Avis juridique important

|

31981L0602

Richtlijn 81/602/EEG van de Raad van 31 juli 1981 betreffende het verbod van bepaalde stoffen met hormonale werking en van stoffen met thyreostatische werking

Publicatieblad Nr. L 222 van 07/08/1981 blz. 0032 - 0033 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 13 blz. 0214  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 23 blz. 0038  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 13 blz. 0214  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 23 blz. 0038

 RICHTLIJN VAN DE RAAD    van 31 juli 1981    betreffende het verbod van bepaalde stoffen met hormonale   werking en van stoffen met thyreostatische werking    ( 81/602/EEG )    DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,    Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese   Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikelen 43   en 100 ,    Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,    Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,    Gezien het advies van het Economisch en Sociaal   Comité ( 3 ) ,    Overwegende dat bepaalde stoffen met een thyreostatische   werking en met een oestrogene , androgene of gestagene   werking , gezien de in het vlees achterblijvende residuen ,   schadelijk kunnen zijn voor de consument en dat deze stoffen   bovendien de kwaliteit van het vlees kunnen aantasten ;    Overwegende dat , in het belang van de consument ,   enerzijds de toediening aan dieren en het in de handel   brengen daartoe van stilbenen en stoffen met een   thyreostatische werking verboden moeten worden en dat   anderzijds het gebruik van de andere stoffen moet worden   geregeld ;    Overwegende in het bijzonder dat , indien het gebruik van   bepaalde stoffen voor therapeutische doeleinden kan worden   toegestaan , in dat geval toch een controle vereist is ;    Overwegende overigens dat het gebruik van oestradiol 17/ss ,   progesteron , testosteron , trenbolon en zeranol nog grondig   moet worden bestudeerd ten aanzien van de schadelijke of   onschadelijke effecten ervan ; dat in afwachting van een   besluit over deze stoffen , de desbetreffende maatregelen bij   wijze van conservatoire regeling moeten worden gehandhaafd   met inachtneming van de algemene Verdragsbepalingen ;    Overwegende dat de toepassing van de uit deze richtlijn   resulterende bepalingen doeltreffend moet worden   gecontroleerd ,    HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :    Artikel 1    1 . Voor deze richtlijn zijn de definities van vlees en   vleesprodukten zoals vermeld in de Richtlijnen 64/433/EEG   ( 4 ) , 71/118/EEG ( 5 ) en 77/99/EEG ( 6 ) van toepassing .    2 . Voorts wordt verstaan onder :    - landbouwdieren : huisdieren van de soorten : runderen ,   varkens , schapen en geiten , en als huisdieren gehouden   eenhoevigen en pluimvee , alsmede de wilde dieren van   voornoemde soorten en wilde herkauwers die in een bedrijf   worden gehouden ;    - therapeutische behandeling : de toediening aan een   landbouwdier van een der in artikel 4 , lid 1 , bedoelde   stoffen , ten einde een na een onderzoek door een dierenarts   geconstateerde ziektetoestand te behandelen .    Artikel 2    De Lid-Staten zien erop toe dat , onverminderd de   artikelen 4 en 5 , worden verboden :    a ) de toediening op ongeacht welke wijze aan een   landbouwdier van stoffen met een thyreostatische werking en   van stoffen met een oestrogene , androgene of gestagene   werking ;    b ) het in de handel brengen of slachten van landbouwdieren   waaraan genoemde stoffen zijn toegediend ;    c ) het in de handel brengen van vlees van de sub b )   bedoelde landbouwdieren ;    d ) het be- of verwerken van het sub c ) bedoelde vlees en   het in de handel brengen van vleesprodukten die van of met   dergelijk vlees zijn vervaardigd .    Artikel 3    Met ingang van het in artikel 9 , sub a ) , bedoelde   tijdstip verbieden de Lid-Staten met het oog op de toediening   daarvan aan dieren van alle soorten het in de handel brengen   van stilbenen , stilbeenderivaten , zouten en esters   daarvan , alsmede van stoffen met een thyreostatische   werking .    Artikel 4    1 . In afwijking van artikel 2 mogen de Lid-Staten toestaan   dat voor de therapeutische behandeling , de   bronstsynchronisatie , de onderbreking van een ongewenste   dracht , de verbetering van de vruchtbaarheid en de   voorbereiding van donordieren en ontvangende dieren op de   inplanting van embryo ' s , aan landbouwdieren stoffen met   een oestrogene , androgene of gestagene werking , andere dan   de in artikel 3 genoemde stoffen , worden toegediend die   overeenkomstig de richtlijnen betreffende de geneesmiddelen   voor diergeneeskundig gebruik zijn goedgekeurd .    2 . De in lid 1 bedoelde toediening dient te geschieden   door een dierenarts . De Lid-Staten mogen evenwel toestaan   dat de bronstsynchronisatie alsmede de voorbereiding van   donordieren en ontvangende dieren op de inplanting van   embryo ' s niet door de dierenarts , maar onder zijn   rechtstreekse verantwoordelijkheid wordt uitgevoerd .    Artikel 5    Zo spoedig mogelijk neemt de Raad op voorstel van de   Commissie met eenparigheid van stemmen een besluit over de   toediening voor mestdoeleinden aan landbouwdieren van   oestradiol 17/ss , progesteron , testosteron , trenbolon en   zeranol .    Tot dat besluit is vastgesteld blijven de nationale   voorschriften alsmede de door de Lid-Staten getroffen   regelingen betreffende deze stoffen gelden , op voorwaarde   dat de algemene bepalingen van het Verdrag worden nageleefd   en onverminderd de initiatieven die volgens een communautaire   procedure zijn genomen met het oog op de onderlinge   aanpassing ervan .    De Lid-Staten mogen tijdens genoemde overgangsperiode niet   het gebruik van nieuwe stoffen toestaan .    Artikel 6    De Lid-Staten zien erop toe dat in afwachting van een   communautaire regeling hun nationale bepalingen voor de uit   derde landen ingevoerde produkten niet gunstiger zijn dan   die welke ingevolge deze richtlijn voor het   intracommunautaire handelsverkeer gelden .    Artikel 7    De Lid-Staten zien erop toe dat de landbouwdieren , het   vlees daarvan en de daarvan of daarmee vervaardigde   vleesprodukten aan een controle worden onderworpen .    De voorschriften inzake deze controle en de financiering   daarvan worden door de Raad op voorstel van de Commissie   vastgesteld met eenparigheid van stemmen .    Artikel 8    Uiterlijk op 1 juli 1984 legt de Commissie aan de Raad een   verslag voor over de opgedane ervaring en wetenschappelijke   ontwikkelingen , eventueel vergezeld van voorstellen waarin   rekening wordt gehouden met deze ontwikkelingen .    Artikel 9    De Lid-Staten treffen de maatregelen die nodig zijn om    a ) uiterlijk twee maanden na kennisgeving van deze   richtlijn aan artikel 3 te voldoen ;    b ) uiterlijk twaalf maanden na de datum van kennisgeving   van deze richtlijn aan de andere artikelen van deze richtlijn   te voldoen .    Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .    Artikel 10    Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .    Gedaan te Brussel , 31 juli 1981 .    Voor de Raad    De Voorzitter    P. WALKER    ( 1 ) PB nr. C 305 van 22 . 11 . 1980 , blz. 2 .    ( 2 ) PB nr. C 50 van 9 . 3 . 1981 , blz. 87 .    ( 3 ) PB nr. C 138 van 9 . 6 . 1981 , blz. 29 .    ( 4 ) PB nr. 121 van 29 . 7 . 1964 , blz. 2012/64 .    ( 5 ) PB nr. L 55 van 8 . 3 . 1971 , blz. 23 .    ( 6 ) PB nr. L 26 van 31 . 1 . 1977 , blz. 85 .


Avis juridique important

|

31979L0830

Richtlijn 79/830/EEG van de Raad van 11 september 1979 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake warmwatermeters

Publicatieblad Nr. L 259 van 15/10/1979 blz. 0001 - 0009 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0003  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0109  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0219  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0219

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 11 september 1979  betreffende de onderlingen aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake warmwatermeters   ( 79/830/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat in de Lid-Staten de constructie en de wijze van keuring van warmwatermeters zijn geregeld door dwingende voorschriften die van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen en daardoor een belemmering vormen voor het handelsverkeer in deze toestellen ; dat er derhalve aanleiding toe bestaat deze voorschriften te harmoniseren ;  Overwegende dat in Richtlijn 71/316/EEG van de Raad van 26 juli 1971 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende voor meetmiddelen en metrologische controlemethoden geldende algemene bepalingen ( 3 ) , gewijzigd bij de akte van toetreding ( 4 ) , de procedures van EEG-modelgoedkeuring en eerste EEG-ijk zijn omschreven ; dat overeenkomstig die richtlijn de technische voorschriften voor de uitvoering en werking van warmwatermeters dienen te worden vastgesteld , waaraan deze toestellen moeten voldoen om vrij te mogen worden ingevoerd , in de handel gebracht en gebruikt nadat zij zijn gekeurd en van de vastgestelde merken en tekens zijn voorzien ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op warmwatermeters , bestemd om continu het volume van het doorstromende warme water te meten . Deze meters zijn voorzien van een meetwerk dat een telwerk aandrijft . Warm water in de zin van deze richtlijn is water waarvan de temperatuur hoger is dan 30 * C en niet hoger dan 90 * C .  Deze richtlijn is niet van toepassing op warmwatermeters die bestemd zijn om te worden ingebouwd in een systeem voor overbrenging van thermische energie .  Artikel 2  De warmwatermeters waarop EEG-merken en EEG-tekens mogen worden aangebracht , zijn in de bijlage bij deze richtlijn beschreven . Zij zijn onderworpen aan de EEG-modelgoedkeuring en aan de eerste EEG-ijk .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen het in de handel brengen en het in gebruik nemen van warmwatermeters die van het EEG-modelgoedkeuringsteken en van het ijkmerk van eerste EEG-ijk zijn voorzien , niet weigeren , verbieden of beperken om redenen die verband houden met hun metrologische eigenschappen .  Artikel 4  1 . De Lid-Staten doen voor 1 januari 1982 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van intern recht mede , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 11 september 1979 .  Voor de Raad  De Voorzitter  Ray Mac SHARRY  ( 1 ) PB nr . C 131 van 5 . 6 . 1978 , blz . 85 .  ( 2 ) PB nr . C 269 van 13 . 11 . 1978 , blz . 44 .  ( 3 ) PB nr . L 202 van 6 . 9 . 1971 , blz . 1 .  ( 4 ) PB nr . L 73 van 27 . 3 . 1972 , blz . 14 .  BIJLAGE  1 . TERMINOLOGIE EN DEFINITIES  1.0 . Deze bijlage is uitsluitend van toepassing op warmwatermeters , hierna meters genoemd , waarvan de werking berust op een rechtstreeks mechanisch procédé waarbij gebruik wordt gemaakt van meetkamers met beweegbare wanden of van het effect van de snelheid van het water op de draaiing van een beweegbaar orgaan ( turbine , schroef , enz . ) .  Deze bijlage is niet van toepassing op meters die van elektronische inrichtingen zijn voorzien .  1.1 . Debiet  Het debiet is het quotiënt van het volume water dat door de meter stroomt en de doorstroomtijd van dat volume .  1.2 . Afgeleverd volume  Het in een bepaalde tijd afgeleverde volume is de totale hoeveelheid water die in die tijd door de meter is gestroomd .  1.3 . Maximaal meetvermogen : Q max  Het maximale meetvermogen Q max is het grootste debiet waarbij de meter gedurende beperkte bedrijfsperioden moet kunnen werken zonder dat hij wordt beschadigd en zonder dat de maximaal toelaatbare fouten of de maximaal toelaatbare waarde van het drukverlies worden overschreden .  1.4 . Nominaal meetvermogen : Q n  Het nominale meetvermogen Q n is gelijk aan de helft van het maximale meetvermogen Q max .  Het getal dat gelijk is aan de waarde van Q n uitgedrukt in m3/h , dient ter aanduiding van de meter .  Bij het nominale meetvermogen Q n moet de meter overeenkomstig zijn normale gebruik , dat wil zeggen zowel ononderbroken als met onderbrekingen , kunnen werken , zonder dat de maximaal toelaatbare fouten worden overschreden .  1.5 . Minimaal meetvermogen : Q min  Het minimale meetvermogen Q min is het debiet van waaraf de meter moet voldoen aan de eisen inzake de maximaal toelaatbare fouten . Het wordt vastgesteld als functie van Q n .  1.6 . Belastingsbereik  Het belastingsbereik van een meter wordt begrensd door het maximale meetvermogen Qmax en het minimale meetvermogen Q min . Het wordt verdeeld in een onderste en een bovenste zone , waarvoor de maximaal toelaatbare fouten verschillen .  1.7 . Overgangsdebiet : Q t  Het overgangsdebiet Q t is het debiet dat de grens vormt tussen de onderste en de bovenste zone van het belastingsbereik . Bij dit debiet vertonen de maximaal toelaatbare fouten een discontinuïteit .  1.8 . Maximaal toelaatbare fout  De maximaal toelaatbare fout is de uiterste waarde van de fout die krachtens deze richtlijn bij de EEG-modelgoedkeuring en de eerste EEG-ijk van een meter is toegestaan .  1.9 . Drukverlies  Onder drukverlies wordt verstaan het verlies in druk dat veroorzaakt wordt door de aanwezigheid van de meter in de leiding .  II . METROLOGISCHE EIGENSCHAPPEN  2.1 . Maximaal toelaatbare fouten  De maximaal toelaatbare fout in de onderste zone , van Q min tot Q t ( Q t met inbegrepen ) , bedraagt min of meer 5 % .  De maximaal toelaatbare fout in de bovenste zone , van Q t tot en met Q max bedraagt min of meer 3 % .  2.2 . Metrologische klassen  De meters worden naar de waarden van de bovenomschreven begrippen Q min en Q t overeenkomstig onderstaande tabel in vier metrologische klassen ingedeeld :  Klasse * Q n *   * < 15 m3/h * * 15 m3/h *  Klasse A * * *  Waarde van Q min * 0,04 Q n * 0,08 Q n *  Waarde van Q t * 0,10 Q n * 0,20 Q n *  Klasse B * * *  Waarde van Q min * 0,02 Q n * 0,04 Q n *  Waarde van Q t * 0,08 Q n * 0,15 Q n *  Klasse C * * *  Waarde van Q min * 0,01 Q n * 0,02 Q n *  Waarde van Q t * 0,06 Q n * 0,10 Q n *  Klasse D * * *  Waarde van Q min * 0,01 Q n * *  Waarde van Q t * 0,015 Q n * *  III . TECHNOLOGISCHE EIGENSCHAPPEN  3.1 . Constructie - Algemene bepalingen  De meters moeten zodanig zijn geconstrueerd dat onder normale gebruiksomstandigheden :   - een langdurig gebruik is gewaarborgd en de mogelijkheid tot fraude is uitgesloten en   - aan de voorschriften van deze richtlijn wordt voldaan .  Wanneer in de meters een toevallig teruglopen van water mogelijk is , moeten zij hiertegen bestand zijn zonder dat zij worden beschadigd of zonder dat de metrologische eigenschappen een wijziging ondergaan ; zij moeten daarbij negatief registreren .  3.2 . Materialen  De meter moet zijn uitgevoerd in materialen met een voor het gebruiksdoel passende weerstand en bestendigheid . De meter moet geheel zijn vervaardigd van materialen die bestand zijn tegen de normale oorzaken van inwendige en uitwendige corrosie en die zo nodig door een geschikte oppervlaktebehandeling zijn beschermd .  Temperatuurschommelingen van 0 * C tot 110 * C mogen de bij de constructie van de meter gebruikte materialen geen wijzigingen doen ondergaan .  3.3 . Lekdichtheid - Druk - en temperatuurvastheid  De meters moeten , zonder dat hun goede werking wordt aangetast , zonder in - of uitwendig waterlek en zonder dat zij een blijvende vervorming ondergaan , permanent bestand zijn tegen een ononderbroken watertemperatuur van 90 * C en tegen de gelijkmatige druk waarop zij zijn berekend . Deze druk wordt maximale bedrijfsdruk genoemd en bedraagt ten minste 10 bar .  3.4 . Drukverlies  Het drukverlies wordt vastgesteld aan de hand van de proeven die bij de EEG-modelgoedkeuring worden verricht ; het mag niet groter zijn dan 0,25 bar bij het nominale meetvermogen , noch meer dan 1 bar bij het maximale meetvermogen .  Op grond van de resultaten van de proeven worden de meters ingedeeld in vier groepen , naargelang het drukverlies bij maximaal meetvermogen één van de volgende waarden niet overschrijdt : 1 - 0,6 - 0,3 en 0,1 bar . De waarde die de groep bepaalt , wordt vermeld in het certificaat van EEG-modelgoedkeuring .  3.5 . Telwerk  Het telwerk moet door eenvoudige nevenschikking van de aanwijzingen van de verschillende elementen waaruit het is samengesteld , een betrouwbare , gemakkelijke en ondubbelzinnige aflezing van het gemeten watervolume , uitgedrukt in kubieke meter , mogelijk maken .  Het volume wordt vastgesteld :  a ) hetzij door het opnemen van de stand van één of meer wijzers op ronde wijzerplaten ;  b ) hetzij door aflezing van opeenvolgende op één lijn geplaatste cijfers die in één of meer openingen verschijnen ;  c ) hetzij door een combinatie van beide bovenvermelde systemen .  De kubieke meter en veelvouden daarvan worden in zwart aangegeven , onderverdelingen daarvan in rood .  De werkelijke of schijnbare hoogte van de op één lijn geplaatste cijfers moet ten minste 4 mm bedragen .  Bij telwerken met op één lijn geplaatste cijfers  ( typen b ) en c ) ) moet de zichtbare verplaatsing bij alle cijfers van onder naar boven geschieden .  Het verspringen van een cijferrol met één eenheid moet zich geheel voltrekken gedurende de tijd waarin de cijferrol , behorende tot de naast lagere decade het laatste tiende gedeelte van zijn omwenteling maakt ; de rol met de cijfers van de laagste rang mag bij type c ) een continue beweging hebben . Het aantal der gehele kubieke meters moet duidelijk zijn aangegeven .  Op de schalen met wijzers ( typen a ) en c ) ) moet de draairichting van de wijzers overeenstemmen met die van de wijzers van de klok . De in kubieke meter uitgedrukte waarden van het schaaldeel van elke wijzerplaat moeten van de vorm 10n zijn , waarbij n een geheel positief of negatief getal of nul is , zodat opeenvolgende reeksen decaden worden gevormd . Bij elke schaal moeten aanduidingen zoals maal 1 000 - maal 100 - maal 10 - maal 1 - maal 0,1 - maal 0,01 - maal 0,001 zijn vermeld .  In beide gevallen ( wijzers en op één lijn geplaatste cijfers ) :   - dient het symbool m3 op de wijzerplaat of in de onmiddellijke nabijheid van de cijferaanwijzing te zijn aangebracht ;   - dient het snelst draaiende visueel waarneembare element dat het controle-element vormt en waarvan het schaaldeel " ijkschaaldeel " wordt genoemd , een continue beweging te hebben . Dit controle-element kan permanent zijn of tijdelijk zijn uitgevoerd door toevoeging van afneembare delen . Deze mogen geen merkbare invloed hebben op de metrologische eigenschappen van de meter .  De lengte van het ijkschaaldeel mag niet kleiner dan 1 mm of groter dan 5 mm zijn . De schaal is uitgevoerd :   - hetzij door middel van strepen van gelijke dikte die niet dikker zijn dan een vierde deel van de afstand tussen de aslijn van twee opeenvolgende strepen ; de strepen mogen zich slechts door hun lengte van elkaar onderscheiden ;   - hetzij door contrasterende stroken waarvan de constante breedte gelijk is aan de lengte van het ijkschaaldeel .  3.6 . Aantal cijfers en waarden van het ijkschaaldeel  Het telwerk moet zonder in de nulstand terug te keren ten minste het in kubieke meter uitgedrukte volume kunnen aanwijzen dat overeenkomt met 1 999 bedrijfsuren bij het nominale meetvermogen .  Het ijkschaaldeel moet van de volgende vorm zijn : 1 maal 10n of 2 maal 10n of 5 maal 10n . Het moet klein genoeg zijn om bij de ijk een meetonnauwkeurigheid van niet meer dan 0,5 % te waarborgen ( waarbij wordt uitgegaan van een mogelijke afleesfout die de helft van de lengte van het kleinste schaaldeel niet overschrijdt ) en het mogelijk te maken dat bij het minimale meetvermogen kan worden volstaan met een tamelijk kleine proefhoeveelheid , zodat de proef bij dit debiet niet langer dan 1 1 2 uur duurt .  Een extra orgaan ( ster , schijf met merkstreep , enz . ) mag nog worden toegevoegd , zodat de beweging van het meetwerk kan worden vastgesteld voordat deze duidelijk op het telwerk waarneembaar is .  3.7 . Justeerinrichting  De meters mogen zijn voorzien van een justeerinrichting met behulp waarvan de verhouding tussen het aangegeven en het doorgestroomde volume kan worden gewijzigd . Deze inrichting is verplicht bij meters waarbij de stroomsnelheid van het water op een draaiend orgaan inwerkt .  3.8 . Versnellingsmechanisme  Elke inrichting waardoor de meter beneden de waarde Q min sneller gaat lopen , is verboden .  3.9 . Hulpinrichtingen  De meter mag van een inrichting voor het voortbrengen van impulsen zijn voorzien , op voorwaarde dat deze inrichting geen merkbare invloed heeft op de metrologische eigenschappen van de meter .  In het certificaat van EEG-modelgoedkeuring kan zijn voorzien in de toevoeging van blijvende of afneembare bijzondere inrichtingen die een geautomatiseerde keuring van de meter mogelijk maken .  IV . OPSCHRIFTEN EN MERKEN  4.1 . Identificatiegegevens  Op elke meter moeten , leesbaar en onuitwisbaar , verenigd of verspreid over het huis van de meter , de wijzerplaat van het telwerk of de opschriftenplaat , de volgende opschriften zijn aangebracht :  a ) naam of firmanaam van de fabrikant of diens fabrieksmerk ;  b ) metrologische klasse en nominaal meetvermogen Q n in m3/h ;  c ) jaartal en fabrieksnummer ;  d ) één of twee pijlen ter aanduiding van de stromingsrichting ;  e ) het EEG-modelgoedkeuringsteken ;  f ) de maximale bedrijfsdruk in bar , indien deze meer dan 10 bar kan bedragen ;  g ) de maximale bedrijfstemperatuur , in de vorm : 90 * C ;  h ) " V " of " H " indien de meter slechts in respectievelijk de verticale of de horizontale stand correct kan werken .  4.2 . Plaats van de ijkmerken  Op een essentieel onderdeel ( in principe het huis ) moet een zonder demontage zichtbare plaats zijn bestemd voor het aanbrengen van het ijkmerk van eerste EEG-ijk .  4.3 . Verzegeling  De meter moet zijn voorzien van beschermende inrichtingen die zodanig kunnen worden verzegeld dat zowel voor als na de juiste plaatsing van de meter het demonteren of veranderen van de meter of de justeerinrichting niet mogelijk is zonder beschadiging van die inrichtingen .  V . EEG-MODELGOEDKEURING  5.1 . Procedure  De procedure voor de EEG-modelgoedkeuring verloopt overeenkomstig Richtlijn nr . 71/316/EEG .  5.2 . Beproeving van het model  Nadat op grond van het dossier inzake de aanvraag tot EEG-modelgoedkeuring is vastgesteld dat het model aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet , verricht de bevoegde dienst laboratoriumproeven onder de volgende omstandigheden :  5.2.1 . Aantal aan te bieden meters  Het aantal door de fabrikant aan te bieden meters is aangegeven in de onderstaande tabel :  Nominaal meetvermogen Q n in m3 h * Aantal meters *  Q n < 1,5 * 10 *  1,5 < Q < 15 * 3 *  Q n < 15 * 2 *  Naar gelang van het verloop van de proeven kan de bevoegde dienst :   - besluiten niet alle aangeboden meters te beproeven of ,   - de fabrikanten extra exemplaren vragen om verdere proeven te verrichten .  5.2.2 . Druk  Voor de metrologische proeven van punt 5.2.4 moet de druk bij de uitlaat van de meter voldoende zijn om cavitatie te voorkomen .  5.2.3 . Beproevingsmateriaal  Over het algemeen worden de meters afzonderlijk beproefd , en in elk geval zo dat de afzonderlijke eigenschappen van elke meter met zekerheid kunnen worden vastgesteld .  De metrologische dienst van de betrokken Lid-Staat neemt de nodige maatregelen opdat de relatieve onnauwkeurigheid bij de meting van het doorgestroomde volume , rekening houdend met de mogelijke fouten van de installatie , maximaal 0,3 % bedraagt .  De maximale relatieve onnauwkeurigheid van de installatie bedraagt 5 % voor de drukmeting en 2,5 % voor de meting van het drukverlies .  De relatieve variatie van de waarde van de debieten gedurende elke proef mag niet groter zijn dan 2,5 % van Q min tot Q t en 5 % van Q t tot Q max .  De onnauwkeurigheid bij de meting van de temperatuur mag ten hoogste 1 * C bedragen .  De installatie moet , ongeacht de plaats waar de proeven worden verricht , door de metrologische dienst van de betrokken Lid-Staat zijn goedgekeurd .  5.2.4 . Proeven  5.2.4.1 . Uitvoering van de proeven  Deze proeven omvatten de volgende handelingen , uitgevoerd in de aangegeven volgorde :  1 . beproeving van de lekdichtheid ;  2 . bepaling van de foutenkrommen als functie van het debiet , waarbij de eventuele invloed van druk en temperatuur wordt nagegaan onder de installatievoorwaarden die bij dit type meter normaal zijn en door de fabrikant zijn voorgeschreven ( lengte van de rechte stukken voor en achter de meter , vernauwingen , obstakels , enz . ) ;  3 . bepaling van drukverliezen ;  4 . versnelde slijtageproef ;  5 . beproeving van de bestandheid tegen temperatuurschokken bij meters waarvan het nominale meetvermogen Q n lager dan of gelijk aan 10 m3/h is .  5.2.4.2 . Beschrijving van de proeven  De proeven worden als volgt uitgevoerd :   - de controle van de lekdichtheid omvat de volgende twee proeven die bij ( 85 min of meer 5 ) * C worden uitgevoerd :  a ) elke meter moet , zonder dat uit - of inwendig lek optreedt , gedurende 15 minuten bestand zijn tegen een druk die gelijk is aan 1,6 maal de maximale bedrijfsdruk zie punt 4.1 . f ;  b ) elke meter moet zonder ernstig te worden beschadigd of geblokkeerd te raken , gedurende een minuut bestand zijn tegen een druk die gelijk is aan twee maal de maximale bedrijfsdruk zie punt 4.1 . f ;   - de proeven betreffende de foutenkrommen en het drukverlies moeten op een voldoende aantal punten worden uitgevoerd om betrouwbare krommen te kunnen opstellen over het gehele belastingsbereik ;   - de versnelde slijtageproef dient overeenkomstig het in onderstaande tabel bepaalde te geschieden :  Nominaal meetvermogen van de meter * Proefdebiet en temperatuur * Aard van de proef * Aantal onderbrekingen * Duur van de onderbrekingen * Looptijd bij proefdebiet * Aanloop - en vertragingsduur in seconden *  Q n * 10 m3/h * Q n en ( 50 min of meer 5 ) * C * Onderbroken * 100 000 * 15 seconden * 15 seconden * 0,15 ( Q n ) ( 1 ) maar minimaal 1 seconde *   * Q max en ( 85 min of meer 5 ) * C * Ononderbroken * * * 100 uur * *  Q n > 10 m3/h * Q n en ( 50 min of meer 5 ) * C * Ononderbroken * * * 500 uur * *   * Q max en ( 80 min of meer 5 ) * C * Ononderbroken * * * 200 uur * *  ( 1 ) ( Q n ) is een getal gelijk aan de waarde van Q n in m3/h .  Voor de eerste proef en na elke reeks proeven worden , onder gelijke omstandigheden , de meetfouten bij ten minste de hieronder vermelde debieten vastgesteld ;  Q min - Q t - 0,5 Q n - Q max  Bij elke proef moet een zodanig volume worden doorgevoerd dat de wijzer of de rol van het ijkschaaldeel één of meer volledige omwentelingen maakt en dat de effecten van de cyclische onregelmatigheid worden geëlimineerd .   - de beproeving van de bestandheid tegen temperatuurschokken omvat 25 cycli die op de volgende wijze moeten worden samengesteld :  Watertemperatuur * Debiet * Duur *  85 min of meer 5 * C * Q max * 8 min *   - * 0 * 1 tot 2 min *  koud water * Q max * 8 min *   - * 0 * 1 tot 2 min *  5.2.5 . Voorwaarden voor de EEG-modelgoedkeuring  Een model van een meter wordt goedgekeurd indien :  a ) het aan de administratieve , technische en metrologische voorschriften van deze richtlijn en haar bijlage voldoet ;  b ) uit de proeven 1 , 2 en 3 van punt 5.2.4.1 blijkt dat het voldoet aan de in de delen II en III van deze bijlage gestelde eisen inzake de metrologische en technologische eigenschappen ;  c ) na elke versnelde slijtageproef en na de beproeving van de bestandheid tegen temperatuurschokken geen verandering van de meetfouten wordt vastgesteld die ten opzichte van de oorspronkelijke kromme groter is dan 1,5 % tussen Q t en Q max en groter dan 3 % tussen Q min en Q t .  5.3 . Certificaat van EEG-modelgoedkeuring  In het certificaat van EEG-modelgoedkeuring kan zijn voorzien in de mogelijkheid de nauwkeurigheidsproef bij de eerste EEG-ijk met koud water uit te voeren .  Deze mogelijkheid wordt slechts toegestaan indien bij het onderzoek tot EEG-modelgoedkeuring op grond van een studie van de equivalentieregels warm water - koud water , een met koud water uit te voeren nauwkeurigheidsproef kan worden uitgewerkt waarbij kan worden geconstateerd dat , indien de meter aan de bij deze proef gestelde eisen voldoet , hij ook blijft binnen de maximaal toelaatbare fouten van punt 2.1 .  In dit geval moet het certificaat van EEG-modelgoedkeuring voorzien in een beschrijving van deze proef alsmede in de desbetreffende voorschriften , met name die betreffende de toelaatbare fouten en de proefdebieten .  VI . EERSTE EEG-IJK  De eerste EEG-ijk wordt verricht overeenkomstig de voorschriften van Richtlijn 71/316/EEG van de Raad  6.1 . IJkmiddelen  De plaats van de eerste EEG-ijk moet door de metrologische dienst van de betrokken Lid-Staat worden goedgekeurd .  De werkruimten en het beproevingsmateriaal moeten het de controleambtenaar mogelijk maken de ijk betrouwbaar en zonder gevaar of tijdverlies uit te voeren . Er moet aan de voorschriften van punt 5.2.3 worden voldaan , behalve voor wat betreft de temperaturen indien de proeven met koud water worden verricht overeenkomstig desbetreffende bepalingen die eventueel in het certificaat van EEG-modelgoedkeuring zijn opgenomen . Het proefstation mag zodanig zijn ingericht dat de meters in serie kunnen worden geschakeld . De uitlaatdruk van alle meters moet altijd voldoende blijven om cavitatie te voorkomen en er kunnen speciale voorwaarden worden gesteld om onderlinge beïnvloeding van de meters te vermijden .  De installatie kan automatische inrichtingen , aftakkingen , doorsnedevernauwingen , enz . bevatten , mits elk proefcircuit tussen te ijken meters en ijkreservoirs duidelijk is bepaald en de inwendige lekdichtheid ervan voortdurend kan worden gecontroleerd .  Alle watertoevoersystemen zijn toegelaten , maar bij parallelschakeling van verschillende proefcircuits mag geen onderlinge beïnvloeding ontstaan die onverenigbaar is met punt 5.2.3 .  Indien een ijkreservoir in verschillende compartimenten is verdeeld moet de stijfheid van de tussenwanden zodanig zijn dat het volume van een compartiment niet meer dan 0,2 % varieert naargelang de aangrenzende compartimenten leeg of gevuld zijn .  6.2 . Controle  De meters moeten in overeenstemming zijn met een goedgekeurd model .  De eerste EEG-ijk omvat een lekdichtheidsproef en een nauwkeurigheidsproef .  6.2.1 . Lekdichtheidsproef  De lekdichtheidsproef mag worden verricht met koud water . Bij deze proef , die gedurende 1 minuut bij 1,6 maal de maximale bedrijfsdruk wordt uitgevoerd , mag de meter geen uit - of inwendig lek vertonen .  6.2.2 . Nauwkeurigheidsproef  6.2.2.1 . Met warm water uitgevoerde proef  De nauwkeurigheidsproef wordt in beginsel uitgevoerd met water van ( 50 min of meer 5 ) * C bij ten minste drie debieten , respectievelijk :  a ) tussen 0,9 Q max en Q max ;  b ) tussen Q t en 1,1 Q t ;  c ) tussen Q min en 1,1 Q min ;  Bij deze proef dient de meter binnen de maximaal toelaatbare fouten van punt 2.1 te blijven .  Indien alle meetfouten hetzelfde teken blijken te hebben , moet de meter zodanig worden gejusteerd dat niet alle fouten groter zijn dan de helft van de maximaal toelaatbare fout .  6.2.2.2 . Met koud water uitgevoerde proef  De nauwkeurigheidsproef mag met koud water worden uitgevoerd indien het certificaat van EEG-modelgoedkeuring daarin voorziet . In dit geval wordt de proef uitgevoerd overeenkomstig het bepaalde in het certificaat .


Avis juridique important

|

32000L0035

Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties

Publicatieblad Nr. L 200 van 08/08/2000 blz. 0035 - 0038

Richtlijn 2000/35/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 29 juni 2000betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransactiesHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het verdrag(3) en in het licht van de op 4 mei 2000 door het bemiddelingscomité goedgekeurde gemeenschappelijke tekst,Overwegende hetgeen volgt:(1) Het Europees Parlement heeft er in zijn resolutie over het geïntegreerd programma ten behoeve van het MKB en de ambachtelijke sector(4) bij de Commissie op aangedrongen voorstellen te doen om het vraagstuk van betalingsachterstand te regelen.(2) De Commissie heeft op 12 mei 1995 een aanbeveling over de betalingstermijnen bij handelstransacties(5) vastgesteld.(3) Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie betreffende de aanbeveling van de Commissie over de betalingstermijnen bij handelstransacties(6) deze laatste in overweging gegeven haar aanbeveling in een voorstel voor een richtlijn van de Raad om te zetten en dit zo spoedig mogelijk in te dienen.(4) Het Economisch en Sociaal Comité heeft op 29 mei 1997 advies uitgebracht over het groenboek van de Commissie: "De overheidsopdrachten in de Europese Unie: beschouwingen over een toekomstig beleid"(7).(5) De Commissie heeft op 4 juni 1997 een actieprogramma voor de interne markt bekendgemaakt, waarin wordt onderstreept dat betalingsachterstand een steeds ernstiger wordende hinderpaal vormt voor het welslagen van de interne markt.(6) De Commissie heeft op 17 juli 1997 een mededeling met de titel "Verslag over betalingsachterstanden bij handelstransacties"(8) bekendgemaakt, die een samenvatting biedt van de uitkomsten van een beoordeling van de uitwerking van de aanbeveling van de Commissie van 12 mei 1995.(7) Als gevolg van buitensporige betalingstermijnen en betalingsachterstand drukken zware administratieve en financiële lasten op het bedrijfsleven, met name op het midden- en kleinbedrijf. Deze problemen zijn bovendien een belangrijke oorzaak van insolventie, die een bedreiging voor de overlevingskansen van ondernemingen vormt, en doen talrijke arbeidsplaatsen verloren gaan.(8) In sommige lidstaten wijken de contractuele betalingstermijnen aanmerkelijk af van het communautaire gemiddelde.(9) De verschillen tussen de betalingsvoorschriften en -praktijken in de lidstaten vormen een hinderpaal voor de goede werking van de interne markt.(10) De handelstransacties tussen lidstaten worden hierdoor aanzienlijk beperkt. Dit is strijdig met artikel 14 van het Verdrag, aangezien ondernemers overal op de interne markt onder zodanige omstandigheden zaken moeten kunnen doen dat grensoverschrijdende transacties geen grotere risico's meebrengen dan binnenlandse transacties. Wanneer voor binnenlandse en grensoverschrijdende transacties wezenlijk verschillende regels van toepassing zijn, is er sprake van concurrentievervalsing.(11) De meest recente statistieken tonen aan dat de situatie ten aanzien van betalingsachterstand sinds de goedkeuring van de aanbeveling van 12 mei 1995 in veel lidstaten in het gunstigste geval niet is verbeterd.(12) De doelstelling van de bestrijding van betalingsachterstand binnen de interne markt kan niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt indien zij afzonderlijk handelen en kan derhalve beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Deze richtlijn gaat niet verder dan wat nodig is om deze doelstelling te verwezenlijken. Deze richtlijn voldoet derhalve in haar geheel aan de vereisten van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel zoals vastgelegd in artikel 5 van het Verdrag.(13) Deze richtlijn heeft enkel betrekking op betalingen tot vergoeding van handelstransacties en strekt niet tot regulering van transacties met consumenten, interest betreffende andere betalingen zoals betalingen uit hoofde van de wetgeving inzake cheques en wissels, of betalingen bij wijze van schadeloosstelling met inbegrip van betalingen uit hoofde van verzekeringspolissen.(14) Het feit dat de vrije beroepen onder deze richtlijn vallen, betekent niet dat de lidstaten deze beroepen als ondernemingen of handelaars moeten behandelen voor doeleinden buiten deze richtlijn.(15) Deze richtlijn geeft alleen een definitie van de term "executoriale titel", maar zij houdt geen regulering in van de verschillende procedures van gedwongen executie van een dergelijke titel en de voorwaarden waaronder gedwongen executie van een dergelijke titel kan worden beëindigd of opgeschort.(16) Betalingsachterstand is een vorm van contractbreuk die door lage interest op achterstallige betalingen en/of door traag verlopende invorderingsprocedures in de meeste lidstaten voor de schuldenaren financieel aantrekkelijk is geworden. Een ingrijpende verandering - met inbegrip van vergoeding voor de schuldeisers van de kosten die zij hebben gemaakt - is nodig om deze tendens te keren en om ervoor te zorgen dat de gevolgen van betalingsachterstand ontmoedigend werken.(17) De redelijke vergoeding van de invorderingskosten geldt onverminderd nationale bepalingen volgens welke een nationale rechter een schuldeiser een aanvullende vergoeding kan toekennen voor schade ten gevolge van betalingsachterstand van een schuldenaar, ermee rekening houdend dat dergelijke gemaakte kosten reeds vergoed kunnen zijn door de interest voor de betalingsachterstand.(18) Deze richtlijn behandelt het probleem van lange contractuele betalingstermijnen en in het bijzonder het vóórkomen van bepaalde categorieën van overeenkomsten waarvoor een langere betalingstermijn gecombineerd met een beperking van de contractvrijheid of een hogere interestvoet gerechtvaardigd kan zijn.(19) Deze richtlijn dient misbruik van contractvrijheid ten nadele van de schuldeiser te verbieden. Heeft een overeenkomst hoofdzakelijk tot doel de schuldenaar aanvullende liquide middelen te verschaffen ten koste van de schuldeiser, of legt de hoofdaannemer zijn leveranciers en onderaannemers betalingsvoorwaarden op die niet gerechtvaardigd zijn gelet op de voorwaarden die hij voor zichzelf heeft gekregen, dan kan dit worden beschouwd als een element van dergelijk misbruik. Deze richtlijn laat nationale bepalingen betreffende de wijze van sluiting van contracten of betreffende de regulering van de geldigheid van voor de schuldenaar onbillijke contractuele voorwaarden, onverlet.(20) De gevolgen van betalingsachterstand kunnen slechts ontmoedigend werken indien zij vergezeld gaan van snelle, efficiënte en voor de schuldeiser niet dure invorderingsprocedures. Deze procedures dienen overeenkomstig het niet-discriminatiebeginsel van artikel 12 van het Verdrag open te staan voor alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Europese Gemeenschap.(21) Het is wenselijk ervoor te zorgen dat schuldeisers een eigendomsvoorbehoud op niet-discriminerende basis in de gehele Gemeenschap kunnen doen gelden, telkens wanneer het gaat om een beding van eigendomsvoorbehoud dat geldig is volgens de nationale bepalingen welke ingevolge het internationaal privaatrecht van toepassing zijn.(22) Deze richtlijn dient alle handelstransacties te bestrijken, ongeacht of deze tussen particuliere of openbare ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties plaatsvinden, rekening houdend met het feit dat de overheid een aanzienlijke hoeveelheid betalingen aan bedrijven verricht. De richtlijn moet bijgevolg ook alle handelstransacties tussen hoofdaannemers en hun leveranciers en onderaannemers regelen.(23) Artikel 5 schrijft voor dat de invorderingsprocedure voor onbetwiste schulden binnen een korte termijn moet worden afgewikkeld overeenkomstig de nationale wetgeving, maar verplicht de lidstaten niet ertoe een specifieke procedure vast te stellen of hun bestaande procedures in een specifieke zin te wijzigen,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1ToepassingsgebiedDeze richtlijn is van toepassing op alle betalingen tot vergoeding van handelstransacties.Artikel 2DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:1. "handelstransactie": transactie tussen ondernemingen of tussen ondernemingen en overheidsinstanties die leiden tot het leveren van goederen of het verrichten van diensten tegen vergoeding;"overheidsinstantie": elke aanbestedende instantie of entiteit, zoals omschreven in de Richtlijnen 92/50/EEG(9), 93/36/EEG(10), 93/37/EEG(11) en ook 93/38/EEG(12) betreffende overheidsopdrachten."onderneming": elke organisatie die handelt in het kader van haar zelfstandige economische of beroepsmatige activiteit, ook wanneer deze door slechts één persoon wordt uitgeoefend;2. "betalingsachterstand": overschrijding van de contractuele of wettelijke betalingstermijn;3. "eigendomsvoorbehoud": contractuele afspraak volgens dewelke de verkoper eigenaar blijft van de goederen in kwestie totdat de prijs volledig is betaald;4. "door de Europese Centrale Bank voor basisfinancieringstransacties toegepaste interestvoet": de interestvoet die voor zulke transacties wordt toegepast in het geval van vast rentende tenders. Ingeval een basisherfinancieringstransactie wordt uitgevoerd als tender met fluctuerende rente, verwijst deze rentevoet naar de uit deze tender voortvloeiende referentie-interestvoet. Dit geldt zowel voor operaties met vaste als met fluctuerende interestvoet;5. "executoriale titel": beslissing, uitspraak of bevel tot betaling van een rechter of andere bevoegde autoriteit, strekkende tot onmiddellijke dan wel gespreide betaling, waarbij de schuldeiser wordt gemachtigd zijn vordering op de schuldenaar te doen innen door middel van gedwongen executie; onder deze definitie valt ook een beslissing, uitspraak of bevel tot betaling, die of dat voorlopig executoriaal is en dat blijft, zelfs als de schuldenaar ertegen in beroep gaat.Artikel 3Interest in geval van betalingsachterstand1. De lidstaten zorgen ervoor dat:a) interest overeenkomstig punt d) verschuldigd is met ingang van de dag volgend op de datum voor betaling of op het verstrijken van de termijn voor betaling, welke zijn vastgesteld in de overeenkomst;b) indien er in de overeenkomst geen datum of termijn voor betaling is vastgesteld, automatisch zonder aanmaning interest verschuldigd is:i) 30 dagen na de ontvangst door de schuldenaar van de factuur of een gelijkwaardig verzoek tot betaling, ofii) indien de datum van ontvangst van de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling niet vaststaat, 30 dagen na de ontvangst van de goederen of diensten, ofiii) indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling eerder ontvangt dan de goederen of de diensten, 30 dagen na de ontvangst van de goederen of diensten, ofiv) indien de wet of de overeenkomst voorziet in een procedure voor aanvaarding of controle ter verificatie van de conformiteit van de goederen of de diensten met de overeenkomst en indien de schuldenaar de factuur of het gelijkwaardig verzoek tot betaling ontvangt vóór of op de datum waarop de aanvaarding of controle plaatsvindt, 30 dagen na de datum van die aanvaarding of controle;c) de schuldeiser recht heeft op interest voor betalingsachterstand voorzover:i) hij zijn contractuele en wettelijke verplichtingen heeft vervuld,ii) hij het verschuldigde bedrag niet op tijd heeft ontvangen, tenzij de schuldenaar niet voor de vertraging verantwoordelijk is;d) het niveau van de interest voor betalingsachterstand ("de wettelijke interestvoet") die door de schuldenaar moet worden betaald, de interestvoet is die door de Europese Centrale Bank wordt gehanteerd voor haar meest recente basisherfinancieringstransactie vóór de eerste kalenderdag van het betreffende halfjaar ("de referentie-interestvoet"), vermeerderd met ten minste 7 procentpunten (de "marge"), behoudens andersluidende bepalingen in het contract. Voor lidstaten die niet aan de derde fase van de Economische en Monetaire Unie deelnemen, is de referentie-interestvoet de door hun centrale bank vastgestelde equivalente interestvoet. In beide gevallen is gedurende de eerstvolgende zes maanden de referentie-interestvoet van toepassing op de eerste kalenderdag van het betrokken halfjaar;e) tenzij de schuldenaar niet verantwoordelijk is voor de betalingsachterstand, de schuldeiser aanspraak heeft op een redelijke schadeloosstelling door de schuldenaar voor alle relevante invorderingskosten ontstaan door diens betalingsachterstand. Dergelijke invorderingskosten moeten voldoen aan de beginselen van transparantie en verhouding tot de schuld in kwestie. De lidstaten kunnen met inachtneming van de bovengenoemde beginselen een maximumbedrag vaststellen voor de invorderingskosten voor diverse schuldniveaus.2. Voor bepaalde in de nationale wetgeving te definiëren categorieën overeenkomsten kunnen de lidstaten de termijn waarna interest verschuldigd is, vaststellen tot een maximum van 60 dagen, mits zij de partijen bij de overeenkomst ervan weerhouden deze termijn te overschrijden of een dwingende interestvoet vaststellen die aanmerkelijk hoger is dan de wettelijke interestvoet.3. De lidstaten voorzien erin dat bedingen over de datum voor betaling of de gevolgen van betalingsachterstand die niet in overeenstemming zijn met het bepaalde in lid 1, onder b) tot en met d), en in lid 2, ofwel niet afdwingbaar zijn ofwel aanleiding geven tot een vordering tot schadevergoeding indien zij, alle omstandigheden in aanmerking genomen, met inbegrip van goede handelspraktijken en de aard van het product, een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser behelzen. Bij de beoordeling of een beding een kennelijke onbillijkheid jegens de schuldeiser behelst, wordt onder meer bezien of de schuldenaar objectieve redenen heeft om af te wijken van de bepalingen van lid 1, onder b) tot en met d), en lid 2. Wanneer een dergelijk beding als kennelijk onbillijk wordt aangemerkt, zijn de wettelijke bepalingen van toepassing, tenzij de nationale rechter andere voorwaarden vaststelt die billijk zijn.4. In het belang van schuldeisers en concurrenten zorgen de lidstaten ervoor dat een adequaat en doeltreffend middel voorhanden is om te voorkomen dat bedingen die in de zin van lid 3 een kennelijke onbillijkheid behelzen, verder worden gebruikt.5. Het in lid 4 bedoelde middel omvat bepalingen op grond waarvan een organisatie die officieel erkend is als organisatie die de belangen van kleine en middelgrote ondernemingen vertegenwoordigt, of die rechtmatige belangen heeft bij die vertegenwoordiging, in overeenstemming met de nationale wetgeving de rechter of bevoegde administratieve instanties kan adiëren op grond van het feit dat contractuele bedingen die voor algemeen gebruik zijn opgesteld een kennelijke onbillijkheid behelzen in de zin van lid 3, opdat deze passende en doeltreffende middelen aanwenden om de verdere toepassing van dergelijke bedingen te voorkomen.Artikel 4Eigendomsvoorbehoud1. De lidstaten zorgen ervoor, in overeenstemming met de nationale bepalingen die ingevolge het internationaal privaatrecht van toepassing zijn, dat de verkoper eigenaar blijft van de goederen totdat de prijs volledig is betaald, wanneer tussen koper en verkoper vóór de levering van de goederen uitdrukkelijk een beding van eigendomsvoorbehoud is overeengekomen.2. De lidstaten kunnen bepalingen aangaande door de schuldenaar betaalde voorschotten vaststellen of handhaven.Artikel 5Invorderingsprocedures voor onbetwiste schulden1. De lidstaten zorgen ervoor dat, ongeacht het bedrag van de schuld, normaliter binnen een periode van 90 kalenderdagen na de instelling bij de rechter of een andere bevoegde autoriteit van de vordering of het verzoek van de schuldeiser, een executoriale titel kan worden verkregen wanneer de schuld of aspecten van de procedure niet worden betwist. De lidstaten kwijten zich van deze verplichting overeenkomstig hun respectieve nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.2. De respectieve nationale wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen leggen dezelfde voorwaarden op aan alle schuldeisers die gevestigd zijn in de Europese Gemeenschap.3. De in lid 1 bedoelde periode van 90 kalenderdagen omvat niet:a) de termijnen voor betekening en kennisgeving,b) de vertraging die te wijten is aan de schuldeiser, bijvoorbeeld als gevolg van het corrigeren van verzoeken.4. Dit artikel laat de bepalingen van het Verdrag van Brussel inzake de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken(13) onverlet.Artikel 6Omzetting1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen vóór 8 augustus 2002. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten mogen bepalingen handhaven of in werking doen treden die gunstiger zijn voor de schuldeiser dan die welke noodzakelijk zijn om aan deze richtlijn te voldoen.3. Bij de omzetting van deze richtlijn mogen de lidstaten uitsluiten:a) schulden die het voorwerp zijn van een insolventieprocedure tegen de schuldenaar,b) overeenkomsten die gesloten zijn vóór 8 augustus 2002, enc) vorderingen inzake interestbedragen van minder dan 5 EUR.4. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.5. Twee jaar na 8 augustus 2002 stelt de Commissie een onderzoek in naar onder meer de wettelijke interestvoet, de contractuele betalingstermijnen en de betalingsachterstanden, om de invloed op handelstransacties en de praktische werking van de wetgeving te evalueren. De bevindingen van dit onderzoek en van andere onderzoeken worden meegedeeld aan het Europees Parlement en de Raad, en gaan, indien dit nodig wordt geacht, vergezeld van voorstellen ter verbetering van deze richtlijn.Artikel 7InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 8AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Luxemburg, 29 juni 2000.Voor het Europees ParlementDe voorzitsterN. FontaineVoor de RaadDe voorzitterM. Marques da Costa(1) PB C 168 van 3.6.1998, blz. 13, enPB C 374 van 3.12.1998, blz. 4.(2) PB C 407 van 28.12.1998, blz. 50.(3) Advies van het Europees Parlement van 17 september 1998 (PB C 313 van 12.10.1998, blz. 142), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 juli 1999 (PB C 284 van 6.10.1999, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 16 december 1999 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 15 juni 2000 en besluit van de Raad van 18 mei 2000.(4) PB C 323 van 21.11.1994, blz. 19.(5) PB L 127 van 10.6.1995, blz. 19.(6) PB C 211 van 22.7.1996, blz. 43.(7) PB C 287 van 22.9.1997, blz. 92.(8) PB C 216 van 17.7.1997, blz. 10.(9) PB L 209 van 24.7.1992, blz. 1.(10) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 1.(11) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 54.(12) PB L 199 van 9.8.1993, blz. 84.(13) Geconsolideerde versie, zie PB C 27 van 26.1.1998, blz. 3.


Avis juridique important

|

31980L0233

Richtlijn 80/233/EEG van de Commissie van 21 november 1979 tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 76/756/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 051 van 25/02/1980 blz. 0008 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0108  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 10 blz. 0192  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0010  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 11 blz. 0010

RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 21 november 1979  tot aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van Richtlijn 76/756/EEG van de Raad inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan  (80/233/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/547/EEG (2), met name op de artikelen 11, 12 en 13,  Gelet op Richtlijn 76/756/EEG van de Raad van 27 juli 1976 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de installatie van verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (3),  Overwegende dat het, dank zij de opgedane ervaring en in verband met de huidige stand van de techniek, nu mogelijk is bepaalde voorschriften aan te vullen en beter aan de werkelijke beproevingsomstandigheden aan te passen;  Overwegende dat deze wijzigingen zullen worden gevolgd door verder nog in studie zijnde wijzigingen, waardoor bepaalde voorschriften strenger zullen worden gemaakt, ten einde de veiligheid van zowel de inzittenden van voertuigen als de andere weggebruikers te verhogen;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comité voor aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen tot opheffing van technische handelsbelemmeringen in de sector motorvoertuigen,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:    Artikel 1 Richtlijn 76/756/EEG wordt als volgt gewijzigd:  I. De artikelen 2 en 3 worden vervangen door een nieuw artikel 2, luidende als volgt:  "Artikel 2 1. Met ingang van 1 mei 1980 mogen de Lid-Staten,      - voor een typevoertuig de EEG-goedkeuring of de afgifte van het document als bedoeld in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG of de nationale goedkeuring niet weigeren;           - het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen niet verbieden, om redenen die verband houden met de installatie van de verplichte of facultatieve verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen vermeld onder de punten 1.5.7 tot en met 1.5.20 van bijlage I, indien de installatie van genoemde verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen bij dit typevoertuig of bij deze voertuigen voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.             2. Met ingang van 1 januari 1981 mogen de Lid-Staten:   - niet langer het document als bedoeld in artikel 10, lid 1, laatste streepje, van Richtlijn 70/156/EEG afgeven voor een voertuig waarbij  (1)PB nr. L 42 van 23.2.1970, blz. 1. (2)PB nr. L 168 van 26.6.1978, blz. 39. (3)PB nr. L 262 van 27.9.1976, blz. 1.  de installatie van genoemde verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen niet voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn;  - de nationale goedkeuring weigeren voor een typevoertuig, waarbij de installatie van genoemde verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen niet voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.   3. Met ingang van 1 oktober 1982 kunnen de Lid-Staten het voor het eerst in het verkeer brengen van voertuigen, waarvoor na 1 oktober 1979 een goedkeuringsformulier krachtens artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG voor wat betreft de installatie van genoemde verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen is afgegeven, verbieden, indien de installatie van genoemde verlichtings- en lichtsignaalinrichtingen niet voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn.".    II. De artikelen 4, 5, 6 en 7 worden respectievelijk de artikelen 3, 4, 5 en 6.   III. De bijlagen I en II worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage van deze richtlijn.    Artikel 2 De Lid-Staten doen de nodige bepalingen om vóór 1 mei 1980 aan deze richtlijn te voldoen in werking treden. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.   Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.     Gedaan te Brussel, 21 november 1979.  Voor de Commissie  Étienne DAVIGNON  Lid van de Commissie     BIJLAGE Wijzigingen van de bijlagen van Richtlijn 76/756/EEG  BIJLAGE I : INSTALLATIE VAN VERLICHTINGS- EN LICHTSIGNAALINRICHTINGEN Punt 1.3 wordt:  "1.3. Onbelast voertuig  Onder "onbelast voertuig" verstaat men het voertuig in bedrijfsklare toestand zoals omschreven in punt 2.6 van bijlage I, model inlichtingenformulier, bij Richtlijn 70/156/EEG, maar zonder bestuurder.".  Punt 1.5.3 wordt:  "1.5.3. Gegroepeerde lichten  Onder "gegroepeerde lichten" verstaat men lichten met verschillende lenzen of verschillende delen van lenzen en verschillende lichtbronnen, maar met een zelfde lamphuis.".  Punt 1.5.4 wordt:  "1.5.4. Gecombineerde lichten  Onder "gecombineerde lichten" verstaat men lichten met verschillende lenzen of verschillende delen van lenzen, maar met een zelfde lichtbron en een zelfde lamphuis.".  Punt 1.5.20 wordt:  "1.5.20. Retroflector  Onder "retroflector" verstaat men een inrichting die dient om de aanwezigheid van een voertuig kenbaar te maken door weerkaatsing van het licht afkomstig van een niet tot dat voertuig behorende lichtbron, waarbij de waarnemer zich nabij genoemde lichtbron bevindt.  In de zin van deze richtlijn worden onderstaande inrichtingen niet als retroflector aangemerkt:    - retroflecterende kentekenplaten;       - in de ADR (Europese overeenkomst inzake het vervoer over de weg van gevaarlijke stoffen) genoemde retroflecterende tekens;       - andere retroflecterende platen en tekens die volgens de gebruiksvoorschriften van een Lid-Staat moeten worden gebruikt, met betrekking tot bepaalde categorieën voertuigen of bepaalde verrichtingen.".         Punt 1.6.1 wordt:  "1.6.1. Lichtdoorlatend gedeelte van een licht bestemd voor het verlichten van de weg  Onder "lichtdoorlatend gedeelte van een licht bestemd voor het verlichten van de weg" (punten 1.5.7 tot en met 1.5.10) verstaat men de orthogonale projectie van de gehele opening van de reflector op een dwarsvlak. Indien het licht geen reflector heeft is de definitie van punt 1.6.2 van toepassing. Indien de lens (lenzen) van het licht slechts een gedeelte van de totale reflectoropening beslaat (beslaan), wordt slechts de projectie van dat gedeelte in aanmerking genomen.  Bij een dimlicht wordt het lichtdoorlatende gedeelte begrensd door de op de lens zichtbare grens tussen licht en donker. Indien de reflector en de lens onderling verstelbaar zijn, wordt de gemiddelde instelstand gebruikt.".   Punt 1.6.4 wordt:  "1.6.4. Zichtbaar vlak  Onder "zichtbaar vlak" in een bepaalde waarnemingsrichting verstaat men de orthogonale projectie van het uitvalsvlak van het licht op een loodrecht op de waarnemingsrichting staand vlak (zie tekening in aanhangsel 2) dat raakt aan het buitenste punt van de lens.".  Na punt 1.6.4 komt het nieuwe punt 1.6.5:  "1.6.5. Uitvalsvlak van het licht  Onder "uitvalsvlak van het licht" verstaat men het gehele buitenoppervlak, of een deel daarvan, van een uit doorzichtig materiaal bestaande lens die de verlichtings- en lichtsignaalinrichting omsluit en waarmee het mogelijk is aan de fotometrische en colorimetrische eisen te voldoen.".  Punt 1.8 wordt:  "1.8. Referentiepunt  Onder "referentiepunt" verstaat men het snijpunt van de referentieas met het uitvalsvlak van het licht. Dit referentiepunt moet door de fabrikant van het licht worden opgegeven. ".  Punt 1.9 wordt:  "1.9. Geometrische zichtbaarheidshoeken >PIC FILE= "T0013388">   Indien de metingen vanaf een kortere afstand van het licht worden verricht moet, ter verkrijging van een zelfde mate van nauwkeurigheid, de waarnemingsrichting in evenwijdige zin worden verschoven.  Binnen de geometrische zichtbaarheidshoeken wordt geen rekening gehouden met obstakels die zich daar reeds ten tijde van de goedkeuring van het licht bevonden.  Indien na het aanbrengen van het licht enig deel van het zichtbare vlak onzichtbaar wordt door ongeacht welke andere delen van het voertuig, moet worden aangetoond dat het niet aan het oog onttrokken deel van het licht nog steeds voldoet aan de voor de goedkeuring van het licht als optische inrichting vastgestelde fotometrische eisen (zie onderstaande figuur).   >PIC FILE= "T0013223">   Punt 1.12 wordt:  "1.12. Eén enkel licht  Onder "één enkel licht" verstaat men ook elke combinatie van twee of meer al dan niet identieke lichten die dezelfde functie vervullen, licht van dezelfde kleur uitstralen en een verlichtingsinrichting vormen, waarvan de lichtdoorlatende gedeelten van de lichten op een zelfde dwarsvlak ten minste 60 % beslaan van het oppervlak van de kleinste rechthoek die om deze lichtdoorlatende gedeelten kan worden beschreven, mits een dergelijke combinatie, in de gevallen waarin goedkeuring is vereist, als één enkel licht wordt goedgekeurd.  Deze combinatiemogelijkheid geldt niet voor groot licht, dimlicht en mistlichten voor.".  Punt 1.14 wordt:  "1.14. Afstand tussen twee lichten  Onder "afstand tussen twee lichten", die in dezelfde richting schijnen, verstaat men de kleinste afstand tussen de orthogonale projecties, op een vlak dat loodrecht staat op de referentieassen, van de omtrekken van beide lichtdoorlatende gedeelten die naar gelang van het geval in punt 1.6 zijn gedefinieerd. Bij het meten van de afstand tussen twee lichten behoeft de omtrek van de lichtdoorlatende gedeelten evenwel niet exact te worden bepaald, indien genoemde afstand duidelijk groter is dan de in de richtlijn voorgeschreven minimumafstand.".  Na punt 1.17 komt het nieuwe punt 1.18:  "1.18. Wegdek  Onder "wegdek" verstaat men het oppervlak waarop het voertuig staat en dat wezenlijk horizontaal moet zijn.".   Punt 2.2.2 wordt:  "2.2.2. Lijst van de door de fabrikant vastgestelde inrichtingen die de verlichtings- en lichtsignaaluitrusting vormen. De lijst kan voor elke functie verschillende typen inrichtingen bevatten ; elk type moet duidelijk zijn omschreven (met name goedkeuringsmerk, naam van de fabrikant, enz.).".  Punt 2.2.4 wordt:  "2.2.4. Schema('s) voor elk licht, met daarin aangegeven de lichtdoorlatende gedeelten in de zin van punt 1.6, de referentieas als omschreven in punt 1.7 en het referentiepunt als omschreven in punt 1.8".  Punt 3.5.1 wordt:  "3.5.1. symmetrisch ten opzichte van het middenlangsvlak zijn aangebracht (bij de beoordeling hiervan wordt alleen rekening gehouden met de uitwendige geometrische vorm van het licht en niet met de rand van het lichtdoorlatende gedeelte overeenkomstig punt 1.6).".  Punt 3.5.2 wordt:  "3.5.2. symmetrisch ten opzichte van elkaar en van het middenlangsvlak zijn ; deze eis geldt niet voor het ingebouwde gedeelte van het licht.".  Punt 3.8 wordt:  "3.8. De maximumhoogte boven het wegdek wordt gemeten vanaf het hoogste punt van het lichtdoorlatende gedeelte en de minimumhoogte vanaf het laagste punt.  Bij dimlichten wordt de minimumhoogte boven het wegdek gemeten vanaf de onderrand van de reflector.".  Na punt 3.8 komt het nieuwe punt 3.8.1:  "3.8.1. De plaats in de breedte, gerelateerd aan de totale breedte, wordt bepaald vanaf de verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde rand van het lichtdoorlatende gedeelte en bij relatering aan de afstand tussen de lichten onderling vanaf de binnenranden van het lichtdoorlatende gedeelte.".  Punt 3.10 wordt:  "3.10. Vanaf de voorzijde mag geen rood licht dat wordt uitgestraald door een licht als bedoeld in punt 1.5 zichtbaar zijn en vanaf de achterzijde mag geen wit licht, uitgestraald door een licht als bedoeld in punt 1.5 zichtbaar zijn, behalve dat van het achteruitrijlicht. De binnenverlichting van het voertuig wordt in dit verband buiten beschouwing gelaten.  Of aan deze voorwaarde is voldaan wordt als volgt nagegaan:  Punt 3.10.1 wordt:  "3.10.1. Voor de zichtbaarheid van een rood licht vanaf de voorzijde : het uitvalsvlak van het licht van een rood licht mag niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor het oog van een waarnemer die zich verplaatst in zone 1 van een dwarsvlak dat zich op 25 meter vóór het voertuig bevindt (zie aanhangsel 3, figuur 1).".  Punt 3.10.2 wordt:  "3.10.2. Voor de zichtbaarheid van een wit licht vanaf de achterzijde : het uitvalsvlak van het licht van een wit licht mag niet rechtstreeks zichtbaar zijn voor het oog van een waarnemer die zich verplaatst in zone 2 van een dwarsvlak dat zich op 25 meter achter het voertuig bevindt (zie aanhangsel 3, figuur 2).".   Punt 3.11 wordt:  "3.11. De schakelingen van de elektrische installatie moeten zodanig zijn uitgevoerd dat de breedtelichten, achterlichten, markeringslichten (indien aanwezig) en achterkentekenplaatverlichting slechts tegelijkertijd kunnen worden ontstoken en gedoofd. Deze eis geldt niet voor het gebruik van breedte- en achterlichten als parkeerlichten.".  Punt 3.15.3 wordt:  "3.15.3. In geval van defect aan de bediening van de camouflage-inrichting of van andere defecten als bedoeld in de punten 3.15.2.1 en 3.15.2.2, moet een gecamoufleerd licht zonder gereedschap in zijn bedrijfsstand kunnen worden gebracht.".  Punt 3.15.6 wordt:  "3.15.6. Indien de camouflage-inrichting is blootgesteld aan een temperatuur tussen -30º C en +50º C, moet het licht binnen drie seconden na de eerste bedieningshandeling zijn bedrijfsstand kunnen bereiken.".  Na punt 3.15.6 komt het nieuwe punt 3.16.  "3.16. Aantal lichten  Het op een voertuig aangebrachte aantal lichten moet gelijk zijn aan het (de) in subpunt 2 van de punten 4.1 tot en met 4.17 aangegeven aantal(len).".  Punt 4.1.4.3 wordt:  "4.1.4.3. In de lengterichting  Aan de voorzijde van het voertuig en zo dat de bestuurder direct noch indirect door het via achteruitkijkspiegels en/of andere lichtweerkaatsende oppervlakken van het voertuig weerkaatste licht van deze lichten wordt gehinderd.".  Punt 4.1.5 wordt:  "4.1.5. Geometrische zichtbaarheid  De zichtbaarheid van het lichtdoorlatende gedeelte, ook in velden die niet verlicht lijken vanuit de betrokken waarnemingsrichting, moet zijn gewaarborgd binnen een divergerende ruimte die wordt begrensd door krommen uitgaande van de gehele omtrek van het lichtdoorlatende gedeelte en die ten minste een hoek van 5º maken met de referentieas van het koplicht. Als oorsprong van de geometrische zichtbaarheidshoeken geldt de omtrek van de projectie van het lichtdoorlatende gedeelte op een verticaal dwarsvlak dat raakt aan het voorste deel van de lens van het koplicht.".  Punt 4.1.11 wordt:  "4.1.11. Verklikkersignaal  Inschakel-verklikkerlicht verplicht".  Punt 4.2.5 wordt:  "4.2.5. Geometrische zichtbaarheid >PIC FILE= "T0013389">    Aangezien de voor dimlichten voorgeschreven fotometrische waarden niet op het gehele geometrische zichtbaarheidsveld betrekking hebben, geldt voor de resterende ruimte een minimumwaarde van 1 cd als goedkeuringseis. Plaatdelen of andere uitrustingsstukken in de nabijheid van het licht mogen geen secundaire effecten veroorzaken die de andere weggebruikers hinderen.".  Punt 4.2.11 wordt:  "4.2.11. Verklikkersignaal  Verklikkerlicht facultatief.".  Punt 4.3.11 wordt:  "4.3.11. Verklikkersignaal  Verklikkerlicht facultatief.".  Punt 4.4.11 wordt:  "4.4.11. Verklikkersignaal  Verklikkerlicht facultatief.".  Punt 4.5.3 wordt:  "4.5.3. Installatieschema   A : Twee voorrichtingaanwijzers (categorie 1)  Twee achterrichtingaanwijzers (categorie 2)  Twee zijrichtingaanwijzers (categorie 5).  Indien lichten zijn aangebracht die de gecombineerde functie van voor- (categorie 1) en zijrichtingaanwijzer (categorie 5) vervullen, kunnen, ten einde te voldoen aan de zichtbaarheidseisen van punt 4.5.5, twee extra zijrichtingaanwijzers (categorie 5) worden aangebracht.   B : Twee achterrichtingaanwijzers (categorie 2).".   Punt 4.5.4.1 wordt:  "4.5.4.1. In de breedterichting:  De rand van het verst van het middenlangsvlak van het voertuig verwijderde lichtdoorlatende gedeelte mag zich op niet meer dan 400 mm van het punt van de grootste breedte van het voertuig bevinden.  De afstand tussen de binnenranden van beide lichtdoorlatende gedeelten moet minimaal 600 mm bedragen. Indien de verticale afstand tussen de achterrichtingaanwijzer en het overeenkomstige achterlicht 300 mm of minder bedraagt, mag de afstand tussen het punt van de grootste breedte van het voertuig en de buitenrand van het lichtdoorlatende gedeelte van de achterrichtingaanwijzer niet meer dan 50 mm meer bedragen dan de afstand tussen het punt van de grootste breedte van het voertuig en de buitenrand van het lichtdoorlatende gedeelte van het overeenkomstige achterlicht.  Het lichtdoorlatende gedeelte van voorrichtingaanwijzers moet zich op ten minste 40 mm bevinden van het lichtdoorlatende gedeelte van de dimlichten en van de mistlichten voor, zo deze aanwezig zijn. Een kleinere afstand is toegestaan indien de lichtsterkte ter plaatse van de referentie van de richtingaanwijzer ten minste 400 cd bedraagt.".  Punt 4.5.8 wordt:  "4.5.8. Mag niet gecombineerd zijn met enig ander licht. Mag alleen worden gecombineerd met richtingaanwijzers van een andere categorie.".   Punt 4.5.11 wordt:  "4.5.11. Verklikkersignaal  Verklikkersignaal voor de werking verplicht voor voor- en achterrichtingaanwijzers. Het kan optisch en/of akoestisch zijn. Een optische inrichting moet knipperen en uitgaan of aanblijven zonder te knipperen of een duidelijk waarneembare frequentiewijziging vertonen, indien een van de voor- of achterrichtingaanwijzers niet goed functioneert. Bij een uitsluitend akoestische inrichting moet het signaal goed hoorbaar zijn en bij storing in de werking van een van de voor- of achterrichtingaanwijzers een duidelijk waarneembare frequentiewijziging vertonen.  Indien een motorvoertuig is ingericht om een aanhangwagen te trekken, moet dit voertuig zijn uitgerust met een speciale optische verklikker voor de richtingaanwijzers van de aanhangwagen, behalve indien met het verklikkersignaal van de trekker defecten in ongeacht welke richtingaanwijzer op de betreffende voertuigencombinatie kunnen worden gesignaleerd.".  Punt 4.6.10 wordt:  "4.6.10. Functionele elektrische schakeling  De bediening van het signaal moet geschieden door middel van een afzonderlijke schakelaar die alle richtingaanwijzers synchroon moet laten knipperen.".  Punt 4.6.11 wordt:  "4.6.11. Verklikkersignaal  Inschakelverklikkerlicht verplicht. Knipperlicht dat kan werken in combinatie met het (de) in punt 4.5.11 voorgeschreven verklikkersignaal (-signalen).".  Punt 4.7.11 wordt:  "4.7.11. Verklikkersignaal  Verklikkerlicht facultatief. Indien aanwezig, moet dit verklikkersignaal een verklikkerlicht voor de werking zijn dat bij een storing in de werking van de stoplichten een niet-knipperend lichtsignaal te zien geeft.".   Aanhangsel 2 : Detekening wordt vervangen door onderstaande tekening: >PIC FILE= "T0013224">     BIJLAGE II Punt 15 wordt:  "15. Aan dit formulier zijn de volgende documenten gehecht die het hierboven vermelde goedkeuringsnummer dragen:  ... lijst(en) van de door de fabrikant vastgestelde inrichtingen die de verlichtings- en lichtsignaaluitrusting vormen ; voor iedere inrichting zijn het fabrieksmerk en het typegoedkeuringsmerk aangegeven.".  Deze documenten worden alleen op uitdrukkelijk verzoek aan de bevoegde autoriteiten van de overige Lid-Staten verstrekt.".


Avis juridique important

|

32003L0069

Richtlĳn 2003/69/EG van de Commissie van 11 juli 2003 houdende wĳziging van de bĳlage bĳ Richtlĳn 90/642/EEG van de Raad wat betreft de maximumgehalten aan residuen van chloormequat, lambda-cyhalothrin, kresoxim-methyl, azoxystrobin en sommige dithiocarbamaten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 175 van 15/07/2003 blz. 0037 - 0044

Richtlijn 2003/69/EG van de Commissievan 11 juli 2003houdende wijziging van de bijlage bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft de maximumgehalten aan residuen van chloormequat, lambda-cyhalothrin, kresoxim-methyl, azoxystrobin en sommige dithiocarbamaten(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit(1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 806/2003(2), en met name op artikel 7,Overwegende hetgeen volgt:(1) Voor producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit, worden de residugehalten vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn, dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk en tegelijk toxicologisch aanvaardbaar is, met name uit een oogpunt van milieubescherming en gelet op de geschatte inname via de voeding. De communautaire maximumresidugehalten (MRL's) komen overeen met de bovengrens van de hoeveelheden residu die naar verwachting in producten kunnen worden gevonden wanneer goede landbouwpraktijken in acht zijn genomen.(2) De MRL's voor bestrijdingsmiddelen worden voortdurend opnieuw bezien en gewijzigd om rekening te houden met nieuwe gegevens en informatie. De MRL's worden vastgesteld op de ondergrens van analytische bepaling wanneer de toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen geen detecteerbare gehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in of op het levensmiddel opleveren, wanneer voor geen enkele toepassing een toelating bestaat, wanneer de door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die residuen opleveren in of op levensmiddelen die in de gemeenschappelijke markt in het vrije verkeer kunnen worden gebracht, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd.(3) Met betrekking tot chloormequat hebben de lidstaten en de belanghebbenden de Commissie meegedeeld dat de besmetting van peren ten gevolge van de achtergrondniveaus van chloormequat in het milieu ten gevolge van eerder gebruik nog steeds aanzienlijk is. Uit bij de bewaking verkregen gegevens blijkt dat de afbraak van residuen zo langzaam verloopt dat de tijdelijke MRL als vastgesteld bij Richtlijn 90/642/EEG nog eens drie jaar van kracht moet blijven.(4) Voor lambda-cyhalothrin, kresoxim-methyl, azoxystrobin en mancozeb zijn aanvragen voor nieuwe of gewijzigde toepassingen bij de rapporterende lidstaten ingediend. Die toepassingen zijn beoordeeld en er is geconcludeerd dat zij geen onaanvaardbare blootstelling van de consument tot gevolg hebben.(5) Mancozeb kan met de huidige routineanalysemethode niet worden onderscheiden van andere dithiocarbamaten (maneb, mancozeb, metiram, propineb en zineb (som uitgedrukt in CS2)); daarom wordt een MRL voor de hele groep dithiocarbamaten vastgesteld.(6) De Commissie is tot de conclusie gekomen dat het verstandig is enkele MRL's te wijzigen in verband met mogelijke risico's voor de consument. Het is van belang dat de lidstaten aanvullende risicobeheersmaatregelen treffen om de consument adequaat te beschermen.(7) De totale blootstelling van consumenten tijdens hun leven en de kortdurende blootstelling aan elk van de in deze richtlijn genoemde bestrijdingsmiddelen via levensmiddelen is geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gepubliceerde richtsnoeren(3). Volgens de berekeningen leiden de in deze richtlijn vastgestelde MRL's niet tot onaanvaardbare blootstelling van de consument.(8) Voorzover relevant, is de acute blootstelling van consumenten aan die bestrijdingsmiddelen via elk van de levensmiddelen die residuen kunnen bevatten, geraamd en geëvalueerd volgens de communautaire procedures en methoden, met inachtneming van de door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren. Volgens de berekeningen veroorzaakt de aanwezigheid van bestrijdingsmiddelenresiduen met inachtneming van de in deze richtlijn voorgestelde MRL's geen acute toxische effecten.(9) De handelspartners van de Gemeenschap zijn via de Wereldhandelsorganisatie (WTO) over de in deze richtlijn vastgestelde MRL's geraadpleegd en met hun opmerkingen is rekening gehouden.(10) Met de adviezen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, met name de adviezen en aanbevelingen op het gebied van de bescherming van de consumenten van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen, is rekening gehouden.(11) De bijlage bij Richtlijn 90/642/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.(12) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. De waarde voor kresoxim-methyl op aardbeien "0,2 (p) mg/kg" wordt vervangen door "1 (p) mg/kg".2. De waarde voor de dithiocarbamaten: "Maneb, mancozeb, metiram, propineb en zineb (som uitgedrukt in CS2)" op radijs "0,2 mg/kg" wordt vervangen door "2 mg/kg", op bosuien "0,05* mg/kg" wordt vervangen door "1 mg/kg".3. De voetnoot (t) bij de waarde voor chloormequat op peren wordt vervangen door:"(t) Tot en met 31 juli 2006 geldt een tijdelijke MRL van 0,3 mg/kg.".4. De waarden voor azoxystrobin en lambda-cyhalothrin worden vervangen door de waarden in de bijlage bij deze richtlijn.Artikel 2De lidstaten dienen vóór 31 juli 2003 de bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze maatregelen toe met ingang van 1 augustus 2003.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3Deze richtlijn treedt in werking op de zevende dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 4Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 11 juli 2003.Voor de CommissieDavid ByrneLid van de Commissie(1) PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71.(2) PB L 122 van 16.5.2003, blz. 1.(3) Richtsnoeren voor het voorspellen van de inname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herzien), uitgewerkt door GEMS (mondiaal milieubewakingssysteem)/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-Comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).BIJLAGE">RUIMTE VOOR DE TABEL>"


title: Richtlijn 2006/82/EG van de Commissie van 23 oktober 2006 tot aanpassing van Richtlijn 91/321/EEG inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding en van Richtlijn 1999/21/EG betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik, in verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië

text:
               20.12.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 362/94

      RICHTLIJN 2006/82/EG VAN DE COMMISSIE

   van 23 oktober 2006
   tot aanpassing van Richtlijn 91/321/EEG inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding en van Richtlijn 1999/21/EG betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik, in verband met de toetreding van Bulgarije en Roemenië
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, en met name artikel 4, lid 3,
   Gelet op de Akte van toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie, en met name artikel 56,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Indien besluiten die na 1 januari 2007 hun geldigheid behouden, in verband met de toetreding moeten worden aangepast en in de Akte van toetreding of de bijlagen daarbij niet in de noodzakelijke aanpassingen is voorzien, moet de Commissie krachtens artikel 56 van de Akte van toetreding de noodzakelijke aanpassingen vaststellen in alle gevallen waarin de Commissie het oorspronkelijke besluit heeft aangenomen.

               (2)

               In de slotakte van de conferentie die het Verdrag betreffende de toetreding heeft opgesteld, wordt aangegeven dat de Hoge Verdragsluitende Partijen een politiek akkoord hebben bereikt over de ingevolge de toetreding vereiste aanpassingen van de besluiten van de instellingen, en wordt de Raad en de Commissie verzocht deze aanpassingen vóór de toetreding aan te nemen, waar nodig aangevuld en bijgewerkt om rekening te houden met de ontwikkeling van het recht van de Unie.

               (3)

               Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding (1) en Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie van 25 maart 1999 betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik (2) moeten bijgevolg dienovereenkomstig worden gewijzigd,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De Richtlijnen 91/321/EEG en 1999/21/EG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op de datum van de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf de datum van toetreding van Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking onder voorbehoud en op de datum van de inwerkingtreding van het Verdrag betreffende de toetreding van Bulgarije en Roemenië.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 23 oktober 2006.

            Voor de Commissie

         Olli REHN

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 175 van 4.7.1991, blz. 35.

      (2)  PB L 91 van 7.4.1999, blz. 29.

      BIJLAGE
      VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN
      LEVENSMIDDELEN

                  1.

                  31991 L 0321: Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding (PB L 175 van 4.7.1991, blz. 35), gewijzigd bij:

                              —

                              11994 N: Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing van de Verdragen — Toetreding van de Republiek Oostenrijk, de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden (PB C 241 van 29.8.1994, blz. 21),

                              —

                              31996 L 0004: Richtlijn 96/4/EG van de Commissie van 16.2.1996 (PB L 49 van 28.2.1996, blz. 12),

                              —

                              31999 L 0050: Richtlijn 1999/50/EG van de Commissie van 25.5.1999 (PB L 139 van 2.6.1999, blz. 29),

                              —

                              12003 T: Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing van de Verdragen — Toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33),

                              —

                              32003 L 0014: Richtlijn 2003/14/EG van de Commissie van 10.2.2003 (PB L 41 van 14.2.2003, blz. 37).

                              a)

                              In artikel 7, lid 1, wordt na de woorden „počiatočná dojčenská výživa” en „následná dojčenská výživa” het volgende toegevoegd:

                                          „—

                                          in het Bulgaars:
                                          „храни за кърмачета” en „преходни храни”,

                                          —

                                          in het Roemeens:
                                          „preparate pentru sugari” en „pentru copii de vârstă mică”.”;

                              b)

                              In artikel 7, lid 1, wordt na de woorden „počiatočná dojčenská mliečna výživa” en „následná dojčenská mliečna výživa” het volgende toegevoegd:

                                          „—

                                          in het Bulgaars:
                                          „млека за кърмачета” en „преходни млека”,

                                          —

                                          in het Roemeens:
                                          „lapte pentru sugari” en „pentru copii de vârstă mică”.”;

                  2.

                  31999 L 0021: Richtlijn 1999/21/EG van de Commissie van 25 maart 1999 betreffende dieetvoeding voor medisch gebruik (PB L 91 van 7.4.1999, blz. 29), gewijzigd bij:

                              —

                              12003 T: Akte betreffende de toetredingsvoorwaarden en de aanpassing van de Verdragen — Toetreding van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek (PB L 236 van 23.9.2003, blz. 33).

                        In artikel 4, lid 1, wordt de lijst die begint met „in het Spaans” en eindigt met „medicinska ändamål”, vervangen door de volgende lijst:

                              „—

                              in het Bulgaars:
                              „Диетични храни за специални медицински цели”

                              —

                              in het Spaans:
                              „Alimento dietético para usos médicos especiales”

                              —

                              in het Tsjechisch:
                              „Dietní potravina určená pro zvláštní lékařské účely”

                              —

                              in het Deens:
                              „Levnedsmiddel/Levnedsmidler til særlige medicinske formål”

                              —

                              in het Duits:
                              „Diätetisches/Diätetische Lebensmittel für besondere medizinische Zwecke (Bilanzierte Diäten)”

                              —

                              in het Ests:
                              „Toit meditsiinilisel näidustusel kasutamiseks”

                              —

                              in het Grieks:
                              „Διαιτητικά τρόφιμα για ειδικούς ιατρικούς σκοπούς”

                              —

                              in het Engels:
                              „Food(s) for special medical purposes”

                              —

                              in het Frans:
                              „Aliment(s) diététique(s) destiné(s) à des fins médicales spéciales”

                              —

                              in het Italiaans:
                              „Alimento dietetico destinato a fini medici speciali”

                              —

                              in het Lets:
                              „Diētiskā pārtika cilvēkiem ar veselības traucējumiem”

                              —

                              in het Litouws:
                              „Specialios medicininės paskirties maisto produktai”

                              —

                              in het Hongaars:
                              „Speciális – gyógyászati célra szánt – tápszer”

                              —

                              in het Maltees:
                              „Ikel dijetetiku għal skopijiet mediċi speċifiċi”

                              —

                              in het Nederlands:
                              „Dieetvoeding voor medisch gebruik”

                              —

                              in het Pools:
                              „Dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego”

                              —

                              in het Portugees:
                              „Produto dietético de uso clínico”

                              —

                              in het Roemeens:
                              „Alimente dietetice pentru scopuri medicale speciale”

                              —

                              in het Slowaaks:
                              „dietetická potravina na osobitné lekárske účely”

                              —

                              in het Sloveens:
                              „Dietno (dietetično) živilo za posebne zdravstvene namene”

                              —

                              in het Fins:
                              „Kliininen ravintovalmiste/kliinisiä ravintovalmisteita”

                              —

                              in het Zweeds:
                              „Livsmedel för speciella medicinska ändamål”.”