Avis juridique important

|

31978L0548

Richtlijn 78/548/EEG van de Raad van 12 juni 1978 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de verwarming van het interieur van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 168 van 26/06/1978 blz. 0040 - 0044 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0140  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 7 blz. 0125  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0140  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0190  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 8 blz. 0190

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 12 juni 1978  betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten inzake de verwarming van het interieur van motorvoertuigen   ( 78/548/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen , onder meer betrekking habben op de verwarming van het interieur der motorvoertuigen ;  Overwegende dat deze voorschriften van land tot land verschillen en dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aanvaarden , hetzij in aanvulling op , of in plaats van hun huidige regeling , ten einde met name voor ieder type voertuig de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 3 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/547/EEG ( 4 ) , te kunnen invoeren ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing der nationale wetgevingen betreffende motorvoertuigen een wederzijdse erkenning inhoudt tussen de Lid-Staten van de door elk van deze landen op basis van de gemeenschappelijke voorschriften verrichte controles ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan elk motorvoertuig van categorie M1 , zoals omschreven in bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km/h , bestemd om aan het wegverkeer deel te nemen .  Artikel 2  De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de verwarming van het interieur , indien deze voldoet aan de voorschriften van bijlage I .  Artikel 3  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van voertuigen niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de verwarming van het interieur , indien deze voldoet aan de voorschriften van bijlage I .  Artikel 4  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG .  Deze procedure is eveneens van toepassing op de invoering in deze richtlijn van voorschriften met betrekking tot de bijverwarmingssystemen , bestemd om vast in het voertuig te worden gemonteerd .  Artikel 5  1 . De Lid-Staten treffen na kennisgeving van deze richtlijn de maatregelen die nodig zijn om binnen achttien maanden aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten dragen er zorg voor dat zij aan de Commissie de tekst mededelen van de belangrijke bepalingen in hun nationale wetgeving die zij op het door deze richtlijn bestreken gebied vaststellen .  Artikel 6  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 12 juni 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  K . OLESEN  ( 1 ) PB nr . C 118 van 16 . 5 . 1977 , blz . 29 .  ( 2 ) PB nr . C 114 van 11 . 5 . 1977 , blz . 6 .  ( 3 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 4 ) Zie blz . 39 van dit Publikatieblad .  BIJLAGE I  1 . DEFINITIE  In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder  " systeem voor de verwarming van het interieur van het voertuig " elk met van de motor van het voertuig teruggewonnen warmte werkend systeem , waarmede de ruimte voor de inzittenden van het voertuig kan worden verwarmd .  2 . VOORSCHRIFTEN  2.1 . Elk voertuig moet voorzien zijn van een systeem voor de verwarming van het interieur .  2.2 . In voertuigen met een systeem voor de verwarming van het interieur waarbij gebruik wordt gemaakt van de warmte van de uitlaatgassen of van de warmte van de koellucht van de motor , moet dit systeem zodanig zijn ontworpen dat :  2.2.1 . de in het interieur toegevoerde verwarmde lucht niet meer uitlaatgassen bevat dan de lucht in de omgeving van de luchtinlaat buiten aan het voertuig ;  2.2.2 . de inzittenden van het voertuig bij normaal weggebruik van het voertuig niet in aanraking kunnen komen met die delen van dit systeem waaraan ze brandwonden kunnen oplopen . Aan deze bepaling wordt geacht te zijn voldaan wanneer deze delen geen temperatuur van 80 * C bereiken ;  2.2.3 . de warme lucht die het systeem in het interieur toevoert , geen zodanige hoge temperaturen kan bereiken dat de inzittenden daardoor brandwonden kunnen oplopen . Aan deze bepaling wordt geacht te zijn voldaan wanneer het verschil tussen de temperatuur van de in het interieur toegevoerde warme lucht en de omgevingstemperatuur niet meer dan 110 * C bedraagt .  2.3 . Verwarmingssystemen met een warmtewisselaar waarbij door het primaire circuit uitlaatgas of verontreingde lucht stroomt , worden geacht te voldoen aan de voorwaarden van punt 2.2.1 , indien de volgende voorschriften in acht worden genomen :  2.3.1 . de lekdichtheid van de wanden van het primaire circuit van de warmtewisselaar moet tot een druk van 2 bar bewaarborgd zijn ;  2.3.2 . de wanden van het primaire circuit van de warmtewisselaar mogen geen demonteerbare verbindingsstukken bevatten ;  2.3.3 . de wand van de warmtewisselaar die de warmte van de uitlaatgassen opneemt , moet bij het gedeelte waar de warmte-overdracht plaatsvindt ten minste 2 mm dik zijn indien hij bestaat uit niet-gelegeerd staal ;  2.3.3.1 . bij gebruik van andere materialen ( met inbegrip van samengestelde of beklede materialen ) dient de dikte van deze wand zodanig te zijn dat de warmtewisselaar een overeenkomstige levensduur heeft als in het sub 2.3.3 bedoelde geval ;  2.3.3.2 . indien het gedeelte van de warmtewisselaar waar de warmte-overdracht plaatsvindt geëmaileerd is , dient de wand waarop deze emaillaag is aangebracht ten minste 1 mm dik te zijn . Deze laag mag niet poreus zijn en moet sterk en lekdicht zijn .  2.3.4 . De uitlaatbuis moet een zone voor corrosiecontrole bevatten . Deze zone moet ten minste 30 mm lang zijn , direct aansluiten op de plaats waar de buis de warmtewisselaar verlaat en altijd onafgedekt en gemakkelijk toegankelijk zijn ;  2.3.4.1 . de wanddikte van deze zone mag niet groter zijn dan die van de in de warmtewisselaar zelf ingebouwde buizen voor de afvoer van uitlaatgassen . De materialen en de oppervlakte-eigenschappen van dit buisgedeelte moeten gelijkwaardig zijn aan die van deze buizen in de warmtewisselaar ;  2.3.4.2 . indien de warmtewisselaar een geheel vormt met de demper van de uitlaat van het voertuig , moet de buitenwand van de demper beschouwd worden als de zone waarop een eventuele corrosie zich zal voordoen en die overeenkomstig punt 2.3.4.1 moet zijn uitgevoerd .  2.4 . De verwarmingssystemen die koellucht van de motor als verwarmingslucht gebruiken , worden geacht te voldoen aan de voorwaarden van punt 2.2.1 indien de volgende voorschriften in acht worden genomen :  2.4.1 . koellucht die slechts in aanraking komt met oppervlakken van de motor welke geen demonteerbare verbindingsstukken bevatten , mag zonder warmtewisselaar als verwarmingslucht worden gebruikt ; de aansluitingen van de wanden van dit gedeelte van het koelluchtcircuit met de voor warmte-overdracht gebruikte oppervlakken moeten gas - en oliedicht zijn . Aan deze eis wordt bijvoorbeeld geacht te zijn voldaan wanneer  2.4.1.1 . eventueel lekverlies via een om elke bougie aangebrachte mantel tot buiten het circuit van de verwarmingslucht wordt afgevoerd ;  2.4.1.2 . de pakking tussen de cilinderkop of de cilinder en de uitlaatflens zich buiten het circuit van de verwarmingslucht bevindt ;  2.4.1.3 . er tussen de cilinderkop en de cilinder een dubbele lekdichtheid is met afvoer van eventueel lekverlies , afkomstig van de eerste pakking , tot buiten het circuit van de verwarmingslucht ,  of wel :  de lekdichtheid tussen de cilinderkop en de cilinder nog is verzekerd wanneer in koude toestand de moeren voor het vastzetten van de cilinderkop worden aangehaald met 1/3 van het door de fabrikant voorgeschreven nominale koppel ,  of wel :  de verbinding van de cilinderkop aan de cilinder zich buiten het circuit van de verwarmingslucht bevindt .  3 . AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING  3.1 . De aanvraag om EEG-goedkeuring van een voertuigtype wat betreft de verwarming van het interieur , moet worden ingediend door de fabrikant van het voertuig of door diens gevolmachtigde .  3.2 . De aanvraag moet vergezeld gaan van de vermelde documenten in drievoud en van de volgende gegevens :  3.2.1 . bij een verwarmingssysteem waarbij gebruik wordt gemaakt van de warmte van de koelvloeistof van de motor   - een eenvoudige beschrijving van het voertuigtype wat betreft de interieurverwarming ; vermelding van de motortypen en het verwarmingssysteem ;  3.2.2 . bij een verwarmingssysteem waarbij gebruik wordt gemaakt van de warmte van de uitlaatgassen of van de koellucht van de motor   - een gedetailleerde beschrijving van het voertuigtype wat betreft de interieurverwarming ; vermelding van de motortypen ;   - een tekening van het volledige verwarmingssysteem met aanduiding van de plaats daarvan in het voertuig .  3.3 . Bij een verwarmingssysteem als omschreven in punt 2.3 , kan de technische dienst de beschikbaarstelling verlangen van een exemplaar van de bij dit systeem toegepaste warmtewisselaar en/of van elk document waaruit moet blijken dat deze warmtewisselaar voldoet aan de voorschriften van bovenvermeld punt .  3.4 . Bij een verwarmingssysteem als omschreven in de punten 2.3 en 2.4 , moet een voertuig dat representatief is voor het te keuren voertuigtype ter beschikking van de met de keuringsproeven belaste dienst worden gesteld .  BIJLAGE II  MODEL   ( Maximumformaat : A4 ( 210 maal 297 mm ) )  Aanduiding van de overheidsinstantie  BIJLAGE BIJ HET EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER VOOR EEN VOERTUIGTYPE MET BETREKKING TOT DE VERWARMING VAN HET INTERIEUR   ( Artikel 4 , lid 2 , en artikel 10 van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan )  EEG-goedkeuringsnummer ...  1 . Fabrieksmerk of handelsmerk van het voertuig ...  2 . Voertuigtype ...  3 . Naam en adres van de fabrikant ...  4 . Indien van toepassing , naam en adres van de gemachtigde ...  5 . Koelwaterverwarming/koelluchtverwarming/verwarming met behulp van de warmte van uitlaatgassen ( 1 ) ...  6 . Indien van toepassing , voertuig op ... ter goedkeuring aangeboden .  7 . Indien van toepassing , technische dienst die met de controles voor de goedkeuring is belast ...  8 . Indien van toepassing , datum van het door deze dienst afgegeven verslag ...  9 . Indien van toepassing , nummer van het door deze dienst afgegeven verslag ...  10 . De goedkeuring met betrekking tot de verwarming van het interieur wordt verleend/geweigerd ( 1 ) .  11 . Plaats ...  12 . Datum ...  13 . Handtekening ...  14 . De volgende documenten , voorzien van het hierboven vermelde goedkeuringsnummer zijn bij deze mededeling gevoegd : een eenvoudige/gedetailleerde beschrijving ( 1 ) en een schema van het systeem voor de verwarming van het interieur , alsmede van de gedeelten van het voertuig die van belang kunnen zijn met het oog op deze richtlijn .  15 . Eventuele opmerkingen ...  ( 1 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .


title: Richtlijn 2005/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van  16 november 2005  houdende zevenentwintigste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (polycyclische aromatische koolwaterstoffen in procesoliën voor rubberverwerking en in banden)

text:
               9.12.2005

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 323/51

      RICHTLIJN 2005/69/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD

   van 16 november 2005
   houdende zevenentwintigste wijziging van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (polycyclische aromatische koolwaterstoffen in procesoliën voor rubberverwerking en in banden)
   HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 95,
   Gezien het voorstel van de Commissie,
   Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
   Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (2),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Banden worden geproduceerd onder gebruikmaking van procesoliën met een wisselend gehalte aan polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s) die daar niet doelbewust aan toegevoegd zijn. Tijdens de productie kunnen de PAK’s in de rubbermatrix worden opgenomen. Zij kunnen dus ook in wisselende hoeveelheid in het eindproduct voorkomen.

               (2)

               Benzo[a]pyreen (BaP) is een kwalitatieve en kwantitatieve marker voor de aanwezigheid van PAK’s. BaP en andere PAK’s zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen en vergiftig voor de voortplanting. Bovendien zijn verscheidene procesoliën zelf in verband met de aanwezigheid van deze PAK’s als kankerverwekkend, mutageen en vergiftig voor de voortplanting ingedeeld.

               (3)

               Het Wetenschappelijk Comité voor toxiciteit, ecotoxiciteit en milieu (CSTEE) heeft de wetenschappelijke bevindingen waarin de schadelijke gezondheidseffecten van PAK’s worden vastgesteld, bevestigd.

               (4)

               De lozing van BaP en andere PAK’s in het milieu moet tot een minimum worden beperkt. Met het oog op een hoog beschermingsniveau voor de menselijke gezondheid en het milieu en om bij te dragen aan de beperking van de totale jaarlijkse uitstoot van PAK’s zoals is voorgeschreven in het Protocol van 1998 inzake persistente organische verontreinigende stoffen bij het Verdrag van 1979 betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand moeten daarom het op de markt brengen en het gebruik van procesoliën met een hoog PAK-gehalte en mengsels die als procesoliën worden gebruikt voor de productie van banden, worden beperkt.

               (5)

               Richtlijn 76/769/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (3) dient dan ook dienovereenkomstig te worden gewijzigd.

               (6)

               Onverminderd de eisen van andere Europese bepalingen heeft deze richtlijn betrekking op banden van personenwagens (4), banden van lichte en zware vrachtwagens (5), banden voor gebruik in de landbouw (6) en banden van motorfietsen (7).

               (7)

               Om aan de noodzakelijke veiligheidseisen te voldoen en er met name voor te zorgen dat de banden een voldoende hoge natte grip hebben, moet er een overgangsperiode komen waarin de bandenproducenten nieuwe typen banden ontwikkelen en testen die geproduceerd zijn zonder procesoliën met een hoog aromaatgehalte. Volgens de op dit moment beschikbare informatie zal dat ontwikkelen en testen geruime tijd duren, aangezien de producenten tal van series testruns moeten uitvoeren voordat die noodzakelijke hoge natte grip van de nieuwe banden gegarandeerd kan worden. Daarom moet deze richtlijn pas vanaf 1 januari 2010 op de marktdeelnemers van toepassing zijn.

               (8)

               Er moeten geharmoniseerde testmethoden voor het PAK-gehalte van procesoliën en banden worden vastgesteld om deze richtlijn te kunnen toepassen. De inwerkingtreding van deze richtlijn mag echter geen vertraging oplopen vanwege de vaststelling van die testmethoden. De testmethode dient bij voorkeur op Europees of internationaal niveau te worden ontwikkeld, indien mogelijk door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN) of de Internationale Organisatie voor Normalisatie (ISO). De Commissie kan referenties van de relevante CEN- of ISO-normen publiceren of dergelijke methoden overeenkomstig artikel 2 bis van Richtlijn 76/769/EEG vaststellen.

               (9)

               Deze richtlijn heeft geen gevolgen voor de communautaire wetgeving ter vaststelling van de minimumeisen voor de bescherming van werknemers, zoals Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (8), en daarop gebaseerde bijzondere richtlijnen, met name Richtlijn 2004/37/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico’s van blootstelling aan carcinogene of mutagene agentia op het werk (zesde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG van de Raad) (9) en Richtlijn 98/24/EG van de Raad van 7 april 1998 betreffende de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van werknemers tegen risico’s van chemische agentia op het werk (14e bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) (10).

               (10)

               Met deze richtlijn wordt niet beoogd het op de markt brengen, zoals omschreven in artikel 2, lid 1, onder e), van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (11), van vóór 1 januari 2010 geproduceerde banden te beperken; deze kunnen dan ook na deze datum uit voorraad worden verkocht. De datum van productie van banden kan gemakkelijk worden bepaald daar de vermelding „datum van productie” verplicht op de band dient te zijn aangebracht, zoals bepaald in Richtlijn 92/23/EEG. Bij alle banden die na 1 januari 2010 van een nieuw loopvlak worden voorzien, moet dit nieuwe loopvlak nieuwe procesoliën met een laag PAK-gehalte bevatten,

         HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn gewijzigd.
   Artikel 2
   De lidstaten dienen uiterlijk op 29 december 2006 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 januari 2010.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Straatsburg, 16 november 2005.

            Voor het Europees Parlement

            De voorzitter

         J. BORRELL FONTELLES

            Voor de Raad

            De voorzitter

         Bach of LUTTERWORTH

      (1)  PB C 120 van 20.5.2005, blz. 30.

      (2)  Advies van het Europees Parlement van 9 juni 2005 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 17 oktober 2005.

      (3)  PB L 262 van 27.9.1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/98/EG van de Commissie (PB L 305 van 1.10.2004, blz. 63).

      (4)  Richtlijn 92/23/EEG van de Raad van 31 maart 1992 betreffende banden voor motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan alsmede de montage ervan (PB L 129 van 14.5.1992, blz. 95). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/11/EG van de Commissie (PB L 46 van 17.2.2005, blz. 42).

      (5)  Richtlijn 92/23/EEG.

      (6)  VN/ECE-reglement nr. 106.

      (7)  Richtlijn 97/24/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 1997 betreffende de goedkeuring van twee- of driewielige motorvoertuigen (PB L 226 van 18.8.1997, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/30/EG van de Commissie (PB L 106 van 27.4.2005, blz. 17).

      (8)  PB L 183 van 29.6.1989, blz. 1. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

      (9)  PB L 158 van 30.4.2004, blz. 50. Rectificatie in PB L 229 van 29.6.2004, blz. 23.

      (10)  PB L 131 van 5.5.1998, blz. 11. Richtlijn als gewijzigd door de Akte van Toetreding van 2003.

      (11)  PB  196 van 16.8.1967, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/73/EG van de Commissie (PB L 152 van 30.4.2004, blz. 1. Rectificatie in PB L 216 van 16.6.2004, blz. 3).

      BIJLAGE
      Aan bijlage I bij Richtlijn 76/769/EEG wordt het volgende punt toegevoegd:

                                 „50.

                                 Polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s)

                                 1.

                                 Benzo[a]pyreen (BaP)
                                 CAS-nr. 50-32-8

                                 2.

                                 Benzo[e]pyreen (BeP)
                                 CAS-nr. 192-97-2

                                 3.

                                 Benzo[a]antraceen (BaA)
                                 CAS-nr. 56-55-3

                                 4.

                                 Chryseen (CHR)
                                 CAS-nr. 218-01-9

                                 5.

                                 Benzo[b]fluorantheen (BbFA)
                                 CAS-nr. 205-99-2

                                 6.

                                 Benzo[j]fluorantheen (BjFA)
                                 CAS-nr. 205-82-3

                                 7.

                                 Benzo[k]fluorantheen (BkFA)
                                 CAS-nr. 207-08-9

                                 8.

                                 Dibenzo[a, h]antraceen (DBahA)
                                 CAS-nr. 53-70-3

                                 1.

                                 Procesoliën voor rubberverwerking mogen niet op de markt gebracht en voor de productie van banden of delen van banden gebruikt worden als zij:

                                             —

                                             meer dan 1 mg/kg BaP of

                                             —

                                             meer dan 10 mg/kg van alle in deze bijlage vermelde PAK’s tezamen bevatten.

                                       Aan deze maximumgehalten wordt geacht te zijn voldaan als het PCA-extract minder dan 3 gewichtsprocenten bedraagt, gemeten volgens norm IP346: 1998 van het Institute of Petroleum (Bepaling van polycyclische aromaten (PCA) in ongebruikte smeeroliën en asfalteenvrije petroleumfracties — dimethylzwaveloxide-extractie met brekingsindexmeting), mits de naleving van de grenswaarden voor BaP en de in de lijst vermelde PAK’s alsmede de correlatie tussen de meetwaarden en het PCA-extract, om de zes maanden of, als dit eerder is, na elke belangrijke operationele verandering, door de fabrikant of importeur worden gecontroleerd.

                                 2.

                                 Banden en loopvlakken die na 1 januari 2010 worden vervaardigd en procesoliën bevatten die niet aan de in punt 1 genoemde maximumgehalten voldoen, mogen niet op de markt gebracht worden.
                                 Aan deze maximumgehalten wordt geacht te zijn voldaan als de gevulcaniseerde rubberverbindingen niet meer bevatten dan 0,35 % Bay-protonen, zoals gemeten en berekend volgens ISO 21461 (Rubber gevulcaniseerd — Bepaling van de aromaticiteit van olie in gevulcaniseerde rubberverbindingen).

                                 3.

                                 Punt 2 is echter niet van toepassing op banden die van een nieuw loopvlak zijn voorzien, als de procesoliën die dit loopvlak bevat, aan de in punt 1 genoemde maximumgehalten voldoen.”.


Avis juridique important

|

31978L0932

Richtlijn 78/932/EEG van de Raad van 16 oktober 1978 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende hoofdsteunen van zitplaatsen van motorvoertuigen

Publicatieblad Nr. L 325 van 20/11/1978 blz. 0001 - 0015 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0085  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 9 blz. 0085  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 13 Deel 07 blz. 0190

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 16 oktober 1978  inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende hoofdsteunen van zitplaatsen van motorvoertuigen   ( 78/932/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 )  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat de technische voorschriften waaraan motorvoertuigen krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen onder meer betrekking hebben op hoofdsteunen ;  Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen ; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen , hetzij ter aanvulling , hetzij in de plaats van hun huidige regelingen , met name om voor elk type voertuig de uitvoering mogelijk te maken van de EEG-goedkeuringsprocedure van Richtlijn 70/156/EEG van de Raad van 6 februari 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende de goedkeuring van motorvoertuigen en aanhangwagens daarvan ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 78/547/EEG ( 5 ) ;  Overwegende dat de gemeenschappelijke voorschriften betreffende de delen van het interieur van de cabine , de plaats van de bedieningsorganen , het dak , de rugleuning en de achterzijde van de zitplaatsen zijn vastgesteld in Richtlijn 74/60/EEG ( 6 ) ; dat de voorschriften inzake de binneninrichting met betrekking tot de bescherming van de bestuurder tegen de stuurinrichting in geval van botsing zijn vastgesteld in Richtlijn 74/297/EEG ( 7 ) ; dat de voorschriften betreffende de sterkte van de zitplaatsen en van hun bevestiging zijn vastgesteld in Richtlijn 74/408/EEG ( 8 ) ; dat de voorschriften inzake de bevestigingen voor veiligheidsgordels zijn vastgesteld in Richtlijn 76/115/EEG ( 9 ) ; dat de voorschriften betreffende veiligheidsgordels en bevestigingssystemen zijn vastgesteld in Richtlijn 77/541/EEG ( 10 ) ;  Overwegende dat elke Lid-Staat met behulp van een geharmoniseerde goedkeuringsprocedure voor hoofdsteunen in staat is de naleving van de gemeenschappelijke voorschriften inzake constructie en keuring te constateren en de overige Lid-Staten van deze constatering in kennis te stellen door hun een afschrift van het voor elk type van deze inrichtingen opgemaakte goedkeuringsformulier te verstrekken ; dat het aanbrengen van een EEG-goedkeuringsmerk op alle inrichtingen die conform het goedgekeurde type zijn vervaardigd , desbetreffende technische controle in de andere Lid-Staten overbodig maakt ;  Overwegende dat de onderlinge aanpassing van de nationale wetgevingen betreffende motorvoertuigen inhoudt dat de Lid-Staten onderling de controle erkennen die door elk van hen op grond van de gemeenschappelijke voorschriften worden uitgevoerd ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Elke Lid-Staat verleent de EEG-goedkeuring voor elk type hoofdsteun welke al dan niet een integrerend deel uitmaakt van de rugleuning van de stoel van het voertuig , indien deze hoofdsteun voldoet aan de in de bijlagen I tot en met V vermelde constructie - en keuringseisen .  2 . De Lid-Staat die de EEG-goedkeuring heeft verleend treft de nodige maatregelen om , zonodig in samenwerking met de bevoegde instanties van de overige Lid-Staten , voor zover noodzakelijk de overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type te controleren . Deze controle beperkt zich tot steekproeven .  Artikel 2  De Lid-Staten kennen de fabrikant of diens gemachtigde een EEG-goedkeuringsmerk van het in bijlage VI vastgestelde model toe voor ieder type hoofdsteun dat door hen krachtens artikel 1 wordt goedgekeurd .  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen ten einde te voorkomen dat merken worden gebruikt waardoor verwarring kan ontstaan tussen hoofdsteunen van een krachtens artikel 1 goedgekeurd type en andere inrichtingen .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten mogen het in de handel brengen van hoofdsteunen , voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk niet verbieden om redenen in verband met hun constructie of werking .  2 . Een Lid-Staat mag echter het in de handel brengen verbieden van hoofdsteunen die weliswaar het EEG-goedkeuringsmerk dragen , doch systematisch niet in overeenstemming zijn met het goedgekeurde type .  Deze Lid-Staat brengt de genomen maatregelen onverwijld ter kennis van de andere Lid-Staten en van de Commissie , met opgave van de redenen van zijn beslissing .  Artikel 4  De bevoegde instanties van elke Lid-Staat zenden binnen een maand aan de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten een afschrift van de goedkeuringsformulieren en van de uitbreiding van de goedkeuring voor elk type hoofdsteun dat zij goedkeuren of weigeren goed te keuren .  Artikel 5  1 . Indien de Lid-Staat die de EEG-goedkeuring heeft verleend , constateert dat verscheidene hoofdsteunen , voorzien van hetzelfde EEG-goedkeuringsmerk , niet in overeenstemming zijn met het door hem goedgekeurde type , neemt hij de nodige maatregelen om de overeenstemming van de produktie met het goedgekeurde type te bewerkstelligen . De bevoegde instanties van deze Lid-Staat stellen de bevoegde instanties van de andere Lid-Staten in kennis van de genomen maatregelen , die zelfs intrekking van de EEG-goedkeuring kunnen inhouden . Deze instanties nemen dezelfde maatregelen , wanneer zij door de bevoegde instanties van een andere Lid-Staat van een dergelijk gebrek aan overeenstemming in kennis worden gesteld .  2 . De bevoegde instanties van de Lid-Staten stellen elkaar binnen een maand in kennis van de intrekking van een verleende EEG-goedkeuring en van de beweegredenen die tot deze maatregel hebben geleid .  Artikel 6  Elke beslissing houdende weigering of intrekking van de goedkeuring dan wel verbod van in de handel brengen of van gebruik , genomen uit hoofde van de bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn , moet nauwkeuring worden gemotiveerd . Deze beslissing wordt ter kennis van de belanghebbende gebracht met opgave van de krachtens de geldende wettelijke voorschriften van de Lid-Staten openstaande rechtsmiddelen en van de termijnen waarbinnen deze rechtsmiddelen kunnen worden aangewend .  Artikel 7  De Lid-Staten mogen de EEG-goedkeuring of de nationale goedkeuring van een voertuig niet weigeren om redenen die verband houden met de hoofdsteunen waarvan dit is voorzien , indien deze het EEG-goedkeuringsmerk dragen en zijn bestemd om te worden gemonteerd in het ter goedkeuring aangeboden type voertuig .  Artikel 8  De Lid-Staten mogen de verkoop , de registratie , het in het verkeer brengen of het gebruik van een voertuig niet weigeren of verbieden om redenen die verband houden met de hoofdsteunen , indien deze zijn voorzien van het EEG-goedkeuringsmerk en zijn bestemd om te worden gemonteerd in het ter goedkeuring aangeboden type voertuig .  Artikel 9  Onder voertuig wordt in deze richtlijn verstaan , ieder voor deelneming aan het wegverkeer bestemd motorvoertuig van categorie M1 overeenkomstig bijlage I van Richtlijn 70/156/EEG , op ten minste vier wielen en met een door de constructie bepaalde maximumsnelheid van meer dan 25 km per uur .  Artikel 10  De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de vooruitgang van de techniek , worden vastgesteld overeenkomstig de procedure van artikel 13 van Richtlijn 70/156/EEG .  Artikel 11  1 . Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is , ter kennis van de Commissie wordt gebracht .  Artikel 12  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 16 oktober 1978 .  Voor de Raad  De Voorzitter  K . von DOHNANYI  ( 1 ) PB nr . C 82 van 14 . 4 . 1975 , blz . 74 .  ( 2 ) PB nr . C 76 van 7 . 4 . 1975 , blz . 37 .  ( 3 ) PB nr . C 263 van 17 . 11 . 1975 , blz . 57 .  ( 4 ) PB nr . L 42 van 23 . 2 . 1970 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . L 168 van 26 . 6 . 1978 , blz . 39 .  ( 6 ) PB nr . L 38 van 11 . 2 . 1974 , blz . 4 .  ( 7 ) PB nr . L 165 van 20 . 6 . 1974 , blz . 16 .  ( 8 ) PB nr . L 221 van 12 . 8 . 1974 , blz . 1 .  ( 9 ) PB nr . L 24 van 30 . 1 . 1976 , blz . 6 .  ( 10 ) PB nr . L 220 van 29 . 8 . 1977 , blz . 95 .  BIJLAGEN  I . Toepassingsgebied , definities , aanvraag om EEG-goedkeuring , algemene bepalingen , proeven en overeenstemming van de produktie ( 1 )  II . Procedure voor het bepalen van het punt H en de werkelijke rugleuninghoek en voor controle van de relatieve positie van punt R ten opzichte van punt H en de correlatie tussen de ontwerp - en werkelijke rugleuninghoek  III . Bepaling van de hoogte en breedte van de hoofdsteun ( 1 )  IV . Tijdens de proef uitgezette lijnen en verrichte metingen ( 1 )  V . Beproevingsprocedure voor het bepalen van de energieabsorptie ( 1 )  VI . EEG-goedkeuringsmerk  VII . Model van een EEG-goedkeuringsformulier  ( 1 ) De technische voorschriften van deze bijlagen komen overeen met analoge eisen van Reglement nr . 25 van de Economische Commissie voor Europa  ( doc . E/ECE/324-E/ECE/TRANS/505-Rev . 1/Add . 24 ) ; men heeft derhalve rekening gehouden met de onderverdeling van dit reglement . Indien een bepaald punt van het reglement niet in een overeenkomstig punt in de bijlagen bij deze richtlijn is behandeld , wordt het nummer hiervan pro memorie tussen haakjes aangegeven .  BIJLAGE I  TOEPASSINGSGEBIED , DEFINITIES , AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING , ALGEMENE BEPALINGEN , PROEVEN EN OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE  1 . TOEPASSINGSGEBIED  1.1 . Deze richtlijn heeft betrekking op hoofdsteunen   - die een integrerend deel van de rugleuning van de stoel uitmaken of   - die bestemd zijn om te worden gemonteerd op de stoel  van voertuigen overeenkomstig de omschrijving van artikel 9 , en die afzonderlijk moeten worden gebruikt , dat wil zeggen als individuele inrichtingen door volwassen inzittenden op naar voren gerichte zitplaatsen .  2 . DEFINITIES  2.1 . Voertuigtype wat de hoofdsteunen betreft  Onder " voertuigtype wat de hoofdsteunen betreft " verstaat men motorvoertuigen die onderling geen belangrijke verschillen vertonen voor wat betreft :  2.1.1 . vormen en binnenafmetingen van het inwendige van de carrosserie  2.1.2 . type en afmetingen van de stoelen .  2.2 . Hoofdsteun  Onder " hoofdsteun " verstaat men een inrichting die tot doel heeft de achterwaartse verplaatsing van het hoofd van de inzittende ten opzichte van de romp te beperken , ten einde bij ongevallen het gevaar van letsel aan de halswervels te verminderen . Deze inrichting kan al dan niet zijn ingebouwd in de rugleuning van de stoel .  2.3 . Type stoel  Onder " type stoel " verstaat men stoelen met dezelfde afmetingen , hetzelfde geraamte en dezelfde vulling , waarvan uitvoering en kleur verschillend kunnen zijn .  2.4 . Type hoofdsteun  Onder " type hoofdsteun " verstaat men hoofdsteunen met dezelfde afmetingen , hetzelfde geraamte en dezelfde vulling waarvan uitvoering , kleur en bekleding verschillend kunnen zijn .  2.5 . Punt H   ( zie bijlage II ) .  2.6 . Punt R of referentiepunt van de zitplaats   ( zie bijlage II ) .  2.7 . Referentielijn r  Onder " referentielijn r " verstaat men , hetzij op de proefpop met de massa en de afmetingen van een mannelijke volwassene van vijftig percentiel , hetzij op een proefpop met gelijkwaardige kenmerken , een rechte gaande door het heupgewricht en het halsgewricht op de thorax . Op de pop die is beschreven in punt 3 van bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG van de Raad van 27 september 1977 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake het zichtveld van de bestuurder van motorvoertuigen ( 1 ) , waarnaar bijlage II van deze richtlijn verwijst , is de referentielijn de lijn die in figuur 1 van het aanhangsel bij bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG is weergegeven .  2.8 . Hoofdlijn  Onder " hoofdlijn " verstaat men een rechte door het zwaartepunt van het hoofd en het halsgewricht op de thorax . In de ruststand van het hoofd verloopt de hoofdlijn in het verlengde van de referentielijn .  3 . AANVRAAG OM EEG-GOEDKEURING  3.1 . De aanvraag om EEG-goedkeuring moet worden ingediend door de houder van het fabrieks - of handelsmerk van de stoel of hoofdsteun , dan wel door zijn gevolmachtigde .  3.2 . Zij moet vergezeld gaan van de volgende documenten in drievoud :  3.2.1 . een gedetailleerde beschrijving van de hoofdsteun , met onder meer vermelding van de aard van het vulmateriaal of de vulmaterialen en eventueel de plaats en de kenmerken van de houders en bevestigingsorganen aan het ( of de ) stoeltype(n ) waarvoor de goedkeuring van de hoofdsteun is aangevraagd ;  3.2.2 . een gedetailleerde beschrijving van het ( of de ) stoeltype(n ) waarvoor de goedkeuring van de hoofdsteun is aangevraagd ;  3.2.3 . de vermelding van het ( of de ) voertuigtype(n ) waarin de in punt 3.2.2 bedoelde stoelen moeten worden gemonteerd ;  3.2.4 . maattekeningen van de kenmerkende onderdelen van de stoel en de hoofdsteun .  3.3 . Aan de met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst moeten worden aangeboden :  3.3.1 . indien de hoofdsteun in de stoel is ingebouwd , vier complete stoelen ;  3.3.2 . indien de hoofdsteun vast op de stoel zal worden bevestigd :  3.3.2.1 . twee stoelen van elk type waarop de hoofdsteun moet worden aangebracht ;  3.3.2.2 . 4 + 2N hoofdsteunen , waarbij N het aantal stoeltypen is waarop de hoofdsteun moet worden aangebracht .  3.4 . De met de goedkeuringsproeven belaste technische dienst kan verzoeken :  3.4.1 . bepaalde onderdelen of bepaalde monsters van de gebruikte materialen over te leggen , en/of  3.4.2 . voertuigen van het ( of de ) in punt 3.2.3 bedoelde type(n ) aan te bieden .  4 . OPSCHRIFTEN  4.1 . Op de ter goedkeuring aangeboden inrichtingen :  4.1.1 . moet het fabrieks - of handelsmerk van de aanvrager zijn aangebracht . Dit merk moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn ;  4.1.2 . moet op de zijkant een voldoende grote plaats voor het goedkeuringsmerk zijn opengelaten ; deze plaats moet zijn aangegeven op de in punt 3.2.4 vermelde tekeningen .  4.2 . Indien de hoofdsteun een integrerend deel uitmaakt van de stoel , moeten de in de punten 4.1.1 en 4.1.2 bedoelde opschriften worden aangebracht op het gedeelte van de stoel dat als hoofdsteun wordt gebruikt .   ( 5 . )  6 . ALGEMENE BEPALINGEN  6.1 . De aanwezigheid van de hoofdsteun in een voertuig mag geen bijkomende oorzaak van gevaar zijn voor de inzittenden van genoemd voertuig . In het bijzonder mag hij in geen enkele gebruiksstand gevaarlijke oneffenheden of scherpe kanten vertonen die het risico of de ernst van verwondingen van de inzittenden kunnen vergroten . De delen van de hoofdsteun die in de hieronder bepaalde trefzone liggen , moeten de energie kunnen absorberen , als aangegeven in bijlage V .  6.1.1 . De trefzone wordt zijdelings begrensd door twee verticale langsvlakken op een afstand van 70 mm ter weerszijden van het symmetrievlak van de stoel of de betrokken zitplaats .  6.1.2 . Zij wordt in de hoogte beperkt tot het gedeelte van de hoofdsteun boven het vlak loodrecht op de referentielijn r op een afstand van 635 mm van punt R .  6.2 . De gedeelten van de voor - en achterkant van de hoofdsteun die buiten deze verticale langsvlakken vallen , moeten zijn opgevuld om elk rechtstreeks contact van het hoofd met de elementen van het frame te vermijden , die in deze zones een kromtestraal van ten minste 5 mm moeten hebben .  6.3 . De hoofdsteun moet zodanig op de stoel zijn bevestigd dat onder de druk van het hoofd tijdens de proef geen enkel vast en gevaarlijk gedeelte buiten de bekleding van de hoofdsteun , de bevestiging of de regleuning uitsteekt .  6.4 . De hoogte van de hoofdsteun , gemeten volgens de voorschriften van punt 7.2 , moet ten minste 700 mm boven punt R liggen .  6.5 . De hoogte van de inrichting waarop het hoofd rust - indien het gaat om een hoofdsteun met verstelbare hoogte - moet , gemeten volgens de voorschriften van punt 7.2 , minstens 100 mm bedragen .  6.6 . De afstand tussen de rugleuning en de hoofdsteun , indien het een inrichting betreft die niet in hoogte verstelbaar is , mag niet meer dan 50 mm bedragen . Indien de hoofdsteun in hoogte verstelbaar is mag deze afstand in de laagste stand niet meer dan 25 mm bedragen .  6.7 . De hoofdsteun moet voldoende breed zijn om het hoofd van een normaal zittend persoon goed te kunnen steunen . In het in punt 7.3 omschreven meetvlak van de breedte moet de hoofdsteun een zone van ten minste 85 mm ter weerszijden van het symmetrievlak van de betrokken zitplaats waarvoor de hoofdsteun is bestemd beslaan , waarbij deze afstand wordt gemeten volgens de voorschriften van punt 7.3 .  6.8 . De hoofdsteun en de bevestiging daarvan moeten zodanig zijn dat de maximale achterwaartse verplaatsing van het hoofd die de hoofdsteun toelaat , gemeten volgens de statische methode als beschreven in punt 7.4 , minder dan 102 mm bedraagt .  6.9 . De hoofdsteun en de bevestiging ervan moeten voldoende sterk zijn om de in punt 7.4.3.7 vermelde belasting zonder falen op te vangen .  7 . PROEVEN  7.1 . Controle van punt R van de stoel waarin de hoofdsteun is ingebouwd  De controle geschiedt volgens de voorschriften van bijlage II .  7.2 . Bepaling van de hoogte van de hoofdsteun  7.2.1 . Alle lijnen worden getrokken in het symmetrievlak van de betrokken zitplaats waarvan het snijvlak met de stoel de omtrek bepaalt van de hoofdsteun en van de rugleuning van de stoel  ( zie bijlage III , figuur 1 ) .  7.2.2 . De met een mannelijke volwassene van vijftig percentiel overeenkomende pop of de in punt 3 van bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG beschreven pop wordt normaal op de stoel gezet . Indien de rugleuning verstelbaar is wordt deze vastgezet in een stand welke overeenkomt met een helling naar achteren , ten opzichte van de verticaal , van de referentielijn van de borst van de pop , die de 25 * zo dicht mogelijk benadert .  7.2.3 . Voor de betrokken zitplaats projecteert men op het in punt 7.2.1 weergegeven vlak de referentielijn van de in punt 3 van bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG omschreven pop . Men zet de raaklijn S uit op de top van de hoofdsteun , loodrecht op de referentielijn .  7.2.4 . De afstand h van punt R tot de raaklijn S geeft de hoogte weer die in acht moet worden genomen voor de toepassing van het voorschrift van punt 6.4 .  7.3 . Bepaling van de breedte van de hoofdsteun   ( zie bijlage III , figuur 2 ) .  7.3.1 . Het vlak S1 , dat loodrecht staat op de referentielijn en 65 mm onder de raaklijn S volgens punt 7.2.3 ligt , bepaalt in de hoofdsteun een snijvlak C . Men brengt in het vlak S1 de richting van de aan C rakende rechten over , welke worden gevormd door de snijlijnen van de verticale vlakken ( P en P' ) evenwijdig aan het symmetrievlak van de betrokken zitplaats , en het vlak S1 .  7.3.2 . De breedte van de hoofdsteun die in aanmerking moet worden genomen voor de toepassing van het voorschrift van punt 6.7 is de afstand L tussen de snijlijnen van de vlakken P en P' met het vlak S1 .  7.3.3 . De breedte van de hoofdsteun moet indien noodzakelijk eveneens worden vastgesteld op 635 mm boven het referentiepunt van de stoel , waarbij deze afstand wordt gemeten langs de referentielijn .  7.4 . Bepaling van de doelmatigheid van de inrichting  7.4.1 . De doelmatigheid van de hoofdsteun wordt gecontroleerd aan de hand van de hieronder beschreven statische proef .  7.4.2 . Voorbereiding van de proef  7.4.2.1 . De hoofdsteun wordt , indien hij niet in de zitplaats is ingebouwd , in de hoogste stand geplaatst .  7.4.3 . Uitvoering van de proef  7.4.3.1 . Alle lijnen worden getrokken in het verticale symmetrievlak van de betrokken zitplaats  ( zie bijlage IV ) .  7.4.3.2 . Op het vlak als aangegeven onder punt 7.4.3.1 wordt referentielijn r geprojecteerd .  7.4.3.3 . De verplaatste referentielijn r1 wordt bepaald door gebruikmaking van de in bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG genoemde pop en door op het deel dat de rug voorstelt een kracht uit te oefenen die een naar achteren gericht moment rondom punt R van 37,3 mdaN levert .  7.4.3.4 . Met behulp van een kogelvormige kop met een diameter van 165 mm wordt loodrecht op de verplaatste referentielijn r1 , op een afstand van 65 mm onder de top van de hoofdsteun , een kracht uitgeoefend die een moment van 37,3 mdaN rondom punt R levert .  7.4.3.5 . Aan de kogelvormige kop wordt evenwijdig met de verplaatste referentielijn r1 de raaklijn Y bepaald .  7.4.3.6 . De afstand X tussen de raaklijn Y en de verplaatste referentielijn r1 wordt gemeten . Aan het voorschrift van punt 6.8 wordt geacht te zijn voldaan indien de afstand X minder dan 102 mm bedraagt .  7.4.3.7 . De in punt 7.4.3.4 aangegeven kracht wordt verhoogd tot een waarde van 89 daN , voor zover de stoel of de rugleuning niet reeds eerder is bezweken .  8 . OVEREENSTEMMING VAN DE PRODUKTIE   ( 8.1 . )   ( 8.2 . )   ( 8.3 . )  8.4 . De ter controle op de overeenkomst met het goedgekeurde type uitgekozen hoofdsteunen moeten ten minste worden onderworpen aan de in punt 7 beschreven proef .   ( 9 . )  10 . INSTRUCTIES  De fabrikant moet bij elke hoofdsteun die overeenstemt met een goedgekeurd type hoofdsteun een handleiding afgeven waarop de typen en de kenmerken van de stoelen waarvoor de hoofdsteun is goedgekeurd , zijn aangegeven . Eventueel moet hij de nodige gegevens verstrekken , opdat de gebruiker op de juiste wijze de hoofdsteun op de desbetreffende stoel kan monteren .  ( 1 ) PB nr . L 267 van 19 . 10 . 1977 , blz . 1 .  BIJLAGE II  PROCEDURE VOOR HET BEPALEN VAN HET PUNT H EN DE WERKELIJKE RUGLEUNINGHOEK EN VOOR CONTROLE VAN DE RELATIEVE POSITIE VAN PUNT R TEN OPZICHTE VAN PUNT H EN DE CORRELATIE TUSSEN DE ONTWERP - EN WERKELIJKE RUGLEUNINGHOEK  Bijlage III van Richtlijn 77/649/EEG is van toepassing .  BIJLAGE III  BEPALING VAN HOOGTE EN BREEDTE VAN DE HOOFDSTEUN : zie P.b .  BIJLAGE IV  TIJDENS DE PROEF UITGEZETTE LIJNEN EN VERRICHTE METINGEN : zie P.b .  BIJLAGE V  BEPROEVINGSMETHODE VOOR HET CONTROLEREN VAN DE ENERGIEABSORPTIE  1 . MONTAGE , BEPROEVINGSTOESTEL , REGISTRATIEAPPARATUUR EN WIJZE VAN BEPROEVING  1.1 . Montage  De hoofdsteun moet worden gemonteerd en beproefd op de stoel van het voertuig waarvoor hij is bestemd . De stoel wordt stevig op de proefbank bevestigd zodat hij zich niet onder invloed van een schok kan verplaatsen .  1.2 . Beproevingstoestel  1.2.1 . Dit bestaat uit een slinger waarvan de spil in kogels is gelagerd en waarvan de gereduceerde massa ( 1 ) in het stootpunt 6,8 kg bedraagt . Het onderste uiteinde van de slinger bestaat uit een harde kogel met een diameter van 165 mm , waarvan het middelpunt samenvalt met het stootpunt van de slinger .  1.2.2 . De kogel is voorzien van twee versnellingsmeters en een snelheidsmeter waarmede de betrokken waarden in de richting van de botsing kunnen worden gemeten .  1.3 . Registratieapparatuur  Met de registratieapparatuur moet de volgende nauwkeurigheid kunnen worden bereikt :  1.3.1 . versnelling :   - nauwkeurigheid : min of meer 5 % van de reële waarde   - frequentiegevoeligheid : tot 1 000 Hz   - dwarsgevoeligheid : < 5 % van de laagste schaalwaarde  1.3.2 . snelheid :   - nauwkeurigheid : min of meer 2,5 % van de reële waarde   - gevoeligheid : 0,5 km/h  1.3.3 . tijdregistratie :   - met de apparatuur moet het mogelijk zijn de verschijnselen tijdens de gehele duur van de proef te registreren en per duizendste seconde af te lezen ;   - het begin van de botsing op het ogenblik van het eerste contact van de kogel met de hoofdsteun moet met een merkteken op de geregistreerde gegevens die dienen om de resultaten van de proef vast te stellen , zijn aangegeven .  1.4 . Wijze van beproeving  1.4.1 . Het te beproeven oppervlak moet zodanig worden aangebracht dat de slinger het oppervlak op het betrokken punt loodrecht raakt .  1.4.2 . De slingerkop moet het te beproeven element treffen met een snelheid van 24,1 km/h ; deze snelheid wordt bereikt door de voortstuwingsenergie alleen dan wel met behulp van een extra voortstuwingsinrichting .  2 . RESULTATEN  Bij de overeenkomstig vorenstaande voorschriften uitgevoerde proeven mag de vertraging van de kogel gedurende meer dan 3 milliseconden 80 g continu niet overschrijden . Hierbij moet als vertraging het gemiddelde worden aangehouden dat door beide vertragingsmeters wordt aangeduid .  3 . EQUIVALENTE PROEFNEMINGEN  3.1 . Gelijkwaardige beproevingswijzen zijn toegestaan mits de in punt 2 vereiste resultaten kunnen worden verkregen .  3.2 . Bij toepassing van een andere dan de in punt 1 beschreven methode moet de gebruiker de gelijkwaardigheid ervan aantonen .  ( 1 ) De gereduceerde massa m r van de slinger verhoudt zich tot de totale massa m van de slinger als de afstand a tussen het stootpunt en de draaiingsas en de afstand l tussen het zwaartepunt en de draaungsas volgens de formule m r = m l/a .  BIJLAGE VI  EEG-GOEDKEURINGSMERK  1 . ALGEMEEN  1.1 . Het EEG-goedkeuringsmerk bestaat uit :  1.1.1 . een rechthoek waarbinnen de kleine letter  " e " , gevolgd door het kennummer of de kenletters van de Lid-Staat die de goedkeuring heeft verleend , is geplaatst :  1 voor Duitsland ,  2 voor Frankrijk ,  3 voor Italië ,  4 voor Nederland ,  6 voor België ,  11 voor Groot-Brittannië ,  12 voor Luxemburg ,  18 voor Denemarken en  IRL voor Ierland ;  1.1.2 . het EEG-goedkeuringsnummer dat overeenkomt met het nummer van het voor het type hoofdsteun opgestelde EEG-goedkeuringsformulier ; dit nummer wordt aangebracht in de nabijheid van de rechthoek ;  1.1.3 . bij een in de stoelleuning ingebouwde hoofdsteun wordt het EEG-goedkeuringsnummer voorafgegaan door de letter I en een streepje .  1.2 . Het EEG-goedkeuringsmerk moet duidelijk leesbaar en onuitwisbaar zijn .  2 . VOORBEELDEN VAN EEG-GOEDKEURINGSMERKEN  2.1 . EEG-goedkeuringsmerk van een in de stoel ingebouwde hoofdsteun : zie P.b .  Bovenstaand EEG-goedkeuringsmerk , aangebracht op een of meer in de stoel(en ) ingebouwde hoofdsteunen van een voertuig geeft aan dat het type stoel wat betreft de hoofdsteunen is goedgekeurd in Nederland  ( e4 ) onder nummer 2439 .  2.2 . EEG-goedkeuringsmerk voor een niet in de stoel ingebouwde hoofdsteun : zie P.b .  Bovenstaand EEG-goedkeuringsmerk , aangebracht op een hoofdsteun , geeft aan dat deze is goedgekeurd en dat het een niet in de stoel ingebouwde hoofdsteun betreft die in Nederland is goedgekeurd onder nummer 2439 .  BIJLAGE VII  MODEL VAN EEN EEG-GOEDKEURINGSFORMULIER   ( Maximumformaat : A4 ( 210 maal 297 mm ) )  Aanduiding van de overheidsinstantie  Mededeling betreffende de EEG-goedkeuring , weigering of intrekking van een EEG-goedkeuring van een al of niet ingebouwde hoofdsteun  EEG-goedkeuringsnummer ...  1 . Fabrieks - of handelsmerk ...  2 . Naam en adres van de fabrikant ...  3 . Eventueel , naam en adres van de gemachtigde van de fabrikant ...  4 . Ter EEG-goedkeuring aangeboden op ...  5 . Technische dienst belast met de proeven ...  6 . Beknopte beschrijving van de hoofdsteun ( 1 ) ...  7 . Type en kenmerken van de stoelen waarvoor de hoofdsteun is bestemd of waarin deze is ingebouwd ...  8 . Type voertuigen waarvoor de stoelen , waarop de hoofdsteun kan worden gemonteerd , zijn bestemd ...  9 . Datum van het door de technische dienst afgegeven rapport ...  10 . Nummer van het door de technische dienst afgegeven rapport ...  11 . De EEG-goedkeuring voor al of niet ingebouwde hoofdsteunen is verleend/geweigerd ( 2 )  12 . Plaats ...  13 . Datum ...  14 . Handtekening ...  15 . Bij het onderhavige goedkeuringsformulier zijn de volgende documenten gevoegd , voorzien van het hierboven aangegeven goedkeuringsnummer :  ... tekeningen , schema's en foto's van de hoofdsteun hoofdsteun en de stoelen waarvoor de hoofdsteun is bestemd of waarin hij wordt ingebouwd .  16 . Eventuele opmerkingen ...  ( 1 ) Bij een ingebouwde hoofdsteun behoeft deze rubriek niet te worden ingevuld indien alle kenmerken en alle benodigde inlichtingen zijn aangegeven in rubriek 8 .  ( 2 ) Doorhalen wat niet van toepassing is .


Avis juridique important

|

31988L0220

Richtlijn 88/220/EEG van de Raad van 22 maart 1988 tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), voor wat betreft het beleggingsbeleid van bepaalde icbe's

Publicatieblad Nr. L 100 van 19/04/1988 blz. 0031 - 0032 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0173  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 6 Deel 2 blz. 0173

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 22 maart 1988  tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG tot cooerdinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), voor wat betreft het beleggingsbeleid van bepaalde icbe's  (88/220/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 57, lid 2, derde zin,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  In samenwerking met het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat artikel 22, leden 1 en 2, van Richtlijn 85/611/EEG (4) de belegging van activa van de icbe in effecten van een zelfde uitgevende instelling beperkt tot 5 %, welk percentage eventueel kan worden opgetrokken tot 10;  Overwegende dat deze begrenzing bijzondere problemen doet rijzen voor de in Denemarken gevestigde icbe's wanneer zij een aanzienlijk deel van hun activa willen beleggen op de nationale obligatiemarkt, aangezien deze markt beheerst wordt door hypothecaire obligaties en het aantal instellingen dat deze obligaties uitgeeft zeer gering is;  Overwegende dat deze hypothecaire obligaties in Denemarken onderworpen zijn aan een bijzondere regeling en een bijzonder toezicht, dat de bescherming van de houders beoogt, en dat zij ingevolge deze regeling worden gelijkgesteld met door de staat uitgegeven of gegarandeerde obligaties;  Overwegende dat artikel 22, lid 3, van Richtlijn 85/611/EEG een afwijking van het in de leden 1 en 2 van dit artikel bepaalde inhoudt in het geval van door een Lid-Staat uitgegeven of gegarandeerde obligaties en in dit kader de icbe's toestaat tot 35 % van hun activa met name te beleggen in dergelijke obligaties;  Overwegende dat een soortgelijke afwijking, maar met een meer beperkte draagwijdte, gerechtvaardigd is ten aanzien van de obligaties uit de particuliere sector, die zelfs bij het ontbreken van een garantie van staatswege niettemin bijzondere garanties voor de belegger bieden krachtens de daarop toepasselijke specifieke regelingen; dat het dientengevolge dienstig is te voorzien in een soortgelijke afwijking voor al deze obligaties die voldoen aan gemeenschappelijk vastgestelde criteria, het aan de Lid-Staten over te laten de lijst op te stellen van de obligaties waaraan zij voornemens zijn, in voorkomend geval, een afwijking te verlenen en te voorzien in een procedure van informatie van de andere Lid-Staten gelijk aan die welke is voorzien in artikel 20 van Richtlijn 85/611/EEG,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Aan artikel 22 van Richtlijn 85/611/EEG worden de volgende leden toegevoegd:  »4. De Lid-Staten kunnen de in lid 1 gestelde begrenzing tot ten hoogste 25 % verhogen voor bepaalde obligaties die worden uitgegeven door een kredietinstelling die haar maatschappelijke zetel in een Lid-Staat heeft en die bij de wet is onderworpen aan een bijzonder overheidstoezicht met het oog op de bescherming van de houders van deze obligaties. Meer in het bijzonder moet de opbrengst van de  uitgifte van deze obligaties overeenkomstig de wet worden belegd in activa die gedurende de gehele looptijd van de obligaties voldoende dekking bieden voor de daaruit voortvloeiende verplichtingen en die bij een ingebreke blijven van de uitgevende instelling bij voorrang bestemd zijn voor de aflossing van de hoofdsom en betaling van de gekweekte rente.  Wanneer een icbe meer dan 5 % van haar activa belegt in de in de eerste alinea bedoelde obligaties die door een zelfde uitgevende instelling zijn uitgegeven, mag de totale waarde van deze beleggingen niet meer dan 80 % van de waarde van de activa van de icbe bedragen.  De Lid-Staten delen de Commissie krachtens artikel 20, lid 1, de lijst mede van de categorieën van bovenbedoelde obligaties en van de categorieën uitgevende instellingen die krachtens de wet en de in de eerste alinea bedoelde voorschriften inzake toezicht, bevoegd zijn obligaties uit te geven die aan de bovengenoemde criteria voldoen. Bij deze lijsten dient een nota te worden gevoegd waarin de juridische aard van de geboden garanties wordt toegelicht. De in artikel 20, lid 2, omschreven procedure is van toepassing.  5. De in de leden 3 en 4 bedoelde effecten worden niet in aanmerking genomen voor toepassing van de in lid 2 bedoelde begrenzing van 40 %.  De in de leden 1, 2, 3 en 4 gestelde begrenzingen mogen niet worden gecumuleerd; bijgevolg mogen de beleggingen in effecten van een zelfde uitgevende instelling die overeenkomstig de leden 1, 2, 3 en 4 worden verricht, hoe dan ook te zamen niet meer dan 35 % van de activa van de icbe bedragen.".  Artikel 2  De Lid-Staten doen de nodige maatregelen in werking treden om aan deze richtlijn te voldoen binnen dezelfde termijnen als die welke in Richtlijn 85/611/EEG zijn gesteld. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Brussel, 22 maart 1988.  Voor de Raad  De Voorzitter  M. BANGEMANN  (1) PB nr. C 155 van 21. 6. 1986, blz. 4.  (2) Advies gepubliceerd in PB nr. C 125 van 11. 5. 1987, blz. 162 en besluit van 10 februari 1988 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).  (3) PB nr. C 333 van 29. 12. 1986, blz. 10.  (4) PB nr. L 375 van 31. 12. 1985, blz. 3.


Avis juridique important

|

31976L0621

Richtlijn 76/621/EEG van de Raad van 20 juli 1976 betreffende de vaststelling van het maximumgehalte aan erucazuur in oliën en vetten, die als zodanig voor menselijke consumptie zijn bestemd, alsmede in levensmiddelen waaraan oliën of vetten zijn toegevoegd

Publicatieblad Nr. L 202 van 28/07/1976 blz. 0035 - 0037 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0026  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 03 Deel 16 blz. 0049  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0026  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0029  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 5 blz. 0029

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 20 juli 1976  betreffende de vaststelling van het maximumgehalte aan erucazuur in oliën en vetten , die als zodanig voor menselijke consumptie zijn bestemd , alsmede in levensmiddelen waaraan oliën of vetten zijn toegevoegd   ( 76/621/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 43 en 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat bij proeven met dieren is gebleken dat de toediening van grote hoeveelheden koolzaadolie ongewenste effecten veroorzaakt , maar dat niet is aangetoond dat deze effecten ook bij de mens kunnen optreden ;  Overwegende dat deze effecten in hoofdzaak lijken te moeten worden toegeschreven aan erucazuur , dat één van de bestanddelen vormt van deze olie ;  Overwegende dat ook andere eetbare oliën en vetten erucazuur bevatten ;  Overwegende dat thans verder onderzoek wordt verricht betreffende koolzaadolie en andere oliën en vetten , maar dat de opname van erucazuur voorzichtigheidshalve dient te worden beperkt totdat dit onderzoek afgerond is ;  Overwegende dat met het oog op de verwezenlijking van deze doelstelling een maximumgehalte aan erucazuur in oliën en vetten , alsmede in levensmiddelen waaraan deze zijn toegevoegd dient te worden vastgesteld ; dat levensmiddelen met in totaal slechts geringe hoeveelheden oliën of vetten toch van het toepassingsgebied van de richtlijn kunnen worden uitgesloten , zonder dat zulks bezwaren voor de menselijke gezondheid oplevert ;  Overwegende dat er een maximumgehalte dient te worden vastgesteld dat uiterlijk per 1 juli 1979 van toepassing wordt en waardoor bij ontstentenis van nauwkeurige en definitieve wetenschappelijke gegevens ter zake , alsook in het licht van de kwalitatieve ontwikkeling van de koolzaadproduktie in de Gemeenschap , de menselijke gezondheid wordt beschermd ;  Overwegende dat het gehalte aan erucazuur hoe dan ook met ingang van 1 juli 1977 niet meer mag bedragen dan 10 % ;  Overwegende dat sommige Lid-Staten reeds aan de hand van de betrokken produktsoorten en eetgewoonten maximumgehaltes aan erucazuur hebben vastgesteld op basis van eisen die vanuit een oogpunt van volksgezondheid gerechtvaardigd zijn ;  Overwegende dat vaststelling van de voorschriften voor de monsterneming en van de analysemethoden die nodig zijn voor de bepaling van het gehalte aan erucazuur van de bedoelde produkten , een uitvoeringsmaatregel van technische aard is die met het oog op vereenvoudiging en bespoediging van de procedure door de Commissie dient te worden vastgesteld ;  Overwegende dat in alle gevallen waarin de Raad de Commissie bevoegdheden verleent voor de toepassing van regels op het gebied van levensmiddelen , dient te worden voorzien in een procedure waarbij tussen de Lid-Staten en de Commissie een nauwe samenwerking tot stand wordt gebracht in het bij besluit van de Raad van 13 november 1969 ( 3 ) ingestelde Permanent Comité voor levensmiddelen ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Deze richtlijn heeft betrekking op  a ) oliën , vetten en mengsels daarvan die als zodanig voor menselijke consumptie zijn bestemd ,  b ) samengestelde levensmiddelen waaraan oliën , vetten of mengsels daarvan zijn toegevoegd en waarvan het totale vetgehalte meer dan 5 % bedraagt ; de Lid-Staten kunnen de bepalingen van deze richtlijn evenwel ook toepassen op deze levensmiddelen wanneer hun vetgehalte gelijk is aan of minder bedraagt dan 5 % .  Artikel 2  1 . Uiterlijk met ingang van 1 juli 1979 mag het gehalte aan erucazuur van de in artikel 1 bedoelde produkten , berekend op het totale gehalte aan vetzuren in de vetfase , niet meer bedragen dan 5 % .  2 . De Lid-Staten stellen in ieder geval met ingang van 1 juli 1977 een erucazuurgehalte vast dat niet hoger is dan 10 % .  Artikel 3  De voorschriften voor de monsterneming en de analysemethoden die nodig zijn voor de bepaling van het gehalte aan erucazuur van de in artikel 1 bedoelde produkten worden vastgesteld volgens de in artikel 5 omschreven procedure .  Artikel 4  1 . Indien een Lid-Staat op basis van een uitvoerige motivering , op basis van nieuwe gegevens of een nieuwe beoordeling van bestaande gegevens , ter beschikking gekomen of tot stand gekomen na de aanneming van de richtlijn , constateert dat het in artikel 2 vastgestelde maximumgehalte aan erucazuur gevaar oplevert voor de gezondheid van de mens , hoewel voldaan wordt aan de bepalingen van deze richtlijn , kan deze Lid-Staat de toepassing van de betrokken bepalingen op zijn grondgebied tijdelijk schorsen of beperken . Hij stelt daarvan onverwijld de andere Lid-Staten en de Commissie in kennis onder opgave van de redenen die tot zijn besluit hebben geleid .  2 . De Commissie onderzoekt zo spoedig mogelijk de beweegredenen die de betrokken Lid-Staat heeft opgegeven en pleegt overleg met de Lid-Staten in het Permanent Comité voor levensmiddelen ; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en neemt de passende maatregelen .  3 . Indien de Commissie wijzigingen in de richtlijn noodzakelijk acht om het hoofd te bieden aan de in lid 1 genoemde moeilijkheden en ter bescherming van de gezondheid van de mens , leidt zij de procedure van artikel 5 in ten einde deze wijzigingen vast te stellen ; in dat geval kan de Lid-Staat die vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen , deze handhaven totdat genoemde wijzigingen van kracht worden .  Artikel 5  1 . In de gevallen waarin gebruik wordt gemaakt van de in dit artikel omschreven procedure , wordt deze procedure bij het bij besluit van de Raad van 13 november 1969 ingestelde Permanent Comité voor levensmiddelen , hierna te noemen het " Comité " , ingeleid door de Voorzitter , hetzij op diens initiatief , hetzij op verzoek van de Vertegenwoordiger van een Lid-Staat .  2 . De vertegenwoordiger van de Commissie legt aan het Comité een ontwerp van te nemen maatregelen voor . Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de Voorzitter kan bepalen naar gelang van de urgentie van het betrokken vraagstuk . Het spreekt zich uit met een meerderheid van eenenveertig stemmen , waarbij de stemmen van de Lid-Staten worden gewogen overeenkomstig artikel 148 , lid 2 , van het Verdrag . De Voorzitter neemt geen deel aan de stemming .  3 . a ) De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het advies van het Comité .  b ) Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité of bij gebreke van een advies , doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de vast te stellen maatregelen . De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen .  c ) Indien na verloop van een termijn van drie maanden , te rekenen vanaf de indiening van het voorstel bij de Raad , deze geen besluit heeft genomen , worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld .  Artikel 6  Artikel 5 is van toepassing gedurende een periode van achttien maanden , te rekenen vanaf de datum waarop de in artikel 5 , lid 1 , bedoelde procedure voor de eerste maal bij het Comité is ingeleid .  Artikel 7  1 . Indien nodig wijzigen de Lid-Staten voor 1 januari 1977 hun wetgeving ten einde aan de bepalingen van deze richtlijn te voldoen ; zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  2 . De aldus gewijzigde wetgeving wordt toegepast op de met ingang van respectievelijk 1 juli 1977 en 1 juli 1979 voor de eerste maal in de handel gebrachte produkten .  Artikel 8  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 20 juli 1976 .  Voor de Raad  De Voorzitter  A . P . L . M . M . van der STEE  ( 1 ) PB nr . C 280 van 8 . 12 . 1975 , blz . 13 .  ( 2 ) PB nr . C 286 van 15 . 12 . 1975 , blz . 39 .  ( 3 ) PB nr . L 291 van 29 . 11 . 1969 , blz . 9 .


Avis juridique important

|

31997L0056

Richtlijn 97/56/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 oktober 1997 tot zestiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten

Publicatieblad Nr. L 333 van 04/12/1997 blz. 0001 - 0084

RICHTLIJN 97/56/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 20 oktober 1997 tot zestiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparatenHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100 A,Gezien het voorstel van de Commissie (1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),Volgens de procedure van artikel 189 B van het Verdrag (3),(1) Overwegende dat er maatregelen moeten worden vastgesteld met het oog op de goede werking van de interne markt; dat de interne markt een ruimte zonder binnengrenzen omvat, waarin het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal is gewaarborgd;(2) Overwegende dat de werking van de interne markt mede moet leiden tot een geleidelijke verbetering van de kwaliteit van het bestaan en van de bescherming van de gezondheid en veiligheid van de consument; dat de bij deze richtlijn vast te stellen maatregelen aansluiten bij de resolutie van de Raad van 9 november 1989 betreffende toekomstige prioriteiten voor de stimulering van het beleid inzake consumentenbescherming (4);(3) Overwegende dat de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, hun goedkeuring hebben gehecht aan Besluit 90/238/Euratom, EGKS, EEG (5) betreffende een actieplan 1990-1994 in het kader van het programma "Europa tegen kanker";(4) Overwegende dat met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en de veiligheid van de consument stoffen die als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplanting vergiftig zijn ingedeeld, alsmede preparaten die dergelijke stoffen bevatten, niet in de handel mogen worden gebracht voor gebruik door het grote publiek;(5) Overwegende dat bij Richtlijn 94/60/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 tot veertiende wijziging van Richtlijn 76/769/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der lidstaten inzake de beperking van het op de markt brengen en van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen en preparaten (6) een lijst is vastgesteld, in de vorm van een aanhangsel bij de punten 29, 30 en 31 van bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG van de Raad (7), van de stoffen die als kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 zijn ingedeeld; dat deze stoffen en de preparaten waarin deze stoffen aanwezig zijn niet in de handel mogen worden gebracht voor gebruik door het grote publiek;(6) Overwegende dat de Commissie uiterlijk zes maanden na de bekendmaking van een aanpassing aan de technische vooruitgang van bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG van de Raad (8) waarin de stoffen zijn opgenomen die als kankerverwekkende, mutagene of voor de voortplanting vergiftige stoffen van categorie 1 of 2 zijn ingedeeld, bij het Europees Parlement en de Raad een voorstel indient voor uitbreiding van voornoemde lijst;(7) Overwegende dat de risico's en voordelen van de nieuwe, als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplanting vergiftig van categorie 1 of 2 ingedeelde stoffen, zijn beoordeeld;(8) Overwegende dat de Richtlijnen 93/101/EG (9) en 94/69/EG (10) van de Commissie, tot twintigste en eenentwintigste aanpassing van Richtlijn 67/548/EEG, met name van bijlage I, aan de vooruitgang van de techniek, meer dan 800 nieuwe als kankerverwekkend, mutageen of voor de voortplanting vergiftig van categorie 1 of 2 ingedeelde stoffen bevatten; dat deze stoffen moeten worden opgenomen in het aanhangsel bij de punten 29, 30 en 31 van bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG;(9) Overwegende dat om redenen van transparantie en duidelijkheid de punten 29, 30 en 31 van bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG moeten worden gewijzigd en het aanhangsel bij die richtlijn door een geconsolideerd aanhangsel vervangen moet worden;(10) Overwegende dat deze richtlijn de communautaire wetgeving waarbij minimumvoorschriften voor de bescherming van werknemers zijn vastgelegd, vervat in Richtlijn 89/391/EEG van de Raad (11) en de daarop gebaseerde specifieke richtlijnen, met name Richtlijn 90/394/EEG van de Raad (12), onverlet laat,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1 Bijlage I van Richtlijn 76/769/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. de tweede alinea van de kolom "Beperkingsvoorwaarden" bij de punten 29, 30 en 31 wordt vervangen door de volgende tekst:"Onverminderd de toepassing van andere communautaire voorschriften inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen en preparaten, dient op de verpakking van dergelijke stoffen en preparaten op leesbare en onuitwisbare wijze de volgende vermelding te worden aangebracht: "Uitsluitend bestemd voor gebruik door professionele gebruikers".";2. het aanhangsel wordt vervangen door de daarmee overeenkomende tekst in de bijlage van deze richtlijn.Artikel 2 1. De lidstaten dienen vóór 4 december 1998 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Zij passen deze bepalingen toe vanaf 1 maart 1999.2. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 3 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 oktober 1997.Voor het Europees ParlementDe VoorzitterJ. M. GIL-ROBLESVoor de RaadDe VoorzitterF. BODEN(1) PB C 383 van 19. 12. 1996, blz. 1.(2) PB C 133 van 28. 4. 1997, blz. 38.(3) Advies van het Europees Parlement van 16 januari 1997 (PB C 33 van 3. 2. 1997, blz. 75), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 9 juni 1997 (PB C 234 van 1. 8. 1997, blz. 1) en besluit van het Europees Parlement van 15 juli 1997 (PB L 286 van 22. 9. 1997). Besluit van de Raad van 15 september 1997.(4) PB C 294 van 22. 11. 1989, blz. 1.(5) PB L 137 van 30. 5. 1990, blz. 31.(6) PB L 365 van 31. 12. 1994, blz. 1.(7) PB L 262 van 27. 9. 1976, blz. 201. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 97/16/EG van het Europees Parlement en van de Raad (PB L 116 van 6. 5. 1997, blz. 31).(8) Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen (PB 196 van 16. 8. 1967, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 96/56/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 236 van 18. 9. 1996, blz. 35).(9) PB L 13 van 15. 1. 1994, blz. 1.(10) PB L 381 van 31. 12. 1994, blz. 1.(11) Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk (PB L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1).(12) Richtlijn 90/394/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan carcinogene agentia op het werk (PB L 196 van 26. 7. 1990, blz. 1).BIJLAGE "AanhangselVoorwoordToelichting bij de hoofdjes van de kolommenNaam van de stof:De naam is dezelfde als die welke wordt gebruikt in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG. Waar mogelijk wordt voor de gevaarlijke stoffen de Einecs-naam (Europese inventaris van bestaande chemische handelsstoffen) of Elincs-naam (Europese lijst van stoffen waarvan kennisgeving is gedaan) gebruikt. Voor stoffen die niet in de Einecs of de Elincs zijn vermeld, wordt een internationaal erkende naam gebruikt (bv. de ISO- of Iupac-naam). Soms wordt daarnaast tevens een triviale naam vermeld.Catalogusnummer:Het catalogusnummer is de in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG gebruikte identificatiecode. In het aanhangsel worden de stoffen gerangschikt aan de hand van dit catalogusnummer.EG-nummer:In de Europese inventaris van bestaande chemische handelsstoffen (Einecs) is voor de stoffen een identificatiecode vastgelegd. Deze code start met het nummer 200-001-8.Aan nieuwe stoffen waarvan in het kader van Richtlijn 67/548/EEG kennisgeving is gedaan, is een identificatiecode toegekend die is gepubliceerd in de Europese lijst van stoffen waarvan kennisgeving is gedaan (Elincs). Deze code start met het nummer 400-010-9.CAS-nummer:Het CAS-nummer (het nummer van de Chemical Abstracts Service) wordt vermeld om identificatie van de stof te vergemakkelijken.Nota'sDe volledige tekst van de nota's kan worden gevonden in het voorwoord van bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG.De voor deze richtlijn van toepassing zijnde nota's zijn de volgende:Nota J:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als kan worden aangetoond dat deze minder dan 0,1 % (g/g) benzeen (Einecs-nr. 200-753-7) bevat.Nota K:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als kan worden aangetoond dat deze minder dan 0,1 % (g/g) buta-1,3-dieen (Einecs-nr. 203-450-8) bevat.Nota L:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als kan worden aangetoond dat deze minder dan 3 % DMSO-extract bevat, gemeten volgens IP 346.Nota M:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als kan worden aangetoond dat deze minder dan 0,005 % (g/g) benzo[a]pyreen (Einecs-nr. 200-028-5) bevat.Nota N:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als volledig bekend is hoe de raffinage daarvan is verlopen en kan worden aangetoond dat deze is geproduceerd uit een stof die niet kankerverwekkend is.Nota P:De stof behoeft niet als kankerverwekkend te worden ingedeeld als kan worden aangetoond dat deze minder dan 0,1 % (g/g) benzeen (Einecs-nr. 200-753-7) bevat.>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>"


Avis juridique important

|

31994L0031

Richtlijn 94/31/EG van de Raad van 27 juni 1994 tot wijziging van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffen

Publicatieblad Nr. L 168 van 02/07/1994 blz. 0028 - 0028 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0200  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 13 blz. 0200

RICHTLIJN 94/31/EG VAN DE RAAD van 27 juni 1994 tot wijziging van Richtlijn 91/689/EEG betreffende gevaarlijke afvalstoffenDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S, lid 1,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2),  Overeenkomstig de procedure van artikel 189 C van het Verdrag,  Overwegende dat bij de besprekingen van het Comité van artikel 18 van Richtlijn 75/442/EEG (3), is gebleken dat er geen bindende lijst kon worden opgesteld van gevaarlijke afvalstoffen binnen de in Richtlijn 91/689/EEG (4) gestelde termijn, maar dat de  uitvoering van Richtlijn 91/689/EEG afhangt van de vaststelling door de Commissie van een bindende lijst;  Overwegende dat ervoor moet worden gezorgd dat Richtlijn 91/689/EEG met zo weinig mogelijk vertraging ten uitvoer wordt gelegd;  Overwegende dat het nog steeds noodzakelijk is een communautaire lijst van gevaarlijke afvalstoffen op te stellen volgens de procedure van artikel 1, lid 4, van deze richtlijn;  Overwegende dat de intrekking van Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen (5) derhalve op een later tijdstip dient te worden gesteld,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:   Artikel 1  Richtlijn 91/689/EEG wordt als volgt gewijzigd:  1. artikel 10, lid 1, eerste alinea, wordt vervangen door:   "1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om voor 27 juni 1995 aan deze richtlijn te voldoen. Ze stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.".  2. artikel 11 wordt vervangen door:   "Artikel 11 Richtlijn 78/319/EEG wordt op 27 juni 1995 ingetrokken.".   Artikel 2  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 27 juni 1994.  Voor de Raad De Voorzitter C. SIMITIS  (1) PB nr. C 271 van 7. 10. 1993, blz. 16.  (2) PB nr. C 34 van 2. 2. 1994, blz. 7.  (3) PB nr. L 194 van 25. 7. 1975, blz. 39. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/156/EEG (PB nr. L 78 van 26. 3. 1991, blz. 32).  (4) PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 20.  (5) PB nr. L 84 van 31. 3. 1978, blz. 43. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 91/692/EEG (PB nr. L 377 van 31. 12. 1991, blz. 48).