omstandigheden van elk geval, als gevolg van de vervaardiging van een welbepaald exemplaar in toegankelijke vorm. Indien de schade voor een rechthebbende minimaal is, mag er geen verplichting tot betaling van een compensatie ontstaan.

                  (15)

                  Het is van essentieel belang dat de verwerking van persoonsgegevens uit hoofde van deze richtlijn gebeurt in overeenstemming met de grondrechten, met inbegrip van het recht op de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven en het recht op bescherming van persoonsgegevens uit hoofde van de artikelen 7 en 8 van het Handvest, en het is noodzakelijk dat dergelijke verwerking ook gebeurt in overeenstemming met Richtlijnen 95/46/EG (11) en 2002/58/EG (12) van het Europees Parlement en de Raad, die betrekking hebben op de verwerking van persoonsgegevens, wanneer dit door toegelaten entiteiten kan worden uitgevoerd in het kader van deze richtlijn en onder toezicht van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, met name de openbare onafhankelijke autoriteiten die door de lidstaten zijn aangeduid.

                  (16)

                  Het UNCRPD, waarbij de Unie partij is, garandeert personen met een handicap het recht op toegang tot informatie en onderwijs en het recht op deelname aan het culturele, economische en sociale leven, op voet van gelijkheid met anderen. Op grond van het UNCRPD moeten de partijen bij dat verdrag in overeenstemming met het internationale recht alle passende maatregelen nemen om te waarborgen dat wetgeving ter bescherming van de intellectuele eigendom geen onredelijke of discriminatoire belemmering vormt voor de toegang van personen met een handicap tot cultuuruitingen.

                  (17)

                  Krachtens het Handvest is iedere vorm van discriminatie, waaronder discriminatie op grond van handicap, verboden en erkent en eerbiedigt de Unie het recht van personen met een handicap op maatregelen die beogen hun zelfstandigheid, hun maatschappelijke en beroepsintegratie en hun deelname aan het gemeenschapsleven te bewerkstelligen.

                  (18)

                  Met de vaststelling van deze richtlijn wil de Unie ervoor zorgen dat begunstigden in de hele interne markt toegang krijgen tot boeken en ander gedrukt materiaal in toegankelijke vormen. Deze richtlijn is bijgevolg een essentiële eerste stap in het verbeteren van de toegang tot werken voor personen met een handicap.

                  (19)

                  De Commissie moet de situatie met betrekking tot de beschikbaarheid van werken en ander materiaal in andere toegankelijke vormen die niet onder deze richtlijn vallen, beoordelen, alsmede de beschikbaarheid van werken en ander materiaal in toegankelijke vormen voor personen met andere handicaps. Het is belangrijk dat de Commissie de situatie in dat opzicht nauwlettend in het oog houdt. Op basis van een verslag van de Commissie kunnen zo nodig wijzigingen in het toepassingsgebied van deze richtlijn in overweging worden genomen.

                  (20)

                  Het moet de lidstaten toegestaan zijn op grond van artikel 5, lid 3, onder b), van Richtlijn 2001/29/EG te blijven voorzien in een uitzondering of een beperking ten behoeve van personen met een handicap in gevallen die niet onder deze richtlijn vallen, met name ten aanzien van werken en ander materiaal en handicaps die niet onder deze richtlijn vallen. Deze richtlijn belet de lidstaten niet te voorzien in uitzonderingen op of beperkingen van rechten die niet zijn geharmoniseerd in het auteursrechtelijk kader van de Unie.

                  (21)

                  Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de met name in het Handvest en het UNCRPD erkende beginselen in acht. Deze richtlijn dient in het licht van deze rechten en beginselen te worden uitgelegd en toegepast.

                  (22)

                  Het Verdrag van Marrakesh legt bepaalde verplichtingen op wat betreft de uitwisseling van exemplaren in toegankelijke vorm tussen de Unie en derde landen die partij zijn bij dat verdrag. De maatregelen die de Unie heeft genomen ter nakoming van die verplichtingen, zijn opgenomen in Verordening (EU) 2017/1563, die moet worden gelezen in samenhang met deze richtlijn.

                  (23)

                  Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het verbeteren van de toegang in de Unie tot door het auteursrecht en naburige rechten beschermde werken en ander materiaal voor personen die blind of visueel gehandicapt zijn of anderszins een leeshandicap hebben, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en gevolgen ervan beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

                  (24)

                  Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken (13) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. Met betrekking tot deze richtlijn acht de wetgever de toezending van dergelijke stukken gerechtvaardigd,

            HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
      Artikel 1
      Onderwerp en toepassingsgebied
      Het doel van deze richtlijn is de verdere harmonisatie van het Unierecht met betrekking tot het auteursrecht en naburige rechten in het kader van de interne markt, door de vaststelling van voorschriften over het gebruik van bepaalde werken en ander materiaal zonder de toestemming van de rechthebbende, ten behoeve van personen die blind of visueel gehandicapt zijn of anderszins een leeshandicap hebben.
      Artikel 2
      Definities
      Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
      1.   „werk of ander materiaal”: een werk in de vorm van een boek, dagblad, krant, tijdschrift of ander soort geschrift, notaties met inbegrip van bladmuziek en daarmee samenhangende illustraties, op om het even welke drager, met inbegrip van audioformaten, zoals luisterboeken en digitale formaten, dat wordt beschermd door het auteursrecht of naburige rechten en dat is gepubliceerd of op een andere geoorloofde wijze algemeen beschikbaar is gesteld;
      2.   „begunstigde”: onverminderd andere handicaps, een persoon:

                  a)

                  die blind is;

                  b)

                  met een visuele handicap die niet zodanig kan worden verbeterd dat de persoon het gezichtsvermogen krijgt dat wezenlijk gelijkwaardig is aan dat van een persoon zonder een dergelijke handicap en die ten gevolge daarvan niet in staat is in wezenlijk dezelfde mate als een persoon zonder een dergelijke handicap gedrukte werken te lezen;

                  c)

                  met een waarnemings- of leeshandicap en die ten gevolge daarvan niet in staat is in wezenlijk dezelfde mate als een persoon zonder een dergelijke handicap gedrukte werken te lezen, of

                  d)

                  die anderszins, ten gevolge van een fysieke handicap, niet in staat is een boek vast te houden of te hanteren, dan wel scherp te zien of zijn ogen te bewegen in een mate die gewoonlijk voor het lezen aanvaardbaar wordt geacht;

            3.   „exemplaar in toegankelijke vorm”: een exemplaar van een werk of ander materiaal in een alternatieve vorm waarmee dat werk of dat andere materiaal voor een begunstigde toegankelijk wordt, onder meer om de toegang tot het werk voor die begunstigde even eenvoudig en gemakkelijk te maken als voor een persoon zonder een van de in punt 2 bedoelde handicaps;
      4.   „toegelaten entiteit”: een entiteit die door een lidstaat is gemachtigd of erkend om zonder winstoogmerk onderwijs, opleiding, aangepast lezen of toegang tot informatie aan begunstigden te bieden. Deze term omvat tevens openbare instellingen of organisaties zonder winstoogmerk die begunstigden dezelfde diensten aanbieden als een van hun hoofdactiviteiten, institutionele verplichtingen of in het kader van hun taken van openbaar belang.
      Artikel 3
      Toegestane vormen van gebruik
      1.   De lidstaten voorzien in een uitzondering zodat geen toestemming is vereist van de rechthebbende van een auteursrecht of een naburig recht op een werk of ander materiaal op grond van de artikelen 5 en 7 van Richtlijn 96/9/EG, de artikelen 2, 3 en 4 van Richtlijn 2001/29/EG, artikel 1, lid 1, artikel 8, leden 2 en 3, en artikel 9 van Richtlijn 2006/115/EG en artikel 4 van Richtlijn 2009/24/EG voor een handeling die noodzakelijk is voor:

                  a)

                  een begunstigde of een namens hem optredende persoon om een exemplaar in toegankelijke vorm van een werk of ander materiaal waartoe de begunstigde rechtmatige toegang heeft, te vervaardigen voor exclusief gebruik door de begunstigde, en

                  b)

                  een toegelaten entiteit om een exemplaar in toegankelijke vorm van een werk of ander materiaal waartoe zij rechtmatige toegang heeft, te vervaardigen of zonder winstoogmerk een exemplaar in toegankelijke vorm aan een begunstigde of een andere toegelaten entiteit mee te delen, beschikbaar te stellen, te distribueren of uit te lenen met het oog op exclusief gebruik door een begunstigde.

            2.   De lidstaten zorgen ervoor dat elk exemplaar in toegankelijke vorm de integriteit van het werk of ander materiaal eerbiedigt, met inachtneming van de veranderingen die nodig zijn om het werk of ander materiaal in de alternatieve vorm toegankelijk te maken.
      3.   De in lid 1 voorziene uitzondering mag slechts in bepaalde bijzondere gevallen worden toegepast mits daarbij geen afbreuk wordt gedaan aan de normale exploitatie van het werk of ander materiaal en de wettige belangen van de rechthebbende niet onredelijk worden geschaad.
      4.   Artikel 6, lid 4, eerste, derde en vijfde alinea, van Richtlijn 2001/29/EG is van toepassing op de in lid 1 van dit artikel vastgestelde uitzondering.
      5.   De lidstaten zorgen ervoor dat van de in lid 1 voorziene uitzondering niet kan worden afgeweken bij overeenkomst.
      6.   De lidstaten kunnen bepalen dat krachtens deze richtlijn toegestane vormen van gebruik, indien daartoe wordt overgegaan door toegelaten entiteiten die op hun grondgebied gevestigd zijn, worden onderworpen aan compensatieregelingen binnen de in deze richtlijn vastgestelde grenzen.
      Artikel 4
      Exemplaren in toegankelijke vorm op de interne markt
      De lidstaten zorgen ervoor dat een toegelaten entiteit die op hun grondgebied is gevestigd, de verrichtingen als bedoeld in artikel 3, lid 1, onder b), mag uitvoeren voor een begunstigde of een andere toegelaten entiteit die in een lidstaat gevestigd is. De lidstaten zorgen er eveneens voor dat een begunstigde of een toegelaten entiteit die op hun grondgebied is gevestigd, toegang kan verkrijgen of kan hebben tot een exemplaar in toegankelijke vorm van een toegelaten entiteit die in een lidstaat is gevestigd.
      Artikel 5
      Verplichtingen van toegelaten entiteiten
      1.   De lidstaten bepalen dat een toegelaten entiteit die op hun grondgebied is gevestigd en die de in artikel 4 bedoelde handelingen uitvoert, haar eigen praktijken vaststelt en deze praktijken volgt om te waarborgen dat zij:

                  a)

                  exemplaren in toegankelijke vorm uitsluitend distribueert, meedeelt of beschikbaar stelt aan begunstigden of aan andere toegelaten entiteiten;

                  b)

                  passende maatregelen neemt om de ongeoorloofde reproductie, distributie, mededeling aan het publiek of beschikbaarstelling aan het publiek van exemplaren in toegankelijke vorm te ontmoedigen;

                  c)

                  getuigt van de nodige zorgvuldigheid bij, en registers bijhoudt van, de handelingen die zij uitvoert met werken of ander materiaal en met de exemplaren in toegankelijke vorm daarvan, en

                  d)

                  op haar website, in voorkomend geval, of via andere online- of offlinekanalen, informatie publiceert en actualiseert over de manier waarop zij voldoet aan de verplichtingen van het bepaalde onder a) tot en met c).

            De lidstaten zorgen ervoor dat de in de eerste alinea bedoelde praktijken met volledige inachtneming van de regels die van toepassing zijn op de in artikel 7 bedoelde verwerking van persoonsgegevens van begunstigden, worden vastgesteld en gevolgd.
      2.   De lidstaten zorgen ervoor dat een toegelaten entiteit die op hun grondgebied is gevestigd en die de in artikel 4 bedoelde handelingen uitvoert, op verzoek en op een toegankelijke manier de volgende informatie verstrekt aan begunstigden, andere toegelaten entiteiten of rechthebbenden:

                  a)

                  de lijst met werken of ander materiaal waarvan zij over exemplaren in toegankelijke vorm beschikt, alsmede de beschikbare vormen, en

                  b)

                  de naam en de contactgegevens van de toegelaten entiteiten waarmee zij exemplaren in toegankelijke vorm op grond van artikel 4 heeft uitgewisseld.

            Artikel 6
      Transparantie en uitwisseling van informatie
      1.   De lidstaten moedigen de toegelaten entiteiten die op hun grondgebied zijn gevestigd en die de in artikel 4 van deze richtlijn en in de artikelen 3 en 4 van Verordening (EU) 2017/1563 bedoelde handelingen uitvoeren, ertoe aan op vrijwillige basis hun namen en contactgegevens aan hen mee te delen.
      2.   De lidstaten verstrekken de informatie die zij op grond van lid 1 ontvangen hebben, aan de Commissie. De Commissie maakt deze informatie online openbaar via een centraal informatietoegangspunt en houdt ze actueel.
      Artikel 7
      Bescherming van persoonsgegevens
      De verwerking van persoonsgegevens in het kader van deze richtlijn vindt plaats overeenkomstig Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG.
      Artikel 8
      Wijziging van Richtlijn 2001/29/EG
      Artikel 5, lid 3, onder b), van Richtlijn 2001/29/EG wordt vervangen door:

                     „b)

                     het gebruik ten behoeve van mensen met een handicap, dat direct met de handicap verband houdt en van niet-commerciële aard is en voor zover het wegens de betrokken handicap noodzakelijk is, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten uit hoofde van Richtlijn (EU) 2017/1564 van het Europees Parlement en de Raad (*1);

      Artikel 9
      Verslag
      Uiterlijk 11 oktober 2020 dient de Commissie een verslag in bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité over de beschikbaarheid op de interne markt van werken en ander materiaal in toegankelijke vorm die niet onder de definitie van artikel 2, punt 1, vallen voor begunstigden, en van werken en ander materiaal voor personen met andere handicaps dan de in artikel 2, punt 2, bedoelde handicaps. In het verslag wordt rekening gehouden met ontwikkelingen in verband met de relevante technologie en het bevat een beoordeling van de geschiktheid van een verruiming van het toepassingsgebied van deze richtlijn met het oog op het verbeteren van de toegang tot andere soorten werken en ander materiaal en het verbeteren van toegang voor personen met een andere handicap, dan die welke onder deze richtlijn vallen.
      Artikel 10
      Evaluatie
      1.   Uiterlijk 11 oktober 2023 voert de Commissie een evaluatie van deze richtlijn uit en presenteert zij in een verslag de voornaamste bevindingen aan het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité, die in voorkomend geval vergezeld gaan van voorstellen tot wijziging van deze richtlijn. Die evaluatie omvat een beoordeling van de gevolgen van de compensatieregelingen, waarin de lidstaten op grond van artikel 3, lid 6, voorzien, voor de beschikbaarheid van exemplaren in toegankelijke vorm ten behoeve van begunstigden en voor de grensoverschrijdende uitwisseling ervan. In het verslag van de Commissie wordt rekening gehouden met de standpunten van relevante maatschappelijke actoren en niet-gouvernementele organisaties, waaronder organisaties die personen met een handicap vertegenwoordigen en organisaties die ouderen vertegenwoordigen.
      2.   De lidstaten verstrekken de Commissie de informatie die nodig is voor de opstelling van het in lid 1 van dit artikel bedoelde verslag en de opstelling van het in artikel 9 bedoelde verslag.
      3.   Een lidstaat die gegronde redenen heeft voor de opvatting dat de uitvoering van deze richtlijn aanzienlijke negatieve gevolgen heeft voor de commerciële beschikbaarheid van werken of ander materiaal in toegankelijke vormen voor begunstigden, kan de zaak samen met al het relevante bewijs onder de aandacht van de Commissie brengen. De Commissie houdt met dat bewijs rekening wanneer zij het in lid 1 bedoelde verslag opstelt.
      Artikel 11
      Omzetting
      1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 11 oktober 2018 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
      Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
      2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
      Artikel 12
      Inwerkingtreding
      Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
      Artikel 13
      Adressaten
      Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

         Gedaan te Straatsburg, 13 september 2017.

               Voor het Europees Parlement

               De voorzitter

            A. TAJANI

               Voor de Raad

               De voorzitter

            M. MAASIKAS

         (1)  PB C 125 van 21.4.2017, blz. 27.

         (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 6 juli 2017 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 juli 2017.

         (3)  Richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (PB L 77 van 27.3.1996, blz. 20).

         (4)  Richtlijn 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PB L 167 van 22.6.2001, blz. 10).

         (5)  Richtlijn 2006/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (PB L 376 van 27.12.2006, blz. 28).

         (6)  Richtlijn 2009/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de rechtsbescherming van computerprogramma's (PB L 111 van 5.5.2009, blz. 16).

         (7)  Richtlijn 2012/28/EU van het Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 2012 inzake bepaalde toegestane gebruikswijzen van verweesde werken (PB L 299 van 27.10.2012, blz. 5).

         (8)  Besluit 2014/221/EU van de Raad van 14 april 2014 betreffende de ondertekening, namens de Europese Unie, van het Verdrag van Marrakesh tot bevordering van de toegang tot gepubliceerde werken voor personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben (PB L 115 van 17.4.2014, blz. 1).

         (9)  Advies van het Hof van Justitie van 14 februari 2017, 3/15, ECLI:EU:C:2017:114, punt 112.

         (10)  Verordening (EU) 2017/1563 van het Europees Parlement en de Raad van 13 september 2017 inzake de grensoverschrijdende uitwisseling tussen de Unie en derde landen van exemplaren in toegankelijke vorm van bepaalde werken en ander materiaal die door het auteursrecht en naburige rechten beschermd zijn ten behoeve van personen die blind zijn, visueel gehandicapt of anderszins een leeshandicap hebben (zie bladzijde 1 van dit Publicatieblad) ).

         (11)  Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31). Deze richtlijn wordt met ingang van 25 mei 2018 ingetrokken en vervangen door Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (algemene verordening gegevensbescherming) (PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1).

         (12)  Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie) (PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37).

         (13)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.


Avis juridique important

|

31993L0053

Richtlijn 93/53/EEG van de Raad van 24 juni 1993 tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde visziekten

Publicatieblad Nr. L 175 van 19/07/1993 blz. 0023 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 53 blz. 0140  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 53 blz. 0140

RICHTLIJN 93/53/EEG VAN DE RAAD van 24 juni 1993 tot vaststelling van minimale communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde visziektenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat vis wordt vermeld in de lijst in bijlage II bij het Verdrag; dat het in de handel brengen van vis een belangrijke bron van inkomsten is voor de aquacultuursector;  Overwegende dat op communautair niveau bestrijdingsmaatregelen moeten worden vastgesteld voor het geval een ziekte uitbreekt, ten einde de rationele ontwikkeling van de aquacultuur te garanderen en bij te dragen tot de bescherming van de gezondheid van  de dieren in de Gemeenschap;  Overwegende dat, voor de ziekten waarop deze richtlijn betrekking heeft, moet worden uitgegaan van de lijsten in bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG van de Raad van 28 januari 1991 inzake veterinairrechtelijke voorschriften voor het in de handel brengen  van aquicultuurdieren en aquicultuurprodukten (4);  Overwegende dat een uitbraak van een ziekte zich snel tot een epizooetie kan ontwikkelen, met een zodanige sterfte en zodanige consequenties dat de rentabiliteit van de aquacultuur er ernstig door kan worden aangetast;  Overwegende dat bestrijdingsmaatregelen moeten worden genomen zodra de aanwezigheid van een ziekte wordt vermoed, zodat onmiddelijk efficiënte maatregelen kunnen worden getroffen zodra de ziekte wordt bevestigd;  Overwegende dat de te nemen maatregelen ten doel moeten hebben verspreiding van de ziekte tegen te gaan, met name door een zorgvuldige controle op de verplaatsingen van vissen en produkten waardoor de besmetting kan worden verspreid;  Overwegende dat ter voorkoming van de betreffende ziekten in de Gemeenschap normaliter een beleid moet worden gevoerd op basis van niet-vaccinatie;  Overwegende dat een grondig epizooetiologisch onderzoek essentieel is om elke verspreiding van de ziekten tegen te gaan; dat de Lid-Staten hiertoe speciale eenheden in het leven moeten roepen;  Overwegende dat, met het oog op een doeltreffende controle, de diagnose van de ziekten moet worden geharmoniseerd en worden verricht door ter zake bevoegde laboratoria, voor de cooerdinatie waarvan door de Gemeenschap een referentielaboratorium kan  worden aangewezen;  Overwegende dat voor een eenvormige toepassing van deze richtlijn een communautaire inspectieprocedure moet worden ingevoerd;  Overwegende dat gemeenschappelijke maatregelen voor de bestrijding van de ziekten de minimale basis vormen voor handhaving van een diergezondheidssituatie die overal aan dezelfde normen voldoet;  Overwegende dat bij het uitbreken van een van de in bijlage A bij Richtlijn 91/67/EEG genoemde ziekten Beschikking 90/424/EEG van de Raad van 26 juni 1990 betreffende bepaalde uitgaven op veterinair gebied (5), en met name artikel 5, van toepassing is;   Overwegende dat aan de Commissie de taak moet worden toevertrouwd om de nodige uitvoeringsbepalingen vast te stellen, en dat hiertoe een procedure moet worden ingevoerd voor een nauwe doeltreffende samenwerking tussen de Commissie en de Lid-Staten in  het Permanent Veterinair Comité.  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  HOOFDSTUK I Algemene bepalingen   Artikel 1  Bij deze richtlijn worden de minimale communautaire maatregelen ter bestrijding van de in bijlage A, lijsten I en II, bij Richtlijn 91/67/EEG genoemde visziekten vastgesteld.  Artikel 2  Voor de toepassing van deze richtlijn gelden, voor zover nodig, de definities van artikel 2 van Richtlijn 91/67/EEG.  Bovendien wordt verstaan onder:  1. ziekte van lijst I: een visziekte die is opgenomen in bijlage A, lijst I, bij Richtlijn 91/67/EEG;  2. ziekte van lijst II: een visziekte die is opgenomen in bijlage A, lijst II, bij Richtlijn 91/67/EEG;  3. van besmetting verdachte vis: vis die klinische symptomen dan wel postmortale letsels of twijfelachtige reacties op laboratoriumtests vertoont, op grond waarvan de aanwezigheid van een ziekte van lijst I of lijst II redelijkerwijs kan worden vermoed;   4. besmette vis: vis waarbij de aanwezigheid van een ziekte van lijst I of lijst II officieel is bevestigd op basis van een laboratoriumonderzoek of, in geval van infectieuze anemie van de zalm, op basis van een klinisch en een postmortaal onderzoek;  5. van besmetting verdacht bedrijf: bedrijf met van besmetting verdachte vis;  6. besmet bedrijf: bedrijf met besmette vis of bedrijf dat geruimd, naar nog niet ontsmet is.  Artikel 3  De Lid-Staten zien erop toe dat alle bedrijven waar vis wordt gekweekt of gehouden van de soorten die vatbaar zijn voor de ziekten van lijst I of van lijst II:  1. door de officiële dienst worden geregistreerd; deze registratie zal voortdurend worden bijgewerkt;  2. een register bijhouden:  a) van de levende vis, eieren en gameten die op het bedrijf worden binnengebracht, met alle gegevens inzake levering, aantal of gewicht, grootte, herkomst en leveranciers van de vis;  b) van de levende vis, eieren en gameten die het bedrijf verlaten, met alle gegevens inzake verzending, aantal of gewicht, grootte en bestemming van de vis;  c) van de geconstateerde sterfte.  Dit register, dat door de officële dienst, op diens verzoek, te allen tijde kan worden onderzocht, moet regelmatig worden bijgewerkt en vier jaar worden bewaard.  Artikel 4  De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer de aanwezigheid van een van de ziekten van lijst I of lijst II wordt vermoed, daarvan zo spoedig mogelijk de verplichte aangifte wordt gedaan bij de officiële dienst.  HOOFDSTUK II Maatregelen voor de bestrijding van ziekten van lijst I   Artikel 5  1. De Lid-Staten zien erop toe dat, wanneer er zich op een bedrijf vissen bevinden die van besmetting met een van de in lijst I genoemde ziekten worden verdacht, de officiële dienst er onverwijld voor zorgt dat een officieel onderzoek, met name een  klinisch onderzoek, wordt ingesteld om na te gaan of de ziekte al dan niet aanwezig is; in het bijzonder neemt hij passende monsters voor laboratoriumonderzoek of laat hij deze nemen.  2. Zodra van de vermoedelijke aanwezigheid van de ziekte aangifte is gedaan, laat de officiële dienst het bedrijf onder officieel toezicht plaatsen en stelt hij met name de volgende eisen:  a) alle soorten en categorieën vis moeten worden geteld en voor iedere soort en categorie moet worden geregistreerd hoeveel dieren reeds zijn gestorven of zijn besmet, dan wel vermoedelijk zijn besmet of verontreinigd; de uitkomsten van de telling  moeten door de eigenaar of houder worden bijgewerkt op basis van de aangroei van de populatie of van nieuwe gevallen van sterfte in de periode waarop het vermoeden betrekking heeft; de uitkomsten van de telling moeten op verzoek worden overgelegd en  kunnen bij elke inspectie worden gecontroleerd;  b) levende of dode vissen en eieren of gameten mogen niet zonder toestemming van de officiële dienst op het bedrijf worden binnengebracht of van het bedrijf worden gevoerd;  c) dode vissen en afval daarvan moeten worden opgeruimd onder toezicht van de officiële dienst;  d) diervoeders, gereedschap, voorwerpen en andere stoffen, zoals afval, waardoor een ziekte kan worden overgebracht, mogen, in voorkomend geval, slechts op het bedrijf worden binnengebracht of uit het bedrijf worden verwijderd met de toestemming van de  officiële dienst, die de voorwaarden vaststelt om verspreiding van het ziekteverwekkende agens te voorkomen;  e) voor alle verkeer van personen van en naar het bedrijf is de toestemming van de officiële dienst vereist;  f) voertuigen mogen het bedrijf slechts binnenkomen of verlaten met toestemming van de officiële dienst, die de voorwaarden vaststelt om verspreiding van het ziekteverwekkende agens te voorkomen;  g) adequate ontsmettingsmiddelen moeten worden gebruikt bij de in- en uitgangen van het bedrijf;  h) er moet een epizooetologisch onderzoek worden verricht overeenkomstig artikel 8, lid 1;  i) alle bedrijven die gelegen zijn in hetzelfde stroomgebied of kustgebied, moeten onder officieel toezicht worden geplaatst, en vissen, eieren of gameten mogen niet van deze bedrijven worden afgevoerd zonder toestemming van de officiële dienst; voor  grote stroomgebieden of kustgebieden kan de officiële dienst besluiten de maatregel alleen te doen gelden voor een kleiner gebied in de buurt van het van besmetting verdachte bedrijf, indien de dienst van mening is dat dit gebied optimale garanties  biedt om verspreiding van de ziekte te voorkomen.  Indien nodig moeten de officiële diensten van aangrenzende Lid-Staten of derde landen in kennis worden gesteld van het vermoeden. In dat geval moeten de officiële diensten van de betrokken Lid-Staten het nodige doen om de in dit artikel vastgestelde  maatregelen toe te passen.  Zo nodig kunnen specifieke maatregelen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.  3. Totdat de in lid 2 bedoelde officiële maatregelen in werking treden, treft de eigenaar of de houder van vissen waarbij de aanwezigheid van de ziekte wordt vermoed, alle dienstige maatregelen om aan het bepaalde in lid 2, met uitzondering van de  punten h) en i), te voldoen.  4. De in lid 2 genoemde maatregelen worden pas opgeheven wanneer het vermoeden van aanwezigheid van de ziekte officieel is weerlegd.  Artikel 6  Zodra de aanwezigheid van een van de in lijst I genoemde ziekten officieel wordt bevestigd, zien de Lid-Staten erop toe dat de officiële dienst gelast dat, naast de in artikel 5, lid 2, opgesomde maatregelen, de volgende maatregelen worden getroffen:  a) op het besmette bedrijf:  - moet alle vis onmiddellijk worden verwijderd;  - moeten, indien het bedrijf aan land gelegen is, alle kweekvijvers worden geleegd met het oog op het reinigen en ontsmetten ervan;  - worden alle eieren en gameten, dode vissen en vissen met klinische symptomen als hoog-risicomateriaal beschouwd en moeten zij onder toezicht van de officiële dienst worden vernietigd, overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG (6);  - moet alle levende vis hetzij overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG onder toezicht van de officiële dienst worden gedood en vernietigd, hetzij, wat de vissen betreft die groot genoeg zijn om in de handel te worden gebracht en geen klinische symptomen  vertonen, onder toezicht van de officiële dienst worden gedood om in de handel te worden gebracht of voor menselijke consumptie te worden verwerkt.  In het laatste geval ziet de officiële dienst erop toe dat de vissen onmiddelijk gedood en gestript worden, dat deze handelingen zodanig worden uitgevoerd dat verspreiding van ziekteverwekkende agentia wordt voorkomen, dat de visafval wordt beschouwd  als materiaal met een hoog risico en een behandeling ondergaat ter vernietiging van de ziekteverwekkende agentia overeenkomstig Richtlijn 90/667/EEG, en dat het gebruikte water een behandeling ondergaat waarmee eventueel aanwezige ziekteverwekkende  agentia worden uitgeschakeld;  - moeten, nadat de vis, de eieren en de gameten zijn verwijderd, de kweekvijvers, de uitrusting en alle materiaal dat verontreinigd zou kunnen zijn, zo spoedig mogelijk worden gereinigd en ontsmet overeenkomstig de instructies die door de officiële  dienst zijn vastgesteld, zodat er geen enkel gevaar meer bestaat voor verspreiding of overleving van het ziekteverwekkende agens. De procedures voor het reinigen en ontsmetten van een besmet bedrijf worden volgens de procedure van artikel 19  vastgesteld;  - moeten alle mogelijk besmettelijke stoffen als bedoeld in artikel 5, lid 2, onder d), worden vernietigd of op zodanige wijze worden behandeld dat het eventueel aanwezige ziekteverwekkend agens wordt vernietigd;  - moet een epizooetiologisch onderzoek worden verricht overeenkomstig artikel 8, lid 1, en is artikel 8, lid 4, van toepassing; in het kader van dit onderzoek moeten ook monsters worden genomen voor laboratoriumonderzoek;  b) alle bedrijven die gelegen zijn in hetzelfde stroomgebied of hetzelfde kustgebied als het besmette bedrijf, moeten worden geïnspecteerd; indien bij deze inspecties gevallen van besmetting worden geconstateerd, moeten de onder a) van dit lid genoemde  maatregelen worden toegepast;  c) de officiële dienst geeft toestemming om weer vis op het bedrijf binnen te brengen, nadat de reinigings- en ontsmettingswerkzaamheden naar behoren zijn gecontroleerd en nadat naar het oordeel van de officiële dienst voldoende tijd is verstreken om te  garanderen dat het ziekteverwekkende agens volledig is vernietigd en dat ook andere mogelijke besmettingen in hetzelfde stroomgebied zijn uitgeroeid;  d) wanneer voor de uitvoering van de onder a), b), c) en d), van artikel 5, lid 2, vastgestelde maatregelen moet worden samengewerkt met de officiële diensten van andere Lid-Staten, dienen de officiële diensten van de betrokken Lid-Staten hun  medewerking te verlenen, ten einde ervoor te zorgen dat de in dit artikel vastgestelde maatregelen worden uitgevoerd.  De daarvoor eventueel benodigde aanvullende maatregelen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.  Artikel 7  De Lid-Staten zien erop toe dat er, wanneer niet-gekweekte vissen die niet tot een bedrijf behoren en de vissen in meren, plassen en andere voor de sportvisserij bestemde wateren, of wateren met siervissen, besmet zijn of het vermoeden hiervan bestaat,  passende maatregelen worden genomen. De Lid-Staten stellen de Commissie en de andere Lid-Staten in het Permanent Veterinair Comité in kennis van de door hen genomen maatregelen.  Artikel 8  1. Het epizooetiologisch onderzoek richt zich op:  - de waarschijnlijke duur van de periode waarin de ziekte reeds op het bedrijf aanwezig kan zijn geweest voordat de aanwezigheid ervan werd gemeld of vermoed;  - de mogelijke oorsprong van de op het bedrijf aanwezige ziekte en de opsporing van andere bedrijven waar eieren, gameten of vissen van voor de ziekte vatbare soorten kunnen zijn besmet;  - het verkeer van vissen, eieren of gameten, voertuigen of stoffen en personen, die het ziekteverwekkende agens naar of van de betrokken bedrijven kunnen hebben overgedragen;  - de eventuele aanwezigheid van dragers van de ziekte, en de plaatsen waar zij voorkomen.  2. Als uit dit epizooetiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte door contact als gevolg van verkeer van vissen, eieren of gameten, dieren, voertuigen of personen of op een andere wijze, uit een ander stroomgebied of kustgebied kan zijn binnengebracht of  naar een ander stroomgebied of kustgebied kan zijn overgedragen, worden de in dat stroomgebied of kustgebied gelegen bedrijven als van besmetting verdachte bedrijven beschouwd en is artikel 5 van toepassing. Als de aanwezigheid van de ziekte wordt  bevestigd, is artikel 6 van toepassing.  3. Als uit het epizooetiologisch onderzoek blijkt dat de medewerking van de officiële diensten van andere Lid-Staten vereist is, treffen de officiële diensten van de betrokken Lid-Staten alle noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat de  bepalingen van deze richtlijn worden nageleefd.  4. Met het oog op een volledige cooerdinatie van alle maatregelen die nodig zijn om te garanderen dat de ziekte zo snel mogelijk wordt uitgeroeid en voor het uitvoeren van het epizooetiologisch onderzoek, wordt een crisisteam opgericht.  De algemene voorschriften inzake de nationale crisisteams en het communautaire crisisteam worden op voorstel van de Commissie, met een gekwalificeerde meerderheid van stemmen door de Raad vastgesteld.  5. De Raad besluit bij gekwalificeerde meerderheid, aan de hand van een voorstel van de Commissie dat op het advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité is gebaseerd ten einde met name rekening te houden met wetenschappelijke en technologische  ontwikkelingen, de bepalingen van dit artikel vóór 31 december 1996 opnieuw te bezien.  HOOFDSTUK III Maatregelen ter bestrijding van ziekten van lijst II   Artikel 9  1. Wanneer de aanwezigheid van een van de in lijst II genoemde ziekten in een erkend gebied of op een erkend bedrijf in een niet-erkend gebied wordt vermoed of bevestigd, moet er een epizooetiologisch onderzoek overeenkomstig artikel 8 plaatsvinden. De  Lid-Staten die hun overeenkomstig Richtlijn 91/67/EEG bepaalde status opnieuw wensen te verkrijgen, dienen zich te houden aan de bijlagen B en C van die richtlijn.  2. Als uit het epizooetiologisch onderzoek blijkt dat de ziekte door het verkeer van vissen, eieren of gameten, voertuigen of personen of op een andere wijze, uit een erkend gebied of uit een ander erkend bedrijf kan zijn binnengebracht of naar een ander  erkend bedrijf kan zijn overgedragen, worden die gebieden of bedrijven als van besmetting verdachte gebieden respectievelijk bedrijven beschouwd en zijn de passende maatregelen daarop van toepassing.  3. De officiële dienst kan evenwel toestaan dat de te doden vis verder wordt afgekweekt totdat hij groot genoeg is om in de handel te worden gebracht.  Artikel 10  1. Wanneer op een niet-erkend bedrijf dat gelegen is in een niet-erkend gebied, vis voorkomt waarvan wordt vermoed dat hij met een ziekte van lijst II is besmet, zien de Lid-Staten erop toe dat de officiële dienst:  a) onmiddelijk een officieel onderzoek instelt om de aanwezigheid van de ziekte te bevestigen of te weerleggen, waarbij, indien nodig, monsters worden genomen voor onderzoek in een erkend laboratorium;  b) een officiële telling van de besmette bedrijven verricht of laat verrichten, die regelmatig moet worden bijgewerkt;  c) de besmette bedrijven onder officieel toezicht plaatst of laat plaatsen en ervoor zorgt dat, in afwijking van artikel 3, lid 1, onder c), van Richtlijn 91/67/EEG, vanaf besmette bedrijven alleen het verkeer wordt toegestaan van levende vissen of  eieren of gameten die bestemd zijn, hetzij voor andere bedrijven die met dezelfde ziekte zijn besmet, hetzij om te worden gedood met het oog op menselijke consumptie.  2. De Lid-Staten kunnen voor een bepaalde periode onder toezicht van de officiële dienst een facultatief of een verplicht programma invoeren voor het uitroeien van de ziekten van lijst II op niet-erkende bedrijven of in niet-erkende gebieden. Tijdens  die periode is het verboden in een gebied of bedrijf waarvoor een dergelijk programma geldt, levende vissen, eieren of gameten binnen te brengen uit een besmet bedrijf of een bedrijf met een onbekende gezondheidsstatus.  Deze programma's, die worden opgesteld op basis van algemene criteria die vóór de in artikel 20 vermelde datum volgens de procedure van artikel 19 worden bepaald, worden ter beoordeling aan de Commissie voorgelegd en volgens de genoemde procedure  goedgekeurd en, in voorkomend geval, gewijzigd.  Na de in de eerste alinea bedoelde periode stellen de Lid-Staten die deze procedure hanteren, de Commissie en de andere Lid-Staten in het Permanent Veterinair Comité van de resultaten in kennis.  3. Uiterlijk op 31 december 1996 legt de Commissie aan de Raad een verslag voor dat na advies van het Wetenschappelijk Veterinair Comité is opgesteld met inachtneming van de opgedane ervaring en de technische en wetenschappelijke ontwikkelingen, met  eventuele voorstellen ter herziening van dit artikel, met name inzake het op de markt brengen van besmette levende vissen, alsmede van hun eieren en gameten, die voor de kweek of de vetmesterij zijn bestemd, en inzake de uitvoering van een  epizooetiologisch onderzoek in niet-erkende gebieden wanneer wordt vermoed dat de ziekte zich op een niet-erkend bedrijf voordoet. De Raad spreekt zich met gekwalificeerde meerderheid over deze eventuele voorstellen uit, die zijn opgesteld met  inachtneming van de conclusies van dit verslag.  4. De toepassingsbepalingen met betrekking tot de leden 1 en 2 worden zo nodig door de Commissie vastgesteld volgens de prcedure van artikel 19.  HOOFDSTUK IV Slotbepalingen   Artikel 11  1. Voor de bemonstering en het laboratoriumonderzoek om de ziekten van lijst I en lijst II op te sporen, worden de methoden gebruikt die zijn vastgesteld volgens artikel 15 van Richtlijn 91/67/EEG.  2. Het laboratoriumonderzoek naar de aanwezigheid van een ziekte of van ziekteverwekkende agentia wordt verricht door een laboratorium dat door de officiële dienst is erkend. Uit het laboratoriumonderzoek moet, indien nodig, maar vooral zodra de eerste  tekenen van de ziekte zich manifesteren, blijken om welk type, welk subtype of welke variant van het desbetreffende ziekteverwekkende agens het gaat; de desbetreffende uitkomsten moeten door het nationale referentielaboratorium worden bevestigd en  kunnen, indien nodig, worden bevestigd door het in artikel 13 bedoelde communautaire referentielaboratorium.  Artikel 12  1. De Lid-Staten zien erop toe dat in elke Lid-Staat een nationaal referentielaboratorium wordt aangewezen met de nodige voorzieningen en het nodige gespecialiseerde personeel om op elk moment, en met name bij de eerste tekenen van de betrokken ziekte,  het type, het subtype en de variant van het betreffende ziekteverwekkende agens vast te stellen en de door de regionale diagnoselaboratoria verkregen resultaten te bevestigen.  2. De voor de betrokken ziekten aangewezen nationale laboratoria zijn verantwoordelijk voor de cooerdinatie van de normen en methoden voor de diagnose en het gebruik van de reagentia.  3. De voor de bedoelde ziekten aangewezen nationale laboratoria zijn verantwoordelijk voor de cooerdinatie van de normen en methoden voor de diagnose die in elk diagnoselaboratorium voor de betrokken ziekte in de Lid-Staat worden vastgesteld. Daartoe a) kunnen zij de diagnosereagentia leveren aan de door de Lid-Staat erkende laboratoria;  b) controleren zij de kwaliteit van alle diagnosereagentia die in de Lid-Staat worden gebruikt;  c) organiseren zij geregeld vergelijkende tests;  d) bewaren zij isolaten van het ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekte, afkomstig van in de Lid-Staat bevestigde gevallen;  e) zien zij erop toe dat de in de door de Lid-Staat erkende diagnoselaboratoria verkregen positieve resultaten worden bevestigd.  4. In afwijking van lid 1 kunnen de Lid-Staten die voor de betrokken ziekte niet over een bevoegd nationaal laboratorium beschikken, evenwel gebruik maken van de diensten van een ter zake bevoegd nationaal laboratorium van een andere Lid-Staat.  5. De lijst van de nationale referentielaboratoria voor de betrokken ziekten staat vermeld in bijlage A.  6. De voor de bedoelde ziekten aangewezen nationale laboratoria werken samen met het in artikel 13 bedoelde communautaire referentielaboratorium.  7. De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden volgens de procedure van artikel 19 door de Commissie vastgesteld.  Artikel 13  1. Het communautaire referentielaboratorium voor visziekten is vermeld in bijlage B.  2. Onverminderd de bepalingen van Beschikking 90/424/EEG, inzonderheid van artikel 28, zijn de functies en taken van het in lid 1 bedoelde laboratorium die welke in bijlage C zijn vermeld.  Artikel 14  1. Inenting tegen de ziekten van lijst II in erkende gebieden, op erkende bedrijven in niet-erkende gebieden, dan wel in gebieden of op bedrijven die reeds met de in Richtlijn 91/67/EEG bedoelde erkenningsprocedures zijn gestart, alsmede tegen de  ziekten van lijst I is verboden.  2. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid op voorstel van de Commissie om uiterlijk op 30 juni 1996 de bepalingen van dit artikel opnieuw te bezien ten aanzien van met name de vaststelling van de speciale voorwaarden voor het gebruik van de  vaccins en ten einde rekening te houden met de ontwikkeling van het wetenschappelijk en technologisch onderzoek op het gebied van vaccinatie.  Artikel 15  1. Elke Lid-Staat stelt een rampenplan op waarin wordt aangegeven op welke wijze de bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen worden uitgevoerd wanneer een ziekte van lijst I uitbreekt.  Dat plan moet voorzien in toegang tot installaties, uitrusting, personeel en alle andere passende structuren die voor een snelle en doeltreffende uitroeiing van de epizooetie noodzakelijk zijn.  2. De voor het opstellen van deze plannen toe te passen algemene criteria worden in bijlage D genoemd.  Wanneer de algemene criteria reeds zijn goedgekeurd bij het indienen van plannen betreffende de uitvoering van maatregelen voor de bestrijding van een andere ziekte, hoeven de Lid-Staten echter alleen de specifieke criteria voor de betrokken ziekten toe  te passen.  De Commissie kan overeenkomstig artikel 19 deze criteria wijzigen of aanvullen in verband met de specifieke aard van de ziekte.  3. De overeenkomstig de criteria van bijlage D vastgestelde plannen worden uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn bij de Commissie ingediend.  4. De Commissie onderzoekt de plannen ten einde na te gaan of deze toereikend zijn om het gestelde doel te bereiken. Zij doet de betrokken Lid-Staat voorstellen voor de aan te brengen wijzigingen, met name om te garanderen dat de plannen verenigbaar  zijn met die van de andere Lid-Staten.  De Commissie keurt de eventueel gewijzigde plannen goed volgens de procedure van artikel 19.  De plannen kunnen nadien nog volgens dezelfde procedure worden gewijzigd of aangevuld in verband met de verdere ontwikkeling van de situatie.  Artikel 16  Deskundigen van de Commissie kunnen in samenwerking met de bevoegde autoriteiten controles ter plaatse uitvoeren voor zover de eenvormige toepassing van de onderhavige richtlijn dit vereist. Daartoe kunnen zij met een controle op een representatief  percentage bedrijven nagaan of de bevoegde autoriteiten controleren of de bedrijven deze richtlijn naleven. De Commissie brengt de Lid-Staten op de hoogte van de uitslag van de verrichte controles.  De Lid-Staat op het grondgebied waarvan een controle wordt verricht, geeft de deskundigen alle steun voor de uitvoering van hun taak.  De uitvoeringsbepalingen van dit artikel worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 19.  Artikel 17  De voorschriften met betrekking tot de financiële bijdrage van de Gemeenschap aan de maatregelen in verband met de tenuitvoerlegging van deze richtlijn zijn vastgesteld in Beschikking 90/424/EEG.  Artikel 18  De bijlagen B, C en D kunnen zo nodig door de Raad, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen worden gewijzigd, met name om rekening te houden met de ontwikkeling op het gebied van onderzoek en diagnoseprocedures.  Bijlage A kan zo nodig worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 19.  Artikel 19  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter van het Permanent Veterinair Comité deze procedure, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat,  onverwijld in bij het Comité.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang van de urgentie van de materie. Het  Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij stemming in het Comité worden de stemmen  van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen onvereenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien de Raad na verloop van drie maanden na indiening van het voorstel geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld, behalve wanneer de Raad zich met gewone meerderheid van stemmen tegen genoemde  maatregelen heeft uitgesproken.  Artikel 20  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 juli 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten kunnen echter, met ingang van de in lid 1 vermelde datum en met inachtneming van de algemene bepalingen van het Verdrag, op hun grondgebied bepalingen handhaven of toepassen welke strenger zijn dan die welke in deze richtlijn zijn  vastgesteld. Zij stellen de Commissie van maatregelen in die zin in kennis.  3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 21  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 24 juni 1993.  Voor de Raad De Voorzitter B. WESTH (1) PB nr. C 172 van 8. 7. 1992, blz. 16.(2) PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.(3) PB nr. C 19 van 25. 1. 1993, blz. 14.(4) PB nr. L 46 van 19. 2. 1991, blz. 1.(5) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 19. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Besluit  92/438/EEG (PB nr. L 243 van 25. 8. 1992, blz. 27).(6) Richtlijn 90/667/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de verwijdering en verwerking van dierlijke afvallen, voor het in de handel brengen van  dierlijke afvallen en ter voorkoming van de aanwezigheid van ziekteverwekkers in diervoeders van dierlijke oorsprong (vissen daaronder begrepen) en tot wijziging van Richtlijn 90/425/EEG (PB nr. L 363 van 27. 12. 1990, blz. 51). Richtlijn gewijzigd bij  Richtlijn 92/118/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49).   BIJLAGE A   NATIONALE REFERENTIELABORATORIA VOOR VISZIEKTEN  België: Institut National de Recherches Vétérinaires, Groeselenberg 99 1180 Bruxelles.  Denemarken: Statens Veterinaere Serumlaboratorium Landbrugsministeriet Hangoevej 2 8200 Aarhus N.  Duitsland: Bundesforschungsanstalt fuer Viruskrankheiten der Tiere Anstaltsteil Insel Riems D-O-2201 Insel Riems.  Griekenland: Ergastirio Ichthyopathologias kai Viopathologias Ydrovion Organismon Kentro Ktiniatrikon Idrymaton Athinon Institoyto Loimodon kai Parastikon Nosimaton Neapoleos 25, Agia Paraskevi Attikis 153 10 Athina Spanje: Laboratorio de Sanidad y Producción Animan de Algete, Madrid.  Frankrijk: Centre National d'Études Vétérinaires et Alimentaires, Laboratoire Central de Recherches Vétérinaires, 22, rue Pierre Curie, BP 67 94703 Maisons-Alfort CEDEX.  Ierland: Fisheries Research Centre Abbotstown Castleknock Dublin 15.  Italië: Istituto Zooprofilattico Sperimentale delle Venezie Sezione Diagnostica di Basaldella di Campoformido Laboratorio di Ittipatologia Via della Roggia 92 33030 Basaldella di Campoformido (Udine).  Luxemburg: Institut National de Recherches Vétérinaires Groeselenberg 99 1180 Bruxelles.  Nederland: Centraal Diergeneeskundig Instituut Hoofdgebouw Edelhertweg 15 8219 PH Lelystad Postbus 65 8200 AB Lelystad.  Centraal Diergeneeskundig Instituut Vestiging Virologie Houtribweg 39 8221 RA Lelystad Postbus 365 8200 AJ Lelystad.  Portugal: Laboratório Nacional de Investigaçao Veterinária Estrada De Benfica 701 1500 Lisboa.  Verenigd Koninkrijk: Fish Disease Laboratory 14 Albany Road Granby Industrial Site Weymouth Dorset DT4 9TU.  The Marine Laboratory PO Box 101 Victoria Road Abderdeen AB9 8D8.   BIJLAGE B   COMMUNAUTAIR REFERENTIELABORATORIUM VOOR VISZIEKTEN  Statens Veterinaere Serumlaboratorium Landbrugsministeriet Hangoevej 2 8200 Aarhus N Denemarken.   BIJLAGE C   FUNCTIES EN TAKEN VAN HET COMMUNAUTAIRE REFERENTIELABORATORIUM VOOR VISZIEKTEN  Functies en taken van het communautaire referentielaboratorium voor de ziekten van de lijsten I en II:  1. cooerdinatie, in overleg met de Commissie, van de in de Lid-Staten toegepaste methoden voor de diagnose van de betrokken ziekten en met name:  a) nauwkeurige omschrijving, opslag en levering van stammen van het betrokken ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekten voor gebruik bij serologisch onderzoek en voor de bereiding van antiserum;  b) levering van referentiesera en andere referentiereagentia aan de nationale referentielaboratoria met het oog op de standaardisering van de in de Lid-Staten gebruikte tests en reagentia;  c) aanleg en instandhouding van een verzameling stammen en isolaten van het ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekte;  d) periodieke organisatie van communautaire vergelijkende tests van de diagnoseprocedures;  e) verzameling en vergelijking van gegevens en informatie inzake de gebruikte diagnosemethoden en de resultaten van de in de Gemeenschap verrichte tests;  f) karakterisering van isolaten van het ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekte via de meest geavanceerde en geschikte methoden om een beter inzicht in de epizooetiologie van de ziekte te krijgen;  g) het volgen van de ontwikkelingen, over de gehele wereld, op het gebied van toezicht, epizooetiologie en voorkoming van de betrokken ziekte;  h) het op peil houden van deskundigheid met betrekking tot het ziekteverwekkende agens van de betrokken ziekte en andere hiermee samenhangende ziekteverwekkende agentia ten einde een snelle differentiële diagnose mogelijk te maken;  i) verwerving van gedegen kennis over de vervaardiging en het gebruik van immunologische geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruik voor de uitroeiing en beheersing van de betrokken ziekte;  2. actieve steun bij het identificeren van de haarden van de betrokken ziekte in de Lid-Staten door het onderzoeken van de isolaten van het ziekteverwekkende agens die worden toegezonden voor bevestiging van de diagnose, karakterisering en  epidemiologische studies;  3. bevordering van opleiding en na- en bijscholing van deskundigen op het gebied van laboratoriumdiagnose met het oog op de harmonisatie van de diagnosetechnieken in de hele Gemeenschap;  4. samenwerking op het gebied van diagnosemethoden voor de ziekten van lijst I met de bevoegde laboratoria in de derde landen waar die ziekten heersen.   BIJLAGE D   MINIMUMCRITERIA VOOR DE RAMPENPLANNEN  De rampenplannen moeten ten minste:  1. voorzien in de oprichting op nationaal niveau van een crisisteam dat alle noodmaatregelen in de betrokken Lid-Staat dient te cooerdineren;  2. een lijst bevatten van lokale crisiscentra die over de nodige voorzieningen beschikken om de controlemaatregelen op lokaal niveau te cooerdineren;  3. nauwkeurige informatie bevatten over het bij de noodmaatregelen betrokken personeel, zijn vakbekwaamheid en zijn verantwoordelijkheden;  4. ervoor zorgen dat elk lokaal crisiscentrum snel contact kan opnemen met de personen of organismen die direct of indirect bij een besmetting zijn betrokken;  5. ervoor zorgen dat de uitrusting en het materieel beschikbaar zijn om de noodmaatregelen naar behoren te kunnen uitvoeren;  6. nauwkeurige instructies bevatten over de maatregelen die moeten worden genomen wanneer gevallen van besmetting of verontreiniging worden vermoed en bevestigd;  7. voorzien in scholingsprogramma's om de kennis van de ter plaatse te volgen procedures en van de administrative procedures op peil te houden en te verbeteren;  8. in voorkomend geval, ten behoeve van de diagnoselaboratoria, ervoor zorgen dat deze over een dienst voor postmortaal onderzoek beschikken, alsmede over voldoende capaciteit voor het verrichten van serologisch, histologisch en ander onderzoek, en dat  de technieken om snel een diagnose te stellen, worden geactualiseerd (in dit verband moeten regelingen worden getroffen voor het snel vervoeren van monsters);  9. voorzien in de nodige uitvoeringsbepalingen.