Avis juridique important

|

31985L0503

Eerste Richtlijn 85/503/EEG van de Commissie van 25 oktober 1985 betreffende analysemethoden inzake voor menselijke voeding bestemde caseïnen en caseïnaten

Publicatieblad Nr. L 308 van 20/11/1985 blz. 0012 - 0024 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0208  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0020  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0208  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0020

*****EERSTE  RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 25 oktober 1985  betreffende analysemethoden inzake voor menselijke voeding bestemde caseïnen en caseïnaten  (85/503/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 83/417/EEG van de Raad van 25 juli 1983 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake bepaalde voor menselijke voeding bestemde melkeiwitten (caseïne en caseïnaten) (1), inzonderheid op artikel 9, sub b),  Overwegende dat volgens artikel 9, sub b), van Richtlijn 83/417/EEG gemeenschappelijke analysemethoden voor controle op de samenstelling van bepaalde voor menselijke voeding bestemde caseïne en caseïnaten moeten worden vastgesteld;  Overwegende dat het mogelijk is een eerste reeks methoden aan te nemen ten aanzien waarvan het onderzoek is afgerond;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor levensmiddelen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat de voor de verificatie van de in bijlage I neergelegde criteria nodige analysen worden uitgevoerd volgens de in bijlage II beschreven methoden.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 mei 1987 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 25 oktober 1985.  Voor de Commissie  COCKFIELD  Vice-Voorzitter  (1) PB nr. L 237 van 26. 8. 1983, blz. 25.  BIJLAGE I  STREKKING VAN DE EERSTE ANALYSEMETHODEN IN DE GEMEENSCHAP RICHTLIJN INZAKE VOOR MENSELIJKE VOEDING BESTEMDE CASEÏNEN EN CASEÏNATEN  1.2 // I.   // Algemene bepalingen   // II.  // Vochtbepaling in:   //   // - zuur-caseïnen volgens methode 1, bijlage II   //   // - leb-caseïnen volgens methode 1, bijlage II   //   // - caseïnaten volgens methode 1, bijlage II   // III.   // Bepaling van het eiwitgehalte in:   //   // - zuur-caseïnen volgens methode 2, bijlage II   //   // - leb-caseïnen volgens methode 2, bijlage II   //   // - caseïnaten volgens methode 2, bijlage II   // IV.   // Bepaling van het gehalte aan titreerbaar zuur in:   //   // - zuur-caseïnen volgens methode 3, bijlage II   // V.  // Bepaling van het asgehalte (P2O5 inbegrepen) in:   //  // - zuur-caseïnen volgens methode 4, bijlage II   //   // - leb-caseïnen volgens methode 5, bijlage II   // VI.  // pH-bepaling in:   //   // - caseïnaten volgens methode 6, bijlage II  BIJLAGE II  ANALYSEMETHODEN BETREFFENDE DE SAMENSTELLING VAN VOOR MENSELIJKE VOEDING BESTEMDE CASEÏNEN EN CASEÏNATEN  ALGEMENE BEPALINGEN  1.2 // 1.   // VOORBEHANDELING VAN HET LABORATORIUMMONSTER  // 1.1.   // Algemeen   //   // De massa van het monster dat aan het laboratorium ter analyse wordt aangeboden dient ten minste 200 g te bedragen.   // 1.2.   // Voorbehandeling van het monster voor laboratoriumanalyse   // 1.2.1.   // Meng het laboratoriummonster grondig (maak eventuele brokken fijn) door herhaald schudden en omkeren van de monsterpot (zo nodig eerst het gehele laboratoriummonster overbrengen in een luchtdichte monsterpot met een volume dat twee maal zo groot is als dat van het monster).   // 1.2.2.   // Breng ongeveer 50 g van het grondig gemengde laboratoriummonster (1.2.1) op de draadzeef (3.3) over.   // 1.2.3.   // Gebruik, indien de hoeveelheid van 50 g geheel of grotendeels (meer dan 95 % (m/m)) door de draadzeef (3.3) gaat, het volgens 1.2.1 voorbehandelde monster voor de bepaling.   // 1.2.4.   // Zo niet, maal dan de portie van 50 g met het maaltoestel (3.4), totdat aan het zeefcriterium (1.2.3) is voldaan. Breng dan onmiddellijk het gehele gezeefde monster over in een luchtdichte monsterpot van voldoende capaciteit (twee maal het volume van het monster) en meng het grondig door herhaald schudden en omkeren. Zorg er tijdens deze handelingen voor dat er geen enkele verandering in het vochtgehalte van het produkt optreedt.   // 1.2.5.  // Zodra het analysemonster voorbehandeld is, dient zo snel mogelijk met de bepaling te worden verdergegaan.   // 1.3.  // Monsterpotten   //   // Het monster dient altijd in een luchtdichte en vochtdichte monsterpot te worden bewaard.  // 2.   // REAGENTIA   // 2.1.   // Water   // 2.1.1.  // Telkens wanneer er sprake is van water voor oplossen, verdunnen of wassen, dient gedestilleerd water of gedemineraliseerd water van ten minste dezelfde zuiverheid te worden gebruikt.   // 2.1.2.   // Wanneer »oplossing" of »verdunning" wordt genoemd zonder verdere aanwijzing wordt »oplossing in water" of »verdunning met water" bedoeld.  // 2.2.   // Chemicaliën   //   // Alle gebruikte chemicaliën dienen van analysekwaliteit te zijn tenzij anders aangegeven.  // 3.   // APPARATUUR   // 3.1.   // Lijsten met apparatuur  //   // De apparatuurlijsten bevatten alleen de onderdelen met een speciaal gebruik of met een bijzondere specificatie.  // 3.2.   // Analytische balans   //   // Een analytische balans is een balans waarop ten minste tot op 0,1 mg nauwkeurig kan worden gewogen.   // 3.3.   // Draadzeef   //   // De te gebruiken draadzeef, voorzien van een deksel, moet een doorsnede hebben van 200 mm, en gemaakt zijn van draadgaas met effectieve openingen van 500 mm. De toegestane speling in de openingen en doorsnede van de draad zijn die welke gegeven zijn in ISO 3310/1 (Draadzeven - technische benodigdheden en toetsen - deel 1: metaaldraadgaas. ISO 3310/1 - 1975). De zeven moeten worden voorzien van een opvangvat.   // 3.4.   // Verpulveraar  //   // Voor het verpulveren van het laboratoriummonster als dat nodig is (zie 1.2.4), zonder onnodige warmteontwikkeling en zonder vochtigheidsverlies of -opname.   //   // Het gebruik van een hamer bij het verpulveren is niet toegestaan.  // 4.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 4.1.  // Resultaten   //   // Het in het verslag opgegeven resultaat is de gemiddelde waarde uit twee bepalingen, die aan het herhaalbaarheidscriterium voor die methode voldoen.   // 4.2.  // Berekening van het percentage   //   // Tenzij anders aangegeven moet het resultaat worden berekend als massapercentage van het monster.   // 5.   // VERSLAG   //  // Vermeld hierin:   //   // - alle gegevens die nodig zijn voor de volledige identificatie van het monster,   //   // - het verkregen resultaat,   //   // - de gevolgde analysemethode,   //   // - alle bijzonderheden van de werkwijze, welke niet in de analysemethode zijn opgegeven of welke facultatief zijn,   //   // - alle omstandigheden die van invloed geweest kunnen zijn op de resultaten.  METHODE 1  BEPALING VAN HET VOCHTGEHALTE  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Deze methode dient voor de bepaling van het vochtgehalte in:   //  //   //   // - zuur-caseïnen,   //   // - leb-caseïnen,   //  // - caseïnaten.   // 2.   // DEFINITIE   //   // Het vochtgehalte van caseïnen en caseïnaten: het met de aangegeven methode bepaalde massaverlies.   // 3.   // PRINCIPE   //  // De restmassa van de inweeg wordt bepaald na drogen in een droogstoof op 102 ± 1 °C bij atmosferische druk tot constante massa. Het massaverlies wordt berekend als massapercentage van het monster.   // 4.   // APPARATUUR   // 4.1.   // Analytische balans   // 4.2.   // Schaaltjes, met vlakke bodem en van materiaal dat tegen de proefomstandigheden bestand is, bij voorbeeld nikkel, aluminium, roestvrij staal of glas. De schaaltjes moeten voorzien zijn van goed sluitende, maar gemakkelijk te verwijderen deksels. Geschikte afmetingen zijn: doorsnede 60 tot 80 mm en diepte ongeveer 25 mm.   // 4.3.  // Droogstoof op atmosferische druk, goed geventileerd en met thermostaatregeling ingesteld op 102 ± 1 °C. De temperatuur moet in de gehele oven dezelfde zijn.   // 4.4.  // Exsiccator, met daarin vers geactiveerde silicagel met een hygrometrische indicator of een gelijkwaardig droogmiddel.  // 4.5.   // Geschikt gereedschap om de schaaltjes aan te pakken, bijvoorbeeld een laboratoriumtang.   // 5.  // WERKWIJZE   // 5.1.   // Voorbehandeling van het analysemonster   //   // Als beschreven in hoofdstuk 1.2 van de algemene bepalingen.  // 5.2.   // Voorbehandeling van het schaaltje   // 5.2.1.  // Verwarm het schaaltje en het deksel (4.2) los van elkaar gedurende ten minste 1 uur in de droogstoof (4.3).   // 5.2.2.  // Plaats het deksel op het schaaltje, zet het geheel in de exsiccator (4.4), laat het afkoelen tot de temperatuur van de ruimte waar de balans staat en bepaal dan de massa op 0,1 mg nauwkeurig (m0).   // 5.3.   // Inweeg   //   // Breng 3 tot 5 g van het analysemonster (5.1) in het schaaltje, zet het deksel erop en bepaal de massa tot op 0,1 mg nauwkeurig (m1).  // 5.4.   // Bepaling   // 5.4.1.   // Neem het deksel van het schaaltje en verwarm beide gedurende 4 uur in de droogstoof (4.3).   // 5.4.2.   // Plaats het deksel weer op het schaaltje, zet ze in de exsiccator, laat ze afkoelen tot de temperatuur van de balansruimte en weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig.   // 5.4.3.   // Neem het deksel van het schaaltje en verwarm wederom gedurende 1 uur in de droogstoof. Herhaal dan de behandeling 5.4.2.   // 5.4.4.   // Herhaal de behandeling 5.4.3 als de in 5.4.3 verkregen massa meer dan 1 mg minder bedraagt dan de in 5.4.2 verkregen massa.   //   // Als een toename in de massa gevonden wordt, gebruik dan voor de berekening de laagste gemeten massa (6.1).   //   // De gemeten eindmassa is m2 g.   //   // Het totale droogproces mag niet langer dan 6 uur duren.   // 6.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 6.1.   // Berekening   //   // Bereken het massaverlies bij drogen van het monster, uitgedrukt in massapercentage, met de formule  1.2.3.4 //   //   // m1 - m2 m1 - m0   // × 100 1.2 //   // waarin:   //   // m0 de massa is in g, van het schaaltje met deksel na de handelingen 5.2;   //   // m1 de massa is in g, van het schaaltje, deksel en de inweeg voor het drogen (handelingen 5.3);   //   // m2 de massa is in g, van het schaaltje, deksel en de inweeg na het drogen (handelingen 5.4.3 of 5.4.4).   //   // Bereken het massaverlies tot op 0,01 % nauwkeurig.   // 6.2.   // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van twee tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen mag niet meer dan 0,1 g vocht per 100 g produkt bedragen.   //   // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin de methode wordt toegepast.  METHODE 2  BEPALING VAN HET EIWITGEHALTE  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Deze methode dient voor de bepaling van het eiwitgehalte van:   //  // - zuur-caseïnen,   //   // - leb-caseïnen,   //   // - casïnaten,   //   // uitgezonderd die welke ammoniumcaseïnaat of andere ammonium- of stikstofhoudende verbindingen bevatten.  1.2 //  // waarin:  1.2.3 //   // V1   // het volume is in milliliters van de in de bepaling (6.5) gebruikte standaard volumetrische zoutzuuroplossing (4.7);   //   // V2   // het volume is in milliliters van de in de blancobepaling (6.3) gebruikte zoutzuuroplossing (4.7);   //   // T   // de titer is van de zoutzuuroplossing (4.7) in mol/l;   //   // m   // de massa is in grammen van de inweeg.  1.2 //   // Bereken het eiwitgehalte op 0,1 % nauwkeurig.   // 7.2.  // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van twee tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen, mag niet meer dan 0,5 g eiwit per 100 g produkt bedragen.   //   // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin de methode wordt toegepast.  METHODE 3  BEPALING VAN HET GEHALTE AAN TITREERBAAR ZUUR  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Deze methode dient voor de bepaling van titreerbaar zuur van:   //  // - zuur-caseïne.   // 2.   // DEFINITIE   //   // Het gehalte aan titreerbaar zuur van zuur-caseïnes: het volume in milliliters van een 0,1 mol/l natriumhydroxydeoplossing, dat vereist is om een waterig extract van 1 g produkt ten opzichte van fenolftaleïne te neutraliseren.   // 3.   // PRINCIPE   //  // Er wordt een waterig extract van het monster bij 60 °C verkregen en gefiltreerd. Het filtraat wordt getitreerd met een natriumhydroxydeoplossing met fenolftaleïne als indicator.  // 4.   // REAGENTIA   //   // Al het water dat in deze procedure of bij de bereiding van reagentia wordt gebruikt dient vrij van kooldioxyde te worden gemaakt door het voor het gebruik 10 minuten te koken.   // 4.1.  // Natriumhydroxydeoplossing, 0,1 mol/l.   // 4.2.  // Indicatoroplossing fenolftaleïne, 10 g/l in ethanol (95 % V/V), geneutraliseerd tot het indicatoromslagpunt.   // 5.  // APPARATUUR   // 5.1.   // Analytische balans   // 5.2.  // Conische kolf, inhoud 500 ml met een ingeslepen hals en voorzien van een geslepen glazen stop.   // 5.3.   // Volpipet, 100 ml.   // 5.4.   // Maatpipet, geschikt om 0,5 ml indicatoroplossing (4.2) af te meten.   // 5.5.   // Conische kolf, 250 ml.   // 5.6.   // Maatcilinder, 250 ml.   // 5.7.  // Buret, met maatverdeling van 0,1 ml.   // 5.8.  // Waterbad, ingesteld op een temperatuur van 60 ± 2 °C.  // 5.9.   // Passend filter   // 6.   // WERKWIJZE   // 6.1.  // Voorbehandeling van het analysemonster   //   // Zie hoofdstuk 1.2 van de algemene bepalingen.  // 6.2.   // Inweeg   //   // Weeg ongeveer 10 g van het analysemonster (6.1) tot op 10 mg nauwkeurig af en breng dat over in de conische kolf (5.2).   // 6.3.   // Bepaling   //  // Voeg met de 250 ml maatcilinder (5.6) 200 ml vers uitgekookt en tot 60 °C afgekoeld water toe. Zet de stop op de kolf, meng de inhoud door zwenken en verwarm de kolf gedurende 30 minuten op het waterbad (5.8). Schud de kolf om de 10 minuten.   //   // Filtreer de oplossing en koel het filtraat af tot ongeveer 20 °C. Het filtraat moet helder zijn.   //  // Breng 100 ml van het afgekoelde filtraat over in de conische kolf (5.5) met de pipet (5.3). Voeg 0,5 ml van de fenolftaleïne-indicatoroplossing (4.2) toe met de pipet (5.4). Titreer met de standaard volumetrische natriumhydroxydeoplossing (4.1) totdat een zwak rose kleur ontstaat die ten minste 30 seconden stand houdt. Lees het gebruikte volume tot op 0,01 ml nauwkeurig af en noteer het resultaat.   // 7.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 7.1.  // Berekening   //   // Het gehalte aan titreerbaar zuur van de caseïne is gelijk aan  1.2.3 //   //   // 20 × V × T m   //  // waarin:   //  1.2.3 //   // V   // het volume in milliliters van de gebruikte natriumhydroxydeoplossing (4.1) is;   //   // T   // de titer van de natriumhydroxydeoplossing (4.1) in mol/l is;   //   // m   // de massa in grammen van de inweeg is.  1.2 //   // Bereken de hoeveelheid vrij zuur tot op 2 decimalen.   // 7.2.   // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van twee tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen mag niet meer dan 0,02 ml 0,1 mol/l natriumhydroxyde per 1 g produkt bedragen.   //   // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin deze methode wordt toegepast.  METHODE 4  BEPALING VAN HET ASGEHALTE (P2O5 inbegrepen)  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Met de methode wordt het gehalte aan »as" bepaald van:   //   // - zuur-caseïnen.   // 2.   // DEFINITIE   //   // Het asgehalte (P2O5 inbegrepen): het gehalte aan as, zoals bepaald met de aangegeven methode.   // 3.   // PRINCIPE   //   // Een hoeveelheid van het monster wordt verast bij 825 ± 25 °C in aanwezigheid van magnesiumacetaat om alle fosfor van organische oorsprong te binden. De uiteindelijke hoeveelheid as wordt berekend na wegen van het residu en aftrekken van de asmassa die van het magnesiumacetaat afkomstig is.   // 4.  // REAGENTIA   // 4.1.   // Magnesiumacetaatoplossing. Los 120 g magnesiumacetaat tetrahydraat (Mg(CH3CO2)2.4H2O) in water op en vul met water aan tot 1 l.   // 5.   // APPARATUUR   // 5.1.   // Analytische balans   // 5.2.   // Volpipet, 5 ml.  // 5.3.   // Schaaltjes van silica of platina, doorsnede ongeveer 70 mm en 25 tot 50 mm diep.   // 5.4.   // Droogstoof, ingesteld op 102 ± 1 °C.   // 5.5.   // Elektrische oven, ingesteld op 825 ± 25 °C.   // 5.6.   // Kokend-waterbad  // 5.7.   // Exsiccator, met daarin vers geactiveerde silicagel met een hygrometrische indicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   // 6.   // WERKWIJZE   // 6.1.  // Voorbehandeling van het analysemonster   //   // Zie hoofdstuk 1.2 van de algemene bepalingen.   // 6.2.  // Voorbehandeling van de schaaltjes   //   // Verhit twee schaaltjes (A/B) (5.3) gedurende 30 minuten in de elektrische oven (5.5). Laat de schaaltjes in de exsiccator (5.7) afkoelen tot de temperatuur van de ruimte waar de balans in staat en bepaal de massa op 0,1 mg nauwkeurig.   // 6.3.   // Inweeg  //   // Weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig, ongeveer 3 g analysemonster (6.1) in een van de voorbehandelde schaaltjes (A) af.   // 6.4.   // Bepaling   //   // Voeg met behulp van de pipet (5.2) aan schaaltje (A) precies 5 ml van de magnesiumacetaatoplossing (4.1) toe, zodanig dat de gehele inweeg bevochtigd is en laat dit gedurende 20 minuten staan.  //   // Breng in het andere voorbehandelde schaaltje (B) met de pipet (5.2) precies 5 ml magnesiumacetaatoplossing (4.1).  //   // Damp de inhoud van beide schaaltjes (A) en (B) droog op het kokend-waterbad (5.6).   //   // Verwarm beide schaaltjes gedurende 30 minuten in de droogstoof (5.4).   //  // Verhit schaaltje (A) met inhoud op een kleine vlam, op een kookplaat of onder een infrarode lamp totdat de inweeg volledig verkoold is, ervoor zorgend dat die geen vlam vat.   //  // Breng beide schaaltjes (A) en (B) in de elektrische oven (5.5), verhit gedurende ten minste 1 uur of totdat alle kool van schaaltje (A) verdwenen is. Laat dan beide schaaltjes in de exsiccator (5.7) afkoelen tot de temperatuur van de ruimte waar de balans in staat en bepaal de massa tot op 0,1 mg nauwkeurig.   //   // Herhaal het verhitten steeds gedurende 30 minuten in de elektrische oven (5.5), het afkoelen en het wegen, totdat de massa binnen 1 mg constant blijft of weer begint toe te nemen. Noteer de laagst waargenomen massa.   // 7.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 7.1.   // Berekening   //   // Het asgehalte (P2O5 inbegrepen), van het monster, als massapercentage is gelijk aan  1.2.3.4 //   //   // (m1 - m2) - (m3 - m4) m0  // × 100  1.2 //   // waarin:   //   // m0 de massa in grammen van de inweeg is;   //   // m1 de massa in grammen van het schaaltje (A) met residu is;   //   // m2 de massa in grammen van het voorbehandelde schaaltje (A) is;   //   // m3 de massa in grammen van het schaaltje (B) met residu is;   //   // m4 de massa in grammen van het voorbehandelde schaaltje (B) is.   //  // Bereken het asgehalte (P2O5 inbegrepen) tot op 0,01 % nauwkeurig.   // 7.2.   // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van twee tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen mag niet meer dan 0,1 g per 100 g produkt bedragen.   //   // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin deze methode wordt toegepast.  METHODE 5  BEPALING VAN HET ASGEHALTE (P2O5 inbegrepen)  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Deze methode dient voor de bepaling van het asgehalte van:   //  // - leb-caseïne.   // 2.   // DEFINITIE   //   // Asgehalte (P2O5 inbegrepen): het met de aangegeven methode bepaalde gehalte aan as.   // 3.   // PRINCIPE   //   // Een hoeveelheid van het monster wordt bij 825 ± 25 °C verast tot constante massa. Het residu wordt bepaald door wegen en berekend als massapercentage van het monster.   // 4.   // APPARATUUR  // 4.1.   // Analytische balans   // 4.2.   // Schaaltjes van silica of platina, doorsnede ongeveer 70 mm en 25 tot 50 mm diep.   // 4.3.   // Elektrische oven met luchtcirculatie, ingesteld op 825 ± 25 °C.   // 4.4.   // Exsiccator, met daarin vers geactiveerde silicagel met een hygrometrische indicator of een gelijkwaardig droogmiddel.   // 5.   // WERKWIJZE   // 5.1.   // Voorbehandeling van het analysemonster   //   // Zie hoofdstuk 1.2 van de algemene bepalingen.   // 5.2.  // Voorbehandeling van het schaaltje   //   // Verwarm het schaaltje (4.2) gedurende 30 minuten in de elektrische oven (4.3). Laat vervolgens het schaaltje in de exsiccator (4.4) afkoelen tot de temperatuur van de ruimte waar de balans in staat en weeg het tot op 0,1 mg nauwkeurig.   // 5.3.  // Inweeg   //   // Weeg tot op 0,1 mg nauwkeurig, ongeveer 3 g analysemonster (5.1) in het voorbehandelde schaaltje af.  // 5.4.   // Bepaling   //   // Verwarm het schaaltje met inhoud op een kleine vlam, een kookplaat of met een infrarode lamp totdat de inweeg volledig is verkoold. Zorg er daarbij voor dat het monster geen vlam vat.   //   // Verhit het schaaltje gedurende ten minste één uur in de elektrische oven (4.3) of totdat alle kool uit het schaaltje verdwenen is. Plaats dan het schaaltje in de exsiccator (4.4) en laat het afkoelen tot de temperatuur van de balansruimte en weeg het tot op 0,1 mg nauwkeurig.   //   // Herhaal het verhitten in de elektrische oven (4.3), steeds gedurende 30 min, het afkoelen en het wegen, totdat de massa binnen 1 mg constant blijft of weer begint toe te nemen. Noteer de laagst waargenomen massa.  // 6.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 6.1.  // Berekening   //   // De as van het monster, als massapercentage, is gelijk aan  1.2.3.4 //   //   // m1 - m2 m0   // × 100 1.2 //  // waarin:   //   // m0 de massa in grammen van de inweeg is;   //   // m1 de massa in grammen van het schaaltje met residu is;   //   // m2 de massa in grammen van het voorbehandelde schaaltje is.   //   // Bereken het asgehalte (P2O5 inbegrepen) tot op 0,01 % nauwkeurig.   // 6.2.  // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van twee tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen mag niet meer dan 0,15 g as per 100 g produkt bedragen.   //   // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin deze methode wordt toegepast.  METHODE 6  pH-BEPALING  1.2 // 1.   // ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //   // Met deze methode wordt de pH bepaald van:   //   // - caseïnaten.  // 2.   // DEFINITIE   //   // De pH van caseïnaten: de pH bij 20 °C van een waterige oplossing van caseïnaten, zoals met de aangegeven methode is bepaald.   // 3.   // PRINCIPE   //  // De potentiometrische pH-bepaling van een waterige oplossing van caseïnaat, met behulp van een pH-meter.   // 4.  // REAGENTIA   //   // Het bij de bereiding van reagentia of in de werkwijze (6) gebruikte water moet vers gedestilleerd water zijn, dat geen kooldioxyde heeft kunnen absorberen.  // 4.1.   // Bufferoplossingen, voor het ijken van de pH-meter (5.2).   //   // Twee standaardbufferoplossingen met pH-waarden bij 20 °C, die in twee decimalen bekend zijn en aan weerskanten van de te toetsen pH-waarde liggen, bij voorbeeld een ftalaatbuffer met een pH van circa vier en een boraxbuffer met een pH van circa negen.   // 5.   // APPARATUUR   // 5.1.  // Balans, nauwkeurigheid 0,1 g.   // 5.2.   // pH-meter, minimale gevoeligheid 0,05 pH-eenheid, met een geschikte glaselektrode en een calomel- of andere referentie-elektrode.  // 5.3.   // Thermometer, nauwkeurigheid 0,5 °C.   // 5.4.  // Conische kolf, 100 ml inhoud, voorzien van geslepen glazen stop.   // 5.5.   // Bekerglas, 50 ml.   // 5.6.  // Mengtoestel   // 5.7.   // Bekerglas, voor het mengtoestel (5.6), inhoud ten minste 250 ml.   // 6.   // WERKWIJZE  // 6.1.   // Voorbereiding van het analysemonster   //  // Zie hoofdstuk 1.2 van de algemene bepalingen.  // 6.2.   // Bepaling   // 6.2.1.   // IJken van de pH-meter  //   // Breng de bufferoplossingen (4.1) op 20 °C en ijk de pH-meter volgens de gebruiksaanwijzing van de fabrikant.   //  // Opmerkingen   //   // 1. Het ijken dient plaats te vinden wanneer de kolven al 20 minuten staan (zie 6.2.2).   //   // 2. Als een reeks monsters gemeten wordt, controleer dan tenminste om de 30 minuten de juiste instelling van de pH-meter met een of meer standaardbufferoplossingen.   // 6.2.2.   // Bereiding van de meetoplossing   //   // Doe 95 ml water in het bekerglas (5.7), voeg 5,0 g monster (6.1) toe en meng dit gedurende 30 seconden met behulp van het mengtoestel (5.6).   //   // Bedek het bekerglas met een horlogeglas en laat het gedurende 20 minuten op ongeveer 20 °C staan.   // 6.2.3   // pH-meting  // 6.2.3.1.   // Giet ongeveer 20 ml van de oplossing in het bekerglas (5.5) en bepaal onmiddellijk de pH van deze oplossing met behulp van de pH-meter (5.2), na de glaselektrode zorgvuldig met water te hebben gespoeld.   // 6.2.3.2.  // Lees de op de schaal van de pH-meter aangegeven waarde af.  // 7.   // WEERGAVE VAN DE RESULTATEN   // 7.1.   // Resultaat   //   // Noteer de op de wijzerplaat van de pH-meter afgelezen waarde tot op 2 decimalen als de pH van de waterige oplossing van caseïnaat.   // 7.2.   // Herhaalbaarheid   //   // Het verschil tussen de resultaten van de tegelijkertijd of vlak na elkaar op hetzelfde monster, door dezelfde analist en onder dezelfde omstandigheden uitgevoerde bepalingen, mag niet meer dan 0,05 pH-eenheid voor caseïnaatoplossingen bedragen.   //  // Het herhaalbaarheidsinterval moet worden gehaald in 95 % van de gevallen waarin de methode wordt toegepast.BLANCOBEPALING   //  VOER TEGELIJKERTIJD MET DE STIKSTOFGEHALTEBEPALING VAN HET MONSTER EEN BLANCOBEPALING UIT MET 0,5 G SACCHAROSE ( 4.4 ) IN PLAATS VAN DE MONSTERHOEVEELHEID, MET GEBRUIKMAKING VAN DEZELFDE APPARATUUR, DEZELFDE HOEVEELHEDEN VAN ALLE REAGENTIA EN DEZELFDE WERKWIJZE ALS IN 6.2 .   //  INDIEN BIJ DE BLANCOBEPALING HET VOLUME VAN HET GETITREERDE ZOUTZUUR MEER DAN 0,5 ML BEDRAAGT, MOETEN DE REAGENTIA WORDEN GECONTROLEERD EN EVENTUEEL WORDEN GEZUIVERD OF VERVANGEN .  6.4 .  INWEEG   //  BRENG 0,3 TOT 0,4 G ANALYSEMONSTER ( 6.1 ), DAT TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG IS AFGEWOGEN, IN DE KJELDAHLKOLF ( 5.2 ).  6.5 .  BEPALING  6.5.1 .  BRENG IN DE KOLF EEN PAAR STUKJES PORSELEIN OF EEN PAAR GLAZEN KRALEN ( 5.10.1 ) EN ONGEVEER 10 G WATERVRIJ KALIUMSULFAAT ( 4.2 ).   //  VOEG 0,2 G KOPER(II)SULFAAT ( 4.3 ) TOE EN SPOEL DE HALS VAN DE KOLF MET WAT WATER . VOEG 20 ML GECONCENTREERD ZWAVELZUUR ( 4.1 ) TOE .   //  VERWARM ZACHTJES OP HET DESTRUCTIEAPPARAAT ( 5.3 ) TOTDAT AL HET SCHUIMEN VOORBIJ IS . LAAT HET MENGSEL ZACHTJES KOKEN TOTDAT DE OPLOSSING HELDER IS EN EEN BLEKE GROENBLAUWE KLEUR OVERBLIJFT . ZWENK TIJDENS HET VERWARMEN DE KOLF NU EN DAN .   //  ZET HET KOKEN VOORT BIJ EEN ZODANIGE VERWARMING DAT DE DAMP HALVERWEGE DE HALS VAN DE KOLF CONDENSEERT . VERWARM NOG 90 MINUTEN EN VERMIJD PLAATSELIJKE OVERVERHITTING .   //  LAAT DE KOLF MET DE INHOUD TOT KAMERTEMPERATUUR AFKOELEN . VOEG DAN VOORZICHTIG ONGEVEER 200 ML WATER EN EEN PAAR STUKJES PUIMSTEEN ( 5.10.2 ) TOE . MENG EN LAAT WEER AFKOELEN .  6.5.2 .  BRENG IN DE CONISCHE KOLF ( 5.7 ) 50 ML BOORZUUROPLOSSING ( 4.5 ) EN VIER DRUPPELS INDICATOR ( 4.8 ). MENG . PLAATS DE KOLF ZODANIG ONDER DE KOELER ( 5.4 ) DAT DE PUNT VAN DE UITLAATBUIS ( 5.5 ) IN DE BOORZUUROPLOSSING STEEKT . VOEG MET BEHULP VAN EEN MAATCILINDER ( 5.8 ) 80 ML NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING ( 4.6 ) AAN DE KJELDAHLKOLF TOE . HOUD HIERBIJ DE KOLF IN EEN SCHUINE STAND ZODAT DE NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING LANGS DE BINNENKANT VAN DE KOLF LOOPT EN DE ONDERSTE LAAG VORMT . VERBIND DE KJELDAHLKOLF ONMIDDELLIJK MET DE KOELER VIA DE SPATBOL ( 5.6 ).   //  ZWENK DE KJELDAHLKOLF ZACHTJES ZODAT DE INHOUD VERMENGD WORDT . KOOK EERST ZACHTJES EN ZORG DAT ER GEEN SCHUIM WORDT GEVORMD . ZET DE DESTILLATIE ZODANIG VOORT DAT IN ONGEVEER 30 MINUTEN 150 ML DESTILLAAT WORDT OPGEVANGEN . HET DESTILLAAT MOET EEN TEMPERATUUR VAN MINDER DAN 25 *C HEBBEN . HAAL ONGEVEER TWEE MINUTEN VOORDAT DE DESTILLATIE GEEINDIGD WORDT DE CONISCHE KOLF ZOVER OMLAAG DAT DE PUNT VAN DE UITLAATBUIS NIET LANGER IN DE ZUUROPLOSSING STEEKT EN SPOEL DE PUNT MET WAT WATER . ZET DE VERWARMING AF, VERWIJDER DE UITLAATBUIS EN SPOEL DE BINNEN - EN BUITENKANT DAARVAN MET WAT WATER EN VANG HET SPOELWATER OP IN DE CONISCHE KOLF .  6.5.3 .  TITREER HET DESTILLAAT IN DE CONISCHE KOLF MET DE ZOUTZUUROPLOSSING ( 4.7 ).  7 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 .  BEREKENING   //  HET EIWITGEHALTE VAN HET MONSTER, UITGEDRUKT ALS MASSAPERCENTAGE, IS GELIJK AAN  1.2.3.4.5 //  //  ( V1 - V2 ) X T X 14 X 100 X 6,38 M X 1 000  =  8,932 ( V1 - V2 ) X T M  1.2WAARIN :  1.2.3 //  V1  HET VOLUME IS IN MILLILITERS VAN DE IN DE BEPALING ( 6.5 ) GEBRUIKTE STANDAARD VOLUMETRISCHE ZOUTZUUROPLOSSING ( 4.7 );   //  V2  HET VOLUME IS IN MILLILITERS VAN DE IN DE BLANCOBEPALING ( 6.3 ) GEBRUIKTE ZOUTZUUROPLOSSING ( 4.7 );   //  T  DE TITER IS VAN DE ZOUTZUUROPLOSSING ( 4.7 ) IN MOL/L;   //  M  DE MASSA IS IN GRAMMEN VAN DE INWEEG .  1.2 //  BEREKEN HET EIWITGEHALTE OP 0,1 % NAUWKEURIG .  7.2 .  HERHAALBAARHEID   //  HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN TWEE TEGELIJKERTIJD OF VLAK NA ELKAAR OP HETZELFDE MONSTER, DOOR DEZELFDE ANALIST EN ONDER DEZELFDE OMSTANDIGHEDEN UITGEVOERDE BEPALINGEN, MAG NIET MEER DAN 0,5 G EIWIT PER 100 G PRODUKT BEDRAGEN .   //  HET HERHAALBAARHEIDSINTERVAL MOET WORDEN GEHAALD IN 95 % VAN DE GEVALLEN WAARIN DE METHODE WORDT TOEGEPAST .  METHODE 3  BEPALING VAN HET GEHALTE AAN TITREERBAAR ZUUR  1.21 .  ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //  DEZE METHODE DIENT VOOR DE BEPALING VAN TITREERBAAR ZUUR VAN :   //  - ZUUR-CASEINE .  2 .  DEFINITIE   //  HET GEHALTE AAN TITREERBAAR ZUUR VAN ZUUR-CASEINES : HET VOLUME IN MILLILITERS VAN EEN 0,1 MOL/L NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING, DAT VEREIST IS OM EEN WATERIG EXTRACT VAN 1 G PRODUKT TEN OPZICHTE VAN FENOLFTALEINE TE NEUTRALISEREN .  3 .  PRINCIPE   //  ER WORDT EEN WATERIG EXTRACT VAN HET MONSTER BIJ 60 *C VERKREGEN EN GEFILTREERD . HET FILTRAAT WORDT GETITREERD MET EEN NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING MET FENOLFTALEINE ALS INDICATOR .  4 .  REAGENTIA   //  AL HET WATER DAT IN DEZE PROCEDURE OF BIJ DE BEREIDING VAN REAGENTIA WORDT GEBRUIKT DIENT VRIJ VAN KOOLDIOXYDE TE WORDEN GEMAAKT DOOR HET VOOR HET GEBRUIK 10 MINUTEN TE KOKEN .  4.1 .  NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING, 0,1 MOL/L .  4.2 .  INDICATOROPLOSSING FENOLFTALEINE, 10 G/L IN ETHANOL ( 95 % V/V ), GENEUTRALISEERD TOT HET INDICATOROMSLAGPUNT .  5 .  APPARATUUR  5.1 .  ANALYTISCHE BALANS  5.2 .  CONISCHE KOLF, INHOUD 500 ML MET EEN INGESLEPEN HALS EN VOORZIEN VAN EEN GESLEPEN GLAZEN STOP .  5.3 .  VOLPIPET, 100 ML .  5.4 .  MAATPIPET, GESCHIKT OM 0,5 ML INDICATOROPLOSSING ( 4.2 ) AF TE METEN .  5.5 .  CONISCHE KOLF, 250 ML .  5.6 .  MAATCILINDER, 250 ML .  5.7 .  BURET, MET MAATVERDELING VAN 0,1 ML .  5.8 .  WATERBAD, INGESTELD OP EEN TEMPERATUUR VAN 60  +/-  2 *C .  5.9 .  PASSEND FILTER  6 .  WERKWIJZE  6.1 .  VOORBEHANDELING VAN HET ANALYSEMONSTER   //  ZIE HOOFDSTUK 1.2 VAN DE ALGEMENE BEPALINGEN .  6.2 .  INWEEG   //  WEEG ONGEVEER 10 G VAN HET ANALYSEMONSTER ( 6.1 ) TOT OP 10 MG NAUWKEURIG AF EN BRENG DAT OVER IN DE CONISCHE KOLF ( 5.2 ).  6.3 .  BEPALING   //  VOEG MET DE 250 ML MAATCILINDER ( 5.6 ) 200 ML VERS UITGEKOOKT EN TOT 60 *C AFGEKOELD WATER TOE . ZET DE STOP OP DE KOLF, MENG DE INHOUD DOOR ZWENKEN EN VERWARM DE KOLF GEDURENDE 30 MINUTEN OP HET WATERBAD ( 5.8 ). SCHUD DE KOLF OM DE 10 MINUTEN .   //  FILTREER DE OPLOSSING EN KOEL HET FILTRAAT AF TOT ONGEVEER 20 *C . HET FILTRAAT MOET HELDER ZIJN .   //  BRENG 100 ML VAN HET AFGEKOELDE FILTRAAT OVER IN DE CONISCHE KOLF ( 5.5 ) MET DE PIPET ( 5.3 ). VOEG 0,5 ML VAN DE FENOLFTALEINE-INDICATOROPLOSSING ( 4.2 ) TOE MET DE PIPET ( 5.4 ). TITREER MET DE STANDAARD VOLUMETRISCHE NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING ( 4.1 ) TOTDAT EEN ZWAK ROSE KLEUR ONTSTAAT DIE TEN MINSTE 30 SECONDEN STAND HOUDT . LEES HET GEBRUIKTE VOLUME TOT OP 0,01 ML NAUWKEURIG AF EN NOTEER HET RESULTAAT .  7 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 .  BEREKENING   //  HET GEHALTE AAN TITREERBAAR ZUUR VAN DE CASEINE IS GELIJK AAN  1.2.3 //  //  20 X V X T M   //  WAARIN :   //  1.2.3 //  V  HET VOLUME IN MILLILITERS VAN DE GEBRUIKTE NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING ( 4.1 ) IS;   //  T  DE TITER VAN DE NATRIUMHYDROXYDEOPLOSSING ( 4.1 ) IN MOL/L IS;  //  M  DE MASSA IN GRAMMEN VAN DE INWEEG IS .  1.2 //  BEREKEN DE HOEVEELHEID VRIJ ZUUR TOT OP 2 DECIMALEN .  7.2 .  HERHAALBAARHEID   //  HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN TWEE TEGELIJKERTIJD OF VLAK NA ELKAAR OP HETZELFDE MONSTER, DOOR DEZELFDE ANALIST EN ONDER DEZELFDE OMSTANDIGHEDEN UITGEVOERDE BEPALINGEN MAG NIET MEER DAN 0,02 ML 0,1 MOL/L NATRIUMHYDROXYDE PER 1 G PRODUKT BEDRAGEN .   //  HET HERHAALBAARHEIDSINTERVAL MOET WORDEN GEHAALD IN 95 % VAN DE GEVALLEN WAARIN DEZE METHODE WORDT TOEGEPAST .  METHODE 4  BEPALING VAN HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN )  1.21 .  ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //  MET DE METHODE WORDT HET GEHALTE AAN "AS" BEPAALD VAN :   //  - ZUUR-CASEINEN .  2 .  DEFINITIE   //  HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN ): HET GEHALTE AAN AS, ZOALS BEPAALD MET DE AANGEGEVEN METHODE .  3 .  PRINCIPE   //  EEN HOEVEELHEID VAN HET MONSTER WORDT VERAST BIJ 825  +/-  25 *C IN AANWEZIGHEID VAN MAGNESIUMACETAAT OM ALLE FOSFOR VAN ORGANISCHE OORSPRONG TE BINDEN . DE UITEINDELIJKE HOEVEELHEID AS WORDT BEREKEND NA WEGEN VAN HET RESIDU EN AFTREKKEN VAN DE ASMASSA DIE VAN HET MAGNESIUMACETAAT AFKOMSTIG IS .  4 .  REAGENTIA  4.1 .  MAGNESIUMACETAATOPLOSSING . LOS 120 G MAGNESIUMACETAAT TETRAHYDRAAT ( MG(CH3CO2)2.4H2O ) IN WATER OP EN VUL MET WATER AAN TOT 1 L .  5 .  APPARATUUR  5.1 .  ANALYTISCHE BALANS  5.2 .  VOLPIPET, 5 ML .  5.3 .  SCHAALTJES VAN SILICA OF PLATINA, DOORSNEDE ONGEVEER 70 MM EN 25 TOT 50 MM DIEP .  5.4 .  DROOGSTOOF, INGESTELD OP 102  +/-  1 *C .  5.5 .  ELEKTRISCHE OVEN, INGESTELD OP 825  +/-  25 *C .  5.6 .  KOKEND-WATERBAD  5.7 .  EXSICCATOR, MET DAARIN VERS GEACTIVEERDE SILICAGEL MET EEN HYGROMETRISCHE INDICATOR OF EEN GELIJKWAARDIG DROOGMIDDEL .  6 .  WERKWIJZE  6.1 .  VOORBEHANDELING VAN HET ANALYSEMONSTER   //  ZIE HOOFDSTUK 1.2 VAN DE ALGEMENE BEPALINGEN .  6.2 .  VOORBEHANDELING VAN DE SCHAALTJES   //  VERHIT TWEE SCHAALTJES ( A/B ) ( 5.3 ) GEDURENDE 30 MINUTEN IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 5.5 ). LAAT DE SCHAALTJES IN DE EXSICCATOR ( 5.7 ) AFKOELEN TOT DE TEMPERATUUR VAN DE RUIMTE WAAR DE BALANS IN STAAT EN BEPAAL DE MASSA OP 0,1 MG NAUWKEURIG .  6.3 .  INWEEG   //  WEEG TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG, ONGEVEER 3 G ANALYSEMONSTER ( 6.1 ) IN EEN VAN DE VOORBEHANDELDE SCHAALTJES ( A ) AF .  6.4 .  BEPALING   //  VOEG MET BEHULP VAN DE PIPET ( 5.2 ) AAN SCHAALTJE ( A ) PRECIES 5 ML VAN DE MAGNESIUMACETAATOPLOSSING ( 4.1 ) TOE, ZODANIG DAT DE GEHELE INWEEG BEVOCHTIGD IS EN LAAT DIT GEDURENDE 20 MINUTEN STAAN .   //  BRENG IN HET ANDERE VOORBEHANDELDE SCHAALTJE ( B ) MET DE PIPET ( 5.2 ) PRECIES 5 ML MAGNESIUMACETAATOPLOSSING ( 4.1 ).   //  DAMP DE INHOUD VAN BEIDE SCHAALTJES ( A ) EN ( B ) DROOG OP HET KOKEND-WATERBAD ( 5.6 ).   //  VERWARM BEIDE SCHAALTJES GEDURENDE 30 MINUTEN IN DE DROOGSTOOF ( 5.4 ).   //  VERHIT SCHAALTJE ( A ) MET INHOUD OP EEN KLEINE VLAM, OP EEN KOOKPLAAT OF ONDER EEN INFRARODE LAMP TOTDAT DE INWEEG VOLLEDIG VERKOOLD IS, ERVOOR ZORGEND DAT DIE GEEN VLAM VAT .   //  BRENG BEIDE SCHAALTJES ( A ) EN ( B ) IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 5.5 ), VERHIT GEDURENDE TEN MINSTE 1 UUR OF TOTDAT ALLE KOOL VAN SCHAALTJE ( A ) VERDWENEN IS . LAAT DAN BEIDE SCHAALTJES IN DE EXSICCATOR ( 5.7 ) AFKOELEN TOT DE TEMPERATUUR VAN DE RUIMTE WAAR DE BALANS IN STAAT EN BEPAAL DE MASSA TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG .   //  HERHAAL HET VERHITTEN STEEDS GEDURENDE 30 MINUTEN IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 5.5 ), HET AFKOELEN EN HET WEGEN, TOTDAT DE MASSA BINNEN 1 MG CONSTANT BLIJFT OF WEER BEGINT TOE TE NEMEN . NOTEER DE LAAGST WAARGENOMEN MASSA .  7 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 .  BEREKENING   //  HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN ), VAN HET MONSTER, ALS MASSAPERCENTAGE IS GELIJK AAN  1.2.3.4 //  //  ( M1 - M2 ) - ( M3 - M4 ) M0  X 100  1.2 //  WAARIN :   //  M0 DE MASSA IN GRAMMEN VAN DE INWEEG IS;   //  M1 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET SCHAALTJE ( A ) MET RESIDU IS;  //  M2 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET VOORBEHANDELDE SCHAALTJE ( A ) IS;   //  M3 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET SCHAALTJE ( B ) MET RESIDU IS;  //  M4 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET VOORBEHANDELDE SCHAALTJE ( B ) IS .   //  BEREKEN HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN ) TOT OP 0,01 % NAUWKEURIG .  7.2 .  HERHAALBAARHEID   //  HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN TWEE TEGELIJKERTIJD OF VLAK NA ELKAAR OP HETZELFDE MONSTER, DOOR DEZELFDE ANALIST EN ONDER DEZELFDE OMSTANDIGHEDEN UITGEVOERDE BEPALINGEN MAG NIET MEER DAN 0,1 G PER 100 G PRODUKT BEDRAGEN .   //  HET HERHAALBAARHEIDSINTERVAL MOET WORDEN GEHAALD IN 95 % VAN DE GEVALLEN WAARIN DEZE METHODE WORDT TOEGEPAST .  METHODE 5  BEPALING VAN HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN )  1.21 .  ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //  DEZE METHODE DIENT VOOR DE BEPALING VAN HET ASGEHALTE VAN :  //  - LEB-CASEINE .  2 .  DEFINITIE   //  ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN ): HET MET DE AANGEGEVEN METHODE BEPAALDE GEHALTE AAN AS .  3 .  PRINCIPE   //  EEN HOEVEELHEID VAN HET MONSTER WORDT BIJ 825  +/-  25 *C VERAST TOT CONSTANTE MASSA . HET RESIDU WORDT BEPAALD DOOR WEGEN EN BEREKEND ALS MASSAPERCENTAGE VAN HET MONSTER .  4 .  APPARATUUR  4.1 .  ANALYTISCHE BALANS  4.2 .  SCHAALTJES VAN SILICA OF PLATINA, DOORSNEDE ONGEVEER 70 MM EN 25 TOT 50 MM DIEP .  4.3 .  ELEKTRISCHE OVEN MET LUCHTCIRCULATIE, INGESTELD OP 825  +/- 25 *C .  4.4 .  EXSICCATOR, MET DAARIN VERS GEACTIVEERDE SILICAGEL MET EEN HYGROMETRISCHE INDICATOR OF EEN GELIJKWAARDIG DROOGMIDDEL .  5 .  WERKWIJZE  5.1 .  VOORBEHANDELING VAN HET ANALYSEMONSTER   //  ZIE HOOFDSTUK 1.2 VAN DE ALGEMENE BEPALINGEN .  5.2 .  VOORBEHANDELING VAN HET SCHAALTJE   //  VERWARM HET SCHAALTJE ( 4.2 ) GEDURENDE 30 MINUTEN IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 4.3 ). LAAT VERVOLGENS HET SCHAALTJE IN DE EXSICCATOR ( 4.4 ) AFKOELEN TOT DE TEMPERATUUR VAN DE RUIMTE WAAR DE BALANS IN STAAT EN WEEG HET TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG .  5.3 .  INWEEG   //  WEEG TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG, ONGEVEER 3 G ANALYSEMONSTER ( 5.1 ) IN HET VOORBEHANDELDE SCHAALTJE AF .  5.4 .  BEPALING   //  VERWARM HET SCHAALTJE MET INHOUD OP EEN KLEINE VLAM, EEN KOOKPLAAT OF MET EEN INFRARODE LAMP TOTDAT DE INWEEG VOLLEDIG IS VERKOOLD . ZORG ER DAARBIJ VOOR DAT HET MONSTER GEEN VLAM VAT .   //  VERHIT HET SCHAALTJE GEDURENDE TEN MINSTE EEN UUR IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 4.3 ) OF TOTDAT ALLE KOOL UIT HET SCHAALTJE VERDWENEN IS . PLAATS DAN HET SCHAALTJE IN DE EXSICCATOR ( 4.4 ) EN LAAT HET AFKOELEN TOT DE TEMPERATUUR VAN DE BALANSRUIMTE EN WEEG HET TOT OP 0,1 MG NAUWKEURIG .   //  HERHAAL HET VERHITTEN IN DE ELEKTRISCHE OVEN ( 4.3 ), STEEDS GEDURENDE 30 MIN, HET AFKOELEN EN HET WEGEN, TOTDAT DE MASSA BINNEN 1 MG CONSTANT BLIJFT OF WEER BEGINT TOE TE NEMEN . NOTEER DE LAAGST WAARGENOMEN MASSA .  6 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  6.1 .  BEREKENING   //  DE AS VAN HET MONSTER, ALS MASSAPERCENTAGE, IS GELIJK AAN  1.2.3.4 //  //  M1 - M2 M0  X 100  1.2WAARIN :   //  M0 DE MASSA IN GRAMMEN VAN DE INWEEG IS;   //  M1 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET SCHAALTJE MET RESIDU IS;   //  M2 DE MASSA IN GRAMMEN VAN HET VOORBEHANDELDE SCHAALTJE IS .  //  BEREKEN HET ASGEHALTE ( P2O5 INBEGREPEN ) TOT OP 0,01 % NAUWKEURIG .  6.2 .  HERHAALBAARHEID   //  HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN TWEE TEGELIJKERTIJD OF VLAK NA ELKAAR OP HETZELFDE MONSTER, DOOR DEZELFDE ANALIST EN ONDER DEZELFDE OMSTANDIGHEDEN UITGEVOERDE BEPALINGEN MAG NIET MEER DAN 0,15 G AS PER 100 G PRODUKT BEDRAGEN .   //  HET HERHAALBAARHEIDSINTERVAL MOET WORDEN GEHAALD IN 95 % VAN DE GEVALLEN WAARIN DEZE METHODE WORDT TOEGEPAST .  METHODE 6  PH-BEPALING  1.21 .  ONDERWERP EN TOEPASSINGSGEBIED   //  MET DEZE METHODE WORDT DE PH BEPAALD VAN :   //  - CASEINATEN .  2 .  DEFINITIE   //DE PH VAN CASEINATEN : DE PH BIJ 20 *C VAN EEN WATERIGE OPLOSSING VAN CASEINATEN, ZOALS MET DE AANGEGEVEN METHODE IS BEPAALD .  3 .  PRINCIPE   //  DE POTENTIOMETRISCHE PH-BEPALING VAN EEN WATERIGE OPLOSSING VAN CASEINAAT, MET BEHULP VAN EEN PH-METER .  4 .  REAGENTIA   //  HET BIJ DE BEREIDING VAN REAGENTIA OF IN DE WERKWIJZE ( 6 ) GEBRUIKTE WATER MOET VERS GEDESTILLEERD WATER ZIJN, DAT GEEN KOOLDIOXYDE HEEFT KUNNEN ABSORBEREN .  4.1 .  BUFFEROPLOSSINGEN, VOOR HET IJKEN VAN DE PH-METER ( 5.2 ).   //  TWEE STANDAARDBUFFEROPLOSSINGEN MET PH-WAARDEN BIJ 20 *C, DIE IN TWEE DECIMALEN BEKEND ZIJN EN AAN WEERSKANTEN VAN DE TE TOETSEN PH-WAARDE LIGGEN, BIJ VOORBEELD EEN FTALAATBUFFER MET EEN PH VAN CIRCA VIER EN EEN BORAXBUFFER MET EEN PH VAN CIRCA NEGEN .  5 .  APPARATUUR  5.1 .  BALANS, NAUWKEURIGHEID 0,1 G .  5.2 .  PH-METER, MINIMALE GEVOELIGHEID 0,05 PH-EENHEID, MET EEN GESCHIKTE GLASELEKTRODE EN EEN CALOMEL - OF ANDERE REFERENTIE-ELEKTRODE .  5.3 .  THERMOMETER, NAUWKEURIGHEID 0,5 *C .  5.4 .  CONISCHE KOLF, 100 ML INHOUD, VOORZIEN VAN GESLEPEN GLAZEN STOP .  5.5 .  BEKERGLAS, 50 ML .  5.6 .  MENGTOESTEL  5.7 .  BEKERGLAS, VOOR HET MENGTOESTEL ( 5.6 ), INHOUD TEN MINSTE 250 ML .  6 .  WERKWIJZE  6.1 .  VOORBEREIDING VAN HET ANALYSEMONSTER   //  ZIE HOOFDSTUK 1.2 VAN DE ALGEMENE BEPALINGEN .  6.2 .  BEPALING  6.2.1 .  IJKEN VAN DE PH-METER   //  BRENG DE BUFFEROPLOSSINGEN ( 4.1 ) OP 20 *C EN IJK DE PH-METER VOLGENS DE GEBRUIKSAANWIJZING VAN DE FABRIKANT .   //  OPMERKINGEN   //  1 . HET IJKEN DIENT PLAATS TE VINDEN WANNEER DE KOLVEN AL 20 MINUTEN STAAN ( ZIE 6.2.2 ).   //  2 . ALS EEN REEKS MONSTERS GEMETEN WORDT, CONTROLEER DAN TENMINSTE OM DE 30 MINUTEN DE JUISTE INSTELLING VAN DE PH-METER MET EEN OF MEER STANDAARDBUFFEROPLOSSINGEN .  6.2.2 .  BEREIDING VAN DE MEETOPLOSSING   //  DOE 95 ML WATER IN HET BEKERGLAS ( 5.7 ), VOEG 5,0 G MONSTER ( 6.1 ) TOE EN MENG DIT GEDURENDE 30 SECONDEN MET BEHULP VAN HET MENGTOESTEL ( 5.6 ).   //  BEDEK HET BEKERGLAS MET EEN HORLOGEGLAS EN LAAT HET GEDURENDE 20 MINUTEN OP ONGEVEER 20 *C STAAN .  6.2.3  PH-METING  6.2.3.1 .  GIET ONGEVEER 20 ML VAN DE OPLOSSING IN HET BEKERGLAS ( 5.5 ) EN BEPAAL ONMIDDELLIJK DE PH VAN DEZE OPLOSSING MET BEHULP VAN DE PH-METER ( 5.2 ), NA DE GLASELEKTRODE ZORGVULDIG MET WATER TE HEBBEN GESPOELD .  6.2.3.2 .  LEES DE OP DE SCHAAL VAN DE PH-METER AANGEGEVEN WAARDE AF .  7 .  WEERGAVE VAN DE RESULTATEN  7.1 .  RESULTAAT   //  NOTEER DE OP DE WIJZERPLAAT VAN DE PH-METER AFGELEZEN WAARDE TOT OP 2 DECIMALEN ALS DE PH VAN DE WATERIGE OPLOSSING VAN CASEINAAT .  7.2 .  HERHAALBAARHEID   //  HET VERSCHIL TUSSEN DE RESULTATEN VAN DE TEGELIJKERTIJD OF VLAK NA ELKAAR OP HETZELFDE MONSTER, DOOR DEZELFDE ANALIST EN ONDER DEZELFDE OMSTANDIGHEDEN UITGEVOERDE BEPALINGEN, MAG NIET MEER DAN 0,05 PH-EENHEID VOOR CASEINAATOPLOSSINGEN BEDRAGEN .  //  HET HERHAALBAARHEIDSINTERVAL MOET WORDEN GEHAALD IN 95 % VAN DE GEVALLEN WAARIN DE METHODE WORDT TOEGEPAST .


Avis juridique important

|

31959L0221

Richtlijnen tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren

Publicatieblad Nr. 011 van 20/02/1959 blz. 0221 - 0239 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 1 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 05 Deel 4 blz. 0224  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0007  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0007

RICHTLIJNEN  tot vaststelling van de basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAP VOOR ATOOMENERGIE,  Gelet op de bepalingen van het Verdrag, met name die van de artikelen 30 en 31;  Gezien het advies van de groep personen, aangewezen door het Wetenschappelijk en Technisch Comité uit wetenschappelijke deskundigen van de Lid-Staten;  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité;  Gezien het voorstel van de Commissie;  Na raadpleging van het Parlement;  Overwegende dat de in het Verdrag genoemde basisnormen voor de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werknemers tegen de aan ioniserende straling verbonden gevaren moeten worden vastgesteld, teneinde elke Lid-Staat in staat te stellen overeenkomstig artikel 33 van het Verdrag passende wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uit te vaardigen om deze normen te doen naleven en teneinde de noodzakelijke maatregelen te nemen met betrekking tot het onderwijs, de opvoeding en de beroepsopleiding en deze bepalingen uit te vaardigen in overeenstemming met de bepalingen welke in dit opzicht in de andere Lid-Staten toepasselijk zijn;  Overwegende dat de bescherming van de gezondheid der werknemers en der bevolking vordert dat elke activiteit, welke een aan ioniserende straling verbonden gevaar meebrengt, aan een regeling wordt onderworpen;  Overwegende dat de basisnormen moeten worden aangepast aan de omstandigheden waaronder de kernenergie wordt toegepast, en dat zij verschillend zijn naargelang het betreft de individuele veiligheid van de beroepshalve aan straling blootgestelde personen en van personen behorende tot bijzondere groepen van de bevolking of de bescherming van de bevolking in haar geheel;  Overwegende dat de bescherming van de gezondheid der bevolking vereist, dat er een systeem dient te bestaan inzake toezicht, inspectie en optreden bij een ongeval;  Overwegende dat de uitvoering van de bescherming van de gezondheid der werknemers een zowel medische als fysische controle op de bescherming tegen straling vordert;   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJNEN VASTGESTELD:    TITEL I Definities  Artikel 1 Voor de toepassing van deze richtlijnen, wordt onder de onderstaande termen het volgende verstaan:  § 1 - Fysische en radiologische termen  «Maximaal toelaatbare concentratie van een radioactief nuclide» is de concentratie van dit nuclide in ingeademde lucht en in drinkwater, uitgedrukt in de eenheid van activiteit per eenheid van volume, welke bij een continue betraling de maximaal toelaatbare dosis afgeeft.  «Besmetting» is een radioactieve besmetting, d.w.z. de verontreiniging van een willekeurige stof of een willekeurige omgeving door radioactieve stoffen.  In het bijzondere geval der werknemers omvat deze besmetting zowel de uitwendige besmetting der huid als de inwendige besmetting, ongeacht de wijze waarop deze geschiedt (via ademhaling, spijsvertering, door de huid, enz.).  «Desintegratie» is het spontaan uiteenvallen van een atoomkern, welke de emissie van een deeltje of van een foton ofwel van beide ten gevolge heeft.  «Natuurlijke straling» is het geheel der ioniserende straling, afkomstig van natuurlijke aardse en kosmische bronnen.  «Opneming» is de inwendige besmetting, waarbij radioactieve stoffen deelnemen aan de stofwisseling van het organisme.  «Bestraling» is elke wijze van blootstelling aan een ioniserende straling ; men onderscheidt de uitwendige bestraling waarbij de stralingsbron buiten het organisme is gelegen, en de inwendige bestraling, welke een gevolg is van de opneming van radioactieve stoffen.  «Doelbewuste uitzonderlijke bestraling» is een van te voren bestudeerde en als risico aanvaarde totale blootstelling aan ioniserende straling van een beroepshalve aan straling blootgestelde persoon.  «Nuclide» is het atoom dat bepaald wordt door zijn massagetal, atoomnummer en energietoestand.  «Ioniserende straling» is de elektromagnetische straling (fotonen of quanta van gamma- of röntgenstralen) of corpusculaire straling (alfa- of betadeeltjes, elektronen, positronen, protonen, neutronen en zware deeltjes), welke in staat is ionenvorming te veroorzaken.  «Radioactiviteit» is het verschijnsel van spontane desintegratie in een nuclide, waarbij een deeltje of een foton wordt uitgezonden en een nieuw nuclide wordt gevormd.  «Radiotoxiciteit» is de toxiciteit toe te schrijven aan ioniserende straling van het opgenomen radioactieve element ; zij houdt niet alleen verband met radioactieve kenmerken, maar is eveneens afhankelijk van het stofwisselingsgedrag van het element in het organisme of het orgaanen derhalve van de chemische of fysische toestand waarin het element verkeert.  «Bron» is een toestel of een stof, in staat ioniserende straling uit te zenden.  «Ingekapselde bron» is een bron welke wordt gevormd door radioactieve stoffen, die op hechte wijze in vaste niet-actieve stoffen zijn opgenomen, of welke is ingekapseld in een niet-actief omhulsel, dat voldoende weerstand biedt om onder normale gebruiksomstandigheden iedere verspreiding van radioactieve stoffen en iedere mogelijkheid van besmetting te voorkomen.  «Niet-ingekapselde bron» is een door radioactieve stoffen gevormde bron, welke zich in zodanige vorm bevindt dat niet iedere verspreiding van radioactieve stoffen en elk risico van besmetting kan worden voorkomen.   «Radioactieve stoffen» zijn alle stoffen welke het verschijnsel van radioactiviteit vertonen.  § 2 - Overige termen  «Ongeval» is een toevallig voorval, dat het risico van een bestraling meebrengt, die de maximaal toelaatbare doses overschrijdt.  «Medische controle» is het geheel der door de erkende arts verrichte keuringen en genomen maatregelen, welke erop zijn gericht het medische toezicht op de werknemers die tegen ioniserende straling moeten worden beschermd, alsmede de naleving van de basisnormen te verzekeren.  «Fysische controle op de bescherming» is het geheel van metingen en verrichte bepalingen verband houdende met de bescherming van de gezondheid der bevolking en der werknemers tegen ioniserende straling, alsmede om de naleving van de basisnormen te verzekeren.  «Bevoegd deskundige» is een persoon die over de nodige kennis beschikt en de nodige opleiding heeft genoten om de ioniserende straling te kunnen meten, alsmede om alle raadgevingen te kunnen verstrekken teneinde een doeltreffende bescherming van personen en een goede functionering der beschermingsinstallaties te verzekeren, en wiens bevoegdheid door het bevoegde gezag is erkend.  «Bijzondere groepen van de bevolking». Tot deze groepen behoren:    a) personen die zich uit hoofde van hun werkzaamheden van tijd tot tijd in de gecontroleerde zone bevinden, doch niet als «beroepshalve aan straling blootgestelde personen» worden beschouwd;       b) personen die omgaan met apparaten welke ioniserende straling uitzenden of radioactieve stoffen bevatten in zodanige hoeveelheden dat de uitgezonden straling geen overschrijding van de maximaal toelaatbare dosis voor deze categorie van personen tot gevolg heeft;       c) personen die verblijven in de nabijheid van de gecontroleerde zone en uit dien hoofde kunnen worden blootgesteld aan een bestraling welke de voor de totale bevolking vastgestelde bestraling overschrijdt.  «Erkende arts» is een arts die verantwoordelijk is voor de medische controle en wiens bevoegdheid en autoriteit door het bevoegde gezag worden erkend en gewaarborgd.  «Beroepshalve aan straling blootgestelde personen» zijn personen die in een gecontroleerde zone gewoonlijk werkzaamheden verrichten, welke hen blootstellen aan het gevaar dat aan ioniserende straling is verbonden.  «Gecontroleerde zone» is een bepaalde plaats in de ruimte, waar zich een ioniserende stralingsbron bevindt en waar beroepshalve aan straling blootgestelde personen een stralingsdosis kunnen ontvangen, hoger dan 1,5 rem per jaar ; in deze zone worden een fysische controle op de bescherming tegen straling en een medische controle uitgeoefend.  «Bewaakte zone» is elke plaats in de ruimte grenzende aan een gecontroleerde zone, waar blijvend gevaar bestaat voor overschrijding van de maximaal toelaatbare dosis voor de gezamenlijke bevolking en waar een fysische controle op de bescherming tegen straling wordt uitgeoefend.  § 3 - Eenheden en symbolen >PIC FILE= "T0011201">   «Rad» is de eenheid van de geabsorbeerde dosis : 1 rad = 100 erg per gram bestraalde stof op een bepaalde plaats.  «Rem» komt overeen met de hoeveelheid ioniserende straling die, door het menselijk lichaam geabsorbeerd, een biologisch effect oplevert, gelijk aan het effect dat in hetzelfde weefsel tot stand komt door het absorberen van een rad röntgenstralen.  De als referentiegrootheid gebruikte röntgenstralen zijn röntgenstralen welke een gemiddelde specifieke ionisatie opleveren, gelijk aan 100 ionenparen per micron weglengte in water. Dit komt overeen met röntgenstralen van ongeveer 250 kV.  «Röntgen» is een zodanige hoeveelheid röntgen- of gammastralen, dat de daardoor per  0,001293 gram lucht teweeggebrachte elektronenemissie in lucht ionen van beiderlei teken vormt, met een totale lading van één elektrostatische eenheid elk.  § 4 - Activiteit en doses  «Activiteit» is een aantal desintegraties per tijdseenheid. De activiteit wordt in «curie» uitgedrukt.  «Geabsorbeerde dosis» is de hoeveelheid energie die door ioniserende deeltjes aan een bestraalde stof per eenheid van massa op een bepaalde plaats wordt overgedragen, ongeacht de aard van de gebruikte ioniserende straling. De eenheid van de geabsorbeerde dosis is de «rad».  «Stralingsdosis» van röntgen- of gammastralen op een bepaald punt is de hoeveelheid straling met betrekking tot haar vermogen ionisatie voort te brengen. De eenheid van de stralingsdosis van röntgen- of gammastralen is de «röntgen» (r).  «Individuele dosis» is de door iedere persoon gedurende een bepaald tijdsverloop ontvangen dosis ioniserende straling.  «Geabsorbeerde integrale dosis» is de in het gehele betrokken gebied door ioniserende deeltjes aan de stof overgedragen hoeveelheid energie. De eenheid van de geabsorbeerde integrale dosis is de «gram-rad».  «Relatief biologisch effect» (R.B.E.) komt overeen met de verhouding tussen een dosis röntgenstralen, welke als referentiegrootheid wordt beschouwd, en een dosis ioniserende straling, welke hetzelfde biologische effect teweegbrengt. De voor het R.B.E. opgenomen waarden der verschillende typen straling zijn in onderstaande tabel vermeld. >PIC FILE= "T0011202">   «Effectieve biologische dosis», de zgn. «R.B.E.-dosis», wordt bepaald door het produkt van de geabsorbeerde dosis in rad en de R.B.E.-factor. De R.B.E.-dosis wordt uitgedrukt in «rem».  «Met voldoende veiligheid maximaal toelaatbare doses» zijn de doses ioniserende straling waarvan bij de huidige stand van onze kennis kan worden verwacht, dat zij geen ernstige stoornissen teweeg zullen brengen bij een persoon gedurende zijn leven, of bij de bevolking. Zij worden geschat aan de hand van de door afzonderlijke personen en door de bevolking ontvangen bestraling, met uitzondering van de natuurlijke straling en de straling welke een gevolg is van medisch onderzoek en medische behandeling.  «Gecumuleerde dosis» geeft, in de tijd geïntegreerd, de som aan van alle door een persoon ontvangen doses, ongeacht de stralingsbron, doch met uitzondering van de natuurlijke straling en de straling welke een gevolg is van medisch onderzoek en medische behandeling.  «Bevolkingsdosis» is de door een bevolking gedurende een bepaald tijdsverloop ontvangen dosis ioniserende straling, welke op grond van de demografische gegevens door weging wordt bepaald.    TITEL II Werkingssfeer  Artikel 2 Deze richtlijnen zijn van toepassing op de produktie, de bewerking, de behandeling, het gebruik, het in bezit hebben, het opslaan, het vervoer en de verwijdering van natuurlijke en kunstmatige radioactieve stoffen en op iedere andere werkzaamheid die een aan ioniserende straling verbonden gevaar meebrengt.   Artikel 3 De uitoefening van de in het voorgaande artikel 2 bedoelde werkzaamheden wordt in elk der Lid-Staten afhankelijk gesteld van een verklaring en, in bepaalde door de Lid-Staat aan te wijzen gevallen, naar gelang van de omvang van het gevaar dat uit deze werkzaamheden voortvloeit, van een stelsel van voorafgaande vergunningen.   Artikel 4 Het stelsel van verklaringen en voorafgaande vergunningen behoeft echter niet steeds te worden toegepast:    a) op radioactieve stoffen waarvan de totale activiteit minder is dan 0,1 microcurie. Deze waarde is vastgesteld voor de meest toxische radioactieve nucliden ; de overige waarden worden voor elk afzonderlijk geval bepaald op grond van de relatieve radiotoxiciteit en van de aanduidingen in de tabellen van Bijlage 1 van deze richtlijnen;       b) op radioactieve stoffen waarvan de concentratie minder is dan 0,002 microcurie per gram en, ten aanzien van de vaste natuurlijke radioactieve stoffen, op die waarvan de concentratie minder is dan 0,01 microcurie per gram;       c) op apparaten van een door het bevoegde gezag erkend type, welke ioniserende straling uitzenden, mits de radioactieve stoffen afdoende tegen elke aanraking en elk lekverlies zijn beschermd en de geleverde dosis op elk moment en op elk punt, gelegen op een afstand van 0,1 meter vanaf de buitenzijde van het apparaat, de waarde van 0,1 millirem per uur niet overschrijdt.          Artikel 5 Behoudens de gevallen van een verbod in de nationale wetgeving, moet het stelsel van voorafgaande vergunningen worden toegepast bij:    a) het gebruik van radioactieve stoffen voor medische doeleinden;       b) de toevoeging van radioactieve stoffen bij de fabricage van levensmiddelen, geneesmiddelen, kosmetische produkten en produkten voor huishoudelijk gebruik, alsmede het omgaan met dergelijke levensmiddelen, geneesmiddelen en produkten;       c) de aanwending van radioactieve stoffen bij de fabricage van speelgoederen.          TITEL III Met voldoende veiligheid maximaal toelaatbare doses  Artikel 6 § 1 - De bestraling van personen alsmede het aantal aan ioniserende straling blootgestelde personen moeten zo gering mogelijk worden gehouden.  § 2 - Geen enkele persoon die de volle leeftijd van 18 jaar nog niet heeft bereikt, mag werkzaamheden verrichten tijdens welke hij beroepshalve wordt blootgesteld aan het risico van ioniserende straling.   § 3 - Vrouwen worden gedurende de zwangerschaps- of voedingsperiode niet toegelaten tot werkzaamheden welke het risico van een verhoogde bestraling meebrengen.   Hoofdstuk I  Maximaal toelaatbare doses voor beroepshalve aan straling blootgestelde personen  Artikel 7 TOTALE BESTRALING VAN HET ORGANISME  § 1 - De maximaal toelaatbare dosis voor een beroepshalve aan straling blootgestelde persoon wordt uitgedrukt in rem en berekend op grond van zijn leeftijd en een gemiddelde jaarlijkse dosis van 5 rem.  De maximaal toelaatbare dosis voor een beroepshalve aan straling blootgestelde persoon van een bepaalde leeftijd wordt berekend met de basisformule: >PIC FILE= "T0011203">   De dosis D is de dosis welke in werkelijkheid is ontvangen door de bloedvormende organen, de gonaden en de ooglenzen.  § 2 - Bij de beveiligingsmiddelen wordt uitgegaan van een gemiddelde wekelijkse dosis van 0,1 rem.  § 3 - De maximale dosis welke gedurende een periode van 13 opeenvolgende weken wordt gecumuleerd, mag niet meer bedragen dan 3 rem. De berekening van de dosis geschiedt aan de hand van de volgende bepalingen:    a) Personen die de leeftijd van 18 jaar hebben bereikt, mogen beroepshalve een gecumuleerde dosis van 3 rem ontvangen (verdeeld over een periode van 13 opeenvolgende weken), mits de naleving van de basisformule is verzekerd en de in een jaar gecumuleerde dosis nooit meer dan 12 rem bedraagt.  De toediening van een dosis van 3 rem ineens kan slechts bij uitzondering worden toegestaan.       b) Wanneer de tevoren gecumuleerde dosis met zekerheid bekend is en deze beneden de met de basisformule berekende dosis blijft, kan een cumulatie van de doses in een tempo van 3 rem per 13 weken worden toegelaten, zolang de met de basisformule berekende maximaal toelaatbare dosis niet wordt bereikt.       c) Wanneer de tevoren gecumuleerde dosis niet met zekerheid bekend is, wordt aangenomen dat deze gelijk is aan de met de basisformule berekende maximaal toelaatbare dosis.       d) Wanneer de tevoren gecumuleerde dosis met zekerheid bekend is en deze beantwoordt aan de normen in een tijdvak waarin de aanbevolen maximaal toelaatbare doses hoger waren dan die welke uit de basisformule volgen, wordt de berekening uitgevoerd zoals in het vorige lid is aangegeven.          Artikel 8 DOELBEWUSTE UITZONDERLIJKE BESTRALING  Tijdens een doelbewuste uitzonderlijke bestraling kan een dosis van 12,5 rem worden toegelaten voor beroepshalve aan straling blootgestelde personen. Deze dosis mag slechts eenmaal tijdens het leven worden ontvangen ; zij valt binnen het kader van de volgens de basisformule berekende maximaal toelaatbare totale dosis. Met een eventuele overschrijding van deze maximaal toelaatbare totale dosis wordt geen rekening gehouden.  Vrouwen mogen niet aan een doelbewuste uitzonderlijke bestraling worden onderworpen vóór het einde van het tijdperk, waarin zij kinderen kunnen voortbrengen.   Artikel 9 TOTALE BESTRALING ALS GEVOLG  VAN EEN ONGEVAL  Tijdens een bestraling als gevolg van een ongeval van een beroepshalve aan straling blootgestelde persoon valt een dosis welke ligt tussen 3 en 25 rem, mits deze slechts eenmaal in het leven wordt ontvangen, binnen het kader van de maximaal toelaatbare gecumuleerde dosis, overeenkomend met de leeftijd van de persoon en berekend volgens de basisformule. Met een eventuele overschrijding van deze maximaal toelaatbare totale dosis wordt geen rekening gehouden.    Artikel 10 GEDEELTELIJKE BESTRALING  In geval van een gedeeltelijke bestraling van het organisme tijdens welke de op de bloedvormende organen, de gonaden en de ooglenzen te zamen ontvangen doses de volgens de basisformule vastgestelde grenzen niet overschrijden, is de maximaal toelaatbare dosis vastgesteld:    a) voor de uitwendige bestraling van de ledematen (handen, onderarmen, voeten en enkels) op 15 rem per 13 weken en op 60 rem per jaar;       b) voor de uitwendige bestraling van de huid als zodanig op 8 rem per 13 weken en op 30 rem per jaar;       c) voor de bestraling van de inwendige organen, met uitzondering van de bloedvormende organen, de gonaden en de ooglenzen, op 4 rem per 13 weken en op 15 rem per jaar.  Hoofdstuk II  Maximaal toelaatbare doses voor de bijzondere groepen van de bevolking  Artikel 11    a) Voor personen behorende tot de bijzondere groepen van de bevolking en omschreven in artikel 1, § 2, vijfde alinea, sub a) en b), is de maximaal toelaatbare dosis vastgesteld op 1,5 rem per jaar ; het betreft hier de door de bloedvormende organen, gonaden en ooglenzen werkelijk ontvangen dosis.       b) Voor personen behorend tot de bijzondere groep van de bevolking en omschreven in artikel 1, § 2, vijfde alinea, sub c), is de maximaal toelaatbare dosis vastgesteld op 0,5 rem per jaar ; het betreft hier de door de bloedvormende organen, gonaden en ooglenzen werkelijk ontvangen dosis.  Hoofdstuk III  Maximaal toelaatbare dosis voor de bevolking in haar geheel  Artikel 12 Voor de bevolking in haar geheel is de maximaal toelaatbare dosis welke wordt gecumuleerd tot aan de leeftijd van 30 jaar, 5 rem per hoofd. Bij de bepaling van deze dosis dient met de door de beroepshalve aan straling blootgestelde personen en de door bijzondere groepen van de bevolking ontvangen doses door schatting rekening te worden gehouden. Hierbij wordt geen rekening gehouden met de natuurlijke straling en straling welke een gevolg is van medisch onderzoek en medische behandeling.   TITEL IV Maximaal toelaatbare bestraling en besmetting  Artikel 13 § 1 - Onder «maximaal toelaatbare bestraling» moet worden verstaan de uitwendige bestraling die, verdeeld over de tijd en verspreid in het organisme, volgens de huidige stand der kennis, aan de personen of de bevolkingen de maximaal toelaatbare dosis afgeeft.  § 2 - Naar gelang van het geval wordt de bestraling uitgedrukt in stralingsdoses, in doses gemeten in de lucht en in de flux der deeltjes.  § 3 - De tabel van Bijlage 2 van deze richtlijnen geeft de overeenkomstige waarde in neutronenflux aan voor de maximaal toelaatbare dosis voor beroepshalve aan straling blootgestelde personen.   Artikel 14 § 1 - Onder «maximaal toelaatbare besmetting» moet worden verstaan een zodanige besmetting, dat de hoeveelheden van de in de ingeademde lucht of in het drinkwater aanwezige radioactieve nucliden overeenkomen met de in de tabel van  Bijlage 3 van deze richtlijnen aangegeven maximaal toelaatbare concentraties. § 2 - De concentraties worden uitgedrukt in activiteit per volume-eenheid.  § 3 - De tabel van Bijlage 3 geeft de concentraties aan, welke overeenkomen met de maximaal toelaatbare dosis voor de beroepshalve aan straling blootgestelde personen.  § 4 - In geval van besmetting ten gevolge van opneming van een mengsel van radioactieve nucliden van bekende samenstelling in dezelfde organen, moet rekening worden gehouden met de cumulatieve werking van de hierdoor veroorzaakte bestraling.  § 5 - In geval van besmetting van een enkel orgaan door een mengsel van radioactieve nucliden van bekende samenstelling, moet bij de berekening van de maximaal toelaatbare concentraties rekening worden gehouden met de som van de bestralingen welke door de verschillende nucliden worden veroorzaakt.  § 6 - Het geval van besmetting van verschillende organen door de opneming van een mengsel van radioactieve nucliden moet worden beschouwd als een totale bestraling.  § 7 - In geval van besmetting door een mengsel van radioactieve nucliden van onbekende samenstelling, worden de waarden gebruikt welke zijn aangegeven in de tabel van Bijlage 3 voor een willekeurig mengsel van beta- en gammastralers en voor een willekeurig mengsel van alfastralers.  Artikel 15 Indien de bestraling van de beroepshalve aan straling blootgestelde personen tot 40 uur per week is beperkt, kunnen de in de tabel van Bijlage 3 aangegeven concentraties voor ingeademde lucht met een factor 3 worden vermenigvuldigd. In geval van een tijdelijk verblijf in een atmosfeer welke is besmet door een radioactieve stof, kan de concentratiefactor, naar gelang van de bestralingsduur, hoger zijn dan 3 ; deze kan evenwel niet meer bedragen dan 10.   Artikel 16 De waarden van de maximaal toelaatbare bestraling en besmetting onder andere omstandigheden dan van een totale bestraling van de beroepshalve aan straling blootgestelde personen, zijn af te leiden uit de maximaal toelaatbare doses, zoals deze zijn aangegeven in Titel III. Buiten de gecontroleerde zones zijn de maximaal toelaatbare concentraties welke de maximaal toelaatbare besmetting bepalen, vastgesteld op een tiende van de in de tabel van Bijlage 3 aangegeven waarden.   Artikel 17 Teneinde de bescherming van de gezondheid van de bevolking te verzekeren overeenkomstig de maximaal toelaatbare doses vastgesteld in de artikelen 11 en 12 en de maximaal toelaatbare bestraling en besmetting waarvan sprake is in de artikelen 13, 14, 15 en 16, neemt elke Lid-Staat maatregelen inzake toezicht, inspectie en optreden bij een ongeval.  § 1 - Het toezicht omvat alle maatregelen en controles die dienen ter opsporing en uitschakeling van factoren, welke bij de produktie en de aanwending van ioniserende straling of tijdens een willekeurige verrichting, waardoor men aan de werking van deze straling wordt blootgesteld, een bestralingsrisico voor de bevolking kunnen scheppen. De omvang van de aangewende middelen is afhankelijk van de grootte van de risico's, welke de bestraling, met name de door een ongeval veroorzaakte bestraling, meebrengt, en van de bevolkingsdichtheid.  § 2 - Het toezicht wordt uitgeoefend:    a) in de «bewaakte zones», d.w.z. op de plaatsen waar de bescherming is gebaseerd op de inachtneming van de maximaal toelaatbare dosis van 0,5 rem per jaar, vastgesteld in artikel 11, sub b), voor personen behorende tot de bijzondere bevolkingsgroep welke verblijf houdt in de omgeving der gecontroleerde zone;       b) in het gehele gebied, waarvoor de maximaal toelaatbare dosis gelijk is aan de voor de bevolking in haar geheel vastgestelde dosis.  § 3 - Het toezicht moet omvatten : het onderzoek en de controle van de beveiligingsmiddelen alsmede de vaststelling van de doses ten behoeve van de bescherming der bevolking.      a) Het onderzoek en de controle van de beveiligingsmiddelen omvatten o.a.:         1. onderzoek en voorafgaande goedkeuring van de ontwerpen van installaties welke een stralingsgevaar opleveren, alsmede van de ontwerpen voor de vestigingsplaats op het grondgebied;               2. keuring bij ontvangst van de nieuwe installaties met betrekking tot de bescherming tegen iedere bestraling of besmetting welker invloed zich buiten de besloten ruimte van het bedrijf zou kunnen doen gelden, met inachtneming van de demografische, meteorologische, geologische en hydrologische omstandigheden;               3. verificatie van de doeltreffendheid van de technische beveiligingsmiddelen;               4. keuring bij ontvangst, uit het oogpunt van de fysische controle van de installaties voor het meten van straling en besmetting;               5. verificatie van de goede functionering der meetinstrumenten en het juiste gebruik daarvan.           b) De vaststelling van de doses ten behoeve van de bescherming der bevolking omvat o.a.:        1. de bepaling van de uitwendige bestraling, met vermelding van de hoedanigheid der desbetreffende straling, alsmede de vaststelling, naar gelang der omstandigheden, van de stralingsdosis, de in de lucht gemeten dosis of de flux;               2. de bepaling van de radioactieve besmetting, met vermelding van de aard en de fysische en chemische gesteldheid van de radioactieve smetstoffen, alsmede het bepalen van de activiteit van de radioactieve stoffen en de concentratie daarvan (per volume-eenheid in de lucht en in het water, per oppervlakte-eenheid van de bodem en per gewichtseenheid in biologische en voedselmonsters);               3. de bepaling van de «bevolkingsdosis», welke tot stand komt, rekening houdend met de wijze van bestraling, en door weging wordt bepaald op grond van de demografische gegevens. In het bijzonder dient men de aan verschillende stralingsbronnen toe te schrijven bestralingen zoveel mogelijk bij elkaar te tellen.                  c) De frequentie der bepalingen wordt vastgesteld, teneinde in elk geval de naleving van de basisnormen te verzekeren.       d) De op de metingen van de uitwendige bestraling of radioactieve besmetting betrekking hebbende documenten, alsmede de resultaten van de bepaling van de door de bevolking ontvangen dosis, moeten in archieven worden bewaard.   § 4 - Elke Lid-Staat moet een inspectiesysteem in het leven roepen, teneinde het toezicht op de bescherming van de gezondheid van de bevolking uit te oefenen en het treffen van maatregelen met betrekking tot toezicht en optreden in alle gevallen waarin dit noodzakelijk zou blijken te zijn, te bevorderen.  § 5      a) Met het oog op ongevallen zijn de Lid-Staten gehouden:      1. de door de bevoegde autoriteiten te treffen maatregelen vast te stellen;           2. een hulporganisatie - personeel en materieel - in het leven te roepen ter bescherming en voor het behoud van de gezondheid der bevolking.       b) De Lid-Staten zijn gehouden de Commissie mededeling te doen van de krachtens a), sub 1 en 2, getroffen maatregelen.       c) Elk ongeval dat een bestraling van de bevolking ten gevolge heeft, dient, indien de omstandigheden zulks vereisen, met de meeste spoed aan de naburige Lid-Staten en aan de Commissie van Euratom te worden gemeld.             TITEL V Grondbeginselen van het medisch toezicht op de werknemers  Artikel 18 § 1 - Het medisch toezicht op de werknemers omvat in de gecontroleerde zones een fysische controle op de bescherming tegen straling en een medische controle op de werknemers.  § 2 - Een of meer inspectiesystemen worden door elke Lid-Staat ingevoerd, teneinde het toezicht  uit te oefenen op de controle en om de maatregelen inzake toezicht en optreden te bevorderen in alle gevallen waarin dit noodzakelijk zal blijken te zijn.  Hoofdstuk I  Fysische controle op de bescherming tegen straling  Artikel 19 De fysische controle op de bescherming wordt verzekerd door bevoegde deskundigen, wier bevoegdheid door het bevoegde gezag wordt erkend. De omvang van de aangewende middelen dient te worden bepaald door de grootte en belangrijkheid van de installaties, en hun verscheidenheid en hoedanigheid moeten worden bepaald door de risico's verbonden aan de werkzaamheden waardoor men aan ioniserende straling wordt blootgesteld.   Artikel 20 De fysische controle op de bescherming omvat:  § 1 - De nauwkeurige opgave en de aanduiding van de gecontroleerde zones, d.w.z. van de plaatsen waar het mogelijk is de maximaal toelaatbare dosis van 1,5 rem per jaar te overschrijden, welke in artikel 11, sub a), voor de bijzondere groepen van de bevolking is vastgesteld, en waar de bescherming is gebaseerd op de inachtneming van de maximaal toelaatbare doses, vastgesteld in Hoofdstuk I van Titel III voor beroepshalve aan straling blootgestelde personen.  § 2 - Het onderzoek en de controle van de beveiligingsmiddelen, omvattende:    a) onderzoek en voorafgaande goedkeuring van de ontwerpen van installaties, welke een stralingsgevaar opleveren, alsmede hun plaatsing in het bedrijf;       b) keuring bij ontvangst van nieuwe installaties uit het oogpunt van de fysische controle op de bescherming;       c) verificatie van de doeltreffendheid der technische beveiligingsmiddelen;       d) verificatie van de goede functionering der meetinstrumenten en het juiste gebruik daarvan.  § 3 - De volgende metingen:      a) bepaling van de bestraling op de desbetreffende plaatsen met, zo nodig, aanduiding van de aard en hoedanigheid van de desbetreffende straling, teneinde rekening te kunnen houden met het relatief biologisch effect van de ioniserende straling (R.B.E.), alsmede, naar gelang van het geval, de bepaling van de stralingsdosis, van de in de lucht gemeten dosis of van de flux;           b) bepaling van de radioactieve besmetting met aanduiding van de aard en de fysische en chemische toestand van de besmettende radioactieve stoffen, alsmede de bepaling van hun activiteit en hun concentratie naar inhoud en oppervlakte;           c) bepaling van de individuele dosis welke op het gehele organisme heeft ingewerkt naar gelang van de wijzen van bestraling. De schatting van de gecumuleerde individuele dosis der aan uitwendige straling blootgestelde personen moet worden verricht door middel van een of meer persoonlijke meetapparaten, welke men voortdurend bij zich draagt ; bepaling van de individuele dosis van de personen die aan inwendige bestraling kunnen worden blootgesteld, moet worden verricht door middel van iedere fysische en medische methode waarmee de opgenomen hoeveelheid kan worden bepaald.             Artikel 21 De frequentie der bepalingen wordt vastgesteld, teneinde in elk geval de naleving van de basisnormen te verzekeren.   Artikel 22 § 1 - De rapporten waarin de bepalingen van de individuele doses zijn opgetekend, worden gedurende het leven van de betrokkene en in elk geval gedurende minstens 30 jaar na beëindiging van het werk waardoor men aan ioniserende straling wordt blootgesteld, bewaard.   § 2 - De documenten betreffende de resultaten van de bepaling der radioactieve bestralingen en besmetting, alsmede de gegevens inzake de getroffen maatregelen, worden in archieven bewaard.  Hoofdstuk II  Medische controle  Artikel 23 De medische controle der werknemers wordt verricht door erkende artsen.   Artikel 24 § 1 - Geen werknemer kan in een functie worden aangesteld of gehandhaafd waarbij hij aan ioniserende straling is blootgesteld, indien wordt beslist dat zulks op medische gronden ontoelaatbaar is.  § 2 - De Lid-Staten stellen de wijze vast waarop tegen een dergelijke beslissing beroep kan worden ingesteld.   Artikel 25 De medische controle der werknemers omvat:  § 1 - Een medisch onderzoek vóór de aanvang van het dienstverband    a) Dit onderzoek omvat een volledige anamnese waarin alle eventuele vroegere bestralingen moeten zijn vermeld, alsmede een algemeen klinisch onderzoek, aangevuld door alle vereiste onderzoekingen, teneinde de toestand der organen of lichaamsfuncties welke het meest door- bestraling zouden kunnen lijden, te beoordelen;       b) de onderzoekende arts moet op de hoogte zijn van de eerste bestemming en van elke wijziging in die bestemming van de werknemer, alsmede van de met deze bestemming verbonden bestralingen;       c) de Lid-Staten stellen ten behoeve van de erkende artsen een lijst op, welke de criteria van ongeschiktheid aangeeft.  § 2 - Periodieke of speciale medische keuringen, teneinde de toestand van de voor radioactiviteit meest gevoelige organen of lichaamsfuncties te beoordelen:      a) de frequentie van deze keuringen is afhankelijk van de arbeidsomstandigheden en de gezondheidstoestand van de werknemer. De tussen twee opeenvolgende keuringen gelegen tijdruimte, welke de duur van een jaar niet mag overschrijden, wordt in alle gevallen waarin de bestralingsomstandigheden of de gezondheidstoestand van de werknemer dit vereisen, bekort;           b) de erkende arts zet het medisch toezicht na de beëindiging van het werk voort, zolang als hij dit voor de bescherming van de gezondheid van de betrokkene noodzakelijk acht;           c) voor de werkzaamheden welke het risico meebrengen dat men aan bestraling wordt blootgesteld, wordt de volgende medische classificatie aangenomen:        1. voor het werk ongeschikte werknemers die niet meer aan het risico mogen worden blootgesteld;               2. in observatie genomen werknemers waarvan moet worden bewezen dat zij in staat zijn het risico te verdragen;               3. voor het werk geschikte werknemers die het aan hun werkzaamheden verbonden risico verder kunnen verdragen;               4. werknemers die na beëindiging van het werk waarbij zij aan ioniserende straling zijn blootgesteld, onder medisch toezicht staan.    § 3 - Buitengewoon toezicht          a) Dit toezicht vindt plaats in geval van sterke uitwendige bestraling en in geval van besmetting van de werknemer.                   b) De gebruikelijke keuringen worden aangevuld met alle door de arts noodzakelijk geachte keuringen, ontsmettingsmaatregelen en onmiddellijk nodig geachte therapieën.                   c) De arts stelt vast of de werknemer in zijn functie kan worden gehandhaafd of moet worden verwijderd of moet worden afgezonderd of onmiddellijk een medische behandeling moet ondergaan.        d) Iedere werknemer die ten gevolge van een ongeval aan een uitwendige bestraling van meer dan 25 rem of aan een inwendige besmetting heeft blootgestaan, moet aan een medisch onderzoek worden onderworpen.          Artikel 26 § 1 - Voor iedere werknemer wordt een dagelijks bij te houden medisch dossier opgesteld, dat gedurende het leven van de betrokkene en in elk geval gedurende minstens 30 jaar na de beëindiging van de werkzaamheden waardoor men aan ioniserende straling wordt blootgesteld in archieven wordt bewaard.  § 2 - Dit medisch dossier bevat de inlichtingen betreffende de tewerkstellingen van de werknemer, de door de werknemer ontvangen individuele doses en de resultaten van de medische keuringen. § 3 - De Lid-Staten bepalen de wijze waarop in de praktijk voor iedere werknemer het medisch dossier regelmatig kan worden bijgehouden. Bovendien dragen zij zorg voor een vrije circulatie binnen de Gemeenschap van alle nuttige gegevens betreffende de tewerkstellingen van de werknemer en de ontvangen bestralingen.   Artikel 27 Iedere werknemer die aan stralingsgevaar kan worden blootgesteld, dient te worden ingelicht omtrent de risico's die zijn werk voor zijn gezondheid meebrengt, de werkmethoden, de te nemen voorzorgsmaatregelen en het belang zich aan de medische voorschriften te houden.   Artikel 28 Deze richtlijnen gelden voor alle Lid-Staten.   Gedaan te Brussel de 2de februari 1959  Voor de Raad  De Voorzitter  COUVE DE MURVILLE  BIJLAGE 1  >PIC FILE= "T0011204">     BIJLAGE 2 Tabel aangevende de neutronenflux welke overeenstemt met de maximaal toelaatbare dosis voor beroepshalve aan straling blootgestelde personen >PIC FILE= "T0011205">    BIJLAGE 3 Maximaal toelaatbare concentratie van een radioactief nuclide in ingeademde lucht en in drinkwater voor personen die beroepshalve aan onafgebroken straling zijn blootgesteld >PIC FILE= "T0011206">   >PIC FILE= "T0011207">    >PIC FILE= "T0011208">    >PIC FILE= "T0011209">    >PIC FILE= "T0011210">