title: Richtlijn 2004/78/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot wijziging, ter aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad inzake de verwarming van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan, en van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad

text:
 30.4.2004            NL                    Publicatieblad van de Europese Unie                      L 153/107
                       RICHTLIJN 2004/78/EG VAN DE COMMISSIE
                                            van 29 april 2004
  tot wijziging, ter aanpassing aan de technische vooruitgang, van Richtlijn 2001/56/EG
 van het Europees Parlement en de Raad inzake de verwarming van motorvoertuigen en
            aanhangwagens daarvan, en van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad
                                     (Voor de EER relevante tekst)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van
motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan1, en met name op artikel 13, lid 2,
Gelet op Richtlijn 2001/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september
2001 inzake de verwarming van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan2, en met name
op artikel 5,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)     Richtlijn 2001/56/EG is een van de bijzondere richtlijnen van de bij Richtlijn
        70/156/EEG vastgestelde goedkeuringsprocedure. Richtlijn 2001/56/EG bevat
        voorschriften voor de typegoedkeuring van voertuigen die met een
        verwarmingssysteem op brandstof zijn uitgerust en van verwarmingssystemen op
        brandstof als onderdeel.
(2)     Krachtens artikel 5 van Richtlijn 2001/56/EG onderzoekt de Commissie de
        bijkomende        veiligheidsvoorschriften             betreffende       op      LPG        werkende
        verwarmingssystemen van motorvoertuigen.
(3)     Tot nu toe hebben de lidstaten elk hun eigen nationale voorschriften inzake voertuigen
        met een verwarmingssysteem op LPG toegepast. Om tot een geharmoniseerde
        benadering van de technische voorschriften voor toestellen en verwarmingssystemen
        op LPG te komen, moeten in het typegoedkeuringssysteem voor motorvoertuigen en
        aanhangwagens daarvan twee thans beschikbare Europese normen worden toegepast.
        In het licht van de technische vooruitgang wordt het daarom noodzakelijk geacht
        zowel deze twee EN-normen als de belangrijkste elementen van VN/ECE-reglement
        nr. 67 in Richtlijn 2001/56/EG op te nemen.
(4)     Richtlijn 2001/56/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd; voor de
        duidelijkheid moet met name bijlage VIII worden vervangen.
1
        PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 807/2003 (PB L
        122 van 16.5.2003, blz. 36).
2
        PB L 292 van 9.11.2001, blz. 21. Richtlijn gewijzigd bij de Akte van toetreding van 2003.
 ---pagebreak--- (5) Uitzonderingen met betrekking tot verwarmingssystemen voor voertuigen voor
    speciale doeleinden, met name voor kampeerwagens en caravans, die vaak met
    verwarmingssystemen op LPG zijn uitgerust, zijn niet langer nodig door de invoering
    van voorschriften voor verwarmingssystemen op LPG. De geharmoniseerde
    veiligheidsvoorschriften van Richtlijn 2001/56/EG moeten derhalve voor alle
    voertuigen gelden, ook voor de voertuigen voor speciale doeleinden waarnaar in
    bijlage XI bij Richtlijn 70/156/EEG wordt verwezen.
(6) Richtlijn 70/156/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.
(7) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van
    het bij artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan
    de technische vooruitgang,
                                            2
 ---pagebreak--- HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
                                             Artikel 1
                              Wijziging van Richtlijn 2001/56/EEG
Richtlijn 2001/56/EG wordt als volgt gewijzigd:
1) De bijlagen I en II worden gewijzigd overeenkomstig deel A van bijlage I bij deze richtlijn.
2) Bijlage VIII wordt vervangen door de tekst in deel B van bijlage I bij deze richtlijn.
                                             Artikel 2
                               Wijziging van Richtlijn 70/156/EEG
Richtlijn 70/156/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze richtlijn.
                                             Artikel 3
                                      Overgangsbepalingen
1.       Voor een nieuw type voertuig dat is uitgerust met een verwarmingssysteem op LPG
dat voldoet aan de voorschriften in de bijlagen I, II en IV tot en met VIII van Richtlijn
2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, mogen de lidstaten met ingang van 1 oktober
2004, om redenen die verband houden met verwarmingssystemen:
a)       noch weigeren EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen,
b)       noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen verbieden.
2.       Voor een nieuw type verwarmingssysteem op LPG als onderdeel dat voldoet aan de
voorschriften in de bijlagen I, II en IV tot en met VIII van Richtlijn 2001/56/EG, zoals
gewijzigd bij deze richtlijn, mogen de lidstaten met ingang van 1 oktober 2004:
a)       noch weigeren EG-typegoedkeuring of nationale typegoedkeuring te verlenen,
b)       noch de verkoop of de ingebruikname verbieden.
3.       Voor een nieuw type voertuig dat is uitgerust met een verwarmingssysteem op LPG of
een type verwarmingssysteem op LPG als onderdeel, dat niet voldoet aan de voorschriften in
de bijlagen I, II en IV tot en met VIII van Richtlijn 2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze
richtlijn, zullen de lidstaten met ingang van 1 januari 2006 EG-typegoedkeuring weigeren te
verlenen en mogen ze weigeren nationale typegoedkeuring te verlenen.
4.       Voor voertuigen die zijn uitgerust met een verwarmingssysteem op LPG dat niet
voldoet aan de voorschriften in de bijlagen I, II en IV tot en met VIII van Richtlijn
2001/56/EG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, zullen de lidstaten met ingang van 1 januari
2007:
                                                 3
 ---pagebreak--- a)       de certificaten van overeenstemming waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig de
         bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, als niet langer geldig
         beschouwen voor de doeleinden van artikel 7, lid 1, van die richtlijn, en
b)       de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen mogen
         weigeren,
om redenen die verband houden met verwarmingssystemen.
5.       Met ingang van 1 januari 2007 zijn de voorschriften in de bijlagen I, II en IV tot en
met VIII van Richtlijn 2001/56/EEG, zoals gewijzigd bij deze richtlijn, inzake
verwarmingssystemen op LPG als onderdeel van toepassing voor de doeleinden van artikel 7,
lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG.
                                              Artikel 4
                                            Omzetting
1.       De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking
treden om uiterlijk op 30 september 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de
Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave
van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
         Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze
richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die
bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2.       De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van
nationaal recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
                                              Artikel 5
                                         Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking
in het Publicatieblad van de Europese Unie.
                                              Artikel 6
                                            Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel, 29 april 2004.
                                               Voor de Commissie
                                               Erkki LIIKANEN
                                               Lid van de Commissie
                                            _________
                                                  4
 ---pagebreak---                                            BIJLAGE I
                     WIJZIGINGEN VAN RICHTLIJN 2001/56/EG
                                            DEEL A
1)     Bijlage I wordt als volgt gewijzigd:
         a)   In aanhangsel 1 worden de nieuwe punten 9.10.5.3 en 9.10.5.3.1 ingevoegd:
              “9.10.5.3    Een korte beschrijving van het voertuigtype wat betreft het
                           verwarmingssysteem op brandstof en de automatische controle:
                           ………………………………
              9.10.5.3.1 Een schema van het verwarmingssysteem op brandstof, het
                           luchtinlaatsysteem, het uitlaatsysteem, de brandstoftank, het
                           brandstoftoevoersysteem (met inbegrip van de kleppen) en de
                           elektrische verbindingen met aanduiding van de plaats daarvan in
                           het voertuig.”
              Het vroegere punt 9.10.5.3 krijgt het nieuwe nummer 9.10.5.4.
         b)   In het addendum bij aanhangel 2 worden de nieuwe punten 1.2.1 en 1.2.2
              ingevoegd:
              “1.2.1 Merk en type: …………………………………………………
              1.2.2   Eventueel onderdeel- en goedkeuringsnummer: …………………”
         c)   In aanhangsel 3 wordt punt 1.2 vervangen door:
              “1.2 Gedetailleerde beschrijving, schema van de opstelling en beschrijving
                    van de montage van het verwarmingssysteem op brandstof en alle
                    onderdelen ervan:”
         d)   In punt 1.1.2 van aanhangsel 5 bij bijlage I wordt “Richtlijn 78/548/EEG”
              vervangen door “Richtlijn 2001/56/EG”.
2)     Punt 3.2.1 van bijlage II wordt als volgt gewijzigd:
         a)   In de tabel wordt “Zie noten 2 en 3” in de rij “Verwarmingssysteem op basis
              van gasvormige brandstof” vervangen door “Zie noot 3”;
         b)   Noot 2 wordt geschrapt.
                                            DEEL B
Bijlage VIII wordt vervangen door:
                                        “BIJLAGE VIII
                                               5
 ---pagebreak---      VEILIGHEIDSVOORSCHRIFTEN VOOR VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG
1.      VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG VOOR GEBRUIK OP DE WEG
1.1.    Als een verwarmingssysteem op LPG in een motorvoertuig ook kan worden gebruikt
        als het voertuig rijdt, moeten dit systeem en het bijbehorende toevoersysteem aan de
        volgende voorschriften voldoen:
1.1.1.  Het verwarmingssysteem op LPG moet voldoen aan de voorschriften van de
        geharmoniseerde norm met betrekking tot specificaties voor vloeibaargastoestellen;
        LPG ruimteverwarmingsapparatuur met gesloten verbrandingsruimte voor installatie
        in voertuigen en boten (EN 624:2000) (*).
1.1.2.  In het geval van een permanent geïnstalleerde LPG-tank moeten alle onderdelen van
        het systeem die met LPG in vloeibare fase in contact komen (alle onderdelen van de
        vuleenheid tot de verdamper/drukregelaar) en de bijbehorende vloeibare-fase-
        installatie voldoen aan de technische voorschriften van VN/ECE-reglement nr. 67-
        01, delen I en II en de bijlagen 3 tot en met 10, 13 en 15 tot en met 17(**).
1.1.3   De gasvormige-fase-installatie van het verwarmingssysteem op LPG in een voertuig
        moet voldoen aan de voorschriften van de geharmoniseerde norm met betrekking tot
        specificaties voor de installatie van LPG-systemen voor woondoeleinden in kampeer-
        en andere voertuigen (EN 1949:2002) (***).
1.1.4   Het LPG-toevoersysteem moet zodanig zijn ontworpen dat de druk en de fase van de
        toevoer geschikt zijn voor het geïnstalleerde verwarmingssysteem op LPG. LPG kan
        hetzij in de gasvormige fase, hetzij in de vloeibare fase uit de permanent
        geïnstalleerde LPG-tank worden gehaald.
1.1.5   De vloeistofuitlaat van de permanent geïnstalleerde LPG-tank waarmee het
        verwarmingssysteem van LPG wordt voorzien, wordt geleverd met een op afstand
        bediende afnamekraan met doorstroombegrenzer zoals voorgeschreven in punt
        17.6.1.1 van VN/ECE-reglement nr. 67-01. De op afstand bediende afnamekraan met
        doorstroombegrenzer moet zodanig worden geregeld dat deze automatisch wordt
        gesloten binnen vijf seconden na het stilleggen van de motor van het voertuig,
        ongeacht de stand van de contactsleutel. Als de aan-schakelaar van het
        verwarmingssysteem of het LPG-toevoersysteem binnen deze vijf seconden wordt
        geactiveerd, mag het verwarmingssysteem in bedrijf blijven. De verwarming kan
        altijd opnieuw worden gestart.
1.1.6   Bij toevoer van LPG in gasvormige fase vanuit de permanent geïnstalleerde LPG-
        tank of vanuit een of meer afzonderlijke draagbare LPG-cilinders worden passende
        maatregelen genomen om te garanderen dat
1.1.6.1 er geen vloeibare LPG in de drukregelaar of het verwarmingssysteem op LPG kan
        terechtkomen. Daarbij kan met een scheidingssysteem worden gewerkt; en
1.1.6.2 bij een ongeval geen ongecontroleerd LPG-verlies kan ontstaan. Om de LPG-stroom
        tegen te houden, wordt hiertoe direct achter de op de cilinder of tank gemonteerde
        drukregelaar een inrichting geïnstalleerd; als de drukregelaar verder van de cilinder
        of de tank is gemonteerd, wordt een dergelijke inrichting direct voor de slang of
        leiding van de cilinder of tank geïnstalleerd en wordt achter de drukregelaar nog een
        inrichting geïnstalleerd.
                                                6
 ---pagebreak--- 1.1.7  Als LPG in vloeibare fase wordt aangevoerd, moeten de verdamper en de
       drukregelaar naar behoren worden verwarmd door een geschikte warmtebron.
1.1.8  In motorvoertuigen die LPG als brandstof gebruiken, mag het verwarmingssysteem
       op LPG aangesloten zijn op de permanent geïnstalleerde tank met LPG voor de
       motor, op voorwaarde dat de veiligheidsvoorschriften van het aandrijfsysteem
       worden nageleefd. Als voor de verwarming een afzonderlijke LPG-tank wordt
       gebruikt, moet deze van een eigen vuleenheid voorzien zijn.
2.     VERWARMINGSSYSTEMEN OP LPG                                DIE      UITSLUITEND           VOOR
       STATIONAIR GEBRUIK ZIJN BESTEMD
2.1.   Een verwarmingssysteem op LPG en het bijbehorende toevoersysteem die alleen
       worden gebruikt als het voertuig niet rijdt, moeten aan de volgende voorschriften
       voldoen:
2.1.1. Op de ruimte waar de draagbare LPG-cilinders worden opgeslagen en in de nabijheid
       van de controle-inrichting voor het verwarmingssysteem moeten permanente labels
       worden bevestigd waarop te lezen staat dat de verwarming op LPG niet in bedrijf
       mag zijn en de klep van de draagbare LPG-cilinder gesloten moet zijn als het
       voertuig rijdt.
2.1.2. Het verwarmingssysteem op LPG moet aan de voorschriften van punt 1.1.1 voldoen.
2.1.3. De gasvormige-fase-installatie van het LPG-verwarmingssysteem moet aan de
       voorschriften van punt 1.1.3 voldoen.
________
(*)    Mededeling van de Commissie in het kader van de uitwerking van Richtlijn 90/396/EEG van de Raad
       van 29 juni 1990 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake
       gastoestellen, PB C 202 van 18 juli 2001, blz. 5.
(**)   VN/ECE-reglement nr. 67:
       Uniforme voorschriften betreffende de goedkeuring van
I.     Specifieke inrichtingen van motorvoertuigen voor het gebruik van vloeibaar petroleumgas (LPG) als
       brandstof
II.    Voertuigen wat betreft de installatie van specifieke inrichtingen voor het gebruik van vloeibaar
       petroleumgas (LPG) als brandstof
       E/ECE/324
                                }   Rev.1/Add.66/Rev.1
       E/ECE/TRANS/505
       E/ECE/324
                                }   Rev.1/Add.66/Rev.1/Amend.1
       E/ECE/TRANS/505
       E/ECE/324
                                }   Rev.1/Add.66/Rev.1/Corr.1
       E/ECE/TRANS/505
       E/ECE/324                }   Rev.1/Add.66/Rev.1/Corr.2
                                                    7
 ---pagebreak---       E/ECE/TRANS/505
      E/ECE/324
                              }   Rev.1/Add.66/Rev.1/Amend.2
      E/ECE/TRANS/505
(***) EN 1949:2002 is opgesteld door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN). EN 624:2000
      verwijst naar EN 1949:2002 (zie punt 1.1.1).”
                                                  8
 ---pagebreak---                                           BIJLAGE II
                     Richtlijn 70/156/EEG wordt als volgt gewijzigd:
1)    In bijlage I worden de volgende punten ingevoegd:
       “9.10.5.3    Een korte beschrijving van het voertuigtype wat betreft het
                    verwarmingssysteem op brandstof en de automatische controle:
                    ………………………………
       9.10.5.3.1 Een schema van het verwarmingssysteem op brandstof, het
                    luchtinlaatsysteem, het uitlaatsysteem, de brandstoftank, het
                    brandstoftoevoersysteem (met inbegrip van de kleppen) en de elektrische
                    verbindingen met aanduiding van de plaats daarvan in het voertuig.”
       Het vroegere punt 9.10.5.3 krijgt het nieuwe nummer 9.10.5.4.
2)     Bijlage XI wordt als volgt gewijzigd:
a)     In aanhangsel 1 wordt nr. 36 vervangen door:
  Nr.       Onderwerp              Richtlijn      M1 ≤ 2 500 (1) M1 > 2 500 (1)   M2    M3
                                                         kg            kg
  “36  Verwarmingssystemen     2001/56/EG                X              X          X    X”
b)     In aanhangsel 2 wordt nr. 36 vervangen door:
 Nr.    Onderwerp         Richtlijn     M1   M2    M3    N1  N2   N3    O1    O2   O3   O4
 “36   Verwarmings-     2001/56/EG      X     X     X     X   X   X      X    X     X    X”
          systemen
c)     In aanhangsel 3 wordt het volgende nr. 36 toegevoegd:
 Nr.    Onderwerp         Richtlijn     M1   M2    M3    N1  N2   N3    O1    O2   O3   O4
 “36   Verwarmings-     2001/56/EG       X    X     X     X   X   X      X    X     X    X”
          systemen
d)     In aanhangsel 4 wordt het volgende nr. 36 toegevoegd:
  Nr.                Onderwerp                    Richtlijn     Mobiele kraan van categorie
                                                                            N3
  “36            Verwarmingssystemen            2001/56/EG                  X”
                                              9
 ---pagebreak--- e) In “Betekenis van de letters” worden de volgende letters geschrapt:
“I Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn
   voor woondoeleinden.”
“P Toepassing beperkt tot die verwarmingssystemen die niet specifiek ontworpen zijn
   voor woondoeleinden. Het voertuig moet aan de voorzijde uitgerust worden met een
   adequaat systeem.”
                                ________________
                                       10


Avis juridique important

|

31993L0116

Richtlijn 93/116/EG van de Commissie van 17 december 1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 329 van 30/12/1993 blz. 0039 - 0053 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0093  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0093

RICHTLIJN 93/116/EG VAN DE COMMISSIE van 17 december 1993 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), laastelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/81/EEG  van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 13, lid 2,  Gelet op Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad van 16 december 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het brandstofverbruik van motorvoertuigen (3), gewijzigd bij Richtlijn 89/491/EEG (4), inzonderheid op artikel  3,  Overwegende dat Richtlijn 80/1268/EEG een van de bijzondere richtlijnen van de EEG-goedkeuringsprocedure is welke krachtens Richtlijn 70/156/EEG is vastgesteld; dat derhalve de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en  technische eenheden van voertuigen op de onderhavige richtlijn van toepassing zijn;  Overwegende dat in artikel 3, lid 4, en in artikel 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG is voorgeschreven dat aan elke bijzondere richtlijn een inlichtingenformulier met daarin de relevante punten van bijlage I van die richtlijn en, met het oog op de  computerisering van de typegoedkeuring, een goedkeuringsformulier overeenkomstig bijlage VI worden toegevoegd;  Overwegende dat dient te worden verwezen naar Richtlijn 70/220/EEG van de Raad (5), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/59/EEG (6), met betrekking tot de maatregelen die tegen de luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen moeten worden  genomen, omdat die richtlijn technische en bestuursrechtelijke bepalingen bevat die ook op deze richtlijn van toepassing zijn;  Overwegende dat in verband met de groeiende bezorgdheid over de gevolgen voor het milieu van de emissies van kooldioxide in het op 16 december 1992 door de Raad goedgekeurde vijfde actieprogramma van de Europese Gemeenschappen voor het milieu een  streefwaarde voor de stabilisering van deze emissies is vastgesteld; dat het noodzakelijk is de kooldioxide-emissies van lichte motorvoertuigen in het kader van de EG-typegoedkeuring vast te stellen; dat het dienstig is de meting van kooldioxide op de  bij Richtlijn 70/220/EEG vastgestelde testprocedure voor de meting van de luchtverontreinigende stoffen van motorvoertuigen te baseren en dan op basis van de resultaten van deze metingen het brandstofverbruik te berekenen;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor aanpassing aan de vooruitgang van de techniek,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Richtlijn 80/1268/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. De titel wordt als volgt gelezen:   "Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad von 16 december 1980 betreffende de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik van motorvoertuigen".  2. Artikel 2 wordt als volgt gelezen:   "Artikel 2 De Lid-Staten mogen de EG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren noch de verkoop, de registratie, het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de  emissies van kooldioxide en met het brandstofverbruik, indien de emissie- en verbruikswaarden zijn vastgesteld overeenkomstig de bijlagen I en II en zijn vermeld in een document dat bij de aankoop aan de automobilist wordt verstrekt volgens de eventuele  nadere regels die door elke Staat worden vastgesteld.".  3. De bijlagen worden vervangen door de bijlagen bij de onderhavige richtlijn.   Artikel 2  1. Met ingang van 1 april 1994 mogen de Lid-Staten om redenen die verband houden met de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik:  - voor een type motorvoertuig noch de EG-typegoedkeuring noch de nationale typegoedkeuring weigeren,  - noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen verbieden,  indien de emissie- en verbruikswaarden zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.  2. Met ingang van 1 januari 1996 mogen de Lid-Staten:  - niet langer de EG-typegoedkeuring verlenen en - de nationale typegoedkeuring van een voertuigtype weigeren,  om redenen die verband houden met de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik indien de emissie- en verbruikswaarden niet zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.  3. Met ingang van 1 januari 1997:  - beschouwen de Lid-Staten certificaten van overeenstemming waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, als niet langer geldig in de zin van artikel 7, lid 1, van die richtlijn, en - mogen zij de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen die niet van een certificaat van overeenstemming overeenkomstig Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, weigeren,  om redenen die verband houden met de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik indien de emissie- en verbruikswaarden niet zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.   Artikel 3  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 maart 1994 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de  Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijkste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied aannemen.   Artikel 4  Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.  Gedaan te Brussel, 17 december 1993.  Voor de Commissie Martin BANGEMANN Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  (2) PB nr. L 264 van 23. 10. 1993, blz. 49.  (3) PB nr. L 375 van 31. 12. 1980, blz. 36.  (4) PB nr. L 238 van 15. 8. 1989, blz. 43.  (5) PB nr. L 76 van 6. 4. 1970, blz. 1.  (6) PB nr. L 186 van 28. 7. 1993, blz. 21.     BIJLAGE I   VASTSTELLING VAN CO2-EMISSIES EN HET BRANDSTOFVERBRUIK  1. TOEPASSINGSGEBIED  Deze richtlijn betreft de emissies van koolstofdioxide (CO2) en het brandstofverbruik van alle motorvoertuigen van categorie M1.  2. AANVRAAG VAN EG-GOEDKEURING 2.1. De aanvraag van EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuigtype met betrekking tot CO2-emissies en het brandstofverbruik moet door de fabrikant worden ingediend.  2.2. Een model van het inlichtingenformulier is gegeven in bijlage II van Richtlijn 70/220/EEG. Het goedkeuringsnummer moet eveneens worden aangegeven wanneer dit reeds beschikbaar is. Indien van toepassing worden kopieën van andere goedkeuringen met de  relevante data verstrekt om de goedkeuring te kunnen uitbreiden overeenkomstig punt 11. Op verzoek van de met de uitvoering van de proef belaste technische dienst of de fabrikant kunnen aanvullende technische gegevens in aanmerking worden genomen voor  bepaalde voertuigen met een bijzonder efficiënt brandstofverbruik.  2.3. Voor de in punt 6 van deze bijlage beschreven test wordt een voertuig dat representatief is voor het te keuren voertuigtype ter beschikking gesteld wanneer de voor de goedkeuringsproeven verantwoordelijke dienst zelf de proeven uitvoert. Gedurende  de test gaat de technische dienst na of dit voertuig voldoet aan de in de gewijzigde Richtlijn 70/220/EEG voor dat type genoemde grenswaarden.  3. VERLENING VAN EG-GOEDKEURING 3.1. Als aan de desbetreffende voorschriften wordt voldaan, dient EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG te worden verleend.  3.2. Een model van het EG-goedkeuringscertificaat staat afgebeeld in bijlage II.  3.3. Aan elk goedgekeurd voertuigtype wordt overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG een goedkeuringsnummer toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.  4. ALGEMENE VOORSCHRIFTEN 4.1. De CO2-emissies worden gemeten gedurende een serie proeven waarbij rijpatronen in en buiten de bebouwde kom worden gesimuleerd zoals beschreven in aanhangsel 1 van bijlage III van Richtlijn 91/441/EEG van de Raad (1).  4.2. De resultaten van de proef moeten worden uitgedrukt als koolstofdioxide-emissies in g/km, afgerond op het dichtstbijgelegen gehele getal.  4.3. Het brandstofverbruik wordt berekend volgens punt 7 met behulp van de koolstofbalansmethode waarbij gebruik gemaakt wordt van de gemeten CO2-emissies en de andere koolstofhoudende emissies (CO en HC). De resultaten worden afgerond op de eerste  decimaal.  4.4. Proefbrandstof  De juiste referentiebrandstoffen als gedefinieerd in bijlage VIII van Richtlijn 91/441/EEG moeten bij de proef worden gebruikt.   Voor de in punt 4.3 genoemde berekening worden de volgende brandstofkarakteristieken gebruikt:   a) dichtheid, gemeten bij de proefbrandstof overeenkomstig ISO 3675 of een equivalente methode;   b) verhouding waterstof/koolstof; er wordt gebruik gemaakt van vaste waarden: 1,85 voor benzine en 1,86 voor diesel.  5. PROEFOMSTANDIGHEDEN 5.1. Aan de proef onderworpen voertuig 5.1.1. Het voertuig moet zich in goede mechanische staat bevinden. Het moet zijn ingereden en voor de proef ten minste 3 000 km en maximaal 15 000 km hebben afgelegd.  5.1.2. De afstellingen van motor en bedieningsorganen van het voertuig moeten overeenstemmen met de aanwijzigingen van de fabrikant. Dit geldt met name voor de afstelling van het stationair draaien, van de koude-startvoorziening en van de  reinigingssystemen van de uitlaatgassen.  5.1.3. De technische dienst kan controleren of de prestaties van het voertuig overeenstemmen met de specificaties van de fabrikant en of het voor normaal rijden bruikbaar is, in het bijzonder de koude en warme start.  5.1.4. Voor de proef moet het voertuig in een ruimte geplaatst worden waar de temperatuur vrijwel constant is tussen 293 en 303 K (20 en 30 °C). Deze aanpassingsperiode duurt ten minste zes uur tot het moment dat de temperatuur van de motorolie en de  koelvloeistof op kamertemperatuur ± 2 K is. Op verzoek van de fabrikant mag de proef binnen ten hoogste 30 uur nadat het voertuig bij normale temperatuur is gebruikt worden uitgevoerd. Op verzoek van de fabrikant mogen voertuigen met een benzinemotor  worden voorbereid op de in punt 5.1.11 van bijlage VI van Richtlijn 91/441/EEG beschreven wijze; voertuigen met motoren met compressieontsteking mogen worden voorbereid volgens de in punt 5.3 van bijlage III van dezelfde richtlijn beschreven procedure.   5.1.5. Alleen de apparatuur die nodig is voor het functioneren van het voertuig tijdens de proef mag werken. Indien er een handbediende voorziening aan de carburateurinlaat voor de verwarming van de lucht aanwezig is, moet deze in de zomerstand staan.  In het algemeen moet de hulpapparatuur die nodig is voor het normaal rijden van het voertuig werken.  5.1.6. Indien de radiateurventilator met een thermoschakelaar wordt bediend moet deze op dezelfde wijze functioneren als bij normaal rijden. Het verwarmingssysteem van het passagierscompartiment moet zijn uitgeschakeld evenals het  airconditioningsysteem, hoewel de compressor daarvan normaal moet werken.  5.1.7. Als er een drukvulinrichting aanwezig is moet deze normaal functioneren.  5.2. Smeermiddelen  Alle smeermiddelen moeten de door de fabrikant van het voertuig aanbevolen smeermiddelen zijn en moeten worden vermeld in het testrapport.  5.3. Banden  De banden moeten van een van de typen zijn die door de voertuigfabrikant als oorspronkelijke uitrusting zijn aangegeven, opgepompt tot de voor de proefbelasting en -snelheden aanbevolen druk (eventueel aangepast aan het gebruik op een proefbank onder  proefomstandigheden). De gebruikte drukken moeten worden aangegeven in het testrapport.  6. METING VAN CO2 EN KOOLSTOFHOUDENDE EMISSIES 6.1. Proefcyclus  De proefcyclus wordt beschreven in aanhangsel 1 van bijlage III van Richtlijn 91/441/EEG met inbegrip van deel 1 (stadscyclus) en deel 2 (cyclus buiten bebouwde gebieden). Alle in dit aanhangsel genoemde rijvoorschriften moeten worden toegepast in  verband met de CO2-meting.  6.2. Definitie 6.2.1. Referentiemassa  De massa van het voertuig in rijklare toestand verminderd met de standaardmassa van de bestuurder van 75 kg en verhoogd met een standaardmassa van 100 kg.  6.3. Afstelling van de rem 6.3.1. De belasting en de traagheid van de rem moeten worden afgesteld volgens bijlage III van Richtlijn 91/441/EEG met uitzondering van punt 5.1 en aanhangsel II, punt 3.3.1.  6.3.2. In verband met de vaststelling van de CO2-emissies en het daarmee verband houdende brandstofverbruik moet het traagheidsgewicht dat voor de afstelling van de rem wordt gebruikt als volgt worden gekozen:   "" ID="2">RW & le; 480> ID="3">3,8> ID="4">455"> ID="2">480 <  RW & le; 540> ID="3">4,1> ID="4">510"> ID="2">540 <  RW & le; 595> ID="3">4,3> ID="4">570"> ID="2">595 <  RW & le; 650> ID="3">4,5> ID="4">625"> ID="2">650 <  RW & le; 710>  ID="3">4,7> ID="4">680"> ID="2">710 <  RW & le; 765> ID="3">4,9> ID="4">740"> ID="2">765 <  RW & le; 850> ID="3">5,1> ID="4">800"> ID="2">850 <  RW & le; 965> ID="3">5,6> ID="4">910"> ID="2">965 <  RW & le; 1 080> ID="3">6,0> ID="4">1 020">  ID="2">1 080 <  RW & le; 1 190> ID="3">6,3> ID="4">1 130"> ID="2">1 190 <  RW & le; 1 305> ID="3">6,7> ID="4">1 250"> ID="2">1 305 <  RW & le; 1 420> ID="3">7,0> ID="4">1 360"> ID="2">1 420 <  RW & le; 1 530> ID="3">7,3> ID="4">1 470"> ID="2">1 530  <  RW & le; 1 640> ID="3">7,5> ID="4">1 590"> ID="2">1 640 <  RW & le; 1 760> ID="3">7,8> ID="4">1 700"> ID="2">1 760 <  RW & le; 1 870> ID="3">8,1> ID="4">1 810"> ID="2">1 870 <  RW & le; 1 980> ID="3">8,4> ID="4">1 930"> ID="2">1 980 <  RW & le; 2  100> ID="3">8,6> ID="4">2 040"> ID="2">2 100 <  RW & le; 2 210> ID="3">8,8> ID="4">2 150"> ID="2">2 210 <  RW & le; 2 380> ID="3">9,0> ID="4">2 270"> ID="2">2 380 <  RW & le; 2 610> ID="3">9,4> ID="4">2 270"> ID="2">2 610  ID="3">9,8>  ID="4">2 270">  Als de overeenkomstige gelijkwaardige massa van het traagheidssysteem niet met de rem kan worden ingesteld moet de hoogste waarde die het dichtst ligt bij de referentiemassa van het voertuig worden gebruikt.  6.3.3. Wanneer de alternatieve methode voor de afstelling van de rem wordt toegepast moet deze worden afgesteld overeenkomstig de in de bovenstaande tabel aangegeven Vo-waarden.  6.4. Berekening van de emissies 6.4.1. Algemene voorschriften 6.4.1.1. Emissies van gasvormige verontreinigende stoffen worden berekend met behulp van de volgende vergelijking:   waarin:   Mi = de massa van de geëmitteerde verontreinigende stof i in gram per kilometer,   Vmix = de inhoud van de verdunde uitlaatgassen uitgedrukt in liters per proef en gecorrigeerd naar normale omstandigheden (273,2 K en 101,33 kPa),   Qi = de dichtheid van de verontreinigende stof i in gram per liter bij normale temperatuur en druk (273,2 K en 101,33 kPa),   Ci = de concentratie van de verontreinigende stof i in de verdunde uitlaatgassen uitgedrukt in ppm en gecorrigeerd voor de hoeveelheid van de in de verdunningslucht aanwezige verontreinigende stof i. Indien Ci in volumepercentage is uitgedrukt, wordt  de factor 10 6 vervangen door 10 2,   d = de afgelegde weg tijdens de proefcyclus in km.  6.4.1.2. Volumebepaling 6.4.1.2.1. Berekening van het volume wanneer gebruik wordt gemaakt van een regelbare verdunningsinrichting waarbij de stroom constant wordt gehouden met behulp van een gekalibreerde opening of een venturi. De parameters die de volumetrische stroom  bepalen, moeten voortdurend worden geregistreerd en het totale volume moet voor de duur van de proef worden berekend.  6.4.1.2.2. Berekening van het volume bij gebruik van een verdringerpomp. Het volume van de verdunde uitlaatgassen in systemen met een verdringerpomp wordt met behulp van de volgende formule berekend:   V = Vo · N  waarin:   V = het volume van de verdunde gassen uitgedrukt in liter per proef (voor correctie),   Vo = volume van de gassen die door de verdringerpomp worden verplaatst onder de proefomstandigheden in liter per omwenteling,   N = het aantal omwentelingen per proef.  6.4.1.2.3. Correctie van het volume van de verdunde uitlaatgassen naar normale omstandigheden. Het verdunde uitlaatgasvolume wordt gecorrigeerd met behulp van de volgende formule:   waarin:   en:   Pp = de absolute druk bij de inlaat van de verdringerpomp in kPa,   Tp = gemiddelde temperatuur van de verdunde uitlaatgassen die tijdens de test in de verdringerpomp worden gezogen (K).  6.4.1.3. Berekening van de gecorrigeerde concentratie van de verontreinigende stoffen in de bemonsteringszak  waarin:   Ci = de concentratie van de verontreinigende stof i in de verdunde uitlaatgassen uitgedrukt in ppm of volumepercentage en gecorrigeerd voor de in de verdunningslucht aanwezige hoeveelheid i,   Ce = de gemeten concentratie van de verontreinigende stof i in de verdunde uitlaatgassen uitgedrukt in ppm of volumepercentage,   Cd = de gemeten concentratie van de verontreinigende stof i in de verdunningslucht uitgedrukt in ppm of volumepercentage,   DF = de verdunningsfactor.   De verdunningsfactor wordt als volgt berekend:   waarin:   CCO2 = de CO2-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden uitgedrukt in volumepercentage,   CHC = de HC-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden uitgedrukt in ppm koolstofequivalent,   CCO = de CO-concentratie in de verdunde uitlaatgassen die zich in de bemonsteringszak bevinden uitgedrukt in ppm.  6.4.1.4. Voorbeeld 6.4.1.4.1. Gegevens 6.4.1.4.1.1. Omgevingsomstandigheden:   omgevingstemperatuur: 23 °C = 296,2 K,   luchtdruk: PB = 101,33 kPa.  6.4.1.4.1.2. Gemeten volume, teruggebracht tot normale omstandigheden:   V = 51 961 l 6.4.1.4.1.3. Aflezingen van het analyseapparaat:   "" ID="2">HC (3)> ID="3">92 ppm> ID="4">3,0 ppm"> ID="2">CO> ID="3">470 ppm> ID="4">0 ppm"> ID="2">CO2> ID="3">1,6 vol. %> ID="4">0,03 vol. %""  >6.4.1.4.2. Berekening 6.4.1.4.2.1. Verdunningsfactor (DF) (zie formule (5))  DF = 8,091 6.4.1.4.2.2. Berekening van de gecorrigeerde concentratie van de verontreinigende stoffen in de bemonsteringszak:   massa van de HC-emissies (zie formule (4) en (1))  massa van de CO-emissies (zie formule (1))  massa van de CO2-emissies (zie formule (1)) 6.4.2. Speciale bepalingen voor voertuigen met motoren met compressieontsteking  Metingen van HC voor motoren met compressie-ontsteking  De gemiddelde HC-concentratie die wordt gebruikt om de massa van de HC-emissies van motoren met compressieontsteking te bepalen wordt berekend met behulp van de volgende formule:   waarin       = de integraal van de tijdens de proef door de verwarmde FID geregistreerde waarden (t2 - t1),   Ce = de HC-concentratie in het verdunde uitlaatgasmonster berekend met het geïntegreerde HC-spoor in ppm koolstofequivalent.  6.5. Interpretatie van de resultaten 6.5.1. De als goedkeuringswaarde vastgestelde CO2-waarde is de door de fabrikant opgegeven waarde als de door de technische dienst gemeten waarde niet meer dan 4 % hoger ligt dan de opgegeven waarde. Als de gemeten waarde lager is, gelden geen  beperkingen.  6.5.2. Als de gemeten CO2-waarde meer dan 4 % hoger ligt dan de door de fabrikant opgegeven CO2-waarde moet hetzelfde voertuig een nieuwe proef ondergaan.   Wanneer het gemiddelde van de twee testresultaten niet meer dan 4 % hoger ligt dan de door de fabrikant opgegeven waarde wordt de door de fabrikant opgegeven waarde genomen als de goedkeuringswaarde.  6.5.3. Als het gemiddelde meer dan 4 % hoger ligt dan de opgegeven waarde moet hetzelfde voertuig een eindtest ondergaan. Het gemiddelde van de drie testresultaten wordt genomen als de goedkeuringswaarde.  7. BEREKENING VAN HET BRANDSTOFVERBRUIK 7.1. Het brandstofverbruik wordt berekend op basis van de emissies van koolwaterstoffen, koolmonoxide en kooldioxide die overeenkomstig hoofdstuk 6 zijn berekend.  7.2. Het brandstofverbruik uitgedrukt in liter per 100 km wordt berekend met behulp van de volgende formule:   a) voor voertuigen met een benzinemotor:   b) voor voertuigen met een dieselmotor:   waarin:   FC = het brandstofverbruik in liter per 100 km  HC = de gemeten emissie van koolwaterstoffen in g/km  CO = de gemeten emissie van koolmonoxide in g/km  CO2 = de gemeten emissie van kooldioxide in g/km  D = de dichtheid van de proefbrandstof.  8. TYPEWIJZIGING 8.1. In geval van wijziging van een typegoedkeuring overeenkomstig deze richtlijn zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.  9. OVEREENSTEMING VAN DE PRODUKTIE WAT BETREFT CO2-EMISSIES 9.1. In het algemeen worden de maatregelen om te zorgen voor overeenstemming van de produktie wat betreft CO2-emissies van voertuigen gecontroleerd op basis van de omschrijving in het in bijlage II van deze richtlijn afgebeelde goedkeuringscertificaat  en aan de hand van de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG.   Als de instantie de controleprocedure van de fabrikant ontoereikend acht, zijn de punten 2.4.2 en 2.4.3 van bijlage X van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.  9.1.1. Als een voertuigtype een of merdere keren is uitgebreid worden de proeven uitgevoerd op het (de) in het informatiepakket bij de eerste aanvraag van typegoedkeuring beschreven voertuig(en).  9.1.1.1. Overeenstemming van het voertuig wat betreft de CO2-proef 9.1.1.1.1. Er worden drie willekeurige voertuigen uit de serie gekozen en op de in hoofdstuk 6 van deze bijlage beschreven wijze beproefd.  9.1.1.1.2. Indien de instantie de door de fabrikant opgegeven standaardafwijking van de produktie overeenkomstig bijlage X van Richtlijn 70/156/EEG aanvaardbaar acht, worden de proeven overeenkomstig punt 9.2 van deze bijlage uitgevoerd.   Indien de instantie de door de fabrikant opgegeven standaardafwijking van de produktienorm overeenkomstig bijlage X van Richtlijn 70/156/EEG niet aanvaardbaar acht, worden de proeven overeenkomstig punt 9.3 van deze bijlage uitgevoerd.  9.1.1.1.3. De produktie van een serie wordt in overeenstemming of niet in overeenstemming geacht op basis van proeven op de drie willekeurig gekozen voertuigen als een besluit wordt genomen over het al dan niet voldoen aan de CO2-voorschriften aan de  hand van de toegepaste testcriteria uit de relevante tabel.   Als er geen besluit valt over het al dan niet voldoen aan de CO2-voorschriften wordt een proef op een ander voertuig uitgevoerd (zie figuur I/8).   FIGUUR I/8  9.1.1.2. In afwijking van de bepalingen van punt 5.1.1 van deze bijlage moeten de proeven uitgevoerd worden met voertuigen waarmee nog niet is gereden.  9.1.1.2.1. Op verzoek van de fabrikant kunnen de proeven echter worden uitgevoerd op voertuigen die zijn ingereden met een maximum van 15 000 km.   In dit geval moet de inrijprocedure zijn uitgevoerd door de fabrikant die deze voertuigen niet verder mag bijstellen.  9.1.1.2.2. Indien de fabrikant verzoekt een inrijprocedure uit te voeren ( "x" km, waarbij x & le; 15 000 km) mag deze als volgt worden uitgevoerd:   - de CO2-emissie wordt gemeten bij nul en bij  "x" km op het eerste proefvoertuig (dit kan het goedkeuringsvoertuig zijn);   - de evolutiecoëfficiënt van de emissie tussen nul en  "x" km wordt als volgt berekend:   Deze waarde kan minder dan één zijn;   - de volgende voertuigen worden niet ingereden, maar de emissies bij nul km worden gecorrigeerd met de evolutiecoëfficiënt EC.   In dit geval zijn de te kiezen waarden:   - de waarde bij  "x" km voor het eerste voertuig;   - de waarden bij nul km vermenigvuldigd met de evolutiecoëfficiënt voor de volgende voertuigen.  9.1.1.2.3. Als alternatief voor deze procedure kan de autofabrikant een vaste evolutiecoëfficiënt EC van 0,92 toepassen en alle gemeten CO2-waarden bij nul km met deze factor vermenigvuldigen.  9.1.1.2.4. De referentiebrandstoffen als bedoeld in bijlage VIII van Richtlijn 91/441/EEG moeten voor deze proef worden gebruikt.  9.2. Overeenstemming van de produktie wanneer statistische gegevens van de fabrikant beschikbaar zijn 9.2.1. In de volgende punten wordt de procedure beschreven die moet worden gevolgd om de overeenkomst van de produktie wat betreft de CO2-voorschriften te controleren wanneer de standaardafwijking van de produktie van de fabrikant aanvaardbaar is.  9.2.2. Bij een steekproefgrootte van drie is de bemonsteringsprocedure zodanig dat de kans dat een partij waarbij 40 % van de produktie ondeugdelijk is door de proef komt 0,95 is (risico van de producent = 5 %) terwijl de kans dat een partij waarbij 65  % van de produktie ondeugdelijk is 0,1 is (risico van de consument = 10 %).  9.2.3. De onderstaande procedure wordt gevolgd (zie figuur I/8).   Stel de natuurlijke logaritme van de voor goedkeuring gehanteerde CO2-waarde is L,   xi = de natuurlijke logaritme van de meting op het i-de voertuig van het monster,   s = een schatting van de standaardafwijking van de produktie (na de natuurlijke logaritme van de metingen te hebben genomen),   n = het relevante monsternummer.  9.2.4. Bereken voor het monster de testgrootheid waarbij de som van de standaardafwijkingen tot de limiet wordt gekwantificeerd en die gedefinieerd is als:  S9.2.5. Vervolgens:   - indien de testgrootheid groter is dan het goedkeuringsgetal voor de steekproefgrootte als vermeld in tabel I/ /9.2.5 wordt tot goedkeuring besloten,   - indien de testgrootheid kleiner is dan het afkeuringsgetal voor de steekproefgrootte als vermeld in tabel I/ /9.2.5 wordt tot afwijzing besloten,   - in alle andere gevallen wordt nog een voertuig volgens punt 6 van deze bijlage beproefd en wordt de procedure op de met één eenheid vergrote steekproef toegepast.   TABEL I/ /9.2.5  "" ID="2">(a)> ID="3">(b)> ID="4">(c)"> ID="2">3> ID="3">3,327> ID="4">  4,724"> ID="2">4> ID="3">3,261> ID="4">  4,790"> ID="2">5> ID="3">3,195> ID="4">  4,856"> ID="2">6> ID="3">3,129> ID="4">  4,922"> ID="2">7> ID="3">3,063> ID="4">   4,988"> ID="2">8> ID="3">2,997> ID="4">  5,054"> ID="2">9> ID="3">2,931> ID="4">  5,120"> ID="2">10> ID="3">2,865> ID="4">  5,185"> ID="2">11> ID="3">2,799> ID="4">  5,251"> ID="2">12> ID="3">2,733> ID="4">  5,317"> ID="2">13> ID="3">2,667>  ID="4">  5,383"> ID="2">14> ID="3">2,601> ID="4">  5,449"> ID="2">15> ID="3">2,535> ID="4">  5,515"> ID="2">16> ID="3">2,469> ID="4">  5,581"> ID="2">17> ID="3">2,403> ID="4">  5,647"> ID="2">18> ID="3">2,337> ID="4">  5,713"> ID="2">19>  ID="3">2,271> ID="4">  5,779"> ID="2">20> ID="3">2,205> ID="4">  5,845"> ID="2">21> ID="3">2,139> ID="4">  5,911"> ID="2">22> ID="3">2,073> ID="4">  5,977"> ID="2">23> ID="3">2,007> ID="4">  6,043"> ID="2">24> ID="3">1,941> ID="4">  6,109">  ID="2">25> ID="3">1,875> ID="4">  6,175"> ID="2">26> ID="3">1,809> ID="4">  6,241"> ID="2">27> ID="3">1,743> ID="4">  6,307"> ID="2">28> ID="3">1,677> ID="4">  6,373"> ID="2">29> ID="3">1,611> ID="4">  6,439"> ID="2">30> ID="3">1,545> ID="4">   6,505"> ID="2">31> ID="3">1,479> ID="4">  6,571"> ID="2">32> ID="3">  2,112 > ID="4">  2,112"> 9.3. Overeenstemming van de produktie wanneer de statistische gegevens van de fabrikant niet naar behoren of niet beschikbaar zijn 9.3.1. In de volgende punten wordt de procedure beschreven die moet worden gevolgd om de overeenstemming van de produktie wat betreft de CO2-voorschriften te controleren wanneer de bewijsstukken aangaande de standaardafwijking van de produktie van de  fabrikant ontoereikend of niet beschikbaar is.  9.3.2. Bij een steekproefgrootte van drie is de bemonsteringsprocedure zodanig dat de kans dat een partij waarbij 40 % van de produktie ondeugdelijk is een proef doorstaat 0,95 is (risico van de producent = 5 %) terwijl de kans dat een partij waarbij 65  % van de produktie ondeugdelijk is 0,1 is (risico van de consument = 10 %).  9.3.3. De meting van CO2 wordt beschouwd als logaritmisch normaal te zijn verdeeld en moet eerst worden omgezet door de natuurlijke logaritme te nemen. Stel m0 en m zijn respectievelijk de minimum- en de maximumsteekproefgrootten (m0 = 3 en m = 32) en  stel dat n het relevante monsternummer aangeeft.  9.3.4. Indien de natuurlijke logaritme van de metingen in de serie x1, x2, . . ., xj zijn en L de natuurlijke logaritme van de CO2-goedkeuringswaarde is, dan is:  SS9.3.5. In tabel I/ /9.3.5 staan de waarden voor de goedkeurings- (An) en de afkeurings- (Bn) getallen naast het relevante monsternummer vermeld. De testgrootheid is de verhouding   dn / Vn en moet worden gebruikt om vast te stellen of de serie al dan  niet aanvaardbaar is:   Voor m0 & le; n & le; m:   - de serie is aanvaardbaar indien   dn / Vn & le; An,   - de serie is onaanvaardbaar als   dn / Vn & ge; Bn,   - meet opnieuw indien An <    dn / Vn <  Bn.  9.3.6. Opmerkingen  De volgende repeterende formules zijn nuttig voor de berekening van de opeenvolgende waarden van de testgrootheid:   TABEL I/ /9.3.5  "" ID="2">(a)> ID="3">(b)> ID="4">(c)"> ID="2">3> ID="3">  0,80381> ID="4">16,64743"> ID="2">4> ID="3">  0,76339> ID="4">7,68627"> ID="2">5> ID="3">  0,72982> ID="4">4,67136"> ID="2">6> ID="3">  0,69962> ID="4">3,25573"> ID="2">7> ID="3">   0,67129> ID="4">2,45431"> ID="2">8> ID="3">  0,64406> ID="4">1,94369"> ID="2">9> ID="3">  0,6175 > ID="4">1,59105"> ID="2">10> ID="3">  0,59135> ID="4">1,33295"> ID="2">11> ID="3">  0,56542> ID="4">1,13566"> ID="2">12> ID="3">  0,5396 >  ID="4">0,9797 "> ID="2">13> ID="3">  0,51379> ID="4">0,85307"> ID="2">14> ID="3">  0,48791> ID="4">0,74801"> ID="2">15> ID="3">  0,46191> ID="4">0,65928"> ID="2">16> ID="3">  0,43573> ID="4">0,58321"> ID="2">17> ID="3">  0,40933> ID="4">0,51718">  ID="2">18> ID="3">  0,38266> ID="4">0,45922"> ID="2">19> ID="3">  0,3557 > ID="4">0,40788"> ID="2">20> ID="3">  0,3284 > ID="4">0,36203"> ID="2">21> ID="3">  0,30072> ID="4">0,32078"> ID="2">22> ID="3">  0,27263> ID="4">0,28343"> ID="2">23> ID="3">   0,2441 > ID="4">0,24943"> ID="2">24> ID="3">  0,21509> ID="4">0,21831"> ID="2">25> ID="3">  0,18557> ID="4">0,1897 "> ID="2">26> ID="3">  0,1555 > ID="4">0,16328"> ID="2">27> ID="3">  0,12483> ID="4">0,1388 "> ID="2">28> ID="3">  0,09354>  ID="4">0,11603"> ID="2">29> ID="3">  0,06159> ID="4">0,0948 "> ID="2">30> ID="3">  0,02892> ID="4">0,07493"> ID="2">31> ID="3">  0,00449> ID="4">0,05629"> ID="2">32> ID="3">  0,03876> ID="4">0,03876"> 10. SPECIALE VOORSCHRIFTEN 10.1. In de toekomst kunnen voertuigen met speciale zuinige technologieën worden aangeboden die kunnen worden onderworpen aan aanvullende testprogramma's. Deze zullen in een later stadium nader worden gepreciseerd hetgeen door de fabrikant kan worden  verlangd ten einde de voordelen van de oplossing aan te tonen.  11. UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING 11.1. De typegoedkeuring kan worden uitgebreid tot voertuigen van hetzelfde type of van een ander type die wat betreft de volgende karakteristieken van bijlage II verschillen indien de door de technische dienst gemeten CO2-emissies niet hoger liggen dan  4 % van de goedkeuringswaarden:  11.1.1. Massa.  11.1.2. Toegelaten maximummassa 11.1.3. Type carrosserie: sedan - stationcar - coupé 11.1.4. Totale overbrengingsverhoudingen 11.1.5. Motoruitrusting en toebehoren   (1) PB nr. L 242 van 30. 8. 1991, blz. 1.  (2) PB nr. L 242 van 30. 8. 1991, blz. 1.  (3) in ppm koolstofequivalent.     BIJLAGE II   MODEL  (maximumformaat A4 (210 bij 297 mm))  EG-GOEDKEURINGSFORMULIER  DIENSTSTEMPEL Mededeling betreffende de: - goedkeuring (1) - uitbreiding van de goedkeuring (1) - weigering van de goedkeuring (1) - intrekking van de goedkeuring (1) van een type voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn 80/1268/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/116/EG.  EG-goedkeuringsnummer:  Reden voor uitbreiding:  Deel I 0.1. Merk (firma):  0.2. Type en handelsbenaming(en):  0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven (1) (2):  0.3.1. Plaats van dat merkteken:  0.4. Categorie van het voertuig (3):  0.5. Naam en adres van de fabrikant:  0.6. In geval van onderdelen en afzonderlijke technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerkteken:  0.7. Adres(sen) van assemblagefabriek(en):  Deel II 1. Aanvullende gegevens (indien van toepassing): zie addendum 2. Voor de uitvoering van de proeven verantwoordelijke technische dienst:  3. Datum van het testrapport:  4. Aantal testrapporten:  5. Eventuele opmerkingen: zie addendum 6. Plaats:  7. Datum:  8. Handtekening:  9. Hierbij is een lijst gevoegd van documenten die het goedkeuringsdossier vormen dat is ingediend bij de goedkeuringsinstantie; deze documenten zijn op verzoek verkrijgbaar.   Addendum bij het EG-goedkeuringscertificaatnummer ..................  betreffende de goedkeuring van een voertuig met betrekking tot Richtlijn 80/1268/EEG (CO2-emissies en brandstofverbruik), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/116/EG 1. Aanvullende gegevens 1.1. Massa van het voertuig in rijklare toestand:  1.2. Maximummassa:  1.3. Type carrosserie: saloon, stationcar, coupé (1) 1.4. Aangedreven wielen: voor, achter, 4 x 4 (1) 1.5. Motor:  1.5.1. Zuigerverplaatsing:  1.5.2. Brandstoftoevoersysteem: carburateur/inspuiting (1) 1.5.3. Door de fabrikant aanbevolen brandstof:  1.5.4. Maximumvermogen:  kW bij  omw/min 1.5.5. Drukvulling: ja/neen (1) 1.5.6. Ontstekingssysteem: diesel/conventionele of elektronische ontsteking (1) 1.6. Transmissie:  1.6.1. Type versnellingsbak: handgeschakeld/automatisch (1) 1.6.2. Aantal overbrengingsverhoudingen:  1.6.3. Totale overbrengingsverhoudingen (met inbegrip van de rolomtrek van de belaste banden): snelheid bij 1 000 omw/min in km/h  eerste versnelling:   tweede versnelling:   derde versnelling:  vierde versnelling:   vijfde versnelling:   overdrive:  1.6.4. Eindoverbrengingsverhouding:  1.6.5. Banden:   Type: Afmetingen:   Rolomtrek in belaste toestand:  1.7. Testresultaten 1.7.1. Massa van de CO2-emissie: g/km 1.7.2. Brandstofverbruik 1.7.2.1. Brandstofverbruik (in de bebouwde kom): l/100 km 1.7.2.2. Brandstofverbruik (buiten de bebouwde kom): l/100 km 1.7.2.3. Brandstofverbruik (gecombineerd): l/100 km 2. Opmerkingen:     (1) Doorhalen wat niet van toepassing is.  (2) Als de identificatie van het type karakters bevat die niet relevant zijn voor de beschrijving van het voertuig, het onderdeel of de technische eenheid welke onder dit goedkeuringsformulier vallen, dienen dergelijke karakters in de documenten te  worden weergegeven door het symbool:  "?" (bij voorbeeld: ABC??123??).  (3) Zoals gedefinieerd in bijlage II A van Richtlijn 70/156/EEG.


title: Richtlijn 2008/53/EG van de Commissie van 30 april 2008 tot wijziging van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG van de Raad wat betreft voorjaarsviremie van de karper (SVC) (Voor de EER relevante tekst)

text:
               1.5.2008

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 117/27

      RICHTLIJN 2008/53/EG VAN DE COMMISSIE

   van 30 april 2008
   tot wijziging van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG van de Raad wat betreft voorjaarsviremie van de karper (SVC)
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 2006/88/EG van de Raad van 24 oktober 2006 betreffende veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan en betreffende de preventie en bestrijding van bepaalde ziekten bij waterdieren (1), en met name op artikel 61, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Richtlijn 2006/88/EG stelt bepaalde veterinairrechtelijke voorschriften voor aquacultuurdieren en de producten daarvan vast. Deze voorschriften houden rekening met de lijsten van exotische en niet-exotische ziekten in deel II van bijlage IV bij die richtlijn en de gevoelige soorten.

               (2)

               Voorjaarsviremie van de karper (SVC) is opgenomen in de lijst van niet-exotische ziekten in deel II van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG.

               (3)

               In het kader van de besprekingen in de Raad die tot de vaststelling van Richtlijn 2006/88/EG hebben geleid, heeft de Commissie een verklaring afgelegd dat zij begrip heeft voor de zorgen die door verscheidene karperproducerende lidstaten zijn geuit in verband met de gevolgen van de vaststelling van geharmoniseerde communautaire bepalingen voor SVC. De Commissie heeft daarom verklaard dat zij na de inwerkingtreding van Richtlijn 2006/88/EG, maar vóór de datum van toepassing daarvan, op verzoek en op grond van aan haar voorgelegde argumenten opnieuw zal beoordelen of SVC opgenomen moet blijven in de lijst in deel II van bijlage IV bij die richtlijn. De Commissie heeft van verscheidene lidstaten verzoeken om een herbeoordeling ontvangen.

               (4)

               Deel I van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG stelt de criteria vast voor de opneming van ziekten in de lijsten van exotische en niet-exotische ziekten. Volgens de criteria voor de opneming van ziekten in de lijst van niet-exotische ziekten moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat de ziekte bij insleep in een lidstaat die er vrij van is, aanzienlijke economische consequenties kan hebben, in de vorm van productieverliezen of van met de ziekte en de bestrijding verband houdende jaarlijkse uitgaven die meer dan 5 % van de productiewaarde van de gevoelige soort aquacultuurdieren in de regio bedragen.

               (5)

               Overeenkomstig de informatie van de belangrijkste karperproducerende lidstaten is SVC reeds een endemische ziekte. De laatste 20 tot 25 jaar heeft SVC echter grote verliezen voor de bedrijfstak veroorzaakt.

               (6)

               Bovendien moet worden bekeken of SVC op het niveau van de lidstaten kan worden bestreden en of een dergelijke bestrijding kosteneffectief is. Gezien de hydrografische situatie en de structuur van de karperaquacultuur in de belangrijkste karperproducerende lidstaten zouden de kosten in verband met maatregelen tot uitroeiing van die ziekte onevenredig zijn met de door de ziekte veroorzaakte economische verliezen. Op grond van de recente ontvangen informatie blijkt SVC niet te voldoen aan alle criteria voor opneming in de lijst van niet-exotische ziekten in deel II van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG.

               (7)

               Bijgevolg moet SVC worden geschrapt uit de lijst van niet-exotische ziekten in deel II van bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG.

               (8)

               In artikel 43 van Richtlijn 2006/88/EG wordt bepaald dat de lidstaten maatregelen kunnen nemen voor de preventie van de insleep of voor de bestrijding van niet in deel II van bijlage IV daarbij vermelde ziekten, wanneer die ziekten een aanzienlijk risico voor de gezondheidssituatie van aquacultuurdieren of wilde waterdieren in die lidstaten vormen. Die maatregelen mogen niet verder gaan dan wat geschikt en noodzakelijk is voor de preventie van de insleep of voor de bestrijding van dergelijke ziekten.

               (9)

               Overeenkomstig artikel 63 van Richtlijn 2006/88/EG van de Commissie blijft Beschikking 2004/453/EG van 29 april 2004 ter uitvoering van Richtlijn 91/67/EEG van de Raad wat betreft maatregelen tegen bepaalde ziekten bij aquacultuurdieren (2) voor de toepassing van Richtlijn 2006/88/EG van kracht in afwachting van de aanneming van de voorschriften overeenkomstig artikel 43 van die richtlijn, die uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn moeten worden aangenomen.

               (10)

               Krachtens Beschikking 2004/453/EG is het grondgebied van Denemarken, Ierland, Finland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk geheel of gedeeltelijk als SVC-vrij erkend of aan bestrijdings- en uitroeiingmaatregelen onderworpen. Die lidstaten kunnen bijgevolg aanvullende garanties voor het binnenbrengen van voor SVC gevoelige soorten op hun grondgebied eisen.

               (11)

               De lidstaten die overeenkomstig Beschikking 2004/453/EG aanvullende garanties mogen eisen, moeten in staat worden gesteld om maatregelen overeenkomstig artikel 43 van Richtlijn 2006/88/EG, waaronder beperkingen op het in de handel brengen en op de invoer, te blijven toepassen om SVC te bestrijden en hun ziektevrije status te behouden.

               (12)

               Bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (13)

               Richtlijn 2006/88/EG bepaalt dat de lidstaten uiterlijk op 1 mei 2008 nationale maatregelen conform die richtlijn moeten vaststellen en met ingang van 1 augustus 2008 de nationale bepalingen moeten toepassen. Om de lidstaten voldoende tijd te geven moeten de nationale maatregelen conform Richtlijn 2006/88/EG, als gewijzigd bij deze richtlijn, uiterlijk op 1 augustus 2008 worden vastgesteld en moeten de nationale bepalingen met ingang van 1 augustus 2008 worden toegepast.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage IV bij Richtlijn 2006/88/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 1 augustus 2008 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 augustus 2008.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 april 2008.

            Voor de Commissie

         Androulla VASSILIOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 328 van 24.11.2006, blz. 14.

      (2)  PB L 156 van 30.4.2004, blz. 5, gerectificeerd in PB L 202 van 7.6.2004, blz. 4. Beschikking gewijzigd bij Beschikking 2006/272/EG (PB L 99 van 7.4.2006, blz. 31).

      BIJLAGE
      Deel II van bijlage IV wordt vervangen door:

         „DEEL II
         Lijst van ziekten

                     EXOTISCHE ZIEKTEN

                     ZIEKTE

                     GEVOELIGE SOORTEN

                     VIS

                     Epizoötische hematopoïetische necrose

                     Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss) en baars (Perca fluviatilis)

                     Epizoötisch ulceratief syndroom

                     Genera: Catla, Channa, Labeo, Mastacembelus, Mugil, Puntius en Trichogaster

                     WEEKDIEREN

                     Besmetting met Bonamia exitiosa

                     Australische platte oester (Ostrea angasi) en Chileense oester (O. chilensis)

                     Besmetting met Perkinsus marinus

                     Japanse oester (Crassostrea gigas) en Noord-Amerikaanse oester (C. virginica)

                     Besmetting met Microcytos mackini

                     Japanse oester (Crassostrea gigas), Noord-Amerikaanse oester (C. virginica), Olympia platte oester (Ostrea conchaphila) en Europese platte oester (O. edulis)

                     SCHAALDIEREN

                     Besmetting met het taura-syndroom-virus (TSV)

                     Noordelijke witte garnaal (Penaeus vannamei), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris) en Pacifische witte garnaal (P. vannamei)

                     Besmetting met het yellow-head-virus (YHV)

                     Azteken-garnaal (Penaeus aztecus), noordelijke roze garnaal (P. duorarum), kurumagarnaal (P. japonicus), grote tijgergarnaal (P. monodon), noordelijke witte garnaal (P. setiferus), Pacifische blauwe garnaal (P. stylirostris) en Pacifische witte garnaal (P. vannamei)

                     NIET-EXOTISCHE ZIEKTEN

                     ZIEKTEN

                     GEVOELIGE SOORTEN

                     VIS

                     Virale hemorragische septikemie (VHS)

                     Haring (Clupea spp.), houtingen (Coregonus sp.), snoek (Esox lucius), schelvis (Gadus aeglefinus), Pacifische kabeljauw (G. macrocephalus), Atlantische kabeljauw (G. morhua), Pacifische zalmsoorten (Oncorhynchus spp.), regenboogforel (O. mykiss), meun (Onos mustelus), zeeforel (Salmo trutta), tarbot (Scophthalmus maximus), sprot (Sprattus sprattus) en vlagzalm (Thymallus thymallus)

                     Infectieuze hematopoïetische necrose (IHN)

                     Ketazalm (Oncorhynchus keta), cohozalm (O. kisutch), masouzalm (O. masou), regenboogforel (O. mykiss), rode zalm (O. nerka), Amagozalm (O. rhodurus), chinook zalm (O. tshawytscha) en Atlantische zalm (Salmo salar)

                     Koi herpes virus (KHV)

                     Gewone karper en koikarper (Cyprinus carpio)

                     Infectieuze zalmanemie (ISA)

                     Regenboogforel (Oncorhynchus mykiss), Atlantische zalm (Salmo salar) en zeeforel (S. trutta)

                     WEEKDIEREN

                     Besmetting met Marteilia refringens

                     Australische platte oester (Ostrea angasi), Chileense oester (O. chilensis), Europese platte oester (O. edulis), Argentijnse platte oester (O. puelchana), mossel (Mytilus edulis) en Middellandse Zeemossel (M. galloprovincialis)

                     Besmetting met Bonamia ostreae

                     Australische platte oester (Ostrea angasi), Chileense oester (O. chilensis), Olympia platte oester (O. conchaphila), Aziatische oester (O. denselammellosa), Europese platte oester (O. edulis) en Argentijnse platte oester (O. puelchana)

                     SCHAALDIEREN

                     Besmetting met het wittevlekkenvirus

                     Alle tienpotige kreeftachtigen (orde Decapoda)”