Avis juridique important

|

31984L0360

Richtlijn 84/360/EEG van de Raad van 28 juni 1984 betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging

Publicatieblad Nr. L 188 van 16/07/1984 blz. 0020 - 0025 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0199  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 15 Deel 5 blz. 0043  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 15 Deel 4 blz. 0199  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 15 Deel 5 blz. 0043

++++RICHTLIJN VAN DE RAAD  van 28 juni 1984  betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging   ( 84/360/EEG )  DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op de artikelen 100 en 235 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ( 1 ) ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ( 2 ) ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 3 ) ,  Overwegende dat in de actieprogramma's van de Europese Gemeenschappen inzake het milieu van 1973 ( 4 ) , 1977 ( 5 ) en 1983 ( 6 ) wordt gewezen op het belang van de voorkoming en vermindering van de luchtverontreiniging ;  Overwegende dat met name in het actieprogramma van 1973 , alsmede in dat van 1977 is bepaald dat niet alleen moet worden overgegaan tot een objectieve beoordeling van de gevaren van luchtverontreiniging voor de gezondheid van de mens en voor het milieu , maar ook tot de vaststelling van kwaliteitsdoelstellingen en kwaliteitsnormen , in het bijzonder voor een aantal luchtverontreinigende stoffen die als de gevaarlijkste worden beschouwd ;  Overwegende dat krachtens deze programma's door de Raad reeds verschillende richtlijnen zijn goedgekeurd ;  Overwegende dat de Gemeenschap tevens bij Besluit 81/462/EEG ( 7 ) partij is geworden bij het Verdrag betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over lange afstand ;  Overwegende dat in het actieprogramma van 1983 , waarvan de Raad van de Europese Gemeenschappen en de Vertegenwoordigers van de Lid-Staten , in het kader van de Raad bijeen , de algemene richtlijnen hebben goedgekeurd , wordt gesteld dat de Commissie verder moet streven naar de vaststelling van luchtkwaliteitsnormen en dat er eventueel moet worden gewerkt aan emissienormen voor bepaalde typen emissiebronnen ;  Overwegende dat in alle Lid-Staten wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen zijn vastgesteld betreffende de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging en dat momenteel in verschillende Lid-Staten de bestaande bepalingen worden gewijzigd ;  Overwegende dat de verschillen tussen de bepalingen die thans in de verschillende Lid-Staten van kracht zijn of worden gewijzigd met betrekking tot de bestrijding van door industriële inrichtingen veroorzaakte luchtverontreiniging ongelijke concurrentievoorwaarden kunnen scheppen en derhalve rechtstreeks van invloed kunnen zijn op de werking van de gemeenschappelijke markt ; dat bijgevolg op dit gebied dient te worden overgegaan tot onderlinge aanpassing van de wetgevingen zoals bedoeld in artikel 100 van het Verdrag ;  Overwegende dat een van de voornaamste taken van de Gemeenschap is het bevorderen van de harmonische ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele Gemeenschap en van een gestadige en evenwichtige expansie , een taak die niet kan worden vervuld zonder bestrijding van verontreinigingen en hinder of zonder verbetering van de levenskwaliteit en milieubescherming ;  Overwegende dat het wenselijk en noodzakelijk is dat de Gemeenschap de doeltreffendheid helpt vergroten van de door de Lid-Staten gevoerde strijd tegen luchtverontreiniging die door industriële inrichtingen wordt veroorzaakt ;  Overwegende dat te dien einde bepaalde beginselen moeten worden ingevoerd met het oog op de tenuitvoerlegging van een geheel aan maatregelen en procedures ter voorkoming en vermindering van de luchtverontreiniging die in de Gemeenschap door industriële inrichtingen wordt veroorzaakt ;  Overwegende dat het streven van de Gemeenschap naar invoering van deze beginselen alleen geleidelijk kan plaatsvinden , gezien de complexiteit van de situaties en de essentiële beginselen waarop de verschillende nationale beleidslijnen zijn gebaseerd ;  Overwegende dat in een eerste stadium een algemeen kader tot stand moet worden gebracht dat de Lid-Staten in de gelegenheid moet stellen , indien nodig , hun bestaande bepalingen aan te passen aan de op communautair niveau aangehouden beginselen ;  Overwegende dat het bijgevolg noodzakelijk blijkt dat de Lid-Staten een stelsel invoeren waarbij voor exploitatie en belangrijke wijziging van industriële inrichtingen die luchtverontreiniging kunnen veroorzaken , een voorafgaande vergunning verplicht wordt gesteld ;  Overwegende dat bovendien een vergunning door de bevoegde nationale autoriteiten alleen kan worden verleend indien aan verschillende voorwaarden is voldaan , met name dat alle passende preventieve maatregelen zijn genomen en dat de exploitatie van de inrichting niet leidt tot luchtverontreiniging van betekenis ;  Overwegende dat in bijzonder verontreinigde gebieden , alsmede in gebieden die speciaal moeten worden beschermd , specifieke bepalingen moeten kunnen worden toegepast ;  Overwegende dat de voorschriften die gelden voor vergunningsprocedures en voor het bepalen van de emissies , aan bepaalde eisen moeten beantwoorden ;  Overwegende dat de bevoegde autoriteiten moeten onderzoeken of in bepaalde situaties aanvullende voorwaarden moeten worden opgelegd , die echter niet tot overmatig hoge kosten voor de betrokken onderneming mogen leiden ;  Overwegende dat bij de toepassing van de krachtens deze richtlijn vastgestelde bepalingen op bestaande inrichtingen geleidelijk te werk dient te worden gegaan en met name rekening dient te worden gehouden met de technische kenmerken , alsmede met het economisch effect ;  Overwegende dat , ten einde de tenuitvoerlegging van de maatregelen ter voorkoming en vermindering van luchtverontreiniging , alsmede de ontwikkeling van de preventietechnologie te vergemakkelijken , in samenwerking tussen de Lid-Staten onderling en met de Commissie dient te worden voorzien ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  Doel van deze richtlijn is , te voorzien in aanvullende maatregelen en procedures ter voorkoming of vermindering van door industriële inrichtingen binnen de Gemeenschap , met name door inrichtingen die tot de categorieën van bijlage I behoren , veroorzaakte luchtverontreiniging .  Artikel 2  In deze richtlijn wordt verstaan onder :  1 . Luchtverontreiniging : het direct of indirect door de mens in de atmosfeer invoeren van stoffen of energie waarvan de werking zodanig schadelijk is , dat de gezondheid van de mens wordt bedreigd , schade wordt berokkend aan de biologische hulpbronnen en de ecosystemen , materiële goederen worden aangetast en afbreuk wordt gedaan aan de recreatieve waarde en ander rechtmatig gebruik van het milieu ;  2 . Inrichting : een bedrijf of een andere inrichting die voor industriële doeleinden of voor het openbaar nut wordt gebruikt en die luchtverontreiniging kan veroorzaken ;  3 . Bestaande inrichting : een inrichting die in bedrijf is voor 1 juli 1987 of die is gebouwd of waarvoor een vergunning is verleend voor deze datum ;  4 . Grenswaarde van de luchtkwaliteit : concentratie , gedurende een bepaalde periode , van verontreinigende stoffen in de lucht , die niet mag worden overschreden ;  5 . Emissiegrenswaarde : concentratie en/of massa van verontreinigende stoffen , gedurende een bepaalde periode , in emissies afkomstig van inrichtingen , die niet mag worden overschreden .  Artikel 3  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om zich ervan te vergewissen dat voor de exploitatie van inrichtingen die behoren tot de in bijlage I vermelde categorieën , een door de bevoegde autoriteiten af te geven voorafgaande vergunning verplicht wordt gesteld . Al bij het ontwerpen van de inrichtingen dient er rekening mee te worden gehouden dat moet worden voldaan aan de voor dergelijke vergunningen gestelde voorwaarden .  2 . De vergunning is eveneens vereist in geval van een ingrijpende wijziging in alle inrichtingen die behoren tot de in bijlage I vermelde categorieën of die door deze wijziging onder deze categorieën komen te vallen .  3 . De Lid-Staten kunnen voor nog meer categorieën inrichtingen een voorafgaande vergunning of , indien zulks in de nationale bepalingen is vastgesteld , een voorafgaande verklaring verplicht stellen .  Artikel 4  Onverminderd de eisen van nationale en communautaire bepalingen die betrekking hebben op een ander doel dan hetgeen in deze richtlijn wordt beoogd , kan de vergunning alleen worden verleend indien de bevoegde autoriteit zich ervan heeft vergewist :  1 . dat alle passende maatregelen ter voorkoming van luchtverontreiniging zijn genomen , met inbegrip van het gebruik van de beste beschikbare techniek , op voorwaarde dat dergelijke preventieve maatregelen geen overmatig hoge kosten meebrengen ;  2 . dat de exploitatie van de inrichtingen geen belangrijke luchtverontreiniging veroorzaakt , in het bijzonder door de emissie van in bijlage II vermelde stoffen ;  3 . dat geen van de toepasselijke emissiegrenswaarden wordt overschreden ;  4 . dat met alle toepasselijke grenswaarden van de luchtkwaliteit rekening wordt gehouden .  Artikel 5  De Lid-Staten kunnen :   - de sterk verontreinigde gebieden bepalen , waarvoor strengere dan de in artikel 4 vermelde emissiegrenswaarden kunnen worden vastgesteld ;   - de speciaal te beschermen gebieden bepalen , waarvoor strengere dan de in artikel 4 vermelde grenswaarden van luchtkwaliteit en emissie kunnen worden vastgesteld ;   - besluiten dat binnen de hierboven vermelde gebieden inrichtingen van bepaalde in bijlage I genoemde categorieën alleen mogen worden gebouwd of geëxploiteerd , indien aan bijzondere voorwaarden is voldaan .  Artikel 6  De aanvraag voor een vergunning omvat een beschrijving van de inrichting met de vereiste inlichtingen met het oog op een besluit ter verlening van de vergunning overeenkomstig de artikelen 3 en 4 .  Artikel 7  Onder voorbehoud van de bepalingen inzake het handelsgeheim wisselen de Lid-Staten onderling en met de Commissie inlichtingen uit over hun ervaring en kennis inzake maatregelen ter voorkoming en beperking van luchtverontreiniging , technische apparatuur en methoden , alsmede grenswaarden van luchtkwaliteit en emissie .  Artikel 8  1 . De Raad stelt , indien nodig , op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen grenswaarden voor emissies vast die gebaseerd zijn op de beste beschikbare technologie die geen overmatig hoge kosten veroorzaakt , waarbij de aard , de hoeveelheden en de schadelijkheid van de betreffende emissies in aanmerking worden genomen .  2 . De Raad stelt op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen overeenkomstige meet - en evaluatietechnieken en -methoden vast .  Artikel 9  1 . De Lid-Staten treffen de nodige maatregelen om zich ervan te vergewissen dat de aanvragen voor een vergunning en de besluiten van de bevoegde autoriteiten ter beschikking van het betrokken publiek worden gesteld volgens de overeenkomstig de in de nationale wetgeving vastgestelde voorschriften .  2 . Lid 1 is van toepassing onverminderd de bijzondere nationale of communautaire bepalingen betreffende de milieu-effectbeoordeling van openbare en particuliere projecten en onder voorbehoud van de naleving van de bepalingen op het gebied van het handelsgeheim .  Artikel 10  De Lid-Staten stellen dezelfde gegevens als die zij ten behoeve van hun eigen onderdanen verspreiden , ter beschikking van de overige belanghebbende Lid-Staten als grondslag voor overleg in het kader van hun bilaterale betrekkingen .  Artikel 11  De Lid-Staten stellen de nodige bepalingen vast om de emissies van de inrichtingen te bepalen ten einde te controleren of de in artikel 4 bedoelde verplichtingen worden nageleefd . De bepalingsmethoden moeten door de bevoegde autoriteiten worden goedgekeurd .  Artikel 12  De Lid-Staten volgen de ontwikkeling van de best beschikbare techniek en van de situatie van het milieu .  In het licht van dat onderzoek leggen zij , indien nodig , aan de inrichtingen waarvoor overeenkomstig deze richtlijn een vergunning is verleend , passende voorwaarden op waarbij ze enerzijds rekening houden met deze ontwikkeling en anderzijds met de wenselijkheid geen overmatig hoge kosten te veroorzaken voor de betrokken inrichtingen met name gezien de economische situatie van de tot de betrokken categorie behorende ondernemingen .  Artikel 13  In het licht van het onderzoek naar de ontwikkeling van de beste beschikbare techniek en van de situatie van het milieu , passen de Lid-Staten beleidslijnen en strategieën toe , die passende maatregelen omvatten , om de bestaande inrichtingen die behoren tot de in bijlage I vermelde categorieën geleidelijk aan te passen aan de beste beschikbare techniek , met name rekening houdende met :   - de technische kenmerken van de inrichting ;   - de gebruiksgraad en de residuele levensduur van de inrichting ;   - de aard en het volume van de verontreinigende emissies van de inrichting ;   - de wenselijkheid geen overmatig hoge kosten te veroorzaken voor de betrokken inrichting met name rekening houdende met de economische situatie van de tot de betrokken categorie behorende ondernemingen .  Artikel 14  De Lid-Staten kunnen met het oog op de bescherming van de volksgezondheid en het milieu maatregelen nemen die strenger zijn dan de bepalingen van deze richtlijn .  Artikel 15  Deze richtlijn is niet van toepassing op industriële inrichtingen die bestemd zijn voor nationale defensie .  Artikel 16  1 . De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 30 juni 1987 aan deze richtlijn te voldoen en stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis .  2 . De Lid-Staten zien erop toe de tekst van de bepalingen van intern recht die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen ter kennis van de Commissie te brengen .  Artikel 17  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Luxemburg , 28 juni 1984 .  Voor de Raad  De Voorzitter  H . BOUCHARDEAU  ( 1 ) PB nr . C 139 van 27 . 5 . 1983 , blz . 5 .  ( 2 ) PB nr . C 342 van 19 . 12 . 1983 , blz . 160 .  ( 3 ) PB nr . C 23 van 30 . 1 . 1984 , blz . 27 .  ( 4 ) PB nr . C 112 van 20 . 12 . 1973 , blz . 1 .  ( 5 ) PB nr . C 139 van 13 . 6 . 1977 , blz . 1 .  ( 6 ) PB nr . C 46 van 17 . 2 . 1983 , blz . 1 .  ( 7 ) PB nr . L 171 van 27 . 6 . 1981 , blz . 11 .  BIJLAGE I  CATEGORIEEN VAN INDUSTRIELE INRICHTINGEN ( 1 )   ( die onder de bepalingen van artikel 3 vallen )  1 . Energie-industrie  1.1 . Cokesfabrieken  1.2 . Olieraffinaderijen ( met uitzondering van ondernemingen die uitsluitend smeermiddelen uit ruwe olie vervaardigen )  1.3 . Inrichtingen voor vergassing en vloeibaarmaking van steenkool  1.4 . Thermische centrales ( met uitzondering van kerncentrales ) en andere verbrandingsinrichtingen met een nominaal verwarmingsvermogen van meer dan 50 MW  2 . Produktie en omzetting van metalen  2.1 . Inrichtingen met een capaciteit van meer dan 1 000 ton per jaar voor het roosten en sinteren van ertsen  2.2 . Geïntegreerde inrichtingen voor de produktie van ruwijzer en ruwstaal  2.3 . Smelterijen van ferrometalen met smeltinrichtingen met een totale capaciteit van meer dan 5 ton  2.4 . Inrichtingen voor de produktie en het smelten van non-ferrometalen met inrichtingen met een totale capaciteit van meer dan 1 ton voor zware metalen of 0,5 ton voor lichte metalen  3 . Industrieën op het gebied van niet-metaalachtige minerale produkten  3.1 . Inrichtingen voor de produktie van cement en kalk door middel van draaiovens  3.2 . Inrichtingen voor produktie en omzetting van asbest en voor fabricage van asbestprodukten  3.3 . Inrichtingen voor de produktie van glas - of rotsvezels  3.4 . Inrichtingen voor de fabricage van glas ( gewoon en speciaal glas ) met een jaarcapaciteit van meer dan 5 000 ton  3.5 . Inrichtingen voor de fabricage van grove ceramiek , met name vuurvaste stenen , gresbuizen , sier - en bestratingsstenen en dakpannen  4 . Chemische industrie  4.1 . Chemische inrichtingen voor de produktie van alkenen , alkeenderivaten , monomeren en polymeren  4.2 . Chemische inrichtingen voor de fabricage van organische tussenprodukten  4.3 . Inrichtingen voor de fabricage van anorganische chemische basisprodukten  5 . Afvalverwijdering  5.1 . Inrichtingen voor de verwijdering van giftige en gevaarlijke afvalstoffen door verbranding  5.2 . Inrichtingen voor behandeling van andere vaste en vloeibare afvalstoffen door verbranding  6 . Diverse industrieën  Inrichtingen voor de chemische fabricage van papierpap met een produktiecapaciteit van 25 000 ton of meer per jaar  ( 1 ) De in deze bijlage genoemde drempels hebben betrekking op produktiecapaciteit .  BIJLAGE II  LIJST VAN DE BELANGRIJKSTE VERONTREINIGENDE STOFFEN   ( als bedoeld in artikel 4 , punt 2 )  1 . Zwaveldioxyde en andere zwavelverbindingen  2 . Stikstofoxyden en andere stikstofverbindingen  3 . Koolmonoxyde  4 . Organische stoffen , met name koolwaterstoffen ( met uitzondering van methaan )  5 . Zware metalen en verbindingen daarvan  6 . Stof , asbest ( zwevende deeltjes en vezels ) , glas - en rotsvezels  7 . Chloor en chloorverbindingen  8 . Fluor en fluorverbindingen


Avis juridique important

|

31992L0081

Richtlijn 92/81/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliën

Publicatieblad Nr. L 316 van 31/10/1992 blz. 0012 - 0015 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0091  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 9 Deel 2 blz. 0091

RICHTLIJN 92/81/EEG VAN DE RAAD  van 19 oktober 1992  betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op minerale oliënDE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 99,  Gezien het voorstel van de Commissie (1),  Gezien het advies van het Europese Parlement (2),  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (3),  Overwegende dat in Richtlijn 92/12/EEG (4) bepalingen betreffende de algemene regeling voor accijnsprodukten zijn neergelegd;  Overwegende dat in Richtlijn 92/82/EEG (5) bepalingen met betrekking tot de minimumaccijnzen op bepaalde minerale oliën zijn neergelegd;  Overwegende dat het voor de goede werking van de interne markt van belang is dat er gemeenschappelijke definities worden vastgesteld voor alle minerale oliën die vallen onder de algemene regeling voor accijnsprodukten;  Overwegende dat het nuttig is deze definities te baseren op die van de gecombineerde nomenclatuur die van kracht is op de datum waarop deze richtlijn wordt vastgesteld;  Overwegende dat bepaalde verplichte vrijstellingen op communautair niveau moeten worden vastgelegd;  Overwegende dat het evenwel dienstig is de Lid-Staten toe te staan op facultatieve basis bepaalde andere vrijstellingen of verlaagde tarieven toe te passen op hun nationale grondgebied, mits dit geen verstoring van de mededinging tot gevolg heeft;  Overwegende dat er in een procedure moet worden voorzien voor het toestaan van verdere vrijstellingen of tariefverlagingen;  Overwegende dat er een procedure moet worden vastgesteld om alle vrijstellingen en verlaagde tarieven waarin deze richtlijn voorziet opnieuw te bezien, ten einde na te gaan of zij nog verenigbaar zijn met de goede werking van de interne markt,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:  I. Toepassingsgebied   Artikel 1  1. De Lid-Staten heffen een geharmoniseerde accijns op minerale oliën overeenkomstig deze richtlijn.  2. De Lid-Staten stellen hun tarieven vast overeenkomstig Richtlijn 92/82/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën.  Artikel 2  1. In deze richtlijn wordt onder  "minerale oliën" verstaan:  a) produkten van GN-code 2706;  b) produkten van de GN-codes 2707 10, 2707 20, 2707 30, 2707 50, 2707 91 00 en 2707 99 (behalve 2707 99 30, 2707 99 50 en 2707 99 70);  c) produkten van GN-code 2709;  d) produkten van GN-code 2710;  e) produkten van GN-code 2711, chemisch zuiver methaan en propaan daaronder begrepen, maar met uitzondering van aardgas;  f) produkten van de GN-codes 2712 10, 2712 20 00, 2712 90 31, 2712 90 33, 2712 90 39 en 2712 90 90;  g) produkten van GN-code 2713, met uitzondering van harsachtige produkten, gebruikte bleekaarde, zure residuen en basische residuen;  h) produkten van GN-code 2715;  i) produkten van GN-code 2901;  j) produkten van de GN-codes 2902 11 00, 2902 19 90, 2902 20, 2902 30, 2902 41 00, 2902 42 00, 2902 43 00 en 2902 44;  k) produkten van de GN-codes 3403 11 00 en 34 03 19;  l) produkten van GN-code 3811;  m) produkten van GN-code 3817.  2. Minerale oliën waarvoor in Richtlijn 92/82/EEG geen accijnstarief is bepaald, zijn aan accijns onderworpen indien zij zijn bestemd voor gebruik, worden aangeboden voor verkoop of worden gebruikt als brandstof voor verwarming of als motorbrandstof.  Het toe te passen tarief wordt, naar gelang van het gebruik, vastgesteld op het tarief voor de gelijkwaardige brandstof voor verwarming of motorbrandstof.  3. Naast de in lid 1 genoemde accijnsprodukten wordt eveneens als motorbrandstof belast, elk produkt dat is bestemd voor gebruik, wordt aangeboden voor verkoop of wordt gebruikt als motorbrandstof, als additief of als vulstof in motorbrandstoffen. Alle  andere koolwaterstoffen, met uitzondering van steenkool, bruinkool, turf en andere soortgelijke vaste koolwaterstoffen alsmede aardgas, die zijn bestemd voor gebruik, worden aangeboden voor verkoop of worden gebruikt voor verwarmingsdoeleinden, worden  belast volgens het tarief dat voor de gelijkwaardige minerale olie geldt.  Steenkool, bruinkool, turf en andere soortgelijke vaste koolwaterstoffen, alsmede aardgas mogen echter belast worden overeenkomstig artikel 3, lid 3, van Richtlijn 92/12/EEG.  4. De in lid 1 vervatte verwijzingen naar codes van de gecombineerde nomenclatuur zijn verwijzingen naar de versie van de gecombineerde nomenclatuur die van kracht is op het tijdstip waarop deze richtlijn wordt vastgesteld.  II. Vaststelling van de accijns  Artikel 3  1. In elke Lid-Staat wordt op minerale oliën een specifieke accijns geheven die wordt berekend per 1 000 liter produkt bij een temperatuur van 15 °C. Voor de in artikel 2, lid 1, genoemde produkten die als zware stookoliën worden gebruikt,  alsmede voor vloeibaar petroleumgas en methaan, wordt de specifieke accijns evenwel berekend per 1 000 kilogram.  2. De Lid-Staten mogen de specifieke accijns voor zware stookoliën, vloeibaar petroleumgas en methaan anders berekenen dan in lid 1 is bepaald. In dat geval maken zij de berekening naar rato van de hoeveelheden.  Artikel 4  1. Ongeacht de algemene bepalingen ter omschrijving van het belastbare feit en de bepalingen betreffende de betaling van de accijns in Richtlijn 92/12/EEG, is accijns op minerale oliën eveneens verschuldigd wanneer een van de in artikel 2,  lid 3, van deze richtlijn genoemde belastbare feiten zich voordoet.  2. De Lid-Staten kunnen ook bepalen dat accijns op minerale oliën verschuldigd is wanneer wordt aangetoond dat aan een voorwaarde inzake eindgebruik die in de nationale regeling is gesteld voor de toepassing van een verlaagd tarief of het verlenen van  vrijstelling, niet of niet langer wordt voldaan.  3. Het verbruik van minerale oliën binnen een bedrijf dat minerale oliën produceert, wordt niet beschouwd als een belastbaar feit waardoor accijns verschuldigd wordt, voor zover het om verbruik ten behoeve van die produktie gaat.  Verbruik voor doeleinden die geen verband houden met die produktie en met name voor de voortbeweging van motorvoertuigen, wordt beschouwd als een belastbaar feit waardoor accijns verschuldigd wordt.  Artikel 5  1. Onverminderd artikel 6 wordt een bedrijf waarin de in artikel 2, lid 1, genoemde produkten worden vervaardigd of waarin deze een aangewezen behandeling ondergaan in de zin van aanvullende aantekening 4 bij hoofdstuk 27 van de gecombineerde  nomenclatuur, beschouwd als een bedrijf dat minerale oliën produceert.  2. Onverminderd de voorschriften inzake het verkeer van accijnsprodukten van Richtlijn 92/12/EEG, zijn de Lid-Staten niet verplicht bedrijven waar uitsluitend minerale oliën worden vervaardigd waarvoor in Richtlijn 92/82/EEG geen accijnstarief is  bepaald aan te merken als  "bedrijven die minerale oliën produceren".  Artikel 6  De Lid-Staten zijn niet verplicht als  "produktie van minerale oliën" aan te merken:  a) handelingen waarbij kleine hoeveelheden minerale oliën als bijprodukt worden verkregen;  b) handelingen waardoor de gebruiker van een minerale olie hergebruik daarvan in zijn eigen onderneming mogelijk maakt, mits het op deze olie reeds betaalde bedrag aan accijns niet lager is dan het bedrag aan accijns dat verschuldigd zou zijn indien de  hergebruikte olie opnieuw aan accijns werd onderworpen;  c) de handeling die bestaat in het mengen, buiten een produktiebedrijf of een douane-entrepot, van minerale oliën met andere minerale oliën of andere stoffen, mits:  i) tevoren op de bestanddelen accijns is betaald, en  ii) het betaalde bedrag niet lager is dan het bedrag aan accijns dat op het mengsel verschuldigd ware.  De eerste voorwaarde is niet van toepassing wanneer het mengsel voor een specifiek gebruik is vrijgesteld.  Artikel 7  Bij wijziging van een of meer van de tarieven van de accijns kan op voorraden minerale olie die tot verbruik zijn uitgeslagen een verhoging of een verlaging van de accijns worden toegepast.  Artikel 8  1. Ongeacht de algemene bepalingen inzake vrijgesteld gebruik van accijnsprodukten van Richtlijn 92/12/EEG en onverminderd andere communautaire bepalingen, verlenen de Lid-Staten vrijstelling van de geharmoniseerde accijns voor de  onderstaande produkten, op voorwaarden die zij vaststellen met het doel een juiste en eenvoudige toepassing van deze vrijstellingen te verzekeren en fraude, ontwijking of misbruik te voorkomen:  a) minerale oliën die worden gebruikt voor andere doeleinden dan als motorbrandstof of als brandstof voor verwarming;  b) minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor andere luchtvaart dan particuliere plezierluchtvaart.  In deze richtlijn wordt onder  "particuliere plezierluchtvaart" verstaan: het gebruik van een luchtvaartuig door de eigenaar daarvan of door de natuurlijke of rechtspersoon die het gebruik daarvan geniet door huur of anderszins, voor andere dan  commerciële doeleinden en met name voor andere doeleinden dan voor het vervoer van personen of goederen of voor het verrichten van diensten onder bezwarende titel, dan wel ten behoeve van overheidsinstanties.  De Lid-Staten kunnen deze vrijstelling beperken tot leveringen van reactiemotorbrandstof (GN-code 2710 00 51);  c) minerale oliën die worden geleverd voor gebruik als brandstof voor de vaart op communautaire wateren (met inbegrip van visserij), en die niet voor gebruik aan boord van particuliere pleziervaartuigen zijn bestemd.  In deze richtlijn wordt onder  "particuliere pleziervaartuigen" verstaan, vaartuigen die worden gebruikt door de eigenaar daarvan of door de natuurlijke of rechtspersoon die het gebruik daarvan geniet door huur of anderszins, voor andere dan commerciële  doeleinden en met name voor andere doeleinden dan voor het vervoer van personen of goederen of voor het verrichten van diensten onder bezwarende titel, dan wel ten behoeve van overheidsinstanties.  2. Onverminderd andere communautaire bepalingen mogen de Lid-Staten geheel of gedeeltelijk vrijstelling of verlaging verlenen van de accijns op minerale oliën die onder belastingcontrole worden gebruikt:  a) bij de produktie van elektriciteit en in warmte-krachtcentrales,  b) voor de binnenvaart, met uitzondering van de particuliere pleziervaart,  c) voor het personen- en goederenvervoer per spoor,  d) bij proefprojecten voor de technologische ontwikkeling van milieuvriendelijker produkten, met name met betrekking tot brandstoffen uit hernieuwbare bronnen,  e) bij de vervaardiging, de ontwikkeling, het testen en het onderhoud van luchtvaartuigen en schepen,  f) uitsluitend voor land- en tuinbouwwerkzaamheden, en in de bosbouw en de zoetwatervisteelt,  g) bij baggerwerken in bevaarbare waterlopen en in havens.  3. De Lid-Staten mogen ook voor alle of bepaalde van de onderstaande industriële en commerciële toepassingen een verlaagd accijnstarief hanteren voor gasolie en/of vloeibaar petroleumgas en/of methaan en/of kerosine die onder belastingcontrole wordt  gebruikt, mits het toegepaste tarief niet lager is dan het minimumtarief dat in Richtlijn 92/82/EEG betreffende de onderlinge aanpassing van de accijnstarieven voor minerale oliën is bepaald:  a) voor stationaire motoren,  h) voor installaties en machines die gebruikt worden in de bouw, de weg- en waterbouw en voor openbare werken,  c) voor voertuigen die door hun bestemming buiten de openbare weg worden gebruikt of waarvoor geen vergunning is verleend voor overwegend gebruik op de openbare weg.  4. De Raad kan op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen besluiten dat een Lid-Staat uit specifieke beleidsoverwegingen verdere vrijstellingen of verlagingen mag invoeren.  Een Lid-Staat die een dergelijke maatregel wenst in te voeren, dient de Commissie daarvan in kennis te stellen en deze tevens alle relevante of benodigde gegevens te verstrekken. De Commissie stelt de andere Lid-Staten binnen één maand in kennis van de  voorgestelde maatregel.  De Raad wordt geacht met de voorgestelde vrijstelling of verlaging te hebben ingestemd, indien binnen een termijn van twee maanden na de in de tweede alinea bedoelde kennisgeving aan de andere Lid-Staten, de Commissie noch een van de Lid-Staten heeft  verzocht de aangelegenheid aan de Raad voor te leggen.  5. Indien de Commissie van oordeel is dat de in lid 4 bedoelde vrijstellingen of verlagingen niet langer aanvaardbaar zijn, met name uit een oogpunt van eerlijke mededinging, distorsie van de werking van de interne markt of communautair milieubeleid,  dient zij bij de Raad passende voorstellen in. De Raad spreekt zich met eenparigheid van stemmen over deze voorstellen uit.  6. In ieder geval en uiterlijk op 31 december 1996 onderwerpt de Raad de situatie met betrekking tot de in lid 4 bedoelde vrijstellingen en verlagingen aan een onderzoek op basis van een verslag van de Commissie. Hij besluit, op voorstel van de  Commissie, en na raadpleging van het Europese Parlement, met eenparigheid van stemmen of deze vrijstellingen en verlagingen, geheel of gedeeltelijk moeten worden afgeschaft, gewijzigd of uitgebreid.  7. Uiterlijk op 31 december 1997 onderwerpt de Raad de in lid 1, onder b), en lid 2, onder b), bedoelde vrijstellingen aan een onderzoek op basis van een verslag van de Commissie, rekening houdend met de door deze vervoermiddelen teweeggebrachte externe  kosten en met de gevolgen voor het milieu, en besluit hij op voorstel van de Commissie met eenparigheid van stemmen of deze vrijstellingen moeten worden afgeschaft of gewijzigd.  8. De Lid-Staten kunnen de in lid 4 bedoelde vrijstellingen of verlagingen van de accijns ten uitvoer leggen door middel van teruggaaf van betaalde accijns.  III. Controles  Artikel 9  Uiterlijk op 31 december 1992 stelt de Raad, op voorstel van de Commissie, met eenparigheid van stemmen communautaire voorschriften vast voor het kleuren en het merken van minerale oliën die vrijstelling van accijns genieten of die als  brandstof voor verwarming of als motorbrandstof onder een verlaagd tarief vallen.  IV. Slotbepalingen  Artikel 10  1. De Lid-Staten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1992 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onverwijld in kennis.  Wanneer de Lid-Staten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar deze richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de Lid-Staten.  2. De Lid-Staten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.  Artikel 11  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten. Gedaan te Luxemburg, 19 oktober 1992. Voor de Raad  De Voorzitter  J. COPE   (1) PB nr. C 322 van 21. 12. 1990, blz. 18. (2) PB nr. C 183 van 15. 7. 1991, blz. 289. (3) PB nr. C 69 van 18. 3. 1991, blz. 25. (4) PB nr. L 76 van 23. 3. 1992, blz. 1. (5) Zie bladzijde 19 van dit Publikatieblad.


Avis juridique important

|

31962L2005

Eerste richtlijn van de Raad inzake de vaststelling van bepaalde gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer (goederenvervoer over de weg tegen vergoeding)

Publicatieblad Nr. 070 van 06/08/1962 blz. 2005 - 2006 Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0030  Bijzondere uitgave in het Deens: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0237  Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 7 Deel 1 blz. 0030  Bijzondere uitgave in het Engels: Serie I Hoofdstuk 1959-1962 blz. 0267  Bijzondere uitgave in het Grieks: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0028  Bijzondere uitgave in het Spaans: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0055  Bijzondere uitgave in het Portugees: Hoofdstuk 07 Deel 1 blz. 0055

++++EERSTE RICHTLIJN VAN DE RAAD  inzake de vaststelling van bepaalde gemeenschappelijke regels voor het internationale vervoer ( goederenvervoer over de weg tegen vergoeding )  DE RAAD VAN DE EUROPESE ECONOMISCHE GEMEENSCHAP ,  Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap , inzonderheid op artikel 75 , lid 1 ,  Gezien het voorstel van de Commissie ,  Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ,  Gezien het advies van het Europese Parlement ,  Overwegende dat het totstandbrengen van een gemeenschappelijk vervoerbeleid , onder meer de vaststelling inhoudt van gemeenschappelijke regels voor internationaal goederenvervoer over de weg van of naar het grondgebied van een Lid-Staat of over het grondgebied van één of meer Lid-Staten ;  Overwegende dat de geleidelijke verwezenlijking van de gemeenschappelijke markt niet mag worden belemmerd door hinderpalen op het gebied van het vervoer ; dat het noodzakelijk is een geleidelijke uitbreiding van het internationale goederenvervoer over de weg te verzekeren , met inachtneming van de eisen van de ontwikkeling van de handel en het verkeer binnen de Gemeenschap ,  HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD :  Artikel 1  1 . Elke Lid-Staat moet , op de in lid 2 en lid 3 omschreven wijze , uiterlijk voor het einde van 1962 het internationale goederenvervoer over de weg tegen vergoeding met andere Lid-Staten vrijmaken , dat wordt genoemd in de bijlagen I en II van deze richtlijn en dat naar of uit zijn grondgebied plaatsvindt of in transito over zijn grondgebied wordt verricht .  2 . Het vervoer genoemd in bijlage I moet van elk contingenterings - en vergunningenstelsel worden vrijgesteld .  3 . Het vervoer genoemd in bijlage II mag niet langer aan een contingenteringsstelsel zijn onderworpen . Het kan echter onderworpen blijven aan een vergunningenstelsel voor zover daaruit generlei kwantitatieve beperking voortvloeit . Elke Lid-Staat moet er in dat geval zorg voor dragen dat binnen vijf dagen na de indiening van de aanvraag om een vergunning een beslissing wordt genomen .  4 . Beide bijlagen maken een integrerend deel uit van deze richtlijn .  Artikel 2  De Lid-Staten stellen de Commissie , binnen drie maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn en in elk geval voor het einde van 1962 in kennis van de maatregelen die zij hebben getroffen teneinde de uitvoering van deze richtlijn te verzekeren .  Artikel 3  Deze richtlijn brengt geen wijziging in de voorwaarden waaronder elke Lid-Staat zijn eigen onderdanen tot de in deze richtlijn bedoelde werkzaamheden toelaat .  Artikel 4  Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten .  Gedaan te Brussel , 23 juli 1962 .  Voor de Raad  De Voorzitter  E . COLOMBO  BIJLAGE I  Vervoer dat moet worden vrijgemaakt van elk stelsel van contingentering  en vervoervergunningen  1 . Grensvervoer binnen een zone van 25 km , hemelsbreed gemeten , ter weerszijden van de grens , mits de totale vervoerafstand niet meer dan 50 km , hemelsbreed gemeten , bedraagt .  2 . Incidenteel vervoer van goederen van en naar luchthavens in geval van verlegging van de diensten .  3 . Vervoer van bagage met aanhangwagens , gekoppeld aan voor reizigersvervoer bestemde voertuigen , en vervoer van bagage van en naar luchthavens met voertuigen van welke aard dan ook .  4 . Postvervoer .  5 . Vervoer van beschadigde voertuigen .  6 . Vervoer van faecaliën en vuilnis .  7 . Vervoer van voor destructie bestemde dode dieren .  8 . Vervoer van bijen en pootvis .  9 . Begrafenisvervoer .  BIJLAGE II  Vervoer dat moet worden vrijgemaakt van elk stelsel van contingentering ,  maar dat onderworpen kan blijven aan een vergunningenstelsel  overeenkomstig artikel 1 , lid 3 , van deze richtlijn  1 . Vervoer uit een Lid-Staat naar een grenszone van een aangrenzende Lid-Staat van 25 km breed , hemelsbreed gemeten van hun gemeenschappelijke grens .  2 . Goederenvervoer met motorvoertuigen waarvan het totaal gewicht met inbegrip van dat van de aanhangwagen ( s ) niet meer dan 6 ton bedraagt .  3 . Vervoer van kunstvoorwerpen en kunstwerken voor tentoonstellings - of handelsdoeleinden .  4 . Incidenteel vervoer van voorwerpen en materiaal uitsluitend bestemd voor reclame of voorlichting .  5 . Verhuizingen door ondernemingen die daartoe speciaal zijn uitgerust wat betreft personeel en materieel .  6 . Vervoer van materieel , rekwisieten en dieren van of naar toneelvoorstellingen , muziekuitvoeringen , filmvoorstellingen , sportmanifestaties , circusvoorstellingen , kermissen of liefdadigheidsfeesten , alsmede vervoer ten behoeve van radio - , film - en televisie-opnamen .