Avis juridique important

|

31983L0265

Richtlijn 83/265/EEG van de Raad van 16 mei 1983 tot wijziging van Richtlijn 77/728/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van verven, vernissen, drukinkten, kleefstoffen en soortgelijke preparaten

Publicatieblad Nr. L 147 van 06/06/1983 blz. 0011 - 0017 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0185  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0065  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 13 Deel 12 blz. 0185  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 13 Deel 14 blz. 0065

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 16 mei 1983  tot wijziging van Richtlijn 77/728/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen der Lid-Staten inzake de indeling , de verpakking en het kenmerken van verven , vernissen , drukinkten , kleefstoffen en soortgelijke preparaten   ( 83/265/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 100 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het wenselijk is geacht de voorschriften in de afzonderlijke richtlijnen met betrekking tot preparaten , in het bijzonder de Richtlijnen 73/173/EEG ( 4 ) , laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 80/781/EEG ( 5 ) , en Richtlijn 77/728/EEG ( 6 ) , te vervangen door een algemene richtlijn betreffende alle preparaten ; dat het momenteel nog niet mogelijk is een dergelijke richtlijn aan te nemen ; dat het noodzakelijk is in de tussentijd Richtlijn 77/728/EEG te wijzigen ;  Overwegende dat verven , vernissen , drukinkten en kleefstoffen die onder de bepalingen van Richtlijn 77/728/EEG vallen , dikwijls oplosmiddelen bevatten die onder de bepalingen van Richtlijn 73/173/EEG vallen ; dat bij de omzetting van deze twee richtlijnen in nationale wetgeving in verscheidene Lid-Staten moeilijkheden zijn gerezen omdat in beide teksten verschillende bewoordingen zijn gebruikt om hetzelfde begrip uit te drukken ; dat het bijgevolg noodzakelijk is de tekst van beide richtlijnen alsmede het toepassingsgebied ervan zoveel mogelijk te harmoniseren ;  Overwegende dat in verschillende artikelen van Richtlijn 77/728/EEG rekening moet worden gehouden met de wijzigingen die in Richtlijn 67/548/EEG van de Raad van 27 juni 1967 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling , de verpakking en het kenmerken van gevaarlijke stoffen ( 7 ) zijn aangebracht bij Richtlijn 79/831/EEG ( 8 ) , inzonderheid de recent ingevoerde gevarencategorieën  " zeer giftig " en " zeer licht ontvlambaar " ;  Overwegende dat Richtlijn 77/728/EEG in artikel 3 voorschriften bevat voor de indeling van de preparaten in de verschillende gevarencategorieën ; dat voor de indeling van de preparaten in de categorieën  " giftig " en " schadelijk " met name naar Richtlijn 73/137/EEG wordt verwezen ; dat een dergelijke verwijzing evenwel ontbreekt voor de categorieën  " corrosief " en " irriterend " , omdat Richtlijn 73/173/EEG oorspronkelijk niet op deze categorieën van toepassing was ;  Overwegende dat het ten gevolge van de uitbreiding van het toepassingsgebied van Richtlijn 73/173/EEG tot corrosieve en irriterende oplosmiddelen noodzakelijk is geworden artikel 3 , lid 3 , sub c ) en d ) , van Richtlijn 77/728/EEG dienovereenkomstig te wijzigen ;  Overwegende dat de tekst van artikel 3 , lid 3 , sub a ) , derde streepje , van Richtlijn 77/728/EEG aanleiding geeft tot interpretatiemoelijkheden ; dat die tekst derhalve met een grotere nauwkeurigheid moet worden opgesteld en moet worden aangevuld ; dat het om dezelfde redenen noodzakelijk is telkens de tekst van het derde streepje van artikel 3 , lid 3 , sub b ) , c ) en d ) , van die richtlijn aan te vullen ;  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  De artikelen 1 tot en met 11 van Richtlijn 77/728/EEG worden vervangen door de volgende tekst :   " Artikel 1  1 . Deze richtlijn heeft betrekking op :   - de indeling   - de verpakking en   - het kenmerken  van preparaten , bestemd om te worden gebruikt als :   - verf , vernis , drukinkt , pleistermiddel , kleefstof , dicht - en voegmiddel , stopverf , mastiek ( kit ) , plamuur , gatenvulmiddel , grondverf , afbijtmiddel , ontvettingsmiddel , kunstschildersverf of losmiddel ,   - oppervlakte beschermend middel of houtbeits , voor zover deze niet onder andere communautaire regelingen vallen ,  en van gevaarlijke preparaten die gebruikt worden voor de vervaardiging van de hierboven genoemde produkten .  2 . Deze richtlijn is van toepassing op de in lid 1 genoemde preparaten die in de Lid-Staten op de markt worden gebracht en die krachtens artikel 2 , lid 2 , van Richtlijn 67/548/EEG en artikel 3 van de onderhavige richtlin als  " gevaarlijk " zijn aangemerkt .  3 . Deze richtlijn is eveneens van toepassing op de in bijlage II genoemde preparaten .  4 . Voor deze richtlijn gelden de definities van artikel 2 van Richtlijn 67/548/EEG , met uitsluiting van die van lid 1 , sub c en d ) , en lid 2 , sub k ) .  Artikel 2  1 . Deze richtlijn is niet van toepassing op :  a ) het vervoer van gevaarlijke preparaten per spoor , over de weg , per schip of door de lucht ;  b ) preparaten die bestemd zijn om naar derde landen te worden uitgevoerd ;  c ) preparaten in douanevervoer die aan douanecontrole zijn onderworpen , voor zover zij niet worden bewerkt of verwerkt ;  d ) kosmetische preparaten , voor zover deze vallen onder Richtlijn 76/768/EEG van de Raad van 27 juli 1976 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake kosmetische produkten ( 1 ) ;  e ) additieven voor levensmiddelen en diervoeders , meststoffen en pesticiden , voor zover communautaire richtlijnen betreffende de indeling , de verpekking en het kenmerken van deze preparaten van kracht zijn , behalve wanneer die richtlijnen uitdrukkelijk naar deze richtlijn verwijzen ;  f ) stoffen in de vorm van afvalstoffen waarop Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen ( 2 ) en Richtlijn 78/319/EEG van de Raad van 20 maart 1978 betreffende toxische en gevaarlijke afvalstoffen ( 3 ) van toepassing zijn .  2 . De artikelen 5 tot en met 7 van deze richtlijn zijn niet van toepassing op recipiënten die samengeperste , vloeibaar gemaakte en onder druk opgeloste gasvormige preparaten bevatten , met uitsluiting van de aërosols , als omschreven in artikel 2 van Richtlijn 75/324/EEG van de Raad van 20 mei 1975 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de Lid-Staten betreffende aërosols ( 4 ) .  ( 1 ) PB nr . L 262 van 27 . 9 . 1976 , blz . 169 .  ( 2 ) PB nr . L 194 van 25 . 7 . 1975 , blz . 39 .  ( 3 ) PB nr . L 84 van 31 . 3 . 1978 , blz . 43 .  ( 4 ) PB nr . L 147 van 9 . 6 . 1975 , blz . 40 .  Artikel 3  1 . Bij de onder deze richtlijn vallende preparaten dient rekening te worden gehouden met de in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG genoemde gevaarlijke stoffen , wanneer de concentratie daarvan de in de volgende leden vastgestelde limieten overschrijdt , ongeacht het feit of zij daarin als onzuiverheid of als toevoeging voorkomen .  2 . De hierna genoemde concentraties zijn uitgedrukt in percentages van het totale gewicht van het preparaat .  3 . a ) Als giftig worden aangemerkt :   - preparaten die een oplosmiddel of een mengsel van oplosmiddelen bevatten , dat bij Richtlijn 73/173/EEG als giftig is ingedeeld , waarbij het percentage van ieder oplosmiddel wordt berekend met betrekking tot het totale gewicht van het preparaat , zoals aangegeven in lid 2 , of   - preparaten die ten minste één van de stoffen die in bijlage I van de onderhavige richtlijn als giftig zijn ingedeeld , bevatten in een concentratie die hoger ligt dan de waardegrens welke overeenstemt met de indeling als giftig , of   - preparaten die een of meer stoffen bevatten die noch in bijlage I van de onderhavige richtlijn noch in Richtlijn 73/173/EEG worden vermeld , maar die in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG als zeer giftig of giftig zijn ingedeeld en waarvan de totale concentratie in het preparaat hoger ligt dan 1 % . Iedere stof behoeft voor de berekening van die totale concentratie slechts in aanmerking te worden genomen indien de concentratie ervan hoger ligt dan 0,2 % .  b ) Als schadelijk worden aangemerkt :   - preparaten die een oplosmiddel of een mengsel van oplosmiddelen bevatten , dat bij Richtlijn 73/173/EEG als schadelijk is ingedeeld , waarbij het percentage van ieder oplosmiddel op de in lid 2 aangegeven wijze wordt berekend met betrekking tot het totale gewicht van het preparaat , of   - preparaten die ten minste één van de stoffen die in bijlage I van de onderhavige richtlijn als schadelijk zijn ingedeeld , bevatten in een concentratie die ligt binnen de waardegrenzen welke overeenstemmen met de indeling als schadelijk , of   - preparaten die een of meer stoffen bevatten die noch in bijlage I van de onderhavige richtlijn , noch in Richtlijn 73/173/EEG worden vermeld , maar die in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG als schadelijk zijn ingedeeld en waarvan de totale concentratie hoger ligt dan 10 % . Iedere stof behoeft voor de berekening van die totale concentratie slechts in aanmerking te worden genomen indien de concentratie ervan hoger ligt dan 1 % .  c ) Als corrosief worden aangemerkt :   - preparaten die een oplosmiddel of een mengsel van oplosmiddelen bevatten dat bij Richtlijn 73/173/EEG als corrosief is ingedeeld , waarbij het percentage van ieder oplosmiddel wordt berekend met betrekking tot het totale gewicht van het preparaat , zoals aangegeven in lid 2 , of   - preparaten die ten minste één van de stoffen die in bijlage I van de onderhavige richtlijn als corrosief zijn ingedeeld , bevatten in een concentratie die hoger ligt dan de waardegrens welke overeenstemt met de indeling als corrosief , of   - preparaten die een of meer stoffen bevatten die noch in bijlage I van de onderhavige richtlijn , noch in Richtlijn 73/173/EEG worden vermeld , maar die in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG als corrosief zijn ingedeeld en waarvan de totale concentratie hoger ligt dan 5 % . Iedere stof behoeft voor de berekening van die totale concentratie slechts in aanmerking te worden genomen indien de concentratie ervan hoger ligt dan 1 % .  d ) Als irriterend worden aangemerkt :   - preparaten die een oplosmiddel of een mengsel van oplosmiddelen bevatten dat bij Richtlijn 73/173/EEG als irriterend is ingedeeld , waarbij het percentage van ieder oplosmiddel wordt berekend met betrekking tot het totale gewicht van het preparaat , zoals aangegeven in lid 2 , of   - preparaten die ten minste één van de stoffen die in bijlage I van de onderhavige richtlijn als irriterend zijn ingedeeld , bevatten in een concentratie die ligt binnen de waardegrenzen welke overeenstemmen met de indeling als " irriterend " , of   - preparaten die een of meer stoffen bevatten die noch in bijlage I van de onderhavige richtlijn , noch in Richtlijn 73/173/EEG worden vermeld , maar die in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG als irriterend zijn ingedeeld en waarvan de totale concentratie hoger ligt dan 5 % . Iedere stof behoeft voor de berekening van die totale concentratie slechts in aanmerking te worden genomen , indien de concentratie ervan hoger ligt dan 2 % .  e ) Als oxyderend worden aangemerkt :   - preparaten die ten minste één van de stoffen die in bijlage I van de onderhavige richtlijn als oxyderend zijn ingedeeld , bevatten in een concentratie die hoger ligt dan de waardegrens welke overeenstemt met de indeling als oxyderend , of   - preparaten die een of meer stoffen bevatten die niet in bijlage I van de onderhavige richtlijn worden vermeld , maar die in bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG als oxyderend zijn ingedeeld en waarvan de totale concentratie hoger ligt dan 25 % .  f ) Als zeer licht ontvlambaar worden aangemerkt :  vloeibare preparaten waarvan het vlampunt , bepaald volgens een van de methodes die worden beschreven in bijlage V , deel A , van Richtlijn 67/548/EEG , beneden 0 * C ligt en die een kookpunt hebben van 35 * C of minder .  g ) Als licht ontvlambaar worden aangemerkt :  vloeibare preparaten waarvan het vlampunt , bepaald volgens een van de methodes die worden beschreven in bijlage V , deel A , van Richtlijn 67/548/EEG , beneden 21 * C ligt .  h ) Als ontvlambaar worden aangemerkt :  vloeibare preparaten waarvan het vlampunt , bepaald volgens een van de methodes die worden beschreven in bijlage V , deel A , van Richtlijn 67/548/EEG , op of tussen 21 * C en 55 * C is gelegen .  4 . Voor preparaten die in de vorm van aërosols op de markt worden gebracht , gelden de bepalingen inzake de ontvlambaarheidscriteria die sub 1.8 en 2.2 c ) de bijlage van Richtlijn 75/324/EEG staan vermeld .  Artikel 4  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te bewerkstelligen dat de in artikel 1 bedoelde preparaten slechts op de markt kunnen worden gebracht indien deze in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn en van haar bijlagen .  Artikel 5  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te bewerkstelligen dat gevaarlijke preparaten  ( verven , vernissen , drukinkten , kleefstoffen en soortgelijke preparaten ) slechts op de markt kunnen worden gebracht , indien de verpakking en de sluitingen ervan aan de in artikel 15 van Richtlijn 67/548/EEG vermelde eisen voldoen .  Artikel 6  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om te bewerkstellingen dat de in artikel 1 genoemde preparaten slechts op de markt kunnen worden gebracht indien hun verpakking , wat het kenmerken betreft , voldoet aan de volgende voorschriften .  2 . Op elke verpakking van een krachtens artikel 3 als gevaarlijk aangemerkt preparaat moeten de volgende , duidelijk leesbare en onuitwisbare vermeldingen voorkomen :  a ) de handelsnaam of de benaming van het preparaat ;  b ) de chemische benaming van het ( de ) zeer giftige , giftige , schadelijke en/of corrosieve bestanddeel ( bestanddelen ) van het preparaat , indien de concentratie ervan de in artikel 3 aangegeven laagste limiet overschrijdt ;  de chemische benaming van de irriterende bestanddelen , indien de concentratie ervan de in artikel 3 aangegeven laagste limiet overschrijdt en het preparaat verder geen zeer giftige , giftige , schadelijke of corrosieve bestanddelen bevat ;  de chemische benaming(en ) van zeer giftige of giftige oplosmiddelen waarvan meer dan 0,2 % in het preparaat aanwezig is en de chemische benaming(en ) van de schadelijke , corrosieve en irriterende oplosmiddelen overeenkomstig artikel 5 , lid 2 , sub b ) , van Richtlijn 73/173/EEG , waarbij het percentage van elk oplosmiddel wordt berekend in verhouding tot het totale gewicht van het preparaat ;  de chemische benaming moet zijn vermeld onder een van de namen die voorkomen in de lijst van bijlage I van Richtlijn 67/548/EEG ;  vermelding van de chemische benaming van de in de voorgaande paragrafen bedoelde stof(fen ) is niet noodzakelijk indien het preparaat slechts als zeer licht ontvlambaar , licht ontvlambaar of ontvlambaar is ingedeeld ;  c ) de naam en het adres van de fabrikant of van degene die het preparaat op de markt brengt ;  d ) de symbolen , indien deze in deze richtlijn zijn vastgesteld , en de aanduidingen van de aan het preparaat verbonden gevaren overeenkomstig artikel 16 , lid 2 , sub c ) , van Richtlijn 67/548/EEG , in samenhang met bijlage V daarvan en , voor preparaten die in de vorm van aërosols op de markt worden gebracht , overeenkomstig de punten 1.8 en 2.2 c ) van de bijlage van Richtlijn 75/324/EEG voor zover het de ontvlambaarheidsgevaren betreft ;  e ) de standaardzin(nen ) die de bijzondere gevaren vermelden welke aan het gebruik van het preparaat zijn verbonden ;  f ) de standaardzin(nen ) die de veiligheidsaanbevelingen voor het gebruik van het preparaat vermelden .  3 . De aanwijzingen die de bijzondere gevaren vermelden , moeten in overeenstemming zijn met de aanwijzingen in bijlage III van Richtlijn 67/548/EEG en moeten verstrekt worden door de fabrikant of door degene die het preparaat op de markt brengt . Indien het preparaat aan een toelating onderworpen is , worden de aanwijzingen door de bevoegde autoriteiten verstrekt . Indien het preparaat tot meerdere gevarencategorieën tegelijk behoort , moeten die aanwijzingen betrekking hebben op alle hoofdgevaren die aan het preparaat zijn verbonden . Meer dan vier standaardzinnen behoeven niet te worden aangebracht .  4 . De vermeldingen betreffende de veiligheidsaanbevelingen moeten in overeenstemming zijn met de aanwijzingen in bijlage IV van Richtlijn 67/548/EEG en moeten verstrekt worden door de fabrikant of door degene die het preparaat op de markt brengt . Indien het preparaat aan een toelating onderworpen is , worden de veiligheidsaanbevelingen door de bevoegde autoriteiten verstrekt . Meer dan vier standaardzinnen behoeven niet te worden aangebracht .  5 . Op het etiket of op de verpakking zelf worden veiligheidsaanbevelingen voor de omgang met het preparaat aangebracht ; indien dit niet mogelijk is , worden zij bij de verpakking gevoegd .  6 . Voor irriterende , licht ontvlambare , ontvlambare of oxyderende preparaten behoeven de bijzondere gevaren en veiligheidsaanbevelingen niet te worden vermeld indien de inhoud van de verpakking niet meer dan 125 ml bedraagt . Dit geldt eveneens voor de gezondheid schadelijke preparaten van hetzelfde volume , die niet in het klein aan het grote publiek worden verkocht . Voor de in bijlage II opgesomde preparaten geldt deze grens niet , tenzij anders bepaald .  Voor preparaten die stoffen bevatten als genoemd in bijlage II , moeten ook de daarop betrekking hebbende specifieke aanduidingen worden vermeld .  Voor preparaten die bestemd zijn om te worden verspoten , moeten de daartoe vereiste veiligheidsaanbevelingen worden vermeld .  7 . Bij preparaten waaraan meer dan één gevarensymbool wordt toegekend   - is toepassing van de symbolen X en C niet verplicht indien symbool T vereist is , tenzij bijlage I een andersluidende bepaling bevat ;   - is toepassing van symbool X niet verplicht indien symbool C vereist is ;   - is toepassing van de symbolen F en O niet verplicht indien symbool E vereist is .  8 . Indien een preparaat tegelijk als voor de gezondheid schadelijk en irriterend is ingedeeld , moet het als voor de gezondheid schadelijk worden gekenmerkt en moet het voor de gezondheid schadelijke en irriterende karakter ervan worden aangegeven door de standaardzinnen voor gevaaraanduiding overeenkomstig bijlage III van Richtlijn 67/548/EEG .  9 . Aanduidingen als " niet giftig " , " niet schadelijk " of andere analoge aanduidingen mogen niet voorkomen op het etiket of de verpakking van de preparaten waarvoor deze richtlijn geldt .  Artikel 7  1 . Indien de in artikel 6 voorgeschreven vermeldingen zich op een etiket bevinden , dient dit stevig op een of meer zijden van de verpakking te worden gehecht zodat deze vermeldingen horizontaal kunnen worden gelezen wanneer de verpakking op de gebruikelijke wijze wordt neergezet . Voor de afmetingen van dit etiket gelden onderstaande formaten :  Inhoud van de verpakking  Formaat ( in mm ) zo mogelijk   - ten hoogste 3 liter :  ten minste 52 maal 74   - meer dan 3 liter tot ten hoogste 50 liter :  ten minste 74 maal 105   - meer dan 50 liter tot ten hoogste 500 liter :  ten minste 105 maal 148   - meer dan 500 liter :  ten minste 148 maal 210 .  Ieder symbool dient ten minste een tiende van de oppervlakte van het etiket te beslaan ; het mag niet kleiner zijn dan 1 cm2 . Het etiket dient over de gehele oppervlakte te zijn gehecht aan de verpakking die het preparaat rechtstreeks bevat .  Deze oppervlakten zijn uitsluitend bestemd voor het aanbrengen van de uit hoofde van de onderhavige richtlijn vereiste gegevens en eventueel van aanvullende gezondheids - of veiligheidsaanwijzingen .  2 . Een etiket is niet vereist , indien de aanduidingen op de in lid 1 bepaalde wijze op duidelijke wijze op de verpakking zelf zijn aangebracht .  3 . Kleur en uiterlijk van het etiket en , in het geval van lid 2 , van de verpakking moeten zodanig zijn dat het gevarensymbool duidelijk contrasteert met de achtergrond .  4 . De Lid-Staten kunnen , voor het kenmerken , het in de handel brengen van gevaarlijke preparaten op hun grondgebied afhankelijk stellen van het gebruik van hun officiële taal of talen .  5 . Aan de eisen van het kenmerken volgens deze richtlijn wordt geacht te zijn voldaan :  a ) in het geval van een buitenverpakking die een of meer binnenverpakkingen omsluit , indien op de buitenverpakking de kenmerken zijn aangebracht overeenkomstig de internationale voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen en op de binnenverpakking(en ) de kenmerken overeenkomstig deze richtlijn zijn aangebracht ;  b ) in het geval van een enkelvoudige verpakking , indien op deze verpakking de kenmerken zijn aangebracht overeenkomstig de internationale voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen en tevens overeenkomstig artikel 6 , lid 2 , sub a ) , b ) , c ) , e ) en f ) .  Voor gevaarlijke preparaten die het grondgebied van een Lid-Staat niet verlaten kan in plaats van een kenmerk overeenkomstig de internationale voorschriften inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen een kenmerk overeenkomstig de nationale voorschriften worden toegestaan .  Artikel 8  1 . De Lid-Staten kunnen toelaten :  a ) dat , indien het kenmerken overeenkomstig artikel 7 , leden 1 en 2 , niet mogelijk is wegens de te beperkte afmetingen of anderszins ongeschikte aard van de verpakking , het kenmerken zoals voorgeschreven bij artikel 6 op andere adequate wijze geschiedt ;  b ) dat , in afwijking van de artikelen 6 en 7 , de verpakkingen van andere dan zeer giftige en giftige preparaten op andere wijze worden gekenmerkt , indien deze verpakkingen geringe hoeveelheden bevatten die geen gevaar opleveren voor degenen die met de preparaten omgaan noch voor derden .  2 . Indien een Lid-Staat gebruik maakt van de mogelijkheden als bedoeld in lid 1 , stelt hij de Commissie onverwijld daarvan in kennis .  Artikel 9  De Lid-Staten kunnen om redenen in verband met de indeling , de verpakking of het kenmerken in de zin van deze richtlijn , het op de markt brengen van gevaarlijke preparaten niet verbieden , beperken of belemmeren , indien deze preparaten voldoen aan de bepalingen van deze richtlijn en van haar bijlagen .  Artikel 10  1 . Indien een Lid-Staat op grond van een uitvoerige motivering constateert dat een gevaarlijk preparaat , hoewel het voldoet aan de voorschriften van deze richtlijn , gevaar oplevert voor de veiligheid of de gezondheid , kan hij het op de markt brengen van dit preparaat op zijn grondgebied tijdelijk verbieden of aan bijzondere voorwaarden onderwerpen . Hij stelt hiervan onmiddellijk de overige Lid-Staten en de Commissie in kennis , onder aanvoering van de motieven van zijn besluit .  2 . Binnen een termijn van zes weken pleegt de Commissie overleg met de betrokken Lid-Staten ; zij brengt vervolgens onverwijld advies uit en treft passende maatregelen .  3 . Indien de Commissie van oordeel is dat er in deze richtlijn technische aanpassingen moeten worden aangebracht , worden deze aanpassingen door de Commissie of door de Raad vastgesteld volgens de procedure van artikel 21 van Richtlijn 67/548/EEG ; in dat geval kan de Lid-Staat die de vrijwaringsmaatregelen heeft getroffen , deze handhaven totdat genoemde aanpassingen van kracht worden .  Artikel 11  De maatregelen die nodig zijn om de bijlagen van deze richtlijn aan te passen aan de technische vooruitgang , worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 21 van Richtlijn 67/548/EEG .  De analysemethodes worden eveneens volgens deze procedure vastgesteld . " .  Artikel 2  1 . De Lid-Staten treffen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke maatregelen om deze richtlijn binnen twaalf maanden na kennisgeving ( 9 ) ervan na te komen en stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis .  2 . De Lid-Staten brengen de tekst van alle nationale wettelijke bepalingen die zij aanvaarden op het door deze richtlijn bestreken gebied , ter kennis van de Commissie .  Artikel 3  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 16 mei 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  I . KIECHLE  ( 1 ) PB nr . C 156 van 25 . 6 . 1981 , blz . 8 .  ( 2 ) PB nr . C 125 van 17 . 5 . 1982 , blz . 148 .  ( 3 ) PB nr . C 310 van 30 . 11 . 1981 , blz . 31 .  ( 4 ) PB nr . L 189 van 11 . 7 . 1973 , blz . 7 .  ( 5 ) PB nr . L 229 van 30 . 8 . 1980 , blz . 57 .  ( 6 ) PB nr . L 303 van 28 . 11 . 1977 , blz . 23 .  ( 7 ) PB nr . L 196 van 16 . 8 . 1967 , blz . 1 .  ( 8 ) PB nr . L 259 van 15 . 10 . 1979 , blz . 10 .  ( 9 ) Van deze richtlijn is de Lid-Staten kennis gegeven op 19 mei 1983 .


Avis juridique important

|

32001L0108

Richtlĳn 2001/108/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 januari 2002 tot wĳziging van Richtlĳn 85/611/EEG van de Raad tot coördinatie van de wettelĳke en bestuursrechtelĳke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), betreffende beleggingen van icbe's

Publicatieblad Nr. L 041 van 13/02/2002 blz. 0035 - 0042

Richtlijn 2001/108/EG van het Europees Parlement en de Raadvan 21 januari 2002tot wijziging van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende bepaalde instellingen voor collectieve belegging in effecten (icbe's), betreffende beleggingen van icbe'sHET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 47, lid 2,Gezien het voorstel van de Commissie(1),Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité(2),Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag(3),Overwegende hetgeen volgt:(1) Het toepassingsgebied van Richtlijn 85/611/EEG van de Raad(4) was oorspronkelijk beperkt tot instellingen voor collectieve belegging van het open-end-type die hun rechten van deelneming aan het publiek in de Gemeenschap te koop aanbieden en waarvan het uitsluitende doel is te beleggen in effecten (icbe's). In de preambule van Richtlijn 85/611/EEG wordt gesteld dat voor instellingen voor collectieve beleggingen die buiten het toepassingsgebied van de richtlijn vallen, de coördinatie in een later stadium zal plaatsvinden.(2) Gezien de marktontwikkelingen is het wenselijk het beleggingsdoel van icbe's zodanig uit te breiden dat zij ook in andere financiële activa dan effecten mogen beleggen, mits deze voldoende liquide zijn. De financiële instrumenten die de icbe's als beleggingen in hun activaportefeuille mogen opnemen, worden opgesomd in deze richtlijn. De belegging van een portefeuille volgens een index is een beheerstechniek.(3) De in deze richtlijn opgenomen definitie van effecten is alleen geldig voor deze richtlijn en laat de diverse definities die in de nationale wetgevingen voor andere, zoals fiscale doeleinden, gehanteerd worden, geheel onverlet. Aandelen en andere met aandelen gelijk te stellen waardepapieren die zijn uitgegeven door instellingen zoals "building societies" en "industrial and provident societies" en die in de praktijk alleen kunnen worden overgedragen door inkoop door de uitgevende instelling, worden bijgevolg niet door deze definitie bestreken.(4) Onder geldmarktinstrumenten worden de categorieën verhandelbare instrumenten verstaan die gewoonlijk niet op gereglementeerde markten worden verhandeld maar waarin op de geldmarkt wordt gehandeld, zoals bijvoorbeeld schatkistcertificaten, kortlopend papier van lokale overheden, depositocertificaten, commercial paper, verhandelbaar papier over middellange termijn en bankaccepten.(5) Het is dienstig dat het begrip gereglementeerde markten in deze richtlijn overeenstemt met dat in Richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten(5).(6) Het is wenselijk een icbe toe te staan haar activa te beleggen in rechten van deelneming in icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging van het open-end-type die eveneens met toepassing van het beginsel van de risicospreiding in de in deze richtlijn genoemde liquide financiële activa beleggen. De icbe's of andere instellingen voor collectieve belegging waarin een icbe belegt, moeten eveneens aan effectief toezicht onderworpen zijn.(7) De mogelijkheden voor een icbe om te beleggen in icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging moeten tot ontwikkeling kunnen komen. Daarom moet worden gegarandeerd dat die beleggingsactiviteiten geen afbreuk doen aan de bescherming van de belegger. Het verruimen van de mogelijkheden voor icbe's om te beleggen in de rechten van deelneming van andere icbe's en/of instellingen voor collectieve belegging vergt dat voorschriften worden opgenomen betreffende kwantitatieve begrenzingen, informatieverstrekking en het voorkomen van het cascadeverschijnsel.(8) Gezien de ontwikkelingen op de markten en de voltooiing van de economische en monetaire unie is het wenselijk icbe's toe te staan in bankdeposito's te beleggen. Teneinde een adequate liquiditeit van beleggingen in deposito's te waarborgen, dienen deze deposito's onmiddellijk opeisbaar of opvraagbaar te zijn. Indien de deposito's worden aangehouden bij een kredietinstelling met statutaire zetel in een derde land, dient de kredietinstelling onderworpen te zijn aan bedrijfseconomische voorschriften gelijkwaardig aan die welke in het Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld.(9) Afgezien van het geval waarin een icbe overeenkomstig haar fondsreglement of statuten in bankdeposito's belegt, kan het noodzakelijk zijn alle icbe's toe te staan accessoir ook liquide middelen, zoals onmiddellijk opvraagbare bankdeposito's, te houden. Het accessoir houden van dergelijke liquide middelen kan in bijvoorbeeld de volgende gevallen gerechtvaardigd zijn: om lopende of onvoorziene betalingen te kunnen uitvoeren; bij verkopen, gedurende de termijn die noodzakelijk is om de liquide middelen te herbeleggen in effecten, geldmarktinstrumenten en/of andere in deze richtlijn bedoelde financiële activa; wanneer vanwege ongunstige marktomstandigheden, niet langer dan strikt noodzakelijk is, het verrichten van beleggingen in effecten, geldmarktinstrumenten en andere financiële activa dient te worden opgeschort.(10) Om redenen in verband met het prudentieel toezicht moeten icbe's een buitensporige concentratie vermijden in beleggingen waardoor een tegenpartijrisico zou worden aangegaan jegens één en dezelfde instelling of jegens instellingen die tot dezelfde groep behoren.(11) Het moet icbe's uitdrukkelijk worden toegestaan om, als onderdeel van hun algemene beleggingsbeleid en/of voor risicodekkingsdoeleinden, om een vooropgesteld financieel doel of het in het prospectus vermelde risicoprofiel te bereiken, in financiële derivaten te beleggen. Ter wille van de bescherming van de belegger is het noodzakelijk het maximale potentiële risico met betrekking tot afgeleide instrumenten zodanig te beperken dat dit risico de totale nettowaarde van de portefeuille van de icbe niet overschrijdt; teneinde steeds zicht te hebben op de uit derivatentransacties voortvloeiende risico's en verplichtingen en de naleving van de beleggingsbegrenzingen te toetsen, moeten deze risico's en verplichtingen doorlopend worden geëvalueerd en bewaakt. Ten slotte moeten de icbe's, om bescherming van de belegger door middel van informatieverstrekking te garanderen, de strategieën, technieken en beleggingsbeperkingen met betrekking tot hun derivatentransacties beschrijven.(12) Ten aanzien van OTC-derivaten moeten aanvullende eisen worden gesteld wat betreft de kwaliteit van de tegenpartijen en instrumenten, alsook met betrekking tot de liquiditeit en de doorlopende evaluatie van de positie. Met deze aanvullende eisen wordt beoogd de bescherming van de belegger op een adequaat niveau te brengen, dat vrijwel evenwaardig is aan het beschermingsniveau dat beleggers genieten wanneer zij derivaten verwerven waarin op gereglementeerde markten wordt gehandeld.(13) Derivatentransacties mogen in geen geval worden gebruikt om de in deze richtlijn neergelegde beginselen en voorschriften te omzeilen. Wat OTC-derivaten betreft, moeten aanvullende risicospreidingsregels gelden voor risico's jegens één en dezelfde tegenpartij of groep tegenpartijen.(14) Sommige technieken voor portefeuillebeheer door instellingen voor collectieve belegging die overwegend in aandelen en/of in obligaties beleggen, zijn gebaseerd op het reconstrueren van aandelenindexen en/of obligatie-indexen. Het is wenselijk icbe's toe te staan welbekende en erkende aandelenindexen en/of obligatie-indexen te reconstrueren; derhalve kan het noodzakelijk zijn soepeler risicospreidingsregels vast te stellen voor icbe's die met dat doel in aandelen en/of obligaties beleggen.(15) Instellingen voor collectieve belegging die onder het toepassingsgebied van deze richtlijn vallen, mogen niet voor andere doeleinden worden gebruikt dan voor de collectieve belegging van uit het publiek aangetrokken gelden overeenkomstig de voorschriften van deze richtlijn. In de in deze richtlijn aangegeven gevallen is het een icbe alleen toegestaan dochterondernemingen te hebben wanneer deze nodig zijn om namens de icbe effectief bepaalde, eveneens in deze richtlijn omschreven werkzaamheden te verrichten. Het is nodig een effectief toezicht op icbe's te garanderen; het mag een icbe derhalve alleen worden toegestaan een dochteronderneming in een derde land op te richten in de gevallen en onder de voorwaarden die in deze richtlijn zijn omschreven. De algemene verplichting om uitsluitend te handelen in het belang van de houders van rechten van deelneming, en met name het streven naar een grotere kostenefficiëntie, machtigen een icbe geenszins tot het nemen van maatregelen die een belemmering kunnen vormen voor een effectieve uitoefening van de toezichthoudende taken door de bevoegde autoriteiten.(16) Aangezien ervoor dient te worden gezorgd dat de rechten van deelneming van een breder scala aan instellingen voor collectieve belegging vrij over de grenzen heen verhandelbaar zijn terwijl de belegger een eenvormige minimumbescherming wordt geboden, is de vaststelling van een bindende Gemeenschapsrichtlijn waarin de overeengekomen minimumnormen zijn opgenomen de enige methode om de beoogde doelstellingen te bereiken. Deze richtlijn brengt alleen de minimaal vereiste harmonisatie tot stand en gaat overeenkomstig artikel 5, derde alinea, van het Verdrag niet verder dan nodig is om de beoogde doelstellingen te verwezenlijken.(17) De voor de uitvoering van deze richtlijn noodzakelijke maatregelen dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden(6).(18) De Commissie kan te gelegener tijd overwegen codificatie voor te stellen na aanneming van de voorstellen,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 1Richtlijn 85/611/EEG wordt als volgt gewijzigd:1. in artikel 1, lid 2, wordt het eerste streepje vervangen door: "- waarvan het uitsluitende doel is de collectieve belegging in effecten en/of in andere in artikel 19, lid 1, bedoelde liquide financiële activa van uit het publiek aangetrokken kapitaal, met toepassing van het beginsel van risicospreiding; en"2. aan artikel 1 worden de volgende leden toegevoegd: "8. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder 'effecten' verstaan:- aandelen en andere met aandelen gelijk te stellen waardepapieren ('aandelen');- obligaties en andere schuldinstrumenten ('obligaties');- alle andere verhandelbare waardepapieren waarmee dergelijke effecten via inschrijving of omruiling kunnen worden verworven,met uitsluiting van de in artikel 21 bedoelde technieken en instrumenten.9. Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder 'geldmarktinstrumenten' verstaan: instrumenten die gewoonlijk op de geldmarkt verhandeld worden, liquide zijn en waarvan de waarde te allen tijde nauwkeurig kan worden vastgesteld.";3. artikel 19, lid 1, onder a), wordt vervangen door: "a) effecten en geldmarktinstrumenten die zijn toegelaten tot of worden verhandeld op een gereglementeerde markt in de zin van artikel 1, lid 13, van Richtlijn 93/22/EEG; en/of";4. in artikel 19, lid 1, onder b) en c), wordt na "effecten" ingevoegd: "en geldmarktinstrumenten";5. artikel 19, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:- aan het einde van punt d) wordt "en/of" toegevoegd;- het volgende punt wordt toegevoegd: "e) rechten van deelneming van overeenkomstig deze richtlijn toegelaten icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging in de zin van artikel 1, lid 2, eerste en tweede streepje, ongeacht of die al dan niet in een lidstaat gevestigd zijn, mits:- die andere instellingen voor collectieve belegging zijn toegelaten overeenkomstig wetten waardoor zij worden onderworpen aan toezicht dat naar het oordeel van de voor de icbe's bevoegde autoriteiten gelijkwaardig is aan het toezicht waarin het Gemeenschapsrecht voorziet, en mits de samenwerking tussen de autoriteiten genoegzaam is gewaarborgd;- het niveau van bescherming van de deelnemers in de andere instellingen voor collectieve belegging gelijkwaardig is aan dat van deelnemers in een icbe, en in het bijzonder mits de regels inzake scheiding van de activa, opnemen en verstrekken van leningen en verkopen van effecten en geldmarktinstrumenten vanuit een ongedekte positie gelijkwaardig zijn aan de voorschriften van deze richtlijn;- over de activiteiten van de andere instellingen voor collectieve belegging halfjaarlijks en jaarlijks wordt gerapporteerd, zodat een evaluatie kan worden gemaakt van activa en passiva, inkomsten en bedrijfsvoering tijdens de verslagperiode;- de icbe of de andere instellingen voor collectieve belegging, waarvan de verwerving wordt overwogen, volgens hun reglement of statuten in totaal maximaal 10 % van hun eigen activa mogen beleggen in rechten van deelneming van andere icbe's of andere instellingen voor collectieve belegging; en/off) deposito's bij kredietinstellingen die onmiddellijk opeisbaar zijn of kunnen worden opgevraagd, en die binnen een periode van ten hoogste twaalf maanden vervallen, mits de statutaire zetel van de kredietinstelling in een lidstaat gevestigd is, of, indien de statutaire zetel van de kredietinstelling in een derde land gelegen is, mits deze instelling onderworpen is aan bedrijfseconomische voorschriften die naar het oordeel van de voor de icbe bevoegde autoriteiten gelijkwaardig zijn aan die welke in het Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld; en/ofg) financiële derivaten, met inbegrip van gelijkwaardige instrumenten die aanleiding geven tot afwikkeling in contanten, die op een onder a), b) of c) bedoelde gereglementeerde markt worden verhandeld; en/of financiële derivaten die buiten de beurs (over-the-counter) worden verhandeld ('OTC-derivaten'), mits:- de onderliggende activa bestaan uit onder dit lid vallende instrumenten, financiële indexen, rentetarieven, wisselkoersen of valuta's, waarin de icbe krachtens de in haar fondsreglement of statuten omschreven beleggingsdoelstellingen gemachtigd is te beleggen;- de wederpartijen bij transacties in OTC-derivaten aan prudentieel toezicht onderworpen instellingen zijn en behoren tot de categorieën die door de voor de icbe's bevoegde autoriteiten zijn erkend, en- de OTC-derivaten onderworpen zijn aan betrouwbare en verifieerbare dagelijkse waardering en te allen tijde tegen hun waarde in het economisch verkeer op initiatief van de icbe's kunnen worden verkocht, te gelde gemaakt of afgesloten door een compenserende transactie; en/ofh) geldmarktinstrumenten die niet op een gereglementeerde markt worden verhandeld en die vallen onder artikel 1, lid 9, indien de emissie of de emittent van deze instrumenten zelf aan regelgeving is onderworpen met het oog op de bescherming van beleggers en spaargelden, en op voorwaarde dat zij:- worden uitgegeven of gegarandeerd door een centrale, regionale of plaatselijke overheid, de centrale bank van een lidstaat, de Europese Centrale Bank, de Europese Unie of de Europese Investeringsbank, een derde staat of, bij een federale staat, door een van de deelstaten van de federatie, dan wel door een internationale publiekrechtelijke instelling waarin een of meer lidstaten deelnemen; of- worden uitgegeven door ondernemingen waarvan effecten worden verhandeld op gereglementeerde markten als bedoeld onder a), b) of c); of- worden uitgegeven of gegarandeerd door een instelling die aan bedrijfseconomisch toezicht is onderworpen volgens criteria die door het Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld, of door een instelling die onderworpen is en voldoet aan bedrijfseconomische voorschriften die naar het oordeel van de bevoegde autoriteiten ten minste even stringent zijn als die welke in het Gemeenschapsrecht zijn vastgesteld; of- worden uitgegeven door andere instellingen die behoren tot de categorieën die door de voor de icbe bevoegde autoriteiten zijn goedgekeurd, mits voor de beleggingen in die instrumenten een gelijkwaardige bescherming van de belegger geldt als is vastgelegd in het eerste, tweede en derde streepje en mits de uitgevende instelling een onderneming is waarvan het kapitaal en de reserves ten minste 10 miljoen EUR bedragen en die haar jaarrekeningen presenteert en publiceert overeenkomstig Richtlijn 78/660/EEG(7), een lichaam is dat binnen een groep ondernemingen waartoe een of meer ter beurze genoteerde ondernemingen behoren, specifiek gericht is op de financiering van de groep, of een lichaam is specifiek gericht op de financiering van effectiseringsinstrumenten waarvoor een bankliquiditeitenlijn bestaat.";6. in artikel 19, lid 2, onder a), wordt na "effecten" ingevoegd: "en geldmarktinstrumenten";7. artikel 19, lid 2, onder b), en artikel 19, lid 3, worden geschrapt;8. artikel 20 wordt geschrapt;9. artikel 21 wordt vervangen door: "Artikel 211. De beheer- of beleggingsmaatschappij moet een risicobeheerprocedure volgen waarmee zij te allen tijde het werkelijke risico van de posities en het aandeel daarvan in het totale risicoprofiel van de portefeuille kan bewaken en meten; zij moet een procedure volgen voor de accurate en onafhankelijke evaluatie van de waarde van OTC-derivaten. Zij moet de bevoegde autoriteiten regelmatig en volgens de door deze te bepalen voorschriften voor elke door haar beheerde icbe mededeling doen van de soorten financiële derivaten, de onderliggende risico's, de kwantitatieve begrenzingen en de methodes die zijn gekozen om de aan derivatentransacties verbonden risico's te ramen.2. De lidstaten kunnen icbe's toestaan technieken en instrumenten met betrekking tot effecten en geldmarktinstrumenten toe te passen, onder de voorwaarden en binnen de grenzen die zij stellen, mits deze technieken en instrumenten worden gebezigd met het oog op een goed portefeuillebeheer. Wanneer dit het gebruik van derivaten omvat, moeten genoemde voorwaarden en grenzen in overeenstemming zijn met de bepalingen van deze richtlijn.De bedoelde technieken en instrumenten mogen er in geen geval toe leiden dat de icbe afwijkt van haar beleggingsdoelstellingen als vastgelegd in haar fondsreglement, statuten of prospectus.3. Een icbe zorgt ervoor dat haar totale risico in derivaten de totale nettowaarde van haar portefeuille niet overschrijdt.Voor de berekening van het risico worden de dagwaarde van de onderliggende activa, het tegenpartijrisico, toekomstige marktbewegingen en de voor de liquidatie van de posities beschikbare tijd in aanmerking genomen. Dit geldt ook met betrekking tot de volgende alinea's.Een icbe mag in het kader van haar beleggingsbeleid en binnen de in artikel 22, lid 5, gestelde begrenzingen beleggen in financiële derivaten, mits het risico met betrekking tot de onderliggende activa in totaal niet de in artikel 22 gestelde beleggingsbegrenzingen overschrijdt. De lidstaten mogen toestaan dat, indien een icbe in op een index gebaseerde derivaten belegt, die beleggingen niet voor de toepassing van de in artikel 22 bepaalde bovengrens behoeven te worden samengeteld.Wanneer een effect of een geldmarktinstrument een derivaat omvat, moet dat derivaat in aanmerking worden genomen voor de naleving van de in dit artikel gestelde eisen.4. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op 13 februari 2004 volledig in kennis van hun regelgeving en alle latere wijzigingen daarvan betreffende de methodes voor de berekening van de risico's als bedoeld in lid 3, met inbegrip van het tegenpartijrisico bij transacties met OTC-derivaten. De Commissie stelt de overige lidstaten in kennis van deze gegevens. Over deze gegevens wordt overeenkomstig de procedure van artikel 53, lid 4, in het contactcomité van gedachten gewisseld.";10. artikel 22 wordt vervangen door: "Artikel 221. Een icbe mag niet meer dan 5 % van de waarde van haar eigen activa beleggen in effecten of geldmarktinstrumenten, die door eenzelfde uitgevende instelling worden uitgegeven. Een icbe mag niet meer dan 20 % van de waarde van haar eigen activa beleggen in deposito's bij één en dezelfde instelling.Het wederpartijrisico van de icbe bij een transactie met OTC-derivaten mag niet meer bedragen dan:- 10 % van de waarde van haar eigen activa, wanneer de tegenpartij een kredietinstelling is als bedoeld in artikel 19, lid 1, onder f), of- 5 % van de waarde van haar eigen activa, in de overige gevallen.2. De lidstaten kunnen de in de eerste zin van lid 1 gestelde begrenzing van 5 % verhogen tot ten hoogste 10 %. De totale waarde van de effecten en geldmarktinstrumenten die de icbe houdt in uitgevende instellingen waarin zij elk voor meer dan 5 % van de waarde van haar eigen activa belegt, mag evenwel niet meer bedragen dan 40 % van de waarde van de activa van de icbe. Deze begrenzing is niet van toepassing op deposito's en transacties met OTC-derivaten met financiële instellingen die aan prudentieel toezicht onderworpen zijn.Onverminderd de in lid 1 bepaalde individuele begrenzingen, mag een icbe met betrekking tot één en dezelfde instelling ten hoogste 20 % van haar eigen activa beleggen in een combinatie met:- effecten of geldmarktinstrumenten die zijn uitgegeven door die instelling,- deposito's bij die instelling, en/of- risico's uit transacties in OTC-derivaten met betrekking tot die instelling.3. De lidstaten mogen de in de eerste zin van lid 1 gestelde begrenzing van 5 % verhogen tot ten hoogste 35 % indien de effecten of geldmarktinstrumenten worden uitgegeven of gegarandeerd door een lidstaat, zijn territoriale publiekrechtelijke lichamen door een derde staat of een internationale publiekrechtelijke instelling waarin een of meer lidstaten deelnemen.4. De lidstaten mogen de in de eerste zin van lid 1 gestelde begrenzing van 5 % tot ten hoogste 25 % verhogen in geval van bepaalde obligaties die worden uitgegeven door een kredietinstelling waarvan de statutaire zetel in een lidstaat gevestigd is en die wettelijk is onderworpen aan speciaal overheidstoezicht ter bescherming van obligatiehouders. Met name moeten de uit de uitgifte van die obligaties verkregen bedragen overeenkomstig de wet worden belegd in activa die, gedurende de gehele looptijd van de obligaties, de aan de obligaties verbonden vorderingen kunnen dekken en die, in geval de uitgevende instelling in gebreke blijft, bij voorrang zullen worden gebruikt voor de aflossing van de hoofdsom en de betaling van de lopende rente.Wanneer een icbe meer dan 5 % van haar activa belegt in de in de eerste alinea bedoelde obligaties en die obligaties door één en dezelfde uitgevende instelling zijn uitgegeven, mag de totale waarde van die beleggingen niet meer dan 80 % van de waarde van de activa van de icbe bedragen.De lidstaten delen de Commissie de lijst mede van de categorieën van bovenbedoelde obligaties, samen met een lijst van de categorieën uitgevende instellingen die krachtens de wet en de in de eerste alinea genoemde voorschriften inzake toezicht, bevoegd zijn obligaties uit te geven die aan de bovengenoemde criteria voldoen. Bij deze lijsten wordt een nota gevoegd waarin de juridische aard van de geboden garanties wordt toegelicht. De Commissie stelt de overige lidstaten onmiddellijk in kennis van deze gegevens, zo nodig voorzien van haar opmerkingen, en stelt de gegevens ter beschikking van het publiek. Over deze mededeling kan overeenkomstig de procedure van artikel 53, lid 4, in het contactcomité van gedachten worden gewisseld.5. De in de leden 3 en 4 bedoelde effecten en geldmarktinstrumenten worden niet in aanmerking genomen voor de toepassing van de in lid 2 bedoelde begrenzing van 40 %.De in de leden 1, 2, 3 en 4 gestelde begrenzingen mogen niet worden gecumuleerd; bijgevolg mogen de, overeenkomstig de leden 1, 2, 3 en 4 verrichte beleggingen in door één en dezelfde instelling uitgegeven effecten of geldmarktinstrumenten, dan wel in deposito's bij of derivaten van die instelling, in geen geval samen meer dan 35 % van de activa van de icbe bedragen.Voor de berekening van de in dit artikel gestelde begrenzingen worden ondernemingen die tot één groep worden gerekend voor de opstelling van geconsolideerde jaarrekeningen, overeenkomstig Richtlijn 83/349/EEG(8) of andere erkende internationale financiële verslagleggingsregels, voor de berekening van de in dit artikel gestelde begrenzing als één en dezelfde instelling beschouwd.De lidstaten mogen toestaan dat beleggingen in effecten en geldmarktinstrumenten bij één en dezelfde groep worden gecumuleerd tot ten hoogste 20 %.";11. het volgende artikel wordt ingevoegd: "Artikel 22 bis1. Onverminderd de in artikel 25 gestelde begrenzingen kunnen de lidstaten de in artikel 22 vastgestelde begrenzingen voor beleggingen in aandelen en/of obligaties van één en dezelfde uitgevende instelling verhogen tot ten hoogste 20 % wanneer in het fondsreglement of de statuten van de icbe is bepaald dat het beleggingsbeleid van de icbe erop gericht is de samenstelling van een bepaalde aandelen- of obligatie-index te volgen, mits deze index door de voor de icbe's bevoegde autoriteiten is erkend op de volgende gronden:- de samenstelling van de index is voldoende gediversifieerd;- de index is voldoende representatief voor de markt waarop hij betrekking heeft;- de index wordt op passende wijze bekendgemaakt.2. De lidstaten kunnen de in lid 1 gestelde begrenzing verhogen tot ten hoogste 35 % indien dat door uitzonderlijke marktomstandigheden gerechtvaardigd blijkt, met name op gereglementeerde markten waar bepaalde effecten of geldmarktinstrumenten een sterk overheersende positie innemen. Tot die bovengrens mag slechts worden belegd in de effecten van één uitgevende instelling.";12. in artikel 23, lid 1, wordt na "effecten" ingevoegd: "en geldmarktinstrumenten";13. artikel 24 wordt vervangen door: "Artikel 241. Een icbe mag rechten van deelneming in icbe's en/of andere in artikel 19, lid 1, onder e), genoemde instellingen voor collectieve belegging verwerven, mits niet voor meer dan 10 % van de waarde van haar activa in rechten van deelneming in één en dezelfde icbe of andere instelling voor collectieve belegging wordt belegd. De lidstaten kunnen de begrenzing verhogen tot ten hoogste 20 %.2. De beleggingen in rechten van deelneming in andere instellingen voor collectieve belegging dan icbe's mogen in totaal niet meer bedragen dan 30 % van de activa van de icbe.De lidstaten kunnen toestaan dat indien een icbe rechten van deelneming heeft verworven in icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging, de activa van de desbetreffende icbe's of andere instellingen voor collectieve belegging niet behoeven te worden gecombineerd met de in artikel 22 vastgestelde bovengrenzen.3. Indien een icbe belegt in rechten van deelneming in andere icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging die rechtstreeks of door machtiging beheerd worden door dezelfde beheermaatschappij of door een onderneming waarmee de beheermaatschappij via gemeenschappelijke bedrijfsvoering of gemeenschappelijke zeggenschapsuitoefening of door een aanmerkelijke rechtstreekse of middellijke deelneming verbonden is, mag de beheermaatschappij of de andere onderneming geen kosten in rekening brengen voor inschrijving of aflossing ten aanzien van beleggingen van de icbe in rechten van deelneming in die andere icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging.Een icbe die een aanmerkelijk deel van haar activa belegt in andere icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging, moet in haar prospectus vermelden wat het maximumniveau is van de beheersprovisies die gedragen worden door de betrokken icbe en de andere icbe's en/of instellingen voor collectieve belegging waarin zij voornemens is te beleggen. Zij vermeldt in haar jaarverslag het maximumpercentage van de beheerskosten voor zowel de icbe zelf als de icbe's en/of andere instellingen voor collectieve belegging waarin ze belegt.";14. het volgende artikel wordt toegevoegd: "Artikel 24 bis1. Het prospectus vermeldt de categorieën financiële activa waarin de icbe mag beleggen. Tevens vermeldt het of de icbe derivatentransacties mag verrichten; zo ja, dan wordt duidelijk vermeld of dat gebruik van derivaten mag dienen voor risicodekking dan wel ter verwezenlijking van beleggingsdoelstellingen, alsmede het mogelijke effect van het gebruik van derivaten op het risicoprofiel.2. Belegt een icbe voornamelijk in een van de in artikel 19 gedefinieerde categorieën activa, met uitzondering van effecten en geldmarktinstrumenten, of volgt zij een aandelen- of obligatie-index overeenkomstig artikel 22 bis, dan moet in haar prospectus en indien nodig in ander reclamemateriaal duidelijk de aandacht worden gevestigd op haar beleggingsbeleid.3. Indien de liquidatiewaarde van een icbe als gevolg van de samenstelling van de portefeuille of de beheerstechnieken die gebruikt mogen worden, vermoedelijk een hoge volatiliteit zal hebben, wordt dat kenmerk van de icbe duidelijk vermeld in het prospectus en indien nodig in al het andere reclamemateriaal.4. Op verzoek van een belegger moet de beheermaatschappij ook aanvullende gegevens verstrekken betreffende de kwantitatieve begrenzingen die van toepassing zijn in het risicobeheer van de icbe, de daartoe gekozen methodes en de recente ontwikkeling van de risico's en rendementen van de voornaamste categorieën instrumenten.";15. in artikel 25, lid 2, wordt:1. het derde streepje vervangen door: "- 25 % van de rechten van deelneming in één zelfde icbe en/of andere instelling voor collectieve belegging in de zin van artikel 1, lid 2, eerste en tweede streepje",2. het volgende streepje toegevoegd: "- 10 % van geldmarktinstrumenten van één zelfde uitgevende instelling.";16. in artikel 25, lid 2, wordt de tweede zin vervangen door: "De in het tweede, derde en vierde streepje genoemde begrenzingen behoeven niet in acht te worden genomen indien het brutobedrag van de obligaties of de geldmarktinstrumenten, of het nettobedrag van de uitgegeven effecten op het tijdstip van verwerving niet kan worden berekend.";17. in artikel 25, lid 3, onder a), b) en c), wordt na "effecten" ingevoegd: "en geldmarktinstrumenten".18. artikel 25, lid 3, onder e), wordt vervangen door: "e) aandelen gehouden door een beleggingsmaatschappij, of door beleggingsmaatschappijen, in het kapitaal van dochterondernemingen die uitsluitend te haren of te hunnen behoeve enkel bepaalde beheers-, advies- of verhandelingswerkzaamheden verrichten in het land waar de dochteronderneming is gevestigd, met het oog op de inkoop van rechten van deelneming op verzoek van houders.";19. artikel 26, lid 1 wordt vervangen door: "1. De in deze afdeling gestelde begrenzingen behoeven door de icbe's niet te worden nageleefd bij de uitoefening van voorkeurrechten die verbonden zijn aan effecten of geldmarktinstrumenten die deel uitmaken van hun activa.Mits zij erop toezien dat het beginsel van de risicospreiding in acht wordt genomen, kunnen de lidstaten aan recent toegelaten icbe's toestaan van het bepaalde in de artikelen 22, 22 bis, 23 en 24 af te wijken gedurende een periode van zes maanden volgende op de datum waarop zij zijn toegelaten.";20. artikel 41, lid 2, wordt vervangen door: "2. Lid 1 belet bovengenoemde instellingen niet om niet volgestorte effecten, geldmarkt-instrumenten of andere in artikel 19, lid 1, onder e), g) en h), bedoelde financiële instrumenten te verwerven.";21. artikel 42 wordt vervangen door: "Artikel 42Verkopen vanuit een ongedekte positie met betrekking tot effecten, geldmarktinstrumenten of andere in artikel 19, lid 1, onder e), g) en h), bedoelde financiële instrumenten mogen niet worden verricht door:- beleggingsmaatschappijen;- beheermaatschappijen of bewaarders, optredend voor rekening van beleggingsfondsen.";22. na artikel 53 wordt het volgende artikel ingevoegd: "Artikel 53 bis1. Behalve voor het vervullen van de in artikel 53, lid 1, opgesomde taken kan het contactcomité eveneens vergaderen als een regelgevend comité in de zin van artikel 5 van Besluit 1999/468/EG van de Raad(9) om de Commissie bij te staan in verband met de technische wijzigingen die op de hierna genoemde punten in deze richtlijn moeten worden aangebracht:- verduidelijking van de definities om overal in de Gemeenschap een eenvormige toepassing van de richtlijn te waarborgen;- aanpassing van de terminologie en formulering van de definities aan latere voorschriften inzake icbe's en aanverwante zaken.2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn wordt vastgesteld op drie maanden.3. Het comité stelt zijn reglement van orde vast.".Artikel 21. Uiterlijk op 13 februari 2005 legt de Commissie de Raad en het Europees Parlement een verslag voor over de toepassing van de gewijzigde Richtlijn 85/611/EEG en zo nodig voorstellen tot wijziging ervan. Het verslag behandelt met name:a) hoe de interne markt voor icbe's kan worden verdiept en verbreed, in het bijzonder met betrekking tot grensoverschrijdende marketing van icbe's (inclusief fondsen voor rekening van derden), het functioneren van het paspoort voor beheermaatschappijen, het functioneren van het vereenvoudigde prospectus als voorlichtings- en marketinginstrument, de herziening van de reikwijdte van nevenactiviteiten en de mogelijkheden voor een betere samenwerking tussen de toezichthoudende autoriteiten in verband met de gezamenlijke interpretatie en toepassing van de richtlijn;b) de mate waarin de richtlijn van toepassing is op verschillende soorten producten (zoals institutionele fondsen, onroerendgoedfondsen, master-feeder funds, hedge funds); met name wordt in de studie onderzocht wat de omvang van de markt voor dergelijke fondsen is, welke regelgeving in voorkomend geval van toepassing is in de lidstaten en of deze fondsen verder moeten worden geharmoniseerd;c) hoe de fondsen zijn opgezet, inclusief de delegatieregels en -praktijken en de verhouding tussen fondsbeheerder en bewaarder;d) de beleggingsregels voor icbe's, bijvoorbeeld het gebruik van derivaten en andere instrumenten en technieken in verband met beleggingen in effecten, de regelgeving inzake indexfondsen, de regelgeving inzake geldmarktinstrumenten, de regelgeving inzake "fonds-in-fonds"-beleggingen alsmede de diverse beleggingsbegrenzingen;e) de concurrentieverhouding tussen fondsen die door een beheermaatschappij worden beheerd en beleggingsmaatschappijen onder "zelfbeheer".Bij de voorbereiding van haar verslag raadpleegt de Commissie zoveel mogelijk de betrokken bedrijfstakken alsmede consumentenorganisaties en toezichthoudende instanties.2. De lidstaten mogen de op de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn bestaande icbe's geen langere termijn dan 60 maanden na de datum in kwestie toekennen om aan de nieuwe nationale wetgeving te voldoen.Artikel 3De lidstaten nemen uiterlijk op 13 augustus 2003 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen aan om aan deze richtlijn te voldoen. De lidstaten stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.Deze bepalingen treden uiterlijk op 13 februari 2004 in werking.Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.Artikel 4Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Artikel 5Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel, 21 januari 2002.Voor het Europees ParlementDe voorzitterP. CoxVoor de RaadDe voorzitterM. Arias Cañete(1) PB C 280 van 9.9.1998, blz. 6, en PB C 311 E van 31.10.2000, blz. 302.(2) PB C 116 van 28.4.1999, blz. 44.(3) Advies uitgebracht door het Europees Parlement op 17 februari 2000 (PB C 339 van 29.11.2000, blz. 220), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 5 juni 2001 (PB C 297 van 23.10.2001, blz. 35), besluit van het Europees Parlement van 23 oktober 2001 en besluit van de Raad van 4 december 2001.(4) PB L 375 van 31.12.1985, blz. 3. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/64/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 290 van 17.11.2000, blz. 27).(5) PB L 141 van 11.6.1993, blz. 27. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/64/EG.(6) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.(7) Vierde Richtlijn 78/660/EEG van de Raad van 25 juli 1978 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de jaarrekening van bepaalde vennootschapsvormen (PB L 222 van 14.8.1978, blz. 11). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/60/EG (PB L 162 van 26.6.1999, blz. 65).(8) Zevende Richtlijn 83/349/EEG van de Raad van 13 juni 1983 op de grondslag van artikel 54, lid 3, sub g), van het Verdrag betreffende de geconsolideerde jaarrekening (PB L 193 van 18.7.1983, blz. 1). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij de Toetredingsakte van 1994.(9) PB L 184 de 17.7.1999, p. 23).


Avis juridique important

|

31990L0313

Richtlijn 90/313/EEG van de Raad van 7 juni 1990 inzake de vrije toegang tot milieu-informatie

Publicatieblad Nr. L 158 van 23/06/1990 blz. 0056 - 0058 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0233  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 9 blz. 0233

*****RICHTLIJN  VAN DE RAAD  van 7 juni 1990  inzake de vrije toegang tot milieu-informatie  (90/313/EEG)  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 130 S,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende de beginselen en doelstellingen vastgelegd in de actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu van 1973 (4), 1977 (5) en 1983 (6), en met name het actieprogramma van 1987 (7), waarin meer bepaald wordt aanbevolen wegen te vinden voor een betere toegang van het publiek tot de informatie waarover milieubetrokken autoriteiten beschikken;  Overwegende dat de Raad van de Europese Gemeenschappen en de Vertegenwoordigers van de Regeringen van de Lid-Staten, in het kader van de Raad bijeen, in hun resolutie van 19 oktober 1987 inzake de voortzetting en de uitvoering van een communautair milieubeleid en milieu-actieprogramma (1987-1992) (8) hebben verklaard dat het, met inachtneming van de onderscheiden bevoegdheden van de Gemeenschap en de Lid-Staten, van belang is het communautaire optreden te concentreren op bepaalde prioritaire terreinen, waartoe de verbetering van de toegang tot milieu-informatie behoort;  Overwegende dat het Europese Parlement in zijn advies over het vierde actieprogramma inzake het milieu van de Europese Gemeenschappen (9) eveneens heeft benadrukt dat een specifieke communautaire actie ervoor dient te zorgen dat elke burger toegang tot deze informatie krijgt;  Overwegende dat de toegang tot de milieu-informatie waarover overheidsinstanties beschikken, de bescherming van het milieu ten goede zal komen;  Overwegende dat het bestaan van verschillen tussen de in de Lid-Staten vigerende wetgevingen inzake de toegang tot milieu-informatie waarover overheidsinstanties beschikken, in de Gemeenschap ongelijkheden kan veroorzaken wat de toegang tot informatie en/of de concurrentievoorwaarden betreft;  Overwegende dat het noodzakelijk is elke natuurlijke of rechtspersoon in de gehele Gemeenschap vrije toegang te verzekeren tot de bij overheidsinstanties beschikbare informatie in geschreven, visuele, auditieve of geautomatiseerde vorm die betrekking heeft op de toestand van het milieu, activiteiten of maatregelen die een ongunstig effect hebben op het milieu of waarschijnlijk zullen hebben, of die bedoeld zijn om het milieu te beschermen;  Overwegende dat het in sommige specifieke en duidelijk omschreven gevallen gerechtvaardigd kan zijn een verzoek om milieu-informatie te weigeren;  Overwegende dat overheidsinstanties weigeringen om informatie te verstrekken, dienen te motiveren;  Overwegende dat de aanvrager de mogelijkheid moet hebben om tegen het besluit van de overheidsinstantie in beroep te gaan;  Overwegende dat de toegang tot milieu-informatie waarover instanties beschikken die op milieugebied publieke verantwoordelijkheden hebben en die onder toezicht staan van overheidsinstanties, eveneens moet worden gewaarborgd;  Overwegende dat het in het kader van een alomvattende strategie voor de verspreiding van milieu-informatie dienstig is, het publiek actief algemene informatie over de toestand van het milieu te verstrekken;  Overwegende dat de mogelijkheid dient te worden geschapen deze richtlijn in het licht van de opgedane ervaring te herzien,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  Artikel 1  Deze richtlijn heeft tot doel de vrije toegang tot milieu-informatie waarover de overheidsinstanties beschikken en de verspreiding van dergelijke informatie te waarborgen, en vast te stellen volgens welke grondregels en voorwaarden dergelijke informatie ter beschikking moet worden gesteld.  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder:  a) »milieu-informatie": alle beschikbare informatie in geschreven, visuele, auditieve of geautomatiseerde vorm betreffende de toestand van water, lucht, bodem, fauna, flora, akkers en natuurgebieden, betreffende activiteiten (met inbegrip van activiteiten die hinder veroorzaken, zoals lawaai) en maatregelen die hierop een ongunstig effect hebben of waarschijnlijk zullen hebben, en betreffende beschermende activiteiten en maatregelen ter zake, met inbegrip van bestuursrechtelijke maatregelen en milieubeheersprogramma's;  b) »overheidsinstanties": alle overheidsorganen die op nationaal, regionaal of plaatselijk niveau op het gebied van het milieu verantwoordelijkheid dragen en over informatie beschikken, met uitzondering van lichamen die in een rechterlijke of wetgevende hoedanigheid optreden.  Artikel 3  1. Behoudens het bepaalde in dit artikel waarborgen de Lid-Staten dat overheidsinstanties gehouden zijn op verzoek milieu-informatie beschikbaar te stellen aan iedere natuurlijke of rechtspersoon, zonder dat deze een belang behoeft aan te tonen.  De Lid-Staten werken de praktische regelingen uit op grond waarvan dergelijke informatie daadwerkelijk beschikbaar wordt gesteld.  2. De Lid-Staten kunnen bepalen dat een verzoek om dergelijke informatie kan worden geweigerd indien het afbreuk doet aan een van de volgende punten:  - het vertrouwelijke karakter van handelingen van overheidsinstanties, internationale betrekkingen en defensie;  - openbare veiligheid;  - zaken die bij de rechter aanhangig zijn of zijn geweest, of waarvoor vooronderzoeken, disciplinaire onderzoeken of opsporingsonderzoeken lopen;  - vertrouwelijke commerciële en industriële gegevens, met inbegrip van intellectuele eigendom;  - het vertrouwelijke karakter van persoonlijke gegevens en/of dossiers;  - gegevens die zijn verstrekt door derden zonder dat deze daartoe wettelijk verplicht waren;  - gegevens waarvan de openbaarmaking aantasting van de milieusector waarop ze betrekking hebben, waarschijnlijker zou maken.  Informatie waarover overheidsinstanties beschikken, wordt gedeeltelijk verstrekt wanneer het mogelijk is deze te scheiden van informatie over zaken waarmee de bovengenoemde belangen zijn gemoeid.  3. Een verzoek om informatie kan worden afgewezen indien inwilliging zou inhouden dat onvoltooide documenten of gegevens of interne mededelingen zouden moeten worden verstrekt of indien het verzoek kennelijk onredelijk is of te algemeen is geformuleerd.  4. De overheidsinstantie geeft zo spoedig mogelijk en uiterlijk binnen twee maanden antwoord aan degene die om informatie heeft verzocht. Een weigering om de gevraagde informatie te verschaffen moet met redenen worden omkleed.  Artikel 4  Een persoon die van oordeel is dat zijn verzoek om informatie zonder goede redenen is afgewezen of genegeerd of door een overheidsinstantie ontoereikend is beantwoord, kan overeenkomstig het nationale rechtsstelsel bij een rechterlijke of bestuursrechtelijke instantie in beroep gaan ten einde herziening van het besluit te verkrijgen.  Artikel 5  De Lid-Staten kunnen een vergoeding eisen voor het verstrekken van informatie, doch deze vergoeding mag een redelijk bedrag niet te boven gaan.  Artikel 6  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om te waarborgen dat milieu-informatie die in het bezit is van lichamen die openbare verantwoordelijkheid op milieugebied dragen en onder toezicht staan van overheidsinstanties als omschreven in artikel 2, onder b), via de bevoegde overheidsinstantie of door het lichaam zelf beschikbaar wordt gesteld volgens dezelfde regels en onder dezelfde voorwaarden als die gesteld in de artikelen 3, 4 en 5.  Artikel 7  De Lid-Staten nemen de nodige maatregelen om algemene informatie aan het publiek te verstrekken over de toestand van het milieu, bij voorbeeld door middel van de periodieke publikatie van beschrijvende rapporten.  Artikel 8  Vier jaar na de datum waarop deze richtlijn van toepassing wordt, brengen de Lid-Staten aan de Commissie verslag uit over de opgedane ervaring; aan de hand daarvan dient de Commissie een verslag in bij het Europese Parlement en de Raad, samen met de herzieningsvoorstellen die zij eventueel passend acht. Artikel 9  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 10  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.  Gedaan te Luxemburg, 7 juni 1990.  Voor de Raad  De Voorzitter  P. FLYNN  (1) PB nr. C 335 van 30. 12. 1988, blz. 5.  (2) PB nr. C 120 van 16. 5. 1989, blz. 231.  (3) PB nr. C 139 van 5. 6. 1989, blz. 47.  (4) PB nr. C 112 van 20. 12. 1973, blz. 1.  (5) PB nr. C 139 van 13. 6. 1977, blz. 1.  (6) PB nr. C 46 van 17. 2. 1983, blz. 1.  (7) PB nr. C 70 van 18. 3. 1987, blz. 3.  (8) PB nr. C 289 van 29. 10. 1987, blz. 3.  (9) PB nr. C 156 van 15. 6. 1987, blz. 138.


Avis juridique important

|

31983L0182

Richtlijn 83/182/EEG van de Raad van 28 maart 1983 betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap

Publicatieblad Nr. L 105 van 23/04/1983 blz. 0059 - 0063 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0112  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0156  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 1 blz. 0112  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 09 Deel 1 blz. 0156

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 28 maart 1983  betreffende de belastingvrijstellingen bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen binnen de Gemeenschap   ( 83/182/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 99 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat het vrije verkeer van ingezetenen van de Gemeenschap binnen de Gemeenschap wordt belemmerd door de belastingregelingen die worden toegepast bij de tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen voor persoonlijk of beroepsmatig gebruik ;  Overwegende dat het opheffen van de door deze belastingregelingen veroorzaakte belemmeringen vooral noodzakelijk is voor de vorming van een economische markt met soortgelijke kenmerken als een binnenlandse markt ;  Overwegende dat de hoedanigheid van ingezetene van een Lid-Staat in bepaalde gevallen met zekerheid moet kunnen worden vastgesteld ;  Overwegende dat het wenselijk is gebleken in een eerste stadium de werkingssfeer van deze richtlijn voor bepaalde vervoermiddelen te beperken tot die welke zijn verworven of ingevoerd onder toepassing van de algemene belastingregels voor de binnenlandse markt van een Lid-Staat ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Werkingssfeer  1 . De Lid-Staten verlenen onder de hierna vastgestelde voorwaarden bij de tijdelijke invoer uit een Lid-Staat van motorvoertuigen - met inbegrip van de aanhangwagens daarvan - , caravans , pleziervaartuigen , sportvliegtuigen , rijwielen en rijpaarden vrijstelling :   - van omzetbelasting , accijnzen en alle andere verbruiksbelastingen ;   - van de in de bijlage genoemde belastingen .  2 . De in lid 1 bedoelde vrijstelling geldt eveneens voor de normale reservedelen , het normale toebehoren en de normale uitrusting die meegevoerd worden met de vervoermiddelen .  3 . Bedrijfsvoertuigen zijn van de in lid 1 bedoelde vrijstelling uitgesloten .  4 . a ) De werkingssfeer van deze richtlijn strekt zich niet uit tot de tijdelijke invoer van personenvoertuigen , caravans , pleziervaartuigen , sportvliegtuigen en rijwielen voor persoonlijk gebruik die niet onder toepassing van de algemene belastingregels voor de binnenlandse markt van een Lid-Staat zijn verkregen of ingevoerd en/of die , uit hoofde van de uitvoer , in aanmerking komen voor ontheffing of teruggave van omzetbelasting , accijnzen of andere verbruiksbelastingen .  Vervoermiddelen die zijn verkregen in omstandigheden als bedoeld in artikel 15 , punt 10 , van Richtlijn 77/388/EEG ( 4 ) worden voor de toepassing van deze richtlijn beschouwd als te hebben voldaan aan de algemene belastingregels voor de binnenlandse markt van een Lid-Staat ; de Lid-Staten kunnen evenwel vervoermiddelen die zijn verkregen onder de in het derde streepje van genoemd punt 10 bedoelde voorwaarden , beschouwen als niet te hebben voldaan aan deze regels ,  b ) Voor 31 december 1985 stelt de Raad met eenparigheid van stemmen , op voorstel van de Commissie , de communautaire regels vast voor de toekenning van de vrijstellingen voor de sub a ) , eerste alinea , bedoelde vervoermiddelen , er daarbij rekening mee houdend dat dubbele belasting moet worden voorkomen en dat vervoermiddelen voor persoonlijk gebruik normaal en volledig moeten worden belast .  Artikel 2  Definities  In de zin van deze richtlijn wordt verstaan onder :  a ) " bedrijfsvoertuig " : elk voertuig dat op grond van zijn constructietype en zijn uitrusting geschikt en bestemd is voor vervoer , al dan niet tegen betaling :   - van meer dan negen personen , met inbegrip van de bestuurder ,   - van goederen ,  alsmede elk voertuig bestemd voor bijzonder gebruik ander dan vervoer in eigenlijke zin ;  b ) " personenvoertuig " : elk ander dan de sub a ) bedoelde voertuigen , eventueel met inbegrip van de aanhangwagen ervan ;  c ) " beroepsmatig gebruik " van een vervoermiddel : het gebruik van dit vervoermiddel voor de rechtstreekse uitoefening van een werkzaamheid tegen betaling of met winstoogmerk ;  d ) " persoonlijk gebruik " : elk ander dan beroepsmatig gebruik .  Artikel 3  Tijdelijke invoer van bepaalde vervoermiddelen voor persoonlijk gebruik  Een vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen wordt verleend voor een al dan niet ononderbroken duur van niet meer dan zes maanden per tijdvak van twaalf maanden bij de tijdelijke invoer van personenvoertuigen , caravans , pleziervaartuigen , sportvliegtuigen en rijwielen , onder de volgende voorwaarden :  a ) de particulier die deze goederen invoert dient :  aa ) zijn gewone verblijfplaats te hebben in een andere Lid-Staat dan die van de tijdelijke invoer ,  bb ) deze vervoermiddelen te bezigen voor persoonlijk gebruik ;  b ) de vervoermiddelen mogen niet worden overgedragen noch verhuurd in de Lid-Staat van tijdelijke invoer , noch uitgeleend aan een ingezetene van deze Lid-Staat . Personenvoertuigen die toebehoren aan een verhuuronderneming met maatschappelijke zetel in de Gemeenschap , kunnen evenwel met het oog op wederuitvoer aan een niet-ingezetene worden wederverhuurd , indien zij zich in het land bevinden ingevolge de uitvoering van een huurovereenkomst die aldaar is verstreken . Zij mogen ook naar de Lid-Staat van de plaats van oorspronkelijke huur worden teruggebracht door een personeelslid van de verhuuronderneming , ook als dit personeelslid ingezetene is van de Lid-Staat van tijdelijke invoer .  Artikel 4  Tijdelijke invoer van personenvoertuigen voor beroepsmatig gebruik  1 . Vrijstelling van de in artikel 1 bedoelde belastingen wordt verleend bij de tijdelijke invoer van een personenvoertuig voor beroepsmatig gebruik , onder de volgende voorwaarden :  a ) de particulier die het personenvoertuig invoert :  aa ) moet zijn gewone verblijfplaats hebben in een andere Lid-Staat dan die van de tijdelijke invoer ;  bb ) mag het voertuig binnen de Lid-Staat van tijdelijke invoer niet gebruiken voor het vervoer van personen tegen betaling of ander materieel voordeel of voor het industrieel en/of commercieel vervoer van goederen , al dan niet tegen betaling ;  b ) het personenvoertuig mag niet worden overgedragen , verhuurd of uitgeleend in de Lid-Staat van tijdelijke invoer ;  c ) het personenvoertuig moet zijn verkregen of ingevoerd met toepassing van de algemene belastingregeling , geldende voor de binnenlandse markt van de Lid-Staat waarin de gebruiker zijn gewone verblijfplaats heeft , en mag niet uit hoofde van zijn uitvoer in aanmerking komen voor ontheffing of teruggave van omzetbelasting , accijnzen of andere verbruiksbelastingen .  Deze voorwaarde wordt geacht te zijn vervuld wanneer dit voertuig voorzien is van een gewone kentekenplaat van de Lid-Staat van registratie , met uitzondering van tijdelijke kentekenplaten .  In het geval van personenvoertuigen die zijn geregistreerd in een Lid-Staat waar de afgifte van gewone kentekenplaten niet is gekoppeld aan de inachtneming van de algemene belastingregeling , geldende voor de binnenlandse markt , dienen de gebruikers evenwel door het overleggen van een passend bewijsmiddel het bewijs te leveren van de betaling van de verbruiksbelastingen .  2 . De in lid 1 bedoelde vrijstelling zal een al dan niet ononderbroken duur hebben van :   - zeven maanden per tijdvak van twaalf maanden bij de invoer van een personenvoertuig door de tussenpersonen in de handel bedoeld in artikel 3 van Richtlijn 64/224/EEG ( 5 ) ;   - zes maanden per tijdvak van twaalf maanden in alle andere gevallen .  Artikel 5  Bijzondere gevallen van tijdelijke invoer van personenvoertuigen  1 . Vrijstelling van de in artikel 1 genoemde belastingen wordt bij de tijdelijke invoer van personenvoertuigen verleend in de volgende gevallen :  a ) wanneer een personenvoertuig , geregistreerd in het land waar de gebruiker zijn gewone verblijfplaats heeft , wordt gebruikt voor de weg die hij regelmatig op het grondgebied van een andere Lid-Staat aflegt om zich van zijn verblijfplaats naar de arbeidsplaats van de onderneming en terug te begeven . Voor deze vrijstelling gelden geen tijdsbeperkingen ;  b ) wanneer een student een personenvoertuig , geregistreerd in de Lid-Staat waar hij zijn gewone verblijfplaats heeft , gebruikt op het grondgebied van een andere Lid-Staat waar de student uitsluitend verblijft om te studeren .  2 . Het verlenen van de in lid 1 bedoelde vrijstellingen is uitsluitend onderworpen aan de voorwaarden genoemd in artikel 4 , lid 1 , sub a ) , b ) en c ) .  Artikel 6  Vrijstelling voor de tijdelijke invoer van rijpaarden in het kader van het toerisme te paard  Belastingvrijstelling als bedoeld in artikel 1 wordt in iedere Lid-Staat voor een tijdvak van drie maanden bij de tijdelijke invoer van rijpaarden verleend onder de volgende voorwaarden :  a ) de rijpaarden moeten op het grondgebied van de Lid-Staat van tijdelijke invoer binnenkomen met het oog op en/of tijdens door hun ruiters gemaakte trektochten . De Lid-Staten mogen de invoer van paarden met een vervoermiddel , wanneer deze geschiedt door hun ingezetenen , uitsluiten van de belastingvrijstelling ;  b ) de vrijstelling moet uiterlijk bij het binnenkomen op het grondgebied van de Lid-Staat van tijdelijke invoer worden aangevraagd . Wordt zij voor de tijdelijke invoer aangevraagd , dan kan de ruiter worden vrijgesteld van de verplichting om via een grenspost op het grondgebied van de Lid-Staat van tijdelijke invoer binnen te komen ;  c ) de rijpaarden mogen noch worden verhuurd , noch uitgeleend , noch overgedragen aan derden in de Lid-Staat van tijdelijke invoer , noch gebruikt voor andere doeleinden dan de trektocht .  Artikel 7  Algemene regels ter bepaling van de verblijfplaats  1 . Voor de toepassing van deze richtlijn wordt onder  " gewone verblijfplaats " verstaan de plaats waar iemand gewoonlijk verblijft , dat wil zeggen gedurende ten minste 185 dagen per kalenderjaar wegens persoonlijke en beroepsmatige bindingen , of , voor personen zonder beroepsmatige bindingen , wegens persoonlijke bindingen , waaruit nauwe banden tussen hemzelf en de plaats waar hij woont blijken .  De gewone verblijfplaats van iemand die zijn beroepsmatige bindingen op een andere plaats heeft dan zijn persoonlijke bindingen en daardoor afwisselend verblijft op verschillende plaatsen gelegen in twee of meer Lid-Staten , wordt evenwel geacht zich op dezelfde plaats te bevinden als zijn persoonlijke bindingen , op voorwaarde dat hij daar op geregelde tijden terugkeert . Deze laatste voorwaarde vervalt wanneer de betrokkene in een Lid-Staat verblijft voor een opgdracht van een bepaalde duur . Het feit dat college wordt gelopen of een school wordt bezocht , houdt niet in dat de gewone verblijfplaats wordt verplaatst .  2 . Particulieren tonen met passende middelen , met name met hun identiteitskaart of enig ander legitimatiebewijs , aan waar hun gewone verblijfplaats is .  3 . Indien de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer de juistheid van de verklaring van de gewone verblijplaats die is afgelegd overeenkomstig lid 2 in twijfel trekken of met het oog op bepaalde specifieke controles , kunnen zij om aanvullende inlichtingen of bewijsstukken verzoeken .  Artikel 8  Aanvullende regels ter bepaling van de verblijfplaats in geval van beroepsmatig gebruik van een personenvoertuig  In uitzonderlijke gevallen , waarin ondanks de in artikel 7 , lid 3 , bedoelde , aan de bevoegde autoriteiten van de Lid-Staat van invoer verstrekte aanvullende inlichtingen , ernstige twijfel blijft bestaan , kan voor de tijdelijke invoer van een personenvoertuig voor beroepsmatig gebruik het storten van een borgsom worden verlangd .  Wanneer de gebruiker van het voertuig echter het bewijs levert dat hij in een andere Lid-Staat zijn gewone verblijfplaats heeft , dienen de autoriteiten van de Lid-Staat van tijdelijke invoer de borgsom binnen twee maanden na het leveren van dit bewijs terug te betalen .  Artikel 9  Bijzondere regelingen  1 . De Lid-Staten kunnen meer liberale regelingen handhaven en/of treffen dan die waarin deze richtlijn voorziet . Zij kunnen met name op verzoek van de invoerende persoon de tijdelijke invoer toestaan voor een duur die langer is dan die welke wordt genoemd in artikel 3 en artikel 4 , lid 2 . In het laatstgenoemde geval hebben de Lid-Staten het recht om de in de bijlage genoemde belastingen te heffen gedurende langere periodes dan die welke in deze richtlijn zijn vastgesteld . De Lid-Staten kunnen ook toestaan dat de in artikel 3 , sub b ) , tweede zin , bedoelde personenvoertuigen met het oog op hun wederuitvoer worden wederverhuurd aan een ingezetene van de Lid-Staat van invoer .  2 . De Lid-Staten mogen in geen geval krachtens deze richtlijn belastingvrijstellingen binnen de Gemeenschap toepassen die minder gunstig zijn dan die welke zij voor vervoermiddelen uit derde landen zouden verlenen .  3 . Het Koninkrijk Denemarken wordt gemachtigd tot handhaving van de in Denemarken geldende voorschriften met betrekking tot de gewone verblijfplaats volgens welke iedereen , studenten daaronder begrepen voor het geval bedoeld in artikel 5 , lid 1 , sub b ) , geacht wordt zijn gewone verblijfplaats in Denemarken te hebben als hij er in een tijdvak van 24 maanden gedurende één jaar of 365 dagen verblijft .  Om evenwel elke dubbele heffing te vermijden :   - wanneer de toepassing van deze voorschriften ertoe leidt te besluiten dat een persoon twee verblijfplaatsen heeft , bevindt de normale verblijfplaats van deze persoon zich op de plaats waar zijn echtgenote en zijn kinderen verblijven ;   - in soortgelijke gevallen pleegt het Koninkrijk Denemarken met de andere betrokken Lid-Staat overleg om te bepalen welke van de twee verblijfplaatsen voor de belasting moet worden gekozen .  Binnen drie jaar gaat de Raad aan de hand van een verslag van de Commissie over tot een nieuwe bespreking van de in het onderhavige lid bedoelde afwijking en stelt hij , in voorkomend geval , op voorstel van de Commissie krachtens artikel 99 van het Verdrag de nodige maatregelen voor de intrekking ervan vast .  4 . De Lid-Staten stellen de Commissie in kennis van de in lid 1 bedoelde regelingen op het ogenblik waarop zij voldoen aan de verplichtingen van artikel 10 . Vervolgens deelt de Commissie deze regelingen mee aan de andere Lid-Staten .  Artikel 10  Slotbepalingen  1 . De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 1 januari 1984 aan deze richtlijn te voldoen . Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis .  2 . Wanneer de praktische toepassing van deze richtlijn op moeilijkheden stuit , nemen de bevoegde autoriteiten van de betrokken Lid-Staten in onderlinge overeenstemming de noodzakelijke besluiten , met name rekening houdende met de overeenkomsten en communautaire richtlijnen op het gebied van wederzijdse bijstand .  3 . De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van alle belangrijke bepalingen van nationaal recht mede , die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen .  4 . De Commissie brengt na raadpleging van de Lid-Staten om de twee jaar aan de Raad en het Europese Parlement verslag uit over de toepassing van deze richtlijn in de Lid-Staten , met name voor wat betreft het begrip " gewone verblijfplaats " , en stelt de communautaire bepalingen voor die nodig zijn om te komen tot de invoering van een eenvormig stelsel in alle Lid-Staten .  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 28 maart 1983 .  Voor de Raad  De Voorzitter  J . ERTL  ( 1 ) PB nr . C 267 van 21 . 11 . 1975 , blz . 8 .  ( 2 ) PB nr . C 53 van 8 . 3 . 1976 , blz . 37 .  ( 3 ) PB nr . C 131 van 12 . 6 . 1976 , blz . 50 .  ( 4 ) PB nr . L 145 van 13 . 6 . 1977 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . 56 van 4 . 4 . 1964 , blz . 869/64 .  BIJLAGE  Lijst van belastingen als bedoeld in artikel 1 , lid 1 , tweede streepje  BELGIE   - Verkeersbelasting op de autovoertuigen   ( Koninklijk besluit van 23 november 1965 houdende codificatie van de wettelijke bepalingen betreffende de met de inkomstenbelastingen gelijkgestelde belastingen - Belgisch Staatsblad van 18 januari 1966 )   - Taxe de circulation sur les véhicules automobiles   ( Arrêté royal du 23 novembre 1965 portant codification des dispositions légales relatives aux taxes assimilées aux impôts sur les revenus - Moniteur belge du 18 janvier 1966 )  DENEMARKEN  Vaegtafgift af motorkoeretoejer mv . ( Lovbekendtgoerelse Nr . 658 af 28 . december 1977 )  DUITSLAND  Kraftfahrzeugsteuer ( Kraftfahrzeugsteuergesetz - 1979 )  Kraftfahrzeugsteuer - Durchfuehrungsverordnung - 1979  GRIEKENLAND  !***  FRANKRIJK   - Taxe différentielle sur les véhicules à moteur ( Loi N * 77 - 1467 du 30 . 12 . 1977 )   - Taxe sur les véhicules d'une puissance fiscale supérieure à 16 CV immatriculés dans la catégorie des voitures particulières ( Loi de finances 1979 - Article 1007 du Code général des impôts )  IERLAND  Motor Vehicle Excise Duties   ( Finance ( Excise Duties ) ( Vehicles ) Act 1952 as amended , and Section 94 , Finance Act , 1973 as amended )  ITALIE  Tassa sulla circolazione degli autoveicoli   ( T.U . delle leggi sulle tasse automobilistiche approvato con D.P.R . n . 39 del 5 febbraio 1953 e successive modificazioni )  LUXEMBURG  Taxe sur les véhicules automoteurs ( Loi allemande du 23 mars 1935 ( Kraftfahrzeugsteuergesetz ) maintenue en vigueur par l'arrêté grand-ducal du 26 . 10 . 1944 , modifiée par la loi du 4 . 8 . 1975 et les règlements grand-ducaux du 15 . 9 . 1975 et du 31 . 10 . 1975 )  NEDERLAND  Motorrijtuigenbelasting ( Wet op de motorrijtuigenbelasting 21 . 7 . 1966 , Stb 332 - wet van 18 . 12 . 1969/Stb 548 )  VERENIGD KONINKRIJK  Vehicles excise duty ( Vehicles ( Excise ) Act 1971 ) .