title: Richtlijn 2014/88/EU van de Commissie van 9 juli 2014 tot wijziging van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren en gemeenschappelijke methoden voor de berekening van de kosten van ongevallen  Voor de EER relevante tekst

text:
               10.7.2014

               NL

               Publicatieblad van de Europese Unie

               L 201/9

         RICHTLIJN 2014/88/EU VAN DE COMMISSIE
   van 9 juli 2014
   tot wijziging van Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren en gemeenschappelijke methoden voor de berekening van de kosten van ongevallen
   (Voor de EER relevante tekst)
   DE EUROPESE COMMISSIE,
   Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
   Gezien Richtlijn 2004/49/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake de veiligheid op de communautaire spoorwegen en tot wijziging van Richtlijn 95/18/EG van de Raad betreffende de verlening van vergunningen aan spoorwegondernemingen en van Richtlijn 2001/14/EG inzake de toewijzing van spoorweginfrastructuurcapaciteit en de heffing van rechten voor het gebruik van spoorweginfrastructuur alsmede inzake veiligheidscertificering („spoorwegveiligheidsrichtlijn”) (1), en met name op artikel 5, lid 2,
   Overwegende hetgeen volgt:

               (1)

               Overeenkomstig artikel 5, lid 1, van Richtlijn 2004/49/EG moeten de lidstaten informatie over gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren (Common Safety Indicators, CSI's) verzamelen om gemakkelijker te kunnen beoordelen of de gemeenschappelijke veiligheidsdoelen (Common Safety Targets, CST's) zijn bereikt en om de algehele ontwikkeling van de veiligheid op het spoor te bewaken. Overeenkomstig artikel 7, lid 3, van de richtlijn moeten in de CST's de veiligheidsniveaus worden vastgesteld en uitgedrukt in termen van de gevolgen voor de risicoacceptatie door de samenleving. Het voornaamste doel van de CSI's moet zijn om de veiligheidsprestaties te meten en de beoordeling van het economische effect van CST's te vergemakkelijken. Daarom moeten in plaats van indicatoren die verband houden met de door de spoorwegen gedragen ongevalsgerelateerde kosten, indicatoren worden gebruikt die verband houden met de economische gevolgen van ongevallen voor de samenleving.

               (2)

               Het toekennen van een geldwaarde aan verbeterde veiligheidsprestaties moet worden gezien in het licht van beperkte budgettaire middelen voor beleidsmaatregelen. Daarom moet prioriteit worden gegeven aan initiatieven die zorgen voor een efficiënte toewijzing van middelen.

               (3)

               In artikel 9 van Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad (2) wordt het Europees Spoorwegbureau (het Bureau) gemachtigd een netwerk op te zetten met de nationale veiligheidsinstanties (zoals gedefinieerd in artikel 3 van Richtlijn 2004/49/EG) en met de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor onderzoeken, teneinde de inhoud van de in bijlage I bij Richtlijn 2004/49/EG genoemde CSI's vast te stellen. Op 10 december 2013 heeft het Bureau een aanbeveling uitgebracht over de herziening van bijlage I (ERA-REC- 08-2013).

               (4)

               Bijlage I bij Richtlijn 2004/49/EG moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

               (5)

               De bij deze richtlijn vastgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het overeenkomstig artikel 27, lid 1, van Richtlijn 2004/49/EG opgerichte comité,

         HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
   Artikel 1
   Bijlage I bij Richtlijn 2004/49/EG wordt vervangen door de tekst in de bijlage bij deze richtlijn.
   Artikel 2
   1.   De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk 30 juli 2015 aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
   2.   De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
   3.   De verplichting tot omzetting en uitvoering van deze richtlijn is niet van toepassing op Cyprus en Malta zolang deze landen op hun grondgebied niet over een spoorwegnet beschikken.
   Artikel 3
   Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
   Artikel 4
   Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

      Gedaan te Brussel, 9 juli 2014.

            Voor de Commissie

            De voorzitter

         José Manuel BARROSO

      (1)  PB L 164 van 30.4.2004, blz. 44.

      (2)  Verordening (EG) nr. 881/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 tot oprichting van een Europees Spoorwegbureau (Spoorwegbureauverordening) (PB L 164 van 30.4.2004, blz. 1).

      BIJLAGE
      „
            BIJLAGE I
            Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren
            Gemeenschappelijke veiligheidsindicatoren worden jaarlijks gemeld door de in artikel 3, onder g), gedefinieerde veiligheidsinstanties.
            Indicatoren met betrekking tot de in artikel 2, lid 2, onder a) en b), bedoelde activiteiten worden apart genoemd, als zij worden ingediend.
            Als er na de indiening van het verslag nieuwe feiten of fouten aan het licht komen, worden de indicatoren voor een bepaald jaar bij de eerste passende gelegenheid en uiterlijk in het volgende jaarverslag door de veiligheidsinstantie gewijzigd of verbeterd.
            In het aanhangsel zijn gemeenschappelijke definities voor CSI's en methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen vastgesteld.
            1.   Indicatoren met betrekking tot ongevallen

                        1.1.

                        Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal ernstige ongevallen en uitsplitsing naar de volgende soorten ongevallen:

                                    —

                                    botsing tussen een trein en een spoorvoertuig,

                                    —

                                    botsing van een trein met een obstakel binnen het vrijeruimteprofiel,

                                    —

                                    ontsporing van een trein,

                                    —

                                    ongeval op een overweg, inclusief ongeval met voetgangers op een overweg, en een verdere uitsplitsing naar de vijf soorten overwegen gedefinieerd in punt 6.2,

                                    —

                                    ongevallen met personen waarbij rollend materieel in rijdende toestand betrokken is, met uitzondering van zelfmoorden en zelfmoordpogingen,

                                    —

                                    brand in rollend materieel,

                                    —

                                    overige.

                              Ieder ernstig ongeval wordt gemeld onder het type van het primaire ongeval, ook al zijn de gevolgen van het secundaire ongeval ernstiger (bijv. brand na een ontsporing).

                        1.2.

                        Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal personen dat per type ongeval zwaargewond is geraakt of is omgekomen, met onderverdeling in de volgende categorieën:

                                    —

                                    reiziger (ook in verhouding tot het totale aantal reizigerskilometers en reizigerstreinkilometers),

                                    —

                                    werknemer of contractant,

                                    —

                                    gebruiker van overwegen,

                                    —

                                    indringer,

                                    —

                                    andere persoon op een perron,

                                    —

                                    andere persoon niet op een perron,

                  2.   Indicatoren met betrekking tot gevaarlijke goederen

            Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal ongevallen in verband met het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, met onderverdeling in de volgende categorieën:

                        —

                        ongeval waarbij ten minste één spoorvoertuig is betrokken dat gevaarlijke goederen vervoert, zoals gedefinieerd in het aanhangsel,

                        —

                        het aantal dergelijke ongevallen waarbij gevaarlijke goederen vrijkomen.

                  3.   Indicatoren met betrekking tot zelfmoorden

            Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal zelfmoorden en zelfmoordpogingen.
            4.   Indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen

            Het totale en relatieve (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers) aantal voorlopers van ongevallen en uitsplitsing naar de volgende soorten voorlopers:

                        —

                        gebroken rail,

                        —

                        knik of andere afwijking in het spoor,

                        —

                        foutieve seingeving,

                        —

                        ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt wordt overschreden,

                        —

                        ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt niet wordt overschreden,

                        —

                        gebroken wiel van operationeel rollend materieel,

                        —

                        gebroken as van operationeel rollend materieel.

                  Alle voorlopers moeten worden gemeld, ongeacht of ze wel of niet een ongeval tot gevolg hadden. (Een voorloper die een ernstig ongeval tot gevolg had, wordt ook gemeld onder de indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen; een voorloper die geen ernstig ongeval tot gevolg had, wordt alleen gemeld onder de indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen).
            5.   Indicatoren voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen

            Totaal in euro en relatief (ten opzichte van het aantal afgelegde treinkilometers):

                        —

                        aantal doden en ernstig gewonden, vermenigvuldigd met de waarde van het voorkomen van een dodelijk ongeval (Value of Preventing a Casualty, VPC),

                        —

                        kosten van milieuschade,

                        —

                        kosten van materiële schade aan rollend materieel of infrastructuur,

                        —

                        kosten van vertragingen als gevolg van ongevallen.

                  Veiligheidsinstanties moeten de economische gevolgen van ernstige ongevallen melden.
            De VPC is de waarde die de samenleving toekent aan het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden en vormt als zodanig geen referentie voor schadevergoeding tussen bij ongevallen betrokken partijen.
            6.   Indicatoren met betrekking tot de technische veiligheid van de infrastructuur en het gebruik daarvan

                        6.1.

                        Het percentage sporen met treinbeveiligingssystemen (Train Protection Systems, TPS's) en het percentage treinkilometers waarbij TPS aan boord wordt gebruikt, voor zover deze systemen zorgen voor:

                                    —

                                    waarschuwing,

                                    —

                                    waarschuwing en automatische stop,

                                    —

                                    waarschuwing, automatische stop en plaatselijke controle op de snelheid,

                                    —

                                    waarschuwing, automatische stop en permanente controle op de snelheid.

                        6.2.

                        Het aantal overwegen (totaal, per kilometer lijn en per kilometer spoor) uitgesplitst naar de volgende vijf soortenoverwegen:

                                    a)

                                    overweg met passieve signalisatie

                                    b)

                                    overweg met actieve signalisatie:

                                                i)

                                                manueel,

                                                ii)

                                                automatisch, met waarschuwing voor weggebruikers,

                                                iii)

                                                automatisch, met bescherming voor weggebruikers,

                                                iv)

                                                bescherming zijde spoor.

            Aanhangsel
            Gemeenschappelijke definities voor CSI's en methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen
            1.   Indicatoren met betrekking tot ongevallen

            1.1.   „ernstig ongeval”: elk ongeval met ten minste één bewegend spoorvoertuig waarbij ten minste één persoon om het leven is gekomen of zwaargewond is geraakt of dat schade van betekenis aan het materieel, de rails, andere installaties of het milieu dan wel een ernstige ontregeling van het verkeer heeft veroorzaakt, met uitzondering van ongevallen in werkplaatsen, magazijnen en opslagruimtes;
            1.2.   „schade van betekenis aan het materieel, de rails, andere installaties of het milieu”: schade voor een bedrag van 150 000 EUR of meer;
            1.3.   „ernstige ontregeling van het verkeer”: de treindiensten op een hoofdspoorlijn worden gedurende zes uur of langer onderbroken;
            1.4.   „trein”: één of meer spoorvoertuigen getrokken door één of meer locomotieven of motorrijtuigen, of één motorrijtuig alleen, die onder een bepaald nummer of een specifieke benaming van een vast beginpunt naar een vast eindpunt rijdt/rijden, met inbegrip van een losse locomotief, m.a.w. een locomotief die alleen rijdt;
            1.5.   „botsing tussen een trein en een spoorvoertuig”: een frontale botsing, een kopstaartbotsing of een zijdelingse botsing tussen een deel van een trein en een deel van een andere trein of een ander spoorvoertuig of rangerend rollend materieel;
            1.6.   „botsing tussen een trein en een obstakel binnen het vrijeruimteprofiel”: een botsing tussen een deel van een trein en vaste of tijdelijk aanwezige objecten op of in de nabijheid van het spoor (behalve door voertuigen of gebruikers op overwegen verloren voorwerpen), met inbegrip van botsingen met bovenleidingen;
            1.7.   „ontsporing van een trein”: alle gevallen waarbij ten minste één wiel van een trein uit de rails loopt;
            1.8.   „ongeval op overwegen”: elk ongeval op een overweg waarbij ten minste één spoorvoertuig en één of meer overstekende voertuigen, andere overstekende gebruikers, zoals voetgangers, of andere tijdelijk op of nabij het spoor aanwezige voorwerpen, ingeval zij door een overstekend voertuig of een overstekende gebruiker verloren zijn, betrokken zijn;
            1.9.   „ongevallen met personen waarbij rollend materieel in rijdende toestand betrokken is”: ongevallen van één of meer personen die door een spoorvoertuig of een aan het spoorvoertuig vastzittend of daarvan losgeraakt voorwerp worden geraakt; dit omvat personen die van spoorvoertuigen vallen en personen die vallen of door losse voorwerpen worden geraakt wanneer zij aan boord van spoorvoertuigen reizen;
            1.10.   „brand in rollend materieel”: een brand of explosie die zich tijdens de rit tussen het station van vertrek en de eindbestemming voordoet in spoorvoertuigen (met inbegrip van de lading), ook wanneer de voertuigen stilstaan in het station van vertrek, op de eindbestemming of aan tussenliggende haltes, alsmede tijdens rangeeractiviteiten;
            1.11.   „overige ongevallen”: elk ander ongeval dan een botsing van een trein met een spoorvoertuig, een trein met een obstakel binnen het vrijeruimteprofiel, een ontsporing van een trein, een ongeval op een overweg, een persoonlijk ongeval met rollend materieel in rijdende toestand of een brand in rollend materieel;
            1.12.   „reiziger”: elke persoon, met uitzondering van het treinpersoneel, die een reis per spoor maakt, met inbegrip van een reiziger die aan of van boord van een bewegende trein tracht te gaan, uitsluitend voor ongevallenstatistieken;
            1.13.   „werknemer of contractant”: elke persoon van wie het werk verband houdt met een spoorweg en die aan het werk is ten tijde van het ongeval, inclusief het personeel van contractanten, zelfstandige contractanten, treinpersoneel en personen die met rollend materieel en infrastructuurinstallaties werken;
            1.14.   „gebruiker van een overweg”: elke persoon die te voet of met een vervoermiddel gebruik maakt van een overweg om de sporen over te steken;
            1.15.   „indringer”: elke persoon die zich op spoorwegterreinen bevindt terwijl dat verboden is, met uitzondering van gebruikers van overwegen;
            1.16.   „andere persoon op een perron”: elke zich op een spoorwegperron bevindende persoon die niet onder de definitie van „reiziger”, „werknemer of contractant”, „gebruiker van een overweg”, „andere persoon niet op een perron” of „indringer” valt;
            1.17.   „andere persoon niet op een perron”: elke zich niet op een spoorwegperron bevindende persoon die niet onder de definitie van „reiziger”, „werknemer of contractant”, „gebruiker van een overweg”, „andere persoon op een perron” of „indringer” valt;
            1.18.   „dood (dodelijk slachtoffer)”: elke persoon die bij een ongeval om het leven is gekomen of binnen 30 dagen daarna aan de gevolgen ervan overlijdt, met uitzondering van personen die zelfmoord hebben gepleegd;
            1.19.   „zwaargewond (zwaargewonde persoon)”: elke persoon die bij een ongeval gewond is geraakt en langer dan 24 uur in het ziekenhuis werd opgenomen ten gevolge van het ongeval, met uitzondering van personen die een poging tot zelfmoord hebben ondernomen.
            2.   Indicatoren met betrekking tot gevaarlijke goederen

            2.1.   „Ongeval bij het vervoer van gevaarlijke goederen”: elk ongeval of incident dat moet worden gemeld overeenkomstig punt 1.8.5 van de RID (1)/ADR-voorschriften.
            2.2.   „Gevaarlijke goederen”: stoffen en artikelen waarvan het vervoer bij het RID is verboden, of alleen onder daarin vermelde voorwaarden is toegestaan.
            3.   Indicatoren met betrekking tot zelfmoorden

            3.1.   „Zelfmoord”: daad van opzettelijke zelfverwonding met de dood tot gevolg, zoals door de bevoegde nationale instantie geregistreerd en gekwalificeerd.
            3.2.   „Poging tot zelfmoord”: daad van opzettelijke zelfverwonding met ernstig letsel tot gevolg.
            4.   Indicatoren met betrekking tot voorlopers van ongevallen

            4.1.   „Gebroken rail”: een rail die in twee of meer stukken is gebroken of waarvan een stuk metaal is afgebroken, waardoor een gat van meer dan 50 mm lengte en meer dan 10 mm diepte in het loopvlak van het spoor is ontstaan.
            4.2.   „Knik of andere afwijking in het spoor”: elke storing die verband houdt met de continuïteit en de geometrie van het spoor, waardoor het spoor buiten bedrijf moet worden gesteld of de toegestane snelheid onmiddellijk moet worden beperkt.
            4.3.   „Foutieve seingeving”: technische storingen van het seinsysteem (van de infrastructuur of van het rollend materieel), die tot gevolg hebben dat de seininformatie minder restrictief is dan vereist.
            4.4.   „Ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt wordt overschreden”: iedere keer dat een deel van een trein verder rijdt dan toegestaan en het gevaarpunt overschrijdt.
            4.5.   „Ongeoorloofd voorbijrijden van een stoptonend sein waarbij een gevaarpunt niet wordt overschreden”: iedere keer dat een deel van een trein verder rijdt dan toegestaan maar het gevaarpunt niet overschrijdt.
            Onder „verder rijden dan toegestaan”, zoals vermeld in de bovenstaande punten 4.4 en 4.5, wordt verstaan dat de trein verder rijdt dan:

                        —

                        een naast het spoor gelegen sein of seinpaal met gekleurde lichten op een gevaarpunt, of een STOP-teken in gevallen waarin geen automatisch beveiligingssysteem voor treinen (TPS) operationeel is,

                        —

                        het einde van een veiligheidsgerelateerd toegestaan eindpunt van een TPS,

                        —

                        een in de voorschriften vastgesteld punt dat mondeling of schriftelijk is meegedeeld,

                        —

                        stopborden (behalve spoorbuffers) of handsignalen.

                  Gevallen waarin voertuigen zonder aangekoppelde tractie-eenheid of onbeheerde treinen voorbij een stoptonend sein rijden, worden niet meegeteld. Gevallen waarbij het sein om welke reden dan ook niet tijdig op onveilig is gezet om de machinist in staat te stellen de trein voor het sein te stoppen, worden niet meegeteld.
            De veiligheidsinstanties mogen afzonderlijk verslag uitbrengen over de bovenvermelde vier aanwijzingen van niet-toegestane verplaatsing en moeten ten minste een geaggregeerde indicator meedelen met gegevens over aanwijzingen voor de vier gevallen samen.
            4.6.   „Gebroken wiel van rollend materieel in dienst”: een breuk die gevolgen heeft voor het wiel en een risico op een ongeval (ontsporing of botsing) doet ontstaan.
            4.7.   „Gebroken as van rollend materieel in dienst”: een breuk die gevolgen heeft voor de as en een risico op een ongeval (ontsporing of botsing) doet ontstaan.
            5.   Gemeenschappelijke methoden voor de berekening van de economische gevolgen van ongevallen

            5.1.   De waarde van het voorkomen van een dodelijk ongeval of ongeval met ernstig gewonden (VPC) bestaat uit:

                        1.

                        De waarde van de veiligheid op zich: waarden ten aanzien van de bereidheid te betalen (Willingness to Pay, WTP), gebaseerd op stated-preferenceonderzoeken die zijn uitgevoerd in de lidstaat waarvoor zij worden toegepast.

                        2.

                        Directe en indirecte economische kosten: kosten die worden geraamd in de lidstaat en die bestaan uit:

                                    —

                                    medische kosten en kosten voor revalidatie,

                                    —

                                    proceskosten, kosten voor politie, particuliere ongevalsonderzoeken, nooddiensten en administratieve kosten van de verzekering,

                                    —

                                    productieverlies: waarde voor de samenleving van de goederen en diensten die door de persoon hadden kunnen worden geproduceerd als het ongeval niet had plaatsgevonden.

                  Bij de berekening van de kosten die slachtoffers veroorzaken worden doden en ernstig gewonden afzonderlijk beoordeeld (verschillende VPC voor doden en ernstig gewonden).
            5.2.   Gemeenschappelijke beginselen om de waarde van de veiligheid op zich en directe/indirecte economische kosten te ramen:
            Voor de waarde van de veiligheid op zich wordt de beoordeling van de vraag of de beschikbare ramingen al dan niet passend zijn, op de volgende overwegingen gebaseerd:

                        —

                        de ramingen moeten samenhangen met een systeem voor de raming van de vermindering van het mortaliteitsrisico in de transportsector en een WTP-benadering, naargelang van de stated-preferencemethoden,

                        —

                        de steekproef van respondenten die voor de waarden wordt gebruikt, moet representatief zijn voor de betrokken populatie. De steekproef moet met name de verdeling naar leeftijd, inkomen en andere relevante sociaaleconomische/demografische kenmerken van de populatie weerspiegelen,

                        —

                        methode voor het verkrijgen van de WTP-waarden: de enquête moet zo zijn opgesteld dat de vragen duidelijk en zinvol zijn voor de respondenten.

                  Directe en indirecte economische kosten worden geraamd op basis van de werkelijke door de samenleving gedragen kosten.
            5.3.   Definities
            5.3.1.   „Kosten van milieuschade”: de kosten die door de spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders moeten worden gedragen, geraamd op basis van hun ervaring, om het beschadigde gebied terug te brengen in de staat van vóór het spoorwegongeval.
            5.3.2.   „Kosten van materiële schade aan rollend materieel of infrastructuur”: de kosten van nieuw rollend materieel of nieuwe infrastructuur, met dezelfde functies en technische parameters als het materieel of de infrastructuur die onherstelbaar zijn beschadigd en de kosten voor het herstel van het rollend materieel of de infrastructuur die kunnen worden hersteld in de staat van vóór het ongeval, geraamd door spoorwegondernemingen en infrastructuurbeheerders op basis van hun ervaring, waaronder ook de kosten in verband met de huur van rollend materieel als gevolg van de niet-beschikbaarheid van beschadigde voertuigen.
            5.3.3.   „Kosten van vertragingen als gevolg van ongevallen”: de geldwaarde van vertragingen die gebruikers van spoorvervoer (reizigers en vrachtklanten) ondervinden als gevolg van ongevallen, berekend volgens het onderstaande model:

               VT = geldwaarde van reistijdbesparingen

               Waarde van tijd voor een treinreiziger (een uur)

            VTP = [VT van voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage voor het werk reizende reizigers per jaar] + [VT van niet voor het werk reizende reizigers] * [gemiddeld percentage niet voor het werk reizende reizigers]
            VTP wordt gemeten in EUR per reiziger per uur
            Een „voor het werk reizende reiziger” is een reiziger die reist in verband met zijn beroepsactiviteiten, met uitzondering van woon-werkverkeer.

               Waarde van tijd voor een goederentrein (een uur)

            VTF = [VT van goederentreinen] * [(ton-km)/(trein-km)]
            VTF wordt gemeten in EUR per ton goederen per uur
            Gemiddeld aantal tonnen goederen die in één jaar per trein worden vervoerd = (ton-km)/(trein-km)

               CM = kosten van 1 minuut vertraging van een trein

               Reizigerstrein

            CMP = K1 * (VTP/60) * [(reizigers-km)/(trein-km)]
            Gemiddeld aantal reizigers dat in één jaar per trein wordt vervoerd = (reizigers-km)/(trein-km)

               Goederentrein

            CMF = K2 * (VTF/60)
            De factoren K1 en K2 liggen tussen de waarde van tijd en de waarde van vertraging, zoals geraamd door middel van de stated-preferenceonderzoeken, om rekening te houden met het feit dat de als gevolg van vertragingen verloren tijd als aanzienlijk negatiever wordt ervaren dan normale reistijd.
            Kosten van vertragingen als gevolg van een ongeval = CMP * (minuten vertraging van reizigerstreinen) + CMF * (minuten vertraging van goederentreinen)

               Reikwijdte van het model

            De kosten van vertragingen moeten voor ernstige ongevallen worden berekend, op de volgende wijze:

                        —

                        werkelijke vertragingen op de spoorlijnen waar de ongevallen hebben plaatsgevonden, gemeten op het eindstation,

                        —

                        werkelijke vertragingen of, indien dat niet mogelijk is, geraamde vertragingen op de andere getroffen lijnen.

                  6.   Indicatoren met betrekking tot de technische veiligheid van de infrastructuur en de toepassing daarvan

            6.1.   „Beveiligingssysteem voor treinen (TPS)”: een systeem dat ertoe bijdraagt dat seinen en snelheidsbeperkingen worden nageleefd.
            6.2.   „Boordsystemen”: systemen die de treinbestuurder helpen om seinen langs het spoor en in de cabine na te leven en dus zorgt voor bescherming aan gevaarpunten en handhaving van snelheidsbeperkingen. Boord-TPS worden als volgt beschreven:

                        a)

                        Waarschuwing, automatische waarschuwing aan de bestuurder.

                        b)

                        Waarschuwing en automatische stop, automatische waarschuwing aan de bestuurder en automatische stop bij het voorbijrijden van een stoptonend sein.

                        c)

                        Waarschuwing en automatische stop en plaatselijke controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten; onder „plaatselijke controle op de snelheid”: wordt verstaan dat op bepaalde plaatsen (snelheidsvallen), bij het naderen van een sein, controle wordt gehouden op de snelheid.

                        d)

                        Waarschuwing en automatische stop en permanente controle op de snelheid, waarbij bescherming wordt geboden aan gevaarpunten en permanent controle wordt gehouden op de naleving van de snelheidsbeperkingen op de lijn; onder „permanente controle op de snelheid” wordt verstaan dat de toegestane maximumsnelheid op alle delen van de lijn permanent wordt aangegeven en gehandhaafd.

                  Type (d) wordt beschouwd als een automatisch beveiligingssysteem voor treinen (ATP).
            6.3.   „Overweg”: gelijkvloerse kruising tussen een weg of doorgang en een spoorweg, erkend door de infrastructuurbeheerder en toegankelijk voor openbare of particuliere gebruikers. Doorgangen tussen perrons in een station vallen hier niet onder, evenmin als doorgangen over sporen die uitsluitend bestemd zijn voor gebruik door werknemers.
            6.4.   „Weg”: met het oog op het opstellen van statistieken over spoorwegongevallen, openbare of particuliere weg, straat of snelweg, met inbegrip van aangrenzende voet- en fietspaden.
            6.5.   „Doorgang”: elke route, behalve wegen, voor de doorgang van personen, dieren, voertuigen of machines.
            6.6.   „Overweg met passieve signalisatie”: een overweg zonder enige vorm van waarschuwings- of beschermingssysteem dat wordt geactiveerd wanneer het onveilig is voor de gebruiker om de overweg over te steken.
            6.7.   „Overweg met actieve signalisatie”: een overweg waar de overstekende gebruikers worden beschermd tegen of gewaarschuwd voor de naderende trein door de activering van inrichtingen wanneer het voor de gebruiker onveilig is de overweg over te steken.

                        —

                        Bescherming door middel van fysieke inrichtingen:

                                    —

                                    halve of dubbele slagbomen,

                                    —

                                    hekken.

                        —

                        Waarschuwing bij het gebruik van vaste apparatuur bij overwegen:

                                    —

                                    visuele apparatuur: lichten,

                                    —

                                    auditieve apparatuur: bellen, hoorns, claxons enz.

                  Overwegen met actieve signalisatieoverweg worden als volgt gedefinieerd:

                        a)

                        manueel: een overweg waar de bescherming of waarschuwing voor de weggebruikers manueel wordt geactiveerd door een spoorwegwerknemer;

                        b)

                        automatisch, met waarschuwing voor de weggebruikers: een overweg waar een waarschuwing voor de weggebruikers wordt geactiveerd bij een naderende trein;

                        c)

                        automatisch, met bescherming voor de weggebruikers: een overweg waar een vorm van bescherming voor de weggebruikers wordt geactiveerd bij een naderende trein. Dit omvat ook overwegen met zowel beschermings- als waarschuwingssystemen voor de weggebruikers;

                        d)

                        bescherming zijde spoor: een overweg waar een signaal of ander treinbeschermingssysteem dat de trein laat doorrijden als de overweg volledig is afgeschermd voor de gebruikers en niet meer wordt overschreden.

                  7.   Definities van de meeteenheden

            7.1.   „Trein-km”: meeteenheid die de verplaatsing van een trein over een afstand van één kilometer weergeeft. Deze afstand is de werkelijk gereden afstand, indien beschikbaar; zo niet wordt de standaardnetafstand tussen de plaats van oorsprong en de plaats van bestemming gebruikt. Alleen de afstand op het grondgebied van het rapporterende land wordt in aanmerking genomen.
            7.2.   „Reizigers-km”: meeteenheid voor het vervoer van een reiziger per spoor over een afstand van één kilometer. Alleen de afstand op het grondgebied van het rapporterende land wordt in aanmerking genomen.
            7.3.   „Kilometer lijn”: de lengte, gemeten in kilometer, van het spoorwegnet van lidstaten, waarvan het toepassingsgebied in artikel 2 is vastgesteld. Voor meersporige spoorlijnen wordt alleen de afstand tussen begin- en eindpunt geteld.
            7.4.   „Kilometer spoor”: de lengte, gemeten in kilometer, van het spoorwegnet van lidstaten, waarvan het toepassingsgebied in artikel 2 is vastgesteld. Elk spoor van een meersporige spoorlijn wordt geteld.
         ”

         (1)  RID, het Reglement betreffende het internationaal vervoer van gevaarlijke goederen per spoor, als vastgesteld bij Richtlijn 2008/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 september 2008 betreffende het vervoer van gevaarlijke goederen over land (PB L 260 van 30.9.2008, blz. 13).


Avis juridique important

|

31988L0361

Richtlijn 88/361/EEG van de Raad van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag

Publicatieblad Nr. L 178 van 08/07/1988 blz. 0005 - 0018 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 10 Deel 1 blz. 0044  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 10 Deel 1 blz. 0044

RICHTLIJN VAN DE RAAD van 24 juni 1988 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag (88/361/EEG) DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 69 en op artikel 70, lid 1,Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na raadpleging van het Monetair Comité (1),Gezien het advies van het Europese Parlement (2),Overwegende dat de interne markt volgens artikel 8 A van het Verdrag een ruimte zonder binnengrenzen omvat waarin het vrije verkeer van kapitaal, onverminderd de andere bepalingen van het Verdrag, is gewaarborgd;Overwegende dat de Lid-Staten de nodige maatregelen moeten kunnen treffen ter regulering van de liquiditeit van het bankwezen en dat die maatregelen tot dat doel beperkt moeten blijven;Overwegende dat de Lid-Staten maatregelen moeten kunnen nemen om, indien nodig, in het kader van passende communautaire procedures, tijdelijk kapitaalbewegingen op korte termijn te beletten die, zonder dat sprake is van een aanmerkelijke afwijking in de fundamentele economische factoren, het voeren van hun monetaire en deviezenbeleid ernstig zouden verstoren;Overwegende dat ter wille van de doorzichtigheid dient te worden aangegeven wat volgens de bepalingen van deze richtlijn de werkingssfeer is van de bij de Toetredingsakte van 1985 met betrekking tot het kapitaalverkeer ten behoeve van het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek vastgestelde overgangsmaatregelen;Overwegende dat het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, krachtens respectievelijk de artikelen 61 tot en met 66 en 222 tot en met 232 van de Toetredingsakte van 1985, in afwijking van de verplichtingen van de Eerste Richtlijn van 11 mei 1960 voor de uitvoering van artikel 67 van het Verdrag (3), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 86/566/EEG (4), de vrijmaking van bepaalde categorieën kapitaalverkeer kunnen uitstellen; dat Richtlijn 86/566/EEG eveneens voorziet in de toepassing van een overgangsregeling ten gunste van deze twee Lid-Staten ten aanzien van hun verplichtingen tot vrijmaking van het kapitaalverkeer; dat het dienstig is dat deze beide Lid-Staten de toepassing van de uit de onderhavige richtlijn voortvloeiende nieuwe liberalisatieverplichtingen binnen dezelfde termijnen en om dezelfde economische redenen kunnen uitstellen;Overwegende dat de Helleense Republiek en Ierland, zij het in uiteenlopende mate, worden geconfronteerd met een moeilijke betalingsbalanssituatie en de druk van een grote buitenlandse schuld; dat een onmiddellijke en volledige vrijmaking van het kapitaalverkeer van beide Lid-Staten de voortzetting zou bemoeilijken van de maatregelen die zij hebben genomen om hun externe positie te verbeteren en het vermogen tot aanpassing van hun financiële systeem aan de eisen van een geïntegreerde financiële markt in de Gemeenschap te versterken; dat aan deze twee Lid-Staten, overeenkomstig artikel 8 C van het Verdrag, een op hun specifieke situatie afgestemde, langere termijn dient te worden toegestaan voor het nakomen van de verplichtingen die uit de onderhavige richtlijn voortvloeien;Overwegende dat de volledige liberalisatie van het kapitaalverkeer in bepaalde Lid-Staten en met name in grensgebieden mede aanleiding kan geven tot moeilijkheden op de markt van tweede woningen; dat de toepassing van deze richtlijn de bestaande nationale wettelijke bepalingen inzake deze aankopen onverlet moet laten;Overwegende dat gebruik moet worden gemaakt van de termijn die is vastgesteld voor de toepassing van deze richtlijn om de Commissie in staat te stellen voorstellen te doen ten einde risico's van distorsies en belastingontwijking of -fraude, die voortvloeien uit de verschillen in de nationale belastingstelsels, op te heffen of te verkleinen en de Raad de mogelijkheid te bieden zich over die voorstellen uit te spreken;Overwegende dat de Gemeenschap, overeenkomstig artikel 70, lid 1, van het Verdrag, moet trachten de hoogst mogelijke mate van vrijheid te bereiken op het gebied van het kapitaalverkeer tussen de ingezetenen van de Gemeenschap en de ingezetenen van derde landen;Overwegende dat omvangrijke kortlopende kapitaalbewegingen van of naar derde landen de positie van de Lid-Staten op de geld- of kapitaalmarkt ernstig kunnen verstoren of ernstige spanningen op de wisselmarkten kunnen veroorzaken; dat dergelijke ontwikkelingen nadelig kunnen blijken voor de samenhang van het Europees Monetair Stelsel, voor de goede werking van de interne markt en voor de geleidelijke verwezenlijking van de economische en monetaire unie; dat derhalve de voorwaarden moeten worden geschapen voor een gecoördineerd optreden van de Lid-Staten indien zulks nodig mocht blijken;Overwegende dat de onderhavige richtlijn in de plaats komt van Richtlijn 72/156/EEG van de Raad van 21 maart 1972 voor het reguleren van de internationale kapitaalbewegingen en het neutraliseren van de ongewenste effecten daarvan op de interne liquiditeit (5); dat Richtlijn 72/156/EEG derhalve moet worden ingetrokken,HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Artikel 11.  Onverminderd de hierna volgende bepalingen heffen de Lid-Staten de beperkingen op met betrekking tot het kapitaalverkeer tussen ingezetenen van de Lid-Staten. Ten einde de toepassing van deze richtlijn te vergemakkelijken, worden de verschillende categorieën kapitaalverkeer ingedeeld volgens de nomenclatuur van bijlage I.2.  Overmakingen in verband met het kapitaalverkeer geschieden op dezelfde koersvoorwaarden als die welke voor betalingen in verband met het lopende verkeer gelden.Artikel 2De Lid-Staten stellen het Comité van Presidenten van de centrale banken en het Monetair Comité alsmede de Commissie uiterlijk bij de inwerkingtreding daarvan in kennis van maatregelen tot regulering van de liquiditeit van het bankwezen die een specifieke invloed hebben op de kapitaalverrichtingen van kredietinstellingen met niet-ingezetenen.Deze maatregelen moeten worden beperkt tot hetgeen voor de interne monetaire regulering noodzakelijk is. Het Monetair Comité en het Comité van Presidenten van de centrale banken brengen hierover advies uit ten behoeve van de Commissie.Artikel 31.  Indien kortlopende kapitaalbewegingen van buitengewone omvang sterke spanningen op de wisselmarkten veroorzaken en ernstige storingen bij het voeren van het monetaire en deviezenbeleid van een Lid-Staat teweegbrengen die met name tot uiting komen in belangrijke schommelingen in de binnenlandse liquiditeit, kan de Commissie, na raadpleging van het Monetair Comité en het Comité van Presidenten van de centrale banken, deze Staat machtigen ten aanzien van de in bijlage II genoemde categorieën kapitaalverkeer vrijwaringsmaatregelen te treffen waarvan zij de voorwaarden en wijze van toepassing bepaalt.2.  In spoedeisende gevallen kan de betrokken Lid-Staat zelf de bovenbedoelde vrijwaringsmaatregelen treffen indien zulks noodzakelijk zou zijn. De Commissie en de andere Lid-Staten moeten, uiterlijk op het tijdstip waarop zij in werking treden, van deze maatregelen in kennis worden gesteld. De Commissie besluit, na raadpleging van het Monetair Comité en het Comité van Presidenten van de centrale banken, of de betrokken Lid-Staat de maatregelen mag handhaven dan wel moet wijzigen of intrekken.3.  De overeenkomstig de leden 1 en 2 door de Commissie genomen besluiten kunnen door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen worden ingetrokken of gewijzigd.4.  De geldigheidsduur van de krachtens dit artikel getroffen vrijwaringsmaatregelen mag niet meer dan zes maanden bedragen.5.  Vóór 31 december 1992 onderzoekt de Raad, aan de hand van een verslag van de Commissie en na advies van het Monetair Comité en het Comité van Presidenten van de centrale banken, of de bepalingen van dit artikel in hun beginsel en nadere uitwerking nog steeds zijn afgestemd op de behoeften waarvoor zij zijn ingesteld.Artikel 4De bepalingen van deze richtlijn doen niets af aan het recht van de Lid-Staten de nodige maatregelen te nemen om overtredingen van hun wettelijke en bestuursrechtelijke voorschriften tegen te gaan, met name op fiscaal gebied of met betrekking tot het bedrijfseconomische toezicht op financiële instellingen, en te voorzien in procedures voor de kennisgeving van kapitaalbewegingen ter informatie van de overheid of voor statistische doeleinden.De toepassing van deze maatregelen en procedures mag niet leiden tot een belemmering van kapitaalverkeer dat conform het Gemeenschapsrecht geschiedt.Artikel 5Voor het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek is het toepassingsgebied, volgens de in bijlage I opgenomen nomenclatuur van het kapitaalverkeer, van de bepalingen van deToetredingsakte van 1985 betreffende het kapitaalverkeer, zoals aangegeven in bijlage III.Artikel 61.  De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om uiterlijk op 1 juli 1990 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Zij stellen de Commissie eveneens in kennis van elke nieuwe maatregel of elke wijziging in de voorschriften betreffende het in bijlage I genoemde kapitaalverkeer, en doen zulks uiterlijk bij de inwerkingtreding van die maatregel of wijziging.2.  Het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek, voor deze twee Lid-Staten onverminderd de artikelen 61 tot en met 66 en 222 tot en met 232 van de Toetredingsakte van 1985, alsmede de Helleense Republiek en Ierland kunnen tijdelijk beperkingen van het in bijlage IV genoemde kapitaalverkeer handhaven, onder de voorwaarden en binnen de termijnen welke in deze bijlage zijn vermeld.Indien de Portugese Republiek of de Helleense Republiek vóór het verstrijken van de termijn die is gesteld voor de liberalisatie van het in de lijsten III en IV van bijlage IV genoemde kapitaalverkeer, van oordeel is dat zij, met name als gevolg van betalingsbalansmoeilijkheden of van het feit dat het nationale financiële bestel onvoldoende is aangepast, niet in staat is tot deze liberalisatie over te gaan, verricht de Commissie, op verzoek van de desbetreffende Lid-Staat en in samenwerking met het Monetair Comité, een onderzoek naar de economische en financiële situatie van die Lid-Staat. In het licht van de resultaten van dit onderzoek, stelt de Commissie aan de Raad voor om de voor de liberalisatie gestelde termijn voor het geheel of een deel van het bedoelde kapitaalverkeer te verlengen. De duur van deze verlenging mag niet meer dan drie jaar zijn. De Raad besluit volgens de procedure van artikel 69 van het Verdrag.3.  Het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg mogen met inachtneming van de voorwaarden en termijnen van bijlage V de dubbele wisselmarkt tijdelijk handhaven.4.  De bestaande nationale wettelijke bepalingen inzake aankopen van tweede woningen kunnen gehandhaafd blijven totdat de Raad nadere bepalingen op dit gebied overeenkomstig artikel 69 van het Verdrag vaststelt. Deze bepaling laat de toepasselijkheid van andere bepalingen van het Gemeenschapsrecht onverlet.5.  De Commissie dient uiterlijk op 31 december 1988 bij de Raad voorstellen in ten einde risico's van distorsies en belastingontwijking of -fraude, die voorvloeien uit de verschillen in de nationale regelingen inzake de belasting van spaargelden en de controle op de toepassing daarvan, op te heffen of te verkleinen.De Raad spreekt zich uiterlijk op 30 juni 1989 over de voorstellen van de Commissie uit. Alle belastingbepalingen met een communautair karakter moeten, overeenkomstig het Verdrag, met eenparigheid van stemmen worden genomen.Artikel 71.  De Lid-Staten streven ernaar, in de regeling die zij toepassen op overmakingen in verband met kapitaalverkeer met derde landen, dezelfde mate van liberalisatie te bereiken als bij transacties met ingezetenen van andere Lid-Staten, zulks behoudens de andere bepalingen van deze richtlijn.Het in de vorige alinea bepaalde laat onverlet de toepassing ten opzichte van derde landen van nationale of communautaire voorschriften, en met name van eventuele wederkerigheidsvoorwaarden, met betrekking tot vestigingen, financiële dienstverrichtingen en toelating van effecten tot de kapitaalmarkten.2.  Indien omvangrijke kortlopende kapitaalbewegingen van of naar derde landen de interne of externe positie van de Lid-Staten of van enkele Lid-Staten op de geld- of kapitaalmarkt ernstig verstoren of ernstige spanningen veroorzaken in de wisselkoersverhoudingen binnen de Gemeenschap of tussen de Gemeenschap en derde landen, beraadslagen de Lid-Staten over alle maatregelen die kunnen worden genomen om de ondervonden problemen op te lossen. Die raadpleging vindt plaats in het Comité van Presidenten van de centrale banken en in het Monetair Comité, op initiatief van de Commissie of van een Lid-Staat.Artikel 8Het Monetair Comité onderzoekt ten minste eenmaal per jaar de situatie op het gebied van het vrije kapitaalverkeer zoals deze voortvloeit uit de toepassing van deze richtlijn. Dit onderzoek heeft betrekking op de maatregelen tot interne reglementering van het kredietwezen en de geld- en kapitaalmarkt, die specifieke gevolgen kunnen hebben voor het internationale kapitaalverkeer, alsmede op alle andere onderdelen van deze richtlijn. Het Comité brengt aan de Commissie verslag uit over de resultaten van dit onderzoek.Artikel 9De Eerste Richtlijn van de Raad van 11 mei 1960 en Richtlijn 72/156/EEG worden per 1 juli 1990 ingetrokken.Artikel 10Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.Gedaan te Luxemburg, 24 juni 1988.Voor de RaadDe VoorzitterM. BANGEMANN(1) PB nr. C 26 van 1. 2. 1988, blz. 1.(2) Advies uitgebracht op 17 juni 1988 (nog niet verschenen in het Publikatieblad).(3) PB nr. 43 van 12. 7. 1960, blz. 921/60.(4) PB nr. L 332 van 26. 11. 1986, blz. 22.(5) PB nr. L 91 van 18. 4. 1972, blz. 13.BIJLAGE I NOMENCLATUUR VAN HET KAPITAALVERKEER BEDOELD IN ARTIKEL 1 VAN DE RICHTLIJN In de onderhavige nomenclatuur worden de kapitaalbewegingen ingedeeld volgens de economische aard van de, in nationale valuta of in buitenlandse valuta's luidende, tegoeden en verplichtingen waarop zij betrekking hebben.De in deze nomenclatuur opgesomde kapitaalbewegingen omvatten:- alle voor het verwezenlijken van de kapitaalbewegingen noodzakelijke verrichtingen: sluiten en uitvoeren van de transactie en desbetreffende overmakingen; de transactie vindt in het algemeen tussen ingezetenen van verschillende Lid-Staten plaats; het komt echter voor, dat bepaalde kapitaalbewegingen door één persoon voor eigen rekening tot stand worden gebracht (bij voorbeeld overmaking van tegoeden van emigranten);- door natuurlijke of rechtspersonen (;) uitgevoerde verrichtingen, met inbegrip van verrichtingen die betrekking hebben op de tegoeden of verplichtingen van de Lid-Staten en andere publiekrechtelijke diensten en instellingen, behoudens het bepaalde in artikel 68, lid 3, van het Verdrag;- de toegang tot alle financiële technieken die beschikbaar zijn op de markt waarop voor het verwezenlijken van de verrichting een beroep wordt gedaan. Zo betreft de verwerving van effecten en andere financiële instrumenten niet alleen contante verrichtingen, maar alle beschikbare verhandelingstechnieken: termijnverrichtingen, verrichtingen met opties of warrants, ruil tegen andere activa enz. Aldus omvatten verrichtingen in rekeningen-courant en depositorekeningen bij financiële instellingen niet slechts de opening en creditering van rekeningen, maar ook termijnverrichtingen in buitenlandse valuta's, ongeacht of deze dienen om een wisselkoersrisico te dekken dan wel om een open deviezenpositie in te nemen;- de liquidatie of de overdracht van gevormde vermogenswaarden, de repatriëring van de opbrengst van deze liquidatie (;) of de aanwending ter plaatse van deze opbrengst binnen de grenzen van de communautaire verplichtingen;- de aflossing van de kredieten of leningen.Deze nomenclatuur vormt geen limitatieve omschrijving van het begrip kapitaalverkeer; derhalve is een rubriek XIII. F "Overig kapitaalverkeer - Diversen'' opgenomen. De nomenclatuur mag dus niet worden geïnterpreteerd als een beperking van de draagwijdte van het beginsel van een volledige liberalisatie van het kapitaalverkeer zoals dat is neergelegd in artikel 1 van deze richtlijn.I.  DIRECTE INVESTERINGEN (;) 1.  Oprichting van nieuwe en uitbreiding van bestaande filialen of ondernemingen, welke uitsluitend aan de kapitaalverschaffer toebehoren; algehele verwerving van bestaande ondernemingen2.  Deelneming in nieuwe of bestaande ondernemingen ten einde duurzame economische betrekkingen te vestigen of te handhaven3.  Verstrekking van langlopende leningen ten einde duurzame economische betrekkingen te vestigen of te handhaven4.  Herinvestering van revenuen ten einde duurzame economische betrekkingen te handhavenA.  Directe investeringen door niet-ingezetenen (;) in het binnenlandB.  Directe investeringen door ingezeten (;) in het buitenlandII.  BELEGGINGEN IN ONROERENDE GOEDEREN (niet vallende onder categorie I) (;) A.  Beleggingen door niet-ingezetenen in onroerende goederen in het binnenlandB.  Beleggingen door ingezetenen in onroerende goederen in het buitenlandIII.  VERRICHTINGEN BETREFFENDE EFFECTEN DIE GEWOONLIJK OP DE KAPITAALMARKT WORDEN VERHANDELD (niet vallende onder de categorieën I, IV en V) a)  Aandelen en andere effecten met kenmerken van een deelneming (;)b)  Obligaties (;)(;) Zie de verklarende aantekeningen hierna.A.  Transacties in effecten van de kapitaalmarkt1.  Verwerving door niet-ingezetenen van ter beurze verhandelde binnenlandse effecten (;)2.  Verwerving door ingezetenen van ter beurze verhandelde buitenlandse effecten3.  Verwerving door niet-ingezetenen van niet ter beurze verhandelde binnenlandse effecten (;)4.  Verwerving door ingezetenen van niet ter beurze verhandelde buitenlandse effectenB.  Toelating van effecten op de kapitaalmarkt (;)i)  Introductie op de beurs (;)ii)  Uitgifte en plaatsing op een kapitaalmarkt (;)1.  Toelating van binnenlandse effecten op een buitenlandse kapitaalmarkt2.  Toelating van buitenlandse effecten op de binnenlandse kapitaalmarktIV.  VERRICHTINGEN BETREFFENDE RECHTEN VAN DEELNEMING IN INSTELLINGEN VOOR COLLECTIEVE BELEGGING (;) a)  Rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging in effecten die gewoonlijk op de kapitaalmarkt worden verhandeld (aandelen, andere bewijzen van deelneming en obligaties)b)  Rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging in effecten of instrumenten die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeldc)  Rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging in andere activaA.  Transacties in rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging1.  Verwerving door niet-ingezetenen van ter beurze verhandelde rechten van deelneming in binnenlandse instellingen2.  Verwerving door ingezetenen van ter beurze verhandelde rechten van deelneming in buitenlandse instellingen3.  Verwerving door niet-ingezetenen van niet ter beurze verhandelde rechten van deelneming in binnenlandse instellingen4.  Verwerving door ingezetenen van niet ter beurze verhandelde rechten van deelneming in buitenlandse instellingenB.  Toelating van rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging op de kapitaalmarkti)  Introductie op de beursii)  Uitgifte en plaatsing op een kapitaalmarkt1.  Toelating van rechten van deelneming in binnenlandse instellingen voor collectieve belegging op een buitenlandse kapitaalmarkt2.  Toelating van rechten van deelneming in buitenlandse instellingen voor collectieve belegging op de binnenlandse kapitaalmarktV.  VERRICHTINGEN BETREFFENDE EFFECTEN EN ANDERE INSTRUMENTEN DIE GEWOONLIJK OP DE GELDMARKT WORDEN VERHANDELD (;) A.  Transacties in effecten en andere instrumenten van de geldmarkt1.  Verwerving door niet-ingezetenen van binnenlandse effecten of instrumenten van de geldmarkt2.  Verwerving door ingezetenen van buitenlandse effecten of instrumenten van de geldmarktB.  Toelating van effecten en andere instrumenten op de geldmarkti)  Introductie op een officieel erkende geldmarkt (;)ii)  Uitgifte en plaatsing op een officieel erkende geldmarkt1.  Toelating van binnenlandse effecten of instrumenten op een buitenlandse geldmarkt2.  Toelating van buitenlandse effecten of instrumenten op de binnenlandse geldmarkt(;) Zie de verklarende aantekeningen hierna.VI.  VERRICHTINGEN IN REKENINGEN-COURANT EN DEPOSITOREKENINGEN BIJ FINAN- CIËLE INSTELLINGEN (;) A.  Door niet-ingezetenen bij binnenlandse financiele instellingen uitgevoerde verrichtingenB.  Door ingezetenen bij buitenlandse financiele instellingen uitgevoerde verrichtingenVII.  KREDIETEN BETREKKING HEBBENDE OP HANDELSTRANSACTIES OF HET VERRICHTEN VAN DIENSTEN WAARAAN EEN INGEZETENE DEELNEEMT (;) 1.  Kortlopend (korter dan één jaar)2.  Op middellange termijn (van één tot vijf jaar)3.  Langlopend (vijf jaar en langer)A.  Door niet-ingezetenen aan ingezetenen verstrekte kredietenB.  Door ingezetenen aan niet-ingezetenen verstrekte kredietenVIII.  FINANCIËLE LENINGEN EN KREDIETEN (niet vallende onder de categorieën I, VII en XI) (;) 1.  Kortlopend (korter dan één jaar)2.  Op middellange termijn (van één tot vijf jaar)3.  Langlopend (vijf jaar en langer)A.  Door niet-ingezetenen aan ingezetenen verstrekte leningen en kredietenB.  Door ingezetenen aan niet-ingezetenen verstrekte leningen en kredietenIX.  BORGSTELLINGEN, ANDERE GARANTIES EN PANDRECHTEN A.  Door niet-ingezetenen verleend aan ingezetenenB.  Door ingezetenen verleend aan niet-ingezetenenX.  OVERMAKINGEN TER UITVOERING VAN VERZEKERINGSOVEREENKOMSTEN A.  Premies en uitkeringen uit hoofde van levensverzekeringsovereenkomsten1.  Door binnenlandse levensverzekeringsmaatschappijen met niet-ingezetenen gesloten overeenkomsten2.  Door buitenlandse levensverzekeringsmaatschappijen met ingezetenen gesloten overeenkomstenB.  Premies en uitkeringen uit hoofde van kredietverzekeringsovereenkomsten1.  Door binnenlandse kredietverzekeringsmaatschappijen met niet-ingezetenen gesloten overeenkomsten2.  Door buitenlandse kredietverzekeringsmaatschappijen met ingezetenen gesloten overeenkomstenC.  Andere overmakingen van kapitaal verband houdende met verzekeringsovereenkomstenXI.  KAPITAALVERKEER VAN PERSOONLIJKE AARD A. LeningenB. Schenkingen en giftenC. BruidsschattenD. Nalatenschappen en legatenE. Vereffening van schulden door immigranten in het land waar zij vroeger woonachtig of gevestigd warenF. Overmaking van door ingezetenen gevormde tegoeden, in geval van emigratie, op het tijdstip van hun vestiging of tijdens hun verblijf in het buitenlandG. Overmaking, tijdens hun verblijf, van spaargelden van immigranten naar het land waar zij vroeger woonachtig of gevestigd waren(;) Zie de verklarende aantekeningen hierna.XII.  IN- EN UITVOER VAN VERMOGENSWAARDEN A.  EffectenB.  Alle soorten betaalmiddelenXIII.  OVERIG KAPITAALVERKEER A. SuccessierechtenB. Schadevergoedingen en interesten (voor zover zij het karakter van kapitaal hebben)C. Terugbetalingen wegens annulering van overeenkomsten of onverschuldigde betaling (voor zover zij het karakter van kapitaal hebben)D. Auteursrechten, octrooien, tekeningen, fabrieksmerken en uitvindingen (overdracht en daaruit voortvloeiende overmakingen)E. Overmaking van voor het verrichten van diensten benodigde financiele middelen (niet vallende onder categorie VI)F. DiversenVERKLARENDE AANTEKENINGEN In de zin van deze nomenclatuur worden, uitsluitend ten behoeve van deze richtlijn, verstaan onder:Directe investeringenAlle investeringen welke door natuurlijke personen of door commerciële, industriële of financiële ondernemingen worden verricht en welke gericht zijn op de vestiging of de handhaving van duurzame en directe betrekkingen tussen de kapitaalverschaffer enerzijds en de ondernemer of de onderneming anderzijds, voor wie de desbetreffende middelen bestemd zijn met het oog op de uitoefening van een economische activiteit. Dit begrip dient derhalve in de ruimste zin te worden opgevat.Tot de in punt I. 1 van de nomenclatuur genoemde ondernemingen behoren juridisch zelfstandige ondernemingen (100 % dochterondernemingen) en filialen.Bij de in punt I. 2 van de nomenclatuur genoemde ondernemingen, die de rechtsvorm hebben van een vennootschap waarvan het kapitaal in aandelen is verdeeld, is sprake van een directe investering, indien het aandelenpakket dat in het bezit is van een natuurlijke persoon, een andere onderneming of enigerlei andere houder, aan deze aandeelhouders hetzij ingevolge de bepalingen van de nationale wetgeving op de vennootschappen, hetzij uit anderen hoofde de mogelijkheid biedt daadwerkelijk deel te hebben in het bestuur van of de controle over de betrokken vennootschap.Onder de in punt I. 3 van de nomenclatuur bedoelde langlopende leningen, die het karakter van een deelneming hebben, dienen te worden verstaan leningen met een looptijd van meer dan vijf jaar welke gericht zijn op het vestigen of handhaven van duurzame economische betrekkingen. Als voornaamste voorbeelden zijn te noemen leningen welke door een vennootschap worden verstrekt aan haar dochterondernemingen of aan andere vennootschappen waarin zij heeft deelgenomen, alsmede leningen waaraan een aandeel in de winst verbonden is. Onder deze categorie vallen ook door financiële instellingen verstrekte leningen die gericht zijn op het vestigen of handhaven van duurzame economische betrekkingen.Beleggingen in onroerende goederenDe koop van bebouwde en onbebouwde eigendommen, alsmede de uitvoering van bouwwerken door particulieren die daarmede winstgevende of persoonlijke doeleinden nastreven. Deze categorie omvat eveneens het recht van vruchtgebruik, het recht van erfdienstbaarheid en het recht van opstal.Introductie op de beurs of op een officieel erkende geldmarktDe toegang van effecten en andere verhandelbare instrumenten, volgens een voorgeschreven procedure, tot het, al dan niet officieel, gereglementeerde verkeer op een officieel erkende beurs of afdeling van de geldmarkt.Ter beurze verhandelde effecten (officieel en niet officieel genoteerd)In het gereglementeerde beursverkeer verhandelde effecten, waarvan de koersen volgens vaste regels worden bekendgemaakt, hetzij door officiële beursorganen (officieel genoteerde effecten), hetzij door andere instanties ter beurze, zoals commissies van banken (niet officieel genoteerde effecten).Uitgiften van effecten en andere verhandelbare instrumentenVerkoop door middel van een openbaar aanbod.Plaatsing van effecten en andere verhandelbare instrumentenRechtstreekse verkoop door de emittent of door het consortium dat in opdracht van de emittent handelt, zonder dat sprake is van een openbaar aanbod.Binnenlandse of buitenlandse effecten en andere instrumentenEffecten al naar gelang van de plaats waar de zetel van de emittent zich bevindt. De verwerving door ingezetenen van op een buitenlandse markt uitgegeven binnenlandse effecten en andere instrumenten wordt gelijkgesteld met de verwerving van buitenlandse effecten.Aandelen en andere effecten met kenmerken van een deelnemingInclusief claimrechten bij nieuwe aandelenemissies.ObligatiesVerhandelbare effecten met een looptijd bij uitgifte van twee jaar en langer, waarbij het rentepercentage en de wijze van aflossing van de hoofdsom en van rentebetaling bij de uitgifte worden vastgesteld.Instellingen voor collectieve belegging Instellingen,- waarvan het doel is de collectieve belegging in effecten of andere waarden van het door hen aangetrokken kapitaal, met toepassing van het beginsel van risicospreiding,en- waarvan de rechten van deelneming op verzoek van de houders, onder de daarvoor geldende wettelijke, contractuele of statutaire voorwaarden, ten laste van de activa van deze instellingen direct of indirect worden ingekocht of terugbetaald. Met dergelijke inkopen of terugbetalingen wordt gelijkgesteld ieder handelen van een instelling voor collectieve belegging om te voorkomen dat de waarde van haar rechten van deelneming aanzienlijk afwijkt van de intrinsieke waarde.Deze instellingen kunnen rechtens geregeld zijn bij overeenkomst (beleggingsfondsen beheerd door een beheermaatschappij), als trust (unit trust) dan wel bij statuten (beleggingsmaatschappij).In deze richtlijn wordt onder beleggingsfonds ook de unit trust verstaan.Effecten en andere instrumenten die gewoonlijk op de geldmarkt worden verhandeldSchatkistbons en ander verhandelbaar schatkistpapier, depositobewijzen, bankaccepten, handelspapier en daarmee gelijkgestelde instrumenten.Kredieten betrekking hebbende op handelstransacties of het verrichten van dienstenContractuele handelskredieten (voorschotten of termijnbetalingen bij bestellingen, opdrachten of de uitvoering van werk en uitstel van betaling, al dan niet gepaard gaande met de ondertekening van handelspapier) alsmede de financiering daarvan met door kredietinstellingen verstrekte kredieten. Deze categorie omvat eveneens factoring.Financiele leningen en kredietenDoor financiële instellingen verstrekte financieringsmiddelen van elke aard, inclusief die betrekking hebbende op handelstransacties of het verrichten van diensten waaraan geen ingezetene deelneemt.Deze categorie omvat eveneens hypothecaire leningen, consumptief krediet, finance leasing alsmede vervangings-kredietlijnen (back-up facilities) en andere emissiefaciliteiten (notes issuance facilities).Ingezetenen of niet-ingezetenenNatuurlijke personen of rechtspersonen volgens de omschrijving in de in elke Lid-Staat geldende deviezenvoorschriften.Liquidatieopbrengst (van investeringen, effecten enz.)De opbrengst uit verkoop, inclusief eventuele meerwaarden, aflossingsbedragen, de opbrengst uit verkoop bij executie enz.Natuurlijke of rechtspersonenDe personen omschreven in de nationale wetgevingen.Financiele instellingenBanken, spaarbanken en instellingen die gespecialiseerd zijn in de verlening van kredieten op korte, middellange en lange termijn, alsmede verzekeringsmaatschappijen, maatschappijen voor het verstrekken van bouwleningen, beleggingsmaatschappijen en soortgelijke instellingen.KredietinstellingenBanken, spaarbanken en instellingen die gespecialiseerd zijn in de verlening van kredieten op korte, middellange en lange termijn.BIJLAGE II >RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE III  BEDOELD IN ARTIKEL 5 VAN DE RICHTLIJN >RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE IV BEDOELD IN ARTIKEL 6, LID 2, VAN DE RICHTLIJN I. De Portugese Republiek kan tot en met 31 december 1990 de bij de kennisgeving van de richtlijn bestaande beperkingen op de in lijst I hierna genoemde kapitaalverrichtingen handhaven of weer instellen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>II. Het Koninkrijk Spanje en de Portugese Republiek kunnen, respectievelijk tot en met 31 december 1990 en tot en met 31 december 1992, de bij de inwerkingtreding van deze richtlijn bestaande beperkingen op de in lijst II hierna genoemde kapitaalverrichtingen handhaven of weer instellen:>RUIMTE VOOR DE TABEL> Aard van de verrichtingenPosten van de nomenclatuurIII. De Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, Ierland en de Portugese Republiek kunnen de bij de kennisgeving van de richtlijn bestaande beperkingen van het in lijst III hierna genoemde kapitaalverkeer tot en met 31 december 1992 handhaven of weer instellen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>IV. De Helleense Republiek, het Koninkrijk Spanje, Ierland en de Portugese Republiek kunnen de vrijmaking van de in lijst IV hierna genoemde kapitaalverrichtingen tot en met 31 december 1992 uitstellen:>RUIMTE VOOR DE TABEL>BIJLAGE V Overwegende dat het stelsel van een dubbele wisselmarkt zoals dat in het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg wordt toegepast, niet heeft geleid tot een beperking van het kapitaalverkeer maar desalniettemin binnen het Europees Monetair Stelsel een oneigenlijk element vormt en dat derhalve in het kader van de feitelijke uitvoering van de richtlijn en met het oog op een versterking van het Europees Monetair Stelsel daaraan een einde dient te worden gemaakt, verbinden genoemde Lid-Staten zich ertoe dat stelsel vóór 31 december 1992 af te schaffen. Zij verbinden zich er eveneens toe het stelsel tot aan de afschaffing te beheren op een wijze die het vrije kapitaalverkeer in feite blijft waarborgen en wel zodanig dat de koersen op de twee markten geen aanzienlijke en duurzame verschillen te zien geven.