Avis juridique important

|

31996L0043

Richtlijn 96/43/EG van de Raad van 26 juni 1996 tot wijziging en codificering van Richtlijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en bepaalde dierlijke produkten te garanderen en tot wijziging van de Richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEG

Publicatieblad Nr. L 162 van 01/07/1996 blz. 0001 - 0013

RICHTLIJN 96/43/EG VAN DE RAAD van 26 juni 1996 tot wijziging en codificering van Richtlijn 85/73/EEG om de financiering van de keuringen en veterinaire controles van levende dieren en bepaalde dierlijke produkten te garanderen en tot wijziging van de Richtlijnen 90/675/EEG en 91/496/EEGDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Europees Parlement (2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),Overwegende dat levende dieren en dierlijke produkten in de lijst van bijlage II bij het Verdrag zijn opgenomen; dat deze dieren en dierlijke produkten voor een deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten vormen;Overwegende dat bij Richtlijn 85/73/EEG van de Raad van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles van dierlijke produkten zoals bedoeld in bijlage A van Richtlijn 89/662/EEG en in Richtlijn 90/675/EEG (4) de beginselen zijn vastgesteld van de heffing van een retributie voor die controles;Overwegende dat bij Richtlijn 90/425/EEG van de Raad van 26 juni 1990 inzake veterinaire en zoötechnische controles in het intracommunautaire handelsverkeer in bepaalde levende dieren en produkten in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (5) met name de eisen zijn vastgesteld voor de in de Lid-Staat van verzending bij levende dieren en bij bepaalde dierlijke produkten te verrichten veterinaire controles;Overwegende dat bij Richtlijn 90/675/EEG van de Raad van 10 december 1990 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor produkten uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht (6) en bij Richtlijn 91/496/EEG van de Raad van 15 juli 1991 tot vaststelling van de beginselen voor de organisatie van de veterinaire controles voor dieren uit derde landen die in de Gemeenschap worden binnengebracht en tot wijziging van de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG en 90/675/EEG (7) met name de eisen ten aanzien van de controles van de documenten en de overeenstemmings- en fysieke controles voor dieren uit derde landen zijn vastgesteld;Overwegende dat de financiering van deze keuringen en gezondheidscontroles naar gelang van de Lid-Staat verschilt, met name ten gevolge van de heffing van uiteenlopende retributies; dat deze verschillen de concurrentiepositie van de produkten waarvoor meestendeels een gemeenschappelijke marktordening geldt, nadelig kunnen beïnvloeden;Overwegende dat voor levende dieren die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht, de aanrekening van verschillende kosten ten laste van de marktdeelnemer tot verleggingen van het handelsverkeer kan leiden;Overwegende dat om aan deze situatie een einde te maken, in geharmoniseerde voorschriften voor de financiering van deze inspecties en controles dient te worden voorzien;Overwegende dat de verantwoordelijkheid voor deze inspecties en controles bij de overheid berust; dat evenwel dient te worden voorzien in een door de marktdeelnemers te betalen retributie, om deze keuringen en controles te financieren;Overwegende dat Richtlijn 90/675/EEG en Richtlijn 91/496/EEG aan deze beginselen dienen te worden aangepast;Overwegende dat de bij Richtlijn 96/23/EG van de Raad van 29 april 1996 inzake controlemaatregelen ten aanzien van bepaalde stoffen en residuen daarvan in levende dieren en in produkten daarvan en tot intrekking van de Richtlijnen 85/358/EEG en 86/469/EEG en de Beschikkingen 89/187/EEG en 91/664/EEG (8) voorgeschreven controlemaatregelen moeten worden gefinancierd;Overwegende dat er voorts technische aanpassingen moeten worden aangebracht in de bijlagen van Richtlijn 85/73/EEG om rekening te houden met de opgedane ervaring;Overwegende dat voor andere produkten van dierlijke oorsprong dan vlees als bedoeld in Richtlijn 64/433/EEG (9), Richtlijn 71/118/EEG (10) en Richtlijn 72/462/EEG (11) de nodige bepalingen voor de financiering van de veterinaire controles nog moeten worden vastgesteld;Overwegende dat het, met het oog op een doeltreffende werking van de regeling voor de controle op visserijprodukten en ter voorkoming van concurrentieverstoringen in die sector, zaak is dergelijke bepalingen vast te stellen voor de visserijprodukten als bedoeld in Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van de gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van visserijprodukten (12);Overwegende dat in de beoogde bepalingen rekening moet worden gehouden met de specifieke kenmerken van de visserijprodukten, de aard van de bij Richtlijn 91/493/EEG voorgeschreven controles en het belang van de vaststelling van communautaire retributies tegen de achtergrond van de concurrentieregels;Overwegende dat visserijprodukten waarvan het in de handel brengen niet onder de bij Richtlijn 91/493/EEG voorgeschreven regels valt, van de toepassing van deze regeling moeten worden uitgesloten;Overwegende dat voor produkten van dierlijke oorsprong ingevoerd uit derde landen een relatie moet worden gelegd met de datum met ingang waarvan de gelijkwaardigheidsovereenkomsten inzake veterinaire garanties moeten worden gesloten,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De titel, de artikelen en de bijlagen van Richtlijn 85/73/EEG worden vervangen door de tekst in de bijlage van de onderhavige richtlijn.Artikel 21. Artikel 3, onder ii), van Richtlijn 90/675/EEG wordt als volgt gelezen: "ii) de kosten van de in Richtlijn 96/23/EG (*) bedoelde veterinaire controles zijn voldaan en dat. . .(*) PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10.".2. Artikel 15 van Richtlijn 91/496/EEG wordt als volgt gelezen:"Artikel 15De Lid-Staten zien erop toe dat bij de invoer van de in deze richtlijn bedoelde dieren overeenkomstig Richtlijn 96/23/EG (*) een retributie voor de veterinaire en gezondheidscontroles wordt geheven.(*) PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10.".Artikel 3De Raad beziet deze richtlijn vóór 1 januari 1999 opnieuw op basis van een verslag van de Commissie dat zonodig vergezeld gaat van voorstellen.Artikel 41. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om:i) op 1 juli 1996 aan de bepalingen van artikel 7 en van bijlage A, hoofdstuk I, punt 1, onder e), te voldoen;ii) op 1 juli 1997 aan de bepalingen van hoofdstuk II en hoofdstuk III, afdeling II, van bijlage A en hoofdstuk II van bijlage C te voldoen;iii) op 1 juli 1997 aan de overige wijzigingen te voldoen.De Lid-Staten beschikken over een aanvullende termijn die tot 1 juli 1999 kan lopen, om aan de bepalingen van hoofdstuk III, afdeling I, van bijlage A, te voldoen.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Luxemburg, 26 juni 1996.Voor de RaadDe VoorzitterM. PINTO(1) PB nr. C 219 van 3. 8. 1993, blz. 15.(2) PB nr. C 315 van 22. 11. 1993, blz. 630.(3) PB nr. C 34 van 2. 4. 1994, blz. 23.(4) PB nr. L 32 van 5. 2. 1985, blz. 14. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/17/EG (PB nr. L 78 van 28. 3. 1996, blz. 30).(5) PB nr. L 224 van 18. 8. 1990, blz. 29. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/118/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 49).(6) PB nr. L 373 van 31. 12. 1990, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 95/52/EG (PB nr. L 265 van 8. 11. 1995, blz. 16).(7) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 56. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/438/EEG (PB nr. L 243 van 25. 8. 1992, blz. 27).(8) PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10.(9) PB nr. 121 van 29. 7. 1964, blz. 2012/64. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/5/EEG (PB nr. L 57 van 2. 3. 1992, blz. 1).(10) PB nr. L 55 van 8. 3. 1971, blz. 23. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/116/EEG (PB nr. L 62 van 15. 3. 1993, blz. 1).(11) PB nr. L 302 van 31. 12. 1972, blz. 28. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 1601/92 (PB nr. L 173 van 27. 6. 1992, blz. 13).(12) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 15.BIJLAGE RICHTLIJN 85/73/EEG VAN DE RAAD van 29 januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en veterinaire controles zoals bedoeld in de Richtlijnen 89/662/EEG, 90/425/EEG, 90/675/EEG en 91/496/EEG (gewijzigd en gecodificeerd) Artikel 1 De Lid-Staten dragen overeenkomstig de voorschriften in bijlage A zorg voor de heffing van een communautaire retributie voor de kosten die verbonden zijn aan de keuringen en controles van de in de genoemde bijlage genoemde produkten, met inbegrip van keuringen en controles die ertoe strekken de bescherming van dieren in de slachthuizen te waarborgen, in overeenstemming met de vereisten van Richtlijn 93/119/EEG.Artikel 2 De Lid-Staten dragen overeenkomstig de voorschriften van bijlage B zorg voor de heffing van een communautaire retributie voor de kosten die verbonden zijn aan de bij Richtlijn 96/23/EG (1) voorgeschreven keuringen en controles.Artikel 3 De Lid-Staten dragen overeenkomstig de voorschriften van bijlage C zorg voor de heffing van een communautaire retributie voor de kosten die verbonden zijn aan de keuringen en controles van de in de genoemde bijlage bedoelde levende dieren.Artikel 4 1. In afwachting van de aanneming van de bepalingen tot regeling van de communautaire retributies, zorgen de Lid-Staten ervoor dat de financiering van de keuringen en controles die niet onder de artikelen 1, 2 en 3 vallen, gegarandeerd is.2. De Lid-Staten kunnen met het oog op de in lid 1 omschreven doeleinden, nationale retributies heffen, met inachtneming van de beginselen die gelden voor communautaire retributies.Artikel 5 1. De communautaire retributies dekken de kosten die de bevoegde autoriteit moet maken, in verband met:- de loonkosten en sociale premies voor de keuringsdienst,- de administratiekosten in het kader van de uitvoering van de controles en keuringen, eventueel met inbegrip van de kosten voor de na- en bijscholing van de inspecteursvoor de uitvoering van de in de artikelen 1, 2 en 3 bedoelde controles en keuringen.2. Directe of indirecte restitutie van de in deze richtlijn bedoelde retributies is verboden. De eventuele toepassing van het in de bijlagen A, B en C bedoelde forfaitaire gemiddelde door een Lid-Staat kan evenwel bij de beoordeling van bijzondere gevallen niet worden beschouwd als een indirecte restitutie.3. Onder het voorbehoud dat de geheven totale retributie per Lid-Staat niet meer bedraagt dan de werkelijk gemaakte keuringskosten, worden de Lid-Staten gemachtigd een bedrag te heffen dat hoger is dan het niveau van de communautaire retributies.4. Onverminderd de keuze van de autoriteit die gemachtigd is om de communautaire retributies te innen, komen deze retributies in de plaats van alle andere sanitaire belastingen of bijdragen die de nationale, regionale of plaatselijke overheden van de Lid-Staten heffen voor de in de artikelen 1, 2 en 3 bedoelde keuringen en controles en voor de certificering daarvan.Deze richtlijn laat de mogelijkheid voor de Lid-Staten om een retributie te heffen voor de bestrijding van epizoötieën en endemische ziekten onverlet.Artikel 6 1. De Lid-Staten stellen de Commissie op gezette tijden in kennis van:- de gegevens over de verdeling en het gebruik van de communautaire retributies; zij moeten de wijze van berekening ervan kunnen rechtvaardigen,- de elk jaar uit hoofde van artikel 7 gehanteerde omrekeningskoersen,- de plaats of plaatsen waar de communautaire retributies worden geheven, met de noodzakelijke motivering.2. De Commissie kan, in het kader van de door haar uit te voeren controles ter plaatse in samenwerking met de nationale bevoegde autoriteiten nagaan of de bepalingen van deze richtlijn daadwerkelijk worden toegepast.3. Wanneer een Lid-Staat van mening is dat de controles in een andere Lid-Staat niet op zodanige wijze worden uitgevoerd dat de in deze richtlijn bedoelde retributies niet of onvoldoende de kosten daarvan dekken, past hij de desbetreffende bepalingen van Richtlijn 89/608/EEG, en met name de artikelen 10 en 11 toe.Artikel 7 1. De koers die moet worden toegepast voor de omrekening van de in deze richtlijn in ecu uitgedrukte bedragen in nationale valuta is die welke elk jaar in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen, reeks C, wordt bekendgemaakt op de eerste werkdag van september.Deze koers is van toepassing met ingang van 1 januari van het volgende jaar.2. In afwijking van lid 1:- hanteren de Lid-Staten voor 1994 de omrekeningskoers van 1 september 1992,- hanteren de Lid-Staten voor de periode 1995 tot en met 1998 het gemiddelde van de overeenkomstig lid 1 voor de laatste drie jaar bekendgemaakte omrekeningskoersen.Artikel 8 Op voorstel van de Commissie kan de Raad de bijlagen A, B en C met gekwalificeerde meerderheid van stemmen wijzigen, teneinde met name de forfaitaire niveaus van de communautaire retributies vast te stellen, alsmede de uitvoeringsbepalingen ervan en de uitzonderingsgevallen.Artikel 9 1. De Helleense Republiek mag van de in deze richtlijn vervatte beginselen afwijken wanneer in verband met de geografische kenmerken de kosten van de heffing van een retributie in verafgelegen regio's hoger zijn dan de opbrengst van de retributie.De Helleense autoriteiten stellen de Commissie in kennis van de territoriale reikwijdte van de toegestane afwijkingen.Deze informatie gaat vergezeld van de noodzakelijke motivering.2. Met betrekking tot andere ultraperifere regio's kunnen andere Lid-Staten volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG toestemming krijgen om voor dezelfde afwijkingen in aanmerking te komen.(1) PB nr. L 125 van 23. 5. 1996, blz. 10.Bijlage A HOOFDSTUK I Retributies die van toepassing zijn op het vlees dat onder de Richtlijnen 64/433/EEG, 71/118/EEG, 91/495/EEG en 92/45/EEG valt De in artikel 1 bedoelde retributie wordt overeenkomstig artikel 5, lid 1, op de volgende wijze vastgesteld:1. Onverminderd de punten 4 en 5 heffen de Lid-Staten voor de keuringskosten in verband met de slachtwerkzaamheden de volgende forfaitaire bedragen:a) rundvlees:- volwassen runderen: 4,5 ecu/dier,- jonge runderen: 2,5 ecu/dier;b) eenhoevigen/paardachtigen: 4,4 ecu/dier;c) varkensvlees: dieren met een geslacht gewicht van- minder dan 25 kg: 0,5 ecu per dier,- 25 kg of meer: 1,30 ecu per dier;d) schape- en geitevlees: dieren met een geslacht gewicht van- minder dan 12 kg: 0,175 ecu/dier,- 12 tot 18 kg: 0,35 ecu/dier,- meer dan 18 kg: 0,5 ecu/dier;e) vlees van pluimvee:i) hetzij de op de onderstaande niveaus forfaitair vastgestelde bedragen:- voor vleeskippen en vleeskuikens en ander jong slachtpluimvee met een gewicht van minder dan 2 kg, alsmede voor uitstootkippen: 0,01 ecu/dier,- voor ander jong slachtpluimvee met een geslacht gewicht van 2 kg of meer: 0,02 ecu/dier,- voor ander zwaar volwassen pluimvee van 5 kg of meer: 0,04 ecu/dier;ii) hetzij, ingeval een Lid-Staat besluit geen onderscheid te maken naar pluimveecategorieën overeenkomstig bovenstaand punt i): 0,03 ecu/dier;f) vlees van konijnen en klein vederwild en haarwild:- voor konijnen en klein vederwild en haarwild, de forfaitaire bedragen onder e),- voor de volgende landzoogdieren:- everzwijnen: de niveaus onder c), waarbij de kosten van het bij Richtlijn 92/45/EEG voorgeschreven trichinoscopisch onderzoek worden gevoegd, indien deze niveaus niet volstaan om die kosten te dekken,- herkauwers: de niveaus onder d).2. De controles en keuringen in verband met het uitsnijden met name als bedoeld in artikel 3, lid 1, punt B, van Richtlijn 64/433/EEG en in artikel 3, lid 1, punt B, van Richtlijn 71/118/EEG worden gedekt:a) hetzij op forfaitaire wijze, door een extra forfaitair bedrag van 3 ecu per ton voor vlees dat in een uitsnijderij wordt binnengebracht.Dit bedrag wordt opgeteld bij de in punt 1 bedoelde bedragen;b) hetzij via heffing van de reële keuringskosten per werkuur.Wanneer het uitsnijden wordt verricht in de inrichting waar het vlees verkregen is, wordt op de in de eerste alinea bedoelde bedragen een korting toegepast van maximaal 55 %.De Lid-Staat die voor de werkurenregeling kiest, moet de Commissie het bewijs kunnen overleggen dat de onder a) bedoelde retributie niet de reële keuringskosten dekt.3. De Lid-Staten heffen een bedrag dat overeenstemt met de reële kosten die worden gemaakt voor de controle of keuring van vlees dat overeenkomstig met name artikel 3, lid 1, punt D, van Richtlijn 64/433/EEG en artikel 3, lid 1, punt C, van Richtlijn 71/118/EEG wordt opgeslagen.De uitvoeringsbepalingen van dit punt kunnen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 16 van Richtlijn 64/433/EEG of van artikel 21 van Richtlijn 71/118/EEG, met name om een regeling te treffen voor het geval van vlees uit interventie en van vlees dat voor korte tijd achtereenvolgens in verschillende depots wordt opgeslagen.4. De Lid-Staten kunnen ter dekking van hogere kosten:a) voor een bepaalde inrichting de in de punten 1 en 2, onder a), genoemde forfaitaire bedragen verhogen.Afgezien van de in punt 5, onder a), vermelde voorwaarde, kunnen als voorwaarden hiervoor gelden:- hogere keuringskosten ingevolge de bijzonder grote heterogeniteit van de te slachten dieren qua leeftijd, omvang, gewicht en gezondheidstoestand,- langere wachttijden en ander tijdverlies voor het keuringspersoneel ingevolge ontoereikende voorafgaande planning binnen de inrichting van de aanvoer van dieren of wegens technische tekortkomingen en storingen, bij voorbeeld in oude inrichtingen,- frequente vertragingen in het slachtproces, bij voorbeeld omdat er voor het slachten te weinig personeel beschikbaar is, met als gevolg een verminderde benutting van het keuringspersoneel,- meerkosten ingevolge bijzondere transporttijden,- tijdverlies ingevolge frequent wisselende, door het keuringspersoneel niet beïnvloedbare slachttijden,- frequente onderbrekingen van het slachtproces ingevolge maatregelen die vereist zijn voor reiniging en ontsmetting,- uitvoering van keuringen van dieren die op verzoek van de eigenaar buiten de normale slachturen worden geslacht.De hoogte van de toeslagen op het forfaitaire referentiebedrag van de retributie hangt af van de omvang van de te dekken kosten;b) dan wel een retributie heffen die de werkelijk gemaakte kosten dekt.5. De Lid-Staten waar de loonkosten, de structuur van de inrichtingen en de verhouding tussen dierenartsen en inspecteurs afwijkt van het communautair gemiddelde dat is bepaald voor de berekening van de in de punten 1 en 2, onder a), vastgestelde forfaitaire bedragen, kunnen hiervan afwijken door verminderingen tot op het niveau van de werkelijk gemaakte inspectiekosten:a) in het algemeen, bij sterk uiteenlopende kosten van levensonderhoud en loonkosten;b) voor een bepaalde inrichting, voor zover aan de volgende voorwaarden is voldaan:- vaststelling per dag van een minimumaantal te slachten dieren, zodat van tevoren kan worden gepland hoeveel keuringspersoneel moet worden ingezet,- het aantal geslachte dieren moet constant zijn, zodat het keuringspersoneel door een planning van de aanvoer van dieren op rationele wijze kan worden ingezet,- strakke bedrijfsorganisatie en planning alsmede vlot verloop van het slachtproces met optimale benutting van het keuringspersoneel,- geen wachttijden en ander tijdverlies voor het keuringspersoneel,- maximale uniformiteit van de te slachten dieren qua leeftijd, omvang, gewicht en gezondheidstoestand.In geen geval mag de toepassing van deze afwijkingen leiden tot een vermindering met meer dan 55 % van de in de punten 1 en 2, onder a), genoemde niveaus.6. a) De in de punten 1, 2 en 3 bedoelde retributies worden, naar gelang van het geval, geheven in het slachthuis, de uitsnijderij of het koel- of vrieshuis. Zij komen ten laste van de exploitant of de eigenaar die de bovengenoemde activiteiten verricht, met dien verstande dat deze laatsten de voor de betrokken activiteit geheven retributie kunnen verhalen op de natuurlijke persoon of de rechtspersoon voor rekening waarvan deze werkzaamheden zijn verricht. Ingeval de keuring van het levende pluimvee overeenkomstig Richtlijn 71/118/EEG op het bedrijf van oorsprong plaatsvindt, kan een bedrag ten belope van ten hoogste 20 % van de in punt 1, onder e), vastgestelde forfaitaire bedragen in het bedrijf van oorsprong worden geheven.b) In afwijking van de onder a), eerste zin, omschreven plaats van heffing, kunnen de Lid-Staten, wanneer het gaat om een inrichting waarin verschillende activiteiten worden uitgeoefend of om een produktieketen waar diverse activiteiten zijn geïntegreerd, in één keer en op één plaats een enkel retributiebedrag heffen waarin de verschillende bedragen zijn opgenomen.c) Indien alle onder a) bedoelde keuringskosten worden gedekt door de in het slachthuis geheven retributie, heft de Lid-Staat geen retributie in de uitsnijderij of het koel- of vrieshuis.HOOFDSTUK II Retributies die van toepassing zijn op het vlees dat onder Richtlijn 72/462/EEG, hoofdstuk III van Richtlijn 71/118/EEG, hoofdstuk III van Richtlijn 92/45/EEG en hoofdstuk 11 van bijlage I van Richtlijn 92/118/EEG valt 1. De in artikel 1 bedoelde retributie wordt forfaitair vastgesteld op minimaal 5 ecu per ton (met beenderen) met een minimum van 30 ecu per partij.De Lid-Staten mogen evenwel in opwaartse richting van dit bedrag afwijken tot het bedrag van de werkelijk gemaakte kosten.2. De Lid-Staten mogen evenwel voor de invoer uit een van de landen die vóór 20 februari 1995 onderhandelingen hebben geopend met de Europese Unie om een algemene gelijkwaardigheidsovereenkomst te sluiten inzake veterinaire garanties (diergezondheid en volksgezondheid), gebaseerd op het beginsel van de wederkerige behandeling, en waarmee vóór 31 december 1996 zo'n overeenkomst gesloten is, tot en met 30 juni 1997 lagere retributies handhaven.De hoogte van de retributie die op de invoer uit een van de in de eerste alinea bedoelde derde landen zal worden geheven, wordt, na sluiting van de algemene gelijkwaardigheidsovereenkomst met het betrokken derde land, volgens de procedure van punt 3 vastgesteld met inachtneming van de volgende beginselen:- de controlefrequentie,- de hoogte van de retributie die het betrokken derde land heft op de invoer van oorsprong uit de Europese Unie,- afschaffing van andere onkostenvergoedingen die het derde land heft, zoals verplichte borgstelling of sanitaire waarborg.3. Bij de aanneming van de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 90/675/EEG bedoelde besluiten worden de in punt 1 genoemde bedragen volgens dezelfde procedure gedifferentieerd, rekening houdende met de lagere controlefrequentie waartoe is besloten.Bij deze besluiten houdt de Commissie met name rekening met de garanties die de derde landen geven ten aanzien van de aanvaarding van het regionalisatiebeginsel en van de andere communautaire beginselen.4. De in punt 1 bedoelde retributie komt ten laste van de importeur of diens douaneagent en wordt geheven aan de douanepost waaronder de grensinspectiepost ressorteert of rechtstreeks aan de inspectiepost.5. De Lid-Staten kunnen een gedeelte van de opbrengst van de in dit hoofdstuk bedoelde retributies toewijzen aan een sanitair solidariteitsfonds dat zal worden aangewend om de veterinaire diensten uit te breiden teneinde deze in de gelegenheid te stellen beter te reageren bij het uitbreken van een exotische ziekte.HOOFDSTUK III Retributies van toepassing op visserijprodukten die onder Richtlijn 91/493/EEG vallen Afdeling I Visserijprodukten waarop hoofdstuk I van Richtlijn 91/493/EEG van toepassing is De in artikel 1 bedoelde retributie wordt overeenkomstig artikel 5, lid 1, op de volgende wijze vastgesteld:1. a) De Lid-Staten heffen een retributie voor de keuringskosten die verbonden zijn aan de officiële controles als bedoeld in hoofdstuk V, punt II, van de bijlage van Richtlijn 91/493/EEG;b) de onder a) bedoelde retributie wordt vastgesteld op 1 ecu/ton visserijprodukten en 0,5 ecu/ton boven de 50 ton. Zij wordt geheven wanneer de produkten de eerste keer in de handel worden gebracht, tenzij dit reeds bij het aanlanden is gebeurd, en komt in ieder geval ten laste van de eerste koper. De Lid-Staten kunnen voorzien in een systeem dat de mogelijkheid biedt de hoeveelheden visserijprodukten over een bepaald tijdvak samen te tellen, alsmede in een gecentraliseerde heffingsregeling bij de eerste verkoop;c) in afwijking van de vorige alinea mag de retributie voor de in bijlage II van Verordening (EEG) nr. 3703/85 van de Commissie bedoelde soorten niet hoger zijn dan 50 ecu per geloste partij indien de werkelijke kosten niet hoger zijn dan dat bedrag;d) de heffing van de onder a) bedoelde retributie laat de heffing van de onder punt 2 bedoelde retributie in het geval van latere verwerking van de visserijprodukten onverlet; zulks onverminderd punt 7, onder b).2. a) De Lid-Staten heffen een retributie voor de keuringskosten die met name verbonden zijn aan de officiële controles die overeenkomstig punt I van hoofdstuk V van de bijlage van Richtlijn 91/493/EEG worden uitgevoerd, alsmede aan de officiële controles als bedoeld in punt II van genoemd hoofdstuk V;b) de onder a) bedoelde retributie wordt vastgesteld op 1 ecu en wordt geheven op elke ton visserijprodukten die binnenkomt in een inrichting die dergelijke produkten be- of verwerkt of die afkomstig is van een fabrieksschip.Bovendien heffen de Lid-Staten in geval van inspectie van een fabrieksschip in het buitenland de werkelijke kosten van deze inspectie;c) op verzoek van een Lid-Staat, vergezeld van de nodige argumenten, kan volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG een lagere retributie worden vastgesteld voor de in punt 1, onder c), bedoelde soorten.3. a) Wanneer een Lid-Staat na een grondig onderzoek van de kosten van de in punt 1, onder a), bedoelde controles voor een bepaald produkt op zijn grondgebied van oordeel is dat de heffing van de retributies overeenkomstig punt 1, onder b), de reële kosten niet kan dekken, mag hij een regeling instellen waarbij voor dat produkt een retributie per werkuur wordt geheven;b) wanneer een Lid-Staat na een grondig onderzoek van de kosten van de in punt 2, onder a), bedoelde controles voor een bepaald produkt op zijn grondgebied van oordeel is dat de heffing van de retributies overeenkomstig punt 2, onder b), in een bepaalde inrichting de reële kosten niet kan dekken, mag hij een regeling instellen waarbij voor de inrichtingen waar dat produkt behandeld wordt een retributie per werkuur wordt geheven.De Lid-Staat die voor de regeling met een retributie per werkuur kiest, moet de Commissie het bewijs kunnen overleggen dat de heffing van retributies overeenkomstig punt 1, onder b), en punt 2, onder b), de reële kosten niet dekt.4. a) De Lid-Staten mogen het bedrag van de in punt 1, onder b), bedoelde retributie verlagen wanneer de in punt 1 bedoelde controlehandelingen vergemakkelijkt worden door:- de versheids- en/of de grootte-indeling die overeenkomstig de Verordeningen (EEG) nr. 103/76 en (EEG) nr. 104/76, plaatsvinden of in overeenstemming met de nationale regels worden erkend, en/of- de groepering van de eerste-verkoophandelingen, met name in een visafslag of een groothandel.Toepassing van de bovenstaande bepalingen mag in geen geval leiden tot verlagingen van meer dan 55 %.Op verzoek van een Lid-Staat, vergezeld van de passende argumenten, kan evenwel volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG tot een bijkomende verlaging worden besloten;b) de Lid-Staten mogen het bedrag van de in punt 2 bedoelde retributie verlagen wanneer:- de be- of verwerkingshandelingen daar plaatsvinden waar ook de eerste verkoop of de verwerking plaatsvindt, en/of- voor een bepaalde inrichting de werkomstandigheden en de door de zelfcontrole geboden waarborgen een vermindering van de behoefte aan keuringspersoneel tot gevolg hebben.Toepassing van de bovenstaande bepalingen mag in geen geval leiden tot verlagingen van meer dan 55 %.Op verzoek van een Lid-Staat, vergezeld van de passende argumenten, kan evenwel volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG tot een bijkomende verlaging worden besloten.5. De Lid-Staten heffen een bedrag dat overeenkomt met de reële kosten van de controles op visserijprodukten in inrichtingen die alleen maar koelen, invriezen, verpakken of opslaan. Indien de overeenkomstig de punten 1 en 2 geheven retributie echter alle keuringskosten voortvloeiend uit de in hoofdstuk V van de bijlage van Richtlijn 91/496/EEG bedoelde controles dekt, heft de Lid-Staat de in dit punt bedoelde retributie niet.6. a) De in de punten 2 en 5 bedoelde retributie komt ten laste van de exploitant of de eigenaar van de inrichting die de bedoelde activiteiten verricht, met dien verstande dat zij de voor de betrokken activiteit geheven retributie kunnen verhalen op de natuurlijke persoon of de rechtspersoon voor rekening waarvan deze activiteiten worden verricht;b) voor visserijprodukten die bestemd zijn om later op hun grondgebied te worden be- en/of verwerkt, kunnen de Lid-Staten in één keer en op één plaats één enkel retributiebedrag heffen waarin de verschillende bedragen zijn opgenomen.Lid-Staten die van deze mogelijkheid gebruik wensen te maken, stellen de Commissie daarvan vooraf in kennis.7. De Lid-Staten voeren een systeem in waarmee kan worden nagegaan of de betrokken ondernemers de in dit hoofdstuk bedoelde retributie betaald hebben.In het bijzonder zien de Lid-Staten er volgens de nationale bepalingen op toe dat de ondernemers over een schriftelijke verklaring of enig ander bewijsmiddel beschikken tot staving van de individuele of globale betaling van de in punt 1, onder a), van dit hoofdstuk bedoelde retributies, behalve in het geval van visserijprodukten die bestemd zijn om be- of verwerkt te worden op het grondgebied van de Lid-Staat waar zij aangeland zijn en het totaalbedrag van de retributie in de be- of verwerkingsinrichting betaald wordt.Indien nodig worden er volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG uitvoeringsbepalingen vastgesteld.Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.8. Onverminderd de inachtneming van de in deze afdeling bepaalde retributieniveaus kunnen Finland en Zweden - rekening houdend met de in Verordening (EEG) nr. 3759/92 bedoelde structurele afwijkingen die zij in het kader van de gemeenschappelijke marktordening mogen toepassen - volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG toestemming krijgen om, mits een passende verantwoording wordt gegeven, totdat de in artikel 3 van Richtlijn 96/43/EG bedoelde herziening is doorgevoerd, de retributies op een andere wijze te heffen.Afdeling II Visserijprodukten waarop hoofdstuk II van Richtlijn 91/493/EEG van toepassing is 1. Op de in artikel 10, tweede alinea, van Richtlijn 91/493/EEG bedoelde visserijprodukten, zijn de bepalingen van afdeling I, punt 1, van deze bijlage van toepassing.Voorts heffen de Lid-Staten een aanvullend bedrag ter dekking van de inspectiekosten welke inherent zijn aan het type vaartuig en aanlanding, met een minimum van 1 ecu per aangelande ton.2. Voor andere visserijprodukten dan die welke bedoeld zijn in punt 1, dat wil zeggen alle visserijprodukten welke een inspectiepost aan de grens dienen te passeren, wordt de in artikel 1 bedoelde retributie overeenkomstig artikel 5, lid 1, forfaitair vastgesteld op minimaal 5 ecu/ton, met een minimum van 30 ecu per partij, met dien verstande dat voor partijen van meer dan 100 ton voor het gedeelte boven de 100 ton het forfaitaire minimum van 5 ecu/ton verlaagd wordt tot:- 1,5 ecu/ton voor de visserijprodukten die geen enkele bereiding hebben ondergaan, behalve strippen,- 2,5 ecu/ton voor de andere visserijprodukten.3. Bij de aanneming van de in artikel 8, lid 3, van Richtlijn 90/675/EEG bedoelde besluiten worden de in punt 2 genoemde bedragen volgens dezelfde procedure gedifferentieerd, rekening houdende met de lagere controlefrequentie waartoe is besloten.Bij deze besluiten houdt de Commissie met name rekening met de garanties die de derde landen geven ten aanzien van de aanvaarding van het regionalisatiebeginsel, het gelijkwaardigheidsbeginsel, het wederkerigheidsbeginsel en de overige communautaire beginselen, met name wanneer deze derde landen met de Gemeenschap een algemene gelijkwaardigheidsovereenkomst hebben op het gebied van veterinaire garanties (diergezondheid en volksgezondheid).Deze differentiatie mag in geen geval leiden tot retributies die lager zijn dan de in afdeling I, punt 1, onder b), en in punt 2, onder b), vastgestelde bedragen voor produkten die worden aangeland door vaartuigen die onder een communautaire vlag varen.De heffing van deze retributie laat bij een latere verwerking de heffing van de in punt 2, onder b), van hoofdstuk I bedoelde retributie onverlet.Voor de toepassing van dit hoofdstuk passen de Lid-Staten op de invoer die wordt aangeland door vaartuigen die onder de vlag van Groenland varen, de in afdeling I bedoelde retributies toe.4. De Lid-Staten mogen evenwel in opwaartse richting van het in punt 2 bepaalde afwijken tot het bedrag van de werkelijk gemaakte kosten.5. De in punt 2 bedoelde retributie komt ten laste van de importeur (of diens douaneagent) en wordt geheven aan de douanepost waaronder de grensinspectiepost ressorteert of rechtstreeks aan de grensinspectiepost.6. De Lid-Staten zijn gemachtigd om tot en met 31 december 1999 de retributies van afdeling I toe te passen op de invoer die wordt aangeland vanaf vissersvaartuigen die toebehoren aan gemengde vennootschappen welke overeenkomstig de relevante communautaire bepalingen zijn geregistreerd.Bijlage B RETRIBUTIES IN VERBAND MET DE CONTROLES OP LEVENDE DIEREN EN PRODUKTEN VAN DIERLIJKE OORSPRONG UIT HOOFDE VAN RICHTLIJN 96/23/EG 1. De in artikel 2 bedoelde retributie wordt als volgt vastgesteld:a) voor levende voor de slacht bestemde dieren en vlees dat onder bijlage A, hoofdstuk I, valt: 1,35 ecu/ton geslacht gewicht;b) voor aquacultuurprodukten die onder bijlage A, hoofdstuk III, vallen: 0,1 ecu/ton verhandeld produkt;c) voor melk en zuivelprodukten: 0,02 ecu/1 000 liter als grondstof gebruikte rauwe melk;d) voor eiprodukten: de werkelijk gemaakte controlekosten;e) voor honing: de Lid-Staten mogen een bedrag heffen dat overeenkomt met de reële keurings- of controlekosten.2. Met inachtneming van de in punt 1 vastgestelde niveaus kunnen de Lid-Staten kiezen voor een van de volgende regelingen:a) de in punt 1 bedoelde retributie wordt volledig geheven in een inrichting die deel uitmaakt van de produktieketen, namelijk:- het slachthuis voor de in punt 1, onder a), bedoelde retributie,- de inrichting waar de bereiding en/of verwerking plaatsvindt voor de in punt 1, onder b), bedoelde retributie,- de inrichting voor de inzameling van rauwe melk voor de in punt 1, onder c), bedoelde retributie;b) de in punt 1 bedoelde retributie wordt verdeeld over het geheel van de produktieketen, met inbegrip van het fokken, volgens door de Lid-Staat vast te stellen criteria.3. De in punt 1 bedoelde retributie komt ten laste van de exploitant of de eigenaar van de betrokken inrichtingen, die de geheven retributie kunnen verhalen op de natuurlijke of rechtspersoon voor rekening waarvan de betrokken activiteiten worden verricht.Bijlage C VOOR LEVENDE DIEREN TE HEFFEN RETRIBUTIES HOOFDSTUK I in Richtlijn 90/425/EEG bedoelde levende dieren en dierlijke produkten 1. Ter financiering van de controles bij de oorsprong wordt een retributie geheven.2. Het toepassingsgebied, het niveau van de retributie, de uitvoeringsbepalingen en met name de omschrijving van de retributieplichtige, alsmede de uitzonderingsgevallen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 8.HOOFDSTUK II voor invoer bestemde levende dieren waarop Richtlijn 91/496/EEG van toepassing is 1. De in artikel 3 bedoelde retributie wordt:a) voor de in bijlage A, hoofdstuk I, bedoelde diersoorten vastgesteld op het forfaitaire niveau van 5 ecu/ton levend gewicht, met een minimum van 30 ecu per partij;b) voor de overige diersoorten vastgesteld op de werkelijk gemaakte keuringskosten uitgedrukt per dier of per ingevoerde ton, met een minimum van 30 ecu per partij, met dien verstande dat dit minimum niet geldt voor invoer van in Beschikking 92/432/EEG van de Commissie bedoelde soorten.De Lid-Staten mogen evenwel in opwaartse richting van dit bedrag afwijken tot het bedrag van de reële kosten.2. De Lid-Staten mogen voor de invoer uit een van de landen die vóór 20 februari 1995 onderhandelingen hebben geopend met de Europese Unie om een algemene gelijkwaardigheidsovereenkomst te sluiten inzake veterinaire garanties (diergezondheid en volksgezondheid), gebaseerd op het beginsel van de wederkerige behandeling, en waarmee vóór 31 december 1996 een overeenkomst gesloten is tot en met 30 juni 1997, lagere retributies handhaven.De hoogte van de retributie die op de invoer uit een van de in de eerste alinea bedoelde derde landen zal worden geheven, wordt, in de algemene gelijkwaardigheidsovereenkomst met het betrokken derde land, vastgesteld met inachtneming van de volgende beginselen:- de controlefrequentie,- de hoogte van de retributie die het betrokken derde land heft op de invoer van oorsprong uit de Europese Unie,- afschaffing van andere onkostenvergoedingen die het derde land heft, zoals verplichte borgstelling of sanitaire waarborg.3. De in punt 1 bedoelde retributie komt ten laste van de importeur of van zijn douaneagent en wordt geheven aan de douanepost waaronder de grensinspectiepost ressorteert of direct aan de grensinspectiepost.4. Op verzoek van een Lid-Staat, vergezeld van de passende argumenten, kan volgens de procedure van artikel 18 van Richtlijn 89/662/EEG een lager niveau worden toegepast op de invoer vanuit sommige derde landen.5. De Lid-Staten kunnen een gedeelte van de opbrengst van de in dit hoofdstuk bedoelde retributies toewijzen aan een sanitair solidariteitsfonds dat zal worden aangewend om de veterinaire diensten uit te breiden teneinde deze in de gelegenheid te stellen beter te reageren bij het uitbreken van een exotische ziekte.


Avis juridique important

|

31999L0016

Richtlijn 1999/16/EG van de Commissie van 16 maart 1999 houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 77/540/EEG van de Raad betreffende parkeerlichten van motorvoertuigen Voor de EER relevante tekst.

Publicatieblad Nr. L 097 van 12/04/1999 blz. 0033 - 0044

RICHTLIJN 1999/16/EG VAN DE COMMISSIEvan 16 maart 1999houdende aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 77/540/EEG van de Raad betreffende parkeerlichten van motorvoertuigen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), inzonderheid op artikel 13, lid 2,Gelet op Richtlijn 77/540/EEG van de Raad van 28 juni 1977 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende parkeerlichten van motorvoertuigen(3), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, inzonderheid op artikel 10,(1) Overwegende dat Richtlijn 77/540/EEG één van de bijzondere richtlijnen van de EG-typegoedkeuringsprocedure vormt, die is vastgesteld bij Richtlijn 70/156/EEG; dat derhalve de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende voertuigsystemen, onderdelen en technische eenheden op Richtlijn 77/540/EEG van toepassing zijn;(2) Overwegende dat met name artikel 3, lid 4, en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG voorschrijven dat aan iedere bijzondere richtlijn een inlichtingenformulier en een op bijlage VI bij Richtlijn 70/156/EEG gebaseerd typegoedkeuringsformulier wordt toegevoegd met het oog op de computerisering van de typegoedkeuring; dat het bij Richtlijn 77/540/EEG vastgestelde typegoedkeuringsformulier dienovereenkomstig moet worden gewijzigd;(3) Overwegende dat de procedures moeten worden vereenvoudigd om de gelijkwaardigheid, als bedoeld bij artikel 9, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG, van bepaalde bijzondere richtlijnen en de overeenkomstige reglementen van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (VN-ECE) te behouden, wanneer voornoemde reglementen worden gewijzigd; dat als eerste stap de technische voorschriften van Richtlijn 77/540/EEG door middel van verwijzingen moeten worden vervangen door die van VN-ECE-reglement nr. 77;(4) Overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat wordt voldaan aan de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG van de Raad(4), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/28/EG van de Commissie(5), en van Richtlijn 76/761/EEG van de Raad(6), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/17/EG van de Commissie(7);(5) Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 77/540/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. In artikel 1 komt lid 1 als volgt te luiden:"1. Iedere lidstaat verleent de EG-typegoedkeuring als onderdeel voor elk type parkeerlicht dat voldoet aan de constructie- en beproevingsvoorschriften die in de desbetreffende bijlagen zijn opgenomen.".2. In artikel 2 komt de eerste alinea als volgt te luiden:"De lidstaten kennen de fabrikant een EG-typegoedkeuringsmerkteken toe overeenkomstig het in bijlage I, aanhangsel 3, vastgestelde model, voor elk type parkeerlicht dat door hen krachtens artikel 1 wordt goedgekeurd.".3. Artikel 4 komt als volgt te luiden:"Artikel 4De bevoegde instanties van de lidstaten stellen elkaar volgens de procedure van artikel 4, lid 6, van Richtlijn 70/156/EEG in kennis van elke goedkeuring die zij overeenkomstig deze richtlijn hebben verleend, geweigerd of ingetrokken.".4. Artikel 9 komt als volgt te luiden:"Artikel 9Onder 'voertuig' wordt in deze richtlijn verstaan, ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig, met of zonder carrosserie, op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur, alsmede aanhangwagens daarvan, met uitzondering van voertuigen die zich over rails bewegen en van land- of bosbouwtrekkers en alle mobiele machines.".5. De bijlagen worden vervangen door de tekst in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 oktober 1999, of, indien de bekendmaking van de in artikel 3 bedoelde teksten wordt uitgesteld tot na 1 april 1999, zes maanden na de datum van bekendmaking van deze teksten, mogen de lidstaten:- voor een type motorvoertuig of een hierboven genoemd type parkeerlicht noch de EG-typegoedkeuring noch de nationale typegoedkeuring weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen of de verkoop of het gebruik van parkeerlichten verbieden,om redenen die verband houden met parkeerlichten, op voorwaarde dat de parkeerlichten voldoen aan de voorschriften van Richtlijn 77/540/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn, en, voorzover het voertuigen betreft, zij zijn geïnstalleerd overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 76/756/EEG.2. Met ingang van 1 april 2000 mogen de lidstaten:- niet langer de EG-typegoedkeuring verlenen en- de nationale typegoedkeuring weigeren,voor een type voertuig om redenen die verband houden met parkeerlichten en voor een type parkeerlicht, indien niet is voldaan aan de voorschriften van Richtlijn 77/540/EEG, als gewijzigd bij deze richtlijn.3. Met ingang van 1 april 2001 zijn de voorschriften van Richtlijn 77/540/EEG betreffende parkeerlichten als onderdeel, als gewijzigd bij deze richtlijn, van toepassing in de zin van artikel 7, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG.4. Onverminderd de leden 2 en 3 blijven de lidstaten voor parkeerlichten de EG-typegoedkeuring verlenen voor vervangingsonderdelen en de verkoop en het gebruik ervan overeenkomstig vroegere versies van Richtlijn 77/540/EEG toestaan, op voorwaarde dat dergelijke parkeerlichten:- bestemd zijn voor montage op reeds in gebruik genomen voertuigen, en- voldoen aan de voorschriften van de richtlijn die van kracht was toen de voertuigen voor het eerst werden geregistreerd.Artikel 3De in punt 1 van bijlage II genoemde punten en bijlagen van VN-ECE-reglement nr. 77 worden vóór 1 april 1999 in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen bekendgemaakt.Artikel 41. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 oktober 1999 aan deze richtlijn te voldoen; wanneer de bekendmaking van de in artikel 3 bedoelde teksten echter wordt uitgesteld tot na 1 april 1999, dienen de lidstaten zes maanden na de datum van bekendmaking van deze teksten aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 oktober 1999, of, wanneer de bekendmaking van de in artikel 3 bedoelde teksten wordt uitgesteld tot na 1 april 1999, zes maanden na de datum van bekendmaking van deze teksten.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 5Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 6Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 16 maart 1999.Voor de CommissieMartin BANGEMANNLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25.(3) PB L 220 van 29.8.1977, blz. 83.(4) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 1.(5) PB L 171 van 30.6.1997, blz. 1.(6) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 96.(7) Zie bladzijde 45 van dit Publicatieblad.BIJLAGE"LIJST VAN BIJLAGEN>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IADMINISTRATIEVE BEPALINGEN VOOR DE TYPEGOEDKEURING1. AANVRAAG VAN EG-TYPEGOEDKEURING VAN EEN VOERTUIGTYPE1.1. De aanvraag van EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG voor een type parkeerlicht als onderdeel wordt ingediend door de fabrikant.1.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 1.1.3. Het volgende moet ter beschikking worden gesteld aan de voor de uitvoering van de goedkeuringsproeven verantwoordelijke technische dienst:1.3.1. twee exemplaren, voorzien van de aanbevolen lamp of lampen; indien de parkeerlichten van dien aard zijn dat zij slechts aan één kant van het voertuig kunnen worden gemonteerd, mogen de exemplaren identiek zijn en geschikt om alleen aan de rechter- of alleen aan de linkerkant te worden gemonteerd.2. MERKTEKENS2.1. De inrichtingen die voor EG-typegoedkeuring als onderdeel worden aangeboden, moeten voorzien zijn van het volgende:2.1.1. het merk of de handelsnaam van de fabrikant;2.1.2. in geval van lichten met vervangbare lichtbronnen: het (de) type(n) van de voorgeschreven gloeilampen;2.1.3. in geval van lichten met niet-vervangbare lichtbronnen: de nominale spanning en het nominaal vermogen.2.2. Deze merktekens moeten duidelijk leesbaar en onuitwisbaar op het lichtdoorlatende gedeelte of een van de lichtdoorlatende gedeelten van de inrichting zijn aangebracht. Zij moeten van buitenaf zichtbaar zijn wanneer de inrichting op het voertuig is gemonteerd.2.3. Elke inrichting moet voldoende ruimte bieden voor het goedkeuringsmerk. Deze ruimte moet op de in aanhangsel 1 genoemde tekeningen worden aangegeven.3. VERLENING VAN EG-TYPEGOEDKEURING VOOR EEN TYPE ONDERDEEL3.1. Indien aan de terzake dienende voorschriften is voldaan, wordt EG-typegoedkeuring overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, in voorkomend geval, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG verleend.3.2. Een model van het EG-typegoedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 2.3.3. Er dient een goedkeuringsnummer overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG aan elk goedgekeurd type parkeerlicht te worden toegekend. Dezelfde lidstaat mag niet hetzelfde nummer aan een ander type parkeerlicht toekennen.3.4. Wanneer EG-typegoedkeuring wordt aangevraagd voor een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting bestaande uit een parkeerlicht en andere lichten, mag één EG-typegoedkeuringsnummer worden toegekend, op voorwaarde dat het parkeerlicht voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn en dat alle andere lichten die deel uitmaken van de verlichtings- en lichtsignaalinrichting waarvoor EG-goedkeuring is aangevraagd, voldoen aan de daarop van toepassing zijnde bijzondere richtlijn.4. EG-GOEDKEURINGSMERK VOOR EEN TYPE ONDERDEEL4.1. Behalve de in punt 2.1 genoemde merktekens moet ieder parkeerlicht, dat overeenkomt met een overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd type, voorzien zijn van een EG-typegoedkeuringsmerk.4.2. Dit merk bestaat uit:4.2.1. een rechthoek met daarin de kleine letter "e", gevolgd door het kengetal of de kenletters van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend:1 voor Duitsland2 voor Frankrijk3 voor Italië4 voor Nederland5 voor Zweden6 voor België9 voor Spanje11 voor het Verenigd Koninkrijk12 voor Ostenrijk13 voor Luxemburg17 voor Finland18 voor Denemarken21 voor Portugal23 voor GriekenlandIRL voor Ierland;4.2.2. nabij de rechthoek, het "basisgoedkeuringsnummer", opgenomen in deel 4 van het in bijlage VII van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde goedkeuringsnummer, voorafgegaan door twee cijfers die het volgnummer vormen, dat is toegekend aan de meest recente ingrijpende technische wijziging van Richtlijn 77/540/EEG op de dag waarop de EG-typegoedkeuring is verleend. Het volgnummer van deze richtlijn is 00;4.2.3. wanneer een licht oranje licht naar voren en naar achteren uitstraalt, moet het licht van een merkteken in de vorm van een pijl die de richting aangeeft, zijn voorzien, waarbij de pijl naar de voorzijde van het voertuig wijst.4.3. Het EG-typegoedkeuringsmerk moet zodanig op het glas of op een van de glazen van het licht worden aangebracht dat het onuitwisbaar en goed leesbaar is, ook wanneer de lichten op het vaartuig zijn gemonteerd.4.4. Voorbeelden van het EG-typegoedkeuringsmerk voor een type onderdeel zijn afgebeeld in figuur 1 van aanhangsel 3.4.5. Wanneer overeenkomstig punt 3.4 één EG-typegoedkeuringsnummer aan een type verlichtings- en lichtsignaalinrichting bestaande uit een parkeerlicht en andere lichten is toegekend, mag één EG-typegoedkeuringsmerk worden aangebracht, bestaande uit:4.5.1. een rechthoek met daarin de letter "e", gevolgd door het kengetal of de kenletter van de lidstaat die de typegoedkeuring heeft verleend (zie punt 4.2.1);4.5.2. het basisgoedkeuringsnummer (zie punt 4.2.2, eerste helft van de zin);4.5.3. indien nodig, de voorgeschreven pijl, voorzover deze betrekking heeft op de gehele verlichtingseenheid.4.6. Dit merk mag op een willekeurige plaats op het gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde licht worden aangebracht, mits:4.6.1. het zichtbaar is na montage van de lichten;4.6.2. geen licht-uitstralende onderdelen van gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten kunnen worden verwijderd zonder tegelijkertijd het goedkeuringsmerk te verwijderen.4.7. Het identificatiesymbool voor elk licht overeenkomstig elke richtlijn krachtens welke de EG-typegoedkeuring als onderdeel werd verleend, tezamen met het volgnummer (zie punt 4.2.2, tweede helft van de zin) en in voorkomend geval de letter "D" en de voorgeschreven pijl moeten worden aangebracht:4.7.1. hetzij op het desbetreffende uitvalsvlak van het licht;4.7.2. hetzij op zodanige wijze gegroepeerd dat de gegroepeerde, gecombineerde of samengebouwde lichten duidelijk kunnen worden geïdentificeerd.4.8. De afmetingen van de onderdelen van dit merk mogen niet kleiner zijn dan de minimumafmetingen die zijn aangegeven voor de afzonderlijke merken in de verschillende richtlijnen krachtens welke de EG-typeonderdeelgoedkeuring werd verleend.5. WIJZIGING VAN HET TYPE EN WIJZIGING VAN DE GOEDKEURING5.1. Bij wijziging van het overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurde type zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.6. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE6.1. Normaliter dienen er maatregelen te worden genomen overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG om te zorgen voor de overeenstemming van de productie.6.2. Alle parkeerlichten moeten voldoen aan de in deze richtlijn vastgelegde fotometrische eisen(1). Bij een willekeurig uit een in serie geproduceerde partij geselecteerd parkeerlicht moeten de resultaten ten aanzien van de minimumintensiteit van het uitgestraalde licht (gemeten met een standaardgloeilamp als bedoeld in punt 8(2)), in elke richting echter beperkt zijn tot 80 % van de in de punten 7.1 en 7.2 voorgeschreven minimumwaarden(3). De voorgeschreven waarden mogen onder dezelfde omstandigheden met 20 % worden overschreden.(1) Van de in punt 1 van bijlage II van deze richtlijn genoemde documenten.(2) Van de in punt 1 van bijlage II van deze richtlijn genoemde documenten.(3) Van de in punt 1 van bijlage II van deze richtlijn genoemde documenten.Aanhangsel 1>PIC FILE= "L_1999097NL.003902.EPS">>PIC FILE= "L_1999097NL.004001.EPS">Aanhangsel 2>PIC FILE= "L_1999097NL.004102.EPS">>PIC FILE= "L_1999097NL.004201.EPS">Aanhangsel 3VOORBEELDEN VAN HET EG-TYPEGOEDKEURINGSMERK VOOR EEN TYPE ONDERDEEL>PIC FILE= "L_1999097NL.004302.EPS">De inrichting met het hierboven afgebeelde EG-typegoedkeuringsmerk is een parkeerlicht, dat in Duitsland is goedgekeurd (e1) overeenkomstig deze richtlijn (00) met als basisgoedkeuringsnummer 1471.BIJLAGE IITECHNISCHE VOORSCHRIFTEN1. De technische voorschriften zijn die welke zijn opgenomen in de punten 2, 6 t/m 9 en de bijlagen 3 tot en met 5 van VN-ECE-reglement nr. 77 dat bestaat uit de volgende geconsolideerde documenten:- het reglement in de oorspronkelijke vorm (00)(1);- de supplementen 1 en 2 op reglement nr. 77, met inbegrip van de wijzigingen(2);- supplement 3 op reglement nr. 77(3);- supplement 4 op reglement nr. 77(4),behalve dat:1.1. wanneer naar "reglement nr. 48" wordt verwezen, dit dient te worden gelezen als "Richtlijn 76/756/EEG";1.2. wanneer naar "reglement nr. 37" wordt verwezen, dit dient te worden gelezen als "bijlage VII bij Richtlijn 76/761/EEG".(1)>RUIMTE VOOR DE TABEL>(2)>RUIMTE VOOR DE TABEL>(3)>RUIMTE VOOR DE TABEL>(4) TRANS/WP.29/530.".


title: Richtlijn 2007/54/EG van de Commissie van 29 augustus 2007 tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad inzake cosmetische producten met het oog op de aanpassing van de bijlagen II en III aan de technische vooruitgang (Voor de EER relevante tekst )

text:
               30.8.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 226/21

      RICHTLIJN 2007/54/EG VAN DE COMMISSIE

   van 29 augustus 2007
   tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad inzake cosmetische producten met het oog op de aanpassing van de bijlagen II en III aan de technische vooruitgang
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (1), en met name op artikel 8, lid 2,
   Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten (WCC),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Naar aanleiding van de publicatie van de wetenschappelijke studie „Use of permanent hair dyes and bladder cancer risk” in 2001 concludeerde het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP), dat bij Besluit 2004/210/EG van de Commissie (2) door het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten (WCC) werd vervangen, dat de mogelijke risico’s tot bezorgdheid stemmen. Het beval de Commissie aan verdere maatregelen te treffen om het gebruik van haarkleurstoffen te reguleren.

               (2)

               Voorts beval het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten een algemene veiligheidsbeoordelingsstrategie voor haarkleurmiddelen aan, met voorschriften voor het testen van stoffen die in haarkleurmiddelen worden gebruikt op mogelijke genotoxiciteit of mutageniteit.

               (3)

               Naar aanleiding van de adviezen die het WCC heeft uitgebracht, is de Commissie met de lidstaten en de belanghebbende partijen een algemene strategie overeengekomen voor de regulering van stoffen die in haarkleurmiddelen worden gebruikt, die inhoudt dat de industrie de dossiers met wetenschappelijke gegevens over haarkleurstoffen ter evaluatie aan het WCC moet voorleggen.

               (4)

               Stoffen waarvoor geen geactualiseerde veiligheidsdossiers worden voorgelegd aan de hand waarvan een passende risicobeoordeling kan worden uitgevoerd, moeten in bijlage II worden opgenomen.

               (5)

               4,4’-Diaminodiphenylamine en zouten daarvan, 4-diethylamino-o-toluïdine en zouten daarvan, N,N-diethyl-p-fenyleendiamine en zouten daarvan, N,N-Dimethyl-p-phenylenediamine en zouten daarvan, en Toluene-3,4-Diamine en zouten daarvan zijn momenteel echter door middel van algemene vermeldingen opgenomen onder rangnummers 8 en 9 van het eerste deel van bijlage III. Deze stoffen dienen bijgevolg uitdrukkelijk uit de algemene vermeldingen in bijlage III te worden geschrapt en in bijlage II te worden opgenomen. Die bijlagen moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (6)

               Richtlijn 76/768/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (7)

               De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor cosmetische producten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen II en III bij Richtlijn 76/768/EEG worden overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn gewijzigd.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 18 maart 2008 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe met ingang van 18 juni 2008. Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 29 augustus 2007.

            Voor de Commissie

         Günter VERHEUGEN

            Vicepresident

      (1)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/22/EG van de Commissie (PB L 101 van 18.4.2007, blz. 11).

      (2)  PB L 66 van 4.3.2004, blz. 45.

      BIJLAGE
      Richtlijn 76/768/EEG wordt als volgt gewijzigd:

                  1.

                  In bijlage II worden de onderstaande nummers 1244 tot en met 1328 toegevoegd:

                              Nummer

                              Chemische naam/INCI-naam

                              „1244

                              1-Methyl-2,4,5-trihydroxybenzeen (CAS-nr. 1124-09-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1245

                              2,6-Dihydroxy-4-methylpyridine (CAS-nr. 4664-16-8) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1246

                              5-Hydroxy-1,4-benzodioxaan (CAS-nr. 10288-36-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1247

                              3,4-Methylenedioxyphenol (CAS-nr. 533-31-3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1248

                              3,4-Methylenedioxyaniline (CAS-nr. 14268-66-7) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1249

                              Hydroxypyridinone (CAS-nr. 822-89-9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1250

                              3-Nitro-4-aminophenoxyethanol (CAS-nr. 50982-74-6) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1251

                              2-Methoxy-4-nitrofenol (CAS-nr. 3251-56-7) (4-Nitroguaiacol) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1252

                              C.I. Acid Black 131 (CAS-nr. 12219-01-1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1253

                              1,3,5-Trihydroxybenzeen (CAS-nr. 108-73-6) (Phloroglucinol) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1254

                              1,2,4-Benzenetriacetate (CAS-nr. 613-03-6) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1255

                              Ethanol, 2,2’-iminobis-, reactieproducten met epichloorhydrine en 2-nitro-1,4-benzeendiamine (CAS-nr. 68478-64-8) (CAS-nr. 158571-58-5) (HC Blue No. 5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1256

                              N-Methyl-1,4-diaminoantrachinon, reactieproducten met epichloorhydrine en monoethanolamine (CAS-nr. 158571-57-4) (HC Blue No. 4) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1257

                              4-Aminobenzeensulfonzuur (CAS-nr. 121-57-3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1258

                              3,3’-[Sulfonylbis[(2-nitro-4,1-fenyleen)imino]]bis[6-(fenylamino)]benzeensulfonzuur en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1259

                              3(of 5)-[[4-[Benzylmethylamino]fenyl]azo]-1,2-(of 1,4)-dimethyl-1H-1,2,4-triazolium en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1260

                              [2,2’-[[3-Chloor-4-[(2,6-dichloor-4-nitrofenyl)azo]fenyl]imino]bisethanol] (CAS-nr. 23355-64-8) (Disperse Brown 1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1261

                              Benzothiazolium, 2-[[4-[ethyl(2-hydroxyethyl)amino]fenyl]azo]-6-methoxy-3-methyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1262

                              2-[(4-Chloor-2-nitrofenyl)azo]-N-(2-methoxyfenyl)-3-oxobutaanamide (CAS-nr. 13515-40-7) (Pigment Yellow 73) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1263

                              2,2’-[(3,3’-Dichloor[1,1’-bifenyl]-4,4’-diyl)bis(azo)]bis[N-fenyl-3-oxo-butaanamide] (CAS-nr. 6358-85-6) (Pigment Yellow 12) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1264

                              2,2’-(1,2-Etheendiyl)bis[5-[(4-ethoxyfenyl)azo]benzeensulfonzuur] en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1265

                              2,3-Dihydro-2,2-dimethyl-6-[[4-(fenylazo)-1-naftalenyl]azo]-1H-pyrimidine (CAS-nr. 4197-25-5) (Solvent Black 3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1266

                              3(of 5)-[[4-[(7-amino-1-hydroxy-3-sulfonato-2-naftyl)azo]-1-naftyl]azo]salicylzuur en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1267

                              2-Naftaleensulfonzuur, 7-(benzoylamino)-4-hydroxy-3-[[4-[(4-sulfofenyl)azo]fenyl]azo]- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1268

                              [μ-[[7,7’-Iminobis[4-hydroxy-3-[[2-hydroxy-5-(N-methylsulfamoyl)fenyl]azo]naftaleen-2-sulfonato]](6-)]]dicupraat(2-) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1269

                              3-[(4-(Acetylamino)fenyl)azo]-4-hydroxy-7-[[[[5-hydroxy-6-(fenylazo)-7-sulfo-2-naftalenyl]amino]carbonyl]amino]-2-naftaleensulfonzuur en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1270

                              2-Naftaleensulfonzuur, 7,7’-(carbonyldiimino)bis[4-hydroxy-3-[[2-sulfo-4-[(4-sulfofenyl)azo]fenyl]azo]-, (CAS-nr. 25188-41-4) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1271

                              Ethaanaminium, N-[4-[bis[4-(diethylamino)fenyl]methyleen]-2,5-cyclohexadieen-1-ylideen]-N-ethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1272

                              3H-Indolium, 2-[[(4-methoxyfenyl)methylhydrazono]methyl]-1,3,3-trimethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1273

                              3H-Indolium, 2-[2-[(2,4-dimethoxyfenyl)amino]ethenyl]-1,3,3-trimethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1274

                              Alcoholoplosbare nigrosine (CAS-nr. 11099-03-9) (Solvent Black 5), indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1275

                              Fenoxazine-5-ium, 3,7-bis(diethylamino)-, (CAS-nr. 47367-75-9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1276

                              Benzo[a]fenoxazine-7-ium, 9-(dimethylamino)-, en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1277

                              6-Amino-2-(2,4-dimethylfenyl)-1H-benz[de]isochinoline-1,3(2H)-dion (CAS-nr. 2478-20-8) (Solvent Yellow 44) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1278

                              1-Amino-4-[[4-[(dimethylamino)methyl]fenyl]amino]antrachinon (CAS-nr.12217-43-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1279

                              Laccaic Acid (CI Natural Red 25) (CAS-nr. 60687-93-6) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1280

                              Benzeensulfonzuur, 5-[(2,4-dinitrofenyl)amino]-2-(fenylamino)-, (CAS-nr. 15347-52-1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1281

                              4-[(4-Nitrofenyl)azo]aniline (CAS-nr. 730-40-5) (Disperse Orange 3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1282

                              4-Nitro-m-phenylenediamine (CAS-nr. 5131-58-8) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1283

                              1-Amino-4-(methylamino)-9,10-antraceendion (CAS-nr. 1220-94-6) (Disperse Violet 4) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1284

                              N-Methyl-3-nitro-p-phenylenediamine (CAS-nr. 2973-21-9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1285

                              N1-(2-Hydroxyethyl)-4-nitro-o-fenyleendiamine (CAS-nr. 56932-44-6) (HC Yellow No. 5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1286

                              N1-(Tris(hydroxymethyl))methyl-4-nitro-1,2-fenyleendiamine (CAS-nr. 56932-45-7) (HC Yellow No. 3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1287

                              2-Nitro-N-hydroxyethyl-p-anisidine (CAS-nr. 57524-53-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1288

                              N,N’-Dimethyl-N-Hydroxyethyl-3-nitro-p-phenylenediamine (CAS-nr. 10228-03-2) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1289

                              3-(N-Methyl-N-(4-methylamino-3-nitrofenyl)amino)propaan-1,2-diol (CAS-nr. 93633-79-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1290

                              4-Ethylamino-3-nitrobenzoëzuur (CAS-nr. 2788-74-1) (N-Ethyl-3-Nitro PABA) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1291

                              [8-[(4-Amino-2-nitrofenyl)azo]-7-hydroxy-2-naftyl]trimethylammonium en zouten daarvan, behalve Basic Red 118 (CAS-nr. 71134-97-9) als onzuiverheid in Basic Brown 17, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1292

                              5-[[4-(Dimethylamino)fenyl]azo]-1,4-dimethyl-1H-1,2,4-triazolium en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1293

                              m-Fenyleendiamine, 4-(fenylazo)-, (CAS-nr. 495-54-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1294

                              1,3-Benzeendiamine, 4-methyl-6-(fenylazo)- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1295

                              2,7-Naftaleendisulfonzuur, 5-(acetylamino)-4-hydroxy-3-[(2-methylfenyl)azo]- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1296

                              4,4’-[(4-Methyl-1,3-fenyleen)bis(azo)]bis[6-methyl-1,3-benzeendiamine] (CAS-nr. 4482-25-1) (Basic Brown 4) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1297

                              Benzeenaminium, 3-[[4-[[diamino(fenylazo)fenyl]azo]-2-methylfenyl]azo]-N,N,N-trimethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1298

                              Benzeenaminium, 3-[[4-[[diamino(fenylazo)fenyl]azo]-1-naftalenyl]azo]-N,N,N-trimethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1299

                              Ethaanaminium, N-[4-[4-(diethylamino)fenyl]fenylmethyleen]-2,5-cyclohexadieen-1-ylideen)-N-ethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1300

                              9,10-Antraceendion, 1-[(2-hydroxyethyl)amino]-4-(methylamino)- (CAS-nr. 86722-66-9) en derivaten en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1301

                              1,4-Diamino-2-methoxy-9,10-antraceendion (CAS-nr. 2872-48-2) (Disperse Red 11) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1302

                              1,4-Dihydroxy-5,8-bis[(2-hydroxyethyl)amino]antrachinon (CAS-nr. 3179-90-6) (Disperse Blue 7) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1303

                              1-[(3-Aminopropyl)amino]-4-(methylamino)antrachinon en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1304

                              N-[6-[(2-Chloor-4-hydroxyfenyl)imino]-4-methoxy-3-oxo-1,4-cyclohexadieen-1-yl]aceetamide (CAS-nr. 66612-11-1) (HC Yellow No. 8) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1305

                              [6-[[3-Chloor-4-(methylamino)fenyl]imino]-4-methyl-3-oxocyclohexa-1,4-dieen-1-yl]ureum (CAS-nr. 56330-88-2) (HC Red No. 9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1306

                              Fenothiazine-5-ium, 3,7-bis(dimethylamino)- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1307

                              4,6-Bis(2-hydroxyethoxy)-m-fenyleendiamine en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1308

                              5-Amino-2,6-Dimethoxy-3-Hydroxypyridine (CAS-nr. 104333-03-1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1309

                              4,4’-Diaminodiphenylamine (CAS-nr. 537-65-5) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1310

                              4-Diethylamino-o-toluïdine (CAS-nr. 148-71-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1311

                              N,N-Diethyl-p-fenyleendiamine (CAS-nr. 93-05-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1312

                              N,N-Dimethyl-p-phenylenediamine (CAS-nr. 99-98-9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1313

                              Toluene-3,4-Diamine (CAS-nr. 496-72-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1314

                              2,4-Diamino-5-methylfenoxyethanol (CAS-nr. 141614-05-3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1315

                              6-Amino-o-cresol (CAS-nr. 17672-22-9) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1316

                              Hydroxyethylaminomethyl-p-aminofenol (CAS-nr. 110952-46-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1317

                              2-Amino-3-nitrophenol (CAS-nr. 603-85-0) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1318

                              2-Chloro-5-nitro-N-hydroxyethyl-p-phenylenediamine (CAS-nr. 50610-28-1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1319

                              2-Nitro-p-phenylenediamine (CAS-nr. 5307-14-2) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1320

                              Hydroxyethyl-2,6-dinitro-p-anisidine (CAS-nr. 122252-11-3) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1321

                              6-Nitro-2,5-pyridinediamine (CAS-nr. 69825-83-8) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1322

                              Fenazinium, 3,7-diamino-2,8-dimethyl-5-fenyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1323

                              3-Hydroxy-4-[(2-hydroxynaftyl)azo]-7-nitronaftaleen-1-sulfonzuur (CAS-nr. 16279-54-2) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1324

                              3-[[2-Nitro-4-(trifluormethyl)fenyl]amino]propaan-1,2-diol (CAS-nr. 104333-00-8) (HC Yellow No. 6) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1325

                              2-[(4-Chloor-2-nitrofenyl)amino]ethanol (CAS-nr. 59320-13-7) (HC Yellow No. 12) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1326

                              3-[[4-[(2-Hydroxyethyl)methylamino]-2-nitrofenyl]amino]-1,2-propaandiol (CAS-nr. 173994-75-7) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1327

                              3-[[4-[Ethyl(2-hydroxyethyl)amino]-2-nitrofenyl]amino]-1,2-propaandiol (CAS-nr. 114087-41-1) en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen

                              1328

                              Ethaanaminium, N-[4-[[4-(diethylamino)fenyl][4-(ethylamino)-1-naftalenyl]methyleen]-2,5-cyclohexadieen-1-ylideen]-N-ethyl- en zouten daarvan, indien gebruikt als bestanddeel van haarkleurmiddelen”

                  2.

                  Bijlage III wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              Het eerste deel wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          in kolom b van rangnummer 8 worden de woorden „p-fenyleendiamine, N-gesubstitueerde derivaten en zouten daarvan, N-gesubstitueerde derivaten van o-fenyleendiamine, met uitzondering van de elders in deze bijlage vermelde derivaten” vervangen door „p-fenyleendiamine, N-gesubstitueerde derivaten en zouten daarvan, N-gesubstitueerde derivaten van o-fenyleendiamine, met uitzondering van de elders in deze bijlage en onder nummers 1309, 1311 en 1312 in bijlage II vermelde derivaten”;

                                          ii)

                                          in kolom b van rangnummer 9 worden de woorden „Diaminotoluenen, hun derivaten verkregen door substitutie van stikstof en de zouten daarvan, met uitzondering van de stof in bĳlage II” vervangen door „Diaminotoluenen, N-gesubstitueerde derivaten en zouten daarvan, met uitzondering van de stoffen onder nummers 364, 1310 en 1313 in bijlage II”.

                              b)

                              In het tweede deel worden de rangnummers 1, 2, 8, 13, 15, 30, 41, 43, 45, 46, 51, 52, 53, en 54 geschrapt.


title: Richtlijn 2009/112/EG van de Commissie van 25 augustus 2009 tot wijziging van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad betreffende het rijbewijs

text:
               26.8.2009

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 223/26

      RICHTLIJN 2009/112/EG VAN DE COMMISSIE

   van 25 augustus 2009
   tot wijziging van Richtlijn 91/439/EEG van de Raad betreffende het rijbewijs
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (1), en met name op artikel 7 bis, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De minimumvoorwaarden inzake geschiktheid voor het besturen van een motorvoertuig zijn niet volledig geharmoniseerd. Overeenkomstig bijlage III, punt 5, van Richtlijn 91/439/EEG kunnen de lidstaten strengere normen vaststellen dan de Europese minimumnormen.

               (2)

               Aangezien het bestaan van uiteenlopende normen in verschillende lidstaten een belemmering van het vrije verkeer kan vormen, heeft de Raad in zijn resolutie van 26 juni 2000 aangedrongen op een herziening van de in bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG vastgestelde medische normen voor het rijbewijs.

               (3)

               Overeenkomstig de resolutie van de Raad heeft de Commissie aanbevolen werkzaamheden op korte en lange termijn te ondernemen om bijlage III aan te passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang als bedoeld in artikel 7 bis, lid 2, van Richtlijn 91/439/EEG.

               (4)

               Gezichtsvermogen, diabetes en epilepsie werden aangemerkt als medische factoren die de geschiktheid om een motorvoertuig te besturen beïnvloeden en die verder moesten worden onderzocht; daartoe werden werkgroepen opgericht met een aantal deskundigen uit de lidstaten.

               (5)

               Deze werkgroepen hebben een aantal rapporten opgesteld met het oog op de aanpassing van de relevante punten van bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG.

               (6)

               Richtlijn 91/439/EEG dient derhalve dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (7)

               De maatregelen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor het rijbewijs,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk één jaar na de inwerkingtreding van deze richtlijn aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 25 augustus 2009.

            Voor de Commissie

         Antonio TAJANI

            Vicevoorzitter

      (1)  PB L 237 van 24.8.1991, blz. 1.

      BIJLAGE
      Bijlage III bij Richtlijn 91/439/EEG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Punt 6 komt als volgt te luiden:
                  „GEZICHTSVERMOGEN

                              6.

                              Iedere aanvrager van een rijbewijs dient de nodige onderzoeken te ondergaan om vast te stellen of hij beschikt over voldoende gezichtsscherpte voor het besturen van motorvoertuigen. Indien daarover twijfel bestaat, moet hij/zij door een bevoegde medische instantie worden onderzocht. Bij dat onderzoek dient bijzondere aandacht te worden besteed aan: de gezichtsscherpte, het gezichtsveld, het gezichtsvermogen in het schemerdonker, de licht- en contrastgevoeligheid, diplopie en andere visuele functies die essentieel zijn voor de veilige besturing van een motorvoertuig.
                              Aan bestuurders van groep 1 die niet aan de normen inzake gezichtsscherpte en -veld voldoen, kan in „uitzonderlijke omstandigheden” een rijbewijs worden afgegeven; in die gevallen moet de bestuurder door een bevoegde medische instantie worden onderzocht om aan te tonen dat er geen sprake is van andere beschadigingen van de visuele functies, zoals lichtschitteringen (glare), contrastgevoeligheid of een te beperkt gezichtsvermogen bij schemerlicht. De bestuurder moet tevens met goed gevolg een door een bevoegde instantie georganiseerde praktijktest afleggen.

                     Groep 1:

                              6.1.

                              Iedere aanvrager van een rijbewijs of verlenging van een rijbewijs dient, zo nodig met optische correctie, een binoculaire gezichtsscherpte te hebben van ten minste 0,5.
                              Voorts dient het horizontale gezichtsveld minstens 120° te bedragen, het gezichtsbereik dient minstens 50° links en rechts en 20° naar boven en beneden te reiken. Binnen een straal van 20° vanuit het centrum van het gezichtsveld mogen er zich geen gebreken voordoen.
                              Indien een progressieve oogziekte wordt ontdekt of gemeld, kan het rijbewijs worden afgegeven of verlengd mits de aanvrager zich periodiek door een bevoegde medische instantie laat onderzoeken.

                              6.2.

                              Iedere aanvrager van een rijbewijs of verlenging van een rijbewijs die het gezichtsvermogen van één oog volledig is kwijtgeraakt of die, bijvoorbeeld in geval van diplopie, slechts één oog gebruikt, dient een gezichtsscherpte, zo nodig met optische correctie, van ten minste 0,5 te hebben. De bevoegde medische instantie dient daarbij te verklaren dat dit monoculaire zien al zo lang bestaat dat de betrokkene zich daaraan heeft aangepast, en dat het gezichtsveld van het oog voldoet aan de in punt 6.1 vastgestelde normen.

                              6.3.

                              Na een recent geval van diplopie of verlies van het gezichtsvermogen van één oog moet een passende aanpassingsperiode (bijvoorbeeld zes maanden) in acht worden genomen tijdens dewelke geen motorvoertuig mag worden bestuurd. Na die periode mag pas opnieuw een motorvoertuig worden bestuurd na gunstig advies van gezichts- en rijdeskundigen.

                     Groep 2:

                              6.4.

                              Iedere aanvrager van een rijbewijs of verlenging van een rijbewijs dient, zo nodig met optische correctie, te beschikken over een gezichtsscherpte van minstens 0,8 voor het beste oog en 0,1 voor het minder goede oog. Indien de waarden 0,8 en 0,1 met een optische correctie worden bereikt, dient de correctie van de minimale gezichtsscherpte (0,8 en 0,1) te zijn verkregen door brilglazen die niet sterker mogen zijn dan 8 dioptrieën, of door contactlenzen. De correctie moet goed worden verdragen.
                              Voorts dient het horizontale gezichtsveld met beide ogen minstens 160° te bedragen, het gezichtsbereik dient minstens 70° links en rechts en 30° naar boven en beneden te reiken. Binnen een straal van 30° vanuit het centrum van het gezichtsveld mogen er zich geen gebreken voordoen.
                              Rijbewijzen mogen niet worden afgegeven of verlengd indien de aanvrager of bestuurder lijdt aan een verminderde contrastgevoeligheid of diplopie.
                              Na een substantiële terugval van het gezichtsvermogen van één oog moet een passende aanpassingsperiode (bijvoorbeeld zes maanden) in acht worden genomen tijdens dewelke geen motorvoertuig mag worden bestuurd. Na die periode mag slechts opnieuw een motorvoertuig worden bestuurd na gunstig advies van gezichts- en rijdeskundigen.”.

                  2)

                  Punt 10 komt als volgt te luiden:
                  „DIABETES MELLITUS

                              10.

                              In de volgende alinea’s betekent „ernstige hypoglycemie” dat een persoon behoefte heeft aan bijstand van een andere persoon en wordt „recurrente hypoglycemie” gedefinieerd als een tweede geval van ernstige hypoglycemie in een periode van twaalf maanden.

                     Groep 1:

                              10.1.

                              Een rijbewijs mag worden afgegeven of verlengd indien de aanvrager of bestuurder lijdt aan diabetes mellitus. Personen die medicatie gebruiken, dienen een officieel medisch advies in te winnen en minstens om de vijf jaar geregelde specifieke medische controles te ondergaan.

                              10.2.

                              Een rijbewijs mag niet worden afgegeven of verlengd wanneer de bestuurder of de aanvrager aan recurrente hypoglycemie en/of verhoogd risico op hypoglycemie lijdt. Een bestuurder met diabetes dient aan te tonen dat hij over inzicht beschikt in het risico op hypoglycemie en de situatie degelijk onder controle heeft.

                     Groep 2:

                              10.3.

                              In bepaalde gevallen kan een rijbewijs van groep 2 worden afgegeven aan een bestuurder die aan diabetes mellitus lijdt. Wanneer een bestuurder of aanvrager medicatie gebruikt die hypoglycemie kan veroorzaken (met insuline en bepaalde tabletten), zijn de volgende criteria van toepassing:

                                          —

                                          er heeft zich geen ernstige hypoglycemie voorgedaan tijdens de afgelopen twaalf maanden;

                                          —

                                          de bestuurder heeft de hypoglycemie volledig onder controle;

                                          —

                                          de bestuurder dient zijn conditie op passende wijze te controleren door minstens tweemaal per dag en op voor het rijden relevante tijdstippen een bloedglucosetest uit te voeren;

                                          —

                                          de bestuurder dient aan te tonen dat hij op de hoogte is van de risico’s van hypoglycemie;

                                          —

                                          de diabetes veroorzaakt geen andere hinderlijke gevolgen.

                                    In deze gevallen moet bovendien het advies worden ingewonnen van een bevoegde medische instantie en dient de bestuurder of de aanvrager, minstens om de drie jaar, periodieke medische onderzoeken te ondergaan.

                              10.4.

                              Een ernstige hypoglycemie in wakkere toestand, zelfs wanneer er geen verband is met het besturen van een voertuig, zou moeten worden gemeld en zou aanleiding moeten geven tot een nieuwe beoordeling van de rijgeschiktheid.”.

                  3)

                  Punt 12 komt als volgt te luiden:
                  „EPILEPSIE

                              12.

                              Epileptische aanvallen en andere acute bewustzijnsstoornissen vormen een ernstig gevaar voor de verkeersveiligheid wanneer zij zich tijdens het besturen van een motorvoertuig voordoen.
                              Epilepsie betekent dat een persoon in een periode van minder dan vijf jaar twee of meer epileptische aanvallen heeft gehad. Een opgewekte epileptische aanval wordt gedefinieerd als een aanval met een aanwijsbaar oorzakelijk verband, dat kan worden vermeden.
                              Aan een persoon die een beginnende of geïsoleerde epileptische aanval doormaakt of die het bewustzijn verliest, moet een rijverbod worden opgelegd. Een gespecialiseerde arts dient een verslag op te stellen waarin de duur van het rijverbod en de noodzakelijke follow-up worden vastgesteld.
                              Om een goede beoordeling van de rijgeschiktheid van een persoon te kunnen maken (met inbegrip van het risico op toekomstige aanvallen), is het uiterst belangrijk om het precieze epilepsiesyndroom en de aard van de aanvallen van een persoon te bepalen alsmede de passende behandeling daarvoor. Dit dient door een neuroloog te gebeuren.

                     Groep 1:

                              12.1.

                              Aan een bestuurder van groep 1 die aan epilepsie lijdt, wordt een voorwaardelijk rijbewijs toegekend tot hij gedurende een periode van minstens vijf jaar geen aanval meer heeft gehad.
                              Indien de persoon aan epilepsie lijdt, zijn de voorwaarden voor een onvoorwaardelijk rijbewijs niet vervuld. De voor de afgifte van rijbewijzen bevoegde instantie moet daarvan op de hoogte worden gebracht.

                              12.2.

                              Opgewekte epileptische aanval: een aanvrager die een opgewekte epileptische aanval heeft met een aanwijsbaar oorzakelijk verband, waarvan het weinig waarschijnlijk is dat het zich opnieuw zal voordoen achter het stuur, kan op individuele basis rijgeschikt worden verklaard na een neurologisch onderzoek (het onderzoek dient desgevallend te gebeuren in overeenstemming met andere toepasselijke bepalingen van bijlage III, bijvoorbeeld wanneer er sprake is van alcohol of andere comorbiditeit).

                              12.3.

                              Eerste of eenmalige niet-opgewekte aanval: een aanvrager die een eenmalige niet-opgewekte epileptische aanval heeft gehad, kan rijgeschikt worden verklaard na een periode van zes maanden zonder aanvallen en na een passend medisch onderzoek. De nationale autoriteiten kunnen aan bestuurders met een erkende gunstige prognose toestemming verlenen om sneller opnieuw een voertuig te besturen.

                              12.4.

                              Andere vormen van bewustzijnsverlies: bij bewustzijnsverlies moet worden onderzocht hoe groot het risico is op herhaling tijdens het rijden.

                              12.5.

                              Epilepsie: bestuurders of aanvragers kunnen na één jaar zonder nieuwe aanvallen rijgeschikt worden verklaard.

                              12.6.

                              Uitsluitend aanvallen tijdens de slaap: een bestuurder of aanvrager die uitsluitend tijdens de slaap epileptische aanvallen heeft gehad, kan rijgeschikt worden verklaard wanneer de stabiliteit van dit aanvalspatroon is vastgesteld gedurende een periode die minstens even lang is als de voor epilepsie vereiste aanvalsvrije periode. Na een aanval of crisis in wakkere toestand kan pas een rijbewijs worden afgegeven na een periode van één jaar zonder nieuwe aanval (zie „epilepsie”).

                              12.7.

                              Aanvallen zonder invloed op het bewustzijn of het functioneren: de aanvrager die nooit andere aanvallen heeft gehad dan opgewekte aanvallen waarbij noch het bewustzijn, noch het functioneren worden aangetast, kan rijgeschikt worden verklaard wanneer de stabiliteit van dit aanvalspatroon is vastgesteld gedurende een periode die minstens even lang is als de voor epilepsie vereiste aanvalsvrije periode. Er kan pas een rijbewijs worden afgegeven na een periode van één jaar zonder nieuwe aanvallen (zie „epilepsie”).

                              12.8.

                              Aanvallen door een verandering of vermindering van de anti-epileptische behandeling op vraag van de arts: de patiënt kan worden verzocht niet te rijden vanaf het begin van de reductie van de behandeling en gedurende zes maanden na de stopzetting van de behandeling. Na aanvallen gedurende een verandering of stopzetting van medicatie op doktersadvies mag drie maanden niet worden gereden indien de voormalige behandeling wordt hervat.

                              12.9.

                              Na een chirurgische ingreep ter behandeling van epilepsie: zie „epilepsie”.

                     Groep 2:

                              12.10.

                              De aanvrager mag gedurende de vereiste aanvalsvrije periode geen anti-epileptische medicatie gebruiken. De aanvrager heeft passende periodieke medische onderzoeken ondergaan. Na uitvoering neurologisch onderzoek zijn geen relevante cerebrale pathologieën vastgesteld en op het elektro-encefalogram (EEG) is geen epileptische activiteit waargenomen. Na een acute crisis moet een EEG worden gemaakt en een neurologisch onderzoek worden uitgevoerd.

                              12.11.

                              Opgewekte epileptische aanval: een aanvrager die een opgewekte epileptische aanval heeft gehad met een aanwijsbaar oorzakelijk verband, waarvan het weinig waarschijnlijk is dat het zich opnieuw zal voordoen achter het stuur, kan na een neurologisch onderzoek op individuele basis rijgeschikt worden verklaard. Na een acute crisis moet een EEG worden gemaakt en een neurologisch onderzoek worden uitgevoerd.
                              Een persoon met een structureel intracerebraal letsel die een hoger risico op aanvallen loopt, mag geen voertuigen van groep 2 besturen tot het risico op epilepsie gedaald is tot ten hoogste 2 % per jaar. Het onderzoek dient desgevallend plaats te vinden overeenkomstig de toepasselijke bepalingen van bijlage III (bijvoorbeeld bij alcohol).

                              12.12.

                              Eerste of eenmalige niet-opgewekte aanval: na een eerste niet-opgewekte epileptische aanval kan een aanvrager, indien een passend neurologisch onderzoek heeft plaatsgehad, rijgeschikt worden verklaard na een periode van vijf jaar zonder andere aanvallen en tijdens dewelke hij geen anti-epileptische medicatie heeft gebruikt. De nationale autoriteiten kunnen aan bestuurders met een erkende gunstige prognose toestemming verlenen om sneller opnieuw een voertuig te besturen.

                              12.13.

                              Andere gevallen van bewustzijnsverlies: bij bewustzijnsverlies moet worden onderzocht hoe groot het risico is op herhaling tijdens het rijden. Het risico op herhaling mag niet meer dan 2 % per jaar bedragen.

                              12.14.

                              Epilepsie: gedurende een periode van tien jaar, tijdens dewelke geen anti-epileptische medicatie werd gebruikt, mogen zich geen nieuwe aanvallen voordoen. De nationale autoriteiten kunnen aan bestuurders met een erkende gunstige prognose toestemming verlenen om sneller opnieuw een voertuig te besturen. Dit geldt ook voor zogenaamde „kinderepilepsie”.
                              Bepaalde aandoeningen (bijvoorbeeld een arterioveneuse malformatie of intracerebrale bloedingen) brengen een verhoogd risico op aanvallen mee, zelfs wanneer zich nog geen aanvallen hebben voorgedaan. In dergelijke gevallen dient een onderzoek te gebeuren door een bevoegde medische instantie; een rijbewijs mag niet worden afgegeven wanneer het risico op een aanval meer dan 2 % per jaar bedraagt.”.