title: Richtlijn 2009/101/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 48 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (Voor de EER relevante tekst)

text:
               1.10.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 258/11

      RICHTLIJN 2009/101/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 16 september 2009
   strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 48 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken
   (gecodificeerde versie)
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 44, lid 2, onder g),
   Gelet op het Algemeen Programma voor de opheffing van de beperkingen van de vrijheid van vestiging (1), inzonderheid op titel VI,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (2),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De eerste Richtlijn 68/151/EEG van de Raad van 9 maart 1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers in deze vennootschappen als van derden, zulks teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken (4), is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd (5). Ter wille van de duidelijkheid en een rationele ordening van de tekst dient tot codificatie van deze richtlijn te worden overgegaan.

               (2)

               De coördinatie van de nationale bepalingen betreffende de openbaarmaking, de rechtsgeldigheid van de verbintenissen en de nietigheid van de vennootschappen op aandelen en de vennootschappen met beperkte aansprakelijkheid is van bijzonder belang, met name met het oog op de bescherming van de belangen van derden.

               (3)

               De openbaarmaking moet derden in de gelegenheid stellen kennis te nemen van de voornaamste akten van de vennootschap en van bepaalde gegevens die haar betreffen, met name de identiteit der personen die de bevoegdheid hebben haar te verbinden.

               (4)

               Onverminderd inhoudelijke vereisten en formaliteiten die zijn vastgelegd in het interne recht van de lidstaten, moeten ondernemingen kunnen kiezen of zij verplichte akten en gegevens schriftelijk of langs elektronische weg indienen.

               (5)

               Belanghebbenden dienen een afschrift van deze akten en gegevens zowel schriftelijk als langs elektronische weg van het register te kunnen verkrijgen.

               (6)

               De lidstaten moeten kunnen beslissen of zij het nationale publicatieblad dat zij hebben aangewezen met het oog op de bekendmaking van verplichte akten en gegevens, op papier of in elektronische vorm bewaren of dat zij deze akten en gegevens door middel van een ander, even doeltreffend instrument openbaar maken.

               (7)

               De grensoverschrijdende toegang tot bedrijfsinformatie moet worden vergemakkelijkt door, naast de verplichte openbaarmaking in een van de talen die in de lidstaat van de vennootschap zijn toegestaan, de vrijwillige indiening van akten en gegevens in andere talen toe te staan. Derden die te goeder trouw handelen, dienen zich op deze vertalingen te kunnen beroepen.

               (8)

               Verduidelijkt dient te worden dat de gegevens die overeenkomstig deze richtlijn moeten worden vermeld, op alle brieven en orders worden vermeld, hetzij op papier, hetzij op een andere drager. In het licht van de technologische ontwikkelingen dient eveneens te worden bepaald dat deze gegevens op iedere website van een onderneming worden vermeld.

               (9)

               De bescherming van derden moet worden verzekerd door middel van bepalingen die de gronden van ongeldigheid van de ten name van de vennootschap aangegane verbintenissen zoveel mogelijk beperken.

               (10)

               De beperking van de gevallen van nietigheid en van de terugwerkende kracht van de nietigverklaring, alsmede het vaststellen van een korte termijn voor het derdenverzet tegen deze nietigverklaring zijn noodzakelijk om de rechtszekerheid te waarborgen in de betrekkingen tussen de vennootschap en derden alsmede tussen de deelnemers in de vennootschap.

               (11)

               Deze richtlijn dient de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen onverlet te laten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   HOOFDSTUK 1

      TOEPASSINGSGEBIED

   Artikel 1
   De door deze richtlijn voorgeschreven coördinatiemaatregelen zijn van toepassing op de wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften van de lidstaten die betrekking hebben op vennootschappen van de volgende rechtsvorm:

               —

               ten aanzien van België:

                           naamloze vennootschap,

                           société anonyme,

                           commanditaire vennootschap op aandelen,

                           société en commandite par actions,

                           personenvennootschap met beperkte aansprakelijkheid;

                           société de personnes à responsabilité limitée;

               —

               ten aanzien van Bulgarije:
               акционерно дружество, дружество с ограничена отговорност, командитно дружество с акции;

               —

               ten aanzien van Tsjechië:
               společnost s ručením omezeným, akciová společnost;

               —

               ten aanzien van Denemarken:
               aktieselskab, kommanditaktieselskab, anpartsselskab;

               —

               ten aanzien van Duitsland:
               die Aktiengesellschaft, die Kommanditgesellschaft auf Aktien, die Gesellschaft mit beschränkter Haftung;

               —

               ten aanzien van Estland:
               aktsiaselts, osaühing;

               —

               ten aanzien van Ierland:
               companies incorporated with limited liability;

               —

               ten aanzien van Griekenland:
               ανώνυμη εταιρία, εταιρία περιωρισμένης ευθύνης, ετερόρρυθμη κατά μετοχές εταιρία;

               —

               ten aanzien van Spanje:
               la sociedad anónima, la sociedad comanditaria por acciones, la sociedad de responsabilidad limitada;

               —

               ten aanzien van Frankrijk:
               société anonyme, société en commandite par actions, société à responsabilité limitée, société par actions simplifiée;

               —

               ten aanzien van Italië:
               società per azioni, società in accomandita per azioni, società a responsabilità limitata;

               —

               ten aanzien van Cyprus:
               δημόσιες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με μετοχές ή με εγγύηση, ιδιωτικές εταιρείες περιορισμένης ευθύνης με μετοχές ή με εγγύηση;

               —

               ten aanzien van Letland:
               akciju sabiedrība, sabiedrība ar ierobežotu atbildību, komanditsabiedrība;

               —

               ten aanzien van Litouwen:
               akcinė bendrovė, uždaroji akcinė bendrovė;

               —

               ten aanzien van Luxemburg:
               société anonyme, société en commandite par actions, société à responsabilité limitée;

               —

               ten aanzien van Hongarije:
               részvénytársaság, korlátolt felelősségű társaság;

               —

               ten aanzien van Malta:
               kumpannija pubblika/public limited liability company, kumpannija privata/private limited liability company;

               —

               ten aanzien van Nederland:
               naamloze vennootschap, besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid;

               —

               ten aanzien van Oostenrijk:
               die Aktiengesellschaft, die Gesellschaft mit beschränkter Haftung;

               —

               ten aanzien van Polen:
               spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka komandytowo-akcyjna, spółka akcyjna;

               —

               ten aanzien van Portugal:
               a sociedade anónima de responsabilidade limitada, a sociedade em comandita por acçes, a sociedade por quotas de responsabilidade limitada;

               —

               ten aanzien van Roemenië:
               societate pe acțiuni, societate cu răspundere limitată, societate în comandită pe acțiuni;

               —

               ten aanzien van Slovenië:
               delniška družba, družba z omejeno odgovornostjo, komaditna delniška družba;

               —

               ten aanzien van Slowakije:
               akciová spoločnosť, spoločnosť s ručením obmedzeným;

               —

               ten aanzien van Finland:
               yksityinen osakeyhtiö/privat aktiebolag, julkinen osakeyhtiö/publikt aktiebolag;

               —

               ten aanzien van Zweden:
               aktiebolag;

               —

               ten aanzien van het Verenigd Koninkrijk:
               companies incorporated with limited liability.

         HOOFDSTUK 2

      OPENBAARMAKING

   Artikel 2
   De lidstaten nemen de nodige maatregelen opdat de verplichte openbaarmaking betreffende de in artikel 1 bedoelde vennootschappen ten minste plaatsvindt voor de volgende akten en gegevens:

               a)

               de oprichtingsakte alsmede de statuten indien deze in een afzonderlijke akte zijn opgenomen;

               b)

               de wijzigingen van de onder a) vermelde akten, waaronder begrepen de verlenging van de duur van de vennootschap;

               c)

               na elke wijziging in de oprichtingsakte of de statuten de volledige bijgewerkte tekst van de gewijzigde akte;

               d)

               de benoeming, het aftreden, alsmede de identiteit van de personen die, als orgaan waarin de wet voorziet of als leden van een dergelijk orgaan

                           i)

                           de bevoegdheid hebben de vennootschap ten opzichte van derden te verbinden en haar in rechte te vertegenwoordigen; uit de openbaarmaking moet blijken of de personen die de bevoegdheid hebben de vennootschap te verbinden, dit alleen of slechts gezamenlijk kunnen doen;

                           ii)

                           deelnemen aan het bestuur van, het toezicht of de controle op de vennootschap;

               e)

               ten minste eenmaal per jaar het bedrag van het geplaatste kapitaal, indien in de oprichtingsakte of de statuten een maatschappelijk kapitaal wordt genoemd, tenzij iedere vergroting van het geplaatste kapitaal een wijziging van de statuten met zich meebrengt;

               f)

               de boekhoudbescheiden voor elk boekjaar, die overeenkomstig de richtlijnen 78/660/EEG (6), 83/349/EEG (7), 86/635/EEG (8) en 91/674/EEG (9) van de Raad moeten worden bekendgemaakt;

               g)

               elke verplaatsing van de zetel van de vennootschap;

               h)

               de ontbinding van de vennootschap;

               i)

               de rechterlijke beslissingen waarbij de nietigheid van de vennootschap wordt uitgesproken;

               j)

               de benoeming en de identiteit van de vereffenaars alsmede hun respectieve bevoegdheden, tenzij deze bevoegdheden uitdrukkelijk en uitsluitend voortvloeien uit de wet of de statuten;

               k)

               de beëindiging van de liquidatie en de doorhaling in het register in die lidstaten waar zulks rechtsgevolgen heeft.

         Artikel 3
   1.   In iedere lidstaat wordt hetzij bij een centraal register hetzij bij een handelsregister of vennootschapsregister voor elk der aldaar ingeschreven vennootschappen een dossier aangelegd.
   2.   Voor de toepassing van dit artikel wordt onder de term „langs elektronische weg” verstaan dat de gegevens worden verzonden en ontvangen via elektronische apparatuur voor de verwerking (met inbegrip van digitale compressie) en de opslag van gegevens en geheel via draden, radio, optische middelen of andere elektromagnetische middelen op de door de lidstaten bepaalde wijze worden verzonden, doorgeleid en ontvangen.
   3.   Alle akten en alle gegevens die krachtens artikel 2 openbaar gemaakt dienen te worden, worden in het dossier opgenomen of ingeschreven in het register; de inhoud van het in het register ingeschrevene dient in elk geval uit het dossier te blijken.
   De lidstaten dragen er zorg voor dat de vennootschappen en andere personen en instanties die gehouden zijn tot aanmelding of medewerking, alle akten en gegevens die overeenkomstig artikel 2 openbaar moeten worden gemaakt, in elektronische vorm kunnen indienen. Bovendien kunnen de lidstaten alle — of bepaalde categorieën — vennootschappen ertoe verplichten al deze — of bepaalde categorieën — akten en gegevens langs elektronische weg in te dienen.
   Alle in artikel 2 bedoelde akten en gegevens die hetzij op papier, hetzij langs elektronische weg worden ingediend, moeten in elektronische vorm in het dossier worden opgenomen of in het register worden ingeschreven. Hiertoe dragen de lidstaten er zorg voor dat alle in schriftelijke vorm ingediende akten en gegevens door het register in elektronische vorm worden omgezet.
   De in artikel 2 bedoelde akten en gegevens die tot uiterlijk 31 december 2006 in schriftelijke vorm zijn ingediend, behoeven niet automatisch door het register in elektronische vorm te worden omgezet. de lidstaten dragen er niettemin zorg voor dat zij na ontvangst van een aanvraag om openbaarmaking langs elektronische weg door het register in elektronische vorm worden omgezet, wanneer deze aanvraag overeenkomstig de maatregelen die ter uitvoering van lid 4 zijn vastgesteld, wordt ingediend.
   4.   Een volledig of gedeeltelijk afschrift van de in artikel 2 bedoelde akten of gegevens moet op aanvraag verkrijgbaar zijn. Aanvragen kunnen zowel schriftelijk als langs elektronische weg, naar keuze van de aanvrager, bij het register worden ingediend.
   De in de eerste alinea bedoelde afschriften moeten op papier of langs elektronische weg, naar keuze van de aanvrager, van het register kunnen worden verkregen. Dit geldt voor alle reeds ingediende akten en gegevens. De lidstaten kunnen echter besluiten dat alle — of bepaalde categorieën — akten en gegevens die tot uiterlijk 31 december 2006 schriftelijk zijn ingediend, niet langs elektronische weg van het register kunnen worden verkregen indien zij vóór een vastgestelde termijn voorafgaand aan de datum van de aanvraag bij het register zijn ingediend. Deze vastgestelde termijn mag niet korter zijn dan tien jaar.
   De kosten voor de verkrijging van een volledig of gedeeltelijk afschrift van de in artikel 2 bedoelde akten of gegevens, hetzij op papier, hetzij langs elektronische weg, mogen de administratiekosten niet overschrijden.
   De in schriftelijke vorm verstrekte afschriften worden voor eensluidend afschrift gewaarmerkt, tenzij de aanvrager te kennen geeft hierop geen prijs te stellen. Elektronische kopieën worden niet voor eensluidend afschrift gewaarmerkt, tenzij de aanvrager hier uitdrukkelijk om verzoekt.
   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat in geval van waarmerking van elektronische kopieën zowel de authenticiteit van de herkomst als de integriteit van de inhoud ervan worden gewaarborgd door middel van ten minste een geavanceerde elektronische handtekening in de zin van artikel 2, lid 2, van richtlijn 1999/93/EG (10).
   5.   De in lid 3 bedoelde akten en gegevens worden, hetzij volledig, hetzij gedeeltelijk, of door middel van een verwijzing naar het document dat in het dossier is opgenomen of in het register is ingeschreven, in het door de lidstaat aangewezen nationale publicatieblad bekendgemaakt. Het daartoe aangewezen nationale publicatieblad kan in elektronische vorm worden bewaard.
   De lidstaten kunnen besluiten de bekendmaking in het nationale publicatieblad te vervangen door een ander, even doeltreffend instrument, dat ten minste het gebruik van een systeem omvat dat in chronologische volgorde via een centraal elektronisch platform toegang tot de openbaar gemaakte informatie biedt.
   6.   De akten en gegevens kunnen door de vennootschap niet dan na de in lid 5 bedoelde openbaarmaking aan derden worden tegengeworpen, tenzij de vennootschap aantoont dat deze derden er kennis van droegen.
   Deze akten en gegevens kunnen evenwel, met betrekking tot handelingen die zijn verricht vóór de zestiende dag volgende op die van de openbaarmaking, niet worden tegengeworpen aan derden die aantonen dat zij er onmogelijk kennis van hebben kunnen dragen.
   7.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om elke tegenstrijdigheid te vermijden tussen de inhoud van de overeenkomstig lid 5 openbaar gemaakte tekst en die van het register of van het dossier.
   In geval van tegenstrijdigheid echter kan de overeenkomstig artikel 5 openbaar gemaakte tekst niet aan derden worden tegengeworpen; dezen kunnen er zich echter wel op beroepen, tenzij de vennootschap aantoont dat zij kennis droegen van de in het dossier opgenomen of in het register ingeschreven tekst.
   Derden kunnen zich bovendien steeds beroepen op akten of gegevens ten aanzien waarvan de formaliteiten van openbaarmaking nog niet zijn vervuld, tenzij het nalaten van de openbaarmaking deze van rechtsgevolgen berooft.
   Artikel 4
   1.   De akten en gegevens die overeenkomstig artikel 2 openbaar moeten worden gemaakt, dienen te zijn gesteld en te worden ingediend in een van de talen die overeenkomstig de taalvoorschriften die van toepassing zijn in de lidstaat waar het in artikel 3, lid 1, bedoelde dossier is aangelegd, zijn toegestaan.
   2.   Afgezien van de in artikel 3 bedoelde verplichte openbaarmaking staan de lidstaten toe dat de in artikel 2 bedoelde akten en gegevens overeenkomstig artikel 3 in een van de officiële talen van de gemeenschap openbaar worden gemaakt.
   De lidstaten kunnen voorschrijven dat de vertaling van deze akten en gegevens wordt gewaarmerkt.
   De lidstaten treffen de nodige maatregelen om de toegang van derden tot de vrijwillig openbaar gemaakte vertalingen te vergemakkelijken.
   3.   Afgezien van de in artikel 3 bedoelde verplichte openbaarmaking en de toegestane openbaarmaking ingevolge lid 2 van dit artikel, kunnen de lidstaten toestaan dat de in artikel 2 bedoelde akten en gegevens overeenkomstig artikel 3 in (een) andere (taal) talen openbaar worden gemaakt.
   De lidstaten kunnen voorschrijven dat de vertaling van deze akten en gegevens wordt gewaarmerkt.
   4.   In geval van tegenstrijdigheid tussen de in de officiële talen van het register openbaar gemaakte akten en gegevens en de vrijwillig openbaargemaakte vertaling, kan laatstgenoemde niet aan derden worden tegengeworpen. Derden kunnen zich echter wel beroepen op de vrijwillig openbaar gemaakte vertalingen, tenzij de vennootschap aantoont dat de derden kennis droegen van de versie die voorwerp was van de verplichte openbaamaking.
   Artikel 5
   De lidstaten schrijven voor dat op brieven en orders, hetzij op papier hetzij op een andere drager, de volgende gegevens worden vermeld:

               a)

               de noodzakelijke informatie om vast te stellen in welk register het in Artikel 3 vermelde dossier wordt bewaard, alsmede het nummer waaronder de vennootschap in dit register is ingeschreven;

               b)

               de rechtsvorm van de vennootschap, de plaats van haar statutaire zetel en, in voorkomend geval, het feit dat de vennootschap zich in liquidatie bevindt.

         Indien in deze stukken het kapitaal van de vennootschap wordt vermeld, moet dit gegeven betrekking hebben op het geplaatste en gestorte kapitaal.
   De lidstaten schrijven voor dat de website van een vennootschap ten minste de in de eerste alinea genoemde gegevens bevat evenals, in voorkomend geval, de vermelding van het geplaatste en gestorte kapitaal.
   Artikel 6
   Elke lidstaat bepaalt wie gehouden zijn aan de formaliteiten van openbaarmaking te voldoen.
   Artikel 7
   De lidstaten stellen ten minste passende sancties vast ingeval:

               a)

               de in Artikel 2, onder f), voorgeschreven openbaarmaking van boekhoudbescheiden wordt nagelaten;

               b)

               de in Artikel 5 bedoelde verplichte gegevens op de zakelijke geschriften of op de website van de vennootschap ontbreken.

         HOOFDSTUK 3

      RECHTSGELDIGHEID VAN DE VERBINTENISSEN VAN DE VENNOOTSCHAP

   Artikel 8
   Indien rechtshandelingen worden verricht ten name van een vennootschap in oprichting, voordat deze rechtspersoonlijkheid heeft verkregen, en indien de vennootschap de uit deze handelingen voortvloeiende verbintenissen niet overneemt, zijn degenen die de handelingen hebben verricht, daarvoor hoofdelijk en onbeperkt aansprakelijk, tenzij anders werd overeengekomen.
   Artikel 9
   Door de vervulling van de formaliteiten inzake de openbaarmaking betreffende personen die als orgaan de bevoegdheid hebben de vennootschap te verbinden, kan een onregelmatigheid in hun benoeming niet meer aan derden worden tegengeworpen, tenzij de vennootschap aantoont dat deze derden daarvan kennis droegen.
   Artikel 10
   1.   De vennootschap wordt ten opzichte van derden gebonden door de rechtshandelingen welke door haar organen worden verricht, ook al vallen deze handelingen niet onder het vennootschapsdoel, tenzij door genoemde handelingen de bevoegdheden worden overschreden welke aan deze organen volgens de wet toekomen of kunnen worden toegekend.
   De lidstaten kunnen evenwel bepalen dat de vennootschap niet wordt gebonden als deze handelingen de grenzen van het vennootschapsdoel overschrijden, indien zij bewijst dat de derde wist dat de handeling de grenzen van dit doel overschreed of hiervan, gezien de omstandigheden, niet onkundig kon zijn; bekendmaking van de statuten alleen is hiertoe echter geen voldoende bewijs.
   2.   De grenzen welke door de statuten of door een beslissing van de bevoegde organen aan de bevoegdheden van de organen van de vennootschap worden gesteld, kunnen niet aan derden worden tegengeworpen, zelfs niet indien zij bekend zijn gemaakt.
   3.   Indien de nationale wetgeving bepaalt dat de bevoegdheid om de vennootschap te vertegenwoordigen, in afwijking van de wettelijke regel op dit gebied, door de statuten aan een enkele persoon of aan meerdere, gezamenlijk handelende personen kan worden verleend, kan in deze wetgeving worden voorgeschreven dat deze bepaling van de statuten aan derden kan worden tegengeworpen, op voorwaarde dat zij betrekking heeft op de algemene vertegenwoordigingsbevoegdheid; de vraag of een dergelijke statutaire bepaling aan derden kan worden tegengeworpen, is onderworpen aan Artikel 3.
   HOOFDSTUK 4

      NIETIGHEID VAN DE VENNOOTSCHAP

   Artikel 11
   In alle lidstaten welker wetgeving niet voorziet in een voorafgaande, administratieve of rechterlijke controle bij de oprichting, moeten de oprichtingsakte en de statuten van de vennootschap alsmede de wijzigingen in deze akten bij authentieke akte worden verleden.
   Artikel 12
   In de wetgeving van de lidstaten kan de nietigheid van vennootschappen slechts met inachtneming van de volgende voorwaarden worden geregeld:

               a)

               de nietigheid moet door de rechter worden uitgesproken;

               b)

               alleen in de in de punten i) tot en met vi) genoemde gevallen kan de nietigheid worden uitgesproken:

                           i)

                           het ontbreken van de oprichtingsakte of het niet in acht nemen van de formaliteiten van voorafgaande controle of van de authentieke vorm;

                           ii)

                           wanneer het werkelijke doel van de vennootschap ongeoorloofd is of strijdig met de openbare orde;

                           iii)

                           het ontbreken in de oprichtingsakte of in de statuten van elk gegeven aangaande de naam van de vennootschap, de inbreng, het bedrag van het geplaatste kapitaal of het doel van de vennootschap;

                           iv)

                           het niet naleven van de bepalingen van de nationale wetgeving betreffende de minimumstorting in het kapitaal van de vennootschap;

                           v)

                           de handelingsonbekwaamheid van alle vennoten-oprichters;

                           vi)

                           wanneer, in strijd met de nationale wetgeving waardoor de vennootschap wordt beheerst, het aantal vennoten-oprichters minder dan twee bedraagt.

         Buiten deze gevallen van nietigheid geldt er voor de vennootschappen geen enkele grond van onbestaanbaarheid, van absolute nietigheid, van relatieve nietigheid of van vernietigbaarheid.
   Artikel 13
   1.   De vraag of een beslissing waarbij de nietigheid door de rechter wordt uitgesproken, aan derden kan worden tegengeworpen, is onderworpen aan Artikel 3. Wanneer het nationale recht derdenverzet toestaat, is dit slechts ontvankelijk gedurende een termijn van zes maanden, te rekenen vanaf de bekendmaking van de rechterlijke uitspraak.
   2.   De nietigheid brengt de liquidatie van de vennootschap mede, op dezelfde wijze als zulks bij de ontbinding kan plaatsvinden.
   3.   De nietigheid doet op zichzelf geen afbreuk aan de rechtsgeldigheid van de verbintenissen van de vennootschap of van die welke jegens haar zijn aangegaan, onverminderd de gevolgen van het feit dat de vennootschap zich in liquidatie bevindt.
   4.   De gevolgen van de nietigheid voor de vennoten onderling kunnen door de wetgeving van elke lidstaat worden geregeld.
   5.   De houders van aandelen blijven tot storting van het geplaatste doch niet volgestorte kapitaal gehouden voor zover de jegens de crediteuren aangegane verbintenissen dit vereisen.
   HOOFDSTUK 5

      ALGEMENE BEPALINGEN

   Artikel 14
   De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijke bepalingen van intern recht die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen.
   Artikel 15
   De Commissie legt uiterlijk op 1 januari 2012 aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor, alsmede eventueel een voorstel tot wijziging van de in Artikel 2, onder f), en in de artikelen 3, 4, 5 en 7 bedoelde bepalingen in het licht van de ervaring die bij de toepassing van de aangehaalde bepalingen is opgedaan, de doelstellingen ervan en de technologische ontwikkelingen waarvan op dat moment sprake is.
   Artikel 16
   Richtlijn 68/151/EEG, zoals gewijzigd bij de in bijlage I, deel A, genoemde besluiten, wordt ingetrokken, onverminderd de verplichtingen van de lidstaten met betrekking tot de in bijlage I, deel B, genoemde termijnen voor omzetting in nationaal recht van de aldaar genoemde richtlijnen.
   Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage II.
   Artikel 17
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 18
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 16 september 2009.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BUZEK

            Voor de Raad

            De voorzitster

         C. MALMSTRÖM

      (1)  PB 2 van 15.1.1962, blz. 36/62.

      (2)  PB C 204 van 9.8.2008, blz. 25.

      (3)  Advies van het Europees Parlement van 17 juni 2008 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 13 juli 2009.

      (4)  PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8.

      (5)  Zie bijlage I, deel A.

      (6)  Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11).

      (7)  Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, onder g) van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1).

      (8)  Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen (PB L 372 van 31.12.1986, blz. 1).

      (9)  Richtlijn 91/674/EEG van de Raad van 19 december 1991 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van verzekeringsondernemingen (PB L 374 van 31.12.1991, blz. 7).

      (10)  Richtlijn 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen (PB L 13 van 19.1.2000, blz. 12).

      BIJLAGE I
      DEEL A

         Ingetrokken richtlijn met overzicht van de achtereenvolgende wijzigingen ervan

      (bedoeld in artikel 16)

                  Richtlijn 68/151/EEG van de Raad
                  (PB L 65 van 14.3.1968, blz. 8)

                  Punt III.H van bijlage I bij de Toetredingsakte 1972
                  (PB L 73 van 27.3.1972, blz. 89)

                  Punt III.C van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1979
                  (PB L 291 van 19.11.1979, blz. 89)

                  Punt II.D van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1985
                  (PB L 302 van 15.11.1985, blz. 157)

                  Punt XI.A van bijlage I bij de Toetredingsakte van 1994
                  (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 194)

                  Richtlijn 2003/58/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 221 van 4.9.2003, blz. 13)

                  Punt 1.4.A van bijlage II bij de Toetredingsakte van 2003
                  (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 338)

                  Richtlijn 2006/99/EG van de Raad
                  (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 137)

                  uitsluitend punt A.1 van de bijlage

            DEEL B

         Termijnen voor omzetting in nationaal recht

      (bedoeld in artikel 16)

                  Richtlijn

                  Omzettingstermijn

                  68/151/EEG

                  11 september 1969

                  2003/58/EG

                  30 december 2006

                  2006/99/EG

                  1 januari 2007

      BIJLAGE II

         CONCORDANTIETABEL

                  Richtlijn 68/151/EEG

                  De onderhavige richtlijn

                  Artikel 1

                  Artikel 1

                  Artikel 2

                  Artikel 2

                  Artikel 3, lid 1

                  Artikel 3, lid 1

                  Artikel 3, lid 2

                  Artikel 3, lid 3

                  Artikel 3, lid 3

                  Artikel 3, lid 4

                  Artikel 3, lid 4

                  Artikel 3, lid 5

                  Artikel 3, lid 5

                  Artikel 3, lid 6

                  Artikel 3, lid 6, eerste en tweede alinea

                  Artikel 3, lid 7, eerste en tweede alinea

                  Artikel 3, lid 7

                  Artikel 3, lid 7, derde alinea

                  Artikel 3, lid 8

                  Artikel 3, lid 2

                  Artikel 3 bis

                  Artikel 4

                  Artikel 4

                  Artikel 5

                  Artikel 5

                  Artikel 6

                  Artikel 6

                  Artikel 7

                  Artikel 7

                  Artikel 8

                  Artikel 8

                  Artikel 9

                  Artikel 9

                  Artikel 10

                  Artikel 10

                  Artikel 11

                  Artikel 11, aanhef

                  Artikel 12, aanhef

                  Artikel 11, punt 1

                  Artikel 12, onder a)

                  Artikel 11, punt 2, aanhef

                  Artikel 12, onder b), aanhef

                  Artikel 11, punt 2, onder a) tot en met f)

                  Artikel 12, onder b), punten i) tot en met vi)

                  Artikel 12

                  Artikel 13

                  Artikel 13, eerste, tweede en derde alinea

                  —

                  Artikel 13, vierde alinea

                  Artikel 14

                  Artikel 14

                  Artikel 18

                  —

                  Artikel 15

                  —

                  Artikel 16

                  —

                  Artikel 17

                  —

                  Bijlage I

                  —

                  Bijlage II


Avis juridique important

|

32003L0073

Richtlĳn 2003/73/EG van de Commissie van 24 juli 2003 tot wĳziging van bĳlage III bĳ Richtlĳn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 186 van 25/07/2003 blz. 0034 - 0035

Richtlijn 2003/73/EG van de Commissievan 24 juli 2003tot wijziging van bijlage III bij Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 1999/94/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 december 1999 betreffende de beschikbaarheid van consumenteninformatie over het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot bij het op de markt brengen van nieuwe personenauto's(1), inzonderheid op artikel 9,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bijlage III bij Richtlijn 1999/94/EG beschrijft het formaat van de in het verkooppunt van nieuwe personenvoertuigen aan te brengen affiche.(2) Er moet worden voorzien in de mogelijkheid om gebruik te maken van moderne communicatiemiddelen (elektronische display) en om de toepassing te vermijden van bijwerkingstechnieken van de affiche die minder consumentvriendelijk zijn.(3) Bijlage III bij Richtlijn 1999/94/EG moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.(4) Consumentenorganisaties en betrokken partijen werden geraadpleegd.(5) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het krachtens artikel 10 van Richtlijn 1999/94/EG ingestelde comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage III bij Richtlijn 1999/94/EG wordt vervangen door de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen binnen een jaar na publicatie ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt daarin naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de voornaamste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 24 juli 2003.Voor de CommissieMargot WallströmLid van de Commissie(1) PB L 12 van 18.1.2000, blz. 16.BIJLAGE"BIJLAGE IIIBESCHRIJVING VAN DE IN HET VERKOOPPUNT AAN TE BRENGEN AFFICHEDe lidstaten zien erop toe dat de affiche/display aan de volgende minimale vereisten voldoet:1. de affiche of display heeft minimale afmetingen van 70 cm x 50 cm;2. de informatie op de affiche moet gemakkelijk leesbaar zijn;3. wanneer het gaat om een display met een elektronisch scherm, dient dit scherm ten minste 25 cm x 32 cm (17") groot te zijn. De informatie mag worden vertoond door gebruik te maken van scroll-technieken;4. de modellen personenauto's moeten per brandstoftype (bijvoorbeeld benzine of diesel enz.) worden gegroepeerd. Voorts moeten voor elk brandstoftype de modellen in volgorde van toenemende CO2-uitstoot worden gerangschikt, waarbij het model met het laagste officiële brandstofverbruik bovenaan komt te staan;5. voor elk model personenauto op de lijst worden het merk, de in cijfers uitgedrukte waarde van het officiële brandstofverbruik en de officiële specifieke CO2-uitstoot gegeven. De waarde van het officiële brandstofverbruik moet worden uitgedrukt in liters per 100 km (l/100 km), kilometers per liter (km/l) of een geschikte combinatie hiervan en tot op één decimaal nauwkeurig zijn. De officiële specifieke CO2-uitstoot moet op het dichtstbijzijnde gehele cijfer in gram per km (g/km) worden afgerond.Die waarden kunnen, voorzover verenigbaar met het bepaalde in Richtlijn 80/181/EEG, in andere eenheden (gallon en mijl) worden uitgedrukt.Bovengenoemde lijst zou de volgende vorm kunnen krijgen:>PIC FILE= "L_2003186NL.003503.TIF">6. de affiche/display dient de volgende tekst over de beschikbaarheid van een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot te bevatten: "Een gids betreffende het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot met gegevens voor alle nieuwe modellen personenauto's is gratis verkrijgbaar op elk verkooppunt."; in het geval van een display met een elektronisch scherm, moet dit bericht permanent zichtbaar zijn;7. de affiche/display moet verder van de volgende tekst zijn voorzien: "Naast de brandstofefficiëntie van een auto zijn ook het rijgedrag en andere niet-technische factoren bepalend voor het brandstofverbruik en de CO2-uitstoot van een auto. CO2 is het broeikasgas dat bij de wereldwijde klimaatverandering de belangrijkste rol speelt."; in het geval van een display met een elektronisch scherm, moet dit bericht permanent zichtbaar zijn;8. de affiche/display moet ten minste elke zes maanden worden bijgewerkt. Wanneer er van een elektronische display gebruik wordt gemaakt, moet de informatie ten minste elke drie maanden worden bijgewerkt;9. de affiche/display mag volledig en permanent door een elektronisch scherm worden vervangen. In dat geval moet het elektronisch scherm zodanig worden gepresenteerd dat daarmee op zijn minst even sterk de aandacht van de consument wordt getrokken als met een affiche/display het geval zou zijn geweest.".


title: Richtlijn 2004/85/EG van de Raad van 28 juni 2004 tot wijziging van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van sommige bepalingen op Estland

text:
               7.7.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 236/10

      RICHTLIJN 2004/85/EG VAN DE RAAD

   van 28 juni 2004
   tot wijziging van Richtlijn 2003/54/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toepassing van sommige bepalingen op Estland
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek tot de Europese Unie („Toetredingsverdrag”), en met name op artikel 2, lid 3,
   Gelet op de Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden voor de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek en de aanpassing van de Verdragen waarop de Europese Unie is gegrond, („Toetredingsakte”), en met name op artikel 57,
   Gezien het verzoek van Estland,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Tijdens de toetredingsonderhandelingen heeft Estland zich beroepen op het specifieke karakter van zijn elektriciteitssector om een overgangsperiode te vragen voor de toepassing van Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit (1).

               (2)

               In bijlage VI van de Toetredingsakte is bepaald dat Estland artikel 19, lid 2, van Richtlijn 96/92/EG, dat betrekking heeft op de geleidelijke openstelling van de markt, pas vanaf 31 december 2008 moet toepassen.

               (3)

               In verklaring 8 die als bijlage bij het Toetredingsverdrag is gevoegd, wordt erkend dat de specifieke situatie met betrekking tot de herstructurering van de olieschaliesector nog tot eind 2012 bijzondere inspanningen zal vergen

               (4)

               Richtlijn 96/92/EG is vervangen door Richtlijn 2003/54/EG, die uiterlijk op 1 juli 2004 moet worden uitgevoerd en die voorziet in een snellere openstelling van de elektriciteitsmarkt.

               (5)

               Bij schrijven van 17 september 2003 vraagt Estland de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b), van Richtlijn 2003/54/EG, dat betrekking heeft op de openstelling van de markt voor niet-huishoudelijke afnemers, te mogen uitstellen tot 31 december 2012. In een aanvullend schrijven van 5 december 2003 heeft Estland aangegeven dat het de in artikel 21, lid 1, onder c), van Richtlijn 2003/54/EG vermelde markt volledig zal openstellen op 31 december 2015.

               (6)

               Het verzoek van Estland is gebaseerd op een geloofwaardig herstructureringsplan van de olieschaliesector, dat tot 31 december 2012 loopt.

               (7)

               Olieschalie is de enige inheemse energiebron van Estland en de Estse productie van olieschalie vertegenwoordigt 84 % van de wereldproductie. Aangezien 90 % van de energie in Estland op basis van olieschalie wordt geproduceerd, is deze vaste brandstof van strategisch belang voor de energievoorziening van het land.

               (8)

               De toekenning van een aanvullende afwijking voor de periode 2009-2012 garandeert de zekerheid van de investeringen in de productiecentrales en de zekerheid van de energievoorziening in Estland en maakt het tegelijk mogelijk de ernstige milieuproblemen die door deze centrales worden veroorzaakt, op te lossen.

               (9)

               Er zijn gegronde redenen om in te gaan op het verzoek van Estland en Richtlijn 2003/54/EG dienovereenkomstig te wijzigen,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Aan artikel 26 van Richtlijn 2003/54/EG wordt het volgende lid toegevoegd:

      „3.   Estland wordt tijdelijk vrijgesteld van de toepassing van artikel 21, lid 1, onder b) en c), tot 31 december 2012. Estland neemt de nodige maatregelen om de openstelling van zijn elektriciteitsmarkt te garanderen. Deze openstelling vindt geleidelijk plaats tijdens de referentieperiode en zal voltooid zijn op 1 januari 2013. Op 1 januari 2009 moet de openstelling van de Estse markt minstens 35 % van het verbruik vertegenwoordigen. Estland stelt de Commissie jaarlijks in kennis van de verbruiksdrempels die de eindverbruikers moeten overschrijden om hun elektriciteitsleverancier vrij te mogen kiezen.”

   Artikel 2
   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij doen de Commissie onverwijld de tekst daarvan toekomen.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Luxemburg, 28 juni 2004.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         M. CULLEN

      (1)  PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20. Richtlijn ingetrokken bij Richtlijn 2003/54/EG (PB L 176 van 15.7.2003, blz. 37).


Avis juridique important

|

32003L0022

Richtlĳn 2003/22/EG van de Commissie van 24 maart 2003 tot wĳziging van bepaalde bĳlagen bĳ Richtlĳn 2000/29/EG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelĳke organismen

Publicatieblad Nr. L 078 van 25/03/2003 blz. 0010 - 0011

Richtlijn 2003/22/EG van de Commissievan 24 maart 2003tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 2000/29/EG van de Raad betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismenDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/89/EG(2), en met name op artikel 14, onder c),Overwegende hetgeen volgt:(1) Zweden heeft op recent onderzoek gebaseerde informatie meegedeeld waaruit blijkt dat bepaalde gebieden in de provincie Skåne niet langer mogen worden erkend als beschermd gebied ten aanzien van "beet necrotic yellow vein virus", aangezien dat schadelijke organisme in die gebieden is geconstateerd.(2) Italië heeft op recent onderzoek gebaseerde informatie meegedeeld waaruit blijkt dat bepaalde gebieden in het gewest Veneto niet langer mogen worden erkend als beschermd gebied ten aanzien van Erwinia amylovora (Burr.) Winsl. et al., aangezien dat schadelijke organisme in die gebieden is geconstateerd.(3) De wijzigingen zijn in overeenstemming met het verzoek van Italië en van Zweden.(4) De huidige bepalingen ten aanzien van Tilletia indica Mitra moeten worden gewijzigd naar aanleiding van de bijgewerkte informatie over de aanwezigheid van dit schadelijke organisme in Zuid-Afrika.(5) De desbetreffende bijlagen bij Richtlijn 2000/29/EG moeten dienovereenkomstig worden gewijzigd.(6) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Plantenziektekundig Comité,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I, II, III, IV en V bij Richtlijn 2000/29/EG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. De lidstaten dragen zorg voor vaststelling en bekendmaking uiterlijk op 31 maart 2003 van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen die bepalingen toe met ingang van 1 april 2003.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie onverwijld de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 24 maart 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 169 van 10.7.2000, blz. 1.(2) PB L 355 van 30.12.2002, blz. 45.BIJLAGEDe bijlagen bij Richtlijn 2000/29/EG worden als volgt gewijzigd:1. In bijlage I, deel B, onder b), punt 1, wordt de tekst in de rechterkolom vervangen door:"DK, F (Bretagne), IRL, P (Azoren), FIN, S (met uitzondering van de gemeenten Bromölla, Hässleholm, Kristianstad en Östra Göinge in de provincie Skåne), UK (Noord-Ierland)".2. In bijlage II, deel B, onder b), punt 2, wordt de tekst in de rechterkolom vervangen door:"E, F (Corsica), IRL, I (Abruzzen; Apulië; Basilicata; Calabria; Campania; Emilia-Romagna: de provincies Forlí-Cesena, Parma, Piacenza en Rimini; Friuli-Venezia Giulia; Lazio; Ligurië; Lombardije; Marche; Molise; Piemonte; Sardinië; Sicilië; Toscane; Trentino-Alto Adige: de autonome provincies Bolzano en Trento; Umbrië; Valle d'Aosta; Veneto: behalve de gemeenten Rovigo, Polesella, Villamarzana, Fratta Polesine, San Bellino, Badia Polesine, Trecenta, Ceneselli, Pontecchio Polesine, Arquà Polesine, Costa di Rovigo, Occhiobello, Lendinara, Canda, Ficarolo, Guarda Veneta, Frassinelle Polesine, Villanova del Ghebbo, Fiesso Umbertiano, Castelguglielmo, Bagnolo di Po, Giacciano con Baruchella, Bosaro, Canaro, Lusia, Pincara, Stienta, Gaiba en Salara in de provincie Rovigo, de gemeenten Castelbaldo, Barbona, Piacenza d'Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani en Masi in de provincie Padua en de gemeenten Palù, Roverchiara, Legnago, Castagnaro, Ronco all'Adige, Villa Bartolomea, Oppeano, Terrazzo, Isola Rizza en Angiari in de provincie Verona), A (Burgenland, Karinthië, Neder-Oostenrijk, Tirol (administratief district Lienz), Steiermark, Wenen), P, FIN, UK (Noord-Ierland, Eiland Man en de Kanaaleilanden)".3. In bijlage III, deel B, punt 1, wordt de tekst in de rechterkolom vervangen door:"E, F (Corsica), IRL, I (Abruzzen; Apulië; Basilicata; Calabria; Campania; Emilia-Romagna: de provincies Forlí-Cesena, Parma, Piacenza en Rimini; Friuli-Venezia Giulia; Lazio; Ligurië; Lombardije; Marche; Molise; Piemonte; Sardinië; Sicilië; Toscane; Trentino-Alto Adige: de autonome provincies Bolzano en Trento; Umbrië; Valle d'Aosta; Veneto: behalve de gemeenten Rovigo, Polesella, Villamarzana, Fratta Polesine, San Bellino, Badia Polesine, Trecenta, Ceneselli, Pontecchio Polesine, Arquà Polesine, Costa di Rovigo, Occhiobello, Lendinara, Canda, Ficarolo, Guarda Veneta, Frassinelle Polesine, Villanova del Ghebbo, Fiesso Umbertiano, Castelguglielmo, Bagnolo di Po, Giacciano con Baruchella, Bosaro, Canaro, Lusia, Pincara, Stienta, Gaiba en Salara in de provincie Rovigo, de gemeenten Castelbaldo, Barbona, Piacenza d'Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani en Masi in de provincie Padua en de gemeenten Palù, Roverchiara, Legnago, Castagnaro, Ronco all'Adige, Villa Bartolomea, Oppeano, Terrazzo, Isola Rizza en Angiari in de provincie Verona), A (Burgenland, Karinthië, Neder-Oostenrijk, Tirol (administratief district Lienz), Steiermark, Wenen), P, FIN, UK (Noord-Ierland, Eiland Man en de Kanaaleilanden)".4. In bijlage IV, deel B, punten 20.1, 20.2, 22, 23, 25, 26, 27.1, 27.2 en 30, wordt de tekst in de rechterkolom vervangen door:"DK, F (Bretagne), IRL, P (Azoren), FIN, S (met uitzondering van de gemeenten Bromölla, Hässleholm, Kristianstad en Östra Göinge in de provincie Skåne), UK (Noord-Ierland)".5. In bijlage IV, deel B, punt 21:a) wordt de tekst in de middenkolom onder a) vervangen door:"a) de planten van oorsprong zijn uit de beschermde gebieden E, F (Corsica), IRL, I (Abruzzen; Apulië; Basilicata; Calabria; Campania; Emilia-Romagna: de provincies Forlí-Cesena, Parma, Piacenza en Rimini; Friuli-Venezia Giulia; Lazio; Ligurië; Lombardije; Marche; Molise; Piemonte; Sardinië; Sicilië; Toscane; Trentino-Alto Adige: de autonome provincies Bolzano en Trento; Umbrië; Valle d'Aosta; Veneto: behalve de gemeenten Rovigo, Polesella, Villamarzana, Fratta Polesine, San Bellino, Badia Polesine, Trecenta, Ceneselli, Pontecchio Polesine, Arquà Polesine, Costa di Rovigo, Occhiobello, Lendinara, Canda, Ficarolo, Guarda Veneta, Frassinelle Polesine, Villanova del Ghebbo, Fiesso Umbertiano, Castelguglielmo, Bagnolo di Po, Giacciano con Baruchella, Bosaro, Canaro, Lusia, Pincara, Stienta, Gaiba en Salara in de provincie Rovigo, de gemeenten Castelbaldo, Barbona, Piacenza d'Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani en Masi in de provincie Padua en de gemeenten Palù, Roverchiara, Legnago, Castagnaro, Ronco all'Adige, Villa Bartolomea, Oppeano, Terrazzo, Isola Rizza en Angiari in de provincie Verona), A (Burgenland, Karinthië, Neder-Oostenrijk, Tirol (administratief district Lienz), Steiermark, Wenen), P, FIN, UK (Noord-Ierland, Eiland Man en de Kanaaleilanden)";b) wordt de tekst in de rechterkolom vervangen door:"E, F (Corsica), IRL, I (Abruzzen; Apulië; Basilicata; Calabria; Campania; Emilia-Romagna: de provincies Forlí-Cesena, Parma, Piacenza en Rimini; Friuli-Venezia Giulia; Lazio; Ligurië; Lombardije; Marche; Molise; Piemonte; Sardinië; Sicilië; Toscane; Trentino-Alto Adige: de autonome provincies Bolzano en Trento; Umbrië; Valle d'Aosta; Veneto: behalve de gemeenten Rovigo, Polesella, Villamarzana, Fratta Polesine, San Bellino, Badia Polesine, Trecenta, Ceneselli, Pontecchio Polesine, Arquà Polesine, Costa di Rovigo, Occhiobello, Lendinara, Canda, Ficarolo, Guarda Veneta, Frassinelle Polesine, Villanova del Ghebbo, Fiesso Umbertiano, Castelguglielmo, Bagnolo di Po, Giacciano con Baruchella, Bosaro, Canaro, Lusia, Pincara, Stienta, Gaiba en Salara in de provincie Rovigo, de gemeenten Castelbaldo, Barbona, Piacenza d'Adige, Vescovana, S. Urbano, Boara Pisani en Masi in de provincie Padua en de gemeenten Palù, Roverchiara, Legnago, Castagnaro, Ronco all'Adige, Villa Bartolomea, Oppeano, Terrazzo, Isola Rizza en Angiari in de provincie Verona), A (Burgenland, Karinthië, Neder-Oostenrijk, Tirol (administratief district Lienz), Steiermark, Wenen), P, FIN, UK (Noord-Ierland, Eiland Man en de Kanaaleilanden)".6. In bijlage V, deel B, afdeling I, punten 1 en 8, wordt na "Pakistan" het woord ", Zuid-Afrika" ingevoegd.


Avis juridique important

|

31985L0406

Richtlijn 85/406/EEG van Commissie van 11 juli 1985 houdende aanpassing aan de stand van de techniek van Richtlijn 84/533/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het toelaatbare geluidsvermogensniveau van motorcompressoren

Publicatieblad Nr. L 233 van 30/08/1985 blz. 0011 - 0015 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 6 blz. 0073  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 6 blz. 0073  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0050  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 7 blz. 0050

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIEvan 11 juli 1985houdende aanpassing aan de stand van de  techniek van Richtlijn 84/533/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de  wetgevingen der Lid-Staten inzake het toelaatbare geluidsvermogensniveau van  motorcompressoren(85/406/EEG)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op  het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 84/533/EEG  van de Raad van 17 september 1984 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der  Lid-Staten inzake het toelaatbare geluidsvermogensniveau van motorcompressoren (1), inzonderheid op  artikel 7,Overwegende dat, in het licht van de opgedane ervaring en gezien de huidige stand van de  techniek, de voorschriften van de bijlagen I en II bij Richtlijn 84/533/EEG thans dienen te worden  aangepast aan de feitelijke beproevingsomstandigheden;Overwegende dat de bepalingen van deze  richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de stand van de  techniek van de richtlijn betreffende de bepaling van het geluidsniveau van bouwmachines en  -materieel, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I en II van  Richtlijn 84/533/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage van deze richtlijn.Artikel 2Vóór  26 maart 1986 gaan de Lid-Staten over tot goedkeuring en publikatie van de maatregelen die nodig  zijn om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen; zij stellen de Commissie hiervan onverwijld  in kennis.Artikel 3Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Brussel,  11 juli 1985.Voor de CommissieStanley CLINTON DAVISLid van de Commissie(1)  PB nr. L 300 van 19. 11. 1984, blz. 123.  BIJLAGEWIJZIGINGEN VAN BIJLAGE I BIJ RICHTLIJN 84/533/EEG6.2.Werking van geluidsbron  gedurende de metingDe laatste alinea van punt 6.2.2. wordt door onderstaande tekst vervangen:Onder  deze bedrijfsomstandigheden moet de capaciteit worden gecontroleerd overeenkomstig punt 12 van  bijlage I.6.3.MeetterreinPunt 6.3 wordt door onderstaande tekst vervangen:De meetplaats moet vlak  en horizontaal zijn. De meetplaats, met inbegrip van de plaatsen waar de microfoons zijn opgesteld,  is een vlak van beton of niet-poreus asfalt.Op een onderstel (skid) gemonteerde motorcompressoren  zonder wielen worden op schragen geplaatst die 0,40 m hoog zijn, behoudens andersluidende eisen in  verband met door de fabrikant gegeven installatievoorschriften.6.4.1.Meetoppervlak, meetafstandPunt  6.4.1 wordt door onderstaande tekst vervangen:Voor de proef wordt een halfbolvormig meetoppervlak  gebruikt.De straal bedraagt:4 m indien de grootste afmeting van de te beproeven motorcompressor  niet meer dan 1,5 m bedraagt;10 m indien de grootste afmeting van de te beproeven motorcompressor  groter is dan 1,5 m, maar niet meer dan 4 m bedraagt;16 m indien de grootste afmeting van de te  beproeven motorcompressor meer dan 4 m bedraagt.6.4.2.1.AlgemeenPunt 6.4.2.1 wordt door  onderstaande tekst vervangen:Voor de meting worden zes meetpunten gekozen, te weten de punten 2, 4,  6, 8, 10 en 12, opgesteld volgens punt 6.4.2.2 van bijlage I bij Richtlijn 79/113/EEG.Voor de  proeven met de motorcompressor bevindt het geometrische middelpunt van de motorcompressor zich  loodrecht boven het middelpunt van de basispunt van de halve bol.De x-as van het cooerdinatenstelsel  waarin de plaats van de meetpunten wordt bepaald, is evenwijdig aan de hoofdas van de  motorcompressor.Een nieuw punt 12 wordt toegevoegd dat luidt als volgt:12.METHODE VOOR METING VAN  HET LUCHTVOLUMEDEBIET VAN MOTORLUCHTCOMPRESSOREN DOOR MIDDEL VAN BOOGVORMIGE VENTURIBUIZEN BIJ  KRITISCHESTROMINGSOMSTANDIGHEDEN12.1.AlgemeenHet doel is een beschrijven van een eenvoudige,  snelle en economische methode voor het meten van het debiet van luchtcompressoren.De nauwkeurigheid  van de methode bedraagt ± 2,5 %.12.2.ProefopstellingDe buisdiameter moet zodanig worden gekozen dat  de drukverhouding door de buis op het punt van de kleinste doorsnede ten minste de snelheid van het  geluid bereikt.De straalpijp moet worden aangebracht in een buis met een diameter die even groot of  groter is dan viermaal de diameter van de kleinste doorsnede. Vóór de straalpijp moet zich een  pijpdeel bevinden met een lengte die ten minste gelijk is aan tweemaal de pijpdiameter met in de  wand hulpmiddelen voor meting van de druk en temperatuur van de lucht die door de pijp stroomt. Op  de toevoeropening van dit pijpgedeelte moet een stromingsgelijkrichter worden aangebracht bestaande  uit twee geperforeerde platen die op een onderlinge afstand van 1 pijpdiameter zijn geplaatst (zie  de figuren 1 en 2). Achter de straalpijp kunnen een pijpdeel en een geluiddemper worden gemonteerd,  voor zover het hierdoor ontstane drukverlies niet van invloed is op de kritische  stromingsomstandigheden in de straalpijp. >BEGIN VAN DE GRAFIEK> >EIND VAN DE GRAFIEK>  >BEGIN VAN DE GRAFIEK> >EIND VAN DE GRAFIEK> > BEGIN VAN DE GRAFIEK> >EIND VAN DE GRAFIEK>12.3.Boogvormige venturiHet ontwerp moet in  overeenstemming zijn met de gegevens van figuur 3. De inwendige oppervlakken moeten glad geslepen  zijn en de diameter van het nauwste gedeelte van de straalpijp moet nauwkeurig worden gemeten.  Aanbevolen afmetingen zijn vermeld in tabel 1.12.4.Aflezingen van druk en temperatuurDe druk moet  worden gemeten met een nauwkeurigheid van ± 0,5 % en de temperatuur met en nauwkeurigheid van ± 1  K.Tabel 1Straalpijpafmetingen>RUIMTE VOOR DE TABEL>12.5.ProefWanneer de stroming eenmaal is  gestabiliseerd, worden de volgende waarden afgelezen:de barometerdruk (pb)de druk vóór de  straalpijp (pN)de temperatuur vóór de straalpijp (tN)voor de vereiste volumestroom vereiste  temperatuur en druk (to, po)12.6.Debietberekeningenqm= 0,1  7 ð  7 B2  7 CD  7 C*  7 pN/[4  7 (R   7 TN)¹/2]waarin: qm= massastroom in kg/sB= diameter van de straalpijpCD= ontspanningscoëfficiëntC*= kritische  stromingsfactorpN= absolute druk vóór de straalpijp in barTN= absolute temperatuur vóór de  straalpijp in KR= gasconstante in J/(kg 7K) (voor lucht: R = 287,1).C*= 0,684858 + (3,70575    4,76902  7 10-2  7 tN + 2,63019  7 10-4  7 tN2)  7 pN  7 10-4waarintN= de temperatuur vóór de  straalpijp in °C. Gebaseerd op de proefresultaten is, voor de vastgestelde nauwkeurigheid, CD =  0,9888.Bij een draagbare of compacte compressor varieert tN van 20 tot 70 °C en pN van 2 tot 8 bar.  C* varieert derhalve van 0,6871 tot 0,6852 bij een gemiddelde bruikbare waarde van 0,6862. Onder  deze voorwaarden kan de vergelijking worden vereenvoudigd tot:qm= 0,1  7 ð  7 B2  7 0,9888  7  0,6862  7 pN/[4  7 (287,1  7 TN) ¹/2]= 3,143  7 10-3  7 B2  7 pN/TN¹/2 kg/sof worden omgezet in  een volumedebiet (qv) onder de


Avis juridique important

|

31973L0405

Richtlijn 73/405/EEG van de Raad van 22 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de controlemethoden met betrekking tot de biologische afbreekbaarheid van anionactieve, oppervlakte-actieve stoffen

Publicatieblad Nr. L 347 van 17/12/1973 blz. 0053 - 0063 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0164  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0015  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0164  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0108  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 3 blz. 0108

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 22 november 1973  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de controlemethoden met betrekking tot de biologische afbreekbaarheid van anionactieve , oppervlakte-actieve stoffen   ( 73/405/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 22 november Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 22 november 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake detergentia ( 1 ) , inzonderheid op artikel 4 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het , ten einde de Lid-Staten in staat te stellen de graad van biologische afbreekbaarheid van anionactieve , oppervlakte-actieve stoffen te meten , gewenst is de in sommige Lid-Staten daartoe reeds gevolgde controlemethoden als maatstaf te nemen ; dat het daarentegen ingeval van betwisting noodzakelijk is dat de controle op biologische afbreekbaarheid wordt uitgevoerd volgens een gemeenschappelijke referentiemethode ;  Overwegende dat het , zoals is bepaald in artikel 4 van de richtlijn van 22 november 1973 , aanbeveling verdient om voor het meten van de biologische afbreekbaarheid passende toleranties vast te stellen , ten einde zich te vrijwaren tegen de onnauwkeurigheden van de controlemethoden die kunnen leiden tot verbodsmaatregelen met belangrijke economische consequenties ; dat zulke verbodsmaatregelen dus pas mogen worden getroffen indien bij analyse blijkt dat de biologische afbreekbaarheid minder dan 80 % bedraagt ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op de controlemethoden inzake de biologische afbreekbaarheid van anionactieve , oppervlakte-actieve stoffen .  Artikel 2  Overeenkomstig de voorschriften van artikel 4 van de richtlijn van 22 november 1973 verbieden de Lid-Staten , gezien de onnauwkeurigheden van de controlemethoden , het op de markt brengen en het gebruik op hun grondgebied van een detergens indien de meting van de graad van biologische afbreekbaarheid daarvan een resultaat van minder dan 80 % oplevert . Deze meting wordt verricht door middel van een enkele analyse volgens een van de volgende methoden :   - de in Frankrijk geldende methode , goedgekeurd bij besluit van 11 december 1970 , gepubliceerd in het " Journal Officiel de la République française " nr . 3 van 5 januari 1971 en de experimentele norm T 73/-260 van 11 februari 1971 , uitgegeven door de " Association française de normalisation  ( AFNOR ) " ;   - de in de Bondsrepubliek Duitsland geldende methode , goedgekeurd bij " Verordnung ueber die Abbaubarkeit von Detergentien in Wasch - und Reinigungsmitteln " van 1 december 1962 , gepubliceerd in het " Bundesgesetzblatt " 1962 , deel I , bladzijde 698 ;   - de O.E.S.O.-methode , gepubliceerd in het technisch rapport van de O.E.S.O . van 29 december 1970 betreffende de " bepalingen van de biologische afbreekbaarheid van synthetische , anionactieve , oppervlakte-actieve stoffen " .  Artikel 3  In het kader van de procedure , omschreven in artikel 5 , lid 2 , van de richtlijn van 22 november 1973 , wordt door het laboratorium ten aanzien van anionactieve , oppervlakte-actieve stoffen advies uitgebracht op grond van de in de bijlage van deze richtlijn omschreven referentiemethode , bestaande uit de " bevestigingstest " van de O.E.S.O.-methode .  Artikel 4  1 . Binnen een termijn van achttien maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn treffen de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen voor het volgen van deze richtlijn ; zij stellen de Commissie overwijld daarvan in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke interne rechtsbepalingen die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 22 november 1973 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . KAMPMANN  ( 1 ) Zie blz . 51 van dit Publikatieblad .  ( 2 ) PB nr . C 10 van 5 . 2 . 1972 , blz . 29 .  ( 3 ) PB nr . C 89 van 23 . 8 . 1972 , blz . 13 .  BIJLAGE  BEPALING VAN DE BIOLOGISCHE AFBREEKBAARHEID VAN ANIONACTIEVE , OPPERVLAKTE-ACTIEVE STOFFEN  REFERENTIEMETHODE  HOOFDSTUK 1  1.1 . Benodigde uitrusting  De meetmethode is gebaseerd op het gebruik van een in afbeelding 1 schematisch afgebeelde actief-slibinstallatie , die in afbeelding 2 nader is beschreven .  De apparatuur bestaat uit een opslagrecipiënt A van kunstmatig afvalwater , een doseerpomp B , een beluchtingsvat C , een decanteervat D , een persluchtpomp E voor de terugvoer van het actief slib en een vergaarbak F voor het opvangen van het behandelde afvalwater .  De recipiënten A en F moeten uit glas of geschikte doorzichtige kunststof bestaan met een inhoud van ten minste 24 liter . Pomp B zorgt voor regelmatige toevoer van kunstmatig afvalwater naar het beluchtingsvat ; bij normaal bedrijf moet dit van 3 liter van het mengsel bevatten . Een plaatje G van gesinterd glas voor de beluchting hangt in vat C op het hoogste punt van de laagste kegel van dit vat . De hoeveelheid via de beluchtingsinrichting ingeblazen lucht moet worden gemeten met een debietmeter H .  1.2 . Kunstmatig afvalwater  Voor het uitvoeren van deze proef wordt gebruik gemaakt van kunstmatig bereid afvalwater bestaande uit 24 liter ( dagdebiet ) van een oplossing die per liter leidingwater onderstaande stoffen bevat :  160 mg pepton  110 mg vleesextract  30 mg ureum  7 mg natriumchloride  4 mg calciumchloride . 2 H2O  2 mg magnesiumsulfaat . 7 H2O en  20 min of meer 2 mg methyleenblauw-actieve stof  ( MBAS )  De MBAS wordt geëxtraheerd uit het te onderzoeken produkt met behulp van de in hoofdstuk 2 ( 2.1.2 ) aangegeven methode . Het kunstmatige afvalwater wordt elke dag vers bereid .  1.3 . Bereiding der monsters  1.3.1 . Basisprodukten die uitsluitend MBAS bevatten kunnen als zodanig worden getest . Het gehalte aan MBAS moet worden bepaald voor het bereiden van de voor de test gebruikte oplossing ( M ) .  1.3.2 . Bij samengestelde produkten bepaalt men het gehalte aan MBAS en zeep . Er wordt een alcoholextractie verricht op onderstaande wijze :  1.3.2.1 . Extractie met isopropanol wanneer het zeepgehalte lager is dan het MBAS-gehalte ( zie hoofdstuk 2 ) ;  1.3.2.2 . Extractie met isopropanol en verwijdering van de zeep wanneer het monster meer zeep dan MBAS bevat ( zie hoofdstuk 2 ) .  De extracten worden gedroogd en het MBAS-gehalte ervan bepaald voor het bereiden van de oplossingen ( M ) .  1.4 . Werking van de installatie  Om te beginnen worden het beluchtingsvat C en het decanteervat D gevuld met het kunstmatig afvalwater . Het decanteervat D moet op zodanige hoogte zijn aangebracht dat het beluchtingsvat C , 3 liter bevat . Vervolgens worden de luchttoevoerinrichting , de persluchtpomp E en de doseerpomp B in werking gesteld . Het kunstmatig afvalwater moet met een debiet van 1 liter per uur in het beluchtingsvat C stromen , zodat dit afvalwater ongeveer 3 uur in het vat blijft .  De beluchting moet zodanig worden geregeld dat de inhoud van vat C constant in suspensie blijft en het gehalte aan opgeloste zuurstof ten minste 2 mg per liter bedraagt . Schuimvorming moet met geschikte middelen worden tegengegaan ; er mogen evenwel geen antischuimmiddelen worden gebruikt die een remmende werking uitoefenen op het actief slib of die MBAS bevatten . De pomp E moet zodanig worden ingesteld dat er in het beluchtingsvat C een doorlopende en regelmatige terugvoer ontstaat van het uit het bezinkvat komende actief slib . Het zich opnopende slib bovenin het beluchtingsvat C , onderin het decanteervat D of in het omloopcircuit moet ten minste eenmaal per dag weer in circulatie worden gebracht door roeren of ieder ander geschikt middel . Wanneer het slib niet bezinkt , kan de dichtheid ervan worden verhoogd door , eventueel herhaalde , toevoeging van hoeveelheden van 2 ml van een 5 % ferrichloride-oplossing .  Het uit het decanteervat D stromende water wordt gedurende 24 uur in vat F opgevangen ; na verloop van deze tijd wordt een monster getrokken na homogenisatie van het mengsel . Het vat F moet zorgvuldig worden gereinigd .  1.5 . Controle op de meetinrichting  Het MBAS-gehalte ( in mg/liter ) van het kunstmatige afvalwater wordt onmiddellijk voor gebruik bepaald .  Het MBAS-gehalte ( in mg/liter ) van het residuwater dat gedurende 24 uur in vat F is opgevangen moet zo spoedig mogelijk na monstername op dezelfde wijze analytisch worden bepaald . De concentratie moet worden bepaald op 0,1 mg MBAS/1 nauwkeurig .  Ter controle van de goede werking van het proces wordt ten minste tweemaal per week de CZV ( Chemisch Zuurstof Verbruik ) van het in vat A opgeslagen kunstmatige afvalwater gemeten , alsmede dat van het zich in vat F bevindende residuwater . De CZV wordt bepaald na filtreren . De vermindering aan CZV wordt uitgedrukt in procenten ( % ) .  De vermindering van de CZV moet zich stabiliseren wanneer de dagelijkse afbraak van de MBAS min of meer regelmatig is , dat wil zeggen aan het eind van de in afbeelding 3 aangegeven beginperiode .  Het gehalte aan droge stof van het actief slib in het beluchtingsvat moet tweemaal per week worden bepaald ( in g/liter ) . Wanneer dit meer dan 2,5 g/liter bedraagt moet de overmaat aan actief slib worden verwijderd .  De proef wordt uitgevoerd bij omgevingstemperatuur ; deze temperatuur moet regelmatig zijn en mag nooit onder 18 * C dalen of boven 30 * C stijgen .  1.6 . Berekening van de biologische afbreekbaarheid  Het afbraakpercentage van de MBAS moet dagelijks worden berekend op basis van het MBAS-gehalte  ( uitgedrukt in mg/liter ) van het kunstmatige afvalwater en het overeenkomstige effluent in vat F .  De aldus verkregen cijfers betreffende de afbraak moeten in een grafiek worden weergegeven als geïllustreerd in afbeelding 3 ( noot 1.7.2 ) .  De biologische afbreekbaarheid van de MBAS wordt berekend als het rekenkundig gemiddelde van de verkregen cijfers over 21 dagen volgend op de beginperiode , gedurende welk tijdvak de afbraak regemlatig moet zijn geweest en de inrichting zonder onderbreking moet hebben gewerkt . In geen geval mag de aanpassingstijd meer dan 6 weken bedragen .  1.7 . Noten  1.7.1 . In sommige wetgevingen wordt voorgeschreven dat het zeepgehalte bij de berekening van de biologische afbreekbaarheid in aanmerking moet worden genomen .  1.7.2 . In sommige gevallen kan de frequentie van de steekproeven worden verminderd tot één monster om de twee à drie dagen . Voor de berekening van het gemiddelde gebruike men echter de resultaten van ten minste 14 dagelijkse steekproeven , verdeeld over de periode van 21 dagen als genoemd in paragraaf 1.6 .  HOOFDSTUK 2  VOORBEHANDELING DER TE ONDERZOEKEN PRODUKTEN  2.1 . Alcoholextractie  Het doel van de extractie is het verwijderen van de onoplosbare en anorganische bestanddelen uit de handelsprodukten ; genoemde bestanddelen kunnen namelijk eventueel de afbraakproef verstoren .  Een kwantitatieve verwijdering is evenmin noodzakelijk als een kwantitatieve overbrenging in het extract van de actieve wassubstanties . Men moet echter ten minste 90 % van de in het te onderzoeken produkt aanwezige stoffen die met methyleenblauw reageren , in het extract concentreren .  Er kunnen twee methodes worden toegepast voor de alcoholextractie , de ene met ethanol en de tweede met isopropanol . De methode met isopropanol is bijzonder geschikt wanneer er grote hoeveelheden moeten worden geëxtraheerd , zoals het geval is bij de bevestigingsproef .  2.1.1 . Extractie met ethanol  2.1.1.1 . Bereiding van het monster   ( i ) Poedervormige produkten :  Men bereidt een representatief monster van ongeveer 250 g , hetzij door middel van de methode der successieve vierde parten dan wel volgens de ISO-aanbeveling nr . 607 .  Dit monster wordt in een van messen voorziene maalinrichting van het huishoudelijke type fijn gemalen zodat het verkregen produkt geen korrels vertoont ter grootte van meer dan 200 micron .  Het poeder goed dooreenmengen .   ( ii ) Vloeibare produkten :  Ongeveer 40 g van het tevoren gehomogeniseerde produkt op 0,1 g nauwkeurig afwegen en in de onder 2.1.1.2 ( iii ) beschreven kolf brengen .  50 ml ethanol - 2.1.1.2 ( ii ) - toevoegen . Droog laten dampen in een heetwaterbad waarbij de dampen bij geringe onderdruk worden afgezogen totdat twee achtereenvolgende wegingen niet meer dan 0,1 g van elkaar afwijken . Het wegen kan geschieden op iedere balans die op 0,01 g nauwkeurig weegt .  2.1.1.2 . Bereiding van de basis-ethanoloplossing   ( i ) Principe :  Ethanolextractie van een voldoende hoeveelheid produkt om het gehalte aan zeep en anion-actieve stoffen anders dan zeep , te bepalen en de biologische proeven uit te voeren .   ( ii ) Reagens :  Ethanol 95 - 96 % .   ( iii ) Apparatuur :  Normaal laboratoriummateriaal , met name :  1 liter-kolf met ronde bodem , korte hals , conisch 29/32 NS rechte koeler 400 mm , conisch 29/32 NS , filter van gesinterd glas , porensiteit 10 - 20 micron ,  1 liter-maatfles .  2.1.1.3 . Werkwijze  40 min of meer 1 g van het produkt - 2.1.1.1 ( i ) - in de 1 liter-kolf brengen of de kolf met het volgens 2.1.1.1 ( ii ) bereide droge extract gebruiken . Zij E de hoeveelheid in gram van het analysemonster .  500 ml ethanol - 2.1.1.2 ( ii ) - toevoegen ; de koeler aanzetten , daarna 15 minuten onder terugloop laten koken , de bovenstaande vloeistof bij geringe onderdruk en warm op het gesinterde glas uitschenken . De bewerking op het residu in de kolf tweemaal herhalen met telkens 200 ml ethanol . De extracten en het wasethanol kwantitatief van het filter overbrengen in de maatkolf . Met ethanol aanvullen tot 1 liter en homogeniseren .  2.1.2 . Extractie met isopropanol  De te gebruiken hoeveelheid berekenen op basis van het MBAS-gehalte van het handelsprodukt , zodat een extract van ongeveer 50 g wordt verkregen dat voldoende is voor twee proeven .  2.1.2.1 . Apparatuur  Naar gelang van de grootte van de te bereiden hoeveelheid :  Vaten , capaciteit 3 à 25 l , bijvoorbeeld flessen met brede hals en emaille bakken ,  Schoepen - of kogelmolens ,  Filtertrechters ( Buechner ) , tot een diameter van 30 cm ,  Vacuuemflessen , tot een capaciteit van 20 l ,  Scheitrechters tot een capaciteit van 20 l ,  Destilleerkolf , tot een capaciteit van 10 l ,  Vaten , tot een capaciteit van 10 l ,  Porceleinen schalen , ongeveer 20 cm diameter ,  Destilleerkolom , koelers , waterbaden .  2.1.2.2 . Reagentia  Gedestilleerd water of water van overeenkomstige zuiverheid  Zuivere isopropanol  Kaliumcarbonaat ( K2CO3 ) , chemisch zuiver  Kaliumhydroxyde ( KOH ) , 10 % oplossing  Natriumsulfiet ( Na2SO3 ) , zuiver , watervrij  2.1.2.3 . Werkwijze   ( i ) Voorbehandeling  Vaste stoffen : verdunnen met gedestilleerd water - 2.1.2.4 ( i ) - totdat een dikvloeibare massa is verkregen , ten einde de korrels te doen verdwijnen ( 10 minutten roeren ) . Op 100 g gebruikt water 60 g kaliumcarbonaat toevoegen en roeren tot oplossing ( 10 minuten ) .  Vloeibare of pasta-achtige produkten : in principe op dezelfde wijze behandelen als de vaste stoffen . Het op het waterbad destilleerbaar vloeibaar deel dat tevoren tijdens een proef op ongeveer 10 g is bepaald , moet worden beschouwd als het vochtgehalte , ook wanneer het nog vluchtige organische oplosmiddelen bevat . Naar gelang van het gevonden vochtgehalte moet aan het analysemonster kaliumcarbonaat worden toegevoegd .  Zure produkten : de waterige suspensies of oplossingen neutraliseren met de 10 % kaliumhydroxyde-oplossing alvorens het kaliumcarbonaat toe te voegen .  Produkten die actief chloor bevatten ; het chloor vernietigen door toevoeging van natriumsulfiet bij de suspensie of de oplossing , voor neutralisering . Enige overmaat is onbelangrijk .   ( ii ) Extractie  Vervolgens het isopropanol toevoegen en het geheel gedurende 30 minuten roeren . Daarna het mengsel onder vacuuem filtreren . Het overblijvende residu verscheidene keren op de filtertrechter wassen met kleine hoeveelheden isopropanol . Het filtraat , dat zich in ieder geval in twee lagen in de vacuuemfles moet afscheiden , overbrengen in een scheitrechter . Spoelen met isopropanol . De onderste waterige laag aftappen en afzeven . De bovenste alcohollaag filtreren en in de destilleerkolf brengen . Het isopropanol - ( 2.1.2.4 )  ( iii ) - in het waterbad zo volledig mogelijk destilleren . Het destillatieresidu kwantitatief overbrengen in een porceleinen schaal en spoelen met isopropanol . De inhoud van de schaal op het waterbad concentreren onder voortdurend roeren . De concentratie is beëindigd op het moment waarop twee met een tussenpoos van 1 uur uitgevoerde wegingen minder dan 10 g van elkaar afwijken . Het extract op het waterbad in water oplossen . Het MBAS-gehalte van deze oplossing bepalen .  Onderstaande formule toepassen :  g MBAS in de extract-oplossing/g MBAS in het handelsprodukt maal 100 = % MBAS opbrengst van de extractie  2.1.2.4 . Opmerkingen  Bij het extraheren rekening houden met onderstaande aanwijzingen :   ( i ) Gezien de verscheidenheid der was - en reinigingsmiddelen is het onmogelijk een algemeen geldige vaste numerieke verhouding aan te geven voor de hoeveelheden water en isopropanol die het best kunnen worden gebruikt bij het testen van een gegeven produkt . Proefondervindelijk is gebleken dat de benodigde hoeveelheden variëren volgens onderstaande verhoudingen ( in delen ) :  Was - en Schoonmaakprodukt ( in gewicht ) /1 : Water  ( in volume ) /0,5-2 : Isopropanol ( in volume ) /1-2,5  In principe is er evenwel geen bovenste grens voor het water en het isopropanol .  Hoe meer de massa in de suspensie klontert des te meer water is er nodig . Er moet zoveel water worden toegevoegd als vereist is om iedere afzetting bij het roeren tegen te gaan .  De juiste hoeveelheid isopropanol mag niet lager zijn dan onderstaande verhouding : Was - en schoonmaakprodukt : isopropanol = 1/1  Een grotere hoeveelheid isopropanol is vereist wanneer het MBAS-gehalte van het handelsprodukt de 10 % ruim overschrijdt of wanneer tijdens het roeren een snelle afscheiding van de beide fasen wordt geconstateerd .   ( ii ) Het water moet verzadigd zijn met kaliumcarbonaat . Een kleine overmaat daaraan is niet erg . Indien de kaliumcarbonaatconcentratie te laag is , scheiden de lagen zich niet af , of blijft de isopropanolfase te gehydrateerd , waardoor het extractievermogen wordt verzwakt .   ( iii ) Het gedestilleerde isopropanol bevat water en kan worden verzadigd met het kaliumcarbonaat . De zich dan afscheidende onderste laag moet worden verwijderd . Het overblijvende isopropanol kan worden gebruikt voor een nieuwe extractie . De destillatieprodukten afkomstig van behandelingen van vloeibare produkten die andere oplosmiddelen kunnen bevatten moeten gefractioneerd worden gedistilleerd of mogen niet meer worden gebruikt .  2.2 . Afscheiding van de zeep uit het isopropanol-extract  De biologische afbreckbaarheidsproef van een handelsdetergent kan misleidende resultaten opleveren , ook al gebruikt men daarbij een isopropanol-extract . De afbraakcurven van een gemakkelijk biologisch afbreekbaar produkt vertonen soms een verloop dat lijkt op dat van een moeilijk afbreekbaar produkt ( TBS ) . Alvorens de biologische afbreekbaarheid van de MBAS te controleren is het dus noodzakelijk een groot deel van de hinderlijke zeep uit het isopropanol-extract te verwijderen .  Het onderhavige voorschrift beoogt grote hoeveelheden zeep te scheiden uit het isopropanol-extract , met behulp van een laboratoriummethode . Het aldus verkregen extract mag slechts worden gebruikt voor de afbraakproef voor de MBAS en niet voor andere afscheidingen of analytische bepalingen .  2.2.1 . Principe  Oplossing in methanol van een voldoende hoeveelheid isopropanol-extract om minimaal 25 g MBAS te verkrijgen . Aanzuren van de oplossing met zoutzuur om de vetzuren uit de zeep vrij te maken . Water toevoegen totdat de verhouding methanol-water 80:20 bedraagt , daarna extractie van de vetzuren met hexaan . Afscheiden van het aldus verkregen extract . Alkalisch maken van de methanol-waterfase , daarna concentratie door verdamping tot volledige droging .  Gebruik van het residu als zodanig voor de afbraakproef na bepaling van het gehalte aan MBAS .  2.2.2 . Werkwijze  In een Erlenmeyer van 2 l met ongeveer 100 ml methanol een hoeveelheid extract oplossen met isopropanol dat ten minste 30 g MBAS bevat en matig verwarmen . Na toevoeging van totaal 800 ml methanol 5 à 10 druppels van een broomfenolblauw-oplossing ( 0,04 % ) toevoegen en de pH op 3 brengen ( gele kleuring ) door toevoeging van 2 N zoutzuur ( broomfenolblauw-oplossing : 0,4 g broomfenolblauw oplossen in 200 ml ethanol 96 % en gedestilleerd water toevoegen om het volume op 1 000 ml te brengen ) . Aanvullen met gedestilleerd water om het volume in totaal op 1 000 ml te brengen , rekening houdend met de toegevoegde hoeveelheid zoutzuur .  Ten einde de vetzuren te extraheren wordt de oplossing in een scheitrechter van geschikte afmetingen geplaatst , waarna eenmaal met 300 ml en tweemaal met 200 ml n-hexaan wordt geëxtraheerd door schudden . De extractie kan ook geschieden in verscheidene kleine scheitrechters . Indien er zich troebele tussenlagen vormen deze toevoegen aan de laagste fase tijdens de beide eerste extracties en aan de hoogste fase tijdens de laatste extractie . Bij een zeer hoog zeepgehalte , wanneer de hoeveelheid oplosmiddel niet voldoende is voor het oplossen en het extraheren , grotere hoeveelheden gebruiken .  De n-hexaanfracties verzamelen en wassen met 200 ml van een methanol-water-oplossing ( in de verhouding 80:20 ) . De troebele tussenlagen in de n-hexaanfase laten en afscheiden in de scheitrechter .  De methanol-waterfracties verzamelen en de pH op 9 brengen door toevoeging van natrionloog 1N ; de controle geschiedt met behulp van fenolftalëine . De oplossing in het heetwaterbad concentreren tot verdamping van de methanol . In het heetwaterbad het extract opnieuw in water oplossen . Het MBAS-gehalte van deze oplossing bepalen met behulp van de bovenbeschreven methode .  Afbeelding 1 : zie P.b .  Afbeelding 2 : zie P.b .  Afbeelding 3 : zie P.b .  DERDE AANVULLENDE OVEREENKOMST  bij de Overeenkomst van 21 maart 1955 met betrekking tot de invoering van directe internationale spoorwegtarieven   ( 73/406/EGKS )  DE VERTEGENWOORDIGERS VAN DE REGERINGEN DER LID-STATEN VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR KOLEN EN STAAL , IN HET KADER VAN DE RAAD BIJEEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 70 , alsmede op de Overeenkomst met betrekking tot de overgangsbepalingen , inzonderheid op paragraaf 10 , tweede alinea en derde alinea , sub 2 ,  Gelet op de Overeenkomst van 21 maart 1955 met betrekking tot de invoering van directe internationale spoorwegtarieven ( 1 ) , gewijzigd bij de aanvullende Overeenkomst van 16 maart 1956 ( 2 ) en bij de tweede aanvullende Overeenkomst van 23 maart 1959 ( 3 ) ,  Gelet op het Besluit van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 22 januari 1972 inzake de toetreding van nieuwe Lid-Staten tot de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal , inzonderheid op artikel 3 , lid 1 , van de daarbij gevoegde Akte ,  ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN :  Artikel 1  In afwijking van artikel 4 van de Overeenkomst van 21 maart 1955 kunnen de Deense Spoorwegen gedurende een overgangsperiode , die op 31 januari 1975 eindigt , voor het in genoemde Overeenkomst bedoelde vervoer van kolen en staal , als spoorweg van afzending of van bestemming , 2/3 van hun eindheffing in rekening brengen .  Artikel 2  Aan bijlage III bij de Overeenkomst van 21 maart 1955 wordt de volgende alinea toegevoegd :   " De eerste alinea is gedurende een overgangsperiode die op 31 januari 1975 eindigt , niet van toepassing op het transitvervoer over de spoorlijnen van de Deense Spoorwegen . "  Artikel 3  Deze aanvullende Overeenkomst waarvan de tekst in de notulen van de Raad is opgenomen ( 4 ) , wordt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen gepubliceerd .  Artikel 4  Deze aanvullende Overeenkomst treedt op 1 maart 1974 in werking .  ( 1 ) PB EGKS nr . 9 van 19 . 4 . 1955 , blz . 701 .  ( 2 ) PB EGKS nr . 10 van 30 . 4 . 1956 , blz . 130/56 .  ( 3 ) PB nr . 22 van 9 . 4 . 1959 , blz . 431/59 .  ( 4 ) Deze aanvullende Overeenkomst werd gesloten tijdens de 263e Raad szitting op 22 november 1973 .


Avis juridique important

|

31978L0743

Vierentwintigste Richtlijn 78/743/EEG van de Commissie van 28 juli 1978 houdende wijziging van de bijlagen van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding

Publicatieblad Nr. L 247 van 09/09/1978 blz. 0025 - 0027 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 22 blz. 0205

++++VIERENTWINTIGSTE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 28 juli 1978  houdende wijziging van de bijlagen van Richtlijn 70/524/EEG van de Raad betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding   ( 78/743/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij de drieëntwintigste Richtlijn 78/613/EEG van de Commissie ( 2 ) , en met name op artikel 6 ,  Overwegende dat in Richtlijn 70/524/EEG wordt bepaald dat de bijlagen voortdurend aan de hand van de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis dienen te worden aangepast ;  Overwegende dat de voorschriften voor het gebruik van zinkbacitracine vermeld in bijlage I moeten worden gewijzigd ; dat voorts bepaalde toepassingen van dit toevoegingsmiddel , die op nationaal vlak grondig zijn uitgetest , op communautair niveau moeten worden toegestaan ;  Overwegende dat het niet geheel is uitgesloten dat oleandomycine in bepaalde omstandigheden ongewenste bijwerkingen kan hebben ; dat het derhalve binnen een bepaalde termijn in de diervoeding moet worden verboden ;  Overwegende dat ammoniumzouten van mierezuur en van propionzuur een conserverende werking hebben die analoog is aan die van de andere zouten van deze zuren die reeds op communautair niveau zijn toegestaan ; dat uit dien hoofde het gebruik ervan op nationaal vlak kan worden toegestaan ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor veevoeders ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De bijlagen van Richtlijn 70/524/EEG worden gewijzigd als volgt :  1 . In bijlage I ,  a ) deel A " Antibiotica " ,  aa ) komt de tekst van post nr . E 700  " Zinkbacitracine " als volgt te luiden :  Nr . EEG * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diesoort * Maximum leeftijd * ppm van het volledige veevoeder * Andere bepalingen *   * * * * * Minimum gehalte * Maximum gehalte * *  E 700 * Zinkbacitracine * C66H103O16 N17S Zn  ( polypeptide met 12 tot 20 % zink ) * Kalkoenen * 4 weken * 5 * 50 * *   * * * * 5 t/m 26 weken * 5 * 20 * *   * * * Overige soorten pluimvee met uitzondering van ganzen , eenden , legkippen en duiven * 4 weken * 5 * 50 * *   * * * * vanaf 5 weken t/m 16 weken * 5 * 20 * *   * * * Kalveren en lammeren ( van schapen en geiten ) * 16 weken * 5 * 50 * *   * * * * vanaf 17 weken t/m 6 maanden * 5 * 20 * *   * * * * - * 5 * 80 * Alleen in kunstmelk *   * * * Biggen * 4 maanden * 5 * 50 * *   * * * * - * 5 * 80 * Alleen in kunstmelk *   * * * Varkens * meer dan 4 tot 6 maanden * 5 * 20 * *   * * * Pelsdieren * - * 5 * 20 * *  bb ) Post nr . E 704 " Oleandomycine " wordt geschrapt .  2 . In bijlage II ,  a ) deel A " Antibiotica " ,  aa ) worden de huidige bepalingen van post nr . 15 " Zinkbacitracine " geschrapt , met uitzondering van die welke betrekking hebben op legkippen ;  bb ) komt de tekst van post nr . 19 " Oleandomycine " als volgt te luiden :  Nr . EEG * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diersoort * Maximum leeftijd * ppm van het volledige veevoeder * Andere bepalingen * Duur van de toelating *   * * * * * Minimum gehalte * Maximum gehalte * * *  19 * Oleandomycine * C35H61O12N ( base ) ( macrolide ) * Kalkoenen * 26 weken * 2 * 10 * * 30 september 1979 *   * * * Ander pluimvee , met uitzondering van eenden , ganzen , legkippen en duiven * 16 weken * 2 * 10 * * 30 september 1979 *   * * * Varkens * 6 maanden * 2 * 10 * * 30 september 1979 *  cc ) wordt de volgende post toegevoegd :  Nr . EEG * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diersoort * Maximum leeftijd * ppm van het volledige veevoeder * Andere bepalingen * Duur van de toelating *   * * * * * Minimum gehalte * Maximum gehalte * * *  24 * Mocimycine * C43H60N2O12 ( mengsel van ceto - , enol - , en isomocimycine ) * Mestkippen * - * 1 * 5 * * 31 december 1980 *   * * * Biggen * 4 maanden * 1 * 10 * * 31 december 1980 *   * * * Varkens * meer dan 4 maanden t/m 6 maanden * 1 * 5 * * 31 december 1980 *  b ) wordt aan deel B " Coccidiostatica en andere geneeskrachtige stoffen " , de volgende post toegevoegd :  Nr . EEG * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diersoort * Maximum leeftijd * ppm van het volledige veevoeder * Andere bepalingen * Duur van de toelating *   * * * * * Minimum gehalte * Maximum gehalte * * *  24 * Lasalocidenatrium * C34H35O8Na * Mestkippen *  - * 75 * 125 * Toediening beeindigen ten minste 5 dagen voor het slachten * 31 december 1980 *  c ) worden aan deel D " Conserveermiddelen " de volgende posten toegevoegd :  Nr . EEG * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diersoort * Maximum leeftijd * ppm van het volledige veevoeder * Andere bepalingen * Duur van de toelating *   * * * * * Minimum gehalte * Maximum gehalte * * *  17 * Ammoniumformiaat * Alle diersoorten * - * - * Alle diervoeders * 31 december 1979 *  18 * Ammoniumproprionaat * Alle diersoorten * - * - * Alle diervoeders * 31 december 1979 *  Artikel 2  Uiterlijk op 31 december 1978 doen de Lid-Staten de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uitvoering te geven aan het bepaalde in artikel 1 , lid 1 , van deze richtlijn .  Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 28 juli 1978 .  Voor de Commissie  De Vice-Voorzitter  Finn GUNDELACH  ( 1 ) PB nr . L 270 van 14 . 12 . 1970 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 198 van 22 . 7 . 1978 , blz . 10 .