Avis juridique important

|

31999L0100

Richtlijn 1999/100/EG van de Commissie van 15 december 1999 tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad betreffende de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik van motorvoertuigen (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 334 van 28/12/1999 blz. 0036 - 0040

RICHTLIJN 1999/100/EG VAN DE COMMISSIEvan 15 december 1999tot aanpassing aan de technische vooruitgang van Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad betreffende de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik van motorvoertuigen(Voor de EER relevante tekst)DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,Gelet op Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan(1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad(2), en met name op artikel 13, lid 2,Gelet op Richtlijn 80/1268/EEG van de Raad van 16 december 1980 inzake de emissie van kooldioxide en het brandstofverbruik van motorvoertuigen(3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 93/116/EG van de Commissie(4), en met name op artikel 3,Overwegende hetgeen volgt:(1) Richtlijn 80/1268/EEG is een van de bijzondere richtlijnen van de EG-typegoedkeuringsprocedure welke krachtens Richtlijn 70/156/EEG is vastgesteld. Derhalve zijn de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG betreffende systemen, onderdelen en afzonderlijke technische eenheden van voertuigen op de onderhavige richtlijn van toepassing.(2) Bij Richtlijn 98/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen en tot wijziging van Richtlijn 70/220/EEG van de Raad(5) werd de proefcyclus van type I voor emissiemetingen gewijzigd door afschaffing van de eerste 40 seconden stationair draaien van de motor. Het is noodzakelijk de proefcyclus voor de meting van CO2-emissies en van het brandstofverbruik in Richtlijn 80/1268/EEG daarmee in overeenstemming te brengen.(3) Het is met het oog op de controle op de CO2-emissies in het kader van de strategie van de Gemeenschap om de CO2-uitstoot van personenauto's te verminderen, dienstig om in Richtlijn 80/1268/EEG nieuwe technische voorschriften op te nemen met betrekking tot de meting van CO2-emissies en van het brandstofverbruik met het oog op de EG-typegoedkeuring van voertuigen die op gas (LPG en aardgas) rijden. In dit verband is het dienstig de technische voorschriften van reglement nr. 101 van de Economische Commissie voor Europa van de Verenigde Naties(6) te volgen.(4) De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij Richtlijn 70/156/EEG ingestelde Comité voor de aanpassing aan de technische vooruitgang,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1De bijlagen I en II bij Richtlijn 80/1268/EEG worden gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij de onderhavige richtlijn.Artikel 21. De lidstaten mogen met ingang van 1 januari 2000 om redenen die met de emissie van kooldioxyde en met het brandstofverbruik verbanden houden:- noch de EG-typegoedkeuring krachtens artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEG voor een type motorvoertuig weigeren,- noch de nationale typegoedkeuring voor een type motorvoertuig weigeren,- noch de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van voertuigen uit hoofde van artikel 7 van Richtlijn 70/156/EEG verbieden,indien de emissie- en de verbruikswaarden zijn vastgesteld overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.2. Met ingang van 1 januari 2000 voor voertuigen van categorie M1, zoals gedefinieerd in bijlage II, deel A, bij Richtlijn 70/156/EEG, met uitzondering van voertuigen met een maximummassa van meer dan 2500 kg, en met ingang van 1 januari 2001 voor voertuigen van categorie M1 met een maximummassa van meer dan 2500 kg:- verlenen de lidstaten voor een type voertuig niet meer de EG-typegoedkeuring krachtens artikel 4, lid 1, van Richtlijn 70/156/EEGen- weigeren zij voor een type voertuig de nationale typegoedkeuring, behalve indien op de bepalingen van aritkel 8, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG beroep wordt gedaan,indien de emissie- en de verbruikswaarden niet overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, zijn vastgesteld.3. Met ingang van 1 januari 2001 voor voertuigen van categorie M1, zoals gedefinieerd in bijlage II, deel A, bij Richtlijn 70/156/EEG, met uitzondering van voertuigen met een maximummassa van meer dan 2500 kg, en met ingang van 1 januari 2002 voor voertuigen van categorie M1 met een maximummassa van meer dan 2500 kg:- beschouwen de lidstaten certificaten van overeenstemming waarvan nieuwe voertuigen overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG vergezeld gaan, voor de toepassing van artikel 7, lid 1, van die richtlijn als niet meer geldigen- weigeren zij de registratie, de verkoop en het in het verkeer brengen van nieuwe voertuigen die niet vergezeld gaan van een certificaat van overeenstemming overeenkomstig Richtlijn 70/156/EEG, behalve indien op de bepalingen van artikel 8, lid 2, van Richtlijn 70/156/EEG beroep wordt gedaan,indien de emissie- en de verbruikswaarden niet overeenkomstig de bepalingen van Richtlijn 80/1268/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn, zijn vastgesteld.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst mee van de belangrijkste bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied aannemen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de derde dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 15 december 1999.Voor de CommissieErkki LIIKANENLid van de Commissie(1) PB L 42 van 23.2.1970, blz. 1.(2) PB L 11 van 16.1.1999, blz. 25.(3) PB L 375 van 31.12.1980, blz. 36.(4) PB L 329 van 30.12.1993, blz. 39.(5) PB L 350 van 28.12.1998, blz. 1.(6) UN-ECE reglement nr. 101 (E/ECE324-E/ECE/TRANS/505/Rev.2/Add. 100, zoals gewijzigd).BIJLAGEWIJZIGINGEN IN DE BIJLAGEN I EN II BIJ RICHTLIJN 80/1268/EEGBijlage I wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 4.1. komt als volgt te luiden: "4.1. De CO2-emissies worden gemeten gedurende een serie proeven waarbij rijpatronen in en buiten stedelijke gebieden worden gesimuleerd zoals beschreven in aanhangsel 1 van bijlage III van Richtlijn 70/220/EEG, als laatstelijk gewijzigd.".2. Punt 4.4. komt als volgt te luiden: "4.4. Proefbrandstof4.4.1. Benzine- en dieselvoertuigenBij de proef moeten de juiste referentiebrandstoffen worden gebruikt, als gedefinieerd in bijlage IX bij Richtlijn 70/220/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd.4.4.2. Voertuigen op LPG en aardgasVoor LPG en aardgas moet de brandstof worden gebruikt die de fabrikant heeft gekozen voor de meting van het nettovermogen overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 80/1269/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd. De gekozen brandstof wordt vermeld in het inlichtingenformulier als bedoeld in bijlage II.4.4.3. Voor de in punt 4.3. genoemde berekening wordt van de volgende brandstofkarakteristieken uitgegaan:a) dichtheid: gemeten bij de proefbrandstof overeenkomstig ISO 3675 of een equivalente methode; voor benzine en diesel wordt de gemeten dichtheid bij 15 °C gebruikt; voor LPG en aardgas wordt de volgende referentiedichtheid gebruikt:0,538 kg/liter voor LPG,0,654 kg/m3 voor aardgas(1);b) voor de verhouding waterstof/koolstof worden de volgende vaste waarden gebruikt:1,85 voor benzine,1,86 voor diesel,2,525 voor LPG,4,00 voor aardgas,2,93 voor aardgas (NHMC).".3. Punt 5.1.4, tweede alinea, wordt gelezen: "Op verzoek van de fabrikant mogen voertuigen met een motor met elektrische ontsteking worden voorbereid op de in punt 5.2.1. van bijlage VI bij Richtlijn 70/220/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd, beschreven wijze. Voertuigen met een motor met compressieontsteking mogen worden voorbereid op de in punt 5.3. van bijlage III bij genoemde richtlijn beschreven wijze.".4. Punt 6.1. komt als volgt te luiden: "6.1. ProefcyclusDe proefcyclus wordt beschreven in aanhangsel 1 van bijlage III bij Richtlijn 70/220/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd, met inbegrip van deel I (stadscyclus) en deel II (cyclus buiten stedelijke gebieden). Alle in dit aanhangsel genoemde rijvoorschriften moeten worden toegepast voor de CO2-meting.".5. Punt 6.3.1. komt als volgt te luiden: "6.3.1. De belasting en de traagheid van de rem worden afgesteld volgens bijlage III bij Richtlijn 70/220/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd.".6. De punten 6.3.2. en 6.3.3. vervallen.7. Punt 6.4.1.3. komt als volgt te luiden: "...De verdunningsfactor wordt als volgt berekend:voor benzine en diesel:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>voor LPG:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>voor aardgas:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarin: ...".8. Punt 7.2. komt als volgt te luiden: "7.2. Het brandstofverbruik, uitgedrukt in liter per 100 km (voor benzine, LPG of diesel) of in m3 per 100 km (voor aardgas), wordt berekend met behulp van de volgende formules(2):a) voor voertuigen met een benzinemotor met elektrische ontsteking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>b) voor voertuigen met een LPG-motor met elektrische ontsteking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>Indien de samenstelling van de voor de proef gebruikte brandstof afwijkt van de voor de berekening van het genormaliseerde verbruik aangenomen samenstelling, kan op verzoek van de fabrikant een correctiefactor cf worden toegepast op de hieronder aangegeven wijze:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>De correctiefactor cf die kan worden toegepast, wordt als volgt bepaald:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>waarin:nwerkelijk= de werkelijke H/C verhouding van de gebruikte brandstof;c) voor voertuigen met een aardgasmotor met elektrische ontsteking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>d) voor voertuigen met een motor met compressieontsteking:>REFERENTIE NAAR EEN GRAFIEK>In deze formules is:FC= het brandstofverbruik in liter per 100 km (voor benzine, LPG of diesel) of in m3 per 100 km (voor aardgas);THC= de gemeten emissie van totale koolwaterstoffen in g/km;CO= de gemeten emissie van koolmonoxide in g/km;CO2= de gemeten emissie van kooldioxide in g/km;D= de dichtheid van de proefbrandstof bij 15 °C."9. Punt 9.1.1.2.4. wordt gelezen: "9.1.1.2.4. Voor de proeven worden de referentiebrandstoffen gebruikt, zoals beschreven in bijlage IX en bijlage IXa bij Richtlijn 70/220/EEG, zoals laatstelijk gewijzigd.".Bijlage II wordt als volgt gewijzigd:1. Punt 1.7 van het addendum komt als volgt te luiden: ">PIC FILE= "L_1999334NL.004001.EPS">"2. Aan het slot van het addendum worden de voetnoten (4) en (5) toegevoegd: "(4) Herhaal voor benzine en gasvormige brandstof bij een voertuig dat zowel op benzine als op een gasvormige brandstof kan rijden. Voertuigen die voor zowel benzine als gasvormige brandstof geschikt zijn, maar waarbij het benzinesysteem alleen voor noodgevallen of voor het starten is bestemd en waarvan de benzinetank niet meer dan 15 liter benzine kan bevatten, worden voor de proef beschouwd als voertuigen die uitsluitend op gasvormige brandstof kunnen rijden.(5) Bij voertuigen op aardgas wordt de eenheid "l/100 km" vervangen door "m3/100 km".".(1) Dit is de gemiddelde waarde van de referentiebrandstoffen G 20 en G 23 bij 15 °C.(2) Herhaal voor benzine en gasvormige brandstof bij een voertuig dat zowel op benzine als op een gasvormige brandstof kan rijden. Voertuigen die voor zowel benzine als gasvormige brandstof geschikt zijn, maar waarbij het benzinesysteem alleen voor noodgevallen of voor het starten is bestemd en waarvan de benzinetank niet meer dan 15 liter benzine kan bevatten, worden voor de proef beschouwd als voertuigen die uitsluitend op gasvormige brandstof kunnen rijden.


Avis juridique important

|

31992L0112

Richtlijn 92/112/EEG van de Raad van 15 december 1992 tot vaststelling van de procedure voor de harmonisatie van de programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging door afval van de titaandioxide-industrie

Publicatieblad Nr. L 409 van 31/12/1992 blz. 0011 - 0016 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0032  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 12 blz. 0032

RICHTLIJN 92/112/EEG VAN  DE RAAD van 15 december 1992 tot vaststelling van de procedure voor de harmonisatie van de  programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging door afval  van de titaandioxide-industrieDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100  A, Gezien het voorstel van de Commissie  (1), In samenwerking met het Europese Parlement  (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (3), Overwegende dat Richtlijn 89/428/EEG van de Raad van 21 juni 1989 tot vaststelling van de procedure  voor de harmonisering van de programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van  de verontreiniging door afval van de titaandioxide-industrie  (4) door het Hof van Justitie in zijn  op 11 juni 1991 gewezen arrest  (5) wegens het ontbreken van een passende rechtsgrondslag nietig is  verklaard; Overwegende dat het niet nodig is dat de Lid-Staten naar aanleiding van deze richtlijn nieuwe  maatregelen aannemen wanneer zij de nodige maatregelen hebben getroffen om aan de vernietigde  richtlijn te voldoen, voor zover de reeds getroffen maatregelen aan de onderhavige richtlijn  voldoen; Overwegende dat het juridische vacuuem dat het gevolg is van de nietigverklaring van de richtlijn,  een nadelige uitwerking kan hebben op het milieu en op de concurrentievoorwaarden in de  titaandioxide-producerende sector; dat bijgevolg de door de nietigverklaarde Richtlijn 89/428/EEG  gecreëerde feitelijke situatie dient te worden hersteld; Overwegende dat met deze richtlijn wordt beoogd de nationale regels inzake de voorwaarden voor de  titaandioxideproduktie op elkaar af te stemmen om aan de tussen de verscheidene producenten in de  sector bestaande concurrentiedistorsies een einde te maken en om een hoog beschermingsniveau voor  het milieu te waarborgen; Overwegende dat in Richtlijn 78/176/EEG van de Raad van 20 februari 1978 betreffende de  afvalstoffen afkomstig van de titaandioxide-industrie  (6), inzonderheid in artikel 9, wordt  bepaald dat de Lid-Staten voor de op 20 februari 1978 bestaande industriële vestigingen programma's  moeten opstellen om via geleidelijke vermindering te komen tot beëindiging van de door de  afvalstoffen van deze vestigingen veroorzaakte verontreiniging; Overwegende dat voor de vermindering van de verontreiniging door vloeibare, vaste en gasvormige  afvalstoffen in deze programma's algemene doelstellingen zijn vastgesteld die uiterlijk 1 juli 1987  dienden te zijn verwezenlijkt; dat deze programma's aan de Commissie moeten worden voorgelegd zodat  deze bij de Raad passende voorstellen kan indienen voor de harmonisatie van deze programma's tot  vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging en tot verbetering van de  concurrentievoorwaarden in de sector van de titaandioxide-industrie; Overwegende dat ter bescherming van het aquatische milieu dumping van afvalstoffen en lozingen van  bepaalde afvalstoffen, in het bijzonder die van vaste en sterk zure afvalstoffen, dienen te worden  verboden en dat lozingen van andere afvalstoffen, in het bijzonder die van zwak zure en  geneutraliseerde afvalstoffen, geleidelijk dienen te worden verminderd; Overwegende dat de bestaande industriële vestigingen van passende afvalbehandelingssystemen gebruik  dienen te maken om de voorgeschreven doelstellingen binnen de gestelde termijnen te  verwezenlijken; Overwegende dat, wat de zwak zure en de geneutraliseerde afvalstoffen van bepaalde vestigingen  betreft, de installatie van die systemen technische en economische moeilijkheden met zich kan  brengen; dat de Lid-Staten daarom de toepassing van de desbetreffende bepalingen moeten kunnen  uitstellen, op voorwaarde dat er een programma voor een doeltreffende vermindering van de  verontreiniging wordt opgesteld en aan de Commissie wordt voorgelegd; dat de Commissie de  desbetreffende termijnen moet kunnen verlengen, indien Lid-Staten voor dergelijke bijzondere  moeilijkheden komen te staan; Overwegende dat het de Lid-Staten dient te worden toegestaan voor lozingen van bepaalde  afvalstoffen gebruik te maken van zodanige kwaliteitsdoelstellingen dat de resultaten in alle  opzichten gelijkwaardig zijn aan die welke worden verkregen met grenswaarden; dat deze  gelijkwaardigheid dient te worden aangetoond in een aan de Commissie voor te leggen programma; Overwegende dat het, onverminderd de verplichtingen die op de Lid-Staten rusten krachtens Richtlijn  80/779/EEG van de Raad van 15 juli 1980 betreffende grenswaarden en richtwaarden van de  luchtkwaliteit voor zwaveldioxide en zwevende deeltjes  (1) en Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van  28 juni 1984 betreffende de bestrijding van de door industriële inrichtingen veroorzaakte  luchtverontreiniging  (2), dienstig is de luchtkwaliteit te beschermen door passende emissienormen  vast te stellen voor de gasvormige lozingen van de titaandioxide-industrie; Overwegende dat de Lid-Staten controle dienen uit te oefenen op de werkelijke produktie van elke  vestiging om te kunnen nagaan of de maatregelen op doeltreffende wijze worden toegepast; Overwegende dat alle afvalstoffen van de titaandioxide-industrie moeten worden vermeden of  hergebruikt wanneer zulks technisch en economisch uitvoerbaar is en dat dergelijke afvalstoffen  moeten worden hergebruikt of verwijderd zonder gevaar voor de menselijke gezondheid of voor het  milieu; Overwegende dat de bepalingen van deze richtlijn de mogelijkheid voor de Lid-Staten onverlet laten  om op het door deze richtlijn betreken gebied strengere bepalingen ter bescherming van het milieu  te handhaven of vast te stellen, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn regelt  overeenkomstig artikel 9, lid 3, van Richtlijn 78/176/EEG de procedure voor de harmonisering van de  programma's tot vermindering en uiteindelijke algehele opheffing van de verontreiniging door afval  van bestaande industriële vestigingen en heeft de verbetering van de concurrentievoorwaarden in de  sector van de titaandioxide-industrie tot doel. Artikel 21.    In deze richtlijn wordt verstaan onder: a)   ingeval het sulfaatproces wordt toegepast: -   "vaste afvalstoffen": -   onoplosbare ertsresiduen die bij het produktieproces niet door zwavelzuur worden ontsloten;  - gekristalliseerd ijzersulfaat (FeSO47H2O);  - "sterk zure afvalstoffen": - de moederlogen afkomstig uit de filtratiefase na de hydrolyse van de oplossing van  titanylsulfaat. Zijn deze moederlogen gecombineerd met zwak zure afvalstoffen, met gemiddeld meer  dan 0,5  % vrij zwavelzuur en met verschillende zware metalen  (3) dan worden de twee te zamen als  sterk zure afvalstoffen beschouwd;  - "zuiveringsafvalstoffen": - filterzouten en slibvormige en vloeibare afvalstoffen die vrijkomen bij de behandeling  (concentratie of neutralisatie) van sterk zure afvalstoffen en die verschillende zware metalen  bevatten, maar met uitsluiting van geneutraliseerde en gefilterde of gedecanteerde afvalstoffen die  slechts sporen van zware metalen bevatten en die vóór enigerlei verdunning een pH-waarde van meer  dan 5,5 hebben;  - "zwak zure afvalstoffen": - waswater, koelwater, condenswater en andere, niet onder voornoemde omschrijvingen vallende  slibvormige en vloeibare afvalstoffen, met 0,5  % of minder vrij zwavelzuur;  - "geneutraliseerde afvalstoffen": - vloeistoffen met een pH-waarde van meer dan 5,5 die slechts sporen van zware metalen bevatten en  rechtstreeks door filtratie of decantatie uit sterk of zwak zure afvalstoffen zijn verkregen nadat  deze een behandeling hebben ondergaan om de zuurgraad en het gehalte aan zware metalen te  verminderen;  - "stof": - stofdeeltjes van welke aard ook, afkomstig van de produktie-inrichtingen, en met name  stofdeeltjes afkomstig van erts en pigment;  - "SOx": - gasvormig zwaveldioxide en zwaveltrioxide, afkomstig van de verschillende fasen van het  produktieproces en van interne behandeling van de afvalstoffen, met inbegrip van zuurdruppels; b) ingeval het chloorproces wordt toegepast: - "vaste afvalstoffen": - onoplosbare ertsresiduen die bij het produktieproces niet door chloor worden ontsloten;  - metaalchloriden en -hydroxiden (filterstoffen) die in vaste vorm vrijkomen bij de  titaantetrachloridefabricage;  - cokesresiduen die bij de titaantetrachloridefabricage vrijkomen;  - "sterk zure afvalstoffen": - afvalstoffen met meer dan 0,5  % vrij zoutzuur en met verschillende zware metalen  (1);  - "zuiveringsafvalstoffen": - filterzouten en slibvormige en vloeibare afvalstoffen die vrijkomen bij de behandeling  (concentratie of neutralisatie) van sterk zure afvalstoffen en die verschillende zware metalen  bevatten, maar met uitsluiting van geneutraliseerde en gefilterde of gedecanteerde afvalstoffen die  uitsluitend sporen van zware metalen bevatten en die vóór de verdunning een pH-waarde van meer dan  5,5 hebben;  - "zwak zure afvalstoffen": - waswater, koelwater, condenswater en andere niet onder voornoemde omschrijvingen vallende  slibvormige en vloeibare afvalstoffen, met 0,5  % of minder vrij zoutzuur;  - "geneutraliseerde afvalstoffen":  - vloeistoffen met een pH-waarde van meer dan 5,5 die slechts sporen van zware metalen bevatten en  rechtstreeks door filtratie of decantatie uit sterk of zwak zure afvalstoffen zijn verkregen nadat  deze een behandeling hebben ondergaan om de zuurgraad en het gehalte aan zware metalen te  verminderen;  - "stof": - stofdeeltjes van welke aard ook, afkomstig van de produktie-inrichtingen, en met name  stofdeeltjes van erts, pigment en cokes;  - "chloor": - gasvormig chloor, afkomstig van de verschillende fasen van het produktieproces; c) bij gebruik van het sulfaatproces of het chlorideproces: - "dumping": - iedere opzettelijke lozing in oppervlaktewateren in het binnenland, in de interne kustwateren, in  de territoriale wateren of in volle zee van stoffen en materialen door of vanuit schepen of  luchtvaartuigen  (2). 2.    De in Richtlijn 78/176/EEG gedefinieerde begrippen hebben in deze richtlijn dezelfde  betekenis.Artikel 3Het dumpen van alle in artikel 2 omschreven vaste afvalstoffen, sterk zure  afvalstoffen, zuiveringsafvalstoffen, zwak zure afvalstoffen of geneutraliseerde afvalstoffen is  vanaf 15 juni 1993 verboden.Artikel 4De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te  waarborgen dat de lozing van afvalstoffen in oppervlaktewateren in het binnenland, interne  kustwateren, territoriale wateren en volle zee wordt verboden: a)   voor vaste afvalstoffen, sterk zure afvalstoffen en zuiveringsafvalstoffen van bestaande  industriële vestigingen die van het sulfaatproces gebruik maken: -   vanaf 15 juni 1993 in alle bovengenoemde wateren; b) voor vaste en sterk zure afvalstoffen van bestaande industriële vestigingen die van het  chlorideproces gebruik maken: - vanaf 15 juni 1993 in alle bovengenoemde wateren.Artikel 5Aan Lid-Staten die ernstige  technische en economische moeilijkheden ondervinden om op de in artikel 4 genoemde toepassingsdatum  aan het bepaalde te voldoen, kan de Commissie uitstel verlenen, op voorwaarde dat aan de Commissie  uiterlijk op 15 juni 1993 een programma voor de doeltreffende vermindering van die afvallozingen  wordt voorgelegd. Dat programma moet resulteren in een definitief verbod met ingang van 30 juni  1993. Uiterlijk drie maanden na aanneming van deze richtlijn wordt de Commissie in kennis gesteld van die  gevallen en wordt zij daarover geraadpleegd. De Commissie stelt de andere Lid-Staten daarvan in  kennis.Artikel 6De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te waarborgen dat de lozing van  afvalstoffen overeenkomstig de volgende bepalingen wordt beperkt: a)   voor bestaande industriële vestigingen die van het sulfaatproces gebruik maken: -   wordt de lozing van zwak zure en geneutraliseerde afvalstoffen in alle wateren vanaf 31  december 1993 beperkt tot een waarde van niet meer dan 800 kilogram totale hoeveelheid sulfaat per  geproduceerde ton titaandioxide (dat wil zeggen overeenkomend met de SO4-ionen in het vrije  zwavelzuur en in de metaalsulfaten); b) voor bestaande industriële vestigingen die van het chlorideproces gebruik maken: - wordt de lozing van zwak zure afvalstoffen, zuiveringsafvalstoffen en geneutraliseerde  afvalstoffen in alle wateren vanaf 15 juni 1993 beperkt tot de volgende waarden voor de totale  hoeveelheid chloride per geproduceerde ton titaandioxide (dat wil zeggen overeenkomend met de  Cl-ionen in het vrije zoutzuur en in de metaalchloriden): -   130 kilogram bij gebruik van natuurlijk rutiel,  - 228 kilogram bij gebruik van synthetisch rutiel,  - 450 kilogram bij gebruik van slakken. In het geval van een vestiging die meer dan één soort erts gebruikt, gelden de waarden naar rata  van de hoevelheden waarin deze ertsen worden gebruikt.Artikel 7Behoudens wanneer het  oppervlaktewateren in het binnenland betreft, kunnen de Lid-Staten de in artikel 6, onder a),  genoemde toepassingsdatum naar uiterlijk 31 december 1994 verschuiven, indien zulks op grond van  ernstige technische en economische moeilijkheden noodzakelijk is en mits uiterlijk op 15 juni 1993  bij de Commissie een programma voor de doeltreffende vermindering van het lozen van dergelijke  afvalstoffen wordt ingediend. Dat programma moet ertoe leiden dat op de onderstaande datum de  volgende grenswaarde per geproduceerde ton titaandioxide wordt bereikt: -   zwak zure afvalstoffen en geneutraliseerde afvalstoffen: 1  200 kg op 15 juni 1993; - zwak zure afvalstoffen en geneutraliseerde afvalstoffen: 800 kg op 31 december 1994. Uiterlijk drie maanden na de vaststelling van deze richtlijn wordt de Commissie in kennis gesteld  van de hier bedoelde gevallen, waarover met haar overleg plaatsvindt. De Commissie doet hiervan  mededeling aan de andere Lid-Staten.Artikel 81.    Wat de eisen van artikel 6 betreft, kunnen de  Lid-Staten als alternatief kwaliteitsdoelstellingen met daarmee samenhangende passende grenswaarden  hanteren, die zodanig worden toegepast dat het effect voor de bescherming van het milieu en het  tegengaan van concurrentiedistorsies gelijkwaardig is aan dat van de bij deze richtlijn  vastgestelde grenswaarden. 2.    Indien een Lid-Staat als alternatief kwaliteitsdoelstellingen hanteert, legt hij aan de  Commissie een programma  (1) voor waaruit blijkt dat de betrokken maatregelen op de data dat de  grenswaarden overeenkomstig artikel 6 worden toegepast, voor de bescherming van het milieu en het  tegengaan van concurrentiedistorties een effect hebben dat gelijkwaardig is aan dat van de  grenswaarden. Dit programma wordt ten minste zes maanden voordat de Lid-Staat de kwaliteitsdoelstellingen denkt  toe te passen, aan de Commissie voorgelegd. Het programma wordt door de Commissie beoordeeld overeenkomstig de procedures van artikel 10 van  Richtlijn 78/176/EEG. De Commissie doet hiervan mededeling aan de overige Lid-Staten.Artikel 91.    De Lid-Staten  treffen de nodige maatregelen om te waarborgen dat de emissies in de atmosfeer overeenkomstig de  volgende bepalingen worden verminderd: a)   in het geval van bestaande industriële vestigingen die van het sulfaatproces gebruik maken: i)   worden de emissies van stof vanaf 31 december 1993 beperkt tot een waarde van niet meer dan 50  mg/Nm3  (2) uit de voornaamste bronnen en niet meer dan 150 mg/Nm3  (2) uit andere bronnen  (3);  ii) worden de emissies van SOx afkomstig van de ontsluitings- en roostingsfase van de  titaandioxideproduktie vanaf 1 januari 1995 beperkt tot een waarde van niet meer dan 10 kilogram  SO2-equivalent per geproduceerde ton titaandioxide;  iii) eisen de Lid-Staten dat er voorzieningen worden geïnstalleerd ter voorkoming van de emissie  van zuurdruppels;  iv) lozen inrichtingen voor de concentratie van afvalzuren niet meer dan 500 mg/Nm3 SOx berekend  als SO2-equivalent  (1);  v) worden inrichtingen voor het roosten van zouten afkomstig van de zuivering van afvalstoffen  uitgerust met de beste beschikbare technologie die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt, teneinde  de SOx-emissies te beperken; b)   in het geval van bestaande industriële vestigingen die gebruik maken van het chlorideproces: i)   worden de emissies van stof vanaf 15 juni 1993 beperkt tot een waarde van niet meer dan 50  mg/Nm3  (2) uit de voornaamste bronnen en niet meer dan 150 mg/Nm3  (2) uit andere bronnen  (3).  ii) worden de emissies van chloor vanaf 15 juni 1993 beperkt tot een dagelijkse gemiddelde  concentratie van niet meer dan 5 mg/Nm3  (4) en tot een momentane waarde van niet meer dan 40  mg/Nm3. 2.    Deze richtlijn laat de bepalingen van Richtlijn 80/779/EEG onverlet. 3.    De procedure voor de controle op de referentiemetingen van SOx-lozingen in de atmosfeer is in  de bijlage beschreven.Artikel 10De waarden en beperkingen die zijn vermeld in de artikelen 6, 8  en 9, worden door de Lid-Staten gecontroleerd aan de hand van de daadwerkelijke produktie van elke  vestiging.Artikel 11De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te waarborgen dat  afvalstoffen van de titaandioxide-industrie, in het bijzonder afvalstoffen waarvan lozing of  dumping in water of emissie in de atmosfeer is verboden: -   zoveel mogelijk niet ontstaan, dan wel worden hergebruikt, voor zover dit technisch een  economisch mogelijk is, - worden hergebruikt of verwijderd zonder gevaar op te leveren voor de gezondheid van de mens en  zonder nadelige gevolgen voor het milieu. Hetzelfde geldt voor de afvalstoffen die bij hergebruik of zuivering van bovengenoemde afvalstoffen  vrijkomen.Artikel 121.    De Lid-Staten die nog niet de nodige maatregelen hebben getroffen om  aan deze richtlijn te voldoen, doen deze uiterlijk op 15 juni 1993 in werking treden. De Lid-Staten  stellen de Commissie onverwijld in kennis van de nationale bepalingen die zijn aangenomen om aan  deze richtlijn te voldoen. Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 2.    De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede, die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 13Deze richtlijn is gericht tot de  Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 15 december 1992. Voor de RaadDe VoorzitterM. HOWARD (1)  PB nr. C 317 van 7. 12. 1991, blz.  5.  (2)  PB nr. C 94 van 13. 4. 1992, blz. 158, enPB nr. C 305 van 23. 11. 1992.  (3)  PB nr. C 98 van 21. 4. 1992, blz. 9.  (4)  PB nr. L 201 van 14. 7. 1989, blz. 56.  (5)Arrest van 11 juni 1991, zaak C-300/89, Commissie tegen Raad (nog niet gepubliceerd).  (6)  PB nr. L 54 van 25. 2. 1978, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 83/29/EEG  (PB nr. L 32 van 3. 2. 1983, blz. 28).  (1)  PB nr. L 229 van 30. 8. 1980, blz. 30. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn  89/427/EEG (PB nr. L 201 van 14. 7. 1989, blz. 53).  (2)  PB nr. L 188 van 16. 7. 1984, blz. 20.  (3)  Sterk zure afvalstoffen die zijn verdund tot zij 0,5  % of minder vrij zwavelzuur bevatten,  vallen ook onder deze omschrijving.  (1)Sterk zure afvalstoffen die zijn verdund tot zij 0,5  % of minder vrij zwavelzuur bevatten,  vallen ook onder deze omschrijving.  (2)  Onder "schepen en luchtvaartuigen" wordt verstaan: vaartuigen en luchtvaartuigen, ongeacht het  type. Daaronder zijn begrepen: luchtkussenvaartuigen, drijvende vaartuigen, al dan niet met eigen  voortstuwingsvermogen, en vaste of drijvende platforms.  (1)  Deze informatie wordt verstrekt in het kader van artikel 14 van Richtlijn 78/176/EEG of  afzonderlijk indien de omstandigheden zulks vereisen.  (2)Kubieke meter bij een temperatuur van 273 K en een druk van 101,3 kPa.  (3)De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van de kleine bronnen die niet in hun meting  zijn opgenomen.  (1)  Voor nieuwe concentratieprocessen kan de Commissie met een andere waarde instemmen indien de  Lid-Staten kunnen aantonen dat er geen technieken beschikbaar zijn om deze norm te bereiken.  (2)Kubieke meter bij een temperatuur van 273  K en een druk van 101,3 kPa.  (3)De Lid-Staten stellen de Commissie op de hoogte van de kleine bronnen die niet in hun meting  zijn opgenomen.  (4)Er wordt van uitgegaan dat deze waarden overeenkomen met een maximum van 6 gram per  geproduceerde ton titaandioxide.   BIJLAGE Procedure voor de controle van de referentiemetingen voor lozingen van gasvormig  SOx De hoeveelheden SO2 en SO3 en zuurdruppels uitgedrukt in SO2-equivalent die door bepaalde  inrichtingen worden geloosd, worden berekend met inachtneming van het tijdens de betrokken  specifieke werkzaamheden geloosde gasvolume en het gedurende dezelfde tijd gemeten gemiddelde  gehalte aan SO2/SO3. De bepalingen van het debiet en van het gehalte aan SO2/SO3 moeten geschieden  bij dezelfde temperatuur- en vochtigheidscondities.


Avis juridique important

|

32002L0003

Richtlĳn 2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de lucht

Publicatieblad Nr. L 067 van 09/03/2002 blz. 0014 - 0030

Richtlijn 2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 12 februari 2002betreffende ozon in de luchtHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 175, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 10 december 2001 door het Bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) Overeenkomstig de beginselen van artikel 174 van het Verdrag is in het vijfde milieuactieprogramma, goedgekeurd bij de resolutie van de Raad en van de vertegenwoordigers van de regeringen der lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, van 1 februari 1993 betreffende een beleidsplan en actieprogramma van de Gemeenschap inzake het milieu en duurzame ontwikkeling(5) en aangevuld bij Besluit nr. 2179/98/EG betreffende de herziening daarvan(6), in het bijzonder beoogd in de geldende wetgeving inzake luchtverontreinigende stoffen wijzingen aan te brengen. In dit programma wordt de vaststelling van langetermijndoelstellingen voor luchtkwaliteit aanbevolen.(2) Krachtens artikel 4, lid 5, van Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996 inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit(7) dient de Raad de in lid 1 van dat artikel bedoelde regeling alsmede de in leden 3 en 4 ervan bedoelde bepalingen aan te nemen.(3) Het is van belang zorg te dragen voor een doeltreffende bescherming tegen de schadelijke effecten van blootstelling aan ozon op de menselijke gezondheid. De schadelijke effecten van ozon op de vegetatie, de ecosystemen en het milieu in zijn geheel dienen zoveel mogelijk te worden gereduceerd. Het grensoverschrijdende karakter van ozonverontreiniging vergt maatregelen op het niveau van de Gemeenschap.(4) In Richtlijn 96/62/EG is bepaald dat de in cijfers uitgedrukte drempels gebaseerd dienen te worden op de bevindingen van op dit gebied actief zijnde internationale wetenschappelijke groepen. De Commissie dient met het oog op de toetsing van de elementen waarop die drempels zijn gebaseerd de nieuwste wetenschappelijke onderzoeksgegevens op de betrokken gebieden van epidemiologie en milieukunde en de meest recente vorderingen in de metrologie in aanmerking te nemen.(5) In Richtlijn 96/62/EG is bepaald dat voor ozon grens- en/of streefwaarden worden vastgesteld. Vanwege het grensoverschrijdende karakter van ozonverontreiniging dienen ter bescherming van de menselijke gezondheid en de vegetatie streefwaarden te worden vastgesteld op Gemeenschapsniveau. Deze streefwaarden dienen verband te houden met de tussentijdse doelstellingen die voortvloeien uit de communautaire geïntegreerde strategie ter bestrijding van verzuring en ozon op leefniveau, en die ook de basis vormen van Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en van de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissiemaxima voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen(8).(6) In overeenstemming met Richtlijn 96/62/EG moeten met betrekking tot zones en agglomeraties waar de ozonconcentraties de streefwaarden overschrijden, plannen en programma's worden uitgevoerd, teneinde ervoor zorg te dragen dat tegen de gestelde datum zoveel mogelijk aan de streefwaarden wordt voldaan. Dergelijke plannen en programma's dienen grotendeels de vorm aan te nemen van beheersingsmaatregelen die in overeenstemming met de communautaire wetgeving ter zake dienen te worden uitgevoerd.(7) Voor de doeltreffende bescherming van de menselijke gezondheid en van het milieu dienen langetermijndoelstellingen te worden vastgesteld. Deze langetermijndoelstellingen dienen samen te hangen met de strategie ter bestrijding van ozon en verzuring en met het oogmerk van die strategie, namelijk de kloof tussen de huidige ozonniveaus en de langetermijndoelstellingen te dichten.(8) In zones waar de langetermijndoelstellingen worden overschreden dienen metingen verplicht te zijn. Aanvullende evaluatie-instrumenten kunnen het vereiste aantal vaste meetpunten verminderen.(9) Er dient voor de bescherming van de gehele bevolking een alarmdrempel voor ozon te worden vastgesteld. Voor de bescherming van gevoelige bevolkingsgroepen dient een informatiedrempel te worden vastgesteld. Bijgewerkte informatie over ozonconcentraties in de lucht dient systematisch aan de bevolking beschikbaar te worden gesteld.(10) Daar waar het risico van overschrijding van de alarmdrempel aanzienlijk kan worden gereduceerd, dienen kortetermijnactieplannen te worden opgesteld. De mogelijkheid om risico, duur en ernst van de overschrijdingen terug te dringen dient te worden onderzocht en geëvalueerd. Lokale maatregelen behoren niet vereist te zijn wanneer aan de hand van een kosten/baten-analyse de buitensporigheid ervan wordt aangetoond.(11) Het grensoverschrijdende karakter van ozonverontreiniging kan van aan elkaar grenzende lidstaten een zekere mate van coördinatie vergen bij het opstellen en uitvoeren van plannen, programma's en kortetermijnactieplannen en bij de voorlichting van de bevolking. De betrokken lidstaten zetten in voorkomend geval de samenwerking met derde staten voort, waarbij in het bijzonder de nadruk wordt gelegd op vroegtijdige betrokkenheid van de kandidaat-lidstaten.(12) Als uitgangspunt voor periodieke verslagen dient aan de Commissie informatie over de gemeten concentraties te worden verstrekt.(13) De Commissie dient de bepalingen van deze richtlijn in het licht van het meest recente wetenschappelijk onderzoek betreffende met name de effecten van ozon op de menselijke gezondheid en op het milieu opnieuw te beoordelen. Het Commissieverslag moet worden ingediend als integrerend onderdeel van een luchtkwaliteitstrategie die erop gericht is de communautaire doelstellingen inzake luchtkwaliteit te evalueren en voorstellen dienaangaande te doen, alsmede uitvoeringsstrategieën op te zetten om de verwezenlijking van deze doelstellingen te waarborgen. In dit verband wordt in het verslag rekening gehouden met de mogelijkheid om de langetermijndoelstellingen binnen een gespecificeerde periode te verwezenlijken.(14) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden genomen overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(9).(15) Aangezien de doelstellingen van de beoogde maatregel, namelijk het bieden van een effectieve bescherming tegen de schadelijke effecten van ozon op de menselijke gezondheid en het verminderen van de schadelijke effecten van ozon op vegetatie, ecosystemen en het milieu in zijn geheel, onvoldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt vanwege het grensoverschrijdende karakter van ozonverontreiniging en derhalve beter op het niveau van de Gemeenschap kunnen worden bereikt, kan de Gemeenschap overeenkomstig het beginsel van subsidiariteit als bedoeld in artikel 5 van het Verdrag maatregelen vaststellen. Overeenkomstig het beginsel van evenredigheid als bedoeld in genoemd artikel gaat deze richtlijn niet verder dan hetgeen noodzakelijk is om die doelstellingen te bereiken.(16) Richtlijn 92/72/EEG van de Raad van 21 september 1992 betreffende de verontreiniging van de lucht door ozon(10) dient te worden ingetrokken,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1DoelstellingenDeze richtlijn heeft tot doel:a) doelstellingen op lange termijn, streefwaarden, een alarmdrempel en een informatiedrempel voor ozonconcentraties in de lucht in de Gemeenschap vast te stellen teneinde schadelijke gevolgen voor de gezondheid van de mens en voor het milieu in zijn geheel te vermijden, te voorkomen of te verminderen;b) ervoor zorg te dragen dat de ozonconcentraties en in voorkomend geval de concentraties van ozonprecursoren (stikstofoxiden en vluchtige organische stoffen) in de lucht in de lidstaten op basis van gemeenschappelijke methoden en criteria worden beoordeeld;c) ervoor zorg te dragen dat adequate informatie over ozonconcentraties in de lucht wordt verkregen en voor de bevolking beschikbaar wordt gesteld;d) ervoor zorg te dragen dat de luchtkwaliteit, wat ozon betreft, waar zij goed is op peil wordt gehouden en in de overige gevallen wordt verbeterd;e) meer samenwerking tussen de lidstaten te bevorderen bij de verlaging van de ozonconcentraties, de benutting van het potentieel van grensoverschrijdende maatregelen en het overeenkomen daarvan.Artikel 2DefinitiesVoor de doeleinden van deze richtlijn wordt verstaan onder:1. "lucht": de buitenlucht in de troposfeer, met uitsluiting van de werkplek;2. "verontreinigende stof": een stof die direct of indirect door de mens in de lucht wordt gebracht en die schadelijke gevolgen kan hebben voor de gezondheid van de mens en/of voor het milieu in zijn geheel;3. "ozonprecursoren": stoffen die bijdragen tot de vorming van ozon op leefniveau, waarvan sommige in bijlage VI genoemd worden;4. "niveau": de concentratie van een verontreinigende stof in de lucht of de depositie daarvan op oppervlakken binnen een bepaalde tijd;5. "beoordeling": een methode die wordt gebruikt om het niveau van een verontreinigende stof in de lucht te meten, te berekenen, te voorspellen of te ramen;6. "vaste metingen": metingen die overeenkomstig artikel 6, lid 5, van Richtlijn 96/62/EG worden uitgevoerd;7. "zone": een door de lidstaten afgebakend gedeelte van hun grondgebied;8. "agglomeratie": een zone die wordt gekenmerkt door een bevolkingsconcentratie van meer dan 250000 inwoners of, bij een bevolkingsconcentratie van 250000 of minder, door een bevolkingsdichtheid per km² die voor de lidstaat beoordeling en beheer van de luchtkwaliteit rechtvaardigt;9. "streefwaarde": een niveau dat is vastgesteld om schadelijke effecten voor de gezondheid van de mens en/of het milieu in zijn geheel op lange termijn te vermijden, en dat zoveel mogelijk binnen een gegeven periode dient te worden bereikt;10. "langetermijndoelstelling": een ozonconcentratie in de lucht waarbeneden volgens de huidige wetenschappelijke inzichten vermoedelijk geen directe schadelijke gevolgen voor de gezondheid van de mens en/of voor het milieu in zijn geheel optreden. Deze doelstelling moet op lange termijn worden bereikt, behalve in gevallen waarin dit niet door middel van proportionele maatregelen realiseerbaar is, teneinde een doeltreffende bescherming voor de gezondheid van de mens en voor het milieu te bieden;11. "alarmdrempel": een niveau, waarboven een kortstondige blootstelling een gezondheidsrisico voor de gehele bevolking inhoudt en bij overschrijding waarvan de lidstaten onmiddellijk maatregelen overeenkomstig artikel 6 en artikel 7 nemen;12. "informatiedrempel": een niveau waarboven kortstondige blootstelling een gezondheidsrisico voor bijzonder gevoelige bevolkingsgroepen inhoudt, en waarbij geactualiseerde informatie noodzakelijk is;13. "vluchtige organische stoffen" (VOS): antropogene en biogene organische verbindingen, uitgezonderd methaan, die onder de invloed van zonlicht door reactie met stikstofoxiden fotochemische oxidanten kunnen produceren.Artikel 3Streefwaarden1. De streefwaarden voor 2010 voor de ozonconcentraties in de lucht zijn vervat in bijlage I, deel II.2. De lidstaten stellen een lijst op van de zones en agglomeraties waar de ozonniveaus in de lucht, beoordeeld overeenkomstig artikel 9, hoger zijn dan de in lid 1 bedoelde streefwaarden.3. Voor de in lid 2 bedoelde zones en agglomeraties nemen lidstaten maatregelen om er in overeenstemming met Richtlijn 2001/81/EG, voor te zorgen dat een plan of programma wordt opgesteld en uitgevoerd om vanaf de in bijlage I, deel II, genoemde datum aan de streefwaarde te voldoen, behalve in gevallen waarin dit niet door middel van proportionele maatregelen realiseerbaar is.Wanneer overeenkomstig artikel 8, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG plannen of programma's met betrekking tot andere verontreinigende stoffen dan ozon moeten worden opgesteld of uitgevoerd, gaan de lidstaten zo nodig over tot opstelling en uitvoering van geïntegreerde plannen of programma's voor alle betrokken verontreinigende stoffen.4. De in lid 3 bedoelde plannen of programma's bevatten ten minste de informatie die in bijlage IV van Richtlijn 96/62/EG is vermeld en worden voor de bevolking en voor de betrokken organisaties, zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties, belangenorganisaties van gevoelige bevolkingsgroepen en andere bij de gezondheidszorg betrokken lichamen, beschikbaar gesteld.Artikel 4Langetermijndoelstellingen1. De langetermijndoelstellingen voor de ozonconcentraties in de lucht zijn vervat in bijlage I, deel III.2. De lidstaten stellen een lijst op van de zones en agglomeraties waar de ozonniveaus in de lucht, beoordeeld overeenkomstig artikel 9, hoger zijn dan de in lid 1 bedoelde langetermijndoelstellingen, maar de in bijlage I, deel II, vervatte streefwaarden niet overschrijden. Voor dergelijke zones en agglomeraties worden door de lidstaten kosteneffectieve maatregelen opgesteld en uitgevoerd teneinde de langetermijndoelstellingen te verwezenlijken. Die maatregelen moeten ten minste in overeenstemming zijn met alle plannen en programma's, genoemd in artikel 3, lid 3. Voorts zijn zij gebaseerd op de maatregelen die getroffen zijn ingevolge Richtlijn 2001/81/EG en de andere toepasselijke, bestaande en toekomstige Gemeenschapsvoorschriften.3. De vorderingen van de Gemeenschap bij het bereiken van de langetermijndoelstellingen worden in het kader van het proces van artikel 11 en in samenhang met Richtlijn 2001/81/EG periodiek getoetst; hierbij wordt het jaar 2020 als richtdatum gebruikt en wordt rekening gehouden met de vorderingen bij het bereiken van de in genoemde richtlijn vermelde nationale emissieplafonds.Artikel 5Eisen in zones en agglomeraties waar de ozonniveaus aan de langetermijndoelstellingen beantwoordenDe lidstaten stellen een lijst op van de zones en agglomeraties waar de ozonniveaus aan de langetermijndoelstellingen beantwoorden. In die zones en agglomeraties houden zij het ozonniveau beneden de langetermijndoelstellingen, voorzover factoren zoals de grensoverschrijdende aard van de ozonverontreiniging en de meteorologische omstandigheden zulks toelaten, en houden zij, door proportionele maatregelen, de best mogelijke luchtkwaliteit in stand, verenigbaar met duurzame ontwikkeling, alsmede een hoog beschermingsniveau voor het milieu en de menselijke gezondheid.Artikel 6Informatie voor de bevolking1. De lidstaten nemen passende maatregelen om:a) ervoor te zorgen dat voor de bevolking en voor de betrokken organisaties, zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties, belangenorganisaties van gevoelige bevolkingsgroepen en andere bij de gezondheidszorg betrokken lichamen, systematisch actuele informatie over ozonconcentraties in de lucht beschikbaar wordt gesteld.Deze informatie wordt ten minste dagelijks en waar nodig en haalbaar ieder uur bijgewerkt.Dergelijke informatie omvat ten minste alle overschrijdingen van de concentraties van de langetermijndoelstelling voor de gezondheidsbescherming, de informatiedrempel en de alarmdrempel voor de betrokken middelingsperiode. Tevens dient een beknopte evaluatie van de gezondheidseffecten te worden verstrekt.De informatiedrempel en de alarmdrempel voor ozonconcentraties in de lucht zijn in bijlage II, deel I, vervat;b) uitgebreide jaarverslagen beschikbaar te stellen voor de bevolking en voor de betrokken organisaties, zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties, belangenorganisaties van gevoelige bevolkingsgroepen en andere bij de gezondheidszorg betrokken lichamen, welke verslagen ten minste omvatten: - wat de menselijke gezondheid aangaat - alle overschrijdingen van de concentraties volgens streefwaarden en langetermijndoelstelling, de informatiedrempel en de alarmdrempel, voor de betrokken middelingsperiode en - wat de vegetatie aangaat - alle overschrijdingen van de streefwaarde en de langetermijndoelstelling, zo nodig in combinatie met een beknopte evaluatie van de effecten van die overschrijdingen. Tevens kunnen zij in voorkomend geval nadere informatie en evaluaties bevatten inzake de bescherming van de bossen, zoals gespecificeerd in bijlage III, deel I. Zij kunnen ook informatie over relevante precursoren bevatten, voorzover die niet onder de bestaande communautaire wetgeving vallen;c) ervoor te zorgen dat aan de instellingen voor gezondheidszorg en aan de bevolking tijdig informatie wordt verstrekt over feitelijke of voorspelde overschrijdingen van de alarmdrempel.Bovengenoemde informatie en verslagen worden langs passende weg bekendgemaakt, afhankelijk van het geval, bijvoorbeeld via de omroep, de pers of publicaties, informatieschermen of computernetwerkdiensten, zoals het internet.2. De informatie die overeenkomstig artikel 10 van Richtlijn 96/62/EG bij overschrijding van een van beide drempels aan de bevolking wordt verstrekt, omvat de gegevens die in bijlage II, deel II, zijn vervat. Indien zulks haalbaar is, doen de lidstaten tevens het nodige om deze informatie te verstrekken wanneer een overschrijding van de informatiedrempel of de alarmdrempel wordt voorspeld.3. De uit hoofde van de bepalingen van de leden 1 en 2 verstrekte informatie dient helder, begrijpelijk en toegankelijk te zijn.Artikel 7Kortetermijnactieplannen1. Overeenkomstig artikel 7, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG stellen de lidstaten op een passend bestuurlijk niveau actieplannen op waarin, rekening houdende met de bijzondere plaatselijke omstandigheden, wordt vermeld welke specifieke maatregelen op korte termijn genomen moeten worden in zones waar een risico van overschrijding van de alarmdrempel bestaat, indien er significante mogelijkheden zijn dat risico te verminderen of de duur of ernst van de overschrijding van de alarmdrempel te beperken. Wanneer geconstateerd wordt dat er geen significante mogelijkheden voor de beperking van het risico, de duur of de ernst van een overschrijding in die zones bestaan, zijn de lidstaten ontheven van de bepalingen van artikel 7, lid 3, van Richtlijn 96/62/EG. Het is aan de lidstaten te bepalen of er, de nationale geografische, meteorologische en economische omstandigheden in aanmerking genomen, significante mogelijkheden zijn voor het beperken van het risico, de duur of de ernst van een overschrijding.2. De verantwoordelijkheid voor het ontwerpen van kortetermijnactieplannen, met inbegrip van de drempelniveaus voor het treffen van specifieke maatregelen, berust bij de lidstaten. De plannen kunnen naar gelang van het geval voorzien in graduele, kosteneffectieve maatregelen om bepaalde activiteiten die bijdragen tot emissies welke tot overschrijding van de alarmdrempel leiden, waaronder het gemotoriseerde verkeer, te beheersen en zo nodig te verminderen of op te schorten. Hiertoe kunnen ook doeltreffende maatregelen in verband met het gebruik van industriële installaties of producten behoren.3. Bij de opzet en uitvoering van kortetermijnactieplannen nemen de lidstaten (reeds op hun effectiviteit beoordeelde) maatregelen in overweging nemen die als voorbeeld moeten worden opgenomen in de in artikel 12 bedoelde leidraad.4. De lidstaten stellen de resultaten van hun onderzoekingen en de inhoud van specifieke kortetermijnactieplannen, alsmede informatie over de uitvoering hiervan, beschikbaar aan het publiek en aan de betrokken organisaties zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties, belangenorganisaties voor gevoelige bevolkingsgroepen en andere bij de gezondheidszorg betrokken lichamen.Artikel 8Grensoverschrijdende verontreiniging1. Wanneer overschrijdingen van de streefwaarden voor ozonconcentraties of van de langetermijndoelstellingen grotendeels aan emissies van precursoren in andere lidstaten zijn toe te schrijven, werken de betrokken lidstaten in voorkomend geval bij de opstelling van gezamenlijke plannen en programma's samen teneinde de streefwaarden of langetermijndoelstellingen te verwezenlijken behalve in gevallen waarin dit niet door proportionele maatregelen realiseerbaar is. De Commissie staat hen bij deze inspanningen bij. Bij de vervulling van de uit hoofde van artikel 11 op haar rustende verplichtingen onderzoekt de Commissie, rekening houdend met Richtlijn 2001/81/EG en met name artikel 9 daarvan, of op het niveau van de Gemeenschap verdere actie moet worden ondernomen ter vermindering van de emissies van precursoren die verantwoordelijk zijn voor dergelijke grensoverschrijdende ozonverontreiniging.2. In voorkomend geval gaan de lidstaten overeenkomstig artikel 7 over tot het opstellen en uitvoeren van gezamenlijke kortetermijnactieplannen, die aan elkaar grenzende zones in verschillende lidstaten bestrijken. De lidstaten dragen er zorg voor dat de aan elkaar grenzende zones in verschillende lidstaten die kortetermijnactieplannen hebben opgezet, alle relevante informatie ontvangen.3. Bij overschrijding van de informatiedrempel of de alarmdrempel in zones nabij landsgrenzen dient zo spoedig mogelijk aan de bevoegde autoriteiten van de betrokken aangrenzende lidstaten informatie te worden verstrekt, teneinde de informatieverstrekking aan de bevolking in die staten te bevorderen.4. Bij de opstelling van plannen en programma's als bedoeld in de leden 1 en 2 en de informatieverstrekking aan de bevolking, bedoeld in lid 3, zetten de lidstaten in voorkomend geval de samenwerking met derde landen voort, met bijzondere aandacht voor de kandidaat-lidstaten.Artikel 9Beoordeling van ozon- en precursorenconcentraties in de lucht1. In zones en agglomeraties waar de ozonconcentraties tijdens een van de laatste vijf jaar van metingen een langetermijndoelstelling hebben overschreden, zijn continue vaste metingen verplicht.Wanneer over minder dan vijf jaar gegevens beschikbaar zijn, kunnen de lidstaten ter bepaling van de overschrijdingen de gegevens van meetcampagnes van korte duur op tijden en plaatsen die naar alle waarschijnlijkheid typisch zijn voor de hoogste verontreinigingsniveaus combineren met uit emissie-inventarissen en door modellering verkregen gegevens.Bijlage IV bevat de criteria voor het bepalen van de locatie van meetpunten voor de meting van ozon.In bijlage V, deel I, wordt het minimumaantal vaste meetpunten aangegeven voor continue ozonmeting in elke zone of agglomeratie waar meting de enige informatiebron is voor de beoordeling van de luchtkwaliteit.Tevens worden metingen van stikstofdioxide verricht op minimaal 50 % van de overeenkomstig bijlage V, deel I, vereiste meetpunten voor ozon. De meting van stikstofdioxide wordt continu verricht, behalve in meetstations voor de bepaling van de plattelandsachtergrondwaarden als omschreven in bijlage IV, deel I, waar andere meetmethoden gebruikt kunnen worden.Voor de zones en agglomeraties waar informatie van vaste meetstations wordt aangevuld met gegevens van modellering en/of indicatieve metingen, mag het in bijlage V, deel I, genoemde totale aantal meetpunten worden verminderd, mits:a) de aanvullende methoden een adequaat gegevensniveau bieden voor de beoordeling van de luchtkwaliteit met betrekking tot streefwaarden, informatie- en alarmdrempels;b) het aantal meetpunten en de ruimtelijke resolutie van andere technieken van dien aard zijn, dat de ozonconcentratie vastgesteld kan worden overeenkomstig de in bijlage VII, deel I, genoemde doelstellingen inzake gegevenskwaliteit, en beoordelingsresultaten als vermeld in bijlage VII, deel II, verkregen worden;c) het aantal meetpunten in iedere zone of agglomeratie overeenkomt met ten minste één meetpunt per twee miljoen inwoners of één meetpunt per 50000 km², indien dat een groter aantal meetpunten oplevert;d) iedere zone of agglomeratie ten minste één meetpunt heeft, ene) stikstofdioxide wordt gemeten op alle resterende meetpunten, meetstations voor de bepaling van de plattelandsachtergrondwaarden uitgezonderd.In dat geval worden de resultaten van modellering en/of indicatieve metingen in aanmerking genomen bij de beoordeling van de luchtkwaliteit ten aanzien van de streefwaarden.2. In zones en agglomeraties waar de concentraties in elk van de laatste vijf jaar van metingen beneden de langetermijndoelstellingen liggen, wordt het aantal stations voor continue metingen bepaald overeenkomstig bijlage V, deel II.3. Elke lidstaat draagt er zorg voor dat op zijn grondgebied ten minste één meetstation voor de verschaffing van gegevens over concentraties van de in bijlage VI genoemde ozonprecursoren geïnstalleerd en operationeel is. Elke lidstaat bepaalt het aantal en de situering van de stations waar precursoren van ozon dienen te worden gemeten, rekening houdend met de in genoemde bijlage vermelde doelstellingen, methoden en aanbevelingen.Als onderdeel van de uit hoofde van artikel 12 opgestelde leidraad worden richtsnoeren voor een geschikte strategie voor de ozonprecursorenmeting vastgesteld, rekening houdend met de geldende voorschriften van de communautaire wetgeving en het programma voor samenwerking inzake de bewaking en de evaluatie van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand (EMEP).4. Referentiemethoden voor de analyse van ozon zijn vervat in bijlage VIII, deel I. Bijlage VIII, deel II, bevat referentietechnieken voor de modellering van ozon.5. De wijzigingen die nodig zijn om dit artikel en de bijlagen IV tot en met VIII aan de vooruitgang van wetenschap en techniek aan te passen, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13, lid 2.Artikel 10Indiening van informatie en verslagen1. Bij het verstrekken van inlichtingen aan de Commissie overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 96/62/EG zenden de lidstaten de Commissie tevens, voor de eerste maal voor het kalenderjaar volgend op de datum van artikel 15, lid 1:a) voor ieder kalenderjaar uiterlijk 30 september van het volgende jaar de lijsten van de zones en agglomeraties, bedoeld in artikel 3, lid 2, artikel 4, lid 2, en artikel 5;b) een verslag met een overzicht van de overschrijdingen van de in bijlage I, deel II vastgestelde streefwaarden. Dit verslag bevat een verklaring van de jaarlijkse overschrijdingen van de streefwaarde voor de menselijke gezondheid. Het verslag bevat eveneens de in artikel 3, lid 3, bedoelde plannen en programma's. Het verslag wordt toegezonden uiterlijk twee jaar na afloop van de periode waarin overschrijdingen van de streefwaarden voor ozon zijn waargenomen;c) om de drie jaar informatie over de vorderingen van dergelijke plannen of programma's.2. Voorts zenden de lidstaten de Commissie, voor de eerste maal voor het kalenderjaar volgend op de datum van artikel 15, lid 1:a) ieder jaar voor iedere maand van april tot en met september op voorlopige basisi) uiterlijk aan het eind van de volgende maand voor iedere dag met overschrijding(en) van de informatiedrempel en/of de alarmdrempel de volgende informatie: datum, totaal aantal overschrijdingsuren, maximumuurwaarde(n) van ozon;ii) uiterlijk 31 oktober van elk jaar de andere in bijlage III genoemde informatie;b) voor ieder kalenderjaar uiterlijk 30 september van het volgende jaar de in bijlage III vermelde gevalideerde informatie, alsmede de gemiddelde jaarconcentraties voor dat jaar van de in bijlage VI gespecificeerde ozonprecursoren;c) in het kader van het in artikel 4 van Richtlijn 91/692/EEG(11) van de Raad bedoelde sectorale verslag om de drie jaar, en uiterlijk de eerstvolgende 30 september na afloop van elke periode van drie jaar:i) informatie met een overzicht van de ozonniveaus die, naar gelang van het geval, voor de in artikel 3, lid 2, artikel 4, lid 2, en artikel 5 bedoelde zones en agglomeraties zijn waargenomen of ingeschat;ii) informatie over alle uit hoofde van artikel 4, lid 2, genomen of geplande maatregelen, eniii) informatie aangaande besluiten over kortetermijnactieplannen en betreffende de opzet en inhoud van dergelijke overeenkomstig artikel 7 voorbereide plannen, alsmede een evaluatie van de effecten ervan.3. De Commissie:a) draagt er zorg voor dat de ingevolge lid 2, punt a), verstrekte informatie terstond met passende middelen ter beschikking wordt gesteld en aan het Europees Milieuagentschap wordt toegezonden;b) publiceert jaarlijks de overeenkomstig lid 1, punt a), ingediende lijst van zones en agglomeraties en brengt ieder jaar uiterlijk 30 november een verslag uit over de ozonsituatie tijdens de afgelopen zomer en in het voorgaande kalenderjaar, teneinde in een vergelijkbaar formaat overzichten te geven van de situatie in elke lidstaat, rekening houdend met de verschillende meteorologische omstandigheden en de grensoverschrijdende vervuiling, alsook van alle overschrijdingen van de langetermijndoelstellingen in de lidstaten.c) controleert op gezette tijden de uitvoering van de plannen of programma's die op grond van lid 1, punt b), worden voorgelegd, door de vorderingen ervan en de trends in de luchtverontreiniging te onderzoeken, rekening houdend met de weersomstandigheden en de oorsprong van de ozonprecursoren (biogeen of antropogeen);d) houdt rekening met de uit hoofde van de leden 1 en 2 verkregen informatie bij de opstelling van het driejaarlijkse verslag over de luchtkwaliteit overeenkomstig artikel 11, punt 2, van Richtlijn 96/62/EG;e) zorgt voor passende uitwisseling van de overeenkomstig lid 2, onderdeel c), punt iii), verkregen informatie en ervaring met betrekking tot de opzet en uitvoering van de kortetermijnactieplannen.4. Bij het uitvoeren van de in lid 3 bedoelde taken maakt de Commissie indien nodig gebruik van de bij het Europees Milieuagentschap beschikbare expertise.5. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk 9 september 2003 in kennis van de methoden die zij voor de in artikel 11, punt 1, onder d), van Richtlijn 96/62/EG voorgeschreven voorafgaande beoordeling van de luchtkwaliteit gebruiken.Artikel 11Toetsing en rapportage1. De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad uiterlijk 31 december 2004 een verslag voor over de bij de toepassing van deze richtlijn opgedane ervaringen. Zij brengt in het bijzonder verslag uit over:a) de bevindingen van het meest recente wetenschappelijk onderzoek, in het licht van de richtsnoeren van de Wereldgezondheidsorganisatie, naar de gevolgen van blootstelling aan ozon voor het milieu en de menselijke gezondheid, in het bijzonder rekening houdend met gevoelige bevolkingsgroepen; de ontwikkeling van nauwkeuriger modellen wordt daarbij in aanmerking genomen;b) technologische ontwikkelingen, met inbegrip van de vooruitgang op het gebied van methoden voor het meten en op andere wijze evalueren van de ozonconcentraties en het verloop daarvan in Europa;c) vergelijking van modelvoorspellingen met feitelijke metingen;d) de bepaling van en de niveaus voor langetermijndoelstellingen, streefwaarden en informatie- en alarmdrempels;e) de resultaten van het ICP-programma (International Cooperative Programme) onder auspiciën van het Verdrag van de VN-ECE betreffende de grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand, wat de effecten van ozon op gewassen en natuurlijke vegetatie betreft.2. Het verslag wordt ingediend als integrerend onderdeel van een luchtkwaliteitsstrategie die erop gericht is de communautaire doelstellingen inzake luchtkwaliteit te evalueren en voorstellen dienaangaande te doen, alsmede uitvoeringsstrategieën op te zetten om de verwezenlijking van deze doelstellingen te waarborgen. In dit verband wordt in het verslag aandacht geschonken aan:a) de ruimte om verontreinigende emissies van alle betrokken emissiebronnen verder te reduceren, rekening houdend met de technische haalbaarheid en de kosteneffectiviteit;b) de verbanden tussen verontreinigende stoffen en de mogelijkheden voor gecombineerde strategieën om de doelstellingen inzake luchtkwaliteit en daarmee verwante doelstellingen van de Gemeenschap te verwezenlijken;c) de mogelijkheden voor verdere maatregelen op Gemeenschapsniveau tot beperking van de emissie van precursoren;d) de vorderingen met de toepassing van de streefwaarden van bijlage I, met inbegrip van de plannen en programma's die overeenkomstig de artikelen 3 en 4 zijn opgezet en uitgevoerd, de ervaring die is opgedaan bij de uitvoering van kortetermijnactieplannen uit hoofde van artikel 7 en de in bijlage IV bepaalde omstandigheden waaronder de luchtkwaliteitsmeting is verricht;e) de mogelijkheid om binnen een bepaalde tijd de in bijlage I, deel III, vastgestelde langetermijndoelstellingen te verwezenlijken;f) de huidige en toekomstige voorschriften inzake voorlichting van de bevolking en uitwisseling van informatie tussen de lidstaten en de Commissie;g) het verband tussen deze richtlijn en de verwachte veranderingen ten gevolge van door de Gemeenschap en de lidstaten te nemen maatregelen om te voldoen aan verplichtingen met betrekking tot klimaatverandering;h) het grensoverschrijdende transport van luchtverontreiniging, rekening houdend met de in de kandidaat-lidstaten genomen maatregelen.3. Het verslag bevat tevens een toetsing van de bepalingen van deze richtlijn in het licht van de bevindingen en gaat zo nodig vergezeld van voorstellen tot wijziging van deze richtlijn, waarbij in het bijzonder wordt gelet op de uitwerking van ozon op het milieu en de gezondheid, vooral voor gevoelige bevolkingsgroepen.Artikel 12Leidraad1. De Commissie stelt uiterlijk 9 september 2002 een leidraad op voor de uitvoering van deze richtlijn. Hierbij maakt zij in voorkomend geval gebruik van de in de lidstaten, bij het Europees Milieuagentschap en bij andere deskundige instanties beschikbare expertise en houdt zij rekening met de geldende voorschriften van de communautaire wetgeving en het EMEP.2. 2. De leidraad wordt vastgesteld volgens de procedure van artikel 13, lid 2, van Richtlijn 96/62/EG. Deze leidraad mag geen directe of indirecte wijziging van de streefwaarden, de langetermijndoelstellingen, de alarmdrempel of de informatiedrempel tot gevolg hebben.Artikel 13Comitéprocedure1. De Commissie wordt bijgestaan door het comité, opgericht bij artikel 12, lid 2, van Richtlijn 96/62/EG.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.De periode, bedoeld in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG, wordt gesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 14SanctiesDe lidstaten bepalen welke sancties van toepassing zijn op inbreuken op de ter uitvoering van deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen. De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.Artikel 15Omzetting in nationaal recht1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen en passen deze bepalingen uiterlijk 9 september 2003 toe. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mede, die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 16IntrekkingRichtlijn 92/72/EEG wordt met ingang van 9 september 2003 ingetrokken.Artikel 17InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 18AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 12 februari 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterJ. Piqué i Camps(1) PB C 56 E van 29.2.2000, blz. 40 enPB C 29 E van 30.1.2001, blz. 291.(2) PB C 51 van 23.2.2000, blz. 11.(3) PB C 317 van 6.11.2000, blz. 35.(4) Advies uitgebracht door het Europees Parlement op 15 maart 2000 (PB C 377 van 29.12.2000, blz. 154), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 8 maart 2001 (PB C 126 van 26.4.2001, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 13 juni 2001 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 17 januari 2002 en besluit van de Raad van 19 december 2001.(5) PB C 138 van 17.5.1993, blz. 1.(6) PB L 275 van 10.10.1998, blz. 1.(7) PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55.(8) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 22.(9) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(10) PB L 297 van 13.10.1992, blz. 1.(11) PB L 377 van 31.12.1991, blz. 48.BIJLAGE IDEFINITIES, STREEFWAARDEN EN LANGETERMIJNDOELSTELLINGEN VOOR OZONI. DefinitiesAlle waarden worden in µg/m³ uitgedrukt. Het volume moet worden omgerekend tot het volume bij een temperatuur van 293 Kelvin en een druk van 101,3 kPa. De tijd wordt vermeld in Midden-Europese tijd.AOT40 (uitgedrukt in (µg/m³).uur) staat voor het gesommeerde verschil tussen de uurconcentraties boven 80 µg/m³ (= 40 deeltjes per miljard) en 80 µg/m³ over een bepaalde periode, waarbij uitsluitend gebruik wordt gemaakt van de uurwaarden die elke dag tussen 08.00 uur en 20.00 uur Midden-Europese tijd worden gemeten(1).Om geldig te zijn moeten de jaargegevens over overschrijdingen voor de controle op de inachtneming van de navermelde streefwaarden en langetermijndoelstellingen aan de in bijlage III, deel II, vermelde criteria voldoen.II. Streefwaarden voor ozon>RUIMTE VOOR DE TABEL>III. Langetermijndoelstellingen voor ozon>RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) of de geschikte tijd voor de ultraperifere gebieden.BIJLAGE IIINFORMATIEDREMPEL EN ALARMDREMPELI. Informatiedrempel en alarmdrempel voor ozon>RUIMTE VOOR DE TABEL>II. Aan de bevolking te verstrekken minimuminformatie bij vastgestelde of voorspelde overschrijding van de informatiedrempel of de alarmdrempelDe gegevens die zo spoedig mogelijk en op voldoende grote schaal aan de bevolking dienen te worden verstrekt, omvatten:1. Informatie over de waargenomen overschrijding(en):- plaats of gebied van overschrijding;- soort drempel die is overschreden (informatiedrempel of alarmdrempel);- tijdstip van aanvang en duur van de overschrijding;- hoogste uurgemiddelde en 8-uursgemiddelde van de ozonconcentraties.2. Prognose voor de volgende middag/dag(en):- geografisch gebied van de te verwachten overschrijding van de informatie- en/of alarmdrempel;- verwachte verandering van de verontreiniging (verbetering, stabilisatie of verslechtering);3. Informatie over de betrokken bevolkingsgroep, mogelijke gevolgen voor de gezondheid en aanbevolen gedrag:- informatie over risicogroepen van de bevolking;- beschrijving van de te verwachten symptomen;- aanbevelingen voor de door de betrokken bevolkingsgroep te nemen voorzorgsmaatregelen;- waar verdere informatie verkrijgbaar is.4. Informatie over preventieve acties ter vermindering van verontreiniging en/of blootstelling daaraan:opgave van de belangrijkste bronsectoren; aanbevelingen voor maatregelen om de emissies te verminderen.BIJLAGE IIIDOOR DE LIDSTATEN AAN DE COMMISSIE TE VERSTREKKEN INFORMATIE EN CRITERIA VOOR HET AGGREGEREN VAN GEGEVENS EN HET BEREKENEN VAN STATISTISCHE PARAMETERSI. Aan de Commissie te verstrekken informatieIn de onderstaande tabel worden aard en hoeveelheid van de gegevens aangegeven die de lidstaten aan de Commissie dienen te verstrekken:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Als onderdeel van de jaarlijkse verslaglegging dient ook de volgende informatie te worden verstrekt, indien alle beschikbare uurgegevens voor ozon, stikstofdioxide en stikstofoxiden voor het jaar in kwestie nog niet in het kader van Beschikking 97/101/EG van de Raad zijn meegedeeld(1):- voor ozon, stikstofdioxide, stikstofoxiden en de som van ozon en stikstofdioxide (gesommeerd als delen per miljard en uitgedrukt in µg/m³ ozon) de hoogste waarde, het 99,9-percentiel, het 98-percentiel, het 50-percentiel en het jaargemiddelde, alsmede het aantal geldige gegevens in de uurreeksen,- de hoogste waarde, het 98-percentiel, het 50-percentiel en het jaargemiddelde van de reeks van hoogste 8-uursgemiddelden van ozon van iedere dag.De in de maandverslagen verstrekte gegevens worden als voorlopig beschouwd en dienen zo nodig bij een volgende gelegenheid te worden bijgewerkt.II. Criteria voor het aggregeren van gegevens en het berekenen van statistische parametersPercentielen dienen te worden berekend volgens de in Beschikking 97/101/EG van de Raad uiteengezette methode.Bij het aggregeren van gegevens en het berekenen van statistische parameters dienen ter controle van de validiteit de volgende criteria te worden gehanteerd:>RUIMTE VOOR DE TABEL>(1) PB L 35 van 5.2.1997, blz. 14.BIJLAGE IVCRITERIA VOOR DE INDELING EN SITUERING VAN MEETPUNTEN VOOR DE BEOORDELING VAN OZONCONCENTRATIESDe volgende overwegingen zijn van toepassing op vaste metingen:I. Situering op macroniveau>RUIMTE VOOR DE TABEL>Voor plattelands- en plattelandachtergrondstations moet zo nodig worden gezorgd voor coördinatie met de monitoringvoorschriften van Verordening (EG) nr. 1091/94 van de Commissie(1) betreffende de bescherming van de bossen in de Gemeenschap tegen luchtverontreiniging.II. Situering op microniveauVoorzover haalbaar dienen de volgende richtsnoeren te worden aangehouden:1. De luchtstroom rond de inlaat van de bemonsteringsbuis dient onbelemmerd te zijn (binnen een hoek van ten minste 270°), zonder enige verstoring van de luchtstroom in de omgeving van het bemonsteringsapparaat, d.w.z. op een afstand van gebouwen, balkons, bomen en andere obstakels die meer dan tweemaal zo groot is als het hoogteverschil tussen obstakel en bemonsteringsapparaat.2. In het algemeen dient het bemonsterings(inlaat)punt zich tussen 1,5 m (ademhalingsniveau) en 4 m boven de grond te bevinden. Hogere inlaathoogten zijn mogelijk voor stedelijke stations (in bepaalde omstandigheden) en in beboste gebieden.3. De inlaatbuis dient ver verwijderd te zijn van emissiebronnen zoals vuurhaarden en schoorstenen en meer dan 10 m van de dichtstbijgelegen weg, en op grotere afstanden naarmate de verkeersdrukte groter is.4. De uitlaat van het bemonsteringsapparaat dient zo geplaatst te worden dat de uitgestoten lucht niet opnieuw de inlaat bereikt.Ook met de volgende factoren kan rekening worden gehouden:1. interfererende bronnen;2. veiligheid;3. toegankelijkheid;4. beschikbaarheid van elektriciteit en telefoonverbindingen;5. zichtbaarheid van het meetpunt ten opzichte van de omgeving;6. veiligheid van publiek en bedieners;7. wenselijkheid de meetpunten voor verschillende verontreinigende stoffen zoveel mogelijk te laten samenvallen;8. planologische voorschriften.III. Documentatie en toetsing van de gekozen locatiesDe procedures voor de keuze van de meetlocaties dienen tijdens de classificatie goed gedocumenteerd te worden aan de hand van omgevingsfoto's in alle richtingen en een gedetailleerde kaart. De locaties dienen met regelmatige tussenpozen te worden herbeoordeeld en de documentatie dient te worden bijgewerkt om te garanderen dat na verloop van tijd nog steeds aan de selectiecriteria wordt voldaan.Dit vereist een correcte screening en interpretatie van de meetgegevens in het licht van de meteorologische en fotochemische processen die de meting van de ozonconcentraties op de respectieve locaties beïnvloeden.(1) PB L 125 van 18.5.1994, blz. 1.BIJLAGE VCRITERIA VOOR HET VASTSTELLEN VAN HET MINIMUMAANTAL MEETPUNTEN VOOR VASTE METINGEN VAN DE CONCENTRATIES VAN OZONI. Minimumaantal meetpunten voor continue vaste metingen om de luchtkwaliteit te beoordelen met het oog op de inachtneming van de streefwaarden, langetermijndoelstellingen en informatie- en alarmdrempels op plaatsen waar continue meting de enige bron van informatie is>RUIMTE VOOR DE TABEL>II. Minimumaantal meetpunten voor vaste metingen in de zones en agglomeraties waar aan de langetermijndoelstellingen wordt voldaanHet aantal meetpunten voor ozon dient, rekening houdend met andere aanvullende beoordelingsinstrumenten zoals luchtkwaliteitmodellen en metingen van stikstofdioxide op dezelfde plaats, voldoende te zijn om de trends inzake ozonverontreiniging te onderzoeken en na te gaan of aan de langetermijndoelstellingen wordt voldaan. Het aantal stations in agglomeraties en andere zones mag worden verminderd tot een derde van het in deel I genoemde aantal. Wanneer informatie van vaste meetstations de enige bron van informatie is, moet er ten minste één meetstation blijven. Als dit tot gevolg heeft dat er in een zone met aanvullende beoordelingsinstrumenten geen station meer overblijft, dient coördinatie met de stations in aangrenzende zones een adequate beoordeling van de ozonconcentratie in het licht van de langetermijndoelstellingen te garanderen. Het aantal plattelandachtergrondstations dient 1 per 100000 km² te zijn.BIJLAGE VIMETINGEN VAN OZONPRECURSORENDoelstellingenDe belangrijkste doelstellingen van dergelijke metingen zijn het analyseren van trends inzake ozonprecursorconcentraties, het controleren van de doeltreffendheid van strategieën voor emissie-reductie, het controleren van de consistentie van emmisie-inventarissen en het helpen aanwijzen van de verbanden tussen emissiebronnen en de concentraties van verontreinigende stoffen.Voorts wordt beoogd hiermee een bijdrage te leveren tot de kennis van de vorming van ozon en de verspreidingsprocesen van ozonprecursoren alsmede de toepassing van fotochemische modellen.StoffenDe metingen van ozonprecursoren dienen ten minste stikstofoxiden en relevante vluchtige organische stoffen (VOS) te bestrijken. Hieronder volgt een lijst van vluchtige organische stoffen waarvoor metingen worden aanbevolen.ethaanethyleenacetyleenpropaanpropeenn-butaani-butaan1-buteentrans-2-buteencis-2-buteen1.3-butadieenn-pentaani-pentaan1-penteen2-penteenisopreenn-hexaani-hexaann-heptaann-octaani-octaanbenzeentolueenethylbenzeenm-xyleen+p-xyleeno-xyleen1,2,4-trimethylbenzeen1,2,3-trimethylbenzeen1,3,5-trimethylbenzeenformaldehydetotaal koolwaterstoffen excl. methaanReferentiemethodenDe in Richtlijn 1999/30/EG(1) of latere communautaire wetgeving vastgelegde referentiemethode is van toepassing op stikstofoxiden.Elke lidstaat dient de Commissie in kennis te stellen van de methoden die worden gehanteerd bij de monsterneming en bepaling van vluchtige organische stoffen (VOS). De Commissie dient zo spoedig mogelijk vergelijkend onderzoek te doen en de mogelijkheden na te gaan voor het vaststellen van referentiemethoden voor de monsterneming en de bepaling van precursoren teneinde de vergelijkbaarhgeid en precisie van de metingen te verbeteren met het oog op de herziening van deze richtlijn overeenkomstig artikel 11.Situering meetpuntenMetingen dienen met name te worden verricht in stedelijke en voorstedelijke gebieden op alle meetpunten die in overeenstemming met de voorschriften van Richtlijn 96/62/EG zijn ingericht en voor de bovengenoemde monitoringdoelstellingen geschikt worden geacht.(1) PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41.BIJLAGE VIIDOELSTELLINGEN INZAKE GEGEVENSKWALITEIT EN COMPILATIE VAN DE RESULTATEN VAN DE LUCHTKWALITEITSBEOORDELINGI. Doelstellingen inzake gegevenskwaliteitDe volgende kwaliteitsdoelstellingen voor de gegevens gelden als richtsnoer voor kwaliteitsborgingsprogramma's (voor toegestane onzekerheden van de beoordelingsmethoden, de minimale tijdsdekking en het minimale registratiepercentage van de metingen).>RUIMTE VOOR DE TABEL>De onzekerheid (bij een betrouwbaarheidsinterval van 95 %) van de meetmethoden wordt beoordeeld aan de hand van de beginselen van de ISO-richtsnoeren voor de uitdrukking van de onzekerheid van metingen (Guide to the Expression of Uncertainty in Measurement, 1993) dan wel de methoden van ISO 5725-1 "Accuracy (trueness and precision) of measurement methods and results" (1994) of op een daaraan gelijkwaardige wijze. De in de tabel gegeven percentages voor onzekerheid betreffen het 95 %-betrouwbaarheidsinterval voor afzonderlijke metingen; het zijn gemiddelden over de berekeningsperiode voor de streefwaarden en langetermijndoelstellingen. De voor de continue vaste metingen toegestane onzekerheid dient zo te worden geïnterpreteerd dat deze geldt in de buurt van het concentratieniveau van de betrokken drempel.De onzekerheid voor modellen en objectieve ramingen wordt omschreven als de maximumafwijking tussen de gemeten en berekende concentratieniveaus over de periode waarvoor de betrokken drempel geldt, waarbij het tijdstip van de gebeurtenissen buiten beschouwing wordt gelaten.Onder "tijdsdekking" wordt verstaan het percentage van de voor het vaststellen van de drempelwaarde in aanmerking genomen periode tijdens welke de verontreinigende stof wordt gemeten.Onder "registratiepercentage" wordt verstaan de verhouding van de tijd tijdens welke het instrument geldige gegevens oplevert tot de tijd waarvoor de statistische parameter of de geaggregeerde waarde moet worden berekend.Om te bepalen of aan de eisen inzake minimaal registratiepercentage en minimale tijdsdekking wordt voldaan, wordt geen rekening gehouden met het verlies van gegevens als gevolg van periodieke ijkingen en het normale onderhoud van de instrumenten.II. Resultaten van de luchtkwaliteitsbeoordelingVoor zones en agglomeraties waar andere gegevensbronnen dan metingen worden gebruikt, dient de volgende informatie te worden verzameld als aanvulling op de metingen:- een beschrijving van de uitgevoerde beoordelingsactiviteiten;- de specifieke methoden die zijn gehanteerd, met verwijzingen naar beschrijvingen van die methoden;- gegevens- en informatiebronnen;- een beschrijving van de resultaten, met vermelding van de onzekerheden, en in het bijzonder de omvang van eventuele gebieden binnen de zone of agglomeratie waar de concentraties de langetermijndoelstellingen of de streefwaarden overschrijden;- voor langetermijndoelstellingen of streefwaarden die de bescherming van de gezondheid van de mens beogen, het deel van de bevolking dat het risico loopt te worden blootgesteld aan concentraties die hoger zijn de drempel.Waar mogelijk dienen de lidstaten kaarten samen te stellen met daarop de concentratieniveaus binnen elke zone en agglomeratie.III. StandaardisatieVoor ozon moet het volume worden omgerekend tot het volume bij een temperatuur van 293 K en een druk van 101,3 kPa. Voor stikstofoxiden wordt de in Richtlijn 1999/30/EG aangegeven standaardisatie toegepast.BIJLAGE VIIIREFERENTIEMETHODE VOOR DE ANALYSE VAN OZON EN DE IJKING VAN MEETINSTRUMENTEN VOOR OZONI. Referentiemethode voor de analyse van ozon en de ijking van meetinstrumenten voor ozon- Analysemethode: UV-fotometrische methode (ISO FDIS 13964)- IJkmethode: referentie-UV-fotometer (ISO FDIS 13964, VDI 2468, B1. 6)Voor deze methode wordt thans door het Europees Comité voor normalisatie (CEN) een norm opgesteld. Zodra deze organisatie die norm heeft gepubliceerd, worden de daarin beschreven methode en technieken de referentie- en ijkmethode voor deze richtlijn.Een lidstaat mag ook een andere methode toepassen waarvan hij kan aantonen dat de resultaten gelijkwaardig zijn aan die van bovengenoemde methode.II. Referentietechnieken voor de modellering van ozonReferentietechnieken voor modellering kunnen op dit moment niet nader worden omschreven. De wijzigingen om de richtlijn op dit punt aan de vooruitgang van wetenschap en techniek aan te passen zullen worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13, lid 2.


Avis juridique important

|

31976L0933

Zestiende Richtlijn 76/933/EEG van de Commissie van 1 december 1976 tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding

Publicatieblad Nr. L 364 van 31/12/1976 blz. 0018 - 0019 Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0209

++++ZESTIENDE RICHTLIJN VAN DE COMMISSIE  van 1 december 1976  tot wijziging van de bijlagen bij Richtlijn 70/524/EEG van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding   ( 76/933/EEG )  DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap ,  Gelet op de richtlijn van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding ( 1 ) , laatstelijk gewijzigd bij de vijftiende richtlijn van de Commissie van 21 juni 1976 ( 2 ) , en met name op artikel 6 ,  Overwegende dat in bovengenoemde richtlijn is bepaald dat de inhoud van de bijlagen voortdurend moet worden aangepast aan de ontwikkeling van de wetenschappelijke en technische kennis ;  Overwegende dat volgens op communautaire schaal doorgevoerde onderzoekingen de in bijlage I voor vitamine D3 in pluimveevoeding vastgestelde gehalten niet voldoende zijn om aan de behoeften van deze soorten te voldoen ; dat het dienstig is in dit opzicht hogere gehalten toe te staan , voor zover hierdoor geen risico voor de gezondheid van mens of dier kan ontstaan ;  Overwegende dat met het gebruik van de groeibevorderende stof olaquindox voor varkens in bepaalde Lid-Staten met succes is geëxperimenteerd ; dat het dienstig is deze onder bepaalde voorwaarden , in afwachting van toelating op communautaire schaal , ten minste op nationaal niveau toe te staan ;  Overwegende dat de in deze richtlijn vervatte maatregelen in overeenstemming zijn met het advies van het Permanent Comité voor diervoeders ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De bijlagen van de richtlijn van de Raad van 23 november 1970 betreffende toevoegingsmiddelen in de diervoeding worden gewijzigd als in onderstaande artikelen aangeduid .  Artikel 2  Bijlage I , rubriek H " Vitaminen , provitaminen en stoffen met gelijkaardige werking , die chemisch duidelijk omschreven zijn " wordt voor wat het toevoegingsmiddel nr . E 671 " Vitamine D3 " betreft , als volgt gewijzigd :  1 . Het woord " Legkippen " in de kolom  " Diersoort " evenals de waarde " 3 000 " met betrekking tot dit soort voorkomend in de kolom  " Maximum gehalte I.E./kg van het volledige diervoeder of van het dagrantsoen " worden respectievelijk door de woorden " Mestkippen , kalkoenen " en door de waarde " 5 000 " vervargen .  2 . De waarde " 2 000 " met betrekking tot het soort  " Ander pluimvee " voorkomend in de kolom  " Maximum gehalte I.E./kg van het volledige diervoeder of het dagrantsoen " wordt vervangen door de waarde " 3 000 " .  Artikel 3  Bijlage II , rubriek F " Groeibevorderende stoffen " wordt aangevuld door de volgende post :  Nr . * Toevoegingsmiddelen * Chemische formule , beschrijving * Diersoort * Maximumleeftijd * ppm van het volledige diervoeder * Andere bepalingen * Duur van de toelating *   * * * * * Minimumgehalte * Maximumgehalte * * *  3 * Olaquindox * 2-(N-2'-hydroxyethylcarbamoyl ) 3-methyl-chinoxaline-1 , 4-dioxide * Varkens * 4 maanden * 15 * 50 * Toediening verboden ten minste 4 weken voor het slachten . De vermenging met of de gelijktijdige toediening van een antibioticum is verboden . * 31 december 1978 *   * * * * * 50 * 100 * Alleen in kunstmelk * *  Artikel 4  Uiterlijk op 1 februari 1977 doen de Lid-Staten de nodige wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om deze richtlijn ten uitvoer te leggen ; zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  Artikel 5  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 1 december 1976 .  Voor de Commissie  P . J . LARDINOIS  Lid van de Commissie  ( 1 ) PB nr . L 270 van 14 . 12 . 1970 , blz . 1 .  ( 2 ) PB nr . L 198 van 23 . 7 . 1976 , blz . 10 .