Avis juridique important

|

31976L0758

Richtlijn 76/758/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid- Staten betreffende markeringslichten, breedtelichten, achterlichten en stoplichten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 262 van 27/09/1976 blz. 0054 - 0070 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0083  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 4 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0083  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0093  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0093

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 27 juli 1976  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende markeringslichten , breedtelichten , achterlichten en stoplichten van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan   ( 76/758/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder meer betrekking hebben op markeringslichten , breedtelichten , achterlichten en stoplichten ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in de plaats van hun huidige regelingen , met name om voor elk type voertuig de uitvoering mogelijk te maken van de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) ;  Overwegende dat de Raad bij Richtlijn 76/756/EEG ( 4 ) de gemeenschappelijke voorschriften betreffende de installatie van verlichtings - en lichtsignaal inrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan heeft vastgesteld ;  Overwegende dat elke Lid-Staat , op grond van een geharmoniseerde goedkeuringsprocedure voor breedtelichten , achterlichten en stoplichten , in staat is te constateren of de gemeenschappelijke constructie - en beproevingsvoorschriften worden nageleefd en de andere Lid-Staten van het geconstateerde in kennis te stellen door het toezenden van een afschrift van het goedkeuringsformulier dat voor elk type breedtelichten , achterlichten en stoplichten wordt opgesteld ; dat het aanbrengen van een E.E.G.-goedkeuringsmerk op alle inrichtingen die in overeenstemming met het goedgekeurde type zijn gefabriceerd , een technische controle van deze inrichtingen in de andere Lid-Staten overbodig maakt ;  Overwegende dat rekening dient te worden gehouden met sommige technische voorschriften die door de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties zijn vastgelegd in haar reglement nr . 7  ( Uniform provisions for the approval of position  ( side ) lights , red rear lights and stop lights for motor vehicles ( except motor cycles ) and their trailers ) ( 5 ) dat is gehecht aan het " Agreement of 20 March 1958 concerning the adoption of uniform conditions for approval and reciproval recognition of approval for motor vehicle equipment and parts " ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen inzake motorvoertuigen inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controle erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke voorschriften wordt uitgevoerd ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Iedere Lid-Staat verleent de E.E.G.-goedkeuring voor elk type breedtelichten , achterlichten en stoplichten dat voldoet aan de in de bijlagen 0 , I , III , IV en V opgenomen constructie - en keuringsvoorschriften .  2 . De Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , treft de nodige maatregelen om zo nodig in samenwerking met de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten , voor zover noodzakelijk te controleren of de produktie in overeenstemming is met het goedgekeurde type . Deze controle beperkt zich tot steekproeven .  Artikel 2  De Lid-Staten kennen de fabrikant of diens gevolmachtigde een E.E.G.-goedkeuringsmerk toe overeenkomstig de in bijlage III vastgestelde modellen , voor ieder type , breedtelichten , achterlichten en stoplichten dat door hen krachtens artikel 1 wordt goedgekeurd .  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen , ten einde te voorkomen dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen breedtelichten , achterlichten en stoplichten van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andere inrichtingen .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten mogen het op de markt brengen van breedtelichten , achterlichten en stoplichten , voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk , niet verbieden om redenen die verband houden met hun constructie of werking .  2 . Een Lid-Staat mag echter het op de markt brengen van breedtelichten , achterlichten en stoplichten , voorzien van het E.E.G.-goedkeuringsmerk , verbieden wanneer deze systematisch niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type .  Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis van de andere Lid-Staten en de Commissie , met opgave van de redenen van zijn beslissing .  Artikel 4  De bevoegde instanties van iedere Lid-Staat zenden binnen een maand aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van de goedkeuringsformulieren , waarvan een model in bijlage II is opgenomen , voor elk type breedtelichten , achterlichten en stoplichten dat zij goedkeuren of weigeren goed te keuren .  Artikel 5  1 . Indien de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend , constateert dat verscheidene breedtelichten , achterlichten en stoplichten , voorzien van hetzelfde E.E.G.-goedkeuringsmerk , niet in overeenstemming zijn met het door hem goedgekeurde type , neemt hij de nodige maatregelen om de overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type te waarborgen . De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen , die , wanneer er systematisch gebrek aan overeenstemming is , zelfs intrekking van de E.E.G.-goedkeuring kunnen inhouden . Deze instanties nemen dezelfde maatregelen , wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld .  2 . De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een maand in kennis van de intrekking van een verleende E.E.G.-goedkeuring en van de beweegredenen daarvoor .  Artikel 6  Elke beslissing houdende weigering of intrekking van de goedkeuring , dan wel verbod van het op de markt brengen of het gebruik , genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn , moet nauwkeurig worden gemotiveerd . Deze beslissing wordt ter kennis gebracht van de belanghebbende met opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend .  Artikel 7  De Lid-Staten mogen de E.E.G.-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de markeringslichten , breedtelichten , achterlichten en stoplichten , indien deze van het E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn voorzien en overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aangebracht .  Artikel 8  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de markeringslichten , breedtelichten , achterlichten en stoplichten indien deze van het E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn voorzien en overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG zijn aangebracht .  Artikel 9  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan , ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig met of zonder carrosserie , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur , alsmede aanhangwagens daarvan , met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen , landbouwtrekkers en -machines , alsmede machines voor openbare werken .  Artikel 10  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG .  Artikel 11  1 . Voor 1 juli 1977 nemen de Lid-Staten de nodige bepalingen aan om aan deze richtlijn te voldoen en maken zij die bepalingen bekend ; zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis . Zij passen deze bepalingen uiterlijk met ingang van 1 oktober 1977 toe .  2 . Vanaf de kennisgeving van deze richtlijn dragen de Lid-Staten er voorts zorg voor dat de Commissie in kennis wordt gesteld van ieder ontwerp van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij overwegen aan te nemen op het door de richtlijn bestreken gebied on wel op een zodanig tijdstip dat de Commissie gelegenheid heeft haar opmerkingen ter zake in te dienen .  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 27 juli 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . van der STOEL  ( 1 ) PB nr . C 76 van 7 . 4 . 1975 , blz . 37 .  ( 2 ) PB nr . C 255 van 7 . 11 . 1975 , blz . 3 .  ( 3 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 4 ) Zie blz . 1 van dit Publikatieblad .  ( 5 ) Document van de Economische Commissie voor Europa E/ECE/324 Add . 6 van 22 . 5 . 1967 + Corr . 1 van 9 . 2 . 1971 .  Lijst van bijlagen  Bijlage 0 (*) - Definities , algemene bepalingen , intensiteit van het uitgestraalde licht , beproevingsmethode , kleur van het uitgestraalde licht , overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type , opmerking over de kleur  Bijlage I (*) - Breedtelichten , achterlichten en stoplichten : minimumhoeken , vereist voor de ruimtelijke lichtverdeling  Bijlage II - Model van E.E.G.-goedkeuringsformulier  Bijlage III - E.E.G.-goedkeuringsvoorwaarden en het merken  Aanhangsel : Voorbeelden van E.E.G.-goedkeuringsmerken  Bijlage IV (*) - Fotometrische metingen  Bijlage V (*) - Kleur van het uitgestraalde licht : trichromatische coordinaten  (*) De technische eisen van deze bijlagen komen overeen met die van reglement nr . 7 van de Economische Commissie voor Europa ; in het bijzonder zijn de onderverdelingen in punten dezelfde . Daarom wordt het nummer van een punt van reglement nr . 7 dat niet in deze richtlijn voorkomt , pro memorie tussen haakjes aangegeven .  BIJLAGE 0  DEFINITIES , ALGEMENE BEPALINGEN , INTENSITEIT VAN HET UITGESTRAALDE LICHT , BEPROEVINGSMETHODE , KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT , OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGEKEURDE TYPE , OPMERKING OVER DE KLEUR  1 . DEFINITIES  1.0 . " Markeringslicht "  Onder " markeringslicht " verstaat men een licht dat op het breedste punt van het voertuig zo hoog mogelijk is aangebracht , waardoor duidelijk de totale breedte van het voertuig wordt aangegeven . Dit licht is bestemd om voor bepaalde voertuigen en aanhangwagens de breedte - en achterlichten aan te vullen door in het bijzonder de aandacht te vestigen op de breedte ;  1.1 . " Breedtelicht "  Onder " breedtelicht " verstaat men een licht dat , van de voorzijde gezien , de aanwezigheid van het voertuig kenbaar maakt en een aanwijzing is voor de breedte van het voertuig ;  1.2 . " Achterlicht "  Onder " achterlicht " verstaat men een licht dat , van de achterzijde gezien , de aanwezigheid van het voertuig kenbaar maakt en een aanwijzing is voor de breedte van het voertuig ;  1.3 . " Stoplicht "  Onder " stoplicht " verstaat men een licht bestemd om de weggebruikers die zich achter het voertuig bevinden kenbaar te maken dat de bestuurder de bedrijfsrem bedient ;  1.4 . " Inrichting "  Onder " inrichting " verstaat men het apparaat voor de verlichting of lichtsignalen dat bestaat uit de lichtbron ( en eventueel een optisch systeem ) , de lens en het lamphuis . Een inrichting kan een of meer lichten bevatten ; indien deze verschillende lichten omvat kunnen deze gegroepeerde , gecombineerde of samengebouwde lichten zijn :  1.4.1 . " Gegroepeerde lichten "  Onder " gegroepeerde lichten " verstaat men lichten met verschillende lenzen en lichtbronnen , maar met een zelfde lamphuis ;  1.4.2 . " Gecombineerde lichten "  Onder " gecombineerde lichten " verstaat men lichten met verschillende lenzen , maar met een zelfde lichtbron en met een zelfde lamphuis ;  1.4.3 . " Samengebouwde lichten "  Onder " samengebouwde lichten " verstaat men lichten met verschillende lichtbronnen ( of één lichtbron die op verschillende manieren werkt ) , geheel of gedeeltelijk gemeenschappelijke lenzen en een zelfde lamphuis ;  1.5 . " Eén enkel licht "  Onder " één enkel licht " , verstaat men elke combinatie van twee of meer al dan niet identieke lichten die dezelfde functie vervullen en die licht van dezelfde kleru uitstralen en die een verlichtingsinrichting vormen waarvan de lichtdoorlatende gedeelten van de lichten op een zelfde verticaal vlak ten minste 60 % beslaan van het oppervlak van de kleinste rechthoek die om de lichtdoorlatende gedeelten van de lichten kan worden beschreven en , indien goedkeuring vereist is , mits een dergelijke combinatie als één enkel licht wordt goedgekeurd .  1.6 . " Twee " of " een even aantal lichten "  onder " twee " of " een even aantal lichten " , verstaat men één enkel lichtdoorlatend gedeelte van het licht dat de vorm heeft van een band , wanneer dit gedeelte symmetrisch is ten opzichte van het middenlangsvlak van het voertuig en wanneer dit zich uitstrekt tot op ten minste 400 mm van het punt van grootste breedte van het voertuig , aan weerszijden hiervan , met een minimumlengte van 800 mm . De verlichting van dit gedeelte moet plaatsvinden door middel van ten minste twee lichtbronnen die zo dicht mogelijk bij de uiteinden ervan zijn aangebracht . Het lichtdoorlatende gedeelte van het licht kan bestaan uit een aantal naast elkaar geplaatste elementen , voor zover de lichtdoorlatende gedeelten van de lichten op hetzelfde dwarsvlak ten minste 60 % beslaan van het oppervlak van de kleinste rechthoek die daarom is beschreven .   ( 2 . )   ( 3 . )   ( 4 . )  5 . ALGEMENE BEPALINGEN  5.1 . Elk monster moet voldoen aan de onder 6 en 8 genoemde bepalingen .  5.2 . De inrichtingen moeten zodanig zijn geconstrueerd dat zij onder normale gebruiksomstandigheden en ondanks de trillingen waaraan zij in dat geval blootgesteld kunnen zijn , de in deze richtlijn voorgeschreven kenmerken behouden en goed blijven functioneren .  5.3 . Lichten die als breedtelicht zijn goedgekeurd , worden ook als markeringslicht beschouwd .  5.4 . Lichten die als achterlicht zijn goedkeurd , worden ook als markeringslicht beschouwd .  5.5 . Gecombineerde stadslichten en gecombineerde achterlichten in één enkel lamphuis kunnen ook als markeringslichten worden gebruikt .  6 . INTENSITEIT VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  6.1 . In de referentie-as moet de intensiteit van het door elk van de twee monsters uitgestraalde licht minstens gelijk zijn aan het minimum en ten hoogste gelijk aan het maximum zoals hierna vastgesteld :   * Minimum ( cd ) * Maximum ( cd ) *  6.1.1 . Breedtelichten * 4 * 60 *  6.1.2 . Achterlichten * 2 * 12 *  6.1.3 . Stoplichten * 40 * 100 *  6.2 . Buiten de referentie-as en binnen de hoekvelden die zijn omschreven in de schema's van bijlage I , mag de intensiteit van het door elk van de twee monsters uitgestraalde licht  6.2.1 . in elke richting overeenkomende met de punten van de tabel voor de lichtverdeling in bijlage IV niet minder zijn dan het minimum aangegeven onder 6.1 vermenigvuldigd met het percentage dat in deze tabel voor de betrokken richting is aangegeven ;  6.2.2 . in geen enkele richting binnen het gebied waar het licht kan worden waargenomen meer bedragen dan het onder 6.1 aangegeven maximum ;  6.2.3 . een lichtintensiteit van 60 cd is evenwel toegelaten voor achterlichten die met stoplichten zijn samengebouwd ( zie punt 6.1.2 ) beneden een vlak dat een hoek van 5 0 in benedenwaartse richting met het horizontale vlak vormt .  6.2.4 . Bovendien ,  6.2.4.1 . mag de intensiteit van het uitgestraalde licht binnen de in bijlage I omschreven velden nergens minder zijn dan 0,05 cd voor de breedtelichten en de achterlichten en 0,3 cd voor de stoplichten ;  6.2.4.2 . wanneer een achterlicht met een stoplicht is samengebouwd , moet de verhouding van de werkelijke gemeten lichtsterkte van de beide gelijktijdig ontstoken lichten tot de lichtsterkte van het alleen ontstoken achterlicht minstens 5 : 1 bedragen in het veld dat is afgebakend door de horizontale rechten die gaan door + en - 5 0 V en de verticale rechten die gaan door + en - 10 0 H van de lichtverdelingstabel ;  6.2.4.3 . moeten de voorschriften van punt 2.2 van bijlage IV inzake plaatselijke variaties van de lichtsterkte in acht worden genomen .  6.3 . De lichtsterkten worden gemeten bij ( een ) voortdurend brandende lamp(en ) en wanneer het gaat om inrichtingen die selectief geel , of rood licht uitstralen , wordt de lichtsterkte in gekleurd licht gemeten .  6.4 . In bijlage IV , waarnaar punt 6.2.1 verwijst , staan nadere gegevens over de toe te passen meetmethoden .  7 . BEPROEVINGSMETHODE  Alle metingen worden uitgevoerd met kleurloze standaardlampen van de voor de inrichting voorgeschreven typen , die zodanig zijn ingesteld dat zij de normale lichtstroom uitstralen die voor deze lamptypen is voorgeschreven .  8 . KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  De kleur van het uitgestraalde licht , gemeten met gebruikmaking van een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 854 K , overeenkomende met lichtbron A van de Internationale Commissie voor Verlichtingskunde ( ICI ) , moet liggen binnen de grenzen van de coordinaten die voor de betrokken kleur in bijlage V zijn voorgeschreven .  9 . OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE MET HET GOEDGEKEURDE TYPE  Elke inrichting die is voorzien van een E.E.G.-goedkeuringsmerk moet overeenstemmen met het goedgekeurde type en aan de onder 6 en 8 genoemde fotometrische voorwaarden voldoen . Voor een inrichting die bij wijze van steekproef uit de serieproduktie wordt genomen , worden de eisen betreffende de minimumintensiteit van het uitgestraalde licht  ( gemeten met een standaardlamp zoals bedoeld onder punt 7 ) in elke betrokken richting evenwel verlaagd tot 80 % van de onder 6.1 en 6.2 voorgeschreven minimumwaarden .   ( 10 . )  11 . OPMERKING OVER DE KLEUR  De E.E.G.-goedkeuring wordt verleend indien de kleur van het door de inrichtingen uitgestraalde licht voldoet aan de voorschriften van punt 3.13 van bijlage I van Richtlijn 76/756/EEG .   ( 12 . )  BIJLAGE I : zie P.b .  BIJLAGE II  MODEL VAN E.E.G.-GOEDKEURINGSFORMULIER   ( maximumformaat : A 4 ( 210 maal 297 mm )  Aanduiding van de administratie  Mededeling betreffende de E.E.G.-goedkeuring , weigering , intrekking van de E.E.G.-goedkeuring of uitbreiding van de E.E.G.-goedkeuring , weigering , intrekking van de uitbreiding van de E.E.G.-goedkeuring van een type markeringslicht , breedtelicht , achterlicht of stoplicht  Goedkeuringsnummer ...  1 . Inrichting (*)   - markeringslicht   - breedtelicht   - achterlicht   - stoplicht  2 . Type en aantal lampen ...  3 . Kleur van het uitgestraalde licht : rood , selectief geel , wit (*)  4 . Fabrieks - of handelsmerk ...  5 . Naam en adres van de fabrikant ...  6 . Eventueel , naam en adres van diens gevolmachtigde ...  7 . Ter E.E.G.-goedkeuring aangeboden op ...  8 . Technische dienst belast met de E.E.G.-goedkeuringsproeven ...  9 . Datum van het door deze dienst afgegeven rapport ...  10 . Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport ...  11 . Datum waarop de E.E.G.-goedkeuring is verleend/geweigerd/ingetrokken (*) ...  12 . Uitbreiding van de goedkeuring tot inrichtingen die rood/selectief geel/wit licht uitstralen (*) ...  13 . Datum van de uitbreiding van de E.E.G.-goedkeuring/weigering/intrekking van de uitbreiding van de E.E.G.-goedkeuring (*) ...  14 . Collectieve E.E.G.-goedkeuring , verleend op basis van punt 3.3 van bijlage III , voor een verlichtings - en lichtsignaalinrichting die verschillende lichten omvat , met name ...  15 . Datum van weigering/intrekking (*) van de collectieve E.E.G.-goedkeuring ...  16 . Plaats ...  17 . Datum ...  18 . Handtekening ...  19 . Op bijgevoegde rekening nr . ... staan de kenmerken en de geometrische gegevens voor de installatie van de inrichting op het voertuig , alsmede de referentie-as en het referentiepunt van de inrichting ,  20 . Opmerkingen ...  (*) Doorhalen hetgeen niet van toepassing is .  BIJLAGE III  E.E.G.-GOEDKEURINGSVOORWAARDEN EN HET MERKEN  1 . VERZOEK OM E.E.G.-GOEDKEURING  1.1 . Het verzoek om E.E.G.-goedkeuring wordt ingediend door de houder van het fabrieks - of handelsmerk , of door diens gevolmachtigde .  1.2 . Wanneer het gaat om een breedtelicht , dient in het verzoek om E.E.G.-goedkeuring te worden vermeld of het bestemd is voor het uitstralen van wit of selectief geel licht .  1.3 . Voor elk type breedtelicht , achterlicht en stoplicht gaat het verzoek vergezeld van :  1.3.1 . een beknopte technische beschrijving waarin met name het of de voorgeschreven type(n ) lamp(en ) wordt(worden ) aangegeven ;  1.3.2 . tekeningen , in drievoud , die voldoende gedetailleerd zijn om het type te kunnen identificeren en waarop de geometrische gegevens voor de installatie op het voertuig zijn aangegeven alsmede de waarnemingsas die bij de proeven als referentie-as moet worden genomen ( horizontale hoek H = 0 * , verticale hoek V = 0 * ) benevens het punt dat bij de proeven als referentiepunt moet worden genomen ;  1.3.3 . twee monsters ; indien de inrichting niet naar believen op beide zijden van het voertuig kan worden aangebracht , mogen de twee overgelegde monsters aan elkaar gelijk zijn en alleen geschikt zijn om op rechter - of de linkerzijde van het voertuig te worden aangebracht .  2 . OPSCHRIFTEN  2.1 . Inrichtingen die ter E.E.G.-goedkeuring worden aangeboden moeten :  2.1.1 . voorzien zijn van het fabrieks - of handelsmerk van de aanvrager ; dit merk moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn ;  2.1.2 . voorzien zijn van een duidelijk leesbare en onuitwisbare aanduiding van het of de voorgeschreven type(n ) lamp(en ) ;  2.1.3 . een voldoende grote plaatsruimte te hebben voor het E.E.G.-goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen , als bedoeld onder 4.3 ; deze plaats moet op de onder 1.3.2 genoemde tekeningen zijn aangegeven .  3 . E.E.G.-GOEDKEURING  3.1 . Wanneer alle overeenkomstig punt 1 ingediende monsters voldoen aan de punten 5 , 6 , 7 en 8 van bijlage 0 , wordt de E.E.G.-goedkeuring verleend en wordt een goedkeuringsnummer toegekend .  3.2 . Dit nummer wordt niet meer toegekend aan een ander type breedtelicht , achterlicht of stoplicht behalve indien de E.E.G.-goedkeuring wordt uitgebreid tot een ander type inrichting waarvan slechts de kleur van het uitgestraalde licht verschilt .  3.3 . Wanneer de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings - en lichtsignaalinrichting dat een breedtelicht , achterlicht of stoplicht alsmede andere lichten omvat , kan een collectief E.E.G.-goedkeuringsmerk worden toegekend , mits het breedtelicht , achterlicht of remlicht voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn en alle andere lichten die deel uitmaken van het type verlichtings - en lichtsignaalinrichting waarvoor de E.E.G.-goedkeuring wordt aangevraagd , voldoen aan de bijzondere richtlijn die daarop van toepassing is .  4 . HET MERKEN  4.1 . Op elk breedtelicht , achterlicht of stoplicht dat beantwoordt aan een krachtens deze richtlijn goedgekeurd type moet een E.E.G.-goedkeuringsmerk zijn aangebracht .  4.2 . Dit merk bestaat  uit een rechthoek waarbinnen een kleine letter " e " is geplaatst , gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend :  1 voor Duitsland  2 voor Frankrijk  3 voor Italië  4 voor Nederland  6 voor België  11 voor het Verenigd Koninkrijk  13 voor Luxemburg  DK voor Denemarken  IRL voor Ierland ,  en uit een E.E.G.-goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer van het voor het type licht opgestelde E.E.G.-goedkeuringsformulier .  4.3 . Aan het E.E.G.-goedkeuringsmerk wordt het  ( worden de ) volgende aanvullende symbool ( symbolen ) toegevoegd :  4.3.1 . op inrichtingen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor breedtelichten , wordt de letter " A " aangebracht ;  4.3.2 . op inrichtingen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor achterlichten , wordt de letter " R " aangebracht ;  4.3.3 . op inrichtingen die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor stoplichten , wordt de letter " S " aangebracht ;  4.3.4 . op inrichtingen die zowel een achterlicht als een stoplicht bevatten en die voldoen aan de voorschriften van deze richtlijn voor deze lichten , worden de letters " R " en " S " aangebracht , gescheiden door een horizontale streep ;  4.3.5 . op breedtelichten of achterlichten waarvan de hoeken van de geometrische zichtbaarheid asymmetrisch zijn ten opzichte van de referentie-as in horizontale richting , wordt een pijl aangebracht waarvan de punt is gericht naar de zijde waar tot een hoek van 80 * H aan de voorgeschreven fotometrische bepalingen wordt voldaan .  4.4 . Het E.E.G.-goedkeuringsnummer moet worden aangebracht vlak bij de rechthoek waarbinnen de letter " e " is geplaatst , in een willekeurige positie ten opzichte van de rechthoek .  4.5 . Het E.E.G.-goedkeuringsmerk en de aanvullende symbolen moeten zodanig op de lens of op een van de lenzen worden aangebracht dat ze onuitwisbaar en goed leesbaar zijn , ook wanneer de lichten op het voertuig zijn aangebracht .  4.6 . Voorbeelden van E.E.G.-goedkeuringsmerken met aanvullende symbolen zijn in het aanhangsel van deze bijlage weergegeven .  4.7 . In geval van toekenning van een collectief E.E.G.-goedkeuringsnummer als bepaald in punt 3.3 voor een type verlichtingsinrichting en lichtsignaalinrichting dat een breedtelicht , een achterlicht of een stoplicht en andere lichten omvat , kan één enkel E.E.G.-goedkeuringsmerk worden aangebracht dat bestaat uit :   - een rechthoek waarbinnen de letter " e " is geplaatst , gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de E.E.G.-goedkeuring heeft verleend ,   - een E.E.G.-goedkeuringsnummer ,   - de aanvullende symbolen als bepaald in de verschillende richtlijnen uit hoofde waarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend .  4.8 . De afmetingen van de verschillende onderdelen van dit merk mogen niet kleiner zijn dan de grootste van de minimumafmetingen die voor het individuele merken zijn voorgeschreven in de richtlijnen uit hoofde waarvan de E.E.G.-goedkeuring is verleend .  Aanhangsel  VOORBEELDEN VAN E.E.G.-GOEDKEURINGSMERKEN : zie P.b .  BIJLAGE IV  FOTOMETRISCHE METINGEN  1 . MEETMETHODEN  1.1 . Bij de fotometrische metingen moeten storende weerkaatsingen worden vermeden door een passende afscherming .  1.2 . In geval van twijfel over de resultaten van de metingen , moeten deze als volgt worden uitgevoerd :  1.2.1 . de meetafstand moet zodanig zijn dat de wet van het omgekeerde van het kwadraat van de afstand van toepassing is ;  1.2.2 . de meetapparatuur moet zodanig zijn dat de hoekopening van de lichtgevoelige apparatuur , gezien vanuit het referentiepunt van het licht , ligt tussen 10' en 1 * ;  1.2.3 . aan de eis betreffende de lichtsterkte voor een bepaalde waarnemingsrichting wordt voldaan wanneer dit wordt bereikt in een richting die niet meer dan 15' van de waarnemingsrichting afwijkt .  2 . TABEL VAN DE GENORMALISEERDE RUIMTELIJKE LICHTVERDELING : zie P.b .  2.1 . De richting H = 0 * en V = 0 * komt overeen met de referentie-as ( op het voertuig loopt deze horizontaal , evenwijdig met het middenlangsvlak van het voertuig , in de richting van het voorgeschreven zicht ) . Zij loopt door het referentiepunt . De in de tabel aangegeven waarden geven voor de verschillende meetrichtingen de minimumlichtsterkten in procenten van het vereiste minimum voor elk licht in de as  ( in de richting H = 0 * en V = 0 * ) .  2.2 . Wanneer het licht bij visueel onderzoek plaatselijk aanzienlijke variaties in lichtsterkte schijnt te vertonen , wordt nagegaan of geen enkele tussen twee onder 2.1 genoemde meetrichtingen gemeten lichtsterkte ,  2.2.1 . minder bedraagt dan 50 % van de geringste minimumlichtsterkte van de voor deze meetrichtingen voorgeschreven twee lichtsterkten , wanneer het minimumwaarden betreft ,  2.2.2 . meer bedraagt dan de geringste maximumlichtsterkte van de voor deze meetrichtingen voorgeschreven twee lichtsterkten , verhoogd met een fractie van het verschil tussen de voor deze meetrichtingen voorgeschreven lichtsterkten , waarbij deze fractie een lineaire functie van het verschil is , wanneer het maximumwaarden betreft .  BIJLAGE V  KLEUR VAN HET UITGESTRAALDE LICHT  TRICHROMATISCHE COORDINATEN  ROOD :  grenswaarde naar geel : y * 0,335  grenswaarde naar paars : z * 0,008  WIT :  grenswaarde naar blauw : x * 0,310  grenswaarde naar geel : x * 0,500  grenswaarde naar groen : y * 0,150 + 0,640 x  grenswaarde naar groen : y * 0,440  grenswaarde naar paars : y * 0,050 + 0,750 x  grenswaarde naar rood : y * 0,382  SELECTIEF GEEL :  grenswaarde naar rood : y * 0,138 + 0,580 x  grenswaarde naar groen : y * 1,29 x - 0,100  grenswaarde naar wit : y * - x + 0,966  spectrale grenswaarde : y * - x + 0,992  Voor de verificatie van deze colorimetrische eigenschappen , wordt gebruik gemaakt van een lichtbron met een kleurtemperatuur van 2 854 K overeenkomende met lichtbron A van de Internationale Commissie voor verlichtingskunde ( ICI ) .


Avis juridique important

|

31998L0101

Richtlijn 98/101/EG van de Commissie van 22 december 1998 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 001 van 05/01/1999 blz. 0001 - 0002

RICHTLIJN 98/101/EG VAN DE COMMISSIE van 22 december 1998 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 91/157/EEG van de Raad inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten (1), inzonderheid op artikel 10,Overwegende dat in het kader van de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden tot de Europese Unie, met name in artikel 69 en artikel 112, is bepaald dat binnen een periode van vier jaar, te rekenen vanaf de datum van toetreding, de bepalingen betreffende kwik bevattende batterijen, als bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 91/157/EEG, overeenkomstig de EG-procedures opnieuw moeten worden bezien;Overwegende dat teneinde een hoog niveau van milieubescherming te waarborgen het in de handel brengen van bepaalde batterijen wegens hun kwikgehalte moet worden verboden; dat dit verbod, teneinde ten volle effect voor het milieu te hebben, ook apparaten waarin dergelijke batterijen en accu's zijn geïntegreerd, moet omvatten; dat een dergelijk verbod het positieve gevolg kan hebben dat batterijen gemakkelijker kunnen worden terruggewonnen;Overwegende dat moet worden rekening gehouden met de technische ontwikkeling van alternatieve batterijen die geen zware metalen bevatten;Overwegende dat Richtlijn 91/157/EEG derhalve moet worden gewijzigd;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité dat krachtens artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen (2), laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 96/350/EG van de Commissie (3), is opgericht,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 91/157/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 3, lid 1, komt als volgt te luiden:"1. De lidstaten verbieden met ingang van ten laatste 1 januari 2000 het in de handel brengen van batterijen en accu's die meer dan 0,0005 gewichtsprocent kwik bevatten, met begrip van die gevallen waarin deze batterijen en accu's in apparaten zijn geïntegreerd. Knoopcellen en uit knoopcellen samengestelde batterijen, die niet meer dan 2 gewichtspercenten kwik bevatten, zijn van dit verbod uitgezonderd.".2. Bijlage I wordt vervangen door de tekst van de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 De lidstaten doen de nodige bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 2000 aan deze richtlijn te voldoen en maken deze bekend. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 22 december 1998.Voor de CommissieRitt BJERREGAARDLid van de Commissie(1) PB L 78 van 26. 3. 1991, blz. 38.(2) PB L 194 van 25. 7. 1975, blz. 47.(3) PB L 135 van 6. 6. 1996, blz. 32.BIJLAGE "BIJLAGE IDe volgende batterijen en accu's vallen onder deze richtlijn:1. Batterijen en accu's die vanaf 1 januari 1999 in de handel zijn gebracht en die meer dan 0,0005 gewichtsprocent kwik bevatten.2. Batterijen en accu's die vanaf 18 september 1992 in de handel zijn gebracht, en die:- meer dan 25 mg kwik bevatten per cel, met uitzondering van alkali-mangaanbatterijen,- meer dan 0,025 gewichtsprocent cadmium bevatten,- meer dan 0,4 gewichtsprocent lood bevatten.3. Alkali-mangaanbatterijen die meer dan 0,025 gewichtsprocent kwik bevatten en die vanaf 18 september 1992 in de handel zijn gebracht."


Avis juridique important

|

31979L1066

Eerste Richtlijn 79/1066/EEG van de Commissie van 13 november 1979 tot vaststelling van de communautaire analysemethoden voor de controle van extracten van koffie en cichorei

Publicatieblad Nr. L 327 van 24/12/1979 blz. 0017 - 0028 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0138  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0040  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0138  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0252  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0252

++++EERSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 13 november 1979  tot vaststelling van de communautaire analysemethoden voor de controle van extracten van koffie en cichorei   ( 79/1066/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op richtlijn 77/436/EEG van de Raad van 27 juni 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake extracten van koffie en extracten van cichorei ( 1 ) , inzonderheid op artikel 8 ,  Overwegende dat de samenstelling en bereidingswijzen van koffie - en cichorei-extracten krachtens artikel 8 van Richtlijn 77/436/EEG aan de hand van communautaire analysemethoden moeten worden gecontroleerd ;  Overwegende dat het wenselijk is een eerste reeks methoden , waarvoor reeds studies werden voltooid , goed te keuren ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De Lid-Staten treffen alle nodige maatregelen opdat de analyses , die met het oog op het onderzoek in verband met de in bijlage I vermelde criteria zijn vereist , worden verricht in overeenstemming met de in bijlage II omschreven methoden .  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om deze richtlijn uiterlijk na verloop van 18 maanden na haar kennisgeving te volgen ; zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 13 november 1979 .  Voor de Commissie  ETIENNE DAVIGNON  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 172 van 12 . 7 . 1977 , blz . 20 .  BIJLAGE I  TOEPASSINGSGEBIEDEN VAN DE EERSTE RICHTLIJN VOOR COMMUNAUTAIRE ANALYSEMETHODEN VOOR KOFFIE - EN CICHOREI-EXTRACTEN  I . Algemene inlichtingen  II . Het bepalen van het gehalte aan cafeïne in cafeïnevrije koffie-extracten door methode nr . 1 , bijlage II  III . Het bepalen van het gehalte aan droge stof in koffie - en cichorei-extracten , oplosbaar koffie-extract , oploskoffie , oploscichorei , instantkoffie , instantcichorei en koffie-extractpoeder , door methode nr . 2 , bijlage II  IV . Het bepalen van het gehalte aan droge stof in vloeibaar koffie-extract , vloeibaar cichorei-extract , koffie-extractpasta en cichorei-extractpasta , door methode nr . 3 , bijlage II  BIJLAGE II  ANALYSEMETHODEN VAN KOFFIE - EN CICHOREI-EXTRACTEN  ALGEMENE INLICHTINGEN  1 . HET VOORBEREIDEN VAN HET ANALYSEMONSTER  1.1 . Algemeen  De grootte van het aan het laboratorium ter onderzoek aangeboden monster dient ten minste 50 gram te bedragen .  1.2 . De monstervoorbereiding voor de chemische analyse  1.2.1 . Het mengen  Het te onderzoeken monster dient voor de analyse steeds te worden gehomogeniseerd .  1.2.1.1 . Monsters in poeder - of pastavorm dienen uit de verpakking te worden verwijderd en na het verkleinen van eventuele klonters , te worden gehomogeniseerd .  Het gehomogeniseerde monster dient in geschikte potten of flessen te worden bewaard .  1.2.1.2 . Vloeibare monsters worden gemengd door roeren .  1.3 . Monsterpotten  Het gehomogeniseerde monster dient in lucht - en vochtdichte potten bewaard te worden .  2 . REAGENTIA  2.1 . Water  2.1.1 . Onder water , gebruikt voor oplossen , verdunnen of uitwassen , wordt verstaan gedestilleerd water of water van ten minste gelijke zuiverheid .  2.1.2 . Zonder nadere specificatie wordt onder  " oplossing " of " verdunning " steeds verstaan  " oplossing in water " of " verdunning met water " .  2.2 . Chemicaliën  Indien niet anders gespecificeerd dienen de gebruikte chemicaliën van analytisch zuivere kwaliteit te zijn .  3 . APPARATEN  3.1 . Lijst van apparaten  De lijst van apparaten bevat slechts apparaten voor speciale doeleinden of met speciale specificatie .  3.2 . Analytische balans  Onder analytische balans wordt verstaan een balans met een gevoeligheid van ten minste 0,1 mg .  4 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  4.1 . Resultaten  Het gerapporteerde analyseresultaat dient het gemiddelde te zijn van ten minste twee bepalingen , die voldoen aan de eisen van de herhaalbaarheid .  4.2 . Het berekenen van het percentage  Indien niet anders gespecificeerd , worden de resultaten berekend in massaprocenten van het ter onderzoek aangeboden monster .  4.3 . Aantal significante cijfers  Het resultaat dient niet meer significante cijfers te bevatten dan overeenkomt met de nauwkeurigheid van de gebruikte analysemethode .  5 . ANALYSERAPPORT  In het analyserapport moeten de toegepaste analysemethode en de verkregen resultaten worden vermeld . Voorts moeten alle details van de werkwijze worden vermeld , die niet in de analysemethode zijn genoemd of die facultatief zijn , alsmede alle omstandigheden die van invloed kunnen zijn geweest op de verkregen resultaten .  METHODE I : HET BEPALEN VAN HET GEHALTE AAN CAFEINE  1 . DOEL EN GEBIED VAN TOEPASSING  Dit voorschrift beschrijft een methode voor de bepaling van het gehalte aan cafeïne in cafeïnevrije koffie-extracten .  2 . DEFINITIE  Het gehalte aan cafeïne : het gehalte aan cafeïne bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode .  3 . BEGINSEL  De in het analysemonster aanwezige cafeïne wordt met behulp van een ammoniakoplossing ontsloten .  Het extract wordt met behulp van diëthylether eerst via een alkalische en vervolgens via een zure kolom gezuiverd . De cafeïne wordt vervolgens uit de zure kolom geëlueerd met behulp van chloroform en spectrofotometrisch bepaald .  4 . REAGENTIA  4.1 . Zwavelzuuroplossing , 2 M  4.2 . Natriumhydroxydeoplossing , 2 M  4.3 . Celite 545 , of gelijkwaardig  4.4 . Ammoniakoplossing , ongeveer 4 M  Voeg 1 volumedeel geconcentreerde ammoniak , p20 , ongeveer 0,9 g/ml , bij 2 volumedelen water .  4.5 . Diëthylether zuiver of gezuiverd door chromatografie over een kolom van basisch aluminiumoxyde met een activiteitsgraad 1 ( zie 6.6 ) . Laat 800 ml diëthylether door een kolom gevuld met 100 g aluminiumoxyde stromen .  De aldus gezuiverde diëthylether dient in bruine flessen bewaard te worden . ( Men kan , in plaats van door chromatografie gezuiverd diëthylether , ook gedestilleerd en peroxydevrij diëthylether gebruiken ) . Verzadig de diëthylether met water .  4.6 . Cafeïne ( 1,3,7-trimethyl-2,6-dihydroxypurine ) , zuiver , watervrij ( C8H10N4O2 )  4.7 . Chloroform , zuiver of gezuiverd volgens de onder 4.5 beschreven methode en verzadigd met water  5 . APPARATEN  5.1 . Chromatografiekolommen ( zie fig . 1 ) met een lengte van ongeveer 250 mm , inwendige diameter  ( kolom I ) 21 mm , inwendige diameter ( kolom II ) 17 mm , voorzien van een kraan met ingeslepen stop  5.2 . Ultraviolet spectrofotometer  De spectrofotometer dient in het gebied waarin gemeten wordt nauwkeurig te zijn tot op 0,004 extinctie-eenheden .  5.3 . Kwartscuvetten , optische weglengte 10 mm  5.4 . De normale laboratoriumbenodigdheden , waaronder :  5.4.1 . Waterbad , kokend  5.4.2 . Maatkolven van 50 , 100 en 1 000 ml , die voldoen aan de normen van ISO-aanbeveling 1042  5.4.3 . Volumepipetten van 2 en 5 ml , die voldoen aan de normen van ISO-aanbeveling 648  5.4.4 . Analytische balans  6 . WERKWIJZE  6.1 . Het voorbereiden van het analysemonster  Weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig , ongeveer 0,5 g droog koffie-extract of 0,5 tot 0,7 g koffie-extractpasta , of 0,8 tot 3,2 vloeibaar koffie-extract af in een bekerglaasje van 100 ml .  Van de beide laatste produkten dient een zodanige hoeveelheid afgewogen te worden , dat het analysemonster ongeveer overeenkomt met 0,5 g droog koffie-extract .  Voeg 5 ml ammoniakoplossing ( 4.4 ) toe en verwarm gedurende 2 minuten op het waterbad ( 5.4.1 ) .  Voeg 6,0 g Celite ( 4.3 ) toe en meng zorgvuldig .  6.2 . Het vullen van de kolommen  6.2.1 . Kolom I   ( alkalische kolom )  Laag A . Meng met behulp van een buigzame spatel voorzichtig 3 g Celite ( 4.3 ) met 2 ml natriumhydroxydeoplossing ( 4.2 ) totdat een homogeen vochtig poeder is verkregen .  Breng in een chromatografiekolom ( 5.1 ) , waarvan in het onderste deel een prop katoenen watten of glaswol is aangebracht , het poeder in porties van ongeveer 2 g . Na iedere toevoeging wordt het poeder met behulp van een aan het uiteinde afgeplatte glasstaaf aangedrukt , totdat een homogene compacte laag is verkregen .  Breng op de laag A een klein propje katoenen watten of glaswol aan .  NB Het vulmateriaal kan in grotere hoeveelheden worden bereid en in gesloten potten worden bewaard .  Laag B . Breng het mengsel van Celite en het monster ( 6.1 ) over in de kolom op laag A .  Spoel het bekerglas tweemaal telkens met ongeveer 1 g Celite ( 4.3 ) en breng over in de kolom . Druk aan totdat een homogene laag is verkregen en breng vervolgens op laag B een prop katoenen watten of glaswol aan .  6.2.2 . Kolom II  zure kolom  Breng in een tweede chromatografiekolom ( 5.1 ) , waar in het onderste gedeelte een prop katoenen watten of glaswol is aangebracht , een zorgvuldig gehomogeniseerd mengsel van 3 g Celite ( 4.3 ) en 3 ml zwavelzuuroplossing ( 4.1 ) op de wijze zoals beschreven voor laag A in 6.2.1 . ( Zie opmerking in 6.2.1 . ) .  Breng op de laag een prop katoenen watten of glaswol aan ten einde het oppervlakte van de laag Celite te beschermen .  6.3 . Chromatografie  Stel de kolommen op een zodanige manier op , dat het eluaat van kolom I direct in kolom II druppelt . Laat 150 ml diëthylether ( 4.5 ) door de beide kolommen stromen .  De kraan van kolom I blijft geopend . De kraan van kolom II wordt zodanig afgesteld , dat steeds een laagje vloeistof boven de kolomvulling blijft .  Verwijder kolom I . Laat vervolgens 50 ml diëthylether ( 4.5 ) door kolom II stromen , waarbij met de eerste portie tevens de uitloop van kolom I wordt gespoeld .  Verwerp het eluaat van kolom II .  NB De gebruikte diëthylether kan door schudden met ijzer(II)sulfaat ( en reiniging door chromatografie  ( 4.5 ) voor hergebruik teruggewonnen worden .  Blaas vervolgens lucht door kolom II ( met behulp van b.v . een rubber ballon ) , totdat er geen diëthylether meer afvloeit en de uittredende lucht slechts een zwakke ethergeur vertoont ( zie opmerking hieronder ) . Elueer kolom II met 45 tot 50 ml chloroform ( 4.7 ) .  Vang het eluaat op in de maatkolf van 50 ml ( 5.4.2 ) . Vul aan tot aan de ijkstreep met chloroform ( 4.7 ) en meng zorgvuldig .  De vrije doorstroomsnelheid van de diëthylether en de chloroform dient tussen 1,5 en 3 ml/min te bedragen . Grotere doorstroomsnelheid wijst op mogelijke scheurvorming in de kolomvulling .  NB Deze handelingen moeten worden uitgevoerd in een goed geventileerde zuurkast , ten einde het inademen van dampen en de mogelijkheid van explosie te voorkomen .  6.4 . Spectrofotometrie ( zie figuur 2 )  6.4.1 . Het meten van de analyse-oplossing  Vermijd onjuiste resultaten door het verdampen van chloroform . Meet de extinctie van de oplossing van cafeïne in chloroform ( 6.3 ) met behulp van de kwartscuvetten ( 5.3 ) tegen chloroform bij 276 nm  ( extinctiemaximum ) .  Ten einde de zuiverheid van de cafeïne te controleren worden eveneens de extincties bij 246 nm  ( extinctieminimum ) en bij 306 nm gemeten .  Indien de extinctie bij 276 nm hoger is dan 1,3 moet de meting herhaald worden met een verdunde oplossing . Houd in dat geval rekening met de verdunningsfactor en wijzig dienovereenkomstig de formule in 7.1 .  Indien de extinctie bij 276 nm lager is dan 0,2 , dient de bepaling herhaald te worden met een grotere inweeg .  6.4.2 . Het bereiden en het meten van de standaardoplossing  Bereid de standaardoplossing op de volgende wijze :  Weeg , tot op 0,1 mg nauwkeurig , 100 min of meer 20 mg zuivere watervrije cafeïne ( 4.6 ) in een maatkolf van 1 000 ml ( 5.4.2 ) . Los op in chloroform , vul aan met chloroform tot aan de ijkstreep en meng . Pipetteer 5 ml van deze oplossing in een maatkolf van 50 ml , vul aan tot aan de ijkstreep met chloroform en meng .  Meet de extinctie van deze oplossing op de wijze zoals beschreven in 6.4.1 . De gecorrigeerde extinctie van de standaardoplossing dient in de grootte-orde van 0,4 te liggen .  6.5 . Het aantal bepalingen  Voer ten minste één duplobepaling uit met hetzelfde monster .  6.6 . Zuiverheidscontrole  Voer een blancobepaling uit met de reagentia , maar zonder monster . Bij gebruik van gezuiverde teruggewonnen reagentia ( 4.5 en 4.7 ) dient de blancobepaling herhaald te worden ten einde de zuiverheid te controleren .  7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 . Formule en methode van berekening  Het gehalte aan cafeïne , uitgedrukt in massaprocenten van het droge monster , wordt berekend met de formule   ( 5 maal 10 5 maal C maal A1 ) / ( A2 maal m maal p )  waarin :  C = de concentratie van de cafeïne in de standaardoplossing ( 6.4.2 ) in g/ml ;  A1 = de gecorrigeerde extinctie van het gezuiverde extract ( 6.4.1 ) ( extinctie bij 276 nm - 0,5  ( extinctie bij 246 nm + extinctie bij 306 nm ) ) ;  A2 = de gecorrigeerde extinctie van de standaardoplossing  ( 6.4.2 ) ( extinctie bij 276 nm - 0,5 ( extinctie 246 nm + extinctie bij 306 nm ) ) ;  m = de afgewogen hoeveelheid analysemonster in g ;  p = het droge stofgehalte van het monster , uitgedrukt in massaprocenten , bepaald volgens methode 2 of methode 3 van bijlage II .  7.2 . Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd door dezelfde analist in hetzelfde monster en dezelfde omstandigheden mag niet meer bedragen dan 0,01 g cafeïne per 100 g produkt .  Figuur 1  Chromatografiekolommen : zie P.b .  Figuur 2  Extinctiecurve : zie P.b .  METHODE 2 HET BEPALEN VAN HET GEHALTE AAN DROGE STOF  1 . DOELEN GEBIED VAN TOEPASSING  Dit voorschrift beschrijft een methode voor de bepaling van het gehalte aan droge stof in koffie en cichorei extracten , oploskoffie , oploscichorei , oplosbaar koffie extract , instantkoffie , instant cichorei en in koffie extractpoeder .  2 . DEFINITIE  Het gehalte aan droge stof : het gehalte aan droge stof bepaald volgens de in dit voorschrift be schreven methode .  3 . BEGINSEL  Het na 16 uur drogen in een vacuuemdroogstoof bij een temperatuur van 70 * C en een druk van 5,0 kPa verkregen residu wordt bepaald en berekend als massapercentage van het monster .  4 . APPARATEN  4.1 . Droogschalen , diameter min of meer 50 mm , hoogte min of meer 30 mm , met vlakke bodem en een goed sluitend deks 1 , bestendig tegen de inwerking van het analysemonster onder de omstandigheden van de analyse .  Aluminium en roestvrijstalen schalen zijn geschikt .  4.2 . Elektrisch verwarmde vacuuem droogstoof , voorzien van een automatische temperatuurregeling , ingesteld op 70 min of meer 1 * C , een nauwkeurig voor 70 * C goedgekeurd thermometer om de temperatuur in de onmiddellijke nabijheid van de inlegplaten te meten en een drukmeter om de druk in de stoof in kPa af te lezen .  De stoof moet inwendig een gelijkmatige temperatuurverdeling hebben . De inlegplaten moeten zodanig geconstrueerd zijn , dat een goede warmteoverdracht naar de droogschalen ( 4.1 ) gewaarborgd is .  4.3 . El * ch verwarmde droogstoot , voorzien van een automatische temperatuurregeling , ingesteld op 102 min of meer 2 * C .  4.4 . Vacuuempomp , geschikt om in de vacuuemstoof een inwendige druk van 5,0 kPa of minder te handhaven .  4.5 . Droogbatterij voor circulatielucht , bestaande uit twee glazen gaswasflessen gevuld met glycerol en * ee glazen droogtorens gevuld met vers geactiveerde silicagel met vochtindicator .  De gaswasflessen en droogtorens worden met de vacuuemstoof in serie gekoppeld , waarbij de droogtorens tussen de gaswasflessen en de vacuuemstoof aangesloten worden .  4.6 . Exsiccator , voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel .  4.7 . Analytische balans  5 . WERKWIJZE  5.1 . Het voorberelden van de droogschalen  De goreinigde droogschalen ( 4.1 ) worden met deksel in de droogstoof ( 4.3 ) geplaatst gedurende 1 uur bij 102 min of meer 2 * C . De deksels dienen naast de schaal gelegd te worden .  Plaats daarna de schalen met de bijbehorende deksels in de exsiccator ( 4.6 ) . Koel tot kamertem peratuur , sluit de schalen met de bijbehorende deksels en weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig ( M0 ) .  5.2 . Inweeg  Verwijder het deksel van de voorgedroogde schaal  ( 5.1 ) . Breng zo snel mogelijk 3 g analyse monster in de schaal en verdeel het gelijkmatig over de bodem .  Sluit de schaal met het deksel en weeg tot 0,1 mg nauwkeurig ( M2 ) . Plaats , indien meerdere monsters afgewogen moeten worden , de gewogen schalen in de exsiccator totdat alle monsters ingewogen zijn en in de stoof kunnen worden geplaatst .  5.3 . Plaats de droogschaal met het deksel ernaast in de vacuuemdroogstoof ( 4.2 ) .  5.4 . Sluit de stoof en breng de druk geleidelijk terug tot 5,0 min of meer 0,1 kPa ( duur 2 à 2 1/2 minuten ) .  5.5 . Laat vervolgens via de droogbatterij een luchtstroom met een snelheid van ongeveer één lucht * el per seconde in de stoof stromen .  5.6 . Droog gedurende 16 min of meer 0,5 uren  ( 70 * C min of meer 1 * C ) , waarbij de luchtstroom constant gehouden wordt .  5.7 . Schakel na beëindiging van de droogperiode de vacuuempomp uit en verhoog langzaam de druk in de stoof tot normaal via de droogbatterij  ( duur 2 à 3 minuten ) .  Breng de droogschalen na het afsluiten met de bijpassende deksels over in de exsiccator ( 4.6 ) en laat afkoelen tot kamertemperatuur .  5.8 . Weeg de gesloten droogschaal met inhoud tot op 0,1 mg nauwkeurig ( M1 ) .  6 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  6.1 . Formule en methode van berekening  Het gehalte aan droge stof , uitgedrukt in massaprocenten van het monster wordt berekend met de volgende formule :   ( M1 - M0 ) / ( M2 - M0 ) maal 100  Waarin :  M0 = de massa van de schaal + deksel in g ;  M1 = de massa van schaal + deksel + ingewogen monster na het drogen in g ;  M2 = de massa van schaal + deksel + ingewogen monster voor het drogen in g ;  Het resultaat van de analyse dient het gemiddelde te zijn van twee bepalingen , welke voldoen aan de eisen van de herhaalbaarheid ( 6.2 . ) .  6.2 . Herhaalbaarheld  Het verschil tussen resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of wel met korte tussentijd uitgevoerd door dezelfde an * ist in hetzelfde monster en in dezelfde omstandigheden mag niet meer bedragen dan 0,06 g dr ge stof per 100 g produkt .  METHODE 3 : HET BEPALEN VAN HET GEHALTE AAN DROGE STOF  1 . DOEL EN GEBIED VAN TOEPASSING  Dit voorschrift beschrijft een methode voor het bepalen van het gehalte aan droge stof in :   - koffie-extractpasta ,   - vloeibaar koffie-extract ,   - cichorei-extractpasta ,   - vloeibaar cichorei-extract .  2 . DEFINITIE  Het gehalte aan droge stof is het gehalte aan droge stof bepaald volgens de in dit voorschrift beschreven methode .  3 . BEGINSEL  Het analysemonster wordt gemengd met zeezand en vervolgens gedroogd in een vacuuemdroogstoof bij een temperatuur van 70 * C en een druk van 5 kPa . Het verkregen residu wordt bepaald en berekend als massapercentage van het monster .  4 . REAGENTIA  Zeezand , gewassen met zoutzuur en vervolgens met water tot zuurvrij gewassen en daarna gegloeid .  5 . APPARATEN  5.1 . Droogschalen , diameter 80 mm , met vlakke bodem en een goed sluitend deksel , bestendig tegen de inwerking van het analysemonster onder de omstandigheden van de analyse .  5.2 . Glasstaafjes , van een zodanige lengte dat zij geheel in de droogschalen ( 5.1 ) passen , bij voorbeeld van 50 tot 75 mm lengte .  5.3 . Elektrisch verwarmde vacuuemdroogstoof , voorzie , van een automatische temperatuurregeling , ingesteld op 70 * C min of meer 1 * C , en een nauwkeurig op 70 * C afgestelde thermometer om de temperatuur in de onmiddellijke nabijheid van de inlegplaten te meten en een drukmeter om de druk in de stoof in kPa af te lezen .  De stoof moet inwendig een gelijkmatige temperatuur , erdeling hebben . De inlegplaten moeten zodanig geconstrueerd zijn , dat een goede warmteoverdracht naar de droogschalen ( 5.1 ) , gewaarborgd is .  5.4 . Vacuuempomp , geschikt om in de vacuuemstoof een inwendige druk van 5,0 kPa of minder te handhaven .  5.5 . Droogbatterij voor circulatielucht , bestaande uit twee glazen gaswasflessen , gevuld met glycerol en twee glazen droogtorens gevuld met vers geactiveerde silicagel met vochtindicator .  De gaswasflessen en de droogtorens worden met de vacuuemdroogstoof in serie gekoppeld , waarbij de droogtorens tussen de gaswasflessen en de vacuuemstoof aangesloten worden .  5.6 . Exsiccator , voorzien van vers geactiveerde silicagel met vochtindicator of een gelijkwaardig droogmiddel .  5.7 . Analytische balans  5.8 . Waterbad , kokend  6 . WERKWIJZE  6.1 . Het voorbereiden van de droogschalen  Dreng 25 tot 35 g zeezand ( 4 ) en de glasstaaf  ( 5.2 ) in de droogschaal ( 5.1 ) en weeg met het bijbehorende deksel .  Plaats het geheel nu in de vacuuemdroogstoof ( 5.3 ) .  Het deksel dient naast de schaal gelegd te worden .  Breng na 1/2 uur de schalen met inhoud en deksel over in de exsiccator ( 5.6 ) . Laat afkoelen , plaats het deksel op de schaal en weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig . Herhaal deze bewerking totdat constant gewicht verkregen is ( M0 ) .  6.2 . Inweeg  Verwijder het deksel van de voorgedroogde schaal . Breng zo snel mogelijk een hoeveelheid monster in de schaal , overeenkomend met 0,1 tot 1 g droge stof . Weeg de schaal met inhoud en deksel tot op 0,1 mg nauwkeurig ( M2 ) .  6.3 . Meng het monster en het zeezand zorgvuldig met de glasstaaf ( 5.2 ) . Bij moeilijke vermenging kan een weinig water toegevoegd worden . Verwarm vervolgens op het kokende waterbad ( 5.8 ) onder zo nu en dan omroeren totdat een homogeen mengsel is verkregen .  Indien het mengsel neiging tot klonter - of korstvorming vertoont , dient ter vermijding hiervan voortdurend geroerd te worden .  6.4 . Plaats de schaal met inhoud en deksel ernaast in de vacuuemdroogstoof ( 5.3 ) .  6.5 . Sluit de stoof en breng de druk geleidelijk terug tot 5,0 min of meer 0,1 kPa ( duur 2 à 2 1/2 minuut ) .  6.6 . Laat vervolgens via de droogbatterij ( 5.5 ) een luchtstroom met een snelheid van ongeveer 1 luchtbel per seconde in de stoof stromen .  6.7 . Droog gedurende 16 min of meer 0,5 uur ( 70 * C min of meer 1 * C ) , waarbij de luchtstroom constant gehouden wordt .  6.8 . Schakel na beeindiging van de droogperiode de vacuumpomp uit en verhoog langzaam de druk in de stoof tot normaal via de droogbatterij ( 2 à 3 minuten ) . Breng de droogschalen na afsluiten met net bijpassende deksel over in de exsiccator ( 5.6 ) en laat afkoelen tot kamertemperatuur .  6.9 . Weeg de gesloten droogschaal met inhoud tot op 0,1 mg nauwkeurig ( M1 ) .  7 . WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 . Formule en methode van berekening  Het gehalte aan droge stof , uitgedrukt in massaprocenten van het monster , wordt berekend met de volgende formule :   ( M1 - M0 ) / ( M2 - M0 ) maal 100  waarin :  M0 = de massa van de schaal + glasstaaf + deksel in g ;  M1 = de massa van de schaal + glasstaaf + deksel + analysemonster na het drogen in g ;  M2 = de massa van de schaal glasstaaf + deksel + analysemonster voor het drogen in g .  Het resultaat van de analyse dient het gemiddelde te zijn van twee bepalingen , welke voldoen aan de eisen van de herhaalbaarheid .  7.2 . Herhaalbaarheid  Het verschil tussen de resultaten van twee bepalingen tegelijkertijd of met korte tussentijd uitgevoerd door dezelfde analist in hetzelfde monster en in dezelfde omstandigheden mag niet meer bedragen dan 0,06 g droge stof per 100 g produkt .


Avis juridique important

|

31994L0056

Richtlijn 94/56/EG van de Raad van 21 november 1994 houdende vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart

Publicatieblad Nr. L 319 van 12/12/1994 blz. 0014 - 0019 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 5 blz. 0172  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 5 blz. 0172

RICHTLIJN 94/56/EG VAN DE RAAD van 21 november 1994 houdende vaststelling van de grondbeginselen voor het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaartDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 84, lid 2,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag,  Overwegende dat er in de burgerluchtvaart in Europa een hoog veiligheidsniveau behouden moet blijven en dat al het mogelijke moet worden gedaan om het aantal ongevallen en incidenten te verminderen;  Overwegende dat snelle uitvoering van het technisch onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart en de veiligheid in de luchtvaart zou verbeteren doordat het dergelijke ongevallen en incidenten helpt voorkomen;  Overwegende dat rekening moet worden gehouden met het op 7 december 1944 in Chicago ondertekende Verdrag inzake de internationale burgerluchtvaart, dat voorziet in de tenuitvoerlegging van de maatregelen die nodig zijn om de bedrijfszekerheid van  luchtvaartuigen te verzekeren; dat inzonderheid rekening moet worden gehouden met bijlage 13 bij genoemd Verdrag, die voorziet in internationale normen en aanbevolen werkwijzen voor het onderzoek van ongevallen in de luchtvaart;  Overwegende dat volgens de internationale regels van bijlage 13 het onderzoek van ongevallen moet worden verricht onder de verantwoordelijkheid van de Staat waar het ongeval plaatsvindt;  Overwegende dat, indien in het geval van een ernstig incident hiernaar geen onderzoek geschiedt door de Staat waar het incident plaatsvindt, dit onderzoek dient te worden verricht door de Staat van inschrijving;  Overwegende dat onderzoek van ernstige incidenten op soortgelijke wijze moet worden uitgevoerd als onderzoek van ongevallen;  Overwegende dat bij de omvang van het onderzoek rekening dient te worden gehouden met de lering die eruit zal kunnen worden getrokken ter verbetering van de veiligheid;  Overwegende dat de veiligheid in de luchtvaart vereist dat onderzoek zo snel mogelijk wordt verricht;  Overwegende dat onderzoekers in staat moeten worden gesteld hun taak volledig ongehinderd te vervullen;  Overwegende dat de Lid-Staten, met inachtneming van de vigerende wetgeving ten aanzien van de bevoegdheden van de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het gerechtelijk onderzoek, en in voorkomend geval in nauwe samenwerking met deze autoriteiten,  ervoor dienen te zorgen dat degenen die belast zijn met het technisch onderzoek hun taak onder zo goed mogelijke omstandigheden kunnen vervullen;  Overwegende dat, ter voorkoming van belangenconflicten en eventuele betrokkenheid bij de oorzaken van het voorval dat wordt onderzocht, het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart door of onder toezicht van een onafhankelijke  instantie of organisatie moet worden uitgevoerd;  Overwegende dat deze instantie of organisatie naar behoren moet zijn toegerust en dat haar taken eveneens andere preventieactiviteiten kunnen omvatten;  Overwegende dat het wenselijk is dat de Lid-Staten maatregelen treffen om elkaar waar nodig wederzijdse bijstand te verlenen bij de uitvoering van de onderzoeken;  Overwegende dat een Lid-Staat de uitvoering van een onderzoek kan overdragen aan een andere Lid-Staat;  Overwegende dat het ter voorkoming van ongevallen van belang is dat de bevindingen van onderzoeken van ongevallen zo snel mogelijk openbaar worden gemaakt;  Overwegende dat bij het verspreiden van de bevindingen van onderzoeken van incidenten rekening moet worden gehouden met het specifieke karakter van incidenten;  Overwegende dat de Lid-Staten naar behoren rekening moeten houden met de uit een onderzoek van ongeval of incident voortvloeiende veiligheidsaanbevelingen;  Overwegende dat het technisch onderzoek uitsluitend tot doel heeft lering uit het gebeurde te trekken, zodat in de toekomst ongevallen en incidenten vermeden kunnen worden, en dat met de analyse van het gebeurde, en de daaruit voortvloeiende bevindingen  en veiligheidsaanbevelingen derhalve niet wordt beoogd om schuldigen of aansprakelijken aan te wijzen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Doel Deze richtlijn beoogt de veiligheid in de luchtvaart te verbeteren door de snelle uitvoering te bevorderen van technisch onderzoek dat uitsluitend ten doel heeft toekomstige ongevallen of incidenten te voorkomen.   Artikel 2  Toepassingsgebied 1.  Deze richtlijn betreft het onderzoek van ongevallen en incidenten in de burgerluchtvaart die zich op het grondgebied van de Gemeenschap voordoen, met inachtneming van de internationale verplichtingen van de Lid-Staten.  2.  Deze richtlijn is eveneens buiten het grondgebied van de Gemeenschap van toepassing op:  i) het onderzoek van ongevallen waarbij een in een Lid-Staat ingeschreven luchtvaartuig is betrokken, wanneer dergelijk onderzoek niet door een andere Staat wordt verricht;  ii) het onderzoek van ernstige incidenten waarbij een in een Lid-Staat ingeschreven of door een in een Lid-Staat gevestigde onderneming geëxploiteerd luchtvaartuig is betrokken, wanneer dergelijk onderzoek niet door een andere Staat wordt verricht.   Artikel 3  Definities Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:  a)  "ongeval": een met het gebruik van een luchtvaartuig verband houdend voorval dat plaatsvindt tussen het tijdstip waarop een persoon zich aan boord begeeft met het voornemen een vlucht uit te voeren en het tijdstip waarop alle personen die zich met  dit voornemen aan boord hebben begeven, zijn uitgestapt, en waarbij 1. een persoon dodelijk of ernstig gewond raakt als gevolg van:  - het zich in het luchtvaartuig bevinden, of - direct contact met een onderdeel van het luchtvaartuig, inclusief onderdelen die van het luchtvaartuig zijn losgeraakt, of - directe blootstelling aan de uitlaatstroom van de reactoren,  behalve wanneer de letsels een natuurlijke oorzaak hebben, door de persoon zelf of door anderen zijn toegebracht, of wanneer de letsels verstekelingen treffen die zich buiten de normale voor de passagiers en het personeel bedoelde ruimten ophouden,  of 2. het luchtvaartuig schade of een structureel defect oploopt:  - waardoor afbreuk wordt gedaan aan zijn soliditeit, prestaties of vluchtkenmerken en - die normaliter ingrijpende herstelwerkzaamheden of vervanging van het getroffen onderdeel noodzakelijk zouden maken,  behalve wanneer het gaat om motorstoring of motorschade en de schade beperkt is tot de motor, de motorkap of motoronderdelen, dan wel om schade die beperkt is tot de propellers, de vleugelpunten, de antennes, de banden, de remmen, de stroomlijnkappen of  tot deukjes of gaatjes in de vliegtuighuid, of 3. het luchtvaartuig vermist wordt of volledig onbereikbaar is;  b)  "ernstig letsel": een door een persoon bij een ongeval opgelopen letsel dat:  1. opneming in een ziekenhuis gedurende meer dan 48 uur vereist, welke aanvangt binnen zeven dagen na het oplopen van het letsel; of 2. de breuk van een bot tot gevolg heeft (uitgezonderd enkelvoudige breuken van vingers, tenen of de neus); of 3. gepaard gaat met scheurwonden die ernstige bloedingen of beschadigingen van zenuwen, spieren of pezen veroorzaken; of 4. gepaard gaat met letsel aan een inwendig orgaan; of 5. gepaard gaat met tweedegraads of derdegraads brandwonden of brandwonden over meer dan 5% van het lichaamsoppervlak; of 6. gepaard gaat met geconstateerde blootstelling aan besmettelijke stoffen of schadelijke straling;  c) dodelijk letsel: een door een persoon bij een ongeval opgelopen letsel dat binnen 30 dagen na het tijdstip van het ongeval de dood tot gevolg heeft;  d)  "oorzaken": handelingen, verzuimen, gebeurtenissen, omstandigheden of een combinatie daarvan, die tot het ongeval of incident hebben geleid;  e)  "onderzoek": de met het oog op de preventie van ongevallen en incidenten verrichte handelingen, omvattende het verzamelen en analyseren van informatie, het overzicht van de conclusies, het bepalen van de oorzaken en, zo nodig, het doen van  veiligheids-aanbevelingen;  f)  "aangewezen onderzoeker": de persoon die op grond van zijn kwalificaties met de organisatie en de uitvoering van en het toezicht op een onderzoek is belast;  g)  "vluchtrecorder": elk soort ter vergemakkelijking van onderzoeken van ongevallen en incidenten in het luchtvaartuig geïnstalleerd registratietoestel;  h)  "onderneming": iedere natuurlijke persoon, iedere rechtspersoon met of zonder winstoogmerk, of ieder overheidslichaam met of zonder rechtspersoonlijkheid;  i)  "exploitant": persoon, organisatie of onderneming die een of meer luchtvaartuigen exploiteert of voornemens is te exploiteren;  j)  "incident": een voorval, met uitzondering van een ongeval, verband houdende met het functioneren van een luchtvaartuig, dat afbreuk doet of zou kunnen doen aan veilige vluchtuitvoering;  k)  "ernstig incident": een incident dat zich voordoet onder omstandigheden die erop wijzen dat bijna een ongeval heeft plaatsgevonden (in de bijlage wordt een lijst met voorbeelden van ernstige incidenten gegeven);  l)  "veiligheidsaanbeveling": een voorstel van de onderzoekinstantie van de Staat die het technisch onderzoek heeft verricht, op basis van uit dit onderzoek voortvloeiende informatie, met de bedoeling ongevallen en incidenten te voorkomen.   Artikel 4  Verplichting tot onderzoek 1.  Elk ongeval of ernstig incident wordt aan een onderzoek onderworpen.  De Lid-Staten mogen echter maatregelen treffen die het onderzoek van een niet in de eerste alinea bedoeld incident mogelijk maken, indien de onderzoekinstantie mag verwachten hieruit lering te trekken voor de veiligheid in de luchtvaart.  2.  De reikwijdte van het onderzoek en de daarbij gevolgde procedure worden bepaald door de onderzoekinstantie, met inachtneming van de beginselen en het oogmerk van deze richtlijn en afhankelijk van de lering die zij denkt te kunnen trekken uit het  ongeval of het ernstige incident, ter verbetering van de veiligheid.  3.  Met het in lid 1 bedoelde onderzoek wordt geenszins beoogd schuld of aansprakelijkheid vast te stellen.   Artikel 5  Status van het onderzoek 1.  De Lid-Staten verlenen in het kader van hun respectieve interne rechtsstelsels aan het onderzoek een juridische status die het de aangewezen onderzoekers mogelijk maakt hun taak op de meest doeltreffende wijze en in de kortst mogelijke tijd uit te  voeren.  2.  Overeenkomstig de van kracht zijnde wetgeving in de Lid-Staten en, in voorkomend geval, in samenwerking met de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het gerechtelijk onderzoek, zijn de onderzoekers met name tot het volgende gemachtigd:  a) het ongehinderd betreden van de plaats van het ongeval of incident en toegang tot het toestel, de inhoud ervan of het wrak;  b) het onmiddellijk verzamelen van aanwijzingen en het onder toezicht meenemen van wrakstukken en onderdelen voor onderzoek- of analysedoeleinden;  c) onmiddellijke toegang tot en gebruik van de inhoud van de vluchtrecorders en van alle andere geregistreerde gegevens;  d) toegang tot de resultaten van een onderzoek of van op de lichamen van de slachtoffers genomen monsters;  e) onmiddellijke toegang tot de resultaten van een onderzoek of van monsters genomen op personen die betrokken zijn bij de exploitatie van het luchtvaartuig;  f) het horen van getuigen;  g) vrije toegang tot alle relevante informatie die in het bezit is van de eigenaar, de exploitant of de constructeur van het luchtvaartuig, en van de voor de burgerluchtvaart of de luchthaven verantwoordelijke autoriteiten.   Artikel 6  Onderzoekinstantie of -organisatie 1.  Elke Lid-Staat zorgt ervoor dat het technisch onderzoek wordt uitgevoerd door of onder toezicht van een permanente burgerluchtvaartinstantie of -organisatie. Deze instantie of organisatie is functioneel onafhankelijk, met name van de nationale  luchtvaartautoriteiten welke verantwoordelijk zijn voor de luchtwaardigheid, de certificering, de vluchtuitvoering, het onderhoud, de afgifte van vergunningen, brevetten en bewijzen van bevoegdheid, de luchtverkeersleiding en de luchthavenexploitatie,  en over het algemeen van elke andere partij waarvan de belangen strijdig zouden kunnen zijn met de taken die aan de onderzoekinstantie of -organisatie zijn toevertrouwd.  2.  Onverminderd lid 1 kunnen de aan deze instantie of organisatie toevertrouwde activiteiten worden uitgebreid tot het verzamelen en analyseren van met de veiligheid in de luchtvaart verband houdende gegevens, met name voor preventiedoeleinden, voor  zover deze activiteiten geen afbreuk doen aan haar onafhankelijkheid en geen regelgevende of bestuursrechtelijke verantwoordelijkheid meebrengen.  3.  De in lid 1 bedoelde instantie of organisatie dient over de nodige instrumenten te beschikken om haar taken onafhankelijk van de in lid 1 bedoelde autoriteiten te kunnen uitvoeren en zij moet voldoende middelen kunnen verkrijgen om zulks te doen.  Haar onderzoekers genieten een status die hun de nodige garanties van onafhankelijkheid biedt. Zij omvat ten minste één onderzoeker die bij ongeval of ernstig incident met een luchtvaartuig de taak van aangewezen onderzoeker kan vervullen.  4.  Zo nodig kan de instantie of organisatie die een onderzoek uitvoert de bijstand inroepen van instanties of organisaties uit andere Lid-Staten voor het beschikbaar stellen van:  a) installaties, voorzieningen en apparatuur voor:  - het technisch onderzoek van wrakstukken en boordapparatuur en andere voor het onderzoek belangrijke voorwerpen;   - de verwerking van informatie afkomstig van vluchtrecorders;  - de elektronische opslag en verwerking van gegevens over luchtvaartongevallen;  b) deskundigen die gespecialiseerd zijn in dit type van onderzoek, teneinde hun welomschreven werkzaamheden toe te vertrouwen en zulks uitsluitend bij een onderzoek naar aanleiding van een belangrijk ongeval.  Deze bijstand moet, voor zover mogelijk, kosteloos worden verleend.  5.  Een Lid-Staat kan de uitvoering van een onderzoek naar een ongeval of incident aan een andere Lid-Staat overdragen.   Artikel 7  Ongevallenrapport 1.  Over ieder onderzoek van een ongeval wordt een rapport opgesteld in een bij de aard en de ernst van het ongeval passende vorm. In dit rapport wordt het in artikel 1 genoemde exclusieve doel van het onderzoek vermeld en het behelst, zo nodig,  veiligheidsaanbevelingen.  2.  De onderzoekinstantie of -organisatie maakt het eindrapport zo snel mogelijk openbaar; zij poogt zulks binnen de 12 maanden na het tijdstip van het ongeval te doen.   Artikel 8  Incidentenrapport 1.  Over ieder onderzoek van een incident wordt een rapport opgesteld in een bij de aard en de ernst van het incident passende vorm; het rapport behelst, zo nodig, relevante veiligheidsaanbevelingen. Het rapport beschermt de anonimiteit van de bij het  incident betrokken personen.  2.  Het rapport wordt verspreid onder degenen die op veiligheidsgebied met de conclusies hun voordeel zouden kunnen doen.   Artikel 9  Veiligheidsaanbevelingen De in de artikelen 7 en 8 bedoelde rapporten en veiligheidsaanbevelingen worden toegezonden aan de betrokken ondernemingen of nationale luchtvaartautoriteiten. Kopieën ervan worden aan de Commissie toegezonden.  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat naar behoren rekening wordt gehouden met de veiligheidsaanbevelingen van de onderzoekinstanties en -organisaties en dat deze, in voorkomend geval, worden opgevolgd, onverminderd het  Gemeenschapsrecht.   Artikel 10  Een veiligheidsaanbeveling vormt in geen geval een vermoeden van schuld of aansprakelijkheid voor een ongeval of incident.   Artikel 11  Richtlijn 80/1266/EEG van de Raad van 16 december 1980 inzake de toekomstige samenwerking en onderlinge bijstand van de Lid-Staten op het gebied van het onderzoek naar de oorzaken van luchtvaartongevallen (3) wordt ingetrokken.   Artikel 12  1.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 21 november 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtljin verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.   Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 21 november 1994.  Voor de Raad De Voorzitter M. WISSMANN  (1) PB nr. C 257 van 22. 9. 1993, blz. 8, en PB nr. C 109 van 19. 4. 1994, blz. 14.(2) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 18.(3) Advies van het Europees Parlement van 9 maart 1994 (PB nr. C 91 van 28. 3. 1994, blz. 123), gemeenschappelijk  standpunt van de Raad van 16 maart 1994 (PB nr. C 172 van 24. 6. 1994, blz. 46) en besluit van het Europees Parlement van 26 oktober 1994 (PB nr. C 323 van 21. 11. 1994).(4) PB nr. L 375 van 31. 12. 1980, blz. 32.    BIJLAGE   LIJST VAN VOORBEELDEN VAN ERNSTIGE INCIDENTEN  De in de lijst opgenomen incidenten zijn typische voorbeelden van ernstige incidenten. De lijst beoogt geen volledigheid en dient slechts als leidraad voor het definiëren van het begrip  "ernstig incident".   - Een bijna-botsing die een ontwijkingsmanoeuvre vereist om een botsing of een onveilige situatie te voorkomen.  - Een maar net voorkomen  "controlled flight into terrain" (CFIT).  - Een voortijdig afgebroken opstijgen van een gesloten of bezette startbaan of een opstijgen vanaf een dergelijke startbaan met marginale separatie van een hindernis of hindernissen.  - Een landing of poging tot landing op een gesloten of bezette baan.  - Het duidelijk onder de verwachte prestaties blijven tijdens het opstijgen of in de eerste fase van stijgen.   - Brand of rook in de passagiersruimte, in laadruimten, of brand in de motoren, zelfs indien dergelijke branden worden geblust met blusapparaten.  - Alle voorvallen die het voor noodgevallen bedoelde gebruik van zuurstof door het stuurhutpersoneel vereisen.  - Structurele gebreken van het vliegtuig of motorweigering die niet als ongeval wordt geclassificeerd.  - Meervoudige storingen in een of meer boordsystemen waardoor de besturing van het vliegtuig ernstig wordt bemoeilijkt.  - Elke situatie tijdens de vlucht waarin een lid van het stuurhutpersoneel niet in staat is te functioneren.  - Elke brandstofsituatie die melding van een noodsituatie door de piloot vereist.  - Incidenten tijdens het opstijgen of het landen. Incidenten zoals te kort binnenkomen, te ver binnenkomen of het afraken van start- of landingsbanen.  - Systeemdefecten, weersomstandigheden, het vliegen buiten de goedgekeurde vluchtzone of andere gebeurtenissen die het besturen van het vliegtuig kunnen hebben bemoeilijkt.  - Het uitvallen van meer dan een systeem in een redundantiesysteem dat verplicht is voor vluchtleiding en navigatie.


Avis juridique important

|

31988L0288

Richtlijn 88/288/EEG van de Raad van 3 mei 1988 tot wijziging van Richtlijn 64/433/EEG inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees

Publicatieblad Nr. L 124 van 18/05/1988 blz. 0028 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0174  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 26 blz. 0174

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 3 mei 1988  tot wijziging van Richtlijn 64/433/EEG inzake gezondheidsvraagstukken op het gebied van het intracommunautaire handelsverkeer in vers vlees  (88/288/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat, zolang het intracommunautaire handelsverkeer wordt belemmerd door verschillen tussen de gezondheidseisen van de Lid-Staten inzake vlees, de gemeenschappelijke markt en in het bijzonder de gemeenschappelijke marktordeningen niet goed kunnen functioneren en de beoogde resultaten zullen uitblijven, hetgeen tot distorsies in het handelsverkeer kan leiden;  Overwegende dat bij Richtlijn 64/433/EEG (4), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 3805/87 (5), weliswaar de grondslag voor deze onderlinge aanpassing is gelegd, maar dat bepaalde punten nog moeten worden geharmoniseerd;  Overwegende dat het met het oog hierop dienstig is de aanvullende eisen waaraan bevroren vlees moet voldoen, te harmoniseren en hygiënische voorschriften vast te stellen voor het intracommunautaire handelsverkeer in in plakken gesneden slachtafval;  Overwegende dat het nodig kan zijn in het kader van de keuring vóór en na het slachten andere onderzoekingen voor te schrijven om met bijzondere plaatselijke situaties rekening te houden; dat die voorschriften moeten worden vastgesteld volgens een communautaire procedure in het kader van het Permanent Veterinair Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 64/433/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. aan artikel 3, lid 1, punt C, wordt de volgende tekst toegevoegd:  »Slachtafvallen mogen niet in plakken worden gesneden, met uitzondering van levers van runderen, indien deze levers in een erkende uitsnijderij in plakken worden gesneden. De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, op voorstel van de Commissie, besluiten deze afwijking uit te breiden tot levers van andere diersoorten.";  2. artikel 3, lid 1, punt D, wordt vervangen door:  »D. Wanneer het vers vlees betreft dat overeenkomstig deze richtlijn in een erkend koel- of vrieshuis van een Lid-Staat is opgeslagen en nadien geen andere behandeling heeft ondergaan dan de opslag, moet dit vlees:  a) voldoen aan het bepaalde in punt A, onder c), e), g) en h), punt B en punt C, of overeenkomstig de communautaire voorschriften uit een derde land zijn ingevoerd;  b) tijdens het vervoer naar het land van bestemming vergezeld gaan van een certificaat volgens het model in bijlage II.  Dit certificaat wordt opgesteld door de officiële dierenarts, op grond van de keuringscertificaten die bij de toelating tot de opslag bij de zendingen vers vlees zijn gevoegd en moet bij invoer de oorsprong van het verse vlees vermelden.";  3. aan artikel 3, lid 1, wordt de volgende tekst toegevoegd:  »E. Wanneer het vers vlees betreft dat onder toezicht van de douane is opgeslagen in een overeenkomstig Richtlijn 72/462/EEG goedgekeurd koel- of vrieshuis van een derde land en nadien geen andere behandeling heeft ondergaan dan de opslag, moet dit vlees:  a) voldoen aan het bepaalde in de punten A, B en C;  b) vergezeld gaan van een certificaat waarvan het model volgens de procedure van artikel 16 moet worden opgesteld.  De bijzondere waarborgen betreffende de keuring en de verklaring dat is voldaan aan de eisen met betrekking tot de opslag en het vervoer, alsmede de bijzondere voorwaarden inzake de afgifte van het certificaat worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 16.";  4. in artikel 5,  - worden de laatste vijf regels onder a) vervangen door:  »behalve wanneer zij bestemd zijn om een behandeling overeenkomstig Richtlijn 77/99/EEG te ondergaan en voorzien zijn van een speciaal merk zoals bedoeld in Beschikking 84/371/EEG (1);  (1) PB nr. L 196 van 26. 7. 1984, blz. 46.";  - wordt de tekst onder c) vervangen door:  »c) vers vlees:  i) van dieren waaraan stoffen zijn toegediend die overeenkomstig de Richtlijnen 81/602/EEG en 83/146/EEG (*) zijn verboden;  ii) dat residuen bevat van hormonale stoffen die overeenkomstig de uitzonderingen bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 81/602/EEG en in de artikelen 2 en 7 van Richtlijn 88/146/EEG zijn toegestaan, van antibiotica, van bestrijdingsmiddelen of van andere stoffen . . . (rest ongewijzigd).  (*) PB nr. L 70 van 16. 3. 1988, blz. 16.";  5. het volgende artikel wordt ingevoegd:  »Artikel 6 bis  De Lid-Staten geven een centrale dienst of instantie opdracht tot het verzamelen en gebruiken van de resultaten van de door de officiële dierenarts verrichte keuringen vóór en na het slachten in die gevallen waarin voor de mens besmettelijke ziekten zijn geconstateerd.  Indien een dergelijke ziekte is geconstateerd, worden de resultaten van het specifieke geval zo spoedig mogelijk meegedeeld aan de bevoegde diergeneeskundige autoriteiten die belast zijn met de gezondheidscontrole van het beslag van oorsprong.  De Lid-Staten verstrekken de Commissie de gegevens over bepaalde ziekten, met name wanneer voor de mens besmettelijke ziekten zijn geconstateerd.  Volgens de procedure van artikel 16 stelt de Commissie de voorschriften voor de toepassing van dit artikel vast, met name:  - de tussenpozen waarmee de gegevens aan de Commissie moeten worden verstrekt;  - de aard van de gegevens;  - de ziekten waarover gegevens moeten worden verzameld;  - de wijze waarop de informatie moet worden verzameld en gebruikt.";  6. artikel 7, lid 1, wordt ingetrokken;  7. aan artikel 13 wordt de volgende tekst toegevoegd:  »Volgens dezelfde procedure kan worden besloten aanvullende eisen te stellen die zijn aangepast aan de specifieke situatie van Lid-Staten met betrekking tot bepaalde ziekten die de gezondheid van de mens in gevaar zouden kunnen brengen.";  8. bijlage I wordt als volgt gewijzigd:  a) aan punt 1 wordt de volgende tekst toegevoegd:  »g) een schoon en gemakkelijk schoon te houden plafond; bij ontstentenis daarvan, moet het binnenoppervlak van de dakbedekking aan deze voorwaarden voldoen;";  b) in punt 5 wordt de tweede zin vervangen door:  »Deze installatie moet een draineringssysteem bevatten waardoor condensatiewater zonder enig gevaar voor besmetting van het vlees kan worden afgevoerd;";  c) in punt 11, voorlaatste zin, worden na »met de hand" de woorden »of met de arm" ingevoegd;  d) aan hoofdstuk VII, punt 41, wordt de volgende tekst toegevoegd:  »E. De resultaten van de keuringen vóór en na het slachten worden door de officiële dierenarts geregistreerd en, indien een voor de mens besmettelijke ziekte, bedoeld in artikel 6 bis, wordt geconstateerd, doorgegeven aan de bevoegde diergeneeskundige autoriteiten die belast zijn met de gezondheidscontrole van het beslag van oorsprong en aan degene die voor dit beslag verantwoordelijk is.";  e) hoofdstuk VIII, punt 42, wordt vervangen door:  »Het uitsnijden van het geslachte dier in kleinere delen dan bedoeld in artikel 3, lid 1, punt A, het uitbenen en het in plakken snijden van levers van runderen zijn slechts toegestaan in erkende uitsnijderijen."; f) aan hoofdstuk VIII, punt 45, onder b), wordt de volgende tekst toegevoegd:  »Tijdens het uitsnijden, de verpakking en de eindverpakking moeten de levers van runderen bij voortduring op een inwendige temperatuur van ten hoogste + 3 °C worden gehouden.";  g) hoofdstuk X, punt 54, eerste zin, wordt vervangen door:  »De in punt 51, tweede alinea, en punt 52 bedoelde uitgesneden delen en het slachtafval, met inbegrip van in plakken gesneden levers van runderen, die van een eindverpakking zijn voorzien, . . ." (rest ongewijzigd);  h) aan hoofdstuk XI, punt 59, wordt de volgende tekst toegevoegd:  »In plakken gesneden levers van runderen moeten afzonderlijk worden verpakt. Iedere verpakking mag slechts één volledig, in plakken gesneden orgaan in de oorspronkelijke vorm bevatten.";  i) hoofdstuk XIII, punt 65, tweede streepje, wordt vervangen door:  »- Vers vlees dat bestemd is om te worden ingevroren moet rechtstreeks afkomstig zijn uit een erkend slachthuis of een erkende uitsnijderij.  Invriezing van vers vlees mag alleen geschieden door middel van daarvoor geschikte installaties in ruimten van het bedrijf waar het vlees is verkregen of uitgesneden, of in erkende vrieshuizen.  Delen als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt A, en in punt 52, alsmede slachtafval dat bestemd is om te worden ingevroren, moeten onverwijld worden ingevroren, tenzij uit hygiënisch oogpunt rijping is vereist. In dat geval moeten zij onmiddellijk na rijping worden ingevroren.  Hele geslachte dieren, halve geslachte dieren en voeten die bestemd zijn om te worden ingevroren, moeten zonder onnodige vertraging na een stabilisatieperiode worden ingevroren.  Uitgesneden vlees dat bestemd is om te worden ingevroren moet zonder onnodige vertraging na het uitsnijden worden ingevroren.  Ingevroren vlees moet een inwendige temperatuur van ten hoogste -12 °C hebben en tijdens de opslag mag de temperatuur niet hoger worden.  Op vers vlees dat is ingevroren, moeten de maand en het jaar van het invriezen worden vermeld.".  Artikel 2  De Raad gaat over tot herziening van de eisen op het gebied van de keuringen vóór en na het slachten, op basis van een verslag dat aan de hand van de krachtens artikel 6 bis verzamelde gegevens vóór 1 januari 1991 door de Commissie wordt opgesteld, waarbij eventueel voorstellen over alternatieve keuringsmethoden, met name in de produktiefase, zijn gevoegd die gelijkwaardige waarborgen bieden.  Artikel 3  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1989 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 3 mei 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. BANGEMANN  (1) PB nr. C 276 van 1. 11. 1986, blz. 11.  (2) PB nr. C 156 van 15. 6. 1987, blz. 190.  (3) PB nr. C 68 van 16. 3. 1987, blz. 2.  (4) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64.  (5) PB nr. L 357 van 19. 12. 1987, blz. 1.