title: GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, van bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor het gebruik van bepaalde loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom in elektrische en elektronische ontstekers van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik

text:
               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               Met het oog op aanpassing aan de technische vooruitgang wordt bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (herschikking)
                  1
                (“de richtlijn gevaarlijke stoffen”) bij deze gedelegeerde richtlijn van de Commissie gewijzigd wat betreft een vrijstelling voor specifieke toepassingen die lood en zeswaardig chroom bevatten.

               De richtlijn gevaarlijke stoffen beperkt het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur, zoals bepaald in artikel 4 van die richtlijn. Zij is op 21 juli 2011 in werking getreden.

               De in de lijst in bijlage II bij de richtlijn gevaarlijke stoffen opgenomen stoffen waarvoor momenteel beperkingen gelden, zijn: lood, kwik, cadmium, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB’s), polybroomdifenylethers (PBDE’s), bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP), butylbenzylftalaat (BBP), dibutylftalaat (DBP) en di-isobutylftalaat (DIBP). In de bijlagen III en IV bij de richtlijn gevaarlijke stoffen worden de materialen en onderdelen van elektrische en elektronische apparatuur (EEA) vermeld voor specifieke toepassingen die zijn vrijgesteld van de beperking van artikel 4, lid 1, van de richtlijn gevaarlijke stoffen.

               Artikel 5 voorziet in de aanpassing van de bijlagen III en IV aan de vooruitgang van wetenschap en techniek (in de vorm van het opnemen, verlengen, wijzigen en intrekken van vrijstellingen). Krachtens artikel 5, lid 1, punt a), mogen vrijstellingen alleen in de bijlagen III en IV worden opgenomen als daardoor de door Verordening (EG) nr. 1907/2006 (de Reach-verordening)
                  2
                geboden milieu- en gezondheidsbescherming niet wordt afgezwakt en aan een van de volgende voorwaarden is voldaan: de verwijdering of vervanging van materialen en onderdelen door middel van ontwerpwijzigingen of door middel van materialen en onderdelen waarvoor geen gebruik hoeft te worden gemaakt van de in bijlage II opgesomde stoffen of materialen, is om technische of wetenschappelijke redenen niet haalbaar; de betrouwbaarheid van de vervangende stoffen is niet gewaarborgd; of de vervanging houdt als geheel voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen in.

               In besluiten over vrijstellingen en de duur ervan moet bovendien rekening worden gehouden met de beschikbaarheid van vervangende stoffen en de sociaaleconomische gevolgen van vervanging; in besluiten over de duur van vrijstellingen moet rekening worden gehouden met potentiële gevolgen voor innovatie. Waar van toepassing moeten ook levenscyclusoverwegingen in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de gevolgen van vrijstellingen.

               Bij artikel 5, lid 1, is bovendien bepaald dat de Europese Commissie (de Commissie) materialen en onderdelen van EEA voor specifieke toepassingen in de lijsten van de bijlagen III en IV opneemt door middel van afzonderlijke gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 20. In artikel 5, lid 3, en bijlage V is de procedure vastgesteld voor het indienen van aanvragen voor het verlenen, verlengen of intrekken van een vrijstelling.

               2.RAADPLEGING VOORAFGAAND AAN DE AANNEMING VAN DE HANDELING

               Sinds de bekendmaking van de richtlijn gevaarlijke stoffen heeft de Commissie op grond van artikel 5, lid 3, en bijlage V talrijke aanvragen ontvangen van marktdeelnemers om nieuwe vrijstellingen te verlenen of bestaande vrijstellingen te verlengen
                  3
               .

               De Commissie heeft in januari 2018 een verzoek ontvangen voor een nieuwe vrijstelling voor het gebruik van loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom in elektrische en elektronische ontstekingen van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik (verzoek nr. 2018-2).

               Met het oog op de evaluatie van de vrijstellingsaanvraag heeft de Commissie in een studie de vereiste technische en wetenschappelijke beoordeling laten uitvoeren, met inbegrip van een zeven weken durende open onlineraadpleging van belanghebbenden
                  4
                over de aanvraag. Er werden tijdens de raadpleging van de belanghebbenden twee bijdragen ingediend.

               Het eindverslag met de beoordeling van de aanvraag is gepubliceerd
                  5
               ; de belanghebbenden zijn hiervan in kennis gesteld.

               Vervolgens heeft de Commissie de groep nationale deskundigen voor gedelegeerde handelingen uit hoofde van de richtlijn gevaarlijke stoffen geraadpleegd tijdens een vergadering van deskundigen op 21 oktober 2019. De deskundigen stemden in met het gepresenteerde ontwerp, waarbij een grote groep van deskundigen zich onthield. Alle noodzakelijke maatregelen betreffende vrijstellingen van de beperking van het gebruik van stoffen uit hoofde van artikel 5, leden 3 tot en met 7, zijn genomen
                  6
               . Het ontwerp van gedelegeerde richtlijn werd in overeenstemming met de richtsnoeren voor betere regelgeving gedurende een periode van vier weken op het portaal voor betere regelgeving gepubliceerd zodat het publiek feedback kon geven. De Commissie heeft geen opmerkingen ontvangen. De Raad en het Europees Parlement zijn van alle activiteiten in kennis gesteld.

               In het eindverslag wordt met name de volgende technische informatie en evaluatie vermeld:

               ·Elektrische en elektronische ontstekingen (EEI’s — Electric and electronic initiators) zijn een onderdeel van elektrische en elektronische detonatoren die voornamelijk worden gebruikt voor de winning van delfstoffen (bv. bouwstenen, ertsen en edele metalen) en voor bouw- en sloopactiviteiten (bv. tunnelbouw, slopen van schoorstenen en gebouwen). EEI’s worden ook gebruikt in onderdelen van geïntegreerde reddingssystemen die worden ingezet om bijvoorbeeld de gevolgen van overstromingen te beheersen of om sneeuwkappen, ijsbulten of omgevallen bomen te verwijderen. Loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom bevinden zich in essentiële onderdelen van de EEI, zoals in elektrische ontstekingskoppen, primaire explosieve ladingen en pyrotechnische ladingen met vertraagde werking.

               ·Momenteel zijn er geen alternatieven voor looddiazide, loodstyfnaat, looddipicramaat, loodoranje (loodtetraoxide) en looddioxide in EEI’s en bariumchromaat in pyrotechnische ladingen met een lange vertragingstijd van in de handel beschikbare EEI’s die aan alle essentiële eisen voldoen om de veilige werking van de EEI te waarborgen.

               De aanvragen waarop het verzoek om vrijstelling betrekking heeft, vallen onder categorie 11
                  7
               ; het vrijstellingsverzoek heeft derhalve betrekking op bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU. Om ervoor te zorgen dat de gevraagde vrijstelling geen afbreuk doet aan de door de Reach-verordening geboden milieu- en gezondheidsbescherming, worden de desbetreffende loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom overeenkomstig artikel 5 van Richtlijn 2011/65/EU in de formulering van de vrijstelling gespecificeerd. Voorts voldoet het verzoek om vrijstelling aan ten minste één van de in artikel 5, lid 1, punt a), gespecificeerde relevante criteria: omdat er momenteel geen voldoende betrouwbare alternatieven voor de betrokken toepassingen voorhanden zijn en dergelijke alternatieven vermoedelijk ook niet spoedig in de handel zullen worden gebracht, is het gerechtvaardigd de vrijstelling te verlenen met de maximale geldigheidsperiode van vijf jaar. Aangezien er nog geen betrouwbare vervangende stoffen beschikbaar zijn, wordt voor deze periode niet verwacht dat de vervanging tot negatieve sociaaleconomische gevolgen zal leiden. De toegestane verlenging van de vrijstelling zal naar verwachting ook geen negatieve gevolgen hebben voor innovatie.

               3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               In de gedelegeerde richtlijn wordt het gebruik van specifieke loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom in specifieke toepassingen vrijgesteld van de beperkingen van artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2011/65/EU; deze vrijstelling moet in bijlage III bij die richtlijn worden opgenomen.

               Het instrument is een gedelegeerde richtlijn, overeenkomstig Richtlijn 2011/65/EU en met name de relevante bepalingen van artikel 5, lid 1, punt a).

               De gedelegeerde richtlijn heeft tot doel bij te dragen tot de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu en de bepalingen om de werking van de interne markt op het gebied van elektrische en elektronische apparatuur te garanderen, onderling aan te passen. Daartoe voorziet zij in de toelating van het gebruik van normaliter verboden stoffen voor specifieke toepassingen in overeenstemming met de bepalingen en voorwaarden van de richtlijn gevaarlijke stoffen en met de in die richtlijn vastgestelde procedure voor de aanpassing van de bijlagen III en IV aan de vooruitgang van wetenschap en techniek.

               Overeenkomstig het evenredigheidsbeginsel gaat deze maatregel niet verder dan wat nodig is om de doelstelling ervan te verwezenlijken.

               De gedelegeerde richtlijn heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

               GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE

               van 15.1.2021

               tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, van bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor het gebruik van bepaalde loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom in elektrische en elektronische ontstekers van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE EUROPESE COMMISSIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur
                  8
               , en met name artikel 5, lid 1, punt a),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Krachtens Richtlijn 2011/65/EU zijn de lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht, geen van de in bijlage II bij die richtlijn opgenomen gevaarlijke stoffen bevat. Die beperking geldt niet voor de vrijgestelde toepassingen die zijn vermeld in bijlage III bij die richtlijn.

               (2)De categorieën elektrische en elektronische apparatuur waarop Richtlijn 2011/65/EU van toepassing is, zijn opgenomen in de lijst in bijlage I bij die richtlijn.

               (3)Lood en zeswaardig chroom zijn opgenomen in bijlage II bij Richtlijn 2011/65/EU als stoffen waarvoor beperkingen gelden.

               (4)Op 19 januari 2018 heeft de Commissie een overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2011/65/EU ingediende aanvraag ontvangen voor een in de lijst in bijlage III bij die richtlijn op te nemen vrijstelling voor het gebruik van loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom in elektrische en elektronische ontstekers van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik (“de gevraagde vrijstelling”).

               (5)Bij de beoordeling van de aanvraag zijn belanghebbenden geraadpleegd overeenkomstig artikel 5, lid 7, van Richtlijn 2011/65/EU. De tijdens deze raadplegingen ontvangen opmerkingen zijn openbaar gemaakt op een daartoe bestemde website.

               (6)Bepaalde loodverbindingen en verbindingen van zeswaardig chroom bevinden zich in essentiële onderdelen van elektrische en elektronische ontstekers (EEI’s), zoals in elektrische ontstekingskoppen, primaire explosieve ladingen en pyrotechnische ladingen met vertraagde werking. De EEI’s zijn een onderdeel van elektrische en elektronische detonators die voornamelijk worden gebruikt voor de winning van delfstoffen, bouw- en sloopactiviteiten en als onderdelen van geïntegreerde reddingssystemen.

               (7)Momenteel zijn er geen alternatieven voor looddiazide, loodstyfnaat, looddipicramaat, loodoranje (loodtetraoxide) en looddioxide in EEI’s en bariumchromaat in pyrotechnische ladingen met een lange vertragingstijd van in de handel beschikbare EEI’s die aan alle essentiële eisen voldoen om de veilige werking van de EEI te waarborgen.

               (8)Bij gebrek aan alternatieven is vervanging van looddiazide, loodstyfnaat, looddipicramaat, loodoranje (loodtetraoxide), looddioxide en bariumchromaat in bepaalde EEI-onderdelen wetenschappelijk noch technisch haalbaar. De vrijstelling is in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad
                  9
                en zwakt de door die verordening geboden milieu- en gezondheidsbescherming derhalve niet af.

               (9)Het is daarom passend de gevraagde vrijstelling te verlenen door de toepassingen waarop deze betrekking heeft, voor wat elektrische en elektronische apparatuur van categorie 11 betreft, op te nemen in bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU.

               (10)De gevraagde vrijstelling moet worden verleend voor een periode van vijf jaar met ingang van [datum van bekendmaking van deze richtlijn in het Publicatieblad], overeenkomstig artikel 5, lid 2, eerste alinea, van Richtlijn 2011/65/EU. Gezien de resultaten van de lopende inspanningen om betrouwbare vervanging te vinden, is het onwaarschijnlijk dat de duur van de vrijstelling negatieve gevolgen voor de innovatie zal hebben.

               (11)Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.

               Artikel 2

               1.De lidstaten moeten uiterlijk op [de laatste dag van de vijfde maand na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en bekendmaken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

               Zij passen die bepalingen toe vanaf [de laatste dag van de vijfde maand na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn + 1 dag].

               Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

               Artikel 3

               Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel, 15.1.2021

                     Voor de Commissie

                     De voorzitter
                     Ursula VON DER LEYEN

                     (1)

                        PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

                     (2)

                        PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1.

                     (3)

                        De lijst is te vinden op:
                  http://ec.europa.eu/environment/waste/rohs_eee/adaptation_en.htm

                     (4)

                  Raadplegingsperiode
                  : van 31 oktober 2018 tot en met 19 december 2018.

                     (5)

                     https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/7e6bf135-f0b9-11e9-a32c-01aa75ed71a1/language-en/format-PDF/source-120742148

                     (6)

                        Een lijst van de vereiste administratieve stappen is beschikbaar op de
                  website van de Commissie
                  . Zie het interinstitutioneel register van gedelegeerde handelingen op
                  https://webgate.ec.europa.eu/regdel/#/home
                   voor informatie over de voortgang van de procedure voor elk van de ontwerpen van gedelegeerde handelingen.

                     (7)

                        De in bijlage I bij Richtlijn 2011/65/EU opgenomen categorieën zijn: 1. grote huishoudelijke apparaten; 2. kleine huishoudelijke apparaten; 3. IT- en telecommunicatieapparatuur; 4. consumentenapparatuur; 5. verlichtingsapparatuur; 6. elektrisch en elektronisch gereedschap; 7. speelgoed, ontspannings- en sportapparatuur; 8. medische hulpmiddelen; 9. meet- en regelapparatuur met inbegrip van industriële meet- en regelapparatuur; 10. automaten; 11. andere EEA die niet onder een van de bovenstaande categorieën valt.

                     (8)

                        PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

                     (9)

                        Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

    ---documentbreak---

               BIJLAGE

               In bijlage III bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 45 ingevoegd:

                        “45

                        Looddiazide, loodstyfnaat, looddipicramaat, loodoranje (loodtetraoxide), looddioxide in elektrische en elektronische ontstekers van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik en bariumchromaat in pyrotechnische ladingen met een lange vertragingstijd van elektrische ontstekers van explosieven voor civiel (professioneel) gebruik

                        Geldt voor categorie 11 en vervalt op [PB: vijf jaar na de bekendmaking van de gedelegeerde richtlijn in het Publicatieblad].”


title: RICHTLIJN (EU) …/… VAN DE COMMISSIE tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende het rijbewijs

text:
                         EUROPESE
                         COMMISSIE
                                                   Brussel, 4.5.2020
                                                   C(2020) 2665 final
                   RICHTLIJN (EU) …/… VAN DE COMMISSIE
                                      van 4.5.2020
   tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                betreffende het rijbewijs
                              (Voor de EER relevante tekst)
NL                                                                               NL
 ---pagebreak---                           RICHTLIJN (EU) …/… VAN DE COMMISSIE
                                                van 4.5.2020
       tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                          betreffende het rijbewijs
                                       (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006
   betreffende het rijbewijs1, met name artikel 8,
   Overwegende hetgeen volgt:
   (1)     De bestaande specifieke bepalingen die lidstaten de keuze geven om te beslissen dat
           houders van een rijbewijs in de categorieën C, CE, D of DE zonder beperkingen met
           automatisch geschakelde voertuigen mogen rijden, moeten worden uitgebreid naar
           rijbewijzen BE, C1, C1E, D1 en D1E, mits de houder reeds een rijbewijs heeft behaald
           met een handgeschakeld voertuig in minstens een van de volgende categorieën: B, BE,
           C, CE, C1, C1E, D, DE, D1 of D1E.
   (2)     Deze uitbreiding moet worden uitgevoerd in het licht van de technische vooruitgang
           en met name om rekening te houden met de ontwikkeling van de modernere, veiligere,
           en minder vervuilende voertuigen die vaker door de vervoerssector worden gebruikt en
           verkrijgbaar zijn met een breed scala van halfautomatische, automatische en hybride
           transmissies. Bovendien zou de versoepeling van de bestaande beperkingen op
           automatisch geschakelde voertuigen de administratieve en financiële last verminderen
           voor belanghebbenden, waaronder kleine en middelgrote ondernemingen die actief
           zijn in de vervoerssector.
   (3)     De normen voor motorfietsen van categorie A2 die tijdens rijexamens worden gebruikt
           om vaardigheden en gedrag te testen, moeten worden aangepast aan de technische
           vooruitgang, met name aan de ontwikkeling van verbrandingsmotoren en chassis, en
           aan het toenemende gebruik van elektrische motorfietsen. De technische specificaties
           voor examenvoertuigen van categorie A2 moeten ook worden aangepast om ervoor te
           zorgen dat kandidaat-bestuurders hun examen afleggen met voertuigen die
           representatief zijn voor het rijbewijs dat ze al dan niet ontvangen.
   (4)     Richtlijn 2006/126/EG moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.
   (5)     Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van 28 september 2011 van de
           lidstaten en de Commissie over toelichtende stukken2 hebben de lidstaten zich ertoe
           verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun
           omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het
   1
           PB L 403 van 30.12.2006, blz. 18.
   2
           PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.
NL                                                   1                                          NL
 ---pagebreak---             verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de
            nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.
   (6)      De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van
            het Comité voor het rijbewijs,
   HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
                                                 Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 2006/126/EG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze
   richtlijn.
                                                 Artikel 2
   1.         De lidstaten dienen uiterlijk op 1 november 2020 de nodige wettelijke en
              bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze
              richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld
              mede.
              Zij passen die bepalingen toe vanaf 1 november 2020.
              Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de
              officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die
              verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.         De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern
              recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
                                                 Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het
   Publicatieblad van de Europese Unie.
                                                 Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
   Gedaan te Brussel, 4.5.2020
                                                  Voor de Commissie
                                                  De voorzitter
                                                  Ursula VON DER LEYEN
NL                                                   2                                             NL
 ---documentbreak---                          EUROPESE
                         COMMISSIE
                                                   Brussel, 4.5.2020
                                                   C(2020) 2665 final
                                                   ANNEX
                                       BIJLAGE
                                          bij
                              Richtlijn van de Commissie
   tot wijziging van Richtlijn 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad
                                betreffende het rijbewijs
NL                                                                               NL
 ---pagebreak---                                              BIJLAGE
   Bijlage II bij Richtlijn 2006/126/EG wordt als volgt gewijzigd:
   (a)      punt 5.1.3 wordt vervangen door:
            “5.1.3. Specifieke bepalingen voor voertuigen van de categorieën BE, C, CE, C1,
            C1E, D, DE, D1 en D1E
                   De lidstaten kunnen besluiten geen beperking tot voertuigen met automatische
                   schakeling op te nemen in een rijbewijs voor een voertuig van categorie BE, C,
                   CE, C1, C1E, D, DE, D1 of D1E als bedoeld in punt 5.1.2 wanneer de
                   bestuurder reeds een rijbewijs bezit voor een voertuig met handschakeling in
                   minstens één van de volgende categorieën: B, BE, C, CE, C1, C1E, D, DE, D1
                   of D1E, en hij de in punt 8.4 beschreven handelingen heeft uitgevoerd tijdens
                   het examen inzake rijvaardigheid en rijgedrag.”
   (b)      In punt 5.2 wordt de tweede alinea van de tweede ondertitel “Categorie A2”
            vervangen door:
            “Indien het motorrijwiel door een verbrandingsmotor wordt aangedreven, dient de
            cilinderinhoud daarvan minstens 250 cm3 te bedragen.”.
NL                                                1                                               NL


title: GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor het gebruik van bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in kunststofonderdelen van detectorspoelen in apparaten voor beeldvorming door middel van magnetische resonantie (MRI)

text:
               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               Met het oog op aanpassing aan de technische en wetenschappelijke vooruitgang wordt bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (herschikking)
                  1
                (“de BGGS-richtlijn”) bij deze gedelegeerde richtlijn van de Commissie gewijzigd wat betreft een vrijstelling voor specifieke toepassingen met bis(2‑ethylhexyl)ftalaat (DEHP).

               Artikel 4 van de BGGS-richtlijn beperkt het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (EEA). Momenteel zijn tien stoffen aan beperkingen onderworpen en in bijlage II bij de richtlijn opgenomen: lood, kwik, cadmium, zeswaardig chroom, polybroombifenylen (PBB’s), polybroomdifenylethers (PBDE’s), bis(2‑ethylhexyl)ftalaat (DEHP), butylbenzylftalaat (BBP), dibutylftalaat (DBP) en di-isobutylftalaat (DIBP). DEHP, BBP, DBP en DIBP zijn bij Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2015/863 van de Commissie
                  2
                aan de lijst toegevoegd en zullen met ingang van 22 juli 2021 verboden zijn in medische hulpmiddelen die onder de BGGS-richtlijn vallen.

               De bijlagen III en IV bij de BGGS-richtlijn bevatten de lijsten van materialen en onderdelen van EEA voor specifieke toepassingen die zijn vrijgesteld van de beperking in artikel 4, lid 1, van die richtlijn. Artikel 5 bepaalt dat de bijlagen III en IV moeten worden aangepast aan de vooruitgang van wetenschap en techniek (wat betreft de verlening, verlenging en intrekking van vrijstellingen). Krachtens artikel 5, lid 1, punt a), mogen vrijstellingen alleen in de bijlagen III en IV worden opgenomen als daardoor de door Verordening (EG) nr. 1907/2006 (Reach)
                  3
                geboden milieu- en gezondheidsbescherming niet wordt afgezwakt en aan een van de volgende voorwaarden is voldaan:

               –de verwijdering of vervanging van de materialen en onderdelen waarvoor geen gebruik hoeft te worden gemaakt van de in bijlage II opgesomde stoffen of materialen is om technische of wetenschappelijke redenen onmogelijk;

               –de betrouwbaarheid van vervangende stoffen is niet gewaarborgd;

               –de vervanging houdt als geheel voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen in voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument.

               In besluiten over vrijstellingen en de duur ervan moet rekening worden gehouden met de beschikbaarheid van vervangende stoffen en de sociaaleconomische gevolgen van vervanging. In besluiten over de duur van vrijstellingen moet rekening worden gehouden met potentiële gevolgen voor innovatie. Waar van toepassing moeten ook levenscyclusoverwegingen in aanmerking worden genomen bij de beoordeling van de gevolgen van vrijstellingen.

               Bij artikel 5, lid 1, van de BGGS-richtlijn is bepaald dat de Commissie materialen en onderdelen van EEA voor specifieke toepassingen in de lijsten in de bijlagen III en IV opneemt door middel van afzonderlijke gedelegeerde handelingen overeenkomstig artikel 20. In artikel 5, lid 3, en bijlage V is de procedure voor het indienen van vrijstellingsaanvragen vastgesteld.

               2.RAADPLEGING VOORAFGAAND AAN DE AANNEMING VAN DE HANDELING

               De Commissie ontvangt talrijke verzoeken
                  4
                van marktdeelnemers om vrijstellingen te verlenen of te verlengen uit hoofde van de BGGS-richtlijn (artikel 5, lid 3, en bijlage V).

               Op 12 september 2018 heeft de Commissie een aanvraag ontvangen voor een nieuwe vrijstelling voor het gebruik van DEHP in polyvinylchloride (pvc) voor hulpmiddelen voor trekontlasting van spoelkabels in apparaten voor beeldvorming door middel van magnetische resonantie (MRI-scanners). Om de aanvraag voor deze nieuwe vrijstelling te beoordelen, heeft de Commissie in november 2018 in een studie
                  5
                de vereiste technische en wetenschappelijke beoordeling laten uitvoeren. De studie werd in 2020 afgerond en omvatte een acht weken durende onlineraadpleging van belanghebbenden; er werden geen bijdragen ontvangen. Informatie over de raadpleging werd verstrekt op de website van het project
                  6
               .

               Op 2 oktober 2019 ontving de Commissie een soortgelijk verzoek om een nieuwe vrijstelling voor het gebruik van DEHP in kunststofonderdelen in MRI-detectorspoelen. Gezien de gelijkenis tussen de twee verzoeken en aangezien aanvullende informatie over de beschikbaarheid van vervangende stoffen en de sociaaleconomische aspecten nodig was, is de Commissie in november 2019 begonnen met een grondige studie, die in juni 2020
                  7
                werd afgerond.

               Tijdens een acht weken durende openbare raadpleging werden belanghebbenden geïnformeerd over nieuwe stappen, en de informatie over de raadpleging werd verstrekt op de website van het project
                  8
               . Tijdens de raadpleging werden geen bijdragen ontvangen, maar in het kader van de informatievergaring werden andere MRI-fabrikanten dan de indiener van de aanvraag geïnterviewd.

               De Commissie heeft de groep nationale deskundigen voor gedelegeerde handelingen uit hoofde van de BGGS-richtlijn op 23 februari 2021 geraadpleegd. Sommige deskundigen stemden in met de gepresenteerde ontwerpen, en een grote groep van deskundigen onthield zich. De Commissie heeft alle nodige maatregelen genomen met betrekking tot vrijstellingen van de beperking van de stof overeenkomstig artikel 5, leden 3 tot en met 7
                  9
               . Zij heeft de Raad en het Europees Parlement van alle activiteiten in dit verband in kennis gesteld.

               In de verslagen van de technische en wetenschappelijke beoordeling werd de aandacht gevestigd op het volgende:

               ·het eerste verzoek betrof het gebruik van DEHP in hulpmiddelen voor trekontlasting van kabels van pvc in MRI-detectorspoelen. Het tweede verzoek had een ruimer toepassingsgebied en betrof het gebruik van DEHP in flexibele polymeren die worden gebruikt in kunststofonderdelen van MRI-detectorspoelen. Uit de beoordeling is gebleken dat een gezamenlijke vrijstelling passend zou zijn;

               ·voor veel MRI-scanners zijn er momenteel geen DEHP-vrije spoelen beschikbaar. Ten minste één fabrikant levert echter DEHP-vrije MRI-onderdelen;

               ·de ontwikkeling van alternatieven en vervangende stoffen zal meer tijd vergen om een geschikte en brede beschikbaarheid te waarborgen.

               ·Gezien het huidige gebrek aan voldoende geschikte alternatieve technologieën en vervangende stoffen zou het niet verlenen van een vrijstelling waarschijnlijk leiden tot een ontoereikend aanbod voor gezondheidsdiensten, die afhankelijk zijn van originele MRI-spoelen. Dit kan gevolgen hebben voor de gezondheid van veel patiënten in de EU als gevolg van een gebrek aan de desbetreffende diagnose- en behandelingsfaciliteiten.

               3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               Het gebruik van DEHP in voorwerpen is onderhevig aan beperkingen die zijn vastgelegd in vermelding 51 in bijlage XVII bij de Reach-verordening, maar EEA die binnen het toepassingsgebied van de BGGS-richtlijn valt is van die beperking vrijgesteld. Uit de resultaten van de beoordeling blijkt dat het verlenen van de vrijstelling de door de Reach-verordening geboden milieu- en gezondheidsbescherming niet zou afzwakken en derhalve voldoet aan de in artikel 5 van de Richtlijn gesteld voorwaarde.

               Bovendien voldoen de vrijstellingsaanvragen aan ten minste één van de criteria van artikel 5, lid 1, punt a), van de richtlijn: de betrouwbaarheid van vervangende stoffen is niet voldoende gewaarborgd en de vervanging houdt als geheel voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen in voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument als geheel.

               Gezien de voortdurende inspanningen van de fabrikanten om een betrouwbaar en breed beschikbaar alternatief te vinden, is het onwaarschijnlijk dat de gevraagde duur van de vrijstelling tot 1 januari 2024 negatieve gevolgen zal hebben voor innovatie. Daarom moet de vrijstelling voor de gevraagde duur worden verleend.

               De voorgestelde handeling stelt het gebruik van DEHP in specifieke toepassingen vrij van de in bijlage II bij de BGGS-richtlijn vermelde beperkingen. Deze vrijstelling moet worden opgenomen in bijlage IV (betreffende vrijstellingen specifiek voor medische hulpmiddelen en meet- en regelapparatuur) bij die richtlijn.

               Het instrument is een gedelegeerde richtlijn, overeenkomstig de BGGS-richtlijn en met name de relevante bepalingen van artikel 5, lid 1, punt a).

               De gedelegeerde richtlijn heeft tot doel bij te dragen tot de bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu en de bepalingen om de werking van de interne markt op het gebied van EEA te garanderen, te harmoniseren. Daartoe voorziet zij in de toelating van het gebruik van normaliter verboden stoffen voor specifieke toepassingen in overeenstemming met de BGGS-richtlijn en met de in die richtlijn vastgestelde procedure voor de aanpassing van de bijlagen III en IV aan de vooruitgang van wetenschap en techniek.

               De gedelegeerde richtlijn heeft geen gevolgen voor de begroting van de EU.

               GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE

               van 11.8.2021

               tot wijziging, met het oog op aanpassing aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, van bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft een vrijstelling voor het gebruik van bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in kunststofonderdelen van detectorspoelen in apparaten voor beeldvorming door middel van magnetische resonantie (MRI)

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE EUROPESE COMMISSIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2011 betreffende beperking van het gebruik van bepaalde gevaarlijke stoffen in elektrische en elektronische apparatuur
                  10
               , en met name artikel 5, lid 1, punt a),

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)Krachtens Richtlijn 2011/65/EU zijn de lidstaten verplicht ervoor te zorgen dat elektrische en elektronische apparatuur die in de handel wordt gebracht, geen van de in bijlage II bij die richtlijn opgenomen gevaarlijke stoffen bevat. Die beperking geldt niet voor de vrijgestelde toepassingen die zijn vermeld in bijlage IV bij die richtlijn.

               (2)De categorieën elektrische en elektronische apparatuur waarop Richtlijn 2011/65/EU van toepassing is, zijn opgenomen in de lijst in bijlage I bij die richtlijn.

               (3)Bis(2-ethylhexyl)ftalaat (DEHP) is opgenomen in bijlage II bij Richtlijn 2011/65/EU, zoals gewijzigd bij Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2015/863 an de Commissie
                  11
               , als stof waarvoor beperkingen gelden. DEHP mag vanaf 22 juli 2021 niet meer worden gebruikt in medische hulpmiddelen, met inbegrip van medische hulpmiddelen voor in-vitrodiagnostiek, boven een maximale concentratie van 0,1 gewichtsprocent in homogene materialen.

               (4)Op 12 september 2018 en 2 oktober 2019 heeft de Commissie overeenkomstig artikel 5, lid 3, van Richtlijn 2011/65/EU ingediende aanvragen ontvangen voor een in de lijst in bijlage IV bij die richtlijn op te nemen vrijstelling voor het gebruik van DEHP in kunststofonderdelen van detectorspoelen in apparaten voor beeldvorming door middel van magnetische resonantie (MRI) (“de gevraagde vrijstelling”).

               (5)Er zijn twee technische en wetenschappelijke evaluatiestudies uitgevoerd om de vrijstellingsaanvragen te beoordelen. De eerste studie
                  12
                betrof de eerste ontvangen aanvraag. Gezien de gelijkenis tussen de tweede aanvraag en de eerste, werden beide aanvragen in de tweede studie
                  13
                samen beoordeeld. Bij de beoordeling van de aanvragen, waarbij rekening werd gehouden met de beschikbaarheid van technisch haalbare en betrouwbare vervangende stoffen en de sociaaleconomische gevolgen van vervanging, werd geconcludeerd dat er geen geschikte alternatieven voor DEHP zijn die voldoende op de markt beschikbaar zijn en dat het niet verlenen van de vrijstelling waarschijnlijk zal leiden tot vervanging die als geheel voor het milieu, de gezondheid en de veiligheid van de consument waarschijnlijk meer nadelen dan voordelen inhoudt. Bij de beoordeling zijn belanghebbenden geraadpleegd overeenkomstig artikel 5, lid 7, van Richtlijn 2011/65/EU. De tijdens deze raadplegingen ontvangen opmerkingen zijn openbaar gemaakt op een daartoe bestemde website.

               (6)De gevraagde vrijstelling is in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad
                  14
                en zwakt de door die verordening geboden milieu- en gezondheidsbescherming derhalve niet af.

               (7)Het is daarom passend de gevraagde vrijstelling te verlenen door de toepassingen waarop deze betrekking heeft op te nemen in bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU.

               (8)Om te waarborgen dat compatibele kunststofonderdelen voor MRI-detectorspoelen voor gezondheidsdiensten breed beschikbaar zijn op de markt van de Unie en om tijd te bieden voor de ontwikkeling van geschikte en breed beschikbare alternatieven, moet de gevraagde vrijstelling worden verleend tot 1 januari 2024, overeenkomstig artikel 5, lid 2, eerste alinea, van Richtlijn 2011/65/EU. Gezien de resultaten van de lopende inspanningen om betrouwbare vervanging te vinden, is het onwaarschijnlijk dat de duur van de vrijstelling negatieve gevolgen voor de innovatie zal hebben.

               (9)Richtlijn 2011/65/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (10)Omwille van de rechtszekerheid en ter bescherming van het gewettigde vertrouwen van de exploitanten die de betrokken medische hulpmiddelen leveren, dat de gevraagde vrijstelling van toepassing is op de datum van inwerkingtreding van het verbod op het gebruik van de betrokken stof waarvoor beperkingen gelden, en bij gebrek aan enig rechtmatig belang bij het veroorzaken van een verstoring van de levering van die medische hulpmiddelen als gevolg van de inwerkingtreding van dat verbod, moet deze richtlijn met spoed in werking treden en met terugwerkende kracht van toepassing zijn vanaf 21 juli 2021,

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.

               Artikel 2

               1.De lidstaten moeten uiterlijk op [de laatste dag van de vijfde maand na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen en bekendmaken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.

               Zij passen die bepalingen toe vanaf 21 juli 2021.

               Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

               Artikel 3

               Deze richtlijn treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel, 11.8.2021

                     Voor de Commissie

                     De voorzitter
                     Ursula VON DER LEYEN

                     (1)

                        PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

                     (2)

                        PB L 137 van 4.6.2015, blz. 10.

                     (3)

                        Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach) en tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

                     (4)

                  http://ec.europa.eu/environment/waste/rohs_eee/adaptation_en.htm

                     (5)

                        Zie voor het eindverslag van de studie (Pack 17):
                  https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/df0ab036-8b52-11ea-812f-01aa75ed71a1/language-en/format-PDF/source-146143357

                     (6)

                        Raadplegingsperiode: van 18 maart tot en met 17 mei 2019
                  https://rohs.exemptions.oeko.info/

                     (7)

                        Zie voor het eindverslag van de studie (Pack 20):
                  https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/185e9d5b-d5fc-11ea-adf7-01aa75ed71a1/language-en/format-PDF/source-146144567

                     (8)

                        Raadplegingsperiode: van 10 januari tot en met 20 februari 2020;
                  https://rohs.exemptions.oeko.info/

                     (9)

                        Een lijst van de vereiste administratieve stappen is beschikbaar op de
                  website van de Commissie
                  . Zie het interinstitutioneel register van gedelegeerde handelingen op
                  https://webgate.ec.europa.eu/regdel/#/home
                   voor informatie over de voortgang van de procedure voor elk van de ontwerpen van gedelegeerde handelingen.

                     (10)

                        PB L 174 van 1.7.2011, blz. 88.

                     (11)

                        Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2015/863 van de Commissie van 31 maart 2015 tot wijziging van bijlage II bij Richtlijn 2011/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de lijst van stoffen waarvoor beperkingen gelden (PB L 137 van 4.6.2015, blz. 10).

                     (12)

                        Zie voor het eindverslag van de studie (Pack 17):
                  https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/df0ab036-8b52-11ea-812f-01aa75ed71a1/language-en/format-PDF/source-146143357

                     (13)

                        Zie voor het eindverslag van de studie (Pack 20):
                  https://op.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/185e9d5b-d5fc-11ea-adf7-01aa75ed71a1/language-en/format-PDF/source-146144567

                     (14)

                        Verordening (EG) nr. 1907/2006 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2006 inzake de registratie en beoordeling van en de autorisatie en beperkingen ten aanzien van chemische stoffen (Reach), tot oprichting van een Europees Agentschap voor chemische stoffen, houdende wijziging van Richtlijn 1999/45/EG en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 793/93 van de Raad en Verordening (EG) nr. 1488/94 van de Commissie alsmede Richtlijn 76/769/EEG van de Raad en de Richtlijnen 91/155/EEG, 93/67/EEG, 93/105/EG en 2000/21/EG van de Commissie (PB L 396 van 30.12.2006, blz. 1).

    ---documentbreak---

               BIJLAGE

               In bijlage IV bij Richtlijn 2011/65/EU wordt het volgende punt 46 ingevoegd:

                        “46

                        Bis(2‑ethylhexyl)ftalaat (DEHP) in kunststofonderdelen voor MRI-detectorspoelen.

                        Vervalt op 1 januari 2024.”


title: GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE tot wijziging van Richtlijn 2010/43/EU wat betreft voor instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) in aanmerking te nemen duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren

text:
               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               Deze richtlijn is onderdeel van een breder initiatief van de Commissie rond duurzame ontwikkeling. Dat initiatief legt de basis voor een EU-raamwerk dat duurzaamheidsoverwegingen centraal stelt in het financiële bestel, om zo de transformatie van de Europese economie naar een groener, veerkrachtiger en circulairder systeem te ondersteunen, in lijn met de doelstelling van de Europese Green Deal
                  1
               .

               Na de goedkeuring van het klimaatakkoord van Parijs van 2016 en de Agenda 2030 van de Verenigde Naties inzake duurzame ontwikkelingsdoelen (SDG’s) heeft de Commissie in het Actieplan: duurzame groei financieren
                  2
                haar voornemen aangekondigd om duidelijkheid te verschaffen over de integratie van duurzaamheid in zogenaamde fiduciaire verplichtingen uit sectorale wetgeving. De mededeling over de Europese Green Deal bevestigt dat “er op de lange termijn gerichte signalen nodig zijn om financiële en kapitaalstromen in de richting van groene investeringen te sturen en gestrande activa te voorkomen”. Deze gedelegeerde richtlijn zal aan deze specifieke doelstelling bijdragen.

               Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie
                  3
                geeft uitvoering aan Richtlijn 2009/65/EG
                  4
                door nadere invulling te geven aan onder meer organisatorische eisen, de identificatie van de soorten belangenconflicten, de bedrijfsvoering en het risicobeheer van icbe-beheermaatschappijen. De voorliggende richtlijn wijzigt Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie. Zij verduidelijkt de eisen die aan beheermaatschappijen worden gesteld wat betreft de integratie van duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidskwesties.

               Deze richtlijn is gebaseerd op een eindverslag over een technisch advies
                  5
                van de Europese Autoriteit voor effecten en markten (ESMA). De conclusie van dit technische advies is dat verdere verduidelijking nodig is ten aanzien van de integratie van duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren in Richtlijn 2010/43/EU en in dat advies worden ook specifieke bepalingen op dat punt genoemd.

               De voorliggende richtlijn verschaft duidelijkheid over de huidige verplichting voor instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) om duurzaamheidsrisico’s te integreren. Deze verduidelijking voert geen rangschikking in van de verschillende risico’s. Ook biedt deze richtlijn duidelijkheid over een aantal implicaties van de verordening betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector, met name wanneer icbe-beheermaatschappijen informatie rapporteren met betrekking tot het in aanmerking nemen van ongunstige effecten op de duurzaamheid.

               Deze richtlijn en andere sectorale gedelegeerde handelingen die de voorschriften inzake fiduciaire verplichtingen en geschiktheidstests aanpassen, zijn een verdere versterking van de verordening betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector
                  6
               , de verordening inzake EU klimaattransitiebenchmarks en op de Overeenkomst van Parijs afgestemde EU-benchmarks en informatieverschaffing over duurzaamheid over benchmarks
                  7
                en de verordening betreffende de EU-taxonomie voor duurzame activiteiten
                  8
               . Die voorschriften integreren, over de verschillende sectoren heen, duurzaamheidsoverwegingen op een coherente wijze in beleggings-, advies- en rapportageprocessen. Zij verankeren ecologische, sociale en governanceoverwegingen (“duurzaamheidsoverwegingen”) in het hart van het financiële bestel, om de transformatie van de Europese economie naar een groener, koolfstofarm, veerkrachtiger, hulpbronnenefficiënter en circulairder systeem te ondersteunen.

               2.RAADPLEGING VOORAFGAAND AAN DE AANNEMING VAN DE HANDELING

               Op 24 juli 2018 heeft Commissie de ESMA gevraagd een technisch advies uit te brengen over eventuele wijzigingen van op grond van Richtlijn 2009/65/EG vastgestelde gedelegeerde handelingen, wat betreft de integratie van duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren.

               Op 30 april 2019 heeft de ESMA haar eindverslag over het technische advies aan de Commissie gepubliceerd. In het advies is rekening gehouden met de standpunten die belanghebbenden kenbaar hebben gemaakt tijdens de openbare raadpleging die tussen 19 december 2018 en 19 februari 2019 heeft plaatsgevonden. Dit advies bevat ook een kosten-batenanalyse. Daarnaast heeft de ESMA op 4 februari 2019 een open publieke hoorzitting georganiseerd om aanvullende feedback te verzamelen. Ook de Stakeholdergroep effecten en markten van de ESMA is geraadpleegd.

               Op 22 november 2019 hebben de Commissiediensten het overleg met de lidstaten aangevat; de deskundigengroep van het Europees Comité voor het effectenbedrijf is eveneens geraadpleegd.

               In overeenstemming met de beginselen voor beter regelgeven werd het concept-voorstel voor consultatie gepubliceerd tussen 8 juni 2020 en 6 juli 2020. Na zorgvuldige afweging van de feedback zijn verdere aanpassingen doorgevoerd in de tekst van de toelichting.

               3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               De rechtsgrondslag voor deze richtlijn wordt gegeven in artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 2, en artikel 51, lid 4, van Richtlijn 2009/65/EU.

               Deze richtlijn betreft de volgende wijzigingen van Richtlijn 2010/43/EU:

               Artikel 1, lid 1, geeft een definitie van “duurzaamheidsrisico’s” die is afgestemd op de definitie van “duurzaamheidsrisico’s” in artikel 2, punt 22, van Verordening (EU) 2019/2088.

               Artikel 1, lid 2, neemt in de eerste alinea van artikel 4, lid 1, van Richtlijn 2010/43/EU betreffende algemene vereisten inzake procedures en organisatie de verplichting voor beheermaatschappijen op om duurzaamheidsrisico’s in aanmerking te nemen.

               Artikel 1, lid 3, verplicht beheermaatschappijen, door een wijziging van artikel 5 van Richtlijn 2010/43/EU, de nodige middelen en deskundigheid te behouden voor de doeltreffende integratie van duurzaamheidsrisico’s.

               Artikel 1, lid 4, bepaalt dat beleggingsmaatschappijen duurzaamheidsrisico’s moeten integreren, rekening houdende met het evenredigheidsbeginsel.

               Artikel 1, lid 5, maakt de hoogste leiding van de beheermaatschappij verantwoordelijk voor de integratie van duurzaamheidsrisico’s.

               Artikel 1, lid 6, bepaalt dat de identificatie van belangenconflicten ook die soorten conflicten moet omvatten die als gevolg van de integratie van duurzaamheidsrisico’s kunnen ontstaan.

               Met artikel 1, lid 7, wordt het in aanmerking nemen van – kwantitatieve of kwalitatieve – duurzaamheidsrisico’s opgenomen bij de due-diligencevereisten op grond van artikel 23 van Richtlijn 2010/43/EU. Wanneer beheermaatschappijen of, in voorkomend geval, beleggingsmaatschappijen de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen, moeten deze effecten ook bij de due-diligencevereisten in aanmerking worden genomen.

               Artikel 1, lid 8, verduidelijkt dat in het risicobeheerbeleid op grond van artikel 38 van Richtlijn 2010/43/EU ook blootstellingen van icbe’s aan duurzaamheidsrisico’s in aanmerking moeten worden genomen.

               GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE

               van 21.4.2021

               tot wijziging van Richtlijn 2010/43/EU wat betreft voor instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) in aanmerking te nemen duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE EUROPESE COMMISSIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s)
                  9
               , en met name artikel 12, lid 3, artikel 14, lid 2, en artikel 51, lid 4,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De transitie naar een koolstofarme, duurzamere, meer hulpbronnenefficiënte en circulaire economie in lijn met de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) is van cruciaal belang om het concurrentievermogen van de economie van de Unie op lange termijn te waarborgen. In 2016 heeft de Unie de Overeenkomst van Parijs afgesloten
                  10
               . In artikel 2, lid 1, punt c), van de Overeenkomst van Parijs wordt als doelstelling gesteld om de reactie op de dreiging van klimaatverandering te versterken, onder meer door geldstromen in lijn te brengen met een traject naar broeikasgasarme emissies en klimaatbestendige ontwikkeling.

               (2)In het licht van die uitdaging is de Commissie in december 2019 met de Europese Green Deal gekomen
                  11
               . Die Green Deal is een nieuwe groeistrategie die de Unie moet omvormen tot een eerlijke en welvarende samenleving met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar vanaf 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Om die doelstelling te verwezenlijken, moeten beleggers duidelijke signalen krijgen wat betreft hun beleggingen, om gestrande activa te vermijden en duurzame financiering op te halen.

               (3)In maart 2018 is de Commissie met haar actieplan “Duurzame groei financieren” gekomen
                  12
               , waarin zij een ambitieuze en brede strategie voor een duurzaam geldwezen uittekent. Een van de doelstellingen uit dat actieplan is het heroriënteren van kapitaalstromen in de richting van duurzame beleggingen om zo duurzame en inclusieve groei te bewerkstelligen. De effectbeoordeling op basis waarvan nadien wetgevingsinitatieven zijn genomen, is in mei 2018 gepubliceerd
                  13
               . Deze liet zien dat er duidelijkheid moet komen over duurzaamheidsfactoren die beheermaatschappijen in het kader van hun verplichtingen ten aanzien van beleggers in aanmerking moeten nemen. Daarom moeten beheermaatschappijen niet alleen alle relevante financiële risico’s doorlopend beoordelen, maar ook alle desbetreffende duurzaamheidsrisico’s als bedoeld in Verordening (EU) 2019/2088 die, wanneer deze zich voordoen, een werkelijk of mogelijk wezenlijk negatief effect op de waarde van de belegging kunnen veroorzaken. In Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie
                  14
                is niet uitdrukkelijk sprake van duurzaamheidsrisico’s. Daarom, en om ervoor te zorgen dat interne procedures en organisatorische regelingen correct worden uitgevoerd en nageleefd, moet worden verduidelijkt dat in processen, systemen en interne controles van beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s tot uiting moeten komen en dat technische capaciteit en kennis nodig is om die risico’s te kunnen analyseren.

               (4)Om een ongelijk speelveld te vermijden voor beheermaatschappijen en voor beleggingsmaatschappijen die geen beheermaatschappij hebben aangewezen, en om de daarmee samenhangende compartimentering, incoherentie en onvoorspelbaarheid in het functioneren van de interne markt te voorkomen, moeten de regels betreffende de integratie van duurzaamheidsrisico’s ook gelden voor beleggingsmaatschappijen, rekening houdende met het evenredigheidsbeginsel.

               (5)Om een hoog niveau van beleggersbescherming aan te houden, moeten beheermaatschappijen, bij het bepalen van de soorten belangenconflicten die de belangen van een icbe kunnen schaden, ook belangenconflicten opnemen die kunnen ontstaan als gevolg van de integratie van duurzaamheidsrisico’s in hun processen, systemen en interne controles. Bij die conflicten kan het onder meer gaan om conflicten die voortvloeien uit de beloning of persoonlijke transacties van betrokken personeelsleden, belangenconflicten die aanleiding kunnen geven tot greenwashing, mis-selling of foutieve voorstelling van beleggingsstrategieën, en belangenconflicten tussen verschillende icbe’s die door dezelfde beheermaatschappij worden beheerd.

               (6)Overeenkomstig Verordening (EU) 2019/2088 zijn beheer- of beleggingsmaatschappijen die de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren in aanmerking moeten nemen, of die deze belangrijkste ongunstige effecten vrijwillig in aanmerking nemen, verplicht openbaar te maken hoe die belangrijkste ongunstige effecten in hun due-diligencebeleid in aanmerking worden genomen. Ter wille van de consistentie tussen Verordening (EU) 2019/2088 en Richtlijn 2010/43/EU moet die verplichting tot uiting komen in Richtlijn 2010/43/EU.

               (7)Richtlijn 2010/43/EU moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd,

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

               Artikel 1

               Wijzigingen van Richtlijn 2010/43/EU

               Richtlijn 2010/43/EU wordt als volgt gewijzigd:

               (1)Aan artikel 3 worden de volgende punten 11 en 12 toegevoegd:

               “11.
                     „duurzaamheidsrisico”: duurzaamheidsrisico in de zin van artikel 2, punt 22, van Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad*;

               12.
                     „duurzaamheidsfactoren”: duurzaamheidsfactoren in de zin van artikel 2, punt 24, van Verordening (EU) 2019/2088.

               _________________________________________________________________________

               *
                     Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).”.

               (2)Aan artikel 4, lid 1, wordt de volgende alinea toegevoegd:

               “De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in aanmerking nemen wanneer zij de in de eerste alinea vastgestelde verplichtingen in acht nemen.”.

               (3)Aan artikel 5 wordt het volgende lid 5 toegevoegd:

               “5.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen voor de in leden 1, 2 en 3 genoemde doeleinden de nodige middelen en deskundigheid behouden ten behoeve van de doeltreffende integratie van duurzaamheidsrisico’s.”.

               (4)Het volgende artikel 5 bis wordt ingevoegd:

               “Artikel 5 bis

               Verplichting voor beleggingsmaatschappijen om duurzaamheidsrisico’s in het beheer van icbe’s te integreren

               De lidstaten zorgen ervoor dat beleggingsmaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in het beheer van icbe’s integreren, rekening houdende met de aard, schaal en complexiteit van het bedrijf van de beleggingsmaatschappijen.”.

               (5)Aan artikel 9, lid 2, wordt het volgende punt g) toegevoegd:

               “g)
                     verantwoordelijk is voor de integratie van duurzaamheidsrisico’s in de in de punten a) tot en met f) genoemde activiteiten.”;

               (6)Aan artikel 17 wordt het volgende lid 3 toegevoegd:

               “3.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat beheermaatschappijen, wanneer zij de soorten belangenconflicten bepalen die de belangen van een icbe kunnen schaden, ook de belangenconflicten opnemen die kunnen ontstaan als gevolg van de integratie van duurzaamheidsrisico’s in hun processen, systemen en interne controles.”.

               (7)Aan artikel 23 worden de volgende leden 5 en 6 toegevoegd:

               “5.
                     “De lidstaten verplichten beheermaatschappijen duurzaamheidsrisico’s in aanmerking te nemen wanneer zij de in de leden 1 tot en met 4 vastgestelde vereisten in acht nemen.

               6.
                     De lidstaten zorgen ervoor dat, wanneer beheermaatschappijen of, in voorkomend geval, beleggingsmaatschappijen de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen zoals beschreven in artikel 4, lid 1, punt a), van Verordening (EU) 2019/2088 of zoals vereist door artikel 4, lid 3 of 4, van diezelfde verordening, die beheermaatschappijen of beleggingsmaatschappijen dergelijke belangrijkste ongunstige effecten in aanmerking nemen wanneer zij de in de leden 1 tot en met 4 van dit artikel vastgestelde verplichtingen in acht nemen.”.

               (8)In artikel 38, lid 1, wordt de tweede alinea vervangen door:

               “Het risicobeheerbeleid omvat procedures die noodzakelijk zijn om de beheermaatschappij in staat te stellen voor elke icbe die zij beheert, de blootstelling aan markt-, liquiditeits-, duurzaamheids- en tegenpartijrisico’s te beoordelen, alsook de blootstelling van de icbe aan alle andere risico’s, inclusief operationele risico’s, die van wezenlijk belang kunnen zijn voor elke icbe die zij beheert.”.

               Artikel 2

               Omzetting

               1.De lidstaten dienen uiterlijk op [Publicatiebureau: datum invoegen — laatste dag van de 11e maand volgend op de publicatie van deze richtlijn in het Publicatieblad van de Europese Unie] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

               Zij passen die bepalingen toe vanaf [Publicatiebureau: datum invoegen — eerste dag van de 12e maand volgend op de publicatie in het Publicatieblad van de Europese Unie].

               Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

               Artikel 3

               Inwerkingtreding

               Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4

               Adressaten

               Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel, 21.4.2021

                     Voor de Commissie

                     De voorzitter
                     Ursula VON DER LEYEN

                     (1)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s – De Europese Green Deal, COM(2019) 640 final.

                     (2)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, de Europese Centrale Bank, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s – Actieplan: duurzame groei financieren, COM(2018) 97 final.

                     (3)

                        Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie van 1 juli 2010 tot uitvoering van Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft organisatorische eisen, belangenconflicten, bedrijfsvoering, risicobeheer en inhoud van de overeenkomst tussen een bewaarder en een beheermaatschappij (PB L 176 van 10.7.2010, blz. 42).

                     (4)

                        Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 juli 2009 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe’s) (PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32).

                     (5)

                        Final Report — ESMA’s technical advice to the European Commission on integrating sustainability risks and factors in the UCITS Directive and AIFMD (ESMA34-45-688).

                     (6)

                        Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).

                     (7)

                        Verordening (EU) 2019/2089 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 tot wijziging van Verordening (EU) 2016/1011 inzake EU klimaattransitiebenchmarks en op de Overeenkomst van Parijs afgestemde EU-benchmarks en informatieverschaffing over duurzaamheid over benchmarks (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 17).

                     (8)

                        Verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen (nog niet bekendgemaakt).

                     (9)

                        PB L 302 van 17.11.2009, blz. 32.

                     (10)

                        Besluit (EU) 2016/1841 van de Raad van 5 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (PB L 282 van 19.10.2016, blz. 4).

                     (11)

                        COM(2019) 640 final.

                     (12)

                        COM(2018) 97 final.

                     (13)

                        SWD(2018) 264 final.

                     (14)

                        Richtlijn 2010/43/EU van de Commissie van 1 juli 2010 tot uitvoering van Richtlijn 2009/65/EG van het Europees Parlement en de Raad wat betreft organisatorische eisen, belangenconflicten, bedrijfsvoering, risicobeheer en inhoud van de overeenkomst tussen een bewaarder en een beheermaatschappij (PB L 176 van 10.7.2010, blz. 42).


title: GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE tot wijziging van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wat betreft de integratie van duurzaamheidsfactoren in de productgoveranceverplichtingen

text:
               TOELICHTING

               1.ACHTERGROND VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               Deze richtlijn is onderdeel van een breder initiatief van de Commissie rond duurzame ontwikkeling. Dat initiatief legt de basis voor een EU-raamwerk dat duurzaamheidsoverwegingen centraal stelt in het financiële bestel, om zo de transformatie van de Europese economie naar een groener, veerkrachtiger en circulairder systeem te ondersteunen, in lijn met de doelstelling van de Europese Green Deal
                  1
               .

               Na de goedkeuring van het klimaatakkoord van Parijs van 2016 en de Agenda 2030 van de Verenigde Naties inzake duurzame ontwikkelingsdoelen (SDG’s) heeft de Commissie in het Actieplan: duurzame groei financieren
                  2
                haar voornemen aangekondigd om duidelijkheid te verschaffen over de integratie van duurzaamheid in zogenaamde fiduciaire verplichtingen uit sectorale wetgeving. De mededeling over de Europese Green Deal bevestigt dat “er op de lange termijn gerichte signalen nodig zijn om financiële en kapitaalstromen in de richting van groene investeringen te sturen en gestrande activa te voorkomen”. Deze gedelegeerde richtlijn zal aan deze specifieke doelstelling bijdragen.

               Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie
                  3
                vult Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad
                  4
                (“MiFID II”) aan door nadere invulling te geven aan onder meer productgovernanceverplichtingen. Deze richtlijn wijzigt Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie
                  5
                op twee punten:

               In het kader van het bestaande MiFID II-raamwerk moet een beleggingsonderneming die financiële instrumenten voor verkoop aan cliënten ontwikkelt, zorgen voor het onderhoud, de exploitatie en de toetsing van een proces voor de goedkeuring van elk financieel instrument en significante aanpassingen van bestaande financiële instrumenten voordat deze in de handel worden gebracht of onder cliënten in omloop worden gebracht. In het kader van het productgoedkeuringsproces moet voor elk financieel instrument een geïdentificeerde doelmarkt van eindcliënten binnen de relevante categorie van cliënten worden gespecificeerd en moet worden gewaarborgd dat alle desbetreffende risico’s voor een dergelijke afgebakende doelmarkt zijn geëvalueerd zijn en dat de geplande distributiestrategie op de geïdentificeerde doelmarkt aansluit
                  6
               . Voorts moeten, volgens artikel 24, 2, MiFID II, beleggingsondernemingen die financiële instrumenten voor verkoop aan cliënten ontwikkelen, ervoor zorgen dat deze financiële instrumenten zodanig zijn vormgegeven dat zij voldoen aan de behoeften van een afgebakende doelmarkt van eindcliënten binnen de betrokken categorie van cliënten, dat de strategie voor de distributie van de financiële instrumenten is afgestemd op de geïdentificeerde doelmarkt, en dat de beleggingsonderneming redelijke stappen onderneemt om ervoor te zorgen dat het financiële instrument wordt gedistribueerd op de geïdentificeerde doelmarkt. Hoofdstuk III van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 stelt voor zowel ontwikkelaars als distributeurs nadere details vast wat betreft het producttoezicht- en productgovernanceproces.

               De op grond van artikel 16, lid 12, en artikel 24, lid 13, MiFID II in Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie vastgestelde voorwaarden om een doelmarkt af te bakenen, leggen nog niet uitdrukkelijk nadere details vast voor de integratie van duurzaamheidsfactoren en duurzaamheidsdoelstellingen door beleggingsondernemingen die financiële instrumenten ontwikkelen, en door hun distributeuren. Deze richtlijn verduidelijkt dat duurzaamheidsfactoren en duurzaamheidsdoelstellingen in aanmerking dienen te worden genomen bij het proces voor producttoezicht en productgovernance.

               Deze richtlijn en andere sectorale gedelegeerde handelingen die de voorschriften inzake fiduciaire verplichtingen aanpassen en die daarmee samen zijn vastgesteld, versterken ook Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees en de Raad
                  7
               , Verordening (EU) 2019/2089 van het Europees Parlement en de Raad
                  8
               , en Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad
                  9
               . Die voorschriften integreren, over de verschillende sectoren heen, duurzaamheidsoverwegingen op een coherente wijze in beleggings-, advies- en rapportageprocessen. Zij verankeren ecologische, sociale en governanceoverwegingen (“duurzaamheidsoverwegingen”) in het hart van het financiële bestel, om de transformatie van de Europese economie naar een groener, koolfstofarm, veerkrachtiger, hulpbronnenefficiënter en circulairder systeem te ondersteunen.

               Dit concept van gedelegeerde richtlijn is gebaseerd op de bij artikel 16, lid 3, en artikel 24, lid 13, MiFID II vastgestelde bevoegdheidsdelegatie.

               2.RAADPLEGING VOORAFGAAND AAN DE AANNEMING VAN DE HANDELING

               In december 2016 heeft de Commissie de High-Level Expert Group on Sustainable Finance (HLEG) opgericht om via aanbevelingen een Uniestrategie voor een duurzaam geldwezen te helpen ontwikkelen. Deze deskundigengroep heeft medio juli 2017 een tussentijds verslag over “Financing a Sustainable European Economy” gepubliceerd en op 18 juli 2017 op een bijeenkomst van belanghebbenden zijn eindverslag gepresenteerd, gevolgd door een vragenlijst voor een raadpleging.

               Samen met het eindverslag van de HLEG over de financiering van een duurzame Europese economie is op 31 januari 2018 een feedbackverklaring gepubliceerd, met daarin een overzicht van de reacties van de respondenten. In zijn eindverslag beveelt de HLEG aan om de beleggingsadviseurs te verplichten, als vast onderdeel van de financiële adviesverlening, te informeren naar en te reageren op de voorkeuren van niet-professionele beleggers inzake de duurzaamheidsimpact van hun beleggingen. Ook deed hij de aanbeveling te overleggen over de governance van de benadering van langetermijn- en duurzaamheidsrisico’s.

               In maart 2018 heeft de Commissie een doelgerichte vragenlijst uitgestuurd over de integratie van ecologische, sociale en governanceoverwegingen in de geschiktheidsbeoordeling. Uit de raadpleging is gebleken dat slechts een minderheid van de cliënten duurzaamheidskwesties proactief ter sprake brengt tijdens het adviesproces. Enkele van de redenen hiervoor zijn: i) de beschikbare informatie over duurzame financiële instrumenten is niet transparant; ii) het risico op “greenwashing” in bestaande documenten is hoog, en iii) er is een gebrek aan educatie over de impact ervan op risico’s en prestaties. Een enkele keer lijken cliënten tijdens het adviesproces stelselmatig belangstelling voor duurzaamheidfactoren aan de dag te leggen.

               De Commissie heeft de ESMA gevraagd een technisch advies uit te brengen over mogelijke wijzigingen van op grond van MiFID II vastgestelde gedelegeerde handelingen, wat betreft de integratie van duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren in de sectoren organisatorische vereisten, voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening, risicomanagement en beoordeling van de doelmarkt.

               In de opdracht die de Commissie gaf, beklemtoonde zij dat verschuivingen in de afbakening van de doelmarkt niet mochten leiden tot mis-selling, door bijvoorbeeld duidelijk beleggingsdoelstellingen en duurzaamheidsrestricties aan te geven. Daarnaast herhaalde de Commissie dat de mogelijkheid behouden moest blijven om een doelmarkt af te bakenen voor cliënten zonder duurzaamheidsdoelstellingen.

               Op 30 april 2019 heeft de ESMA haar “Final report on integrating sustainability risks and factors in MiFID II” gepubliceerd. In het advies is rekening gehouden met de standpunten die belanghebbenden kenbaar hebben gemaakt tijdens de openbare raadpleging die tussen 19 december 2018 en 19 februari 2019 heeft plaatsgevonden. Dit advies bevat ook een kosten-batenanalyse. Daarnaast heeft de ESMA op 4 februari 2019 een open publieke hoorzitting georganiseerd om aanvullende feedback te verzamelen. Ook de Stakeholdergroep effecten en markten van de ESMA is geraadpleegd. Dit verslag gaat ook in op het opnemen van duurzaamheidsrisico’s en duurzaamheidsfactoren in de organisatorische vereisten en structuren voor productgovernance en producttoezicht van beleggingsondernemingen. De aanbevelingen over structuren voor productgovernance en producttoezicht die door de ESMA zijn uitgewerkt en waarover zij een publieke consultatie organiseerde, zijn in dit concept van gedelegeerde richtlijn meegenomen.

               In overeenstemming met de beginselen voor beter regelgeven werd dit concept-voorstel voor consultatie gepubliceerd tussen 8 juni 2020 en 6 juli 2020. Na zorgvuldige afweging van de feedback zijn verdere aanpassingen doorgevoerd in de tekst.

               3.JURIDISCHE ELEMENTEN VAN DE GEDELEGEERDE HANDELING

               De rechtsgrondslag voor deze richtlijn wordt gegeven in artikel 16, lid 12, en artikel 24, lid 13, van Richtlijn 2014/65/EU.

               Dit concept van gedelegeerde richtlijn betreft de volgende wijzigingen van (EU) 2017/593:

               Artikel 1 moet duidelijk maken dat ontwikkelaars terdege met duurzaamheidsdoelstellingen rekening moeten houden wanneer zij de soort(en) cliënten bepalen met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument niet overeenstemt. Voorts dient de beoordeling van de doelmarkt aan de hand van het risico-/rendementsprofiel en de productkenmerken van het betrokken product, ook de doelstelling van duurzame beleggingen of de ecologische of sociale kenmerken van het instrument te omvatten. In het kader van die evaluatie moeten ontwikkelaars ook expliciet de duurzaamheidsdoelstellingen van cliënten in aanmerking nemen.

               Voorts moeten ontwikkelaars duurzaamheidsfactoren van de financiële instrumenten transparant rapporteren zodat beleggingsondernemingen met cliënten of potentiële cliënten in dialoog kunnen treden om een voldoende fijnmazig inzicht te krijgen in de individuele duurzaamheidsvoorkeuren van cliënten, overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/565
                  10
               . Voor duurzame beleggingen zal geen afbakening van een negatieve doelmarkt vereist zijn.

               Artikel 2 is de vertaling van die eisen wat betreft de distributeurs.

               Ten slotte stelt artikel 3 de datum van toepassing van de voorgestelde richtlijn, met inbegrip van de overgangsperiode van twaalf maanden, vast.

               GEDELEGEERDE RICHTLIJN (EU) .../… VAN DE COMMISSIE

               van 21.4.2021

               tot wijziging van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wat betreft de integratie van duurzaamheidsfactoren in de productgoveranceverplichtingen

               (Voor de EER relevante tekst)

               DE EUROPESE COMMISSIE,

               Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

               Gezien Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU
                  11
               , en met name artikel 16, lid 12, en artikel 24, lid 13,

               Overwegende hetgeen volgt:

               (1)De transitie naar een koolstofarme, duurzamere, meer hulpbronnenefficiënte en circulaire economie in lijn met de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s) is van cruciaal belang om het concurrentievermogen van de economie van de Unie op lange termijn te waarborgen. In 2016 heeft de Unie de Overeenkomst van Parijs
                  12
                afgesloten. In artikel 2, lid 1, onder c), van de Overeenkomst van Parijs wordt als doelstelling gesteld om de reactie op de dreiging van klimaatverandering te versterken, onder meer door geldstromen in lijn te brengen met een traject naar broeikasgasarme emissies en klimaatbestendige ontwikkeling.

               (2)In het licht van die uitdaging is de Commissie in december 2019 met de Europese Green Deal
                  13
                gekomen. De Green Deal is een nieuwe groeistrategie die de Unie moet omvormen tot een eerlijke en welvarende samenleving met een moderne, hulpbronnenefficiënte en concurrerende economie, waar vanaf 2050 netto geen broeikasgassen meer worden uitgestoten en de economische groei is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen. Om die doelstelling te verwezenlijken, moeten beleggers duidelijke signalen krijgen wat betreft hun beleggingen, om gestrande activa te vermijden en duurzame financiering op te halen.

               (3)In maart 2018 is de Commissie met haar actieplan “Duurzame groei financieren”
                  14
                gekomen, waarin zij een ambitieuze en brede strategie voor een duurzaam geldwezen uittekent. Een van de doelstellingen uit dat actieplan is het heroriënteren van kapitaalstromen in de richting van duurzame beleggingen om zo duurzame en inclusieve groei te bewerkstelligen.

               (4)Een correcte uitvoering van het Actieplan stimuleert de vraag van beleggers naar duurzame beleggingen. Daarom moet worden verduidelijkt dat duurzaamheidsfactoren en -doelstellingen in aanmerking dienen te worden genomen binnen de in Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie
                  15
                uiteengezette vereisten inzake productgovernance.

               (5)Beleggingsondernemingen die financiële instrumenten ontwikkelen en distribueren, moeten in het productgoedkeuringsproces van elk financieel instrument en in de overige regelingen inzake productgovernance en -toezicht duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen voor elk financieel instrument dat bedoeld is om te worden gedistribueerd aan cliënten die op zoek zijn naar financiële instrumenten met een duurzaamheidsprofiel.

               (6)Rekening houdende met het feit dat de doelmarkt voldoende fijnmazig moet worden afgebakend, kan niet worden volstaan met een algemene verklaring dat een financieel instrument een duurzaamheidsprofiel heeft. Integendeel, beleggingsondernemingen die financiële instrumenten ontwikkelen en distribueren, moeten nader aangeven bij welke groep cliënten met specifieke duurzaamheidsdoelstellingen het de bedoeling is dat financiële instrumenten worden gedistribueerd.

               (7)Om ervoor te zorgen dat financiële instrumenten met duurzaamheidsfactoren gemakkelijk beschikbaar blijven voor cliënten die geen duurzaamheidsvoorkeuren hebben, mag van beleggingsondernemingen niet worden verlangd dat zij groepen cliënten in kaart brengen met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument met duurzaamheidsfactoren niet overeenstemt.

               (8)De duurzaamheidsfactoren van een financieel instrument moeten transparant worden gepresenteerd zodat de distributeur de betrokken informatie aan zijn cliënten of potentiële cliënten kan verstrekken.

               (9)Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 moet derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

               Artikel 1
               Wijzigingen van Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593

               Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 wordt als volgt gewijzigd:

               (1)Aan artikel 1 wordt het volgende lid 5 toegevoegd:

               “5.
                     Onder „duurzaamheidsfactoren” worden verstaan duurzaamheidsfactoren in de zin van artikel 2, punt 24, van Verordening (EU) 2019/2088*.

               _______________________________________________________________

               *Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).”.

               (2)Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd:

               (a)in lid 9 wordt de eerste alinea vervangen door:

               “9.
                     De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de potentiële doelmarkt voor elk financieel instrument voldoende fijnmazig vast te stellen en het type of de typen cliënten te bepalen met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, het financiële instrument overeenstemt. In dit proces identificeert de onderneming de groep of groepen cliënten met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument niet overeenstemt, behalve indien financiële instrumenten duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen. Wanneer beleggingsondernemingen samenwerken bij het vervaardigen van een financieel instrument, moet slechts één doelmarkt worden aangewezen.”;

               (b)lid 11 wordt vervangen door:

               “11.
                     De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen te bepalen of een financieel instrument voldoet aan de vastgestelde behoeften, kenmerken en doelstellingen van de doelmarkt, onder meer door een onderzoek van de volgende elementen:

               (a)het risico/rendementsprofiel van het financieel instrument stemt overeen met de doelmarkt;

               (b)de duurzaamheidsfactoren van het financieel instrument stemmen, in voorkomend geval, overeen met de doelmarkt;

               (c)het ontwerp van het financieel instrument wordt gedreven door kenmerken die aan de cliënt ten goede komen, en niet door een bedrijfsmodel dat voor zijn rendabiliteit gebaseerd is op slechte resultaten voor de cliënt.”;

               (c)aan lid 13 wordt de volgende tweede alinea toegevoegd:

               “De duurzaamheidsfactoren van het financiële instrument worden transparant gepresenteerd en verschaffen distributeurs de nodig informatie om afdoende rekening te houden met duurzaamheidsdoelstellingen van de cliënt of potentiële cliënt”.

               (d)lid 14 wordt vervangen door:

               “14.
                     De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de financiële instrumenten die zij vervaardigen, regelmatig te evalueren, rekening houdende met gebeurtenissen die het potentiële risico voor de vastgestelde doelmarkt feitelijk kunnen beïnvloeden. De beleggingsondernemingen onderzoeken of het financieel instrument blijft overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van de doelmarkt en of het op de doelmarkt wordt gedistribueerd of cliënten bereikt met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het financiële instrument niet overeenstemt.”.

               (3)Artikel 10 wordt als volgt gewijzigd:

               (a)in lid 2 wordt de eerste alinea vervangen door:

               “2.
                     De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen passende productgovernanceregelingen in te voeren om ervoor te zorgen dat de producten en de diensten die zij wensen aan te bieden of aan te bevelen, overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van een omschreven doelmarkt, en dat de voorgenomen distributiestrategie overeenstemt met de afgebakende doelmarkt. Beleggingsondernemingen omschrijven en beoordelen de omstandigheden en behoeften van de cliënten op wie zij zich willen richten, om ervoor te zorgen dat geen afbreuk wordt gedaan aan de belangen van cliënten ten gevolge van commerciële of financieringsprocessen. In dit proces identificeren de beleggingsondernemingen groepen cliënten met wier behoeften, kenmerken en doelstellingen het product of de dienst niet overeenstemt, behalve indien financiële instrumenten duurzaamheidsfactoren in aanmerking nemen.”;

               (b)lid 5 wordt vervangen door:

               “5.
                     De lidstaten verplichten beleggingsondernemingen de beleggingsinstrumenten die zij aanbieden of aanbevelen en de diensten die zij verlenen, regelmatig te evalueren, rekening houdende met elke gebeurtenis die het potentiële risico voor de afgebakend doelmarkt materieel kan beïnvloeden. Ondernemingen evalueren ten minste of de producten of diensten blijven overeenstemmen met de behoeften, kenmerken en doelstellingen, met inbegrip van duurzaamheidsdoelstellingen, van de omschreven doelmarkt, en of de voorgenomen distributiestrategie geschikt blijft. Ondernemingen onderzoeken de doelmarkt opnieuw en/of actualiseren de productgovernanceregelingen wanneer zij tot de bevinding komen dat zij de doelmarkt voor een specifieke producten of diensten onjuist hebben omschreven of deze niet langer voldoen aan de omstandigheden van de afgebakende doelmarkt, bijvoorbeeld wanneer het product ten gevolge van marktomstandigheden niet-liquide of zeer volatiel is geworden.”

               Artikel 2
               Omzetting

               1.De lidstaten dienen uiterlijk op [Publicatiebureau: datum invoegen – precies 12 maanden minus één dag na inwerkingtreding van deze gedelegeerde handeling] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.

               Zij passen die bepalingen toe met ingang van [Publicatiebureau: datum precies 15 maanden na inwerkingtreding van deze gedelegeerde handeling invoegen].

               Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

               2.De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.

               Artikel 3
               Inwerkingtreding

               Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.

               Artikel 4
               Adressaten

               Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

               Gedaan te Brussel, 21.4.2021

                     Voor de Commissie

                     De voorzitter
                     Ursula VON DER LEYEN

                     (1)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s – De Europese Green Deal, COM(2019) 640 final.

                     (2)

                        Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, de Europese Centrale Bank, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s – Actieplan: duurzame groei financieren, COM(2018) 97 final.

                     (3)

                        Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 500).

                     (4)

                        Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 betreffende markten in financiële instrumenten en tot wijziging van Richtlijn 2002/92/EG en Richtlijn 2011/61/EU (PB L 173 van 12.6.2014, blz. 349).

                     (5)

                        Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 500).

                     (6)

                        Zie artikel 16, lid 3, MiFID, maar ook artikel 9, lid 3, MiFID.

                     (7)

                        Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 1).

                     (8)

                        Verordening (EU) 2019/2089 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 tot wijziging van Verordening (EU) 2016/1011 inzake EU klimaattransitiebenchmarks en op de Overeenkomst van Parijs afgestemde EU-benchmarks en informatieverschaffing over duurzaamheid over benchmarks (PB L 317 van 9.12.2019, blz. 17).

                     (9)

                        Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2020 betreffende de totstandbrenging van een kader ter bevordering van duurzame beleggingen en tot wijziging van Verordening (EU) 2019/2088 (PB L 198 van 22.6.2020, blz. 13).

                     (10)

                        Gedelegeerde Verordening (EU) 2017/565 van de Commissie van 25 april 2016 houdende aanvulling van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de door beleggingsondernemingen in acht te nemen organisatorische eisen en voorwaarden voor de bedrijfsuitoefening en wat betreft de definitie van begrippen voor de toepassing van genoemde richtlijn (PB L 87 van 31.3.2013, blz. 1).

                     (11)

                        PB L 173 van 12.6.2014, blz. 349.

                     (12)

                        Besluit (EU) 2016/1841 van de Raad van 5 oktober 2016 betreffende de ondertekening namens de Europese Unie van de Overeenkomst van Parijs, die is aangenomen in het kader van het Raamverdrag van de Verenigde Naties inzake klimaatverandering (PB L 282 van 19.10.2016, blz. 1).

                     (13)

                        COM(2019) 640 final.

                     (14)

                        COM(2018) 97 final.

                     (15)

                        Gedelegeerde Richtlijn (EU) 2017/593 van de Commissie van 7 april 2016 tot aanvulling van Richtlijn 2014/65/EU van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het vrijwaren van financiële instrumenten en geldmiddelen die aan cliënten toebehoren, productgovernanceverplichtingen en de regels die van toepassing zijn op het betalen of het ontvangen van provisies, commissies en geldelijke of niet-geldelijke tegemoetkomingen (PB L 87 van 31.3.2017, blz. 500).