Avis juridique important

|

31990L0618

Richtlijn 90/618/EEG van de Raad van 8 november 1990 tot wijziging, met name wat de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen betreft, van Richtlijn 73/239/EEG en Richtlijn 88/357/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche

Publicatieblad Nr. L 330 van 29/11/1990 blz. 0044 - 0049 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0062  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 3 blz. 0062

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 8 november 1990  tot wijziging, met name wat de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen betreft, van Richtlijn 73/239/EEG en Richtlijn 88/357/EEG tot coordinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche  ( 90/618/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, en artikel 66,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ),  In samenwerking met het Europese Parlement ( 2 ),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ),  Overwegende dat de Raad, om de interne verzekeringsmarkt tot ontwikkeling te brengen, op 24 juli 1973 zijn goedkeuring heeft gehecht aan Richtlijn 73/239/EEG tot coordinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche ( 4 ) ( ook wel "eerste richtlijn" genoemd ) en op 22 juni 1988 zijn goedkeuring heeft gehecht aan Richtlijn 88/357/EEG tot coordinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche, tot vaststelling van bepalingen ter bevordering van de daadwerkelijke uitoefening van het vrij verrichten van diensten en houdende wijziging van Richtlijn 73/239/EEG ( 5 ) ( ook wel "tweede richtlijn" genoemd );  Overwegende dat Richtlijn 88/357/EEG het verrichten van diensten in de Lid-Staten heeft vergemakkelijkt voor verzekeringsondernemingen die hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben, en zodoende aan de verzekeringnemers de mogelijkheid heeft geboden om niet alleen een beroep te doen op in hun land gevestigde verzekeraars, maar ook op verzekeraars die hun hoofdkantoor in de Gemeenschap hebben en in andere Lid-Staten zijn gevestigd;  Overwegende dat van het toepassingsgebied van de bijzondere bepalingen van Richtlijn 88/357/EEG inzake het vrij verrichten van diensten bepaalde risico's werden uitgesloten ten aanzien waarvan de door de autoriteiten van de Lid-Staten vastgestelde specifieke regels wegens hun aard en hun sociale gevolgen de toepassing van die bepalingen op dat ogenblik minder passend maakten; dat deze uitsluitingen na een bepaalde periode van toepassing van die richtlijn opnieuw moesten worden bezien;  Overwegende dat een van de uitsluitingen betrekking had op de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen, de aansprakelijkheid van de vervoerder niet daaronder begrepen;  Overwegende evenwel dat de Commissie bij de vaststelling van voornoemde richtlijn aan de Raad de toezegging heeft gedaan, dat zij zo spoedig mogelijk een voorstel zou indienen betreffende het vrij verrichten van diensten op het gebied van de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven ( de aansprakelijkheid van de vervoerder niet daaronder begrepen );  Overwegende dat, onverminderd hetgeen in die richtlijn is bepaald met betrekking tot verplichte verzekeringen, in de verzekeringsbranche wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen de dekking van grote risico's in de zin van  artikel 5 van genoemde richtlijn mogelijk moet worden gemaakt;  Overwegende dat de dekking van grote risico's eveneens mogelijk moet worden gemaakt voor de cascoverzekering motorrijtuigen en voertuigen zonder motor;  Overwegende dat in Richtlijn 88/357/EEG wordt bepaald dat de risico's die in aanmerking komen voor dekking in het kader van communautaire co-assurantie in de zin van Richtlijn 78/473/EEG van de Raad van 30 mei 1978 tot coordinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen op het gebied van de communautaire co-assurantie ( 1 ) grote risico's zijn als omschreven in Richtlijn 88/357/EEG; dat de opneming bij wege van de onderhavige richtlijn van branches van de motorrijtuigverzekering onder de definitie van grote risico's van Richtlijn 88/357/EEG ten gevolge zal hebben dat deze branches worden opgenomen in de opsomming van de branches waarvan de risico's in het kader van communautaire co-assurantie kunnen worden gedekt;  Overwegende dat Richtlijn 72/166/EEG van de Raad van 24 april 1972 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven, en de controle op de verzekering tegen deze aansprakelijkheid ( 2 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/232/EEG ( 3 ), is gebaseerd op het stelsel van de groene kaart en de overeenkomsten tussen de nationale bureaus van motorrijtuigverzekeraars, ten einde de afschaffing van controles op de groene kaart mogelijk te maken;  Overwegende dat het echter wenselijk is om ten behoeve van de Lid-Staten een overgangsregeling vast te stellen voor de geleidelijke toepassing van de specifieke bepalingen van deze richtlijn die betrekking hebben op dekking van grote risico's in de bovenvermelde verzekeringsbranches, met inbegrip van risico's die in co-assurantie zijn gesloten;  Overwegende dat, willen het systeem van de groene kaart en de overeenkomsten tussen de nationale bureaus van motorrijtuigenverzekeraars behoorlijk blijven functioneren, van verzekeringsondernemingen die in het kader van dienstverrichting wettelijke aansprakelijkheidsverzekeringen voor motorrijtuigen in een Lid-Staat aanbieden, moet worden geëist dat zij deelnemen in de financiering van het bureau van die Lid-Staat;  Overwegende dat de Lid-Staten ingevolge Richtlijn 84/5/EEG van de Raad van 30 december 1983 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe de deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven ( 4 ), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 90/232/EEG, een orgaan ( garantiefonds ) dienen in te stellen of te erkennen dat tot taak heeft slachtoffers van door niet-verzekerde of niet-geïdentificeerde voertuigen veroorzaakte ongevallen te vergoeden;  Overwegende dat van verzekeringsondernemingen die in het kader van dienstverrichting wettelijke aansprakelijkheidsverzekeringen voor motorrijtuigen in een Lid-Staat aanbieden, eveneens moet worden geëist dat zij toetreden tot en deelnemen in de financiering van het garantiefonds dat in die Lid-Staat is opgericht;  Overwegende dat de in sommige Lid-Staten van kracht zijnde rechtsregels inzake de dekking van verzwaarde risico's van toepassing zijn op alle ondernemingen die risico's dekken door middel van een vestiging aldaar; dat die rechtsregels ten doel hebben te waarborgen dat tegenover het verplichte karakter van de wettelijke aansprakelijkheidsverzekering voor motorvoertuigen de mogelijkheid staat die de automobilisten hebben om dat soort verzekeringen af te sluiten; dat het de Lid-Staten zou moeten worden toegestaan om deze voorschriften toe te passen op de verzekeringsondernemingen die op hun grondgebied diensten aanbieden, voor zover deze vanuit het oogpunt van het algemeen belang gerechtvaardigd zijn en niet verder gaan dan voor het bereiken  van het specifieke doel noodzakelijk is;  Overwegende dat, wat de wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen betreft, de bescherming van de belangen van personen die schade hebben geleden en een vordering kunnen indienen, in feite een ieder aangaat en dat er derhalve voor dient te worden gezorgd dat deze personen niet in een nadeliger of moeilijker positie komen te verkeren wanneer de verzekeraar van de wettelijke aansprakelijkheid voor motorvoertuigen werkzaam is in het kader van dienstverrichting dan wanneer die werkzaamheid plaatsvindt vanuit een vestiging; dat er daartoe voor moet worden gezorgd dat, voor zover de belangen van die personen onvoldoende beschermd zijn door de regeling die geldt voor degene die de diensten verricht in de Lid-Staat van vestiging, de Lid-Staat van dienst-verrichting van de onderneming verlangt dat zij een op zijn grondgebied woonachtige of gevestigde vertegenwoordiger aanwijst, die alle nodige informatie over vorderingen vergaart en over voldoende bevoegdheden beschikt om de onderneming te vertegenwoordigen tegenover personen die schade hebben geleden en een vordering kunnen indienen _ met begrip van de vergoeding van dergelijke vorderingen _ en de onderneming te vertegenwoordigen en, zo nodig, te laten vertegenwoordigen voor de rechter en de autoriteiten van die Lid-Staat in verband met deze vorderingen;  Overwegende dat van deze vertegenwoordiger eveneens kan worden verlangd dat hij de onderneming vertegenwoordigt voor de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van dienstverrichting, ten einde na te gaan of er een geldige polis wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen bestaat;  Overwegende dat er een soepele procedure nodig is aan de hand waarvan de wederkerigheid met derde landen op een communautaire grondslag kan worden beoordeeld; dat deze procedure niet ten doel heeft de financiële markten van de Gemeenschap af te sluiten, maar _ aangezien de Gemeenschap voornemens is haar financiële markten voor de rest van de wereld open te houden _ de liberalisatie van de globale financiële markten in derde landen te verbeteren; dat deze richtlijn daartoe voorziet in  procedures voor onderhandelingen met derde landen of, in laatste instantie, in de mogelijkheid maatregelen te nemen die bestaan in het opschorten van nieuwe vergunningsaanvragen of het beperken van het aantal nieuwe vergunningen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) voertuig : een voertuig zoals omschreven in artikel 1, lid 1, van Richtlijn 72/166/EEG;  b ) bureau : een nationaal bureau van verzekeraars, zoals omschreven in artikel 1, lid 3, van Richtlijn 72/166/EEG;  c ) garantiefonds : het orgaan genoemd in artikel 1, lid 4, van Richtlijn 84/5/EEG;  d ) moederonderneming : een moederonderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG ( 1 );  e ) dochteronderneming : een dochteronderneming in de zin van de artikelen 1 en 2 van Richtlijn 83/349/EEG; elke dochteronderneming van een dochteronderneming wordt ook beschouwd als een dochter van de moederonderneming die aan het hoofd van deze ondernemingen staat .  Artikel 2  In artikel 5, onder d ), punt iii ), eerste alinea, van Richtlijn 73/239/EEG wordt de zinsnede "de risico's die behoren tot de in de bijlage onder A, 8, 9, 13 en 16, vermelde branches" vervangen door :  "de risico's die behoren tot de in de bijlage onder A, 3, 8, 9, 10, 13 en 16, vermelde branches ".  Artikel 3  1 . Het opschrift van titel III van Richtlijn 73/239/EEG wordt vervangen door :  "TITEL III A  Regels, toepasselijk op binnen de Gemeenschap gevestigde agentschappen of bijkantoren van ondernemingen waarvan het hoofdkantoor buiten de Gemeenschap is gevestigd ".  2 . Het volgende opschrift wordt ingevoegd na artikel 29 van Richtlijn 73/239/EEG :  "TITEL III B  Regels, toepasselijk op dochterondernemingen van of verwervingen van een deelneming door een moederonderneming waarop het recht van een derde land van toepassing is ".  Artikel 4  Titel III B van Richtlijn 73/239/EEG wordt aangevuld met de volgende artikelen 29 bis en 29 ter :  "Artikel 29 bis  De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van :  a ) elke vergunningsverlening voor een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingen onder het recht van een derde land vallen . De Commissie stelt het door de Raad op voorstel van de Commissie op te richten Comité voor verzekeringen daarvan in kennis;  b ) elke deelneming van een dergelijke moederonderneming in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstgenoemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt . De Commissie stelt het door de Raad op voorstel van de Commissie op te richten Comité voor verzekeringen daarvan in kennis .  Wanneer vergunning wordt verleend aan een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming van een of meer moederondernemingen die onder het recht van een derde land vallen, wordt de structuur van de groep vermeld in de kennisgeving van de bevoegde autoriteiten aan de Commissie .  Artikel 29 ter  1 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de algemene moeilijkheden die hun verzekeringsondernemingen ondervinden bij vestiging of uitoefening van hun werkzaamheden in een derde land .  2 . De Commissie stelt, voor de eerste maal uiterlijk zes maanden voor het van toepassing worden van deze richtlijn en vervolgens periodiek, een verslag op waarin de in de leden 3 en 4 bedoelde behandeling van verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap in derde landen, met betrekking tot de vestiging en de uitoefening van verzekeringswerkzaamheden en het verwerven van deelnemingen in verzekeringsondernemingen van derde landen wordt onderzocht . De Commissie legt deze verslagen, in voorkomend geval vergezeld van passende voorstellen, voor aan de Raad .  3 . Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 2 bedoelde verslagen, hetzij op  basis van andere informatie, dat een derde land de verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap geen daadwerkelijke toegang tot de markt verleent die vergelijkbaar is met die welke de Gemeenschap toekent aan verzekeringsondernemingen van dat derde land, kan zij aan de Raad voorstellen doen om een passend onderhandelingsmandaat te verkrijgen ten einde voor de verze  keringsondernemingen van de Gemeenschap vergelijkbare concurrentiemogelijkheden te verkrijgen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  4 . Indien de Commissie vaststelt, hetzij op grond van de in lid 2 bedoelde verslagen, hetzij op basis van andere informatie, dat in een derde land verzekeringsondernemingen van de Gemeenschap geen nationale behandeling krijgen die dezelfde concurrentiemogelijkheden biedt als die welke aan binnenlandse verzekeringsondernemingen worden geboden, en dat de voorwaarden voor daadwerkelijke toegang tot de markt niet zijn vervuld, kan zij onderhandelingen openen om die situatie te verhelpen .  In de in de eerste alinea bedoelde omstandigheden kan ook, naast het openen van onderhandelingen, overeenkomstig de procedure van de akte tot oprichting van het in artikel 29 bis bedoelde Comité voor verzekeringen, worden besloten dat de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten hun beslissingen moeten beperken of opschorten inzake :  _ op het tijdstip van het besluit of later ingediende vergunningsaanvragen, en  _ het verwerven van deelnemingen van rechtstreekse of middellijke moederondernemingen die onder het recht van het betrokken derde land vallen .  De bedoelde maatregelen zijn ten hoogste drie maanden geldig .  Voor het verstrijken van deze termijn van drie maanden kan de Raad in het licht van het resultaat van de onderhandelingen, op voorstel van de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluiten of de genomen maatregelen van toepassing blijven .  Een dergelijke beperking of opschorting geldt niet voor de oprichting van dochterondernemingen door verzekeringsondernemingen of dochterondernemingen daarvan die een vergunning hebben gekregen in de Gemeenschap, noch voor het verwerven van deelnemingen door dergelijke ondernemingen of dochterondernemingen in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap .  5 . Indien de Commissie een van de in de leden 3 en 4 bedoelde situaties constateert, stellen de Lid-Staten haar desgevraagd in kennis van :  a ) elke vergunningsaanvraag door een rechtstreekse of middellijke dochteronderneming waarvan een of meer moederondernemingen onder het recht van het betrokken derde land vallen;  b ) elk door een dergelijke onderneming voorgelegd project inzake verwerving van een deelneming in een verzekeringsonderneming van de Gemeenschap waardoor laatstgenoemde de dochteronderneming van eerstgenoemde wordt .  Deze kennisgevingsplicht vervalt zodra met een derde land als bedoeld in lid 3 of 4 een overeenkomst is gesloten of wanneer de in lid 4, tweede en derde alinea, bedoelde maatregelen niet meer van toepassing zijn .  6 . De krachtens dit artikel getroffen maatregelen moeten in overeenstemming zijn met de verplichtingen die de Gemeenschap heeft uit hoofde van bilaterale of multilaterale overeenkomsten inzake de toegang tot en de uitoefening van de werkzaamheden van verzekeringsondernemingen .".  Artikel 5  In artikel 12, lid 2, tweede alinea, van de tweede richtlijn vervallen het tweede en het derde streepje .  Artikel 6  In titel III van Richtlijn 88/357/EEG wordt het volgende artikel ingevoegd :  "Artikel 12 bis  1 . Dit artikel is van toepassing wanneer een onderneming vanuit een vestiging in een Lid-Staat dekking verleent voor een onder nummer 10 van punt A van de bijlage bij Richtlijn 73/239/EEG begrepen risico, met uitzondering van de aansprakelijkheid van de vervoerder, dat in een andere Lid-Staat gelegen is .  2 . De Lid-Staat van dienstverrichting eist van de onderneming dat zij toetreedt tot, en deelneemt in de financiering van het nationale bureau en het nationale garantiefonds van die Staat .  Van de onderneming kan evenwel met betrekking tot in het kader van dienstverrichting gedekte risico's geen andere betaling of bijdrage aan het bureau of het fonds van de Lid-Staat van  dienstverrichting worden geëist, dan een die, op dezelfde grondslag als geldt voor ondernemingen welke voor risico's van branche 10, met uitzondering van de aansprakelijkheid van de vervoerder, vanuit een vestiging in die Staat dekking verlenen, is berekend op basis van haar premie-inkomsten of het aantal door haar in de betrokken branche in die Staat gedekte risico's .  3 . Deze richtlijn vormt geen beletsel om te bepalen dat een dienstverrichtende verzekeringsonderneming zich moet houden aan de voorschriften van de Lid-Staat van dienstverrichting inzake dekking van verzwaarde risico's, voor zover die voorschriften van toepassing zijn op de aldaar gevestigde ondernemingen .  4 . De Lid-Staat van dienstverrichting verplicht de onderneming er zorg voor te dragen dat het feit dat zij in het kader van dienstverrichting dekking voor een risico van branche 10 verleent, met uitzondering van de aansprakelijkheid van de vervoerder, er niet toe leidt dat personen die een vordering, ontstaan uit voorvallen die zich op het grondgebied van die Staat hebben voorgedaan, indienen, in een nadeliger positie verkeren dan wanneer de onderneming vanuit een vestiging aldaar werkzaam zou zijn .  Daartoe eist de Lid-Staat van dienstverrichting van de onderneming dat zij een op zijn grondgebied woonachtige of gevestigde vertegenwoordiger aanstelt, die alle nodige informatie met betrekking tot vorderingen vergaart, en over voldoende bevoegdheid beschikt om  de onderneming te vertegenwoordigen tegenover personen die schade hebben geleden en een vordering kunnen indienen _ met inbegrip van de vergoeding van dergelijke vorderingen _ en deze onderneming te vertegenwoordigen of zo nodig te laten vertegenwoordigen voor de rechter en de autoriteiten van die Lid-Staat in verband met deze vorderingen .  Ook kan de vertegenwoordiger worden verplicht de onderneming bij de bevoegde autoriteiten van de Staat van dienstverrichting te vertegenwoordigen wanneer het gaat om de controle op het bestaan van geldige verzekeringspolissen wettelijke aansprakelijkheid motorrijtuigen .  De Lid-Staat van dienstverrichting mag de vertegenwoordiger niet verplichten zich namens de onderneming die hem heeft aangesteld, bezig te houden met andere dan de in de tweede en derde alinea genoemde werkzaamheden . De vertegenwoordiger houdt zich namens de betrokken onderneming niet bezig met het directe verzekeringsbedrijf .  De aanwijzing van de vertegenwoordiger wordt niet beschouwd als de opening van een bijkantoor of agentschap in de zin van artikel 6, lid 2, onder b ), van Richtlijn 73/239/EEG, noch als een vestiging in de zin van artikel 2, onder c ), van deze richtlijn .".  Artikel 7  Aan artikel 15, lid 1, en artikel 16, lid 1, van Richtlijn 88/357/EEG wordt de volgende alinea toegevoegd :  "Elke Lid-Staat op het grondgebied waarvan een onderneming voornemens is in het kader van dienstverrichting risico's van branche 10 te dekken, met uitzondering van de wettelijke aansprakelijkheid van de vervoerder, kan eisen dat de onderneming :  _ kennis geeft van naam en adres van de in artikel 12 bis, lid 4, bedoelde schaderegelaar;  _ een verklaring overlegt dat de onderneming is toegetreden tot het nationale bureau en het nationale garantiefonds van de Lid-Staat van dienstverrichting .".  Artikel 8  Aan artikel 21, lid 2, van Richtlijn 88/357/EEG wordt de volgende alinea toegevoegd :  "Elke Lid-Staat kan eisen dat naam en adres van de vertegenwoordiger van de verzekeringsonderneming ook in bovengenoemde documenten voorkomen .".  Artikel 9  Artikel 22, lid 1, van Richtlijn 88/357/EEG wordt vervangen door :  "1 . Iedere vestiging moet haar toezichthoudende autoriteiten voor de in het kader van dienstverrichting tot stand gekomen transacties in kennis stellen van de per Lid-Staat en per branchegroep geboekte premies, zonder aftrek van herverzekering . De branchegroepen zijn als volgt gedefinieerd :  _ ongevallen en ziekten ( 1 en 2 ),  _ voertuigenverzekering ( 3, 7 en 10; de cijfers met betrekking tot branche 10, met uitzondering van de aansprakelijkheid van de vervoerder, worden afzonderlijk gespecificeerd ),  _ brand en andere schade aan goederen ( 8 en 9 ),  _ luchtvaart -, zee - en transportverzekering ( 4, 5, 6, 7, 11 en 12 ),  _ algemene WA ( 13 ),  _ krediet en borgtocht ( 14 en 15 ),  _ overige branches ( 16, 17 en 18 ).  De toezichthoudende autoriteiten van elke Lid-Staat delen deze gegevens mee aan de toezichthoudende autoriteiten van elk van de Lid-Staten van dienstverrichting .".  Artikel 10  Artikel 27, lid 1, laatste alinea, van Richtlijn 88/357/EEG wordt vervangen door :  "De vanaf 1 januari 1995 toegestane uitzondering is alleen van toepassing op overeenkomsten ter dekking van tot de branches 3, 8, 9, 10, 13 en 16 behorende risico's die uitsluitend gelegen zijn in een van de vier Lid-Staten waarvoor deze overgangsregeling geldt .".  Artikel 11  Niettegenstaande artikel 23, lid 2, van Richtlijn 88/357/EEG, mag de Lid-Staat van dienstverrichting voor grote risico's in de zin van artikel 5, onder d ), van Richtlijn 73/239/EEG, welke behoren tot branche 10 met uitzondering van de aansprakelijkheid van de vervoerder, voorschrijven dat :  _ de omvang van de technische voorzieningen met betrekking tot zulke overeenkomsten onder toezicht van de autoriteiten van die Lid-Staat  wordt bepaald op grond van de rechtsregels van die Lid-Staat, of bij gebreke daarvan op grond van de in die Lid-Staat geldende gebruiken, zulks tot de uiterste datum voor de Lid-Staten om aan een richtlijn tot coordinatie van de jaarrekening van verzekeringsondernemingen te voldoen;  _ op de dekking van deze voorzieningen door gelijkwaardige en congruente waarden door de autoriteiten van die Lid-Staat toezicht wordt uitgeoefend overeenkomstig zijn rechtsregels of geldende gebruiken, zulks tot de kennisgeving van de derde richtlijn inzake verzekering met uitzondering van de levensverzekering;  _ op de lokalisatie van de in het tweede streepje bedoelde waarden toezicht wordt uitgeoefend door de autoriteiten van deze Lid-Staat overeenkomstig zijn rechtsregels of geldende gebruiken, zulks tot de uiterste datum voor de Lid-Staten om aan een derde richtlijn inzake verzekering met uitzondering van de levensverzekering te voldoen .  Artikel 12  De Lid-Staten wijzigen hun nationale bepalingen om binnen 18 maanden na kennisgeving ( 1 ) aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  De krachtens de eerste alinea gewijzigde bepalingen worden binnen 24 maanden na kennisgeving van de richtlijn toegepast .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de lid-Staten .  Gedaan te Brussel, 8 november 1990 .  Voor de Raad  De Voorzitter  P . ROMITA  ( 1 ) PB nr . C 65 van 15 . 3 . 1989, blz . 6, en  PB nr . C 180 van 20 . 7 . 1990, blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . C 68 van 19 . 3 . 1990, blz . 85, en  besluit van 10 oktober 1990 ( nog niet verschenen in het Publikatieblad ).  ( 3 ) PB nr . C 194 van 31 . 7 . 1989, blz . 3 .  ( 4 ) PB nr . L 228 van 16 . 8 . 1973, blz . 3 .  ( 5 ) PB nr . L 172 van 4 . 7 . 1988, blz . 1 .  ( 1 ) PB nr . L 151 van 7 . 6 . 1978, blz . 25 .  ( 2 ) PB nr . L 103 van 2 . 5 . 1972, blz . 1 .  ( 3 ) PB nr . L 129 van 19 . 5 . 1990, blz . 33 .  ( 4 ) PB nr . L 8 van 11 . 1 . 1984, blz . 17 .  ( 1 ) PB nr . L 193 van 18 . 7 . 1983, blz . 1 .  ( 1 ) Van deze richtlijn is op 20 november 1990 kennis gegeven .


Avis juridique important

|

31992L0048

Richtlijn 92/48/EEG van de Raad van 16 juni 1992 tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder a) i), van Richtlijn 91/493/EEG, van de minimale hygiënische voorschriften die van toepassing zijn op visserijprodukten die zijn verkregen aan boord van bepaalde vissersvaartuigen

Publicatieblad Nr. L 187 van 07/07/1992 blz. 0041 - 0044 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 43 blz. 0060  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 43 blz. 0060

RICHTLIJN 92/48/EEG VAN DE RAAD  van 16 juni 1992  tot vaststelling, overeenkomstig artikel 3, lid 1, onder a) i), van Richtlijn 91/493/EEG, van de minimale hygiënische voorschriften die van toepassing zijn op visserijprodukten die zijn verkregen aan boord van bepaalde vissersvaartuigenDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 91/493/EEG van de Raad van 22 juli 1991 tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften voor de produktie en het in de handel brengen van visserijprodukten (1), inzonderheid op artikel 3, lid 1, onder a) i),Gezien het voorstel van de Commissie,Overwegende dat ingevolge artikel 3, lid 1, onder a) i), van Richtlijn 91/493/EEG hygiënische voorschriften moeten worden vastgesteld voor visserijprodukten die zijn gevangen en eventueel aan boord van bepaalde vissersvaartuigen zijn uitgebloed, ontkopt, gestript, van de vinnen ontdaan en gekoeld of ingevroren;Overwegende dat algemene hygiënische eisen moeten worden vastgesteld voor vissersvaartuigen;Overwegende dat aanvullende hygiënische eisen moeten worden vastgesteld voor vissersvaartuigen aan boord waarvan de produkten meer dan vierentwintig uur worden bewaard;Overwegende dat de mogelijkheid moet worden gecreëerd om rekening te houden met een aantal specifieke kenmerken van bepaalde vissersvaartuigen;Overwegende dat eraan dient te worden herinnerd dat de ter uitvoering van Richtlijn 91/493/EEG verrichte inspecties en controles ook betrekking hebben op de in onderhavige richtlijn bedoelde vaartuigen,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1 1. De in bijlage I vastgestelde algemene hygiënische eisen zijn van toepassing op visserijprodukten die aan boord van vissersvaartuigen worden gehanteerd.2. De in bijlage II vastgestelde aanvullende hygiënische eisen gelden voor vissersvaartuigen die zo ontworpen en uitgerust zijn dat de visserijprodukten gedurende meer dan vierentwintig uur onder bevredigende omstandigheden aan boord kunnen worden bewaard, met uitzondering van de vissersvaartuigen die uitgerust zijn om vissen, schaal- en weekdieren zonder andere conserveermethode aan boord in leven te houden.3. Zo nodig kunnen volgens de procedure van artikel 2 afwijkingen of aanvullingen op de bepalingen van bijlage I worden vastgesteld, ten einde rekening te houden met eventuele specifieke kenmerken van bepaalde vissersvaartuigen. Artikel 2 De bijlagen van deze richtlijn kunnen worden gewijzigd volgens de procedure van artikel 15 van Richtlijn 91/493/EEG. Artikel 3 Onder de uitdrukkelijke voorwaarde dat de produkten die afkomstig zijn van vissersvaartuigen voldoen aan de hygiënische normen die zijn vastgesteld bij Richtlijn 91/493/EEG, kunnen de Lid-Staten de vissersvaartuigen een extra termijn toestaan om te voldoen aan de eisen die zijn vervat in punt 8, onder b) en e) van bijlage II. Die termijn loopt af op 31 december 1995.Dergelijke afwijkingen kunnen slechts worden toegestaan aan vissersvaartuigen die op 30 juni 1992 in bedrijf zijn en die daartoe vóór 31 december 1992 bij de bevoegde nationale autoriteit een naar behoren gemotiveerd verzoek hebben ingediend.In het verzoek moet worden vermeld binnen welke termijnen die vissersvaartuigen aan genoemde eisen kunnen voldoen.Ingeval de Gemeenschap wordt verzocht om financiële steun, kunnen alleen projecten worden aanvaard die voldoen aan de eisen van deze richtlijn. Artikel 4 De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om vóór 1 januari 1993 te voldoen aan deze richtlijn. Zij stellen de Commissie daarvan in kennis.Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden door de Lid-Staten vastgesteld. Artikel 5 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 16 juni 1992. Voor de Raad De Voorzitter Arlindo MARQUES CUNHA  (1) PB nr. L 268 van 24. 9. 1991, blz. 15. BIJLAGE I Algemene hygiënische eisen voor visserijprodukten aan boord van vissersvaartuigen 1. Gedeelten van vissersvaartuigen of recipiënten die bestemd zijn voor de opslag van visserijprodukten mogen geen voorwerpen of produkten bevatten die op de visserijprodukten schadelijke eigenschappen of abnormale kenmerken kunnen overbrengen. Deze gedeelten of recipiënten dienen zo te zijn ontworpen dat zij gemakkelijk gereinigd kunnen worden en dat het smeltwater niet in contact blijft met de visserijprodukten.2. De gedeelten van vissersvaartuigen of de recipiënten die bestemd zijn voor de opslag van visserijprodukten moeten vóór gebruik volstrekt schoon zijn en het moet met name onmogelijk zijn dat zij worden verontreinigd door de brandstof die voor de voortstuwing van het vaartuig wordt gebruikt of door bilgewater.3. Zodra de visserijprodukten aan boord zijn, moet er zo snel mogelijk voor worden gezorgd dat zij worden beschermd tegen verontreiniging en niet worden blootgesteld aan de zon of enige andere warmtebron. Wanneer de produkten worden gewassen, dient zulks te geschieden hetzij met zoet water dat voldoet aan de parameters vermeld in de bijlagen D en E van Richtlijn 80/778/EEG (1), hetzij met schoon zeewater zodat de kwaliteit en de hygiënestaat van de produkten niet wordt aangetast.4. De visserijprodukten moeten zo worden gehanteerd en opgeslagen dat beschadiging wordt voorkomen. Voor het verplaatsen van grote vissen of van vissen waaraan het personeel zich kan verwonden, mag scherp gereedschap worden gebruikt, op voorwaarde dat het vlees van deze vissen niet wordt beschadigd.5. Met uitzondering van de visserijprodukten die levend worden bewaard, dienen visserijprodukten zo vlug mogelijk na het aan boord brengen te worden gekoeld. Voor vissersvaartuigen waar koeling om praktische redenen niet mogelijk is, geldt dat de visserijprodukten niet langer dan acht uur aan boord mogen worden bewaard.6. Wanneer voor het koelen van de visserijprodukten ijs wordt gebruikt, dient dit ijs te worden vervaardigd uit drinkwater of schoon zeewater. Zolang dit ijs niet wordt gebruikt, moet het zo worden opgeslagen dat het niet kan worden verontreinigd.7. De recipiënten het gereedschap en de gedeelten van het vaartuig die rechtstreeks in contact komen met de visserijprodukten, moeten na het lossen van deze produkten met drinkwater of schoon zeewater worden gereinigd.8. Wanneer de vis aan boord ontkopt en/of gestript wordt, dient zulks op hygiënische wijze te gebeuren en moeten de produkten onmiddellijk na deze bewerkingen overvloedig worden afgespoeld met drinkwater of schoon zeewater. De ingewanden en de delen van de vis die een gevaar kunnen vormen voor de volksgezondheid worden apart gehouden en gescheiden van de voor menselijke consumptie bestemde produkten. De voor menselijke consumptie bestemde levers, kuit en hom worden onder ijs bewaard en ingevroren.9. Het materieel dat wordt gebruikt voor het strippen, ontkoppen of verwijderen van de vinnen, en de recipiënten, het gereedschap en de apparatuur die in contact komen met de visserijprodukten moeten bestaan uit of bekleed zijn met ondoordringbaar, glad, gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten materiaal dat niet kan rotten. Voor gebruik moeten zij volstrekt schoon zijn.10. Het personeel dat betrokken is bij het hanteren van visserijprodukten dient schone werkkleding te dragen en een goede lichaamshygiëne te betrachten.(1) PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 11. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/377/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48). BIJLAGE II Aanvullende hygiënische eisen voor de in artikel 1, lid 2, bedoelde vissersvaartuigen 1. De vissersvaartuigen moeten uitgerust zijn met ruimen, tanks of containers waarin de visserijprodukten, gekoeld of ingevroren, kunnen worden opgeslagen bij de in Richtlijn 91/493/EEG voorgeschreven temperaturen. Deze ruimen moeten van de machinekamer en de voor de bemanning bestemde ruimten gescheiden zijn door wanden die een voldoende hermetische afsluiting vormen om verontreiniging van de opgeslagen visserijprodukten te voorkomen.2. De binnenbekleding van de ruimen, tanks en containers dient ondoordringbaar te zijn, alsmede gemakkelijk te reinigen en te ontsmetten. Zij dient uit glad materiaal te bestaan, of, anders uit een gladde, goed onderhouden verflaag, waaruit geen voor de gezondheid van de mens schadelijke stoffen op de visserijprodukten kunnen overgaan.3. De ruimen moeten zo zijn ontworpen dat het smeltwater niet in contact blijft met de visserijprodukten.4. De recipiënten die worden gebruikt voor de opslag van de produkten moeten van dien aard zijn dat de produkten onder bevredigende hygiënische omstandigheden kunnen worden bewaard en dat met name het smeltwater kan weglopen. Zij dienen vóór gebruik volstrekt schoon te zijn.5. De werkdekken, installaties, ruimen, tanks en containers worden na gebruik steeds gereinigd. Daarvoor wordt hetzij drinkwater, hetzij schoon zeewater gebruikt. Ontsmetting, verdelging van insekten of van ratten gebeurt telkens wanneer dat nodig is.6. Schoonmaakmiddelen, ontsmettingsmiddelen, insekticiden of andere stoffen met een zekere toxiciteit worden opgeslagen in vergrendelde ruimten of kasten, en moeten zo worden gebruikt dat er geen gevaar is voor verontreiniging van de visserijprodukten.7. Wanneer visserijprodukten aan boord worden ingevroren, dient dat te gebeuren overeenkomstig het bepaalde in hoofdstuk IV, rubriek II, punten 1 en 3, van de bijlage bij Richtlijn 91/493/EEG. Bij invriezing in pekel moet ervoor worden gezorgd dat de pekel geen bron van verontreiniging kan zijn voor de vis.8. Vaartuigen die zijn uitgerust voor koeling van visserijprodukten in met ijs (CSP) of met mechanische middelen (RSW) gekoeld zeewater, moeten voldoen aan de volgende voorwaarden:a) de tanks moeten uitgerust zijn met een geschikte installatie voor het vullen met en het wegpompen van het zeewater en met een systeem dat een homogene temperatuur in de tanks waarborgt;b) de tanks moeten uitgerust zijn met een thermograaf waarvan de sonde is geplaatst in die zone van de tank waar de temperatuur het hoogst is;c) de installatie voor het koelen van de tanks of containers dient voldoende krachtig te zijn om de temperatuur van het mengsel van vis en zeewater uiterlijk zes uur na de waterverversing tot 3 °C en uiterlijk zestien uur na de waterverversing tot 0 °C te doen dalen;d) de tanks, de circulatiesystemen en de containers moeten telkens na het lossen helemaal worden geleegd en grondig worden gereinigd met drinkwater of schoon zeewater; zij moeten met schoon zeewater worden gevuld;e) in de registraties van de temperatuur van de tanks moeten duidelijk de datum en het nummer van de tank worden vermeld. Zij moeten ter beschikking worden gehouden van de met de controle belaste autoriteit.9. De bevoegde autoriteit houdt met het oog op de controle een lijst bij van de vaartuigen die overeenkomstig punt 7 of 8 zijn uitgerust, met uitzondering evenwel van de vaartuigen die over mobiele containers beschikken en aan boord waarvan, onverminderd punt 5, tweede zin, van bijlage I, niet regelmatig vis in gekoeld zeewater wordt bewaard.10. De reders of hun vertegenwoordigers dienen de nodige maatregelen te nemen om te voorkomen dat personen die een bron van besmetting zouden kunnen zijn, bij de be- en verwerking en het hanteren van visserijprodukten worden betrokken, totdat is aangetoond dat die personen dat werk kunnen verrichten zonder gevaar voor besmetting. Het medisch toezicht op bovenbedoelde personen valt onder de nationale wetgeving in de betrokken Lid-Staten.


Avis juridique important

|

32002L0062

Richtlĳn 2002/62/EG van de Commissie van 9 juli 2002 tot negende aanpassing aan de technische vooruitgang van bĳlage I bĳ Richtlĳn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlĳke stoffen en preparaten (organische tinverbindingen) (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 183 van 12/07/2002 blz. 0058 - 0059

Richtlijn 2002/62/EG van de Commissievan 9 juli 2002tot negende aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (organische tinverbindingen)(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/91/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 2 bis, ingevoerd bij Richtlijn 89/678/EEG(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 1999/51/EG van de Commissie(4) houdende vijfde aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG verbiedt het gebruik van organische tinverbindingen in aangroeiwerende toepassingen op de romp van schepen met een lengte van minder dan vijfentwintig meter en van schepen met een willekeurige lengte die voornamelijk op binnenwateren worden gebruikt. De richtlijn acht een herziening van de bepalingen betreffende organische tinverbindingen in aangroeiwerende producten wenselijk; hierbij moet ten volle rekening worden gehouden met de ontwikkelingen bij de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) en met name met de oproep van het Comité voor de bescherming van het mariene milieu van de IMO om het gebruik van organische tinverbindingen als biocide in aangroeiwerende systemen voor schepen met ingang van 1 januari 2003 op mondiale schaal te verbieden.(2) Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat bepaalde aangroeiwerende systemen, die voor schepen gebruikt worden, een aanzienlijk risico betekenen voor het mariene milieu. Een tijdens een diplomatieke conferentie van de IMO in oktober 2001 overeengekomen Internationale Conventie inzake controle van schadelijke aangroeiwerende systemen bevat een verbod om vanaf 1 januari 2003 organische tinverbindingen als biocide in aangroeiwerende systemen voor schepen te gebruiken of weer te gebruiken.(3) Het verbod op gebruik of hergebruik van organische tinverbindingen is rechtstreeks van invloed op de werking van de interne markt in organische tinverbindingen, zodat het nodig is de wetgeving van de lidstaten terzake aan te passen en bijgevolg bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG en, meer in het bijzonder, Richtlijn 1999/51/EG te wijzigen.(4) In een verordening van het Europees Parlement en de Raad zullen maatregelen worden opgenomen in verband met schepen die met organische tinverbindingen zijn behandeld.(5) Richtlijn 94/25/EG van het Europees Parlement en de Raad(5) bevat voorschriften voor pleziervaartuigen, waarvoor dezelfde beperkingen gelden als voor andere schepen.(6) Deze richtlijn is niet van invloed op communautaire wetgeving die minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers bevat, namelijk Richtlijn 89/391/EEG van de Raad(6) en de hierop gebaseerde afzonderlijke richtlijnen, met name Richtlijn 90/394/EEG van de Raad(7), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/38/EG(8), en Richtlijn 98/24/EG van de Raad(9) betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico's van chemische agentia op het werk.(7) Deze richtlijn is niet van invloed op de communautaire wetgeving betreffende het gebruik van organische tinverbindingen in kunststoffen die met voedsel in aanraking komen, die is opgenomen in Richtlijn 90/128/EEG van de Commissie van 23 februari 1990 inzake materialen en voorwerpen van kunststof, bestemd om met levensmiddelen in aanraking te komen(10), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/17/EG(11).(8) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang van de richtlijnen betreffende de opheffing van technische handelsbelemmeringen op het gebied van gevaarlijke stoffen en preparaten,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt, als aangegeven in de bijlage, aangepast aan de technische vooruitgang.Artikel 2De bepalingen die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen, worden uiterlijk op 31 oktober 2002 door de lidstaten goedgekeurd en bekendgemaakt. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis. Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 januari 2003.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van de bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 9 juli 2002.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201.(2) PB L 286 van 30.10.2001, blz. 27.(3) PB L 398 van 30.12.1989, blz. 24.(4) PB L 142 van 5.6.1999, blz. 22.(5) PB L 164 van 30.6.1994, blz. 15.(6) PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1.(7) PB L 196 van 26.7.1990, blz. 1.(8) PB L 138 van 1.6.1999, blz. 66.(9) PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11.(10) PB L 349 van 13.12.1990, blz. 26.(11) PB L 58 van 28.2.2002, blz. 19.BIJLAGEIn bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG, wordt punt 21 vervangen door het volgende punt: >RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31997L0049

Richtlijn 97/49/EG van de Commissie van 29 juli 1997 tot wijziging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstand

Publicatieblad Nr. L 223 van 13/08/1997 blz. 0009 - 0017

RICHTLIJN 97/49/EG VAN DE COMMISSIE van 29 juli 1997 tot wijziging van Richtlijn 79/409/EEG van de Raad inzake het behoud van de vogelstandDE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 79/409/EEG van de Raad van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand (1), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, inzonderheid op artikel 15,Overwegende dat bijlage I bij Richtlijn 79/409/EEG dient te worden gewijzigd teneinde rekening te houden met de laatste gegevens over de situatie met betrekking tot de ondersoort phalacrocorax carbo sinensis en met name met het feit dat deze ondersoort een gunstige behoudsstatus heeft bereikt;Overwegende dat de bepalingen van de richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het in het kader van Richtlijn 79/409/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:Artikel 1 Bijlage I bij Richtlijn 79/409/EEG wordt vervangen door de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 2 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 september 1998 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt daarin naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 4 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 29 juli 1997.Voor de CommissieRitt BJERREGAARDLid van de Commissie(1) PB nr. L 103 van 25. 4. 1979, blz. 1.BIJLAGE "ANEXO I - BILAG I - ANHANG I - ÐÁÑÁÑÔÇÌÁ I - ANNEX I - ANNEXE I - ALLEGATO I - BIJLAGE I - ANEXO I - LIITE I - BILAGA I>RUIMTE VOOR DE TABEL>


Avis juridique important

|

31991L0662

Richtlijn 91/662/EEG van de Commissie van 6 december 1991 tot aanpassing, wat het stuurwiel- en stuurbalansgedrag bij botsingen betreft, aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 74/297/EEG van de Raad

Publicatieblad Nr. L 366 van 31/12/1991 blz. 0001 - 0016 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 21 blz. 0196  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 21 blz. 0196

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIEvan 6 december  1991tot aanpassing, wat het stuurwiel- en stuurbalansgedrag bij botsingen betreft, aan de  vooruitgang van de techniek van Richtlijn 74/297/EEG van de Raad(91/662/EEG)DE  COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, Gelet op Richtlijn 74/297/EEG van de Raad van 4 juni 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de  wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de binneninrichting van motorvoertuigen (gedrag van de  stuurinrichting bij botsingen) (1), inzonderheid op artikel 5, Overwegende dat het, gezien de opgedane ervaring en de stand van de techniek, thans gewenst is om  de bescherming te verbeteren die een bestuurder geniet door het beheersen van het gedrag van het  stuurwiel en de stuurinrichting in geval van een frontale botsing, hetgeen het doel is van  Richtlijn 74/297/EEG, door deze op één lijn te brengen met de laatste ontwikkelingen in het  desbetreffende reglement van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties en door  het invoeren van enkele verdere verbeteringen; Overwegende dat, gezien de bij ongevallen opgedane ervaring die erop wijst dat het stuurwiel zacht  moet zijn om het aangezicht van de bestuurder tegen ernstig letsel te beschermen, te dien einde  verdere wijzigingen in deze richtlijn dienen te worden aangebracht; dat, aangezien verschillende  voorstellen voor een beproevingsmethode beschikbaar zijn, de Commissie vóór 31 december 1991 een  nader voorstel zou moeten indienen bij het Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang van de  techniek; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn in overeenstemming zijn met het advies van het  Comité voor de aanpassing van de richtlijnen aan de vooruitgang van de techniek - Motorvoertuigen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 1De bijlagen bij Richtlijn 74/297/EEG worden gewijzigd overeenkomstig  de bijlagen bij deze richtlijn. Artikel 21.  Met ingang van 1 oktober 1992 mogen Lid-Statena)  - voor een type voertuig noch de  EEG-goedkeuring, noch de afgifte van het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn  70/156/EEG van de Raad (2) bedoelde afschrift van het goedkeuringsformulier, noch de nationale  goedkeuring weigeren, - noch het in het verkeer brengen van voertuigen verbieden, om redenen in verband met de stuurinrichting daarvan, indien deze is goedgekeurd overeenkomstig  Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn; b)- noch de EEG-goedkeuring weigeren voor een type bedieningsinrichting die voor montage in een  voertuig of voertuigen is bestemd, - noch het in de handel brengen verbieden van bedieningsinrichtingen die voor montage in een  voertuig of voertuigen zijn bestemd, indien deze bedieningsinrichting voldoet aan de eisen van Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij  de onderhavige richtlijn. 2.  Met ingang van 1 oktober 1996 mogen Lid-Staten voor motorvoertuigen van categorie M1 zonder  frontstuurinrichting- niet langer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn  70/156/EEG bedoelde afschrift van het goedkeuringsformulier afgeven en- de nationale goedkeuring  weigerenom redenen in verband met de stuurinrichting indien deze niet voldoet aan de eisen van  Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. 3.  Met ingang van 1 oktober 1995 mogen Lid-Staten voor motorvoertuigen van categorie M1 met  frontstuurinrichting en alle motorvoertuigen van categorie N1 met een toelaatbare maximummassa van  ten hoogste 1 500 kg- niet langer het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn  70/156/EEG bedoelde afschrift van het goedkeuringsformulier afgeven en- de nationale goedkeuring  weigerenom redenen in verband met de stuurinrichting indien deze niet voldoet aan de eisen van  Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. 4.  Met ingang van 1 oktober 1996 mogen Lid-Staten voor typen bedieningsinrichtingen- niet langer  het in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG bedoelde afschrift van het  goedkeuringsformulier afgeven en- de nationale goedkeuring weigerenom redenen in verband met  bedieningsinrichtingen indien deze niet voldoen aan de eisen van de punten 5.2, 5.3 en 5.4 van  bijlage I bij Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. 5.  Met ingang van 1 oktober 1996 mogen Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen  verbieden van voertuigen waarvan de stuurinrichting niet voldoet aan de eisen van Richtlijn  74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. Tot 1 oktober 1997 geldt dit niet- voor een voertuig van categorie M1 met frontstuurinrichting, - voor een voertuig van categorie N1 met een toelaatbare maximummassa van ten hoogste 1 500 kg, - in het geval van een ander voertuig van categorie M1 dan een voertuig met frontstuurinrichting,  met betrekking tot het bepaalde in punt 5.1 van bijlage I (maximale verticale verplaatsing van de  stuurkolom). 6.  Met ingang van 1 oktober 1995 mogen Lid-Staten het in de handel brengen verbieden van  bedieningsinrichtingen die voor montage in een voertuig of voertuigen zijn bestemd, indien deze  bedieningsinrichtingen niet voldoen aan het bepaalde in de punten 5.2, 5.3 en 5.4 van bijlage I bij  Richtlijn 74/297/EEG, als gewijzigd bij de onderhavige richtlijn. Artikel 31.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in  werking treden om vóór 1 oktober 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mee  die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 6 december 1991. Voor de CommissieMartin BANGEMANNVice-Voorzitter(1) PB nr. L 165 van 20. 6.  1974, blz. 16. (2) PB nr. L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1.  BIJLAGE I DEFINITIES, EEG-GOEDKEURINGSAANVRAAG, EEG-GOEDKEURING, SPECIFICATIES, PROEVEN,  OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE 1. BEREIKDeze richtlijn heeft betrekking op het gedrag van de stuurinrichting van motorvoertuigen van  categorie M1 en voertuigen van categorie N1 met een maximaal toelaatbare massa van minder dan 1 500  kg, wat betreft de bescherming van de bestuurder bij een frontale botsing. Op verzoek van een fabrikant mogen voertuigen uit andere categorieën krachtens deze richtlijn  worden goedgekeurd. 2. DEFINITIESIn deze richtlijn wordt verstaan onder 2.1. "Gedrag van de stuurinrichting bij botsingen", het gedrag van deze inrichting onder de inwerking  van drie soorten krachten, namelijk: 2.1.1. krachten veroorzaakt door een frontale botsing en die tot gevolg kunnen hebben dat de stuurkolom  naar achteren wordt verplaatst, 2.1.2. krachten die moeten worden toegeschreven aan de traagheid van de massa van het hoofd van de  bestuurder in geval van stoten tegen de bedieningsinrichting bij een frontale botsing, 2.1.3. krachten die moeten worden toegeschreven aan de traagheid van de massa van het lichaam van de  bestuurder in geval van stoten tegen de bedieningsinrichting bij een frontale botsing. 2.2. "Voertuigtype", motorvoertuigen die onderling geen belangrijke verschillen vertonen; deze  verschillen kunnen onder meer betrekking hebben op de volgende punten: 2.2.1. constructie, afmetingen, vorm en materiaal van dat deel van het voertuig dat vóór de  bedieningsinrichting is gelegen, 2.2.2. massa van het voertuig in rijklare toestand, als gedefinieerd in punt 2.6 van bijlage I bij  Richtlijn 70/156/EEG, zonder bestuurder; 2.3. "bedieningsinrichting", dat deel van de stuurinrichting dat door de bestuurder wordt gehanteerd,  doorgaans het stuurwiel; 2.4. "type bedieningsinrichting", bedieningsinrichtingen die onderling geen belangrijke verschillen  vertonen op het gebied van constructie, afmetingen, vorm en materiaal; 2.5. "goedkeuring van een bedieningsinrichting", goedkeuring van een type bedieningsinrichting wat  betreft de bescherming van het hoofd en lichaam van de bestuurder tegen de bedieningsinrichting in  geval van een botsing; 2.6. "goedkeuring van een voertuig", goedkeuring van een voertuigtype wat betreft de bescherming van het  hoofd en lichaam van de bestuurder tegen de stuurinrichting in geval van een botsing; 2.7. "algemene bedieningsinrichting", een bedieningsinrichting die kan worden aangebracht in meer dan  één voertuigtype en waarbij verschillen in de manier van bevestiging van de bedieningsinrichting  aan de stuurkolom geen invloed hebben op het botsinggedrag van de bedieningsinrichting; 2.8. "luchtzak of air bag", een buigzame zak die onder druk met een gas gevuld wordt en die: 2.8.1. bestemd is om de bestuurder te beschermen in geval van stoten tegen de bedieningsinrichting, 2.8.2. met gas gevuld wordt door een apparaat dat in werking gesteld wordt in geval van een botsing van  het voertuig; 2.9. "rand van de bedieningsinrichting", de quasi-torusvormige buitenste rand die bij een stuurwiel  gewoonlijk door de bestuurder tijdens het rijden vastgehouden wordt; 2.10. "spaak", een staaf die de rand van de bedieningsinrichting verbindt met de naaf; 2.11. "naaf", dat gedeelte van de bedieningsinrichting, meestal in het midden, dat: 2.11.1. de bedieningsinrichting met de stuuras verbindt, 2.11.2. het koppel van de bedieningsinrichting overbrengt op de stuuras; 2.12. "midden van de naaf van de bedieningsinrichting", het punt op het oppervlak van de naaf dat zich in  lijn bevindt met de as van de stuuras; 2.13. "vlak van de bedieningsinrichting", in het geval van een stuurwiel het platte vlak dat de rand van  de bedieningsinrichting gelijkelijk verdeelt tussen de bestuurder en de voorkant van het voertuig; 2.14. "stuuras", het deel dat aan het stuurhuis het krachtenkoppel overbrengt dat op de  bedieningsinrichting wordt uitgeoefend; 2.15. "stuurkolom", het huis dat de stuuras omvat; 2.16. "stuurinrichting", de bedieningsinrichting, de stuurkolom en de samenstellende delen daarvan, de  stuuras, het stuurhuis, alsmede alle overige delen zoals die welke bestemd zijn om mede de energie  op te nemen bij een stoot tegen de bedieningsinrichting; 2.17. "passagiersruimte", het gedeelte van het voertuig dat bestemd is voor inzittenden, afgebakend door  dak, vloer, zijwanden, deuren, glas aan de buitenzijde van het voertuig, schutbord aan de voorzijde  en het vlak van de rugleuning van de achterste zitplaats; 2.18. "proefhoofd", het starre halfbolvormige namaakhoofd met een diameter van 165 mm, beschreven in  bijlage IV, punt 3. 2.19. "Punt R", staat voor het referentiepunt van de zitplaatsen gedefinieerd in bijlage III bij  Richtlijn 77/649/EEG, als gewijzigd bij Richtlijn 90/630/EEG. 3. EEG-GOEDKEURINGSAANVRAAG3.1. Voertuigtype3.1.1. De EEG-goedkeuringsaanvraag voor een voertuigtype met betrekking tot de bescherming van de  bestuurder tegen de stuurinrichting in geval van een botsing wordt ingediend door de fabrikant van  het voertuig of diens gevolmachtigde. 3.1.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna te noemen stukken, in drievoud, en van de volgende  aanwijzingen: 3.1.2.1. gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype met betrekking tot constructie, afmetingen, vorm  en materialen van dat deel van het voertuig dat vóór de bedieningsinrichting is gelegen; 3.1.2.2. tekeningen van de stuurinrichting en de bevestiging van deze inrichting op het chassis en aan de  carrosserie van het voertuig, op een passende schaal en voldoende gedetailleerd; 3.1.2.3. technische beschrijving van deze inrichting; 3.1.2.4. massa van het voertuig in rijklare toestand; 3.1.2.5. indien van toepassing, bewijs dat de bedieningsinrichting is goedgekeurd volgens de punten 5.2 en  5.3 hieronder. 3.1.3. Aan de technische dienst die met de keuringsproeven is belast, moeten ter beschikking worden  gesteld: 3.1.3.1. een voertuig dat representatief is voor het te keuren voertuigtype in verband met de in punt 5.1  genoemde proef, 3.1.3.2. naar keuze van de fabrikant, met instemming van de technische dienst, hetzij een tweede voertuig,  hetzij die onderdelen van het voertuig die essentieel zijn voor de in de punten 5.2 en 5.3 genoemde  proeven. 3.2. Type bedieningsinrichting3.2.1. De EEG-goedkeuringsaanvraag voor een type bedieningsinrichting wordt ingediend door de fabrikant  van de bedieningsinrichting of diens gevolmachtigde. 3.2.2. De aanvraag moet vergezeld gaan van de hierna te noemen stukken, in drievoud, en van de volgende  aanwijzingen: 3.2.2.1. een gedetailleerde beschrijving van het type bedieningsinrichting wat betreft constructie,  afmetingen en materialen van de bedieningsinrichting; 3.2.2.2. tekeningen van de stuurinrichting en de bevestiging van deze inrichting op het chassis en aan de  carrosserie van het voertuig, op een passende schaal en voldoende gedetailleerd. 3.2.3. Aan de technische dienst die met de keuringsproeven is belast moeten ter beschikking worden gesteld  een bedieningsinrichting die representatief is voor het te keuren type bedieningsinrichting plus  naar keuze van de fabrikant, met instemming van de technische dienst, die onderdelen van het  voertuig die essentieel zijn voor de in de punten 5.2 en 5.3 genoemde proeven. 4. EEG-GOEDKEURING4.1. De keurende instantie controleert de aanwezigheid van voldoende mogelijkheden om effectieve  controle op de overeenstemming van produktie te verzekeren alvorens goedkeuring wordt verleend. 4.2. Een certificaat dat in overeenstemming is met het model waarnaar in punt 4.2.1 of 4.2.2 wordt  verwezen, dient bij het EEG-goedkeuringsformulier te worden gevoegd: 4.2.1. bijlage V A voor aanvragen als bedoeld in punt 3.1; 4.2.2. bijlage V B voor aanvragen als bedoeld in punt 3.2. 5. SPECIFICATIES5.1. Bij een proef die eruit bestaat het voertuig in rijklare staat, zonder pop, met een snelheid van  48,3 km/h in botsing te laten komen met een versperring, mag het bovenste gedeelte van de  stuurkolom en van de stuuras zich, horizontaal en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig, niet  meer dan 12,7 cm naar achteren verplaatsen ten opzichte van een punt van het voertuig dat door de  botsing niet is getroffen, en niet meer dan 12,7 cm in het verticale vlak. 5.2. Indien de bedieningsinrichting wordt geraakt door een proefblok dat er tegenaan wordt geslingerd  met een relatieve snelheid van 24,1 km/h overeenkomstig de in bijlage III beschreven  beproevingswijze, mag de kracht die door de bedieningsinrichting wordt uitgeoefend op het proefblok  niet groter zijn dan 1 111 daN. 5.3. Indien de bedieningsinrichting wordt geraakt door een proefhoofd dat er tegenaan wordt geslingerd  met een relatieve snelheid van 24,1 km/h overeenkomstig de in bijlage IV beschreven  beproevingswijze, mag de deceleratie van het proefhoofd niet groter zijn dan 80 g cumulatief  gedurende een periode langer dan 3 milliseconden. De deceleratie moet te allen tijde geringer zijn  dan 120 g bij een eigen frequentie van 600 Hz. 5.4. De bedieningsinrichting moet zodanig zijn ontworpen, geconstrueerd en bevestigd dat: 5.4.1. vóór de botsproef volgens de punten 5.2 en 5.3 geen deel van het oppervlak van de  bedieningsinrichting dat naar de bestuurder is gericht en geraakt kan worden door de bol met een  diameter van 165 mm, een ruw oppervlak of scherpe kanten bevat met een krommingsstraal geringer dan  2,5 mm; 5.4.1.1. na een botsproef volgens de punten 5.2 en 5.3 het gedeelte van het oppervlak van de  bedieningsinrichting dat naar de bestuurder is gericht geen scherpe of ruwe kanten bevat die het  gevaar voor of de ernst van de verwondingen van de bestuurder vergroten. Kleine barsten en kloven  in het oppervlak worden niet in de beoordeling betrokken. 5.4.2. De bedieningsinrichting moet zodanig ontworpen, geconstrueerd en bevestigd zijn dat zij geen delen  of accessoires, met inbegrip van de bediening van de claxon en alle overige delen, omvat, waaraan  de bestuurder met zijn kleding of sieraden kan blijven vastzitten bij een normale besturing van het  voertuig. 5.4.3. In geval van bedieningsinrichtingen die niet bedoeld zijn als onderdeel van de oorspronkelijke  uitrusting geleverd te worden, moeten deze voldoen aan de specificaties bij beproeven volgens  bijlage III, punt 2.1.3 en bijlage IV, punt 2.3. 5.4.4. In geval van "algemene bedieningsinrichtingen" gelden de eisen voor: 5.4.4.1. alle mogelijke kolomhoeken, waarbij de proeven ten minste voor de maximum- en minimumkolomhoeken  moeten worden uitgevoerd voor de serie voertuigtypen waarvoor de bedieningsinrichtingen zijn  bestemd; 5.4.4.2. alle mogelijke posities van het proefhoofd en proefblok met betrekking tot de bedieningsinrichting,  waarbij de proef ten minste moet worden uitgevoerd voor de gemiddelde positie voor de serie  goedgekeurde voertuigtypen waarvoor de bedieningsinrichtingen zijn bestemd. In de gevallen dat er  gebruik wordt gemaakt van een stuurkolom, moet deze van een type zijn dat overeenkomt met  omstandigheden die gelden in het "ergste geval". 5.4.5. Wanneer er verloopstukken gebruikt worden om één type bedieningsinrichting te monteren op een serie  stuurkolommen en er kan worden aangetoond dat de energieabsorberende eigenschappen van het systeem  gelijk zijn, mogen alle proeven worden uitgevoerd met één type verloopstuk. 6. PROEVEN6.1. De controle op de toepassing van de voorschriften van punt 5 wordt verricht overeenkomstig de in de  bijlagen II, III en IV vermelde methoden. Alle metingen dienen te worden verricht op basis van ISO  6487-1987. 6.2. Andere proeven zijn evenwel toegestaan naar keuze van de keurende instantie, mits gelijkwaardigheid  van deze proeven kan worden aangetoond. In dergelijk geval dient bij de keuringsstukken een rapport  te worden gevoegd waarin de gebruikte methoden en de bereikte resultaten worden omschreven. 7. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE7.1. In geval van een EEG-goedkeuring van het voertuigtype neemt men, om de overeenstemming te  controleren, een voldoende aantal steekproeven op bedieningsinrichtingen van een serie. 7.2. In geval van een EEG-goedkeuring van het type bedieningsinrichting neemt men, om de overeenstemming  te controleren, een voldoende aantal steekproeven op bedieningsinrichtingen van een serie. 7.3. In het algemeen blijven deze controles beperkt tot het meten van de afmetingen. Zo nodig worden de  voertuigen of de bedieningsinrichtingen evenwel onderworpen aan de proef die in punt 5 is  voorgeschreven.  BIJLAGE II PROEF FRONTALE BOTSING TEGEN EEN VERSPERRING 1. DOELHet doel van deze proef is na te gaan of het voertuig voldoet aan de in punt 5.1 van bijlage I  gestelde eisen. 2. OPSTELLING, WIJZE VAN BEPROEVING EN MEETAPPARATUUR2.1. Plaats van de beproevingDe plaats waar de proef wordt verricht moet voldoende ruimte bieden voor  de lanceerbaan voor de voertuigen, een versperring en de voor de proef vereiste technische  installaties. Het laatste deel van de baan, ten minste 5 m vóór de versperring, moet horizontaal  (helling minder dan 3 procent gemeten over een lengte van één meter) en vlak zijn, en een glad  oppervlak hebben. 2.2. VersperringDe versperring bestaat uit een blok gewapend beton met de minimumafmetingen van 3 m  breed en 1,5 m hoog. De versperring heeft een zodanige dikte, dat deze een massa van ten minste 70  ton heeft. De voorzijde is vlak en staat verticaal en loodrecht op de lengteas van de lanceerbaan.  De voorzijde is bedekt met een laag multiplex met een dikte van 19 mm +/  1 mm. Het multiplex moet  in goede staat zijn. Een constructie op een stalen plaat met een dikte van ten minste 25 mm mag  zich tussen het multiplex en de versperring bevinden. Er mag ook een versperring met andere  kenmerken worden gebruikt, op voorwaarde dat de frontale oppervlakte waartegen gebotst wordt,  groter is dan het frontale oppervlak van het te beproeven voertuig en dat deze opstelling  gelijkwaardige resultaten oplevert. 2.3. Voortbeweging van het voertuigOp het ogenblik van de botsing moet het voertuig onbestuurd en niet  aangedreven zijn baan vervolgen. Het moet de hindernis bereiken in een richting die loodrecht staat  op de wand waar het tegen aan zal komen: de maximaal toelaatbare zijdelingse afwijking van de lijn  tussen de verticale hartlijn van de voorkant van het voertuig en de verticale hartlijn van de wand  waar het voertuig tegenaan zal komen, bedraagt +/  30 cm. 2.4. Staat van het voertuig2.4.1. Bij de proef moet het voertuig of wel voorzien zijn van alle onderdelen en alle uitrustingsstukken  die bij het voertuig in de ledige massa zijn inbegrepen, of wel in zodanige toestand verkeren dat  aan deze eis wordt voldaan met betrekking tot de onderdelen en uitrustingsstukken van de  passagiersruimte en de verdeling van de massa van het voertuig in zijn geheel in rijklare toestand.  Op verzoek van de fabrikant mag, in afwijking van het gestelde in punt 5.1 van bijlage I, de proef  worden uitgevoerd met poppen in het voertuig, mits deze op geen enkel ogenblik de beweging van de  stuurinrichting hinderen. De massa van de poppen telt niet mee voor de doeleinden van deze proef. 2.4.2. Als het voertuig wordt voortbewogen door een kracht van buitenaf, dan moet het brandstofsysteem tot  ten minste 90 procent van zijn capaciteit zijn gevuld met een niet-ontvlambare vloeistof met een  dichtheid tussen 0,7 en 1. Alle andere systemen (remvloeistofreservoirs, radiateur, enz.) mogen  leeg zijn. 2.4.3. Als het voertuig wordt voortbewogen door zijn eigen motor, dan moet de brandstoftank ten minste 90  procent vol zijn. Alle andere reservoirs moeten tot hun maximumcapaciteit zijn gevuld. Als de fabrikant dit wenst en de technische dienst stemt er mee in, dan mag de brandstoftoevoer  naar de motor verzorgd worden uit een hulptank met een geringe capaciteit. In dergelijk geval moet  de brandstoftank tot ten minste 90 procent van zijn capaciteit zijn gevuld met een niet-ontvlambare  vloeistof met een dichtheid tussen 0,7 en 1. 2.4.4. Op verzoek van de fabrikant mag de technische dienst die verantwoordelijk is voor het uitvoeren van  de proeven hetzelfde voertuig laten gebruiken voor de proeven beschreven in deze EEG-richtlijn als  voor proeven beschreven in andere EEG-richtlijnen (waaronder proeven die de structuur van het  voertuig kunnen beïnvloeden). 2.5. SnelheidBij het botsen moet de snelheid gelegen zijn tussen 48,3 en 53,1 km/h. Als de proef  evenwel is uitgevoerd bij een hogere snelheid en het voertuig voldoet aan de gestelde eisen, dan  wordt het resultaat van de proef als voldoende beschouwd. 2.6. MeetapparatuurHet instrument dat gebruikt wordt om de snelheid waarnaar in punt 2.5 wordt  verwezen, te registreren dient een nauwkeurigheid te hebben van +/  1 procent. 3. RESULTATEN3.1. Om de verplaatsing van de bedieningsinrichting naar achteren en naar omhoog te bepalen, gaat men  over tot het registreren (1) van de variatie van de afstand tijdens de botsing; deze variatie  wordt, horizontaal (2) en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig en verticaal in de richting  loodrecht op die as, gemeten tussen het bovenste deel van de stuurkolom (en haar as) en een punt  van het voertuig dat bij de botsing niet is getroffen. De grootste waarde van deze variatie,  genomen uit de registratie, geldt als achterwaartse en opwaartse beweging. 3.2. Na de proef wordt de aan het voertuig veroorzaakte schade vastgelegd in een rapport; er wordt ten  minste één foto genomen van de volgende aanzichten van het voertuig: 3.2.1. (rechter en linker) zijaanzicht, 3.2.2. vooraanzicht, 3.2.3. onderaanzicht, 3.2.4. aanzicht van de betrokken zone in de passagiersruimte. 4. CORRECTIEFACTOREN4.1. Notatiev: geregistreerde snelheid in km/h. mo: massa van het prototype in de toestand gedefinieerd in punt 2.4 van deze bijlage. m1: massa van het prototype met bij de proef gebruikte instrumenten. do: variatie in de afstand gemeten tijdens de botsing, als gedefinieerd in punt 3.1 van deze bijlage. d1: variatie in de afstand die dient om de resultaten van de proef te bepalen. k1: de grootste van de twee volgende waarden: (48,3/V)2 en 0,83. k2: de grootste van de twee volgende waarden: mo/m1 en 0,8. 4.2. De gecorrigeerde variatie D1, die gebruikt wordt om te controleren of het prototype aan de eisen  van deze richtlijn voldoet, wordt met de volgende formule berekend: D1 = Do . K1 .K24.3. Een frontale botsproef tegen een versperring is niet vereist in het geval van een voertuig dat  identiek is aan het prototype met betrekking tot de kenmerken aangegeven in punt 2.2 in bijlage I,  maar waarvan de massa m1 groter is dan mo, als m1 niet meer bedraagt dan 1,25 mo en als de  gecorrigeerde variatie D2, verkregen uit variatie D1 met de formule: D2 = (m1 . D1)/mozodanig is, dat aangetoond wordt dat het nieuwe voertuig nog steeds aan de eisen  van punt 5 van bijlage I voldoet. 5. GELIJKWAARDIGE BEPROEVINGSMETHODEN5.1. Naar keuze van de keurende instantie zijn alternatieve proeven toegestaan mits aangetoond kan  worden dat deze gelijkwaardig zijn. Bij de stukken van de goedkeuring moet dan een rapport gevoegd  zijn met een beschrijving van de aangehouden methode en de verkregen resultaten of de reden waarom  de proef niet is uitgevoerd. 5.2. De verantwoordelijkheid voor het aantonen van de gelijkwaardigheid van de alternatieve methode  berust bij de fabrikant of diens gevolmachtigde die dergelijke methode wenst te gebruiken. (;) Deze registratie mag worden vervangen door vastlegging van de afmetingen vóór en na de  botsing. ($) Met "horizontaal" wordt bedoeld het horizontale vlak met betrekking tot de passagiersruimte bij  een stilstaand voertuig voor de proef, niet in de ruimte tijdens beweging van het voertuig ten  opzichte van de grond, en verticaal is loodrecht ten opzichte van horizontaal en omhoog.  BIJLAGE III PROEF MET HET PROEFBLOK 1. DOELDeze proef heeft ten doel na te gaan of het voertuig voldoet aan de in punt 5.2 van bijlage I  gestelde eisen. 2. OPSTELLING, WIJZE VAN BEPROEVING EN MEETAPPARATUUR2.1. Bevestiging van de bedieningsinrichting2.1.1. De bedieningsinrichting moet zijn bevestigd op het voorste deel van het voertuig dat wordt  verkregen door de romp overdwars door te snijden ter hoogte van de voorste zitplaatsen, waarbij het  mogelijk is het dak, de voorruit en de deuren weg te laten. Genoemd deel moet stevig aan de  proefbank zijn bevestigd, zodat het niet verschuift door de slag van het proefblok. De hoek  waaronder de bedieningsinrichting is gemonteerd, mag niet meer dan +/  2 graden afwijken van de  hoek die voor het ontwerp is vastgesteld. 2.1.2. Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de technische dienst mag de bedieningsinrichting  evenwel op een hulpstuk worden gemonteerd waarbij de bevestiging van de stuurinrichting wordt  gesimuleerd, voor zover het geheel "hulpstuk/inrichting" ten opzichte van het werkelijke geheel  "voorste deel romp/inrichting": 2.1.2.1. dezelfde geometrische opstelling heeft, 2.1.2.2. een grotere stijfheid heeft. 2.1.3. Bevestiging van de bedieningsinrichting wanneer er enkel voor de bedieningsinrichting goedkeuring  aangevraagd wordtDe bedieningsinrichting wordt beproefd terwijl alle sieronderdelen gemonteerd  zijn. Tussen de proefbank en de bedieningsinrichting moet zich een vrije ruimte van ten minste 100  mm bevinden. De stuuras moet stevig aan de proefbank bevestigd zijn, zodat de stuuras niet door de  kracht van de botsing verschuift. (Zie figuur 2.)2.2. Stand van de stuurinrichting bij de proeven2.2.1. Bij een eerste proef wordt de bedieningsinrichting zodanig gedraaid dat de sterkste spaak zich  bevindt tegenover de plaats van het punt van contact met het proefblok; indien de  bedieningsinrichting een stuurwiel is, wordt de proef zodanig herhaald dat het meest buigzame deel  van de omtrek van het stuurwiel zich bevindt tegenover dit contactpunt. Bij een  bedieningsinrichting met regelbare stand moeten de twee bovengenoemde proeven in de middelste van  de mogelijke standen worden uitgevoerd. 2.2.2. Als het voertuig is uitgerust met een inrichting waarmee de helling en positie van het stuurwiel  versteld kunnen worden, dan wordt de proef uitgevoerd met het stuurwiel in normale gebruikspositie  als aangegeven door de fabrikant en die welke het laboratorium als representatief beschouwt vanuit  het standpunt van opname van energie. 2.2.3. Als de bedieningsinrichting is voorzien van een luchtzak of "air bag" wordt de proef uitgevoerd met  een gevulde luchtzak. Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de technische dienst mag  de proef zonder gevulde luchtzak worden uitgevoerd. 2.3. ProefblokHet proefblok heeft de vorm, de afmetingen, de massa en de kenmerken die in het  aanhangsel bij deze bijlage zijn aangegeven. 2.4. Meting van de krachten2.4.1. Men meet de maximale kracht, die op het proefblok wordt uitgeoefend ten gevolge van de stoot tegen  de bedieningsinrichting in horizontale richting en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig. 2.4.2. Deze kracht kan direct of indirect worden gemeten, dan wel worden berekend aan de hand van tijdens  de proef geregistreerde waarden. 2.5. Voortbeweging van het proefblok2.5.1. Elke wijze van voortbeweging is aanvaardbaar, voor zover daarbij het proefblok, wanneer het de  bedieningsinrichting heeft bereikt, volledig los is van de voortbewegende inrichting. Het proefblok  moet deze bedieningsinrichting bereiken na een weg in vrijwel rechte lijn evenwijdig aan de  lengteas van het voertuig te hebben afgelegd. 2.5.2. Het H-punt van het proefblok, aangegeven met een speciaal merkteken, wordt zodanig ingesteld dat  dit zich vóór de botsing in het horizontale vlak bevindt dat door punt R loopt dat door de  fabrikant van het voertuig wordt aangegeven. 2.6. SnelheidHet proefblok moet met de bedieningsinrichting in aanraking komen met een snelheid van  24,1 + 1,2/  0 km/h. Als de proef evenwel is uitgevoerd bij een hogere botssnelheid en de  bedieningsinrichting voldoet aan de gestelde eisen, dan wordt het resultaat van de proef als  voldoende beschouwd. 2.7. Meetapparatuur2.7.1. Met de apparatuur voor het registreren van de in punt 5.2 van bijlage I van deze richtlijn vermelde  gegevens moeten metingen met de volgende nauwkeurigheid kunnen worden verricht: 2.7.1.1. Snelheid van het proefblok: tot op 2 procent nauwkeurig. 2.7.1.2. Bij de tijdwaarneming moet aflezing per duizendste seconde mogelijk zijn; 2.7.1.3. Het begin van de botsing ("aanstoten") op het moment van het eerste contact van het proefblok met  de bedieningsinrichting moet zijn aangeduid op de opnamen en films die worden gebruikt bij de  analyse van de resultaten van de proef. 2.7.1.4. Meting van de krachtDe instrumenten moeten voldoen aan ISO 6487-1987 tenzij anders is aangegeven  in deze richtlijn. 2.7.1.4.1. Met belastingtransductoren aangebracht op het besturingssysteemDe kanaalamplitudeklasse is 1 960  daN (2 000 kg) en de kanaalfrequentieklasse is 600 Hz. 2.7.1.4.2. Met acceleratiemeters of belastingtransductoren aangebracht op het proefblokTwee unidirectionele  acceleratiemeters moeten symmetrisch worden aangebracht in het horizontale vlak dat het zwaartepunt  van het proefblok doorsnijdt. De kanaalamplitudeklasse is 60 g en de kanaalfrequentieklasse is 180  Hz. Andere methoden met betrekking tot het aantal en de positionering van acceleratiemeters ten  behoeve van de meting zijn toegestaan, zoals het verdelen van het proefapparaat in aparte  gedeelten, waarbij op de zwaartepunten acceleratiemeters worden geplaatst om de acceleratie  horizontaal en evenwijdig aan de lengteas van het voertuig te meten. De resulterende kracht is de  kracht die overeenkomt met het maximum van de som van de krachten die wordt berekend of  rechtstreeks gemeten voor ieder deel van het proefblok. 2.8. Omgevingstemperatuur: gestabiliseerd op 20 oC +/  5 oC. 3. RESULTATEN3.1. Na de proef wordt de aan de stuurinrichting veroorzaakte schade opgenomen en in een rapport  vastgelegd; er wordt ten minste één foto van de zijkant en één foto van de voorkant van het deel  "bedieningsinrichting/stuurkolom/dashboard" genomen. 3.2. De maximumwaarde van de kracht wordt gemeten of berekend als aangegeven in punt 2.4. Aanhangsel PROEFBLOK >BEGIN VAN DE GRAFIEK><?aa8N>(Massa: 34-36 kg; blok van het type romp van  het 50e percentiel)<?aeVS1><?Þ><?aa4L"EIND VAN DE GRAFIEK> BIJLAGE IV PROEF MET HET PROEFHOOFD 1. DOELDeze proef heeft ten doel na te gaan of de bedieningsinrichting voldoet aan de in punt 5.3 van  bijlage I gestelde eisen. 2. OPSTELLING, WIJZE VAN BEPROEVING EN MEETAPPARATUUR2.1. Algemeen2.1.1. De bedieningsinrichting wordt beproefd terwijl alle sieronderdelen gemonteerd zijn. 2.1.2. Indien de bedieningsinrichting is voorzien van een luchtzak of "air bag", wordt de proef uitgevoerd  met een gevulde luchtzak. Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de technische dienst  mag de proef worden uitgevoerd zonder gevulde luchtzak. 2.2. Bevestiging van de bedieningsinrichting wanneer er voor de bedieningsinrichting goedkeuring  aangevraagd wordt in samenhang met goedkeuring voor het voertuig2.2.1. De bedieningsinrichting moet zijn bevestigd op het voorste deel van het voertuig dat wordt  verkregen door de romp overdwars door te snijden ter hoogte van de voorste zitplaatsen, waarbij het  mogelijk is het dak, de voorruit en de deuren weg te laten. Genoemd deel moet stevig aan de  proefbank zijn bevestigd, zodat het niet verschuift door de slag van het proefhoofd. De hoek  waaronder de bedieningsinrichting is gemonteerd, mag niet meer dan +/  2 graden afwijken van de  hoek die voor het ontwerp is vastgesteld. 2.2.2. Op verzoek van de fabrikant en met toestemming van de technische dienst mag de bedieningsinrichting  evenwel op een hulpstuk worden gemonteerd waarbij de bevestiging van de stuurinrichting wordt  gesimuleerd, voor zover het geheel "hulpstuk/inrichting" ten opzichte van het werkelijke geheel  "voorste deel romp/inrichting": 2.2.2.1. dezelfde geometrische opstelling heeft, 2.2.2.2. een grotere stijfheid heeft. 2.3. Bevestiging van de bedieningsinrichting wanneer er enkel voor de bedieningsinrichting goedkeuring  aangevraagd wordtDe bedieningsinrichting wordt beproefd terwijl alle sieronderdelen gemonteerd  zijn. Tussen de proefbank en de bedieningsinrichting moet zich een vrije ruimte van ten minste 100  mm bevinden. De stuuras moet stevig aan de proefbank bevestigd zijn, zodat de stuuras niet door de  kracht van de botsing verschuift. (Zie figuur 2.)2.3.1. Op verzoek van de fabrikant mag de proef echter onder de in punt 2.2 beschreven omstandigheden  worden uitgevoerd. In dat geval is de goedkeuring uitsluitend geldig voor bevestiging op een  bepaald type voertuig. 3. PROEFHOOFDDit apparaat bestaat uit een volledig geleide lineaire impactor met een massa van 6,8  kg. 3.2. Het proefhoofd wordt uitgerust met twee acceleratiemeters en een apparaat om de snelheid te meten,  de apparatuur moet in staat zijn om waarden in de richting van de botsing te meten. 3.3. Meetapparatuur3.3.1. De meetapparatuur moet voldoen aan ISO 6487-1987. Daarnaast moet de meetapparatuur de volgende  kenmerken bezitten: 3.3.2. AcceleratieKanaalamplitudeklasse 150 g. Kanaalfrequentieklasse (600) Hz. 3.3.3. SnelheidNauwkeurig tot op +/  1 procent. 3.3.4. TijdopnameMet de instrumenten moet de handeling kunnen worden geregistreerd tijdens de gehele duur  en de afgelezen waarden moeten op een duizendste seconde nauwkeurig zijn. Het begin van de botsing  op het moment van het eerste contact van het proefhoofd met de bedieningsinrichting moet zijn  aangeduid op de opnamen die worden gebruikt bij de analyse van de proef. 4. WIJZE VAN BEPROEVING4.1. Het vlak van de bedieningsinrichting moet loodrecht op de richting van de slag worden opgesteld. 4.2. Er wordt een slagproef uitgevoerd op maximaal vier en minimaal drie posities op ieder type  bedieningsinrichting. Voor iedere slagproef wordt een nieuwe bedieningsinrichting gebruikt. Bij  opeenvolgende slagen moet de axiale middellijn van het proefhoofd zich in lijn bevinden met één van  de volgende punten: 4.2.1. het midden van de naaf van de bedieningsinrichting; 4.2.2. het punt waar de stijfste of meest gesteunde spaak aan de binnenkant van de rand van de  bedieningsinrichting is bevestigd; 4.2.3. het middelste punt van de kortste niet-gesteunde boog van de rand van de bedieningsinrichting die  geen spaak bevat; 4.2.4. naar keuze van de keurende instantie, die positie van de bedieningsinrichting die representatief is  voor het ernstigste geval. 4.3. Het proefhoofd moet tegen de bedieningsinrichting stoten met een snelheid van 24,1 km/h; deze  snelheid mag worden bereikt door alleen de energie van de voortstuwing of door gebruik te maken van  een inrichting die voor de voortstuwing zorg draagt. 5. RESULTATEN5.1. Bij proeven uitgevoerd volgens de hierboven omschreven procedures geldt als deceleratiewaarde van  het proefhoofd het gemiddelde van de aflezing van de twee deceleratiemeters; de aflezing dient bij  beide deceleratiemeters gelijktijdig te geschieden. 6. GELIJKWAARDIGE BEPROEVINGSMETHODEN6.1. Met goedvinden van de keurende instantie kunnen alternatieve beproevingsmethoden worden toegestaan,  mits gelijkwaardigheid aangetoond kan worden. Bij de keuringsstukken moet een rapport worden  gevoegd waarin de gebruikte methode en de verkregen resultaten worden beschreven. 6.2. De verantwoordelijkheid voor het aantonen van de gelijkwaardigheid van de alternatieve methode  berust bij de fabrikant of diens gevolmachtigde die dergelijke methode wenst te gebruiken. >BEGIN VAN DE GRAFIEK>VOORSCHRIFTEN VOOR STIJFHEID TUSSEN STUURAS EN PROEFBANK(zie figuren 1 en  2)<?aeFN15,>Figuur 1<?aeFN20,6"EIND VAN DE GRAFIEK>>BEGIN VAN DE GRAFIEK>Figuur 2<?aeFN18>Onder  een belasting van 800 dN die een koppel van 160 m. dN ten opzichte van punt B teweegbrengt, mag de  <?ss>verschuiving van punt A in elke willekeurige richting niet meer bedragen dan 2 mm. <?aa4L><?aeVS1><?Þ"EIND VAN DE GRAFIEK> BIJLAGE V A BIJLAGE VAN HET EEG-GOEDKEURINGSCERTIFICAAT VOOR EEN TYPE MOTORVOERTUIG MET  BETREKKING TOT HET GEDRAG VAN DE STUURINRICHTING BIJ BOTSINGEN (Richtlijn 91/662/EEG tot wijziging  van Richtlijn 74/297/EEG) (Artikel 4, lid 2, en artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van  6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de  goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan)   Vermelding van de Vermelding van  deoverheidsinstantieEEG-goedkeuringsnummer: ............................ Uitbreidingsnummer: .  1.  Fabrieks- of handelsmerk van het motorvoertuig: .  2.  Voertuigtype: .  3.  Naam en adres van de fabrikant: . .  4.  Naam en adres van de eventueel gevolmachtigde van de fabrikant: . . .  5.  Korte beschrijving van de stuurinrichting en de delen van het voertuig die bijdragen tot de  bescherming van de bestuurder tegen de stuurinrichting bij botsingen: . . . .  6.  Massa van het voertuig tijdens de proefvooras: . achteras: . totaalmassa: .  7.  Voertuig ter keuring aangeboden op: .  8.  Technische dienst die met de keuring is belast: . .  9.  Datum van het door deze dienst afgegeven rapport: . 10.  Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport: . 11.  Goedkeuring verleend/geweigerd (¹)12.  Plaats: .13.  Datum: . 14.  Handtekening: . 15.  Op aanvraag zijn de volgende stukken die bovenvermeld goedkeuringsnummer dragen,  verkrijgbaar: .......... foto's en/of tekeningen die identificatie mogelijk maken van het (de) type(n) voertuig  en mogelijke varianten die onder de goedkeuring vallen; .......... keuringsrapport(en). (¹) Doorhalen wat niet van toepassing is.  BIJLAGE V B BIJLAGE VAN HET EEG-GOEDKEURINGSCERTIFICAAT VOOR EEN TYPE  BEDIENINGSINRICHTING MET BETREKKING TOT DE BESCHERMING VAN DE BESTUURDER TEGEN DE STUURINRICHTING  BIJ BOTSINGEN (Richtlijn 91/662/EEG tot wijziging van Richtlijn 74/297/EEG) (Artikel 9 bis van  Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de  wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens  daarvan)   Vermelding van de overheidsinstantie Vermelding van de  overheidsinstantieEEG-goedkeuringsnummer: ..................... Uitbreidingsnummer: .  1.  Fabrieks- of handelsmerk van het type bedieningsinrichting: . .  2.  Naam en adres van de fabrikant: . .  3.  Naam en adres van de eventueel gevolmachtigde van de fabrikant: . . .  4.  Voertuigtype(n) waarvoor de bedieningsinrichting bestemd is: . .  5.  Korte beschrijving van de bedieningsinrichting met betrekking tot de bescherming van de  bestuurder tegen de stuurinrichting bij botsingen: . . .  6.  Bedieningsinrichting ter keuring aangeboden op: .  7.  Technische dienst die met de keuring is belast: .  8.  Datum van het door deze dienst afgegeven rapport: .  9.  Nummer van het door deze dienst afgegeven rapport: . 10.  Goedkeuring verleend/geweigerd (¹)11.  Plaats: . 12.  Datum: . 13.  Handtekening: . 14.  Op aanvraag zijn de volgende stukken die bovenvermeld goedkeuringsnummer dragen,  verkrijgbaar: .......... foto's en/of tekeningen die identificatie mogelijk maken van het (de) type(n) voertuig  en mogelijke varianten die onder de goedkeuring vallen; .......... keuringsrapport(en). (¹) Doorhalen wat niet van toepassing is.


title: Richtlijn 2011/80/EU van de Commissie van 20 september 2011 tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde lambda-cyhalothrin als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen  Voor de EER relevante tekst

text:
               21.9.2011

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 243/13

         RICHTLIJN 2011/80/EU VAN DE COMMISSIE
   van 20 september 2011
   tot wijziging van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad teneinde lambda-cyhalothrin als werkzame stof in bijlage I bij die richtlijn op te nemen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (1), en met name artikel 16, lid 2, tweede alinea,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Bij Verordening (EG) nr. 1451/2007 van de Commissie van 4 december 2007 betreffende de tweede fase van het in artikel 16, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het op de markt brengen van biociden bedoelde tienjarige werkprogramma (2) is een lijst vastgesteld van werkzame stoffen die met het oog op een mogelijke opneming daarvan in bijlage I, IA of IB van Richtlijn 98/8/EG dienen te worden beoordeeld. Lambda-cyhalothrin is in die lijst opgenomen.

               (2)

               Krachtens Verordening (EG) nr. 1451/2007 is lambda-cyhalothrin overeenkomstig artikel 11, lid 2, van Richtlijn 98/8/EG beoordeeld voor gebruik in productsoort 18 (insecticiden, acariciden en producten voor de bestrijding van andere geleedpotigen), zoals gedefinieerd in bijlage V bij die richtlijn.

               (3)

               Zweden is als rapporterende lidstaat aangewezen en heeft overeenkomstig artikel 14, leden 4 en 6, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 op 8 september 2008 het verslag van de bevoegde instantie samen met een aanbeveling bij de Commissie ingediend.

               (4)

               Het verslag van de bevoegde instantie is door de lidstaten en de Commissie getoetst. Overeenkomstig artikel 15, lid 4, van Verordening (EG) nr. 1451/2007 zijn de conclusies van de toetsing binnen het Permanent Comité voor biociden op 6 mei 2011 in een beoordelingsverslag opgenomen.

               (5)

               Uit de beoordelingen blijkt dat van als insecticiden, acariciden en producten voor de bestrijding van andere geleedpotigen gebruikte biociden die lambda-cyhalothrin bevatten, kan worden verwacht dat zij aan de eisen van artikel 5 van Richtlijn 98/8/EG voldoen. Bijgevolg moet lambda-cyhalothrin in bijlage I bij die richtlijn worden opgenomen.

               (6)

               Niet alle mogelijke toepassingen zijn op het niveau van de Unie beoordeeld. Daarom is het passend dat de lidstaten de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten beoordelen die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen, en dat zij er bij de verlening van toelatingen voor producten zorg voor dragen dat passende maatregelen worden genomen of specifieke voorwaarden worden opgelegd om de gesignaleerde risico’s tot een aanvaardbaar niveau te beperken.

               (7)

               Gezien de vastgestelde risico’s voor het aquatische en het terrestrische ecosysteem wanneer geëmitteerde producten in afvalwaterzuiveringsinstallaties terechtkomen, is het passend te bepalen dat producten niet worden toegelaten voor toepassingen die in dergelijke emissies resulteren, tenzij gegevens worden overgelegd die aantonen dat het product aan de eisen van zowel artikel 5 als bijlage VI van Richtlijn 98/8/EG zal voldoen, indien nodig door toepassing van passende risicobeperkende maatregelen.

               (8)

               Gezien de vastgestelde risico’s bij beroepsmatig gebruik zonder persoonlijke beschermingsmiddelen is het passend te bepalen dat toelatingen van het product voor beroepsmatig gebruik alleen worden verleend voor gebruik met afdoende persoonlijke beschermingsmiddelen, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product het bewijs wordt geleverd dat de risico’s voor de beroepsmatige gebruiker op een andere wijze tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden gereduceerd.

               (9)

               Gezien de mogelijkheid van indirecte blootstelling van de mens door de consumptie van levensmiddelen ten gevolge van toepassingen die in het kader van de beoordeling zijn onderzocht, is het passend te bepalen dat in voorkomend geval moet worden nagegaan of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 6 mei 2009 tot vaststelling van communautaire procedures voor het vaststellen van grenswaarden voor residuen van farmacologisch werkzame stoffen in levensmiddelen van dierlijke oorsprong, tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 2377/90 van de Raad en tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening (EG) nr. 726/2004 van het Europees Parlement en de Raad (3) of Verordening (EG) nr. 396/2005 van het Europees Parlement en de Raad van 23 februari 2005 tot vaststelling van maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op levensmiddelen en diervoeders van plantaardige en dierlijke oorsprong en houdende wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad (4). Er dienen maatregelen te worden aangenomen om te garanderen dat de geldende maximumgehalten aan residuen niet worden overschreden.

               (10)

               De bepalingen van deze richtlijn dienen in alle lidstaten tegelijkertijd te worden toegepast teneinde op de markt van de Unie een gelijke behandeling van biociden die als werkzame stof lambda-cyhalothrin bevatten, te waarborgen en tevens het goede functioneren van de markt voor biociden in het algemeen te vergemakkelijken.

               (11)

               Er dient een redelijke periode te verstrijken voordat een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt opgenomen, teneinde de lidstaten en de betrokken partijen de gelegenheid te geven om zich voor te bereiden om aan de nieuwe eisen die dit met zich meebrengt, te voldoen en ervoor te zorgen dat aanvragers die dossiers hebben samengesteld, volledig kunnen profiteren van de periode van tien jaar voor gegevensbescherming die overeenkomstig artikel 12, lid 1, onder c), punt ii), van Richtlijn 98/8/EG op de datum van opneming ingaat.

               (12)

               Na de opneming moeten de lidstaten over een redelijke termijn beschikken voor de tenuitvoerlegging van artikel 16, lid 3, van Richtlijn 98/8/EG.

               (13)

               Richtlijn 98/8/EG moet dus dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor biociden,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1)   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 september 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 oktober 2013.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2)   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 20 september 2011.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 123 van 24.4.1998, blz. 1.

      (2)  PB L 325 van 11.12.2007, blz. 3.

      (3)  PB L 152 van 16.6.2009, blz. 11.

      (4)  PB L 70 van 16.3.2005, blz. 1.

      BIJLAGE
      Aan bijlage I bij Richtlijn 98/8/EG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                     Nr.

                     Triviale naam

                     IUPAC-naam
                     Identificatienummers

                     Minimale zuiverheid van de werkzame stof in het biocide zoals het op de markt wordt gebracht

                     Datum van opneming

                     Termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3 (behalve voor producten die meer dan één werkzame stof bevatten; in dat geval is de termijn voor de naleving van artikel 16, lid 3, de termijn die wordt vastgesteld in het laatste besluit voor de opneming van de werkzame stoffen daarvan)

                     Datum waarop de opneming verstrijkt

                     Productsoort

                     Specifieke bepalingen (1)

                     „48

                        lambda-cyhalothrin

                     Mengsel (1:1) van (R)-α-cyaan-3-fenoxybenzyl-(1S,3S)-3-[(Z)-2-chloor-3,3,3-trifluorpropenyl]-2,2-dimethylcyclopropaancarboxylaat en (S)-α-cyaan-3-fenoxybenzyl-(1R,3R)-3-[(Z)-2-chloor-3,3,3-trifluorpropenyl]-2,2-dimethylcyclopropaancarboxylaat
                     CAS-nr.: 91465-08-6
                     EC-nr.: 415-130-7

                     900 g/kg

                     1 oktober 2013

                     30 september 2015

                     30 september 2023

                     18

                     Wanneer de lidstaten een aanvraag tot toelating van een product beoordelen overeenkomstig artikel 5 en bijlage VI, beoordelen zij, voor zover dit voor het product in kwestie relevant is, de toepassingen of blootstellingsscenario’s en de risico’s voor bevolkingsgroepen en milieucompartimenten die bij de risicobeoordeling op het niveau van de Unie niet op een representatieve wijze aan bod zijn gekomen.
                     Producten die op zodanige wijze worden gebruikt dat emissies naar een afvalwaterzuiveringsinstallatie niet kunnen worden vermeden, worden niet toegelaten, tenzij gegevens worden overgelegd die aantonen dat het product aan de eisen van artikel 5 en bijlage VI zal voldoen, indien nodig door toepassing van passende risicobeperkende maatregelen.
                     Voor beroepsmatig gebruik toegelaten producten moeten met afdoende persoonlijke beschermingsmiddelen worden gebruikt, tenzij in de aanvraag tot toelating van het product wordt aangetoond dat de risico’s voor de beroepsmatige gebruiker op andere manieren tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden beperkt.
                     Voor producten die lambda-cyhalothrin bevatten waarvan residuen in levensmiddelen of diervoeders kunnen achterblijven, gaan de lidstaten na of nieuwe of gewijzigde maximumgehalten aan residuen (MRL’s) moeten worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EG) nr. 470/2009 of Verordening (EG) nr. 396/2005 en nemen zij de nodige risicobeperkende maatregelen om te garanderen dat de geldende MRL’s niet worden overschreden.”

         (1)  Met het oog op de toepassing van de gemeenschappelijke beginselen van bijlage VI zijn de inhoud en de conclusies van de beoordelingsverslagen beschikbaar op de website van de Commissie: http://ec.europa.eu/comm/environment/biocides/index.htm.