Avis juridique important

|

31979L0581

Richtlijn 79/581/EEG van de Raad van 19 juni 1979 inzake de bescherming van de consument op het gebied van de prijsaanduiding van levensmiddelen

Publicatieblad Nr. L 158 van 26/06/1979 blz. 0019 - 0021 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0187  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 25 blz. 0163  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0187  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0142  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 2 blz. 0142

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 juni 1979  inzake de bescherming van de consument op het gebied van de prijsaanduiding van levensmiddelen   ( 79/581/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het eerste programma van de Europese Economische Gemeenschap voor een beleid inzake de bescherming en voorlichting van de consument ( 4 ) voorziet in vaststelling van gemeenschappelijke beginselen betreffende prijsaanduiding ;  Overwegende dat de aanduiding van de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid van de levensmiddelen de vergelijking van de prijzen op het verkooppunt voor de consument vergemakkelijkt ; dat zodoende de markt doorzichtiger wordt gemaakt en de bescherming van de consument wordt vergroot ;  Overwegende dat de verplichting om deze prijzen aan te duiden in principe moet gelden voor alle aan de eindverbruiker aangeboden levensmiddelen , ongeacht of ze los dan wel voorverpakt worden verkocht ; dat deze verplichting eveneens moet gelden voor geschreven of gedrukte reclameteksten en catalogi , voor zover daarin de verkoopprijs van de levensmiddelen wordt vermeld ;  Overwegende dat de verkoopprijs en de prijs per meeteenheid voor verschillende categorieën levensmiddelen op specifieke wijze moet worden aangeduid om de last van het etiketteren voor de kleinhandelaar niet nodeloos te verzwaren ;  Overwegende dat er ten aanzien van de aanduiding van de prijs per meeteenheid een uitzondering moet worden gemaakt voor de levensmiddelen die los of voorverpakt worden verkocht en waarvoor deze prijsaanduiding geen betekenis zou hebben ;  Overwegende dat het belangrijk is , telkens wanneer dat mogelijk is , de verplichting om de prijs per meeteenheid te vermelden te vervangen door de normalisatie van de hoeveelheden van voorverpakte levensmiddelen en dat er , ten einde de vooruitgang van deze normalisatie op nationaal en communautair niveau mogelijk te maken een termijn moet worden vastgesteld voor de toepassing van deze verplichting op in vooraf vastgestelde hoeveelheden voorverpakte levensmiddelen ;  Overwegende dat de in deze richtlijn neergelegde reglementering noodzakelijk is voor de voorlichting en bescherming van de consumenten en het mogelijk maakt om een van de doelstellingen van de Gemeenschap te verwezenlijken , door bij te dragen aan de verbetering van de levensvoorwaarden en de harmonische ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele Europese Gemeenschap ; dat het Verdrag evenwel niet in de hiertoe vereiste specifieke bevoegdheden voorziet ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Deze richtlijn heeft betrekking op de aanduiding van de verkoopprijs en van de prijs per meeteenheid van levensmiddelen die aan de eindverbruiker worden aangeboden of waarvoor reclame wordt gemaakt met een prijsaanduiding , ongeacht of zij los dan wel voorverpakt in vooraf bepaalde of variabele hoeveelheden worden verkocht .  2 . Deze richtlijn is niet van toepassing op levensmiddelen die in horecabedrijven , ziekenhuizen , kantines en soortgelijke bedrijven worden verkocht en ter plaatse worden verbruikt , of door de consument worden gekocht met het oog op de uitoefening van een beroep of bedrijf .  3 . De Lid-Staten kunnen bepalen dat deze richtlijn niet van toepassing is op levensmiddelen die op de boerderij worden verkocht . Ook kunnen van de werkingssfeer van de richtlijn worden uitgezonderd levensmiddelen die door bepaalde kleine detailhandelsbedrijven in de handel worden gebracht en door de verkoper rechtstreeks aan de koper worden overhandigd , indien de prijsaanduiding :   - voor deze winkels een uitzonderlijk zware last kan betekenen , of   - zeer moeilijk uitvoerbaar blijkt in verband met het aantal ten verkoop aangeboden levensmiddelen , de verkoopoppervlakte en de inrichting van het verkooppunt of wegens specifieke omstandigheden van bepaalde handelsvormen zoals sommige bijzondere gevallen van ambulante verkoop .  De in de vorige alinea genoemde uitzonderingen doen geen afbreuk aan de uit hoofde van nationale of communautaire bepalingen bij de inwerkingtreding van deze richtlijn bestaande verplichtingen om de prijs aan te duiden .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) los verkochte levensmiddelen : levensmiddelen die op generlei wijze vooraf worden verpakt en/of pas in tegenwoordigheid van de eindverbruiker worden gemeten of gewogen ;  b ) voorverpakte levensmiddelen : levensmiddelen die verpakt zijn , ongeacht het feit of het verpakkingsmateriaal het levensmiddel geheel of slechts ten dele bedekt ;  c ) levensmiddelen die zijn voorverpakt in vooraf bepaalde hoeveelheden : zodanig voorverpakte levensmiddelen dat de in de verpakking aanwezige hoeveelheid een vooraf gekozen waarde vertegenwoordige ,  d ) in variabele hoeveelheden voorverpakte levensmiddelen : zodanig voorverpakte levensmiddelen dat de in de verpakking aanwezige hoeveelheid geen vooraf gekozen waarde vertegenwoordigt ;  e ) verkoopprijs : de prijs die overeenkomt met een gegeven hoeveelheid van het levensmiddel ;  f ) prijs per meeteenheid : de prijs voor een kilogram of een liter van het levensmiddel , onder voorbehoud van artikel 6 , lid 2 , en van artikel 9 .  Artikel 3  1 . De verkoopprijs en de prijs per meeteenheid van de in artikel 1 bedoelde levensmiddelen moeten worden aangeduid overeenkomstig de onderstaande bepalingen .  2 . Op de levensmiddelen die los worden verkocht moet de prijs per meeteenheid worden aangegeven . De Lid-Staten kunnen evenwel de voorwaarden bepalen waaronder sommige categorieën van deze levensmiddelen mogen zijn voorzien van een aanduiding van de verkoopprijs per stuk .  3 . De verkoopprijs en de prijs per meeteenheid hebben betrekking op de eindprijs van de levensmiddelen overeenkomstig de door de Lid-Staten vastgestelde voorwaarden .  Artikel 4  De op het verkooppunt aangegeven verkoopprijzen en de prijzen per meeteenheid moeten ondubbelzinnig , gemakkelijk herkenbaar en goed leesbaar zijn . Elke bevoegde nationale dienst kan de nadere regels met betrekking tot de aanduiding van deze prijzen vaststellen .  Artikel 5  In geschreven of gedrukte reclameteksten en catalogi waarin de verkoopprijs van de in artikel 1 bedoelde levensmiddelen wordt vermeld , moet de prijs per meeteenheid worden aangegeven , behoudens het bepaalde in de artikelen 7 en 8 .  Artikel 6  1 . De aanduiding van de prijs per meeteenheid geschiedt voor bij het volume verkochte levensmiddelen per liter , en voor bij het gewicht verkochte levensmiddelen per kilogram .  2 . De Lid-Staten mogen echter toestaan dat voor per volume verkochte levensmiddelen de prijs per meeteenheid betrekking heeft op een hoeveelheid van 100 milliliter , 10 centiliter , 1 deciliter of 0,1 liter en voor per gewicht verkochte levensmiddelen op een hoeveelheid van 100 gram .  3 . De prijs per meeteenheid van voorverpakte levensmiddelen heeft betrekking op de aangegeven hoeveelheid , overeenkomstig de nationale en communautaire bepalingen . Wanneer op de verpakking meerdere hoeveelheden zijn aangegeven , mogen de Lid-Staten bepalen op basis van welke hoeveelheid de prijs per eenheid moet worden berekend .  Artikel 7  1 . Voor de los of voorverpakt verkochte levensmiddelen waarvoor de aanduiding van een dergelijke prijs geen betekenis zou hebben , kunnen de Lid-Staten ontheffing verlenen van de verplichte aanduiding van de prijs per meeteenheid .  2 . De in lid 1 bedoelde levensmiddelen zijn met name :  a ) levensmiddelen waarvoor ontheffing geldt van de gewichtsaanduiding of de volume-aanduiding , speciaal levensmiddelen die per stuk worden verkocht ;  b ) via een automaat verkochte levensmiddelen ;  c ) klaargemaakte en klaar te maken schotels in een zelfde verpakking ;  d ) fantasieprodukten .  3 . Voor levensmiddelen die gemakkelijk aan bederf onderhevig zijn mogen de Lid-Staten , wanneer deze worden verkocht met een korting welke gerechtvaardigd is op grond van het risico van kwaliteitsvermindering , ontheffing verlenen van de aanduiding van de nieuwe prijs per meeteenheid .  4 . De Lid-Staten mogen voor levensmiddelen van minder dan 5 gram of milliliter , alsmede die van meer dan 10 kilogram of liter , ontheffing verlenen van de aanduiding van de prijs per meeteenheid .  Artikel 8  1 . Uiterlijk op 31 december 1983 zal de Raad op voorstel van de Commissie beslissen over de voorwaarden voor toepassing van de verplichting tot aanduiding van de prijs per meeteenheid voor levensmiddelen die zijn voorverpakt in vooraf bepaalde hoeveelheden . Hij zal bij die gelegenheid de categorieën levensmiddelen bepalen die kunnen worden vrijgesteld van de genoemde prijsaanduiding .  2 . Totdat de Raad het in lid 1 bedoelde besluit heeft genomen , wordt de prijs per meeteenheid van levensmiddelen die voorverpakt zijn in vooraf bepaalde hoeveelheden , aangeduid overeenkomstig de ter zake geldende nationale bepalingen .  Artikel 9  Tot aan het einde van de overgangsperiode waarin het gebruik van meeteenheden van het imperiale stelsel in de Gemeenschap is toegestaan , bepalen de bevoegde nationale autoriteiten van Ierland en van het Verenigd Koninkrijk voor elk levensmiddel of voor elke categorie levensmiddelen de massa-eenheden en eenheden van volume ( van het internationale meetstelsel of van het imperiale stelsel ) , waarvoor de aanduiding van de prijs per meeteenheid verplicht zal zijn .  Artikel 10  1 . Binnen 24 maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten brengen de tekst van de nationale wettelijke bepalingen , die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen , ter kennis van de Commissie .  3 . De Commissie legt voor 1 juli 1983 aan de Raad een verslag voor over de uitzonderingen die de Lid-Staten hebben toegestaan overeenkomstig artikel 1 , lid 3 , en artikel 7 , leden 1 en 2 , welk verslag vergezeld gaat van een passend voorstel voor herziening met inachtneming van de opgedane ervaringen . Op basis van dit verslag en dit voorstel zal de Raad besluiten om de bepalingen betreffende de genoemde uitzonderingen geheel of gedeeltelijk te handhaven , te wijzigen of te schrappen .  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 19 juni 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  M . d'ORNANO  ( 1 ) PB nr . C 167 van 14 . 7 . 1977 , blz . 4 en PB nr . C 135 van 9 . 6 . 1978 , blz . 4 .  ( 2 ) PB nr . C 63 van 13 . 3 . 1978 , blz . 48 .  ( 3 ) PB nr . C 18 van 23 . 1 . 1978 , blz . 15 .  ( 4 ) PB nr . C 92 van 25 . 4 . 1975 , blz . 2 .


title: Richtlijn 2007/10/EG van de Commissie van 21 februari 2007 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 92/119/EEG van de Raad wat betreft de in een beschermingsgebied te nemen maatregelen na een uitbraak van de vesiculaire varkensziekte (Voor de EER relevante tekst )

text:
               1.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 63/24

      RICHTLIJN 2007/10/EG VAN DE COMMISSIE

   van 21 februari 2007
   tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 92/119/EEG van de Raad wat betreft de in een beschermingsgebied te nemen maatregelen na een uitbraak van de vesiculaire varkensziekte
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 92/119/EEG van de Raad van 17 december 1992 tot vaststelling van algemene communautaire maatregelen voor de bestrijding van bepaalde dierziekten en van specifieke maatregelen ten aanzien van de vesiculaire varkensziekte (1), en met name op artikel 24, lid 2,
   Gelet op Richtlijn 2002/99/EG van de Raad van 16 december 2002 houdende vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor de productie, de verwerking, de distributie en het binnenbrengen van voor menselijke consumptie bestemde producten van dierlijke oorsprong (2), en met name op artikel 4, lid 3,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Richtlijn 92/119/EEG zijn maatregelen ter bestrijding van bepaalde dierziekten vastgesteld. Bijlage II bij die richtlijn bevat specifieke bepalingen betreffende de vesiculaire varkensziekte.

               (2)

               Daar de Richtlijnen 72/461/EEG (3) en 80/215/EEG (4) van de Raad met ingang van 1 januari 2006 zijn ingetrokken, moeten de verwijzingen naar die richtlijnen in Richtlijn 92/119/EEG worden vervangen door verwijzingen naar de bijlagen II en III bij Richtlijn 2002/99/EG.

               (3)

               Het is wenselijk te voorzien in een specifieke oplossing met betrekking tot het merken van vlees en het latere gebruik ervan alsmede de bestemming van de behandelde producten, voor zover de gezondheidssituatie in verband met de vesiculaire varkensziekte het toelaat, mits dit op zodanige wijze geschiedt dat het door de intracommunautaire of internationale handel geboden niveau van bescherming tegen de vesiculaire varkensziekte niet wordt verlaagd.

               (4)

               Sommige lidstaten hebben de Commissie meegedeeld dat het identificatiemerk als bedoeld in bijlage II bij Richtlijn 2002/99/EG door de exploitanten en de afnemers in het bedrijfsleven slecht wordt geaccepteerd. Het is dan ook wenselijk te voorzien in een alternatief identificatiemerk dat de lidstaten kunnen besluiten toe te passen. Ten behoeve van de controles is het echter belangrijk dat de lidstaten de Commissie vooraf op de hoogte brengen als zij besluiten het alternatieve identificatiemerk toe te passen bij een uitbraak van de vesiculaire varkensziekte.

               (5)

               Het alternatieve identificatiemerk waarin deze richtlijn voorziet, moet duidelijk te onderscheiden zijn van andere identificatiemerken die op varkensvlees moeten worden aangebracht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 houdende vaststelling van specifieke hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong (5) of Verordening (EG) nr. 2076/2005 van de Commissie van 5 december 2005 tot vaststelling van overgangsregelingen voor de uitvoering van de Verordeningen (EG) nr. 853/2004, (EG) nr. 854/2004 en (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad en tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 853/2004 en (EG) nr. 854/2004 (6).

               (6)

               In tegenstelling tot de algemene bepalingen van artikel 13 van Richtlijn 92/119/EEG voorzien de specifieke bepalingen inzake de vesiculaire varkensziekte in bijlage II bij die richtlijn niet in de toestemming om de dieren van een bedrijf in het beschermingsgebied af te voeren indien het afvoerverbod langer dan dertig dagen wordt gehandhaafd in verband met nieuwe ziektegevallen. Het is wenselijk in een dergelijke afwijking te voorzien voor bedrijven waar het problemen zou opleveren om de dieren langer dan dertig dagen onder te brengen.

               (7)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Punt 7 van bijlage II bij Richtlijn 92/119/EEG wordt als volgt gewijzigd:

               1)

               Punt 2 wordt als volgt gewijzigd:

                           a)

                           punt g) wordt vervangen door:

                                       „g)

                                       vlees van varkens als bedoeld in punt f), i):

                                                   i)

                                                   wordt niet in de intracommunautaire of internationale handel gebracht en draagt het in bijlage II bij Richtlijn 2002/99/EG van de Raad (7) vastgestelde keurmerk voor vers vlees;

                                                   ii)

                                                   wordt gescheiden van het voor de intracommunautaire en internationale handel bestemde vlees verkregen, versneden, vervoerd en opgeslagen en er wordt op toegezien dat het niet wordt verwerkt in vleesproducten die bestemd zijn voor de intracommunautaire of internationale handel, tenzij het een in bijlage III bij Richtlijn 2002/99/EG beschreven behandeling heeft ondergaan;

                           b)

                           het volgende punt h) wordt toegevoegd:

                                       „h)

                                                   i)

                                                   in afwijking van punt g) kunnen de lidstaten voor vlees van varkens als bedoeld in punt f), i) besluiten een ander identificatiemerk te gebruiken dan het bijzondere identificatiemerk als bedoeld in bijlage II bij Richtlijn 2002/99/EG, mits het duidelijk te onderscheiden is van andere identificatiemerken die op varkensvlees moeten worden aangebracht overeenkomstig Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (8) of Verordening (EG) nr. 2076/2005 van de Commissie (9).
                                                   De lidstaten die besluiten het alternatieve identificatiemerk te gebruiken, brengen de Commissie daarvan op de hoogte in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid;

                                                   ii)

                                                   voor de toepassing van punt i) moet het identificatiemerk duidelijk zichtbaar en onuitwisbaar zijn en moeten de letters en cijfers gemakkelijk leesbaar zijn. Het identificatiemerk moet de volgende vorm hebben en de volgende gegevens bevatten:
                                                   XY staat voor de landcode overeenkomstig bijlage II, sectie I, deel B, punt 6, van Verordening (EG) nr. 853/2004.
                                                   1234 staat voor het erkenningsnummer van de inrichting bedoeld in bijlage II, sectie I, deel B, punt 7, van Verordening (EG) nr. 853/2004.

               2)

               Het volgende punt 5 wordt toegevoegd:

                           „5.

                           indien de in punt 2, onder f), bedoelde verbodsbepalingen langer dan dertig dagen worden gehandhaafd in verband met nieuwe ziektegevallen, en indien als gevolg daarvan het onderbrengen van de dieren problemen oplevert, kan de bevoegde autoriteit, indien de eigenaar een met redenen omkleed verzoek daartoe heeft ingediend en mits de officiële dierenarts de feiten heeft geconstateerd, toestemming verlenen om de dieren van een bedrijf in het beschermingsgebied af te voeren. Punt 2, onder f) en h), is van overeenkomstige toepassing.”.

         Artikel 2
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2008 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 21 februari 2007.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 62 van 15.3.1993, blz. 69. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/104/EG (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 352).

      (2)  PB L 18 van 23.1.2003, blz. 11.

      (3)  PB L 302 van 31.12.1972, blz. 24. Richtlijn ingetrokken bij Richtlijn 2004/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 157 van 30.4.2004, blz. 33).

      (4)  PB L 47 van 21.2.1980, blz. 4. Richtlijn ingetrokken bij Richtlijn 2004/41/EG.

      (5)  PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55, gerectificeerd in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 22. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1).

      (6)  PB L 338 van 22.12.2005, blz. 83.

      (7)  PB L 18 van 23.1.2003, blz. 11.”;

      (8)  PB L 139 van 30.4.2004, blz. 55, gerectificeerd in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 22.

      (9)  PB L 338 van 22.12.2005, blz. 83.”.


Avis juridique important

|

31990L0623

Richtlijn 90/623/EEG van de Commissie van 7 november 1990 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaigranen

Publicatieblad Nr. L 333 van 30/11/1990 blz. 0065 - 0065 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 35 blz. 0165  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 35 blz. 0165

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 7 november 1990  tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG van de Raad betreffende het in de handel brengen van zaaigranen  ( 90/623/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 66/402/EEG van de Raad van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen ( 1 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 89/2/EEG van de Commissie ( 2 ),  Overwegende dat volgens de huidige stand van wetenschap en techniek een aantal rassen van de naakte vorm van haver ( Avena sativa ) geschikt kan zijn voor voederdoeleinden;  Overwegende dat het echter moeilijk is zaad van deze rassen te produceren met een kiemkracht die even groot is als die welke gewoonlijk in zaad van haverrassen aanwezig is;  Overwegende dat de Commissie in Richtlijn 88/506/EEG ( 3 ) heeft verklaard dat het in het licht van de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis dienstig was om voor de rassen van "naakte haver" de in bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG op 85 % van zuiver zaad vastgestelde minimumkiemkracht te verlagen tot 75 % van zuiver zaad;  Overwegende dat deze verlaging slechts tot en met 30 juni 1990 geldt om meer technische gegevens over deze rassen te kunnen verzamelen en deze gegevens te kunnen evalueren;  Overwegende dat uit nadere technische gegevens is gebleken dat het dienstig is de geldigheidsduur van de verlaging met een beperkte periode te verlengen opdat nog meer technische gegevens over deze rassen kunnen worden verzameld en geëvalueerd;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor teeltmateriaal voor land -, tuin - en bosbouw,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In bijlage II bij Richtlijn 66/402/EEG wordt in punt 2.B.d ) de datum "30 juni 1990" vervangen door "31 december 1992 ".  Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel, 7 november 1990 .  Voor de Commissie  Ray MAC SHARRY  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966, blz . 2309/66 .  ( 2 ) PB nr . L 5 van 7 . 1 . 1989, blz . 31 .  ( 3 ) PB nr . L 274 van 6 . 10 . 1988, blz . 44 .


Avis juridique important

|

31981L0463

Richtlijn 81/463/EEG van de Raad van 24 juni 1981 houdende wijziging van Richtlijn 72/464/EEG betreffende de belasting, andere dan omzetbelasting, op het verbruik van tabaksfabrikaten

Publicatieblad Nr. L 183 van 04/07/1981 blz. 0032 - 0032 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0128  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0128

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 24 juni 1981    houdende wijziging van Richtlijn 72/464/EEG betreffende de   belasting , andere dan omzetbelasting , op het verbruik van   tabaksfabrikaten    ( 81/463/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 99 en   100 ,    Gezien het voorstel van de Commissie ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,    Overwegende dat overeenkomstig Richtlijn 72/464/EEG van de   Raad van 19 december 1972 betreffende de belasting , andere   dan omzetbelasting , op het verbruik van tabaksfabrikaten   ( 2 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/1275/EEG   ( 3 ) , het besluit om van de ene harmonisatie-etappe naar de   volgende over te gaan op voorstel van de Commissie door de   Raad wordt genomen ;    Overwegende dat de tweede harmonisatie-etappe , welke bij   Richtlijn 77/805/EEG ( 4 ) werd ingevoerd , op 30 juni 1981   ten einde loopt ;    Overwegende dat de bijzondere criteria die van toepassing   zullen zijn tijdens een derde etappe , welke op 1 juli 1981   zou moeten ingaan , zijn opgenomen in een voorstel van de   Commissie voor een richtlijn ( 5 ) ;    Overwegende dat het advies van het Economisch en Sociaal   Comité op 25 februari 1981 ( 6 ) werd uitgebracht en dat het   advies van het Europese Parlement nog niet is uitgebracht ;    Overwegende dat de Raad over genoemd voorstel geen besluit   kan nemen vóór 30 juni 1981 ;    Overwegende dat het derhalve noodzakelijk is de tweede   etappe opnieuw met zes maanden te verlengen ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    In artikel 10 bis , lid 1 , van Richtlijn 72/464/EEG wordt   de datum 30 juni 1981 vervangen door 31 december 1981 .    Artikel 2    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Luxemburg , 24 juni 1981 .    Voor de Raad    De Voorzitter    G. M. V. van AARDENNE    ( 1 ) Advies uitgebracht op 19 . 6 . 1981 ( nog niet   verschenen in het Publikatieblad ) .    ( 2 ) PB nr. L 303 van 31 . 12 . 1972 , blz. 1 .    ( 3 ) PB nr. L 375 van 31 . 12 . 1980 , blz. 76 .    ( 4 ) PB nr. L 338 van 20 . 12 . 1977 , blz. 22 .    ( 5 ) PB nr. C 264 van 11 . 10 . 1980 , blz. 6 .    ( 6 ) PB nr. C 138 van 9 . 6 . 1981 , blz. 47 .


Avis juridique important

|

31993L0030

Richtlijn 93/30/EEG van de Raad van 14 juni 1993 betreffende de geluidssignaalinrichting van motorvoertuigen op twee of drie wielen

Publicatieblad Nr. L 188 van 29/07/1993 blz. 0011 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0217  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 4 blz. 0217

RICHTLIJN 93/30/EEG VAN DE RAAD van 14 juni 1993 betreffende de geluidssignaalinrichting van motorvoertuigen op twee of drie wielenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gelet op Richtlijn 92/61/EEG van de Raad van 30 juni 1992 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (1),  Gezien het voorstel van de Commissie (2),  In samenwerking met het Europees Parlement (3),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (4),  Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd; dat de daartoe noodzakelijke maatregelen dienen te worden vastgesteld;  Overwegende dat in elke Lid-Staat motorvoertuigen op twee of drie wielen, wat de geluidssignaalinrichting betreft, bepaalde technische kenmerken moeten vertonen die zijn vastgelegd in dwingende voorschriften welke van Lid-Staat tot Lid-Staat  verschillen; dat deze verschillen het handelsverkeer binnen de Gemeenschap belemmeren;  Overwegende dat deze belemmeringen voor de werking van de interne markt kunnen worden opgeheven indien alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen ter vervanging van hun nationale regelgeving;  Overwegende dat het noodzakelijk is geharmoniseerde voorschriften voor de geluidssignaalinrichting van motorvoertuigen op twee of drie wielen vast te stellen om voor elk type van de genoemde voertuigen de goedkeuringsprocedures van Richtlijn 92/61/EEG  te kunnen toepassen;  Overwegende dat vanwege de omvang en de gevolgen van het overwogen optreden in de betrokken sector de met deze richtlijn beoogde communautaire maatregelen noodzakelijk en zelfs onontbeerlijk zijn om het gestelde doel te bereiken, namelijk de  communautaire goedkeuring per type voertuig, en dat dit niet voldoende door de Lid-Staten afzonderlijk kan worden verwezenlijkt;  Overwegende dat het om de toegang tot de markten van derde landen te vergemakkelijken noodzakelijk lijkt de gelijkwaardigheid van de voorschriften van deze richtlijn en die van Reglement nr. 28 van de ECE/VN te bevestigen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Deze richtlijn is van toepassing op de geluidssignaalinrichting van elk type voertuig als omschreven in artikel 1 van Richtlijn 92/61/EEG.  Artikel 2  De procedures voor het verlenen van de goedkeuring wat de geluidssignaalinrichting van een type motorvoertuig op twee of drie wielen betreft en de goedkeuring van een type geluidssignaalinrichting als onderdeel alsmede de voorwaarden voor het vrije  verkeer van deze voertuigen en het vrij in de handel brengen van geluidssignaalinrichtingen zijn vastgesteld bij Richtlijn 92/61/EEG in respectievelijk hoofdstuk II en hoofdstuk III.  Artikel 3  Overeenkomstig het bepaalde in artikel 11 van Richtlijn 92/61/EEG wordt de gelijkwaardigheid van de voorschriften van deze richtlijn en die van Reglement nr. 28 van de ECE/VN (document E/ECE/TRANS/505 - Rev. 1/Add. 27) erkend.  De autoriteiten van de Lid-Staten die de goedkeuring verlenen aanvaarden de overeenkomstig de voorschriften van bovengenoemd Reglement nr. 28 verleende goedkeuringen en de desbetreffende goedkeuringsmerken in plaats van de overeenkomstige goedkeuringen  en goedkeuringsmerken die zijn verleend volgens de voorschriften van deze richtlijn.  Artikel 4  Deze richtlijn kan overeenkomstig artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG (5) worden gewijzigd om - rekening te houden met wijzigingen van het in artikel 3 bedoelde reglement van de ECE/VN;  - de bijlagen aan de technische vooruitgang aan te passen.  Artikel 5  1. De Lid-Staten stellen de nodige bepalingen vast en maken ze bekend om uiterlijk op 14 december 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  Vanaf de in de eerste alinea vermelde datum mogen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen van aan deze richtlijn beantwoordende voertuigen niet verbieden om redenen die met de geluidssignaalinrichting verband houden.  Zij passen de in de eerste alinea bedoelde bepalingen toe vanaf 14 juni 1995.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied aannemen.  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 14 juni 1993.  Voor de Raad De Voorzitter J. TROEJBORG (1) PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 72.(2) PB nr. C 293 van 9. 11. 1992, blz. 15.(3) PB nr. C 337 van 21. 12. 1992, blz. 103, en PB nr. C 150 van 31. 5. 1993.(4) PB nr. C 73 van 15. 3. 1993, blz. 22.(5) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/53/EEG (PB nr. L 225 van 10. 8. 1992, blz. 1).   BIJLAGE I   VOORSCHRIFTEN VOOR DE GOEDKEURING VAN GELUIDSSIGNAALINRICHTINGEN  1. DEFINITIES In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1.1  "geluidssignaalinrichting", een inrichting die een geluidssignaal voortbrengt waarvan de werking bestemd is om te waarschuwen voor de aanwezigheid of een manoeuvre van een voertuig bij een gevaarlijke situatie in het wegverkeer.  1.1.1. Een inrichting met verschillende geluidsopeningen die door één enkel aandrijfelement worden bekrachtigd, wordt beschouwd als één geluidssignaalinrichting.  1.1.2. Een geluidssignaalinrichting die uit verschillende elementen bestaat die elk een geluidssignaal voortbrengen en tegelijkertijd in werking worden gesteld door middel van één enkel bedieningsorgaan, wordt beschouwd als één enkele  geluidssignaalinrichting;  1.2.  "type geluidssignaalinrichting", geluidssignaalinrichtingen die onderling geen essentiële verschillen vertonen, met name met betrekking tot de volgende punten:  1.2.1. fabrieks- of handelsmerk;  1.2.2. werkingsbeginsel;  1.2.3. type voeding (gelijkstroom, wisselstroom, perslucht);  1.2.4. uitwendige vorm van het huis;  1.2.5. vorm en afmetingen van het membraan of de membranen;  1.2.6. vorm of soort van de geluidsopening(en);  1.2.7. nominale geluidsfrequentie(s);  1.2.8. nominale voedingsspanning;  1.2.9. bij geluidssignaalinrichtingen die rechtstreeks door een externe bron van samengeperste lucht worden gevoed, nominale bedrijfsdruk.  2. VOORSCHRIFTEN 2.1. De geluidssignaalinrichting moet een vaste en gelijkmatige toon voortbrengen; het geluidsspectrum mag tijdens de werking niet merkbaar variëren. Bij geluidssignaalinrichtingen die met wisselstroom worden gevoed geldt dit voorschrift alleen bij  constante snelheid van de generator, wanneer deze snelheid in het in punt 3.3.2 aangegeven gebied ligt.  2.2. De signaalinrichting moet wat de akoestische (geluidsspectrum en geluidsdrukniveau) en mechanische kenmerken betreft in de aangegeven volgorde aan de proeven van de punten 3 en 4 voldoen.  3. METING VAN HET GELUIDSNIVEAU 3.1. De beproeving van de geluidssignaalinrichting moet bij voorkeur in een echovrije omgeving plaatsvinden. Als variant kan de beproeving ook plaatsvinden in een semi-echovrije kamer of buiten op een vrijliggend terrein. In dat geval moeten  voorzorgsmaatregelen worden getroffen om reflecties tegen de bodem van het meetterrein te voorkomen (bij voorbeeld door het opstellen van een reeks geluiddempende schermen). Er wordt gecontroleerd of de sferische divergentie tot op 1 dB in acht wordt  genomen in een hemisfeer met een straal van ten minste 5 m tot de te meten maximumfrequentie, en dit voornamelijk in de meetrichting en ter hoogte van de inrichting en de microfoon. Het omgevingsgeluid moet ten minste 10 dB zwakker zijn dan de te meten  geluidsdrukniveaus.  De te keuren inrichting en de microfoon moeten zich tussen 1,15 en 1,25 m boven de grond op dezelfde hoogte bevinden. De as van de maximale gevoeligheid van de microfoon moet samenvallen met de richting waarin het geluidsniveau van de signaalinrichting  maximaal is. De microfoon moet zodanig worden opgesteld dat het membraan zich op een afstand van 2 ± 0,01 m bevindt van het uitgangsvlak van het geluid dat door de inrichting wordt voortgebracht. Bij signaalinrichtingen met verschillende openingen wordt  de afstand bepaald ten opzichte van het uitgangsvlak dat zich het dichtst bij de microfoon bevindt.  3.2. De metingen van de geluidsdrukniveaus geschieden met gebruikmaking van een precisiegeluidsniveaumeter (klasse 1) overeenkomstig de voorschriften van IEC-publikatie nr. 651, eerste editie (1979). Alle metingen worden verricht met gebruikmaking van  de  "snelle" tijdconstante. Voor de meting van de totale geluidsdrukniveaus wordt gebruik gemaakt van de A-filtercurve. Bij de meting van het spectrum van het voortgebrachte geluid moet gebruik worden gemaakt van de Fourier-transformatie van het  geluidssignaal. Als variant kunnen tertsbandfilters worden gebruikt overeenkomstig de voorschriften van IEC-publikatie nr. 225, eerste editie (1966).  In dat geval wordt het geluidsdrukniveau in de octaafband met middenfrequentie 2 500 Hz bepaald door optelling van de kwadratische gemiddelden van de geluidsdrukken in de tertsoctaafbanden met middenfrequenties 2 000, 2 500 en 3 150 Hz. In elk geval kan  alleen de methode met de Fourier-transformatie als referentiemethode worden beschouwd.  3.3. De geluidssignaalinrichting wordt naar gelang van het geval gevoed met de volgende spanningen:  3.3.1. bij geluidssignaalinrichtingen die met gelijkstroom worden gevoed, een proefspanning van 6,5, 13 of 26 V, gemeten aan de uitgang van de elektrische energiebron en overeenkomende met een nominale spanning van respectievelijk 6, 12 of 24 V;  3.3.2. bij geluidssignaalinrichtingen die met wisselstroom worden gevoed, wordt de stroom geleverd door een elektrische generator van het type dat normaliter met dit type geluidssignaalinrichting wordt gebruikt. De geluidskarakteristieken van deze  signaalinrichting worden geregistreerd bij snelheden van de elektrische generator die overeenkomen met 50, 75 en 100 % van de door de fabrikant van de generator opgegeven maximumsnelheid bij continu bedrijf. Tijdens deze proef wordt de elektrische  generator op geen enkele andere wijze elektrisch belast. De in punt 4 beschreven duurzaamheidsproef wordt verricht bij een door de fabrikant van de apparatuur opgegeven snelheid die uit de bovengenoemde reeks wordt gekozen.  3.4. Indien voor de proef met een geluidssignaalinrichting die met gelijkstroom werkt een gelijkgerichte stroom wordt gebruikt, mag de wisselstroomcomponent van de spanning aan de klemmen, die tijdens de werking van de signaalinrichting van piek tot  piek wordt gemeten, niet meer dan 0,1 V bedragen.  3.5. Bij geluidssignaalinrichtingen die met gelijkstroom worden gevoed, moet de weerstand van de elektrische geleider, met inbegrip van de weerstand van de klemmen en de contacten, zoveel mogelijk de volgende waarden benaderen:  - 0,05 ohm bij een nominale spanning van 6 V,  - 0,10 ohm bij een nominale spanning van 12 V,  - 0,20 ohm bij een nominale spanning van 24 V.  3.6. De geluidssignaalinrichting wordt met de door de fabrikant geleverde hulpstukken vast bevestigd op een steun waarvan de massa ten minste tienmaal die van de te keuren signaalinrichting bedraagt, met een minimum van 30 kg. Bovendien moet de steun  zodanig zijn aangebracht dat de reflecties tegen de wanden en de trillingen ervan geen merkbare invloed op de meetresultaten hebben.  3.7. Onder de hierboven beschreven omstandigheden mag het A-gewogen geluidsniveau de volgende waarden niet overschrijden:  a) 115 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor bromfietsen en voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van ten hoogste 7 kW;  b) 118 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van meer dan 7 kW.  3.7.1. Bovendien moet het geluidsdrukniveau in het frequentiegebied van 1 800 tot 3 550 Hz hoger zijn dan dat van elke component met een frequentie hoger dan 3 550 Hz en mag het in geen geval lager zijn dan:  a) 90 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen die voornamelijk voor bromfietsen zijn bestemd;  b) 95 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van ten hoogste 7 kW;  c) 105 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van meer dan 7 kW.  3.7.2. Geluidssignaalinrichtingen die aan de in punt 3.7.1, onder c), vermelde kenmerken voldoen mogen worden gebruikt op de in punt 3.7.1, onder a) en b), vermelde voertuigen; signaalinrichtingen die aan de in punt 3.7.1, onder b), vermelde  geluidskenmerken voldoen mogen op bromfietsen worden gebruikt.  3.8. Aan de hiervóór vermelde kenmerken moet eveneens worden voldaan door een signaalinrichting die aan de duurzaamheidsproef van punt 4 is onderworpen. De voedingsspanning varieert hierbij tussen 115 en 95 % van de nominale spanning voor  geluidssignaalinrichtingen die met gelijkstroom worden gevoed of voor geluidssignaalinrichtingen die met wisselstroom worden gevoed tussen 50 en 100 % van de door de fabrikant van de generator opgegeven maximumsnelheid van de generator bij continu  bedrijf.  3.9. Het tijdsverloop tussen het ogenblik van inwerkingstelling en het ogenblik waarop het geluid de in punt 3.7 voorgeschreven minimumwaarde bereikt, mag niet groter zijn dan 0,2 sec., gemeten bij een omgevingstemperatuur van 20 ± 5 °C. Het onderhavige  voorschrift geldt inzonderheid voor geheel pneumatisch of elektropneumatisch werkende signaalinrichtingen.  3.10. De geheel pneumatisch of elektropneumatisch werkende signaalinrichtingen moeten, onder de door de fabrikant voor deze toestellen vastgestelde voedingsvoorwaarden, dezelfde akoestische prestaties leveren als die welke voor elektrisch werkende  geluidssignaalinrichtingen zijn vereist.  3.11. Bij meertonige signaalinrichtingen, waarvan elk bestanddeel dat een geluid voortbrengt afzonderlijk kan werken, moeten de hiervóór vermelde minimumwaarden worden verkregen wanneer elk van deze bestanddelen afzonderlijk werkt. Aan de maximumwaarde  van het totale geluidsniveau moet worden voldaan wanneer alle bestanddelen tegelijkertijd werken.  4. DUURZAAMHEIDSPROEF 4.1. Onder de nominale spanning en met de weerstand van de elektrische geleider die in de punten 3.3 tot en met 3.5 zijn aangegeven, wordt de geluidssignaalinrichting respectievelijk:  - 10 000 maal achtereen in werking gesteld bij signaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor bromfietsen en voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van ten hoogste 7 kW,  - 50 000 maal achtereen in werking gesteld bij signaalinrichtingen die voornamelijk zijn bestemd voor motorfietsen en driewielers met een vermogen van meer dan 7 kW,  telkens gedurende 1 sec. met tussenpozen van 4 sec. Tijdens de proef wordt de geluidssignaalinrichting geventileerd met een luchtstroom die een snelheid van ongeveer 10 m/sec. heeft.  4.2. Indien de proef in een echovrije kamer plaatsvindt, dan moet deze voldoende groot zijn voor een normale afvoer van de door de signaalinrichting tijdens de duurzaamheidsproef geproduceerde warmte.  4.3. De omgevingstemperatuur in de proefkamer moet tussen + 15 en + 30 °C liggen.  4.4. Indien na de helft van het voorgeschreven aantal inbedrijfstellingen de kenmerken van het geluidsniveau een wijziging hebben ondergaan ten opzichte van die van de signaalinrichting voor de proef, dan kan worden overgegaan tot bijregeling van de  signaalinrichting. Na het voorgeschreven totale aantal inbedrijfstellingen dient de geluidssignaalinrichting, eventueel na opnieuw bijregelen, te voldoen aan de in punt 3 beschreven proef.  4.5. Elektropneumatisch werkende geluidssignaalinrichtingen mogen om de 10 000 inbedrijfstellingen worden gesmeerd met de door de fabrikant aanbevolen olie.  5. GOEDKEURINGSMERK 5.1. Elke geluidssignaalinrichting die is geproduceerd in overeenstemming met het goedgekeurde type moet van een goedkeuringsmerk zijn voorzien overeenkomstig de voorschriften van bijlage V van Richtlijn 92/61/EEG.  Aanhangsel 1  Inlichtingenformulier wat betreft een type geluidssignaalinrichting bestemd voor motorvoertuigen op twee of drie wielen (bij de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om goedkeuring van het voertuig wordt ingediend) Volgnummer (door de aanvrager toegekend): .  Bij de aanvraag om goedkeuring wat betreft een type geluidssignaalinrichting bestemd voor motorvoertuigen op twee of drie wielen moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in bijlage II van Richtlijn 92/61/EEG, onder A, punten 9.5.1 tot en met  9.5.4.  Aanhangsel 2  Naam van de bevoegde instantie Goedkeuringscertificaat voor een type geluidssignaalinrichting bestemd voor motorvoertuigen op twee of drie wielen MODEL Verslag nr. . van de technische dienst . d.d. .  Goedkeuringsnr.: . Uitbreidingsnr.: .  1. Merk van de geluidssignaalinrichting: .  2. Type geluidssignaalinrichting en voertuig(en) waarvoor zij is bestemd (bij motorfietsen en driewielers het vermogen aangeven (& ge; 7 kW of < 7 kW)): .  3. Naam en adres van de fabrikant: .  .  4. Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de fabrikant: .  .  5. Geluidssignaalinrichting ter keuring aangeboden op: .  6. De goedkeuring is verleend/geweigerd (1).  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.   BIJLAGE II   VOORSCHRIFTEN VOOR DE MONTAGE VAN GELUIDSSIGNAALINRICHTINGEN OP MOTORVOERTUIGEN OP TWEE OF DRIE WIELEN  1. DEFINITIES In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1.1.  "type voertuig", voertuigen die onderling geen essentiële verschillen vertonen, met name met betrekking tot de volgende punten:  1.1.1. aantal en type(n) geluidssignaalinrichtingen die op het voertuig zijn gemonteerd;  1.1.2. de bevestigingsmiddelen van de signaalinrichtingen op het voertuig;  1.1.3. de plaats van de signaalinrichtingen op het voertuig;  1.1.4. de stijfheid van de constructiedelen waarop de signaalinrichting(en) is (zijn) gemonteerd;  1.1.5. vorm en materialen van de carrosserie waaruit de voorzijde van het voertuig bestaat en die van invloed kunnen zijn op het geluidsniveau van de geluiden die worden voortgebracht door de signaalinrichting(en) en een afschermend effect kunnen  hebben.  2. VOORSCHRIFTEN 2.1. Elk voertuig moet zijn voorzien van een geluidssignaalinrichting van een type dat is goedgekeurd overeenkomstig deze richtlijn of overeenkomstig Richtlijn 70/388/EEG van de Raad van 27 juli 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen  van de Lid-Staten betreffende de geluidssignaalinrichting van motorvoertuigen (1). Bromfietsen met een motorvermogen niet groter dan 0,5 kW en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid niet hoger dan 25 km/h mogen echter voorzien zijn van een  goedgekeurde geluidssignaalinrichting of van een niet goedgekeurde mechanische geluidssignaalinrichting. In dit laatste geval moet de constructeur verklaren dat de mechanische geluidssignaalinrichting voldoet aan de op dat type geluidssignaalinrichting  van toepassing zijnde voorschriften die van kracht zijn in het land waar de bromfiets met gereduceerde prestaties in de handel moet worden gebracht.  2.2. De proefspanning moet overeenstemmen met het bepaalde in punt 3.3 van bijlage I.  2.3. De geluidsdrukniveaus worden gemeten onder de omstandigheden die in punt 3.2 van bijlage I zijn beschreven.  2.4. De waarde van het A-gewogen geluidsdrukniveau dat door de op het voertuig gemonteerde signaalinrichting(en) wordt voortgebracht, wordt gemeten op een afstand van 7 m vóór het voertuig, dat daartoe geplaatst wordt op een open terrein met een zo  effen mogelijke bodem; indien het met gelijkstroom gevoede geluidssignaalinrichtingen betreft mag de motor hierbij niet draaien.  2.5. De microfoon van het meettoestel moet ongeveer in het middenlangsvlak van het voertuig zijn opgesteld.  2.6. Het geluidsdrukniveau van het omgevingsgeluid en dat van het door de wind veroorzaakte geluid moeten ten minste 10 dB(A) lager zijn dan het te meten geluidsniveau.  2.7. Het maximale geluidsdrukniveau wordt gezocht in een segment dat tussen een hoogte van 0,5 en 1,5 m boven de grond is gelegen.  2.8. Bij meting onder de in de punten 2.2 tot en met 2.7 beschreven omstandigheden moet de maximumwaarde van het geluidsniveau (punt 2.7) van de gekeurde geluidssignaalinrichting ten minste:  a) gelijk zijn aan 75 dB(A) en ten hoogste gelijk zijn aan 112 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen van bromfietsen;  b) gelijk zijn aan 80 dB(A) en ten hoogste gelijk zijn aan 112 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen van motorfietsen en driewielers met een vermogen van ten hoogste 7 kW;  c) gelijk zijn aan 93 dB(A) en ten hoogste gelijk zijn aan 112 dB(A) voor geluidssignaalinrichtingen van motorfietsen en driewielers met een vermogen van meer dan 7 kW.  Aanhangsel 1  Inlichtingenformulier wat betreft de montage van een geluidssignaalinrichting op een type motorvoertuig op twee of drie wielen (bij de goedkeuringsaanvraag te voegen ingeval deze los van de aanvraag om goedkeuring van het voertuig wordt ingediend) Volgnummer (door de aanvrager toegekend): .  Bij de aanvraag om goedkeuring wat betreft de montage van een geluidssignaalinrichting op een type motorvoertuig op twee of drie wielen moeten de inlichtingen worden verstrekt als bedoeld in de volgende punten in bijlage II van Richtlijn 92/61/EEG,  onder A:  - 0.1 - 0.2 - 0.4 tot en met 0.6 - 3.2.5 tot en met 3.2.5.2.2 - 9.5.5.  Aanhangsel 2  Naam van de bevoegde instantie Goedkeuringscertificaat wat betreft de montage van een geluidssignaalinrichting op een type motorvoertuig op twee of drie wielen MODEL Verslag nr. . van de technische dienst . d.d. .  Goedkeuringsnr.: . Uitbreidingsnr.: .  1. Fabrieks- of handelsmerk van het voertuig: .  2. Type voertuig: .  3. Naam en adres van de constructeur: .  .  4. Naam en adres van de eventuele gemachtigde van de constructeur: .  .  5. Voertuig ter keuring aangeboden op: .  6. De goedkeuring is verleend/geweigerd (2).  7. Plaats: .  8. Datum: .  9. Handtekening: .  (1) PB nr. L 176 van 10. 8. 1970, blz. 12. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 87/354/EEG (PB nr. L 192 van 11. 7. 1987, blz. 43).(2) Doorhalen wat niet van toepassing is.


title: Richtlijn 2007/14/EG van de Commissie van 8 maart 2007 tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van Richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten

text:
               9.3.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 69/27

         RICHTLIJN 2007/14/EG VAN DE COMMISSIE
   van 8 maart 2007
   tot vaststelling van concrete uitvoeringsvoorschriften van een aantal bepalingen van Richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (1), en met name op artikel 2, lid 3, onder a), artikel 5, lid 6, eerste alinea, artikel 5, lid 6, onder c), artikel 9, lid 7, artikel 12, lid 8, onder b) tot en met e), artikel 13, lid 2, artikel 14, lid 2, artikel 21, lid 4, onder a), artikel 23, lid 4, onder ii), en artikel 23, lid 7,
   Na raadpleging van het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER) (2) voor technisch advies,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2004/109/EG stelt de algemene beginselen vast voor de harmonisatie van de transparantievereisten met betrekking tot het houden van stemrechten of financiële instrumenten die het recht verlenen om bestaande aandelen met stemrechten te verwerven. De richtlijn beoogt ervoor te zorgen dat middels openbaarmaking van accurate, alomvattende en tijdige informatie over effectenuitgevende instellingen een duurzaam vertrouwen bij beleggers wordt gewekt. Evenzo beoogt zij middels bepalingen die voorschrijven dat uitgevende instellingen in kennis moeten worden gesteld van bewegingen op het vlak van belangrijke deelnemingen in hun kapitaal, ervoor te zorgen dat deze instellingen het publiek daarvan op de hoogte kunnen houden.

               (2)

               De uitvoeringsvoorschriften van de bepalingen betreffende de transparantievereisten moeten ook zorgen voor een hoog niveau van beleggersbescherming, de marktefficiëntie ten goede komen en op eenvormige wijze toegepast kunnen worden.

               (3)

               Wat de procedure betreft volgens welke beleggers in kennis moeten worden gesteld van de keuze van de uitgevende instelling voor een lidstaat van herkomst, is het aangewezen dat voor de bekendmaking van dergelijke keuzes dezelfde procedure wordt gevolgd als voor de bekendmaking van gereglementeerde informatie als bedoeld in Richtlijn 2004/109/EG.

               (4)

               Wanneer de verkorte halfjaarlijkse financiële overzichten niet overeenkomstig internationale standaarden voor jaarrekeningen worden opgesteld, mogen zij in elk geval geen misleidend beeld geven van de activa, de passiva, de financiële positie en de winst of het verlies van de uitgevende instelling geven. De halfjaarlijkse verslagen moeten met een gestage stroom van informatie over de resultaten van de uitgevende instelling voldoende transparantie jegens beleggers garanderen en deze informatie moet zo worden gepresenteerd dat ze gemakkelijk met de informatie in het jaarverslag over het voorgaande jaar kan worden vergeleken.

               (5)

               Instellingen die aandelen uitgeven en die een geconsolideerde jaarrekening overeenkomstig internationale standaarden voor jaarrekeningen (IAS) en internationale standaarden voor financiële verslaglegging (IFRS) opstellen, moeten in jaarlijkse en halfjaarlijkse verslagen ingevolge Richtlijn 2004/109/EG dezelfde definitie van transacties met verbonden partijen hanteren. Instellingen die aandelen uitgeven en die geen geconsolideerde jaarrekening overeenkomstig IAS en IFRS opstellen, moeten in hun halfjaarlijkse verslagen ingevolge Richtlijn 2004/109/EG de definitie van transacties met verbonden partijen hanteren die is opgenomen in Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (3).

               (6)

               Om in het geval van aandelen die uitsluitend worden verworven voor de clearing en afwikkeling van transacties, voor de vrijstelling van kennisgeving van belangrijke deelnemingen ingevolge Richtlijn 2004/109/EG in aanmerking te komen, moet de maximale lengte van de „korte afwikkelingstermijn” zo kort mogelijk blijven.

               (7)

               Om de relevante bevoegde autoriteit in staat te stellen haar toezichthoudende taken te verrichten met betrekking tot de voor de kennisgeving van informatie over belangrijke deelnemingen geldende afwijking voor marktmakers, moet een marktmaker die voor zo'n afwijking in aanmerking wil komen, bekendmaken dat hij als marktmaker optreedt of wil optreden, en voor welke aandelen of financiële instrumenten.

               (8)

               Het is van zeer groot belang dat marktmakingactiviteiten volledig transparant worden uitgevoerd. Derhalve moet de marktmaker in staat zijn om op verzoek van de relevante bevoegde autoriteit de activiteiten afzonderlijk op te geven die met betrekking tot de uitgevende instelling in kwestie, en met name de aandelen of financiële instrumenten die voor marktmakingdoeleinden worden aangehouden, worden uitgevoerd.

               (9)

               Wat de lijst van handelsdagen betreft, moeten termijnen gemakshalve worden berekend aan de hand van de handelsdagen in de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling. Wel moet omwille van de transparantie ervoor worden gezorgd dat elke bevoegde autoriteit aan de beleggers en marktdeelnemers de lijst van handelsdagen bekendmaakt van de diverse gereglementeerde markten die op haar grondgebied gelegen of werkzaam zijn.

               (10)

               Wat de omstandigheden betreft waarin kennisgeving van belangrijke deelnemingen vereist is, moet worden vastgesteld wanneer deze verplichting individueel dan wel collectief ontstaat en hoe deze verplichting in het geval van volmachten moet worden nagekomen.

               (11)

               Er mag redelijkerwijs van worden uitgegaan dat natuurlijke personen of juridische entiteiten bij de verwerving of overdracht van belangrijke deelnemingen grote zorgvuldigheid betrachten. Bijgevolg zullen dergelijke personen of entiteiten zeer snel op de hoogte zijn van zulke verwervingen of overdrachten of van de mogelijkheid om stemrechten uit te oefenen, en daarom moet een zeer korte termijn volgend op de desbetreffende transactie worden vastgesteld als termijn waarna zij geacht worden kennis te hebben.

               (12)

               Alleen moederondernemingen die kunnen aantonen dat hun beheermaatschappijen of beleggingsondernemingen aan afdoende voorwaarden van onafhankelijkheid voldoen, mogen worden vrijgesteld van de verplichting om belangrijke deelnemingen samen te voegen. Om volledige transparantie te waarborgen, moet de relevante bevoegde autoriteit vooraf met een verklaring daaromtrent daarvan in kennis worden gesteld. In dit opzicht is het van belang dat in de kennisgeving de bevoegde autoriteit wordt vermeld die overeenkomstig de voorwaarden vastgelegd in Richtlijn 85/611/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's) (4) toezicht houdt op de activiteiten van de beheermaatschappijen ongeacht of hun op grond van die richtlijn vergunning is verleend, mits ze als dit niet het geval is bij nationale wetgeving aan toezicht zijn onderworpen.

               (13)

               Voor de toepassing van Richtlijn 2004/109/EG moet in het kader van de kennisgeving van belangrijke deelnemingen rekening worden gehouden met financiële instrumenten, voor zover dergelijke instrumenten de houder ervan een onvoorwaardelijk recht verlenen om de onderliggende aandelen te verwerven dan wel zelf een keuze te maken tussen verwerving van de onderliggende aandelen of een uitkering in contanten op de vervaldatum. Daarom mogen financiële instrumenten niet worden geacht instrumenten te omvatten die de houder ervan het recht op aandelen verleent als de prijs van het onderliggende aandeel op een bepaald moment een bepaald niveau bereikt. Evenmin mogen zij worden geacht instrumenten te omvatten die de uitgevende instelling van het instrument of een derde partij het recht verlenen om de houder van het instrument op de vervaldatum aandelen of contanten te geven.

               (14)

               De financiële instrumenten in deel C van bijlage I bij Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad (5) die niet in artikel 11, lid 1, van deze richtlijn van de Commissie worden genoemd, gelden niet als financiële instrumenten in de zin van artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG.

               (15)

               Richtlijn 2004/109/EG stelt hoogwaardige eisen aan de verspreiding van gereglementeerde informatie. Voor de toepassing van die richtlijn is louter de beschikbaarheid van informatie, hetgeen impliceert dat beleggers actief daarnaar op zoek moeten gaan, niet toereikend. Daarom moeten uitgevende instellingen dergelijke informatie actief onder de media verspreiden met de bedoeling beleggers te bereiken.

               (16)

               Minimumkwaliteitsnormen voor de verspreiding van gereglementeerde informatie zijn nodig om ervoor te zorgen dat beleggers ook al zijn ze in een andere lidstaat dan die van de uitgevende instelling gevestigd, toch gelijkelijk toegang tot gereglementeerde informatie hebben. Uitgevende instellingen moeten ervoor zorgen dat aan deze minimumnormen wordt voldaan, door de gereglementeerde informatie ofwel zelf te verspreiden, ofwel een derde daarmee te belasten. In het laatste geval moet de derde in staat zijn om de gereglementeerde informatie onder afdoende voorwaarden te verspreiden en over adequate mechanismen beschikken om te garanderen dat de ontvangen gereglementeerde informatie afkomstig is van de desbetreffende uitgevende instelling en dat er geen wezenlijk risico op gegevensvervalsing of ongeoorloofde toegang tot niet-gepubliceerde voorwetenschap bestaat. Wanneer de derde andere diensten aanbiedt of andere taken uitoefent, zoals die van media, bevoegde autoriteiten, effectenbeurzen of de entiteit die met het officieel aangewezen opslagmechanisme belast is, moeten dergelijke diensten of taken duidelijk gescheiden worden gehouden van de diensten en taken die verband houden met de verspreiding van gereglementeerde informatie. Bij de mededeling van informatie aan de media moeten uitgevende instellingen en derden bij voorkeur gebruikmaken van elektronische hulpmiddelen en van de gangbare standaardformaten zodat de informatie gemakkelijker en sneller kan worden verwerkt.

               (17)

               Voorts moet gereglementeerde informatie in elk geval op zodanige wijze worden verspreid dat zij voor een zo groot mogelijk publiek toegankelijk is en zij het publiek in de lidstaat van de uitgevende instelling en daarbuiten zo mogelijk gelijktijdig bereikt. Een en ander doet geen afbreuk aan het recht van lidstaten om uitgevende instellingen te verzoeken gereglementeerde informatie deels of in haar geheel in kranten te publiceren, of aan de mogelijkheid van uitgevende instellingen om gereglementeerde informatie op hun eigen of op andere voor beleggers toegankelijke websites beschikbaar te stellen.

               (18)

               Algemene bekendmakingsvoorschriften van derde landen moeten gelijkwaardig kunnen worden verklaard wanneer gebruikers op grond daarvan de beschikking krijgen over een begrijpelijke en min of meer gelijkwaardige analyse van de positie van een uitgevende instelling die hen in staat stelt soortgelijke beslissingen te nemen als die op grond van informatie waarover zij ingevolge Richtlijn 2004/109/EG de beschikking zouden krijgen, ook al zijn de verplichtingen niet identiek. Wel moet gelijkwaardigheid beperkt blijven tot de essentie van de relevante informatie en mogen geen uitzonderingen op de termijnen van Richtlijn 2004/109/EG worden aanvaard.

               (19)

               Om te kunnen uitmaken of een uitgevende instelling uit een derde land al dan niet voldoet aan verplichtingen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 4, lid 3, van Richtlijn 2004/109/EG, moet worden gezorgd voor samenhang met Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot uitvoering van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving van het prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing, de publicatie van het prospectus en de verspreiding van advertenties betreft (6), en met name met de rubrieken die op de in een prospectus op te nemen historische financiële informatie betrekking hebben.

               (20)

               Wat de gelijkwaardigheid van onafhankelijkheidsvoorwaarden betreft, moet een moederonderneming van een beheermaatschappij of beleggingsonderneming die haar statutaire zetel in een derde land heeft, voor een vrijstelling ingevolge artikel 12, lid 4 of lid 5, van Richtlijn 2004/109/EG in aanmerking kunnen komen, ongeacht of krachtens de wet van het derde land voor de gecontroleerde beheermaatschappij of beleggingsonderneming een vergunning vereist is om beheeractiviteiten of portefeuillebeheeractiviteiten uit te voeren, mits aan bepaalde onafhankelijkheidsvoorwaarden is voldaan.

               (21)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen stroken met het advies van het Europees Comité voor het effectenbedrijf,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voorwerp
   Deze richtlijn stelt concrete voorschriften vast voor de uitvoering van artikel 2, lid 1, onder i), punt ii), artikel 5, lid 3, tweede alinea, artikel 5, lid 4, tweede zin, artikel 9, leden 1, 2 en 4, artikel 10, artikel 12, leden 1, 2, 4, 5 en 6, artikel 12, lid 2, onder a), artikel 13, lid 1, artikel 21, lid 1, en artikel 23, leden 1 en 6, van Richtlijn 2004/109/EG.
   Artikel 2
   Procedure voor de keuze van de lidstaat van herkomst

      (Artikel 2, lid 1, onder i), punt ii), van Richtlijn 2004/109/EG)

   Wanneer de uitgevende instelling een lidstaat van herkomst kiest, wordt voor de bekendmaking van deze keuze dezelfde procedure gevolgd als voor de bekendmaking van gereglementeerde informatie.
   Artikel 3
   Minimuminhoud van halfjaarlijkse niet-geconsolideerde financiële overzichten

      (Artikel 5, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Wanneer de verkorte halfjaarlijkse financiële overzichten niet worden opgesteld overeenkomstig internationale standaarden voor jaarrekeningen, zoals goedgekeurd volgens de procedure van artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1606/2002, bevatten zij ten minste de in de leden 2 en 3 genoemde informatie.
   2   De verkorte balans en de verkorte winst-en-verliesrekening bevatten alle kopjes en subtotalen die in de meest recente jaarlijkse financiële overzichten van de uitgevende instelling zijn opgenomen. Er worden additionele posten opgenomen indien de halfjaarlijkse financiële overzichten een misleidend beeld geven van de activa, de passiva, de financiële positie en de winst of het verlies van de uitgevende instelling wanneer deze posten zouden worden weggelaten.
   Voorts wordt de volgende vergelijkende informatie opgenomen:

               a)

               een balans aan het eind van de eerste zes maanden van het lopende boekjaar en een vergelijkende balans aan het eind van het voorgaande boekjaar;

               b)

               een winst-en-verliesrekening voor de eerste zes maanden van het lopende boekjaar met, vanaf twee jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn, vergelijkende informatie voor de vergelijkbare periode van het voorgaande boekjaar.

         3.   De toelichtingen bevatten het volgende:

               a)

               voldoende informatie om de verkorte halfjaarlijkse financiële overzichten met de jaarlijkse financiële overzichten te kunnen vergelijken;

               b)

               voldoende informatie en uitleg om de gebruiker een goed inzicht te kunnen verschaffen in wezenlijke veranderingen van bedragen en in de ontwikkelingen in de betrokken periode van zes maanden die van invloed zijn op de balans en de winst-en-verliesrekening.

         Artikel 4
   Belangrijkste transacties met verbonden partijen

      (Artikel 5, lid 4, tweede zin, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   In het tussentijdse jaarverslag maken instellingen die aandelen uitgeven, met betrekking tot de belangrijkste transacties met verbonden partijen ten minste het volgende bekend:

               a)

               transacties met verbonden partijen die in de eerste zes maanden van het lopende boekjaar hebben plaatsgevonden en die wezenlijke gevolgen hebben gehad voor de financiële positie of resultaten van de onderneming in deze periode;

               b)

               alle wijzigingen in de in het meest recente jaarverslag beschreven transacties met verbonden partijen die wezenlijke gevolgen kunnen hebben voor de financiële positie of resultaten van de onderneming in de eerste zes maanden van het lopende boekjaar.

         2.   Wanneer de instelling die aandelen uitgeeft, geen geconsolideerde jaarrekening hoeft op te stellen, maakt zij ten minste de in artikel 43, lid 1, punt 7 ter, van Richtlijn 78/660/EEG bedoelde transacties met verbonden partijen bekend.
   Artikel 5
   Maximale lengte van de gebruikelijke „korte afwikkelingstermijn”

      (Artikel 9, lid 4, van Richtlijn 2004/109/EG)

   De maximale lengte van de gebruikelijke „korte afwikkelingstermijn” bedraagt drie handelsdagen na de transactie.
   Artikel 6
   Mechanismen voor de controle door de bevoegde autoriteiten wat betreft marktmakers

      (Artikel 9, lid 5, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Een marktmaker die voor de vrijstelling als bedoeld in artikel 9, lid 5, van Richtlijn 2004/109/EG in aanmerking wenst te komen, stelt de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling uiterlijk binnen de in artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/109/EG genoemde termijn ervan in kennis dat hij met betrekking tot een bepaalde uitgevende instelling marktmakingactiviteiten uitvoert of uit wil voeren.
   Wanneer de marktmaker met betrekking tot de betrokken uitgevende instelling zijn marktmakingactiviteiten staakt, stelt hij de bevoegde autoriteit daarvan in kennis.
   2.   Wanneer een marktmaker die voor de vrijstelling als bedoeld in artikel 9, lid 5, van die richtlijn in aanmerking wenst te komen, door de bevoegde autoriteit van de uitgevende instelling wordt verzocht de aandelen of financiële instrumenten afzonderlijk op te geven die voor marktmakingdoeleinden worden aangehouden, wordt het, onverminderd de toepassing van artikel 24 van Richtlijn 2004/109/EG, de betrokken marktmaker toegestaan een dergelijke afzonderlijke opgave op een verifieerbare wijze te verrichten. Alleen indien de marktmaker niet in staat is om de betrokken aandelen of financiële instrumenten afzonderlijk op te geven, mag van hem worden verlangd dat deze met het oog op een dergelijke afzonderlijke opgave op een aparte rekening worden aangehouden.
   3.   Indien op grond van nationaal recht een marktmakingovereenkomst tussen de marktmaker en de effectenbeurs en/of de uitgevende instelling vereist is, verstrekt de marktmaker, onverminderd de toepassing van artikel 24, lid 4, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG, de overeenkomst op verzoek van de relevante bevoegde autoriteit aan deze autoriteit.
   Artikel 7
   Lijst van handelsdagen

      (Artikel 12, leden 2 en 6, en artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Voor de toepassing van artikel 12, leden 2 en 6, en artikel 14, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG geldt de lijst van handelsdagen van de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling.
   2.   Elke bevoegde autoriteit publiceert op haar website de lijst van handelsdagen van de diverse gereglementeerde markten die in haar rechtsgebied gelegen of werkzaam zijn.
   Artikel 8
   Aandeelhouders en in artikel 10 van de Transparantierichtlijn bedoelde natuurlijke personen of juridische entiteiten die kennis moeten geven van belangrijke deelnemingen

      (Artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Voor de toepassing van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/109/EG is de kennisgevingsverplichting die ontstaat zodra het percentage van de gehouden stemrechten na transacties van het soort als bedoeld in artikel 10 van Richtlijn 2004/109/EG de toepasselijke drempelwaarden bereikt, overschrijdt of onderschrijdt, een individuele verplichting die op elke aandeelhouder of op elke in artikel 10 van die richtlijn bedoelde natuurlijke persoon of juridische entiteit, dan wel op beiden rust wanneer het percentage van de door elk van de partijen gehouden stemrechten de toepasselijke drempelwaarde bereikt, overschrijdt of onderschrijdt.
   In de in artikel 10, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG genoemde omstandigheden is de kennisgevingsverplichting een collectieve verplichting van alle partijen bij de overeenkomst.
   2.   In de in artikel 10, onder h), van Richtlijn 2004/109/EG genoemde omstandigheden kan indien een aandeelhouder de volmacht voor één aandeelhoudersvergadering verleent, worden volstaan met een enkele kennisgeving op het moment waarop de volmacht wordt verleend, mits in de kennisgeving duidelijk wordt gemaakt wat de resulterende situatie is wat de stemrechten betreft, wanneer de gevolmachtigde de stemrechten niet meer naar eigen goeddunken mag uitoefenen.
   Als in de in artikel 10, onder h), genoemde omstandigheden de gevolmachtigde voor één aandeelhoudersvergadering een of meer volmachten krijgt, kan worden volstaan met een enkele kennisgeving op het moment waarop de verleende volmachten worden verkregen, mits in de kennisgeving duidelijk wordt gemaakt wat de resulterende situatie is wat de stemrechten betreft, wanneer de gevolmachtigde de stemrechten niet meer naar eigen goeddunken mag uitoefenen.
   3.   Wanneer de kennisgevingsplicht op meer dan een natuurlijke persoon of juridische entiteit rust, kan worden volstaan met een enkele gemeenschappelijke kennisgeving.
   Ook al wordt een enkele gemeenschappelijke kennisgeving verricht, toch mag geen van de betrokken natuurlijke personen of juridische entiteiten worden geacht te zijn ontslagen van haar verantwoordelijkheid voor de kennisgeving.
   Artikel 9
   Omstandigheden waaronder de persoon die de kennisgeving verricht, kennis moet hebben gekregen van de verwerving of overdracht, of van de mogelijkheid om stemrechten uit te oefenen

      (Artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Voor de toepassing van artikel 12, lid 2, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG wordt de aandeelhouder dan wel de in artikel 10 van die richtlijn bedoelde natuurlijke persoon of juridische entiteit uiterlijk twee handelsdagen na de transactie geacht kennis te hebben van de verwerving of overdracht of van de mogelijkheid om stemrechten uit te oefenen.
   Artikel 10
   Onafhankelijkheidsvoorwaarden waaraan beheermaatschappijen en beleggingsondernemingen die portefeuilles per cliënt beheren, moeten voldoen

      (Artikel 12, lid 4, eerste alinea, en artikel 12, lid 5, eerste alinea, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Voor de toepassing van de vrijstelling van de verplichting tot samenvoeging van deelnemingen waarin de eerste alinea's van artikel 12, leden 4 en 5, van Richtlijn 2004/109/EG voorzien, voldoet een moederonderneming van een beheermaatschappij of een beleggingsonderneming aan de volgende voorwaarden:

               a)

               zij mag zich niet door directe of indirecte instructies te geven of op enigerlei andere wijze bemoeien met de uitoefening van de stemrechten die worden gehouden door deze beheermaatschappij of beleggingsonderneming;

               b)

               deze beheermaatschappij of beleggingsonderneming moet vrij zijn om de stemrechten die aan de door haar beheerde activa verbonden zijn, onafhankelijk van de moederonderneming uit te oefenen.

         2.   Een moederonderneming die van de vrijstelling wil gebruikmaken, doet de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van uitgevende instellingen waarvan de stemrechten verbonden zijn aan deelnemingen die door de beheermaatschappijen of beleggingsondernemingen worden beheerd, het volgende onverwijld toekomen:

               a)

               een lijst met de namen van deze beheermaatschappijen en beleggingsondernemingen waarop wordt vermeld welke bevoegde autoriteiten toezicht op hen houden of dat geen bevoegde autoriteit toezicht op hen houdt, zonder dat echter de betrokken uitgevende instellingen worden genoemd;

               b)

               een verklaring dat de moederonderneming voor elk van deze beheermaatschappijen of beleggingsondernemingen voldoet aan de voorwaarden van lid 1.

         De moederonderneming werkt de onder a) bedoelde lijst voortdurend bij.
   3.   Wanneer de moederonderneming alleen met betrekking tot de in artikel 13 van Richtlijn 2004/109/EG bedoelde financiële instrumenten voor een vrijstelling in aanmerking wil komen, doet zij de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling alleen de in lid 2, onder a), bedoelde lijst toekomen.
   4.   Onverminderd de toepassing van artikel 24 van Richtlijn 2004/109/EG kan een moederonderneming van een beheermaatschappij of van een beleggingsonderneming tegenover de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling desgevraagd aantonen dat:

               a)

               de organisatorische structuren van de moederonderneming en de beheermaatschappij of beleggingsonderneming van dien aard zijn dat de stemrechten onafhankelijk van de moederonderneming worden uitgeoefend;

               b)

               de personen die beslissen hoe de stemrechten worden uitgeoefend, onafhankelijk opereren;

               c)

               indien de moederonderneming een cliënt van haar beheermaatschappij of beleggingsonderneming is of een deelneming in de door de beheermaatschappij of beleggingsonderneming beheerde activa heeft, er een duidelijk schriftelijk mandaat voor een onafhankelijke cliëntenrelatie tussen de moederonderneming en de beheermaatschappij of beleggingsonderneming bestaat.

         Het vereiste onder a) houdt minimaal in dat de moederonderneming en de beheermaatschappij of beleggingsonderneming schriftelijke gedragslijnen en procedures moeten vaststellen die redelijkerwijs voorkomen dat met betrekking tot de uitoefening van stemrechten informatie wordt uitgewisseld tussen de moederonderneming en de beheermaatschappij of beleggingsonderneming.
   5.   Voor de toepassing van lid 1, onder a), wordt onder een directe instructie verstaan: een instructie van de moederonderneming of een andere gecontroleerde onderneming van de moederonderneming waarin wordt aangegeven hoe de stemrechten door de beheermaatschappij of beleggingsonderneming in specifieke gevallen moeten worden uitgeoefend.
   Onder een „indirecte instructie” wordt verstaan: een algemene of specifieke instructie, in welke vorm dan ook, van de moederonderneming of een andere gecontroleerde onderneming van de moederonderneming waardoor de beheermaatschappij of beleggingsonderneming de stemrechten niet geheel naar eigen goeddunken kan uitoefenen en waarmee bepaalde zakelijke belangen van de moederonderneming of een andere gecontroleerde onderneming van de moederonderneming gediend zijn.
   Artikel 11
   Soorten financiële instrumenten die de houder ervan het recht verlenen om, uitsluitend op eigener beweging, aandelen te verwerven waaraan stemrechten zijn verbonden

      (Artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Voor de toepassing van artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG worden effecten, alsook opties, futures, swaps, rentetermijncontracten en andere derivatencontracten als bedoeld in deel C van bijlage I bij Richtlijn 2004/39/EG geacht financiële instrumenten te zijn als zij de houder ervan het recht verlenen om, uitsluitend op eigener beweging, uit hoofde van een formele overeenkomst reeds uitgegeven aandelen waaraan stemrechten zijn verbonden, te verwerven van een uitgevende instelling waarvan de aandelen tot een gereglementeerde markt zijn toegelaten.
   De houder van het instrument moet op de vervaldag hetzij het onvoorwaardelijke recht hebben om de onderliggende aandelen te verwerven hetzij naar eigen goeddunken kunnen gebruikmaken van zijn recht om dergelijke aandelen al dan niet te verwerven.
   Onder een „formele overeenkomst” wordt verstaan: een overeenkomst die krachtens het toepasselijke recht bindend is.
   2.   Voor de toepassing van artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG voegt de houder alle op dezelfde uitgevende instelling betrekking hebbende financiële instrumenten in de zin van lid 1 samen en geeft hij daarvan kennis.
   3.   De bij artikel 13, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG vereiste kennisgeving bevat de volgende informatie:

               a)

               de resulterende situatie wat de stemrechten betreft;

               b)

               indien van toepassing, de keten van gecontroleerde ondernemingen via welke financiële instrumenten daadwerkelijk worden gehouden;

               c)

               de datum waarop de drempelwaarde is bereikt of gepasseerd;

               d)

               voor instrumenten met een uitoefeningsperiode: een vermelding van de datum of termijn waarop aandelen zullen of kunnen worden verworven, indien van toepassing;

               e)

               verval- of expiratiedatum van het instrument;

               f)

               identiteit van de houder;

               g)

               naam van de onderliggende uitgevende instelling.

         Voor de toepassing van punt a) wordt het percentage van de stemrechten berekend aan de hand van het totale aantal stemrechten en het totale kapitaal zoals ingevolge artikel 15 van Richtlijn 2004/109/EG door de uitgevende instelling het laatst is bekendgemaakt.
   4.   De kennisgevingsperiode komt overeen met die van artikel 12, lid 2, van Richtlijn 2004/109/EG en de bijbehorende uitvoeringsvoorschriften.
   5.   De kennisgeving wordt verricht aan de uitgevende instelling van het onderliggende aandeel en aan de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de betrokken uitgevende instelling.
   Indien een financieel instrument op meer dan één onderliggend aandeel betrekking heeft, wordt aan elk van de uitgevende instellingen van de onderliggende aandelen apart kennis gegeven.
   Artikel 12
   Minimumnormen

      (Artikel 21, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Bij de verspreiding van gereglementeerde informatie ingevolge artikel 21, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG worden de minimumnormen zoals vastgelegd in de leden 2 tot en met 5, in acht genomen.
   2.   Gereglementeerde informatie wordt op zodanige wijze verspreid dat deze een zo groot mogelijk publiek kan bereiken en in de lidstaat van herkomst of in de artikel 21, lid 3, van Richtlijn 2004/109/EG bedoelde lidstaat en in de andere lidstaten zoveel mogelijk gelijktijdig toegankelijk is.
   3.   Gereglementeerde informatie wordt volledig en onbewerkt aan de media meegedeeld.
   Wel wordt in het geval van de in de artikelen 4, 5 en 6 van Richtlijn 2004/109/EG bedoelde verslagen en overzichten aan deze eis geacht te zijn voldaan als een aankondiging in verband met de gereglementeerde informatie aan de media wordt meegedeeld en daarin wordt vermeld op welke website de relevante documenten, naast het officieel aangewezen mechanisme voor de centrale opslag van gereglementeerde informatie als bedoeld in artikel 21 van die richtlijn, beschikbaar zijn.
   4.   Gereglementeerde informatie wordt op zodanige wijze aan de media meegedeeld dat de beveiliging van de mededeling gewaarborgd is, het risico op gegevensvervalsing en ongeoorloofde toegang zo gering mogelijk is en zekerheid over de bron van de gereglementeerde informatie bestaat.
   Er wordt gezorgd voor een veilige ontvangst door eventuele tekortkomingen of verstoringen in de mededeling van gereglementeerde informatie zo spoedig mogelijk te verhelpen.
   De uitgevende instelling of de persoon die de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt heeft aangevraagd zonder toestemming van de uitgevende instelling, zijn niet verantwoordelijk voor fouten of tekortkomingen in de systemen van de media waaraan de gereglementeerde informatie is meegedeeld.
   5.   Gereglementeerde informatie wordt op zodanige wijze aan de media meegedeeld dat duidelijk is dat het om gereglementeerde informatie gaat, en daaruit duidelijk de identiteit van de betrokken uitgevende instelling, het onderwerp van de gereglementeerde informatie en het tijdstip en de datum van mededeling van de informatie door de uitgevende instelling of de persoon die de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt heeft aangevraagd zonder toestemming van de uitgevende instelling, blijken.
   Desgevraagd kunnen de uitgevende instelling of de persoon die de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt heeft aangevraagd zonder toestemming van de uitgevende instelling, met betrekking tot een bekendmaking van gereglementeerde informatie het volgende aan de bevoegde autoriteit meedelen:

               a)

               de naam van de persoon die de informatie aan de media heeft meegedeeld;

               b)

               de bijzonderheden over de beveiligingsvalidering;

               c)

               de datum en het tijdstip waarop de informatie aan de media is meegedeeld;

               d)

               de drager waarop de informatie is verstrekt;

               e)

               indien van toepassing, bijzonderheden over het embargo dat de uitgevende instelling op de gereglementeerde informatie heeft gelegd.

         Artikel 13
   Aan artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 4, lid 2, onder b), van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer het jaarverslag krachtens de wetgeving van dit land ten minste de volgende informatie moet bevatten:

               a)

               een getrouw overzicht van de ontwikkeling en de resultaten van het bedrijf en van de positie van de uitgevende instelling, samen met een beschrijving van de voornaamste risico's en onzekerheden waarmee zij geconfronteerd wordt; het overzicht bevat een evenwichtige en grondige analyse van de ontwikkeling en de resultaten van het bedrijf en van de positie van de uitgevende instelling welke aan de omvang en de complexiteit van het bedrijf evenredig is;

               b)

               informatie over alle belangrijke gebeurtenissen die na het einde van het boekjaar hebben plaatsgevonden;

               c)

               informatie over de waarschijnlijke toekomstige ontwikkeling van de uitgevende instelling.

         De onder a) bedoelde analyse bevat zoveel essentiële, voor het specifieke bedrijf relevante financiële én, voor zover van toepassing, niet-financiële prestatie-indicatoren als nodig is om inzicht te krijgen in de ontwikkeling, resultaten en positie van de uitgevende instelling.
   Artikel 14
   Aan artikel 5, lid 4, van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 5, lid 4, van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer krachtens de wetgeving van dit land naast het tussentijdse jaarverslag verkorte financiële overzichten vereist zijn en het tussentijdse jaarverslag ten minste de volgende informatie moet bevatten:

               a)

               een overzicht van de verslagperiode;

               b)

               informatie over de waarschijnlijke toekomstige ontwikkeling van de uitgevende instelling in de resterende zes maanden van het boekjaar;

               c)

               voor instellingen die aandelen uitgeven: de belangrijkste transacties met verbonden partijen zo deze niet al doorlopend worden bekendgemaakt.

         Artikel 15
   Aan artikel 4, lid 2, en artikel 5, lid 2, onder c), van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 4, lid 2, onder c), en artikel 5, lid 2, onder c), van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een bepaalde persoon of bepaalde personen binnen de uitgevende instelling krachtens de wetgeving van dit land verantwoordelijk zijn voor de jaarlijkse en halfjaarlijkse financiële informatie, en met name voor het volgende:

               a)

               de conformiteit van de financiële overzichten met het toepasselijke verslaggevingskader of de toepasselijke reeks standaarden voor jaarrekeningen;

               b)

               de getrouwheid van het overzicht in het jaarverslag.

         Artikel 16
   Aan artikel 6 van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 6 van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een uitgevende instelling krachtens de wetgeving van dit land driemaandelijkse financiële verslagen moet publiceren.
   Artikel 17
   Aan artikel 4, lid 3, van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 4, lid 3, eerste alinea, van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer de moederonderneming krachtens de wetgeving van dit land niet verplicht is een individuele jaarrekening te verstrekken, maar de uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, verplicht is bij de opstelling van de geconsolideerde jaarrekening de volgende informatie te vermelden:

               a)

               voor instellingen die aandelen uitgeven: dividendberekening en vermogen om dividend uit te keren;

               b)

               voor alle uitgevende instellingen: voor zover van toepassing, minimumkapitaal- en aandelenkapitaalvereisten, alsook informatie over de liquiditeit.

         Omwille van de gelijkwaardigheid moet de uitgevende instelling de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst ook aanvullende gecontroleerde informatie over de individuele jaarrekening van de uitgevende instelling op solobasis kunnen verstrekken die voor de onder a) en b) bedoelde informatie van belang zijn. Deze informatie mag volgens de standaarden voor jaarrekeningen van het derde land worden opgesteld.
   Artikel 18
   Aan artikel 4, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht met betrekking tot de individuele jaarrekening verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 4, lid 3, tweede alinea, van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, krachtens de wetgeving van dit land geen geconsolideerde jaarrekening hoeft op te stellen, maar wel haar individuele jaarrekening moet opstellen volgens de internationale, ingevolge artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1606/2002 van het Europees Parlement en de Raad (7) erkende standaarden voor jaarrekeningen zoals deze in de Gemeenschap van toepassing zijn, dan wel volgens de standaarden voor jaarrekeningen van het derde land die aan deze standaarden gelijkwaardig zijn.
   Omwille van de gelijkwaardigheid moet dergelijke financiële informatie in de vorm van aangepaste financiële overzichten worden gepresenteerd indien ze niet met deze standaarden in overeenstemming is.
   Voorts moet de individuele jaarrekening door een onafhankelijke accountant worden gecontroleerd.
   Artikel 19
   Aan artikel 12, lid 6, van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 12, lid 6, van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer de termijn waarbinnen een uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, van belangrijke deelnemingen in kennis moet worden gesteld en waarbinnen zij deze belangrijke deelnemingen aan het publiek moet bekendmaken, krachtens de wetgeving van dit land in totaal gelijk is aan of korter is dan zeven handelsdagen.
   De termijnen voor de kennisgeving aan de uitgevende instelling en voor de daaropvolgende bekendmaking aan het publiek door de uitgevende instelling kunnen derhalve afwijken van die welke worden vastgelegd in artikel 12, leden 2 en 6, van Richtlijn 2004/109/EG.
   Artikel 20
   Aan artikel 14 van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 14 van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, krachtens de wetgeving van dit land aan de volgende voorwaarden moet voldoen:

               a)

               een uitgevende instelling die tot maximaal 5 % van haar eigen aandelen waaraan stemrechten verbonden zijn, mag houden, moet telkens als deze drempel wordt bereikt of gepasseerd, daarvan kennis geven;

               b)

               een uitgevende instelling die maximaal 5 % tot 10 % van haar eigen aandelen waaraan stemrechten verbonden zijn, mag houden, moet telkens als een drempel van 5 % of dit maximum wordt bereikt of gepasseerd, daarvan kennis geven;

               c)

               een uitgevende instelling die meer dan 10 % van haar eigen aandelen waaraan stemrechten verbonden zijn, mag houden, moet telkens als de drempel van 5 % of de drempel van 10 % wordt bereikt of gepasseerd, daarvan kennis geven.

         Omwille van de gelijkwaardigheid is boven de drempel van 10 % geen kennisgeving vereist.
   Artikel 21
   Aan artikel 15 van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 15 van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, krachtens de wetgeving van dit land verplicht is het totale aantal stemrechten en het totale kapitaal binnen 30 kalenderdagen nadat dit totaal is gestegen of gedaald, aan het publiek bekend te maken.
   Artikel 22
   Aan artikel 17, lid 2, onder a), en artikel 18, lid 2, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG gelijkwaardige verplichtingen

      (Artikel 23, lid 1, van Richtlijn 2004/109/EG)

   Een derde land wordt geacht met betrekking tot de inhoud van de informatie over vergaderingen verplichtingen op te leggen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 17, lid 2, onder a), en artikel 18, lid 2, onder a), van Richtlijn 2004/109/EG, wanneer een uitgevende instelling die haar statutaire zetel in dit derde land heeft, krachtens de wetgeving van dit land verplicht is ten minste informatie over de plaats, het tijdstip en de agenda van vergaderingen te verstrekken.
   Artikel 23
   Gelijkwaardigheid met betrekking tot het onafhankelijkheidscriterium voor moederondernemingen van beheermaatschappijen en beleggingsondernemingen

      (Artikel 23, lid 6, van Richtlijn 2004/109/EG)

   1.   Een derde land wordt geacht onafhankelijkheidsvoorwaarden te stellen die gelijkwaardig zijn aan die van artikel 12, leden 4 en 5, van die richtlijn wanneer een beheermaatschappij of beleggingsonderneming als bedoeld in artikel 23, lid 6, van Richtlijn 2004/109/EG, krachtens de wetgeving van dit land aan de volgende voorwaarden moet voldoen:

               a)

               de beheermaatschappij of beleggingsonderneming moet te allen tijde vrij zijn om de stemrechten die aan de door haar beheerde activa verbonden zijn, onafhankelijk van haar moederonderneming uit te oefenen;

               b)

               de beheermaatschappij of beleggingsonderneming moet de belangen van de moederonderneming of van enige andere gecontroleerde onderneming van de moederonderneming terzijde schuiven telkens wanneer zich belangenconflicten voordoen.

         2.   De moederonderneming voldoet aan de kennisgevingsvereisten van artikel 10, lid 2, onder a), en artikel 10, lid 3, van deze richtlijn.
   Voorts verklaart de moederonderneming dat zij voor elk van de betrokken beheermaatschappijen of beleggingsondernemingen voldoet aan de voorwaarden van lid 1.
   3.   Onverminderd de toepassing van artikel 24 van Richtlijn 2004/109/EG kan de moederonderneming tegenover de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling desgevraagd aantonen dat aan de vereisten van artikel 10, lid 4, van deze richtlijn wordt voldaan.
   Artikel 24
   Omzetting
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk twaalf maanden na de datum van vaststelling aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 25
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 26
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 8 maart 2007.

            Voor de Commissie

         Charlie McCREEVY

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.

      (2)  Het CEER is ingesteld bij Besluit 2001/527/EG van de Commissie van 6 juni 2001 (PB L 191 van 13.7.2001, blz. 43).

      (3)  PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 224 van 16.8.2006, blz. 1).

      (4)  PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/1/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 79 van 24.3.2005, blz. 9).

      (5)  PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2006/31/EG (PB L 114 van 27.4.2006, blz. 60).

      (6)  PB L 149 van 30.4.2004, blz. 1, gerectificeerd in PB L 215 van 16.6.2004, blz. 3. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1787/2006 (PB L 337 van 5.12.2006, blz. 17).

      (7)  PB L 243 van 11.9.2002, blz. 1.