Avis juridique important

|

31993L0097

Richtlijn 93/97/EEG van de Raad van 29 oktober 1993 houdende aanvulling van Richtlijn 91/263/EEG wat de apparatuur voor satellietgrondstations betreft

Publicatieblad Nr. L 290 van 24/11/1993 blz. 0001 - 0008 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0067  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 25 blz. 0067

RICHTLIJN 93/97/EEG VAN DE RAAD van 29 oktober 1993 houdende aanvulling van Richtlijn 91/263/EEG wat de apparatuur voor satellietgrondstations betreftDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europees Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  1. Overwegende dat in het Groenboek van de Commissie over een gezamenlijke aanpak op het gebied van satellietcommunicatie in de Gemeenschap wordt voorgesteld over te gaan tot onderlinge erkenning van de typegoedkeuring van apparatuur voor  satellietgrondstations als een van de voornaamste vereisten voor, onder meer, een communautaire markt voor apparatuur voor satellietgrondstations;  2. Overwegende dat de Raad in zijn resolutie van 19 december 1991 inzake de ontwikkeling van de gemeenschappelijke markt voor satellietcommunicatiediensten en -apparatuur (4) de harmonisatie en liberalisatie van geschikte apparatuur voor  satellietgrondstations, onder voorbehoud met name van de nodige voorwaarden om aan de fundamentele voorschriften te voldoen, als een hoofddoel van het satellietcommunicatiebeleid beschouwt;  3. Overwegende dat de Raad in deze resolutie met belangstelling kennis neemt van het voornemen van de Commissie maatregelen voor te stellen voor de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de geschikte apparatuur voor  satellietgrondstations, met inbegrip van de onderlinge erkenning van de conformiteit van die apparatuur, in de lijn van de beginselen die reeds zijn vastgesteld bij Richtlijn 91/263/EEG (5);  4. Overwegende dat de totstandbrenging van een open markt op communautaire schaal voor apparatuur voor satellietgrondstations effectieve en efficiënte geharmoniseerde procedures vereist voor de certificatie, de beproeving, het markeren, de  kwaliteitsbewaking en de produktcontrole; dat het alternatief voor een communautaire regelgeving bestaat in een vergelijkbaar stelsel van bepalingen die op basis van onderhandelingen tussen de Lid-Staten tot stand worden gebracht, hetgeen uiteraard  problemen met zich zou brengen gezien het grote aantal bij dergelijke veelvoudige bilaterale onderhandelingen betrokken instanties; dat dit ondoenlijk is en niet snel en efficiënt en de doelstellingen van de voorgestelde maatregelen dus niet ten  genoegen door de Lid-Staten kunnen worden verwezenlijkt; dat echter de vorm van een communautaire richtlijn reeds bij herhaling en met name in de telecommunicatiesector een werkbaar, snel en efficiënt middel is gebleken; dat de doelstelling van de  voorgenomen maatregel derhalve het best op communautair niveau kan worden bereikt;  5. Overwegende dat naar huidig Gemeenschapsrecht, in afwijking van één van de grondregels van de Gemeenschap, namelijk vrijheid van verkeer van goederen, belemmeringen voor het handelsverkeer binnen de Gemeenschap als gevolg van verschillen in de  nationale wetgevingen met betrekking tot het in de handel brengen van produkten moeten worden aanvaard voor zover deze noodzakelijk kunnen worden geacht om aan fundamentele voorschriften te voldoen; dat de harmonisatie van de wetgevingen in dit geval  dan ook beperkt moet blijven tot die voorschriften die nodig zijn om aan de fundamentele voorschriften inzake apparatuur voor satellietgrondstations te voldoen; dat deze voorschriften, omdat zij van fundamenteel belang zijn, in de plaats van de  besbetreffende nationale voorschriften moeten komen;  6. Overwegende dat Richtlijn 73/23/EEG van de Raad van 19 februari 1973 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke voorschriften der Lid-Staten inzake elektrisch materiaal bestemd voor gebruik binnen bepaalde spanningsgrenzen (6) en  Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (7) onder meer van toepassing zijn op het gebied van telecommunicatie en informatietechnologie;  7. Overwegende dat Richtlijn 73/23/EEG ook in het algemeen betrekking heeft op de veiligheid van personen;  8. Overwegende dat Richtlijn 89/336/EEG van de Raad van 3 mei 1989 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake elektromagnetische compatibiliteit (8) geharmoniseerde procedures voor de bescherming van apparatuur  tegen elektromagnetische storingen bevat en dat daarin de beschermingseisen alsmede de controlemodaliteiten zijn vastgesteld; dat de algemene voorschriften van genoemde richtlijn tevens van toepassing zijn op apparatuur voor satellietgrondstations; dat  de voorschriften inzake elektromagnetische compatibiliteit die specifiek betrekking hebben op apparatuur voor satellietgrondstations, onder de onderhavige richtlijn vallen;  9. Overwegende dat Beschikking 87/95/EEG (9) de maatregelen behelst die ter bevordering van de normalisatie in Europa en de uitwerking en toepassing van normen op het gebied van informatietechnologie en telecommunicatie ten uitvoer moeten worden gelegd;   10. Overwegende dat het, met betrekking tot de fundamentele voorschriften en om voor de fabrikanten het bewijs dat aan die voorschriften is voldaan te vergemakkelijken, wenselijk is dat er op Europees niveau geharmoniseerde normen bestaan om het  algemeen belang bij het ontwerp en de fabricage van apparatuur voor satellietgrondstations veilig te stellen en controle op de overeenstemming met deze fundamentele voorschriften mogelijk te maken; dat deze, op Europees niveau geharmoniseerde normen  door privaatrechtelijke instellingen worden opgesteld en hun niet-bindende karakter dienen te behouden; dat daartoe de Europese Commissie voor normalisatie (CEN), het Europees Comité voor elektrotechnische normalisatie (Cenelec) en het Europees  Instituut voor telecommunicatienormen (ETSI) zijn erkend als de bevoegde instellingen voor de vaststelling van de geharmoniseerde normen;  11. Overwegende dat de voorstellen voor gemeenschappelijke technische voorschriften in het algemeen worden opgesteld op basis van geharmoniseerde normen en, met het oog op een passende technische cooerdinatie op een brede Europese basis, van bijkomend  overleg, in het bijzonder met het Comité voor de toepassing van telecommunicatievoorschriften (TRAC);  12. Overwegende dat bij Richtlijn 91/263/EEG de volledige onderlinge erkenning van typegoedkeuringen van eindapparatuur voor telecommunicatie is ingevoerd en het Comité voor de goedkeuring van eindapparatuur (ACTE) is ingesteld, dat uit  vertegenwoordigers van de Lid-Staten is samengesteld en door de vertegenwoordiger van de Commissie wordt voorgezeten, ten einde de Commissie bij te staan bij de uitvoering van de uit die richtlijn voortvloeiende taken;  13. Overwegende dat Richtlijn 91/263/EEG niet expliciet van toepassing is op apparatuur voor satellietgrondstations;  14. Overwegende dat het daarom noodzakelijk is de reeds in die richtlijn ten aanzien van eindapparatuur voor telecommunicatie vastgelegde beginselen uit te breiden tot appartuur voor satellietgrondstations;  15. Overwegende dat het toepassingsgebied van deze richtlijn op een algemene definitie van de term  "apparatuur voor satellietgrondstations" moet zijn gebaseerd, zodat de technische ontwikkeling van produkten mogelijk blijft; dat speciaal geconstrueerde  apparatuur voor satellietgrondstations bedoeld voor gebruik als deel van de infrastructuur van het openbare aardse telecommunicatienet van het toepassingsgebied is uitgesloten; dat de uitsluiting wordt beoogd van onder meer satellietgrondstations voor  grootschalige doorgifte van sterk gebundeld telefoonverkeer in het kader van de infrastructuurvoorziening (zoals stations met grote schoteldiameter) en grondstations voor het opsporen en de controle van satellieten;  16. Overwegende dat deze richtlijn geen afbreuk doet aan de bestaande bijzondere of uitsluitende rechten op het vlak van de satellietcommunicatie welke de Lid-Staten overeenkomstig het Gemeenschapsrecht mogen handhaven;  17. Overwegende dat apparatuur voor satellietgrondstations, wat de interface met het in de ruimte gestationeerde systeem betreft, of wel voor verzending van radiocommunicatiesignalen, of wel zowel verzending als ontvangst van radiocommunicatiesignalen,  of wel alleen voor ontvangst van radiocommunicatiesignalen is ontworpen;  18. Overwegende dat apparatuur voor satellietgrondstations, wat de grondinterface betreft, of wel bedoeld is voor, of wel niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet;  19. Overwegende dat banen (zoals de geostationaire baan, lage omloopbanen en elliptische banen) trajecten in de ruimte zijn die worden beschreven door satellieten of andere in de ruimte gestationeerde systemen en beperkte, door de natuur geboden  hulpbronnen vormen;  20. Overwegende dat de beschikbare baanruimte gebruikt wordt in combinatie met het radiofrequentiespectrum, dat eveneens een beperkte, door de natuur geboden hulpbron vormt; dat zendende satellietgrondstations gebruik maken van deze beide hulpbronnen;  21. Overwegende dat het doelmatig gebruik van de beschikbare baanruimte in combinatie met het radiofrequentiespectrum en de voorkoming van storende interferentie tussen ruimte- en grondcommunicatiesystemen en andere technische systemen van belang is  voor de ontwikkeling van de satellietcommunicatie in Europa; dat de ITU (International Telecommunications Union) criteria vaststelt voor een doelmatig gebruik van de beschikbare baanruimte en voor radiocooerdinatie zodat ruimte- en grondsystemen zonder  ongewenste interferentie naast elkaar kunnen bestaan;  22. Overwegende dat harmonisatie van de voorwaarden voor het in de handel brengen van apparatuur voor satellietgrondstations de voorwaarden zal scheppen voor een open gemeenschappelijke markt en tevens zal leiden tot een doelmatig gebruik van de  beschikbare baanruimte en van het radiofrequentiespectrum, en de voorkoming van storende interferentie tussen ruimte- en grondcommunicatiesystemen en andere technische systemen zal vergemakkelijken;  23. Overwegende dat ten aanzien van de fundamentele voorschriften met betrekking tot het doelmatige gebruik van de beschikbare baanruimte en van het radiofreqentiespectrum, en met betrekking tot de voorkoming van storende interferentie tussen ruimte- en  grondcommunicatiesystemen en andere technische systemen, over het algemeen aan deze voorschriften niet anders kan worden voldaan dan door de toepassing van speciale technische oplossingen; dat gemeenschappelijke technische voorschriften derhalve geboden  zijn;  24. Overwegende dat de parameters voor het frequentiegebruik van zenders opgenomen zijn onder de fundamentele voorschriften van artikel 4, onder c) en e), van Richtlijn 91/263/EEG, aangezien de testmethoden en grenswaarden gespecificeerd worden in  samenhang met de technische kenmerken van de specifieke apparatuur;  25. Overwegende dat op apparatuur voor satellietgrondstations die gebruikt kan worden voor verzending of voor verzending en ontvangst van radiocommunicatiesignalen naast de bepalingen van deze richtlijn ook vergunningsvoorwaarden van toepassing kunnen  zijn;  26. Overwegende dat op apparatuur voor satellietgrondstations die alleen gebruikt kan worden voor het ontvangen van radiocommunicatiesignalen geen vergunningsvoorwaarden van toepassing kunnen zijn doch uitsluitend de bepalingen van deze richtlijn,  tenzij deze apparatuur bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet, zoals voorgesteld in het Groenboek over satellietcommunicatie in de Europese Gemeenschap; dat het gebruik van dergelijke apparatuur voor satellietgrondstations  in overeenstemming moet zijn met de nationale voorschriften die zich met het Gemeenschapsrecht verdragen;  27. Overwegende dat voor Europese fabrikanten een reële vergelijkbare toegang tot de markten van derde landen, in het bijzonder van de Verenigde Staten van Amerika en van Japan, bij voorkeur tot stand moet worden gebracht via multilaterale  onderhandelingen in GATT-verband, hoewel ook bilaterale besprekingen tussen de Gemeenschap en derde landen hiertoe kunnen bijdragen;  28. Overwegende dat de vertegenwoordigers van de telecommunicatieorganisaties, van de gebruikers, van de consumenten, van de fabrikanten, van de dienstaanbieders alsmede van de vakbonden het recht moeten hebben geraadpleegd te worden;  29. Overwegende dat degenen tot wie een in het kader van deze richtlijn genomen besluit is gericht, in kennis moeten worden gesteld van de redenen voor dat besluit en van de hun ter beschikking staande rechtsmiddelen;  30. Overwegende dat overgangsregelingen nodig zijn om de fabrikanten tijd te geven het ontwerp en de produktie van apparatuur voor satellietgrondstations aan te passen aan de gemeenschappelijke technische voorschriften; dat de overgangsregelingen per  geval moeten worden uitgewerkt met het oog op de nodige flexibiliteit; dat de nodige overgangsregelingen in de gemeenschappelijke technische voorschriften moeten worden opgenomen;  31. Overwegende dat ACTE een belangrijke rol bij de toepassing van deze richtlijn heeft te vervullen; dat ACTE nauw dient samen te werken met de relevante comités die bevoegd zijn voor de vergunningsprocedures voor satellietnetwerken en  satellietdiensten,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Toepassingsgebied, in de handel brengen en vrij verkeer  Artikel 1  1. Deze richtlijn is van toepassing op apparatuur voor satellietgrondstations als omschreven in lid 2.  2. Voor de toepassing van deze richtlijn:  - gelden de begripsomschrijvingen van Richtlijn 91/263/EEG, waar van toepassing;  - wordt verstaan onder  "apparatuur voor satellietgrondstations", apparatuur die gebruikt kan worden of wel uitsluitend voor het zenden, of wel voor het zenden en het ontvangen ( "zenders/ontvangers") of uitsluitend voor het ontvangen ( "ontvangers"),  van radiocommunicatiesignalen door middel van satellieten of andere in de ruimte gestationeerde systemen, doch met uitsluiting van speciaal geconstrueerde apparatuur voor satellietgrondstations die bedoeld is voor gebruik als onderdeel van het openbare  telecommunicatienet van een Lid-Staat;  - wordt verstaan onder  "grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet", elke aansluiting op het openbare telecommunicatienet die geen ruimtesegment omvat.  3. De fabrikant of leverancier van apparatuur voor satellietgrondstations geeft aan of de apparatuur of wel bedoeld is voor, of wel niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet.   Artikel 2  1. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat ontvangapparatuur voor satellietcommunicatie die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet, slechts overeenkomstig met de voorschriften van  het Gemeenschapsrecht conforme nationale wettelijke voorschriften op hun grondgebied in de handel gebracht en in bedrijf gesteld kan worden, indien deze apparatuur aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet wanneer zij op de juiste wijze wordt  geïnstalleerd en onderhouden en overeenkomstig haar bestemming wordt gebruikt.  Dit gebruik moet in overeenstemming zijn met de nationale voorschriften die zich met het Gemeenschapsrecht verdragen en die het gebruik beperken tot de ontvangst van diensten die voor de betrokken gebruiker zijn bestemd.  2. De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat andere apparatuur voor satellietgrondstations alleen in de handel kan worden gebracht indien die apparatuur aan de voorschriften van deze richtlijn voldoet wanneer zij op de juiste  wijze wordt geïnstalleerd en onderhouden en overeenkomstig haar bestemming wordt gebruikt. Het gebruik van deze apparatuur kan onderworpen zijn aan met het Gemeenschapsrecht conforme vergunningsvoorwaarden.  3. De Lid-Staten nemen tevens de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat apparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet, niet op het openbare telecommunicatienet wordt aangesloten.   4. De Lid-Staten nemen tevens de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat apparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet, van het openbare telecommunicatienet wordt losgekoppeld.  Voorts nemen de Lid-Staten overeenkomstig hun nationale recht de nodige maatregelen om te voorkomen dat dergelijke apparatuur via een grondaansluiting met het openbare telecommunicatienet wordt verbonden.   Artikel 3  De Lid-Staten mogen het vrije verkeer en het in de handel brengen van apparatuur voor satellietgrondstations die aan de bepalingen van deze richtlijn voldoet, niet belemmeren.   Artikel 4  1. Apparatuur voor satellietgrondstations moet aan dezelfde fundamentele voorschriften voldoen als vermeld in artikel 4 van Richtlijn 91/263/EEG.  2. Voor de toepassing van deze richtlijn, evenals van Richtlijn 91/263/EEG, omvatten de fundamentele voorschriften van artikel 4, onder a), van Richtlijn 91/263/EEG de veiligheid van personen overeenkomstig Richtlijn 73/23/EEG.  3. Ten aanzien van zend- of zend/ontvangapparatuur voor satellietgrondstations is in het fundamentele voorschrift van artikel 4, onder e), van Richtlijn 91/263/EEG betreffende het doelmatig gebruik van het radiofrequentiespectrum, tevens begrepen het  doelmatig gebruik van de beschikbare baanruimte en de voorkoming van storende interferentie tussen in de ruimte gestationeerde en grondcommunicatiesystemen en andere technische systemen.  4. Ten aanzien van apparatuur voor satellietgrondstations geldt voor de elektromagnetische compatibiliteitsvoorschriften, voor zover deze voor genoemde apparatuur relevant zijn, het fundamentele voorschrift van artikel 4, onder c), van Richtlijn  91/263/EEG.  5. Apparatuur voor satellietgrondstations moet voldoen aan het fundamentele voorschrift van artikel 4, onder f), van Richtlijn 91/263/EEG voor wat betreft de interactie van apparatuur voor satellietgrondstations met het openbare telecommunicatienet.  6. Apparatuur voor satellietgrondstations moet voldoen aan het fundamentele voorschrift van artikel 4, onder g), van Richtlijn 91/263/EEG voor wat betreft de interactie van apparatuur voor satellietgrondstations via het openbare telecommunicatienet in  gerechtvaardigde gevallen.  De gevallen waarin de apparatuur voor satellietgrondstations geschikt en bedoeld is voor ondersteuning van een dienst ten aanzien waarvan de Raad besloten heeft dat deze in de gehele Gemeenschap beschikbaar moet zijn, worden beschouwd als  gerechtvaardigde gevallen en de voorschriften inzake deze interactie worden bepaald volgens de procedure van artikel 16 van deze richtlijn.  7. Niettegenstaande de leden 1, 5 en 6 van dit artikel, behoeft apparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor aansluiting op het openbare telecommunicatienet, niet te voldoen aan de fundamentele voorschriften van artikel 4, onder b),  d), f) en g), van Richtlijn 91/263/EEG.   Artikel 5  1. De Lid-Staten gaan ervan uit dat apparatuur voor satellietgrondstations voldoet aan de fundamentele voorschriften van artikel 4, onder a) en b), van Richtlijn 91/263/EEG, indien zij in overeenstemming is met de nationale normen waarin de  desbetreffende geharmoniseerde normen waarvan de referenties in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen zijn bekendgemaakt, zijn omgezet. De Lid-Staten maken de referenties van deze nationale normen bekend.  2. De Commissie neemt volgens de procedure van artikel 16 van deze richtlijn aan:  - in een eerste fase, de bepaling waarbij omschreven wordt voor welk type apparatuur voor satellietgrondstations gemeenschappelijke technische voorschriften vereist zijn, alsmede de daarmee samenhangende verklaring betreffende de draagwijdte van deze  voorschriften, ten einde deze aan de desbetreffende normalisatie-instanties toe te zenden;  - in een tweede fase, wanneer zij zijn opgesteld door de relevante normalisatie-instanties, de overeenkomstige geharmoniseerde normen, of delen daarvan, ter uitvoering van de in artikel 4, leden 2 tot en met 5, bedoelde fundamentele voorschriften, die  worden omgezet in bindende gemeenschappelijke technische voorschriften en waarvan de referenties in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen worden bekendgemaakt.   Artikel 6  Wanneer een Lid-Staat of de Commissie van mening is dat de in artikel 5 van deze richtlijn bedoelde geharmoniseerde normen verder gaan dan of niet geheel voldoen aan de desbetreffende fundamentele voorschriften van artikel 4 van deze  richtlijn, zijn dezelfde onderzoek- en kennisgevingsprocedures van toepassing als bepaald in artikel 7 van Richtlijn 91/263/EEG.   Artikel 7  1. Wanneer een Lid-Staat vaststelt dat apparatuur voor satellietgrondstations die is voorzien van de markering bepaald in hoofdstuk III en die overeenkomstig de door de fabrikant beoogde bestemming wordt gebruikt, niet aan de desbetreffende  fundamentele voorschriften voldoet, gelden dezelfde maatregelen, kennisgevings- en raadplegingsprocedures als bepaald in artikel 8, leden 1, 2 en 4, van Richtlijn 91/263/EEG.  2. Wanneer apparatuur voor satellietgrondstations die niet met de betrokken fundamentele voorschriften in overeenstemming is, van de markering  "CE" is voorzien, neemt de bevoegde Lid-Staat tegen degene die de markering heeft aangebracht de vereiste  maatregelen. Dezelfde kennisgevingsprocedures gelden als bepaald in artikel 8, leden 3 en 4, van Richtlijn 91/263/EEG.  HOOFDSTUK II Conformiteitsbeoordeling  Aritkel 8  1. Alle zend- of zend/ontvangapparatuur voor satellietgrondstations wordt naar keuze van de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde onderworpen aan alle bepalingen van artikel 9, leden 1 en 2, van Richtlijn 91/263/EEG  betreffende de conformiteitsbeoordeling.  2. Ten aanzien van de taalvoorschriften zijn dezelfde procedures van toepassing als bepaald in artikel 9, lid 3, van Richtlijn 91/263/EEG.  3. Artikel 10, lid 5, van Richtlijn 89/336/EEG is niet van toepassing op apparatuur die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn of het toepassingsgebied van Richtlijn 91/263/EEG valt.   Artikel 9  Ontvangapparatuur voor satellietgrondstations die bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet is, wat de grondinterface betreft, onderworpen aan de bepalingen van artikel 8, lid 1, betreffende de  conformiteitsbeoordeling en, wat de overige aspecten betreft, onderworpen aan hetzij de bepalingen van artikel 8, lid 1, hetzij de interne EG-fabricagecontrole als beschreven in de bijlage, voor wat de voorschriften van deze richtlijn betreft.   Artikel 10  Ontvangapparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet is onderworpen aan hetzij de bepalingen van artikel 8, lid 1, hetzij de interne EG-fabricagecontrole als beschreven  in de bijlage, voor wat de voorschriften van deze richtlijn betreft.   Artikel 11  Naast de bepalingen van de artikelen 8, 9 en 10 van deze richtlijn gaat apparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet, vergezeld van een verklaring van de fabrikant of  leverancier, die wordt opgesteld en toegezonden volgens dezelfde procedures als bepaald in artikel 2 en bijlage VIII van Richtlijn 91/263/EEG, met dien verstande dat in de verklaring verwezen wordt naar deze richtlijn in plaats van naar Richtlijn  91/263/EEG.   Artikel 12  Voor apparatuur voor satellietgrondstations zijn ten aanzien van aangemelde instanties en beproevingslaboratoria dezelfde procedures van toepassing als bepaald in artikel 10 en bijlage V van Richtlijn 91/263/EEG.  HOOFDSTUK III EG-markering van overeenstemming en vermeldingen  Artikel 13  1. Het merken van met deze richtlijn conforme apparatuur voor satellietgrondstations behelst het aanbrengen van de EG-markering, in de vorm van de initialen  "CE", gevolgd door het identificatiesymbool van de verantwoordelijke aangemelde  instantie en, indien van toepassing, een symbool dat aangeeft dat de apparatuur bedoeld is en geschikt is om via grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet te worden aangesloten. De initialen  "CE" en deze twee andere symbolen zijn gelijk aan  die welke zijn beschreven in bijlage VI van Richtlijn 91/263/EEG.  2. Het aanbrengen van merktekens die kunnen worden verward met de in lid 1 bedoelde EG-markering is verboden.  3. Op apparatuur voor satellietgrondstations wordt, ter identificatie, door de fabrikant een type-, partij- en/of serienummer aangebracht alsmede de naam van de fabrikant en/of de leverancier die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen van de  apparatuur.  4. Onverminderd lid 1 wordt ontvangapparatuur voor satellietgrondstations die niet bedoeld is voor grondaansluiting op het openbare telecommunicatienet en die, wat de voorschriften van de onderhavige richtlijn betreft, is onderworpen aan de procedure  van de interne EG-fabricagecontrole van de bijlage, gemarkeerd met de uit de initialen  "CE" bestaande EG-markering.   Artikel 14  Indien wordt vastgesteld dat de in artikel 13, lid 1, van deze richtlijn bedoelde markering is aangebracht op apparatuur voor satellietgrondstations die:  - niet met een goedgekeurd type overeenstemt of - overeenstemt met een goedgekeurd type dat niet aan de daarvoor geldende fundamentele voorschriften voldoet,  of indien de fabrikant niet heeft voldaan aan zijn verplichtingen in het kader van de desbetreffende EG-verklaring van overeenstemming, zijn dezelfde procedures van toepassing als bepaald in artikel 12 van Richtlijn 91/263/EEG.  HOOFDSTUK IV Comité  Artikel 15  1. De Commissie wordt bij de uitvoering van deze richtlijn op de hierna beschreven wijze bijgestaan door het krachtens artikel 13, lid 1, van Richtlijn 91/263/EEG ingestelde Comité voor de goedkeuring van eindapparatuur (hierna te noemen   "het Comité").  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen. Het Comité brengt binnen een termijn die de voorzitter kan vastellen al naar gelang van de urgentie van de materie, advies uit over dit ontwerp, zo  nodig door middel van een stemming.  Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen.  De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt het Comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies.  3. De Commissie raadpleegt op gezette tijden de vertegenwoordigers van de telecommunicatieorganisaties, van de gebruikers, van de consumenten, van de fabrikanten, van de dienstaanbieders alsmede van de vakbonden en deelt het Comité het resultaat van  deze raadpleging mede opdat met dit resultaat naar behoren rekening wordt gehouden.   Artikel 16  1. Niettegenstaande artikel 15, leden 1 en 2, is de in de volgende leden bepaalde procedure van toepassing voor aangelegenheden die onder artikel 4, lid 6, en artikel 5, lid 2, vallen.  2. De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen maatregelen als bedoeld in artikel 4, lid 6, en artikel 5, lid 2. Het Comité brengt advies uit over dit ontwerp binnen een termijn die de voorzitter kan  vaststellen al naar gelang van de urgentie van de materie. Het Comité spreekt zich uit met de meerderheid van stemmen die in artikel 148, lid 2, van het Verdrag is voorgeschreven voor de aanneming van de besluiten die de Raad op voorstel van de  Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stemmen van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen overeenkomstig genoemd artikel. De voorzitter neemt niet aan de stemming deel.  3. De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité.  4. Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of indien geen advies is uitgebracht, dient de Commissie onverwijld bij de Raad een voorstel in betreffende de te nemen maatregelen. De Raad besluit met  gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad drie maanden na de indiening van het voorstel bij de Raad geen besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld.  HOOFDSTUK V Overgangs- en slotbepalingen  Artikel 17  1. De Commissie brengt verslag uit over de tenuitvoerlegging van deze richtlijn op hetzelfde tijdstip en op dezelfde wijze als bepaald in artikel 15 van Richtlijn 91/263/EEG.  2. Bij de indiening van de in artikel 5, lid 2, bedoelde ontwerp-maatregelen betreffende gemeenschappelijke technische voorschriften zorgt de Commissie ervoor dat er in voorkomend geval overgangsregelingen in de ontwerp-maatregelen zijn opgenomen.   Artikel 18  1. De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 mei 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de voornaamste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.   Artikel 19  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 29 oktober 1993. Voor de Raad De Voorzitter R. URBAIN   (1) PB nr. C 4 van 8. 1. 1993, blz. 3.  (2) PB nr. C 176 van 28. 6. 1993, blz. 74, en besluit van 27 oktober 1993 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 161 van 14. 6. 1993, blz. 11.  (4) PB nr. C 8 van 14. 1. 1992, blz. 1.  (5) PB nr. L 128 van 23. 5. 1991, blz. 1.  (6) PB nr. L 77 van 26. 3. 1973, blz. 29.  (7) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/400/EEG (PB nr. L 221 van 6. 8. 1992, blz. 55).  (8) PB nr. L 139 van 23. 5. 1989, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 92/31/EEG (PB nr. L 126 van 12. 5. 1992, blz. 11).  (9) PB nr. L 36 van 7. 2. 1987, blz. 31.      BIJLAGE   Procedure van de interne EG-fabricagecontrole  1. In deze bijlage wordt de procedure beschreven waarbij de fabrikant of diens in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde, die de in punt 2 bedoelde verplichtingen uitvoert, garandeert en verklaart dat de  betrokken produkten voldoen aan de voorschriften van de richtlijn die op die produkten van toepassing zijn.  De fabrikant brengt op ieder produkt de EG-markering aan en stelt een schriftelijke verklaring van overeenstemming op.  2. De fabrikant stelt de in punt 3 omschreven technische documentatie op en hij of zijn in de Gemeenschap gevestigde gemachtigde houdt deze gedurende ten minste tien jaar na de vervaardiging van het laatste produkt voor inspectiedoeleinden ter  beschikking van de betrokken nationale instanties.  Indien noch de fabrikant noch zijn gemachtigde in de Gemeenschap is gevestigd, is de persoon die het produkt in de Gemeenschap in de handel brengt, degene die de technische documentatie ter beschikking moet houden.  3. Op basis van de technische documentatie moet beoordeeld kunnen worden of het produkt in overeenstemming is met de voorschriften van de richtlijn die op dat produkt van toepassing zijn. Voor zover dit nodig is voor de beoordeling, dient de technische  documentatie te omvatten:  - een algemene beschrijving van het produkt;  - ontwerp- en fabricagetekeningen alsmede lijsten van onderdelen, deelsystemen, circuits, enz.;  - beschrijvingen en toelichtingen die nodig zijn voor het begrijpen van genoemde tekeningen en lijsten en van de werking van het produkt;  - een lijst van de geheel of voor zover relevant toegepaste normen als bedoeld in artikel 5, of bij ontstentenis van dergelijke normen het technische constructiedossier en een beschrijving van de oplossingen die zijn gekozen om te voldoen aan de op de  produkten toepasselijke voorschriften van deze richtlijn;  - de resultaten van berekeningen, onderzoeken, enz.;  - beproevingsrapporten.  4. De fabrikant of zijn gemachtigde bewaart een afschrift van de verklaring van overeenstemming met de technische documentatie.  5. De fabrikant neemt alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat het fabricageproces waarborgt dat de vervaardigde produkten in overeenstemming zijn met de in punt 2 bedoelde technische documentatie en met de voorschriften van de richtlijn die op  die produkten van toepassing zijn.


title: Richtlijn 2004/98/EG van de Commissie van 30 september 2004 tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad wat betreft de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van pentabroomdifenylether in noodevacuatiesystemen van vliegtuigen met het oog op de aanpassing van bijlage I daarbij aan de technische vooruitgang(Voor de EER relevante tekst)

text:
               1.10.2004

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 305/63

      RICHTLIJN 2004/98/EG VAN DE COMMISSIE

   van 30 september 2004
   tot wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad wat betreft de beperking van het op de markt brengen en het gebruik van pentabroomdifenylether in noodevacuatiesystemen van vliegtuigen met het oog op de aanpassing van bijlage I daarbij aan de technische vooruitgang
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (1), en met name op artikel 2 bis,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Pentabroomdifenylether (pentaBDE) wordt gebruikt als gebromeerde vlamvertrager ter bescherming van kunststoffen, weefsels en andere artikelen tegen brand.

               (2)

               Op grond van een risicobeoordeling ingevolge Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad van 23 maart 1993 inzake de beoordeling en de beperking van de risico’s van bestaande stoffen (2) werd het noodzakelijk geoordeeld het op de markt brengen en het gebruik van pentaBDE te beperken, en werd de stof derhalve aan bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG toegevoegd.

               (3)

               Onlangs is nieuwe informatie beschikbaar gekomen waaruit blijkt dat pentaBDE gebruikt wordt in speciale weefsels voor evacuatieglijbanen en glijvlotten van vliegtuigen en dat er als gevolg van de uitgebreide veiligheidsproeven en voorschriften geen geschikte alternatieven voor bestaan.

               (4)

               Emissies van dergelijke glijbanen in het milieu en blootstelling van de mens vallen niet te verwachten, behalve in noodgevallen gedurende enkele seconden, en dan nog alleen in het zeldzame geval dat het materiaal in brand raakt.

               (5)

               Gezien de beperkte toepassing van pentaBDE in noodevacuatiesystemen van vliegtuigen en het te verwaarlozen aandeel in de risico’s van dit artikel voor gezondheid en milieu, is het gerechtvaardigd het op de markt brengen en het gebruik van pentaBDE voor dit specifieke doel toe te staan.

               (6)

               Gezien de complexiteit van het vervangingsproces en de vergunningsregelingen voor noodvoorzieningen van vliegtuigen en de ernstige sociaal-economische gevolgen is een tijdelijke afwijking voor artikelen die in ontruimingssituaties essentieel zijn, gerechtvaardigd. Door het gebruik van pentaBDE in noodevacuatiesystemen van vliegtuigen toe te staan, kan de veiligheid van vliegtuigen worden gehandhaafd omdat niet op oudere noodvoorzieningen hoeft te worden teruggegrepen.

               (7)

               Richtlijn 76/769/EEG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (8)

               Deze richtlijn is van toepassing onverminderd de Gemeenschapswetgeving tot vaststelling van minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers, met name Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (3), en Richtlijn 2004/37/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (4).

               (9)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de aanpassing aan de vooruitgang van de techniek van de richtlijnen met betrekking tot de opheffing van technische handelsbelemmeringen voor gevaarlijke stoffen en preparaten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dragen zorg voor de vaststelling en bekendmaking uiterlijk op 1 januari 2005 van de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen uiterlijk met ingang van 1 januari 2005 toe.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 30 september 2004.

            Voor de Commissie

         Olli REHN

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/96/EG van de Commissie (PB L 301 van 28.9.2004, blz. 51).

      (2)  PB L 84 van 5.4.1993, blz. 1. Verordering gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (3)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003.

      (4)  PB L 158 van 30.4.2004, blz. 50.

      BIJLAGE
      Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt als volgt gewijzigd:
      In de tweede kolom van punt 44, getiteld difenylether, pentabroomderivaat C12H5Br5O, wordt een nieuw punt 3 toegevoegd:

         „3.   Bij wijze van afwijking zijn de punten 1 en 2 tot 31 maart 2006 niet van toepassing op noodevacuatiesystemen van vliegtuigen.”.


Avis juridique important

|

32000L0019

Richtlijn 2000/19/EG van de Commissie van 13 april 2000 houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 86/298/EEG van de Raad betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 094 van 14/04/2000 blz. 0031 - 0032

Richtlijn 2000/19/EG van de Commissievan 13 april 2000houdende aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 86/298/EEG van de Raad betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG van de Commissie(2), en met name op artikel 11,Gelet op Richtlijn 86/298/EEG van de Raad van 26 mei 1986 betreffende kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers(3), laatstelijk gewijzigd bij de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, en met name op artikel 12,Overwegende hetgeen volgt:(1) Teneinde de veiligheid te verhogen komt het noodzakelijk voor de beproevingsmethoden voor de kantelbeveiligingsinrichtingen aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers nauwkeuriger te formuleren gezien de grote verscheidenheid van de voorzieningen.(2) Het is dienstig de beproevingsmethoden voor deze beveiligingsinrichtingen te harmoniseren met die welke zijn vastgesteld bij code 7 van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) met betrekking tot de officiële proeven voor beveiligingsconstructies van landbouwtrekkers.(3) Daartoe dient Richtlijn 86/298/EEG te worden gewijzigd.(4) De bepalingen van deze richtlijn zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 12 van Richtlijn 74/150/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I tot en met VI van Richtlijn 86/298/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. Met ingang van 1 juli 2001 mogen de lidstaten:- voor een type trekker noch de EG-typegoedkeuring, noch de afgifte van het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document, noch de nationale typegoedkeuring weigeren,- noch het voor de eerste maal in het verkeer brengen van trekkers verbieden,indien deze trekkers aan de voorschriften van Richtlijn 86/298/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn beantwoorden.2. Met ingang van 1 januari 2002 mogen de lidstaten:- niet langer het in artikel 10, lid 1, derde streepje, van Richtlijn 74/150/EEG bedoelde document afgeven voor een type trekker, indien dat type niet aan de voorschriften van Richtlijn 86/298/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, beantwoordt,- de nationale typegoedkeuring weigeren voor een type trekker, indien dat type niet aan de voorschriften van Richtlijn 86/298/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, beantwoordt.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 30 juni 2001 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 13 april 2000.Voor de CommissieErkki LiikanenLid van de Commissie(1) PB L 84 van 28.3.1974, blz. 10.(2) PB L 21 van 26.1.2000, blz. 23.(3) PB L 186 van 8.7.1986, blz. 26.BIJLAGEDe bijlagen I tot en met VI van Richtlijn 86/298/EEG worden als volgt gewijzigd:1. In bijlage I wordt punt 1 door de volgende tekst vervangen: "1. De bepalingen van punt 1 van code 7 van de OESO (Besluit C(87) 53 def. van 24 november 1987, laatstelijk gewijzigd op 3 maart 1999), met uitzondering van punt 1.1, zijn van toepassing.".2. Bijlage II wordt door de volgende tekst vervangen: "BIJLAGE IITECHNISCHE EISENDe technische eisen die noodzakelijk zijn voor de EG-goedkeuring van een kantelbeveiligingsinrichting aan de achterzijde op land- of bosbouwsmalspoortrekkers op wielen, zijn beschreven in punt 3 van code 7 van de OESO (Besluit C(87) 53 def. van 24 november 1987, laatstelijk gewijzigd op 3 maart 1999). De hoofdstukken van dit punt 3 met betrekking tot het beproevingsrapport, de minder belangrijke wijzigingen en de identificatie vallen niet onder de technische eisen.".3. De bijlagen III, IV en V worden geschrapt.4. In bijlage VI komt het eerste streepje als volgt te luiden: "- een rechthoek waarbinnen de letter "e" is geplaatst, gevolgd door het kengetal van de lidstaat die de goedkeuring heeft verleend:1 voor Duitsland, 2 voor Frankrijk, 3 voor Italië, 4 voor Nederland, 5 voor Zweden, 6 voor België, 9 voor Spanje, 11 voor het Verenigd Koninkrijk, 12 voor Oostenrijk, 13 voor Luxemburg, 17 voor Finland, 18 voor Denemarken, 21 voor Portugal, 23 voor Griekenland, 24 voor Ierland,".


title: Richtlijn 2010/57/EU van de Commissie van 26 augustus 2010 tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG met het oog op de verlenging van de opneming van imazalil als werkzame stof  Voor de EER relevante tekst

text:
               27.8.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 225/5

         RICHTLIJN 2010/57/EU VAN DE COMMISSIE
   van 26 augustus 2010
   tot wijziging van bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG met het oog op de verlenging van de opneming van imazalil als werkzame stof
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               De opneming van imazalil in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG verstrijkt op 31 december 2011. Er is een kennisgeving overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 737/2007 van de Commissie van 27 juni 2007 tot vaststelling van de procedure voor de verlenging van de opneming van een eerste groep werkzame stoffen in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad en tot opstelling van de lijst van die stoffen (2) binnen de in dat artikel vastgestelde termijn ingediend voor de verlenging van de opneming van imazalil als werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG.

               (2)

               Die kennisgeving is aanvaardbaar bevonden bij Beschikking 2008/656/EG van de Commissie van 28 juli 2008 inzake de aanvaardbaarheid van de kennisgevingen betreffende de verlenging van de opneming in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van de werkzame stoffen azimsulfuron, azoxystrobin, fluroxypyr, imazalil, kresoxim-methyl, prohexadion-calcium en spiroxamine en tot vaststelling van de lijst van betrokken kennisgevers (3).

               (3)

               De kennisgever heeft de vereiste gegevens overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 737/2007 tezamen met een toelichting wat betreft de relevantie van elke nieuwe ingediende studie binnen de in artikel 6 van Verordening (EG) nr. 737/2007 vastgestelde termijn verstrekt.

               (4)

               De als rapporteur optredende lidstaat heeft in overleg met de als corapporteur optredende lidstaat een evaluatieverslag opgesteld en op 9 juni 2009 ingediend bij de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) en de Commissie. Naast de evaluatie van de stof omvat dat verslag een lijst van de studies waarop de als rapporteur optredende lidstaat zijn evaluatie heeft gebaseerd.

               (5)

               De EFSA heeft het evaluatieverslag aan de kennisgever en alle lidstaten meegedeeld en de ontvangen opmerkingen naar de Commissie doorgestuurd. De EFSA maakt het evaluatieverslag ook bekend.

               (6)

               Op verzoek van de Commissie is het evaluatieverslag door de lidstaten en de EFSA intercollegiaal getoetst en de EFSA heeft haar conclusie over de intercollegiale toetsing van de risicobeoordeling van imazalil (4) op 4 maart 2010 aan de Commissie voorgelegd. Het evaluatieverslag en de conclusie van de EFSA zijn door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid onderzocht en op 9 juli 2010 afgerond in de vorm van het evaluatieverslag van de Commissie voor imazalil.

               (7)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die imazalil bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), van Richtlijn 91/414/EEG vastgestelde voorschriften, met name wat betreft de toepassingen die zijn onderzocht en die zijn opgenomen in het evaluatieverslag van de Commissie. Daarom moet de opneming van imazalil in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden verlengd om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stof bevatten verder gebruikt mogen worden als zij aan die richtlijn voldoen.

               (8)

               Op grond van het evaluatieverslag, dat een lager zuiverheidsgehalte in vergelijking met het gehalte voor de opneming van imazalil in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG ondersteunt en rekening houdend met het feit dat geen toxicologisch of ecotoxicologisch significante onzuiverheden aanwezig zijn, moet het zuiverheidsgehalte worden gewijzigd.

               (9)

               Er moeten specifieke bepalingen worden opgenomen waarbij de lidstaten worden verplicht om, wanneer zij gewasbeschermingsmiddelen toelaten die imazalil bevatten, bijzondere aandacht te besteden aan bepaalde punten of om er zorg voor te dragen dat passende risicobeperkende maatregelen worden genomen. Met name moeten de lidstaten ervoor zorgen dat: de in de toxiciteitsdossiers gebruikte testmaterialen zullen worden vergeleken met de specificatie van het technische materiaal, zoals commercieel vervaardigd, en aan de hand daarvan worden gecontroleerd; de situatie in verband met de acute blootstelling via de voeding geen risico voor de consumenten zal vormen, wanneer de maximumresidugehalten worden onderzocht.

               (10)

               Uit de ingediende nieuwe gegevens blijkt dat imazalil en de afbraakproducten daarvan in bodem- en oppervlaktewatersystemen risico’s voor bodemmicro-organismen en in het water levende organismen kunnen opleveren; verwaarloosbare blootstelling van het grondwater moet worden bevestigd; er is verder onderzoek nodig naar de aard van de residuen in verwerkte producten. Onverminderd de conclusie dat de opneming van imazalil moet worden verlengd, moet nadere informatie over die specifieke punten worden verkregen. Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 91/414/EEG bepaalt dat aan de opneming van een stof in bijlage I voorwaarden kunnen worden verbonden. Daarom moet worden voorgeschreven dat de kennisgever nadere informatie verstrekt over het afbraaktraject van imazalil in bodem- en oppervlaktewatersystemen, milieugegevens waaruit blijkt dat de blootstelling van het grondwater verwaarloosbaar is en een hydrolysestudie naar de aard van de residuen in verwerkte producten.

               (11)

               Er moet worden voorzien in een redelijke termijn voordat de opneming van een werkzame stof in bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt verlengd, zodat de lidstaten en de belanghebbende partijen zich kunnen voorbereiden op de nieuwe eisen die uit de verlenging voortvloeien.

               (12)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de verlenging van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de verlenging zes maanden de tijd krijgen om de bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die imazalil bevatten, opnieuw te onderzoeken om zich ervan te vergewissen of nog steeds aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, wordt voldaan. De lidstaten moeten, naargelang het geval, de toelatingen verlengen, zo nodig met wijzigingen, of deze weigeren te verlengen. In afwijking van die termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en evaluatie van de bijwerking van het volledige dossier conform bijlage III voor elk gewasbeschermingsmiddel en elke beoogde toepassing overeenkomstig de uniforme beginselen van Richtlijn 91/414/EEG.

               (13)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (14)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 31 januari 2012 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 februari 2012.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die imazalil als werkzame stof bevatten, uiterlijk op 31 januari 2012 wijzigen of intrekken.
   Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot imazalil is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de tekst betreffende die werkzame stof, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de eisen van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende imazalil in bijlage I bij die richtlijn, om rekening te houden met de ontwikkelingen in de wetenschappelijke en technische kennis en overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn zo nodig een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat imazalil bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 juli 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel nog steeds voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG. Vervolgens zorgen de lidstaten ervoor dat de toelating zo nodig uiterlijk op 31 juli 2015 wordt gewijzigd of ingetrokken.
   3.   In afwijking van de leden 1 en 2 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst betreffende imazalil in bijlage I bij die richtlijn, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat imazalil bevat als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 juli 2011 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen en waarvan ten minste één tussen 1 januari 2009 en 31 juli 2011 in die bijlage is opgenomen. Aan de hand van die evaluatie bepalen zij of het gewasbeschermingsmiddel voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   Vervolgens zorgen de lidstaten ervoor dat de toelating zo nodig wordt gewijzigd of ingetrokken, en wel uiterlijk op 31 juli 2015 of, mocht dit later zijn, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de respectieve richtlijn of richtlijnen waarbij de stof of stoffen in kwestie aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is of zijn toegevoegd.
   Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 augustus 2011.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 augustus 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1.

      (2)  PB L 169 van 29.6.2007, blz. 10.

      (3)  PB L 214 van 9.8.2008, blz. 70.

      (4)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid: Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance imazalil on request from the European Commission, EFSA Journal 2010; 8(3):1526.

      BIJLAGE
      In bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt rij nr. 1 vervangen door:

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-naam

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „1

                     Imazalil

                        CAS-nr. 35554-44-0
                     73790-28-0 (vervangen)

                        CIPAC-nr. 335

                     (RS)-1-(β-allyloxy-2,4-dichloorfenylethyl)imidazool
                     of
                     allyl-(RS)-1-(2,4-dichloorfenyl)-2-imidazool-1-ylethylether

                     ≥ 950 g/kg

                     van 1 augustus 2011

                     van 31 juli 2021

                     DEEL A
                     De stof mag alleen worden toegestaan voor gebruik als fungicide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de uniforme beginselen in bijlage VI moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over imazalil (en met name met de aanhangsels I en II), dat op 9 juli 2010 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is afgerond.
                     Bij de algemene evaluatie moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan:

                                 —

                                 de specificatie van het technische materiaal zoals commercieel vervaardigd, die bevestigd en met passende analytische gegevens onderbouwd moet worden. Het in de toxiciteitsdossiers gebruikte testmateriaal moet worden vergeleken met deze specificatie van het technische materiaal en aan de hand daarvan worden gecontroleerd;

                                 —

                                 de situatie inzake de acute blootstelling van de consumenten via de voeding met het oog op toekomstige herzieningen van de maximumresidugehalten;

                                 —

                                 de veiligheid van de toedieners en de werknemers. De toegelaten gebruiksvoorwaarden moeten de toepassing van geschikte persoonlijke beschermingsmiddelen en risicobeperkende maatregelen ter vermindering van de blootstelling voorschrijven;

                                 —

                                 zorgen voor passende afvalbeheerspraktijken voor de behandeling van de afvaloplossing die na de toepassing overblijft, zoals het reinigingswater van het besproeiingssysteem en de verwijdering van het verwerkingsafval. Preventie van accidentele verliezen van de behandelingsoplossing. De lidstaten die toestaan dat het afvalwater in de riolering wordt geloosd, zorgen ervoor dat een plaatselijke risicobeoordeling wordt uitgevoerd;

                                 —

                                 risico voor in het water levende organismen en bodemmicro-organismen en risico op de lange termijn voor zaadetende vogels en zoogdieren. De toelatingsvoorwaarden moeten indien nodig risicobeperkende maatregelen omvatten.

                           De betrokken lidstaten moeten ervoor zorgen dat de kennisgever bij de Commissie nadere informatie indient en met name gegevens ter bevestiging van:

                                 —

                                 het afbraaktraject van imazalil in bodem- en oppervlaktewatersystemen;

                                 —

                                 milieugegevens ter ondersteuning van de beheersmaatregelen die de lidstaten hebben genomen om ervoor te zorgen dat de blootstelling van het grondwater verwaarloosbaar is;

                                 —

                                 een hydrolysestudie naar de aard van de residuen in verwerkte producten.

                           Zij moeten ervoor zorgen dat de kennisgever deze informatie uiterlijk 31 oktober 2012 aan de Commissie verstrekt.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stof.


Avis juridique important

|

31972L0274

Richtlijn 72/274/EEG van de Raad van 20 juli 1972 tot wijziging van de Richtlijnen van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad, van zaaizaad van groenvoedergewassen, van zaaigranen, van pootaardappelen, van de Richtlijn van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en van de Richtlijnen van 29 september 1970 betreffende respectievelijk het in de handel brengen van groentezaad en de gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen

Publicatieblad Nr. L 171 van 29/07/1972 blz. 0037 - 0038 Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1972(III) blz. 0724  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1972(III) blz. 0763  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 8 blz. 0091  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 6 blz. 0052  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 6 blz. 0052  Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 4 blz. 0227  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 4 blz. 0227

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 juli 1972  tot wijziging van de richtlijnen van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad , van zaaizaad van groenvoedergewassen , van zaaigranen , van pootaardappelen , van de richtlijn van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen en van de richtlijnen van 29 september 1970 betreffende respectievelijk het in de handel brengen van groentezaad en de gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen   ( 72/274/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende , dat het , om redenen weergegeven in de volgende overwegingen , dienstig is enkele bepalingen te wijzigen van de richtlijnen van de Raad van 14 juni 1966 , laatstelijk gewijzigd bij de richtlijn van 30 maart 1971 ( 1 ) , betreffende respectievelijk het in de handel brengen van bietenzaad ( 2 ) , het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen ( 3 ) , het in de handel brengen van zaaigranen ( 4 ) , het in de handel brengen van pootaardappelen ( 5 ) , van de richtlijn van de Raad van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen ( 6 ) , gewijzigd bij de richtlijn van 30 maart 1971 ( 7 ) , van de richtlijn van de Raad van 29 september 1970 betreffende het in de handel brengen van groentezaad ( 8 ) , gewijzigd bij de richtlijn van 30 maart 1971 ( 7 ) , en van de richtlijn van de Raad van 29 september 1970 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst van landbouwgewassen ( 9 ) ;  Overwegende dat enkele van de hiervoorgenoemde richtlijnen bepalen dat vanaf 1 juli 1972 de gelijkstelling van in derde landen geoogst zaaizaad en plantgoed niet meer nationaal door de Lid-Staten vastgesteld kan worden ; daar het onderzoek van een gemeenschappelijke vaststelling van de gelijkwaardigheid evenwel nog niet in alle gevallen is afgesloten , moet de bovengenoemde termijn verlengd worden , om de bestaande handelsbetrekkingen niet te verstoren ;  Overwegende dat voor het verkeer met zaaizaad en plantgoed de richtlijnen uitsluitend produkten toelaten , die ofwel van oorsprong uit Lid-Staten zijn en aan de bepalingen van de richtlijnen voldoen , ofwel van oorsprong zijn uit derde landen en als gelijkwaardig erkend zijn ;  Overwegende dat ook produkten uit landen die tot de Gemeenschap zijn toegetreden , maar de richtlijnen nog niet onmiddellijk toepassen , in de handel gebracht mogen worden , en dat daartoe maatregelen genomen dienen te worden ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  In artikel 16 , lid 2 , tweede zin , van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad , in artikel 16 , lid 2 , tweede zin , van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen , in artikel 16 , lid 2 , tweede zin , van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende de handel in zaaigranen en in artikel 15 , lid 2 , tweede zin , van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen , wordt de datum 1 juli 1972 door de datum 1 juli 1973 vervangen .  Artikel 2  Aan artikel 16 van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van bietenzaad , aan artikel 16 van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van groenvoedergewassen , aan artikel 16 van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van zaaigranen , aan artikel 15 van de richtlijn van 14 juni 1966 betreffende het in de handel brengen van pootaardappelen , aan artikel 15 van de richtlijn van 30 juni 1969 betreffende het in de handel brengen van zaaizaad van oliehoudende planten en vezelgewassen , aan artikel 32 van de richtlijn van 29 september 1970 betreffende het in de handel brengen van groentezaad , en aan artikel 21 van de richtlijn van 29 september 1970 betreffende de gemeenschappelijke rassenlijst voor landbouwgewassen wordt het volgende lid toegevoegd :   " 3 . De leden 1 en 2 vinden eveneens toepassing op iedere nieuwe Lid-Staat gedurende de periode vanaf zijn toetreding tot het tijdstip waarop hij de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking moet doen treden , ten einde aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen . "  Artikel 3  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om  a ) met werking van 1 juli 1972 aan de bepalingen van artikel 1 en  b ) uiterlijk 1 januari 1973 aan de bepalingen van artikel 2 te voldoen .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 20 juli 1972 .  Voor de Raad  De Voorzitter  T . WESTERTERP  ( 1 ) PB nr . L 87 van 17 . 4 . 1971 , blz . 24 .  ( 2 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2290/66 .  ( 3 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2298/66 .  ( 4 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2309/66 .  ( 5 ) PB nr . 125 van 11 . 7 . 1966 , blz . 2320/66 .  ( 6 ) PB nr . L 169 van 10 . 7 . 1969 , blz . 3 .  ( 7 ) PB nr . L 87 van 17 . 4 . 1971 , blz . 24 .  ( 8 ) PB nr . L 225 van 12 . 10 . 1970 , blz . 7 .  ( 9 ) PB nr . L 225 van 12 . 10 . 1970 , blz . 1 .


title: Richtlijn 2006/10/EG van de Commissie van  27 januari 2006  tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde forchlorfenuron en indoxacarb op te nemen als werkzame stoffen   (Voor de EER relevante tekst)

text:
               28.1.2006

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 25/24

      RICHTLIJN 2006/10/EG VAN DE COMMISSIE

   van 27 januari 2006
   tot wijziging van Richtlijn 91/414/EEG van de Raad teneinde forchlorfenuron en indoxacarb op te nemen als werkzame stoffen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (1), en met name op artikel 6, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Spanje heeft overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG op 7 december 1998 van SKW Trostberg AG (namens de Taskforce SKW Trosberg AG (Degussa AG) en Kyowa Hakko Kogyo Co. Ltd.) een aanvraag ontvangen tot opneming van de werkzame stof forchlorfenuron in bijlage I bij die richtlijn. Bij Beschikking 2000/181/EG van de Commissie (2) is bevestigd dat het dossier „volledig” is, dat wil zeggen dat het in beginsel voldoet aan de voorschriften inzake gegevens en informatie van de bijlagen II en III bij Richtlijn 91/414/EEG.

               (2)

               Nederland heeft op 6 oktober 1997 overeenkomstig artikel 6, lid 2, van Richtlijn 91/414/EEG van DuPont de Nemours een aanvraag ontvangen tot opneming van de werkzame stof indoxacarb in bijlage I bij die richtlijn. Bij Beschikking 1998/398/EG van de Commissie (3) is bevestigd dat het dossier „volledig” is, dat wil zeggen dat het in beginsel voldoet aan de voorschriften inzake gegevens en informatie van de bijlagen II en III bij Richtlijn 91/414/EEG.

               (3)

               De uitwerking van deze werkzame stoffen op de gezondheid van de mens en het milieueffect ervan zijn overeenkomstig artikel 6, leden 2 en 4, van Richtlijn 91/414/EEG beoordeeld voor de door de aanvragers voorgestelde toepassingen. De als rapporteur aangewezen lidstaten hebben op 2 maart 2001 bij de Commissie een ontwerp-evaluatieverslag ingediend voor forchlorfenuron en op 7 februari 2000 voor indoxacarb.

               (4)

               Deze ontwerp-evaluatieverslagen zijn door de lidstaten en de Commissie onderzocht in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid. Dit onderzoek is op 23 september 2005 afgesloten met evaluatieverslagen van de Commissie over forchlorfenuron en indoxacarb.

               (5)

               Bij het onderzoek van forchlorfenuron zijn geen vragen of problemen aan het licht gekomen waarover het Wetenschappelijk Comité voor planten of de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid — die de rol van dit comité heeft overgenomen — moest worden geraadpleegd.

               (6)

               Voor indoxacarb zijn twee vragen aan het Wetenschappelijk Comité voor planten (SCP) voorgelegd. Het SCP werd gevraagd te reageren op het NOEL (No observed effect level) voor de effecten op de rode bloedcellen bij ratten en op de juiste basis voor de afleiding van een acute referentiedosis (ArfD) voor indoxacarb.
               In zijn advies (4) stelde het SCP dat de veranderingen die in sommige parameters van de rode bloedcellen waren geconstateerd over het algemeen gering waren en niet vergezeld gingen van beduidende reticulocytose, hetgeen een algemeen beeld van een matig hemolytisch effect opleverde. Hoewel geen duidelijke NOEL kon worden vastgesteld, kwam het SCP uit op een maximale dosis waarin geen schadelijke effecten werden waargenomen.
               Het SCP antwoordde verder dat de algemene en aspecifieke toxiciteitsverschijnselen in het onderzoek naar acute neurotoxiciteit bij ratten als basis voor de afleiding van de ArfD kunnen dienen.

               (7)

               Met de aanbevelingen van het SCP is rekening gehouden bij de nadere evaluatie door de lidstaten en de Commissie in het kader van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid, in deze richtlijn en in het evaluatieverslag. In deze evaluatie zijn de relevante eindpunten (ArfD en aanvaardbare dagelijkse dosis = ADI) bepaald op basis van de door het SCP vastgestelde blootstellingsniveaus.

               (8)

               Uit de verschillende analyses is gebleken dat mag worden verwacht dat gewasbeschermingsmiddelen die de betrokken werkzame stoffen bevatten, in het algemeen zullen voldoen aan de in artikel 5, lid 1, onder a) en b), en lid 3, van Richtlijn 91/414/EEG gestelde eisen, met name voor de toepassingen waarvoor zij zijn onderzocht en die zijn opgenomen in de evaluatieverslagen van de Commissie. Forchlorfenuron en indoxacarb moeten derhalve in bijlage I worden opgenomen om ervoor te zorgen dat gewasbeschermingsmiddelen die deze werkzame stoffen bevatten in alle lidstaten kunnen worden toegelaten overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn.

               (9)

               Onverminderd de verplichtingen zoals vastgelegd in Richtlijn 91/414/EEG ten gevolge van de opneming van een werkzame stof in bijlage I, moeten de lidstaten na de opneming zes maanden de tijd krijgen om de bestaande voorlopige toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die forchlorfenuron of indoxacarb bevatten, opnieuw te onderzoeken en ervoor te zorgen dat aan de voorwaarden van Richtlijn 91/414/EEG, met name in artikel 13 en bijlage I, is voldaan. De lidstaten moeten de bestaande voorlopige toelatingen omzetten in volwaardige toelatingen, wijzigen of intrekken overeenkomstig het bepaalde in die richtlijn. In afwijking van bovenstaande termijn moet een langere termijn worden vastgesteld voor de indiening en beoordeling van het volledige dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG voor elk gewasbeschermingsmiddel en elk beoogd gebruik overeenkomstig de in die richtlijn vastgestelde uniforme beginselen.

               (10)

               De opneming van forchlorfenuron in bijlage I is gebaseerd op een dossier over het gebruik van deze werkzame stof op kiwi’s. Voor andere toepassingen heeft de kennisgever vooralsnog onvoldoende gegevens verstrekt en zijn nog niet alle risico’s voldoende onderzocht aan de hand van de criteria in bijlage VI. Indien de lidstaten toelatingen verlenen voor andere toepassingen, moeten zij derhalve de vereiste gegevens en informatie verstrekken om aan te tonen dat die toepassingen aan de criteria van Richtlijn 91/414/EEG voldoen, met name wat de uitwerking op de gezondheid van de mens en het milieueffect betreft.

               (11)

               Richtlijn 91/414/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (12)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG wordt gewijzigd zoals aangegeven in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 30 september 2006 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een transponeringstabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 oktober 2006.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   1.   De lidstaten moeten, overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG, zo nodig bestaande toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die forchlorfenuron of indoxacarb als werkzame stof bevatten, voor 30 september 2006 wijzigen of intrekken. Uiterlijk op die datum verifiëren zij met name dat aan de voorwaarden van bijlage I bij die richtlijn met betrekking tot respectievelijk forchlorfenuron en indoxacarb is voldaan, met uitzondering van de voorwaarden in deel B van de teksten betreffende die werkzame stoffen, en dat de houder van de toelating in het bezit is van of toegang heeft tot een dossier dat overeenkomstig de voorwaarden van artikel 13 van die richtlijn aan de voorwaarden van bijlage II bij die richtlijn voldoet.
   2.   In afwijking van lid 1 voeren de lidstaten op basis van een dossier conform bijlage III bij Richtlijn 91/414/EEG en rekening houdend met deel B van de tekst van bijlage I bij die richtlijn wat forchlorfenuron en indoxacarb betreft, overeenkomstig de uniforme beginselen in bijlage VI bij die richtlijn een nieuwe evaluatie uit voor elk toegelaten gewasbeschermingsmiddel dat forchlorfenuron of indoxacarb bevat als enige werkzame stof of als een van een aantal werkzame stoffen die alle uiterlijk op 31 maart 2006 in bijlage I bij die richtlijn zijn opgenomen. Op basis van die evaluatie bepalen zij of het product voldoet aan de voorwaarden van artikel 4, lid 1, onder b), c), d) en e), van Richtlijn 91/414/EEG.
   In aansluiting daarop gaan de lidstaten ertoe over om:

               a)

               wanneer het een product betreft dat forchlorfenuron of indoxacarb als enige werkzame stof bevat, indien nodig en uiterlijk op 30 september 2007 de toelating te wijzigen of in te trekken, of

               b)

               wanneer het een product betreft dat forchlorfenuron of indoxacarb als een van de werkzame stoffen bevat, de toelating zo nodig te wijzigen of in te trekken, en wel uiterlijk op 30 september 2007 of, mocht dit later zijn, op de datum die voor een dergelijke wijziging of intrekking is vastgesteld in de respectieve richtlijn of richtlijnen waarbij de stof of stoffen in kwestie aan bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG is of zijn toegevoegd.

         Artikel 4
   Deze richtlijn treedt in werking op 1 april 2006.
   Artikel 5
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 27 januari 2006.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/6/EG (PB L 12 van 18.1.2006, blz. 21).

      (2)  PB L 57 van 2.3.2000, blz. 35.

      (3)  PB L 176 van 20.6.1998, blz. 34.

      (4)  Opinion of the Scientific Committee on Plants on specific questions from the Commission concerning the evaluation of indoxacarb (SCP/Indoxa/002-Final); dit advies is op 18 juli 2002 goedgekeurd door het Wetenschappelijk Comité voor planten.

      BIJLAGE
      In bijlage I bij Richtlijn 91/414/EEG worden aan het einde van de tabel de volgende rijen toegevoegd

                     Nr.

                     Benaming, Identificatienummers

                     IUPAC-benaming

                     Zuiverheid (1)

                     Inwerkingtreding

                     Geldigheidsduur

                     Bijzondere bepalingen

                     „119

                     Forchlorfenuron
                     CAS-nr. 68157-60-8
                     CIPAC-nr. 633

                     1-(2-chloor-4-pyridinyl)-3-fenylureum

                     ≥ 978 g/kg

                     1 april 2006

                     31 maart 2016

                     DEEL A
                     Alleen gebruik van de stof als groeiregulator mag worden toegestaan.
                     DEEL B
                     Bij het beoordelen van aanvragen voor toelating van gewasbeschermingsmiddelen die forchlorfenuron bevatten voor ander gebruik dan in kiwiplanten, moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan de criteria in artikel 4, lid 1, onder b), en ervoor zorgen dat de vereiste informatie en gegevens worden verstrekt voordat de toelating wordt verleend.
                     Voor de toepassing van de in bijlage VI opgenomen uniforme beginselen moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over forchlorfenuron, en met name de aanhangsels I en II, dat op 23 september 2005 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan de mogelijke verontreiniging van het grondwater, wanneer de werkzame stof wordt gebruikt in qua bodemgesteldheid en/of klimatologische omstandigheden kwetsbare gebieden.
                     Zo nodig moeten risicoverlagende maatregelen worden toegepast.

                     120

                     Indoxacarb
                     CAS-nr. 173584-44-6
                     CIPAC-nr. 612

                     methyl (S)-N-[7-chloor-2,3,4a,5-tetrahydro-4a-(methoxycarbonyl)indeno[1,2-e][1,3,4]oxadiazine-2-ylcarbonyl]-4′-(trifluoromethoxy)carbanilaat

                     TC (Technisch Materiaal): ≥ 628 g/kg indoxacarb

                     1 april 2006

                     31 maart 2016

                     DEEL A
                     Mag alleen worden toegelaten voor gebruik als insecticide.
                     DEEL B
                     Voor de toepassing van de in bijlage VI opgenomen uniforme beginselen moet rekening worden gehouden met de conclusies van het evaluatieverslag over indoxacarb, en met name de aanhangsels I en II, dat op 23 september 2005 door het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid is goedgekeurd.
                     Bij deze algemene beoordeling moeten de lidstaten bijzondere aandacht besteden aan de bescherming van waterorganismen.
                     De gebruiksvoorwaarden moeten, indien nodig, risicobeperkende maatregelen omvatten.”

         (1)  Het evaluatieverslag bevat nadere gegevens over de identiteit en de specificatie van de werkzame stoffen.


Avis juridique important

|

31989L0220

Richtlijn 89/220/EEG van de Commissie van 7 maart 1989 tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer, ten einde rekening te houden met de invoering van de gecombineerde nomenclatuur

Publicatieblad Nr. L 092 van 05/04/1989 blz. 0015 - 0015 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0013  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0013

*****RICHTLIJN  VAN DE COMMISSIE  van 7 maart 1989  tot wijziging van Richtlijn 69/169/EEG van de Raad inzake de harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen met betrekking tot de vrijstellingen van omzetbelastingen en accijnzen die bij invoer worden geheven in het internationale reizigersverkeer, ten einde rekening te houden met de invoering van de gecombineerde nomenclatuur  (89/220/EEG)  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE  GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,  Gelet op Verordening (EEG) nr. 2658/87 van de Raad van 23 juli 1987 met betrekking tot de tarief- en statistieknomenclatuur en het gemeenschappelijk douanetarief (1), laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EEG) nr. 20/89 (2), inzonderheid op artikel 15,  Overwegende dat de classificatie van de goederen als genoemd in artikel 5, lid 6, van Richtlijn 69/169/EEG van de Raad (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/664/EEG (4), is gebaseerd op het gebruik van de nomenclatuur van de Internationale Douaneraad;  Overwegende dat de Internationale Douaneraad het »Internationale Verdrag betreffende het geharmoniseerd systeem inzake de omschrijving en de codering van goederen", hierna »GS" genoemd, heeft goedgekeurd; dat de Raad dit Verdrag bij Besluit 87/369/EEG (5) heeft goedgekeurd en dat het sedert 1 januari 1988 wordt toegepast; dat bijgevolg met het oog op de toepassing van het GS in de Europese Economische Gemeenschap een gecombineerde nomenclatuur werd uitgewerkt; dat de verwijzing in artikel 5, lid 6, van Richtlijn 69/169/EEG dan ook op deze gecombineerde nomenclatuur dient te zijn gebaseerd;  Overwegende dat de aanpassing van Richtlijn 69/169/EEG aan de gecombineerde nomenclatuur bijgevolg een eenvoudige technische aanpassing is die tot geen enkele wijziging leidt wat de werkingssfeer van de in de bedoelde richtlijn voorziene vrijstellingen betreft,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  In artikel 5, lid 6, van Richtlijn 69/169/EEG wordt de verwijzing naar de posten 71.07 en 71.08 van het gemeenschappelijk douanetarief vervangen door de verwijzing naar de GN-codes 7108 en 7109.  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 juli 1989 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 7 maart 1989.  Voor de Commissie  Christiane SCRIVENER  Lid van de Commissie  (1) PB nr. L 256 van 7. 9. 1987, blz. 1.  (2) PB nr. L 4 van 6. 1. 1989, blz. 19.  (3) PB nr. L 133 van 4. 6. 1969, blz. 6.  (4) PB nr. L 382 van 31. 12. 1988, blz. 41.  (5) PB nr. L 198 van 20. 7. 1987, blz. 1.