Avis juridique important

|

32002L0095

Richtlĳn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlĳke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur

Publicatieblad Nr. L 037 van 13/02/2003 blz. 0019 - 0023

Richtlijn 2002/95/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 27 januari 2003betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuurHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Gezien het advies van het Comité van de Regio's(3),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(4) en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 8 november 2002 door het bemiddelingscomité is goedgekeurd,Overwegende hetgeen volgt:(1) De verschillen tussen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen welke de lidstaten hebben aangenomen om het gebruik van gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (EEA) te beperken kunnen de handel belemmeren en de mededinging in de Gemeenschap verstoren, en derhalve rechtstreekse gevolgen hebben voor de totstandkoming en de werking van de interne markt. Daarom dienen de wetgevingen van de lidstaten terzake onderling te worden aangepast en bij te dragen tot de bescherming van de volksgezondheid en een milieuhygiënisch verantwoorde nuttige toepassing en verwijdering van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur.(2) De Europese Raad heeft tijdens zijn bijeenkomst in Nice van 7, 8 en 9 december 2000 zijn fiat gegeven aan de resolutie van de Raad van 4 december 2000 inzake het voorzorgsbeginsel.(3) De mededeling van de Commissie van 30 juli 1996 betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer beklemtoont de noodzaak om het gehalte aan gevaarlijke stoffen in afval te verminderen en wijst op de potentiële voordelen van in de gehele Gemeenschap geldende regels ter beperking van de aanwezigheid van dergelijke stoffen in producten en productieprocessen.(4) In de resolutie van de Raad van 25 januari 1988 betreffende een communautair actieprogramma tegen milieuverontreiniging door cadmium(5) wordt de Commissie verzocht, onverwijld werk te maken van de ontwikkeling van specifieke maatregelen met het oog op een dergelijk programma. Ook de volksgezondheid dient te worden beschermd en daartoe moet een alomvattende strategie ten uitvoer worden gelegd die met name gericht is op de beperking van het gebruik van cadmium en de bevordering van onderzoek naar vervangingsmiddelen. In de resolutie wordt beklemtoond dat het gebruik van cadmium moet worden beperkt tot gevallen waarin geen geschikte en veiligere alternatieven voorhanden zijn.(5) De beschikbare gegevens tonen aan, dat de maatregelen inzake inzameling, verwerking, recycling en verwijdering van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) van Richtlijn 2002/96/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 januari 2003 betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur(6), noodzakelijk zijn om de moeilijkheden bij het afvalbeheer in verband met de zware metalen en de brandvertragers te verminderen. Doch, ondanks deze maatregelen zullen aanzienlijke hoeveelheden AEEA in de bestaande verwijderingsroutes blijven terechtkomen. En, zelfs wanneer AEEA afzonderlijk wordt ingezameld en aan specifieke recyclingprocessen wordt onderworpen, zal het gehalte aan kwik, cadmium, lood, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB's) en polybroomdifenylethers (PBDE's) vermoedelijk gezondheids- en milieurisico's blijven opleveren.(6) Rekening gehouden met de technische en economische haalbaarheid, is het vervangen van die stoffen in elektrische en elektronische apparatuur door veilige of veiligere materialen de doeltreffendste manier om de met die stoffen samenhangende gezondheids- en milieurisico's dermate te verminderen, dat het in de Gemeenschap vooropgestelde beschermingsniveau gehaald wordt. Door het gebruik van deze gevaarlijke stoffen te beperken, zullen waarschijnlijk de mogelijkheden en de economische rentabiliteit van recycling van AEEA toenemen en de negatieve gevolgen voor de gezondheid van werknemers in recyclingbedrijven afnemen.(7) De stoffen waarop deze richtlijn betrekking heeft, zijn wetenschappelijk goed onderzocht en beoordeeld, en met betrekking daartoe zijn diverse maatregelen op communautair en nationaal niveau vastgesteld.(8) De in deze richtlijn voorziene maatregelen zijn, rekening gehouden met bestaande internationale richtsnoeren en aanbevelingen, gebaseerd op een beoordeling van de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens. De maatregelen zijn noodzakelijk om het voor ogen gestelde niveau van bescherming van de gezondheid van mens en dier en van het milieu te bereiken, gelet op de mogelijke gevaren van het ontbreken van dergelijke maatregelen in de Gemeenschap. Deze maatregelen moeten regelmatig opnieuw worden onderzocht en, indien nodig, in het licht van de beschikbare technische en wetenschappelijke informatie worden aangepast.(9) Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan de Gemeenschapswetgeving betreffende veiligheids- en gezondheidseisen en aan de specifieke Gemeenschapswetgeving betreffende afvalbeheer, in het bijzonder Richtlijn 91/157/EEG van de Raad van 18 maart 1991 inzake batterijen en accu's die gevaarlijke stoffen bevatten(7).(10) De technische ontwikkeling van elektrische en elektronische apparatuur zonder zware metalen, PBDE's en PBB's, dient in aanmerking te worden genomen. Zodra wetenschappelijk bewijsmateriaal beschikbaar is en rekening houdend met het voorzorgsbeginsel moet worden bekeken of andere gevaarlijke stoffen kunnen worden verboden en vervangen door meer milieuvriendelijke alternatieven die ten minste hetzelfde niveau van bescherming van de consumenten garanderen.(11) Vrijstellingen van de eis tot vervanging worden toegestaan indien de vervanging uit wetenschappelijk of technisch oogpunt onmogelijk is of indien de nadelige gevolgen van de vervanging voor het milieu of de volksgezondheid waarschijnlijk zwaarder wegen dan de voordelen van die vervanging voor de mens en voor het milieu. Voorts moet de vervanging van de gevaarlijke stoffen in de elektrische en elektronische apparaten gebeuren op een wijze die verenigbaar is met de gezondheid en de veiligheid van de gebruikers van elektrische en elektronische apparatuur.(12) Gelet op de voordelen van hergebruik, vernieuwing en verlenging van de levensduur van producten, dienen reserveonderdelen beschikbaar te blijven.(13) Volgens een comitéprocedure dient de Commissie zorg te dragen voor de aanpassing, aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, van de uitzonderingen op de voorschriften betreffende de geleidelijke beëindiging van het gebruik van en het verbod op gevaarlijke stoffen.(14) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(8),HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1DoelstellingenDoel van deze richtlijn is de wetgevingen der lidstaten inzake beperkingen op het gebruik van gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur onderling aan te passen en bij te dragen tot de bescherming van de volksgezondheid en een milieuhygiënisch verantwoorde nuttige toepassing en verwijdering van afgedankte elektrische en elektronische apparatuur.Artikel 2Toepassingsgebied1. Deze richtlijn is, onverminderd artikel 6, van toepassing op elektrische en elektronische apparatuur van de categorieën 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 10 van bijlage I A bij Richtlijn 2002/96/EG (AEEA) alsmede op gloeilampen en armaturen in huishoudens.2. Deze richtlijn doet geen afbreuk aan de Gemeenschapswetgeving inzake veiligheids- en gezondheidseisen of aan de specifieke Gemeenschapswetgeving inzake afvalstoffenbeheer.3. Deze richtlijn is niet van toepassing op het hergebruik van elektrische en elektronische apparatuur die vóór de in artikel 4, lid 1, genoemde datum op de markt is gebracht, noch op reserveonderdelen voor de herstelling daarvan.Artikel 3DefinitiesIn deze richtlijn wordt verstaan onder:a) "elektrische en elektronische apparatuur" of "EEA": apparaten die elektrische stromen of elektromagnetische velden nodig hebben om naar behoren te kunnen werken en apparaten voor het opwekken, overbrengen en meten van die stromen en velden die onder de categorieën van bijlage I A van Richtlijn 2002/96/EG (AEEA) vallen en bedoeld zijn voor gebruik met een spanning van maximaal 1000 volt bij wisselstroom en 1500 volt bij gelijkstroom;b) "producent": eenieder die ongeacht de verkooptechniek, met inbegrip van technieken voor verkoop op afstand overeenkomstig Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten(9):i) onder zijn eigen merk elektrische en elektronische apparatuur vervaardigt en verkoopt,ii) onder zijn eigen merk apparatuur verkoopt die door andere leveranciers is geproduceerd, waarbij de wederverkoper niet als "producent" wordt beschouwd, wanneer de naam van de producent overeenkomstig punt i) op het apparaat zichtbaar is, ofiii) beroepsmatig elektrische en elektronische apparatuur invoert in, respectievelijk uitvoert uit een lidstaat.Wordt niet als "producent" aangemerkt, diegene die uitsluitend voorziet in financiering op grond van of in het kader van een financieringsovereenkomst, tenzij hij tevens optreedt als producent in de zin van het bepaalde onder de punten i) tot en met iii).Artikel 4Preventie1. De lidstaten dragen er zorg voor dat vanaf 1 juli 2006 nieuwe elektrische en elektronische apparatuur die op de markt wordt gebracht geen lood, kwik, cadmium, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB's) of polybroomdifenylethers (PBDE's) meer bevat. Nationale maatregelen om het gebruik van deze stoffen in elektrische en elektronische apparatuur te beperken of te verbieden, en die vóór de aanneming van de onderhavige richtlijn conform de communautaire wetgeving zijn aangenomen, kunnen tot 1 juli 2006 worden gehandhaafd.2. Lid 1 geldt niet voor de in de bijlage genoemde toepassingen.3. Zodra er wetenschappelijk bewijsmateriaal beschikbaar is, besluiten het Europees Parlement en de Raad, op basis van een voorstel van de Commissie, volgens de beginselen van het beleid voor chemische stoffen als vastgesteld in het 6e Milieuactieprogramma, over een verbod op andere gevaarlijke stoffen en de vervanging daarvan door milieuvriendelijker alternatieven die de consumenten ten minste hetzelfde beschermingsniveau bieden.Artikel 5Aanpassing aan de vooruitgang van wetenschap en techniek1. Wijzigingen die nodig zijn om de bijlage voor de navolgende doeleinden aan de vooruitgang van wetenschap en techniek aan te passen, worden volgens de procedure van artikel 7, lid 2, vastgesteld:a) vaststelling, waar nodig, van getolereerde maximumconcentraties van de in artikel 4, lid 1, bedoelde stoffen in bepaalde materialen en onderdelen van elektrische en elektronische apparatuur;b) de vrijstelling van materialen en onderdelen van elektrische en elektronische apparatuur van artikel 4, lid 1, indien de verwijdering of vervanging ervan door middel van ontwerpwijzigingen of door middel van materialen en onderdelen waarvoor geen gebruik hoeft te worden gemaakt van de in dat lid genoemde stoffen of materialen, om technische of wetenschappelijke redenen onmogelijk is of indien vervanging voor het milieu, de gezondheid en/of de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen inhoudt;c) toetsing van iedere vrijstelling in de bijlage ten minste om de vier jaar dan wel vier jaar na toevoeging van een product aan de lijst, met het oog op de eventuele schrapping van materialen en onderdelen van elektrische en elektronische apparatuur uit de bijlage, indien verwijdering of vervanging ervan door middel van ontwerpwijzigingen of door middel van materialen en onderdelen waarvoor geen gebruik hoeft te worden gemaakt van de in artikel 4, lid 1, genoemde stoffen of materialen, technisch of wetenschappelijk mogelijk is, mits de vervanging voor het milieu, de gezondheid en/of de veiligheid van de consument niet meer nadelen dan voordelen inhoudt.2. Alvorens de bijlage overeenkomstig lid 1 te wijzigen, raadpleegt de Commissie onder andere de producenten van elektrische en elektronische apparatuur, recycleerders, verwerkers, milieuorganisaties en werknemers- en consumentenverenigingen. Eventuele opmerkingen worden toegezonden aan het comité van artikel 7, lid 1. De Commissie brengt verslag uit van de informatie die zij heeft ontvangen.Artikel 6ToetsingUiterlijk op 13 februari 2005 toetst de Commissie de in deze richtlijn vastgestelde maatregelen aan eventuele nieuwe wetenschappelijke gegevens.Zij doet binnen dezelfde termijn in het bijzonder voorstellen tot opneming van apparatuur die onder de categorieën 8 en 9 van bijlage I A van Richtlijn 2002/96/EG (AEEA) valt, in het toepassingsgebied van deze richtlijn.De Commissie gaat tevens na of de lijst van stoffen als bedoeld in artikel 4, lid 1, aan de wetenschappelijke gegevens moet worden aangepast; zij neemt daarbij het voorzorgsbeginsel in acht en dient zo nodig bij het Europees Parlement en de Raad voorstellen in tot aanpassing.Bijzondere aandacht dient bij het onderzoek te worden geschonken aan de gevolgen voor het milieu en de gezondheid van de mens van andere gevaarlijke stoffen en materialen die worden gebruikt in elektrische en elektronische apparatuur. De Commissie onderzoekt of het haalbaar is om dergelijke stoffen en materialen te vervangen en legt het Europees Parlement en de Raad voorstellen voor om indien nodig de reikwijdte van artikel 4 uit te breiden.Artikel 7Comité1. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad(10) ingestelde comité.2. Indien naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 8SanctiesDe lidstaten stellen sancties vast voor inbreuken op de nationale bepalingen die krachtens deze richtlijn zijn vastgesteld. De aldus vastgestelde sancties dienen doeltreffend, evenredig en afschrikkend te zijn.Artikel 9Omzetting1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 13 augustus 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 10InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 11AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 27 januari 2003.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterG. Drys(1) PB C 365 E van 19.12.2000, blz. 195, en PB C 240 E van 28.8.2001, blz. 303.(2) PB C 116 van 20.4.2001, blz. 38.(3) PB C 148 van 18.5.2001, blz. 1.(4) Advies van het Europees Parlement van 15 mei 2001 (PB C 34 E van 7.2.2002, blz. 109), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 4 december 2001 (PB C 90 E van 16.4.2002, blz. 12) en besluit van het Europees Parlement van 10 april 2002 (nog niet verschenen in het Publicatieblad). Besluit van het Europees Parlement van 18 december 2002 en besluit van de Raad van 16 december 2002.(5) PB C 30 van 4.2.1988, blz. 1.(6) Zie bladzijde 24 van dit Publicatieblad.(7) PB L 78 van 26.3.1991, blz. 38. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 98/101/EG van de Commissie (PB L 1 van 5.1.1999, blz. 1).(8) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(9) PB L 144 van 4.6.1997, blz. 19. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2002/65/EG (PB L 271 van 9.10.2002, blz. 16).(10) PB L 194 van 25.7.1975, blz. 39.BIJLAGEToepassingen van lood, kwik, cadmium en zeswaardig chroom, die zijn vrijgesteld van de vereisten van artikel 4, lid 11. Kwik in compacte fluorescentielampen tot maximaal 5 mg per lamp.2. Kwik in TL-buizen voor algemeen gebruik met ten hoogste:>RUIMTE VOOR DE TABEL>.3. Kwik in TL-buizen voor speciaal gebruik.4. Kwik in niet specifiek in deze bijlage genoemde lampen.5. Lood in glas van beeldbuizen, elektronische onderdelen en fluorescentielampen.6. Lood in staallegeringen met maximaal 0,35 gewichtsprocent lood, aluminiumlegeringen met maximaal 0,4 gewichtsprocent lood en koperlegeringen met maximaal 4 gewichtsprocent lood.7. - Lood in soldeer met hoge smelttemperatuur (d.w.z. tin-loodsoldeerlegeringen met meer dan 85 % lood);- lood in soldeer voor servers, opslagsystemen en meervoudige opslagsystemen (vrijstelling tot 2010);- lood in soldeer voor netwerkinfrastructuurapparatuur voor schakelingen, signaalverwerking, transmissie en netwerkbeheer voor telecommunicatie;- lood in elektronische keramische onderdelen (bv. piëzo-elektronische inrichtingen).8. Cadmium aangewend in een oppervlaktebehandeling (cadmeren), behoudens in toepassingen die verboden zijn uit hoofde van Richtlijn 91/338/EEG van de Raad(1) houdende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG(2) inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten.9. Zeswaardig chroom als corrosiewering in het koolstofstalen koelsysteem van absorptiekoelkasten.10. De Commissie beoordeelt volgens de procedure van artikel 7, lid 2, de toepassingen voor- deca-BDE;- kwik in TL-buizen voor speciaal gebruik;- lood in soldeer voor servers, opslagsystemen en meervoudige opslagsystemen, netwerkinfrastructuurapparatuur voor schakelingen, signaalverwerking, transmissie en netwerkbeheer voor telecommunicatie (met het oog op de vaststelling van een bepaalde termijn voor deze vrijstelling), en- gloeilampen;met voorrang om zo spoedig mogelijk te constateren of deze punten moeten worden gewijzigd.(1) PB L 186 van 12.7.1991, blz. 59.(2) PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201.


Avis juridique important

|

31989L0117

Richtlijn 89/117/EEG van de Raad van 13 februari 1989 betreffende de verplichtingen inzake openbaarmaking van jaarstukken voor in een Lid-Staat gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor buiten deze Lid-Staat hebben

Publicatieblad Nr. L 044 van 16/02/1989 blz. 0040 - 0042 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0200  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0200

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 13 februari 1989  betreffende de verplichtingen inzake openbaarmaking van jaarstukken voor in een Lid-Staat gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor buiten deze Lid-Staat hebben  (89/117/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 54,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat de verwezenlijking van een Europese interne markt veronderstelt dat de bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen waarvan het hoofdkantoor in een andere Lid-Staat is gelegen op gelijke voet behandeld worden als de bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor in dezelfde Lid-Staat hebben; dat dit met betrekking tot de openbaarmaking van jaarstukken betekent, dat het volstaat wanneer de bijkantoren van instellingen met hoofdkantoor in een andere Lid-Staat, de jaarstukken van de instelling in hun geheel openbaar maken;  Overwegende dat in het kader van een ander instrument tot cooerdinatie van de verplichtingen inzake openbaarmaking met betrekking tot bijkantoren is voorzien in bepaalde documenten en gegevens over in een Lid-Staat gevestigde bijkantoren die bepaalde soorten vennootschappen, waaronder banken en andere financiële instellingen, die onder het recht van een andere Lid-Staat vallen, openbaar moeten maken; dat er met betrekking tot de openbaarmaking van jaarstukken wordt verwezen naar specifieke bepalingen die voor banken en andere financiële instellingen moeten worden vastgesteld;  Overwegende dat de in enige Lid-Staten thans bestaande praktijk om van bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen waarvan het hoofdkantoor buiten deze Lid-Staten ligt, openbaarmaking van een op hun eigen bedrijf betrekking hebbende jaarrekening te verlangen, na de vaststelling van Richtlijn 86/635/EEG van de Raad van 8 december 1986 betreffende de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening van banken en andere financiële instellingen (4) haar rechtvaardigingsgrond heeft verloren; dat het publiek, en met name de schuldeisers, door middel van de bekendmaking van jaarrekeningen van bijkantoren geen voldoende inzicht kan verkrijgen in de financiële positie van de onderneming, daar een onderdeel van een geheel niet afzonderlijk kan worden beschouwd;  Overwegende dat voorts, gezien de huidige stand van de integratie, de behoefte aan bepaalde informatie over de werkzaamheid van in een Lid-Staat gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor buiten de desbetreffende Lid-Staat hebben, niet buiten beschouwing kan worden gelaten; dat de omvang van deze inlichtingen echter dient te worden beperkt, ten einde concurrentiedistorsies te verhinderen;  Overwegende evenwel dat de onderhavige richtlijn uitsluitend betrekking heeft op de verplichtingen tot openbaarmaking van de jaarstukken, en dat zij de verplichtingen tot informatieverstrekking waaraan bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen zich moeten houden uit hoofde van andere voorschriften, bij voorbeeld  van de sociale wetgeving wat het recht op informatie van de werknemers betreft, van de wetgeving inzake het banktoezicht met betrekking tot kredietinstellingen of financiële instellingen van het land van het bijkantoor, van de belastingwetgeving, alsmede voor statistische doeleinden, volledig onverlet laat;  Overwegende dat de gelijkheid van de mededingingsvoorwaarden voor bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen met hoofdkantoor in een derde land betekent dat deze zich bij de openbaarmaking van de jaarstukken moeten houden aan een standaard die gelijk of gelijkwaardig is aan die van de Gemeenschap, maar ook dat deze bijkantoren geen jaarrekening betreffende hun eigen bedrijf openbaar behoeven te maken, wanneer zij aan de bovengenoemde voorwaarde voldoen;  Overwegende dat de in verband met deze richtlijn vereiste gelijkwaardigheid van jaarstukken van kredietinstellingen en financiële instellingen met hoofdkantoor in een derde land beoordelingsproblemen kan opleveren; dat de behandeling van deze problemen, evenals van de andere vraagstukken die zich op het terrein van deze richtlijn voordoen, met name voor wat de toepassing van de onderhavige richtlijn betreft, meebrengt dat de vertegenwoordigers van de Lid-Staten en die van de Commissie in een contactcomité met elkaar samenwerken; dat het, ten einde de toeneming van het aantal van dergelijke comités te vermijden, wenselijk is deze samenwerking te doen plaatsvinden in het in artikel 52 van Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (1), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 84/569/EEG (2), bedoelde Contactcomité; dat wanneer evenwel met kredietinstellingen verband houdende vraagstukken worden behandeld, aan het Contactcomité een daarop afgestemde samenstelling dient te worden gegeven,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Werkingssfeer  1. De in de onderhavige richtlijn voorgeschreven cooerdinatiemaatregelen zijn van toepassing op de in een Lid-Staat gevestigde bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen in de zin van artikel 2, lid 1, punten a) en b), van Richtlijn 86/635/EEG die hun hoofdkantoor buiten deze Lid-Staat hebben. Wanneer een kredietinstelling of een financiële instelling haar hoofdkantoor in een derde land heeft, is de onderhavige richtlijn van toepassing indien die instelling een rechtsvorm heeft die vergelijkbaar is met de in de genoemde punten a) en b) vermelde rechtsvormen.  2. Artikel 1, derde streepje, van Richtlijn 77/780/EEG (3) is van overeenkomstige toepassing op bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen in de zin van onderhavige richtlijn.  Artikel 2  Bepalingen betreffende bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor in een andere Lid-Staat hebben  1. De Lid-Staten schrijven voor dat bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen die hun hoofdkantoor in een andere Lid-Staat hebben, overeenkomstig artikel 44 van Richtlijn 86/635/EEG de in dat artikel bedoelde stukken van hun kredietinstelling of financiële instelling (jaarrekening, geconsolideerde jaarrekening, jaarverslag, geconsolideerd jaarverslag, verslagen van de met de controle op de jaarrekening en de geconsolideerde jaarrekening belaste persoon), openbaar maken.  2. Deze stukken moeten zijn opgesteld en gecontroleerd op de wijze die overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG is voorgeschreven door de nationale wetgeving van de Lid-Staat waarin de kredietinstelling of financiële instelling haar hoofdkantoor heeft.  3. Een bijkantoor kan niet worden verplicht een op zijn eigen bedrijf betrekking hebbende jaarrekening openbaar te maken.  4. Tot een latere cooerdinatie kunnen de Lid-Staten van bijkantoren openbaarmaking verlangen van de volgende aanvullende inlichtingen:  - de baten en lasten van het bijkantoor die voortvloeien uit de posten 1, 3, 4, 6, 7, 8 en 15 van artikel 27 of de posten A 4, A 9, B 1 tot en met B 4 en B 7 van artikel 28 van Richtlijn 86/635/EEG;  - het gemiddelde aantal werknemers voor het bijkantoor;  - het totaal van de aan het bijkantoor toe te rekenen vorderingen en schulden, uitgesplitst naar die op, casu quo aan kredietinstellingen en die op, casu quo aan cliënten, alsmede het totale bedrag van deze vorderingen en schulden, luidende in de valuta van de Lid-Staat waar het bijkantoor is gevestigd;  - het totaal van de activa en van de bedragen overeenkomende met de posten 2, 3, 4, 5 en 6 van de activa, de posten 1, 2 en 3 van de passiva en 1 en 2 van de posten buiten de balanstelling, volgens de definitie in artikel 4 en de overeenkomstige artikelen van Richtlijn 86/635/EEG, alsmede, voor de posten 2, 5 en 6 van de activa, de uitsplitsing van de waardepapieren naar gelang zij al dan niet als financiële vaste activa in de zin van artikel 35 van Richtlijn 86/635/EEG zijn beschouwd.  Indien deze inlichtingen worden verlangd, moet de juistheid ervan en de overeenstemming ervan met de jaarrekening worden gecontroleerd door één of meer personen die overeenkomstig de wetgeving van de Lid-Staat waarin het bijkantoor is gevestigd, gerechtigd zijn de jaarrekening te controleren.  Artikel 3  Bepalingen betreffende bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen waarvan het hoofdkantoor in een derde land is gelegen  1. De Lid-Staten schrijven voor dat bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen waarvan het hoofdkantoor in een derde land is gelegen, overeenkomstig artikel 2, lid 1, de daar vermelde stukken openbaar maken welke volgens de wetgeving van het land van het hoofdkantoor zijn opgesteld en gecontroleerd.  2. Indien de betreffende stukken overeenkomstig Richtlijn 86/635/EEG of op gelijkwaardige wijze zijn opgesteld en indien, met betrekking tot kredietinstellingen en financiële instellingen uit de Gemeenschap, in het derde land waarin het hoofdkantoor is gevestigd is voldaan aan de voorwaarde van wederkerigheid, is artikel 2, lid 3, van toepassing.  3. In andere dan de in lid 2 bedoelde gevallen kunnen de Lid-Staten verlangen dat de bijkantoren een op hun eigen bedrijf betrekking hebbende jaarrekening openbaar maken.  4. In de in de leden 2 en 3 bedoelde gevallen kunnen de Lid-Staten van de bijkantoren openbaarmaking van de in artikel 2, lid 4, bedoelde gegevens en van het ter beschikking gestelde kapitaal verlangen.  5. Artikel 9, leden 1 en 3, van Richtlijn 77/780/EEG is van overeenkomstige toepassing op bijkantoren van kredietinstellingen en financiële instellingen in de zin van deze richtlijn.  Artikel 4  Taal van openbaarmaking  De Lid-Staten kunnen verlangen dat de in deze richtlijn bedoelde stukken in hun officiële nationale taal of talen openbaar worden gemaakt en dat de vertaling van deze stukken wordt gewaarmerkt.  Artikel 5  Taak van het Contactcomité  Het bij artikel 52 van Richtlijn 78/660/EEG ingestelde Contactcomité heeft in een daartoe passende samenstelling eveneens tot taak:  a) onverminderd de artikelen 169 en 170 van het Verdrag, een geharmoniseerde toepassing van deze richtlijn te bevorderen door regelmatig overleg over met name de concrete problemen die zich bij de toepassing, bij voorbeeld de beoordeling van de gelijkwaardigheid van de stukken, voordoen; de besluitvorming te bevorderen over de vergelijkbaarheid en gelijkwaardigheid van de in artikel 1, lid 1, bedoelde rechtsvormen;  b) zo nodig de Commissie van advies te dienen inzake aanvullingen op of wijzigingen van deze richtlijn.  Slotbepalingen  Artikel 6  1. De Lid-Staten stellen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om uiterlijk op 1 januari 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat de in lid 1 bedoelde bepalingen voor de eerste maal van toepassing zijn op de jaarrekeningen van het boekjaar dat op 1 januari 1993 of in de loop van 1993 begint.  3. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst mede van de voornaamste bepalingen van intern recht die zij vaststellen op het door deze richtlijn bestreken gebied.  Artikel 7  Vijf jaar na de in artikel 6, lid 2, bedoelde datum gaat de Raad op basis van een verslag van de Commissie over tot onderzoek naar, en, in voorkomend geval, op voorstel van de Commissie en in samenwerking met het Europese Parlement, tot herziening van artikel 2, lid 4, aan de hand van de ervaring die is opgedaan bij de toepassing van de onderhavige richtlijn, en van de doelstelling de in artikel 2, lid 4, bedoelde aanvullende informatie af te schaffen, rekening houdend met de vooruitgang die is geboekt op de weg naar een grotere harmonisatie van de jaarrekeningen van banken en andere financiële instellingen.  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 13 februari 1989.  Voor de Raad  De Voorzitter  C. SOLCHAGA CATALAN  (1) PB nr. C 230 van 11. 9. 1986, blz. 4.  (2) PB nr. C 319 van 30. 11. 1987, blz. 64, en PB nr. C 290 van 14. 11. 1988, blz. 66.  (3) PB nr. C 345 van 21. 12. 1987, blz. 73.  (4) PB nr. L 372 van 31. 12. 1986, blz. 1.  (1) PB nr. L 222 van 14. 8. 1978, blz. 11.  (2) PB nr. L 314 van 4. 12. 1984, blz. 28.  (3) PB nr. L 322 van 17. 12. 1977, blz. 30.


Avis juridique important

|

31969L0466

Richtlijn 69/466/EEG van de Raad van 8 december 1969 betreffende de bestrijding van de San José-schildluis

Publicatieblad Nr. L 323 van 24/12/1969 blz. 0005 - 0006 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 3 Deel 2 blz. 0253  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0549  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 3 Deel 2 blz. 0253  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1969(II) blz. 0565  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 5 blz. 0023  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 03 Deel 3 blz. 0174  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 03 Deel 3 blz. 0174

++++ ( 1 ) PB nr . 156 van 15 . 7 . 1967 , blz . 31 .  RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 8 december 1969  betreffende de bestrijding van de San José-schildluis   ( 69/466/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien hat advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Overwegende dat de produktie van tweezaadlobbige houtachtige gewassen en van de vruchten daarvan een belangrijke plaats inneemt in de landbouw van de Gemeenschap ;  Overwegende dat de opbrengst van deze produktie voortdurend wordt bedreigd door schadelijke organismen ;  Overwegende dat de bescherming van deze gewassen tegen deze schadelijke organismen niet alleen ertoe strekt dat de produktiecapaciteit wordt gehandhaafd , doch tevens dat de produktiviteit van de landbouw wordt vergroot ;  Overwegende dat de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen van schadelijke organismen in elke Lid-Staat slechts een beperkte uitwerking zouden hebben indien deze organismen niet in de gehele Gemeenschap gelijktijdig en systematisch worden bestreden en verbreiding ervan niet wordt voorkomen ;  Overwegende dat een der gevaarlijkste schadelijke organismen voor tweezaadlobbige houtachtige gewassen de San José-schildluis ( Quadraspidiotus perniciosus Comst . ) is ;  Overwegende dat dit schadelijke organisme in verscheidene Lid-Staten is opgetreden en dat er in de Gemeenschap besmette gebieden bestaan ;  Overwegende dat er een blijvend gevaar voor de teelt van tweezaadlobbige houtachtige gewassen in de gehele Gemeenschap bestaat , indien geen doeltreffende maatregelen worden getroffen om dit schadelijke organisme te bestrijden en verbreiding ervan te voorkomen ;  Overwegende dat het , ter beteugeling van dit schadelijke organisme , noodzakelijk is voor de Gemeenschap minimumvoorschriften vast te stellen ; dat de Lid-Staten aanvullende of strengere voorschriften moeten kunnen vaststellen voor zover deze noodzakelijk zijn ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op de in de Lid-Staten te treffen minimummaatregelen ter bestrijding van de San José-schildluis ( Quadraspidiotus perniciosus Comst . ) en ter voorkoming van verbreiding ervan .  Artikel 2  Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) Gewassen : levende planten en levende delen van planten met uitzondering van vruchten en zaden ;  b ) Besmette gewassen of vruchten : gewassen of vruchten waarop zich een of meer San José-schildluizen bevinden , indien niet is bewezen dat deze dood zijn ;  c ) Waardplanten van de San José-schildluis : gewassen van de geslachten Acer L . , Cotoneaster Ehrh . , Crataegus L . , Cydonia Mill . , Evonymus L . , Fagus L . , Juglans L . , Ligustrum L . , Malus Mill . , Populus L . , Prunus L . , Pyrus L . , Ribes L . , Rosa L . , Salix L . , Sorbus L . , Syringa L . , Tilia L . , Ulmus L . , Vitis L . ;  d ) Boomkwekerijen : cultures waarin gewassen worden geteeld , die bestemd zijn voor wederuitplant , voor vermenigvuldiging of voor het in het verkeer brengen als bewortelde losse planten .  Artikel 3  Wanneer de aanwezigheid van de San José-schildluis wordt vastgesteld , bakenen de Lid-Staten zowel het besmette gebied als een veiligheidszone die breed genoeg is om de omliggende gebieden te beschermen , af .  Artikel 4  De Lid-Staten schrijven voor , dat in de besmette gebieden en in de veiligheidszone een passende behandeling van de waardplanten van de San José-schildluis moet plaatsvinden ter bestrijding van dit schadelijke organisme en ter voorkoming van verbreiding ervan .  Artikel 5  De Lid-Staten schrijven het volgende voor :  a ) alle besmette gewassen die zich in boomkwekerijen bevinden , moeten worden vernietigd ;  b ) alle overige besmette of vermoedelijk besmette gewassen die in een besmet gebied groeien , moeten dusdanig worden behandeld dat deze gewassen en de daarvan afkomstige verse vruchten niet meer besmet zijn wanneer zij in het verkeer worden gebracht ;  c ) alle bewortelde en in een besmet gebied groeiende waardplanten van de San José-schildluis , alsmede de uit dit gebied afkomstige en voor vermenigvuldiging bestemde delen van deze planten , mogen slechts binnen het besmette gebied worden verplant of uit het besmette gebied worden vervoerd , indien er geen besmetting op is vastgesteld en indien zij zodanig zijn behandeld dat eventueel aanwezige San José-schildluizen vernietigd zijn .  Artikel 6  De Lid-Staten dragen er zorg voor , dat er in de veiligheidszones officieel toezicht wordt uitgeoefend op de waardplanten van de San José-schildluis en dat deze minstens één keer per jaar worden onderzocht op de aanwezigheid van San José-schildluizen .  Artikel 7  De Lid-Staten schrijven voor , dat van alle partijen niet in de grond vaststaande gewassen en verse vruchten waarin besmetting is geconstateerd , de besmette gewassen en vruchten moeten worden vernietigd en dat de overige gewassen en vruchten der partij zodanig moeten worden behandeld of verwerkt , dat de eventueel nog aanwezige San José-schildluizen worden vernietigd .  Artikel 8  De Lid-Staten heffen de maatregelen ter bestrijding van de San José-schildluis of ter voorkoming van de verbreiding ervan eerst op , wanneer de aanwezigheid van de San José-schildluis niet meer wordt vastgesteld .  Artikel 9  De Lid-Staten verbieden het houden van de San José-schildluis .  Artikel 10  1 . De Lid-Staten kunnen toestaan :  a ) dat wordt afgeweken van de in de artikelen 4 , 5 , 7 en 9 bedoelde maatregelen , ten behoeve van wetenschappelijke en fytosanitaire doeleinden , proefnemingen en selectiewerkzaamheden ;  b ) dat in afwijking van de artikelen 5 , sub b ) , en 7 , besmette verse vruchten onmiddellijk worden verwerkt ;  c ) dat in afwijking van de artikelen 5 , sub b ) , en 7 , besmette verse vruchten binnen het besmette gebied in het verkeer worden gebracht .  2 . De Lid-Staten zorgen ervoor dat deze afwijkingen slechts worden toegestaan , indien door voldoende controle wordt gewaarborgd dat zij geen afbreuk doen aan de bestrijding van de San José-schildluis en geen gevaar voor verbreiding van dit schadelijke organisme opleveren .  Artikel 11  De Lid-Staten kunnen aanvullende of strengere voorschriften met betrekking tot de bestrijding van de San José-schildluis of het voorkomen van verbreiding daarvan vaststellen , voor zover deze maatregelen noodzakelijk zijn voor deze bestrijding of voorkoming .  Artikel 12  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om deze richtlijn uiterlijk twee jaar na de kennisgeving ervan ten uitvoer te leggen ; zij stellen de Commissie onverwijld hiervan in kennis .  Artikel 13  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 8 december 1969 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . M . A . H . LUNS


Avis juridique important

|

32003L0015

Richtlĳn 2003/15/EG van het Europees Parlement en de Raad van 27 februari 2003 tot wĳziging van Richtlĳn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (Voor de EER relevante tekst)

Publicatieblad Nr. L 066 van 11/03/2003 blz. 0026 - 0035

Richtlijn 2003/15/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 27 februari 2003tot wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten(Voor de EER relevante tekst)HET EUROPEES PARLEMENT EN RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag en gezien de gemeenschappelijke tekst die op 3 december 2002 door het Bemiddelingscomité is goedgekeurd(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) De nationale wetgeving inzake cosmetische producten is in hoge mate geharmoniseerd bij Richtlijn 76/768/EEG van de Raad(4). De belangrijkste doelstelling van de richtlijn is de bescherming van de volksgezondheid. Daartoe blijft het noodzakelijk dat er bepaalde toxicologische proeven worden uitgevoerd om de veiligheid van cosmetische producten te beoordelen.(2) Aan het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap is een protocol inzake de bescherming en het welzijn van dieren gehecht volgens hetwelk de Gemeenschap en de lidstaten bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap, met name op het gebied van de interne markt, ten volle rekening houden met hetgeen vereist is voor het welzijn van dieren.(3) Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimenten en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt(5) bevat gemeenschappelijke voorschriften voor het gebruik van dieren voor experimentele doeleinden in de Gemeenschap en bepaalt de voorwaarden voor de uitvoering van zulke proeven op het grondgebied van de lidstaten. In het bijzonder wordt in artikel 7 bepaald dat dierproeven dienen te worden vervangen door alternatieve methoden wanneer dergelijke methoden bestaan en wetenschappelijk verantwoord zijn. Om de ontwikkeling en het gebruik van alternatieve methoden waarbij geen levende dieren worden gebruikt, in de cosmetische sector te vergemakkelijken, zijn bijzondere bepalingen opgenomen in Richtlijn 93/35/EEG van de Raad van 14 juni 1993 tot zesde wijziging van Richtlijn 76/768/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten(6).Deze bepalingen gelden echter alleen voor alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt en houden geen rekening met alternatieve methoden die ontwikkeld zijn om het aantal gebruikte proefdieren te beperken of hun lijden te verminderen. Derhalve dienen deze bepalingen ten behoeve van de optimale bescherming van voor cosmeticaproeven gebruikte dieren en in afwachting van het verbod op dierproeven voor cosmetische producten en op de afzet van op dieren geteste cosmetische producten in de Gemeenschap aldus te worden gewijzigd, dat het stelselmatig gebruik van alternatieve methoden wordt voorgeschreven. Met deze methoden wordt het aantal gebruikte dieren beperkt of hun lijden verminderd in gevallen waarin nog geen volledig vervangende alternatieve methoden voorhanden zijn, zoals bedoeld in artikel 7, leden 2 en 3, van Richtlijn 86/609/EEG, indien die methoden de consument een beschermingsniveau bieden dat gelijkwaardig is met dat van de traditionele methoden die zij beogen te vervangen.(4) Overeenkomstig Richtlijn 86/609/EEG en Richtlijn 93/35/EEG is het van essentieel belang dat er wordt gestreefd naar de afschaffing van dierproeven voor cosmetische producten en dat het verbod op dergelijke proeven op het grondgebied van de lidstaten van kracht wordt. Teneinde te verzekeren dat dit verbod volledig ten uitvoer wordt gelegd, is het wellicht noodzakelijk dat de Commissie verdere voorstellen doet tot wijziging van Richtlijn 86/609/EEG.(5) Momenteel worden alleen alternatieve methoden die wetenschappelijk zijn gevalideerd door het Europees Centrum voor de validatie van alternatieve methoden (ECVAM) of door de Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en die voor de gehele chemische sector kunnen worden toegepast, stelselmatig op Gemeenschapsniveau aangenomen. De veiligheid van cosmetische producten en de ingrediënten daarvan kan echter worden gegarandeerd door middel van alternatieve methoden die niet noodzakelijkerwijze voor elk gebruik van chemische ingrediënten kunnen worden toegepast. Wanneer die methoden de consument een gelijkwaardig beschermingsniveau bieden, dient de toepassing daarvan in de gehele cosmetische industrie te worden bevorderd en moeten zij op Gemeenschapsniveau worden aangenomen.(6) De veiligheid van cosmetische eindproducten kan tegenwoordig op grond van kennis omtrent de veiligheid van hun ingrediënten worden gegarandeerd. Derhalve kunnen in Richtlijn 76/768/EEG bepalingen worden opgenomen waarbij dierproeven met cosmetische eindproducten worden verboden. De Commissie zou richtsnoeren moeten vaststellen voor het vergemakkelijken van de toepassing van methoden waarmee het gebruik van dieren voor de beoordeling van de veiligheid van cosmetische eindproducten kan worden voorkomen, met name door het midden- en kleinbedrijf.(7) De veiligheid van ingrediënten die in cosmetische producten worden gebruikt, zal geleidelijk kunnen worden gewaarborgd met behulp van alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt en die op communautair niveau door het ECVAM zijn gevalideerd of als wetenschappelijk valide zijn erkend, met de nodige inachtneming van de ontwikkeling van de validering binnen de OESO. Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP) over de toepasbaarheid van de gevalideerde alternatieve methoden op het gebied van cosmetische producten zal de Commissie de gevalideerde of erkende methoden die als voor dergelijke ingrediënten bruikbaar zijn erkend, onmiddellijk publiceren. Om het hoogst mogelijke niveau van bescherming van dieren te bereiken, moet er een termijn voor de invoering van een definitief verbod worden vastgesteld.(8) De Commissie dient een tijdschema met termijnen vast te stellen voor het verbod op de afzet van cosmetische producten waarvan de uiteindelijke formules, ingrediënten of combinaties van ingrediënten zijn beproefd op dieren, en voor iedere proef die momenteel met gebruikmaking van dieren wordt uitgevoerd, tot maximaal zes jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. Er kan echter een uitzondering worden gemaakt voor proeven betreffende toxiciteit bij herhaalde toediening, toxiciteit met betrekking tot de voortplanting en toxicokinetiek, waarvoor momenteel nog geen alternatieven worden ontwikkeld, en waarvoor een maximum dient te gelden van tien jaar vanaf de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn. De Commissie wordt gemachtigd om, op grond van jaarlijkse verslagen, tijdschema's vast te stellen binnen de genoemde tijdslimieten.(9) Betere coördinatie van de middelen op het niveau van de Gemeenschap zal bijdragen tot de verdieping van de wetenschappelijke kennis die voor de ontwikkeling van alternatieve methoden onontbeerlijk is. In dit verband is het van wezenlijk belang dat de Gemeenschap haar inspanningen voortzet en intensiveert, en de nodige maatregelen neemt, met name in het kader van het zesde kaderprogramma voor onderzoek zoals opgenomen in Besluit nr. 1513/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad(7) om het onderzoek naar en het uitwerken van nieuwe alternatieve methoden waarbij geen dieren worden gebruikt, te bevorderen.(10) De erkenning van in de Gemeenschap ontwikkelde methoden door niet-lidstaten zou moeten worden gestimuleerd. Daartoe zouden de Commissie en de lidstaten al het mogelijke moeten doen om de erkenning van die methoden door de OESO te bevorderen. Tevens dient de Commissie in het kader van door de Europese Gemeenschap gesloten samenwerkingsovereenkomsten te streven naar de erkenning van de resultaten van in de Gemeenschap met behulp van alternatieve methoden uitgevoerde veiligheidsproeven, zodat de uitvoer van cosmetische producten waarvoor dergelijke methoden zijn gebruikt, niet wordt belemmerd en wordt voorkomen dat niet-lidstaten eisen dat de proeven worden herhaald met behulp van proefdieren.(11) Het zou mogelijk moeten zijn op een cosmetisch product te vermelden dat er bij de ontwikkeling ervan geen dierproeven zijn uitgevoerd. De Commissie dient in overleg met de lidstaten richtsnoeren op te stellen om te verzekeren dat er voor het gebruik van dergelijke vermeldingen gemeenschappelijke criteria worden gehanteerd, dat de inzichten inzake die vermeldingen op één lijn worden gebracht en, vooral, dat deze vermeldingen de consument niet misleiden. Bij de opstelling van deze richtsnoeren dient de Commissie ook rekening te houden met de standpunten van de vele KMO's - het merendeel van de producenten die geen dierproeven gebruiken zijn immers KMO's -, met de standpunten van de relevante NGO's alsmede met de behoefte van de consument om in de praktijk producten wat dierproeven aangaat te kunnen onderscheiden.(12) Het WCCNVP heeft in zijn advies van 25 september 2001 verklaard dat stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen(8) als kankerverwekkend (met uitzondering van stoffen die alleen bij inademing kankerverwekkend zijn), mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 1 of 2 zijn ingedeeld, en stoffen met een vergelijkbaar potentieel niet bewust aan cosmetische producten mogen worden toegevoegd en dat stoffen die overeenkomstig Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 3 zijn ingedeeld, en stoffen met een vergelijkbaar potentieel evenmin bewust aan cosmetische producten mogen worden toegevoegd, tenzij kan worden bewezen dat het niveau ervan geen risico voor de gezondheid van de consument inhoudt.(13) Gelet op de bijzondere risico's die stoffen voor de menselijke gezondheid kunnen inhouden indien zij krachtens Richtlijn 67/548/EEG als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting in categorie 1, 2 of 3 zijn ingedeeld, dient het gebruik daarvan in cosmetische producten te worden verboden. Een stof die in categorie 3 is ingedeeld, mag in cosmetische producten worden gebruikt indien deze stof door het WCCNVP is beoordeeld en aanvaardbaar is bevonden voor gebruik in cosmetische producten.(14) Om de consumenten beter te informeren moet bij cosmetische producten vollediger informatie over de houdbaarheidsduur ervan worden verstrekt.(15) Van sommige stoffen is vastgesteld dat zij een belangrijke bron van allergische reacties zijn bij consumenten die overgevoelig zijn voor parfums. Het is nodig die consumenten op een passende wijze te informeren en Richtlijn 76/768/EEG te wijzigen om voor te schrijven dat de aanwezigheid van die stoffen in de lijst van ingrediënten moet worden vermeld. Die informatie zal de diagnose van contactallergieën bij die consumenten verbeteren en hen in staat stellen het gebruik van cosmetische producten die zij niet verdragen te vermijden.(16) Het WCCNVP heeft een aantal stoffen geïdentificeerd die allergische reacties kunnen veroorzaken en het is derhalve noodzakelijk het gebruik van deze stoffen te beperken en/of daarvoor bepaalde voorwaarden vast te stellen.(17) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(9).(18) De bepalingen van Richtlijn 93/35/EEG die betrekking hebben op het verbod op de afzet van cosmetische producten die ingrediënten of combinaties van ingrediënten bevatten die op dieren zijn beproefd, moeten vervangen worden door de bepalingen van de onderhavige richtlijn. In het belang van de rechtszekerheid is het derhalve gewenst artikel 1, punt 1, van onderhavige richtlijn met ingang van 1 juli 2002 toe te passen met volledige inachtneming van het beginsel van gewettigd vertrouwen,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 76/768/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. artikel 4, lid 1, onder i), komt te vervallen;2. de volgende artikelen worden ingevoegd:"Artikel 4 bis1. Onverminderd de algemene verplichtingen van artikel 2 verbieden de lidstaten:a) het in de handel brengen van cosmetische producten, wanneer er, om aan de voorschriften van deze richtlijn te voldoen, voor de eindsamenstelling daarvan een dierproef is verricht volgens een andere methode dan een alternatieve methode, nadat die alternatieve methode op communautair niveau al was gevalideerd en aangenomen naar behoren rekening houdend met de ontwikkeling van de validering binnen de OESO;b) het in de handel brengen van cosmetische producten die ingrediënten of combinaties van ingrediënten bevatten waarvoor, om aan de voorschriften van deze richtlijn te voldoen, een dierproef is verricht volgens een andere methode dan een alternatieve methode, nadat die alternatieve methode op communautair niveau al was gevalideerd en aangenomen naar behoren rekening houdend met de ontwikkeling van de validering binnen de OESO;c) het verrichten van dierproeven met cosmetische eindproducten op hun grondgebied, om aan de voorschriften van deze richtlijn te voldoen;d) het verrichten van dierproeven met ingrediënten of combinaties van ingrediënten op hun grondgebied, om aan de voorschriften van deze richtlijn te voldoen, uiterlijk op de datum waarop die proeven dienen te zijn vervangen door één of meer gevalideerde alternatieve methoden die zijn genoemd in bijlage V van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen(10), of in bijlage IX van deze richtlijn.De Commissie stelt uiterlijk op 11 september 2004 de inhoud van bijlage IX vast volgens de procedure bedoeld in artikel 10, lid 2, en na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten (WCCNVP).2. De Commissie stelt na raadpleging van het WCCNVP en van het Europees Centrum voor de validatie van alternatieve methoden (CEVMA), en met de nodige inachtneming van de ontwikkeling van de validering binnen de OESO, tijdschema's op voor de toepassing van lid 1, onder a), b) en d), met inbegrip van termijnen voor de geleidelijke afschaffing van de verschillende proeven. De tijdschema's worden uiterlijk op 11 september 2004 ter beschikking gesteld van het publiek en toegezonden aan het Europees Parlement en de Raad. De termijn voor de toepassing wordt beperkt tot ten hoogste zes jaar wat betreft lid 1, onder a), b) en d), na de inwerkingtreding van Richtlijn 2003/15/EG.2.1. Voor de proeven in verband met toxiciteit bij herhaalde toediening, toxiciteit met betrekking tot de voortplanting en toxicokinetiek, waarvoor momenteel nog geen alternatieven worden ontwikkeld, wordt de termijn voor de toepassing van lid 1, onder a) en b), beperkt tot ten hoogste tien jaar na de inwerkingtreding van Richtlijn 2003/15/EG.2.2. De Commissie bestudeert de mogelijke technische problemen die zich kunnen voordoen bij het naleven van het verbod op proeven, met name wat betreft toxiciteit bij herhaalde toediening, toxiciteit met betrekking tot de voortplanting en toxicokinetiek, waarvoor momenteel nog geen alternatieven worden ontwikkeld. Informatie over de voorlopige en definitieve resultaten van deze studies moet een onderdeel vormen van het jaarverslag overeenkomstig artikel 9.Op grond van deze jaarverslagen kunnen de in lid 2.1 vastgestelde tijdschema's aangepast worden binnen de tijdslimiet van zes en respectievelijk tien jaar, zoals bedoeld in lid 2.1, na raadpleging van de in lid 2 genoemde organen.2.3. De Commissie bestudeert de voortgang en de naleving van de termijnen, alsmede eventuele technische problemen die zich voordoen bij het naleven van het verbod op proeven. Informatie over de voorlopige en definitieve resultaten van de studies van de Commissie moet een onderdeel vormen van het jaarverslag overeenkomstig artikel 9. Indien uit de studies blijkt, uiterlijk twee jaar vóór het verstrijken van de in lid 2.1 genoemde maximumtermijn, dat één of meer van de in lid 2.1 genoemde proeven om technische redenen niet zullen zijn ontwikkeld en gevalideerd vóór het verstrijken van de in lid 2.1 genoemde termijn, stelt de Commissie het Europees Parlement en de Raad hiervan op de hoogte en dient zij overeenkomstig artikel 251 van het Verdrag een wetgevingsvoorstel in.2.4. In buitengewone omstandigheden waarin ernstige bezorgdheid rijst over de veiligheid van een bestaand cosmetisch ingrediënt, kan een lidstaat de Commissie om vrijstelling van het bepaalde in lid 1 verzoeken. Dat verzoek moet een evaluatie van de situatie en een opgave van de nodige maatregelen omvatten. Op grond hiervan kan de Commissie, na raadpleging van het WCCNVP, middels een met redenen omkleed besluit volgens de procedure van artikel 10, lid 2, vrijstelling verlenen. In deze vrijstelling worden de voorwaarden vastgelegd wat betreft specifieke doelstellingen, looptijd en verslaglegging van de resultaten.Vrijstelling wordt uitsluitend verleend indien:a) het ingrediënt op grote schaal wordt gebruikt en niet kan worden vervangen door een ander ingrediënt met een soortgelijke functie;b) het specifieke probleem in verband met de menselijke gezondheid wordt toegelicht en de noodzaak van dierproeven met redenen wordt omkleed en onderbouwd met een gedetailleerd onderzoekverslag dat wordt voorgesteld als grondslag voor de evaluatie.Het besluit betreffende de vrijstelling, de daaraan gekoppelde voorwaarden en de behaalde eindresultaten vormen een onderdeel van het jaarverslag dat de Commissie overeenkomstig artikel 9 voorlegt.3. In deze richtlijn wordt verstaan ondera) 'cosmetisch eindproduct': een cosmetisch product in de eindsamenstelling waarin het in de handel wordt gebracht en ter beschikking van de consument wordt gesteld, of het prototype daarvan.b) 'prototype': een eerste model of ontwerp dat niet in partijen wordt geproduceerd en op basis waarvan het cosmetisch eindproduct wordt gekopieerd of definitief ontwikkeld.Artikel 4 terHet gebruik in cosmetische producten van stoffen die als kankerverwekkend, mutageen of vergiftig voor de voortplanting zijn ingedeeld in categorie 1, 2 of 3 van bijlage 1 van Richtlijn 67/548/EEG, wordt verboden. De Commissie neemt daartoe de nodige maatregelen overeenkomstig de procedure van artikel 10, lid 2. Een stof die in categorie 3 is ingedeeld, mag in cosmetische producten worden gebruikt, indien zij door het WCCNVP werd beoordeeld en voor gebruik in cosmetische producten werd aanvaard.";3. artikel 6, lid 1, onder c), wordt vervangen door:"c) De minimale houdbaarheidsdatum wordt aangeduid met de woorden 'bij voorkeur te gebruiken vóór eind...' gevolgd door ofwel:- de datum zelf, ofwel- een aanwijzing waar deze datum op de verpakking te vinden is.De datum wordt duidelijk vermeld en bestaat uit maand en jaar, dan wel uit dag, maand en jaar, in deze volgorde. Zo nodig worden deze gegevens aangevuld met een vermelding van de omstandigheden waaronder de aangegeven houdbaarheid kan worden gewaarborgd.De vermelding van de minimale houdbaarheid is niet verplicht wanneer deze meer dan 30 maanden bedraagt. In dit geval wordt aangegeven hoe lang het product na opening zonder enig risico door de consument kan worden gebruikt. Deze informatie wordt aangegeven met het in bijlage VIII bis bedoelde symbool, gevolgd door de datum (maand en jaar).";4. artikel 6, lid 1, onder g), wordt vervangen door:"g) een lijst van ingrediënten in volgorde van afnemend gewicht op het tijdstip van de toevoeging aan het product. Deze lijst wordt voorafgegaan door het woord 'Ingrediënten'. Wanneer dat in de praktijk onmogelijk is, moeten die ingrediënten worden vermeld op een bijsluiter, een etiket, strook of kaart bij het product, waarnaar de consument wordt verwezen door middel van een korte aanduiding of het in bijlage VIII aangegeven symbool, aangebracht op de verpakking.Als ingrediënten worden echter niet beschouwd:- onzuiverheden van de gebruikte grondstoffen;- technische hulpstoffen die bij de bereiding worden gebruikt, maar niet in het cosmetisch eindproduct aanwezig zijn;- stoffen die in de absoluut noodzakelijke hoeveelheden worden gebruikt als oplosmiddel of als drager van parfumerende en aromatische verbindingen.Parfumerende en aromatische verbindingen en grondstoffen daarvan worden aangegeven door het woord 'parfum' of 'aroma'. De aanwezigheid van stoffen waarvan de vermelding in de kolom 'Andere beperkingen en eisen' in bijlage III voorgeschreven is, wordt in de lijst vermeld, ongeacht de functie van die stoffen in het product.Ingrediënten waarvan de concentratie minder dan 1 % bedraagt, mogen in willekeurige volgorde worden vermeld na de ingrediënten waarvan de concentratie meer dan 1 % bedraagt.Kleurstoffen mogen in willekeurige volgorde na de overige ingrediënten worden vermeld, overeenkomstig het Colour Index-nummer of de kleuraanduiding, vermeld in bijlage IV. Voor decoratieve cosmetische producten die in verschillende tinten op de markt gebracht worden, mogen alle in het gamma gebruikte kleurstoffen worden vermeld op voorwaarde dat de woorden 'kan... bevatten' of het symbool '+/-' worden toegevoegd.Een ingrediënt moet worden aangeduid met de gemeenschappelijke benaming, bedoeld in artikel 7, lid 2, of, indien die ontbreekt, met een van de benamingen bedoeld in artikel 5 bis, lid 2, eerste streepje.De Commissie kan de criteria en voorwaarden, vastgesteld bij Richtlijn 95/17/EG van de Commissie van 19 juni 1995 houdende uitvoeringsbepalingen van Richtlijn 76/768/EEG van de Raad met betrekking tot het niet vermelden van één of meer ingrediënten op de lijst voor etikettering van cosmetische producten(11), volgens welke een fabrikant kan vragen dat één of meer ingrediënten vanwege het handelsgeheim niet op de bovengenoemde lijst behoeven te worden vermeld, volgens de regelgevingsprocedure bedoeld in artikel 10, lid 2, wijzigen.";5. de laatste zin van artikel 6, lid 3, wordt geschrapt en de volgende alinea wordt ingevoegd:"Bovendien mag de fabrikant of degene die verantwoordelijk is voor het in de handel brengen in de Gemeenschap van het cosmetische product, op de verpakking van het product of op enig document, bord, etiket, wikkel of manchet dat bij het product is gevoegd of daarnaar verwijst, alleen dan erop wijzen dat het product niet op dieren is getest, wanneer de fabrikant en zijn leveranciers geen dierproeven hebben uitgevoerd of laten uitvoeren met het eindproduct, het prototype daarvan of enig ingrediënt daarvan, en evenmin ingrediënten hebben aangewend die door anderen op dieren zijn getest met het doel nieuwe cosmetische producten te ontwikkelen. De richtsnoeren worden volgens de procedure van artikel 10, lid 2, aangenomen en in het Publicatieblad van de Europese Unie gepubliceerd. Het Europees Parlement ontvangt afschriften van de aan het comité voorgelegde ontwerpmaatregelen.";6. artikel 7 bis, lid 1,onder d), wordt vervangen door:"d) De beoordeling van de veiligheid van het eindproduct voor de gezondheid van de mens. Daartoe houdt de producent rekening met het algemene toxicologische profiel, de chemische structuur en het blootstellingsniveau van het ingrediënt. Hij houdt in het bijzonder rekening met de specifieke blootstellingskenmerken van de plaatsen waarop het product zal worden aangebracht of met die van de doelgroep. Hij verricht onder andere een specifieke beoordeling van cosmetische producten die bestemd zijn voor kinderen beneden de leeftijd van drie jaar, en cosmetische producten die uitsluitend bestemd zijn voor de uitwendige intieme hygiëne.Ingeval eenzelfde product op verschillende plaatsen in de Gemeenschap wordt geproduceerd, kan de fabrikant één enkele plaats van productie kiezen waar deze gegevens ter beschikking worden gehouden. In dit verband dient hij, wanneer hem dit in het kader van controles wordt gevraagd, de gekozen plaats aan de betrokken controle-instanties mee te delen, in welk geval deze informatie gemakkelijk toegankelijk moet zijn;";7. aan artikel 7 bis, lid 1, wordt het volgende toegevoegd:"h) gegevens over eventuele dierproeven die door de fabrikant, zijn gevolmachtigden of zijn leveranciers zijn verricht betreffende de ontwikkeling of veiligheidsbeoordeling van het product of de ingrediënten daarvan, met inbegrip van eventuele dierproeven die zijn verricht om te voldoen aan de voorschriften van niet-lidstaten.Onverminderd de bescherming van met name het handelsgeheim en de intellectuele-eigendomsrechten zorgen de lidstaten ervoor dat de gegevens die overeenkomstig littera a) en f) vereist zijn, met passende middelen, ook via de elektronische weg, gemakkelijk toegankelijk worden gemaakt voor het publiek. De kwantitatieve informatie die overeenkomstig littera a) algemeen toegankelijk gemaakt moet worden, beperkt zich tot gevaarlijke stoffen bedoeld in Richtlijn 67/548/EEG.";8. in artikel 8, lid 2, en artikel 8 bis, lid 3, wordt de benaming "Wetenschappelijk Comité voor cosmetologie" vervangen door de benaming "Wetenschappelijk Comité voor cosmetische producten en voor consumenten bestemde niet-voedingsproducten";9. de artikelen 9 en 10 worden vervangen door:"Artikel 9De Commissie legt het Europees Parlement en de Raad jaarlijks een verslag voor betreffende:a) de vorderingen die gemaakt zijn bij de ontwikkeling, de validering en de wettelijke aanvaarding van alternatieve methoden. Het verslag bevat nauwkeurige gegevens over het aantal en de aard van de dierproeven. De lidstaten verzamelen deze gegevens naast de statistische gegevens die zij verzamelen ingevolge Richtlijn 86/609/EEG van de Raad van 24 november 1986 inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten betreffende de bescherming van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt(12). De Commissie ziet met name toe op de ontwikkeling, validering en wettelijke aanvaarding van alternatieve experimentele methoden waarbij geen gebruik wordt gemaakt van dieren;b) de vorderingen van de Commissie in haar streven naar aanvaarding van de op communautair niveau gevalideerde alternatieve methoden door de OESO en verkrijging van de erkenning van de resultaten van in de Gemeenschap met behulp van alternatieve methoden uitgevoerde veiligheidsproeven door niet-lidstaten, met name in het kader van samenwerkingsovereenkomsten tussen de Europese Gemeenschap en die landen;c) het in aanmerking nemen van de specifieke behoeften van het midden- en kleinbedrijf.Artikel 101. De Commissie wordt bijgestaan door het Permanent Comité voor cosmetische producten.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.";10. aan bijlage III, deel I, wordt het volgende toegevoegd:">RUIMTE VOOR DE TABEL>"11. er wordt een bijlage VIIIa toegevoegd, houdende een symbool van een geopend zalfpotje. De Commissie zal dit symbool overeenkomstig de procedure van artikel 10, lid 2, uiterlijk op 11 september 2003 vaststellen.Artikel 2Met het oog op de toepassing van artikel 1, punt 3, met betrekking tot artikel 6, lid 1, onder c), derde alinea, van Richtlijn 76/768/EEG en van artikel 1, punt 4, met betrekking tot artikel 6, lid 1, onder g), derde alinea, van Richtlijn 76/768/EEG, geldt het volgende:De lidstaten nemen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat met ingang van 11 maart 2005 noch fabrikanten noch importeurs die in de Gemeenschap gevestigd zijn, cosmetische producten op de markt brengen die niet aan deze richtlijn voldoen.Artikel 31. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 11 september 2004 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.In afwijking van artikel 3 is artikel 1, punt 1, vanaf 1 juli 2002 van toepassing.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 27 februari 2003.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterM. Chrisochoïdis(1) PB C 311 E van 31.10.2000, blz. 134, en PB C 51 E van 26.2.2002, blz. 385.(2) PB C 367 van 20.12.2000, blz. 1.(3) Advies van het Europees Parlement van 3 april 2001 (PB C 21 E van 24.1.2002, blz. 24), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 14 februari 2002 (PB C 113 E van 14.5.2002, blz. 109), besluit van het Europees Parlement van 11 juni 2002 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad), besluit van het Europees Parlement van 15 januari 2003 en besluit van de Raad van 27 februari 2003.(4) PB L 262 van 27.7.1976, blz. 169. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2002/34/EG van de Commissie (PB L 102 van 18.4.2002, blz. 19).(5) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.(6) PB L 151 van 23.6.1993, blz. 32.(7) PB L 232 van 29.8.2002, blz. 1.(8) PB 196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/59/EG van de Commissie (PB L 225 van 21.8.2001, blz. 1).(9) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(10) PB 196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2001/59/EG van de Commissie (PB L 225 van 21.8.2001, blz. 1).(11) PB L 140 van 23.6.1995, blz. 26.(12) PB L 358 van 18.12.1986, blz. 1.


Avis juridique important

|

31998L0091

Richtlijn 98/91/EG van het Europees Parlement en de Raad van 14 december 1998 betreffende motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan

Publicatieblad Nr. L 011 van 16/01/1999 blz. 0025 - 0036

RICHTLIJN 98/91/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 14 december 1998 betreffende motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvanHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),Gelet op Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (4), waarbij de bepalingen van de Europese overeenkomst betreffende het internationale vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (ADR-overeenkomst) in Gemeenschapsrecht worden omgezet,Overwegende dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal moet worden gewaarborgd;Overwegende dat het voor het bereiken van dat doel noodzakelijk is de technische voorschriften voor voertuigen, bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, geheel te harmoniseren;Overwegende dat de technische handelsbelemmeringen in verband met de bepalingen voor de EG-typegoedkeuring van voertuigen die bestemd zijn voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg moeten worden opgeheven, zodat de betrokken marktordening goed werkt;Overwegende dat het derhalve in het kader van de interne markt noodzakelijk is de voorschriften voor middelen voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg te harmoniseren;Overwegende dat daartoe de goedkeuringsprocedures in de lidstaten moeten worden geharmoniseerd;Overwegende dat deze richtlijn één van de bijzondere richtlijnen zal vormen die in het kader van de EG-typegoedkeuringsprocedure, zoals vastgesteld bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad (5), in acht genomen moeten worden teneinde te garanderen dat voertuigen in overeenstemming zijn met de voorschriften van de in die richtlijn vastgestelde EG-typegoedkeuringsprocedure; dat de bepalingen van Richtlijn 70/156/EEG inzake voertuigen derhalve op de onderhavige richtlijn van toepassing zijn;Overwegende dat met name artikel 3, lid 4, en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 70/156/EEG voorschrijven dat aan iedere bijzondere richtlijn een inlichtingenformulier met de toepasselijke punten van bijlage I van die richtlijn en een op bijlage VI gebaseerd typegoedkeuringsformulier worden toegevoegd, met het oog op de computerisering van de typegoedkeuring,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Deze richtlijn is van toepassing op voertuigen van de categorieën N en O als omschreven in artikel 2 en bijlage II van Richtlijn 70/156/EEG, bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg binnen of tussen de lidstaten.Het toepassingsgebied, de definitie, de indeling en voorschriften in verband met deze voertuigen en de administratieve bepalingen voor de EG-typegoedkeuring daarvan zijn opgenomen in de bijlagen I en II van deze richtlijn.Artikel 2 In deze richtlijn wordt verstaan onder- "gevaarlijke goederen": stoffen en voorwerpen als gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 94/55/EG;- "vervoer": vervoer over de weg als gedefinieerd in artikel 2 van Richtlijn 94/55/EG.Artikel 3 Richtlijn 70/156/EEG wordt gewijzigd door toevoeging van het volgende:a) in bijlage I:>BEGIN VAN DE GRAFIEK>"14. SPECIALE BEPALINGEN VOOR VOERTUIGEN BESTEMD VOOR HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN14.1. Elektrische uitrusting volgens Richtlijn 94/55/EG:14.1.1. Bescherming tegen de oververhitting van geleiders:14.1.2. Type vermogensschakelaar:14.1.3. Type en werking van de accuhoofdschakelaar:14.1.4. Beschrijving en plaats van de veiligheidsdrempel van de tachograaf:14.1.5. Beschrijving van de permanent onder stroom staande installaties. Vermeld de toegepaste Europese norm (EN):14.1.6. Constructie en beveiliging van de elektrische installatie aan de achterkant van de stuurcabine:14.2. Voorkoming van brandgevaar:14.2.1. Type niet gemakkelijk ontvlambaar materiaal in de stuurcabine:14.2.2. Type hitteschild achter de stuurcabine (in voorkomend geval):14.2.3. Plaats en warmte-isolatie van de motor:14.2.4. Plaats en warmte-isolatie van het uitlaatsysteem:14.2.5. Type en ontwerp van de warmte-isolatie van de continuremsystemen:14.2.6. Type, ontwerp en plaats van de verwarmingstoestellen:14.3. Eventuele bijzondere eisen betreffende de carrosserie volgens Richtlijn 94/55/EG14.3.1. Beschrijving van de maatregelen tot inachtneming van de voorschriften voor voertuigen van het type EX/II en EX/III:14.3.2. Voor voertuigen van het type EX/III, weerstand tegen hitte van buitenaf:";>EIND VAN DE GRAFIEK>b) deel I van bijlage IV:>RUIMTE VOOR DE TABEL>Artikel 4 1. De lidstaten mogen- voor een type voertuig de EG-typegoedkeuring of de nationale goedkeuring niet weigeren, en- de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van basisvoertuigen of complete voertuigen als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG niet verbieden,om redenen in verband met het vervoer van gevaarlijke goederen, indien aan de voorschriften van de bijlagen bij deze richtlijn is voldaan.2. De lidstaten mogen de registratie, de verkoop of het in het verkeer brengen van een voertuig dat is afgebouwd uit een basisvoertuig als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 70/156/EEG, niet verbieden om redenen die verband houden met het basisvoertuig en het vervoer van gevaarlijke goederen:- indien, wat het basisvoertuig betreft, voldaan is aan de voorschriften van de bijlagen bij deze richtlijn en indien deze conformiteit niet teniet is gedaan door de afbouw van het basisvoertuig, of- indien, wat het afgebouwde voertuig betreft, voldaan is aan de voorschriften van de bijlagen bij deze richtlijn.Artikel 5 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 16 januari 2000 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Artikel 6 Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 7 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 14 december 1998.Voor het ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterW. MOLTERER(1) PB C 29 van 30. 1. 1997, blz. 17, enPB C 207 van 3. 7. 1998, blz. 18.(2) PB C 296 van 29. 9. 1997, blz. 1.(3) Advies van het Europees Parlement van 19 februari 1998 (PB C 80 van 16. 3. 1998, blz. 209), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 juni 1998 (PB C 262 van 19. 8. 1998, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 20 oktober 1998 (PB C 341 van 9. 11. 1998). Besluit van de Raad van 7 december 1998.(4) PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/86/EG (PB L 335 van 24. 12. 1996, blz. 43).(5) Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan (PB L 42 van 23. 2. 1970, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 98/14/EG (PB L 91 van 25. 3. 1998, blz. 1).BIJLAGE I TOEPASSINGSGEBIED, DEFINITIE, INDELING, VOORSCHRIFTEN 1. TOEPASSINGSGEBIED 1.1. Deze richtlijn is van toepassing op alle voertuigen - ongeacht of zij compleet zijn bijvoorbeeld in één fase gebouwde bestelwagens, vrachtwagens, trekkers, aanhangwagens), dan wel niet compleet zijn (bijvoorbeeld chassis en cabine, aanhangwagens met chassis) of afgebouwd zijn (bijvoorbeeld chassis, chassis en cabine met carrosserie) - bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg.2. DEFINITIE 2.1. Onder "voertuigtype" worden voertuigen verstaan die onderling geen wezenlijke verschillen vertonen, met name ten aanzien van de volgende punten:- fabrikant;- typebenaming van de fabrikant;- categorie;- essentiële aspecten inzake constructie en ontwerp ten aanzien van de "Technische voorschriften" van aanhangsel B2 van bijlage B bij Richtlijn 94/55/EG.3. INDELING VAN DE VOERTUIGEN VOOR VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN OVER DE WEG 3.1. De voertuigen voor vervoer van gevaarlijke goederen over de weg worden overeenkomstig randnummer 220 301 van bijlage B bij Richtlijn 94/55/EG als volgt ingedeeld:3.1.1. EX/II voor voertuigen voor het vervoer van explosieven als vervoereenheden van type II;3.1.2. EX/III voor voertuigen voor het vervoer van explosieven als vervoereenheden van type III;3.1.3. FL voor voertuigen voor het vervoer van vloeistoffen met een vlampunt van niet meer dan 61 °C of ontvlambare gassen, in tankcontainers met een inhoud van meer dan 3 000 liter, vaste tanks of demonteerbare tanks en voor batterijvoertuigen met een inhoud van meer dan 1 000 liter bestemd voor het vervoer van ontvlambare gassen;3.1.4. OX voor voertuigen voor het vervoer van stoffen van klasse 5.1, randnummer 2501, onder 1 (a), in tankcontainers met een inhoud van meer dan 3 000 liter, vaste tanks of demonteerbare tanks;3.1.5. AT voor andere voertuigen dan die van het type FL of OX, voor het vervoer van gevaarlijke goederen in tankcontainers met een inhoud van meer dan 3 000 liter, vaste tanks of demonteerbare tanks en voor batterijvoertuigen met een inhoud van meer dan 1 000 liter, anders dan die van het type FL.4. VOORSCHRIFTEN Er moet worden voldaan aan de voorschriften betreffende de constructie van voertuigen bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, met inbegrip van de eventuele bepalingen voor de typegoedkeuring daarvan, zoals vastgesteld in de randnummers 220 500 tot en met 220 540 van bijlage B bij Richtlijn 94/55/EG.BIJLAGE II ADMINISTRATIEVE BEPALINGEN VOOR TYPEGOEDKEURING 1. AANVRAAG VAN DE EG-TYPEGOEDKEURING 1.1. De aanvraag van de EG-typegoedkeuring van een voertuigtype bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg wordt overeenkomstig artikel 3, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG door de fabrikant ingediend.1.2. Een model van het inlichtingenformulier is opgenomen in aanhangsel 1.1.3. Een of meer voertuigen die de in aanhangsel 1 bij deze richtlijn beschreven kenmerken bezitten en naar het oordeel van de technische dienst die verantwoordelijk is voor de goedkeuringsproeven of -controles representatief zijn voor het type dat moet worden gekeurd, dienen ter beschikking te worden gesteld van die technische dienst.2. VERLENING VAN DE EG-TYPEGOEDKEURING 2.1. Indien aan de betreffende voorschriften is voldaan, wordt overeenkomstig artikel 4, lid 3, en, indien van toepassing, artikel 4, lid 4, van Richtlijn 70/156/EEG een EG-typegoedkeuring verleend.2.2. Een model van het EG-typegoedkeuringsformulier is opgenomen in aanhangsel 2.2.3. Voor ieder goedgekeurd type voertuig wordt een goedkeuringsnummer toegekend overeenkomstig bijlage VII bij Richtlijn 70/156/EEG. Dezelfde lidstaat mag niet hetzelfde nummer aan een ander voertuigtype toekennen.3. WIJZIGING VAN HET TYPE EN VAN DE GOEDKEURING 3.1. Op wijzigingen van een overeenkomstig deze richtlijn goedgekeurd type voertuig zijn de bepalingen van artikel 5 van Richtlijn 70/156/EEG van toepassing.3.2. Met betrekking tot de aangebrachte wijzigingen mag een door de technische dienst voorgeschreven deeltest worden verricht.4. OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUCTIE Maatregelen die de overeenstemming van de productie moeten waarborgen, worden overeenkomstig de bepalingen van artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG genomen.Aanhangsel 1 INLICHTINGENFORMULIER nr. . . . overeenkomstig bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG van de Raad betreffende de EG-typegoedkeuring van een voertuig, bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg >BEGIN VAN DE GRAFIEK>De onderstaande gegevens moeten in voorkomend geval in drievoud worden verstrekt en vergezeld gaan van een inhoudsopgave. Eventuele tekeningen moeten op een passende schaal met voldoende details in formaat A4 (210 mm × 297 mm) of tot dat formaat gevouwen worden verstrekt. Op eventuele foto's moeten voldoende details te zien zijn.Indien de systemen, onderdelen of technische eenheden elektronisch gestuurde functies hebben, moeten gegevens over de prestaties worden verstrekt.0.ALGEMENE GEGEVENS0.1.Merk (firmanaam):0.2.Type:0.2.1.Handelsbenaming(en) (in voorkomend geval):0.3.Middel tot identificatie van het type, indien op voertuig aangegeven (b) (1):0.3.1.Plaats van dat merkteken:0.4.Categorie waartoe het voertuig behoort (c):0.4.1.Indeling van de gevaarlijke stoffen die het voertuig beoogt te vervoeren:0.5.Naam en adres van de fabrikant:0.8.Adres(sen) van de assemblagefabriek(en):1.ALGEMENE BOUWWIJZE VAN HET VOERTUIG1.1.Foto's en/of tekeningen van een representatief voertuig:1.6.Plaats en opstelling van de motor:2.AFMETINGEN EN MASSA'S (e) (mm en kg)2.8.Technisch toelaatbare maximummassa in beladen toestand volgens fabrieksopgave (y) (maximum en minimum voor iedere uitvoering):2.9.Technisch toelaatbare maximumlading/-massa per as:2.10.Technisch toelaatbare maximumlading/-massa per groep assen:3.MOTOR (q)3.2.Verbrandingsmotor3.2.2.Brandstof: dieselolie/benzine/LPG/andere (2)3.2.3.1.Bedrijfsbrandstoftank(s)3.2.3.1.2.Tekening en technische beschrijving van de tank(s) met alle verbindingen en alle leidingen van het ontluchtings- en ventilatiesysteem, vergrendeling, kleppen, bevestigingsmiddelen:(1) De punten en voetnoten in dit inlichtingenformulier komen overeen met die in bijlage I bij Richtlijn 70/156/EEG. Punten die niet van belang zijn voor deze richtlijn, zijn weggelaten.(2) Doorhalen wat niet van toepassing is.3.2.3.1.3.Tekening waarop duidelijk de plaats(en) van de tank(s) in het voertuig is (zijn) aangegeven:3.2.3.2.Reservebrandstoftank(s)3.2.3.2.2.Tekening en technische beschrijving van de tank(s) met alle verbindingen en alle leidingen van het ontluchtings- en ventilatiesysteem, vergrendeling, kleppen, bevestigingsmiddelen:3.2.3.2.3.Tekening waarop duidelijk de plaats(en) van de tank(s) in het voertuig is (zijn) aangegeven:8.REMINRICHTING8.5.Antiblokkeersysteem: ja/neen/optioneel (1)8.5.1.Bij voertuigen met een antiblokkeersysteem, beschrijving van de werking van het systeem (met inbegrip van eventuele elektronische onderdelen), elektrisch blokschema, schema van het hydraulisch of pneumatisch circuit:8.9.Korte beschrijving van de reminrichtingen (overeenkomstig punt 1.6 van het addendum bij aanhangsel 1 van bijlage IX bij Richtlijn 71/320/EEG):8.11.Bijzonderheden betreffende het(de) type(n) continuremsysteem (-systemen):9.CARROSSERIE9.1.Aard van de carrosserie:9.2.Materialen en bouwwijze:12.DIVERSEN12.6.Snelheidsbegrenzers12.6.1.Fabrikant(en):12.6.2.Type(n):12.6.3.Eventueel goedkeuringsnummer(s):14.SPECIALE BEPALINGEN VOOR VOERTUIGEN BESTEMD VOOR HET VERVOER VAN GEVAARLIJKE GOEDEREN14.1.Elektrische uitrusting volgens Richtlijn 94/55/EG:14.1.1.Bescherming tegen de oververhitting van geleiders:14.1.2.Type vermogensschakelaar:14.1.3.Type en werking van de accuhoofdschakelaar:14.1.4.Beschrijving en plaats van de veiligheidsdrempel van de tachograaf:14.1.5.Beschrijving van de permanent onder stroom staande installaties. Vermeld de toegepaste Europese norm (EN):14.1.6.Constructie en beveiliging van de elektrische installatie aan de achterkant van de stuurcabine:14.2.Voorkoming van brandgevaar:14.2.1.Type niet gemakkelijk ontvlambaar materiaal in de stuurcabine:(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.14.2.2.Type hitteschild achter de stuurcabine (in voorkomend geval):14.2.3.Plaats en warmte-isolatie van de motor:14.2.4.Plaats en warmte-isolatie van het uitlaatsysteem:14.2.5.Type en ontwerp van de warmte-isolatie van de continuremsystemen:14.2.6.Type, ontwerp en plaats van de verwarmingstoestellen:14.3.Eventuele bijzondere eisen betreffende de carrosserie volgens Richtlijn 94/55/EG:14.3.1.Beschrijving van de maatregelen tot inachtneming van de voorschriften voor voertuigen van het type EX/II en EX/III:14.3.2.Voor voertuigen van het type EX/III, weerstand tegen hitte van buitenaf:>EIND VAN DE GRAFIEK>Aanhangsel 2 MODEL(maximumformaat: A4 (210 × 297 mm))EG-TYPEGOEDKEURINGSFORMULIER >BEGIN VAN DE GRAFIEK>DienststempelMededeling betreffende de- typegoedkeuring (1),- uitbreiding van de typegoedkeuring (1),- weigering van de typegoedkeuring (1),- intrekking van de typegoedkeuring (1),van een type voertuig/onderdeel/technische eenheid (1) met betrekking tot Richtlijn 98/91/EG betreffende motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg en tot wijziging van Richtlijn 70/156/EEG betreffende de typegoedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan.Typegoedkeuringsnummer:Reden voor uitbreiding:DEEL I0.1.Merk (firmanaam):0.2.Type:0.2.1.Handelsbenaming(en) (in voorkomend geval):0.3.Middel tot identificatie van het type, indien op voertuig/onderdeel/technische eenheid aangegeven (2):0.3.1.Plaats van dat merkteken:0.4.Categorie waartoe het voertuig behoort (3):0.5.Naam en adres van de fabrikant:Naam en adres van de fabrikant van de meest recente constructiefase van het voertuig:0.8.Naam en adres van de assemblagefabriek(en):(1) Doorhalen wat niet van toepassing is.(2) Indien het middel tot identificatie van het type tekens bevat die niet van betekenis zijn voor de beschrijving van het type voertuig, onderdeel of technische eenheid waarop dit typegoedkeuringsformulier betrekking heeft, worden die tekens in het desbetreffende document vervangen door een vraagteken (bijvoorbeeld ABC??123??).(3) Zoals gedefinieerd in bijlage II, deel A, bij Richtlijn 70/156/EEG.DEEL II1.Eventuele aanvullende gegevens (zie addendum)2.Met de keuring belaste technische dienst:3.Datum van het keuringsrapport:4.Nummer van het keuringsrapport:5.Eventuele opmerkingen (zie addendum)6.Plaats:7.Datum:8.Handtekening:9.Hierbij is een inhoudsopgave gevoegd van het bij de bevoegde goedkeuringsinstantie ingediende dossier, dat op verzoek verkrijgbaar is.Addendumbij EG-typegoedkeuringsformulier nr. . . . voor de typegoedkeuring van een voertuig bestemd voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg met betrekking tot Richtlijn 98/91/EG1.Aanvullende gegevens (1)1.1.Indeling overeenkomstig bijlage I, punt 3:1.2.Korte beschrijving van het voertuigtype met betrekking tot de constructie, afmetingen en materialen:1.3.Plaats van de motor (voor type EX/II en EX/III ook de plaats vóór de voorkant van de laadruimte of onder de laadruimte):5.Opmerkingen:(1) Indien nodig kan worden verwezen naar het informatiefiche.>EIND VAN DE GRAFIEK>


title: Richtlijn 2010/3/EU van de Commissie van 1 februari 2010 tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de vooruitgang van de techniek, van de bijlagen III en VI bij Richtlijn 76/768/EEG van de Raad inzake cosmetische producten

text:
               2.2.2010

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 29/5

         RICHTLIJN 2010/3/EU VAN DE COMMISSIE
   van 1 februari 2010
   tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de vooruitgang van de techniek, van de bijlagen III en VI bij Richtlijn 76/768/EEG van de Raad inzake cosmetische producten
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gelet op het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gelet op Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake cosmetische producten (1), en met name op artikel 8, lid 2,
   Na raadpleging van het Wetenschappelijk Comité voor consumentenveiligheid,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Het Wetenschappelijk Comité voor consumentenproducten (WCC), later vervangen door het Wetenschappelijk Comité voor consumentenveiligheid (WCCV) bij Besluit 2008/721/EG van de Commissie (2), heeft in zijn advies van 15 april 2008 geconcludeerd dat ethyl lauroyl arginate HCl veilig is voor de consumenten, als het wordt gebruikt in een maximaal toelaatbare concentratie van 0,8 % in zeep, antiroosshampoos en deodorantia, niet in sprayvorm. Het moet daarom worden opgenomen in bijlage III bij Richtlijn 76/768/EEG.

               (2)

               Het WCC heeft in hetzelfde advies geconcludeerd dat ethyl lauroyl arginate HCl veilig is voor de consumenten, als het wordt gebruikt in een maximaal toelaatbare concentratie van 0,4 % als conserveermiddel in cosmetische producten. Het comité was echter van mening dat het niet mag worden gebruikt in lipproducten, mondproducten en sprays wegens de mogelijke irritatie van de slijmvliezen en de ademhalingswegen. Het moet daarom met deze beperkingen worden opgenomen in bijlage VI bij Richtlijn 76/768/EEG.

               (3)

               Richtlijn 76/768/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (4)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor cosmetische producten,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen III en VI bij Richtlijn 76/768/EEG worden overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn gewijzigd.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 1 september 2010 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 maart 2011.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 1 februari 2010.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 169.

      (2)  PB L 241 van 10.9.2008, blz. 21.

      BĲLAGE

                  1.

                  In de tabel van het eerste deel van bijlage III bij Richtlijn 76/768/EEG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                              Rangnummer

                              Stoffen

                              Grenzen

                              Gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld

                              Toepassingsgebied en/of gebruik

                              Maximaal toelaatbare concentratie in het cosmetische eindproduct

                              Andere beperkingen en eisen

                              a

                              b

                              c

                              d

                              e

                              f

                              „207

                              Ethyl lauroyl arginate HCl (INCI) (1)

                              Ethyl-Να-dodecanoyl-L-arginaat hydrochloride
                              CAS-nr. 60372-77-2
                              EG-nr. 434-630-6

                                          a)

                                          zeep

                                          b)

                                          antiroosshampoos

                                          c)

                                          deodorantia, niet in sprayvorm

                              0,8 %

                              Voor andere doeleinden dan om de ontwikkeling van micro-organismen in het product tegen te gaan. Dat doel moet blĳken uit de aanbiedingsvorm van het product.

                  2.

                  In de tabel van het eerste deel van bijlage VI bij Richtlijn 76/768/EEG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                              Rangnummer

                              Stoffen

                              Maximaal toelaatbare concentratie

                              Beperkingen en eisen

                              Gebruiksvoorwaarden en waarschuwingen die op het etiket dienen te worden vermeld

                              a

                              b

                              c

                              d

                              e

                              „58

                              Ethyl lauroyl arginate HCl (INCI) (*) (2)

                              Ethyl-Να-dodecanoyl-L-arginaat hydrochloride
                              CAS-nr. 60372-77-2
                              EG-nr. 434-630-6

                              0,4 %

                              Mag niet worden gebruikt in lipproducten, mondproducten en sprayproducten.

         (1)  Voor gebruik als conserveermiddel, zie bijlage VI, eerste deel, rangnummer 58.”

         (2)  Voor gebruik als conserveermiddel, zie bijlage III, eerste deel, rangnummer 207.”