Avis juridique important

|

32001L0077

Richtlĳn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 september 2001 betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarkt

Publicatieblad Nr. L 283 van 27/10/2001 blz. 0033 - 0040

Richtlijn 2001/77/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 27 september 2001betreffende de bevordering van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen op de interne elektriciteitsmarktHET EUROPEES PARLEMENT EN RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4),Overwegende hetgeen volgt:(1) In de Gemeenschap wordt thans onvoldoende van de mogelijkheden voor benutting van hernieuwbare energiebronnen gebruikgemaakt. De Europese Gemeenschap erkent dat het nodig is de bevordering van hernieuwbare energiebronnnen als prioritaire maatregel aan te merken, daar zulks bijdraagt tot bescherming van het milieu en duurzame ontwikkeling. Het kan bovendien plaatselijk tot meer werkgelegenheid leiden, een gunstig effect hebben op de sociale samenhang, bijdragen tot de continuïteit van de voorziening en het mogelijk maken om sneller de doelstellingen van Kyoto te bereiken. Daarom is het nodig dat dit potentieel in het kader van de interne elektriciteitsmarkt beter wordt benut.(2) De Gemeenschap heeft, zoals aangegeven in het witboek over duurzame energiebronnen, hierna "witboek" te noemen, aan de bevordering van de elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen zowel omwille van de continuïteit en de diversificatie van de voorziening, als om milieubeschermingsredenen en met het oog op de sociale en economische samenhang, een hoge prioriteit toegekend. Dat is onderschreven door de Raad in zijn resolutie van 8 juni 1998 betreffende hernieuwbare energiebronnen(5) en door het Europees Parlement in zijn resolutie over het witboek(6).(3) Een groter gebruik van elektriciteitsopwekking uit hernieuwbare energiebronnen is een belangrijk onderdeel van het pakket van maatregelen die moeten worden getroffen om aan het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering te voldoen, en van beleidsmaatregelen om latere verplichtingen na te komen.(4) De Raad, in zijn conclusies van 11 mei 1999, en het Europees Parlement, in zijn resolutie van 17 juni 1998 over elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen(7), hebben de Commissie verzocht een concreet voorstel in te dienen voor een communautaire kaderregeling inzake de toegang van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen tot de interne markt. Voorts heeft het Europees Parlement in zijn resolutie van 30 maart 2000(8) inzake elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en de interne markt voor elektriciteit beklemtoond, dat ambitieuze en bindende streefcijfers op nationaal niveau essentieel zijn voor het behalen van resultaten en het bereiken van de streefcijfers van de Gemeenschap.(5) Om het marktaandeel van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen op middellange termijn te doen groeien, moeten alle lidstaten worden verplicht nationale indicatieve streefcijfers, uitgedrukt in een percentage van het gebruik, vast te stellen voor het gebruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.(6) De nationale indicatieve streefcijfers moeten verenigbaar zijn met nationale verbintenissen uit hoofde van de verplichtingen die de Gemeenschap op het gebied van klimaatverandering is aangegaan in het kader van het Protocol van Kyoto.(7) De Commissie beoordeelt in hoeverre de lidstaten vorderingen gemaakt hebben voor het bereiken van de nationale indicatieve streefcijfers en in hoeverre de nationale indicatieve streefcijfers stroken met het algemene indicatieve streefcijfer van 12 % van het bruto binnenlandse energieverbruik in 2010, ermee rekening houdend dat het in het witboek genoemde indicatieve streefcijfer van 12 % in 2010 voor de Gemeenschap in haar geheel een nuttig richtsnoer is voor inspanningen op Gemeenschapsniveau en in de lidstaten, waarbij het ook nodig is de uiteenlopende nationale omstandigheden in aanmerking te nemen. Indien dat voor het bereiken van de streefcijfers noodzakelijk is, dient de Commissie het Europees Parlement en de Raad voorstellen voor te leggen, die bindende streefcijfers kunnen bevatten.(8) Wanneer lidstaten afval als energiebron gebruiken, moeten zij de communautaire wetgeving inzake afvalbeheer in acht nemen. De toepassing van deze richtlijn laat de definitie van de bijlagen II A en II B van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen(9) onverlet. Steun voor hernieuwbare energiebronnen dient in overeenstemming te zijn met andere communautaire doelstellingen, in het bijzonder met de hiërarchie van de afvalbehandeling. Daarom mag verbranding van niet-gescheiden stedelijk afval in toekomstige steunregelingen voor hernieuwbare energiebronnen niet worden bevorderd indien de hiërarchie door die bevordering zou worden ontredderd.(9) De in deze richtlijn gegeven definitie van biomassa doet geen afbreuk aan het gebruik van een andere definitie in nationale wetgeving voor andere doeleinden dan die van deze richtlijn.(10) Deze richtlijn verlangt niet van de lidstaten dat zij de verwerving van een garantie van oorsprong van andere lidstaten of de overeenkomstige aankoop van elektriciteit erkennen als bijdrage tot de vervulling van een nationale quotumverplichting. Voor de bevordering van de handel in elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen en de vergroting van de transparantie voor de keuze van de verbruiker tussen elektriciteit uit niet-hernieuwbare en elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen is een garantie van de oorsprong van die elektriciteit evenwel noodzakelijk. Regelingen voor het bewijs van oorsprong houden op zich niet het recht in om van de in verschillende lidstaten bestaande nationale steunregelingen gebruik te maken. Het is van belang dat alle vormen van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen onder een dergelijke garantie van oorsprong vallen.(11) Er moet een duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen garanties van oorsprong en verhandelbare groenestroomcertificaten.(12) De noodzaak van overheidssteun voor hernieuwbare energiebronnen is erkend in de communautaire kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu(10), die onder meer rekening dient te houden met de noodzaak de externe kosten van de elektriciteitsproductie door te berekenen. De bepalingen van het EG-Verdrag, in het bijzonder de artikelen 87 en 88, blijven echter op dergelijke staatssteun van toepassing.(13) Er dient een wetgevingskader te worden geschapen voor de markt van hernieuwbare energiebronnen.(14) De lidstaten hanteren verschillende vormen van steunverlening voor hernieuwbare energiebronnen op nationaal niveau, waaronder groenestroomcertificaten, investeringssteun, belastingvrijstelling of -verlaging, terugbetaling van belasting en directe prijssteun. Een belangrijk middel om het doel van deze richtlijn te verwezenlijken is het garanderen van de goede werking van deze regelingen zolang er geen communautair raamwerk is, teneinde het vertrouwen van de investeerders te behouden.(15) De tijd is nog niet rijp voor een Gemeenschapskader voor steunregelingen vanwege de beperkte ervaring met nationale regelingen en het momenteel relatief geringe aandeel van prijsondersteunde elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de Gemeenschap.(16) De regelingen voor prijssteun moeten echter na een toereikende overgangsperiode aan de zich ontwikkelende interne markt voor elektriciteit worden aangepast. Daarom dient de Commissie de situatie te volgen en een verslag voor te leggen over de met de toepassing van de nationale regelingen opgedane ervaring. In het licht van de conclusies van dat verslag zou de Commissie zo nodig een voorstel moeten doen voor een Gemeenschapskader betreffende steunregelingen voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen. Dat voorstel moet bijdragen tot het bereiken van de nationale indicatieve streefcijfers, verenigbaar zijn met de beginselen van de interne markt voor elektriciteit en rekening houden met de kenmerken van de verschillende hernieuwbare energiebronnen en met de verschillende technieken en de geografische verschillen. Het moet ook het doelmatige gebruik van hernieuwbare energiebronnen bevorderen, eenvoudig en tegelijkertijd zo efficiënt mogelijk zijn, vooral wat de kostprijs betreft, en toereikende overgangsperioden van ten minste zeven jaar bevatten, het vertrouwen van de investeerders in stand houden en gestrande kosten vermijden. In dat kader zou de elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen kunnen concurreren met elektriciteit uit niet-hernieuwbare energiebronnen en zouden de kosten voor de consument beperkt blijven terwijl de behoefte aan overheidssteun op middellange termijn zou verminderen.(17) Een groter marktaandeel van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen maakt schaalvoordelen mogelijk, waardoor de kosten dalen.(18) Het is van belang gebruik te maken van de marktkrachten en de interne markt, en elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen concurrerend en aantrekkelijk voor de Europese burgers te maken.(19) Bij de bevordering van de totstandbrenging van een markt voor hernieuwbare energie is het noodzakelijk rekening te houden met de positieve gevolgen daarvan voor de regionale en lokale ontwikkelingsmogelijkheden, de perspectieven voor de uitvoer, de sociale samenhang en de werkgelegenheidskansen, vooral voor de kleine en middelgrote ondernemingen en de onafhankelijke energieproducenten.(20) Er dient rekening te worden gehouden met de specifieke structuur van de sector hernieuwbare energie, met name bij de toetsing van de administratieve procedures voor het verkrijgen van een vergunning voor de bouw van installaties voor elektriciteitsproductie uit hernieuwbare energiebronnen.(21) In bepaalde omstandigheden is het niet mogelijk elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te transporteren en te distribueren zonder dat de betrouwbaarheid en de veiligheid van het net aangetast worden en daarom kunnen garanties in dit verband financiële compensaties inhouden.(22) De kosten van de aansluiting van nieuwe producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen dienen op objectieve, transparante en niet-discriminerende wijze te worden vastgesteld, waarbij terdege rekening dient te worden gehouden met de voordelen van de aansluiting van nieuwe producenten voor het net.(23) Daar de algemene doelstellingen van het overwogen optreden niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve wegens de omvang of de gevolgen van het optreden beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. De gedetailleerde uitvoering moet evenwel aan de lidstaten worden overgelaten, zodat elke lidstaat de regeling kan kiezen die het best bij zijn specifieke situatie past. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1WerkingssfeerDeze richtlijn heeft ten doel een verhoging van het aandeel van hernieuwbare energiebronnen in de elektriciteitsproductie binnen de interne elektriciteitsmarkt te bevorderen en de grondslag te leggen voor een toekomstige kaderregeling van de Gemeenschap daarvoor.Artikel 2DefinitiesVoor de toepassing van deze richtlijn zijn de volgende definities van toepassing:a) "hernieuwbare energiebronnen": hernieuwbare niet-fossiele energiebronnen (wind, zonne-energie, aardwarmte, golfenergie, getijdenenergie, waterkracht, biomassa, stortgas, rioolwaterzuiveringsgas en biogas);b) "biomassa": de biologisch afbreekbare fractie van producten, afvalstoffen en residuen van de landbouw (met inbegrip van plantaardige en dierlijke stoffen), de bosbouw en aanverwante bedrijfstakken, alsmede de biologisch afbreekbare fractie van industrieel en huishoudelijk afval;c) "elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen": elektriciteit, opgewekt in installaties die uitsluitend gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen, alsmede elektriciteit die is opgewekt met hernieuwbare energiebronnen in hybride installaties die ook met conventionele energiebronnen werken, met inbegrip van hernieuwbare elektriciteit voor accumulatiesystemen en met uitzondering van elektriciteit die afkomstig is van dergelijke systemen;d) "verbruik van elektriciteit": de nationale productie van elektriciteit, met inbegrip van de zelfopgewekte elektriciteit, plus de invoer, verminderd met de uitvoer (bruto binnenlands elektriciteitsverbruik).Daarenboven zijn de definities van Richtlijn 96/92/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 december 1996 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit(11) van toepassing.Artikel 3Nationale indicatieve streefcijfers1. De lidstaten nemen passende maatregelen om het verbruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen te stimuleren overeenkomstig de in lid 2 bedoelde nationale indicatieve streefcijfers. Die maatregelen moeten in verhouding staan tot het te bereiken doel.2. Uiterlijk op 27 oktober 2002 en daarna om de vijf jaar stellen de lidstaten een verslag vast, dat zij publiceren. Daarin worden voor de volgende tien jaar de nationale indicatieve streefcijfers voor het toekomstige binnenlandse verbruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen vastgesteld, uitgedrukt in een percentage van het elektriciteitsverbruik. In het verslag wordt ook een overzicht gegeven van de maatregelen die op nationaal niveau genomen of gepland zijn om die nationale streefcijfers te verwezenlijken. Voor de vaststelling van de streefcijfers tot het jaar 2010:- houden de lidstaten rekening met de referentiewaarden in de bijlage en- zien zij erop toe dat de streefcijfers verenigbaar zijn met eventuele nationale verbintenissen uit hoofde van de verplichtingen op het gebied van klimaatverandering die de Gemeenschap is aangegaan in het kader van het Protocol van Kyoto bij het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering.3. De lidstaten publiceren, voor het eerst uiterlijk op 27 oktober 2003 en vervolgens om de twee jaar, een verslag waarin wordt aangegeven in hoeverre de nationale indicatieve streefcijfers zijn verwezenlijkt, in het bijzonder rekening houdend met de klimatologische factoren die van invloed zijn, en in hoeverre de genomen maatregelen stroken met de nationale verbintenis op het gebied van klimaatverandering.4. Aan de hand van de in de leden 2 en 3 bedoelde verslagen van de lidstaten beoordeelt de Commissie in hoeverre:- de lidstaten vorderingen hebben gemaakt voor het bereiken van de nationale indicatieve streefcijfers;- de nationale indicatieve streefcijfers verenigbaar zijn met het algemene indicatieve streefcijfer van 12 % van het bruto binnenlandse energieverbruik in 2010 en in het bijzonder met een indicatieve aandeel van de elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen van 22,1 % in het totale elektriciteitsverbruik in de Gemeenschap in 2010.De Commissie publiceert, voor het eerst uiterlijk op 27 oktober 2004 en vervolgens om de twee jaar, haar conclusies in een verslag. Dat verslag gaat in voorkomend geval vergezeld van voorstellen aan het Europees Parlement en de Raad.Komt de Commissie in het verslag tot de conclusie dat het waarschijnlijk om ongegronde redenen is, of om redenen die niet op wetenschappelijk onderzoek gebaseerd zijn, dat de nationale indicatieve streefcijfers niet met het algemene indicatieve streefcijfer verenigbaar zijn, dan geeft zij in deze voorstellen nationale, eventueel bindende, streefcijfers in de geëigende vorm.Artikel 4Steunregelingen1. Onverminderd de artikelen 87 en 88 van het Verdrag beoordeelt de Commissie de toepassing van in de lidstaat bestaande regelingen waarbij een elektriciteitsproducent op grond van voorschriften van de overheid directe of indirecte steun krijgt die tot gevolg zou kunnen hebben dat de handel belemmerd wordt, rekening houdend met het feit dat die regelingen bijdragen tot de doelstellingen van de artikelen 6 en 174 van het Verdrag.2. De Commissie dient uiterlijk op 27 oktober 2005 een goed gedocumenteerd verslag in over de ervaring die met de toepassing en het naast elkaar bestaan van de verschillende in lid 1 bedoelde regelingen is opgedaan. Het verslag bevat een evaluatie van het resultaat, met inbegrip van de kosteneffectiviteit, van de in lid 1 bedoelde steunregelingen voor het bevorderen van het verbruik van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen overeenkomstig de nationale indicatieve streefcijfers in de zin van artikel 3, lid 2. Dat verslag gaat zo nodig vergezeld van een voorstel voor een communautaire kaderregeling betreffende steunregelingen ten behoeve van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.Een voorstel voor een kaderregeling zou:a) moeten bijdragen tot het bereiken van de nationale indicatieve streefcijfers;b) verenigbaar moeten zijn met de beginselen van de interne markt voor elektriciteit;c) rekening moeten houden met het karakter van de verschillende hernieuwbare energiebronnen en met de verschillende technieken en de geografische verschillen;d) het doelmatige gebruik van hernieuwbare energiebronnen moeten bevorderen en tegelijkertijd eenvoudig en zo efficiënt mogelijk moeten zijn, vooral wat de kostprijs betreft;e) toereikende overgangsperioden van ten minste zeven jaar voor de nationale steunregelingen moeten bevatten en het vertrouwen van de investeerders moeten behouden.Artikel 5Garantie van de oorsprong van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen1. Uiterlijk op 27 oktober 2003 dragen de lidstaten er zorg voor dat de oorsprong van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de zin van deze richtlijn als zodanig kan worden gegarandeerd volgens objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria die door iedere lidstaat worden vastgesteld. Zij zien erop toe dat daartoe op aanvraag een garantie van oorsprong wordt afgegeven.2. De lidstaten kunnen één of meer bevoegde instanties aanwijzen, die onafhankelijk zijn van de productie- en distributiebedrijven, voor het toezicht op de afgifte van de garanties van oorsprong.3. De garanties van oorsprong:- vermelden uit welke energiebronnen de elektriciteit is geproduceerd, met de datum en plaats van productie, en geven in het geval van waterkrachtcentrales het vermogen aan;- dienen de producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in staat te stellen aan te tonen dat de elektriciteit die zij verkopen elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in de zin van deze richtlijn is.4. De overeenkomstig lid 2 afgegeven garanties van oorsprong zouden door de lidstaten uitsluitend als bewijs voor de in lid 3 genoemde punten wederzijds dienen te worden erkend. Weigering van de erkenning van garanties van oorsprong, in het bijzonder om redenen in verband met fraudepreventie, moet berusten op objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria. Wanneer erkenning van een garantie van oorsprong wordt geweigerd, kan de Commissie de weigerende partij verplichten de garantie van oorsprong te erkennen, in het bijzonder in verband met objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria waarop de erkenning gebaseerd is.5. De lidstaten of de bevoegde instanties voeren passende regelingen in om te bereiken dat de garantie van oorsprong nauwkeurig en betrouwbaar is en geven in het in artikel 3, lid 3, bedoelde verslag aan welke maatregelen zij hebben getroffen om de betrouwbaarheid van het garantiestelsel te garanderen.6. Na raadpleging van de lidstaten behandelt de Commissie in het in artikel 8 bedoelde verslag de vorm en methoden die de lidstaten in acht zouden kunnen nemen om de oorsprong van elektriciteit van hernieuwbare energiebronnen te garanderen. De Commissie stelt het Europees Parlement en de Raad zo nodig voor daartoe gemeenschappelijke regels vast te stellen.Artikel 6Administratieve procedures1. De lidstaten of de door hen aangewezen bevoegde instanties beoordelen het bestaande wet- en regelgevingskader voor vergunningsprocedures of de overige procedures van artikel 4 van Richtlijn 96/92/EG die van toepassing zijn op installaties voor elektriciteitsproductie uit hernieuwbare energiebronnen, teneinde:- de belemmeringen voor de verhoging van de elektriciteitsproductie uit hernieuwbare energiebronnen in de regelgeving en anderszins te verkleinen,- de procedures op het betrokken bestuursniveau te stroomlijnen en te bespoedigen, en- ervoor te zorgen dat de regels objectief, transparant en niet-discriminerend zijn, en terdege rekening houden met het eigen karakter van de versschillende technieken voor het gebruik van hernieuwbare energiebronnen.2. De lidstaten publiceren uiterlijk op 27 oktober 2003 een verslag over de in lid 1 genoemde beoordeling en vermelden daarin in voorkomend geval de getroffen maatregelen. Dat verslag moet, voorzover dat in het nationale wet- en regelgevingskader relevant is, een overzicht bevatten van de stand van zaken, in het bijzonder van:- de coördinatie tussen de verschillende administratieve instanties op het gebied van termijnen, ontvangst en behandeling van de aanvragen om vergunningen;- de opstelling van eventuele richtsnoeren voor de in lid 1 bedoelde activiteiten en de haalbaarheid van een versnelde planningsprocedure voor producenten van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen, en- de aanwijzing van instanties die optreden als bemiddelaar bij geschillen tussen de instanties die met de afgifte van vergunningen zijn belast en de aanvragers daarvan.3. De Commissie beoordeelt in het in artikel 8 bedoelde verslag de beste praktijken voor het bereiken van de in lid 1 bedoelde doelstellingen aan de hand van de in lid 2 van dit artikel bedoelde verslagen van de lidstaten.Artikel 7Aspecten van het net1. Onder behoud van de betrouwbaarheid en de veiligheid van het net nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de transmissie- en distributienetbeheerders op hun grondgebied de transmissie en de distributie van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen garanderen. Bovendien kunnen zij voorrang verlenen aan elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen voor de toegang tot het net. Bij de dispatching van opwekkingsinstallaties verlenen de transmissiebeheerders voorrang aan opwekkingsinstallaties die gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen, voorzover de werking van het nationale elektriciteitssysteem dit toelaat.2. De lidstaten vormen een juridisch kader of verplichten de transmissie- en distributienetbeheerders gestandaardiseerde regels op te stellen en bekend te maken voor de vergoeding van de kosten van technische aanpassingen, zoals netaansluitingen en -verzwaringen die nodig zijn om nieuwe producenten die elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen aan het net wensen te leveren, op het koppelnet aan te sluiten.Die regels moeten gebaseerd zijn op objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria, waarbij in het bijzonder rekening wordt gehouden met alle kosten en baten van de aansluiting van die producenten op het net. De regels kunnen voorzien in verschillende typen van aansluiting.3. Zo nodig kunnen de lidstaten de in lid 2 bedoelde kosten geheel of gedeeltelijk ten laste leggen van de transmissie- en distributienetbeheerders.4. De transmissie- en distributienetbeheerders zijn verplicht een nieuwe producent die aansluiting op het net wenst, een volledige, gedetailleerde raming van de kosten van aansluiting te verstrekken. De lidstaten kunnen producenten van hernieuwbare elektriciteit die aansluiting op het net wensen, toestaan een openbare aanbesteding van de aansluitingswerkzaamheden uit te schrijven.5. De lidstaten vormen een juridisch kader of verplichten de transmissie- en distributienetbeheerders gestandaardiseerde regels op te stellen en bekend te maken voor de verdeling van de kosten van de installaties, zoals netaansluitingen en -verzwaringen, over alle producenten die daarvan profiteren.De kostenverdeling geschiedt door middel van een op objectieve, transparante en niet-discriminerende criteria gebaseerde regeling, waarbij rekening wordt gehouden met de voordelen van de aansluiting voor de aanvankelijk en de later aangesloten producenten en voor de transmissie- en distributienetbeheerders.6. De lidstaten zorgen ervoor dat elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen bij de heffing van transmissie- en distributietarieven niet wordt benadeeld; dit geldt in het bijzonder voor elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen die wordt opgewekt in perifere gebieden, zoals eilandgebieden en regio's met een lage bevolkingsdichtheid.Zo nodig stellen de lidstaten een wettelijk kader vast of verlangen zij van de transmissie- en distributienetbeheerders de garantie dat de transmissie- en distributietarieven voor elektriciteit uit installaties die gebruikmaken van hernieuwbare energiebronnen overeenkomen met de kostenvoordelen die door de aansluiting op het netwerk mogelijk worden. Dergelijke kostenvoordelen kunnen voortvloeien uit het rechtstreekse gebruik van het laagspanningsnet.7. De lidstaten behandelen in het in artikel 6, lid 2, bedoelde verslag tevens de maatregelen die dienen te worden getroffen om de toegang van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen tot het elektriciteitsnet te verbeteren. In het verslag wordt onder meer de haalbaarheid van de invoering van bi-directionele meting onderzocht.Artikel 8Samenvattend verslagOp basis van de verslagen die de lidstaten krachtens artikel 3, lid 3, en artikel 6, lid 2, uitbrengen, dient de Commissie uiterlijk op 31 december 2005 en vervolgens om de vijf jaar bij het Europees Parlement en de Raad een samenvattend verslag in over de uitvoering van deze richtlijn.Dat verslag- behandelt de vorderingen met de doorberekening van de externe kosten van elektriciteit uit niet-hernieuwbare energiebronnen en het effect van openbare steun voor de elektriciteitsproductie;- vermeldt of de lidstaten de in het kader van artikel 3, lid 2, vastgestelde nationale streefcijfers en de in artikel 3, lid 4, bedoelde algemene doelstelling kunnen bereiken en of zich discriminatie tussen verschillende energiebronnen voordoet.De Commissie doet het verslag zo nodig vergezeld gaan van voorstellen aan het Europees Parlement en de Raad voor verdere maatregelen.Artikel 9TranspositieDe lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 27 oktober 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 10InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 11AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 27 september 2001.Voor de Europees ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterC. Picqué(1) PB C 311 E van 31.10.2000, blz. 320, en PB C 154 E van 29.5.2001, blz. 89.(2) PB C 367 van 20.12.2000, blz. 5.(3) PB C 22 van 24.1.2001, blz. 27.(4) Advies van het Europees Parlement van 16 november 2000 (PB C 223 van 8.8.2001, blz. 294), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 23 maart 2001 (PB C 142 van 15.5.2001, blz. 5), besluit van het Europees Parlement van 4 juli 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 7 september 2001.(5) PB C 198 van 24.6.1998, blz. 1.(6) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 215.(7) PB C 210 van 6.7.1998, blz. 143.(8) PB C 378 van 29.12.2000, blz. 89.(9) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Beschikking 96/350/EG van de Commissie (PB L 135 van 6.6.1996, blz. 32).(10) PB C 37 van 3.2.2001, blz. 3.(11) PB L 27 van 30.1.1997, blz. 20.BIJLAGEReferentiewaarden voor de nationale indicatieve streefcijfers van de lidstaten voor het aandeel van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen in het bruto-elektriciteitsverbruik in 2010 (*)(*)Wanneer de lidstaten de in de bijlage vermelde referentiewaarden in aanmerking nemen, baseren zij zich noodzakelijkerwijs op de hypothese dat de richtsnoeren inzake staatssteun voor milieubescherming ruimte laten voor nationale steunregelingen ter bevordering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31990L0427

Richtlijn 90/427/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van zoötechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen

Publicatieblad Nr. L 224 van 18/08/1990 blz. 0055 - 0059 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 33 blz. 0172  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 33 blz. 0172

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 26 juni 1990 tot vaststelling van zooetechnische en genealogische voorschriften voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen (90/427/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 43,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat paardachtigen als levende dieren in de lijst van produkten van bijlage II van het Verdrag zijn begrepen;  Overwegende dat het, om een rationele ontwikkeling van de produktie van paardachtigen te waarborgen en daardoor de produktiviteit van de betrokken sector te vergroten, van belang is om voor de afzet van paardachtigen in het intracommunautaire  handelsverkeer op communautair niveau voorschriften vast te stellen;  Overwegende dat het fokken van paardachtigen, in het bijzonder van paarden, meestal een onderdeel van de landbouwactiviteit vormt; dat het voor een deel van de landbouwbevolking een bron van inkomsten is en derhalve moet worden gestimuleerd;  Overwegende dat het bereiken van bevredigende resultaten op dit gebied in ruime mate afhankelijk is van het gebruik van dieren die in door officieel erkende organisaties of verenigingen bijgehouden stamboeken zijn ingeschreven;  Overwegende dat er verschillen bestaan op het gebied van de inschrijving in de stamboeken; dat deze verschillen een belemmering vormen voor het intracommunautaire handelsverkeer; dat de volledige vrijmaking van het handelsverkeer slechts mogelijk is als  met name de inschrijving in de stamboeken verder wordt geharmoniseerd;  Overwegende dat het intracommunautaire handelsverkeer in geregistreerde paardachtigen geleidelijk moet worden vrijgemaakt; dat volledige vrijmaking van het handelsverkeer slechts mogelijk wordt als met name de bepalingen inzake het afgeven van  dekvergunningen en het gebruik van sperma en eicellen overeenkomstig de bijzonderheden van elk stamboek nog verder worden geharmoniseerd;  Overwegende dat volgens een communautaire procedure een geharmoniseerd model voor een zooetechnisch oorsprongs- en identificatiecertificaat moet worden opgesteld;   Overwegende dat de naam van een dier een voor de identificatie ervan essentieel gegeven is; dat een naamswijziging op verzoek van de nieuwe eigenaar van een dier zeer vaak tot gevolg heeft dat de afstamming van het dier niet meer kan worden achterhaald  en het dier niet verder kan worden gevolgd; dat, met name om oneerlijke praktijken te voorkomen, de voorschriften met betrekking tot de naam van paardachtigen moeten worden geharmoniseerd;  Overwegende dat moet worden bepaald dat voor de invoer van paardachtigen uit derde landen geen voorwaarden mogen gelden die minder streng zijn dan die welke in de Gemeenschap gelden;  Overwegende dat op bepaalde technische gebieden uitvoeringsmaatregelen moeten worden vastgesteld; dat voor de tenuitvoerlegging van de voorgenomen maatregelen in een procedure moet worden voorzien waarbij tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe  en doeltreffende samenwerking tot stand wordt gebracht in het kader van het Permanent Zooetechnisch Comité,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   HOOFDSTUK I Algemene bepalingen Artikel 1 Bij deze richtlijn worden zooetechnische en genealogische voorschriften vastgesteld voor het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen, en in sperma, eicellen en embryo's van paardachtigen.  Artikel 2 Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:  a)  paardachtigen: als huisdier gehouden paarden en ezels of kruisingen daarvan;  b) geregistreerde paardachtigen: paardachtigen die in een stamboek zijn ingeschreven, dan wel in een stamboek zijn geregistreerd of in aanmerking komen om te worden ingeschreven overeenkomstig de krachtens artikel 4, lid 2, onder b), vastgestelde  voorschriften en die zijn geïdentificeerd middels het in artikel 8, punt 1, bedoelde identificatiedocument;  c) stamboek: alle boeken, registers, kaartsystemen of informatiedragers - die worden bijgehouden hetzij door een organisatie of vereniging die officieel is erkend door een Lid-Staat hetzij door een officiële dienst van de betrokken Lid-Staat, en - waarin de paardachtigen worden ingeschreven of geregistreerd met vermelding van de bekende voorouders.  Artikel 3 Het intracommunautaire handelsverkeer in paardachtigen en in sperma, eicellen en embryo's daarvan mag niet worden verboden of beperkt om andere zooetechnische of genealogische redenen dan die welke uit de toepassing van deze richtlijn  voortvloeien.  Met betrekking tot het intracommunautaire handelsverkeer in geregistreerde paardachtigen en in sperma, eicellen en embryo's daarvan, mogen evenwel de nationale voorschriften die met de algemene bepalingen van het Verdrag in overeenstemming zijn, worden  gehandhaafd totdat de desbetreffende communautaire besluiten als bedoeld in de artikelen 4 en 8, in werking treden.  HOOFDSTUK II Genealogische voorschriften betreffende geregistreerde paardachtigen Artikel 4 1.  Bij de aanneming van de in lid 2 genoemde besluiten wordt rekening gehouden met de volgende beginselen:  a)  organisaties en verenigingen die een stamboek bijhouden of een stamboek aanleggen, worden erkend op voorwaarde dat zij de beginselen naleven die zijn opgesteld door de organisatie of vereniging die het oorspronkelijke stamboek van het ras bijhoudt;   b)  de criteria voor de inschrijving en registratie in de stamboeken worden vastgesteld rekening houdend met het specifieke karakter van het ras en, met name voor bepaalde zuivere rassen, de noodzaak om de inschrijving en registratie van paardachtigen  verkregen met kunstmatige fokmethodes te reglementeren.  2.  Volgens de procedure van artikel 10 stelt de Commissie, overeenkomstig de in lid 1 omschreven beginselen, het volgende vast:  a)  de criteria voor de erkenning van organisaties en verenigingen die stamboeken bijhouden of aanleggen;  b) de criteria voor de inschrijving en registratie in de stamboeken;  c) zo nodig, de criteria en methoden voor identificatie van geregistreerde paardachtigen;  d) de criteria voor het opstellen van het oorsprongscertificaat en het identificatiedocument, als bedoeld in artikel 8;  e) zo nodig, de voorschriften voor de cooerdinatie tussen de in artikel 5 bedoelde organisaties of verenigingen.  Artikel 5 De lijst van organisaties en verenigingen die een stamboek bijhouden of een stamboek aanleggen en die erkend zijn op basis van de overeenkomstig artikel 4, lid 2, onder a), vast te stellen criteria en de latere aanpassing ervan, worden aan de  Commissie en aan de andere Lid-Staten in het Permanent Zooetechnisch Comité meegedeeld.  Artikel 6 1.  Bij intracommunautair handelsverkeer moeten paard- achtigen die in de Lid-Staat van verzending zijn geregistreerd, tenzij een afwijking tussen beide betrokken organisaties of verenigingen onderling is overeengekomen, in het passende stamboek van de Lid-Staat van bestemming onder dezelfde naam worden  geregistreerd of ingeschreven, met vermelding - overeenkomstig de internationale overeenkomsten - van het letterwoord van het land van geboorte.  2.  Indien zulks krachtens de statuten van de organisaties of verenigingen is toegestaan,  - mag de oorspronkelijke naam van het betrokken dier worden voorafgegaan van of gevolgd worden door een andere, zelfs voorlopige naam, op voorwaarde dat, zolang het betrokken dier leeft, de oorspronkelijke naam tussen haakjes behouden blijft, en mits  het land van geboorte wordt aangegeven met het bij de internationale overeenkomsten erkende letterwoord;  - kunnen, overeenkomstig door de Commissie volgens de procedure van artikel 10 vast te stellen procedures, alternatieve maatregelen worden getroffen om ervoor te zorgen dat de identiteit van het dier gewaarborgd blijft.  HOOFDSTUK III Zooetechnische voorschriften betreffende geregistreerde paardachtigen Artikel 7 Voor zover zulks nodig is voor een uniforme toepassing van deze richtlijn en met inachtneming van de beginselen van artikel 4, lid 1, kan de Commissie, volgens de procedure van artikel 10 het volgende vaststellen:  a)  de methoden voor het controleren van de prestaties en voor het beoordelen van de genetische waarde van de fokdieren;  b)  afhankelijk van de onder a) bedoelde methoden, de algemene criteria voor de toelating van het mannelijke of, indien nodig, vrouwelijke fokdier tot de fokkerij en het gebruik van hun sperma, eicellen of embryo's.  Artikel 8 De Lid-Staten dragen er zorg voor dat 1.  geregistreerde paardachtigen tijdens het transport vergezeld gaan van een door de Commissie volgens de procedure van artikel 10 op te stellen identificatiedocument dat wordt afgegeven door de organisaties of verenigingen, bedoeld in artikel 5 van de  onderhavige richtlijn en in artikel 2, onder c), van Richtlijn 90/426/EEG van de Raad van 26 juni 1990 tot vaststelling van veterinairrechtelijke voorschriften voor het verkeer van paardachtigen en de invoer van paardachtigen uit derde landen (4).  Voor geregistreerde paarden moeten in het in de Gemeenschapstalen op te stellen identificatiedocument ten minste de in de bijlage vermelde gegevens voorkomen; de gegevens kunnen worden aangevuld of gewijzigd volgens de procedure van artikel 10;  2.  wanneer sperma, eicellen en embryo's van geregistreerde paardachtigen in de handel worden gebracht, zij vergezeld gaan van een door de bevoegde instantie ten minste in de taal van het land van bestemming afgegeven zooetechnisch oorsprongs- en  identificatiecertificaat, overeenkomstig een door de Commissie volgens de procedure van artikel 10 vast te stellen model.  Slotbepalingen Artikel 9 Totdat communautaire voorschriften ter zake van toepassing worden, mogen de voorwaarden voor de invoer van paard- achtigen en van sperma, eicellen en embryo's daarvan uit derde landen niet gunstiger zijn dan die welke in het intracommunautaire handelsverkeer gelden.  Artikel 10 In de gevallen waarin naar de in dit artikel omschreven procedure wordt verwezen, beraadslaagt het bij Besluit 77/505/EEG (5) ingestelde Permanent Zooetechnisch Comité overeenkomstig de bij artikel 11 van Richtlijn 88/661/EEG (6) vastgestelde  regels.  Artikel 11 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 12 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.   Gedaan te Luxemburg, 26 juni 1990.  Voor de Raad De Voorzitter M. O'KENNEDY   (1) PB nr. C 327 van 30. 12. 1989, blz. 61. (2) PB nr. C 149 van 18. 6. 1990. (3) PB nr. C 62 van 12. 3. 1990, blz. 46.(4) Zie bladzijde 42 van dit Publikatieblad. (5) PB nr. L 206 van 12. 8. 1977, blz. 11. (6) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 16.   BIJLAGE     MINIMALE VERMELDINGEN VAN HET IDENTIFICATIEDOCUMENT     (1) No d'identification Identification No Identificatienummer:   (2) Nom Name Naam:   (3) Sexe Sex Geslacht:  (4) Robe Colour Kleur:   (5) Race Breed Ras:   (6) par by door:   (7) et and en:   (6) par by door:   (8) Date de naissance Date of foaling Geboortedatum:  (11) Certificat d'origine validé le par Origin certificate validated on by Certificaat van oorsprong geldig verklaard op:  door:   (9) Lieu d'élevage Place where bred Plaats waar het dier is gefokt:  (11)  - Nom de l'autorité compétente Name of the competent authority Naam van de bevoegde instantie:  - Adresse Address Adres:  - No de téléphone Telephone number Telefoonnummer:  - No de télécopie Telecopy number Faxnummer:  (10) Naisseur(s) Breeder(s) Fokker(s):  - Signature (nom en lettres capitales et qualité du signataire) Signature (Name in capital letters and capacity of signatory) Handtekening:  (naam in hoofdletters en functie van de ondertekenaar) - Cachet Stamp Stempel      (19) Signalement relevé sous la mère par Description taken with dam by Signalement opgemaakt bij de moeder door:  (20) Circonscription District Omschrijving:  (19) Tête Head Hoofd:  Ant. G Foreleg L Voorbenen links:  Ant. D Foreleg R Voorbenen rechts:  Post. G Hindleg L Achterbenen links:  Post. D Hindleg R Achterbenen rechts:  Corps Body Lichaam:  Marques Markings Kenmerken:  Le On d.d.    (21) Signature et cachet du vétérinaire agréé (ou de l'autorité compétente) Signature and stamp of qualified veterinary surgeon (or competent authority) Handtekening en stempel van de erkende dierenarts of van de bevoegde instantie (en lettres capitales) (in capital letters) (in hoofdletters)


Avis juridique important

|

31997L0080

Richtlijn 97/80/EG van de Raad van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht

Publicatieblad Nr. L 014 van 20/01/1998 blz. 0006 - 0008

RICHTLIJN 97/80/EG VAN DE RAAD van 15 december 1997 inzake de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslachtDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op de Overeenkomst betreffende de sociale politiek bij het Protocol nr. 14 betreffende de sociale politiek, gehecht aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 2, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 C van het Verdrag, in samenwerking met het Europees Parlement (3),(1) Overwegende dat op grond van het aan het Verdrag gehechte Protocol betreffende de sociale politiek, de lidstaten, met uitzondering van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland (hierna de "lidstaten" te noemen), geleid door de wens het Sociaal Handvest van 1989 uit te voeren, een overeenkomst betreffende de sociale politiek hebben gesloten;(2) Overwegende dat het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden het belang erkent van de bestrijding van alle vormen van discriminatie, met name die op grond van geslacht, huidskleur, ras, opvattingen en geloof;(3) Overwegende dat in punt 16 van het Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden betreffende de gelijke behandeling van mannen en vrouwen onder andere is bepaald dat "intensievere actie dient te worden ondernomen om de gelijkheid van mannen en vrouwen te waarborgen, met name inzake de toegang tot de arbeidsmarkt, bezoldigingen, arbeidsvoorwaarden, sociale bescherming, onderwijs en beroepsopleiding, en loopbaanontwikkeling";(4) Overwegende dat de Commissie, overeenkomstig artikel 3, lid 2, van de Overeenkomst betreffende de sociale politiek, de sociale partners op communautair niveau heeft geraadpleegd over de mogelijke richting van een communautair optreden op het gebied van de bewijslast in gevallen van discriminatie op grond van het geslacht;(5) Overwegende dat de Commissie, die na deze raadpleging een communautair optreden wenselijk oordeelde, de sociale partners overeenkomstig artikel 3, lid 3, van genoemde Overeenkomst opnieuw heeft geraadpleegd over de inhoud van het beoogde voorstel, en dat die hun advies aan de Commissie hebben doen toekomen;(6) Overwegende dat de sociale partners, na deze tweede raadplegingsfase, de Commissie niet te kennen hebben gegeven het in artikel 4 van genoemde Overeenkomst bedoelde proces te willen inleiden, dat tot sluiting van een overeenkomst kan leiden;(7) Overwegende dat de Gemeenschap en de lidstaten zich, conform artikel 1 van de Overeenkomst, onder andere de verbetering van de levensomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden ten doel hebben gesteld; dat de feitelijke toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen tot verwezenlijking van deze doelstelling bijdraagt;(8) Overwegende dat het beginsel van gelijke behandeling wordt genoemd in artikel 119 van het EG-Verdrag en in Richtlijn 75/117/EEG van de Raad van 10 februari 1975 betreffende het nader tot elkaar brengen van de wetgevingen der lidstaten inzake de toepassing van het beginsel van gelijke beloning voor mannelijke en vrouwelijke werknemers (4), alsook in Richtlijn 76/207/EEG van de Raad van 9 februari 1976 betreffende de tenuitvoerlegging van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen ten aanzien van de toegang tot het arbeidsproces, de beroepsopleiding en de promotiekansen en ten aanzien van de arbeidsvoorwaarden (5);(9) Overwegende dat Richtlijn 92/85/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 inzake de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid op het werk van werkneemsters tijdens de zwangerschap, na de bevalling en tijdens de lactatie (6), eveneens bijdraagt tot de feitelijke verwezenlijking van een gelijke behandeling van mannen en vrouwen; dat die richtlijn geen afbreuk mag doen aan de bovengenoemde richtlijnen inzake gelijke behandeling; dat de in die richtlijn bedoelde werkneemsters derhalve onder dezelfde voorwaarden voor een aanpassing van de regels op het gebied van de bewijslast in aanmerking moeten komen.(10) Overwegende dat Richtlijn 96/34/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de door de UNICE, het CEEP en het EVV gesloten raamovereenkomst inzake ouderschapsverlof (7) eveneens gebaseerd is op het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen;(11) Overwegende dat de verwijzingen naar "rechtsvordering" en "de rechter" betrekking hebben op mechanismen waarmee geschillen met het oog op een onderzoek en een uitspraak kunnen worden voorgelegd aan onafhankelijke instanties, die voor de betrokken partijen bindende besluiten kunnen nemen;(12) Overwegende dat onder "buitengerechtelijke procedures" met name procedures als verzoening en bemiddeling worden verstaan;(13) Overwegende dat de beoordeling van de feiten die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden, toekomt aan de nationale gerechtelijke of andere bevoegde instantie, overeenkomstig de nationale wetgeving en/of praktijk;(14) Overwegende dat de lidstaten het recht behouden om in alle fasen van de procedures een voor de eiser gunstiger bewijsregeling in te voeren;(15) Overwegende dat het noodzakelijk is de bijzondere eigenschappen van de rechtsstelsels van bepaalde lidstaten in aanmerking te nemen onder meer waar het bewijs van discriminatie geleverd is wanneer de verweerder voor de rechter of een andere bevoegde instantie niet kan weerleggen dat het beginsel van gelijke behandeling werd geschonden;(16) Overwegende dat de lidstaten kunnen nalaten de regels van de bewijslast toe te passen op procedures waarin de rechter of de bevoegde instantie de feiten van de zaak moet onderzoeken; dat hier procedures worden bedoeld waarin de eisende partij is vrijgesteld van de bewijslast ten aanzien van feiten die de rechter of de bevoegde instantie moet onderzoeken;(17) Overwegende dat de eisende partijen verstoken zouden kunnen zijn van elk doeltreffend middel om de inachtneming van het beginsel van gelijke behandeling voor de nationale rechter af te dwingen, indien het bewijs van een kennelijke discriminatie voor de verweerder niet de verplichting zou meebrengen om aan te tonen dat zijn praktijk in werkelijkheid niet discriminerend is;(18) Overwegende dat het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen derhalve heeft geoordeeld dat een aanpassing van de regels inzake de bewijslast noodzakelijk is zodra er een kennelijke discriminatie bestaat; dat in de gevallen waarin een dergelijke situatie inderdaad blijkt te bestaan, de feitelijke toepassing van het beginsel van gelijke behandeling vergt dat de bewijslast bij de verweerder wordt gelegd;(19) Overwegende dat het bewijs van discriminatie des te moeilijker kan worden geleverd, wanneer het om indirecte discriminatie gaat; dat dit begrip derhalve dient te worden omschreven;(20) Overwegende dat het doel van een adequate aanpassing van de regels inzake de bewijslast niet in alle lidstaten voldoende verwezenlijkt is en dat zulks, overeenkomstig het in artikel 3 B van het Verdrag genoemde beginsel van subsidiariteit en het beginsel van evenredigheid, op communautair niveau moet worden bereikt; dat deze richtlijn zich tot het vereiste minimum beperkt en niet verder gaat dan hetgeen daartoe noodzakelijk is,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Doel Deze richtlijn beoogt te waarborgen dat de door de lidstaten overeenkomstig het beginsel van gelijke behandeling genomen maatregelen, teneinde een ieder die zich door de niet-toepassing te zijnen aanzien van het beginsel van gelijke behandeling benadeeld acht, de mogelijkheid te bieden om na een eventueel beroep op andere bevoegde instanties hun aanspraken in rechte geldend te maken, doeltreffender worden gemaakt.Artikel 2 Definities 1. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder beginsel van gelijke behandeling verstaan de afwezigheid van elke vorm van discriminatie op grond van het geslacht, hetzij direct, hetzij indirect.2. Voor de toepassing van het in lid 1 genoemde beginsel van gelijke behandeling is van indirecte discriminatie sprake wanneer een ogenschijnlijk neutrale bepaling, maatstaf of handelwijze een wezenlijk groter gedeelte van de leden van een geslacht benadeelt, tenzij die bepaling, maatstaf of handelwijze passend en noodzakelijk is en kan worden gerechtvaardigd door objectieve factoren die geen verband houden met het geslacht van de betrokkenen.Artikel 3 Werkingssfeer 1. Deze richtlijn is van toepassing op:a) de situaties, bestreken door artikel 119 van het Verdrag en door de Richtlijnen 75/117/EEG, 76/207/EEG, en voorzover er sprake is van discriminatie op grond van het geslacht, 92/85/EEG en 96/34/EG;b) elke civiel- of bestuursrechtelijke procedure inzake de openbare of particuliere sector, waarbij volgens de nationale wetgeving ter toepassing van de onder a) genoemde bepalingen in beroep wordt voorzien, met uitzondering van buitengerechtelijke procedures van voluntaire aard of waarin het nationale recht voorziet.2. Deze richtlijn is niet van toepassing op strafrechtelijke procedures, tenzij de lidstaten anders bepalen.Artikel 4 Bewijslast 1. De lidstaten nemen, overeenkomstig hun nationale rechtsstelsels, de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat wanneer iemand die zich door niet-toepassing te zijnen aanzien van het beginsel van gelijke behandeling benadeeld acht, voor de rechter of een andere bevoegde instantie feiten aanvoert die directe of indirecte discriminatie kunnen doen vermoeden, de verweerder dient te bewijzen dat het beginsel van gelijke behandeling niet werd geschonden.2. Deze richtlijn belet de lidstaten niet een voor de eiser gunstiger bewijsregeling in te voeren.3. De lidstaten kunnen ervan afzien lid 1 toe te passen op procedures waarbij de verplichting tot onderzoek van de feiten berust bij de rechtbank of de bevoegde instantie.Artikel 5 Kennisgeving De lidstaten dragen er zorg voor dat de ter uitvoering van deze richtlijn getroffen maatregelen, alsmede de ter zake reeds geldende bepalingen, met alle geschikte middelen ter kennis van alle betrokkenen worden gebracht.Artikel 6 Vrijwaring van het beschermingsniveau De uitvoering van de bepalingen van deze richtlijn rechtvaardigt geenszins een vermindering van het algemeen beschermingsniveau van de werknemers op het door deze richtlijn bestreken gebied, zulks onverminderd het recht van de lidstaten om, gezien de evolutie van de situatie, wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in te voeren die afwijken van die welke op het tijdstip van kennisgeving van deze richtlijn bestaan, voorzover aan de in deze richtlijn gestelde minimumvereisten wordt voldaan.Artikel 7 Implementatie De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.De lidstaten verstrekken aan de Commissie, uiterlijk twee jaar na de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, alle dienstige gegevens om haar in staat te stellen aan het Europees Parlement en de Raad een verslag over de toepassing van deze richtlijn voor te leggen.Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 15 december 1997.Voor de RaadDe VoorzitterJ.-C. JUNCKER(1) PB C 332 van 7. 11. 1996 enPB C 185 van 18. 6. 1997, blz. 21.(2) PB C 133 van 28. 4. 1997, blz. 34.(3) Advies van het Europees Parlement van 10 april 1997 (PB C 132 van 28. 4. 1997, blz. 215), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 24 juli 1997 (PB C 307 van 8. 10. 1997, blz. 6), en besluit van het Europees Parlement van 6 november 1997 (PB C 358 van 24. 11. 1997).(4) PB L 45 van 19. 2. 1975, blz. 19.(5) PB L 39 van 14. 2. 1976, blz. 40.(6) PB L 348 van 28. 11. 1992, blz. 1.(7) PB L 145 van 19. 6. 1996, blz. 4.


Avis juridique important

|

31992L0108

Richtlijn 92/108/EEG van de Raad van 14 december 1992 tot wijziging van Richtlijn 92/12/EEG betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop en tot wijziging van Richtlijn 92/81/EEG

Publicatieblad Nr. L 390 van 31/12/1992 blz. 0124 - 0126 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0129  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0129

RICHTLIJN 92/108/EEG VAN DE RAAD  van 14 december 1992  tot wijziging van Richtlijn 92/12/EEG betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop en tot wijziging van  Richtlijn 92/81/EEGDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat het, ten einde ten volle uitvoering te geven aan de regels van Richtlijn 92/12/EEG (4), noodzakelijk is aan te geven welke gebieden van de Lid-Staten voor belastingdoeleinden behandeld moeten worden als derde landen;  Overwegende dat, wanneer accijnsprodukten via EVA-landen van de ene Lid-Staat naar de andere worden verzonden, specifieke voorwaarden dienen te worden vastgesteld betreffende de aangifte tot plaatsing onder de regeling intern communautair douanevervoer  door middel van het enig document;  Overwegende dat nader bepaald dient te worden dat ook het intracommunautaire verkeer van produkten waarvoor het accijnstarief nul geldt en die niet in het vrije verkeer zijn gebracht, moet plaatsvinden tussen belastingentrepots;  Overwegende dat in de mogelijkheid tot wijziging van de leveringsplaats dient te worden voorzien via een wijziging in het administratieve geleidedocument;  Overwegende dat de autoriteiten van elke Lid-Staat uiterlijk op 1 april 1993 dienen te beschikken over een elektronische databank met een register van erkende entrepothouders en een register van belastingentrepots;  Overwegende dat, ter vereenvoudiging van de administratieve procedures, geen geleidedocument gebruikt dient te worden wanneer geautomatiseerde procedures worden toegepast;  Overwegende dat onder een schorsingsregeling in het rechtstreekse verkeer over zee of door de lucht van de ene communautaire haven of luchthaven naar de andere een geleidedocument dient te worden gebruikt;  Overwegende dat voor accijnsprodukten die zich in 1992 onder een schorsingsregeling bevinden, bepaald dient te worden dat de accijnzen voor deze produkten daarna geschorst blijven indien de schorsingsregeling niet werd aangezuiverd;  Overwegende ten slotte dat om ervoor te zorgen dat de communautaire bepalingen inzake accijns per 1 januari 1993 goed kunnen functioneren Richtlijn 76/308/EEG van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van  schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten (5) en Richtlijn 92/81/EEG (6) dienen te  worden gewijzigd,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Richtlijn 92/12/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 5, lid 2, wordt vervangen door:   "2. Onverminderd de nationale en communautaire bepalingen inzake douaneregelingen worden accijnsprodukten:  - van herkomst uit of met als bestemming derde landen of de in artikel 2, leden 1, 2 en 3, bedoelde gebieden of de Kanaaleilanden, wanneer zij zich in het verkeer bevinden onder een andere communautaire douaneregeling dan het in het vrije verkeer  brengen, of wanneer zij worden binnengebracht in een vrije zone of in een vrij entrepot  of  - wanneer zij via EVA-landen tussen de Lid-Staten worden verzonden overeenkomstig de regeling voor intern communautair douanevervoer, met behulp van het enig document,  geacht zich onder schorsing van accijns te bevinden.  In de in het tweede streepje bedoelde gevallen:  - dient in vak 33 van het enig document de passende GN-code te worden ingevuld;  - dient in vak 44 van het enig document duidelijk te worden vermeld dat het gaat om een verzending van accijnsprodukten;  - moet een afschrift van een exemplaar  "nr. 1" van het enig document door de afzender worden bewaard;  - moet een naar behoren van aantekeningen voorzien exemplaar  "nr. 5" van het enig document door de geadresseerde aan de afzender worden teruggezonden.";  2. in artikel 7, lid 2, worden de woorden  "daarna worden geleverd of bestemd zijn om te worden geleverd in een andere Lid-Staat" vervangen door  "daarna in een andere Lid-Staat worden geleverd of bestemd zijn om in een andere Lid-Staat te worden  geleverd";  3. artikel 15 wordt als volgt gewijzigd:  a) aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:   "De eerste alinea is van toepassing op het intracommunautaire verkeer van niet tot verbruik uitgeslagen produkten waarvoor een accijnstarief nul geldt.";  b) het volgende lid wordt toegevoegd:   "5. Een erkend entrepothouder van verzending of diens vertegenwoordiger kan het administratief geleidedocument wijzigen om een andere plaats van levering aan te geven. De bevoegde autoriteit van verzending moet hiervan onmiddellijk in kennis worden  gesteld en de nieuwe plaats van levering moet onmiddellijk worden vermeld op de achterzijde van het administratief geleidedocument.";  4. in titel III wordt het volgende artikel ingevoegd:   "Artikel 15 bis  1. Uiterlijk op 1 april 1993 beschikt de bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat over een elektronische databank die een register bevat van erkende entrepothouders of voor accijnsdoeleinden geregistreerde bedrijven alsmede van de als belastingentrepot  erkende plaatsen.  2. Het register bevat de volgende gegevens:  a) het door de bevoegde autoriteiten aan de personen of plaatsen toegekende registratienummer,  b) naam en adres van de personen of plaatsen,  c) de categorie produkten die de personen voorhanden mogen hebben of mogen ontvangen of die op de plaatsen voorhanden mogen zijn of mogen worden ontvangen,  d) het adres van de bevoegde autoriteiten die voor verdere inlichtingen kunnen worden gecontacteerd,  e) de datum waarop het registratienummer is toegekend en, indien van toepassing, de datum waarop de geldigheid van het registratienummer eindigt.  3. De in de leden 1 en 2, onder a), b), c) en d), bedoelde gegevens worden aan de bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat meegedeeld. Wanneer de in lid 2, onder e), beschreven gegevens niet automatisch worden meegedeeld, dienen zij te worden verstrekt op  specifiek verzoek van de Lid-Staten. Alle gegevens worden uitsluitend gebruikt om na te gaan of personen en plaatsen erkend of geregistreerd zijn.  4. De bevoegde autoriteit van elke Lid-Staat zorgt ervoor dat de bij het intracommunautaire verkeer van accijnsprodukten betrokken personen bevestiging kunnen krijgen van de overeenkomstig dit artikel vastgelegde informatie.  5. De in welke vorm dan ook krachtens dit artikel meegedeelde informatie is van vertrouwelijke aard. Zij valt onder het beroepsgeheim en geniet de bescherming die overeenkomstig het nationale recht van de ontvangende Lid-Staat voor soortgelijke  informatie geldt.  6. In afwijking van lid 5 staat de bevoegde autoriteit van de Lid-Staat die de informatie verstrekt toe dat deze in de Lid-Staat van de verzoekende autoriteit voor andere doeleinden wordt gebruikt, indien, overeenkomstig de wetgeving van de Lid-Staat  van de aangezochte autoriteit, die informatie in laatstgenoemde Lid-Staat voor soortgelijke doeleinden gebruikt kan worden.";  5. artikel 18, lid 1, wordt vervangen door:   "1. Niettegenstaande het eventuele gebruik van geautomatiseerde procedures gaat elk accijnsprodukt dat zich onder de schorsingsregeling in het verkeer tussen de Lid-Staten, met inbegrip van het rechtstreekse verkeer over zee of door de lucht van een  communautaire haven of luchthaven naar een andere communautaire haven of luchthaven, bevindt, vergezeld van een door de afzender opgesteld document. Dit document kan een administratief of een commercieel document zijn. Vorm en inhoud daarvan, alsmede de  procedure die gevolgd moet worden als het gebruik van het document feitelijk niet passend is, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 24.";  6. aan artikel 20, lid 3, wordt in fine de volgende zin toegevoegd:   "De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om op te treden tegen overtredingen of onregelmatigheden en doeltreffende straffen op te leggen.";  7. in artikel 22, lid 2, onder b), wordt de zinsnede  "door middel van het in artikel 18, lid 1, bedoelde document" vervangen door  "overeenkomstig titel III";  8. in titel VII wordt het volgende artikel ingevoegd:   "Artikel 26 bis  De accijnsprodukten die zich vóór 1 januari 1993 onder een andere schorsingsregeling dan die welke is omschreven in de artikelen 5, lid 2, en 18, lid 1, bevinden en waarvoor deze regeling niet is gezuiverd, worden vanaf deze datum beschouwd als  produkten waarvoor de accijnzen zijn geschorst.  In het geval van de schorsingsregeling voor intern communautair douanevervoer blijven de bepalingen die van kracht waren op het tijdstip dat de produkten onder deze regeling werden geplaatst van toepassing zolang deze produkten overeenkomstig de  bedoelde bepalingen onder deze regeling geplaatst blijven.  In het geval van een nationale schorsingsregeling bepalen de Lid-Staten de voorwaarden en formaliteiten die vanaf 1 januari 1993 gelden voor de zuivering van deze schorsingsregeling.";  9. in titel III wordt het volgende artikel ingevoegd:   "Artikel 30 bis  Richtlijn 76/308/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. de titel wordt vervangen door:   "Richtlijn van de Raad van 15 maart 1976 betreffende de wederzijdse bijstand inzake de invordering van schuldvorderingen die voortvloeien uit verrichtingen die deel uitmaken van het financieringsstelsel van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds  voor de Landbouw, alsmede van landbouwheffingen en douanerechten, evenals van schuldvorderingen uit hoofde van de belasting over de toegevoegde waarde en van bepaalde accijnzen";  2. in artikel 2:  a) wordt  "e)" vervangen door  "f)";  b) wordt na punt d) het volgende punt ingevoegd:   "e) de volgende accijnzen:  - accijns op tabaksfabrikaten,  - accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken,  - accijns op minerale oliën.".".  Artikel 2  Richtlijn 92/81/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. in artikel 2, lid 1:  - wordt punt b) vervangen door:   "b) produkten van de GN-codes 2707 10, 2707 20, 2707 30, 2707 50, 2707 91 00, 2707 99 11 en 2707 99 19",  - wordt punt g) geschrapt;  2. artikel 8, lid 8, wordt vervangen door:   "8. De Lid-Staten kunnen de in dit artikel bedoelde vrijstellingen of verlagingen van de accijns ten uitvoer leggen door middel van teruggaaf van betaalde accijns.".  Artikel 3  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 14 december 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  N. LAMONT   (1) PB nr. C 283 van 31. 10. 1992, blz. 8. (2) Advies uitgebracht op 20 november 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (3) Advies uitgebracht op 24 november 1992 (nog niet verschenen in het Publikatieblad). (4) PB nr. L 76 van 23.  3. 1992, blz. 1. (5) PB nr. L 73 van 19. 3. 1976, blz. 18. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 79/1071/EEG (PB nr. L 331 van 27. 12. 1979, blz. 10). (6) PB nr. L 316 van 31. 10. 1992, blz. 12.


Avis juridique important

|

31973L0023

Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen

Publicatieblad Nr. L 077 van 26/03/1973 blz. 0029 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0167  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0058  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0167  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0182  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 2 blz. 0182

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 19 februari 1973  betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen   ( 73/23/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat de in de Lid-Staten geldende voorschriften met het oog op de veiligheid bij gebruik van elektrisch materiaal binnen bepaalde spanningsgrenzen op verschillen in inzicht berusten , hetgeen tot handelsbelemmeringen aanleiding geeft ;  Overwegende dat in sommige Lid-Staten en voor bepaald elektrisch materiaal de wetgever zich ter bereiking van dit veiligheidsoogmerk bedient van preventieve en repressieve middelen in de vorm van bindende voorschriften ;  Overwegende dat in andere Lid-Staten de wetgever ter bereiking van dit zelfde oogmerk verwijst naar de door normalisatie-instituten uitgewerkte technische normen ; dat dit systeem het voordeel biedt van snelle aanpassing aan de technische vooruitgang zonder dat de veiligheid wordt veronachtzaamd ;  Overwegende dat bepaalde Lid-Staten administratieve procedures toepassen waarbij normen worden erkend ; dat deze erkenning geen invloed heeft op de technische inhoud van de normen of op de begrenzing van hun gebruiksvoorwaarden ; dat een zodanige erkenning dus geen wijziging kan brengen in de gevolgen welke uit communautair oogpunt zijn verbonden aan een geharmoniseerde en gepubliceerde norm ;  Overwegende dat in communautair verband het vrije handelsverkeer in elektrisch materiaal moet kunnen plaatsvinden wanneer dit materiaal voldoet aan bepaalde in alle Lid-Staten erkende veiligheidseisen ; dat het bewijs van het voldoen aan deze eisen , onverminderd enig ander bewijsmiddel , kan worden geleverd door verwijzing naar geharmoniseerde normen waarin deze zijn omschreven ; dat deze geharmoniseerde normen in onderlinge overeenstemming moeten worden opgesteld door organen die door elke Lid-Staat ter kennis worden gebracht van de andere Lid-Staten en de Commissie en op grote schaal in de bekendheid moeten worden gebracht ; dat door een dergelijke harmonisatie de handelsbelemmeringen voortvloeiend uit afwijkingen tussen nationale normen moeten kunnen worden opgeheven ;  Overwegende dat het bewijs van de overeenstemming van het elektrisch materiaal met de geharmoniseerde normen , onverminderd enig ander bewijsmiddel , kan worden vermoed op grond van het aanbrengen of de afgifte van keurmerken respectievelijk certificaten onder verantwoordelijkheid der bevoegde instanties of , bij gebreke daarvan , op grond van de door de fabrikant afgegeven verklaring van overeenstemming ; dat de Lid-Staten evenwel ter bevordering van de opheffing der handelsbelemmeringen deze keurmerken of certificaten of genoemde verklaring moeten erkennen als bewijselementen ; dat deze keurmerken of certificaten met het oog hierop ter kennis van het publiek moeten worden gebracht , met name door bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen ;  Overwegende dat voor elektrisch materiaal waarvoor nog geen geharmoniseerde normen bestaan , het vrije handelsverkeer bij wijze van overgang tot stand kan worden gebracht door zich te bedienen van normen of van veiligheidsvoorschriften die reeds door andere internationale organen of door een der instanties die de geharmoniseerde normen vaststellen zijn uitgewerkt ;  Overwegende dat het kan voorkomen dat elektrisch materiaal in het vrije verkeer wordt gebracht , hoewel het niet voldoet aan de veiligheidseisen en dat het te dien einde wenselijk is passende bepalingen vast te stellen om dit gevaar te verhelpen .  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Onder elektrisch materiaal in de zin van deze richtlijn wordt verstaan elektrisch materiaal bestemd voor een nominale wisselspanning tussen 50 V en 1 000 V en een nominale gelijkspanning tussen 75 V en 1 500 V , met uitzondering van het materiaal en de verschijnselen opgenomen in bijlage II .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat het elektrische materiaal niet in de handel kan worden gebracht tenzij het , vervaardigd volgens de regels van goed vakmanschap op het gebied van de veiligheid die in de Gemeenschap gelden , bij correcte installatie en degelijk onderhoud en bij gebruik overeenkomstig de bestemming , de veiligheid van mensen , huisdieren en goederen niet in gevaar brengt .  2 . In bijlage I zijn de voornaamste elementen betreffende de in lid 1 bedoelde veiligheidsdoeleinden samengevat .  Artikel 3  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat niet om veiligheidsredenen het vrije verkeer binnen de Gemeenschap wordt verhinderd van het elektrische materiaal dat , op de in de artikelen 5 , 6 , 7 of 8 bepaalde wijze , voldoet aan de in artikel 2 vermelde bepalingen .  Artikel 4  De Lid-Staten zien erop toe dat de distributiebedrijven de aansluiting op het net en de stroomvoorziening aan de verbruikers , voor elektrisch materiaal niet afhankelijk stellen van strengere veiligheidseisen dan is bepaald in artikel 2 .  Artikel 5  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen opdat hun ter zake bevoegde overheidsinstanties , met het oog op het in artikel 2 bedoelde in de handel brengen of het in artikel 3 bedoelde in het vrije verkeer brengen , met name het elektrisch materiaal dat voldoer aan de veiligheidsvoorschriften van de geharmoniseerde normen , beschouwen als beantwoordende aan de bepalingen van artikel 2 .  Normen worden aangemerkt als geharmoniseerd , wanneer zij , na in onderlinge overeenstemming te zijn vastgesteld door de organen waarvan door de Lid-Staten overeenkomstig artikel 11 mededeling is gedaan , in het kader van de nationale procedures zijn gepubliceerd . Zij moeten worden bijgewerkt op grond van de technologische vooruitgang en de ontwikkeling van de regels van goed vakmanschap op het gebied van veiligheid .  De lijst der geharmoniseerde normen met bronvermelding wordt ter informatie bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Artikel 6  1 . Voor zover er nog geen geharmoniseerde normen in de zin van artikel 5 zijn vastgesteld en gepubliceerd , nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen opdat hun ter zake bevoegde overheidsinstanties met het oog op het in artikel 2 bedoelde in de handel brengen of het in artikel 3 bedoelde in het vrije verkeer brengen , als beantwoordende aan de bepalingen van artikel 2 , eveneens het elektrisch materiaal beschouwen , dat beantwoordt aan de veiligheidsvoorschriften van de " Commission Internationale des Reglementations en vue de l'approbation de l'équipement électrique " ( CEE-él ) ( Internationale Commissie voor de keuring van elektrisch materiaal of van de " International Electrotechnical Commission "  ( IEC ) ( Internationaal Elektrotechnisch Comité ) ten aanzien waarvan de in de leden 2 en 3 bedoelde publikatieprocedure is gevolgd .  2 . De in lid 1 bedoelde veiligheidsvoorschriften worden door de Commissie aan de Lid-Staten medegedeeld bij de inwerkingtreding van de onderhavige richtlijn en vervolgens op het ogenblik waarop zij worden gepubliceerd . De Commissie vermeldt , na overleg met de Lid-Staten , de voorschriften , en met name de varianten ten aanzien waarvan zij bekendmaking aanbeveelt .  3 . Binnen 3 maanden stellen de Lid-Staten de Commissie in kennis van hun eventuele bezwaren tegen de aldus medegedeelde voorschriften waarbij zij vermelden om welke veiligheidsredenen zij een bepaald voorschrift niet kunnen aanvaarden .  De veiligheidsvoorschriften waartegen geen bezwaar werd gemaakt , worden ter informatie bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Artikel 7  Voor zover er nog geen geharmoniseerde normen in de zin van artikel 5 of overeenkomstig artikel 6 bekendgemaakte veiligheidsvoorschriften bestaan , nemen de Lid-Staten de nodige maatregelen opdat hun ter zake bevoegde overheidsinstanties , met het oog op het in artikel 2 bedoelde in de handel brengen of het in artikel 3 bedoelde in het vrije verkeer brengen , als beantwoordende aan de bepalingen van artikel 2 , eveneens het elektrisch materiaal beschouwen dat is gefabriceerd overeenkomstig de veiligheidsvoorschriften van de in de Lid-Staat waarin het is vervaardigd geldende normen , indien dit materiaal een even grote veiligheid biedt als die welke op hun eigen grondgebied is vereist .  Artikel 8  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen opdat hun ter zake bevoegde instanties eveneens toestemming geven voor het in artikel 2 bedoelde in de handel brengen of het in artikel 3 bedoelde in het vrije verkeer brengen van elektrisch materiaal dat , hoewel het niet overeenkomt met de in het artikel 5 bedoelde geharmoniseerde normen of met de bepalingen van de artikelen 6 en 7 , voldoet aan de bepalingen van artikel 2 .  2 . In geval van betwisting kan de fabrikant of de importeur een door een volgens de procedure van artikel 11 bekendgemaakt orgaan opgesteld rapport overleggen inzake het overeenkomen van het elektrisch materiaal met de bepalingen van artikel 2 .  Artikel 9  1 . Indien een Lid-Staat om veiligheidsredenen het op de markt brengen van elektrisch materiaal verbiedt of het vrije verkeer ervan belemmert , stelt hij de overige betrokken Lid-Staten en de Commissie onverwijld daarvan in kennis en deelt daarbij de beweegredenen van zijn beslissing mede en geeft onder meer aan :   - of het niet voldoen aan artikel 2 het gevolg is van een leemte in de in artikel 5 bedoelde geharmoniseerde normen , in de in artikel 6 bedoelde bepalingen , of in de in artikel 7 bedoelde normen ;   - of het niet voldoen het gevolg is van het slecht toepassen van genoemde normen of publikaties of van het niet naleven van de in artikel 2 bedoelde regels van goed vakmanschap .  2 . Indien andere Lid-Staten bezwaren inbrengen tegen de beslissing , bedoeld in lid 1 , treedt de Commissie onverwijld in overleg met de betrokken Lid-Staten .  3 . Indien binnen drie maanden na de datum van de mededeling , bedoeld in lid 1 , geen overeenstemming is bereikt , wint de Commissie het advies in van één van de overeenkomstig de procedure van artikel 11 aangewezen organen dat zijn zetel buiten het grondgebied van de betrokken Lid-Staten heeft , en niet is opgetreden in het kader van de procedure van artikel 8 . In het advies wordt aangegeven in hoeverre de bepalingen van artikel 2 niet zijn nageleefd .  4 . De Commissie deelt het advies van genoemd orgaan mede aan alle Lid-Staten ; binnen een maand kunnen deze hun op - en aanmerkingen aan de Commissie doen toekomen . De Commissie neemt terzelfder tijd van de op - en aanmerkingen van de betrokken partijen ten aanzien van genoemd advies kennis .  5 . Na kennis genomen te hebben van deze op - en aanmerkingen kan de Commissie eventueel de dienstige aanbevelingen of adviezen formuleren .  Artikel 10  1 . Onverminderd andere bewijsmiddelen nemen de Lid-Staten alle dienstige maatregelen opdat bevoegde overheidsinstanties het aanbrengen op het elektrisch materiaal van een keurmerk van overeenstemming of de afgifte van een certificaat van overeenstemming of , bij gebreke daarvan en onder meer in het geval van industrieel materiaal , de door de fabrikant afgegeven verklaring van overeenstemming als vermoeden van overeenstemming met het bepaalde in de artikelen 5 , 6 en 7 beschouwen .  2 . De keurmerken of certificaten worden afzonderlijk of in onderlinge overeenstemming opgesteld door de overeenkomstig de procedure van artikel 11 bekendgemaakte organen . De modellen van deze keurmerken of certificaten worden door deze organen ter informatie bekendgemaakt in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen .  Artikel 11  Elke Lid-Staat stelt de overige Lid-Staten en de Commissie in kennis van :   - de lijst van de in artikel 5 bedoelde organen ;   - de lijst van de organen die , overeenkomstig het bepaalde in artikel 10 , de keurmerken en certificaten vaststellen ;   - de lijst van de organen die overeenkomstig het bepaalde in artikel 8 een rapport opstellen of overeenkomstig het bepaalde in artikel 9 een advies uitbrengen ;   - de plaats van de in artikel 5 , tweede alinea , bedoelde publikatie .  Elke wijziging van deze gegevens wordt door elke Lid-Staat aan de andere Lid-Staten en de Commissie medegedeeld .  Artikel 12  Deze richtlijn is niet van toepassing op elektrisch materiaal dat bestemd is voor uitvoer naar derde landen .  Artikel 13  1 . Binnen een termijn van achttien maanden volgende op de kennisgeving van deze richtlijn treffen de Lid-Staten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen voor het volgen van deze richtlijn ; zij stellen de Commissie onverwijld daarvan in kennis .  Deze termijn wordt evenwel , voor wat Denemarken betreft , op vijf jaar gebracht .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van de belangrijke nationale rechtsbepalingen die zij op het door deze richtlijn geregelde gebied aanvaarden , aan de Commissie wordt medegedeeld .  Artikel 14  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 19 februari 1973 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . LAVENS  BIJLAGE I  HOOFDELEMENTEN VAN DE VEILIGHEIDSDOELEINDEN VOOR ELEKTRISCH MATERIAAL , BESTEMD VOOR GEBRUIK BINNEN BEPAALDE SPANNINGSGRENZEN  1 . Algemene eisen  a ) De voornaamste kenmerken waarvan bekendheid en inachtneming noodzakelijk zijn voor gebruik overeenkomstig de bestemming en zonder gevaar , zijn op het elektrisch materiaal aangegeven of , indien dit niet mogelijk is , op een bijgevoegde gebruiksaanwijzing .  b ) Het fabrieksmerk of het handelsmerk is duidelijk op het elektrisch materiaal of , wanneer zulks onmogelijk is , op de verpakking aangebracht .  c ) Het elektrisch materiaal alsmede de samenstellende delen daarvan zijn zodanig geconstrueerd dat zij veilig en behoorlijk kunnen worden aangesloten .  d ) Het elektrisch materiaal is zodanig ontworpen en geconstrueerd dat , bij juist gebruik en behoorlijk onderhoud , de beveiliging tegen de gevaren , beschreven in de punten 2 en 3 van deze bijlage , gewaarborgd is .  2 . Beveiliging tegen gevaren die aan het elektrisch materiaal verbonden kunnen zijn  Er worden technische maatregelen overeenkomstig punt 1 vastgesteld opdat ;  a ) personen en huisdieren afdoende worden beschermd tegen gevaar van verwonding of andere schade die kan worden toegebracht door directe of indirecte aanraking ;  b ) geen temperaturen , boogontladingen of stralingen optreden die gevaar zouden kunnen opleveren ;  c ) personen , huisdieren en voorwerpen afdoende worden beveiligd tegen gevaren van nietelektrische aard die , naar de ervaring leert , door het elektrisch materiaal kunnen worden veroorzaakt ;  d ) de isolatie berekend is op de te verwachten belastingen .  3 . Bescherming tegen de gevaren die kunnen ontstaan door invloeden van buiten op elektrisch materiaal  Er worden technische maatregelen overeenkomstig punt 1 vastgesteld , opdat :  a ) het elektrisch materiaal voldoet aan de gestelde mechanische eisen , zodat personen , huisdieren en voorwerpen geen gevaar lopen ;  b ) het elektrisch materiaal bestand is tegen niet-mechanische invloeden in de te verwachten milieusituatie , zodat personen , huisdieren en voorwerpen geen gevaar lopen ;  c ) personen , huisdieren en voorwerpen niet in gevaar worden gebracht bij de te verwachten overbelasting van het elektrisch materiaal .  BIJLAGE II  MATERIAAL EN VERSCHIJNSELEN DIE NIET ONDER DE RICHTLIJN VALLEN  Elektrisch materiaal bestemd voor gebruik in explosieve omgeving .  Elektro-radiologisch en elektro medisch materiaal .  Elektrisch gedeelte van personen - en goederenliften .  Elektriciteitsmeters .  Contactdozen en contactstoppen voor huishoudelijk gebruik .  Voedingen voor elektrische afrasteringen .  Radio-elektrische storingen .  Gespecialiseerd elektrisch materiaal bestemd om in schepen of vliegtuigen of bij de spoorwegen te worden gebruikt dat beantwoordt aan de veiligheidsvoorschriften die zijn vastgesteld door internationale instellingen waarbij de Lid-Staten zijn aangesloten .