title: Richtlijn 2010/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 2010 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG  Voor de EER relevante tekst

text:
               29.10.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 283/1

         RICHTLIJN 2010/65/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 20 oktober 2010
   betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten en tot intrekking van Richtlijn 2002/6/EG
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, met name artikel 100, lid 2,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Uit hoofde van Richtlijn 2002/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 februari 2002 betreffende meldingsformaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit havens van de lidstaten van de Gemeenschap (4) zijn de lidstaten gehouden bepaalde gestandaardiseerde formulieren (FAL-formulieren) te aanvaarden om het verkeer te vergemakkelijken, zoals bepaald is in het Verdrag inzake het vergemakkelijken van het internationale verkeer ter zee van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) (FAL-Verdrag) van 9 april 1965, zoals gewijzigd.

               (2)

               Om het zeevervoer te vergemakkelijken en de administratieve lasten voor de scheepvaartmaatschappijen te verminderen, moeten de meldingsformaliteiten die in de rechtshandelingen van de Unie en de lidstaten worden voorgeschreven, zoveel mogelijk worden vereenvoudigd en geharmoniseerd. Deze richtlijn moet de aard en de inhoud van de gevraagde gegevens evenwel onverlet laten, en mag geen aanvullende meldingsverplichtingen invoeren voor schepen die niet reeds krachtens het in de lidstaten toepasselijke recht onder die verplichtingen vallen. In de richtlijn moet alleen worden geregeld hoe de informatieprocedures kunnen worden vereenvoudigd en geharmoniseerd, en hoe de gegevens doeltreffender kunnen worden verzameld.

               (3)

               De overdracht van informatie bij aankomst in en/of vertrek uit havens uit hoofde van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2000 betreffende havenontvangstvoorzieningen voor scheepsafval en ladingresiduen (5), Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring- en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (6), Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (7), Richtlijn 2009/16/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende havenstaatcontrole (8), en, indien van toepassing, de in 1965 vastgestelde Internationale Code voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over zee, inclusief de vastgestelde en in werking getreden wijzigingen daarvan, heeft betrekking op de gegevens die in de FAL-formulieren worden verlangd. Indien die gegevens voldoen aan de in bovengenoemde rechtshandelingen neergelegde vereisten, moeten de FAL-formulieren dus worden aanvaard, omdat ze de benodigde gegevens bevatten.

               (4)

               Gezien de mondiale dimensie van de scheepvaart, moet er in de rechtshandelingen van de Unie rekening worden gehouden met de IMO vereisten om een vereenvoudiging te verzekeren.

               (5)

               Daartoe moeten de lidstaten de samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten, zoals douane-, grenscontrole-, volksgezondheids- en transportautoriteiten, verdiepen om de meldingsformaliteiten in de Unie verder te vereenvoudigen en te harmoniseren, en om elektronische systemen voor gegevensoverdracht en informatieuitwisseling zo optimaal mogelijk te gebruiken, met het oog op een voor zover mogelijk gelijktijdige verwijdering van belemmeringen voor het zeevervoer en de instelling van een Europese maritieme ruimte zonder grenzen.

               (6)

               Er moeten gedetailleerde statistieken over zeevervoer beschikbaar komen om de doelmatigheid en de noodzaak te kunnen beoordelen van beleidsmaatregelen gericht op vergemakkelijking van het scheepvaartverkeer binnen de Unie, waarbij er rekening mee moet worden gehouden dat er geen onnodige extra vereisten rond de verzameling van statistische gegevens door de lidstaten mogen worden ingevoerd, en dat ten volle van Eurostat gebruik moet worden gemaakt. In het kader van deze richtlijn is het van belang, dat relevante gegevens worden verzameld omtrent het scheepsverkeer binnen de Unie en/of schepen die havens in derde landen of vrije zones aandoen.

               (7)

               Het moet voor scheepvaartbedrijven gemakkelijker worden om de status te verkrijgen van „toegelaten lijndienst”, overeenkomstig de bedoeling van de mededeling van de Commissie van 21 januari 2009 getiteld „Mededeling en actieplan met het oog op de instelling van een Europese maritieme ruimte zonder grenzen”.

               (8)

               Systemen voor de elektronische overdracht van gegevens moeten zo spoedig mogelijk en in ieder geval vanaf 1 juni 2015 worden gebruikt voor alle meldingsformaliteiten; waar mogelijk moet daarbij worden voortgebouwd op de internationale normen die in het kader van het FAL-Verdrag zijn ontwikkeld. Om de overdracht van soms zeer grote hoeveelheden informatie te stroomlijnen en te versnellen, moeten de meldingsformaliteiten waar mogelijk elektronisch worden vervuld. Binnen de Unie moet de aanlevering van gegevens via FAL-formulieren op papier voortaan tot de uitzonderingen behoren en mag deze alleen nog worden aanvaard gedurende een beperkte periode. De lidstaten worden aangemoedigd administratieve middelen te gebruiken, zoals economische stimuleringsmaatregelen, om het gebruik van melding in elektronische vorm meer ingang te doen vinden. Om bovenstaande redenen moet de informatie-uitwisseling tussen de bevoegde instanties van de lidstaten in elektronische vorm gebeuren. Om deze ontwikkeling te versnellen, moeten elektronische systemen in grotere mate technisch interoperabel zijn, en wel zo mogelijk vanaf hetzelfde moment, met het oog op een soepele werking van de Europese maritieme ruimte zonder grenzen.

               (9)

               De partijen bij handel en vervoer moeten gestandaardiseerde informatie en documenten via één elektronisch platform kunnen indienen om aan de meldingsformaliteiten te voldoen. Afzonderlijke gegevens hoeven slechts eenmaal te worden ingediend.

               (10)

               De SafeSeaNet-systemen die op nationaal en Unieniveau zijn opgezet, moeten de ontvangst, de uitwisseling en de verspreiding van de informatie met betrekking tot maritieme activiteiten tussen de informatiesystemen van de lidstaten bevorderen. Om het zeevervoer te vergemakkelijken en de administratieve lasten voor zeevervoer te verminderen, moet het SafeSeaNet-systeem interoperabel zijn met andere systemen van de Unie voor meldingsformaliteiten. Het SafeSeaNet-systeem moet worden gebruikt voor aanvullende informatie-uitwisseling om het zeevervoer te vergemakkelijken. Meldingsformaliteiten in verband met informatie voor louter nationale doeleinden dienen niet in het SafeSeaNet-systeem te worden opgenomen.

               (11)

               Bij de vaststelling van nieuwe Uniemaatregelen moet ervoor worden gezorgd dat de lidstaten kunnen vasthouden aan elektronische overdracht van gegevens, en niet verplicht worden om gebruik te maken van papier.

               (12)

               Van het elektronisch verzenden van data kan enkel optimaal worden geprofiteerd als er tussen SafeSeaNet, e-douane en de elektronische systemen waarmee gegevens worden ingevoerd of opgevraagd, vlotte en effectieve communicatie bestaat. Hierbij moeten in eerste instantie de toepasselijke standaarden gebruikt worden teneinde administratieve rompslomp te beperken.

               (13)

               De FAL-formulieren worden regelmatig geactualiseerd. Deze richtlijn moet derhalve verwijzen naar de geldende versie van deze formulieren. Gegevens die vereist zijn volgens wetgeving van lidstaten die verder gaat dan de vereisten van het FAL-Verdrag, moeten worden toegezonden in een vorm die op basis van normen van het FAL-Verdrag moet worden ontwikkeld.

               (14)

               Deze richtlijn doet geen afbreuk aan Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (9), Verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad tot vaststelling van het communautair douanewetboek (10), Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (11), of nationale wetgeving inzake de grenscontroles voor de lidstaten die het Schengenacquis betreffende grenscontroles niet toepassen, en Verordening (EG) nr. 450/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van het communautaire douanewetboek (gemoderniseerd douanewetboek) (12).

               (15)

               Ter wille van de standaardisatie van elektronische overdracht van gegevens, en om het zeevervoer te vergemakkelijken, dienen de lidstaten het gebruik van elektronische middelen voor het verzenden van gegevens uit te breiden volgens een passend tijdschema, en dienen zij in samenwerking met de Commissie na te gaan hoe het gebruik van elektronische middelen voor het verzenden van gegevens kan worden geharmoniseerd. Daartoe dient rekening te worden gehouden met het werk van de Stuurgroep op hoog niveau voor het SafeSeaNet-systeem wat betreft de SafeSeaNet-routekaart, zodra die is aangenomen, met de financiële middelen die concreet nodig zijn, en met de respectieve toewijzing van financiële middelen van de Unie voor de ontwikkeling van elektronische overdracht van gegevens.

               (16)

               Schepen die opereren tussen havens binnen het douanegebied van de Unie moeten worden vrijgesteld van de verplichting tot het indienen van de in de FAL-formulieren bedoelde informatie, wanneer deze schepen niet afkomstig zijn uit een haven buiten dit gebied of uit een vrije zone die onderworpen is aan de controleprocedure type I in de zin van de douanewetgeving, er niet aanmeren of er niet naar terugkeren, onverminderd de geldende rechtshandelingen van de Unie en het recht van de lidstaten om informatie te verlangen voor de bescherming van de binnenlandse orde en veiligheid en voor de handhaving van douane-, belasting-, immigratie-, milieu- en gezondheidswetgeving.

               (17)

               Vrijstellingen voor administratieve formaliteiten moeten ook toegelaten worden op basis van de lading van het schip, en niet enkel op basis van de bestemming en/of plaats van vertrek van dat schip. Dit is nodig om te kunnen zorgen dat de extra formaliteiten voor schepen die een haven in een derde land of vrije zone aandoen, tot een minimum beperkt blijven. De Commissie dient dit punt na te gaan in het kader van het verslag aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de werking van deze richtlijn.

               (18)

               Er moet een nieuw tijdelijk formulier worden ingevoerd teneinde de in de voorafgaande veiligheidsverklaring als bepaald in Verordening (EG) nr. 725/2004 vereiste informatie te harmoniseren.

               (19)

               Nationale taalvereisten zijn vaak een beletsel voor de ontwikkeling van het kustvaartnetwerk. De lidstaten doen al het nodige om de schriftelijke en mondelinge communicatie in het scheepvaartverkeer tussen de lidstaten te vergemakkelijken, overeenkomstig de internationale praktijk, met als doel gemeenschappelijke communicatiemiddelen te vinden.

               (20)

               De Commissie dient de bevoegdheid te krijgen om overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie gedelegeerde handelingen vast te stellen ten aanzien van de bijlage bij deze richtlijn. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden passend overleg pleegt, onder meer met deskundigen.

               (21)

               De verschillende rechtshandelingen van de Unie die bijvoorbeeld formaliteiten inzake voorafgaande aanmelding bij aankomst in de haven voorschrijven, zoals Richtlijn 2009/16/EG, kunnen verschillende termijnen voorschrijven waarbinnen deze formaliteiten moeten worden vervuld. De Commissie moet nagaan of deze termijnen kunnen worden ingekort en geharmoniseerd, waarbij profijt moet worden getrokken uit de vorderingen die momenteel met elektronische gegevensverwerking worden gemaakt, in het kader van het verslag aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de werking van deze richtlijn dat zo nodig een wetgevingsvoorstel moet bevatten.

               (22)

               De Commissie dient in het kader van verslag aan het Europees Parlement en de Raad betreffende de werking van deze richtlijn te onderzoeken in welke mate het doel van deze richtlijn, met name de vereenvoudiging van de administratieve formaliteiten voor schepen die aankomen in en/of vertrekken uit een haven van de lidstaten, niet dient te worden uitgebreid tot het gebied in het achterland van die havens, met name tot de riviervaart, met het oog op een snellere en vlottere doorstroming van het maritiem verkeer naar het binnenland en een duurzame oplossing van de congestie in en rond de zeehavens.

               (23)

               Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, waaronder met name het vergemakkelijken van het zeevervoer in de gehele Unie op een geharmoniseerde wijze, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

               (24)

               Overeenkomstig de jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie is omzetting van de richtlijn, wanneer dat om geografische redenen zinloos is, niet verplicht. Daarom zijn bepalingen in deze richtlijn niet van belang voor lidstaten die geen havens hebben waarin onder de werkingssfeer van de richtlijn vallende schepen kunnen aanmeren.

               (25)

               De in deze richtlijn bepaalde maatregelen dragen bij tot de verwezenlijking van de doelstellingen van de Lissabon-agenda.

               (26)

               De toegang tot SafeSeaNet en tot andere elektronische systemen moet worden gereguleerd om commerciële en vertrouwelijke gegevens te beschermen, onverminderd de toepasselijke wetgeving inzake de bescherming van commerciële gegevens, en met betrekking tot persoonsgegevens, onverminderd Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (13) en onverminderd Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (14). De lidstaten en de instellingen en organen van de Unie moeten bijzondere aandacht schenken aan de nodige bescherming van commerciële en vertrouwelijke gegevens door middel van deugdelijke systemen voor toegangscontrole.

               (27)

               Overeenkomstig punt 34 van het Interinstitutioneel Akkoord „Beter wetgeven” (15) worden de lidstaten ertoe aangespoord voor zichzelf en in het belang van de Gemeenschap hun eigen tabellen op te stellen, en daarin, voor zover mogelijk, het verband weer te geven tussen deze richtlijn en de omzettingsmaatregelen, en deze tabellen openbaar te maken.

               (28)

               Ter wille van de duidelijkheid dient Richtlijn 2002/6/EG door deze richtlijn te worden vervangen,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Voorwerp en toepassingsgebied
   1.   Deze richtlijn heeft ten doel de administratieve procedures die van toepassing zijn op het zeevervoer te vereenvoudigen en te harmoniseren door de algemene invoering van de elektronische overdracht van gegevens en door rationalisering van de meldingsformaliteiten.
   2.   Deze richtlijn is van toepassing op de meldingsformaliteiten betreffende het zeevervoer voor schepen die aankomen in en vertrekken uit havens van de lidstaten.
   3.   Deze richtlijn is niet van toepassing op schepen die zijn vrijgesteld van de meldingsformaliteiten.
   Artikel 2
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
   a)   „meldingsformaliteiten”: de in de bijlage bedoelde informatie die overeenkomstig het in een lidstaat toepasselijke recht voor administratieve en procedurele doeleinden moet worden verstrekt wanneer een schip in een haven van deze lidstaat aankomt of eruit vertrekt;
   b)   „FAL-Verdrag”: het Verdrag van de IMO inzake het vergemakkelijken van het internationale verkeer ter zee, vastgesteld op 9 april 1965, als gewijzigd;
   c)   „FAL-formulieren”: gestandaardiseerde formulieren, als bepaald in het FAL-Verdrag;
   d)   „schip”: zeeschip of -vaartuig;
   e)   „SafeSeaNet”: het systeem voor de uitwisseling van maritieme informatie van de Unie, als omschreven in Richtlijn 2002/59/EG;
   f)   „elektronische overdracht van gegevens”: het verzenden van digitaal gecodeerde gegevens, met gebruik van een wijzigbaar gestructureerd formaat dat rechtstreeks gebruikt kan worden voor opslag en verwerking door computers.
   Artikel 3
   Harmonisatie en coördinatie van de meldingsformaliteiten
   1.   Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de meldingsformaliteiten op een geharmoniseerde en gecoördineerde wijze in die lidstaat worden toegepast.
   2.   De Commissie ontwikkelt samen met de lidstaten mechanismen voor het harmoniseren en coördineren van meldingsformaliteiten binnen de Unie.
   Artikel 4
   Aanmelding vóór het aankomen in havens
   Onverminderd specifieke bepalingen betreffende aanmelding opgenomen in de toepasselijke rechtshandelingen van de Unie of die krachtens internationale, voor de lidstaten bindende rechtsinstrumenten betreffende het zeevervoer, inclusief bepalingen over personen- en goederencontrole, van toepassing zijn, zorgen de lidstaten ervoor dat de kapitein of een door de exploitant van het schip naar behoren gemachtigd persoon, voordat het schip in de haven van een lidstaat aankomt, de in het kader van de meldingsformaliteiten vereiste informatie verstrekt aan de door die lidstaat aangewezen bevoegde instantie:

               a)

               ten minste 24 uur voor aankomst; of

               b)

               uiterlijk op het tijdstip waarop het schip de vorige haven verlaat, indien de reisduur minder dan 24 uur bedraagt; of

               c)

               indien de aanloophaven nog niet bekend is of tijdens de reis wordt gewijzigd, zodra deze informatie bekend is.

         Artikel 5
   Elektronische verzending van data
   1.   De lidstaten aanvaarden zo spoedig mogelijk, en in ieder geval vanaf 1 juni 2015, dat de meldingsformaliteiten langs elektronische weg via één elektronisch platform worden vervuld.
   Dit elektronische platform, waarin SafeSeaNet, e-douane en andere elektronische systemen worden gekoppeld, is de plaats waar overeenkomstig deze richtlijn alle informatie eenmaal wordt gemeld en vervolgens beschikbaar wordt gesteld voor de verschillende bevoegde autoriteiten en de lidstaten.
   2.   Onverminderd de in het FAL-Verdrag bedoelde vorm moet de in lid 1 bedoelde vorm voldoen aan artikel 6.
   3.   Waar de rechtshandelingen van de Unie meldingsformaliteiten voorschrijft, en voor zover dit nodig is voor de goede werking van het ingevolge lid 1 ingestelde elektronische platform, moeten de in lid 1 bedoelde elektronische systemen interoperabel, toegankelijk en verenigbaar zijn met het overeenkomstig Richtlijn 2002/59/EG ingestelde SafeSeaNet-systeem en, indien van toepassing, met de bij Beschikking nr. 70/2008/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 betreffende een papierloze omgeving voor douane en bedrijfsleven (16) ingevoerde informaticasystemen.
   4.   Onverminderd de specifieke bepalingen inzake douane- en grenscontroles als geregeld in Verordening (EEG) nr. 2913/92 respectievelijk Verordening (EG) nr. 562/2006 raadplegen de lidstaten het bedrijfsleven en stellen zij de Commissie in kennis van de vooruitgang die volgens de in Beschikking nr. 70/2008/EG bepaalde modaliteiten wordt geboekt.
   Artikel 6
   Uitwisseling van gegevens
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat informatie die wordt ontvangen in het kader van de door een rechtshandeling van de Unie voorgeschreven meldingsformaliteiten in hun nationale SafeSeaNet-systemen wordt opgenomen en zij stellen relevante delen van die informatie ter beschikking van de andere lidstaten via het SafeSeaNet-systeem. Tenzij een lidstaat anders bepaalt, geldt dit niet voor informatie die is ontvangen overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2913/92, Verordening (EEG) nr. 2454/93, Verordening (EG) nr. 562/2006 en Verordening (EG) nr. 450/2008.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat de informatie, ontvangen overeenkomstig lid 1, desgevraagd toegankelijk is voor de bevoegde nationale instanties.
   3.   De onderliggende digitale vorm van de berichten die overeenkomstig lid 1 in de nationale SafeSeaNet-systemen worden opgenomen, wordt vastgesteld overeenkomstig artikel 22 bis van Richtlijn 2002/59/EG.
   4.   De lidstaten kunnen passende toegang tot de in lid 1 bedoelde informatie verschaffen middels een nationale éénloketdienst, waarbij gebruik wordt gemaakt van een elektronisch informatieuitwisselingssysteem, of middels de nationale SafeSeaNet-systemen.
   Artikel 7
   Informatie in FAL-formulieren
   De lidstaten aanvaarden FAL-formulieren voor het voldoen aan de meldingsformaliteiten. De lidstaten kunnen alleen tot 1 juni 2015 aanvaarden dat de bij rechtshandeling van de Unie voorgeschreven informatie op papier wordt aangeleverd.
   Artikel 8
   Vertrouwelijkheid
   1.   De lidstaten nemen overeenkomstig de toepasselijke rechtshandelingen van de Unie of het nationale recht de nodige maatregelen om de vertrouwelijkheid van de overeenkomstig deze richtlijn uitgewisselde commerciële en andere vertrouwelijke informatie te waarborgen.
   2.   De lidstaten dragen er in het bijzonder zorg voor dat commerciële gegevens die uit hoofde van deze Richtlijn worden verzameld worden beschermd. Waar het gaat om persoonsgegevens zien de lidstaten erop toe dat wordt voldaan aan Richtlijn 95/46/EG. De instellingen en organen van de Unie zien erop toe dat wordt voldaan aan Verordening (EG) nr. 45/2001.
   Artikel 9
   Vrijstellingen
   De lidstaten zien erop toe dat schepen die vallen onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/59/EG en die opereren tussen havens binnen het douanegebied van de Unie, maar niet afkomstig zijn uit, niet aanmeren in of niet terugkeren naar een haven buiten dit gebied, of een vrije zone die onderworpen is aan de controleprocedure type I in de zin van de douanewetgeving, worden vrijgesteld van de verplichting om de FAL-formulieren in te dienen, onverminderd de toepasselijke rechtshandelingen van de Unie en het recht van de lidstaten om in de FAL-formulieren informatie te verlangen als bedoeld in de punten 1 tot en met 6 van deel B van de bijlage bij deze richtlijn die nodig is voor de bescherming van de binnenlandse orde en veiligheid en voor de handhaving van douane-, belasting-, immigratie-, milieu- en gezondheidswetgeving.
   Artikel 10
   Wijzigingsprocedure
   1.   De Commissie kan gedelegeerde handelingen vatstellen, overeenkomstig artikel 290 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, met betrekking tot de bijlage bij deze richtlijn, om ervoor te zorgen dat rekening gehouden wordt met alle relevante wijzigingen die door de IMO in de FAL-formulieren worden aangebracht. Zulke wijzigingen mogen niet tot gevolg hebben dat het toepassingsgebied van deze richtlijn wordt uitgebreid.
   2.   Op de in dit artikel bedoelde gedelegeerde handelingen zijn de procedures van de artikelen 11, 12 en 13 van toepassing.
   Artikel 11
   Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
   1.   De bevoegdheid om de in artikel 10 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend voor een periode van vijf jaar na 18 november 2010. De Commissie stelt uiterlijk zes maanden voor het einde van de periode van vijf jaar een verslag op over de bevoegdheidsdelegatie. De bevoegdheidsdelegatie wordt automatisch verlengd met dezelfde periode, tenzij het Europees Parlement of de Raad de bevoegdheid intrekt overeenkomstig artikel 12.
   2.   Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, stelt zij het Europees Parlement en de Raad daarvan gelijktijdig in kennis.
   3.   De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt aan de Commissie verleend onder de voorwaarden van de artikelen 12 en 13.
   Artikel 12
   Intrekking van de bevoegdheidsdelegatie
   1.   De in artikel 10 bedoelde bevoegdheidsdelegatie kan te allen tijde door het Europees Parlement of de Raad worden ingetrokken.
   2.   De instelling die een interne procedure is begonnen om te besluiten of zij de bevoegdheidsdelegatie wenst in te trekken, streeft ernaar de andere instelling en de Commissie hiervan binnen een redelijke tijd voordat het definitieve besluit wordt genomen op de hoogte te brengen en geeft daarbij aan welke gedelegeerde bevoegdheden mogelijk worden ingetrokken en waarom.
   3.   Het besluit tot intrekking maakt een einde aan de delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheden. Het besluit treedt onmiddellijk of op een in dat besluit bepaalde latere datum in werking. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet. Het besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 13
   Bezwaar tegen gedelegeerde handelingen
   1.   Het Europees Parlement of de Raad kunnen tegen een gedelegeerde handeling bezwaar maken binnen een termijn van twee maanden na de datum van kennisgeving.
   Op initiatief van het Europees Parlement of de Raad wordt deze termijn met twee maanden verlengd.
   2.   Indien het Europees Parlement noch de Raad bij het verstrijken van de oorspronkelijke termijn van twee maanden of, in voorkomend geval, de verlengde termijn bezwaar heeft gemaakt tegen de gedelegeerde handeling, wordt deze bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en treedt zij in werking op de daarin vermelde datum.
   De gedelegeerde handeling kan worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie en vóór het verstrijken van de oorspronkelijke termijn van twee maanden of, in voorkomend geval, de verlengde termijn in werking treden indien het Europees Parlement en de Raad beide de Commissie hebben doen weten geen bezwaar te zullen maken.
   3.   Indien het Europees Parlement of de Raad bezwaar aantekent tegen de gedelegeerde handeling, treedt deze niet in werking. De instelling die bezwaar maakt, motiveert haar bezwaar tegen de gedelegeerde handeling.
   Artikel 14
   Omzetting
   1.   De lidstaten stellen uiterlijk 19 mei 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 19 mei 2012.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 15
   Verslag
   De Commissie brengt uiterlijk 19 november 2013 aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de werking van deze richtlijn, waarin zij ook ingaat op de volgende punten:

               a)

               mogelijkheid van uitbreiding van de door deze richtlijn ingevoerde vereenvoudigingen tot het binnenvaartvervoer;

               b)

               de vraag of het River Information System compatibel is met de in deze richtlijn bedoelde elektronische systemen voor doorgifte van gegevens;

               c)

               de voortgang die is gemaakt met de harmonisatie en coördinatie van de meldingsformaliteiten ingevolge artikel 3;

               d)

               de haalbaarheid van vermijding of vereenvoudiging van formaliteiten voor schepen die een haven in een derde land of vrije zone hebben aangedaan;

               e)

               beschikbare gegevens omtrent het scheepsverkeer binnen de Unie en/of naar havens in derde landen of vrije zones.

         Voor zover nodig zal het verslag vergezeld gaan van een wetgevingsvoorstel.
   Artikel 16
   Intrekking van Richtlijn 2002/6/EG
   Richtlijn 2002/6/EG wordt ingetrokken met ingang van 19 mei 2012. Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.
   Artikel 17
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 20 oktober 2010.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitter

         O. CHASTEL

      (1)  PB C 128 van 18.5.2010, blz. 131.

      (2)  PB C 211 van 4.9.2009, blz. 65.

      (3)  Standpunt van het Europees Parlement van 6 juli 2010 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 12 oktober 2010.

      (4)  PB L 67 van 9.3.2002, blz. 31.

      (5)  PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81.

      (6)  PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10.

      (7)  PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6.

      (8)  PB L 131 van 28.5.2009, blz. 57.

      (9)  PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1.

      (10)  PB L 253 van 11.10.1993, blz. 1.

      (11)  PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1.

      (12)  PB L 145 van 4.6.2008, blz. 1.

      (13)  PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.

      (14)  PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

      (15)  PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.

      (16)  PB L 23 van 26.1.2008, blz. 21.

      BĲLAGE

         LIJST VAN DE IN DEZE RICHTLIJN BEDOELDE MELDINGSFORMALITEITEN

      A.   Uit rechtshandelingen van de Unie voortvloeiende meldingsformaliteiten

      Deze categorie meldingsformaliteiten betreft de informatie die overeenkomstig onderstaande bepalingen wordt verstrekt.

                  1.

                  Aanmelding voor schepen die havens van de lidstaten binnenlopen en deze havens verlaten
                  Artikel 4 van Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (PB L 208 van 5.8.2002, blz. 10).

                  2.

                  Grenscontrole op personen
                  Artikel 7 van Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 15 maart 2006 tot vaststelling van een communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen (Schengengrenscode) (PB L 105 van 13.4.2006, blz. 1).

                  3.

                  Aanmelding van gevaarlijke of verontreinigende stoffen aan boord
                  Artikel 13 van Richtlijn 2002/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 juni 2002 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart.

                  4.

                  Aanmelding van afval en residuen
                  Artikel 6 van Richtlijn 2000/59/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 November 2000 betreffende de invoering van een communautair monitoring en informatiesysteem voor de zeescheepvaart (PB L 332 van 28.12.2000, blz. 81).

                  5.

                  Verschaffing van veiligheidsinlichtingen
                  Artikel 6 van Verordening (EG) nr. 725/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 betreffende de verbetering van de beveiliging van schepen en havenfaciliteiten (PB L 129 van 29.4.2004, blz. 6).
                  Totdat er een op internationaal niveau geharmoniseerd formulier komt, wordt het formulier in het aanhangsel bij deze bijlage gebruikt voor de overdracht van de inlichtingen zoals vereist volgens artikel 6 van Verordening (EG) nr. 725/2004. Het formulier kan elektronisch worden verzonden.

                  6.

                  Summiere aangifte bij binnenbrengen
                  Artikel 36 bis van Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (PB L 302 van 19.10.1992, blz. 1) en artikel 87 van Verordening (EG) nr. 450/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2008 tot vaststelling van het communautair douanewetboek (gemoderniseerd douanewetboek) (PB L 145 van 4.6.2008, blz. 1).

            B.   FAL-formulieren en uit internationale juridische instrumenten voortvloeiende formaliteiten

      Deze categorie meldingsformaliteiten betreft de informatie die overeenkomstig het FAL-Verdrag en andere desbetreffende internationale juridische instrumenten wordt verstrekt.

                  1.

                  FAL-formulier 1: Algemene melding

                  2.

                  FAL-formulier 2: Melding van de lading

                  3.

                  FAL-formulier 3: Melding van de scheepsvoorraden

                  4.

                  FAL-formulier 4: Melding van de bezittingen en goederen van de bemanningsleden

                  5.

                  FAL-formulier 5: Bemanningslijst

                  6.

                  FAL-formulier 6: Passagierslijst

                  7.

                  FAL-formulier 7: Gevaarlijke goederen

                  8.

                  Maritieme gezondheidsverklaring

            C.   Desbetreffende nationale wetgeving

      De lidstaten kunnen in deze categorie de overeenkomstig het nationale recht te verstrekken informatie opnemen. Deze informatie moet langs elektronische weg worden verzonden.

         Aanhangsel
         FORMULIER BEVEILIGINGSINFORMATIE VOOR SCHEPEN VÓÓR AANKOMST VOOR ALLE SCHEPEN VOORAFGAAND AAN DE AANKOMST IN EEN HAVEN VAN EEN EU-LIDSTAAT
         (Voorschrift 9 van hoofdstuk XI-2 van het Internationaal Verdrag voor de Beveiliging van Mensenlevens op Zee van 1974 (SOLAS) en Artikel 6, lid 3, van Verordening (EG) nr. 725/2004)

                     Inlichtingen over het schip en contactgegevens

                     IMO-nummer

                     Naam van het schip

                     Haven van registratie

                     Vlaggenstaat

                     Scheepstype

                     Roepnaam

                     Brutotonnage

                     Inmarsat-oproepnummers (indien beschikbaar)

                     Naam en identificatie-nummer van de maatschappij

                     Naam en 24-uurscontactgegevens van de BBF

                     Aankomsthaven

                     Aankomsthavenfaciliteit (indien gekend)

                     Haven- en havenfaciliteitsinformatie

                     Verwachte datum en tijd van aankomst van het schip in de haven (ETA)

                     Voornaamste doel van de aanloop

                     Volgens SOLAS-voorschrift 9.2.1 van hoofdstuk XI-2 vereiste informatie

                     Heeft het schip een geldig internationaal scheepsbeveiligings certificaat (ISSC)?

                     JA

                     ISSC

                     NEE — waarom niet?

                     Afgegeven door (naam, instantie of EBB)

                     Vervaldatum (dd/mm/jjjj)

                     Heeft het schip een goedgekeurd scheepsbeveiligingsplan aan boord?

                     JA

                     NEE

                     Huidig beveiligings niveau van het schip

                     Beveiliging Niveau 1

                     Beveiliging Niveau 2

                     Beveiliging Niveau 3

                     Locatie van het schip op het tijdstip waarop het verslag wordt opgemaakt

                     Vermeld de laatste tien aanlopen in havenfaciliteiten in chronologische volgorde (meest recente aanloop eerst):

                     Nr.

                     Van (dd/mm/jjjj)

                     Tot (dd/mm/jjjj)

                     Haven

                     Land

                     UN/LOCODE
                     (indien voorhanden)

                     Haven faciliteit

                     Beveiligingsniveau

                     1

                     BN =

                     2

                     BN =

                     3

                     BN =

                     4

                     BN =

                     5

                     BN =

                     6

                     BN =

                     7

                     BN =

                     8

                     BN =

                     9

                     BN =

                     10

                     BN =

                     Zijn er voor het schip speciale of aanvullende beveiligingsmaatregelen genomen, behalve die van het goedgekeurde scheepsbeveiligingsplan?
                     Zo JA, vermeld hieronder de speciale of aanvullende beveiligingsmaatregelen voor het schip.

                     JA

                     NEE

                     Nr.
                     (zoals hierboven)

                     Speciale of aanvullende beveiligingsmaatregelen voor het schip

                     1

                     2

                     3

                     4

                     5

                     6

                     7

                     8

                     9

                     10

                     Vermeld de schip-tot-schipactiviteiten, in chronologische volgorde (meest recente eerst), die tijdens de laatste tien aanlopen in de bovenvermelde havenfaciliteiten werden uitgevoerd. Breid de tabel hieronder zo nodig uit of ga verder op een afzonderlijke pagina — vermeld het totale aantal schip-tot-schipactiviteiten:

                     Werden de in het goedgekeurde beveiligingsplan bepaalde beveiligingsprocedures gehandhaafd tijdens elk van deze schip-tot-schipactiviteiten?
                     Zo NEE, verstrek in de laatste kolom details van de toegepaste beveiligingsmaatregelen.

                     JA

                     NEE

                     Nr.

                     Van (dd/mm/jjjj)

                     Tot (dd/mm/jjjj)

                     Locatie of lengte- en breedtegraad

                     Schip-tot-schipactiviteit

                     Ter plaatse toegepaste beveiligingsmaatregelen

                     1

                     2

                     3

                     4

                     5

                     6

                     7

                     8

                     9

                     10

                     Algemene omschrijving van de lading aan boord van het schip

                     Bevat het schip gevaarlijke substanties die behoren tot de klassen 1, 2.1, 2.3, 3, 4.1, 5.1, 6.1, 6.2, 7 of 8 van de IMDG-code?

                     JA

                     NEE

                     Zo JA, bevestig dat het Dangerous Goods Manifest (of het relevante uittreksel) als bijlage is toegevoegd

                     Bevestig dat een exemplaar van de bemanningslijst van het schip als bijlage is toegevoegd

                     JA

                     Bevestig dat een exemplaar van de passagierslijst van het schip als bijlage is toegevoegd

                     JA

                     Andere veiligheidsinformatie

                     Wenst u enige andere beveiligingskwesties te melden?

                     JA

                     Verstrek details:

                     NEE

                     Agent van het schip in de vooropgestelde aankomsthaven

                     Naam:

                     Contactgegevens (telefoonnr.):

                     Identificatie van de persoon die de informatie verstrekt

                     Titel of functie (schrappen wat niet past):
                     Kapitein/SBF/BBF/agent van het schip (als bovenvermeld)

                     Naam:

                     Handtekening:

                     Datum/tijdstip/plaats waar het verslag werd opgemaakt


Avis juridique important

|

31989L0617

Richtlijn 89/617/EEG van de Raad van 27 november 1989 tot wijziging van Richtlijn 80/181/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten op het gebied van de meeteenheden

Publicatieblad Nr. L 357 van 07/12/1989 blz. 0028 - 0030 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0118  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0118

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 27 november 1989  tot wijziging van Richtlijn 80/181/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten op het gebied van de meeteenheden  (89/617/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat Richtlijn 80/181/EEG (4), gewijzigd bij Richtlijn 85/1/EEG (5), bepaalt dat een definitieve datum moet worden vastgesteld voor het gebruik van de in hoofdstuk III van de bijlage opgenomen wettelijke meeteenheden van het imperiale stelsel; dat het voor bepaalde imperiale eenheden en voor specifieke toepassingen noodzakelijk is gebleken de betrokken Lid-Staten toe te staan een passende datum vast te stellen tot welke deze eenheden wettelijk mogen worden gebruikt;  Overwegende dat in artikel 3, lid 5, van Richtlijn 80/181/EEG is bepaald dat voor het gebruik van aanvullende aanduidingen een nieuwe uiterste datum mag worden vastgesteld,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 80/181/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in artikel 1 worden de punten b) en c) als volgt gelezen:  »b) die welke zijn vermeld in hoofdstuk II van de bijlage, alleen in die Lid-Staten waarin deze eenheden op 21 april 1973 waren toegestaan, en zulks tot een door deze Lid-Staten vast te stellen datum;  c) die welke zijn vermeld in hoofdstuk III van de bijlage, alleen in die Lid-Staten waarin deze eenheden op 21 april 1973 waren toegestaan, en zulks tot een door deze Lid-Staten vast te stellen datum; deze datum is uiterlijk 31 december 1994;  d) die welke zijn vermeld in hoofdstuk IV van de bijlage, alleen in die Lid-Staten waarin deze eenheden op 21 april 1973 waren toegestaan, en zulks tot een door deze Lid-Staten vast te stellen datum; deze datum is uiterlijk 31 december 1999.";  2. artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:  - in lid 2 wordt de datum »31 december 1989" vervangen door »31 december 1999";  - lid 5 wordt geschrapt;  3. in artikel 5 wordt de datum »1 maart 1974" vervangen door »15 mei 1983";  4. in artikel 6 wordt de tweede alinea geschrapt;  5. de bijlage wordt als volgt gewijzigd:  (1) PB nr. C 31 van 7. 2. 1989, blz. 7.  (2) PB nr. C 120 van 16. 5. 1989, blz. 73.  PB nr. C 291 van 20. 11. 1989.  (3) PB nr. C 159 van 26. 6. 1989, blz. 3.  (4) PB nr. L 39 van 15. 2. 1980, blz. 40.  (5) PB nr. L 2 van 3. 1. 1985, blz. 11.  a) hoofdstuk II wordt als volgt gelezen:  »HOOFDSTUK II  WETTELIJKE MEETEENHEDEN BEDOELD IN ARTIKEL 1, ONDER b), DIE SLECHTS ZIJN TOEGELATEN VOOR SPECIFIEKE TOEPASSINGEN  1.2,5 //  //  // Toepassing   // Eenheid 1.2.3.4 //  // Naam  // Benaderende waarde  // Symbool   //    //   //   // 1.2.3.4.5 // Verkeersborden, afstandsmeting, snelheidsmeting  // Mile Yard Foot Inch   // 1 mile = 1 yd = 1 ft = 1 in =  // 1 609 m 0,9144 m 0,3048 m 2,54 × 10-2 m   // mile yd ft in  // Verkoop van bier en cider van het vat en van melk in teruggenomen verpakking   // Pint   // 1 pt =   // 0,5683 × 10-3 m3   // pt   // Kadaster   // Acre   // 1 ac =   // 4 047 m2   // ac   // Transacties met edele metalen   // Troy ounce  // 1 oz tr =   // 31,10 × 10-3 kg   // oz tr   //    //   //  //   //  Tot de in artikel 1, onder b), aangegeven datum mogen de in dit hoofdstuk vermelde eenheden onderling of met de eenheden van hoofdstuk I worden gecombineerd om samengestelde eenheden te vormen";  b) in hoofdstuk III wordt de eenheid »Fathom" geschrapt;  c) het volgende hoofdstuk wordt toegevoegd:  »HOOFDSTUK IV  WETTELIJKE MEETEENHEDEN BEDOELD IN ARTIKEL 1, ONDER d), DIE SLECHTS ZIJN TOEGELATEN VOOR BIJZONDERE TOEPASSINGSGEBIEDEN  1.2,5 //  //  // Toepassing   // Eenheid 1.2.3.4 //  // Naam  // Benaderende waarde  // Symbool   //    //   //   // 1.2.3.4.5 // Scheepvaart   // Fathom   // 1 fm =   // 1,829 m  // fm   // Bier, cider, water, limonade en vruchtesap in teruggenomen verpakking   // Pint Fluid ounce   // 1 pt = 1 fl oz =   // 0,5683 × 10-3 m3 28,41 × 10-6m 3   // pt fl oz  // Gedistilleerde dranken   // Gill   // 1 gill =   // 0,142 × 10-3 m3   // gill   // Losse verkoop in af te wegen hoeveelheden   // Ounce (Avoir dupois) Pound   // 1 oz = 1 lb=  // 28,35 × 10-3 kg 0,4536 kg   // oz lb   // Levering van gas  // Therm   // 1 therm =   // 105,506 × 106 J   // therm   //  //   //   //   //  Tot de in artikel 1, onder d), aangegeven datum mogen de in dit hoofdstuk vermelde eenheden onderling of met de eenheden van hoofdstuk I worden gecombineerd om samengestelde eenheden te vormen.".  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk vierentwintig maanden na de kennisgeving (1) van deze richtlijn daaraan te voldoen.  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  In afwijking van Richtlijn 80/181/EEG staan de Lid-Staten het gebruik, na 31 december 1989, van de onder artikel 3 van die richtlijn vallende aanvullende aanduidingen toe of blijven zij dit toestaan.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 27 november 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  R. DUMAS  (1) Van deze richtlijn is aan de Lid-Staten kennis gegeven op 30 november 1989.


Avis juridique important

|

31985L0536

Richtlijn 85/536/EEG van de Raad van 5 december 1985 betreffende de besparing van ruwe olie door het gebruik van vervangingscomponenten in benzine

Publicatieblad Nr. L 334 van 12/12/1985 blz. 0020 - 0022 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 12 Deel 5 blz. 0014  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 12 Deel 5 blz. 0014  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0073  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 12 Deel 2 blz. 0073

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 5 december 1985  betreffende de besparing van ruwe olie door het gebruik van vervangingscomponenten in benzine  (85/536/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 235,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de Gemeenschap krachtens artikel 2 van het Verdrag tot taak heeft binnen de gehele Gemeenschap de harmonische ontwikkeling van de economische activiteit, een gestadige en evenwichtige expansie en een grotere stabiliteit te bevorderen;  Overwegende dat in de huidige energiesituatie een vermindering van de afhankelijkheid van de Gemeenschap van ingevoerde ruwe olie effectief bijdraagt tot het verwezenlijken van deze doelstellingen;  Overwegende dat de vermindering en de afschaffing van lood in benzine ten dele kunnen worden gecompenseerd door het gebruiken van vervangingscomponenten in benzine en dat deze tevens kunnen bijdragen tot de vermindering van het extra verbruik van ruwe olie dat bij de raffinage nodig is voor de produktie van ongelode benzine;  Overwegende dat de benzine die voor de aandrijving van voertuigen met een inwendige verbrandingsmotor met elektrische ontsteking wordt gebruikt, een belangrijk segment van het olieverbruik in de Gemeenschap vormt;  Overwegende dat de hoeveelheid ruwe olie die voor de produktie van benzine voor voertuigen met een inwendige verbrandingsmotor met elektrische ontsteking wordt gebruikt, kan worden beperkt door het vermengen van koolwaterstofbenzine met vervangingscomponenten;  Overwegende dat het complexer worden van raffinageprocessen en het vrijkomen van produkten uit de petrochemie het noodzakelijk maken dat deze produkten zoveel mogelijk een zinvolle bestemming krijgen en dat het gewenst is daarvoor regels op te stellen;  Overwegende dat deze vervangingscomponenten zowel in als buiten de Gemeenschap kunnen worden geproduceerd uit andere grondstoffen dan ruwe olie, hetgeen een uitbreiding betekent van het potentieel aan grondstoffen waaruit brandstoffen voor de aandrijving van inwendige verbrandingsmotoren met elektrische ontsteking kunnen worden verkregen;  Overwegende dat voor de distributie en het gebruik van benzine die is vermengd met vervangingscomponenten zoals omschreven in deze richtlijn, de bestaande distributiesystemen voor benzine niet of slechts in geringe mate behoeven te worden gewijzigd en de bestaande voertuigen met een voor benzine ontworpen inwendige verbrandingsmotor met elektrische ontsteking niet behoeven te worden gewijzigd;  Overwegende dat de distributie en verbranding van mengsels zoals omschreven in deze richtlijn geen risico's voor veiligheid, gezondheid of milieu inhouden die aanzienlijk verschillen van de risico's van momenteel in de Gemeenschap als motorbrandstof verkochte benzinesoorten;  Overwegende dat het voor de besparing van ruwe olie wenselijk is dat geen belemmeringen worden opgelegd aan produktie, distributie, verkoop en gebruik van geschikte mengsels voor de aandrijving van voertuigen met een inwendige verbrandingsmotor met elektrische ontsteking;  Overwegende dat automobilisten bij grensoverschrijdend verkeer overal in de Gemeenschap bruikbare brandstoffen voor hun motorvoertuig moeten kunnen vinden en dat  potentiële gebruikers brandstoffen die onder deze richtlijn vallen en andere brandstoffen, die alleen in speciaal ontworpen of aangepaste voertuigen kunnen worden gebruikt, van elkaar moeten kunnen onderscheiden;  Overwegende dat het op grond van wetenschappelijke en technische ontwikkelingen noodzakelijk kan zijn de bijlage bij deze richtlijn te wijzigen; dat voor het aanbrengen van deze wijzigingen een procedure moet worden vastgesteld;  Overwegende dat het Verdrag, afgezien van artikel 235, niet in de daartoe vereiste bevoegdheden voorziet,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De produktie, het in de handel brengen en het vrije verkeer van benzinemengsels die organische zuurstofverbindingen bevatten die beantwoorden aan de bijlage en die de in punt II, kolom A, van die bijlage vastgelegde grenzen niet overschrijden, mogen door de Lid-Staten niet worden belet, beperkt of onaantrekkelijk gemaakt om redenen in verband met het gehalte aan zuurstofverbindingen. Deze gemengde brandstoffen moeten veilig kunnen worden gebruikt en met soortgelijke prestaties als benzine gebruikt in voertuigen met een inwendige verbrandingsmotor met elektrische ontsteking die thans in gebruik zijn of worden verkocht, zonder dat dergelijke voertuigen daartoe dienen te worden gewijzigd.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt onder »benzine" verstaan, elk voornamelijk uit vloeibare koolwaterstoffen bestaand mengsel dat geschikt is voor inwendige verbrandingsmotoren met elektrische ontsteking.  Artikel 3  Indien via pompen die zijn bestemd voor de verkoop van motorbrandstoffen aan het publiek, motorbrandstoffen worden geleverd die hogere percentages organische zuurstofverbindingen bevatten dan de in punt II, kolom B, van de bijlage vastgestelde grenzen, moet dat, met name in verband met de variaties in de verbrandingswaarde van dergelijke brandstoffen, duidelijk op deze pompen zijn aangegeven.  Artikel 4  De bijlage kan worden gewijzigd volgens de procedure van de artikelen 5 en 6.  Artikel 5  1. Er wordt een comité voor de aanpassing van de bijlage aan de vooruitgang van wetenschap en techniek opgericht, hierna »het Comité" genoemd.  2. Het Comité is tevens gemachtigd vervangingscomponenten te onderzoeken die niet onder deze richtlijn vallen, zonder echter de procedure van artikel 6 toe te passen.  3. Het Comité is samengesteld uit vertegenwoordigers van de Lid-Staten en wordt voorgezeten door een vertegenwoordiger van de Commissie. Het Comité wordt bijeengeroepen door de voorzitter, hetzij op diens initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.  4. Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.  Artikel 6  1. In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit artikel omschreven procedure, leidt de voorzitter deze procedure bij het Comité in, hetzij op eigen initiatief, hetzij op verzoek van de vertegenwoordiger van een Lid-Staat.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het spreekt zich uit met een meerderheid van vijfenveertig stemmen, waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148, lid 2, van het Verdrag. De voorzitter neemt geen deel aan de stemming.  3. a) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  b) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen.  Indien na verloop van een termijn van drie maanden, te rekenen vanaf de datum van indiening van het voorstel bij de Raad, deze geen maatregelen heeft vastgesteld, stelt de Commissie de voorgestelde maatregelen vast en legt zij deze onmiddellijk ten uitvoer.  Artikel 7  1. De Lid-Staten doen uiterlijk op 1 januari 1988 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen, met inbegrip van de bepalingen inzake de meet- en controlemethoden, in het kader van de bijlage, in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 5 december 1985.  Voor de Raad  De Voorzitter  J.-C. JUNCKER  (1) PB nr. C 229 van 2. 9. 1982, blz. 4.  (2) PB nr. C 96 van 11. 4. 1983, blz. 89.  (3) PB nr. C 33 van 7. 2. 1983, blz. 1.  BIJLAGE  I. DEFINITIES  Methanol, ethanol, isopropylalcohol (2-propanol), butylalcohol (1-butanol), secundaire butylalcoholen (2-butanol), tert-butylalcohol (TBA; 2-methyl-2-propanol), isobutylalcohol (2-methyl-1-propanol) en de overige mono-alcoholen waarvan het distillatiepunt lager is dan, of gelijk is aan het distillatie-eindpunt dat is vastgesteld in de nationale, of zo deze ontbreken, de door de industrie opgestelde normen voor motorbrandstoffen, alsmede methyl-tert-butylether (MTBE; tert-butoxymethaan), tert-amyl-methylether (TAME; 2-methoxy-2-methylbutaan), ethyl-tert-butylether (ETBE; 2-ethoxy-2-methylpropaan) en de overige ethers (R1-O-R2) waarvan het distillatiepunt lager is dan, of gelijk is aan het distillatie-eindpunt dat is vastgesteld in de nationale, of zo deze ontbreken, de door de industrie opgestelde normen voor motorbrandstoffen en waarvan de moleculen 5 of meer koolstofatomen bevatten, zijn organische zuurstofverbindingen die tegenwoordig kunnen worden gebruikt als vervangingscomponenten en/of stabilisatoren voor motorbrandstoffen. Er kunnen ook mengsels van bovengenoemde verbindingen worden gebruikt.  De term »stabilisatoren" heeft betrekking op bepaalde van de in de eerste alinea bedoelde stoffen die worden toegevoegd ter voorkoming van fasescheiding bij mengsels van benzine en vervangingscomponenten.  II. SAMENSTELLING VAN DE MENGSELS  Overeenkomstig artikel 1 moeten de Lid-Staten in de brandstofmengsels volumepercentages aan organische zuurstofverbindingen die de in kolom A genoemde grenzen niet overschrijden, toestaan.  De Lid-Staten kunnen toestemming verlenen voor hogere percentages aan organische zuurstofverbindingen dan deze grenzen. De in artikel 3 vastgestelde verplichting tot vermelding op de pomp is van toepassing op de volumepercentages aan organische zuurstofverbindingen die hoger zijn dan de grenzen in kolom B.  1.2.3 //  //  //  //  // A   // B   //    //   //  // Methanol, stabilisatoren moeten worden toegevoegd (1)  // 3 % volume   // 3 % volume   // Ethanol, stabilisatoren eventueel nodig (1)   // 5 % volume   // 5 % volume  // Isopropylalcohol   // 5 % volume   // 10 % volume   // TBA  // 7 % volume   // 7 % volume   // Isobutylalcohol   // 7 % volume   // 10 % volume   // Ethers met 5 of meer koolstofatomen per molecule (1)   // 10 % volume   // 15 % volume   // Overige in punt I omschreven organische zuurstofverbindingen   // 7 % volume   // 10 % volume  // Mengsel van organische zuurstofverbindingen (2) als omschreven in punt I   // 2,5 gewichtspercenten zuurstof, zonder overschrijding van de hierboven voor elke component gestelde grenzen  // 3,7 gewichtspercenten zuurstof, zonder overschrijding van de hierboven voor elke component gestelde grenzen   //  //  // (1) Overeenkomstig de nationale, of bij gebreke daarvan, door de industrie opgestelde normen.  (2) De aanwezigheid van aceton als bijprodukt van de fabricage van bepaalde organische zuurstofverbindingen is tot 0,8 volumeprocent toegestaan.  Deze richtlijn is niet van invloed op het gebruik van andere bestanddelen dan die vermeld in punt I als patenttoevoegingen met een totale concentratie van minder dan 0,5 %.  III. EISEN  De technische voorschriften voor de thans gebruikelijke motorbrandstoffen zijn op dit moment in de Lid-Staten vastgelegd in nationale normen of, indien deze ontbreken, in de door de industrie opgestelde normen.  Met organische zuurstofverbindingen vermengde benzine moet voldoen aan de technische voorschriften die gelden voor de typen brandstoffen waarvoor deze mengsels als vervanging zijn bedoeld.  Voorts zullen er door de bevoegde normalisatie-instellingen of, bij ontbreken hiervan, industriële organisaties specificaties betreffende de bijzondere eigenschappen van de met de organische zuurstofverbindingen vermengde benzine worden bestudeerd en voor deze mengsels kunnen worden vastgesteld (bij voorbeeld watertolerantie, hygroscopiteit, materiaalcompatibiliteit en schadelijke verontreinigingen, met inbegrip van het gehalte aan organisch zuur, het kopergehalte, enz.).


Avis juridique important

|

31980L0777

Richtlijn 80/777/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de exploitatie en het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater

Publicatieblad Nr. L 229 van 30/08/1980 blz. 0001 - 0010 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0226  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0132  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0226  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0047  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0047

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 15 juli 1980    betreffende de onderlinge aanpassing van de   wetgevingen der Lid-Staten inzake de exploitatie en   het in de handel brengen van natuurlijk mineraalwater     ( 80/777/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,    Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,    Gezien het advies van het Economisch en Sociaal   Comité ( 3 ) ,    Overwegende dat natuurlijk mineraalwater in de   wetgevingen van de Lid-Staten is omschreven ; dat wat dit   betreft verschillende omschrijvingen in de Gemeenschap   worden gebruikt ; dat in deze wetgevingen de   voorwaarden zijn neergelegd waaronder natuurlijk   mineraalwater als zodanig wordt erkend en de   exploitatievoorwaarden van de bronnen zijn geregeld ;   dat deze wetgevingen bovendien de bijzondere regels   voor het in de handel brengen van het betrokken   water voorschrijven ;    Overwegende dat de verschillen tussen deze   wetgevingen het vrije verkeer van natuurlijk mineraalwater   belemmeren waardoor ongelijke concurrentievoorwaarden   worden geschapen , en dat zij daardoor een rechtstreekse   invloed hebben op de totstandbrenging en de   werking van de gemeenschappelijke markt ;    Overwegende dat in het voorkomende geval de   opheffing van deze belemmeringen het gevolg kan zijn ,   enerzijds , van de voor iedere Lid-Staat geldende   verplichting op zijn grondgebied het in de handel brengen   toe te staan van natuurlijk mineraalwater dat als   zodanig door ieder van de andere Lid-Staten is erkend ,   en , anderzijds , van het uitvaardigen van   gemeenschappelijke regels die met name van   toepassing zijn op de gestelde bacteriologische   vereisten en op de voorwaarden waaronder bijzondere   benamingen mogen worden gebruikt voor bepaalde   mineraalwaters ;    Overwegende dat , in afwachting van de sluiting van   overeenkomsten inzake de onderlinge erkenning van   natuurlijk mineraalwater tussen de Gemeenschap en   derde landen , de voorwaarden dienen te worden   vastgesteld waaronder , totdat genoemde overeenkomsten   worden toegepast , soortgelijke uit derde landen   ingevoerde produkten in de Gemeenschap als natuurlijk   mineraalwater kunnen worden toegelaten ;    Overwegende dat er voor dient te worden gezorgd dat   natuurlijk mineraalwater in het handelsstadium die   kenmerken welke de erkenning ervan als natuurlijk   mineraalwater hebben gerechtvaardigd , behoudt ; dat de   voor de verpakking ervan gebruikte recipiënten   derhalve passende sluitingen dienen te bezitten ;    Overwegende dat voor natuurlijk mineraalwater , voor   wat betreft de etikettering ervan , de algemene regels   gelden van Richtlijn 79/112/EEG van de Raad van   18 december 1978 betreffende de onderlinge aanpassing   van de wetgevingen der Lid-Staten inzake etikettering en   presentatie van levensmiddelen bestemd voor de   eindverbruiker alsmede inzake de daarvoor gemaakte   reclame ( 4 ) ; dat het derhalve volstaat in deze richtlijn de   aanvullingen en afwijkingen neer te leggen die ten   aanzien van deze algemene regels dienen te worden   vastgesteld ;    Overwegende dat , ten einde de procedure te   vereenvoudigen en te bespoedigen , de vaststelling van   technische toepassingsmaatregelen , met name de bepaling   van de voorschriften voor de monsterneming en de   analysemethoden , nodig voor de controle van de   samenstelling van natuurlijk mineraalwater aan de   Commissie dient te worden toevertrouwd ;    Overwegende dat het in al die gevallen waarin de Raad   de Commissie bevoegd verklaart voorschriften ten   uitvoer te leggen op het gebied van levensmiddelen ,   dienstig is te voorzien in een procedure waarbij een   nauwe samenwerking tot stand wordt gebracht tussen de   Lid-Staten en de Commissie in het kader van het Permanent   Comité voor levensmiddelen dat bij Besluit   69/414/EEG ( 5 ) werd opgericht ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    1 . Deze richtlijn heeft betrekking op water , gewonnen   uit de bodem van een Lid-Staat , dat door de verant   woordelijke autoriteit van die Staat wordt erkend als   natuurlijk mineraalwater dat voldoet aan het bepaalde   in bijlage I , deel I .    2 . Deze richtlijn heeft eveneens betrekking op water ,   gewonnen uit de bodem van een derde land en   ingevoerd in de Gemeenschap , dat door de verantwoordelijke   autoriteit van een Lid-Staat als natuurlijk mineraalwater   is erkend .    Het in de eerste alinea bedoelde water kan slechts   worden erkend indien de hiertoe bevoegde autoriteit in   het land van winning heeft verklaard dat het voldoet   aan het bepaalde in bijlage I , deel I , en dat permanent   wordt gecontroleerd of het bepaalde in bijlage II ,   punt 2 , wordt nageleefd .    De geldigheidsduur van de in de tweede alinea bedoelde   verklaring mag niet meer dan twee jaar bedragen .   Indien de verklaring voor het einde van de genoemde   periode wordt vernieuwd , behoeft niet opnieuw tot de   in de eerste alinea bedoelde erkenning te worden   overgegaan .    3 . Deze richtlijn is niet van toepassing :     - op water dat een geneesmiddel is in de zin van   Richtlijn 65/65/EEC ( 6 ) ,     - op natuurlijk mineraalwater dat met het oog op   genezing aan de bron in thermale of hydrominerale   inrichtingen wordt gebruikt .    4 . De in de leden 1 en 2 bedoelde erkenning wordt met   redenen omkleed door de verantwoordelijke autoriteit   van de Lid-Staat en wordt officieel bekendgemaakt .    5 . Iedere Lid-Staat deelt aan de Commissie de gevallen   mede waarin werd overgegaan tot de in de leden 1 en 2   bedoelde erkenning of tot intrekking hiervan . De lijst   van de als zodanig erkende natuurlijke mineraalwaters   wordt bekendgemaakt in het Publikatieblad van de   Europese Gemeenschappen .    Artikel 2    De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat   alleen het in artikel 1 bedoelde water dat aan deze   richtlijn voldoet , als natuurlijk mineraalwater in de   handel kan worden gebracht .    Artikel 3    De bronnen van natuurlijk mineraalwater dienen in   overeenstemming met de in bijlage II vermelde   voorschriften te worden geëxploiteerd ; deze   voorschriften gelden ook voor het verpakken van dit water .    Artikel 4    1 . Een natuurlijk mineraalwater zoals het bij het   ontspringen voorkomt , mag aan geen enkele andere   behandeling of toevoeging worden onderworpen dan :    a ) de afscheiding van labiele elementen , zoals   ijzer - en zwavelverbindingen , door filtreren of   decanteren , eventueel na beluchten , voor zover deze   behandeling niet tot gevolg heeft de samenstelling   van dit water te veranderen wat de essentiële   bestanddelen betreft die het zijn eigenschappen geven ;    b ) de totale of gedeeltelijke verwijdering van vrij   koolzuurgas via uitsluitend natuurkundige procédés ;    c ) het inbrengen of het opnieuw inbrengen van   koolzuurgas onder de bij bijlage I , deel III , bepaalde   voorwaarden .    2 . Meer in het bijzonder zijn verboden elke   behandeling ter ontsmetting , op welke wijze dan ook ,   en , behoudens lid 1 , sub c ) , toevoeging van   bacteriostatica of iedere andere behandeling die de   microflora van het natuurlijke mineraalwater kan   wijzigen .    3 . Lid 1 vormt geen beletsel voor het gebruik van een   natuurlijk mineraalwater voor de vervaardiging van   alcoholvrije frisdranken .    Artikel 5    1 . Bij het ontspringen moet het totale gehalte aan   reactiveerbare micro-organismen van een natuurlijk   mineraalwater overeenkomen met de normale microflora   daarvan en op een doeltreffende bescherming van de   bron tegen elke verontreiniging duiden . Dit gehalte   moet worden vastgesteld onder de in bijlage I , deel II ,   punt 1.3.3 , bepaalde voorwaarden .    Na het bottelen mag dit gehalte niet meer bedragen dan   100 per ml bij 20 à 22 ° C gedurende 72 uur op een   agar-agar-voedingsbodem of een agar-agar-gelatinemengsel   en 20 per ml bij 37 ° C gedurende 24 uur op een   agar-agar-voedingsbodem . Dit gehalte moet binnen 12   uur na het bottelen worden gemeten , waarbij het water   gedurende deze periode van 12 uur op 4 ° C ± 1 ° C   wordt gehouden .    Bij het ontspringen mogen deze waarden normaliter niet   meer bedragen dan respectievelijk 20 per ml bij 20 à   22 ° C gedurende 72 uur en 5 per ml bij 37 ° C   gedurende 24 uur , waarbij deze waarden moeten worden   beschouwd als richtgetallen en niet als   maximumconcentraties .    2 . Bij het ontspringen en tijdens het in de handel   brengen moet een natuurlijk mineraalwater vrij zijn van :    a ) pathogene parasieten en micro-organismen ;    b ) escherichia coli of andere coliforme bacteriën en   streptococcus faecalis , in 250 ml onderzocht   monster ;    c ) sulfietreducerende sporenvormende anaerobe   bacteriën in 50 ml onderzocht monster ;    d ) pseudonomas aeruginosa in 250 ml onderzocht   monster .    3 . In het handelsstadium mag onverminderd de leden 1   en 2 en de in bijlage II vastgestelde voorwaarden voor   de exploitatie :     - het totale gehalte aan reactiveerbare   micro-organismen van natuurlijk mineraalwater alleen het   gevolg zijn van de normale ontwikkeling van het   kiemgehalte van dit water bij het ontspringen ;     - natuurlijk mineraalwater geen organoleptische   gebreken vertonen .    Artikel 6    De recipiënten die voor het verpakken van natuurlijk   mineraalwater worden gebruikt , moeten voorzien zijn   van een sluiting die erop berekend is om iedere   mogelijkheid van vervalsing of besmetting te voorkomen .    Artikel 7    1 . De verkoopbenaming van natuurlijk mineraalwater   is " natuurlijk mineraalwater " of , indien het in   bijlage I , deel III , omschreven gashoudend mineraalwater   betreft , al naar gelang van het geval " natuurlijk   gashoudend mineraalwater " , " met brongas versterkt   natuurlijk mineraalwater " of " natuurlijk mineraalwater   met toegevoegd koolzuurgas " .    De verkoopbenaming van natuurlijk mineraalwater dat   een in artikel 4 , lid 1 , sub b ) , bedoelde behandeling   heeft ondergaan , wordt al naar gelang van het geval   aangevuld met de vermelding " volledig ontgast " of   " gedeeltelijk ontgast " .    2 . Op de etikettering van natuurlijk mineraalwater   dienen tevens de volgende verplichte vermeldingen voor   te komen :    a ) - hetzij de vermelding : " samenstelling in   overeenstemming met de resultaten van de officieel   erkende analyse van ... " ( datum van de analyse ) ,     - hetzij de vermelding van de analytische   samenstelling die de kenmerkende bestanddelen   aangeeft ;    b ) de plaats waar de bron wordt geëxploiteerd en de   naam van de bron .    3 . De Lid-Staten kunnen tevens :    a ) de bepalingen waarbij de vermelding van het land   van oorsprong wordt opgelegd , handhaven , waarbij   deze aanduiding echter niet mag worden vereist   voor natuurlijk mineraalwater dat afkomstig is van   een binnen de Gemeenschap gelegen bron ;    b ) bepalingen invoeren waarbij de vermelding van de   eventuele in artikel 4 , lid 1 , sub a ) , bedoelde   behandelingen wordt opgelegd .    Artikel 8    1 . De naam van een plaats , een gehucht of een vlek   mag deel uitmaken van een handelsbenaming , indien de   bron van het natuurlijk mineraalwater op de door die   handelsbenaming genoemde plaats wordt geëxploiteerd   en mits daardoor geen verwarring wordt gesticht ten   aanzien van de plaats waar de bron wordt geëxploiteerd .    2 . Het in de handel brengen onder verschillende   handelsbenamingen van een natuurlijk mineraalwater   afkomstig van een zelfde bron is verboden .    3 . Indien op de etiketten of opschriften aangebracht op   de recipiënten waarin natuurlijk mineraalwater ten   verkoop wordt aangeboden , een andere handelsbenaming   staat dan de naam van de bron of van zijn plaats   van exploitatie , moet deze plaats of de naam van de   bron worden vermeld met lettertekens waarvan de   hoogte en de breedte minstens anderhalve maal zo groot   zijn als het grootste letterteken dat gebruikt is voor de   aanduiding van die handelsbenaming .    De eerste alinea is mutatis mutandis en in dezelfde   geest van toepassing op de nadruk die in reclame , in welke   vorm ook , voor natuurlijk mineraalwater op de naam   van de bron of de plaats van exploitatie wordt gelegd   ten opzichte van de vermelding van de handelsbenaming .    Artikel 9    1 . Het is verboden zowel op de verpakkingen of   etiketten als in reclame , in welke vorm dan ook ,   gebruik te maken van aanduidingen , benamingen , fabrieks -   of handelsmerken , afbeeldingen en andere al of niet   figuratieve tekens , die :    a ) doen vermoeden dat het betrokken natuurlijk   mineraalwater kenmerken bezit die het in werkelijkheid   niet heeft , inzonderheid inzake de oorsprong , de   datum van de exploitatievergunning , de resultaten   van analyses of aan authenticiteitswaarborg analoge   referenties ;    b ) wanneer het verpakt drinkwater betreft dat niet aan   bijlage I , deel I , voldoet , verwarring kunnen doen   ontstaan met natuurlijk mineraalwater , met name de   vermelding " mineraalwater " .    2 . a ) Het is verboden gebruik te maken van   aanduidingen die aan het natuurlijk mineraalwater   eigenschappen toeschrijven op het gebied van de   preventie , de behandeling of genezing van   ziekten van de mens .    b ) De vermeldingen openomen in bijlage III mogen   evenwel worden gebruikt voor zover wordt   voldaan aan de daarin vastgestelde overeenkomstige   criteria of , bij ontstentenis daarvan , aan de   bij nationale bepalingen vastgestelde criteria en   op voorwaarde dat zij zijn opgesteld op basis   van fysisch-chemische analyses en , indien nodig ,   van farmacologische , fysiologische en klinische   onderzoeken , verricht volgens wetenschappelijk   erkende methoden in overeenstemming met bijlage I ,   deel I , punt 2 .    c ) De Lid-Staten kunnen de vermeldingen   " bevordert de spijsvertering " , " kan de functies van   lever en gal bevorderen " of soortgelijke vermeldingen   toestaan . Voorts kunnen zij andere   vermeldingen toestaan voor zover deze niet in   strijd zijn met de sub a ) genoemde beginselen en   verenigbaar zijn met de sub b ) genoemde beginselen .    3 . De Lid-Staten kunnen bijzondere bepalingen   vaststellen inzake vermeldingen - zowel op verpakkingen   of etiketten als in reclame - betreffende de geschiktheid   van een natuurlijk mineraalwater voor gebruik in   babyvoeding . Deze bijzondere bepalingen kunnen ook   betrekking hebben op de eigenschappen van het water   die de voorwaarden voor het gebruik van deze   vermeldingen bepalen .    Lid-Staten die het voornemen hebben dergelijke   bepalingen vast te stellen , brengen de andere Lid-Staten   en de Commissie daarvan vooraf op de hoogte .    4 . Uiterlijk drie jaar na kennisgeving van deze richtlijn   legt de Commissie aan de Raad een verslag en in   voorkomend geval passende voorstellen voor betreffende de   toepassing van bijlage I , deel II , punt 1.2 .12 .    Artikel 10    1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat   de handel in natuurlijk mineraalwater dat voldoet aan   de in deze richtlijn vervatte definities en regels , niet kan   worden belemmerd door de toepassing van nationale   niet geharmoniseerde bepalingen inzake de   eigenschappen , de samenstelling , de   exploitatievoorwaarden , de verpakking of de etikettering   van natuurlijke mineraalwaters of van levensmiddelen   in het algemeen .    2 . Lid 1 is niet van toepassing op niet geharmoniseerde   nationale bepalingen , welke gerechtvaardigd zijn uit   hoofde van :     - bescherming van de volksgezondheid ,     - tegengaan van misleiding , mits deze bepalingen niet   van dien aard zijn dat daarmee de toepassing van de   in deze richtlijn vervatte definities en voorschriften   wordt belemmerd ,     - bescherming van de industriële en commerciële   eigendom , de aanduidingen van herkomst en oorsprong ,   alsmede het tegengaan van oneerlijke concurrentie .    Artikel 11    De voorschriften voor de monsterneming en de   analysemethoden , die nodig zijn voor de controle van de in   artikel 5 bedoelde bacteriologische kenmerken en van   de in bijlage I , deel II , sub 1.2 , bedoelde kenmerken   inzake samenstelling worden volgens de procedure van   artikel 12 bepaald .    Artikel 12    1 . In de gevallen waarin wordt verwezen naar de in dit   artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij   het Permanent Comité voor levensmiddelen , hierna te   noemen het " Comité " , ingeleid door de voorzitter ,   hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van een   vertegenwoordiger van een Lid-Staat .    2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan   het Comité een ontwerp voor van te nemen maatregelen .   Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit   binnen een termijn die de voorzitter kan bepalen naar   gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk .   Het spreekt zich uit met een meerderheid van 41 stemmen ,   waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden   gewogen overeenkomstig het bepaalde in artikel 148 ,   lid 2 , van het Verdrag . De voorzitter neemt geen deel   aan de stemming .    3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast   wanneer zij in overeenstemming zijn met het   advies van het Comité .    b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in   overeenstemming zijn met advies van het Comité   of bij gebreke van een advies , doet de Commissie   onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende   de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit   met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .    c ) Indien na verloop van een termijn van drie   maanden , te rekenen vanaf de indiening van het   voorstel bij de Raad , deze geen besluit heeft   genomen , worden de voorgestelde maatregelen   door de Commissie vastgesteld .    Artikel 13    Artikel 12 is van toepassing gedurende een tijdvak van   achttien maanden , te rekenen vanaf de datum waarop   de procedure voor de eerste maal bij het Comité zal zijn   ingeleid overeenkomstig artikel 12 , lid 1 .    Artikel 14    Deze richtlijn is niet van toepassing op natuurlijk   mineraalwater dat voor export naar derde landen is   bestemd .    Artikel 15    De Lid-Staten wijzigen zo nodig hun wetgeving ten   einde te voldoen aan deze richtlijn en stellen de   Commissie daarvan onverwijld in kennis ; de aldus   gewijzigde wetgeving wordt zodanig toegepast dat :     - de handel in produkten die aan deze richtlijn   voldoen , uiterlijk twee jaar na kennisgeving daarvan   wordt toegestaan ,     - de handel in produkten die niet aan deze richtlijn   voldoen , vier jaar na kennisgeving daarvan wordt   verboden .    Artikel 16    Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de   overzeese departementen van de Franse Republiek .    Artikel 17    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Brussel , 15 juli 1980 .    Voor de Raad    De Voorzitter    J . SANTER    ( 1 ) PB nr . C 69 van 11 . 6 . 1970 , blz . 14 .    ( 2 ) PB nr . C 45 van 10 . 5 . 1971 , blz . 5 .    ( 3 ) PB nr . C 36 van 19 . 4 . 1971 , blz . 14 .    ( 4 ) PB nr . L 33 van 8 . 2 . 1979 , blz . 1 .    ( 5 ) PB nr . L 291 van 19 . 11 . 1969 , blz . 9 .    ( 6 ) PB nr . 22 van 9 . 2 . 1965 , blz . 369/65 .    BIJLAGE I    I . DEFINITIE    1 . Men verstaat onder " natuurlijk mineraalwater " ,   in de betekenis van artikel 5 , bacteriologisch   gezond water , een watervlak of een onderaardse   laag tot oorsprong hebbende , afkomstig van een   bron geëxploiteerd door een of meer natuurlijke   of kunstmatige ontspringingspunten .    Natuurlijk mineraalwater onderscheidt zich   duidelijk van gewoon drinkwater :    a ) door de natuurlijke samenstelling , die gekenmerkt   wordt door het gehalte aan mineralen , sporenelementen   of andere bestanddelen en , in voorkomend geval ,   door bepaalde uitwerkingen ,    b ) door de natuurlijke zuiverheid ,    waarbij deze kenmerken intact gebleven zijn dank   zij de onderaardse oorsprong van dit water   dat van ieder gevaar voor verontreiniging   gevrijwaard is gebleven .    2 . Deze kenmerken , die aan natuurlijk mineraalwater   gezondheidbevorderende eigenschappen kunnen verlenen ,   moeten zijn beoordeeld :    a ) door middel van :    1 . een geologisch en hydrologisch onderzoek ,    2 . een fysisch , chemisch en fysisch-chemisch   onderzoek ,    3 . een microbiologisch onderzoek ,    4 . indien nodig , een farmacologisch , fysiologisch   en klinisch onderzoek ,    b ) volgens de in deel II opgenoemde criteria ,    c ) volgens methoden die door de verantwoordelijke   autoriteit op wetenschappelijke basis zijn erkend .    Het sub a ) 4 bedoelde onderzoek is niet verplicht   indien het water , ten aanzien van de samenstelling ,   eigenschappen bezit op grond waarvan het in de   Lid-Staat van oorsprong reeds vóór het   van toepassing worden van deze richtlijn als   natuurlijk mineraalwater werd aangemerkt .   Dit is met name het geval wanneer het betreffende   water bij de oorsprong en na botteling in totaal   ten minste 1 000 mg vaste stof in oplossing of ten   minste 250 mg vrij koolzuurgas per kg bevat .    3 . De samenstelling , de temperatuur en de andere   essentiële kenmerken van het natuurlijk   mineraalwater moeten constant blijven binnen   natuurlijke schommelingen ; in het bijzonder   moeten zij niet worden gewijzigd door eventuele   variaties in het debiet .    In de zin van artikel 5 , lid 1 , verstaat men onder   normale microflora van natuurlijk mineraalwater de   bij het ontspringen voor iedere behandeling   vastgestelde nagenoeg constante bacteriënflora ,   waarvan de kwalitatieve en kwantitatieve samenstelling ,   welke voor de erkenning van dit water in aanmerking is   genomen , door middel van periodieke analyses   wordt gecontroleerd .    II . VOORSCHRIFTEN EN CRITERIA VOOR DE TOEPASSING   VAN DE DEFINITIE    1.1 . Voorschriften voor het geologisch en hydrologisch   onderzoek    Met name moeten worden vereist :    1.1.1 . de juiste ligging van het winningspunt dat ,   met opgave van de hoogte , ten aanzien van de   topografie is aangeduid op een kaart met een   schaal van ten hoogste 1:1 000 ;    1.1.2 . een gedetailleerd geologisch verslag   over de oorsprong en de aard van de bodem ;    1.1.3 . de stratigrafie van de hydrogeologische   aardlaag ;    1.1.4 . beschrijving van de winningswerkzaamheden ;    1.1.5 . vaststelling van de zone of andere maatregelen   ter bescherming van de bron tegen verontreiniging .    1.2 . Voorschriften voor het fysisch , chemisch   en fysisch-chemisch onderzoek    Bij het onderzoek op deze gebieden wordt met name   het volgende vastgesteld :    1.2.1 . het debiet van de bron ;    1.2.2 . de temperatuur van het water bij het   ontspringen en de temperatuur van de omgeving ;    1.2.3 . het verband tussen de bodemgesteldheid   en de aard en het type van de in het bronwater   voorkomende minerale substanties ;    1.2.4 . de droge residuen bij 180 ° C en 260 ° C ;    1.2.5 . het soortelijk geleidingsvermogen of de   soortelijke weerstand , met opgave van de   meettemperatuur ;    1.2.6 . de waterstofionenconcentratie ( pH ) ;    1.2.7 . de anionen en kationen ;    1.2.8 . de niet geïoniseerde elementen ;    1.2.9 . de sporenelementen ;    1.2.10 . de radio-actinologie bij het ontspringen ;    1.2.11 . in voorkomend geval , de relatieve   hoeveelheden isotopen van de samenstellende elementen   van het water , zuurstof ( 16 0 - 18 0 ) en waterstof   ( protium , deuterium en tritium ) ;    1.2.12 . de toxiciteit van bepaalde samenstellende   elementen van het water , met inachtneming van de   in dit opzicht voor elk element vastgestelde   grenzen .    1.3 . Criteria voor het microbiologisch onderzoek   bij het ontspringen    Dit onderzoek moet met name het volgende omvatten :    1.3.1 . het bewijs van de afwezigheid van pathogene   parasieten en micro-organismen ;    1.3.2 . de kwantitatieve vaststelling van op   faecale besmetting wijzende reactiveerbare   micro-organismen :    a ) afwezigheid van escherichia coli of andere   coliforme bacteriën in 250 ml bij 37 ° C en   44,5 ° C ;    b ) afwezigheid van streptococcus faecalis in   250 ml ;    c ) afwezigheid van sulfiet reducerende sporenvormende   anaerobe bacteriën in 50 ml ;    d ) afwezigheid van pseudomonas aeruginosa in 250 ml ;    1.3.3 . de vaststelling van het totale aantal   reactiveerbare micro-organismen per ml water :    a ) bij 20 ° C tot 22 ° C gedurende 72 uur   op een agar-agar-voedingsbodem of een   agar-agar-gelatinemengsel ;    b ) bij 37 ° C gedurende 24 uur op een   agar-agar-voedingsbodem .    1.4 . Voorschriften voor het klinisch en   farmacologisch onderzoek    1.4.1 . De aard van het onderzoek , dat volgens   erkende wetenschappelijke methodes moet worden   uitgevoerd , moet aangepast zijn aan de eigen   kenmerken van het natuurlijk mineraalwater en   de uitwerking ervan op het menselijk organisme ,   zoals urineafscheiding , functionering van   maag of ingewanden , opheffing van het tekort   aan minerale substanties , enz .    1.4.2 . Indien wordt vastgesteld dat een groot   aantal klinische observaties een constant karakter   vertoont en steeds dezelfde resultaten oplevert kan   zulks in voorkomend geval het in punt 1.4.1 bedoelde   onderzoek vervangen . In passende gevallen kan   klinisch onderzoek in de plaats komen van het   in punt 1.4.1 bedoelde onderzoek , op voorwaarde   dat daarmee dezelfde resultaten kunnen worden   verkregen doordat een groot aantal observaties   een constant karakter vertoont en steeds   dezelfde resultaten oplevert .    III . AANVULLENDE KWALIFICATIES MET BETREKKING   TOT DE NATUURLIJKE GASHOUDENDE MINERAALWATERS    Natuurlijke gashoudende mineraalwaters ontwikkelen   aan de oorsprong of na bottelen , spontaan en   duidelijk zichtbaar , koolzuurgas onder normale   omstandigheden van temperatuur en druk . Gashoudende   mineraalwaters worden ingedeeld in drie categorieën   met de volgende gereserveerde benamingen :    a ) " Natuurlijk gashoudend mineraalwater " , water   waarvan het gehalte aan koolzuurgas afkomstig van   de bron , na eventueel decanteren en botteling ,   even groot is als bij het ontspringen , eventueel   rekening houdend met het opnieuw inbrengen van een   hoeveelheid van hetzelfde watervlak of dezelfde   onderaardse laag afkomstig gas , equivalent met   het gas dat tijdens die bewerking is vrijgekomen en   onder voorbehoud van de gebruikelijke technische   toleranties ;    b ) " Met brongas versterkt natuurlijk mineraalwater " ,   water waarvan het gehalte aan van hetzelfde   watervlak of dezelfde onderaardse laag afkomstig   koolzuurgas , na eventueel decanteren en botteling ,   hoger ligt dan bij het ontspringen is waargenomen ;    c ) " Natuurlijk mineraalwater met toegevoegd   koolzuurgas " , water waaraan koolzuurgas is   toegevoegd dat een andere oorsprong heeft dan het   watervlak of de onderaardse laag waarvan het   afkomstig is .    BIJLAGE II    VOORWAARDEN INZAKE DE EXPLOITATIE EN HET IN   DE HANDEL BRENGEN VAN NATUURLIJK MINERAALWATER    1 . De exploitatie van een bron van natuurlijk   mineraalwater is onderworpen aan een vergunning van   de verantwoordelijke autoriteit in het land waar   het water wordt gewonnen , na constatering dat het   berokken water voldoet aan bijlage I , deel I .    2 . De installaties voor de exploitatie moeten   zo zijn gebouwd dat iedere mogelijkheid van besmetting   wordt voorkomen en dat het water de eigenschappen   behoudt , die met zijn kwalificatie overeenkomen en die   het op het ogenblik van het ontspringen bezat .    Daartoe en inzonderheid :    a ) moet de bron of het ontspringingspunt tegen   gevaar voor verontreiniging worden beschermd ;    b ) moeten de opvangingsinstallaties , de   toevoerleidingen en de tanks vervaardigd zijn van   materiaal dat geschikt is voor water en wel   zodanig , dat elke chemische ,   fysisch-chemische en bacteriologische verandering   van dit water wordt verhinderd ;    c ) moeten de exploitatievoorwaarden en met name   de was - en bottelinstallaties voldoen aan   hygiëne-eisen . In het bijzonder dienen   de recipiënten zodanig behandeld of   vervaardigd te worden dat vermeden wordt dat   de bacteriologische en chemische kenmerken van het   natuurlijk mineraalwater worden gewijzigd ;    d ) is het transport van natuurlijk mineraalwater   in andere recipiënten dan die welke voor de   levering aan de eindverbruiker zijn goedgekeurd ,   verboden .    Het is evenwel toegestaan het bepaalde sub d )   niet toe te passen op mineraalwater dat op het   grondgebied van een Lid-Staat wordt gewonnen ,   geëxploiteerd en in de handel gebracht , indien in de   betrokken Lid-Staat op het tijdstip van de   kennisgeving van de richtlijn mineraalwater van de bron   naar de bottelarij mag worden vervoerd in tanks .    3 . Wordt tijdens de exploitatie geconstateerd   dat het natuurlijk mineraalwater verontreinigd is en niet   voldoet aan de bij artikel 5 bepaalde bacteriologische   kenmerken , dan moet de exploitant onverwijld alle   exploitatiehandelingen , in het bijzonder het   bottelen , opschorten tot de oorzaak van de   verontreiniging opgeheven is en het water aan   artikel 5 voldoet .    4 . De verantwoordelijke autoriteit in het land   van herkomst gaat over tot periodieke controles van :    a ) de overeenstemming van het natuurlijk mineraalwater   waarvan de bronexploitatie is toegestaan , met   bijlage I , deel I ;    b ) de toepassing door de exploitant van de punten   2 en 3 .    BIJLAGE III    IN ARTIKEL 9 , LID 2 , BEDOELDE VERMELDINGEN EN CRITERIA    Vermeldingen * Criteria *    Zwak mineraalhoudend * ten hoogste 500 mg/l   minerale zouten , berekend als vast residu *    Zeer zwak mineraalhoudend * ten hoogste 50 mg/l   minerale zouten , berekend als vast residu *    Rijk aan minerale zouten * meer dan 1 500 mg/l minerale   zouten , berekend als vast residu *    Bicarbonaathoudend * meer dan 600 mg/l bicarbonaat *    Sulfaathoudend * meer dan 200 mg/l sulfaten *    Chloridehoudend * meer dan 200 mg/l chloride *    Calciumhoudend * meer dan 150 mg/l calcium *    Magnesiumhoudend * meer dan 50 mg/l magnesium *    Fluorhoudend * meer dan 1 mg/l fluor *    IJzerhoudend * meer dan 1 mg/l tweewaardig ijzer *    Zwak verzuurd * meer dan 250 mg/l vrij koolzuurgas *    Natriumhoudend * meer dan 200 mg/l natrium *    Geschikt voor de bereiding van babyvoeding * - *    Geschikt voor zoutarm dieet * het gehalte aan natrium   bedraagt minder dan 20 mg/l *    Kan laxerend zijn * - *    Kan diuretisch zijn * -


title: Richtlijn 85/582/EEG van de Raad van 20 december 1985 tot wijziging van Richtlijn 84/634/EEG inzake de bepalingen op het gebied van de zomertijd

text:
Nr. L 372 / 38                                Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen                                 31 . 12.85
                                                       RICHTLIJN VAN DE RAAD
                                                           van 20 december 1985
                  tot wijziging van Richtlijn 84/634/EEG inzake de bepalingen op het gebied van de
                                                                  zomertijd
                                                               (85 /582 /EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,                                      „Artikel 3
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese                          De Lid-Staten, behoudens Ierland en het Verenigd
Economische Gemeenschap,                                                     Koninkrijk, treffen de nodige maatregelen opdat de
                                                                             zomertijd in 1986, 1987 en 1988 eindigt op de laatste
Gelet op de Akte van Toetreding van Spanje en Portu                         zondag van september om 1 uur 's ochtends, wereld
gal, inzonderheid op de artikelen 27 en 396,                                 tijd, te weten :
Gezien het voorstel van de Commissie,                                        — in 1986 : op 28 september,
Overwegende dat de bepalingen op het gebied van de                           — in 1987 : op 27 september,
zomertijd vervat in Richtlijn 84 /634/EEG (*) in verband                     — in 1988 : op 25 september.
met de toetreding van Spanje en Portugal dienen te wor                      Artikel 4
den aangepast ;                                                              Ierland en het Verenigd Koninkrijk treffen de nodige
Overwegende dat krachtens artikel 27 van de Toetre                          maatregelen opdat de zomertijd eindigt op de vierde
dingsakte de aanpassing van de richtlijn moet plaatsvin                     zondag van oktober, om 1 uur 's ochtends, wereld
den overeenkomstig de richtsnoeren bepaald in bijlage II                     tijd, te weten :
bij die Akte ;                                                               — in 1986 : op 26 oktober,
Overwegende dat krachtens artikel 2 , lid 3 , van het Toe                   — in 1987 : op 25 oktober,
tredingsverdrag de Instellingen van de Gemeenschappen                        — in 1988 : op 23 oktober.".
vóór de toetreding de in artikel 396 van de Toetredings                                            Artikel 2
akte bedoelde maatregelen kunnen vaststellen, met dien
verstande dat die maatregelen in werking treden onder                     De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om
voorbehoud van de inwerkingtreding en op de datum                         aan deze richtlijn te voldoen .
van inwerkingtreding van genoemd Verdrag,
                                                                                Artikel 3
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :                                 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
                             Artikel 1                                    Gedaan te Brussel, 20 december 1985 .
Met ingang van 1 januari 1986 en onder voorbehoud van                                                             Voor de Raad
de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de                                                                De Voorzitter
toetreding van Spanje en Portugal, worden de artikelen
3 en 4 van Richtlijn 84/634/EEG vervangen door :                                                                    R. KRIEPS
 (') PB nr. L 331 van 19 . 12 . 1984 , blz . 33 .