Avis juridique important

|

31996L0002

Richtlijn 96/2/EG van de Commissie van 16 januari 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke communicatie

Publicatieblad Nr. L 020 van 26/01/1996 blz. 0059 - 0066

RICHTLIJN 96/2/EG VAN DE COMMISSIE van 16 januari 1996 tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke communicatieDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 90, lid 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) In haar mededeling over het overleg over het Groenboek inzake mobiele en persoonlijke communicatie van 23 november 1994 heeft de Commissie de belangrijkste beleidsmaatregelen voor een toekomstig wetgevend kader aangegeven, dat noodzakelijk is om de mogelijkheden van dit communicatiemiddel te benutten. De Commissie beklemtoonde dat het noodzakelijk is zo spoedig mogelijk alle nog bestaande uitsluitende en bijzondere rechten in deze sector af te schaffen door integrale toepassing van de communautaire mededingingsregels en waar nodig wijziging van Richtlijn 90/388/EEG van de Commissie van 28 juni 1990 betreffende de mededinging op de markten voor telecommunicatiediensten (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/51/EG (2). Voorts overwoog de Commissie afschaffing van de beperkingen op de vrije keuze van de onderliggende faciliteiten, waarvan exploitanten van mobiele communicatienetten gebruik maken bij de exploitatie en ontwikkeling van hun netten voor de in hun vergunning of machtiging toegestane werkzaamheden. Een dergelijke stap werd van essentieel belang geacht om de thans optredende verstoringen van de eerlijke mededinging te corrigeren en met name om de betrokken exploitanten toe te staan, hun kosten te beheersen.(2) In de resolutie van de Raad van 29 juni 1995 inzake de verdere ontwikkeling van mobiele en persoonlijke communicatie in de Europese Unie (3) is volledige steun uitgesproken voor de noodzakelijke beleidsmaatregelen die in de mededeling van de Commissie van 23 november 1994 over het Groenboek inzake mobiele en persoonlijke communicatie uiteengezet zijn, en is de afschaffing van uitsluitende en bijzondere rechten op dit gebied aangemerkt als één van de belangrijkste doelstellingen.(3) In zijn resolutie van 14 december 1995 inzake het ontwerp van richtlijn van de Commissie tot wijziging van Richtlijn 90/388/EEG met betrekking tot mobiele en persoonlijke communicatie (4) heeft het Europees Parlement zich gunstig over deze richtlijn uitgesproken zowel wat de achterliggende ideeën als de doelstellingen betreft.(4) Sommige Lid-Staten hebben bepaalde mobiele communicatiediensten reeds voor mededinging opengesteld en er zijn voor dergelijke diensten vergunningsregelingen ingevoerd. Desondanks wordt het aantal verleende vergunningen in veel Lid-Staten nog steeds discretionair beperkt of worden, in het geval van exploitanten die met de telecommunicatieorganisaties concurreren, aan het verlenen van de vergunning technische beperkingen verbonden, zoals een verbod op het gebruik van andere infrastructuur dan die welke door de telecommunicatieorganisatie wordt aangeboden. In veel Lid-Staten zijn bij voorbeeld nog geen vergunningen voor mobiele telefonie volgens de DCS 1800-norm verleend. Voorts heeft een aantal Lid-Staten de aan de nationale telecommunicatieorganisatie verleende uitsluitende rechten voor het verrichten van bepaalde diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie gehandhaafd.(5) In Richtlijn 90/388/EEG is bepaald dat bijzondere of uitsluitende rechten die door de Lid-Staten met betrekking tot het aanbieden van telecommunicatiediensten verleend zijn, moeten worden afgeschaft. Mobiele diensten vallen tot op heden echter nog niet binnen het toepassingsgebied van deze richtlijn.(6) Wanneer een Lid-Staat het aantal ondernemingen dat vergunning heeft voor het aanbieden van diensten voor mobiele en persoonlijke communicatie, beperkt door het laten bestaan van bijzondere rechten en, a fortiori, uitsluitende rechten, vormen deze rechten beperkingen die onverenigbaar kunnen zijn met artikel 90 juncto artikel 59 van het Verdrag, indien dergelijke beperkingen niet worden gerechtvaardigd op grond van specifieke verdragsbepalingen of essentiële vereisten, aangezien deze rechten andere ondernemingen verhinderen de betrokken diensten in en vanuit andere Lid-Staten aan te bieden. In het geval van netten en diensten voor mobiele en persoonlijke communicatie kunnen de toepasselijke essentiële vereisten bestaan in het daadwerkelijke gebruik van het frequentiespectrum en het voorkomen van schadelijke interferentie tussen op radio gebaseerde ruimte- en aardsystemen. Als de voor het aanbod van de diensten gebruikte apparatuur ook aan deze essentiële vereisten voldoet, zijn de thans bestaande bijzondere rechten en, a fortiori, de uitsluitende rechten voor het aanbieden van mobiele diensten derhalve niet gerechtvaardigd en moeten dergelijke diensten op dezelfde wijze worden behandeld als andere telecommunicatiediensten waarop Richtlijn 90/388/EEG reeds van toepassing is. Derhalve moet het toepassingsgebied van deze richtlijn worden uitgebreid, zodat dit ook diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie omvat.(7) Bij het voor concurrentie openstellen van de markten voor mobiele en persoonlijke communicatie moeten de Lid-Staten de voorkeur geven aan het gebruik van pan-europese normen op dit gebied, zoals GSM, DCS 1800, DECT en ERMES, teneinde de ontwikkeling en het grensoverschrijdend verrichten van diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie mogelijk te maken.(8) Bepaalde Lid-Staten hebben thans vergunningen verleend voor digitale, op radio gebaseerde mobiele diensten volgens de DCS 1800-norm, waarvoor gebruik wordt gemaakt van frequenties van de 1700-1900 MHz-band. In de mededeling van 23 november 1994 is vastgesteld dat DCS 1800 als behorende tot de categorie GSM-systemen moet worden beschouwd. De andere Lid-Staten hebben geen vergunningen afgegeven voor dergelijke diensten, zelfs als er op deze band frequenties beschikbaar waren, waardoor zij het grensoverschrijdend verrichten van de betrokken diensten verhinderen. Ook dit is onverenigbaar met artikel 90 juncto artikel 59. Om deze stand van zaken te corrigeren moeten de Lid-Staten die nog geen procedure voor het verlenen van de betrokken vergunningen ingevoerd hebben, dit binnen een redelijke tijd doen. In het kader hiervan moet naar behoren rekening worden gehouden met de noodzaak investeringen van nieuwe marktpartijen op deze gebieden te stimuleren. Lid-Staten dienen de mogelijkheid te hebben, af te zien van het verlenen van een vergunning aan bestaande exploitanten, bij voorbeeld aan exploitanten van GSM-systemen die reeds op hun grondgebied aanwezig zijn, wanneer kan worden aangetoond dat dit de daadwerkelijke mededinging zou uitschakelen, in het bijzonder doordat een machtspositie zou worden uitgebreid. Met name wanneer een Lid-Staat DCS 1800-vergunningen verleent of reeds verleend heeft, mogen aan bestaande exploitanten van GSM- of DCS 1800-systemen alleen in omstandigheden die daadwerkelijke mededinging garanderen, nieuwe of aanvullende vergunningen worden verleend.(9) Ook digitale Europese draadloze telecommunicatiediensten zijn een wezenlijk onderdeel van de ontwikkeling naar persoonlijke communicatie. DECT (digitale Europese draadloze telecommunicatie) biedt een alternatief voor de huidige toegang tot het openbare geschakelde telefoonnet langs abonneelijnen. Bij Richtlijn 91/287/EEG (5) heeft de Raad frequentiebanden toegewezen voor de gecoördineerde invoering van DECT in de Gemeenschap, die uiterlijk op 31 december 1991 tot stand moesten zijn gebracht. Bepaalde Lid-Staten verhinderen echter het gebruik van deze frequenties voor de betrokken diensten door te weigeren vergunningen te verlenen aan ondernemingen die voornemers zijn DECT-diensten te gaan aanbieden. Indien aan telecommunicatieorganisaties uitsluitende rechten verleend zijn voor de opbouw van het openbare geschakelde telefoonnet, is het gevolg van dergelijke weigeringen dat hun machtspositie versterkt wordt en dat de ontwikkeling van persoonlijke communicatiediensten wordt vertraagd, waardoor de technische ontwikkeling ten nadele van de gebruikers wordt beperkt, hetgeen strijdig is met artikel 90 van het EG-Verdrag juncto artikel 86, onder b). Om deze stand van zaken te corrigeren moeten de Lid-Staten die nog geen procedure voor de verlening van dergelijke vergunningen ingevoerd hebben, dit binnen een redelijke tijd doen.(10) Zelfs wanneer vergunningen aan concurrerende exploitanten van mobiele netten zijn verleend, hebben de Lid-Staten in een aantal gevallen aan één daarvan discretionair bijzondere wettelijke of bestuursrechtelijke voordelen toegekend, die aan anderen niet zijn toegekend. In een dergelijke situatie kan het zijn dat deze voordelen worden gecompenseerd door bijzondere verplichtingen en niet noodzakelijkerwijze verhinderen dat de exploitanten die de voordelen niet genieten, tot de markt toetreden en daarop concurreren. De verenigbaarheid van dergelijke voordelen met het Verdrag moet derhalve van geval tot geval worden beoordeeld, waarbij rekening wordt gehouden met de invloed ervan op de feitelijke vrijheid van anderen om op efficiënte wijze dezelfde telecommunicatiedienst aan te bieden en met de mogelijke motivering ervan in relatie tot de betrokken activiteit.(11) De uitsluitende rechten die momenteel op het gebied van de mobiele communicatie bestaan, zijn over het algemeen verleend aan organisaties die bij de opbouw van het aardnet reeds een machtspositie innamen, of aan één van hun dochterorganisaties. In dergelijke situaties hebben zulke rechten ten gevolge dat de machtspositie waarover deze organisaties beschikken, wordt uitgebreid en derhalve versterkt, hetgeen volgens de rechtspraak van het Hof van Justitie met artikel 86 strijdig misbruik van een machtspositie oplevert. Bijgevolg zijn de uitsluitende rechten die op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie worden verleend, onverenigbaar met artikel 90 juncto artikel 86 van het Verdrag. Deze uitsluitende rechten moeten derhalve worden afgeschaft.(12) Voorts kan in het geval van nieuwe mobiele diensten moeilijk worden voorkomen dat in Lid-Staten met minder ontwikkelde netten, die in aanmerking zouden komen voor een overgangstermijn voor het afschaffen van uitsluitende rechten voor de opbouw en het gebruik van de infrastructuur die voor een bepaalde mobiele dienst nodig is, de telecommunicatieorganisaties van hun positie gebruik maken om deze uit te breiden tot de markt voor de betrokken mobiele dienst. Daarom moeten de betrokken Lid-Staten, teneinde met het Verdrag strijdig misbruik van machtsposities te voorkomen, zich ervan onthouden aan dergelijke telecommunicatieorganisaties of daarmee verbonden organisaties vergunningen voor de betrokken mobiele dienst te verlenen. Wanneer de telecommunicatieorganisaties niet of niet meer uitsluitende rechten voor de opbouw en het aanbod van de infrastructuur voor openbare netten genieten, moeten zij echter niet a priori van dergelijke vergunningsprocedures worden uitgesloten.(13) Uitsluitende rechten beperken niet alleen de toegang tot de markt, maar hebben tevens tot gevolg dat het gebruik van de aangeboden mobiele en persoonlijke communicatie ten nadele van de gebruikers wordt beperkt of verhinderd, waardoor de technische vooruitgang op dit gebied wordt afgeremd. In het bijzonder hebben de telecommunicatieorganisaties voor mobiele radiotelefonie tarieven gehandhaafd die hoger zijn dan die voor vaste spraaktelefonie, hetgeen concurrentie die ten koste zou gaan van hun belangrijkste bron van inkomsten, belemmert.Indien door ondernemingen investeringsbeslissingen worden genomen op gebieden waarop zij uitsluitende rechten genieten, verkeren deze ondernemingen in de positie dat zij kunnen besluiten prioriteit te geven aan vaste-nettechnologie, terwijl nieuwe partijen op de markt, in het bijzonder voor abonneelijnen, gebruik zouden maken van mobiele en persoonlijke communicatietechnologie, zelfs om te concurreren met vaste diensten. De uitsluitende rechten impliceren derhalve een beperking op de ontwikkeling van mobiele en persoonlijke communicatie, hetgeen onverenigbaar is met artikel 90 juncto artikel 86 van het Verdrag.(14) Om de voorwaarden te bepalen waaronder mobiele en persoonlijke communicatiesystemen mogen worden opgebouwd, mogen de Lid-Staten, mits het evenredigheidsbeginsel in acht wordt genomen, procedures voor het verlenen van vergunningen of het afgeven van verklaringen invoeren, waarmee ervoor wordt gezorgd dat de essentiële vereisten en voorschriften inzake openbare dienstverlening in de vorm van handelsreglementeringen worden nageleefd. Voorschriften inzake openbare dienstverlening in de vorm van handelsreglementeringen moeten betrekking hebben op de voorwaarden voor bestendigheid, de beschikbaarheid en de kwaliteit van de dienst. In dergelijke voorwaarden mag de verplichting worden opgenomen, om dienstverrichters toegang te geven tot capaciteit op voorwaarden die ten minste even gunstig zijn als die welke worden gegund aan een dienstverrichtende onderneming die eigendom is van of eigendomsbetrekkingen heeft met een mobiel net. Deze regeling geldt onverminderd de harmonisatie van de vergunningswetgeving in de Europese Gemeenschap.Het aantal vergunningen mag slechts worden beperkt, indien de frequenties schaars zijn. Vergunningsprocedures zijn daarentegen niet gerechtvaardigd, indien met een procedure voor het afgeven van een verklaring kan worden volstaan om het beoogde doel te bereiken.Wat betreft doorverkoop van capaciteit en andere gevallen waarin enkel sprake is van het verrichten van diensten door onafhankelijke dienstverleners of rechtstreeks door exploitanten van mobiele netten op mobiele systemen waarvoor reeds vergunning verleend is, rechtvaardigt geen van de toepasselijke essentiële vereisten het invoeren of handhaven van vergunningsprocedures, aangezien dergelijke diensten niet bestaan uit het verrichten van telecommunicatiediensten of het exploiteren van een mobiel communicatienet, doch uit doorverkoop van diensten waarvoor vergunning is verleend (waarvan het verrichten waarschijnlijk aan voorwaarden onderworpen is, waarmee wordt gezorgd voor het naleven van essentiële vereisten of voorschriften inzake openbare dienstverlening in de vorm van handelsreglementeringen).Afgezien van de toepasselijke nationale wetgeving die eerlijke mededinging beoogt en voor alle vergelijkbare vormen van doorverkoop geldt, mag voor de verrichters van dergelijke diensten slechts de verplichting gelden, de betrokken activiteiten te melden aan de nationale bestuursrechtelijke instanties van de Lid-Staten waarin zij verkiezen werkzamen te zijn. Exploitanten van mobiele netten kunnen weigeren dienstverrichters toe te staan hun diensten te distribueren, met name indien de betrokken dienstverrichters zich niet houden aan een gedragscode voor dienstverrichters die overeenstemt met de mededingingsregels van het Verdrag, indien een dergelijke gedragscode bestaat.(15) In verband met systemen voor mobiele en persoonlijke communicatie zijn de daarvoor noodzakelijke radiofrequenties een cruciaal knelpunt. Als de Lid-Staten deze radiofrequenties voor mobiele en persoonlijke communicatiesystemen toewijzen op grond van andere dan objectieve, doorzichtige en niet-discriminerende criteria, vormt dit een met artikel 90 juncto artikel 59 van het Verdrag onverenigbare beperking, wanneer exploitanten uit andere Lid-Staten in zulke toewijzingsprocedures worden benadeeld. De stimulering van daadwerkelijke concurrentie in de telecommunicatiesector kan een objectieve reden zijn om te weigeren frequenties toe te wijzen aan exploitanten die reeds een machtspositie op de betrokken geografische markt hebben.De Lid-Staten moeten ervoor zorgen dat de toewijzingsprocedures van radiofrequenties op objectieve criteria gebaseerd zijn en geen discriminerende gevolgen hebben. In het kader hiervan moeten de Lid-Staten, met betrekking tot de toekomstige toewijzing van frequenties voor specifieke communicatiediensten, de frequentieplanning, alsmede de procedures die exploitanten moeten volgen om frequenties binnen de toegewezen frequentiebanden te krijgen, bekend maken. Op gezette tijden dient de huidige frequentietoewijzing door de Lid-Staten te worden herzien. In gevallen waarin het aantal vergunningen beperkt was op grond van de schaarse ruimte binnen het frequentiespectrum, moeten de Lid-Staten tevens opnieuw bezien of de technische vooruitgang het mogelijk maakt ruimte binnen het frequentiespectrum beschikbaar te stellen voor nieuwe vergunningen. Eventuele vergoedingen voor het gebruik van frequenties moeten evenredig zijn en worden berekend op basis van het aantal feitelijk beschikbaar gestelde kanalen.(16) Thans verplichten de meeste Lid-Staten exploitanten van mobiele netten gebruik te maken van de huurlijncapaciteit van de telecommunicatieorganisaties, zowel voor de interne netverbindingen als voor de routering van het interlokale gedeelte van gesprekken. Daar de kosten van huurlijnen een aanzienlijk gedeelte vormen van de kostenbasis van exploitanten van mobiele netten, krijgt de telecommunicatieorganisatie die de huurlijnen levert en in veel gevallen een directe concurrent is, door een dergelijke verplichting aanzienlijke invloed op de commerciële levensvatbaarheid en kostenstructuur van exploitanten van mobiele netten. Voorts zetten beperkingen op het zelf voorzien in infrastructuur en op het gebruik van de infrastructuur van derde partijen een rem op de ontwikkeling van mobiele diensten, met name omdat daadwerkelijke paneuropese, roaming voor GSM berust op de wijdverbreide beschikbaarheid van adressignaleringssystemen, een technologie die nog niet algemeen door de telecommunicatieorganisaties in de Europese Unie wordt aangeboden.Dergelijke restricties op de levering en het gebruik van infrastructuur beperken het verrichten van diensten voor mobiele en persoonlijke communicatie door exploitanten uit andere Lid-Staten en zijn derhalve onverenigbaar met artikel 90 juncto artikel 59 van het Verdrag. Voor zover concurrerend aanbod van mobiele spraaktelefoondiensten wordt verhinderd, omdat de telecommunicatieorganisaties niet in staat zijn te voldoen aan de vraag naar infrastructuur door de exploitanten van mobiele netten of daaraan slechts voldoen tegen tarieven die niet gebaseerd zijn op de kosten van de betrokken huurlijncapaciteit, leiden zulke beperkingen onvermijdelijk tot bevoorrechting van de door de telecommunicatieorganisaties aangeboden vaste telefoondiensten, op welk gebied de meeste Lid-Staten nog steeds uitsluitende rechten handhaven. Het beperken van de levering en het gebruik van infrastructuur is derhalve een inbreuk op artikel 90 juncto artikel 86. Daarom moeten de Lid-Staten deze beperkingen opheffen en op verzoek de betrokken exploitanten van mobiele systemen op niet-discriminerende basis toegang verlenen tot de schaarse middelen, waaronder radiofrequenties, die noodzakelijk zijn om hun eigen infrastructuur op te bouwen.(17) Thans worden in de vergunningen voor mobiele netten die veel Lid-Staten verlenen, zonder enige technische rechtvaardiging beperkingen gesteld aan rechtstreekse interconnectie van mobiele communicatiesystemen onderling en van mobiele communicatiesystemen met vaste telecommunicatienetten, zulks binnen een Lid-Staat of met betrekking tot in verschillende Lid-Staten gevestigde systemen. Voorts bestaan er beperkingen op de interconnectie van dergelijke netten langs andere netten dan het openbare telecommunicatienet. In de betrokken Lid-Staten zijn exploitanten van mobiele systemen verplicht om hun net via het vaste net van de telecommunicatieorganisatie te koppelen aan dat van andere exploitanten van mobiele netten. Dergelijke verplichtingen leiden tot extra kosten en belemmeren daardoor met name de ontwikkeling van het grensoverschrijdend verrichten van mobiele communicatiediensten in de Europese Unie, om welke reden zij een inbreuk op artikel 90 juncto artikel 59 van het Verdrag vormen.Aangezien in de meeste Lid-Staten uitsluitende rechten voor het aanbieden van spraaktelefonie en openbare netinfrastructuur worden gehandhaafd, kan eventueel misbruik van de machtspositie van de betrokken telecommunicatieorganisaties slechts worden voorkomen, wanneer de Lid-Staten ervoor zorgen dat interconnectie van openbare mobiele communicatiesystemen op welbepaalde interfaces met het openbare telecommunicatienet van de betrokken telecommunicatieorganisaties mogelijk wordt gemaakt. Ook moeten de voorwaarden voor deze interconnectie gebaseerd zijn op objectieve criteria die door de kosten van het verrichten van de interconnectiedienst worden gerechtvaardigd, en moeten zij doorzichtig en niet-discriminerend zijn, vooraf worden bekendgemaakt, alsmede de noodzakelijke flexibiliteit in tarieven toelaten, waaronder de toepassing van daluurtarieven. Doorzichtigheid is met name noodzakelijk in verband met de kostprijsadministratie van exploitanten die zowel vaste als mobiele telecommunicatienetten aanbieden. Deze richtlijn is niet van toepassing op bijzondere en uitsluitende rechten met betrekking tot de opbouw van grensoverschrijdende infrastructuur voor spraaktelefonie.Om te kunnen toezien op de integrale toepassing van de onderhavige richtlijn ten aanzien van de interconnectie moet aan de Commissie op haar verzoek informatie over overeenkomsten betreffende interconnectie beschikbaar worden gesteld.Het opstellen van nationale procedures voor vergunningen en interconnectie geschiedt onverminderd de communautaire harmonisatie van interconnectie door richtlijnen van het Europees Parlement en de Raad, met name in het kader van de richtlijnen betreffende open network provision (ONP).(18) In artikel 90, lid 2, van het Verdrag is een uitzondering op de regels van het Verdrag bepaald, met name op artikel 86, voor gevallen waarin toepassing van laatstgenoemd artikel de vervulling, in feite of in rechte, van aan de telecommunicatieorganisaties toevertrouwde bijzondere taken zou verhinderen. Op grond van deze bepaling staat Richtlijn 90/388/EEG, dat voor spraaktelefoondiensten gedurende een overgangstermijn uitsluitende rechten worden gehandhaafd.In artikel 1 van Richtlijn 90/388/EEG wordt spraaktelefoondienst omschreven als de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van direct transport en schakeling van spraak in real time van en naar aansluitpunten van het geschakelde openbare netwerk, waarvan iedere gebruiker van op een dergelijk aansluitpunt aangesloten apparatuur gebruik kan maken om met een ander aansluitpunt te communiceren. Direct transport en schakeling van spraak door middel van netten voor mobiele en persoonlijke communicatie vindt niet plaats tussen twee openbare geschakelde aansluitpunten en is derhalve geen spraaktelefoondienst in de zin van Richtlijn 90/388/EEG.Op grond van artikel 90, lid 2, van het Verdrag zijn voorschriften inzake openbare dienstverlening in de vorm van handelsreglementeringen die gelden voor alle over een vergunning beschikkende exploitanten van aan het publiek aangeboden mobiele telecommunicatiediensten, echter gerechtvaardigd om te zorgen voor het verwezenlijken van doelstellingen van algemeen economisch belang, zoals het geografisch bereik of de tenuitvoerlegging van normen voor de hele Gemeenschap.(19) Overeenkomstig het verzoek in de Resolutie van de Raad van 22 juli 1993 inzake het overzicht van de situatie in de telecommunicatiesector en de noodzaak voor verdere ontwikkeling op die markt (6) en in de Resolutie van de Raad van 22 december 1994 inzake het principe en het tijdschema voor de liberalisering van telecommunicatieinfrastructuur (7) zal de Commissie bij haar beoordeling van de beperkingen die thans met betrekking tot de opbouw en het gebruik van eigen infrastructuur en/of het gebruik van de infrastructuur van derden aan exploitanten van mobiele netten worden opgelegd, voorts bestuderen of voor Lid-Staten met minder ontwikkelde netten een extra overgangstermijn noodzakelijk is. Hoewel dit in genoemde resoluties niet wordt vermeld, moet het mogelijk zijn met betrekking tot de rechtstreekse interconnectie van mobiele netten om verlenging van de overgangstermijn te verzoeken. De Lid-Staten die om een dergelijke uitzondering kunnen verzoeken, zijn Spanje, Ierland, Griekenland en Portugal. Evenwel, slechts in enkele van deze Lid-Staten is het exploitanten van mobiele GSM-netten niet toegestaan van eigen infrastructuur en/of die van derde partijen gebruik te maken. Er moet in een speciale procedure worden voorzien voor de beoordeling van de mogelijke rechtvaardiging van de handhaving gedurende een overgangstermijn, van dergelijke regels voor de aanbieding van diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie, zoals uiteengezet in de bovengenoemde resoluties van de Raad.(20) Deze richtlijn staat er niet aan in de weg, dat overeenkomstig het Gemeenschapsrecht en bestaande internationale verplichtingen maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat de onderdanen van de Lid-Staten in derde landen een gelijkwaardige behandeling krijgen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Richtlijn 90/388/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. Artikel 1, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:a) Na het negende streepje worden de volgende streepjes ingevoegd:"- "mobiele en persoonlijke communicatiediensten": diensten andere dan satellietdiensten, die geheel of gedeeltelijk bestaan in het tot stand brengen van radioverbindingen met één mobiele gebruiker en waarvoor geheel of gedeeltelijk gebruik wordt gemaakt van mobiele en persoonlijke communicatiesystemen;- "mobiele en persoonlijke communicatiesystemen": systemen die bestaan in de opbouw en de exploitatie van een mobiel-netinfrastructuur, al dan niet verbonden met aansluitpunten van het openbare net, ter ondersteuning van de doorgifte en de aanbieding van radiocommunicatiediensten aan mobiele gebruikers;";b) Het dertiende streepje komt als volgt te luiden:"- "essentiële vereisten": niet-economische redenen van algemeen belang die een Lid-Staat ertoe kunnen bewegen, voorwaarden te stellen aan de opbouw en/of de exploitatie van telecommunicatienetten of aan het verrichten van telecommunicatiediensten. Deze redenen zijn de veiligheid van het functioneren van het net, het behoud van de netintegriteit, en, in gerechtvaardigde gevallen, de interoperabiliteit van diensten, de gegevensbescherming, de milieubescherming en planologische doelstellingen, alsmede het doelmatig gebruik van het frequentiespectrum en de vermijding van schadelijke interferentie tussen op radio gebaseerde telecommunicatiesystemen en andere technische systemen in de ruimte of op aarde.Gegevensbescherming kan bestaan uit de bescherming van persoonlijke gegevens, het vertrouwelijke karakter van doorgegeven en/of opgeslagen informatie, alsook uit de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.".2. Artikel 1, lid 2, komt als volgt te luiden:"2. Deze richtlijn is niet van toepassing op telexdiensten.".3. Na artikel 3 worden de artikelen 3 bis tot en met 3 quinquies ingevoegd:"Artikel 3 bisNaast de in artikel 2, lid 2, neergelegde verplichtingen, moeten de Lid-Staten bij het stellen van voorwaarden aan vergunningen of algemene machtigingen voor systemen voor mobiele en persoonlijke communicatie toezien op het volgende:i) in voorwaarden voor vergunningen mogen geen andere voorwaarden worden opgenomen dan die welke op grond van essentiële vereisten en, in het geval van systemen voor gebruik door het algemene publiek, op grond van voorschriften inzake openbare dienstverrichting in de vorm van handelsreglementeringen als bedoeld in artikel 3 gerechtvaardigd zijn;ii) de voorwaarden voor vergunningen voor exploitanten van mobiele netten moeten zorgen voor doorzichtig en niet-discriminerend gedrag van de exploitanten van vaste en mobiele netten ten opzichte van elkaar, bij gezamenlijk eigendom;iii) in voorwaarden voor vergunningen mogen geen ongerechtvaardigde technische beperkingen worden opgenomen. Met name mogen de Lid-Staten het combineren van vergunningen niet verhinderen, noch beperkingen stellen aan het aanbieden van uiteenlopende technologieën waarbij van onderscheiden frequenties gebruik gemaakt wordt, indien multinorm-apparatuur beschikbaar is.Voor zover frequenties beschikbaar zijn, moeten de Lid-Staten volgens open, niet-discriminerende en doorzichtige procedures vergunningen verlenen.De Lid-Staten mogen het aantal te verlenen vergunningen voor mobiele en persoonlijke communicatiesystemen uitsluitend beperken op grond van essentiële vereisten, en dan alleen in verband met het niet beschikbaar zijn van ruimte binnen het frequentiespectrum en indien het evenredigheidsbeginsel dit rechtvaardigt.In procedures inzake de verlening van vergunningen mag rekening worden gehouden met voorschriften inzake openbare dienstverlening in de vorm van handelsreglementeringen als bedoeld in artikel 3, mits wordt gekozen voor de oplossing die de mededinging het minst beperkt. De betrokken voorwaarden in verband met handelsreglementeringen mogen aan de verleende vergunningen worden gehecht.De Lid-Staten waaraan een verlengde tenuitvoerleggingstermijn voor de in artikel 3 quater bepaalde afschaffing van de beperkingen ten aanzien van de infrastructuur wordt toegestaan, zullen gedurende die periode geen vergunningen voor mobiele of persoonlijke communicatie meer verlenen aan telecommunicatieorganisaties of daarmee verbonden organisaties. Indien de telecommunicatieorganisaties in de bedoelde Lid-Staten niet of niet meer uitsluitende of bijzondere rechten, overeenkomstig artikel 2, eerste alinea, onder b) en c), voor de opbouw en het aanbieden van openbare netinfrastructuur genieten, worden zij niet op voorhand van dergelijke vergunningsprocedures uitgesloten.Artikel 3 terRadiofrequenties voor specifieke communicatiediensten moeten op grond van objectieve criteria toegewezen worden. De procedures ervoor moeten doorzichtig zijn en op passende wijze bekend worden gemaakt.De regeling voor toewijzing van frequenties die voor diensten op het gebied van mobiele en persoonlijke communicatie bestemd zijn, met inbegrip van plannen voor toekomstige uitbreiding van deze frequenties, wordt door de Lid-Staten jaarlijks volgens het in de bijlage opgenomen model bekend gemaakt of op verzoek beschikbaar gesteld.De toewijzing moet op gezette tijden door de Lid-Staten worden herzien.Artikel 3 quaterDe Lid-Staten zorgen ervoor, dat alle thans voor exploitanten van mobiele en persoonlijke communicatiesystemen bestaande beperkingen ten aanzien van de opbouw van eigen infrastructuur, het gebruik van door derden aangeboden infrastructuur en het gezamenlijk gebruik van infrastructuur, andere diensten en terreinen, worden opgeheven, mits het gebruik van dergelijke infrastructuur beperkt blijft tot de in de vergunning of machtiging van de exploitant bepaalde werkzaamheden.Artikel 3 quinquiesOnverminderd de toekomstige harmonisatie van nationale bepalingen inzake interconnectie in het kader van ONP zorgen de Lid-Staten ervoor, dat rechtstreekse interconnectie van mobiele communicatiesystemen onderling, alsmede van mobiele communicatiesystemen met vaste telecommunicatienetten is toegestaan. Om dit te bewerkstelligen worden beperkingen op interconnectie opgeheven.De Lid-Staten zorgen ervoor, dat mobiele communicatiesystemen voor het publiek het recht op interconnectie met het openbare telecommunicatienet hebben. Hiertoe garanderen de Lid-Staten in de vergunningen voor mobiele diensten toegang tot het noodzakelijke aantal punten voor interconnectie met het openbare telecommunicatienet. De Lid-Staten zorgen ervoor, dat de technische interfaces die op dergelijke interconnectiepunten worden aangeboden, de minst beperkende interfaces zijn die gezien de functionaliteit van de mobiele diensten beschikbaar zijn.De Lid-Staten zorgen ervoor, dat de voorwaarden voor interconnectie met het openbare telecommunicatienet van de telecommunicatieorganisaties op grond van objectieve criteria worden bepaald, en dat zij doorzichtig, niet-discriminerend en verenigbaar met het evenredigheidsbeginsel zijn. De Lid-Staten zorgen ervoor dat, indien beroep wordt ingesteld, de nationale regelgevende instanties volledig inzake krijgen in de overeenkomsten inzake interconnectie en dat de desbetreffende informatie op verzoek aan de Commissie ter beschikking gesteld wordt.".4. In de eerste zin van artikel 4 wordt vóór de woorden "openbare telecommunicatienetten" het woord "vaste" ingevoegd.Artikel 2 1. Behoudens het bepaalde in lid 4 van dit artikel en onverminderd artikel 2 van Richtlijn 90/388/EEG weigeren de Lid-Staten niet om, uiterlijk na vaststelling van een besluit van het Europees Comité voor radiocommunicatie over de toewijzing van DCS 1800-frequenties en in elk geval vóór 1 januari 1998, vergunningen voor de exploitatie van mobiele systemen volgens de DCS 1800-norm toe te wijzen.2. Behoudens het bepaalde in lid 4 van dit artikel weigeren de Lid-Staten met ingang van de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn niet om vergunningen toe te wijzen voor openbare toegang/Telepoint-toepassingen, waaronder systemen die volgens de DECT-norm werken.3. De Lid-Staten stellen geen beperkingen aan combinaties van mobiele technologieën en systemen, met name indien multinorm-apparatuur beschikbaar is. Wanneer bestaande vergunningen worden uitgebreid zodat zij ook op dergelijke combinaties betrekking hebben, zorgen de Lid-Staten ervoor dat een dergelijke uitbreiding in het licht van de bepalingen van lid 4 gerechtvaardigd is.4. Indien nodig stellen de Lid-Staten maatregelen voor de tenuitvoerlegging van dit artikel vast, waarin rekening wordt gehouden met de verplichting te zorgen voor daadwerkelijke mededinging tussen de exploitanten die op de betrokken markten met elkaar concurreren.Artikel 3 Uiterlijk negen maanden na inwerkingtreding van deze richtlijn verstrekken de Lid-Staten de Commissie informatie aan de hand waarvan de Commissie kan vaststellen of aan artikel 1 en artikel 2, lid 2, is voldaan.Uiterlijk op 1 januari 1998 verstrekken de Lid-Staten de Commissie informatie aan de hand waarvan de Commissie kan vaststellen of aan artikel 2, lid 1, is voldaan.Artikel 4 Lid-Staten met minder ontwikkelde netten kunnen, voor zover dit is te rechtvaardigen op grond van de noodzaak de vereiste structurele aanpassingen door te voeren, uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn verzoeken om verlenging met ten hoogste vijf jaar van de termijn voor de tenuitvoerlegging van alle of een aantal van de voorwaarden die in artikel 3 quater en artikel 3 quinquies, eerste alinea, van Richtlijn 90/388/EEG zijn gesteld. In een dergelijk verzoek moeten een gedetailleerde beschrijving van de voorgenomen aanpassingen en een nauwkeurige vaststelling van het voor de tenuitvoerlegging daarvan opgestelde tijdschema worden gegeven. De verstrekte informatie zal op verzoek aan alle belanghebbende partijen ter beschikking worden gesteld.De Commissie zal dergelijke verzoeken beoordelen en binnen een termijn van drie maanden een met redenen omkleed besluit nemen over de verlening van de extra termijn als zodanig en over de gevolgen en de maximale duur daarvan.Artikel 5 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 16 januari 1996.Voor de CommissieKarel VAN MIERTLid van de Commissie(1) PB nr. L 192 van 24. 7. 1990, blz. 10.(2) PB nr. L 256 van 26. 10. 1995, blz. 49.(3) PB nr. C 188 van 22. 7. 1995, blz. 3.(4) Resolutie A 4-0306/95.(5) PB nr. L 144 van 8. 6. 1991, blz. 45.(6) PB nr. C 213 van 6. 8. 1993, blz. 2.(7) PB nr. C 379 van 31. 12. 1994, blz. 4.BIJLAGE 1. Aan mobiele systemen toegewezen frequentiebanden.(Te specificeren: het aantal kanalen, de diensten waaraan deze zijn toegewezen en de datum van herziening van de toewijzing).2. Frequentiebanden die het komende jaar voor mobiele systemen beschikbaar zullen worden gesteld.3. Voorgenomen procedures om deze frequenties aan bestaande of nieuwe exploitanten toe te kennen.


Avis juridique important

|

32004L0077

Richtlĳn 2004/77/EG van de Commissie van 29 april 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 94/54/EG wat betreft de etikettering van bepaalde levensmiddelen die glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan bevatten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 162 van 30/04/2004 blz. 0076 - 0077

Richtlijn 2004/77/EG van de Commissievan 29 april 2004tot wijziging van Richtlijn 94/54/EG wat betreft de etikettering van bepaalde levensmiddelen die glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan bevatten(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 maart 2000 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgeving der lidstaten inzake de etikettering en presentatie van levensmiddelen alsmede inzake de daarvoor gemaakte reclame(1), en met name op artikel 4, lid 2,Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 94/54/EG van de Commissie van 18 november 1994 betreffende de vermelding op het etiket van bepaalde levensmiddelen van andere verplichte gegevens dan die waarin Richtlijn 2000/13/EG van de Raad voorziet(2) bevat een lijst van levensmiddelen waarvan het etiket een of meer verplichte bijkomende vermeldingen dient te bevatten.(2) Deze richtlijn is bedoeld om die lijst aan te vullen wat betreft bepaalde levensmiddelen die glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan bevatten.(3) Glycyrrizinezuur komt van nature voor in de zoethoutplant Glycyrrhiza glabra; het ammoniumzout ervan wordt bereid uit waterige extracten van de zoethoutplant. Glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan zijn opgenomen in het communautair repertorium van aromastoffen dat is vastgesteld bij Beschikking 1999/217/EG van de Commissie van 23 februari 1999 tot vaststelling van een repertorium van in levensmiddelen gebruikte aromastoffen, dat is samengesteld in toepassing van Verordening (EG) nr. 2232/96 van het Europees Parlement en de Raad(3). Blootstelling aan glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan treedt hoofdzakelijk op door het consumeren van zoetwaren op basis van zoethout, met inbegrip van kauwgom, kruidenthee en andere dranken.(4) Het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding heeft in zijn advies van 4 april 2003 over glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan geconcludeerd dat een maximale regelmatige inname van 100 mg/dag het grootste deel van de bevolking voldoende bescherming biedt, terwijl een hogere inname tot een verhoogde bloeddruk kan leiden. Het comité wees er echter op dat deze bovengrens bepaalde bevolkingsgroepen wellicht onvoldoende bescherming biedt. Het betreft hier mensen met aandoeningen die verband houden met een gestoorde water- en elektrolytenhuishouding.(5) In verband hiermee moet de consument via de etikettering duidelijk worden geïnformeerd over de aanwezigheid van glycyrrizinezuur en het ammoniumzout daarvan in zoetwaren en dranken. Wanneer die producten een hoog gehalte aan glycyrrizinezuur of het ammoniumzout daarvan hebben, moeten de consumenten, met name als zij een hoge bloeddruk hebben, ervan op de hoogte gebracht worden dat zij een overmatige inname dienen te vermijden. Om ervoor te zorgen dat de consumenten deze informatie goed begrijpen moet bij voorkeur de bekende uitdrukking "zoethoutextract" worden gebruikt.(6) Richtlijn 94/54/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.(7) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage bij Richtlijn 94/54/EG wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten staan de handel in producten die aan deze richtlijn beantwoorden uiterlijk met ingang van 20 mei 2005 toe.2. De lidstaten verbieden de handel in producten die niet aan deze richtlijn beantwoorden met ingang van 20 mei 2006.Producten die niet aan deze richtlijn beantwoorden en die vóór 20 mei 2006 zijn geëtiketteerd, zijn echter toegestaan zolang de voorraad strekt.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 20 mei 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 29 april 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/89/EG (PB L 308 van 25.11.2003, blz. 15).(2) PB L 300 van 23.11.1994, blz. 14. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 96/21/EG van de Raad (PB L 88 van 5.4.1996, blz. 5).(3) PB L 84 van 27.3.1999, blz. 1. Beschikking laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 2002/113/EG (PB L 49 van 20.2.2002, blz. 1).BIJLAGEIn de bijlage bij Richtlijn 94/54/EG wordt het volgende toegevoegd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31975L0349

Richtlijn 75/349/EEG van de Commissie van 26 mei 1975 betreffende nadere regelen voor het equivalentieverkeer en de voorafgaande uitvoer in het kader van de regeling ,,actieve veredeling''

Publicatieblad Nr. L 156 van 26/05/1975 blz. 0025 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 02 Deel 2 blz. 0078  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 3 blz. 0020  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 3 blz. 0020

++++RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 26 mei 1975  betreffende nadere regelen voor het equivalentieverkeer en de voorafgaande uitvoer in het kader van de regeling  " actieve veredeling "   ( 75/349/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling  " actieve veredeling " ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij de Akte ( 2 ) die is toegevoegd aan het Verdrag betreffende de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie ( 3 ) , ondertekend te Brussel op 22 januari 1972 , inzonderheid op artikel 28 ,  Overwegende dat krachtens artikel 24 van voornoemde richtlijn , wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen , de bevoegde autoriteiten , in afwijking van artikel 2 , lid 3 , van die richtlijn als veredelingsprodukten kunnen aanmerken , produkten die zijn verkregen door behandeling van goederen van deze soort , van dezelfde hoedanigheid en met dezelfde technische kenmerken als ingevoerde goederen ( het equivalentieverkeer ) ;  Overwegende dat krachtens artikel 25 van voornoemde richtlijn , in de in artikel 24 van deze richtlijn bedoelde gevallen , wanneer de omstandigheden zulks rechtvaardigen en met inachtneming van de door de bevoegde autoriteit vastgestelde bepalingen de als veredelingsprodukten aangemerkte produkten kunnen worden uitgevoerd alvorens goederen worden ingevoerd waarvoor gebruikmaking van de regeling  " actieve veredeling " is toegestaan en dat deze voorafgaande uitvoer wordt gelijkgesteld met de in artikel 2 , lid 1 , van voornoemde richtlijn bedoelde uitvoer ;  Overwegende dat de werking van het equivalentieverkeer van de ene Lid-Staat tot de andere kan verschillen ; dat , met het oog op het vermijden van dergelijke met het begrip Douane-Unie onverenigbare verschillen , het gewenst voorkomt bepaalde toepassingsbepalingen uit te vaardigen voor een aanvullende harmonisatie op dit gebied ;  Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité Actief Veredelingsverkeer ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Voor de toepassing van de artikelen 24 en 25 van de richtlijn van de Raad van 4 maart 1969 inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de regeling " actieve veredeling " hierna te noemen basisrichtlijn , worden als veredelingsprodukten aangemerkt de produkten , verkregen uit goederen die in de plaats worden gesteld van de onder de regeling " actieve veredeling " ingevoerde of in te voeren goederen , voor zover deze laatste aan de in artikel 2 van de onderhavige richtlijn bedoelde voorwaarden voldoen .  2 . Voor de toepassing van de onderhavige richtlijn worden de goederen die in de plaats treden van de onder de regeling " actieve veredeling " ingevoerde of in te voeren goederen " vervangende goederen " en de aldus vervangen goederen " invoer-goederen " genoemd .  3 . - Onder " equivalentieverkeer " wordt verstaan het in artikel 24 van de basisrichtlijn voorziene systeem ;   - onder " voorafgaande uitvoer " wordt verstaan het in artikel 25 van de basisrichtlijn voorziene systeem .  Artikel 2  1 . De vervangende goederen moeten :   - hetzij in de Lid-Staat waar het equivalentieverkeer plaatsheeft , voldoen aan de bepalingen van de artikelen 9 en 10 van het Verdrag ;   - hetzij in de Gemeenschap onder de regeling  " actieve veredeling " zijn geplaatst met gebruikmaking van een andere vergunning dan die welke voor de invoer-goederen geldt .  2 . De vervangende goederen moeten onder dezelfde tariefonderverdeling vallen , van dezelfde handelskwaliteit zijn en dezelfde technische kenmerken bezitten als de invoer-goederen .  De bevoegde autoriteiten kunnen evenwel toestaan dat de vervangende goederen zich , ten opzichte van de invoer-goederen , in het stadium van gedeeltelijk veredelde produkten , in de zin van artikel 15 , lid 1 , sub b ) , van de basisrichtlijn bevinden , voor zover de vervangende goederen het wezenlijke deel van de veredelingshandelingen , waarvoor de vergunning is aangevraagd , in de onderneming van de vergunninghouder ondergaan .  Artikel 3  De bevoegde autoriteiten staan het gebruik maken van het equivalentieverkeer of de voorafgaande uitvoer toe :   - hetzij in het kader van de vergunning tot  " actieve veredeling " voorzien in artikel 4 , lid 2 , van de basisrichtlijn ,   - hetzij op een , door de houder van deze vergunning , achteraf gedaan uitdrukkelijk verzoek .  Artikel 4  De bevoegde autoriteiten wijzen het gebruik maken van het equivalentieverkeer of de voorafgaande uitvoer af indien dit een ongerechtvaardigd voordeel tot gevolg zou hebben ten aanzien van de vrijstelling van douanerechten , heffingen van gelijke werking , landbouwheffingen en andere heffingen , welke in het kader van het algemeen landbouwbeleid of van de op artikel 235 van het Verdrag van toepassing zijnde specifieke regeling voor bepaalde goederen die uit de verwerking van landbouwprodukten verkregen worden , voorzien zijn .  Artikel 5  1 . De vervangende goederen nemen , door in de plaats te treden van de invoergoederen de douanestatus van deze laatste goederen over , zoals de invoergoederen vanaf het moment van hun vervanging geacht moeten worden de daaraan voorafgaande douanestatus van de vervangende goederen over te nemen .  2 . De bevoegde autoriteiten bepalen het tijdstip waarop de vervanging geacht wordt plaats te hebben gevonden .  3 . Het veredelen van de vervangende goederen moet plaats vinden volgens de voorwaarden en criteria zoals deze in het in artikel 3 voorziene besluit van de bevoegde autoriteiten zijn vastgesteld .  Artikel 6  De bevoegde autoriteiten kunnen , onverminderd het bepaalde voorzien in de artikelen 2 en 4 , het equivalentieverkeer , met name als door de omstandigheden gerechtvaardigd beschouwen indien de soort en/of de staat van de veredelingsprodukten het niet mogelijk maken vast te stellen of zij werden verkregen uit invoer-goederen dan wel uit vervangende goederen .  Artikel 7  De bevoegde autoriteiten kunnen het beroep op de voorafgaande uitvoer met name als door de omstandigheden gerechtvaardigd beschouwen , indien :  a ) het risico bestaat dat de overeengekomen leveringsvoorwaarden niet kunnen worden nagekomen wegens de tijd die nodig is voor de invoer van de te veredelen goederen en , in voorkomend geval , voor de verkrijging van de veredelingsprodukten ;  b ) van het land van bestemming beperkende maatregelen ten opzichte van de veredelingsprodukten te verwachten zijn ;  c ) zich vervoersproblemen dreigen voor te doen  ( vervoersstakingen , boycot , enz . ) ;  d ) de invoer-goederen bestemd zijn voor een onderneming met een beperkt uitvoervolume ten opzichte van haar totale produktie ;  e ) om seizoenredenen de herbevoorrading met invoergoederen slechts gedurende bepaalde periodes kan geschieden .  Artikel 8  Indien de voorafgaande uitvoer het onderwerp vormt van een uitdrukkelijk verzoek als bedoeld in artikel 3 , tweede streepje , moet de belanghebbende dit verzoek voor de uitvoer van de veredelingsprodukten indienen , ten genoegen van de bevoegde autoriteiten , het verband aantonen tussen de uitvoer en de daarmee overeenkomende invoer .  In het verzoek worden met name omschreven :   - de aard , de hoeveelheid en de waarde van de veredelingsprodukten waarvoor de voorafgaande uitvoer wordt gevraagd ;   - de aard , de tariefonderverdeling , de handelskwaliteit en de hoeveelheid van de later in te voeren goederen .  Artikel 9  1 . De bevoegde autoriteiten stellen de termijn vast waarbinnen de met een voorafgaande uitvoer van veredelingsprodukten overeenkomende invoer van invoer-goederen moet geschieden .  2 . Met uitzondering van in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid vastgestelde bijzondere bepalingen :   - is voor goederen die , krachtens bepalingen welke in het kader van het voornoemde gemeenschappelijk landbouwbeleid genomen zijn en onder een prijsreguleringssysteem vallen , deze termijn ten hoogste drie maanden ,   - wordt voor de in artikel 7 , sub e ) , bedoelde goederen deze termijn geval voor geval vastgesteld naar de specifieke behoeften , zonder dat hij , voor de in het voorafgaande streepje bedoelde goederen , de termijn van maximaal 3 maanden mag overschrijden .  3 . Voor alle andere goederen wordt deze termijn eveneens geval voor geval vastgesteld al naar de specifieke behoeften , zonder dat hij de zes maanden mag overschrijden .  Deze termijn mag echter , op door de vergunninghouder overlegde en door de bevoegde autoriteiten als echt erkende bewijzen , verlengd worden waarbij de totale tijd twaalf maanden niet mag overschrijden .  4 . Deze termijnen worden berekend vanaf de datum dat de bevoegde autoriteiten het uitvoerdocument van de veredelingsprodukten aanvaarden .  Artikel 10  In het geval dat de veredelingsprodukten , welke het onderwerp vormen van een voorafgaande uitvoer , onderworpen zouden moeten worden aan een landbouwheffing of andere heffingen , waaraan zij in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid of van de op artikel 235 van het Verdrag van toepassing zijnde specifieke regeling voor bepaalde goederen , die uit de verwerking van landbouwprodukten verkregen worden , onderhevig zouden zijn , indien zij niet ter aanzuivering van een " actieve veredeling " -handeling uitgevoerd waren , nemen de bevoegde autoriteiten de noodzakelijke vrijwaringsmaatregelen om de inning van deze heffing te verzekeren indien de invoer van invoer-goederen niet binnen de toegestane tijd verwezenlijkt zou worden .  Artikel 11  1 . De invoer van de invoer-goederen kan alleen geschieden door of voor rekening van de vergunninghouder van de voorafgaande uitvoer .  2 . De bevoegde autoriteiten kunnen in de vergunning de verplichting opleggen dat de in - en de uitvoer via hetzelfde douanekantoor geschiedt .  Artikel 12  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om deze richtlijn uiterlijk per 1 januari 1976 ten uitvoer te leggen .  Artikel 13  De voor de in artikel 12 voorziene datum afgegeven vergunningen moeten vanaf deze datum aan de bepalingen van deze richtlijn aangepast worden .  Artikel 14  Elke Lid-Staat stelt de Commissie in kennis van de maatregelen die hij treft voor de toepassing van de onderhavige richtlijn .  De Commissie geeft deze inlichtingen door aan de Lid-Staten .  Artikel 15  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 26 mei 1975 .  Voor de Commissie  De Voorzitter  François-Xavier ORTOLI  ( 1 ) PB nr . L 58 van 9 . 3 . 1969 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 73 van 26 . 3 . 1972 , blz . 14 .  ( 3 ) PB nr . L 73 van 26 . 3 . 1972 , blz . 5 .


Avis juridique important

|

32004L0047

Richtlĳn 2004/47/EG van de Commissie van 16 april 2004 tot wĳziging van Richtlĳn 95/45/EG wat betreft gemengde carotenen (E 160a (i)) en bèta-caroteen (E 160a (ii)) (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 113 van 20/04/2004 blz. 0024 - 0027

Richtlijn 2004/47/EG van de Commissievan 16 april 2004tot wijziging van Richtlijn 95/45/EG wat betreft gemengde carotenen (E 160a (i)) en bèta-caroteen (E 160a (ii))(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 89/107/EEG van de Raad van 21 december 1988 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake levensmiddelenadditieven die in voor menselijke voeding bestemde waren mogen worden gebruikt(1), en met name op artikel 3, lid 3, onder a),Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 95/45/EG van de Commissie van 26 juli 1995 houdende vaststelling van bijzondere zuiverheidseisen voor kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt(2) bevat de zuiverheidseisen voor de kleurstoffen die worden genoemd in Richtlijn 94/36/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1994 inzake kleurstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt(3).(2) In het licht van de vooruitgang van de techniek is het noodzakelijk gebleken de in Richtlijn 95/45/EG voor gemengde carotenen (E 160a (i)) en bèta-caroteen (E 160a (ii)) vastgestelde zuiverheidseisen aan te passen.(3) Er moet rekening worden gehouden met de specificaties en analysetechnieken voor additieven zoals die in het kader van de Codex Alimentarius door het Gezamenlijk Comité van deskundigen voor levensmiddelenadditieven van de FAO/WHO (JECFA) zijn opgesteld.(4) Richtlijn 95/45/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlage bij Richtlijn 95/45/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 april 2005 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Producten die vóór 1 april 2005 in de handel zijn gebracht of zijn geëtiketteerd en die niet aan deze richtlijn voldoen, mogen worden verkocht zolang de voorraad strekt.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 16 april 2004.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).(2) PB L 226 van 22.9.1995, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/50/EG (PB L 190 van 12.7.2001, blz. 14).(3) PB L 237 van 10.9.1994, blz. 13. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).BIJLAGEIn de bijlage wordt de tekst met betrekking tot gemengde carotenen (E 160a (i)) en bèta-caroteen (E 160a (ii)) vervangen door:"E 160a (i) GEMENGDE CAROTENEN1. Plantaardige carotenen>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Caroteen uit algen>RUIMTE VOOR DE TABEL>E 160a (ii) BÈTA-CAROTEEN1. Bèta-caroteen>RUIMTE VOOR DE TABEL>2. Bèta-caroteen van Blakeslea trispora>RUIMTE VOOR DE TABEL>"


Avis juridique important

|

31996L0020

Richtlijn 96/20/EG van de Commissie van 27 maart 1996 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 70/157/EEG betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 092 van 13/04/1996 blz. 0023 - 0035

RICHTLIJN 96/20/EG VAN DE COMMISSIE van 27 maart 1996 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 70/157/EEG betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/54/EG van de Commissie (2), inzonderheid op artikel 13, lid 2,Gelet op Richtlijn 70/157/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting van motorvoertuigen (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/97/EEG (4), inzonderheid op artikel 3,Overwegende dat Richtlijn 70/157/EEG een van de bijzondere richtlijnen van de EG-goedkeuringsprocedure vormt, die is vastgesteld bij Richtlijn 70/156/EEG; dat derhalve de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en technische eenheden op deze richtlijn van toepassing zijn;Overwegende dat met name de artikelen 3, lid 4, en 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG voorschrijven dat aan iedere bijzondere richtlijn een inlichtingenformulier en een op bijlage VI gebaseerd goedkeuringsformulier wordt toegevoegd, met oog op de computerisering van de typegoedkeuring;Overwegende dat het door de ontwikkeling van de motor noodzakelijk is de beproevingsmethode nader te preciseren, met name de beproeving van zware vrachtauto's, zodat deze uitvoerbaar en vooral reproduceerbaar wordt;Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 1. De artikelen van Richtlijn 70/157/EEG worden als volgt gewijzigd:- artikel 1 wordt aan het eind als volgt gelezen: " . . . rails bewegen, landbouw- en bosbouwtrekkers en alle mobiele machines.";- in artikel 2, tweede streepje en artikel 2 bis, lid 2, wordt "artikel 9 bis" vervangen door "artikel 2";- in artikel 3 wordt "de bijlage" vervangen door "de bijlagen".2. De bijlagen van Richtlijn 70/157/EEG worden vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2 1. Met ingang van 1 oktober 1996 mogen de Lid-Staten:- voor een type motorvoertuig of een type uitlaatinrichting, noch de EG-typegoedkeuring noch de nationale goedkeuring weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen of de verkoop of het gebruik van uitlaatinrichtingen verbieden,om redenen die verband houden met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting, indien de voertuigen of de uitlaatinrichtingen voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.2. Met ingang van 1 januari 1997 mogen de Lid-Staten:- niet langer de EG-typegoedkeuring verlenen, en- de nationale typegoedkeuring weigeren,voor een type voertuig om redenen die verband houden met het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting indien niet aan de voorschriften van Richtlijn 70/157/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, is voldaan.3. Onverminderd lid 2 blijven de Lid-Staten de EG-typegoedkeuring verlenen en de verkoop of het gebruik van uitlaatinrichtingen als reserveonderdeel overeenkomstig de voorgaande versies van Richtlijn 70/157/EEG toestaan, op voorwaarde dat dergelijke inrichtingen:- zijn bestemd om te worden gemonteerd op reeds in gebruik zijnde voertuigen, en- voldoen aan de voorschriften van die richtlijn welke van toepassing waren toen de voertuigen voor het eerst werden geregistreerd.Artikel 3 1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 oktober 1996 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.2. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel, 27 maart 1996.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.(2) PB nr. L 266 van 8. 11. 1995, blz. 1.(3) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 16.(4) PB nr. L 371 van 19. 12. 1992, blz. 1.BIJLAGE Tussen de artikelen en bijlage I wordt een lijst van bijlagen gevoegd, die als volgt luidt:"Lijst van bijlagenBIJLAGE I: EG-goedkeuring voor wat betreft het geluidsniveau van een type motorvoertuigAanhangsel 1: InlichtingenformulierAanhangsel 2: GoedkeuringsformulierBIJLAGE II: EG-typegoedkeuring van uitlaatinrichtingen als afzonderlijke technische eenheidAanhangsel 1: InlichtingenformulierAanhangsel 2: GoedkeuringsformulierAanhangsel 3: Model van het EG-goedkeuringsmerkBIJLAGE III: Controle op de overeenstemming van de produktieBIJLAGE IV: Specificaties van de proefbaan".Wijziging van bijlage IDe voetnoot bij punt 1.1.7 wordt als volgt gelezen:"(1) Overeenkomstig de definities van bijlage II A bij Richtlijn 70/156/EEG.".Punt 2.1 wordt als volgt gelezen:"2.1. De aanvraag van EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een voertuigtype voor wat betreft het geluidsniveau wordt ingediend door de fabrikant van het voertuig.".Punt 2.2 wordt als volgt gelezen:"2.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 1.".De punten 2.2.1 tot en met 2.2.4 worden geschrapt.In punt 2.3 worden de woorden "of door gevolmachtigde" geschrapt.Punt 2.5 wordt geschrapt.Punt 4 wordt als volgt gelezen:"4. Verlening van EG-goedkeuring van een voertuigtype4.1. Indien aan de terzake dienende voorschriften is voldaan, wordt EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, of, in voorkomend geval, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG verleend.4.2. Een model van het EG-goedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 2.4.3. Er dient een goedkeuringsnummer overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG aan elk goedgekeurd voertuigtype te worden toegekend. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.".In punt 5.2.1.2 wordt "bijlage III" gelezen als "aanhangsel 2".In punt 5.2.2.3.1 wordt "bijlage VI" gelezen als "bijlage IV".In punt 5.2.2.3.4 wordt de tekst van de tweede alinea als volgt gelezen:"De bij de proef gebruikte banden worden door de fabrikant gekozen, moeten beantwoorden aan de handelspraktijken, en in de handel verkrijgbaar zijn; zij hebben een van de bandenmaten (zie punt 2.17 van bijlage II bij Richtlijn 92/23/EEG van de Raad (*) die door de voertuigfabrikant overeenkomstig punt 1.5 van het addendum bij aanhangsel 2 zijn aangegeven, en voldoen in geval van voertuigen van de categorie M1 en N1 aan de voorschriften van Richtlijn 89/459/EEG voor wat betreft de minimumdiepte van het profiel; bij voertuigen van andere categorieën is de in Richtlijn 89/459/EEG aangegeven minimumdiepte van het profiel van toepassing, alsof de voertuigen onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen. De banden van het voertuig moeten op de voor de massa van het voertuig juiste spanning zijn gebracht.(*) PB nr. L 129 van 14. 5. 1992, blz. 45".In punt 5.2.2.4.3.3.1.1 wordt aan het eind van de derde alinea het volgende toegevoegd:"Indien het motortoerental "S" nog bereikt wordt met een naderingstoerental dat overeenkomt met het stationaire toerental, wordt de proef alleen in de derde versnelling uitgevoerd en worden de relevante resultaten geëvalueerd.".In punt 5.2.2.4.3.3.1.2 wordt het volgende toegevoegd:"Het voertuig wordt echter ook geacht representatief voor zijn type te zijn, indien op verzoek van de aanvrager de proef bij meer overbrengingsverhoudingen wordt uitgevoerd dan aanvankelijk gepland en het hoogste geluidsniveau tussen de uiterste waarden van de beproefde overbrengingsverhoudingen wordt bereikt.".In de punten 5.2.3.1 en 5.2.3.5.1 wordt "bijlage III" gelezen als "aanhangsel 2".In punt 5.2.3.2 wordt "artikel 8, lid 3," gelezen als "artikel 11, lid 2, of artikel 11, lid 3".Punt 6 wordt als volgt gelezen:"6. Wijziging van het type en wijziging van de goedkeuring6.1. Bij wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type voertuig zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.".De sub-punten van punt 7 worden als volgt gelezen:"7.1. Er dienen maatregelen te worden genomen overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG om te zorgen voor de overeenstemming van de produktie.7.2. Bijzondere bepalingen7.2.1. De in punt 2.3.5 van bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG genoemde proeven zijn die welke zijn vastgelegd in bijlage III, rubriek I, bij deze richtlijn.7.2.2. De frequentie van in punt 2.4 van bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG genoemde inspecties is normaliter om de twee jaar.".Na figuur 4 worden de volgende aanhangsels 1 en 2 toegevoegd:"Aanhangsel 1>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Inlichtingenformulier nr. . . . . . (overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG (*)) betreffende de EG-typegoedkeuring van een voertuigtype met betrekking tot het toegestane geluidsniveau en de uitlaatinrichting (Richtlijn 70/157/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . . . . / . . . /EEG)De onderstaande gegevens moeten in voorkomend geval in drievoud worden verstrekt en vergezeld gaan van een inhoudsopgave. Eventuele tekeningen moeten op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 op dat formaat gevouwen worden ingediend. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn.Indien de systemen, onderdelen of afzonderlijke technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt.0. Algemene gegevens0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en algemene handelsbenaming(en):0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven (b):0.3.1. Plaats van het merkteken:0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (c):0.5. Naam en adres van de fabrikant:0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en):(*) De nummers van de punten en de voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die in bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG. Niet voor deze richtlijnen relevante punten zijn weggelaten.1. Algemene bouwwijze van het voertuig1.1. Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig:1.3.3. Aangedreven assen (aantal, plaats, onderlinge verbinding):1.6. Plaats en opstelling van de motor:2. Afmetingen en massa's (e) (mm en kg) (indien van toepassing naar tekening verwijzen)2.4. Bereik van de afmetingen (buitenmaten) van het voertuig:2.4.1. Chassis zonder carrosserie:2.4.1.1. Lengte (j):2.4.1.2. Breedte (k):2.4.2. Chassis met carrosserie:2.4.2.1. Lengte (j):2.4.2.2. Breedte (k):2.6. Massa van het voertuig met carrosserie en in bedrijfsklare toestand, of massa van het chassis met cabine indien de fabrikant niet de carrosserie levert (met koelvloeistof, smeermiddelen, brandstof, outillage, reservewiel en bestuurder) (o) (maximum en minimum):3. Motor (q)3.1. Fabrikant:3.1.1. Motorcode van de fabrikant (zoals op de motor vermeld of ander identificatiemiddel):3.2. Verbrandingsmotor:3.2.1.1. Werkingsbeginsel: elektrische ontsteking/compressieontsteking, viertakt/tweetakt (1):3.2.1.2. Aantal en opstelling van de cilinders:3.2.1.2.3. Ontstekingsvolgorde:3.2.1.3. Cilinderinhoud (s): .......... cm33.2.1.8. Netto-maximumvermogen (t): .......... kW bij .......... kW bij .......... min-13.2.4. Brandstoftoevoer:3.2.4.1. Via carburateur: ja/neen (1)3.2.4.1.2. Type(n):3.2.4.1.3. Aantal:3.2.4.2. Door brandstofinspuiting (alleen compressieontsteking): ja/neen (1)3.2.4.2.2. Werkingsbeginsel: rechtstreekse inspuiting/voorkamer/wervelkamer (1)3.2.4.2.4. Regulateur:3.2.4.2.4.1. Type:3.2.4.2.4.2.1. Uitschakelingspunt onder belasting: .......... min -13.2.4.3. Door brandstofinspuiting (alleen elektrische ontsteking): ja/neen (1)3.2.4.3.1. Werkingsbeginsel: inlaatspuitstuk (enkel-/meerpunts) (1))/directe inspuiting/andere (specificeren) (1)(1) Doorhalen van niet van toepassing is.3.2.8. Inlaatsysteem:3.2.8.4.2. Luchtfilter, tekeningen: .......... of3.2.8.4.2.1. Merk(en):3.2.8.4.2.2. Type(n):3.2.8.4.3. Inlaatgeluiddemper, tekeningen: .......... of3.2.8.4.3.1. Merk(en):3.2.8.4.3.2. Type(n):3.2.9. Uitlaatsysteem:3.2.9.2. Beschrijving en/of tekeningen van het uitlaatsysteem:3.2.9.4. Uitlaatgeluiddemper(s): voorste, middelste, achterste geluiddemper: constructie, type, merkteken; indien van toepassing voor buitengeluid: geluiddempende maatregelen in de motorruimte en op de motor:3.2.9.5. Plaats van het uiteinde van de uitlaat:3.2.9.6. De uitlaatgeluiddemper bevat vezelmateriaal:3.2.12.2.1. Katalysator: ja/neen (1)3.2.12.2.1.1. Aantal katalysators en katalysatorelementen:3.3. Elektromotor:3.3.1. Type (veldwikkeling):3.3.1.1. Maximumuurvermogen: .......... kW3.3.1.2. Bedrijfsspanning: .......... V3.4. Andere verbrandingsmotoren of elektromotoren of combinaties daarvan (gegevens over de onderdelen van dergelijke verbrandingsmotoren of elektromotoren):4. Krachtoverbrenging (v)4.2. Transmissiesysteem (mechanisch, hydraulisch, elektrisch, enz.):4.6. Overbrengingsverhoudingen:Versnelling / Verhoudingen in de versnellingsbak (verhoudingen tussen omwentelingen van de motor en omwentelingen van de uitgaande as van de versnellingsbak) / Eindaandrijvingsverhouding(en) (verhouding tussen omwentelingen van de uitgaande as van de versnellingsbak en omwentelingen van het aangedreven wiel) / Totale verhoudingMaximum voor CVT (*)123. . .Minimum voor CVT (*)Achteruit(*) Continue variabele transmissie.(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.4.7. Maximumsnelheid van het voertuig en versnelling waarin deze wordt bereikt (in km/h) (w):6. Ophanging6.6. Banden en wielen:6.6.2. Boven- en ondergrenzen van de rolstralen:6.6.2.1. As 1:6.6.2.2. As 2:6.6.2.3. As 3:6.6.2.4. As 4:enz.9. Carrosserie9.1. Aard van de carrosserie:9.2. Materialen en bouwwijze:12. Diversen12.5. Gegevens betreffende eventuele niet met de motor verbonden geluiddempingsinrichtingen (voor zover niet elders vermeld):Aanvullende gegevens voor terreinvoertuigen1.3. Aantal assen en wielen:2.4.1. Chassis zonder carrosserie2.4.1.4.1. Oploophoek (na): .......... graden2.4.1.5.1. Afloophoek (nb): .......... graden2.4.1.6. Vrije ruimte boven de grond (als gedefinieerd in punt 4.5 van hoofdstuk A van bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG)2.4.1.6.1. Tussen de assen:2.4.1.6.2. Onder de vooras(sen):2.4.1.6.3. Onder de achteras(sen):2.4.1.7. Hellinghoek (nc): .......... graden2.4.2. Chassis met carrosserie2.4.2.4.1. Oploophoek (na): .......... graden2.4.2.5.1. Afloophoek (nb): .......... graden2.4.2.6. Vrije ruimte boven de grond (als gedefinieerd in punt 4.5 van hoofdstuk A van bijlage II bij Richtlijn 70/156/EEG)2.4.2.6.1. Tussen de assen:2.4.2.6.2. Onder de vooras(sen):2.4.2.6.3. Onder de achteras(sen):2.4.2.7. Hellingshoek (nc): .......... graden2.15. Wegrijdvermogen op een helling (afzonderlijk voertuig): .......... procent4.9. Differentiaalblokkering: ja/neen/optioneel (1)Datum, dossier(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.>EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 2>BEGIN VAN DE GRAFIEK>MODELEG-GOEDKEURINGSFORMULIER(maximumformaat A4 (210 × 297 mm))DienststempelMededeling betreffende- goedkeuring (1)- uitbreiding van de goedkeuring (1)- weigering van de goedkeuring (1)- intrekking van de goedkeuring (1)van een type voertuig/onderdeel/technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn . . ./. . ./EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . ./. . ./EG.Goedkeuringsnummer:Reden voor uitbreiding:HOOFDSTUK I0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en handelsbenaming(en):0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid is aangegeven (1) (2):0.3.1. Plaats van het merkteken:0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (3):0.5. Naam en adres van de fabrikant:0.7. In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerk:0.8. Adres(en) van de assemblagefabriek(en):HOOFDSTUK II1. Eventuele aanvullende gegevens: zie addendum2. Met de keuring belaste technische dienst:3. Datum van het keuringsrapport:4. Nummer van het keuringsrapport:5. Eventuele opmerkingen: zie addendum6. Plaats:7. Datum:8. Handtekening:9. De inhoudsopgave bij het informatiepakket, dat bewaard wordt door de goedkeuringsinstantie en op verzoek verkrijgbaar is, is als bijlage opgenomen.Addendum bij EG-goedkeuringsformulier nr. . . .betreffende de typegoedkeuring van een voertuig met betrekking tot Richtlijn 70/157/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . .1. Aanvullende gegevens1.1. Indien noodzakelijk, lijst van voertuigen die onder punt 5.2.2.4.3.3.1.2 van bijlage I vallen:1.2. Motor:1.2.1. Fabrikant:1.2.2. Type:1.2.3. Model:1.2.4. Netto-maximumvermogen .................... kW bij .................... min-1(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.(2) Indien de identificatie van het type tekens omvat die niet van belang zijn voor de beschrijving van het type voertuig, onderdeel of technische eenheid waarop dit inlichtingenformulier betrekking heeft, dient dit in de documentatie te worden aangegeven door middel van het symbool "?" (b.v.: ABC??123??).(3) Als gedefinieerd in bijlage II A van Richtlijn 70/156/EEG.1.3. Overbrenging: niet-automatische versnelligsbak/automatische versnellingsbak (1)1.3.1. Aantal versnellingen:1.4. Uitrusting:1.4.1. Uitlaatdemper1.4.1.1. Fabrikant:1.4.1.2. Model:1.4.1.3. Type:1.4.2. Inlaatdemper1.4.2.1. Fabrikant:1.4.2.2. Model:1.4.2.3. Type:1.5. Bandenmaat:1.5.1. Beschrijving van het bij de goedkeuringsproeven gebruikte bandentype:1.6. Metingen1.6.1. Geluidsniveau van het rijdende voertuig:Meetresultaten	Linkerkant dB (A) (2) / Rechterkant dB (A) (2) / Stand van de versnellingshendelEerste metingTweede metingDerde metingVierde metingTestresultaat dB (A)/E (3)1.6.2. Gebruiksniveau van het stilstaande voertuig:dB (A) / MotortoerentalEerste metingTweede metingDerde metingTestresultaat dB (A)/E (3)1.6.3. Niveau van het persluchtgeluid:MeetresultatenLinkerkant dB (A) (2) / Rechterkant dB (A) (2)	Eerste metingTweede metingDerde metingVierde metingTestresultaat dB (A)5. Opmerkingen:"(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.(2) De aangegeven meetwaarden zijn met 1 dB (A) verminderd overeenkomstig de bepalingen van punt 5.2.2.5.1 van bijlage I.(3) "E" geeft aan dat de desbetreffende metingen werden uitgevoerd overeenkomstig deze richtlijn.>EIND VAN DE GRAFIEK>Wijziging van bijlage IIIn punt 0 "wordt artikel 9 bis" vervangen door "artikel 2" .Punt 2.1 wordt als volgt gelezen:"2.1. De aanvraag van EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een uitlaatinrichting of een onderdeel daarvan als afzonderlijke technische eenheid wordt ingediend door de fabrikant van het voertuig of de fabrikant van de desbetreffende technische eenheid.".Punt 2.2 wordt als volgt gelezen:"2.2 Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 1.".De punten 2.2.1 tot en met 2.2.3, 2.4 en 3.1.3 worden geschrapt.Voetnoot (1) bij de punten 2.3.3 en 5.2.1 wordt als volgt gelezen:"(1) Als voorgeschreven in de versie van deze richtlijn die van toepassing was op de typegoedkeuring van het voertuig.".De punten 3, 3.1, 3.1.1, 3.1.2 en 3.2 worden opnieuw genummerd: respectievelijk 2.4, 2.4.1, 2.4.1.1, 2.4.1.2 en 2.4.2.Punt 4 wordt het nieuwe nummer 3 en wordt als volgt gewijzigd:"3. Verlening van EG-goedkeuring3.1. Indien aan de ter zake dienende voorschriften is voldaan, wordt EG-goedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, in voorkomend geval, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG verleend.3.2. Een model van het EG-goedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 2.3.3. Er dient een goedkeuringsnummer overeenkomstig bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG aan elk als technische eenheid goedgekeurd type vervangingsuitlaatinrichting of onderdeel daarvan te worden toegekend; deel 3 van het goedkeuringsnummer geeft het nummer van de wijzigingsrichtlijn aan, die van kracht was ten tijde van de typegoedkeuring van het voertuig. Dezelfde Lid-Staat mag niet hetzelfde nummer aan een ander type uitlaatinrichting of onderdeel daarvan toekennen.".Er wordt een nieuw punt 4 toegevoegd, dat als volgt wordt gelezen:"4. EG-goedkeuringsmerk4.1. Iedere uitlaatinrichting of onderdeel daarvan, exclusief de bevestigingsmiddelen, die overeenkomt met een overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd type, moet voorzien zijn van een EG-goedkeuringsmerk.4.2. Dit merk bestaat uit een rechthoek met daarin de kleine letter "e", gevolgd door het kengetal of de kenletter(s) van de Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend:"1" voor Duitsland"2" voor Frankrijk"3" voor Italië"4" voor Nederland"5" voor Zweden"6" voor België"9" voor Spanje"11" voor het Verenigd Koninkrijk"12" voor Oostenrijk"13" voor Luxemburg"17" voor Finland"18" voor Denemarken"21" voor Portugal"23" voor Griekenland"IRL" voor Ierland.Naast de rechthoek wordt het basisgoedkeuringsnummer, dat is opgenomen in deel 4 van het in bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG bedoelde typegoedkeuringsnummer, aangebracht, voorafgegaan door twee cijfers die het volgnummer vormen, dat is toegekend aan de laatste ingrijpende technische wijziging van Richtlijn 72/157/EEG, die van kracht was ten tijde van de typegoedkeuring van het voertuig. Het volgnummer voor Richtlijn 70/157/EEG is 00; het volgnummer voor Richtlijn 77/212/EEG is 01; het volgnummer voor Richtlijn 84/424/EEG is 02; het volgnummer voor Richtlijn 92/97/EEG is 03.4.3. Het merkteken moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn, ook wanneer de uitlaatinrichting of een onderdeel daarvan op het voertuig is gemonteerd.4.4. Een voorbeeld van het EG-goedkeuringsmerk is afgebeeld in aanhangsel 3.".Punt 6 wordt vervangen door de volgende punten 6 en 7:"6. Wijziging van het type en wijziging van de goedkeuring6.1. Bij wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.7. Overeenstemming van de produktie7.1. Er dienen maatregelen te worden genomen overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG om te zorgen voor de overeenstemming van de produktie.7.2. Bijzondere bepalingen:7.2.1. De in punt 2.3.5 van bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG genoemde proeven zijn die welke zijn vastgesteld in bijlage III (II) bij deze richtlijn.7.2.2. De frequentie van in punt 2.4 van bijlage X bij Richtlijn 70/156/EEG genoemde inspecties is normaliter om de twee jaar.".Na figuur 3 worden de volgende aanhangsels 1, 2 en 3 toegevoegd:"Aanhangsel 1>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Inlichtingenformulier nr. . . . betreffende de EG-typegoedkeuring voor uitlaatinrichtingen voor motorvoertuigen als afzonderlijke technische eenheid (Richtlijn 70/157/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . ./. . ./EG)De onderstaande gegevens moeten in voorkomend geval in drievoud worden verstrekt en vergezeld gaan van een inhoudsopgave. Eventuele tekeningen moeten op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 op dat formaat gevouwen worden ingediend. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn.Indien de systemen, onderdelen of afzonderlijke technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt.0. Algemene gegevens0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en algemene handelsbenaming(en):0.5. Naam en adres van de fabrikant:0.7. In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerk:0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en):1. Beschrijving van het voertuig waarvoor de inrichting is bestemd (Indien de inrichting is bestemd voor montage op meer dan een voertuigtype, moeten de onder dit punt gevraagde gegevens voor elk type worden verstrekt)1.1. Merk (firmanaam):1.2. Type en handelsbenaming(en):1.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig is aangegeven:1.3.1. Plaats van het merkteken:1.4. Categorie waartoe het voertuig behoort:1.5. EG-goedkeuringsnummer voor wat betreft het geluidsniveau:1.6. Alle onder de punten 1.1 tot en met 1.5 van het goedkeuringsformulier genoemde gegevens over het voertuig (bijlage I, aanhangsel 2, bij deze richtlijn):2. Beschrijving van de inrichting2.1. Een beschrijving van de uitlaatinrichting met vermelding van de relatieve plaats van elk onderdeel van de inrichting, te zamen met montagevoorschriften:2.2. Gedetailleerde tekeningen van elk onderdeel, zodat dit gemakkelijk kan worden gelokaliseerd en geïdentificeerd, met vermelding van de gebruikte materialen. Op deze tekeningen moet de plaats voor het verplicht aangebrachte EG-goedkeuringsmerk zijn aangegeven:Datum, dossier>EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 2>BEGIN VAN DE GRAFIEK>MODELEG-GOEDKEURINGSFORMULIER(maximumformaat A4 (210 × 297 mm))DienststempelMededeling betreffende- goedkeuring (1)- uitbreiding van de goedkeuring (1)- weigering van de goedkeuring (1)- intrekking van de goedkeuring (1)van een type voertuig/onderdeel/technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn . . ./. . ./EG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . ./. . ./EG.Goedkeuringsnummer:Reden voor uitbreiding:HOOFDSTUK I0.1. Merk (firmanaam):0.2. Type en handelsbenaming(en):0.3. Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid is aangegeven (1) (2):0.3.1. Plaats van het merkteken:0.4. Categorie waartoe het voertuig behoort (3):0.5. Naam en adres van de fabrikant:0.7. In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EG-goedkeuringsmerk:0.8. Adres(sen) van de assemblagefabriek(en):HOOFDSTUK II1. Eventuele aanvullende gegevens: zie addendum2. Met de keuring belaste technische dienst:3. Datum van het keuringsrapport:4. Nummer van het keuringsrapport:5. Eventuele opmerkingen: zie addendum6. Plaats:7. Datum:8. Handtekening:9. De inhoudsopgave bij het informatiepakket, dat bewaard wordt door de goedkeuringsinstantie en op verzoek verkrijgbaar is, is als bijlage opgenomen.Addendum bij EG-goedkeuringsformulier nr. . . .betreffende de typegoedkeuring van een uitlaatinrichting voor motorvoertuigen als afzonderlijke technische eenheid met betrekking tot Richtlijn 70/157/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn . . ./. . ./EG1. Aanvullende gegevens1.1. Samenstelling van de afzonderlijke technische eenheid:(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.(2) Indien de identificatie van het type tekens omvat die niet van belang zijn voor de beschrijving van het type voertuig, onderdeel of technische eenheid waarop dit inlichtingenformulier betrekking heeft, dient dit in de documentatie te worden aangegeven door middel van het symbool "?" (b.v.: ABC??123??).(3) Als gedefinieerd in bijlage II A van Richtlijn 70/156/EEG.1.2. Merk of handelsnaam van het (de) type(n) motorvoertuig waarop de demper wordt gemonteerd (1):1.3. Type(n) voertuig met het goedkeuringsnummer:1.4. Motor1.4.1. Aard (elektrische ontsteking, diesel):1.4.2. Cyclus: tweetakt, viertakt:1.4.3. Totale cilinderinhoud:1.4.4. Netto-maximumvermogen: .................... kW bij min-11.5. Aantal overbrengingsverhoudingen van de versnellingsbak:1.6. Gebruikte overbrengingsverhoudingen:1.7. Overbrengingsverhouding(en) aangedreven as:1.8. Geluidsniveaus:- rijdend voertuig: .................... dB (A), constante snelheid voor acceleratie van .................... km/h;- stilstaand voertuig .................... dB (A) bij .................... min-11.9. Variatie van de tegendruk:1.10. Beperkingen bij het gebruik en montage voorschriften:>EIND VAN DE GRAFIEK>5. Opmerkingen:Aanhangsel 3MODEL VAN HET EG-GOEDKEURINGSMERK>REFERENTIE NAAR EEN FILM>De uitlaatinrichting of onderdeel daarvan met het hierboven afgebeelde EG-goedkeuringsmerk is een inrichting, die in Spanje is goedgekeurd (e 9) overeenkomstig Richtlijn 92/97/EEG (03) met als basisgoedkeuringsnummer 0148.De gebruikte getallen dienen uitsluitend ter illustratie.(1) Indien meerdere typen zijn aangegeven, moeten de punten 1.3 tot en met 1.10 voor elk type worden ingevuld.".Wijziging van de bijlagen III, IV, V en VI:De bijlagen III en IV worden geschrapt.Bijlage V wordt bijlage III.In bijlage III, deel I, wordt punt 2 als volgt gelezen:"2. BeproevingsproceduresDe beproevingsprocedures, meetvoorwaarden, meetinstrumenten en de interpretatie van de resultaten zijn beschreven in bijlage I. Het geluidsniveau van het rijdende voertuig moet overeenkomstig punt 5.2.2 bij het (de) te beproeven voertuig(en) worden gemeten.".Bijlage VI wordt bijlage IV.


Avis juridique important

|

31985L0479

Richtlijn 85/479/EEG van de Commissie van 14 oktober 1985 tot wijziging van Richtlijn 77/794/EEG tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten

Publicatieblad Nr. L 285 van 25/10/1985 blz. 0065 - 0067 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 2 Deel 4 blz. 0067  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 02 Deel 14 blz. 0098  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 2 Deel 4 blz. 0067  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 02 Deel 14 blz. 0098

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 14 oktober 1985  tot wijziging van Richtlijn 77/794/EEG tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het EOGFL, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten  (85/479/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten, evenals van schuldvorderingen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 79/1071/EEG (2), inzonderheid op artikel 22, lid 1,  Overwegende dat de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG zijn vastgesteld bij Richtlijn 77/794/EEG van de Commissie (3); dat de titel van Richtlijn 76/308/EEG is gewijzigd bij Richtlijn 79/1071/EEG; dat de titel van Richtlijn 77/794/EEG dienovereenkomstig dient te worden gewijzigd;  Overwegende dat in artikel 20, lid 2, van Richtlijn 77/794/EEG is bepaald dat geen enkel verzoek om bijstand mag worden ingediend indien het bedrag van de schuldvordering(en) waarop het betrekking heeft, lager is dan 750 Ecu;  Overwegende dat in artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3/84 van de Raad van 19 december 1983 tot instelling van een regeling voor intracommunautair verkeer van goederen die uit een Lid-Staat worden verzonden om tijdelijk te worden gebruikt in een of meer andere Lid-Staten (4) is voorzien in een wederzijdse bijstand tussen de Lid-Staten met het oog op de invordering van de ten gevolge van een in één van deze Lid-Staten begane onregelmatigheid opeisbaar geworden belastingen; dat echter wordt gepreciseerd dat de Lid-Staat die tot invordering overgaat ook de bepalingen mag toepassen die zijn vastgesteld overeenkomstig Richtlijn 76/308/EEG;  Overwegende dat in artikel 22, lid 5, van Verordening (EEG) nr. 2364/84 van de Commissie van 31 juli 1984 houdende vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van de regeling voor intracommunautair verkeer van goederen die uit een Lid-Staat worden verzonden om tijdelijk te worden gebruikt in een of meer andere Lid-Staten (5) is bepaald dat het bepaalde in artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3/84 niet wordt toegepast in de gevallen waarin het in te vorderen bedrag lager is dan 200 Ecu;  Overwegende dat, ten einde overeenkomstig artikel 12, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 3/84 de toepassing van de overeenkomstig Richtlijn 76/308/EEG vastgestelde bepalingen mogelijk te maken, in de gevallen waarin het in te vorderen bedrag gelijk is aan of hoger is dan 200 Ecu van het beginsel dient te worden afgeweken volgens hetwelk er in het kader van deze richtlijn geen enkel verzoek om bijstand mag worden ingediend indien het bedrag van de schuldvordering(en) waarop het betrekking heeft, lager is dan 750 Ecu;  Overwegende dat er in bijlage I van Richtlijn 77/794/EEG, die het te gebruiken model voor het verzoek om inlichtingen bedoeld in artikel 4 van Richtlijn 76/308/EEG bevat, een materiële vergissing voorkomt die dient te worden verbeterd;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité invordering,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 77/794/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. De titel wordt gelezen:  »Richtlijn van de Commissie van 4 november 1977 tot vaststelling van de praktische maatregelen die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van sommige bepalingen van Richtlijn 76/308/EEG van de Raad betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten, evenals van schuldvorderingen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde".  2. Artikel 20, lid 2, wordt gelezen:  »2. Geen enkel verzoek om bijstand mag worden ingediend indien het bedrag van de schuldvordering(en) waarop het betrekking heeft, lager is dan 750 Ecu. Dit bedrag wordt tot 200 Ecu teruggebracht indien het verzoek betrekking heeft op de invordering van een schuldvordering die opeisbaar is geworden wegens een onregelmatigheid begaan tijdens of ter gelegenheid van een in het kader van de bij Verordening (EEG) nr. 3/84 van de Raad ingestelde regeling voor intracommunautair verkeer van goederen verricht vervoer.".  3. Bijlage I wordt vervangen door de bijlage bij de onderhavige richtlijn.  Artikel 2  1. De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om uiterlijk op 1 januari 1986 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie alle maatregelen mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied treffen. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 14 oktober 1985.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 73 van 19. 3. 1976, blz. 18.  (2) PB nr. L 331 van 27. 12. 1979, blz. 10.  (3) PB nr. L 333 van 24. 12. 1977, blz. 11.  (4) PB nr. L 2 van 4. 1. 1984, blz. 1.  (5) PB nr. L 222 van 20. 8. 1984, blz. 1.  BIJLAGE  »BIJLAGE I  RICHTLIJN 76/308/EEG  (Artikel 4)  1.2 // (Naam van de verzoekende autoriteit, adres, telefoonnummer, telex, bankrekeningen, enz.)  //   //  // (Plaats en datum van verzending)  //   // (Dossiernummer van de verzoekende autoriteit)  //   //   // Aan  // (Bestemd voor de aangezochte autoriteit)  // (Naam van de aangezochte autoriteit, postbus, plaats, enz.)  //   //  //  VERZOEK OM INLICHTINGEN  1.2.3 // Ondergetekende,  // ,  // handelend als functionaris naar behoren gemachtigd door de  //   // (Naam en hoedanigheid)  //  hierboven vermelde verzoekende autoriteit, verzoekt hierbij de volgende inlichtingen te verkrijgen overeenkomstig het bepaalde in artikel 4 van Richtlijn 76/308/EEG:  1.2.3 //   //   //   // Gegevens betreffende de betrokken persoon (1)  // Gegevens betreffende de schuldvordering(en)  // Gevraagde inlichtingen  //   //   //   // a) Naam en { bekend (*) adres vermoed (*)  // - Bedrag van de schuldvorderingen (inbegrepen de gebeurlijke interesten en kosten)  //   // b) Gegevens betreffende de hierboven vermelde persoon:  // - Juiste aard van de schuldvordering(en)  //  // - hoofdschuldenaar  //   //   // - medeschuldenaar  // - Andere gegevens  //   // - derde houder  //   //   //   //  //   //   // Andere aangezochte autoriteiten  //   //   //  //   //   //   // (Handtekening)  //   //   // (Officieel stempel)  //   //   //  (*) Doorhalen wat niet van toepassing is.  (1) Natuurlijk of rechtspersoon."