Avis juridique important

|

32001L0113

Richtlĳn 2001/113/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake voor menselĳke voeding bestemde vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta

Publicatieblad Nr. L 010 van 12/01/2002 blz. 0067 - 0072

Richtlijn 2001/113/EG van de Raadvan 20 december 2001inzake voor menselijke voeding bestemde vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepastaDE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met name op artikel 37,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Europees Parlement(2),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Bepaalde verticale richtlijnen op het gebied van levensmiddelen dienen te worden vereenvoudigd, teneinde uitsluitend rekening te houden met de essentiële eisen waaraan de onder deze richtlijnen vallende producten moeten voldoen met het oog op het vrije verkeer van deze producten op de interne markt, overeenkomstig de conclusies van de Europese Raad van Edinburgh van 11 en 12 december 1992, die door de conclusies van de Europese Raad van Brussel van 10 en 11 december 1993 zijn bevestigd.(2) Ter motivering van Richtlijn 79/693/EEG van de Raad van 24 juli 1979 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta(4) werd aangevoerd dat verschillen tussen de nationale wetgevingen met betrekking tot de genoemde producten oneerlijke concurrentievoorwaarden konden scheppen waardoor de consument kon worden misleid, en dat die verschillen derhalve een rechtstreekse weerslag hadden op de totstandkoming en de werking van de gemeenschappelijke markt.(3) Met Richtlijn 79/693/EEG werd bijgevolg beoogd omschrijvingen en gemeenschappelijke voorschriften vast te stellen met betrekking tot de samenstelling, de bereidingsspecificaties en de etikettering van de genoemde producten, teneinde het vrije verkeer daarvan binnen de Gemeenschap te garanderen.(4) Richtlijn 79/693/EEG moet worden aangepast aan de algemene Gemeenschapswetgeving inzake levensmiddelen, en met name de wetgeving met betrekking tot etikettering, kleurstoffen, zoetstoffen en andere toegestane additieven en moet ter wille van de duidelijkheid geheel worden herzien, om de voorschriften betreffende de voorwaarden voor de productie en het in de handel brengen van voor menselijke voeding bestemde vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta, toegankelijker te maken.(5) De algemene voorschriften inzake de etikettering van levensmiddelen die bij Richtlijn 2000/13/EG van het Europees Parlement en de Raad(5) zijn vastgesteld, moeten onder bepaalde voorwaarden worden toegepast.(6) Teneinde rekening te houden met de verschillende nationale tradities bij de bereiding van vruchtenjam of -confituur, -gelei en -marmelade, alsmede kastanjepasta, dienen de bestaande nationale bepalingen die het in de handel brengen van deze producten met een verlaagd suikergehalte toestaan, te worden gehandhaafd.(7) In overeenstemming met de in artikel 5 van het Verdrag neergelegde beginselen van subsidiariteit en evenredigheid kan de doelstelling om gemeenschappelijke definities en regels voor de betrokken producten vast te stellen en de bepalingen aan de algemene communautaire voorschriften voor levensmiddelen aan te passen niet voldoende door de lidstaten verwezenlijkt worden en kan deze derhalve, vanwege de aard van de richtlijn, beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt; deze richtlijn gaat niet verder dan wat nodig is om de nagestreefde doelstelling te verwezenlijken.(8) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(6).(9) De lidstaten moeten, teneinde het ontstaan van nieuwe belemmeringen voor het vrije verkeer te voorkomen, ervan afzien om voor de betrokken producten nationale bepalingen vast te stellen waarin deze richtlijn niet voorziet,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Deze richtlijn is van toepassing op de in bijlage I omschreven producten.Zij is niet van toepassing op producten voor de vervaardiging van fijn bakkerswerk, banketbakkerswerk en biscuits.Artikel 2Richtlijn 2000/13/EG is op de in bijlage I omschreven producten van toepassing, met inachtneming van het volgende:1. de in bijlage I opgenomen benamingen mogen uitsluitend worden gebruikt voor de daar genoemde producten en moeten in de handel worden gebruikt ter aanduiding van die producten.De in bijlage I gebruikte benamingen mogen evenwel, overeenkomstig de handelsgebruiken, ook worden gehanteerd ter nadere aanduiding van andere producten die niet kunnen worden verward met de in bijlage I omschreven producten;2. de benaming dient te worden aangevuld met de aanduiding van de gebruikte vruchtensoort of -soorten in afnemende volgorde van het gewichtsaandeel van de gebruikte grondstoffen. Voor producten die zijn bereid uit drie of meer vruchtensoorten, mag de aanduiding van de gebruikte vruchtensoorten evenwel worden vervangen door de vermelding "verscheidene vruchten", een soortgelijke vermelding of de vermelding van het aantal gebruikte vruchtensoorten;3. op de etikettering dient het gehalte aan vruchten van het eindproduct te worden vermeld met de woorden "bereid met ... g vruchten per 100 g", in voorkomend geval na aftrek van het gewicht van het voor de bereiding van de waterige extracten gebruikte water;4. op de etikettering dient het totaal gehalte aan suikers te worden vermeld met de woorden "totaal gehalte aan suikers ... g per 100 g", waarbij het vermelde cijfer de refractometrisch bepaalde waarde van het eindproduct bij 20 oC aangeeft met een tolerantie van ± 3 refractometrische graden.Deze vermelding hoeft evenwel niet te worden aangebracht indien een bewering inzake de voedingswaarde van suikers overeenkomstig Richtlijn 90/496/EEG op de etikettering is vermeld(7);5. de in punt 3 en punt 4, eerste alinea, bedoelde vermeldingen dienen in duidelijk zichtbare letters in hetzelfde gezichtsveld als de benaming te worden aangebracht;6. wanneer het residuele gehalte aan zwaveldioxide meer dan 10 mg/kg bedraagt, dient de aanwezigheid daarvan, in afwijking van artikel 6, lid 4, van Richtlijn 2000/13/EG, op de lijst van ingrediënten te worden vermeld.Artikel 3De lidstaten stellen met betrekking tot de in bijlage I omschreven producten geen nationale bepalingen vast waarin deze richtlijn niet voorziet.Artikel 4Onverminderd Richtlijn 89/107/EEG(8) of de ter uitvoering daarvan vastgestelde bepalingen, mogen voor de bereiding van de in bijlage I omschreven producten uitsluitend de in bijlage II genoemde ingrediënten en met bijlage III in overeenstemming zijnde grondstoffen worden gebruikt.Artikel 5De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen die betrekking hebben op de volgende aangelegenheden, worden aangenomen volgens de regelgevingsprocedure van artikel 6, lid 2:- aanpassing van deze richtlijn aan de algemene communautaire voorschriften inzake levensmiddelen;- aanpassingen aan de vooruitgang van de techniek.Artikel 61. De Commissie wordt bijgestaan door het bij artikel 1 van Besluit 69/414/EEG(9) opgerichte permanent comité voor levensmiddelen (hierna "comité").2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op 3 maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.Artikel 7Richtlijn 79/693/EEG wordt ingetrokken met ingang van 12 juli 2003.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de onderhavige richtlijn.Artikel 8De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 12 juli 2003 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Deze bepalingen worden zodanig toegepast dat:- het in de handel brengen van de in bijlage I omschreven producten, voorzover zij aan de in deze richtlijn vervatte omschrijvingen en voorschriften voldoen, vóór 12 juli 2003 wordt toegestaan;- het in de handel brengen van producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, met ingang van 12 juli 2004 wordt verboden.Producten die niet aan de bepalingen van deze richtlijn voldoen, maar die vóór 12 juli 2004 overeenkomstig Richtlijn 79/693/EEG zijn geëtiketteerd, mogen evenwel in de handel worden gebracht zolang de voorraad strekt.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 9Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 10Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 20 december 2001.Voor de RaadDe voorzitterC. Picqué(1) PB C 231 van 9.8.1996, blz. 27.(2) PB C 279 van 1.10.1999, blz. 95.(3) PB C 56 van 24.2.1997, blz. 20.(4) PB L 205 van 13.8.1979, blz. 5. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 88/593/EEG (PB L 318 van 25.11.1988, blz. 44).(5) PB L 109 van 6.5.2000, blz. 29.(6) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(7) PB L 276 van 6.10.1990, blz. 40.(8) PB L 40 van 11.2.1989, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 94/34/EG (PB L 237 van 10.9.1994, blz. 1).(9) PB L 291 van 19.11.1969, blz. 9.BIJLAGE IBENAMING EN OMSCHRIJVING VAN DE PRODUCTENI. DEFINITIES- Jam of confituur is het voldoende gegeleerde mengsel van suikers, pulp en/of moes van één of meer vruchtensoorten en water. Jam of confituur van citrusvruchten mag echter worden verkregen uit de hele vrucht, gesneden in repen en/of schijven.>RUIMTE VOOR DE TABEL>- Extra jam of extra confituur is het voldoende gegeleerde mengsel van suikers en niet-geconcentreerde pulp van één of meer vruchtensoorten en water. Extra jam (extra confituur) van rozenbottels en extra jam zonder pitten (extra confituur zonder pitten) van frambozen, braambessen, zwarte bessen, bosbessen en rode bessen mogen evenwel geheel of gedeeltelijk uit niet-geconcentreerd moes van deze vruchten zijn verkregen. Extra jam of confituur van citrusvruchten mag worden verkregen uit de hele vrucht, gesneden in repen en/of schijven.Voor de bereiding van extra jam (extra confituur) mogen de volgende vruchten niet vermengd met andere worden gebruikt: appelen, peren, pruimen met vastzittende pit, meloenen, watermeloenen, druiven, pompoenen, komkommers en tomaten.>RUIMTE VOOR DE TABEL>- Gelei is het voldoende gegeleerde mengsel van suikers en sap en/of waterig extract van één of meer vruchtensoorten.De voor de bereiding van 1000 g eindproduct gebruikte hoeveelheid sap en/of waterig extract mag niet kleiner zijn dan de voor de bereiding van jam (confituur) vastgestelde hoeveelheid. De betrokken hoeveelheden worden berekend na aftrek van de voor de bereiding van de waterige extracten gebruikte hoeveelheid water.- Voor extra gelei mag de voor de bereiding van 1000 g eindproduct gebruikte hoeveelheid vruchtensap en/of waterig extract bovendien niet kleiner zijn dan de voor de bereiding van extra jam (extra confituur) vastgestelde hoeveelheid. De betrokken hoeveelheden worden berekend na aftrek van de voor de bereiding van de waterige extracten gebruikte hoeveelheid water. Voor de bereiding van extra gelei mogen de volgende vruchten niet vermengd met andere worden gebruikt: appelen, peren, pruimen met vastzittende pit, meloenen, watermeloenen, druiven, pompoenen, komkommers en tomaten.- Marmelade is het voldoende gegeleerde mengsel van water, suikers en één of meer van de volgende uit citrusvruchten verkregen producten: pulp, moes, sap, waterig extract en schillen.De voor de bereiding van 1000 g eindproduct gebruikte hoeveelheid citrusvruchten bedraagt niet minder dan 200 g, waarvan ten minste 75 g afkomstig moet zijn van het endocarpium.- De benaming "geleimarmelade" wordt gebruikt ter aanduiding van het product dat geen onoplosbare stoffen bevat behalve eventueel geringe hoeveelheden fijngesneden schil.- Kastanjepasta is het op de geschikte consistentie gebrachte mengsel van water, suikers en ten minste 380 g kastanjemoes (van Castanea sativa) per 1000 g eindproduct.II. Het refractometrisch bepaalde gehalte aan oplosbare droge stof van de onder I omschreven producten dient ten minste 60 % te bedragen, behalve voor producten waarin de suikers geheel of gedeeltelijk door zoetstoffen zijn vervangen.Onverminderd artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2000/13/EG kunnen de lidstaten niettemin toestaan dat de gereserveerde benamingen worden gebruikt voor onder I omschreven producten waarvan het gehalte aan oplosbare droge stof minder dan 60 % bedraagt, teneinde rekening te houden met bepaalde bijzondere gevallen.III. Voor mengsels worden de onder I voor de verschillende vruchtsoorten voorgeschreven minimumgehalten verminderd naar evenredigheid van de gebruikte percentages.BIJLAGE IIDe volgende ingrediënten mogen aan de in bijlage I omschreven producten worden toegevoegd:- honing: als omschreven in Richtlijn 2000/110/EG van de Raad van 20 december 2001 inzake honing(1): aan alle producten, ter algehele of gedeeltelijke vervanging van de suikers,- vruchtensap: uitsluitend aan jam (confituur),- sap van citrusvruchten: aan uit andere vruchten verkregen producten: uitsluitend aan jam (confituur), extra jam (extra confituur), gelei en extra gelei,- sap van rode vruchten: uitsluitend aan jam (confituur) en extra jam (extra confituur) die worden bereid uit rozenbottels, aardbeien, frambozen, kruisbessen, rode bessen, pruimen en rabarber,- sap van rode bieten: uitsluitend aan jam (confituur) en gelei die worden bereid uit aardbeien, frambozen, kruisbessen, rode bessen en pruimen,- etherische oliën van citrusvruchten: uitsluitend aan marmelade en geleimarmelade,- voor consumptie geschikte oliën en vetten, bestemd om schuimvorming tegen te gaan: aan alle producten,- vloeibare pectine: aan alle producten,- schillen van citrusvruchten: aan jam (confituur), extra jam (extra confituur), gelei en extra gelei,- bladeren van Pelargonium odoratissimum: aan uit kweeperen bereide jam (confituur), extra jam (extra confituur), gelei en extra gelei,- gedistilleerde dranken, wijn en likeurwijn, noten, aromatische kruiden, specerijen, vanille en vanille-extract: aan alle producten,- vanilline: aan alle producten.(1) Zie bladzijde 47 van dit Publicatieblad.BIJLAGE IIIA. OMSCHRIJVINGENIn het kader van deze richtlijn wordt verstaan onder:1. Vruchten:- verse, gezonde, onaangetaste vruchten waaraan geen wezenlijke bestanddelen zijn onttrokken, die de juiste graad van rijpheid hebben bereikt en die zijn schoongemaakt, gebruiksklaar gemaakt en van onzuiverheden ontdaan,- voor de toepassing van deze richtlijn worden tomaten, de eetbare delen van rabarberstelen, wortelen, zoete aardappelen, komkommers, pompoenen en (water)meloenen gelijkgesteld met vruchten,- onder "gember" wordt verstaan, de eetbare wortelstokken van de gemberplant, hetzij vers of geconserveerd. Gember mag worden gedroogd of in stroop geconserveerd.2. (Vruchten)pulp:het eetbare gedeelte van de gehele vrucht, eventueel geschild of van pitten ontdaan, dat in stukken kan zijn gesneden of geplet, maar niet tot moes is verwerkt.3. (Vruchten)moes:het eetbare gedeelte van de gehele vrucht, zo nodig geschild of van pitten ontdaan, dat tot moes is verwerkt door zeven of een soortgelijk procédé.4. Waterig (vruchten)extract:het waterig extract van vruchten dat alle in water oplosbare bestanddelen van de gebruikte vruchten bevat, behalve de stoffen die bij toepassing van goede bereidingspraktijken onvermijdelijk verloren gaan.5. Suikersde suikers waarvan het gebruik is toegestaan, namelijk:1. de suiker als omschreven in Richtlijn 2001/111/EG(1);2. fructosestroop;3. de aan de vruchten onttrokken suikers;4. bruine suiker.B. BEHANDELING VAN DE GRONDSTOFFEN1. De in de punten 1, 2, 3 en 4 van deel A omschreven producten mogen de volgende behandelingen ondergaan:- warmte- of koudebehandelingen,- vriesdrogen,- concentratie, in zoverre zij daarvoor technisch geschikt zijn,- met uitzondering van de bij de bereiding van "extra" producten gebruikte grondstoffen: het gebruik van zwaveldioxide (E 220) of zouten daarvan (E 221, E 222, E 223, E 224, E 226 en E 227) als hulpmiddel bij de bereiding, mits het in Richtlijn 95/2/EG vastgestelde maximumgehalte aan zwaveldioxide in de in bijlage I, deel I, omschreven producten niet wordt overschreden.2. Voor de bereiding van jam of confituur bestemde abrikozen en pruimen mogen ook op andere wijze dan door vriesdrogen worden gedehydreerd.3. Schillen van citrusvruchten mogen in pekel worden geconserveerd.(1) Zie bladzijde 53 van dit Publicatieblad.


title: Richtlijn 2007/12/EG van de Commissie van 26 februari 2007 tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van penconazool, benomyl en carbendazim (Voor de EER relevante tekst)

text:
               27.2.2007

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 59/75

      RICHTLIJN 2007/12/EG VAN DE COMMISSIE

   van 26 februari 2007
   tot wijziging van bepaalde bijlagen bij Richtlijn 90/642/EEG van de Raad wat betreft maximumgehalten aan residuen van penconazool, benomyl en carbendazim
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
   Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
   Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit (1), en met name op artikel 7,
   Gelet op Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (2), en met name op artikel 4, lid 1, onder f),
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig Richtlijn 91/414/EEG valt de toelating van gewasbeschermingsmiddelen voor gebruik op bepaalde gewassen onder de bevoegdheid van de lidstaten. Deze toelating moet stoelen op een beoordeling van de gevolgen voor de gezondheid van mens en dier en voor het milieu. Bij deze beoordeling moet onder meer worden gekeken naar de blootstelling van toedieners en omstanders, de milieueffecten in bodem, water en lucht, en de gevolgen bij mens en dier van de consumptie van residuen op behandelde gewassen.

               (2)

               De maximumresidugehalten (MRL’s) worden vastgesteld op basis van een zodanige toepassing van de minimumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen die voor een effectieve gewasbescherming nodig zijn dat de hoeveelheid residu zo klein mogelijk is en toxicologisch aanvaardbaar blijft, met name wat de geschatte opname via de voeding betreft.

               (3)

               De MRL’s voor onder Richtlijn 90/642/EEG vallende bestrijdingsmiddelen moeten voortdurend worden bekeken en kunnen worden gewijzigd om rekening te houden met nieuwe of veranderde toepassingen. De Commissie is in kennis gesteld van nieuwe of gewijzigde toepassingen die zullen leiden tot andere gehalten aan residuen van penconazool, benomyl en carbendazim.

               (4)

               De levenslange blootstelling van de consument aan die bestrijdingsmiddelen via levensmiddelen die residuen daarvan kunnen bevatten, is beoordeeld en geëvalueerd volgens in de Gemeenschap gangbare procedures en werkwijzen en door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren (3).

               (5)

               Voor benomyl en carbendazim bestaat een acute referentiedosis (ARfD) en is de acute blootstelling van de consument via elk levensmiddel dat residuen van deze bestrijdingsmiddelen kan bevatten volgens momenteel in de Gemeenschap gangbare procedures en werkwijzen en door de Wereldgezondheidsorganisatie gepubliceerde richtsnoeren beoordeeld. Er is rekening gehouden met het advies en de aanbevelingen van het Wetenschappelijk Comité voor planten, met name over de bescherming van de consument van met bestrijdingsmiddelen behandelde levensmiddelen (4). Op grond van de beoordeling van de inname via de voeding moeten de MRL’s voor deze bestrijdingsmiddelen zodanig worden vastgesteld dat de ARfD niet wordt overschreden. Uit de beschikbare informatie voor de overige stoffen blijkt dat geen ARfD en dus ook geen beoordeling van de acute effecten nodig is.

               (6)

               Voor de nieuwe MRL op citrusvruchten voor benomyl en carbendazim heeft de aanvrager toegezegd uiterlijk in december 2007 aanvullende gegevens te verstrekken. Uit de reeds beschikbare gegevens blijkt dat de voorgestelde MRL voor de consument veilig is.

               (7)

               Wanneer toegelaten toepassingen van gewasbeschermingsmiddelen niet tot detecteerbare gehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in of op het levensmiddel leiden, wanneer er geen toegelaten toepassingen zijn, wanneer door de lidstaten toegelaten toepassingen niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, of wanneer toepassingen in derde landen die leiden tot residuen in of op levensmiddelen die op de markt van de Gemeenschap verkrijgbaar kunnen zijn, niet met de nodige gegevens zijn onderbouwd, moeten de MRL’s op de ondergrens van de analytische bepaling worden vastgesteld.

               (8)

               Het is daarom passend voor die bestrijdingsmiddelen nieuwe MRL’s vast te stellen.

               (9)

               Richtlijn 90/642/EEG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (10)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 27 augustus 2007 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 28 augustus 2007.
   2.   Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   3.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 26 februari 2007.

            Voor de Commissie

         Markos KYPRIANOU

            Lid van de Commissie

      (1)  PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/92/EG van de Commissie (PB L 311 van 10.11.2006, blz. 31).

      (2)  PB L 230 van 19.8.1991, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2007/6/EG van de Commissie (PB L 43 van 15.2.2007, blz. 13).

      (3)  Richtsnoeren voor het voorspellen van de opname via de voeding van residuen van bestrijdingsmiddelen (herziene versie), opgesteld door GEMS/voedselprogramma in samenwerking met het Codex-comité voor residuen van bestrijdingsmiddelen, gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie, 1997 (WHO/FSF/FOS/97.7).

      (4)  Opinion regarding questions relating to amending the annexes to Council Directives 86/362/EEC, 86/363/EEC and 90/642/EEC (uitgebracht op 14 juli 1998); Opinion regarding variable pesticide residues in fruit and vegetables (uitgebracht op 14 juli 1998), http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scp/outcome_ppp_en.html

      BIJLAGE
      In deel A van bijlage II bij Richtlijn 90/642/EEG worden de kolommen voor penconazool, benomyl en carbendazim vervangen door:

                     Residuen van bestrijdingsmiddelen en maximumgehalten aan residuen (mg/kg)

                     Groepen en voorbeelden van afzonderlijke producten waarop de maximumgehalten van residuen van bestrijdingsmiddelen van toepassing zijn

                     Penconazool

                     Som van benomyl en carbendazim, uitgedrukt als carbendazim

               „1.   Fruit, vers, gedroogd of ongekookt, bevroren, zonder toegevoegde suiker; noten

                                 i)

                                 CITRUSVRUCHTEN

                     0,05 (1)

                     0,5 (2)

                     Grapefruits

                     Citroenen

                     Limoenen

                     Mandarijnen (inclusief clementines en andere kruisingen)

                     Sinaasappelen

                     Pomelo’s

                     Andere

                                 ii)

                                 NOTEN (al dan niet in de dop, schil of schaal)

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Amandelen

                     Paranoten

                     Cashewnoten

                     Kastanjes

                     Kokosnoten

                     Hazelnoten

                     Macadamianoten

                     Pecannoten

                     Pijnboompitten

                     Pistaches (pimpernoten)

                     Walnoten

                     Andere

                                 iii)

                                 PITVRUCHTEN

                     0,2

                     0,2

                     Appelen

                     Peren

                     Kweeperen

                     Andere

                                 iv)

                                 STEENVRUCHTEN

                     Abrikozen

                     0,1

                     0,2

                     Kersen

                     0,5

                     Perziken (inclusief nectarines en soortgelijke kruisingen)

                     0,1

                     0,2

                     Pruimen

                     0,5

                     Andere

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 v)

                                 BESVRUCHTEN EN KLEIN FRUIT

                                 a)

                                 Tafel- en wijndruiven

                     0,2

                     Tafeldruiven

                     0,3

                     Wijndruiven

                     0,5

                                 b)

                                 Aardbeien (andere dan bosaardbeien)

                     0,5

                     0,1 (1)

                                 c)

                                 Rubussoorten (andere dan wilde vruchten)

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Bramen

                     Dauwbramen

                     Loganbessen

                     Frambozen

                     Andere

                                 d)

                                 Ander klein fruit en besvruchten (voor zover niet wild)

                     0,1 (1)

                     Blauwe bosbessen

                     Veenbessen

                     Aalbessen (rood, zwart en wit)

                     0,5

                     Kruisbessen

                     Andere

                     0,05 (1)

                                 e)

                                 Wilde besvruchten en wilde vruchten

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 vi)

                                 DIVERSE VRUCHTEN

                     0,05 (1)

                     Avocado’s

                     Bananen

                     Dadels

                     Vijgen

                     Kiwi’s

                     Kumquats

                     Lychees

                     Mango’s

                     Olijven (tafelolijven)

                     Olijven (olieproductie)

                     Papaja’s

                     0,2

                     Passievruchten

                     Ananassen

                     Granaatappels

                     Andere

                     0,1 (1)

               2.   Groenten, vers of ongekookt, bevroren of gedroogd

                                 i)

                                 WORTEL- EN KNOLGEWASSEN

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Rode bieten

                     Wortelen

                     Cassave

                     Knolselderij

                     Mierikswortel (peperwortel)

                     Aardperen (topinamboer)

                     Pastinaken

                     Wortelpeterselie

                     Radijzen

                     Schorseneren

                     Bataten (zoete aardappelen)

                     Koolrapen

                     Rapen

                     Yams

                     Andere

                                 ii)

                                 BOLGEWASSEN

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Knoflook

                     Uien

                     Sjalotten

                     Bosuien

                     Andere

                                 iii)

                                 VRUCHTGROENTEN

                                 a)

                                 Solanaceae

                     Tomaten

                     0,1

                     0,5

                     Pepers (paprika’s)

                     0,2

                     Aubergines

                     0,1

                     0,5

                     Okra’s

                     2

                     Andere

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 b)

                                 Cucurbitaceae met eetbare schil

                     0,1

                     0,1 (1)

                     Komkommers

                     Augurken

                     Courgettes

                     Andere

                                 c)

                                 Cucurbitaceae met niet-eetbare schil

                     0,1

                     0,1 (1)

                     Meloenen

                     Pompoenen

                     Watermeloenen

                     Andere

                                 d)

                                 Suikermais

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 iv)

                                 KOOLSOORTEN

                     0,05 (1)

                                 a)

                                 Bloemkoolachtigen

                     0,1 (1)

                     Broccoli

                     Bloemkool

                     Andere

                                 b)

                                 Sluitkoolachtigen

                     Spruitjes

                     0,5

                     Sluitkool

                     Andere

                     0,1 (1)

                                 c)

                                 Bladkoolachtigen

                     0,1 (1)

                     Chinese kool

                     Boerenkool

                     Andere

                                 d)

                                 Koolrabi

                     0,1 (1)

                                 v)

                                 BLADGROENTEN EN VERSE KRUIDEN

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 a)

                                 Sla en dergelijke

                     Tuinkers

                     Veldsla

                     Sla

                     Andijvie

                     Rucola

                     Bladeren en stengels van koolsoorten

                     Andere

                                 b)

                                 Spinazie en dergelijke

                     Spinazie

                     Snijbiet

                     Andere

                                 c)

                                 Waterkers

                                 (d)

                                 Witlof

                                 e)

                                 Kruiden

                     Kervel

                     Bieslook

                     Peterselie

                     Bladselderij

                     Andere

                                 vi)

                                 PEULGROENTEN (vers)

                     0,05 (1)

                     Bonen (met peul)

                     0,2

                     Bonen (zonder peul)

                     Erwten (met peul)

                     0,2

                     Erwten (zonder peul)

                     Andere

                     0,1 (1)

                                 vii)

                                 STENGELGROENTEN (vers)

                     0,1 (1)

                     Asperges

                     Kardoen

                     Bleekselderij

                     Knolvenkel

                     Artisjokken

                     0,2

                     Prei

                     Rabarber

                     Andere

                     0,05 (1)

                                 viii)

                                 FUNGI

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                                 a)

                                 Gekweekte paddenstoelen

                                 b)

                                 Wilde paddenstoelen

                                 3.

                                 Peulvruchten

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Bonen

                     Linzen

                     Erwten

                     Lupinen

                     Andere

                                 4.

                                 Oliehoudende zaden

                     0,05 (1)

                     Lijnzaad

                     Pinda’s

                     Papaverzaad

                     Sesamzaad

                     Zonnebloempitten

                     Kool- en raapzaad

                     Sojabonen

                     0,2

                     Mosterdzaad

                     Katoenzaad

                     Hennepzaad

                     Andere

                     0,1 (1)

                                 5.

                                 Aardappelen

                     0,05 (1)

                     0,1 (1)

                     Vroege aardappelen

                     Bewaaraardappelen

                                 6.

                                 Thee (gedroogde bladeren en stengels, al dan niet gefermenteerd, van Camellia sinensis)

                     0,1 (1)

                     0,1 (1)

                                 7.

                                 Hop (gedroogd), inclusief hoppellets en niet-geconcentreerd poeder

                     0,5

                     0,1 (1)

         (1)  Geeft de ondergrens van de analytische bepaling aan.

         (2)  Geeft aan dat het maximumresidugehalte voorlopig is vastgesteld tot 31 december 2007 in afwachting van de indiening van gegevens door de aanvrager. Als op die datum nog geen gegevens zijn ontvangen, zal de MRL bij een richtlijn of een verordening worden ingetrokken.”


title: Richtlijn (EU) 2015/1480 van de Commissie van 28 augustus 2015 tot wijziging van diverse bijlagen bij de Richtlijnen 2004/107/EG en 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de regels betreffende de referentiemethoden, de validatie van gegevens en de locatie van de bemonsteringspunten voor de beoordeling van de luchtkwaliteit (Voor de EER relevante tekst)

text:
               29.8.2015

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 226/4

         RICHTLIJN (EU) 2015/1480 VAN DE COMMISSIE
   van 28 augustus 2015
   tot wijziging van diverse bijlagen bij de Richtlijnen 2004/107/EG en 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van de regels betreffende de referentiemethoden, de validatie van gegevens en de locatie van de bemonsteringspunten voor de beoordeling van de luchtkwaliteit
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2004/107/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de lucht (1), en met name artikel 4, lid 15,
   Gezien Richtlijn 2008/50/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 mei 2008 betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa (2), en met name artikel 28, lid 1,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 4, lid 15, van Richtlijn 2004/107/EG, als gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 219/2009 van het Europees Parlement en de Raad (3) is de Commissie gemachtigd een aantal bepalingen van de bijlagen IV en V te wijzigen.

               (2)

               In bijlage IV bij Richtlijn 2004/107/EG worden doelstellingen voor de kwaliteit van de gegevens vastgesteld die met het oog op meer duidelijkheid moeten worden bijgewerkt.

               (3)

               In bijlage V bij Richtlijn 2004/107/EG worden de referentiemethoden voor het beoordelen van concentraties vastgesteld, en die methoden moeten worden bijgewerkt ter weerspiegeling van de ontwikkeling van de desbetreffende normen.

               (4)

               Overeenkomstig artikel 28, lid 1, van Richtlijn 2008/50/EG is de Commissie gemachtigd een aantal bepalingen van de bijlagen I, III, VI en IX te wijzigen.

               (5)

               In deel C van bijlage I bij Richtlijn 2008/50/EG worden criteria voor de kwaliteitsborging voor de beoordeling van de luchtkwaliteit vastgesteld, die moeten worden verduidelijkt en aangevuld, waarbij rekening wordt gehouden met de kwaliteitsborgingprogramma's die door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie worden georganiseerd en waarbij de verplichting wordt ingevoerd tot evaluatie van het kwaliteitscontrolesysteem om de voortdurende nauwkeurigheid van de meetapparaten te garanderen.

               (6)

               In de delen C en D van bijlage III bij Richtlijn 2008/50/EG worden criteria voor de situering van de bemonsteringspunten vastgesteld, die moeten worden verduidelijkt en aangevuld in het licht van de ervaringen met de uitvoering van de richtlijn.

               (7)

               In deel A van bijlage VI bij Richtlijn 2008/50/EG worden de referentiemethoden voor het meten van bepaalde verontreinigende stoffen vastgesteld, die moeten worden aangepast gezien de ervaringen met de uitvoering van de richtlijn en rekening houdend met de meest recente normen voor het bemonsteren en meten van zwevende deeltjes.

               (8)

               Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de Commissie van 28 september 2011 over toelichtende stukken (4) hebben de lidstaten zich ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van één of meer stukken waarin het verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.

               (9)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité voor de luchtkwaliteit,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   De bijlagen IV en V bij Richtlijn 2004/107/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage I bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   De bijlagen I, III, VI en IX bij Richtlijn 2008/50/EG worden gewijzigd overeenkomstig bijlage II bij deze richtlijn.
   Artikel 3
   De bepalingen van deze richtlijn moeten worden gelezen in samenhang met die van Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (5), met name wat de accreditatie van conformiteitsbeoordelingsinstanties betreft, en voorzien niet in afwijkingen of uitzonderingen op die verordening.
   Artikel 4
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 2016 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 5
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 6
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 28 augustus 2015.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 23 van 26.1.2005, blz. 3.

      (2)  PB L 152 van 11.6.2008, blz. 1.

      (3)  Verordening (EG) nr. 219/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 tot aanpassing aan Besluit 1999/468/EG van de Raad van een aantal besluiten waarop de procedure van artikel 251 van het Verdrag van toepassing is, wat de regelgevingsprocedure met toetsing betreft — Aanpassing aan de regelgevingsprocedure met toetsing — Deel twee (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 109).

      (4)  PB C 369 van 17.12.2011, blz. 14.

      (5)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30).

      BIJLAGE I
      Richtlijn 2004/107/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Bijlage IV, deel I, wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              de tabel wordt vervangen door:

                                          „Benzo(a)pyreen

                                          Arseen, cadmium en nikkel

                                          Andere polycyclische aromatische koolwaterstoffen dan benzo(a)pyreen, totaal gasvormig kwik

                                          Totale depositie

                                                      —

                                                      Onzekerheid

                                          Vaste en indicatieve metingen

                                          50 %

                                          40 %

                                          50 %

                                          70 %

                                          Modellen

                                          60 %

                                          60 %

                                          60 %

                                          60 %

                                                      —

                                                      Minimale gegevensvastlegging

                                          90 %

                                          90 %

                                          90 %

                                          90 %

                                                      —

                                                      Minimaal bestreken tijd

                                          Vaste metingen (1)

                                          33 %

                                          50 %

                                          Indicatieve metingen (1)
                                              (2)

                                          14 %

                                          14 %

                                          14 %

                                          33 %

                              b)

                              in de derde alinea wordt de volgende zin geschrapt:
                              „Bemonstering gedurende 24 uur is eveneens aan te bevelen voor het meten van arseen-, cadmium- en nikkelconcentraties.”;

                              c)

                              na de derde alinea wordt de volgende tekst ingevoegd:
                              „De bepalingen inzake individuele monsters van de vorige alinea gelden ook voor arseen, cadmium, nikkel en totaal gasvormig kwik. Bovendien is het toegestaan deelmonsters te nemen met behulp van PM10-filters voor de bemonstering en analyse van metalen, mits bewijs wordt geleverd dat het deelmonster representatief is voor het geheel en dat de detectiegevoeligheid in overeenstemming is met de relevante doelstellingen voor de kwaliteit van de gegevens. PM10-bemonstering mag per week in plaats van per dag plaatsvinden op voorwaarde dat de kenmerken van de verzameling hierdoor niet worden aangetast.”.

                  2)

                  De delen I tot en met IV van bijlage V worden vervangen door:
                  „I.   Referentiemethode voor de bemonstering en analyse van arseen, cadmium en nikkel in de lucht

                  De referentiemethode voor de bemonstering van arseen, cadmium en nikkel in de lucht staat beschreven in EN 12341:2014. De referentiemethode voor het meten van arseen, cadmium en nikkel in de lucht is die welke beschreven staat in EN 14902:2005 „Ambient air quality — Standard method for the measurement of Pb, Cd, As and Ni in the PM10 fraction of suspended particulate matter”.
                  Een lidstaat mag ook andere methoden toepassen waarvan de lidstaat kan aantonen dat de resultaten gelijkwaardig zijn aan die van bovengenoemde methode.
                  II.   Referentiemethode voor de bemonstering en analyse van polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de lucht

                  De referentiemethode voor de bemonstering van polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de lucht staat beschreven in EN 12341:2014. De referentiemethode voor de meting van benzo(a)pyreen in de lucht is die welke beschreven staat in EN 15549:2008 „Air quality — Standard method for the measurement of concentration of benzo[a]pyrene in ambient air”. Zolang er geen door de CEN gestandaardiseerde methode is voor de andere in artikel 4, lid 8, vermelde polycyclische aromatische koolwaterstoffen, kunnen de lidstaten nationale standaardmethoden of ISO-methoden zoals ISO-norm 12884 gebruiken.
                  Een lidstaat mag ook andere methoden toepassen waarvan de lidstaat kan aantonen dat de resultaten gelijkwaardig zijn aan die van bovengenoemde methode.
                  III.   Referentiemethode voor de bemonstering en analyse van kwik in de lucht

                  De referentiemethode voor het meten van concentraties van totaal gasvormig kwik in de lucht is die welke beschreven staat in EN 15852:2010 „Ambient air quality — Standard method for the determination of total gaseous mercury”.
                  Een lidstaat mag ook andere methoden toepassen waarvan de lidstaat kan aantonen dat de resultaten gelijkwaardig zijn aan die van bovengenoemde methode.
                  IV.   Referentiemethode voor de bemonstering en analyse van de depositie van arseen, cadmium, kwik, nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen

                  De referentiemethode voor de bepaling van de depositie van arseen, cadmium en nikkel is die welke beschreven staat in EN 15841:2009 „Ambient air quality — Standard method for determination of arsenic, cadmium, lead and nickel in atmospheric deposition”.
                  De referentiemethode voor de bepaling van de depositie van kwik is die welke beschreven staat in EN 15853:2010 „Ambient air quality — Standard method for determination of mercury deposition”.
                  De referentiemethode voor de bepaling van de depositie van benzo(a)pyreen en de andere in artikel 4, lid 8, vermelde polycyclische aromatische koolwaterstoffen is die welke beschreven staat in EN 15980:2011 „Air quality. Determination of the deposition of benz[a]anthracene, benzo[b]fluoranthene, benzo[j]fluoranthene, benzo[k]fluoranthene, benzo[a]pyrene, dibenz[a,h]anthracene and indeno[1,2,3-cd]pyrene”.”.

         (1)  Gespreid over het jaar met het oog op de representativiteit voor de diverse klimaatomstandigheden en antropogene activiteiten.

         (2)  Indicatieve metingen zijn metingen die met een beperkte regelmaat worden uitgevoerd, maar wel aan de andere doelstellingen voor de kwaliteit van de gegevens voldoen”;

      BIJLAGE II
      Richtlijn 2008/50/EG wordt als volgt gewijzigd:

                  1)

                  Deel C van bijlage I wordt vervangen door:
                  „C.   Kwaliteitsborging voor de beoordeling van de luchtkwaliteit. Validatie van gegevens

                              1.

                              Om de nauwkeurigheid van de metingen en de naleving van de in deel A vastgestelde gegevenskwaliteitsdoelstellingen te garanderen, zien de krachtens artikel 3 aangewezen bevoegde instanties en organen erop toe dat:

                                          i)

                                          alle metingen die worden uitgevoerd in samenhang met de beoordeling van de luchtkwaliteit overeenkomstig de artikelen 6 en 9, traceerbaar zijn overeenkomstig de voorschriften van de geharmoniseerde norm voor beproevings- en kalibratielaboratoria;

                                          ii)

                                          de instellingen die netwerken en individuele stations beheren, beschikken over een functionerend kwaliteitsborgings- en kwaliteitscontrolesysteem dat voorziet in geregeld onderhoud om de voortdurende nauwkeurigheid van de meetapparaten te garanderen. Het kwaliteitssysteem wordt wanneer dat nodig is, maar ten minste om de vijf jaar geëvalueerd door het betrokken nationale referentielaboratorium;

                                          iii)

                                          er een kwaliteitsborgings-/kwaliteitscontroleproces wordt ingevoerd voor de gegevensvergaring en -rapportage en dat de met die taak belaste instellingen actief deelnemen aan de desbetreffende EU-brede kwaliteitsborgingsprogramma's;

                                          iv)

                                          de nationale referentielaboratoria worden aangewezen door de krachtens artikel 3 aangewezen bevoegde instanties of organen en geaccrediteerd zijn voor de in bijlage VI bedoelde referentiemethoden, ten minste voor die verontreinigende stoffen waarvoor de concentraties boven de onderste beoordelingsdrempel liggen, overeenkomstig de desbetreffende geharmoniseerde norm voor beproevings- en kalibratielaboratoria, waarvan de referentie in het Publicatieblad van de Europese Unie is bekendgemaakt, overeenkomstig artikel 2, lid 9, van Verordening (EG) nr. 765/2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht. Deze laboratoria zijn ook verantwoordelijk voor de coördinatie, op het grondgebied van de lidstaat, van de EU-brede kwaliteitsborgingsprogramma's die door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie zullen worden georganiseerd, en zij zijn tevens verantwoordelijk voor de coördinatie op nationaal niveau van de correcte toepassing van referentiemethoden en het bewijs van de gelijkwaardigheid van niet-referentiemethoden. Nationale referentielaboratoria die nationaal ringonderzoek organiseren, moeten ook geaccrediteerd zijn overeenkomstig de desbetreffende geharmoniseerde norm voor bekwaamheidstests;

                                          v)

                                          de nationale referentielaboratoria ten minste om de drie jaar deelnemen aan de EU-brede kwaliteitsborgingsprogramma's die door het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek van de Commissie worden georganiseerd. Indien deze deelname onbevredigende resultaten oplevert, moet het nationale laboratorium bij zijn volgende deelname aan een ringonderzoek aantonen dat het bevredigende herstelmaatregelen heeft genomen en hierover aan het Gemeenschappelijk Centrum voor onderzoek rapporteren;

                                          vi)

                                          de nationale referentielaboratoria de werkzaamheden van het door de Commissie opgerichte Europese netwerk van nationale referentielaboratoria ondersteunen.

                              2.

                              Alle uit hoofde van artikel 27 gerapporteerde gegevens worden geacht geldig te zijn, behalve gegevens die als voorlopig worden aangemerkt.”.

                  2)

                  Bijlage III wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              deel C wordt als volgt gewijzigd:

                                          i)

                                          het eerste en het tweede streepje van de eerste alinea worden vervangen door:

                                                      „—

                                                      de luchtstroom rond de inlaat van de bemonsteringsbuis dient onbelemmerd te zijn (in het algemeen binnen een hoek van ten minste 270° of 180° voor monsternemingspunten aan de rooilijn), zonder enige verstoring van de luchtstroom in de omgeving van de inlaat (er moet normaal gesproken enkele meters afstand worden gehouden van gebouwen, balkons, bomen en andere obstakels en monsternemingspunten die representatief zijn voor de luchtkwaliteit aan de rooilijn dienen zich minimaal op een afstand van 0,5 m van het dichtstbijzijnde gebouw te bevinden);

                                                      —

                                                      de hoogte van de inlaat boven de grond moet in het algemeen tussen 1,5 m (ademhalingshoogte) en 4 m liggen. Een grotere hoogte kan ook nuttig zijn als het station representatief voor een groot gebied moet zijn en elke afwijking moet volledig worden gedocumenteerd.”;

                                          ii)

                                          in de eerste alinea wordt het vijfde streepje vervangen door:

                                                      „—

                                                      voor alle verontreinigende stoffen moeten de verkeersgerichte bemonsteringsbuizen ten minste 25 m van de rand van grote kruispunten en niet meer dan 10 m van de wegrand verwijderd zijn. Een „groot kruispunt” moet hier worden opgevat als een kruispunt waardoor de verkeersstroom wordt onderbroken en de uitstoot verschilt (stop-and-goverkeer) ten opzichte van het overige gedeelte van de weg.”;

                                          iii)

                                          de volgende alinea wordt toegevoegd:
                                          „Elke afwijking van de in dit deel genoemde criteria wordt volledig gedocumenteerd overeenkomstig de in deel D beschreven procedures.”;

                              b)

                              deel D wordt vervangen door:
                              „D.   Documentatie en toetsing van de gekozen locaties

                              De bevoegde instanties die verantwoordelijk zijn voor de beoordeling van de luchtkwaliteit, documenteren voor alle zones en agglomeraties de procedures voor de keuze van de locaties volledig en registreren informatie om het ontwerp van het netwerk en de keuze van de locaties voor alle meetpunten te ondersteunen. De documentatie omvat foto's in verschillende windrichtingen van de omgeving van de meetlocaties en gedetailleerde kaarten. Indien aanvullende methoden worden toegepast in een zone of agglomeratie, omvat de documentatie bijzonderheden van deze methoden en informatie over hoe aan de in artikel 7, lid 3, genoemde criteria wordt voldaan. De documentatie wordt bijgewerkt wanneer dat nodig is en ten minste om de vijf jaar geëvalueerd om te garanderen dat de selectiecriteria, het ontwerp van het netwerk en de locaties van de meetpunten te allen tijde geldig en optimaal blijven. Indien de Commissie documentatie opvraagt, moet deze binnen drie maanden na indiening van het verzoek worden verstrekt.”.

                  3)

                  Bijlage VI wordt als volgt gewijzigd:

                              a)

                              deel A wordt vervangen door:
                              „A.   Referentiemethoden voor het beoordelen van de concentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen, koolmonoxide en ozon

                              1.   Referentiemethode voor het meten van zwaveldioxide

                              De referentiemethode voor het meten van zwaveldioxide is die welke beschreven staat in EN 14212:2012 „Ambient air — Standard method for the measurement of the concentration of sulphur dioxide by ultraviolet fluorescence”.
                              2.   Referentiemethode voor het meten van stikstofdioxide en stikstofoxiden

                              De referentiemethode voor het meten van stikstofdioxide en stikstofoxiden is die welke beschreven staat in EN 14211:2012 „Ambient air — Standard method for the measurement of the concentration of nitrogen dioxide and nitrogen monoxide by chemiluminescence”.
                              3.   Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van lood — ongewijzigd

                              4.   Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van PM10

                              De referentiemethode voor het bemonsteren en het meten van PM10 is die welke beschreven staat in EN 12341:2014 „Ambient Air — standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5 mass concentration of suspended particulate matter”.
                              5.   Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van PM2,5

                              De referentiemethode voor het bemonsteren en het meten van PM2,5 is die welke beschreven staat in EN 12341:2014 „Ambient Air — standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5 mass concentration of suspended particulate matter”.
                              6.   Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van benzeen — ongewijzigd

                              7.   Referentiemethode voor het meten van koolmonoxide

                              De referentiemethode voor het meten van koolmonoxide is die welke beschreven staat in EN 14626:2012 „Ambient air — Standard method for the measurement of the concentration of carbon monoxide by non-dispersive infrared spectroscopy”.
                              8.   Referentiemethode voor het meten van ozon

                              De referentiemethode voor het meten van ozon is die welke beschreven staat in EN 14625:2012 „Ambient air — Standard method for the measurement of the concentration of ozone by ultraviolet photometry”.”;

                              b)

                              deel D wordt geschrapt;

                              c)

                              deel E wordt vervangen door:

                                          „E.

                                          Om aan te tonen dat de uitrusting aan de in deel A van deze bijlage opgesomde prestatievereisten van de referentiemethoden voldoet, moeten de krachtens artikel 3 aangewezen bevoegde instanties en organen de testverslagen aanvaarden die in andere lidstaten zijn opgesteld mits de beproevingslaboratoria overeenkomstig de desbetreffende geharmoniseerde norm voor beproevings- en kalibratielaboratoria zijn geaccrediteerd.
                                          De gedetailleerde testverslagen en alle testresultaten worden ter beschikking gesteld van de andere bevoegde instanties of de aangewezen organen daarvan. Uit de testverslagen moet blijken dat de uitrusting aan alle prestatievereisen voldoet, ook indien bepaalde milieu- of plaatselijke omstandigheden specifiek zijn voor een lidstaat en niet overeenstemmen met de omstandigheden waarin de uitrusting reeds is getest en waarin reeds een typetest is uitgevoerd in een andere lidstaat.”.

                  4)

                  Deel A van bijlage IX wordt vervangen door:
                  „A.   Minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen van de ozonconcentraties

                  Minimumaantal bemonsteringspunten voor continue vaste metingen om op plaatsen waar dergelijke metingen de enige bron van gegevens zijn, te beoordelen of de streefwaarden, langetermijndoelstellingen en informatie- en alarmdrempels worden nageleefd.

                              Bevolking (× 1 000)

                              Agglomeratie (1)

                              Andere zones (1)

                              Plattelandsachtergrond

                              < 250

                              1

                              voor alle zones van het land (2) gemiddeld 1 station/50 000 km2

                              < 500

                              1

                              2

                              < 1 000

                              2

                              2

                              < 1 500

                              3

                              3

                              < 2 000

                              3

                              4

                              < 2 750

                              4

                              5

                              < 3 750

                              5

                              6

                              > 3 750

                              1 extra station per 2 miljoen inwoners

                              1 extra station per 2 miljoen inwoners

         (1)  Ten minste 1 station in gebieden waar de bevolking vermoedelijk aan de hoogste ozonconcentraties wordt blootgesteld. In agglomeraties moet ten minste 50 % van de stations zich in voorstedelijk gebied bevinden.

         (2)  Voor gebieden met complexe topografie wordt 1 station per 25 000 km2 aanbevolen.”.


title: Richtlijn (EU) 2017/774 van de Commissie van 3 mei 2017 tot wijziging, met het oog op de vaststelling van specifieke grenswaarden voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed, van aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed, wat betreft fenol (Voor de EER relevante tekst. )

text:
               4.5.2017

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 115/47

         RICHTLIJN (EU) 2017/774 VAN DE COMMISSIE
   van 3 mei 2017
   tot wijziging, met het oog op de vaststelling van specifieke grenswaarden voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed, van aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de veiligheid van speelgoed, wat betreft fenol
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2009/48/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 juni 2009 betreffende de veiligheid van speelgoed (1), en met name artikel 46, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Om kinderen tegen de gevaren van chemische stoffen in speelgoed te beschermen, bevat Richtlijn 2009/48/EG bepaalde eisen met betrekking tot chemische stoffen, waaronder stoffen die krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad (2) zijn ingedeeld als kankerverwekkend, mutageen of giftig voor de voortplanting (CMR-stoffen), evenals allergieverwekkende geurstoffen en bepaalde elementen. Bovendien is de Commissie krachtens Richtlijn 2009/48/EG bevoegd specifieke grenswaarden vast te stellen voor chemische stoffen die worden gebruikt in speelgoed dat bestemd is voor kinderen onder de 36 maanden en in ander speelgoed dat bedoeld is om in de mond genomen te worden, teneinde voor een passende bescherming te zorgen bij speelgoed met een hoge mate van blootstelling. Dergelijke grenswaarden worden vastgesteld door opneming ervan in aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG.

               (2)

               Voor sommige chemische stoffen zijn de momenteel geldende grenswaarden in het licht van het beschikbare wetenschappelijke bewijsmateriaal te hoog of bestaan er geen grenswaarden. Voor deze stoffen moeten daarom specifieke grenswaarden worden vastgesteld, waarbij rekening moet worden gehouden met zowel voorschriften inzake voedselverpakkingen als de verschillen tussen speelgoed en materialen die met levensmiddelen in aanraking komen.

               (3)

               Om de Europese Commissie te adviseren bij de voorbereiding van wetgevingsvoorstellen en beleidsinitiatieven op het gebied van de veiligheid van speelgoed, heeft de Commissie de deskundigengroep inzake veiligheid van speelgoed in het leven geroepen. De subgroep „chemische stoffen” heeft als opgave dergelijk advies te verstrekken met betrekking tot chemische stoffen die mogelijk in speelgoed worden gebruikt.

               (4)

               Fenol (CAS-nummer 108-95-2) wordt bij de vervaardiging van met fenolhars verlijmd hout (3) voor speelgoed gebruikt als monomeer voor fenolharsen. Daarnaast kan de afbraak van fenolhoudende antioxidanten in polymeren een mogelijke bron vormen van fenol in speelgoed (4). Verder werd fenol vastgesteld in emissies van spelconsoles (5), in een van de zes geanalyseerde tenten of tunnels voor kinderen (6) en in verpakkingsfolie (7), werd het getest in badspeelgoed en ander opblaasbaar speelgoed (8) en werd het aanwezig geacht in polyvinylchloride (pvc) (9). Bovendien kan fenol als conserveermiddel worden gebruikt in vloeibaar speelgoed op waterbasis zoals bellenblaasproducten of vloeibare inkt op waterbasis (bijv. viltstiften) (10).

               (5)

               In haar beraadslagingen over fenol heeft de subgroep „chemische stoffen” de Europese normen EN 71-9:2005+A1:2007, EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005 als uitgangspunt genomen. Die normen hebben betrekking op de aanwezigheid van fenol in materialen voor speelgoed (EN 71-9:2005+A1:2007) en voorzien in specifieke methoden voor monstervoorbehandeling (EN 71-10:2005) en metingen (en 71-11:2005). EN 71-11:2005 herhaalt en geeft een nauwkeurige beschrijving van de grenswaarden voor fenol in materialen voor speelgoed van EN 71-9:2005+A1:2007, namelijk 15 mg/l (migratielimiet) voor fenol als monomeer en 10 mg/kg (gehaltelimiet) voor fenol als conserveermiddel in vloeibare materialen voor speelgoed.

               (6)

               De subgroep „chemische stoffen” heeft ook rekening gehouden met de aanbeveling van het Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (WCGM) om de in de bestaande Europese norm vastgestelde migratielimiet van 15 mg/l voor fenol met ten minste factor 2 te verlagen om tot een blootstellingsmarge van 100 te komen, die als ruim genoeg kan worden beschouwd (11).

               (7)

               Bovendien heeft de subgroep „chemische stoffen” rekening gehouden met het advies van het panel voor materialen die met levensmiddelen in aanraking komen, enzymen, aroma's en technische hulpstoffen (CEF) van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), waarin de toelaatbare dagelijkse inname (TDI) van fenol werd verlaagd van 1,5 mg/kg lichaamsgewicht per dag tot 0,5 mg/kg lichaamsgewicht per dag (12).

               (8)

               Fenol is krachtens Verordening (EG) nr. 1272/2008 ingedeeld als mutageen categorie 2. Volgens punt 5 van deel III van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG mogen mutagene stoffen van categorie 2, zoals fenol, in speelgoed aanwezig zijn in een concentratie die gelijk is aan of lager dan de desbetreffende concentratie die is vastgesteld voor de indeling van mengsels die deze stof bevatten, namelijk 1 %, wat overeenkomt met 10 000 mg/kg (gehaltelimiet). Richtlijn 2009/48/EG voorziet momenteel niet in een migratielimiet voor fenol.

               (9)

               In het licht van het bovenstaande heeft de subgroep „chemische stoffen” tijdens haar vergaderingen van 26 maart 2014 en 18 februari 2015 aanbevolen fenol in speelgoed bij analyse in polymere materialen te beperken tot 5 mg/l (migratielimiet) en bij analyse als converseermiddel tot een maximale concentratie van 10 mg/kg (gehaltelimiet), met dien verstande dat 10 mg/kg (gehaltelimiet) een feitelijk gebruiksverbod is. Deze analyses moeten worden uitgevoerd overeenkomstig de Europese normen EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005.

               (10)

               Hoewel er een algemene migratielimiet bestaat voor fenol bij gebruik als monomeer in bepaalde materialen die met levensmiddelen in aanraking komen, verschillen de basisaannamen waarop die migratielimiet berust van die voor de migratielimiet voor fenol als monomeer in speelgoed. Het gebruik van fenol als conserveermiddel voor materialen die met levensmiddelen in aanraking komen, is niet gereglementeerd.

               (11)

               In het licht van de bovenstaande overwegingen moet aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG worden gewijzigd om daarin zowel een migratielimiet als een gehaltelimiet voor fenol in speelgoed op te nemen.

               (12)

               De in deze richtlijn vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 47 van Richtlijn 2009/48/EG ingestelde comité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   In aanhangsel C van bijlage II bij Richtlijn 2009/48/EG wordt de volgende vermelding toegevoegd:

                  Stof

                  CAS-nr.

                  Grenswaarde

                  „Fenol

                  108-95-2

                  5 mg/l (migratielimiet) in polymere materialen overeenkomstig de methoden in EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005
                  10 mg/kg (gehaltelimiet) als conserveermiddel overeenkomstig de methoden in EN 71-10:2005 en EN 71-11:2005”

   Artikel 2
   1.   De lidstaten dienen uiterlijk op 4 november 2018 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen en bekend te maken om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede.
   Zij passen die bepalingen toe vanaf 4 november 2018.
   Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor die verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 3 mei 2017.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         Jean-Claude JUNCKER

      (1)  PB L 170 van 30.6.2009, blz. 1.

      (2)  Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels, tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006 (PB L 353 van 31.12.2008, blz. 1).

      (3)  E. Edmonds, „Occurrence of Phenol and Formaldehyde in Toys”, 2013. Verslag in opdracht van Toy Industries of Europe, blz. 4.

      (4)  Zie voetnoot 3, blz. 5 en 8.

      (5)  Deens bureau voor milieubescherming (EPA), „Survey of chemical substances in consumer products. Survey no. 32 — 2003. Emission and evaluation of chemical substances from selected electrical and electronic products”, 2003, blz. 47. http://eng.mst.dk/media/mst/69115/32.pdf

      (6)  Deens bureau voor milieubescherming (EPA), „Mapping of Chemical Substances in Consumer Products, nr. 46, 2004. Release of chemical substances from tents and tunnels for children”, 2004. http://eng.mst.dk/media/mst/69127/46.pdf

      (7)  Bundesinstitut für Risikobewertung, „Limit values for phenol in food-contact articles and toys are to be updated. BfR Opinion Nr. 038/2009”, 18 augustus 2009. http://www.bfr.bund.de/cm/349/limit_values_for_phenol_in_food_contact_articles_and_toys_are_to_be_updated.pdf

      (8)  Voedsel- en Warenautoriteit, „Market Surveillances on Toy Safety. Report nr. ND04o063/01”, 2004. https://www.nvwa.nl/binaries/nvwa/documenten/communicatie/inspectieresultaten/consument/2016m/market-surveillances-on-toy-safety/ND04o063-01_speelgoed.pdf

      (9)  T. Suortti, „Determination of phenol in poly(vinyl chloride)”, J Chromatogr. 1990 May 16; 507:417-20”, 1990. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2380304

      (10)  CEN TC 52, „Final report of the work of CEN/TC 52/WG 9 — Risk assessment. Contract BC/CEN/97/29.1.1. August 2002”, 2002, blz. 85.

      (11)  Wetenschappelijk Comité voor gezondheids- en milieurisico's (WCGM), advies over „CEN's response to the opinion of the CSTEE on the assessment of CEN report on the risk assessment of organic chemicals in toys” van 29 mei 2007, blz. 8-9.

      (12)  Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EAV), „Scientific Opinion on the toxicological evaluation of phenol”, EFSA Journal 2013;11(4):3189 [44 pp]. http://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/3189.htm


Avis juridique important

|

31974L0562

Richtlijn 74/562/EEG van de Raad van 12 november 1974 inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg

Publicatieblad Nr. L 308 van 19/11/1974 blz. 0023 - 0027 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0160  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0236  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0160  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0025  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 2 blz. 0025

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 12 november 1974  inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg   ( 74/562/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 75 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ) ,  Overwegende dat ordening van de vervoermarkt één van de noodzakelijke voorwaarden vormt voor de tenuitvoerlegging van het gemeenschappelijk vervoerbeleid , waarvan de totstandbrenging in het Verdrag is voorgeschreven ;  Overwegende dat het nemen van maatregelen tot coordinatie van de voorwaarden voor toegang tot het beroep van vervoerondernemer de daadwekelijke uitoefening van het recht van vestiging kan bevorderen ;  Overwegende dat het van belang is gemeenschappelijke regels inzake de toegang tot het beroep van ondernemer van nationaal en internationaal personenvervoer over de weg in te voeren , ten einde een verbetering van de vakbekwaamheid van vervoerondernemers te bewerkstellingen , die kan bijdragen tot sanering van de markt , verbetering van de kwaliteit van de verleende diensten in het belang van de gebruikers , de vervoerondernemers en de gehele volkshuishouding , alsmede tot grotere verkeersveiligheid ;  Overwegende dat de voorschriften voor de toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg derhalve betrekking dienen te hebben op betrouwbaarheid , financiële draagkracht en vakbekwaamheid van de vervoerder ;  Overwegende dat het evenwel niet noodzakelijk is vervoer van geringe economische betekenis in deze gemeenschappelijke voorschriften te betrekken ;  Overwegende dat er overgangsbepalingen nodig zijn om de Lid-Staten in staat te stellen hun nationale regelingen aan de communautaire regeling aan te passen ;  Overwegende dat het in verband met de harmonisatie van de voorwaarden voor toepassing van de gemeenschappelijke voorschriften noodzakelijk is een communautaire overlegprocedure voor de tot dat doel op nationaal niveau te nemen maatregelen in te voeren ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . De toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg wordt geregeld bij de bepalingen die de Lid-Staten overeenkomstig de gemeenschappelijke voorschriften van deze richtlijn vaststellen .  2 . In de zin van deze richtlijn wordt onder " beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg " verstaan : de activiteit van iedere natuurlijke persoon of onderneming die met motorvoertuigen die door hun bouwtype en uitrusting geschikt zijn om - met inbegrip van de bestuurder - meer dan 9 personen te vervoeren en daartoe bestemd zijn , voor het publiek of voor sommige categorieën verbruikers toegankelijk personenvervoer verricht tegen betaling door de vervoerde persoon of door degene die het vervoer organiseert .  In die zin van deze richtlijn wordt onder  " onderneming " verstaan : elke vereniging of groepering van personen , met of zonder rechtspersoonlijkheid en met of zonder winstoogmerk , alsmede elk onder de overheid ressorterend orgaan , ongeacht of het een eigen rechtspersoonlijkheid bezit of afhankelijk is van een autoriteit met deze persoonlijkheid .  3 . Na overleg met de Commissie kunnen de Lid-Staten natuurlijke personen of ondernemingen die uitsluitend een bepaalde vorm van personenvervoer over de weg voor niet-commerciële doeleinden verrichten , of die een ander hoofdberoep uitoefenen dan het personenvervoer over de weg , vrijstellen van de toepassing van alle of van een gedeelte van de bepalingen van deze richtlijn , voor zover hun vervoeractiviteit slechts een geringe weerslag heeft op de vervoermarkt .  Artikel 2  1 . Natuurlijke personen of ondernemingen die het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg wensen uit te oefenen , moeten  a ) betrouwbaar zijn ,  b ) over voldoende financiële draagkracht beschikken ,  c ) voldoen aan de voorwaarde van vakbekwaamheid .  Indien de aanvrager een natuurlijk persoon is die niet voldoet aan het bepaalde sub c ) , kunnen de bevoegde autoriteiten hem niettemin toestemming verlenen tot het uitoefenen van het beroep van vervoerondernemer , mits hij aan deze autoriteiten een andere persoon aanwijst die voldoet aan het bepaalde sub a ) en c ) en die de vervoerwerkzaamheden van het bedrijf permanent en daadwerkelijk leidt .  Indien de aanvrager een onderneming is , moet aan het bepaalde sub a ) en c ) worden voldaan door een van de natuurlijke personen die de vervoerwerkzaamheden van de onderneming permanent en daadwerkelijk leiden . De Lid-Staten kunnen verlangen dat ook andere personen van de onderneming aan het bepaalde sub a ) voldoen .  2 . In afwachting van een latere coordinatie stelt elke Lid-Staat vast aan welke bepalingen de aanvrager en , in voorkomend geval , de in lid 1 bedoelde natuurlijke personen ter zake van betrouwbaarheid moeten voldoen .  3 . Onder financiële draagkracht wordt verstaan het beschikken over de financiële middelen die nodig zijn voor het op gang brengen en het goede beheer van de onderneming . In afwachting van een latere coordinatie bepaalde elke Lid-Staat welke bepalingen daarvoor in aanmerking komen en op welke wijze daartoe het bewijs moet worden geleverd .  4 . Aan de voorwaarde van vakbekwaamheid wordt voldaan door het bezit van de kennis omtrent de in de lijst van de bijlage aangegeven onderwerpen , welke kennis wordt vastgesteld door de hiertoe door elke Lid-Staat aangewezen autoriteit of instantie . De nodige kennis wordt verworven door het volgen van cursussen , door praktische ervaring in een vervoeronderneming of door een combinatie van beide . De Lid-Staten kunnen houders van bepaalde diploma's van hoger onderwijs of van vakonderwijs , die een goede kennis omtrent de in de lijst van de bijlage aangegeven onderwerpen waarborgen , vrijstellen van deze bepalingen .  Het bewijs van vakbekwaamheid wordt geleverd door het overleggen van een verklaring die is afgegeven door de in de vorige alinea bedoelde autoriteit of instantie .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten stellen de voorwaarden vast waaronder de exploitatie van een onderneming voor personenvervoer over de weg , in afwijking van artikel 2 , lid 1 , voorlopig gedurende ten hoogste één jaar kan worden voortgezet , welke periode in naar behoren gemotiveerde speciale gevallen met maximaal zes maanden kan worden verlengd , in geval van overlijden of lichamelijke of wettelijke onbekwaamheid van de natuurlijke persoon die de werkzaamheden van vervoerder verricht of van de natuurlijke persoon die voldoet aan het bepaalde in artikel 2 , lid 1 , sub a ) en c ) .  2 . De bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten kunnen evenwel bij wijze van uitzondering in sommige bijzondere gevallen toestaan dat de exploitatie van een vervoeronderneming definitief wordt voortgezet door een persoon die niet voldoet aan de in artikel 2 , lid 1 , sub c ) , bedoelde voorwaarde van vakbekwaamheid , maar die beschikt over een praktische ervaring van ten minste drie jaar in het dagelijks beheer van die onderneming .  Artikel 4  1 . Natuurlijke personen en ondernemingen die aantonen dat zij , voor 1 januari 1978 , in een Lid-Staat krachtens een nationale regeling zijn gemachtigd het beroep van ondernemer van nationaal en/of internationaal personenvervoer over de weg uit te oefenen , zijn vrijgesteld van de verplichting aan te tonen dat zij , naargelang van het geval , aan het bepaalde in artikel 2 voldoen .  2 . Natuurlijke personen die na 31 december 1974 en voor 1 januari 1978   - hetzij zijn gemachtigd het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg uit te oefenen , zonder dat zij krachtens een nationale regeling hebben bewezen dat zij vakbekwaam zijn ,   - hetzij zijn aangewezen om de vervoerwerkzaamheden van een onderneming daadwerkelijk en permanent te leiden  moeten evenwel voor 1 januari 1980 aan de in artikel 2 , lid 4 , bedoelde voorwaarde van vakbekwaamheid voldoen .  Dezelfde eis wordt gesteld in het artikel 2 , lid 1 , derde alinea , bedoelde geval .  Artikel 5  1 . De beslissingen die door de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staten worden genomen krachtens de op grond van deze richtlijn vastgestelde maatregelen , en waarbij een aanvraag om toegang tot het beroep van ondernemer van personenvervoer over de weg wordt afgewezen , worden met redenen omkleed .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de bevoegde autoriteiten de machtiging tot uitoefening van het beroep van ondernemer van personenvervoer intrekken , wanneer zij vaststellen dat niet meer wordt voldaan aan het bepaalde in artikel 2 , lid 1 , sub a ) , b ) of c ) , waarbij in voorkomend geval een passende termijn wordt bepaald voor de aanwerving van een plaatsvervanger .  3 . De Lid-Staten zien erop toe dat de in deze richtlijn bedoelde natuurlijke personen of ondernemingen over de mogelijkheid beschikken om met passende middelen hun belangen te verdedigen met betrekking tot de beslissingen bedoeld in de leden 1 en 2 .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten stellen , na raadpleging van de Commissie , voor 1 januari 1977 de maatregelen vast die nodig zijn voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn en met name van artikel 2 , lid 4 .  2 . De Lid-Staten zien erop toe dat de toetsing van de in artikel 2 , lid 4 , bedoelde kennis voor de eerste maal voor 1 januari 1978 plaatsvindt .  Artikel 7  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 12 november 1974 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . SAUVAGNARGUES  ( 1 ) PB nr . C 17 van 12 . 2 . 1969 , blz . 6 .  ( 2 ) PB nr . C 26 van 28 . 2 . 1969 , blz . 8 .  BIJLAGE  LIJST VAN ONDERWERPEN BEDOELD IN ARTIKEL 2 , LID 4  De voor de vaststelling van de vakbekwaamheid in aanmerking te nemen kennis moet ten minste betrekking hebben op de onderwerpen die in deze lijst zijn weergegeven . Deze onderwerpen moeten op gedetailleerde wijze zijn omschreven en door de bevoegde nationale autoriteiten worden opgesteld of goedgekeurd . Zij moeten kunnen worden bevat door personen die een opleiding hebben genoten welke overeenkomt met het niveau van voltooid verplicht schoolbezoek .  A . VERPLICHTE LEERSTOF VOOR ONDERNEMERS DIE VOORNEMENS ZIJN UITSLUITEND NATIONAAL VERVOER TE VERRICHTEN  1 . Recht  Elementaire kennis van het burgerlijk recht , het handelsrecht , het sociaal recht en het belastingrecht , waarvan de kennis noodzakelijk is voor de uitoefening van het beroep , met name betreffende :   - overeenkomsten in het algemeen ;   - vervoersovereenkomsten : inzonderheid de aansprakelijkheid van de vervoerondernemer ( aard en grenzen ) ;   - handelsvennootschappen ;   - handelsboeken ;   - arbeidsvoorschriften , sociale zekerheid ;   - belastingstelsel .  2 . Zakelijk en financieel beheer van de onderneming   - betalings - en financieringsmethoden ;   - kostprijsberekening ;   - regeling van vervoertarieven , -prijzen en -voorwaarden ;   - handelsboekhouding ;   - verzekeringen ;   - rekeningen ;   - reisbureaus .  3 . Voorschriften betreffende het personenvervoer over de weg   - instelling van vervoerdiensten en planning hiervan ;   - voorwaarden voor de uitvoering van diensten voor personenvervoer ;   - bepalingen betreffende de toegang tot het beroep van vervoerondernemer en de uitoefening ervan ;   - vervoersdocumenten .  4 . Technische normen en exploitatie   - keuze van het voertuig ;   - goedkeuring en registratie ;   - normen voor het onderhoud van de voertuigen .  5 . Veiligheid op de weg   - wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake het verkeer ;   - verkeersveiligheid ;   - kennis van het wegennet ;   - voorkoming van ongelukken en maatregelen bij ongevallen .  B . VERPLICHTE LEERSTOF VOOR ONDERNEMERS DIE VOORNEMENS ZIJN INTERNATIONAAL VERVOER TE VERRICHTEN   - de onderwerpen genoemd onder A ;   - bepalingen met betrekking tot het personenvervoer over de weg tussen de Lid-Staten en tussen de Gemeenschap en derde landen die voortvloeien uit de nationale wetgeving , uit communautaire normen , uit internationale verdragen en overeenkomsten ;   - praktijken en formaliteiten met betrekking tot grensoverschrijding ;   - voornaamste verkeersregels in de Lid-Staten .