Avis juridique important

|

32001L0011

Richtlĳn 2001/11/EG van de Commissie van 14 februari 2001 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlĳn 96/96/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens — Beproeving van de werking van de snelheidsbegrenzer van bedrĳfsvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 048 van 17/02/2001 blz. 0020 - 0021

Richtlijn 2001/11/EG van de Commissievan 14 februari 2001houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 96/96/EG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens - Beproeving van de werking van de snelheidsbegrenzer van bedrijfsvoertuigen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 96/96/EG van de Raad van 20 december 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake de technische controle van motorvoertuigen en aanhangwagens(1), gewijzigd bij Richtlijn 1999/52/EG van de Commissie(2), inzonderheid op artikel 8,Overwegende hetgeen volgt:(1) Op grond van Richtlijn 92/6/EEG van de Raad van 10 februari 1992 betreffende de installatie en het gebruik, in de Gemeenschap, van snelheidsbegrenzers in bepaalde categorieën motorvoertuigen(3) dienen bepaalde voertuigen van de categorieën M3 en N3 met het oog op de verkeersveiligheid, het milieu en eerlijke concurrentievoorwaarden te zijn uitgerust met een snelheidsbegrenzer. De installatie daarvan op de onder de richtlijn vallende voertuigen werd op 1 januari 1996 verplicht.(2) In Richtlijn 96/96/EG is niet bepaald dat een controle op de goede werking van de snelheidsbegrenzer, d.w.z. het vermogen van de inrichting om de maximumsnelheid van het voertuig doeltreffend te begrenzen, dient plaats te vinden.(3) Deze wijzigingsrichtlijn verplicht de autoriteiten ertoe te testen dat de snelheidsbegrenzer correct functioneert.(4) Tegenwoordig zijn er eenvoudige, gangbare diagnosesystemen beschikbaar waarmee de keuringsinstanties de grote meerderheid van de geïnstalleerde snelheidsbegrenzers kunnen beproeven. Bij voertuigen waarbij dergelijke gemakkelijk verkrijgbare diagnosehulpmiddelen niet beschikbaar zijn, dienen de autoriteiten hetzij gebruik te maken van de apparatuur waarover de fabrikant van het oorspronkelijke voertuig beschikt, hetzij te voorzien in de mogelijkheid van aanvaarding van passende certificatie van de beproeving door de voertuigfabrikant of diens franchise-organisatie.(5) In de toekomst zal een periodieke controle op de goede werking van de snelheidsbegrenzer worden vergemakkelijkt bij voortuigen die uit hoofde van Verordening (EG) nr. 2135/98 van de Raad van 24 september 1998 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 3821/85 betreffende het controleapparaat in het wegvervoer en tot wijziging van Richtlijn 88/599/EEG betreffende standaardprocedures voor de controle op de toepassing van Verordening (EEG) nr. 3820/85 en Verordening (EEG) nr. 3821/85(4) met het nieuwe controleapparaat (de digitale tachograaf) zijn uitgerust. Nieuwe voertuigen zullen vanaf het jaar 2003 van dergelijke apparatuur zijn voorzien.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming zijn met het advies van het bij artikel 8 van Richtlijn 96/96/EG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijn betreffende de technische controle van de voertuigen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 96/96/EG wordt gewijzigd door toevoeging van het volgende, vierde streepje aan punt 7.10 van bijlage II:"- waar mogelijk, controleer of de ingestelde snelheid van de snelheidsbegrenzer in overeenstemming is met de in artikel 2 c.q. artikel 3 van Richtlijn 92/6/EEG bedoelde grenswaarde en of de snelheidsbegrenzer voorkomt dat de snelheid van de in die artikelen bedoelde voertuigen de ingestelde waarde overschrijdt.".Artikel 2De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 14 februari 2001.Voor de CommissieLoyola De PalacioVice-voorzitter(1) PB L 46 van 17.2.1997, blz. 1.(2) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 26.(3) PB L 57 van 2.3.1992, blz. 27.(4) PB L 274 van 9.10.1998, blz. 1.


Avis juridique important

|

31965L0569

Richtlijn 65/569/EEG van de Raad van 23 december 1965 tot wijziging van de Richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren

Publicatieblad Nr. 222 van 28/12/1965 blz. 3263 - 3264 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 1 blz. 0197  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0084  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0036  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 1 blz. 0036

++++ ( 1 ) PB no . 209 van 11 . 12 . 1965 , blz . 3139/65 .   ( 2 ) PB no . 12 van 27 . 1 . 1964 , blz . 161/64 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 23 december 1965  tot wijziging van de richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren   ( 65/569/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat , op grond van artikel 5 , sub b ) , van de richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren ( 2 ) , de Lid-Staten tot en met 31 december 1965 de bepalingen van de nationale wetgevingen inzake de oppervlakbehandeling van citrusvruchten met bifenyl , orthofenylfenol en natriumorthofenylfenolaat kunnen handhaven ;  Overwegende dat , indien de met genoemde stoffen behandelde citrusvruchten binnen de Gemeenschap niet meer in de handel zouden mogen worden gebracht , de voorziening met citrusvruchten van gebieden die ver afgelegen zijn van de produktiegebieden in sterke mate ontoereikend zou worden en op bepaalde tijden van het jaar zelfs zou worden onderbroken ;  Overwegende dat het niet mogelijk is de onderzoekingen met betrekking tot de methoden voor een controle van het nauwkeurige residugehalte van de onderhavige stoffen in citrusvruchten die aan de consument worden verkocht , binnen enkele maanden te beëindigen ; dat het derhalve noodzakelijk is de termijn die in artikel 5 , sub b ) , van de richtlijn van 5 november 1963 tot en met 31 december 1965 is beperkt , te verlengen tot en met 31 december 1966 , ten einde de Lid-Staten in de gelegenheid te stellen hun desbetreffende wetgeving te blijven toepassen ;  Overwegende dat aan iedere Lid-Staat de mogelijkheid moet worden geboden te eisen dat de behandelde citrusvruchten het onderwerp vormen van voorschriften betreffende het merken en etiketteren waarbij van deze behandeling melding wordt gemaakt ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Artikel 5 van de richtlijn van de Raad van 5 november 1963 betreffende de aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake conserveermiddelen die mogen worden gebruikt in voor menselijke voeding bestemde waren wordt als volgt gewijzigd :   _ de datum van 31 december 1965 die voorkomt onder b ) wordt vervangen door 31 december 1966 ;   _ de tekst sub b ) wordt aangevuld met de volgende bepaling :   " Elke Lid-Staat kan evenwel eisen dat de citrusvruchten waarvan het oppervlak met genoemde stoffen is behandeld het onderwerp vormen van voorschriften betreffende het merken en etiketteren waarbij van deze behandeling melding wordt gemaakt " .  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 december 1965 .  Voor de Raad  De Voorzitter  E . COLOMBO


title: Richtlijn 2006/140/EG van de Commissie van 20 december 2006 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde sulfurylfluoride als werkzame stof in bijlage I van die richtlijn op te nemen Voor de EER relevante tekst

text:
               30.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 414/78

         RICHTLIJN 2006/140/EG VAN DE COMMISSIE
   van 20 december 2006
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde sulfurylfluoride als werkzame stof in bijlage I van die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name op artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               In Verordening (EG) nr. 2032/2003 van de Commissie van 4 november 2003 inzake de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma en houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1896/2000 (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Sulfurylfluoride is in deze lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 2032/2003 is sulfurylfluoride overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 8 (houtconserveringsmiddelen), zoals gedefinieerd in bijlage V van Richtlijn 98/8/EG.

               (3)

               Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van Verordening (EG) nr. 2032/2003 is Zweden als rapporterende lidstaat aangewezen. Zweden heeft het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling overeenkomstig artikel 10, leden 5 en 7, van die verordening op 19 april 2005 bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 11, lid 4, van Verordening (EG) nr. 2032/2003 zijn de conclusies van de toetsing binnen het Permanent Comité voor biociden op 8 september 2006 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (5)

               Bij de beoordeling van sulfurylfluoride zijn geen onbeantwoorde vragen of zorgwekkende aspecten naar voren gekomen die door het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's moeten worden besproken.

               (6)

               Uit de verschillende uitgevoerde onderzoeken blijkt dat van biociden die als houtconserveringsmiddel worden gebruikt en sulfurylfluoride bevatten, kan worden verwacht dat ze aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen, met name ten aanzien van de toepassingen die zijn onderzocht en in het beoordelingsverslag worden besproken. Sulfurylfluoride dient derhalve in bijlage I te worden opgenomen om ervoor te zorgen dat in alle lidstaten overeenkomstig artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG toelatingen voor biociden die als houtconserveringsmiddel worden gebruikt en sulfurylfluoride bevatten, kunnen worden verleend, gewijzigd of ingetrokken.

               (7)

               Het is belangrijk dat de bepalingen van deze richtlijn in alle lidstaten tegelijkertijd worden toegepast teneinde een gelijke behandeling van biociden die op de markt zijn en als werkzame stof sulfurylfluoride bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (8)

               In het licht van de conclusies van het beoordelingsrapport dient te worden vereist dat deze producten overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder i), punt e), van Richtlijn 98/8/EG alleen voor gebruik door opgeleide professionele gebruikers worden toegelaten en dat er overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder i), punt f), van Richtlijn 98/8/EG risicobeperkende maatregelen worden genomen om de veiligheid van gebruikers en omstanders te waarborgen.

               (9)

               Daarnaast dient er overeenkomstig artikel 10, lid 2, onder i), punt f), van Richtlijn 98/8/EG continue monitoring te worden vereist, alsmede de verstrekking van nadere informatie over bepaalde specifieke punten die in het beoordelingsverslag worden genoemd.

               (10)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit met zich meebrengt te voldoen en om ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, onder c), punt ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (11)

               Na de opneming moeten de lidstaten een redelijke periode krijgen voor de uitvoering van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG en met name voor de verlening, wijziging of intrekking van toelatingen voor biociden van productsoort 8 die sulfurylfluoride bevatten, om ervoor te zorgen dat ze aan Richtlijn 98/8/EG voldoen.

               (12)

               Richtlijn 98/8/EG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (13)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I van Richtlijn 98/8/EG wordt overeenkomstig de bijlage van deze richtlijn gewijzigd.
   Artikel 2
   Omzetting
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 december 2007 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie onverwijld in kennis van de tekst van deze bepalingen en een correlatietabel tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen met ingang van 1 januari 2009 toe.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 20 december 2006.

            Voor de Commissie

         Stavros DIMAS

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/50/EG van de Commissie van 29 mei 2006 (PB L 142 van 30.5.2006, blz. 6).

      (2)  PB L 307 van 24.11.2003, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1048/2005 (PB L 178 van 9.7.2005, blz. 1).

      BIJLAGE
      De volgende tabel met „stof nr. 1” wordt in bijlage I van Richtlijn 98/8/EG ingevoegd

                     „Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3
                     (behalve voor producten die meer dan een werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     1

                     sulfurylfluoride

                     sulfuryldifluoride
                     EC-nr.: 220-281-5
                     CAS-nr.: 2699-79-8

                     > 994 g/kg

                     1 januari 2009

                     31 december 2010

                     31 december 2018

                     8

                     De lidstaten zorgen ervoor dat bij toelating de volgende voorwaarden worden gesteld:

                                 1)

                                 het product mag alleen worden verkocht aan en gebruikt door professionele gebruikers die voor het gebruik ervan zijn opgeleid;

                                 2)

                                 er moeten adequate risicobeperkende maatregelen voor gebruikers en omstanders worden genomen;

                                 3)

                                 de concentraties van sulfurylfluoride in de lucht in de verre troposfeer moeten worden gemonitord.

                           De lidstaten moeten er ook voor zorgen dat houders van een toelating met ingang van 1 januari 2009 om de vijf jaar rechtstreeks bij de Commissie verslag uitbrengen over de in punt 3) bedoelde monitoring.

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm”


title: Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van  15 maart 2006  betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG

text:
               13.4.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 105/54

      RICHTLIJN 2006/24/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 15 maart 2006
   betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Uit hoofde van Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en het vrije verkeer van die gegevens (3) moeten de lidstaten de rechten en vrijheden van natuurlijke personen met betrekking tot de verwerking van persoonsgegevens beschermen en in het bijzonder de bescherming van de persoonlijke levenssfeer waarborgen, teneinde te zorgen voor een vrij verkeer van persoonsgegevens in de Gemeenschap.

               (2)

               Bij Richtlijn 2002/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 juli 2002 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlĳke levenssfeer in de sector elektronische communicatie (richtlijn voor de gegevensbescherming voor elektronische communicatie) (4) worden de beginselen van Richtlijn 95/46/EG omgezet in specifieke voorschriften voor de sector elektronische communicatie.

               (3)

               In de artikelen 5, 6 en 9 van Richtlijn 2002/58/EG worden de regels vastgesteld voor de verwerking van met elektronische communicatiediensten verband houdende verkeersgegevens door de aanbieders van netwerken en diensten. Die gegevens moeten worden gewist of anoniem gemaakt wanneer ze niet langer nodig zijn voor het doel van de transmissie van communicatie, met uitzondering van de gegevens die noodzakelijk zijn ten behoeve van de facturering van abonnees en interconnectiebetalingen. Mits daarvoor toestemming is gegeven, mogen de gegevens ook worden verwerkt voor marketingdoeleinden of voor de levering van diensten met toegevoegde waarde.

               (4)

               In artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2002/58/EG worden de voorwaarden vastgesteld waaronder de reikwijdte van de in de artikelen 5 en 6, artikel 8, leden 1, 2, 3 en 4, en artikel 9 van die richtlijn bedoelde rechten en plichten kunnen worden beperkt door de lidstaten. Iedere beperking van die aard dient in een democratische samenleving noodzakelijk, redelijk en proportioneel te zijn ter waarborging van de nationale veiligheid d.w.z. de staatsveiligheid, de landsverdediging, de openbare veiligheid, of het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten of van onbevoegd gebruik van het elektronischecommunicatiesysteem.

               (5)

               Diverse lidstaten hebben wetgeving aangenomen op het gebied van het bewaren van gegevens door aanbieders van diensten ten behoeve van het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten. Deze nationale bepalingen vertonen onderling aanzienlijke verschillen.

               (6)

               De juridische en technische verschillen tussen de nationale bepalingen op het gebied van het bewaren van gegevens ten behoeve van het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten belemmeren de werking van de interne markt voor elektronische communicatie. De aanbieders van diensten immers worden geconfronteerd met uiteenlopende voorschriften wat betreft de categorieën te bewaren verkeers- en locatiegegevens, de bewaringsvoorwaarden en bewaringstermijnen.

               (7)

               In de conclusies van de Raad justitie en binnenlandse zaken van 19 december 2002 wordt benadrukt dat wegens de opmerkelijke toename van de mogelijkheden van elektronische communicatie, gegevens betreffende het gebruik daarvan van bijzonder belang zijn en een waardevol instrument bij het voorkomen, onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten, met name in de strijd tegen de georganiseerde misdaad.

               (8)

               In zijn verklaring betreffende de bestrijding van terrorisme van 25 maart 2004 heeft de Europese Raad aan de Raad opdracht gegeven maatregelen te bestuderen met het oog op het vaststellen van regels voor het bewaren van verkeersgegevens door telecommunicatieaanbieders.

               (9)

               Ingevolge artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM) heeft iedereen recht op respect voor zijn privé-leven en zijn correspondentie. Openbare instanties kunnen in de uitoefening van dat recht tussenkomen overeenkomstig de wettelijke voorzieningen, en indien het in een democratische samenleving noodzakelijk is in het belang van, onder andere, de nationale veiligheid, de openbare veiligheid, ter voorkoming van ordeverstoring of strafbare feiten, of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen. Omdat gebleken is dat de bewaring van gegevens een noodzakelijk en doeltreffend onderzoeksinstrument is voor wetshandhaving in verschillende lidstaten, en met name bij ernstige aangelegenheden zoals georganiseerde misdaad en terrorisme, dient gezorgd te worden dat de bewaarde gegevens beschikbaar zijn voor de wetshandhavingsautoriteiten gedurende een bepaalde periode, onder specifieke voorwaarden. De goedkeuring van een instrument betreffende de bewaring van gegevens overeenkomstig de vereisten van artikel 8 van het EVRM is derhalve een noodzakelijke maatregel.

               (10)

               In de verklaring ter veroordeling van de terroristische aanslagen op Londen die is aangenomen door bijzondere vergadering van de Raad van 13 juli 2005 wordt nogmaals nadrukkelijk gewezen op de noodzaak om zo spoedig mogelijk gemeenschappelijke maatregelen aan te nemen in verband met het bewaren van verkeersgegevens van elektronische communicatie.

               (11)

               Gelet op het door onderzoek en de ervaring van diverse lidstaten aangetoonde belang van deze verkeers- en locatiegegevens voor het onderzoeken, opsporen en vervolgen van strafbare feiten is het noodzakelijk op Europees niveau te waarborgen dat gegevens die gegenereerd zijn of worden verwerkt door aanbieders van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken gedurende een bepaalde periode onder specifieke voorwaarden worden bewaard.

               (12)

               Artikel 15, lid 1, van Richtlijn 2002/58/EG blijft van toepassing op gegevens, met inbegrip van gegevens met betrekking tot oproeppogingen zonder resultaat, die ingevolge de huidige richtlijn niet specifiek moeten worden bewaard en derhalve niet onder het toepassingsgebied daarvan, alsook voor bewaring van gegevens voor doelstellingen, inclusief van justitiële aard, andere dan die welke onder deze richtlijn vallen.

               (13)

               Deze richtlijn heeft alleen betrekking op gegevens die gegenereerd of verwerkt worden naar aanleiding van een communicatie of een communicatiedienst, en niet op gegevens die de inhoud van de gecommuniceerde informatie vormen. De bewaring van gegevens dient op dergelijke manier te gebeuren dat voorkomen wordt dat gegevens twee keer worden bewaard. Het genereren of verwerken van gegevens, bij de aanlevering door de betrokken communicatiediensten, betreft toegankelijke gegevens. Met name bij de bewaring van gegevens betreffende e-mail via het internet en internettelefonie, kan de verplichting tot bewaring worden beperkt tot gegevens van de eigen diensten van de aanbieders of de netwerkaanbieders.

               (14)

               De elektronische communicatietechnologie evolueert in snel tempo en de legitieme behoeften van de bevoegde autoriteiten evolueren mee. Om op dit gebied advies te ontvangen en de uitwisseling van goede praktijken te bevorderen, is de Commissie voornemens een groep in het leven te roepen bestaande uit nationale wetshandhavingsinstanties, groeperingen uit de sector elektronische communicatie, vertegenwoordigers van het Europees Parlement en gegevensbeschermingsautoriteiten, met inbegrip van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming.

               (15)

               Er zij op gewezen dat de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG integraal van toepassing zijn op de overeenkomstig onderhavige richtlijn bewaarde gegevens. Overeenkomstig artikel 30, lid 1, onder c), van Richtlijn 95/46/EG dient de bij artikel 29 van Richtlijn 95/46/EG ingestelde Groep voor de bescherming van personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens te worden geraadpleegd.

               (16)

               Er zij tevens aan herinnerd dat de verplichtingen voor dienstenaanbieders met betrekking tot maatregelen ter waarborging van de kwaliteit van gegevens die voortvloeien uit artikel 6 van Richtlijn 95/46/EG, alsook hun verplichtingen met betrekking tot maatregelen ter waarborging van vertrouwelijkheid en veiligheid bij de verwerking van gegevens die voortvloeien uit de artikelen 16 en 17 van die Richtlijn, volledig van toepassing zijn op de gegevens die bewaard worden in de zin van deze richtlijn.

               (17)

               De lidstaten dienen wettelijke bepalingen aan te nemen om te waarborgen dat de overeenkomstig deze richtlijn bewaarde gegevens slechts aan de bevoegde nationale autoriteiten worden verstrekt met inachtneming van de nationale wettelijke voorschriften en de fundamentele rechten van de betrokken personen.

               (18)

               Artikel 24 van Richtlijn 95/46/EG verplicht de lidstaten sancties vast te stellen die gelden bij inbreuk op de ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde bepalingen. Artikel 15, lid 2, van Richtlijn 2002/58/EG doet hetzelfde met betrekking tot nationale bepalingen die uit hoofde van Richtlijn 2002/58/EG zijn aangenomen. Kaderbesluit 2005/222/JBZ van de Raad van 24 februari 2005 over aanvallen op informatiesystemen (5) bepaalt dat de opzettelijke onrechtmatige toegang tot informatiesystemen, met inbegrip van de gegevens die daarin worden bewaard, strafbaar wordt gesteld als een strafrechtelijke inbreuk.

               (19)

               Het uit artikel 23 van Richtlijn 95/46/EG voortvloeiende recht op schadevergoeding van eenieder die schade heeft geleden ten gevolge van een onrechtmatige verwerking of van enige andere daad die onverenigbaar is met de ter uitvoering van die richtlijn vastgestelde nationale bepalingen, geldt ook voor de onrechtmatige verwerking van alle persoonsgegevens zoals bedoeld in deze richtlijn.

               (20)

               Het Verdrag inzake cybercriminaliteit van de Raad van Europa van 2001 en het Verdrag tot bescherming van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens van de Raad van Europa van 1981 hebben ook betrekking op de bewaring van gegevens in de zin van deze richtlijn.

               (21)

               Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het harmoniseren van de aan aanbieders opgelegde verplichtingen inzake het bewaren van sommige gegevens en het waarborgen dat die gegevens beschikbaar zijn voor het onderzoeken, opsporen en vervolgen van zware criminaliteit zoals gedefinieerd in de nationale wetgevingen van de lidstaten niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang of de gevolgen van de richtlijn beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel, gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (22)

               Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en strookt met de beginselen die met name in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie zijn neergelegd. In het bijzonder wil onderhavige richtlijn, net als Richtlijn 2002/58/EG, de volledige eerbiediging waarborgen van de fundamentele rechten op eerbiediging van het privé-leven en bescherming van zijn persoonsgegevens als vastgelegd in de artikelen 7 en 8 van het Handvest.

               (23)

               Aangezien de verplichtingen voor aanbieders van elektronische communicatiediensten evenredig dienen te zijn, eist deze richtlijn dat zij alleen gegevens bewaren die gegenereerd of verwerkt worden in het kader van het aanbieden van hun communicatiediensten. Wanneer dergelijke gegevens niet worden gegenereerd bij of verwerkt door deze aanbieders, is er geen verplichting ze te bewaren. Deze richtlijn beoogt niet de harmonisatie van de technologie voor de bewaring van gegevens; de keuze van deze technologie vindt op het nationale niveau plaats.

               (24)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel akkoord „Beter wetgeven” (6) worden de lidstaten ertoe aangespoord om voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, die, voorzover mogelijk, het verband weergeven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.

               (25)

               Deze richtlijn laat het recht van de lidstaten onverlet om wetgevingsmaatregelen vast te stellen betreffende het recht van toegang tot en het gebruik van gegevens door nationale instanties die zij hebben aangewezen. Aspecten van toegang tot gegevens die door nationale instanties worden bewaard ingevolge deze richtlijn voor doeleinden, zoals bedoeld in het eerste streepje van artikel 3, lid 2, van Richtlijn 95/46/EG, vallen niet onder de communautaire wetgeving. Zij kunnen evenwel onder nationale wetgeving vallen, of acties zoals bedoeld in titel VI van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Deze wetgeving of acties dienen de fundamentele rechten die voortvloeien uit de gemeenschappelijke constitutionele tradities van de lidstaten en zoals gewaarborgd door het EVRM volledig te eerbiedigen. Artikel 8 van dit Verdrag, zoals geïnterpreteerd door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, bepaalt dat inmenging door enig openbaar gezag in de privacyrechten moet voldoen aan vereisten inzake noodzakelijkheid en evenredigheid, en derhalve specifieke, expliciete en legitieme doeleinden moet dienen en moet plaatsvinden op adequate en relevante wijze, en niet buitensporig mag zijn in verhouding tot het doel van de inmenging,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp en werkingssfeer
   1.   Deze richtlijn heeft tot doel een harmonisatie tot stand te brengen van de nationale bepalingen van de lidstaten waarbij aan aanbieders van elektronische communicatiediensten of een openbaar communicatienetwerk verplichtingen worden opgelegd inzake het bewaren van bepaalde gegevens die door hen gegenereerd of door hen worden verwerkt, teneinde te garanderen dat die gegevens beschikbaar zijn voor het onderzoeken, opsporen en vervolgen van ernstige criminaliteit zoals gedefinieerd in de nationale wetgevingen van de lidstaten.
   2.   Deze richtlijn heeft betrekking op verkeers- en locatiegegevens van natuurlijke en rechtspersonen, evenals op de daarmee verband houdende gegevens die nodig zijn om de abonnee of geregistreerde gebruiker te identificeren. Zij is niet van toepassing op de inhoud van elektronische communicatie, de informatie die wordt geraadpleegd met behulp van een elektronisch communicatienetwerk daaronder begrepen.
   Artikel 2
   Definities
   1.   In het kader van deze richtlijn gelden de definities van Richtlijn 95/46/EG, van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken en -diensten (Kaderrichtlijn) (7) en van Richtlijn 2002/58/EG.
   2.   In deze richtlijn wordt verstaan onder:

               a)

               „gegevens”: verkeers- en locatiegegevens, en de daarmee verband houdende gegevens die nodig zijn om de abonnee of gebruiker te identificeren;

               b)

               „gebruiker”: elke natuurlijke of rechtspersoon die, eventueel zonder geabonneerd te zijn op een openbare elektronische communicatiedienst, daarvan gebruikmaakt voor particuliere of zakelijke doeleinden;

               c)

               „telefoondienst”: oproepen (met inbegrip van spraak, voicemail, conference call of call-gegevens), aanvullende diensten (met inbegrip van call forwarding en call transfer), messaging- en multimediadiensten (met inbegrip van short message service (SMS), enhanced media service (EMS) en multimedia service (MMS));

               d)

               „gebruikersidentificatie”: een unieke identificatie die aan een persoon wordt toegewezen wanneer deze zich abonneert op of registreert bij een internettoegangsdienst of internetcommunicatiedienst;

               e)

               „celidentiteit” (Cell ID): de unieke code van een cel van waaruit een mobiele telefonieoproep werd begonnen of beëindigd;

               f)

               „oproeppoging zonder resultaat”: een communicatie waarbij een telefoonoproep wel tot een verbinding heeft geleid, maar onbeantwoord is gebleven of via het netwerkbeheer is beantwoord.

         Artikel 3
   Verplichting om gegevens te bewaren
   1.   In afwijking van de artikelen 5, 6 en 9 van Richtlijn 2002/58/EG nemen de lidstaten bepalingen aan om te waarborgen dat de in artikel 5 bedoelde gegevens, voorzover deze in het kader van de aanbieding van de bedoelde communicatiediensten worden gegenereerd of verwerkt door onder hun rechtsmacht vallende aanbieders van openbare elektronische communicatiediensten of een openbaar communicatienetwerk bij het leveren van de betreffende communicatiediensten, worden bewaard overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn.
   2.   De verplichting tot gegevensbewaring voorzien in lid 1 omvat de bewaring van de in artikel 5 bedoelde gegevens betreffende oproeppogingen zonder resultaat waarbij die gegevens, voorzover die in verband met de aanbieding van de bedoelde communicatiediensten worden gegenereerd, verwerkt en opgeslagen (wat telefoniegegevens betreft) of gelogd (wat internetgegevens betreft) door onder de rechtsmacht van de betrokken lidstaat vallende aanbieders van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van een openbaar communicatienetwerk. Deze richtlijn bevat geen vereisten betreffende de bewaring van gegevens in verband met niet tot stand gekomen verbindingen.
   Artikel 4
   Toegang tot gegevens
   De lidstaten nemen bepalingen aan om te waarborgen dat de overeenkomstig deze richtlijn bewaarde gegevens alleen in welbepaalde gevallen, en in overeenstemming met de nationale wetgeving, aan de bevoegde nationale autoriteiten worden verstrekt. De procedure en de te vervullen voorwaarden voor toegang tot gegevens die bewaard worden overeenkomstig de vereisten inzake noodzakelijkheid en evenredigheid, worden door elke lidstaat vastgesteld in de nationale wetgeving, rekening houdend met de relevante bepalingen van de wetgeving van de Europese Unie of publiek internationaal recht, met name het EVRM, zoals geïnterpreteerd door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
   Artikel 5
   Te bewaren categorieën gegevens
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat de volgende categorieën gegevens ter uitvoering van deze richtlijn worden bewaard:

               a)

               gegevens die nodig zijn om de bron van een communicatie te traceren en te identificeren:

                           1.

                           in het geval van telefonie over een vast netwerk:

                                       i)

                                       het telefoonnummer van de oproeper,

                                       ii)

                                       naam en adres van de abonnee of de geregistreerde gebruiker;

                           2.

                           in het geval van internettoegang, e-mail over het internet en internettelefonie:

                                       i)

                                       de toegewezen gebruikersidentificatie(s),

                                       ii)

                                       de gebruikersidentificatie en het telefoonnummer toegewezen aan elke communicatie die het publieke telefoonnetwerk binnenkomt,

                                       iii)

                                       naam en adres van de abonnee of de geregistreerde gebruiker aan wie het IP-adres, de gebruikersidentificatie of het telefoonnummer was toegewezen op het tijdstip van de communicatie;

               b)

               gegevens die nodig zijn om de bestemming van een communicatie te identificeren:

                           1.

                           in het geval van telefonie over een vast netwerk en mobiele telefonie:

                                       i)

                                       het telefoonnummer (de telefoonnummers) die werden opgeroepen en, in het geval van aanvullende diensten zoals call forwarding of call transfer, het nummer (de nummers) waarnaar de verbinding is doorgeleid,

                                       ii)

                                       naam (namen) en adres (adressen) van de abonnee(s) of de geregistreerde gebruiker(s);

                           2.

                           in het geval van e-mail over het internet en internettelefonie:

                                       i)

                                       de gebruikersidentificatie of telefoonnummer van de beoogde ontvanger(s) van een internettelefoonoproep,

                                       ii)

                                       naam (namen) en adres (adressen) van de abonnee(s) of de geregistreerde gebruiker(s) en de gebruikersidentificatie van de beoogde ontvanger van de communicatie;

               c)

               gegevens die nodig zijn om de datum, het tijdstip en de duur van een communicatie te bepalen:

                           1.

                           in het geval van telefonie over een vast netwerk en mobiele telefonie: datum en tijdstip van aanvang en einde van de verbinding;

                           2.

                           in het geval van internettoegang, e-mail over het internet en internettelefonie:

                                       i)

                                       datum en tijdstip van de log-in en log-off van een internetsessie gebaseerd op een bepaalde tijdzone, samen met het IP-adres, hetzij statisch, hetzij dynamisch, dat door de aanbieder van een internettoegangsdienst aan een communicatie is toegewezen, en de gebruikersidentificatie van de abonnee of geregistreerde gebruiker,

                                       ii)

                                       de datum en tijdstip van de log-in en log-off van een e-maildienst over het internet of internettelefoniedienst gebaseerd op een bepaalde tijdzone;

               d)

               gegevens die nodig zijn om het type communicatie te bepalen:

                           1.

                           in het geval van telefonie over een vast netwerk en van mobiele telefonie: de gebruikte telefoondienst,

                           2.

                           in het geval van e-mail over het internet en internettelefonie: de gebruikte internetdienst;

               e)

               gegevens die nodig zijn om de communicatieapparatuur of de vermoedelijke communicatieapparatuur van de gebruikers te identificeren:

                           1.

                           in het geval van telefonie over een vast netwerk, het/de oproepende en opgeroepen nummer(s);

                           2.

                           in het geval van mobiele telefonie:

                                       i)

                                       het/de oproepende en opgeroepen nummer(s),

                                       ii)

                                       de International Mobile Subscriber Identity (IMSI) van de oproepende deelnemer,

                                       iii)

                                       de International Mobile Equipment Identity (IMEI) van de oproepende deelnemer,

                                       iv)

                                       de IMSI van de opgeroepen deelnemer,

                                       v)

                                       de IMEI van de opgeroepen deelnemer,

                                       vi)

                                       in geval van vooraf betaalde anonieme diensten, datum en tijdstip van de eerste activering van de dienst en aanduiding (Cell ID) van de locatie waaruit de dienst is geactiveerd;

                           3.

                           in het geval van internettoegang, e-mail over het internet en internetdiensten:

                                       i)

                                       het inbellende nummer voor een inbelverbinding,

                                       ii)

                                       de digital subscriber line (DSL) of ander eindpunt van de initiatiefnemer van de communicatie;

               f)

               gegevens die nodig zijn om de locatie van mobiele communicatieapparatuur te bepalen:

                           1.

                           de locatieaanduiding (Cell ID) bij het begin van de verbinding,

                           2.

                           gegevens voor het identificeren van de geografische locatie van cells middels referentie aan hun locatieaanduidingen (Cell ID's) gedurende de periode dat communicatiegegevens worden bewaard.

         2.   Gegevens waaruit de inhoud van de communicatie kan worden opgemaakt, mogen krachtens deze richtlijn niet worden bewaard.
   Artikel 6
   Bewaringstermijnen
   De lidstaten zorgen ervoor dat de in artikel 5 genoemde categorieën gegevens gedurende ten minste zes maanden en ten hoogste twee jaar vanaf de datum van de communicatie worden bewaard.
   Artikel 7
   Gegevensbescherming en gegevensbeveiliging
   Onverminderd de bepalingen die zijn goedgekeurd ingevolge de Richtlijnen 95/46/EG en 2002/58/EG zorgt iedere lidstaat ervoor dat de aanbieders van elektronische communicatiediensten of de aanbieders van een publiek communicatienetwerk ten minste de volgende beginselen van gegevensbeveiliging respecteren met betrekking tot gegevens die bewaard worden overeenkomstig deze richtlijn:

               a)

               de bewaarde gegevens hebben dezelfde kwaliteit en worden onderworpen aan dezelfde beveiligings- en beschermingsmaatregelen als de gegevens in het netwerk;

               b)

               de gegevens worden onderworpen aan passende technische en organisatorische maatregelen om de gegevens te beveiligen tegen vernietiging, hetzij per ongeluk, hetzij onrechtmatig, tegen verlies of wijziging per ongeluk, niet-toegelaten of onrechtmatige opslag, verwerking, toegang of openbaarmaking;

               c)

               de gegevens worden onderworpen aan passende technische en organisatorische maatregelen om te waarborgen dat toegang tot de gegevens slechts geschiedt door speciaal daartoe bevoegde personen,
               en

               d)

               de gegevens worden aan het einde van de bewaarperiode vernietigd, met uitzondering van de geraadpleegde en vastgelegde gegevens.

         Artikel 8
   Opslagvoorschriften voor bewaarde gegevens
   De lidstaten zorgen ervoor dat de gegevens, zoals vermeld in artikel 5 in overeenstemming met deze richtlijn worden bewaard, op zodanige wijze dat de bewaarde gegevens en alle andere daarmee verband houdende relevante informatie onverwijld aan de bevoegde autoriteiten kunnen worden meegedeeld wanneer daarom wordt verzocht.
   Artikel 9
   Toezichthoudende autoriteit
   1.   Elke lidstaat zorgt ervoor dat één of meer overheidsinstanties verantwoordelijk worden gesteld voor het toezicht houden op de toepassing op het eigen grondgebied van de bepalingen, die overeenkomstig artikel 7 van deze richtlijn door de lidstaten zijn goedgekeurd met betrekking tot de veiligheid van de bewaarde gegevens. Deze instanties kunnen dezelfde zijn als die bedoeld in artikel 28 van Richtlijn 95/46/EG.
   2.   Deze instanties zijn volledig onafhankelijk bij de uitoefening van de in lid 1 bedoelde taak.
   Artikel 10
   Statistieken
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat jaarlijks aan de Commissie statistische informatie wordt verstrekt over de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of een openbaar communicatienetwerk. Die informatie heeft betrekking op:

               —

               de gevallen waarin overeenkomstig de toepasselijke nationale wetgeving gegevens zijn verstrekt aan de bevoegde autoriteiten;

               —

               de tijd die is verstreken tussen de datum waarop de gegevens zijn bewaard en de datum waarop de bevoegde autoriteiten om de overdracht ervan verzochten;

               —

               de gevallen waarin verzoeken niet konden worden ingewilligd.

         2.   De statistische informatie bevat geen persoonsgegevens.
   Artikel 11
   Wijziging van Richtlijn 2002/58/EG
   In artikel 15 van Richtlijn 2002/58/EG wordt het volgende lid ingevoegd:

      „1 bis.   Lid 1 is niet van toepassing op de uit hoofde van Richtlijn 2006/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken (8) te bewaren gegevens voor de in artikel 1, lid 1, van die richtlijn bedoelde doeleinden.

   Artikel 12
   Toekomstige maatregelen
   1.   Lidstaten met specifieke omstandigheden die een in tijd beperkte verlenging van de in artikel 6 bedoelde bewaringsperiode rechtvaardigen, kunnen de noodzakelijke maatregelen treffen. De lidstaten stellen de Commissie en de overige lidstaten onverwijld in kennis van de krachtens dit artikel genomen maatregelen, met vermelding van de redenen die aan dat besluit ten grondslag liggen.
   2.   Uiterlijk zes maanden na de in lid 1 bedoelde kennisgeving, bekrachtigt of verwerpt de Commissie de desbetreffende nationale maatregelen na te hebben onderzocht of zij al dan niet neerkomen op willekeurige discriminatie of een verkapte vorm van handelsbeperking tussen de lidstaten, en of zij al dan niet een belemmering vormen voor de werking van de interne markt. Wanneer de Commissie binnen de genoemde periode geen besluit neemt, worden de maatregelen als goedgekeurd beschouwd.
   3.   Indien de nationale maatregelen die afwijken van het bepaalde in deze richtlijn, overeenkomstig lid 2 zijn goedgekeurd, kan de Commissie overwegen een aanpassing van deze richtlijn voor te stellen.
   Artikel 13
   Verhaal in rechte, aansprakelijkheid en sancties
   1.   Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de nationale maatregelen ter uitvoering van hoofdstuk III van Richtlijn 95/46/EG betreffende beroep op de rechter, aansprakelijkheid en sancties wat de verwerking van gegevens krachtens deze richtlijn betreft, volledig worden geïmplementeerd.
   2.   Elke lidstaat neemt, in het bijzonder, de noodzakelijke maatregelen om ervoor te zorgen dat elke opzettelijke toegang tot of overbrenging van gegevens die overeenkomstig deze richtlijn worden bewaard die niet is toegestaan uit hoofde van krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale uitvoeringsbepalingen, strafbaar is met sancties, met inbegrip van administratieve of strafrechtelijke sancties, die effectief, evenredig en afschrikkend zijn.
   Artikel 14
   Evaluatie
   1.   Uiterlijk op 15 september 2010 brengt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een evaluatieverslag uit over de toepassing van deze richtlijn en de weerslag ervan op de marktdeelnemers en de consumenten, daarbij rekening houdend met verdere ontwikkelingen in elektronische communicatietechnologie en de statistische informatie die aan de Commissie wordt verstrekt overeenkomstig artikel 10, teneinde na te gaan of het nodig is de bepalingen van deze richtlijn aan te passen, in het bijzonder wat betreft de lijst van gegevens in artikel 5 en de in artikel 6 vastgestelde bewaringstermijnen. De resultaten van de evaluatie worden openbaar gemaakt.
   2.   Daartoe neemt de Commissie alle opmerkingen in behandeling die aan haar worden gericht door de lidstaten of door de bij artikel 29 van Richtlijn 95/46/EG ingestelde groep.
   Artikel 15
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 15 september 2007 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf, of bij de officiële bekendmaking daarvan, naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   3.   Elke lidstaat kan de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicaties in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mails via het internet uitstellen voor een periode van ten hoogste 18 maanden, te rekenen vanaf 15 maart 2009. Elke lidstaat die van deze mogelijkheid wil gebruikmaken, stelt de Raad en de Commissie daarvan op de hoogte, middels een verklaring op het moment van goedkeuring van de richtlijn. De verklaring wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 16
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 17
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 15 maart 2006.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         H. WINKLER

      (1)  Advies uitgebracht op 19 januari 2006 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 14 december 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 21 februari 2006.

      (3)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (4)  PB L 201 van 31.7.2002, blz. 37.

      (5)  PB L 69 van 16.3.2005, blz. 67.

      (6)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (7)  PB L 108 van 24.4.2002, blz. 33.

      (8)  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 54.”

      Verklaring van Nederland
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Inzake de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG maakt Nederland gebruik van de mogelijkheid om de toepassing van de richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uit te stellen voor een periode van ten hoogste 18 maanden vanaf de datum van inwerkingtreding van de richtlijn.

      Verklaring van Oostenrijk
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Oostenrijk verklaart dat het de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet, zal uitstellen voor een periode van 18 maanden vanaf de in artikel 15, lid 1, genoemde datum.

      Verklaring van Estland
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG, verklaart Estland dat het voornemens is van de genoemde bepaling gebruik te maken en de toepassing van de richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet, uit te stellen voor een periode van 36 maanden vanaf de datum waarop de richtlijn wordt vastgesteld.

      Verklaring van het Verenigd Koninkrijk
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de richtlijn betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG, verklaart het Verenigd Koninkrijk dat het de toepassing van die richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet zal uitstellen.

      Verklaring van de Republiek Cyprus
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      De Republiek Cyprus verklaart dat zij de toepassing van de richtlijn wat betreft de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet tot de in artikel 15, lid 3, genoemde datum uitstelt.

      Verklaring van de Helleense Republiek
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Griekenland verklaart dat het overeenkomstig artikel 15, lid 3, de toepassing van deze richtlijn wat betreft de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet, zal uitstellen voor een periode van 18 maanden vanaf het verstrijken van de in artikel 15, lid 1, genoemde periode.

      Verklaring van het Groothertogdom Luxemburg
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG, verklaart de regering van het Groothertogdom Luxemburg dat zij voornemens is gebruik te maken van artikel 15, lid 3, van de richtlijn, zodat zij over de mogelijkheid beschikt de toepassing van de richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uit te stellen.

      Verklaring van Slovenië
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Slovenië sluit zich aan bij de groep van lidstaten die hebben verklaard dat zij, overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de „richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken”, de toepassing van die richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet 18 maanden uitstellen.

      Verklaring van Zweden
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, wenst Zweden gebruik te maken van de mogelijkheid om de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uit te stellen.

      Verklaring van de Republiek Litouwen
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de ontwerp-richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG (hierna „de richtlijn” genoemd), verklaart de Republiek Litouwen dat zij, zodra de richtlijn is vastgesteld, de toepassing ervan op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uitstelt voor de in artikel 15, lid 3, genoemde periode.

      Verklaring van de Republiek Letland
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG van 15 maart 2006 betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG, verklaart Letland dat het de toepassing van de richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uitstelt tot 15 maart 2009.

      Verklaring van de Tsjechische Republiek
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Overeenkomstig artikel 15, lid 3, verklaart de Tsjechische Republiek dat zij de toepassing van de richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uitstelt voor een periode van 36 maanden vanaf de datum van aanneming van die richtlijn.

      Verklaring van België
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      België verkaart dat het, overeenkomstig de in artikel 15, lid 3, geboden mogelijkheid, de toepassing van deze richtlijn voor een periode van 36 maanden na de aanneming ervan uitstelt wat betreft de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet.

      Verklaring van de Poolse Republiek
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Polen verklaart gebruik te zullen maken van de mogelijkheid die wordt geboden door artikel 15, lid 3, van de richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG, namelijk om de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet uit te stellen voor een periode van ten hoogste 18 maanden vanaf de in artikel 15, lid 1, bepaalde datum.

      Verklaring van Finland
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Finland verklaart overeenkomstig artikel 15, lid 3, van de Richtlijn betreffende de bewaring van gegevens die zijn gegenereerd of verwerkt in verband met het aanbieden van openbaar beschikbare elektronische communicatiediensten of van openbare communicatienetwerken en tot wijziging van Richtlijn 2002/58/EG dat het de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet zal uitstellen.

      Verklaring van Duitsland
      overeenkomstig artikel 15, lid 3, van Richtlijn 2006/24/EG
      Duitsland behoudt zich het recht voor de toepassing van deze richtlijn op de bewaring van communicatiegegevens in verband met internettoegang, internettelefonie en e-mail via het internet voor een periode van 18 maanden vanaf de in artikel 15, lid 1, eerste zin, genoemde datum uit te stellen.


Avis juridique important

|

32004L0001

Richtlĳn 2004/1/EG van de Commissie van 6 januari 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 2002/72/EG, wat de schorsing van het gebruik van azodicarbonamide als blaasmiddel betreft (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 007 van 13/01/2004 blz. 0045 - 0046

Richtlijn 2004/1/EG van de Commissievan 6 januari 2004tot wijziging van Richtlijn 2002/72/EG, wat de schorsing van het gebruik van azodicarbonamide als blaasmiddel betreft(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/109/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake materialen en voorwerpen bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(1), en met name op artikel 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 2002/72/EG van de Commissie van 6 augustus 2002 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(2) staat het gebruik van azodicarbonamide als blaasmiddel in materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen toe in overeenstemming met het advies van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding.(2) Azodicarbonamide wordt gebruikt als blaasmiddel bij de vervaardiging van kunststof pakkingen voor metalen deksels van glazen potten. Uit nieuw onderzoek is gebleken dat azodicarbonamide bij verhitting tijdens de productie van de geschuimde pakkingen en tijdens de sterilisatie van de glazen potten na sluiting ontleedt in semicarbazide (SEM).(3) De Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna "de Autoriteit" genoemd) is er op 8 juli 2003 door de industrie van op de hoogte gesteld dat in een aantal levensmiddelen in glas SEM is aangetroffen. De concentraties SEM in deze levensmiddelen liepen uiteen (maximaal 25 μg/kg), waarbij de hoogste concentraties werden aangetroffen in babyvoeding.(4) Op grond van de bestaande wetenschappelijke gegevens, waaronder recent onderzoek in opdracht van de Autoriteit, heeft het wetenschappelijk panel voor levensmiddelenadditieven, aroma's, technische hulpstoffen en materialen die met levensmiddelen in aanraking komen (hierna "het panel" genoemd), in zijn verklaring van 1 oktober 2003 geconcludeerd dat SEM in laboratoriumdieren zwak carcinogeen en in vitro zwak genotoxisch is, maar dat op grond van de huidige wetenschappelijke kennis niet kan worden uitgemaakt of SEM een carcinogeen risico voor de mens inhoudt.(5) De Autoriteit heeft een ad-hocgroep van deskundigen opgedragen advies uit te brengen over de mogelijke risico's voor zuigelingen, de groep consumenten voor wie de potentiële blootstelling aan SEM per kg lichaamsgewicht het hoogst zal zijn. Bij de beoordeling van de mogelijke gevolgen van SEM in babyvoeding heeft deze groep van deskundigen zowel toxicologische als microbiologische en voedingskundige aspecten in aanmerking genomen.(6) Op 9 oktober 2003 hebben zij geadviseerd dat gelet op de momenteel beschikbare informatie over de concentraties SEM in levensmiddelen, de inname en de toxicologie, het risico voor zowel zuigelingen als volwassenen die levensmiddelen eten waarin SEM aanwezig is, waarschijnlijk uiterst klein is. Wel is volgens het panel de aanwezigheid van SEM in babyvoeding ongewenst en zou het verstandig zijn om de blootstelling aan SEM te verlagen zodra dat gezien de technische vooruitgang op veilige wijze kan gebeuren.(7) In verband met de conclusies van het panel en de ad-hocgroep van deskundigen, alsmede de nog heersende wetenschappelijke onzekerheid, moet met het oog op het hoge beschermingsniveau dat in de Gemeenschap wordt nagestreefd het gebruik van azodicarbonamide worden geschorst overeenkomstig het voorzorgsbeginsel van artikel 7 van Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad(3) (de "levensmiddelenwetgeving"). De schorsing van azodicarbonamide van de onvolledige lijst van op communautair niveau volledig geharmoniseerde additieven dient te gelden zolang de Gemeenschap tracht vollediger informatie uit alle mogelijke bronnen te verkrijgen om de lacunes in de huidige kennis over SEM op te vullen.(8) De Commissie heeft vernomen dat er binnen afzienbare tijd alternatieven voor azodicarbonamide beschikbaar zullen komen. Wat de eventuele vervanging van azodicarbonamide in verpakkingsmateriaal voor babyvoeding betreft, is het essentieel dat de integriteit van de afdichting zorgvuldig bestudeerd en geëvalueerd wordt voordat die alternatieven geïntroduceerd worden, om de microbiologische veiligheid van het levensmiddel niet in gevaar te brengen. Daarom moet er een overgangsperiode van 18 maanden komen, teneinde die evaluatie gedurende voldoende lange tijd, gelet op de minimale houdbaarheid van dergelijke verpakte levensmiddelen, te kunnen uitvoeren.(9) Ook moet er een overgangsperiode komen voor materialen en voorwerpen die vóór de uiterste datum voor de uitvoering van deze richtlijn in aanraking komen met levensmiddelen.(10) Bij deze overgangsperiode moet ook rekening worden gehouden met de voorschriften van Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(4).(11) Richtlijn 2002/72/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(12) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Voor het additief azodicarbonamide, referentienummer 36640, wordt de tekst in kolom 4 van deel A van bijlage III bij Richtlijn 2002/72/EG vervangen door:">RUIMTE VOOR DE TABEL>".Artikel 21. De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk op 2 augustus 2005 van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.2. De lidstaten passen de in lid 1 bedoelde bepalingen met ingang van 2 augustus 2005 zodanig toe dat het in de handel brengen en de invoer in de Gemeenschap van materialen en voorwerpen van kunststof die bestemd zijn om met levensmiddelen in aanraking te komen, maar die niet aan deze richtlijn voldoen, verboden zijn.Materialen en voorwerpen die vóór 2 augustus 2005 zijn afgevuld, mogen echter nog in de handel worden gebracht, mits de afvuldatum op de materialen en voorwerpen worden vermeld. De afvuldatum mag worden vervangen door een andere vermelding, op voorwaarde dat aan de hand van die vermelding de afvuldatum kan worden vastgesteld. Op verzoek wordt de afvuldatum bekendgemaakt aan de bevoegde autoriteiten en aan elke persoon die de vereisten van deze richtlijn handhaaft.De eerste en de tweede alinea gelden onverminderd de vereisten van Richtlijn 2000/13/EG.Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 6 januari 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 38. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).(2) PB L 220 van 15.8.2002, blz. 18.(3) PB L 31 van 1.2.2002, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1642/2003 (PB L 245 van 29.9.2003, blz. 4).(4) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG (PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15).