Avis juridique important

|

31992L0104

Richtlijn 92/104/EEG van de Raad van 3 december 1992 betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds (twaalfde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)

Publicatieblad Nr. L 404 van 31/12/1992 blz. 0010 - 0025 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 5 Deel 6 blz. 0027  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 5 Deel 6 blz. 0027

RICHTLIJN 92/104/ EEG VAN DE RAAD van 3  december 1992 betreffende de minimumvoorschriften ter verbetering van de bescherming van de  veiligheid en de gezondheid van werknemers in de winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds  (twaalfde bijzondere richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 118  A, Gezien het voorstel van de Commissie  (1) dat is opgesteld na raadpleging van het Permanent Orgaan  voor de veiligheid en de gezondheidsvoorwaarden in de steenkolenmijnen en andere  winningsindustrieën, In samenwerking met het Europese Parlement  (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité  (3), Overwegende dat in artikel 118  A van het Verdrag is bepaald dat de Raad door middel van  richtlijnen minimumvoorschriften vaststelt om de verbetering van met name het arbeidsmilieu te  bevorderen, ten einde een hogere graad van bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de  werknemers te waarborgen; Overwegende dat, volgens dat artikel, in deze richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve,  financiële en juridische verplichtingen op te leggen dat zij de oprichting en ontwikkeling van  kleine en middelgrote ondernemingen zouden kunnen hinderen; Overwegende dat de verbetering van de veiligheid, de hygiëne en de gezondheid van de werknemers op  het werk een doel is dat niet aan overwegingen van zuiver economische aard ondergeschikt mag worden  gemaakt; Overwegende dat Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende  minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (eerste bijzondere  richtlijn in de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)  (4) niet op de  winningsindustrieën van toepassing is; Overwegende dat de naleving van de minimumvoorschriften die een hogere graad van veiligheid en  gezondheid kunnen garanderen voor de winningsindustrieën zowel in dagbouw als ondergronds, nodig is  voor het waarborgen van de veiligheid en gezondheid van de werknemers; Overwegende dat de winningsindustrieën zowel in dagbouw als ondergronds een sector vormen waar de  werknemers aan bijzonder grote risico's kunnen blootstaan; Overwegende dat deze richtlijn een bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16, lid 1, van  Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen  ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk   (5); dat bijgevolg, onverminderd dwingender en/of specifieke bepalingen van de onderhavige  richtlijn, de bepalingen van Richtlijn 89/391/EEG ten volle gelden voor winningsindustrieën in  dagbouw of ondergronds; Overwegende dat de bovengrondse ondersteuningsfaciliteiten van de winningsindustrieën, zowel in  dagbouw als ondergronds, die voor de in artikel 2, onder a), van deze richtlijn omschreven  winningsindustrieën, zowel in dagbouw als ondergronds, niet noodzakelijk zijn, onder de bepalingen  van Richtlijn 89/654/EEG vallen; Overwegende dat de Raad op 3 november 1992 Richtlijn 92/91/EEG betreffende minimumvoorschriften ter  verbetering van de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers in de  winningsindustrieën die delfstoffen winnen met behulp van boringen (elfde bijzondere richtlijn in  de zin van artikel 16, lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG)  (6) heeft vastgesteld; Overwegende dat deze richtlijn een concreet element vormt in het kader van de verwezenlijking van  de sociale dimensie van de interne markt, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:AFDELING IALGEMENE BEPALINGENArtikel  1Doel1.    In deze richtlijn, die de twaalfde bijzondere richtlijn is in de zin van artikel 16,  lid 1, van Richtlijn 89/391/EEG, worden minimumvoorschriften vastgesteld inzake de bescherming van  de veiligheid en de gezondheid van de werknemers in de in artikel 2, onder a), omschreven  winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds. 2.    Richtlijn 89/391/EEG is volledig van toepassing op het gehele in lid 1 bedoelde gebied,  onverminderd dwingender en/of specifieke bepalingen in de onderhavige richtlijn.Artikel  2DefinitiesVoor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder: a)   winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds, alle industrieën die: -   delfstoffen winnen in eigenlijke zin, in de open lucht of ondergronds en/of -  prospectiewerkzaamheden verrichten met het oog op deze winning en/of - delfstoffen gereedmaken  voor de verkoop, met uitzondering van werkzaamheden in verband met de verwerking van deze  delfstoffen,  met uitzondering van de in artikel 2, onder a), van Richtlijn 92/91/EEG omschreven  winningsindustrieën die delfstoffen winnen met behulp van boringen; b) arbeidsplaatsen: alle plaatsen die bestemd zijn als locatie voor werkplekken, voor activiteiten  en installaties die rechtstreeks of indirect verband houden met winningsindustrieën in dagbouw of  ondergronds, met inbegrip van de opslagplaatsen voor mijnafval en andere opslagplaatsen en de  eventuele verblijfsaccommodatie waartoe werknemers in het kader van hun werk toegang hebben. AFDELING IIVERPLICHTINGEN VAN DE WERKGEVERArtikel 3Algemene verplichtingen1.    Ter  verzekering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers treft de werkgever de nodige  maatregelen om ervoor te zorgen dat: a)   de arbeidsplaatsen zodanig worden ontworpen, gebouwd, uitgerust, in bedrijf gesteld, gebruikt  en onderhouden, dat werknemers hun werk kunnen verrichten zonder gevaar voor hun veiligheid en/of  gezondheid en/of de veiligheid en/of gezondheid van andere werknemers; b) wanneer bemande arbeidsplaatsen in gebruik zijn, toezicht wordt uitgeoefend door een  verantwoordelijke persoon; c) werkzaamheden waaraan een bijzonder risico is verbonden, uitsluitend aan vakbekwaam personeel  worden opgedragen en overeenkomstig de verstrekte instructies worden uitgevoerd; d) alle veiligheidsinstructies voor alle betrokken werknemers begrijpelijk zijn; e) passende eerste-hulpvoorzieningen ter beschikking worden gesteld; f) met regelmatige tussenpozen de nodige veiligheidsoefeningen worden gehouden. 2.    De werkgever vergewist zich ervan dat er een document inzake veiligheid en gezondheid, hierna  te noemen "veiligheids- en gezondheidsdocument", wordt opgesteld en bijgehouden, dat de relevante  voorschriften van de artikelen 6, 9 en 10 van Richtlijn 89/391/EEG bestrijkt. Uit het veiligheids- en gezondheidsdocument blijkt met name dat: -   de risico's voor de werknemers op de arbeidsplaats zijn bepaald en geëvalueerd; - afdoende maatregelen zullen worden genomen om de doelstellingen van deze richtlijn te bereiken; - ontwerp, gebruik en onderhoud van arbeidsplaats en uitrusting veilig zijn. Het veiligheids- en gezondheidsdocument moet vóór de aanvang van het werk worden opgesteld en  worden herzien wanneer de arbeidsplaats belangrijke wijzigingen, uitbreidingen of verbouwingen  heeft ondergaan. 3.    Wanneer werknemers van meer dan één onderneming zich op dezelfde arbeidsplaats bevinden, is  elke werkgever verantwoordelijk voor hetgeen onder zijn toezicht staat. De werkgever die overeenkomstig de nationale wettelijke regelingen en/of praktijken  verantwoordelijk is voor de arbeidsplaats, cooerdineert de uitvoering van alle maatregelen inzake  veiligheid en gezondheid van de werknemers en preciseert in het veiligheids- en gezondheidsdocument  het doel, de maatregelen en de wijze van uitvoering van deze cooerdinatie. De cooerdinatie doet niet af aan de in Richtlijn 89/391/EEG bepaalde verantwoordelijkheid van de  individuele werkgevers. 4.    Ernstige bedrijfsongevallen en/of bedrijfsongevallen met dodelijke afloop, evenals situaties  die een ernstig gevaar vormen, worden door de werkgever zo snel mogelijk aan de bevoegde  autoriteiten gemeld.Artikel 4Bescherming tegen brand, explosies en schadelijkeatmosferenDe  werkgever treft op het bedrijfstype afgestemde voorzorgsmaatregelen: -   om het ontstaan en de uitbreiding van branden en explosies te voorkomen, op te sporen en te  bestrijden, en- om te verhinderen dat er explosieve en/of voor de gezondheid schadelijke  atmosferen ontstaan.Artikel 5Vlucht- en reddingsmiddelenDe werkgever ziet erop toe dat passende  vlucht- en reddingsmiddelen beschikbaar en gebruiksklaar zijn zodat de werknemers bij gevaar de  arbeidsplaatsen ordelijk, snel en veilig kunnen verlaten.Artikel 6Communicatie-, waarschuwings-  en alarmsystemenDe werkgever neemt de noodzakelijke maatregelen om de nodige alarm- en andere  communicatiesystemen ter beschikking te stellen opdat in geval van nood onmiddellijk hulp-,  vlucht-, evacuatie- en reddingsmaatregelen kunnen worden genomen.Artikel 7Voorlichting van de  werknemers1.    Onverminderd het bepaalde in artikel 10 van Richtlijn 89/391/EEG worden de  werknemers en/of hun vertegenwoordigers voorgelicht over alle maatregelen die met betrekking tot de  veiligheid en de gezondheid op de arbeidsplaatsen moeten worden getroffen, met name die uit hoofde  van de artikelen 3 tot en met 6. 2.    De informatie moet voor de betrokken werknemers begrijpelijk zijn.Artikel  8Gezondheidstoezicht1.    Om ervoor te zorgen dat de werknemers onder passend  gezondheidstoezicht staan dat afgestemd is op de risico's voor hun veiligheid en hun gezondheid op  het werk, worden er maatregelen vastgesteld overeenkomstig de nationale wettelijke regelingen en/of  praktijken. 2.    De in lid 1 bedoelde maatregelen moeten van dien aard zijn dat elke werknemer voordat hij  wordt belast met taken in verband met de in artikel 2 bedoelde activiteiten, en vervolgens op  gezette tijden, zich medisch kan of moet laten onderzoeken. 3.    Het gezondheidstoezicht kan een onderdeel vormen van een nationaal stelsel van  gezondheidszorg.Artikel 9Raadpleging en deelneming van de werknemersRaadpleging en deelneming  van de werknemers en/of hun vertegenwoordigers betreffende de door deze richtlijn bestreken  aangelegenheden hebben plaats overeenkomstig artikel 11 van Richtlijn 89/391/EEG.Artikel  10Minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid1.    Arbeidsplaatsen die na de in artikel  12, lid 1, bedoelde datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt voor de eerste maal worden  gebruikt, moeten aan de in de bijlage opgenomen minimumvoorschriften inzake veiligheid en  gezondheid voldoen. 2.    Arbeidsplaatsen die reeds vóór de in artikel 12, lid 1, bedoelde datum waarop deze richtlijn  van toepassing wordt in gebruik waren, moeten zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk negen jaar na die  datum, aan de in de bijlage opgenomen minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid  voldoen. 3.    Bij wijziging, uitbreiding en/of verbouwing van arbeidsplaatsen na de in artikel 12, lid 1,  bedoelde datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt, treft de werkgever de nodige maatregelen  opdat de wijziging, uitbreiding en/of verbouwing met de overeenkomstige in de bijlage opgenomen  minimumvoorschriften in overeenstemming is. AFDELING IIIDIVERSE BEPALINGENArtikel 11Aanpassing van de bijlageLouter technische  aanpassingen van de bijlage als gevolg van: -   de aanneming van richtlijnen inzake technische harmonisatie en normalisatie betreffende de  winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds, en/of- technische vooruitgang, veranderingen in internationale voorschriften of specificaties of  in de kennis betreffende winningsindustrieën in dagbouw of ondergronds, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 17 van Richtlijn 89/391/EEG.Artikel  12Winningsindustrieën met behulp van baggerwerkHet staat de Lid-Staten vrij deze richtlijn niet  toe te passen op winningsindustrieën met behulp van baggerwerk, voor zover zij erop toezien dat de  betrokken werknemers overeenkomstig de in deze richtlijn opgenomen algemene beginselen inzake de  bescherming van de veiligheid en de gezondheid van werknemers worden beschermd, rekening houdend  met de specifieke risico's van winningsindustrieën met behulp van baggerwerk.Artikel  13Slotbepalingen1.    De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen  in werking treden om uiterlijk 24 maanden na haar aanneming aan deze richtlijn te voldoen. Zij  stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. 2.    Wanneer de Lid-Staten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt daarin naar deze  richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De  regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten. 3.    De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de bepalingen van intern recht mede die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied hebben vastgesteld of vaststellen. 4.    De Lid-Staten brengen de Commissie om de vijf jaar verslag uit over de praktische uitvoering  van de bepalingen van deze richtlijn, onder vermelding van de standpunten van de sociale partners. De Commissie geeft kennis van het verslag aan het Europese Parlement, de Raad, het Economisch en  Sociaal Comité, het Permanent Orgaan voor de veiligheid en de gezondheidsvoorwaarden in de  steenkolenmijnen en andere winningsindustrieën en aan het Raadgevend Comité voor de veiligheid, de  hygiëne en de gezondheidsbescherming op de arbeidsplaats.Artikel 14Deze richtlijn is gericht tot  de Lid-Staten. Gedaan te Brussel, 3 december 1992. Voor de RaadDe VoorzitterG. SHEPHARD    (1)   PB nr. C 58 van 5. 3. 1992,  blz. 3.  (2)   PB nr. C 150 van 15. 6. 1992, blz. 128, enPB nr. C 305 van 23. 11. 1992.  (3)  PB nr. C 169 van 6. 7. 1992, blz. 28.  (4)  PB nr. L 393 van 30. 12. 1989, blz. 1.  (5)  PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 1.  (6)  PB nr. L 348 van 28. 11. 1992, blz. 9.   BIJLAGE MINIMUMVOORSCHRIFTEN INZAKE VEILIGHEID EN GEZONDHEID BEDOELD IN ARTIKEL 10 VAN  DE RICHTLIJN Opmerking voorafDe in deze bijlage opgenomen verplichtingen gelden telkens als de  kenmerken van de arbeidsplaats of de activiteit, de omstandigheden of een bijzonder risico zulks  vereisen. AFDELING AGEMEENSCHAPPELIJKE MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR WINNINGSINDUSTRIEËN IN DAGBOUW OF  ONDERGRONDS, EN VOOR HUN BOVENGRONDSE BIJGEBOUWEN1.         Toezicht en organisatie1.1.  Inrichting van de arbeidsplaatsen1.1.1. De arbeidsplaatsen moeten zodanig zijn ingericht dat zij  een afdoende bescherming tegen risico's bieden. Zij moeten in goede staat worden gehouden en alle  gevaarlijke stoffen of aanladingen moeten op zodanige wijze worden verwijderd of beveiligd dat zij  de gezondheid en veiligheid van de werknemers niet in gevaar kunnen brengen. 1.1.2. Werkplekken moeten volgens ergonomische beginselen worden ontworpen en gebouwd, waarbij er  rekening mee moet worden gehouden dat de werknemers de werkzaamheden op hun werkplek moeten kunnen  volgen. 1.1.3. Wanneer een werkplek bemand wordt door één enkele werknemer, dient deze onder voldoende  toezicht te staan of moet hij via telecommunicatiemiddelen met anderen in verbinding kunnen  blijven. 1.2. Verantwoordelijke persoonElke bemande arbeidsplaats moet te allen tijde onder toezicht staan  van een verantwoordelijke persoon, die de hoedanigheden en bekwaamheden bezit welke overeenkomstig  de nationale wettelijke regelingen en/of praktijken voor deze functie zijn vereist en die door de  werkgever is aangesteld. De werkgever kan zelf de in de eerste alinea bedoelde leiding van de arbeidsplaats op zich nemen  indien hij de hoedanigheden en bekwaamheden bezit welke hiertoe volgens de nationale wettelijke  regelingen en/of praktijken vereist zijn. 1.3. ToezichtTen einde de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers tijdens  alle werkzaamheden te garanderen, dient voor het nodige toezicht te worden gezorgd door personen  die de hoedanigheden en bekwaamheden bezitten welke overeenkomstig de nationale wettelijke  regelingen en/of praktijken voor deze functie vereist zijn, en die door de werkgever of namens hem  zijn aangesteld en namens hem optreden. Wanneer het veiligheids- en gezondheidsdocument zulks vereist, moet een opzichter minstens één keer  per ploegdienst een bezoek aan de bemande werkplekken brengen. De werkgever kan zelf het in de eerste en tweede alinea bedoelde toezicht op zich nemen indien hij  de hoedanigheden en bekwaamheden bezit welke hiertoe volgens de nationale wettelijke regelingen  en/of praktijken vereist zijn. 1.4. Bevoegde werknemersOp elke bemande arbeidsplaats moet een voldoende aantal werknemers  aanwezig zijn die de voor de uitvoering van de hun opgedragen taken vereiste bekwaamheden, ervaring  en opleiding dienen te bezitten. 1.5. Voorlichting, instructies en scholingDe werknemers dienen de nodige voorlichting,  instructies, scholing en herscholing ter bescherming van hun gezondheid en veiligheid te  ontvangen. De werkgever moet ervoor zorgen dat de werknemers begrijpelijke instructies ontvangen, opdat hun  veiligheid en gezondheid en die van de andere werknemers niet in gevaar komen. 1.6. Schriftelijke instructiesVoor elke arbeidsplaats moeten schriftelijke instructies worden  opgesteld om aan te geven welke regels moeten worden in acht genomen ten einde de veiligheid en de  gezondheid van de werknemers, alsmede het veilig gebruik van het materieel te garanderen. Deze instructies moeten tevens aanwijzingen bevatten aangaande het gebruik van de noodapparatuur en  de wijze waarop moet worden opgetreden in geval zich op of nabij de arbeidsplaats een noodsituatie  voordoet. 1.7. Veilige werkmethodenOp elke arbeidsplaats en voor elke activiteit moeten veilige werkmethoden  worden toegepast. 1.8. WerkvergunningenWanneer het veiligheids- en gezondheidsdocument zulks vereist, dient een  werkvergunningensysteem te worden ingesteld voor de uitvoering van gevaarlijke werkzaamheden en  voor de uitvoering van gewoonlijk ongevaarlijke werkzaamheden die in combinatie met andere  activiteiten ernstige risico's kunnen meebrengen. De werkvergunning moet door een verantwoordelijke persoon worden afgegeven vóór de aanvang van de  werkzaamheden en dient aan te geven aan welke voorwaarden moet worden voldaan en welke  voorzorgsmaatregelen moeten worden genomen vóór, tijdens en na de werkzaamheden. 1.9. Regelmatig onderzoek van de veiligheids- en gezondheidsmaatregelenDe werkgever dient op  gezette tijden de maatregelen die zijn genomen inzake de veiligheid en de gezondheid van de  werknemers, met inbegrip van het controlesysteem voor de veiligheid en de gezondheid, te doen  onderzoeken om er voor te zorgen dat de voorschriften van de richtlijn worden nageleefd. 2. Mechanische en elektrotechnische apparatuur en installaties2.1. AlgemeenBij de keuze, de  installatie, de ingebruikneming, de werking en het onderhoud van mechanische en elektrotechnische  apparatuur moet naar behoren rekening worden gehouden met de veiligheid en de gezondheid van de  werknemers, met inachtneming van de andere bepalingen van deze richtlijn en van de Richtlijnen  89/392/EEG  (1) en 89/655/EEG  (2). Wanneer de apparatuur zich bevindt in een zone waar brand- of explosiegevaar als gevolg van de  ontbranding van gassen, dampen of vluchtige vloeistoffen bestaat of kan bestaan, moet zij aangepast  zijn aan gebruik in een dergelijke zone. Indien nodig moet zij worden voorzien van afdoende beschermingsmiddelen en systemen ter beveiliging  bij defecten. 2.2. Bijzondere bepalingenDe mechanische apparatuur en installaties moeten de nodige sterkte  bezitten, vrij zijn van zichtbare gebreken en geschikt zijn voor het gebruik waarvoor zij zijn  bestemd. De elektrotechnische apparatuur en installaties moeten voldoende kracht en vermogen hebben voor het  gebruik waarvoor zij zijn bestemd. De mechanische en elektrotechnische apparatuur en installaties dienen zodanig te zijn geïnstalleerd  en beveiligd dat elk gevaar wordt voorkomen. 3. Onderhoud3.1. Algemeen onderhoudEr moet een geëigend plan worden opgesteld voor het  systematisch inspecteren, onderhouden en, in voorkomend geval, beproeven van mechanische en  elektrotechnische apparatuur en installaties. Onderhoud, inspectie en beproeving van enig onderdeel van de installaties en de apparatuur moeten  door een bevoegde persoon worden uitgevoerd. Er moeten inspectie- en beproevingsrapporten worden opgesteld en naar behoren worden bijgehouden. 3.2. Onderhoud van veiligheidsapparatuurAfdoende veiligheidsapparatuur moet steeds gebruiksklaar  en in goede staat worden gehouden. Bij het onderhoud dient naar behoren rekening te worden gehouden met de uitgeoefende activiteiten. 4. Bescherming tegen explosiegevaar, schadelijke atmosferen en brandgevaar4.1. Algemeen4.1.1. Er  moeten maatregelen worden genomen voor het evalueren van de aanwezigheid en het meten van de  concentratie van schadelijke en/of potentieel explosieve stoffen in de atmosfeer. Wanneer het veiligheids- en gezondheidsdocument zulks vereist, moeten bewakingsapparaten voor het  automatisch en continu registreren van de gasconcentraties op bepaalde plaatsen, automatische  alarminstallaties en voorzieningen voor de automatische afsluiting van de stroomtoevoer naar  elektrische installaties en voor het automatisch stopzetten van verbrandingsmotoren worden  aangebracht. In geval van automatische metingen, moeten de meetwaarden worden geregistreerd en bewaard  overeenkomstig de voorschriften in het veiligheids- en gezondheidsdocument. 4.1.2. In zones waar een bijzonder brand- of explosiegevaar bestaat, mag niet worden gerookt. In die zones mag ook geen open vuur gebruikt worden, en mogen geen werkzaamheden worden verricht  die een ontbrandingsrisico meebrengen, behalve indien er afdoende maatregelen ter preventie van  brand of explosies genomen zijn. 4.2. Bescherming tegen explosiegevaar4.2.1. Alle nodige maatregelen moeten worden genomen om het  ontstaan en de accumulatie van explosieve atmosferen te gaan. 4.2.2. In zones waar een explosierisico bestaat, moeten alle nodige maatregelen worden genomen om  ontbranding van een explosieve atmosfeer te voorkomen. 4.2.3. Er moet een explosiepreventieplan met gedetailleerde gegevens over de vereiste apparatuur en  maatregelen worden opgesteld. 4.3. Bescherming tegen schadelijke atmosferen4.3.1. In geval van accumulaties of potentiële  accumulaties van schadelijke stoffen in de atmosfeer moeten er passende maatregelen worden genomen  om deze stoffen: a)   aan de bron te elimineren of b) aan de bron af te zuigen of te verwijderen of c)  accumulaties van dergelijke stoffen te verdunnen,  zodanig dat er geen gevaar voor de werknemers bestaat. Het systeem moet in staat zijn dergelijke schadelijke stoffen zodanig te dispergeren dat er geen  gevaar voor de werknemers bestaat. 4.3.2. Onverminderd het bepaalde in Richtlijn 89/656/EEG  (1) moet, in zones waar werknemers kunnen  worden blootgesteld aan een atmosfeer die schadelijk is voor de gezondheid, een voldoende aantal  passende ademhalings- en reanimatieapparaten ter beschikking zijn. In dergelijke gevallen moet ervoor worden gezorgd dat er op de arbeidsplaats voldoende werknemers  aanwezig zijn die deze apparatuur kunnen bedienen. De apparatuur moet naar behoren worden opgeslagen en onderhouden. 4.3.3. Wanneer toxische gassen in de atmosfeer aanwezig zijn of kunnen zijn, moet een  beschermingsplan met gedetailleerde gegevens over de beschikbare apparatuur en de preventieve  maatregelen beschikbaar zijn. 4.4. Bescherming tegen brandgevaar4.4.1. Wanneer arbeidsplaatsen worden ontworpen, gebouwd,  uitgerust, in bedrijf gesteld, bediend of onderhouden, moeten passende maatregelen worden genomen  om te voorkomen dat er brand ontstaat en deze brand zich verbreidt vanuit de bronnen die in het  veiligheids- en gezondheidsdocument worden genoemd. Er moeten voorzieningen komen om elke beginnende brand snel en doeltreffend te kunnen  bestrijden4.4.2. De arbeidsplaatsen moeten uitgerust zijn met passende brandbestrijdingsmiddelen  en, waar nodig, met branddetectoren en alarmsystemen. 4.4.3. Niet-automatische brandbestrijdingsmiddelen moeten gemakkelijk bereikbaar en te bedienen  zijn en zo nodig tegen beschadiging zijn beveiligd. 4.4.4. Op de arbeidsplaats moeten een brandbeveiligingsplan beschikbaar zijn met gedetailleerde  gegevens over de overeenkomstig de artikelen 3, 4, 5 en 6 te nemen maatregelen om het ontstaan en  de uitbreiding van branden te voorkomen, op te sporen en te bestrijden. 4.4.5. De signalering van de brandbestrijdingsmiddelen moet in overeenstemming zijn met de op  Richtlijn 92/58/EEG  (1) gebaseerde nationale voorschriften. Deze signalering moet op de juiste plaatsen zijn aangebracht en duurzaam zijn. 5. Explosieven en ontstekingsmiddelenAlleen deskundige en daartoe bevoegde personen mogen  explosieven en ontstekingsmiddelen bewaren, vervoeren en gebruiken. Deze werkzaamheden moeten zodanig georganiseerd en uitgevoerd worden, dat ze geen risico voor de  werknemers met zich brengen. 6. Verbindingswegen6.1. De arbeidsplaatsen moeten zonder gevaar toegankelijk zijn en moeten in  geval van nood snel en veilig kunnen worden verlaten. 6.2. Verbindingswegen, met inbegrip van trappen, vaste ladders en laadplatforms, moeten zodanig  berekend, gedimensioneerd en gelegen zijn dat zij gemakkelijk, veilig en overeenkomstig hun  bestemming door voetgangers of voertuigen kunnen worden gebruikt, en dat de werknemers die in de  buurt van die wegen werken, geen enkel risico lopen. 6.3. Bij het bepalen van de afmetingen van voor verkeer van personen en/of goederen bestemde wegen,  moet uitgegaan worden van het mogelijke aantal gebruikers en het soort bedrijf. Wanneer op de verbindingswegen transportmiddelen worden gebruikt, moet er een veilige afstand  overblijven voor de voetgangers. 6.4. De voor voertuigen bestemde wegen moeten op voldoende afstand van deuren, poorten, doorgangen  voor voetgangers, gangen en trappen liggen. 6.5. Het tracé van de verbindings- en toegangswegen dient duidelijk te zijn afgebakend om de  bescherming van de werknemers te kunnen garanderen. 6.6. Wanneer voertuigen of machines de arbeidsplaatsen binnenrijden, dienen de nodige  verkeersregels te worden vastgesteld. 7. Arbeidsplaatsen in de open lucht7.1. Werkplekken, verbindingswegen en andere locaties of  installaties in de open lucht waar werknemers werkzaam zijn, moeten zodanig zijn ontworpen dat het  verkeer van voetgangers en voertuigen er veilig kan plaatsvinden. 7.2. Wanneer er onvoldoende daglicht is, moeten arbeidsplaatsen in open lucht behoorlijk zijn  verlicht door middel van kunstlicht. 7.3. Werkplekken in de open lucht moeten, voor zover mogelijk, zodanig zijn ingericht dat de  werknemers die er werkzaam zijn: a)   beschermd zijn tegen ongunstige weersomstandigheden en, zo nodig, tegen vallende voorwerpen;  b) niet zijn blootgesteld aan schadelijke geluidsniveaus of schadelijke invloeden van buiten (bij  voorbeeld gassen, dampen, stof);  c) bij gevaar hun werkplek snel kunnen verlaten of snel te hulp kunnen worden gekomen;  d) niet kunnen uitglijden of vallen. 8. Gevarenzones8.1. De gevarenzones moeten duidelijk zichtbaar worden gesignaleerd. 8.2. Arbeidsplaatsen waar door de aard van het werk gevarenzones, met inbegrip van valgevaar voor  werknemers of gevaar voor vallende voorwerpen, voorkomen, moeten zoveel mogelijk zijn uitgerust met  voorzieningen die moeten beletten dat werknemers deze zones zonder toestemming betreden. 8.3. Er moeten adequate maatregelen worden getroffen om de werknemers die de gevarenzone mogen  betreden, te beschermen. 9. Vluchtwegen en nooduitgangen9.1. Bij gevaar moeten alle werkplekken snel en optimaal veilig  door de werknemers kunnen worden ontruimd. 9.2. De vluchtwegen en nooduitgangen moeten vrij blijven en via de kortste weg leiden naar de open  lucht, een veiligheidszone, een veilig verzamelpunt of een veilig evacuatiestation. 9.3. Het aantal, de locatie en de afmetingen van de vluchtwegen en nooduitgangen zijn afhankelijk  van het gebruik, de uitrusting en de afmetingen van de arbeidsplaatsen, alsmede van het  maximumaantal personen dat zich op deze plaatsen kan ophouden. 9.4. Deuren van nooduitgangen moeten naar buiten kunnen worden geopend. Deuren van nooduitgangen mogen niet op zodanige wijze gesloten zijn dat zij niet gemakkelijk en  onmiddellijk kunnen worden geopend door iedereeen die ze in geval van nood zou moeten gebruiken. 9.5. Deuren van nooduitgangen mogen niet op slot zijn. De vluchtwegen en nooduitgangen alsmede de verbindingswegen en deuren die tot deze vluchtwegen en  nooduitgangen toegang geven, mogen niet door voorwerpen zijn geblokkeerd, opdat zij steeds  onbelemmerd kunnen worden gebruikt. 9.6. Bij het uitvallen van de verlichting moeten de vluchtwegen en nooduitgangen die verlichting  behoeven, met een voldoende sterke noodverlichting zijn uitgerust. 9.7. De signalering van de specifieke vluchtwegen en nooduitgangen moet in overeenstemming zijn met  de op Richtlijn 92/58/EEG gebaseerde nationale voorschriften.10. Evacuatie- en reddingsmiddelen10.1. De werknemers moeten worden getraind in het uitvoeren van  de handelingen die in noodgevallen moeten worden verricht. 10.2. Op daarvoor geschikte en gemakkelijk bereikbare plaatsen moet gebruiksklare  reddingsapparatuur beschikbaar zijn die gemarkeerd dient te zijn overeenkomstig de op Richtlijn  92/58/EEG gebaseerde nationale voorschriften. 11. VeiligheidsoefeningenOp alle normaliter bemande arbeidsplaatsen moeten op gezette tijden  veiligheidsoefeningen worden gehouden. Deze oefeningen zijn er met name op gericht werknemers aan wie in noodgevallen concrete taken  worden opgedragen waarbij noodapparatuur moet worden gebruikt, gehanteerd of bediend, hierin te  trainen en hun bekwaamheid ter zake te controleren. Zo nodig dienen de werknemers zich ook te kunnen trainen in het gebruik, het hanteren of het  bedienen van die apparatuur. 12. Eerste-hulpuitrusting12.1. Overal waar de arbeidsomstandigheden dat vereisen, dient aan de  werkzaamheden aangepaste eerste-hulpuitrusting beschikbaar te zijn. Deze uitrusting moet duidelijk gesignaleerd en gemakkelijk bereikbaar zijn. 12.2. Wanneer de grootte van de arbeidsplaats, de aard van de werkzaamheden en de frequentie van de  ongevallen zulks vereisen, moeten er één of meer eerste-hulpposten worden ingericht. In de eerste-hulpposten moeten duidelijk zichtbare instructies voor eerste hulp bij ongevallen zijn  aangebracht. 12.3. De eerste-hulpposten moeten voorzien zijn van de noodzakelijke eerste-hulpuitrusting en  gemakkelijk met brancards kunnen worden betreden. Deze posten moeten overeenkomstig de op Richtlijn 92/58/EEG gebaseerde nationale voorschriften zijn  gemarkeerd. 12.4. Op alle plaatsen waar de werkomstandigheden zulks vereisen, moet eerste-hulpmateriaal  aanwezig zijn. Dit materiaal moet duidelijk gesignaleerd en gemakkelijk bereikbaar zijn. 12.5. Een voldoende aantal werknemers moet worden getraind in het gebruik van het verstrekte  eerste-hulpmateriaal. 13. Naturlijke en kunstmatige verlichting13.1. Elke arbeidsplaats moet overal zodanig verlicht  zijn dat er voldoende licht is voor de gezondheid en de veiligheid van de werknemers. 13.2. Op de arbeidsplaatsen moet, voor zover mogelijk, voldoende daglicht kunnen binnenkomen en  dienen rekening houdend met de klimatologische omstandigheden de nodige voorzieningen voor een  adequate kunstverlichting aanwezig te zijn om de veiligheid en gezondheid van de werknemers te  beschermen. 13.3. De verlichtingsinstallaties in de werkruimten en verbindingswegen moeten zodanig aangebracht  zijn dat de verlichting geen ongevallenrisico's voor de werknemers oplevert. 13.4. Arbeidsplaatsen waar werknemers bij het uitvallen van de kunstverlichting aan risico's zijn  blootgesteld, moeten met een voldoende sterke noodverlichting zijn uitgerust. Waar dat niet mogelijk is, dienen de werknemers over individuele verlichting te beschikken. 14. Sanitaire voorzieningen14.1. Kleedkamers en garderobekasten14.1.1. Wanneer de werknemers  speciale werkkledij moeten dragen en men van hen om redenen van gezondheid of welvoeglijkheid niet  kan verlangen dat zij zich elders verkleden, moeten er passende kleedkamers beschikbaar worden  gesteld. De kleedkamers moeten gemakkelijk toegankelijk zijn, voldoende ruim zijn, en met stoelen of banken  zijn uitgerust. 14.1.2. De kleedkamers moeten voldoende ruim bemeten zijn en zodanig zijn uitgerust dat elke  werknemer zijn kleding tijdens de werktijd achter slot kan bewaren. Indien de omstandigheden zulks vereisen (bij voorbeeld aanwezigheid van gevaarlijke stoffen, vocht,  vuil), moeten voor werkkleding en persoonlijke kleding afzonderlijke kasten beschikbaar zijn. Er moeten voorzieningen zijn aangebracht om natte werkkleding te kunnen drogen. 14.1.3. Er moet worden voorzien in aparte kleedkamers voor mannen en vrouwen, dan wel in gescheiden  gebruik van de kleedkamers. 14.1.4. Wanneer er geen kleedkamers vereist zijn in de zin van punt 14.1.1, moet elke werknemer  kunnen beschikken over een plaats om zijn kleding op te hangen. 14.2. Doucheruimten en wastafels14.2.1. Wanneer zulks wegens de aard van de werkzaamheden of om  redenen van hygiëne vereist is, moet er een voldoende aantal geschikte douches ter beschikking  staan van de werknemers. Er moet worden voorzien in aparte doucheruimten voor mannen en vrouwen, dan wel in gescheiden  gebruik van de doucheruimten. 14.2.2. De doucheruimten moeten voldoende ruim bemeten zijn om iedere werknemer in staat te stellen  zich ongehinderd en onder hygiënisch verantwoorde omstandigheden te wassen. De doucheruimten moeten voorzien zijn van warm en koud water. 14.2.3. Wanneer er geen doucheruimten vereist zijn in de zin van punt 14.2.1, eerste alinea, moeten  er dicht bij de werkplek en de kleedkamers voldoende geschikte wastafels met warm en koud water  zijn aangebracht. Er moet worden voorzien in aparte wastafels voor mannen en vrouwen, dan wel in gescheiden gebruik  van wastafels, wanneer zulks om redenen van welvoeglijkheid noodzakelijk is. 14.3. Toiletten en wastafelsIn de buurt van hun werkplek, ontspanningsruimten, kleedkamers,  douche- of wasruimten dienen de werknemers te beschikken over speciale ruimten met een voldoende  aantal toiletten en wastafels. Er moet worden voorzien in aparte toiletten voor mannen en vrouwen, dan wel in gescheiden gebruik  van de toiletten. Voor de ondergrondse winningsindustrieën mogen de in dit punt bedoelde sanitaire voorzieningen zich  bovengronds bevinden. 15. Mijnafval- en andere opslagplaatsenMijnafvalopslagplaatsen, puinhopen, slakkenbergen en andere  opslagplaatsen, alsook bezinkingsbekkens, moeten zodanig ontworpen, gebouwd, ingericht en  onderhouden zijn dat de stabiliteit ervan, evenals de veiligheid en de gezondheid van de  werknemers, gewaarborgd is. 16. Bovengrondse bijgebouwen (aanvullende bijzondere bepalingen)16.1. Stabiliteit en  stevigheidArbeidsplaatsen moeten zodanig zijn ontworpen, gebouwd, ingericht, bediend,  gecontroleerd en onderhouden dat zij aan de te verwachten omgevingskrachten weerstand kunnen  bieden. Zij dienen een constructie en een stevigheid te hebben die zijn afgestemd op het gebruik dat ervan  wordt gemaakt. 16.2. Vloeren, muren, plafonds en daken van de ruimten16.2.1. Vloeren van ruimten moeten vrij zijn  van hobbels, putten of gevaarlijke hellingen: zij moeten vast, stabiel en slipvrij zijn. De arbeidsplaatsen waar werkplekken zijn ingericht, moeten voldoende thermisch geïsoleerd zijn,  rekening houdend met de aard van het bedrijf en van de lichamelijke activiteit van de werknemers. 16.2.2. Het oppervlak van vloeren, muren en plafonds van de ruimten moet van zodanige aard zijn dat  zij kunnen worden schoongemaakt en onderhouden ten einde passende hygiënische omstandigheden te  verkrijgen. 16.2.3. Transparante of lichtdoorlatende wanden, met name volledig glazen wanden, in ruimten of in  de omgeving van werkplekken en verbindingswegen moeten duidelijk zijn gemarkeerd en van  veiligheidsmaterialen zijn vervaardigd of op zodanige wijze van die werkplekken en verbindingswegen  zijn afgescheiden dat de werknemers niet met deze wanden in aanraking kunnen komen en ook niet  gewond kunnen raken wanneer deze breken. 16.2.4. Toegang tot daken van materialen die niet voldoende weerstand bieden, is slechts toegestaan  indien uitrusting wordt verstrekt waardoor het werk veilig kan worden uitgevoerd. 16.3. Afmetingen en luchtvolume van ruimten - Bewegingsruimte op de werkplek16.3.1. De  oppervlakte, de hoogte en het luchtvolume van de werkruimten moeten toereikend zijn om de  werknemers in staat te stellen hun werk zonder gevaar voor veiligheid, gezondheid of welzijn uit te  voeren. 16.3.2. De afmetingen van het vrije oppervlak van de werkplek moeten zodanig zijn dat de werknemer  bij zijn taakuitoefening over voldoende bewegingsvrijheid beschikt en zijn werk op veilige wijze  kan uitvoeren. 16.4. Ramen en bovenlichtvoorzieningen16.4.1. Ramen, bovenlichtvoorzieningen en  ventilatievoorzieningen die geopend, ingesteld en vastgezet kunnen worden, moeten zodanig ontworpen  zijn dat een veilige werking gegarandeerd is. Deze voorzieningen moeten zodanig zijn aangebracht dat ze in geopende stand geen gevaar voor de  werknemers opleveren. 16.4.2. Ramen en bovenlichtvoorzieningen moeten zonder gevaar kunnen worden schoongemaakt. 16.5. Deuren en poorten16.5.1. Plaats, aantal en afmetingen van deuren en poorten alsook de  materialen waarvan zij zijn vervaardigd, worden bepaald door de aard en het gebruik van de  vertrekken of ruimten. 16.5.2. Op transparante deuren moet op ooghoogte een signalisering zijn aangebracht. 16.5.3. Klapdeuren en -poorten moeten transparant zijn of van transparante panelen zijn voorzien. 16.5.4. Wanneer de transparante of lichtdoorlatende oppervlakken van deuren en poorten niet van  veiligheidsmateriaal vervaardigd zijn en als het gevaar bestaat dat werknemers gewond raken als een  deur of een poort breekt, moeten deze oppervlakken tegen indrukken worden beveiligd. 16.5.5. Schuifdeuren moeten voorzien zijn van een veiligheidssysteem waardoor zij niet uit hun  rails kunnen lopen en onverwacht omvallen. 16.5.6. Deuren en poorten die naar boven toe opengaan, moeten voorzien zijn van een  veiligheidssysteem waardoor zij niet onverwacht kunnen terugvallen. 16.5.7. Deuren op het traject van vluchtwegen moeten op een passende wijze gemarkeerd zijn. Deze deuren moeten zonder speciale hulp te allen tijde van binnenuit kunnen worden geopend. Wanneer de arbeidsplaats bemand is, dienen de deuren te kunnen worden geopend. 16.5.8. In de onmiddellijke nabijheid van poorten die hoofdzakelijk voor het verkeer van voertuigen  zijn bestemd, moeten zich, tenzij de doorgang voor voetgangers veilig is, deuren voor voetgangers  bevinden die duidelijk zichtbaar gesignaleerd zijn en voortdurend vrij moeten blijven. 16.5.9. Automatische deuren en poorten moeten zodanig functioneren dat zij voor de werknemers geen  risico's opleveren. Zij moeten uitgerust zijn met gemakkelijk herkenbare en toegankelijke noodstopvoorzieningen en  moeten ook met de hand kunnen worden geopend, tenzij ze bij een energiestoring automatisch  opengaan. 16.6. Luchtverversing in besloten werkruimten16.6.1. In besloten werkruimten moet ervoor worden  gezorgd dat, rekening houdend met de werkmethoden en de door de werknemers te leveren lichamelijke  inspanningen, voldoende reine lucht aanwezig is. Indien een luchtverversingsinstallatie wordt gebruikt, moet deze altijd bedrijfsklaar zijn. Storingen moeten door een controlesysteem worden gemeld als dat noodzakelijk is voor de gezondheid  van de werknemers. 16.6.2. Indien airconditioningsinstallaties of mechanische ventilatieinstallaties worden gebruikt,  moeten die op zodanige wijze functioneren dat de werknemers niet aan hinderlijke tocht worden  blootgesteld. Elke aanlading en ongerechtigheid die via verontreiniging van de ingeademde lucht een onmiddellijk  gevaar kan meebrengen voor de gezondheid van de werknemers, moet snel worden verwijderd. 16.7. Temperatuur in de ruimten16.7.1. De temperatuur in de werkruimten moet gedurende de  arbeidstijd afgestemd zijn op het menselijk organisme, rekening houdend met de werkmethoden en de  door de werknemers te leveren lichamelijke inspanningen. 16.7.2. De temperatuur van ontspanningsruimten, ruimten voor het personeel met avond- en  nachtdienst, sanitaire ruimten, kantines en eerste-hulpruimten moet op de specifieke bestemming van  deze ruimten zijn afgestemd. 16.7.3. Ramen, bovenlichtvoorzieningen en glazen wanden moeten zodanig geconstrueerd zijn dat,  rekening houdend met het soort werk en de aard van de arbeidsplaats, overmatig zonlicht op de  arbeidsplaatsen wordt vermeden. 16.8. Ontspanningsruimten16.8.1. Wanneer de veiligheid of de gezondheid van de werknemers, met  name wegens de aard van de werkzaamheden of het personeelsbestand dat een bepaald aantal personen  overtreft, zulks vereisen, moeten de werknemers de beschikking kunnen hebben over een gemakkelijk  toegankelijke ontspanningsruimte. Dit geldt niet voor personeel dat werkzaam is in kantoorruimten of soortgelijke werkruimten die  tijdens werkonderbrekingen dezelfde ontspanningsmogelijkheden bieden. 16.8.2. Ontspanningsruimten moeten voldoende ruim bemeten zijn en uitgerust met voldoende tafels en  stoelen met rugleuning, rekening houdend met het aantal werknemers. 16.8.3. In de ontspanningsruimten moeten de nodige maatregelen worden getroffen om niet-rokers te  beschermen tegen hinder door tabaksrook. 16.8.4. Indien de werktijd regelmatig en frequent wordt onderbroken en er geen ontspanningsruimten  voorhanden zijn, moet het personeel daar waar de veiligheid of de gezondheid van de werknemers dit  vereist, de beschikking krijgen over andere ruimten waar het zich tijdens werkonderbrekingen kan  ophouden. In bedoelde ruimten moeten de nodige maatregelen zijn getroffen om niet-rokers te beschermen tegen  hinder door tabaksrook. 17. Zwangere vrouwen en zogende moedersZwangere vrouwen en zogende moeders moeten onder  behoorlijke omstandigheden in liggende positie kunnen rusten. 18. Gehandicapte werknemersBij de inrichting van de arbeidsplaatsen moet in voorkomend geval met  gehandicapte werknemers rekening worden gehouden. Dit geldt met name voor deuren, verbindingswegen, trappen, doucheruimten, wastafels, toiletten, en  werkplekken die rechtstreeks door gehandicapte werknemers worden gebruikt of bemand. AFDELING BSPECIALE MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR WINNINGSINDUSTRIEËN IN DAGBOUW1. Algemeen1.1.  Onverminderd artikel 3, lid 2, dient de werkgever die overeenkomstig de nationale wettelijke  regelingen en/of praktijken verantwoordelijk is voor de arbeidsplaats welke onder deze afdeling B  valt, ervoor te zorgen dat uit het veiligheids- en gezondheidsdocument blijkt dat alle relevante  maatregelen zijn genomen om de veiligheid en gezondheid van de werknemers zowel in normale  situaties als in noodsituaties te beschermen. 1.2. Het veiligheids- en gezondheidsdocument dient regelmatig te worden bijgewerkt en op de  arbeidsplaatsen beschikbaar te zijn. De werkzaamheden moeten overeenkomstig de bepalingen van het veiligheids- en gezondheidsdocument  worden uitgevoerd. 2. Ontginning2.1. Bij de planning van de werkzaamheden moet men rekening houden met de in het  veiligheids- en gezondheidsdocument vermelde elementen inzake het gevaar van instortingen of  grondverschuivingen. Derhalve moeten, bij wijze van preventieve maatregel, de hoogte en de helling van de afgravings- en  ontginningsfronten worden vastgesteld, rekening houdend met de bodemgesteldheid en met de wijze van  ontginning. 2.2. De terrassen en verkeerswegen dienen voldoende stabiel te zijn voor de daar gebruikte  machines. Zij moeten zodanig aangelegd en onderhouden worden dat de machines zonder risico verplaatst kunnen  worden. 2.3. Vóór het begin of de hervatting van de werkzaamheden moeten de afgravings- en  ontginningsfronten boven de werkterreinen of de verkeerswegen geïnspecteerd worden, om na te gaan  of er geen instabiele massa's of rotsblokken zijn. Zo nodig moeten losse steenblokken uit de wanden worden verwijderd. 2.4. Bij het ontginnen van fronten of steenhopen moet gewaakt worden voor het ontstaan van  instabiliteit. AFDELING CSPECIALE MINIMUMVOORSCHRIFTEN VOOR ONDERGRONDSE WINNINGSINDUSTRIEËN1. Algemeen1.1.  Onverminderd artikel 3, lid 2, dient de werkgever die overeenkomstig de nationale wettelijke  regelingen en/of praktijken verantwoordelijk is voor de arbeidsplaats welke onder deze afdeling C  valt, ervoor te zorgen dat uit het veiligheids- en gezondheidsdocument blijkt dat alle relevante  maatregelen zijn genomen om de veiligheid en gezondheid van de werknemers zowel in normale  situaties als in noodsituaties te beschermen. 1.2. Het veiligheids- en gezondheidsdocument dient geregeld te worden bijgewerkt en op de  arbeidsplaats beschikbaar te zijn. De werkzaamheden moeten overeenkomstig de bepalingen van het veiligheids- en gezondheidsdocument  worden uitgevoerd. 2. Plattegronden van de ondergrondse werken2.1. Er dienen plattegronden van de ondergrondse werken  te worden gemaakt, op een schaal die een duidelijke voorstelling mogelijk maakt. Behalve de galerijen en de ontginningswerkzaamheden moeten alle bekende factoren die van invloed  kunnen zijn op de ontginning en de veiligheid daarvan worden aangegeven. De plattegronden moeten gemakkelijk toegankelijk zijn en zolang bewaard worden als met het oog op  de veiligheid noodzakelijk is. 2.2. De plattegronden van de ondergrondse werken moeten geregeld worden bijgewerkt en beschikbaar  zijn op de arbeidsplaats. 3. UitgangenIedere ondergrondse ontginning moet via ten minste twee afzonderlijke uitgangen met de  oppervlakte in verbinding staan; deze uitgangen moeten degelijk geconstrueerd zijn en gemakkelijk  toegankelijk voor de ondergrondse werknemers. Wanneer voor het gebruik van deze uitgangen een bijzondere krachtsinspanning van de werknemers  nodig is, dienen zij uitgerust te zijn met mechanische transportmiddelen voor de werknemers. 4. WerkenWerken waar ondergrondse werkzaamheden worden verricht, moeten zodanig worden aangelegd,  gebruikt, uitgerust en onderhouden dat de werknemers er met een minimum aan risico kunnen werken en  zich bewegen. In de galerijen moet een bewegwijzering worden aangebracht, zodat de werknemers zich gemakkelijk  kunnen oriënteren. 5. Transport5.1. De transportinstallaties moeten zodanig worden aangelegd, gebruikt en  onderhouden, dat de veiligheid en de gezondheid van de werknemers die ze besturen of gebruiken, of  zich in de nabijheid ervan ophouden, gewaarborgd is. 5.2. Wanneer werknemers met mechanische transportmiddelen worden vervoerd, dient te worden gezorgd  voor passende voorzieningen en speciale schriftelijke instructies. 6. Ondersteuning en stabiliteitZo snel mogelijk na het delven moeten er ondersteuningen worden  aangebracht, behalve wanneer dit vanwege de stabiliteit van het terrein niet noodzakelijk is voor  de veiligheid van de werknemers. Deze ondersteuningen moeten volgens schema's en schriftelijke  instructies worden aangebracht. Alle voor werknemers toegankelijke werkplekken moeten regelmatig op de stabiliteit van het terrein  worden onderzocht, en bij het onderhoud van de ondersteuningen moet rekening worden gehouden met de  uitkomsten van dat onderzoek. 7. Ventilatie7.1. Alle normaal toegankelijke ondergrondse werkterreinen dienen behoorlijk  geventileerd te worden. Door middel van een permanente ventilatie moet, met een voldoende veiligheidsmarge, gezorgd worden  voor: -   een gezonde atmosfeer;  - een atmosfeer waarin het explosiegevaar en het gevaar voor stofdeeltjes die ingeademd kunnen  worden, onder controle worden gehouden;  - een atmosfeer waarin de arbeidsomstandigheden tijdens de werktijd adequaat zijn, gelet op de  gebruikte werkmethoden en de fysieke belasting van de werknemers. 7.2. Wanneer de natuurlijke ventilatie niet voldoet aan de eisen van punt 7.1, moet de  hoofdventilatie door een of meer mechanische ventilatoren verzorgd worden. Er moeten maatregelen worden getroffen om een constante en continue ventilatie te garanderen. De onderdruk van de hoofdventilatoren moet voortdurend gecontroleerd worden, en er dient een  automatisch alarm te zijn voor het geval deze onverwacht uitvallen. 7.3. De parameters van de ventilatie dienen regelmatig te worden gemeten en de resultaten van deze  metingen dienen geregistreerd te worden. Er dient een plattegrond met alle nuttige gegevens van het ventilatiesysteem te worden opgesteld en  regelmatig bijgewerkt; deze plattegrond dient op de arbeidsplaats beschikbaar te zijn. 8. Mijngashoudende mijnen of groeven8.1. Onder een mijngashoudende mijn of groeve wordt verstaan:  iedere mijn of ondergrondse groeve waar mijngas in zulke hoeveelheden kan vrijkomen dat het risico  van het ontstaan van een explosieve atmosfeer niet kan worden uitgesloten. 8.2. Een of meer mechanische ventilatoren dienen voor de hoofdventilatie te zorgen. 8.3. Bij de ontginning moet rekening worden gehouden met het vrijkomen van mijngas. Er dienen maatregelen te worden genomen om de risico's in verband met mijngas zoveel mogelijk te  elimineren. 8.4. De secundaire luchtverversing dient beperkt te blijven tot de ontsluitingswerkzaamheden, de  voorbereidende werken en de terugwinningswerken, en tot ruimten die rechtstreeks in verbinding  staan met de hoofdluchtstroom. De ontginningsvelden mogen alleen door secundaire luchtverversing geventileerd worden, wanneer er  passende aanvullende maatregelen genomen zijn om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers  te waarborgen. 8.5. Naast de onder punt 7.3 genoemde ventilatiemaatregelen dienen ook mijngasmetingen te worden  verricht. Wanneer het veiligheids- en gezondheidsdocument dit vereist, moet het mijngasgehalte in de  luchtkeren van gemechaniseerde winplaatsen en van ontginningsvelden waar de kamer-breukbouwmethode  wordt toegepast, evenals in de zone van het front van de werkpunten waar mechanisch gedolven wordt  in slopgangen, voortdurend gecontroleerd worden. 8.6. Alleen explosieven en ontstekingsmiddelen die speciaal bedoeld zijn voor mijngashoudende  mijnen mogen worden gebruikt. 8.7. De bepalingen van punt 4.1.2 van afdeling A worden voor de volgende tekst vervangen: -   Het is verboden te roken, of rooktabak of enig voorwerp waarmee vuur kan worden gemaakt bij  zich te hebben.  - Het werken met lasbranders, het lassen of andere vergelijkbare werkzaamheden zijn slechts bij  uitzondering toegestaan, en alleen wanneer er specifieke maatregelen ter bescherming van de  gezondheid en de veiligheid van de werknemers zijn genomen. 9. Mijnen of groeven met ontvlambaar stof9.1. Steenkolenmijnen worden beschouwd als mijnen met  ontvlambaar stof, behalve wanneer het veiligheids- en gezondheidsdocument aangeeft dat geen enkele  van de ontgonnen aders stof bevat dat een explosie zou kunnen voortplanten. 9.2. In mijnen met ontvlambaar stof zijn de bepalingen van de punten 8.6 en 8.7 van deze afdeling C  van overeenkomstige toepassing. 9.3. Er dienen maatregelen te worden getroffen om de aanladingen van ontvlambaar stof te  verminderen en te verwijderen, te neutraliseren of te fixeren. 9.4. De voortplanting van explosies van ontvlambaar stof en/of van mijngas, die verdere explosies  van ontvlambaar stof zouden kunnen veroorzaken, moet worden tegengegaan door middel van een systeem  van ontploffingsgrendels. De plaatsing van deze grendels dient te worden aangegeven in een regelmatig bijgewerkt document,  dat op de arbeidsplaats beschikbaar dient te zijn. 10. Plotselinge gasuitbarstingen, instortingen en waterdoorbraken10.1. In zones waar zich  gasuitbarstingen (waarbij eventueel gesteente of delfstoffen kunnen worden weggeslingerd),  instortingen of waterdoorbraken kunnen voordoen, moet een winningsprogramma worden opgesteld en  uitgevoerd dat zoveel mogelijk gericht is op een veilig werksysteem en op de bescherming van de  werknemers. 10.2. Er dienen maatregelen te worden genomen om de gevarenzones te kunnen herkennen, om de  werknemers die in of in de richting van die zones werken te beschermen, en om de risico's te  beheersen. 11. Branden, zelfontbrandingen en temperatuurstijgingen11.1. Er dienen maatregelen te worden  genomen om temperatuurstijgingen te voorkomen of althans vroegtijdig te constateren. 11.2. Wanneer bij ondergrondse werkzaamheden brandbare materialen worden gebruikt, dienen de  aangevoerde hoeveelheden tot het strikt noodzakelijke minimum beperkt te blijven. 11.3. Indien van hydraulische vloeistoffen (vloeistoffen voor de mechanisch-hydrostatische en/of  hydrokinetische overbrenging van energie) gebruik moet worden gemaakt, dienen met het oog op het  voorkomen van brand en het uitbreiden daarvan, voor zover mogelijk, moeilijk ontvlambare  vloeistoffen te worden gebruikt. De hydraulische vloeistoffen moeten voldoen aan specificaties en beproevingsvoorwaarden betreffende  de brandbaarheid ervan alsmede aan hygiënecriteria. Indien gebruik wordt gemaakt van hydraulische vloeistoffen die niet aan de in de tweede alinea  bedoelde specificaties, voorwaarden en criteria beantwoorden, dienen aanvullende  voorzorgsmaatregelen te worden genomen om het toegenomen risico van brand en de uitbreiding daarvan  te vermijden. 12. Voorzorgsmaatregelen met betrekking tot de evacuatie van de werknemersOm zich bij gevaar  veilig te kunnen terugtrekken, dienen de werknemers, afhankelijk van het risico, te beschikken over  een zelfreddingsapparaat dat de ademhaling beschermt en dat zij voortdurend binnen handbereik  dienen te houden. Zij moeten in het gebruik daarvan worden geïnstrueerd. Dit apparaat moet bij de betrokken installatie worden bewaard en de werking ervan dient regelmatig  te worden gecontroleerd. 13. VerlichtingDe bepalingen van punt 13 van afdeling A worden door de volgende tekst vervangen: -   De werknemers dienen over een individuele, voor het werk geschikte lamp te beschikken.  - De werkplekken dienen voor zover mogelijk voorzien te zijn van voldoende kunstmatige verlichting  voor de bescherming van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers.  - De verlichtingsinstallaties dienen zodanig te zijn aangebracht dat het type verlichting geen  ongevallenrisico voor de werknemers oplevert. 14. Controle van de aanwezigheid ondergrondsHet werk dient zodanig georganiseerd te zijn dat op  ieder gegeven moment kan worden vastgesteld wie er ondergronds is. 15. ReddingsdienstOm bij elke grote ramp snel en doeltreffend de nodige actie te kunnen  ondernemen, moet er een adequate reddingsdienst zijn. Om in iedere ondergrondse winplaats of verkenningsgalerij te kunnen ingrijpen, moet deze dienst  over een voldoende aantal getrainde reddingswerkers en over passend materieel beschikken.   (1)  PB nr. L 183 van 29. 6. 1989, blz. 9. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn  91/368/EEG (PB nr. L 198 van 22. 7. 1991, blz. 16).  (2)PB nr. L 393 van 30. 12. 1989, blz. 13.  (1)  PB nr. L 393 van 30. 12. 1989, blz. 18.  (1)  PB nr. L 245 van 26. 8. 1992, blz. 23.


Avis juridique important

|

31990L0387

Richtlijn 90/387/EEG van de Raad van 28 juni 1990 betreffende de totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP)

Publicatieblad Nr. L 192 van 24/07/1990 blz. 0001 - 0009 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0212  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 19 blz. 0212

RICHTLIJN VAN DE RAADvan 28 juni 1990betreffende de  totstandbrenging van de interne markt voor telecommunicatiediensten door middel van de  tenuitvoerlegging van Open Network Provision (ONP)(90/387/EEG)DE RAAD VAN DE  EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op  artikel 100 A, Gezien het voorstel van de Commissie (1), In samenwerking met het Europese Parlement (2), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3), Overwegende dat in artikel 8 A van het Verdrag wordt bepaald dat de interne markt een ruimte zonder  binnengrenzen omvat, waarin het vrije verkeer van diensten is gewaarborgd volgens de bepalingen van  het Verdrag; Overwegende dat de Commissie op 30 juni 1987 een Groenboek over de ontwikkeling van de  gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten en -apparatuur en op 9 februari 1988 een  Mededeling betreffende de tenuitvoerlegging van het Groenboek tot aan 1992 heeft ingediend; Overwegende dat de Raad op 30 juni 1988 een resolutie inzake de ontwikkeling van de  gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten en -apparatuur tot 1992 (4) heeft  aangenomen; Overwegende dat de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt voor telecommunicatiediensten  zal worden bevorderd door de spoedige invoering van geharmoniseerdebeginselen en voorwaarden  voor Open Network Provision; Overwegende dat deze doelstelling in fasen dient te worden gerealiseerd vanwege het bestaan van  verschillende situaties en van dwingende technische en administratieve voorschriften in de  Lid-Staten; Overwegende dat de voorwaarden voor Open Network Provision aan bepaalde beginselen moeten voldoen  en geen beperking mogen inhouden voor de toegang tot netwerken en diensten, tenzij om redenen van  algemeen openbaar belang, hierna "essentiële eisen'' genoemd; Overwegende dat men bij het opstellen en de toepassing van dergelijke beginselen en essentiële  eisen terdege rekening moet houden met het feit dat iedere beperking van het recht om diensten in  en tussen Lid-Staten te leveren op objectieve gronden dient te berusten, aan het beginsel van  evenredigheid dient te voldoen en in verhouding tot het beoogde doel niet te ver mag gaan; Overwegende dat de voorwaarden voor Open Network Provision geen bijkomende beperkingen van het  gebruik van het openbare telecommunicatienetwerk en/of openbare telecommunicatiediensten mogen  toestaan, uitgezonderd de beperkingen die kunnen voortvloeien uit de uitoefening van door  Lid-Staten verleende bijzondere of uitsluitende rechten en die verenigbaar zijn met het  Gemeenschapsrecht; Overwegende dat de tariefbeginselen duidelijk moeten worden omschreven ten einde billijke en  doorzichtige voorwaarden voor alle gebruikers te garanderen; Overwegende dat de gehele richtlijn moet worden gelezen in het licht van bijlage 3 waarbij een  werkprogramma voor de eerste drie jaren wordt vastgesteld; Overwegende dat de gedetailleerde opstelling van geharmoniseerde voorwaarden voor Open Network  Provision geleidelijk dient te geschieden en moet worden voorbereid met de hulp van een comité van  vertegenwoordigers van de Lid-Staten dat de vertegenwoordigers van de  telecommunicatieorganisaties, de gebruikers, de consumenten, de fabrikanten en de  dienstenleveranciers raadpleegt; dat de opstelling van deze voorwaarden voor alle betrokken  partijen open moet staan en er derhalve voldoende tijd moet worden ingeruimd voor openbaar  commentaar; Overwegende dat de communautaire definitie van geharmoniseerde technische interfaces en  toegangsvoorwaarden dient te berusten op de definitie van gemeenschappelijke technische  specificaties op grond van internationale normen en specificaties; Overwegende dat bij werkzaamheden op dit gebied onder meer terdege rekening dient te worden  gehouden met het kader dat gevormd wordt door Richtlijn 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983  betreffende een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften (1),  laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/182/EEG (2), door Richtlijn 86/361/EEG van de Raad van 24  juli 1986 betreffende de eerste fase van de wederzijdse erkenning van goedkeuringen van  eindapparatuur voor telecommunicatie (3) en door Beschikking 87/95/EEG van de Raad van 22 december  1986 betreffende de normalisatie op het gebied van de informatietechnologie en de telecommunicatie  (4); Overwegende dat met de formele goedkeuring van de statuten en het bijbehorend huishoudelijk  reglement van het Europese Instituut voor Telecommunicatienormen (ETSI) op 12 februari 1988 een  nieuw instrument is ontstaan voor het opstellen van Europese telecommunicatienormen; Overwegende dat de Raad met zijn resolutie van 27 april 1989 betreffende de normalisatie op het  gebied van informatie- en telecommunicatietechnologieën (5) het werk van het ETSI steunt en de  Commissie heeft verzocht om ertoe bij te dragen dat het ETSI zich op samenhangende wijze ontwikkelt  en dit instituut steun te verlenen; Overwegende dat een essentieel onderdeel van het algehele concept van Open Network Provision  bestaat uit de definitie en implementatie op communautair vlak van geharmoniseerde  netwerkaansluitpunten, welke de fysieke interface vormen tussen de netwerkinfrastructuur en de  apparatuur van gebruikers en van de andere dienstenleveranciers; Overwegende dat de Lid-Staten op grond van Richtlijn 88/301/EEG van de Commissie van 16 mei 1988  betreffende de mededinging op de markten van telecommunicatie-eindapparatuur (6) er op dienen toe  te zien dat gebruikers op hun verzoek binnen redelijke termijn toegang tot de netwerkaansluitpunten  krijgen; Overwegende dat het scheppen van gunstige voorwaarden voor de ontwikkeling van paneuropese diensten  een vande hoofddoelstellingen van de totstandbrenging van een gemeenschappelijke markt voor  telecommunicatiediensten moet zijn; Overwegende dat de Raad in voornoemde resolutie van 30 juni 1988 het als een hoofddoel van het  beleid beschouwt datrekening wordt gehouden met alle externe aspecten van communautaire  maatregelen op het gebied van telecommunicatie; Overwegende dat de Gemeenschap een groot belang hecht aan een voortdurende groei van de  grensoverschrijdende telecommunicatiediensten, aan de bijdrage die in de Gemeenschap gevestigde  vennootschappen en natuurlijke personen met hun aanbod van telecommunicatiediensten leveren aan de  groei van de gemeenschappelijke markt, en aan een groter marktaandeel van dienstenleveranciers uit  de Gemeenschap in derde landen; dat er derhalve bij de opstelling van specifieke richtlijnen voor  dient te worden gezorgd dat met deze doelstellingen rekening wordt gehouden, ten einde te komen tot  een situatie waarin het geleidelijk verwezenlijken van de interne markt voor  telecommunicatiediensten, indien nodig, gepaard gaat met een wederkerige openstelling van de  markten van andere landen; Overwegende dat dit bij voorkeur via multilaterale onderhandelingen in het kader van de GATT dient  te worden bereikt en dat ook bilaterale gesprekken tussen de Gemeenschap en derde landen daartoe  kunnen bijdragen; Overwegende dat deze richtlijn niet van toepassing is op de problematiek van de massamedia, dat wil  zeggen het uitzenden en distribueren van televisieprogramma's via telecommunicatiekanalen, met name  via kabeltelevisienetwerken, waarvoor een bijzonder onderzoek vereist is; Overwegende dat deze richtlijn evenmin van toepassing is op satellietcommunicatie, waarvoor  overeenkomstig de resolutie van de Raad van 30 juni 1988 een gemeenschappelijk standpunt moet  worden uitgewerkt; Overwegende dat de Raad in de loop van 1992, op basis van een rapport dat door de Commissie aan het  Europese Parlement en aan de Raad zal worden voorgelegd, en in overeenstemming met de procedure van  artikel 100 B van het Verdrag, alle eventueel nog niet geharmoniseerde voorwaarden voor toegang tot  telecommunicatiediensten, de gevolgen van deze voorwaarden voor de werking van de interne markt  voor telecommunicatiediensten, alsmede de mate waarin deze markt nog verder moet worden  opengesteld, opnieuw zal bezien, HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: Artikel 11.  Deze richtlijn heeft betrekking op de harmonisatie van de  voorwaarden voor open en efficiënte toegang tot en gebruik van openbare telecommunicatienetwerken  en, eventueel, openbare telecommunicatiediensten. 2.  De in lid 1 bedoelde voorwaarden hebben tot doel het verlenen van diensten waarbij gebruik  wordt gemaakt van openbare telecommunicatienetwerken en/of openbare telecommunicatiediensten binnen  Lid-Staten en tussen Lid-Staten onderling, te vergemakkelijken, en in het bijzonder die diensten  welke worden verleend door vennootschappen of natuurlijke personen die gevestigd zijn in een andere  Lid-Staat dan de vennootschap of natuurlijke persoon waarvoor de diensten bestemd zijn. Artikel 2In deze richtlijn wordt verstaan onder:  1.  "Telecommunicatieorganisaties'': openbare of particuliere lichamen waaraan door een Lid-Staat  bijzondere of uitsluitende rechten zijn verleend om openbare telecommunicatienetten aan te leggen  en, in voorkomende gevallen, om openbare telecommunicatiediensten aan te bieden. Voor de toepassing van deze richtlijn delen de Lid-Staten aan de Commissie mede aan welke lichamen  zij bijzondere of uitsluitende rechten hebben verleend;  2.  "Bijzondere of uitsluitende rechten'': de rechten die door een Lid-Staat of een  overheidsinstelling op grond van wettelijke of bestuursrechtelijke maatregelen zijn verleend aan  een of meer openbare of particuliere lichamen, uit hoofde waarvan aan hen het recht om bepaalde  diensten aan te bieden of bepaalde activiteiten te ontplooien, is voorbehouden;  3.  "Openbaar telecommunicatienet'': de openbare telecommunicatie-infrastructuur die het transport  mogelijk maakt van signalen tussen gedefinieerde netwerkaansluitpunten via draadverbindingen,  microgolfsystemen, optische middelen of andere elektromagnetische middelen;  4.  - "Telecommunicatiediensten'': diensten die geheel of gedeeltelijk bestaan in de overdracht en  routering van signalen over een telecommunicatienet via telecommunicatieprocédés, met uitzondering  van radio-omroep en televisie; - "Openbare telecommunicatiediensten'': telecommunicatiediensten waarvan de Lid-Staten het aanbod  met name aan een of meer telecommunicatieorganisaties specifiek hebben opgedragen;  5.  "Netwerkaansluitpunt'': het geheel van fysieke verbindingen, met hun technische  toegangsspecificaties, dat deel uitmaakt van het openbaar telecommunicatienet en dat noodzakelijk  is om toegang te verkrijgen tot dit openbaar netwerk en om efficiënt via dit netwerk te kunnen  communiceren;  6.  "Essentiële eisen'': redenen van algemeen belang en van niet-economische aard die een  Lid-Staat ertoe kunnen bewegen de toegang tot het openbare telecommunicatienetwerk of de openbare  telecommunicatiediensten te beperken. Deze redenen zijn de veiligheid van het functioneren van het  netwerk, het behoud van netwerkintegriteit en, in gerechtvaardigde gevallen, de interoperabiliteit  van de diensten en de bescherming van gegevens. Gegevensbescherming kan bestaan uit de bescherming van persoonlijke gegevens, het vertrouwelijk  karakter van informatie die wordt doorgegeven en/of opgeslagen, alsmede de bescherming van de  persoonlijke levenssfeer;  7.  "Spraaktelefoondienst'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van direct  transport van spraakin real-time via het (de) geschakelde openbare netwerk(en), waarbij iedere  gebruiker gebruik kan maken van op een aansluitpunt van een netwerk aangesloten apparatuur, ten  einde te communiceren met een gebruiker die gebruik maakt van op een ander aansluitpunt aangesloten  apparatuur;  8.  "Telexdienst'': de commerciële exploitatie ten behoeve van het publiek van direct transport  van telexberichten, overeenkomstig de toepasselijke aanbeveling van de Internationale Raadgevende  Commissie inzake telegrafie en telefonie (CCITT) via het (de) geschakelde openbare netwerk(en),  waarbij iedere gebruiker gebruik kan maken van op een aansluitpunt van een netwerk aangesloten  apparatuur om te communiceren met een gebruiker die gebruik maakt van op een ander aansluitpunt  aangesloten apparatuur;  9.  "Pakket- en circuitgeschakelde datatransmissie'': de commerciële exploitatie ten behoeve van  het publiek van direct datatransport via het (de) geschakelde openbare netwerk(en), waarbij  apparatuur die is aangesloten op een aansluitpunt van een netwerk kan communiceren met op een ander  aansluitpunt aangesloten apparatuur; 10.  "Voorwaarden voor Open Network Provision'': het geheel van de overeenkomstig deze richtlijn  geharmoniseerde voorwaarden die betrekking hebben op open en efficiënte toegang tot en gebruik van  openbare telecommunicatienetwerken en, indien van toepassing, openbare telecommunicatiediensten,  hierna genoemd "ONP-voorwaarden''. Onverminderd de toepassing ervan per geval kunnen de ONP-voorwaarden geharmoniseerde voorwaarden  omvatten met betrekking tot: - technische interfaces, met inbegrip, in voorkomend geval, van de benodigde definitie en  implementatie van netwerkaansluitpunten, - gebruiksvoorwaarden, met inbegrip, in voorkomend geval, van de benodigde toegang tot  frequenties, - tariefbeginselen; 11.  "Technische specificaties'', "normen'' en "eindapparatuur'': de in artikel 2 van Richtlijn  86/361/EEG omschreven begrippen. Artikel 31.  ONP-voorwaarden moeten aan de hieronder vermelde basisbeginselen voldoen: - zij moeten zijn gebaseerd op objectieve criteria; - zij moeten doorzichtig zijn en op passende wijze worden bekendgemaakt; - zij moeten gelijkheid van toegang garanderen en mogen niet discriminerend zijn, overeenkomstig de  communautaire wetgeving. 2.  ONP-voorwaarden mogen de toegang tot openbare telecommunicatienetwerken of openbare  telecommunicatiediensten niet beperken, behalve om redenen gegrond op essentiële eisen in het kader  van de communautaire wetgeving, welke zijn: - de veiligheid van het functioneren van netwerken; - het behoud van netwerkintegriteit; - de interoperabiliteit van diensten, in gerechtvaardigde gevallen; - de bescherming van gegevens, in passende gevallen. De voorwaarden die in het algemeen van toepassing zijn op de aansluiting van eindapparatuur op het  netwerk, zijn eveneens van toepassing. 3.  ONP-voorwaarden mogen geen bijkomende beperkingen op het gebruik van het openbaar  telecommunicatienetwerk en/of de openbare telecommunicatiediensten toestaan, tenzij als  consequentie van de uitoefening van bijzondere of uitsluitende rechten die door de Lid-Staten zijn  verleend en die verenigbaar zijn met de communautaire wetgeving. 4.  De Raad kan overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag op voorstel van de Commissie zo nodig  de in de leden 1 en 2 omschreven elementen wijzigen. 5.  Onverminderd de in artikel 6 bedoelde specifieke richtlijnen, en voor zover de toepassing van  de essentiële eisen op grond van lid 2 van dit artikel een Lid-Staat ertoe kan bewegen de toegang  tot een van zijn openbare telecommunicatienetwerken of -diensten te beperken, worden de regels voor  een homogene toepassing van essentiële eisen, in het bijzonder met betrekking tot de  interoperabiliteit van diensten en de bescherming van gegevens, door de Commissie volgens de  procedure van artikel 10 eventueel vastgesteld. Artikel 41.  ONP-voorwaarden worden volgens de hierna volgende procedure stapsgewijs omschreven. 2.  De ONP-voorwaarden hebben betrekking op de gebieden die overeenkomstig de lijst van bijlage 1  zijn uitgekozen. De Raad kan overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag, op voorstel van de Commissie, zo nodig  deze lijst wijzigen. 3.  In het kader van de in lid 2 bedoelde lijst stelt de Commissie ieder jaar, volgens de procedure  van artikel 9, een werkprogramma op. 4.  Voor het in lid 3 bedoelde werkprogramma zal de Commissie: a)  in overleg met het in artikel 9 bedoelde Comité een uitvoerige analyse doen uitvoeren en over  de resultaten van deze analyse rapport uitbrengen; b)door middel van een kennisgeving in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen alle  betrokken par-tijen oproepen tot openbaar commentaar over de rapporten betreffende de onder a)  bedoelde uitvoerige analyse. Voor dit openbaar commentaar wordt minimaal drie maanden uitgetrokken  vanaf de datum waarop de kennisgeving is gepubliceerd; c)indien noodzakelijk het Europese Instituut voor Telecommunicatienormen (ETSI) verzoeken om,  rekening houdend met internationale normalisatie en, indien noodzakelijk binnen een bepaald  tijdsbestek, Europese normen op te stellen die de grondslag moeten vormen voor geharmoniseerde  technische interfaces en/of de geharmoniseerde kenmerken van de diensten; het ETSI moet dit doen  met name in cooerdinatie met het Gemeenschappelijk Europees Normalisatie-instituut CEN/CENELEC; d)voorstellen voor ONP-voorwaarden opstellen, overeenkomstig artikel 3, en de in het  referentiekader voor Open Network Provision in bijlage 2 opgesomde gegevens. 5.  Voor de jaren 1990, 1991 en 1992 wordt het werkprogramma opgesteld ter uitvoering van de  richtsnoeren van bijlage 3. Artikel 51.  In het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen wordt verwezen naar voor ONP  geschikt geachte Europese normen welke overeenkomstig artikel 4, lid 4, onder c), zijn opgesteld om  als grondslag te dienen voor geharmoniseerde technische interfaces en/of geharmoniseerde kenmerken  van diensten. 2.  Met betrekking tot de in lid 1 genoemde normen wordt verondersteld data)  dienstenleveranciers  die deze normen hanteren, daarmee aan de desbetreffende essentiële eisen voldoen, enb)   telecommunicatieorganisaties die deze normen hanteren, daarmee aan de eis inzake open en efficiënte  toegang voldoen. 3.  Indien de toepassing van de Europese normen in de zin van lid 2 ontoereikend blijkt om de  interoperabiliteit van de grensoverschrijdende diensten in een of meer Lid-Staten te garanderen,  kan de verwijzing naar de Europese normen verplicht worden gesteld volgens de procedure van artikel  10, voor zover zulks strikt noodzakelijk is om deze interoperabiliteit en de verbetering van de  vrije keuze van de gebruiker te waarborgen. De procedure van dit lid mag in geen geval afbreuk doen  aan de toepassing van de artikelen 85 en 86 van het Verdrag. 4.  Wanneer een Lid-Staat of de Commissie van oordeel is dat de in lid 1 genoemde geharmoniseerde  normen niet overeenstemmen met de doelstelling van open en efficiënte toegang, met name niet met de  basisbeginselen en de essentiële eisen als bedoeld in artikel 3, legt de Commissie of de betrokken  Lid-Staat de zaak onder opgave van redenen voor aan het in artikel 9 genoemde Comité. Het Comité  brengt hierover onverwijld advies uit. 5.  In het licht van het advies van het Comité en na raadpleging van het bij Richtlijn 83/189/EEG  ingestelde Permanente Comité, deelt de Commissie de Lid-Staten mee of het al dan niet nodig is  verwijzingen naar die normen in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen te schrappen. Artikel 6Na voltooiing van de in de artikelen 4 en 5 omschreven procedures neemt de Raad,  overeenkomstig artikel 100 A van het Verdrag, op voorstel van de Commissie, specifieke richtlijnen  aan tot vaststelling van ONP-voorwaarden, met inbegrip van een tijdschema voor de toepassing  ervan. Artikel 7Zo nodig stelt de Raad, op voorstel van de Commissie overeenkomstig artikel 100 A van  het Verdrag, met inachtneming van artikel 8 C van het Verdrag maatregelen vast tot harmonisering  van verklarings- en/of vergunningsprocedures voor de dienstverlening via openbare  telecommunicatienetwerken, om de voorwaarden vast te stellen op grond waarvan de wederzijdse  erkenning van de verklaringen en/of vergunningen wordt gewaarborgd. Artikel 8Aan de hand van een rapport dat door de Commissie aan het Europese Parlement en de Raad  wordt voorgelegd, beziet de Raad in de loop van 1992 de stand van zaken met betrekking tot de  harmonisatie alsmede alle eventueel nog overblijvende beperkingen op de toegang tot de  telecommunicatienetwerken en -diensten, de gevolgen van die beperkingen voor de werking van de  interne telecommunicatiemarkt, en de maatregelen die zouden kunnen worden getroffen om die  beperkingen in overeenstemming met de communautaire wetgeving uit te schakelen; hij doet dat  rekening houdende met technologische ontwikkelingen en overeenkomstig de procedure van artikel 100  B van het Verdrag. Artikel 91.  De Commissie wordt bijgestaan door een Comité van raadgevende aard, bestaande uit  vertegenwoordigers van de Lid-Staten en voorgezeten door de vertegenwoordiger van de Commissie. Het Comité pleegt met name overleg met de vertegenwoordigers van de telecommunicatieorganisaties,  van de gebruikers, van de consumenten, van de fabrikanten en van de dienstenleveranciers. Het  Comité stelt zijn reglement van orde vast. 2.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen  maatregelen. Het Comité brengt, binnen een termijn die de voorzitter kan vaststellen naar gelang  van de urgentie van de materie, advies uit over dit ontwerp, zo nodig door middel van een  stemming. Het advies wordt in de notulen opgenomen; voorts heeft iedere Lid-Staat het recht te verzoeken dat  zijn standpunt in de notulen wordt opgenomen. De Commissie houdt zoveel mogelijk rekening met het door het Comité uitgebrachte advies. Zij brengt  het Comité op de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. Artikel 101.  In afwijking van artikel 9 is de volgende procedure van toepassing voor de  onderwerpen die onder artikel 3, lid 5, en artikel 5, lid 3, vallen. 2.  De vertegenwoordiger van de Commissie legt het Comité een ontwerp voor van de te nemen  maatregelen. Het Comité brengt over dit ontwerp advies uit binnen een termijn die de voorzitter kan  vaststellen naar gelang van de urgentie van het vraagstuk. Het advies wordt uitgebracht met de in  artikel 148, lid 2, van het Verdrag genoemde meerderheid voor de aanneming van de besluiten die de  Raad op voorstel van de Commissie dient te nemen. Bij de stemming in het Comité worden de stemmen  van de vertegenwoordigers van de Lid-Staten gewogen op de in voornoemd artikel omschreven wijze. De  voorzitter neemt niet aan de stemming deel. 3.  De Commissie stelt de beoogde maatregelen vast wanneer zij in overeenstemming zijn met het  advies van het Comité. 4.  Wanneer de beoogde maatregelen niet in overeenstemming zijn met het advies van het Comité, of  wanneer een advies ontbreekt, doet de Commissie onverwijld een voorstel aan de Raad betreffende de  te nemen maatregelen. De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Indien de Raad, na verloop van een termijn van drie maanden na de indiening van het voorstel, geen  besluit heeft genomen, worden de voorgestelde maatregelen door de Commissie vastgesteld. Artikel 111.  De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in  werking treden om vóór 1 januari 1991 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie  daarvan onverwijld in kennis. 2.  De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle bepalingen van intern recht mede, die zij op  het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. Artikel 12Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 28 juni 1990. Voor de RaadDe VoorzitterM. GEOGHEGAN-QUINN(1) PB nr. C 39 van 16. 2. 1989,  blz. 8. (2) PB nr. C 158 van 26. 6. 1989, blz. 300, en PB nr. C 149 van18. 6. 1990. (3) PB nr. C 159 van 26. 6. 1989, blz. 37. (4) PB nr. C 257 van 4. 10. 1988, blz. 1. (1) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. (2) PB nr. L 81 van 26. 3. 1988, blz. 75. (3) PB nr. L 217 van 5. 8. 1986, blz. 21. (4) PB nr. L 36 van 7. 2. 1987, blz. 31. (5) PB nr. C 117 van 11. 5. 1989, blz. 1. (6) PB nr. L 131 van 27. 5. 1988, blz. 73.  BIJLAGE 1 Gebieden waarvoor ONP-voorwaarden kunnen worden uitgewerkt overeenkomstig  artikel 4 De gebieden worden overeenkomstig de procedures van artikel 4 uit de volgende lijst  gekozen: 1.  huurlijnen; 2.  pakket- en circuitgeschakelde datatransmissie; 3.  ISDN (Integrated Services Digital Network); 4.  spraaktelefoondienst; 5.  telexdienst; 6.  mobiele diensten, voor zover van toepassing; onder voorbehoud van aanvullende studies: 7.  nieuwe types van toegang tot het netwerk, zoals toegang, op zekere voorwaarden, tot circuits  die het gebouw van de abonnee verbinden met de centrale van het openbare netwerk ("data over  voice'') en toegang tot de nieuwe intelligente functies van het netwerk, naar gelang van de  voortgang van de definiëring en ontwikkelingen op technologisch gebied; 8.  toegang tot het breedbandnet, naar gelang van de voortgang van de definiëring en de  technologische ontwikkeling.  BIJLAGE 2 Referentiekader voor het opstellen van voorstellen betreffende ONP-voorwaarden  overeenkomstig artikel 4, lid 4, onder d) De voorstellen betreffende de in artikel 2, lid 10,  omschreven ONP-voorwaarden zouden binnen het volgende referentiekader moeten worden opgesteld: 1.  Gemeenschappelijke beginselenBij het vaststellen van de in deze bijlage omschreven voorwaarden  zal ten volle rekening worden gehouden met de van toepassing zijnde Verdragsregels. ONP-voorwaarden worden zodanig opgesteld dat de vrijheid van handelen van dienstenleveranciers en  gebruikers wordt bevorderd en de verantwoordelijkheid van telecommunicatieorganisaties voor het  functioneren van het netwerk en voor de handhaving in een zo goed mogelijke staat van werking van  de communicatiekanalen niet ten onrechte wordt beperkt. De Lid-Staten kunnen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht alle maatregelen nemen waardoor  de telecommunicatieorganisaties in staat zijn de uit ONP voortvloeiende nieuwe mogelijkheden te  ontwikkelen. 2.  Geharmoniseerde technische interfaces en/of geharmoniseerde kenmerken van dienstenVoor het  opstellen van ONP-voorwaarden moet het volgende schema in aanmerking worden genomen bij het  definiëren van technische interfaces op geschikte aansluitpunten van het open netwerk: - voor de huidige diensten en netwerken moeten bestaande interfaces worden gebruikt; - voor geheel nieuwe diensten of verbetering van bestaande diensten moeten eveneens bestaande  interfaces worden gebruikt, voor zover doenlijk. Indien de bestaande interfaces niet volstaan,  zullen uitbreidingen van deze interfaces en/of nieuwe interfaces moeten worden gespecificeerd; - voor netwerken die nog niet zijn geïntroduceerd, maar waarvoor het normalisatieprogramma reeds is  begonnen, dient bij de specificering van nieuwe interfaces met de ONP-vereisten in de zin van  artikel 3 rekening te worden gehouden. De ONP-voorstellen moeten steeds waar mogelijk overeenstemmen met de werkzaamheden die gaande zijn  in de CEPT, de CCITT, het ETSI en het CEN-CENELEC. Bij de werkzaamheden op dit gebied moet terdege rekening worden gehouden met het kader dat gevormd  wordt door Richtlijnen 83/189/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende een informatieprocedure  op het gebied van normen en technische voorschriften (;), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn  88/182/EEG ($), en 86/361/EEG van de Raad van 24 juli 1986 betreffende de eerste fase van de  wederzijdse erkenning van goedkeuringen van eindapparatuur voor telecommunicatie (=) en Beschikking  87/95/EEG van de Raad van 22 december 1986 betreffende de normalisatie op het gebied van de  informatietechnologie en de telecommunicatie (%). Aanvullende kenmerken worden waar nodig geïdentificeerd. Zij kunnen worden geclassificeerd als: - inclusief, indien zij met een specifieke interface zijn verbonden en onder het standaardaanbod  komen te vallen; - facultatief, indien zij als optie kunnen worden gevraagd bij een specifieke dienst die  overeenkomstig de ONP-voorwaarden wordt aangeboden. Tevens moeten ten behoeve van de invoering van interfaces en door diensten te leveren  voorzieningen, voorstellen voor tijdschema's worden uitgewerkt, waarbij met het ontwikkelingsniveau  van de telecommunicatienetwerken en -diensten in de Gemeenschap rekening wordt gehouden. 3.  Geharmoniseerde leverings- en gebruiksvoorwaardenIn de leverings- en gebruiksvoorwaarden  moeten, voor zover nodig, de voorwaarden inzake toegang en terbeschikkingstelling worden  geïdentificeerd. Zij kunnen indien noodzakelijk inhouden: a)  leveringsvoorwaarden, zoals- maximale leveringstijd, - kwaliteit van de dienstverlening en met name kwaliteit van de transmissie, - onderhoud, - systemen voor de melding van netwerkstoringen; (;) PB nr. L 109 van 26. 4. 1983, blz. 8. ($) PB nr. L 81 van 26. 3. 1988, blz. 75. (=) PB nr. L 217 van 5. 8. 1986, blz. 21. (%) PB nr. L 36 van 7. 2. 1987, blz. 31. b)  gebruiksvoorwaarden, zoals- voorwaarden voor de doorverkoop van capaciteit, - voorwaarden voor gemeenschappelijk gebruik, - voorwaarden voor de koppeling aan openbare en particuliere netwerken. Onder gebruiksvoorwaarden kunnen, voor zover van toepassing, voorwaarden met betrekking tot de  toegang tot frequenties vallen en, waar nodig, maatregelen inzake de bescherming van persoonlijke  gegevens en de vertrouwelijkheid van mededelingen. 4.  Geharmoniseerde tariefbeginselenDe tariefbeginselen moeten in overeenstemming zijn met de in  artikel 3, lid 1, neergelegde beginselen. Deze beginselen houden met name het volgende in: - de tarieven moeten gebaseerd zijn op objectieve criteria en, met name voor diensten en gebieden  waarvoor bijzondere of uitsluitende rechten gelden, in beginsel op de kostprijs zijn georiënteerd,  met dien verstande dat de vaststelling van het niveau zelf van de tarieven onder de nationale  wetgeving blijft vallen en niet onder de ONP-voorwaarden valt. Een van de doelstellingen die bij  het vaststellen van deze tarieven in aanmerking moet worden genomen, is het vaststellen van  efficiënte tariefbeginselen in de gehele Gemeenschap, met een gewaarborgde algemene dienstverlening  voor iedereen; - de tarieven moeten doorzichtig zijn en moeten op passende wijze worden bekendgemaakt; - om de gebruikers de keuze te laten tussen de verschillende onderdelen van de dienstverlening, en  voor zover de techniek zulks mogelijk maakt, moeten de tarieven voldoende worden opgesplitst in  overeenstemming met de mededingingsregels van het Verdrag: in het bijzonder moeten bijkomende  voorzieningen die aangewend worden om sommige aanvullende specifieke diensten te leveren, in  beginsel onafhankelijk van de inclusieve dienstverlening en van het eigenlijke transport in  rekening worden gebracht; - de tarieven mogen geen discriminerend karakter hebben en moeten gelijkheid van behandeling  waarborgen. Indien kosten voor toegang tot netwerkhulpmiddelen of -diensten in rekening worden gebracht, moet  worden voldaan aan bovengenoemde beginselen en aan de mededingingsregels van het Verdrag en moet  ook rekening worden gehouden met het beginsel van een eerlijke verdeling van de totale kosten van  de gebruikte hulpmiddelen en met de noodzaak van een redelijk rendement van de gedane  investeringen. Er kunnen verschillende tarieven worden ingesteld om rekening te houden met overmatig verkeer  tijdens piekuren en gering verkeer tijdens daluren, op voorwaarde dat de tariefverschillen  commercieel gerechtvaardigd en niet met de bovenstaande beginselen in strijd zijn.  BIJLAGE 3 Richtsnoeren voor de uitvoering van de kaderrichtlijn tot en met 31 december  1992 In een eerste fase worden, onverminderd de in artikel 4, leden 2 en 3, vastgestelde  procedures, bij de werkzaamheden voor de jaren 1990, 1991 en 1992 krachtens de artikelen 4, 5 en 6  de volgende prioriteiten ten uitvoer gelegd: 1.  krachtens artikel 6 worden de specifieke richtlijnen betreffende gehuurde lijnen en  spraaktelefoondienst aangenomen; 2.  vóór 1 januari 1991 worden de geharmoniseerde technische interfaces en/of geharmoniseerde  kenmerken van de pakketgeschakelde datatransmissie en van het ISDN (Integrated Services Digital  Network) ingevoerd. De verwijzing naar deze interfaces en kenmerken kan vóór die datum volgens de  procedure van artikel 5, lid 3, verplicht worden gesteld; 3.  vóór 1 juli 1991 neemt de Raad op voorstel van de Commissie een aanbeveling aan betreffende de  levering van technische interfaces, de gebruiksvoorwaarden en de tariefbeginselen die van  toepassing zijn op het aanbieden van een open pakketgeschakeld datatransmissienetwerk; in deze  aanbeveling worden de Lid-Staten met name verzocht erop toe te zien dat op hun grondgebied ten  minste één dergelijk netwerk wordt aangeboden; 4.  vóór 1 januari 1992 neemt de Raad op voorstel van de Commissie een soortgelijke aanbeveling aan  betreffende het ISDN; 5.  in 1992 wordt op voorstel van de Commissie een specifieke richtlijn betreffende  pakketgeschakelde datatransmissie behandeld om te worden aangenomen. In dat voorstel zou rekening  moeten worden gehouden met de eerste resultaten van de uitvoering van de in punt 3 genoemde  aanbeveling; 6.  daarna wordt een voorstel voor een richtlijn betreffende het ISDN bestudeerd. Bij dat voorstel  zou rekening moeten worden gehouden met de eerste resultaten van de tenuitvoerlegging van de in  punt 4 genoemde aanbeveling.