title: Richtlijn 2014/50/EU van het Europees Parlement en de Raad van 16 april 2014 betreffende minimumvereisten voor de vergroting van de mobiliteit van werknemers tussen de lidstaten door het verbeteren van de verwerving en het behoud van aanvullende pensioenrechten  Voor de EER relevante tekst

text:
               30.4.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 128/1

         RICHTLIJN 2014/50/EU VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
   van 16 april 2014
   betreffende minimumvereisten voor de vergroting van de mobiliteit van werknemers tussen de lidstaten door het verbeteren van de verwerving en het behoud van aanvullende pensioenrechten
   (Voor de EER relevante tekst)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 46,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het vrije verkeer van personen is een van de fundamentele vrijheden van de Unie. Artikel 46 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) bepaalt dat het Europees Parlement en de Raad volgens de gewone wetgevingsprocedure en na raadpleging van het Europees Economisch en Sociaal Comité, bij wege van richtlijnen de maatregelen vaststellen welke nodig zijn om tot een vrij verkeer van werknemers te komen zoals dit in artikel 45 VWEU is vastgelegd. Artikel 45 VWEU bepaalt dat het vrije verkeer van werknemers, onder andere, het recht inhoudt om in te gaan op een aanbod tot tewerkstelling en „zich te dien einde vrij te verplaatsen op het grondgebied der lidstaten”. Deze richtlijn heeft tot doel het bevorderen van de mobiliteit van werknemers door de belemmeringen die het gevolg zijn van bepaalde regels met betrekking tot aanvullende pensioenregelingen die gekoppeld zijn aan een arbeidsverhouding, te verminderen.

               (2)

               De sociale bescherming van de werknemers inzake pensioenen wordt verzekerd door wettelijke socialezekerheidsregelingen, aangevuld door aanvullende pensioenregelingen die gekoppeld zijn aan een arbeidsverhouding en die in de lidstaten steeds gebruikelijker worden.

               (3)

               Het Europees Parlement en de Raad beschikken over een ruime beoordelingsvrijheid wat betreft de keuze van de meest passende maatregelen om de doelstelling van artikel 46 VWEU te verwezenlijken. Het coördinatiesysteem zoals voorzien in Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad (3) en in Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad (4) en, in het bijzonder, de regels die van toepassing zijn op de samentelling, hebben geen betrekking op de aanvullende pensioenregelingen, met uitzondering van die regelingen die vallen onder de term „wetgeving” als gedefinieerd in die verordeningen, of die in een verklaring van een lidstaat uit hoofde van deze verordeningen als zodanig zijn aangemerkt.

               (4)

               Richtlijn 98/49/EG van de Raad (5) vormt een eerste specifieke maatregel ter verbetering van de uitoefening van het recht op vrij verkeer voor werknemers op het gebied van de aanvullende pensioenregelingen.

               (5)

               Doel van deze richtlijn is het verder vergemakkelijken van de mobiliteit van werknemers tussen de lidstaten door de verwerving en het behoud van aanvullende pensioenrechten van deelnemers aan die aanvullende pensioenregelingen te verbeteren.

               (6)

               Deze richtlijn is niet van toepassing op de verwerving en het behoud van aanvullende pensioenrechten door werknemers die zich binnen eenzelfde lidstaat verplaatsen. lidstaten kunnen overwegen hun nationale bevoegdheden te gebruiken om de uit hoofde van deze richtlijn toepasselijke regels ook te laten gelden voor deelnemers aan een regeling die binnen eenzelfde lidstaat van werk veranderen.

               (7)

               Een lidstaat kan werknemers die naar een andere lidstaat verhuizen, verzoeken de beheerders van hun aanvullende pensioenregeling daarvan op de hoogte te brengen.

               (8)

               Er dient rekening te worden gehouden met de structuur en het bijzondere karakter van de aanvullende pensioenregelingen en hun verschillen binnen en tussen de afzonderlijke lidstaten. De invoering van nieuwe regelingen, de duurzaamheid van bestaande regelingen en de verwachtingen en rechten van de huidige deelnemers dienen voldoende te worden beschermd. Verder dient in deze richtlijn met name rekening te worden gehouden met de rol van de sociale partners bij de vormgeving en toepassing van de aanvullende pensioenregelingen.

               (9)

               Deze richtlijn laat het recht van de lidstaten om hun eigen pensioenregelingen te organiseren, onverlet. De lidstaten blijven volledig verantwoordelijk voor het opzetten van dergelijke regelingen en zij zijn derhalve niet verplicht om bij de omzetting van deze richtlijn in het nationale recht, wetgeving tot instelling van aanvullende pensioenregelingen in te voeren.

               (10)

               Deze richtlijn houdt geen beperking van de autonomie van de sociale partners in wanneer zij verantwoordelijk zijn voor het opzetten en beheren van pensioenregelingen, mits zij de ingevolge deze richtlijn vastgelegde resultaten kunnen garanderen.

               (11)

               Deze richtlijn heeft betrekking op alle overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk ingestelde aanvullende pensioenregelingen ter verschaffing van een aanvullend pensioen aan werknemers, zoals groepsverzekeringscontracten, door een of meer bedrijfstakken of sectoren gesloten en via het omslagstelsel gefinancierde regelingen, op kapitalisatie gebaseerde regelingen, uit pensioenreserves van de ondernemingen bekostigde pensioentoezeggingen of collectieve of andere vergelijkbare regelingen.

               (12)

               Deze richtlijn dient niet van toepassing te zijn op aanvullende pensioenregelingen of, in voorkomend geval, onderdelen daarvan, die reeds vóór de inwerkingtreding van deze richtlijn afgesloten zijn in die zin dat er geen nieuwe deelnemers meer kunnen worden toegelaten, de invoering van nieuwe voorschriften zou immers een ongerechtvaardigde druk op deze regelingen kunnen leggen.

               (13)

               Deze richtlijn laat waarborgregelingen bij insolventie en compensatieregelingen die niet behoren tot de aan een arbeidsverhouding gekoppelde aanvullende pensioenregelingen en die tot doel hebben de pensioenrechten van werknemers bij insolventie van de onderneming of de pensioenregeling te beschermen, onverlet. Evenzo dienen nationale pensioenreservefondsen buiten het toepassingsgebied van deze richtlijn te blijven.

               (14)

               Deze richtlijn dient alleen van toepassing te zijn op aanvullende pensioenregelingen waarvan het recht erop voortvloeit uit een arbeidsverhouding en gekoppeld is aan het bereiken van de pensioenleeftijd of aan het vervullen van andere voorwaarden, zoals vastgelegd in de desbetreffende regeling of in de nationale wetgeving. Deze richtlijn is niet van toepassing op andere individuele pensioenregelingen dan die welke voortvloeien uit een arbeidsverhouding. Wanneer aanvullende pensioenregelingen gepaard gaan met invaliditeits- en nabestaandenuitkeringen, kunnen daarop specifieke regels van toepassing zijn. Deze richtlijn laat het bestaande nationale recht en de regels van aanvullende pensioenregelingen met betrekking tot dergelijke specifieke regels, onverlet.

               (15)

               Een eenmalige betaling die geen verband houdt met bijdragen gedaan met het oog op een aanvullend pensioen, die rechtstreeks of onrechtstreeks is betaald aan het eind van de arbeidsverhouding, en die uitsluitend door de werkgever is bekostigd, dient niet als een aanvullend pensioen in de zin van deze richtlijn te worden beschouwd.

               (16)

               Aangezien aanvullende pensioenen in veel lidstaten steeds belangrijker worden als middel om de levensstandaard op oudere leeftijd veilig te stellen, dienen de voorwaarden voor het opbouwen en het behouden van pensioenrechten te worden verbeterd zodat er minder belemmeringen zijn voor het vrije verkeer van werknemers tussen de lidstaten.

               (17)

               Het feit dat pensioenrechten in sommige aanvullende pensioenregelingen als verloren kunnen worden beschouwd indien de arbeidsverhouding van de werknemer eindigt voordat hij een minimumperiode van deelneming aan de regeling („drempelperiode”) heeft voltooid, of voordat hij de minimumleeftijd („drempelleeftijd”) heeft bereikt, kan eraan in de weg staan dat werknemers die zich van de ene naar de andere lidstaat verplaatsen adequate pensioenrechten verwerven. Het vereisen van lange wachtperioden alvorens een werknemer tot een pensioenregeling kan toetreden, kan een soortgelijk effect hebben. Dergelijke voorwaarden zijn derhalve belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers. Een minimumleeftijd voor toetreding tot een pensioenregeling is daarentegen geen belemmering voor het vrije verkeer en wordt derhalve niet in deze richtlijn behandeld.

               (18)

               Verwervingsvoorwaarden mogen niet worden gelijkgesteld met de overige voorwaarden die gelden voor de verwerving van een recht op annuïteit dat krachtens het nationale recht of krachtens de regels van bepaalde aanvullende pensioenregelingen, in het bijzonder in regelingen met vaste bijdrage, is vastgelegd voor de uitbetalingsfase. Bijvoorbeeld, een periode van actief lidmaatschap van de regeling die door een lid, nadat het recht heeft gekregen op een aanvullend pensioen, voltooid moet worden om zijn of haar recht op een pensioen te doen gelden in de vorm van een annuïteit of een uitbetaling van kapitaal, is geen drempelperiode.

               (19)

               Indien een arbeidsverhouding wordt beëindigd voordat de vertrekkende werknemer definitieve pensioenrechten heeft opgebouwd of indien het beleggingsrisico door de regeling of door de werkgever wordt gedragen, met name in het geval van regeling met vaste prestaties, dienen de pensioenpremies van die vertrekkende werknemer in elk geval door de regeling te worden teruggestort. Indien een arbeidsverhouding wordt beëindigd voordat de vertrekkende werknemer definitieve pensioenrechten heeft opgebouwd en indien het beleggingsrisico door de vertrekkende werknemer wordt gedragen, met name in het geval van een regeling met vaste bijdrage, kan de waarde van de op deze bijdragen gebaseerde beleggingen door de regeling worden teruggestort. De waarde kan meer of minder bedragen dan de door de vertrekkende werknemer betaalde bijdragen. Een andere mogelijkheid is dat alle betaalde bijdragen door de regeling worden terugbetaald.

               (20)

               De vertrekkende werknemer dient het recht te hebben zijn definitieve pensioenrechten als slapende pensioenrechten te handhaven in de aanvullende pensioenregeling waarin die rechten zijn verworven. Wat het behoud van slapende pensioenrechten van gewezen deelnemers betreft, mag het niveau van bescherming als gelijkwaardig worden beschouwd wanneer, met name in het kader van een regeling met vaste bijdrage, de vertrekkende werknemer de mogelijkheid heeft om de waarde van zijn definitieve pensioenrechten te laten overdragen naar een aanvullende pensioenregeling die voldoet aan de voorwaarden van deze richtlijn.

               (21)

               Overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk dienen stappen te worden gezet om te zorgen voor het behoud van de slapende pensioenrechten of hun waarde. De waarde van deze rechten op het moment dat het lid uit de regeling stapt, dient te worden bepaald conform het nationale recht en de nationale praktijk. Wanneer de waarde van die pensioenrechten wordt aangepast, dient rekening te worden gehouden met de specifieke aard van de regeling, de belangen van de begunstigden met uitgestelde rechten, de belangen van de overblijvende actieve leden van de regeling en de belangen van gepensioneerde deelnemers.

               (22)

               Deze richtlijn houdt geen verplichting in om voor slapende pensioenrechten gunstiger voorwaarden vast te stellen dan voor de rechten van actieve deelnemers aan de regeling.

               (23)

               Om te hoge administratiekosten van het beheer van grote aantallen slapende pensioenrechten van geringe omvang te vermijden, kan pensioenregelingen worden toegestaan om, wanneer de definitieve pensioenrechten of de waarde van de definitieve pensioenrechten van een vertrekkende werknemer de door de betreffende lidstaat vastgestelde toepasselijke drempel niet te boven gaat, die definitieve rechten niet in stand te houden maar dat in plaats daarvan de vertrekkende werknemer een kapitaal wordt uitbetaald dat overeenstemt met de waarde van de definitieve pensioenrechten. Indien van toepassing dient de overdrachtswaarde of het uitgekeerde kapitaal vastgesteld te worden volgens het nationale recht en de nationale praktijk. lidstaten dienen in voorkomend geval een drempelwaarde voor dergelijke uitkeringen vast te leggen, waarbij ze er zorg voor dragen dat werknemers in de toekomst een toereikend pensioen genieten.

               (24)

               Deze richtlijn stelt geen bepalingen betreffende de overdracht van definitieve pensioenrechten vast. Ter bevordering van de beroepsmobiliteit tussen de lidstaten dienen de lidstaten er evenwel naar te streven de overdraagbaarheid van definitieve pensioenrechten, waar mogelijk en met name bij de invoering van nieuwe aanvullende pensioenregelingen, te verbeteren.

               (25)

               Onverminderd Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad (6), zouden actieve deelnemers en begunstigden met uitgestelde rechten die gebruikmaken van hun recht op vrij verkeer, of van plan zijn dat te doen, indien zij daarom verzoeken behoorlijk geïnformeerd moeten worden over hun rechten op aanvullend pensioen. Wanneer regelingen ook nabestaandenuitkeringen omvatten, moeten de overlevende begunstigden dezelfde rechten op informatie genieten als begunstigden met uitgestelde rechten. De lidstaten moeten kunnen bepalen dat deze informatie niet vaker dan eens per jaar hoeft te worden verstrekt.

               (26)

               Gezien de diversiteit van de bestaande aanvullende pensioenregelingen dient de Unie zich te beperken tot het aangeven van de binnen een algemeen kader te verwezenlijken doelstellingen, en een richtlijn is het juiste juridische instrument daarvoor.

               (27)

               Daar de doelstelling van deze richtlijn, namelijk het vergemakkelijken van de uitoefening van het recht op vrij verkeer van werknemers tussen de lidstaten, niet voldoende door de lidstaten kan worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen ervan beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om die doelstelling te verwezenlijken.

               (28)

               Deze richtlijn stelt minimumeisen vast, waardoor de lidstaten de mogelijkheid behouden om gunstiger bepalingen in te voeren of te handhaven. De tenuitvoerlegging van deze richtlijn kan niet als rechtvaardiging worden aangevoerd voor een verslechtering ten opzichte van de bestaande situatie in een afzonderlijke lidstaat.

               (29)

               De Commissie dient uiterlijk zes jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn een verslag op te stellen over de toepassing ervan.

               (30)

               De lidstaten kunnen, met inachtneming van de nationale bepalingen betreffende de organisatie van de aanvullende pensioenregelingen, de sociale partners, indien deze gezamenlijk daarom verzoeken, belasten met de uitvoering van deze richtlijn voor wat betreft de bepalingen die op collectieve overeenkomsten betrekking hebben, op voorwaarde dat de lidstaten alle noodzakelijke maatregelen nemen om op ieder moment de ingevolge deze richtlijn vastgelegde resultaten te kunnen garanderen,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Onderwerp
   Deze richtlijn stelt regels vast om de uitoefening van het recht op vrij verkeer van werknemers tussen de lidstaten te vergemakkelijken door het verminderen van belemmeringen die het gevolg zijn van bepaalde voorschriften met betrekking tot aanvullende pensioenregelingen die gekoppeld zijn aan een arbeidsverhouding.
   Artikel 2
   Toepassingsgebied
   1.   Deze richtlijn is van toepassing op aanvullende pensioenregelingen, met uitzondering van regelingen die onder Verordening (EG) nr. 883/2004 vallen.
   2.   Deze richtlijn geldt niet voor:

               a)

               aanvullende pensioenregelingen die, op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn geen nieuwe actieve deelnemers meer aanvaarden en voor hen gesloten blijven;

               b)

               aanvullende pensioenregelingen die het voorwerp uitmaken van maatregelen die een optreden van uit hoofde van de nationale wetgeving opgerichte administratieve instanties of van gerechtelijke autoriteiten behelzen en bestemd zijn om de financiële positie van die regelingen in stand te houden of te herstellen, daaronder begrepen liquidatieprocedures. Deze uitsluiting gaat niet verder dan voor doeleinden van dit optreden;

               c)

               waarborgregelingen bij insolventie, compensatieregelingen en nationale pensioenreservefondsen, en

               d)

               een eenmalige betaling die door een werkgever aan een werknemer aan het einde van de arbeidsverhouding wordt verricht en geen verband houdt met een pensioenregeling.

         3.   Deze richtlijn geldt niet voor invaliditeits- en/of nabestaandenuitkeringen in het kader van aanvullende pensioenregelingen, met uitzondering van de specifieke bepalingen van artikelen 5 en 6 inzake nabestaandenuitkeringen.
   4.   Deze richtlijn geldt alleen voor tijdvakken van tewerkstelling die na de omzetting van de richtlijn overeenkomstig artikel 8 vallen.
   5.   Deze richtlijn is niet van toepassing op de verwerving en het behoud van aanvullende pensioenrechten door werknemers die zich binnen eenzelfde lidstaat verplaatsen.
   Artikel 3
   Definities
   Voor de toepassing van deze richtlijn gelden de volgende definities:

               a)

               „aanvullend pensioen”: een ouderdomspensioen zoals bepaald in een overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk ingestelde aanvullende pensioenregeling;

               b)

               „aanvullende pensioenregeling”: elke overeenkomstig het nationale recht en de nationale praktijk ingestelde ouderdomspensioenregeling die gekoppeld is aan een arbeidsverhouding en bedoeld is ter verschaffing van een aanvullend pensioen aan werknemers;

               c)

               „actieve deelnemer”: een werknemer die op grond van zijn huidige arbeidsverhouding aanspraak heeft of na vervulling van de eventuele verwervingsvoorwaarden waarschijnlijk aanspraak zal hebben op een aanvullend pensioen overeenkomstig de bepalingen van een aanvullende pensioenregeling;

               d)

               „wachtperiode”: het door het nationale recht of de bepalingen van een aanvullende pensioenregeling vereiste tijdvak van arbeid dat door een werknemer vervuld moet worden om aanspraak te kunnen maken op deelneming aan een regeling;

               e)

               „drempelperiode”: de periode van actieve deelneming aan een regeling die uit hoofde van de nationale wetgeving of de bepalingen van een aanvullende pensioenregeling moet worden vervuld om aanspraak op de opgebouwde aanvullende pensioenrechten te verwerven;

               f)

               „definitieve pensioenrechten”: iedere aanspraak op de opgebouwde aanvullende pensioenrechten, verkregen nadat is voldaan aan de verwervingsvoorwaarden die worden gesteld door de bepalingen van een aanvullende pensioenregeling en, voor zover van toepassing, het nationale recht;

               g)

               „vertrekkende werknemer”: een actieve deelnemer van wie de huidige arbeidsverhouding eindigt om andere redenen dan dat hij aanspraak maakt op een aanvullend pensioen en die van de ene naar de andere lidstaat verhuist;

               h)

               „begunstigde met uitgestelde rechten”: een voormalige actieve deelnemer die definitieve pensioenrechten heeft in een aanvullende pensioenregeling en nog geen aanvullend pensioen van die regeling ontvangt;

               i)

               „slapende pensioenrechten”: definitieve pensioenrechten die behouden blijven in de regeling waarin ze door een begunstigde met uitgestelde rechtenzijn opgebouwd;

               j)

               „waarde van de slapende pensioenrechten”: kapitaalwaarde van de pensioenrechten berekend volgens het nationale recht en de nationale praktijk.

         Artikel 4
   Voorwaarden voor de verwerving van rechten uit aanvullende pensioenregelingen
   1.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen om er voor te zorgen dat:

               a)

               indien een drempelperiode of een wachtperiode, of beide, wordt toegepast, beloopt de totale gecombineerde periode in geen geval meer dan drie jaar voor vertrekkende werknemers;

               b)

               indien voor de verwerving van pensioenrechten een minimumleeftijd wordt bepaald, die leeftijd niet hoger is dan 21 jaar voor vertrekkende werknemers, en

               c)

               wanneer een vertrekkende werknemer op het tijdstip van beëindiging van zijn arbeidsverhouding nog geen definitieve pensioenrechten heeft verworven, de aanvullende pensioenregeling de door de vertrekkende werknemer en eventueel door de werkgever namens de werknemer uit hoofde van wettelijke bepalingen of collectieve overeenkomsten of contracten gestorte bijdragen of, indien de vertrekkende werknemer het beleggingsrisico draagt, de som van de gestorte bijdragen of de met deze bijdragen gerealiseerde beleggingswaarde terugbetaalt.

         2.   De lidstaten hebben de mogelijkheid om de sociale partners toe te staan bij collectieve overeenkomst andere bepalingen vast te stellen voor zover die bepalingen aan de betrokkenen geen minder gunstige bescherming bieden en geen belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers in het leven roepen.
   Artikel 5
   Behoud van slapende pensioenrechten
   1.   Onverminderd de leden 3 en 4 nemen de lidstaten de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de definitieve pensioenrechten van vertrekkende werknemers in de aanvullende pensioenregeling kunnen blijven waarin zij deze hebben verkregen. Voor de toepassing van lid 2 wordt de beginwaarde van deze rechten berekend op het moment waarop de huidige arbeidsverhouding van de vertrekkende werknemer een einde neemt.
   2.   De lidstaten nemen de nodige maatregelen, rekening houdend met de aard van de regels en de praktijk van de pensioenregeling, om er voor te zorgen dat slapende pensioenrechten van vertrekkende werknemers en van hun nabestaanden, of de waarde daarvan worden behandeld in overeenstemming met de waarde van de pensioenrechten van actieve deelnemers of de ontwikkeling van de huidige pensioenuitkeringen, of worden behandeld op een andere, billijk geachte wijze, zoals:

               a)

               indien de pensioenrechten in de aanvullende pensioenregeling verworven zijn als een recht op een nominaal bedrag, door de nominale waarde van de slapende pensioenrechten te vrijwaren;

               b)

               indien de waarde van de opgebouwde pensioenrechten in de loop van de tijd verandert, door de waarde van de slapende pensioenrechten aan te passen door het toepassen van:

                           i)

                           een in de aanvullende pensioenregeling ingebouwd interestpercentage, of

                           ii)

                           het door de aanvullende pensioenregeling gerealiseerde rendement,

                     of

               c)

               indien de waarde van de opgebouwde pensioenrechten wordt aangepast, bijvoorbeeld op basis van het inflatiepercentage of het loonniveau, door de waarde van de slapende pensioenrechten dienovereenkomstig aan te passen met inachtneming van een in het nationale recht vastgesteld of door de sociale partners overeengekomen proportioneel plafond.

         3.   De lidstaten kunnen toestaan dat aanvullende pensioenregelingen de definitieve rechten van een vertrekkende werknemer niet handhaven, maar hem, met zijn geïnformeerde toestemming, ook wat betreft de toeslagen, een kapitaal uitbetalen dat de waarde van de definitieve rechten vertegenwoordigt, wanneer de waarde van de definitieve rechten onder een door de betreffende lidstaat bepaalde drempel blijft. De lidstaat stelt de Commissie op de hoogte van de gehanteerde drempel.
   4.   De lidstaten kunnen de sociale partners toestaan bij collectieve overeenkomst andere bepalingen vast te stellen voor zover die bepalingen aan de betrokkenen geen minder gunstige bescherming bieden en geen belemmeringen voor het vrije verkeer van werknemers veroorzaken.
   Artikel 6
   Informatie
   1.   De lidstaten zorgen ervoor dat actieve deelnemers op verzoek informatie kunnen krijgen over de eventuele gevolgen van beëindiging van de arbeidsverhouding voor hun aanvullende pensioenrechten.
   Er moet met name informatie over het volgende verstrekt worden:

               a)

               de voorwaarden voor het verwerven van aanvullende pensioenrechten en de gevolgen van de toepassing van die voorwaarden bij beëindiging van de arbeidsverhouding;

               b)

               de waarde van de definitieve pensioenrechten of een uiterlijk twaalf maanden voor de datum van het verzoek uitgevoerde evaluatie van de definitieve pensioenrechten, en

               c)

               de voorwaarden voor de behandeling van de slapende pensioenrechten van gewezen deelnemers.

         Indien de regeling het mogelijk maakt om via een kapitaalsuitkering vervroegd toegang te krijgen tot definitieve pensioenrechten, omvat de verstrekte informatie tevens een geschreven verklaring waarin staat dat de deelnemer moet overwegen advies te vragen betreffende het investeren van dat kapitaal met het oog op een aanvullend pensioen.
   2.   De lidstaten zorgen ervoor dat begunstigden met uitgestelde rechten op verzoek informatie ontvangen over het volgende:

               a)

               de waarde van zijn pensioenrechten als gewezen deelnemer of een uiterlijk twaalf maanden voor de datum van het verzoek uitgevoerde evaluatie van de pensioenrechten van de gewezen deelnemer, en

               b)

               de voorwaarden voor de behandeling van slapende pensioenrechten.

         3.   Voor nabestaandenuitkeringen in het kader van aanvullende pensioenregelingen is lid 2, wat betreft de uitbetaling van nabestaandenuitkeringen, van toepassing op overlevende begunstigden.
   4.   De informatie wordt schriftelijk, duidelijk en binnen een redelijke termijn verstrekt. De lidstaten kunnen bepalen dat dergelijke informatie niet meer dan een keer per jaar moet worden verstrekt.
   5.   De verplichtingen uit hoofde van dit artikel komen bovenop de krachtens artikel 11 van Richtlijn 2003/41/EG geldende verplichtingen van bedrijfspensioeninstellingen, en laten deze onverlet.
   Artikel 7
   Minimumvoorschriften en non-regressie
   1.   De lidstaten kunnen bepalingen betreffende de verwerving van aanvullende pensioenrechten van werknemers, het behoud van aanvullende pensioenrechten van vertrekkende werknemers en het recht op informatie van actieve deelnemers en begunstigden met uitgestelde rechten invoeren of handhaven die voor de betrokkenen gunstiger zijn dan de bepalingen in deze richtlijn.
   2.   De omzetting van deze richtlijn mag in geen geval als rechtvaardiging dienen voor het beperken van de bestaande rechten inzake het verwerven en behouden van aanvullende pensioenrechten of voor het regelen van het recht op informatie van actieve deelnemers of begunstigden in de lidstaten.
   Artikel 8
   Omzetting
   1.   De lidstaten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 21 mei 2018 aan deze richtlijn te voldoen, of verzekeren zich ervan dat de sociale partners vóór die datum op basis van akkoorden de noodzakelijke bepalingen vaststellen. De lidstaten treffen alle noodzakelijke maatregelen om de door deze richtlijn voorgeschreven resultaten te kunnen waarborgen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   2.   Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen vaststellen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 9
   Verslag
   1.   De lidstaten delen alle beschikbare gegevens betreffende de toepassing van deze richtlijn uiterlijk op 21 mei 2019 aan de Commissie mee.
   2.   Uiterlijk op 21 mei 2020 stelt de Commissie een verslag op over de toepassing van deze richtlijn en dient zij dit in bij het Europees Parlement, de Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité.
   Artikel 10
   Inwerkingtreding
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 11
   Adressaten
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 16 april 2014.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         M. SCHULZ

            Voor de Raad

            De voorzitter

         D. KOURKOULAS

      (1)  PB C 185 van 8.8.2006, blz. 37.

      (2)  Standpunt van het Europees Parlement van 20 juni 2007 (PB C 146 E van 12.6.2008, blz. 216) en standpunt van de Raad in eerste lezing van 17 februari 2014 (PB C 77 E van 15.3.2014, blz. 1). Standpunt van het Europees Parlement van 16 april 2014 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad).

      (3)  Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad van 14 juni 1971 betreffende de toepassing van de socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 149 van 5.7.1971, blz. 2).

      (4)  Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels (PB L 166 van 30.4.2004, blz. 1).

      (5)  Richtlijn 98/49/EG van de Raad van 29 juni 1998 betreffende de bescherming van de rechten op aanvullend pensioen van werknemers en zelfstandigen die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen (PB L 209 van 25.7.1998, blz. 46).

      (6)  Richtlijn 2003/41/EG van het Europees Parlement en de Raad van 3 juni 2003 betreffende de werkzaamheden van en het toezicht op instellingen voor bedrijfspensioenvoorziening (PB L 235 van 23.9.2003, blz. 10).


Avis juridique important

|

32001L0114

Richtlĳn 2001/114/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake bepaalde voor menselĳke voeding bestemde, geheel of gedeeltelĳk gedehydrateerde verduurzaamde melk

Publicatieblad Nr. L 015 van 17/01/2002 blz. 0019 - 0023

Richtlijn 2001/114/EG van de Raadvan 20 december 2001inzake bepaalde voor menselijke voeding bestemde, geheel of gedeeltelijk gedehydrateerde verduurzaamde melkDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 37,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Bepaalde verticale richtlijnen op het gebied van levensmiddelen dienen te worden vereenvoudigd teneinde uitsluitend rekening te houden met de essentiële eisen waaraan de onder deze richtlijnen vallende producten moeten voldoen om het vrije verkeer van deze producten op de interne markt mogelijk te maken overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Edinburgh op 11 en 12 december 1992, zoals bevestigd door de Europese Raad van Brussel op 10 en 11 december 1993.(2) Ter motivering van Richtlijn 76/118/EEG van de Raad van 18 december 1975 houdende onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende bepaalde voor menselijke voeding bestemde geheel of gedeeltelijk gedehydrateerde verduurzaamde melk(4), is aangevoerd dat verschillen tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot bepaalde soorten verduurzaamde melk oneerlijke concurrentievoorwaarden konden scheppen waardoor de consument kon worden misleid, hetgeen een rechtstreekse belemmering vormde voor de totstandkoming en de werking van de gemeenschappelijke markt.(3) Met Richtlijn 76/118/EEG werd beoogd een omschrijving te geven van bepaalde soorten verduurzaamde melk en gemeenschappelijke regels vast te stellen met betrekking tot de samenstelling, de bereidingskarakteristieken en de etikettering van deze producten teneinde het vrije verkeer daarvan binnen de Gemeenschap te verzekeren.(4) Richtlijn 76/118/EEG moet worden aangepast aan de algemene Gemeenschapswetgeving die op alle levensmiddelen van toepassing is, en met name de wetgeving met betrekking tot de etikettering, de toegestane additieven, de hygiëne en de bij Richtlijn 92/46/EEG(5) vastgestelde gezondheidsvoorschriften.(5) Richtlijn 76/118/EEG moet ter wille van de duidelijkheid geheel worden herzien, teneinde de regels betreffende de voorwaarden waaronder bepaalde voor menselijke voeding bestemde, geheel of gedeeltelijk gedehydrateerde verduurzaamde melk wordt bereid en in de handel gebracht, toegankelijker te maken.(6) De algemene regels inzake de etikettering van levensmiddelen die bij Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad(6) zijn vastgesteld, moeten onder bepaalde voorwaarden worden toegepast.(7) Ingevolge Richtlijn 90/496/EEG van de Raad van 24 september 1990 inzake de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen(7) is de toevoeging van vitaminen aan de in deze richtlijn omschreven producten in bepaalde lidstaten toegestaan, maar kan niet worden besloten deze mogelijkheid tot de gehele Gemeenschap uit te breiden; het staat de lidstaten in deze omstandigheden vrij de toevoeging van vitaminen aan hun nationale producten toe te staan dan wel te verbieden, maar, overeenkomstig de uit het Verdrag voortvloeiende regels en beginselen, moet het vrije verkeer van goederen binnen de Gemeenschap in ieder geval worden verzekerd.(8) Voor zuigelingen bestemde producten vallen onder Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding(8).(9) In overeenstemming met de in artikel 5 van het Verdrag neergelegde beginselen van subsidiariteit en evenredigheid, kan de doelstelling om gemeenschappelijke definities en regels voor de betrokken producten vast te stellen en de bepalingen aan de algemene communautaire voorschriften voor levensmiddelen aan te passen niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en kan derhalve, vanwege de aard van de richtlijn, beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. De onderhavige richtlijn beperkt zich tot wat nodig is om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken.(10) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(9).(11) Teneinde het ontstaan van nieuwe belemmeringen voor het vrije verkeer te voorkomen, moeten de lidstaten ervan afzien om voor de betrokken producten nationale bepalingen vast te stellen waarin deze richtlijn niet voorziet,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn is van toepassing op geheel of gedeeltelijk gedehydrateerde verduurzaamde melk zoals omschreven in bijlage I.Artikel 2De lidstaten kunnen, onverminderd Richtlijn 90/496/EEG, de toevoeging van vitaminen aan de in bijlage I omschreven producten toestaan.Artikel 3Richtlijn 2000/13/EG is onder de volgende voorwaarden van toepassing op de in bijlage I omschreven producten:1. a) De verkoopbenamingen genoemd in bijlage I mogen uitsluitend worden gebruikt voor de daar genoemde producten en moeten, onverminderd punt b), in de handel worden gebruikt ter aanduiding van die producten;b) als alternatief voor de onder a) bedoelde verkoopbenamingen bevat bijlage II een lijst van bijzondere benamingen. Deze mogen worden gebruikt in de taal en onder de voorwaarden die in bijlage II omschreven zijn.2. De etikettering dient, behalve voor de in punt 1, onder d) en g), en punt 2, onder d), van bijlage I omschreven producten, de vermelding te omvatten van het gewichtspercentage melkvet van het eindproduct alsmede voor de in punt 1 van bijlage I omschreven producten het percentage van melk afkomstige vetvrije droge stof. Deze vermelding moet in de nabijheid van de verkoopbenaming worden aangebracht.3. Voor de in punt 2 van bijlage I omschreven producten omvat de etikettering de aanbevelingen met betrekking tot de wijze van verdunning of reconstitutie, met inbegrip van de vermelding van het vetgehalte van het product na verdunning of reconstitutie.4. Wanneer producten met een gewicht van minder dan 20 g per eenheid in verzamelverpakkingen zijn verpakt, behoeven de in dit artikel bedoelde vermeldingen, met uitzondering van de overeenkomstig punt 1, onder a), vereiste verkoopbenaming, slechts op de verzamelverpakking te worden aangebracht.5. Op het etiket van de in punt 2 van bijlage I omschreven producten moet worden vermeld dat het product "niet bestemd voor zuigelingen van minder dan twaalf maanden" is.Artikel 4De lidstaten stellen met betrekking tot de in de bijlagen I en II omschreven producten, geen nationale bepalingen vast waarin deze richtlijn niet voorziet.Artikel 5De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen die betrekking hebben op de volgende aangelegenheden worden volgens de regelgevingsprocedure als bedoeld in artikel 6, lid 2, vastgesteld:- aanpassing van deze richtlijn aan de algemene Gemeenschapswetgeving inzake levensmiddelen;- aanpassing aan de vooruitgang van de techniek.Artikel 61. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 69/414/EEG(10) opgerichte Permanent Comité voor levensmiddelen (hierna "comité").2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 7Richtlijn 76/118/EEG wordt ingetrokken met ingang van 17 juli 2003.Verwijzingen naar Richtlijn 76/118/EEG gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.Artikel 8De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 17 juli 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.De bepalingen worden zodanig toegepast dat:- het in de handel brengen van de in bijlage I omschreven producten die aan de in deze richtlijn vervatte omschrijvingen en regels voldoen, wordt toegestaan vanaf 17 juli 2003.- het in de handel brengen van producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, wordt verboden vanaf 17 juli 2004.Producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, maar die vóór 17 juli 2004 overeenkomstig Richtlijn 76/118/EEG zijn geëtiketteerd, mogen evenwel in de handel worden gebracht zolang de voorraad strekt.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 9Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 10Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 december 2001.Voor de RaadDe voorzitterC. Picqué(1) PB C 231 van 9.8.1996, blz. 20.(2) PB C 279 van 1.10.1999, blz. 95.(3) PB C 56 van 24.2.1997, blz. 20.(4) PB L 24 van 30.1.1976, blz. 49. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van 1994.(5) PB L 268 van 14.9.1992, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/71/EG (PB L 368 van 31.12.1994, blz. 33).(6) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.(7) PB L 276 van 6.10.1990, blz. 40.(8) PB L 175 van 4.7.1991, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/50/EG (PB L 139 van 2.6.1999, blz. 29).(9) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(10) PB L 291 van 19.11.1969, blz. 9.BIJLAGE IOMSCHRIJVING VAN PRODUCTEN EN VERKOOPBENAMINGEN1. Gedeeltelijk gedehydrateerde melkis het vloeibare, al dan niet gesuikerde product dat rechtstreeks wordt verkregen door het gedeeltelijk onttrekken van water aan melk, aan geheel of gedeeltelijk afgeroomde melk of aan een mengsel van deze producten, waaraan eventueel room, geheel gedehydrateerde melk of deze beide producten zijn toegevoegd, waarbij de hoeveelheid toegevoegde geheel gedehydrateerde melk in het eindproduct niet meer mag bedragen dan 25 % van het totale gehalte aan van melk afkomstige droge stof.- Geëvaporeerde-melksoorten (ongesuikerd)a) Geëvaporeerde melk met hoog vetgehalteGedeeltelijk gedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten minste 15 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 26,5 gewichtsprocent.b) Geëvaporeerde volle melkGedeeltelijk gedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten minste 7,5 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 25 gewichtsprocent.c) Geëvaporeerde gedeeltelijk afgeroomde melkGedeeltelijk gedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten minste 1 gewichtsprocent en minder dan 7,5 gewichtsprocent en een totaalgehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 20 gewichtsprocent.d) Geëvaporeerde magere melkGedeeltelijk gedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten hoogste 1 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 20 gewichtsprocent.- Gecondenseerde-melksoorten (gesuikerd)e) Gecondenseerde volle melk met suikerGedeeltelijk gedehydrateerde melk met toegevoegde sacharose (halfwitte suiker, witte suiker of geraffineerde witte suiker) en met een vetgehalte van ten minste 8 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 28 gewichtsprocent.f) Gecondenseerde gedeeltelijk afgeroomde melk met suikerGedeeltelijk gedehydrateerde melk met toegevoegde sacharose (halfwitte suiker, witte suiker of geraffineerde witte suiker) en met een vetgehalte van ten minste 1 gewichtsprocent en minder dan 8 gewichtsprocent en een totaalgehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 24 gewichtsprocent.g) Gecondenseerde magere melk met suikerGedeeltelijk gedehydrateerde melk met toegevoegde sacharose (halfwitte suiker, witte suiker of geraffineerde witte suiker) en met een vetgehalte van ten hoogste 1 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 24 gewichtsprocent.2. Geheel gedehydrateerde melkDit is het poedervormige product dat rechtstreeks wordt verkregen door het onttrekken van water aan melk, aan geheel of gedeeltelijk afgeroomde melk, aan room of aan een mengsel van deze producten, waarbij het vochtgehalte van het eindproduct ten hoogste 5 gewichtsprocent bedraagt.a) Melkpoeder met hoog vetgehalteGedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten minste 42 gewichtsprocent.b) VollemelkpoederGedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten minste 26 en minder dan 42 gewichtsprocent.c) Melkpoeder van gedeeltelijk afgeroomde melkGedehydrateerde melk met een vetgehalte van meer dan 1,5 gewichtsprocent en minder dan 26 gewichtsprocent.d) MageremelkpoederGedehydrateerde melk met een vetgehalte van ten hoogste 1,5 gewichtsprocent.3. Behandelingena) Voor de vervaardiging van de in punt 1, onder e), f) en g), omschreven producten mag gebruik worden gemaakt van een extra hoeveelheid lactose van ten hoogste 0,03 gewichtsprocent, berekend in het eindproduct.b) Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 92/46/EEG wordt de verduurzaming van de in de punten 1 en 2 genoemde producten bereikt:- door warmtebehandeling (sterilisatie, UHT, enz.), voor wat betreft de in punt 1, onder a) tot en met d), genoemde producten;- door toevoeging van sacharose, voor wat betreft de in punt 1, onder e), f) en g), genoemde producten;- door dehydratatie, voor wat betreft de in punt 2 genoemde producten.4. Toegestane toevoegingenKrachtens artikel 2 kunnen aan de in deze bijlage omschreven producten vitaminen worden toegevoegd, onder voorbehoud van Richtlijn 90/496/EEG.BIJLAGE IIBIJZONDERE BENAMINGEN VOOR BEPAALDE PRODUCTEN VAN BIJLAGE Ia) In het Engels wordt de term "evaporated milk" gebruikt ter aanduiding van het in punt 1, onder b), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte van ten minste 9 gewichtsprocent en een totaalgehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 31 gewichtsprocent.b) In het Frans wordt de term "lait demi-écrémé concentré" of "lait demi-écrémé concentré non sucré", in het Spaans de term "leche evaporada semidesnatada", in het Nederlands de term "geëvaporeerde halfvolle melk" of "halfvolle koffiemelk" en in het Engels de term "evaporated semi-skimmed milk" gebruikt ter aanduiding van het in punt 1, onder c), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte tussen 4 en 4,5 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan droge stof van ten minste 24 gewichtsprocent.c) In het Deens wordt de term "kondenseret kaffefløde" en in het Duits de term "kondensierte Kaffeesahne" gebruikt ter aanduiding van het in punt 1, onder a), van bijlage I omschreven product.d) In het Deens wordt de term "flødepulver", in het Duits de term "Rahmpulver" of "Sahnepulver", in het Frans de term "crème en poudre", in het Nederlands de term "roompoeder", in het Zweeds de term "gräddpulver" en in het Fins de term "kermajauhe" gebruikt ter aanduiding van het in punt 2, onder a), van bijlage I omschreven product.e) In het Frans wordt de term "lait demi-écrémé concentré sucré", in het Spaans de term "leche condensada semidesnatada" en in het Nederlands de term "gecondenseerde halfvolle melk met suiker" gebruikt ter aanduiding van het in punt 1, onder f), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte tussen 4 en 4,5 gewichtsprocent en een totaal gehalte aan van melk afkomstige droge stof van ten minste 28 %.f) In het Frans wordt de term "lait demi-écrémé en poudre", in het Nederlands de term "halfvollemelkpoeder" en in het Engels de term "semi-skinned powder" of "dried semi-skinned milk" gebruikt ter aanduiding van het in punt 2, onder c), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte tussen 14 en 16 gewichtsprocent.g) In het Portugees wordt de term "leite em pó meio gordo" gebruikt ter aanduiding van het in punt 2, onder c), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte tussen 13 en 26 gewichtsprocent.h) In het Nederlands wordt de term "koffiemelk" gebruikt ter aanduiding van het in punt 1, onder b), van bijlage I omschreven product.i) In het Fins wordt de term "rasvaton maitojauhe" gebruikt ter aanduiding van het in punt 2, onder d), van bijlage I omschreven product.j) In het Spaans wordt de term "leche en polvo semidesnatada" gebruikt ter aanduiding van het in punt 2, onder c), van bijlage I omschreven product met een vetgehalte tussen 10 en 16 %.


title: Richtlijn 2013/13/EU van de Raad van 13 mei 2013 tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van belastingen, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië

text:
               28.5.2013

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 141/30

         RICHTLIJN 2013/13/EU VAN DE RAAD
   van 13 mei 2013
   tot aanpassing van een aantal richtlijnen op het gebied van belastingen, in verband met de toetreding van de Republiek Kroatië
   DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië, en met name artikel 3, lid 4,
   Gezien de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië, en met name artikel 50,
   Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Artikel 50 van de Akte betreffende de voorwaarden voor de toetreding van Kroatië bepaalt dat, indien besluiten van de instellingen van vóór de toetreding in verband met de toetreding moeten worden aangepast, en indien in die Toetredingsakte of de bijlagen daarbij niet in de noodzakelijke aanpassingen is voorzien, de Raad, met gekwalificeerde meerderheid, op voorstel van de Commissie, daartoe de nodige besluiten vaststelt, indien het oorspronkelijke besluit niet door de Commissie is vastgesteld.

               (2)

               In de Slotakte van de conferentie die het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië heeft opgesteld en vastgesteld, wordt aangegeven dat de hoge verdrag-sluitende partijen een politiek akkoord hebben bereikt over de ingevolge de toetreding vereiste aanpassingen van de besluiten van de instellingen, en wordt de Raad en de Commissie verzocht om die aanpassingen vóór de toetreding vast te stellen, waar nodig aangevuld en bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkeling van het recht van de Unie.

               (3)

               De richtlijnen 83/182/EEG (1), 2003/49/EG (2), 2008/7/EG (3), 2009/133/EG (4) en 2011/96/EU (5) moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De richtlijnen 83/182/EEG, 2003/49/EG, 2008/7/EG, 2009/133/EG en 2011/96/EU worden gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op de datum van de toetreding van Kroatië tot de Unie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Die bepalingen zullen worden toegepast met ingang van de datum van toetreding van Kroatië tot de Unie.
   Wanneer de lidstaten die maatregelen vaststellen, wordt daarin of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking onder voorbehoud van, en op de datum van inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Kroatië.
   Artikel 4
   Deze richtlĳn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 13 mei 2013.

            Voor de Raad

            De voorzitter

         S. COVENEY

      (1)  Richtlijn 23/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belasting-vrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap (PB L 105 van 23.4.1983, blz. 59).

      (2)  Richtlijn 2003/49/EG van de Raad van 3 juni 2003 betreffende een gemeen-schappelijke belastingregeling inzake uitkeringen van interest en royalty's tussen verbonden ondernemingen van verschillende lidstaten (PB L 157 van 26.6.2003, blz. 49).

      (3)  Richtlijn 2008/7/EG van 12 februari 2008 betreffende de indirecte belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal (PB L 46 van 21.2.2008, blz. 11).

      (4)  Richtlijn 2009/133/EG van de Raad van 19 oktober 2009 betreffende de gemeen-schappelijke fiscale regeling voor fusies, splitsingen, gedeeltelijke splitsingen, inbreng van activa en aandelenruil met betrekking tot vennootschappen uit verschillende lidstaten en voor de verplaatsing van de statutaire zetel van een SE of een SCE van een lidstaat naar een andere lidstaat (PB L 310 van 25.11.2009, blz. 34).

      (5)  Richtlijn 2011/96/EU van 30 november 2011 betreffende de gemeenschappelijke fiscale regeling voor moedermaatschappijen en dochterondernemingen uit verschillende lidstaten (PB L 345 van 29.12.2011, blz. 8).

      BIJLAGE

                  1.

                  In de bijlage bij Richtlijn 83/182/EEG, wordt het volgende toegevoegd:
                  "KROATIË

                              —

                              poseban porez na motorna vozila (Zakon o posebnom porezu na motorna vozila (Narodne novine broj 15/13))".

                  2.

                  Richtlijn 2003/49/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              in artikel 3, onder a), onder iii), wordt na de tekst voor Frankrijk het volgende ingevoegd:

                                          "—

                                          "porez na dobit" in Kroatië,";

                              b)

                              aan de bijlage wordt het volgende punt toegevoegd:

                                          "z)

                                          De vennootschappen naar Kroatisch recht, geheten: "dioničko društvo", "društvo s ograničenom odgovornošću", alsmede andere ondernemingen die zijn opgericht naar Kroatisch recht en die onder de Kroatische winstbelasting vallen".

                  3.

                  In bijlage I bij Richtlijn 2008/7/EG, wordt het volgende punt ingevoegd:

                              "(11a)

                              Vennootschappen naar Kroatisch recht, geheten:

                                          (i)

                                          dioničko društvo

                                          (ii)

                                          društvo s ograničenom odgovornošću".

                  4.

                  Bijlage I bij Richtlijn 2009/133/EG wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              in deel A wordt het volgende punt ingevoegd:

                                          "(ka)

                                          De vennootschappen naar Kroatisch recht, geheten: "dioničko društvo", "društvo s ograničenom odgovornošću", alsmede andere vennoot-schappen die zijn opgericht naar Kroatisch recht en die onder de Kroatische winstbelasting vallen;";

                              b)

                              in deel B wordt na de tekst voor Frankrijk het volgende ingevoegd:

                                          "—

                                          porez na dobit in Kroatië,".

                  5.

                  Bijlage I bij Richtlijn 2011/96/EU wordt vervangen als volgt:

                              a)

                              in deel A van bijlage I wordt het volgende punt ingevoegd:

                                          "(ka)

                                          De vennootschappen naar Kroatisch recht, geheten: "dioničko društvo", "društvo s ograničenom odgovornošću", alsmede andere vennoot-schappen die zijn opgericht naar Kroatisch recht en die onder de Kroatische winstbelasting vallen;";

                              b)

                              in deel B van bijlage I wordt na de tekst voor Frankrijk het volgende ingevoegd:

                                          "—

                                          porez na dobit in Kroatië,".


Avis juridique important

|

31979L0359

Richtlijn 79/359/EEG van de Raad van 26 maart 1979 betreffende het programma voor het versnellen van de omschakeling van wijngaarden in de Charente- departementen

Publicatieblad Nr. L 085 van 05/04/1979 blz. 0034 - 0036 Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0071  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0071

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 26 maart 1979  betreffende het programma voor het versnellen van de omschakeling van wijngaarden in de Charente-departementen   ( 79/359/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 43 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat , krachtens artikel 39 , lid 2 , sub a ) , van het Verdrag , bij het totstandbrengen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid rekening moet worden gehouden met de maatschappelijke structuur van de landbouw en de structurele en natuurlijke ongelijkheid tussen de verschillende landbouwgebieden ;  Overwegende dat om de in artikel 39 , lid 1 , sub a ) en b ) , van het Verdrag vermelde doeleinden van het gemeenschappelijk landbouwbeleid te verwezenlijken , op het niveau van de Gemeenschap bijzondere maatregelen moeten worden getroffen die zijn aangepast aan de situatie in de minst begunstigde landbouwgebieden ;  Overwegende dat de departementen Charente en Charente Maritime zich uit het oogpunt van het landbouwinkomen en van de werkgelegenheid , zowel in de landbouw als er buiten , in een ongunstige situatie bevinden ; dat het derhalve dienstig is de structurele ontwikkeling van de wijnbouw in dit gebied te begeleiden en aldus het inkomen uit de landbouw en de werkgelegenheid blijvend te beïnvloeden ;  Overwegende dat te dien einde het wijnbouwpotentieel van de Charente-departementen beter aan de behoeften van de markt dient te worden aangepast door de omschakeling van wijngaarden die zijn gelegen in gebieden die niet bijzonder geschikt zijn voor de wijnbouw en die kunnen worden aangepast voor andere teelten , te stimuleren ; dat de producenten door middel van bijzondere financiële steun dienen te worden aangemoedigd deze wijngaarden om te schakelen ;  Overwegende dat uit hetgeen voorafgaat volgt dat de beoogde maatregelen een gemeenschappelijke actie vormen in de zin van artikel 6 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 van de Raad van 21 april 1970 betreffende de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Verordening ( EEG ) nr . 2788/72 ( 5 ) ;  Overwegende dat het tot de bevoegdheden van de Commissie behoort om , na advies van het Permanent Comité voor de landbouwstructuur , een door de Franse Republiek ingediend programma goed te keuren ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Om het evenwicht tussen de wijnbouwproduktie en het normale gebruik in de Charente-departementen te herstellen , wordt een door de Franse Republiek ten uitvoer te leggen gemeenschappelijke actie in de zin van artikel 6 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 ingesteld , die ten doel heeft de omschakeling van een gedeelte van het wijngaardareaal dat bestemd is voor de produktie van wijn die kan worden verwerkt tot bepaalde soorten brandewijn met oorsprongsbenaming , te versnellen .  Artikel 2  1 . De financiële bijdrage van de Gemeenschap mag slechts worden gebruikt in het kader van een programma dat van toepassing is op alle om te schakelen oppervlakten van het wijnbouwareaal in de Charentedepartementen .  Dit programma wordt door de Franse Republiek bij de Commissie ingediend .  2 . Het in lid 1 bedoelde programma wordt , na raadpleging van het Comité van het Fonds over de financiële aspecten , onderzocht en goedgekeurd volgens de procedure van artikel 18 , leden 2 en 3 , van Richtlijn 72/159/EEG ( 6 ) .  Artikel 3  In het in artikel 2 bedoelde programma , dat het mogelijk moet maken het evenwicht tussen de wijnbouwproduktie en het normale gebruik in de Charente-departementen te herstellen , moeten de volgende gegevens worden vermeld :   - aantal met wijnstokken beplante hectaren die na de omschakeling definitief aan de wijnbouw zullen zijn onttrokken ,   - ligging van de percelen en datum van aanplant ,   - tijdschema van de rooiingswerszaamheden ,   - informatie betreffende de geschiktheid van de omgeschakelde percelen voor andere produkties ,   - maatregelen voor het stimuleren van de omschakeling van de hierboven bedoelde percelen in de vorm van een eenmalige bijzondere premie ,   - het bedrag van de overwogen steun ,   - verbintenis om binnen het betrokken bedrijf percelen met een oppervlakte gelijk aan die waarvoor steun wordt verleend , definitief aan de wijnbouw te onttrekken ,   - de met deze maatregelen beoogde doeleinden , vergeleken met de huidige situatie , zowel uit kwalitatief als uit kwantitatief oogpunt .  Artikel 4  1 . De door de Franse Republiek in het kader van het in artikel 2 bedoelde programma gedane uitgaven voor de bijzondere omschakelingspremie bedoeld in artikel 3 , vijfde streepje , komen voor financiering uit het Fonds , afdeling Oriëntatie , in aanmerking , op voorwaarde dat de premie niet hoger is dan 4 000 rekeneenheden per omgeschakelde hectare .  2 . Het Fonds , afdeling Oriëntatie , vergoedt de Franse Republiek 50 % van de voor financiering in aanmerking komende uitgaven als bedoeld in lid 1 , voor ten hoogste 7 500 hectare .  Artikel 5  1 . De duur van de gemeenschappelijke actie bedraagt drie wijnoogstjaren te rekenen vanaf de aanvang van het wijnoogstjaar dat volgt op de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt .  2 . De totale kosten van de gemeenschappelijke actie ten laste van het Fonds worden geraamd op 15 miljoen Europese rekeneenheden over de gehele duur van de actie .  Artikel 6  Bij de goedkeuring van het in artikel 2 bedoelde programma stelt de Commissie , in overleg met de Franse Republiek , vast op welke wijze laatstgenoemde haar periodiek mededeling moet doen over het verloop van het programma . De Franse Republiek wijst bij deze gelegenheid de met de technische uitvoering van het programma belaste instanties aan .  Artikel 7  1 . Onverminderd het bepaalde in artikel 8 van Verordening  ( EEG ) nr . 729/70 , treft de Franse Republiek , overeenkomstig de nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen , de nodige maatregelen om de uitbetaalde bedragen terug te vorderen indien de in artikel 3 , zevende streepje , bedoelde verbintenis niet wordt nagekomen .  Zij stelt de Commissie in kennis van de getroffen maatregelen en brengt haar met name op gezette tijden op de hoogte van de stand van de desbetreffende administratieve en gerechtelijke procedures .  2 . De teruggevorderde bedragen worden overgemaakt aan de organen of diensten die de betalingen hebben verricht en worden door deze , in verhouding tot de bijdragen van de Gemeenschap , in mindering gebracht op de door het Fonds gefinancierde uitgaven .  3 . De financiële consequenties die voortvloeien uit de onmogelijkheid tot terugvordering van de uitbetaalde bedragen worden door de Gemeenschap gedragen in verhouding tot haar bijdrage .  4 . De wijze van toepassing van dit artikel wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 .  Artikel 8  1 . De aanvragen tot vergoeding hebben betrekking op de door de Franse Republiek tijdens een kalenderjaar gedane uitgaven en worden bij de Commissie ingediend voor 1 juli van het daaropvolgende jaar .  2 . De bijstand van het Fonds wordt vastgesteld overeenkomstig artikel 7 , lid 1 , van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 .  3 . Het Fonds kan voorschotten verlenen overeenkomstig de door de Franse Republiek vastgestelde financieringsvoorwaarden en naar gelang van de uitvoering van het programma .  4 . Artikel 6 , lid 5 , van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 is van toepassing op de onderhavige richtlijn .  5 . De wijze van toepassing van dit artikel wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 .  Artikel 9  Deze richtlijn is van toepassing zodra de Raad heeft beslist over het voorstel van de Commissie tot wijziging van Verordening ( EEG ) nr . 729/70 .  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Franse Republiek .  Gedaan te Brussel , 26 maart 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . MEHAIGNERIE  ( 1 ) PB nr . C 232 van 30 . 9 . 1978 , blz . 15 .  ( 2 ) PB nr . C 6 van 8 . 1 . 1979 , blz . 66 .  ( 3 ) Advies uitgebracht op 30 . 11 . 1978 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ) .  ( 4 ) PB nr . L 94 van 28 . 4 . 1970 , blz . 13 .  ( 5 ) PB nr . L 295 van 30 . 12 . 1972 , blz . 1 .  ( 6 ) PB nr . L 96 van 23 . 4 . 1972 , blz . 1 .