title: Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 282/2011 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2011 , για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας

text:
               23.3.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 77/1

         ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 282/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ
   της 15ης Μαρτίου 2011
   για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας
   (αναδιατύπωση)
   ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (1), και ιδίως το άρθρο 397,
   Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Θα πρέπει να επέλθουν ορισμένες σημαντικές αλλαγές στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 2005, για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ για το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (2). Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι σκόπιμο να επαναδιατυπωθούν οι οικείες διατάξεις.

               (2)

               Η οδηγία 2006/112/ΕΚ θεσπίζει κανόνες σχετικούς με τον φόρο προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ), οι οποίοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπόκεινται σε ερμηνεία από τα κράτη μέλη. Η θέσπιση κοινών διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ θα εξασφαλίσει εφαρμογή του συστήματος ΦΠΑ πιο σύμφωνη προς τον στόχο της εσωτερικής αγοράς, στις περιπτώσεις που παρουσιάζονται ή ενδέχεται να παρουσιαστούν αποκλίσεις ως προς την εφαρμογή, ασύμβατες με την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Τα εν λόγω μέτρα εφαρμογής είναι νομικώς δεσμευτικά μόνο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και δεν θίγουν το κύρος της νομοθεσίας και της ερμηνείας που έχουν υιοθετηθεί προγενέστερα από τα κράτη μέλη.

               (3)

               Αλλαγές που προκύπτουν από την έκδοση της οδηγίας 2008/8/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών (3), θα πρέπει να αντανακλώνται στον παρόντα κανονισμό.

               (4)

               Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η εξασφάλιση ομοιόμορφης εφαρμογής του ισχύοντος συστήματος ΦΠΑ με τη θέσπιση διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ειδικότερα όσον αφορά τους υποκειμένους στον φόρο, την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών, καθώς και τον τόπο των φορολογητέων πράξεων. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα απολύτως αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. Η ομοιόμορφη εφαρμογή εξασφαλίζεται καλύτερα με έναν κανονισμό που είναι δεσμευτικός και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

               (5)

               Τα μέτρα εφαρμογής περιέχουν ειδικές διατάξεις που απαντούν σε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με την εφαρμογή, προορίζονται δε να εξασφαλίσουν ομοιόμορφη μεταχείριση σε ολόκληρη την Ένωση μόνο στις συγκεκριμένες αυτές περιπτώσεις. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται συνεπώς σε άλλες περιπτώσεις και, λαμβανομένης υπόψη της διατύπωσής τους, θα πρέπει να εφαρμόζονται περιοριστικά.

               (6)

               Εάν ένας μη υποκείμενος στον φόρο αλλάξει κατοικία και μεταφέρει καινούργιο μεταφορικό μέσο ή εάν επαναφέρει ένα καινούργιο μεταφορικό μέσο στο κράτος μέλος όπου είχε παραδοθεί αρχικά με απαλλαγή από τον ΦΠΑ στον μη υποκείμενο ο οποίος το επιστρέφει, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η μεταφορά αυτή δεν συνιστά ενδοκοινοτική απόκτηση καινούργιου μεταφορικού μέσου.

               (7)

               Για ορισμένες παροχές υπηρεσιών, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο αποδέκτης των υπηρεσιών αυτών, είτε είναι υποκείμενος στον φόρο είτε όχι, είναι εγκατεστημένος εκτός Κοινότητας, η παροχή τους δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΦΠΑ.

               (8)

               Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η χορήγηση αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος παρέχει ή λαμβάνει υπηρεσίες σε ή από άλλο κράτος μέλος, και για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη, δεν θίγει το δικαίωμα του εν λόγω υποκείμενου στον φόρο να επωφελείται από τη μη φορολόγηση των ενδοκοινοτικών του αποκτήσεων αγαθών. Ωστόσο, όταν ο υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στον προμηθευτή, στο πλαίσιο ενδοκοινοτικής απόκτησης αγαθών, θα πρέπει να θεωρείται σε κάθε περίπτωση ότι έχει επιλέξει την υπαγωγή των εν λόγω πράξεων στο ΦΠΑ.

               (9)

               Η περαιτέρω ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς οδήγησε σε αυξανόμενη ανάγκη διασυνοριακής συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη, καθώς και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών ομίλων οικονομικού σκοπού, η σύσταση των οποίων διέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, σχετικά με την ίδρυση Ευρωπαϊκού Ομίλου Οικονομικού Σκοπού (ΕΟΟΣ) (4). Είναι επομένως σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι οι εν λόγω όμιλοι είναι υποκείμενοι στον φόρο όταν παραδίδουν αγαθά ή παρέχουν υπηρεσίες εξ επαχθούς αιτίας.

               (10)

               Επιπλέον, είναι αναγκαίο να καθοριστούν σαφώς οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης, η διάκριση μεταξύ των δύο, και η κατάλληλη αντιμετώπισή τους.

               (11)

               Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμο να δημιουργηθούν κατάλογοι με τις πράξεις που θεωρούνται υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, χωρίς όμως οι εν λόγω κατάλογοι να είναι οριστικοί ούτε εξαντλητικοί.

               (12)

               Είναι αναγκαίο, αφενός, να οριστεί ότι μια πράξη, η οποία συνίσταται μόνο στη συναρμολόγηση διαφόρων μερών μηχανήματος τα οποία έχουν δοθεί από τον πελάτη, θα πρέπει να θεωρείται παροχή υπηρεσιών και, αφετέρου, να καθοριστεί ο τόπος της εν λόγω παροχής, εφόσον παρέχεται σε μη υποκείμενο στον φόρο.

               (13)

               Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης ως χρηματοπιστωτικού μέσου θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παροχή υπηρεσιών διακριτή από τις υποκείμενες συναλλαγές τις οποίες αφορά το δικαίωμα προαίρεσης.

               (14)

               Για να διασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των κανόνων σχετικά με τον προσδιορισμό του τόπου των φορολογητέων πράξεων, θα πρέπει να διευκρινιστούν έννοιες όπως η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας, η μόνιμη εγκατάσταση, η κατοικία και η συνήθης διαμονή. Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου, η χρήση όσο το δυνατόν σαφών και αντικειμενικών κριτηρίων αναμένεται να διευκολύνει την πρακτική εφαρμογή αυτών των εννοιών.

               (15)

               Επιβάλλεται να θεσπιστούν κανόνες για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη αντιμετώπιση των παραδόσεων αγαθών, όταν ο προμηθευτής υπερβαίνει το κατώτατο όριο για πωλήσεις από απόσταση, το οποίο έχει οριστεί για παραδόσεις σε άλλο κράτος μέλος.

               (16)

               Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου είναι αυτό που καθορίζει το τμήμα μιας μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, και όχι το δρομολόγιο των επιβατών εντός αυτής.

               (17)

               Όσον αφορά την ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, το κράτος μέλος απόκτησης θα πρέπει να διατηρεί το δικαίωμα να φορολογήσει την απόκτηση ανεξάρτητα από τη μεταχείριση της πράξης όσον αφορά τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης.

               (18)

               Η ορθή εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών εξαρτάται κυρίως από το καθεστώς του λήπτη, υποκειμένου ή όχι στον φόρο καθώς και από την ιδιότητα με την οποία ενεργεί. Προκειμένου να προσδιορισθεί το καθεστώς υποκείμενου στον φόρο λήπτη, είναι σκόπιμο να καθοριστούν τα δικαιολογητικά που θα πρέπει να λάβει ως απόδειξη ο παρέχων από τον λήπτη.

               (19)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι όταν οι υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο προορίζονται για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εκ μέρους του προσωπικού του, ο υποκείμενος αυτός δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ενεργεί ως υποκείμενος στον φόρο. Η κοινοποίηση στον πάροχο του αριθμού μητρώου ΦΠΑ του λήπτη αρκεί προκειμένου να προσδιορισθεί ότι ο λήπτης ενεργεί υπό την ιδιότητα του υποκείμενου στον φόρο, εκτός αν ο παρέχων διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου. Θα πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί ότι μια ενιαία υπηρεσία που λαμβάνεται για επαγγελματικούς σκοπούς χρησιμοποιείται επίσης και για ιδιωτικούς σκοπούς φορολογείται μόνο σε έναν τόπο.

               (20)

               Προκειμένου να προσδιορίσει με ακρίβεια τον τόπο εγκατάστασης του πελάτη του, ο παρέχων υπηρεσίες υποχρεούται να επαληθεύει τα στοιχεία που δίνει ο λήπτης.

               (21)

               Με την επιφύλαξη του γενικού κανόνα για τον τόπο παροχής υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο, όταν παρέχονται υπηρεσίες σε λήπτη εγκατεστημένο σε περισσότερους του ενός τόπους, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να βοηθούν τον πάροχο να προσδιορίζει τη μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, λαμβάνοντας υπόψη τις περιστάσεις. Εάν ο παρέχων υπηρεσίες δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει τον τόπο αυτό, θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες που να διευκρινίζουν τις υποχρεώσεις του παρέχοντος. Οι εν λόγω κανόνες δεν θα πρέπει να θίγουν ή να αλλάζουν τις υποχρεώσεις του λήπτη.

               (22)

               Θα πρέπει επίσης να διευκρινισθεί ο χρόνος κατά τον οποίο ο παρέχων υπηρεσίες θα πρέπει να προσδιορίσει το καθεστώς, την ιδιότητα και τον τόπο του λήπτη, υποκείμενου στον φόρο ή όχι.

               (23)

               Με την επιφύλαξη της γενικής εφαρμογής της αρχής όσον αφορά τις καταχρηστικές πρακτικές στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει ωστόσο να υπενθυμισθεί η εφαρμογή της αρχής αυτής, όλως ιδιαιτέρως στο πλαίσιο ορισμένων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

               (24)

               Ορισμένες ειδικές υπηρεσίες, όπως η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων, η μετάφραση κειμένων, οι υπηρεσίες που αφορούν αιτήματα επιστροφών ΦΠΑ, και οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντα οι οποίες παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο πραγματοποιούνται διασυνοριακά ή ακόμη συμμετέχουν σ’ αυτές επιχειρήσεις εγκατεστημένες εκτός Ένωσης. Ο τόπος παροχής των υπηρεσιών αυτών θα πρέπει να προσδιορίζεται σαφώς, ώστε να παρέχεται μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου.

               (25)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι παροχές ενός μεσάζοντα ο οποίος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου και μεσολαβεί σε μια υπηρεσία παροχής καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα δεν υπόκεινται στον ειδικό κανόνα που αφορά τις παροχές υπηρεσιών για ακίνητα αγαθά.

               (26)

               Όταν διάφορες υπηρεσίες που παρέχονται στο πλαίσιο οργάνωσης κηδείας αποτελούν μέρος ενιαίας υπηρεσίας, είναι επίσης σκόπιμο να καθοριστεί ο εφαρμοστέος κανόνας για τον προσδιορισμό του τόπου παροχής.

               (27)

               Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ενιαία μεταχείριση των παροχών πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών υπηρεσιών ή παρεμφερών εκδηλώσεων, θα πρέπει να προσδιορισθεί το δικαίωμα πρόσβασης στις εν λόγω εκδηλώσεις και οι βοηθητικές υπηρεσίες που αφορούν αυτό το δικαίωμα πρόσβασης.

               (28)

               Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί η αντιμετώπιση των υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται επί μεταφορικού μέσου, εφόσον η μεταφορά των επιβατών πραγματοποιείται στο έδαφος περισσοτέρων από μιας χωρών.

               (29)

               Δεδομένου ότι οι εφαρμοστέοι κανόνες για τη μίσθωση των μεταφορικών μέσων εξαρτώνται από τη διάρκεια της κατοχής ή της χρήσης τους, είναι ανάγκη όχι μόνο να καθοριστούν ποια οχήματα θα πρέπει να θεωρούνται «μεταφορικά μέσα», αλλά επίσης να διευκρινιστεί η αντιμετώπιση της εν λόγω υπηρεσίας σε περίπτωση διαδοχικών συμβάσεων. Είναι επίσης αναγκαίο να προσδιοριστεί ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του λήπτη.

               (30)

               Σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις, η καταβολή προμήθειας για τη διαχείριση της πληρωμής με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες που διενεργείται σε σχέση με κάποια πράξη δεν θα πρέπει να μειώνει τη βάση επιβολής του φόρου της εν λόγω πράξης.

               (31)

               Είναι αναγκαίο να διευκρινισθεί ότι ο μειωμένος συντελεστής μπορεί να εφαρμοσθεί στη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων και κινητών κατοικιών που είναι εγκατεστημένα σε κατασκηνώσεις και χρησιμοποιούνται για καταλύματα.

               (32)

               Στις δραστηριότητες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης θα πρέπει να περιλαμβάνεται και η εκπαίδευση που συνδέεται άμεσα με τον εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και η εκπαίδευση που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από τη διάρκεια της σειράς μαθημάτων.

               (33)

               Τα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles») θα πρέπει να θεωρείται ότι εξαιρούνται από την απαλλαγή που ισχύει για το συνάλλαγμα, τα χαρτονομίσματα και τα νομίσματα.

               (34)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή της παροχής υπηρεσιών σε σχέση με την εισαγωγή αγαθών των οποίων η αξία περιλαμβάνεται στη βάση επιβολής του φόρου των εν λόγω αγαθών θα πρέπει να καλύπτει τις υπηρεσίες μεταφοράς που εκτελούνται κατά την αλλαγή κατοικίας.

               (35)

               Τα εμπορεύματα που μεταφέρονται από τον αγοραστή εκτός Ένωσης και τα οποία χρησιμοποιούνται για τον εξοπλισμό ή τον ανεφοδιασμό μεταφορικών μέσων που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και ενώσεις, θα πρέπει να εξαιρούνται από το ευεργέτημα της απαλλαγής για εξαγωγή αγαθών.

               (36)

               Για την εξασφάλιση ομοιόμορφων διοικητικών πρακτικών υπολογισμού της ελάχιστης αξίας για την απαλλαγή από τον φόρο εξαγόμενων αγαθών που μεταφέρονται στις προσωπικές αποσκευές ταξιδιωτών, θα πρέπει να εναρμονιστούν οι διατάξεις οι σχετικές με τον εν λόγω υπολογισμό.

               (37)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι η απαλλαγή ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές θα πρέπει να εφαρμόζεται επίσης και σε υπηρεσίες που καλύπτονται από το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες.

               (38)

               Ένας οργανισμός που συγκροτείται σύμφωνα με το κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) θα πρέπει να χαρακτηρίζεται ως διεθνής οργανισμός για τους σκοπούς της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, μόνον εφόσον πληροί ορισμένες προϋποθέσεις. Είναι κατά συνέπεια σκόπιμο να καθοριστούν τα κριτήρια που απαιτούνται ώστε να μπορεί ο οργανισμός αυτός να τύχει της απαλλαγής.

               (39)

               Οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των διπλωματικών και προξενικών σχέσεων ή που προορίζονται για αναγνωρισμένους διεθνείς οργανισμούς ή ορισμένες ένοπλες δυνάμεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ με βάση ορισμένα όρια και προϋποθέσεις. Για να μπορεί ένας υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος πραγματοποιεί αυτού του είδους παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών από άλλο κράτος μέλος, να εξασφαλίσει ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις και οι περιορισμοί για την απαλλαγή, θα πρέπει να καθιερωθεί πιστοποιητικό απαλλαγής.

               (40)

               Τα ηλεκτρονικά έγγραφα εισαγωγών θα πρέπει επίσης να είναι δυνατόν να γίνονται αποδεκτά για την άσκηση του δικαιώματος έκπτωσης, όταν πληρούν τις ίδιες απαιτήσεις με τις έντυπες διασαφήσεις.

               (41)

               Όταν προμηθευτής αγαθών ή ο παρέχων υπηρεσίες διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους όπου οφείλεται ο φόρος, θα πρέπει να διευκρινισθεί σε ποιες περιπτώσεις η εν λόγω εγκατάσταση είναι υπόχρεος για την καταβολή του φόρου.

               (42)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ένας υποκείμενος στον φόρο που έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ πρέπει να θεωρείται ως υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος στο εν λόγω κράτος μέλος για την οφειλή του φόρου, ακόμη και όταν η έδρα της δραστηριότητας δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών.

               (43)

               Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι κάθε υποκείμενος στον φόρο υποχρεούται να κοινοποιεί τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ μόλις τον αποκτήσει για ορισμένες φορολογητέες πράξεις προκειμένου να καταστεί δυνατή η συλλογή του φόρου με δικαιότερους όρους.

               (44)

               Θα πρέπει να καθοριστούν τα βάρη για τον επενδυτικό χρυσό που γίνονται κοινώς αποδεκτά στις αγορές πολύτιμων μετάλλων και να οριστεί κοινή ημερομηνία για τον καθορισμό της αξίας των χρυσών νομισμάτων, ώστε να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων.

               (45)

               Το ειδικό καθεστώς για τους μη εγκατεστημένους στην Ένωση υποκείμενους στον φόρο, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες ηλεκτρονικά σε μη υποκείμενους στον φόρο εγκατεστημένους ή διαμένοντες στο εσωτερικό της Ένωσης υπόκειται σε ορισμένες προϋποθέσεις. Οι συνέπειες για την περίπτωση που δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να καθοριστούν με σαφήνεια.

               (46)

               Ορισμένες τροποποιήσεις προκύπτουν από την οδηγία 2008/8/ΕΚ. Δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις αυτές αφορούν αφενός τη φορολογία της μακράς διαρκείας μίσθωσης μεταφορικού μέσου από 1ης Ιανουαρίου 2013 και αφετέρου τη φορολόγηση των υπηρεσιών που παρέχονται ηλεκτρονικά από 1ης Ιανουαρίου 2015, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο από τις ημερομηνίες αυτές,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

      ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

   Άρθρο 1
   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέτρα για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων των τίτλων I έως V, και VII έως XII της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

      ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

      (ΤΙΤΛΟΣ I ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 2
   Δεν συνεπάγονται ενδοκοινοτικές αποκτήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

               α)

               η μεταφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν μπορεί να εφαρμοστεί κατά τον χρόνο της παράδοσης·

               β)

               η επαναφορά καινούργιου μεταφορικού μέσου από μη υποκείμενο στον φόρο στο κράτος μέλος από το οποίο του είχε παραδοθεί αρχικά στο πλαίσιο της απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 138 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         Άρθρο 3
   Με την επιφύλαξη του άρθρου 59α πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι ακόλουθες παροχές υπηρεσιών δεν υπόκεινται στον φόρο, εφόσον ο παρέχων αποδεικνύει ότι ο τόπος της παροχής που καθορίζεται σύμφωνα με το κεφάλαιο V τμήμα 4 υποτμήματα 3 και 4 του παρόντος κανονισμού βρίσκεται εκτός της Ένωσης:

               α)

               από 1ης Ιανουαρίου 2013 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               β)

               από 1ης Ιανουαρίου 2015 οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               γ)

               οι υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         Άρθρο 4
   Υποκείμενος στον φόρο ο οποίος δικαιούται να μη φορολογείται για τις ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών, σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εξακολουθεί να επωφελείται από τη μη φορολόγηση ακόμη και αν, σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας, του έχει χορηγηθεί αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ για τις υπηρεσίες που λαμβάνει για τις οποίες είναι υπόχρεος για την καταβολή του ΦΠΑ ή για τις υπηρεσίες που παρέχει στο έδαφος άλλου κράτους μέλους για τις οποίες ο ΦΠΑ καταβάλλεται μόνο από τον λήπτη.
   Ωστόσο, εάν ο συγκεκριμένος υποκείμενος στον φόρο κοινοποιεί τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ του σε πάροχο όσον αφορά μια ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, θεωρείται ότι χρησιμοποιεί την επιλογή την οποία προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

      ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ

      (ΤΙΤΛΟΣ III ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 5
   Ο συγκροτημένος σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85 ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ), ο οποίος διενεργεί παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, έναντι αντιπαροχής, στα μέλη του ή σε τρίτους, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

      ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

      (ΑΡΘΡΑ 24 ΕΩΣ 29 ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 6
   1.   Ως υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης νοούνται οι υπηρεσίες που συνίστανται στην παράδοση παρασκευασμένων ή μη φαγητών ή ποτών ή και των δύο, για ανθρώπινη κατανάλωση, συνοδευόμενες από επαρκείς υπηρεσίες στήριξης που καθιστούν δυνατή την άμεση κατανάλωσή τους. Η προμήθεια τροφίμων ή ποτών ή και των δύο αποτελεί ένα μόνο στοιχείο του συνόλου στο οποίο οι υπηρεσίες υπερέχουν. Οι υπηρεσίες εστιατορίου καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών στις εγκαταστάσεις του παρόχου και οι υπηρεσίες εστίασης καλύπτουν την παροχή τέτοιου είδους υπηρεσιών εκτός των εγκαταστάσεων του παρόχου.
   2.   Η προμήθεια παρασκευασμένων ή μη τροφίμων ή ποτών ή και των δύο, συμπεριλαμβανομένης ή όχι της μεταφοράς τους αλλά δίχως άλλη υπηρεσία στήριξης δεν θεωρείται υπηρεσία εστιατορίου ή εστίασης κατά την έννοια της παραγράφου 1.
   Άρθρο 7
   1.   Οι «ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες», οι οποίες αναφέρονται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του διαδικτύου ή ενός ηλεκτρονικού δικτύου και των οποίων η παροχή, λόγω της φύσης τους, είναι ουσιαστικά αυτοματοποιημένη και απαιτεί ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση, είναι δε αδύνατο να εξασφαλιστεί χωρίς μέσα πληροφορικής.
   2.   Η παράγραφος 1 καλύπτει, ιδίως, τα εξής:

               α)

               την παροχή ψηφιοποιημένων προϊόντων εν γένει, ιδίως λογισμικών, των τροποποιήσεών τους και της αναβάθμισης αυτών·

               β)

               τις υπηρεσίες που εξασφαλίζουν ή υποστηρίζουν την παρουσία επιχειρήσεων ή ιδιωτών σε ηλεκτρονικό δίκτυο, όπως δημιουργία ιστοτόπου ή ιστοσελίδας·

               γ)

               τις αυτόματα παραγόμενες υπηρεσίες με ηλεκτρονικό υπολογιστή στο Διαδίκτυο ή σε ένα ηλεκτρονικό δίκτυο, σε απάντηση συγκεκριμένων δεδομένων τα οποία εισάγει ο λήπτης·

               δ)

               την εκχώρηση, εξ επαχθούς αιτίας, του δικαιώματος διάθεσης προς πώληση προϊόντος ή υπηρεσίας μέσω ιστοτόπου του Διαδικτύου που λειτουργεί ως απευθείας (on-line) αγορά, όπου οι ενδεχόμενοι αγοραστές υποβάλλουν τις προσφορές τους μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας και όπου τα μέρη ειδοποιούνται για τη σύναψη πώλησης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που παράγεται αυτόματα από ηλεκτρονικό υπολογιστή·

               ε)

               τα πακέτα υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (ISP), στα οποία το τηλεπικοινωνιακό στοιχείο είναι βοηθητικό και δευτερεύον (δηλαδή πακέτα που υπερβαίνουν την απλή πρόσβαση στο Διαδίκτυο και περιέχουν και άλλα στοιχεία, όπως σελίδες με περιεχόμενο που δίνει πρόσβαση σε ενημέρωση, σε μετεωρολογικές ή τουριστικές πληροφορίες, χώρους παιχνιδιών, φιλοξενία ιστοσελίδων, πρόσβαση σε απευθείας συζητήσεις κ.λπ.)·

               στ)

               τις υπηρεσίες που απαριθμούνται στο παράρτημα I.

         3.   Ειδικά, οι ακόλουθες παροχές δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1:

               α)

               οι υπηρεσίες ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης·

               β)

               οι υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών·

               γ)

               αγαθά, των οποίων η παραγγελία και η επεξεργασία της παραγγελίας γίνονται ηλεκτρονικά·

               δ)

               CD-ROM, δισκέτες και παρόμοια μέσα εγγραφής·

               ε)

               έντυπο υλικό, όπως βιβλία, ειδησεογραφικά δελτία, εφημερίδες ή περιοδικά·

               στ)

               CD και κασέτες ήχου·

               ζ)

               βιντεοκασέτες και DVD·

               η)

               παιχνίδια σε CD-RΟΜ·

               θ)

               υπηρεσίες επαγγελματιών, όπως νομικοί ή οικονομικοί σύμβουλοι, που παρέχουν συμβουλές σε πελάτες τους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου·

               ι)

               υπηρεσίες διδασκαλίας, εφόσον το περιεχόμενο των μαθημάτων παραδίδεται από εκπαιδευτικό μέσω του Διαδικτύου ή μέσω ηλεκτρονικού δικτύου (δηλαδή, μέσω σύνδεσης εξ αποστάσεως)·

               ια)

               υπηρεσίες υλικής επισκευής εκτός γραμμής ηλεκτρονικού εξοπλισμού·

               ιβ)

               υπηρεσίες αποθήκευσης δεδομένων χωρίς σύνδεση·

               ιγ)

               διαφημιστικές υπηρεσίες, κυρίως σε εφημερίδες, σε αφίσες και στην τηλεόραση·

               ιδ)

               υπηρεσίες τηλεφωνικής υποστήριξης·

               ιε)

               υπηρεσίες διδασκαλίας που παρέχονται αποκλειστικά με αλληλογραφία, κυρίως ταχυδρομικώς·

               ιστ)

               συμβατικές υπηρεσίες δημοπράτησης που βασίζονται στην άμεση ανθρώπινη παρέμβαση, ανεξάρτητα από τον τρόπο υποβολής των προσφορών·

               ιζ)

               τηλεφωνικές υπηρεσίες με συνιστώσα εικόνας, που είναι γνωστές και ως υπηρεσίες εικονοτηλεφώνου·

               ιη)

               πρόσβαση στο Διαδίκτυο και στον Παγκόσμιο Ιστό·

               ιθ)

               τηλεφωνικές υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του Διαδικτύου.

         Άρθρο 8
   Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο απλώς συναρμολογεί τα διάφορα μέρη μηχανήματος, το σύνολο των οποίων έχουν δοθεί σ’ αυτόν από τον πελάτη του, η πράξη αυτή είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Άρθρο 9
   Η πώληση δικαιώματος προαίρεσης, που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχείο στ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, είναι παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 24 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας. Αυτή η παροχή υπηρεσιών διακρίνεται από τις υποκείμενες πράξεις τις οποίες αφορά.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

      ΤΟΠΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΗΤΕΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ

      ΤΜΗΜΑ 1

         Έννοιες

   Άρθρο 10
   1.   Για την εφαρμογή των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο τόπος όπου ο υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας είναι ο τόπος όπου ασκούνται τα καθήκοντα της κεντρικής διοίκησης της επιχείρησης.
   2.   Για τον καθορισμό του τόπου περί του οποίου η παράγραφος 1, λαμβάνονται υπόψη ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης, ο τόπος της καταστατικής έδρας της και ο τόπος συνεδρίασης της διεύθυνσης.
   Όταν ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας δεν μπορεί να καθορισθεί με ασφάλεια βάσει αυτών των κριτηρίων, ο τόπος όπου λαμβάνονται οι βασικές αποφάσεις σχετικά με τη γενική διαχείριση της επιχείρησης είναι το κριτήριο που υπερισχύει.
   3.   Η απλή παρουσία ταχυδρομικής διεύθυνσης δεν μπορεί να καθορίσει από μόνη της τον τόπο όπου βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του υποκείμενου στον φόρο.
   Άρθρο 11
   1.   Για την εφαρμογή του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να λαμβάνει και να χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες που παρέχονται για την κάλυψη των αναγκών της εν λόγω εγκατάστασης.
   2.   Για την εφαρμογή των κατωτέρω άρθρων, ως «μόνιμη εγκατάσταση» νοείται κάθε εγκατάσταση, εκτός της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού, η οποία χαρακτηρίζεται από επαρκή βαθμό μονιμότητας και κατάλληλη υποδομή σε ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους που της επιτρέπουν να εκτελεί τις υπηρεσίες τις οποίες παρέχει:

               α)

               άρθρο 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               β)

               από 1ης Ιανουαρίου 2013, άρθρο 56 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               γ)

               μέχρι 1ης Δεκεμβρίου 2014, άρθρο 58 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ·

               δ)

               άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

         3.   Το γεγονός και μόνο ότι ένας υπόχρεως διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δεν επαρκεί για να θεωρηθεί ότι έχει μόνιμη εγκατάσταση.
   Άρθρο 12
   Για τους σκοπούς εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «μόνιμη κατοικία» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη, νοείται η διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο μητρώο πληθυσμού ή σε παρόμοιο μητρώο ή η διεύθυνση που έχει κοινοποιηθεί από το εν λόγω πρόσωπο στις φορολογικές αρχές εκτός εάν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι η διεύθυνση αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
   Άρθρο 13
   Ως «συνήθης διαμονή» φυσικού προσώπου, υποκείμενου στον φόρο ή μη κατά την έννοια της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, νοείται ο τόπος όπου διαμένει συνήθως το εν λόγω φυσικό πρόσωπο, λόγω προσωπικών και επαγγελματικών δεσμών.
   Όταν οι επαγγελματικοί δεσμοί είναι σε χώρα διαφορετική από τη χώρα των προσωπικών δεσμών, ή όταν δεν υπάρχουν επαγγελματικοί δεσμοί, ο τόπος της συνήθους διαμονής προσδιορίζεται από τους προσωπικούς δεσμούς οι οποίοι καταδεικνύουν στενές σχέσεις μεταξύ του εν λόγω φυσικού προσώπου και του τόπου όπου ζει.

      ΤΜΗΜΑ 2

         Τόπος παράδοσης αγαθών

         (Άρθρα 31 έως 39 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 14
   Όταν κατά τη διάρκεια ημερολογιακού έτους σημειώνεται υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζεται από ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 34 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το άρθρο 33 της εν λόγω οδηγίας δεν μεταβάλλει τον τόπο παραδόσεων των αγαθών, εκτός των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους προτού σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά το τρέχον ημερολογιακό έτος και υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

               α)

               ο προμηθευτής δεν έχει κάνει χρήση της δυνατότητας επιλογής που προβλέπεται στο άρθρο 34 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας·

               β)

               η αξία των παραδόσεων αγαθών δεν είχε υπερβεί το κατώτατο όριο κατά τη διάρκεια του προηγούμενου ημερολογιακού έτους.

         Ωστόσο, το άρθρο 33 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ μεταβάλλει τον τόπο των ακόλουθων παραδόσεων που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς:

               α)

               της παράδοσης αγαθών, με την οποία σημειώνεται για το τρέχον ημερολογιακό έτος υπέρβαση του κατώτατου ορίου που εφαρμόζει το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του ίδιου ημερολογιακού έτους·

               β)

               κάθε επόμενης παράδοσης αγαθών που πραγματοποιείται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ίδιο ημερολογιακό έτος·

               γ)

               των παραδόσεων αγαθών που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος αυτό κατά το ημερολογιακό έτος που ακολουθεί το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο συνέβη το γεγονός στο οποίο αναφέρεται το στοιχείο α).

         Άρθρο 15
   Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 37 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από τη διαδρομή που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.

      ΤΜΗΜΑ 3

         Τόπος των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων αγαθών

         (Άρθρα 40, 41 και 42 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 16
   Όταν πραγματοποιείται ενδοκοινοτική απόκτηση αγαθών, κατά την έννοια του άρθρου 20 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το κράτος μέλος άφιξης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών ασκεί τη φορολογική του αρμοδιότητα ανεξάρτητα από την αντιμετώπιση της συναλλαγής ως προς τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς αγαθών.
   Ενδεχόμενο αίτημα διόρθωσης από τον προμηθευτή των αγαθών, η οποία αφορά τον ΦΠΑ που αυτός τιμολόγησε και δήλωσε στο κράτος μέλος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς των αγαθών, εξετάζεται από το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με τις εθνικές του διατάξεις.

      ΤΜΗΜΑ 4

         Τόπος παροχής υπηρεσιών

         (Άρθρα 43 έως 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

      Υποτμήμα 1

         Καθεστώς του λήπτη

   Άρθρο 17
   1.   Αν ο τόπος παροχής υπηρεσιών εξαρτάται από το καθεστώς του λήπτη ως υποκειμένου ή όχι στον φόρο, το καθεστώς αυτό καθορίζεται βάσει των άρθρων 9 έως 13 και του άρθρου 43 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   2.   Νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που διαθέτει ή που πρέπει να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ δυνάμει του άρθρου 214 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεδομένου ότι οι ενδοκοινοτικές του αποκτήσεις αγαθών υπόκεινται σε ΦΠΑ ή που επέλεξε οι εν λόγω πράξεις να υπόκεινται στο ΦΠΑ, είναι υποκείμενος στον φόρο κατά την έννοια του άρθρου 43 της εν λόγω οδηγίας.
   Άρθρο 18
   1.   Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ένας λήπτης που είναι εγκατεστημένος στην Ένωση είναι υποκείμενος στον φόρο:

               α)

               όταν ο λήπτης του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό του αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, και εάν κατέχει επιβεβαίωση της εγκυρότητας του εν λόγω ατομικού αριθμού καθώς και του ονόματος και διεύθυνσης του λήπτη, σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 904/2010 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2010, για τη διοικητική συνεργασία και την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (5)·

               β)

               όταν ο λήπτης δεν έχει ακόμη λάβει ατομικό αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, αλλά έχει ενημερώσει ότι έχει υποβάλει αίτηση για τη χορήγησή του, και ο παρέχων κατέχει οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο ή νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που απαιτείται να διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ και διενεργήσει επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.

         2.   Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρεί ότι ένας λήπτης εγκατεστημένος στην Ένωση είναι μη υποκείμενος στον φόρο, όταν αποδεικνύει ότι ο εν λόγω λήπτης δεν του κοινοποιεί τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ.
   3.   Εκτός εάν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι ο λήπτης που είναι εγκατεστημένος εκτός της Ένωσης είναι υποκείμενος στον φόρο:

               α)

               εάν λάβει από το λήπτη πιστοποιητικό, το οποίο έχουν εκδώσει οι φορολογικές αρχές στις οποίες υπάγεται ο λήπτης, με το οποίο επιβεβαιώνεται ότι ο δεύτερος ασκεί οικονομικές δραστηριότητες που του επιτρέπεται να λάβει επιστροφή ΦΠΑ δυνάμει της οδηγίας 86/560/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 1986, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - τρόπος επιστροφής του φόρου προστιθέμενης αξίας στους υποκείμενους στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένοι σε έδαφος της Κοινότητας (6)·

               β)

               όταν ο λήπτης δεν διαθέτει το πιστοποιητικό αυτό, εάν ο παρέχων διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ, ή παρόμοιο αριθμό που έχει χορηγηθεί στον λήπτη από τη χώρα εγκατάστασης και χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των επιχειρήσεων ή κάθε άλλο αποδεικτικό στοιχείο το οποίο καταδεικνύει ότι ο λήπτης είναι υποκείμενος στον φόρο και εάν διενεργεί επαληθεύσεις σε εύλογο επίπεδο όσον αφορά την ακρίβεια των στοιχείων που προσκόμισε ο λήπτης, ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.

      Υποτμήμα 2

         Ιδιότητα του λήπτη

   Άρθρο 19
   Για τους σκοπούς της εφαρμογής των κανόνων οι οποίοι αφορούν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών που προβλέπονται στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας υποκείμενος στον φόρο ή ένα νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στον φόρο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο που λαμβάνει υπηρεσίες αποκλειστικά για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του, θεωρείται ως μη υποκείμενος στον φόρο.
   Εκτός αν διαθέτει στοιχεία περί του αντιθέτου, όπως είναι η φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών, ο παρέχων μπορεί να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες προορίζονται για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη όταν, για τη συγκεκριμένη πράξη, του έχει κοινοποιήσει τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ του.
   Όταν μία και η αυτή υπηρεσία προορίζεται ταυτόχρονα για ιδιωτική χρήση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του προσωπικού του λήπτη, και για τους σκοπούς της οικονομικής δραστηριότητας, η παροχή της εν λόγω υπηρεσίας διέπεται αποκλειστικά από το άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.

      Υποτμήμα 3

         Τόπος εγκατάστασης του λήπτη

   Άρθρο 20
   Όταν η παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο εν λόγω υποκείμενος είναι εγκατεστημένος σε μία μόνο χώρα ή, ελλείψει έδρας οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμης εγκατάστασης, έχει τη μόνιμη κατοικία του και τη συνήθη διαμονή του σε μία μόνο χώρα, η παροχή φορολογείται σε αυτή τη χώρα.
   Ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει των πληροφοριών που του παρέχει ο λήπτης, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν τον έλεγχο ταυτότητας ή πληρωμής.
   Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ τον οποίο χορηγεί το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο λήπτης.
   Άρθρο 21
   Όταν μια παροχή υπηρεσιών σε υποκείμενο στον φόρο ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που εξομοιώνεται με υποκείμενο στον φόρο, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και ο υποκείμενος στον φόρο είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες, η παροχή αυτή φορολογείται στη χώρα όπου ο συγκεκριμένος λήπτης έχει την έδρα της οικονομικής δραστηριότητάς του.
   Ωστόσο, όταν η υπηρεσία παρέχεται σε μόνιμη εγκατάσταση του υποκείμενου στον φόρο που βρίσκεται σε τόπο άλλο από εκείνο στον οποίο ο εν λόγω υποκείμενος έχει εγκαταστήσει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας, η παροχή αυτή φορολογείται στον τόπο της μόνιμης εγκατάστασης που λαμβάνει αυτή την υπηρεσία και τη χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της.
   Όταν ο υποκείμενος στον φόρο δεν διαθέτει έδρα οικονομικής δραστηριότητας ή μόνιμη εγκατάσταση, η υπηρεσία φορολογείται στον τόπο κατοικίας ή συνήθους διαμονής του.
   Άρθρο 22
   1.   Προκειμένου να προσδιορισθεί η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων εξετάζει τη φύση και τη χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας.
   Όταν η φύση και η χρήση της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν του επιτρέπουν να προσδιορίσει τη μόνιμη εγκατάσταση στην οποία παρέχεται η υπηρεσία, ο παρέχων, με σκοπό τον προσδιορισμό της εν λόγω μόνιμης εγκατάστασης, εξετάζει συγκεκριμένα αν η σύμβαση, το δελτίο παραγγελίας και ο αριθμός μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος του λήπτη και του έχει κοινοποιηθεί από το λήπτη καθιστούν τη μόνιμη εγκατάσταση ως λήπτη της υπηρεσίας και αν η μόνιμη εγκατάσταση είναι η οντότητα που πληρώνει για την υπηρεσία.
   Όταν η μόνιμη εγκατάσταση του λήπτη στην οποία παρέχεται η υπηρεσία δεν μπορεί να προσδιορισθεί με ασφάλεια δυνάμει του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου της παρούσας παραγράφου ή όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο στο πλαίσιο σύμβασης που καλύπτει μία ή περισσότερες υπηρεσίες που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο που δεν μπορεί να προσδιορισθεί ή να ποσοτικοποιηθεί, ο παρέχων μπορεί έγκυρα να θεωρήσει ότι οι υπηρεσίες παρέχονται στον τόπο όπου ο λήπτης έχει εγκαταστήσει την οικονομική του δραστηριότητα.
   2.   Η εφαρμογή του παρόντος άρθρου δεν θίγει τις υποχρεώσεις του λήπτη.
   Άρθρο 23
   1.   Από 1ης Ιανουαρίου 2013, όταν, σύμφωνα με το άρθρο 56 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
   2.   Όταν, σύμφωνα με τα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, μια παροχή υπηρεσιών φορολογείται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη ή, ελλείψει εγκατάστασης, στον τόπο όπου έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του, ο παρέχων αποδεικνύει τον τόπο αυτό βάσει τεκμηριωμένων πληροφοριών που παρέχονται από τον λήπτη, τις οποίες επαληθεύει ακολουθώντας τις συνήθεις διαδικασίες για την ασφάλεια των εμπορικών συναλλαγών, όπως αυτές που αφορούν εξακρίβωση ταυτότητας ή έλεγχο πληρωμής.
   Άρθρο 24
   1.   Από 1ης Ιανουαρίου 2013 όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 56 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μία χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.
   2.   Όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στα άρθρα 58 και 59 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε περισσότερες από μια χώρες ή, έχει τη μόνιμη κατοικία του σε μια χώρα και τη συνήθη διαμονή του σε άλλη, κατά τον προσδιορισμό του τόπου παροχής των εν λόγω υπηρεσιών δίδεται προτεραιότητα στον τόπο που διασφαλίζει κατά τον βέλτιστο τρόπο τη φορολόγηση στον τόπο της πραγματικής κατανάλωσης.

      Υποτμήμα 4

         Κοινές διατάξεις για τον καθορισμό του καθεστώτος, της ιδιότητας και του τόπου του λήπτη

   Άρθρο 25
   Για την εφαρμογή των κανόνων που αφορούν τον τόπο παροχής υπηρεσιών, λαμβάνονται υπόψη μόνο οι περιστάσεις που υφίστανται όταν επέρχεται η γενεσιουργός αιτία. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση της χρήσης της παρεχόμενης υπηρεσίας δεν επηρεάζει τον προσδιορισμό του τόπου παροχής, υπό την προϋπόθεση ότι δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.

      Υποτμήμα 5

         Παροχή υπηρεσιών που διέπεται από τους γενικούς κανόνες

   Άρθρο 26
   Η εκχώρηση δικαιωμάτων τηλεοπτικής μετάδοσης ποδοσφαιρικών αγώνων από οργανισμό προς υποκείμενους στον φόρο, εμπίπτει στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Άρθρο 27
   Οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται στην υποβολή αιτήματος επιστροφής ή στην είσπραξη των προς επιστροφή ποσών δυνάμει της οδηγίας 2008/9/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2008, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την επιστροφή του φόρου προστιθέμενης αξίας, που προβλέπεται στην οδηγία 2006/112/ΕΚ, σε υποκείμενους στον φόρο μη εγκατεστημένους στο κράτος μέλος επιστροφής αλλά εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος (7), εμπίπτουν στο άρθρο 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Άρθρο 28
   Οι παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της οργάνωσης κηδείας, στον βαθμό που αποτελούν ενιαία υπηρεσία, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των άρθρων 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Άρθρο 29
   Με την επιφύλαξη του άρθρου 41 του παρόντος κανονισμού, οι παροχές υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στα άρθρα 44 και 45 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

      Υποτμήμα 6

         Παροχές υπηρεσιών από μεσάζοντες

   Άρθρο 30
   Η παροχή υπηρεσιών από μεσάζοντες, όπως αναφέρεται στο άρθρο 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καλύπτει τόσο τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του λήπτη της παρεχόμενης υπηρεσίας, όσο και τις υπηρεσίες των μεσαζόντων που ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του παρέχοντος τις υπηρεσίες αυτές.
   Άρθρο 31
   Οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντες οι οποίοι ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό τρίτου και έχουν ως αντικείμενο τη μεσολάβηση στην παροχή καταλύματος στον ξενοδοχειακό τομέα ή σε παρεμφερείς τομείς εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής:

               α)

               του άρθρου 44 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε υποκείμενο στον φόρο ο οποίος ενεργεί με την ιδιότητα αυτή ή σε μη υποκείμενο στον φόρο νομικό πρόσωπο που θεωρείται ως υποκείμενο στον φόρο·

               β)

               του άρθρου 46 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εφόσον παρέχονται σε μη υποκείμενο στον φόρο.

      Υποτμήμα 7

         Παροχή πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών, εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών και παρόμοιων υπηρεσιών

   Άρθρο 32
   1.   Οι υπηρεσίες με αντικείμενο την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ περιλαμβάνουν την παροχή υπηρεσιών των οποίων τα βασικά χαρακτηριστικά συνίστανται στην παροχή δικαιώματος εισόδου σε εκδήλωση έναντι εισιτηρίου ή πληρωμής, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής υπό μορφή συνδρομής, εισιτηρίου διαρκείας ή περιοδικής πληρωμής.
   2.   Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται κυρίως:

               α)

               στο δικαίωμα εισόδου σε θεάματα, θεατρικές παραστάσεις, παραστάσεις τσίρκου, εμπορικές και λοιπές εκθέσεις, πάρκα αναψυχής, συναυλίες, καθώς και σε άλλες παρόμοιες πολιτιστικές εκδηλώσεις·

               β)

               στο δικαίωμα εισόδου σε αθλητικές εκδηλώσεις, όπως αγώνες ή αναμετρήσεις·

               γ)

               στο δικαίωμα εισόδου σε εκπαιδευτικές και επιστημονικές εκδηλώσεις, όπως διαλέξεις και σεμινάρια.

         3.   Δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 1 η χρήση εγκαταστάσεων, όπως γυμναστηρίων ή παρόμοιων χώρων, με πληρωμή κατ’ αποκοπή.
   Άρθρο 33
   Οι βοηθητικές υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 53 της οδηγίας 206/112/ΕΚ περιλαμβάνουν υπηρεσίες που σχετίζονται άμεσα με την πρόσβαση σε πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, επιστημονικές, εκπαιδευτικές, ψυχαγωγικές ή παρεμφερείς εκδηλώσεις και παρέχονται χωριστά στο πρόσωπο το οποίο παρίσταται στην εκδήλωση, έναντι διακεκριμένης αντιπαροχής.
   Οι βοηθητικές υπηρεσίες αυτές περιλαμβάνουν ιδίως τη χρήση ιματιοφυλακίων ή εγκαταστάσεων υγιεινής, αλλά αποκλείουν τις απλές υπηρεσίες διαμεσολάβησης που αφορούν στην πώληση εισιτηρίων.

      Υποτμήμα 8

         Παροχή υπηρεσιών παρεπόμενων της μεταφοράς και πραγματογνωμοσύνες και εργασίες που αφορούν κινητά αγαθά

   Άρθρο 34
   Με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία τα συναρμολογούμενα αγαθά ενσωματώνονται σε ακίνητο, ο τόπος παροχής υπηρεσιών προς μη υποκείμενο στον φόρο πρόσωπο, οι οποίες συνίστανται μόνο στη συναρμολόγηση από υποκείμενο στον φόρο των διαφόρων μερών ενός μηχανήματος, τα οποία έχουν δοθεί στο σύνολό τους σ’ αυτόν από τον πελάτη του, καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 54 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

      Υποτμήμα 9

         Παροχές υπηρεσιών εστιατορίου και εστίασης, ανεξαρτήτως του αν παρέχονται επί μεταφορικών μέσων

   Άρθρο 35
   Το τμήμα μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, καθορίζεται από το δρομολόγιο του μεταφορικού μέσου και όχι από το δρομολόγιο που πραγματοποιεί κάθε επιβάτης.
   Άρθρο 36
   Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης εμπίπτουν στο άρθρο 57 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Οι υπηρεσίες εστιατορίου και εστίασης που παρέχονται εκτός του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Κοινότητας, αλλά στο έδαφος κράτους μέλους ή τρίτης χώρας εμπίπτουν στο άρθρο 55 της εν λόγω οδηγίας.
   Άρθρο 37
   Ο τόπος παροχής υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης που εκτελείται εντός της Ένωσης εν μέρει κατά τη διάρκεια του τμήματος μεταφοράς επιβατών που διενεργείται εντός της Ένωσης και εν μέρει εκτός του εν λόγω τμήματος αλλά στο έδαφος κράτους μέλους, καθορίζεται εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται για τον καθορισμό του τόπου παροχής κατά την έναρξη της παροχής της υπηρεσίας εστιατορίου ή εστίασης.

      Υποτμήμα 10

         Μίσθωση μεταφορικών μέσων

   Άρθρο 38
   1.   Τα «μεταφορικά μέσα» που αναφέρονται στο άρθρο 56 και στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο ζ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν οχήματα, μηχανοκίνητα ή μη, και άλλον εξοπλισμό και διατάξεις πέδησης που προορίζονται για τη μεταφορά προσώπων ή αντικειμένων από έναν τόπο σε άλλο και που μπορεί να σύρονται, να έλκονται ή να ωθούνται από οχήματα, που κατά κανόνα έχουν σχεδιαστεί και είναι πράγματι κατάλληλα για μεταφορά.
   2.   Μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι κυρίως τα ακόλουθα οχήματα·

               α)

               χερσαία οχήματα, όπως αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, ποδήλατα, τρίκυκλα και τροχόσπιτα·

               β)

               ρυμουλκούμενα και ημιρυμουλκούμενα οχήματα·

               γ)

               βαγόνια σιδηροδρόμου·

               δ)

               πλοία·

               ε)

               αεροσκάφη·

               στ)

               ειδικά σχεδιασμένα οχήματα για τη μεταφορά ασθενών ή τραυματιών·

               ζ)

               γεωργικοί ελκυστήρες και άλλα γεωργικά οχήματα·

               η)

               αναπηρικά αμαξίδια με μηχανική ή ηλεκτρονική προώθηση.

         3.   Δεν είναι μέσα μεταφοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τα εμπορευματοκιβώτια και τα μονίμως ακινητοποιημένα οχήματα.
   Άρθρο 39
   1.   Για τους σκοπούς εφαρμογής του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης μεταφορικού μέσου, η οποία αποτελεί αντικείμενο μίσθωσης καθορίζεται βάσει της σύμβασης μεταξύ των μερών.
   Η σύμβαση χρησιμεύει ως τεκμήριο που μπορεί, να αμφισβητηθεί από κάθε πραγματικό ή νομικό μέσο ώστε να καθοριστεί η πραγματική διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης.
   Η υπέρβαση, λόγω ανωτέρας βίας, της συμβατικής περιόδου της μίσθωσης βραχείας διαρκείας κατά την έννοια του άρθρου 56 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν έχει επίπτωση στον καθορισμό της διάρκειας της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου.
   2.   Όταν η μίσθωση ενός και του αυτού μεταφορικού μέσου καλύπτεται από διαδοχικές συμβάσεις μεταξύ των ιδίων μερών, η διάρκεια που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι η διάρκεια της συνεχούς κατοχής ή χρήσης του μεταφορικού μέσου σύμφωνα με το σύνολο των συμβάσεων.
   Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, μια σύμβαση και οι παρατάσεις της συνιστούν διαδοχικές συμβάσεις.
   Ωστόσο, η διάρκεια της ή των συμβάσεων μίσθωσης βραχείας διαρκείας που προηγούνται της σύμβασης η οποία θεωρείται μακράς διαρκείας δεν αμφισβητείται, εφόσον δεν υφίσταται καταχρηστική πρακτική.
   3.   Εκτός αν υφίσταται καταχρηστική πρακτική, διαδοχικές συμβάσεις μίσθωσης μεταξύ των ιδίων μερών για διαφορετικά μέσα μεταφοράς δεν θεωρούνται ως διαδοχικές συμβάσεις για τους σκοπούς της παραγράφου 2.
   Άρθρο 40
   Ο τόπος όπου το μεταφορικό μέσο τίθεται πράγματι στη διάθεση του πελάτη σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 56 της οδηγίας 1006/112/ΕΚ είναι ο τόπος όπου ο πελάτης ή τρίτος που ενεργεί για λογαριασμό του ασκεί τη φυσική κατοχή του μεταφορικού μέσου.

      Υποτμήμα 11

         Παροχή υπηρεσιών σε μη υποκείμενους στον φόρο εκτός της Κοινότητας

   Άρθρο 41
   Οι παροχές, σε μη υποκείμενο στον φόρο εγκατεστημένο εκτός Κοινότητας, υπηρεσιών που συνίστανται σε μετάφραση κειμένων εμπίπτουν στο άρθρο 59 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

      ΒΑΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ

      (ΤΙΤΛΟΣ VII ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 42
   Όταν προμηθευτής αγαθών ή παρέχων υπηρεσίες απαιτεί, ως όρο για την αποδοχή πληρωμής με πιστωτική ή χρεωστική κάρτα, να καταβάλει ο πελάτης ένα ποσό στον ίδιο ή σε άλλη επιχείρηση, και όταν η συνολική τιμή που καταβάλλεται από τον πελάτη αυτόν δεν επηρεάζεται από τον τρόπο πληρωμής, το ποσό αυτό αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της βάσης επιβολής του φόρου για την παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με τα άρθρα 73 έως 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

      ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

   Άρθρο 43
   Η «παροχή καταλύματος διακοπών» όπως αναφέρεται στο παράρτημα III σημείο 12 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τη μίσθωση σκηνών, τροχόσπιτων ή κινητών κατοικιών που εγκαθίστανται σε χώρους κατασκήνωσης και χρησιμοποιούνται ως καταλύματα διαμονής.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

      ΑΠΑΛΛΑΓΕΣ

      ΤΜΗΜΑ 1

         Απαλλαγές ορισμένων δραστηριοτήτων γενικού συμφέροντος

         (Άρθρα 132, 133 και 134 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 44
   Οι υπηρεσίες επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης που παρέχονται υπό τους όρους του άρθρου 132 παράγραφος 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνουν τη διδασκαλία που συνδέεται άμεσα με έναν εμπορικό ή επαγγελματικό τομέα, καθώς και κάθε διδασκαλία που αποσκοπεί στην απόκτηση ή στη βελτίωση γνώσεων για επαγγελματικούς σκοπούς. Η διάρκεια της σειράς μαθημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επανακατάρτισης δεν έχει, εν προκειμένω, καμία επίπτωση.

      ΤΜΗΜΑ 2

         Απαλλαγές άλλων δραστηριοτήτων

         (Άρθρα 135, 136 και 137 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 45
   Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν εφαρμόζεται στα νομίσματα από λευκόχρυσο («platinum nobles»).

      ΤΜΗΜΑ 3

         Απαλλαγές κατά την εισαγωγή

         (Άρθρα 143, 144 και 145 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 46
   Η απαλλαγή που αναφέρεται στο άρθρο 144 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται στις παροχές υπηρεσιών μεταφοράς που συνδέονται με την εισαγωγή κινητών αγαθών λόγω αλλαγής κατοικίας.

      ΤΜΗΜΑ 4

         Απαλλαγές κατά την εξαγωγη

         (Άρθρα 146 και 147 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 47
   Ο όρος «μεταφορικά μέσα ιδιωτικής χρήσης» που αναφέρεται στο άρθρο 146 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ περιλαμβάνει τα μεταφορικά μέσα που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς από πρόσωπα εκτός των φυσικών προσώπων, όπως είναι οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου, κατά την έννοια του άρθρου 13 της εν λόγω οδηγίας, και οι ενώσεις.
   Άρθρο 48
   Για να καθοριστεί, ως προϋπόθεση για την απαλλαγή της παράδοσης αγαθών που μεταφέρονται από ταξιδιώτες στις προσωπικές τους αποσκευές, εάν έχει σημειωθεί υπέρβαση του κατώτατου ορίου που έχει ορίσει ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 147 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ο υπολογισμός βασίζεται στην αξία του τιμολογίου. Η συνολική αξία διαφόρων αγαθών μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον εάν όλα τα αγαθά αυτά περιλαμβάνονται στο ίδιο τιμολόγιο που εκδίδεται από τον ίδιο υποκείμενο στον φόρο που παραδίδει τα αγαθά στον ίδιο πελάτη.

      ΤΜΗΜΑ 5

         Απαλλαγές ορισμένων πράξεων που εξομοιώνονται με εξαγωγές

         (Άρθρα 151 και 152 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 49
   Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται και στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχονται από υποκείμενο στον φόρο για τον οποίο εφαρμόζεται το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της εν λόγω οδηγίας.
   Άρθρο 50
   1.   Προκειμένου να αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός για την εφαρμογή του άρθρου 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και του άρθρου 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ένας οργανισμός ο οποίος συγκροτείται ως κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 723/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2009, σχετικά με κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) (8), πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

               α)

               να έχει ίδια νομική προσωπικότητα και πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα·

               β)

               να συγκροτείται σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να εμπίπτει σε αυτό·

               γ)

               μεταξύ των μελών του να συγκαταλέγονται κράτη μέλη και, όπου ενδείκνυται, τρίτες χώρες και διακυβερνητικοί οργανισμοί, αλλά κανένας ιδιωτικός φορέας·

               δ)

               να έχει συγκεκριμένους και νόμιμους στόχους, οι οποίοι επιδιώκονται από κοινού και ουσιαστικά δεν είναι εμπορικής φύσης.

         2.   Η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 143 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) και στο άρθρο 151 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ εφαρμόζεται σε μια ΚΕΕΥ της παραγράφου 1 εφόσον αναγνωρίζεται ως διεθνής οργανισμός από το κράτος μέλος υποδοχής.
   Τα όρια και οι προϋποθέσεις της απαλλαγής αυτής καθορίζονται με συμφωνία μεταξύ των μελών της ΚΕΕΥ σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 723/2009. Σε περίπτωση που τα αγαθά δεν αποστέλλονται ή μεταφέρονται εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση των αγαθών αυτών καθώς και στην περίπτωση παροχής υπηρεσιών, η απαλλαγή μπορεί να χορηγείται σύμφωνα με διαδικασία επιστροφής του ΦΠΑ, βάσει του άρθρου 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
   Άρθρο 51
   1.   Όταν ο λήπτης αγαθών ή υπηρεσιών είναι εγκατεστημένος στην Ένωση, αλλά εκτός του κράτους μέλους στο οποίο πραγματοποιείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, το πιστοποιητικό απαλλαγής από τον ΦΠΑ και/ή τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που περιέχεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού χρησιμεύει ως αποδεικτικό στοιχείο, που επιβεβαιώνει ότι η πράξη μπορεί να απαλλάσσεται δυνάμει του άρθρου 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, με την επιφύλαξη των επεξηγηματικών σημειώσεων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του εν λόγω πιστοποιητικού.
   Όταν χρησιμοποιεί το πιστοποιητικό, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένο το πρόσωπο στο οποίο παραδίδονται τα αγαθά ή παρέχονται οι υπηρεσίες μπορεί να αποφασίσει να χρησιμοποιεί κοινό πιστοποιητικό για τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή δύο χωριστά πιστοποιητικά.
   2.   Το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σφραγίζεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής. Ωστόσο, εάν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες προορίζονται για επίσημη χρήση, τα κράτη μέλη δύνανται, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν, να απαλλάξουν τον δικαιούχο από την υποχρέωση επίθεσης σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η απαλλαγή αυτή μπορεί να αρθεί σε περίπτωση κατάχρησης.
   Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το σημείο επαφής που έχει οριστεί για τον προσδιορισμό των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την επίθεση της σφραγίδας στο πιστοποιητικό, καθώς και σε ποιο βαθμό χορηγούν απαλλαγή από την υποχρέωση επίθεσης της σφραγίδας στο πιστοποιητικό. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα λοιπά κράτη μέλη για τα στοιχεία που έλαβε από τα κράτη μέλη.
   3.   Όταν εφαρμόζεται άμεση απαλλαγή στο κράτος μέλος στο οποίο διενεργείται η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, ο προμηθευτής ή ο παρέχων λαμβάνει το πιστοποιητικό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου από τον δικαιούχο των αγαθών ή των υπηρεσιών και φυλάσσει το πιστοποιητικό στα λογιστικά βιβλία του. Εάν η απαλλαγή χορηγείται υπό μορφή επιστροφής του ΦΠΑ, σύμφωνα με το άρθρο 151 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, το πιστοποιητικό επισυνάπτεται στην αίτηση επιστροφής που υποβάλλεται στο οικείο κράτος μέλος.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX

      ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ

      (ΤΙΤΛΟΣ X ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 52
   Όταν το κράτος μέλος εισαγωγής εφαρμόζει ηλεκτρονικό σύστημα για τη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων, ο όρος «έγγραφο με το οποίο να βεβαιώνεται η εισαγωγή», που περιλαμβάνεται στο άρθρο 178 στοιχείο ε) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τέτοιων εγγράφων, εάν αυτές επιτρέπουν τον έλεγχο της άσκησης του δικαιώματος έκπτωσης.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ X

      ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΜΗ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΤΟΝ ΦΟΡΟ

      (ΤΙΤΛΟΣ XI ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2006/112/ΕΚ)

      ΤΜΗΜΑ 1

         Υποκείμενοι στον ΦΠΑ

         (Άρθρα 192Α έως 205 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 53
   1.   Για την εφαρμογή του άρθρου 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, λαμβάνεται υπ’ όψιν μόνο μία μόνιμη εγκατάσταση την οποία διαθέτει ο υποκείμενος στον φόρο, εφόσον χαρακτηρίζεται από επαρκή διάρκεια και κατάλληλη δομή όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό και τους τεχνικούς πόρους, που της επιτρέπουν να πραγματοποιεί την παράδοση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην οποία συμμετέχει.
   2.   Όταν ένας υποκείμενος στον φόρο διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, η εγκατάσταση αυτή θεωρείται ότι δεν συμμετέχει στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών κατά την έννοια του άρθρου 192α στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, εκτός εάν οι τεχνικοί πόροι και το ανθρώπινο δυναμικό της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται από τον εν λόγω υποκείμενο στον φόρο για πράξεις που αφορούν την παράδοση αυτών των αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών αυτών που πραγματοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος, πριν ή κατά τη διάρκεια της εν λόγω παράδοσης ή παροχής.
   Όταν οι πόροι της μόνιμης εγκατάστασης χρησιμοποιούνται μόνο για καθήκοντα διοικητικής υποστήριξης, όπως η λογιστική, η τιμολόγηση και η είσπραξη απαιτήσεων, δεν θεωρείται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της παράδοσης αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών,
   Ωστόσο, εάν εκδίδεται τιμολόγιο με τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ που έχει χορηγηθεί από το κράτος μέλος της μόνιμης εγκατάστασης, η εν λόγω μόνιμη εγκατάσταση θεωρείται ότι έχει παρέμβει στην παράδοση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που διενεργείται στο εν λόγω κράτος μέλος, εκτός αντίθετων αποδείξεων.
   Άρθρο 54
   Όταν υποκείμενος στον φόρο έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 192α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ανεξάρτητα από το εάν η λόγω έδρα παρεμβαίνει ή όχι στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών που πραγματοποιείται από τον υποκείμενο στον φόρο στο εν λόγω κράτος μέλος.

      ΤΜΗΜΑ 2

         Διάφορες διατάξεις

         (Άρθρα 272 και 273 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 55
   Για τις υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 262 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι υποκείμενοι στον φόρο στους οποίους πρέπει να δίδεται ατομικός αριθμός μητρώου ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 214 της εν λόγω οδηγίας και τα μη υποκείμενα στον φόρο νομικά πρόσωπα που διαθέτουν αριθμό μητρώου ΦΠΑ υποχρεούνται να κοινοποιούν, όταν ενεργούν υπ’ αυτή την ιδιότητα, τον αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών ή στους παρέχοντες υπηρεσίες, μόλις τον αποκτήσουν.
   Οι υποκείμενοι στον φόρο που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, οι οποίοι δικαιούνται να μη φορολογούνται για τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις αγαθών τους σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο του άρθρου 4 του παρόντος κανονισμού δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν τον ατομικό αριθμό μητρώου ΦΠΑ στους προμηθευτές αγαθών, όταν ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ έχει χορηγηθεί σύμφωνα με το άρθρο 214 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή ε) της εν λόγω οδηγίας.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΧΙ

      ΕΙΔΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ

      ΤΜΗΜΑ 1

         Ειδικό καθεστώς για τον επενδυτικό χρυσό

         (Άρθρα 344 έως 356 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 56
   Ο όρος «βάρους αποδεκτού από τις αγορές πολύτιμων μετάλλων» που προβλέπεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ καλύπτει τουλάχιστον τις μονάδες και τα βάρη που απαντώνται στο εμπόριο, όπως παρατίθενται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 57
   Για να καταρτιστεί ο κατάλογος των χρυσών νομισμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 345 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, ως «τιμή» και «κανονική αξία», όπως αναφέρεται στο άρθρο 344 παράγραφος 1 σημείο 2) της ιδίας οδηγίας, νοούνται η τιμή και η κανονική αξία ως έχουν την 1η Απριλίου κάθε έτους. Εάν η 1η Απριλίου δεν συμπίπτει με την ημέρα κατά την οποία καθορίζονται οι αξίες αυτές, χρησιμοποιούνται οι αξίες της επόμενης ημέρας κατά την οποία αυτές καθορίζονται.

      ΤΜΗΜΑ 2

         Ειδικό καθεστώς για μη εγκατεστημένους υποκείμενους στον φόρο που παρέχουν ηλεκτρονικές υπηρεσίε σε μη υποκείμενους στον φόρο

         (Άρθρα 357 έωσ 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ)

   Άρθρο 58
   Όταν, κατά τη διάρκεια ημερολογιακού τριμήνου, μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο, ο οποίος χρησιμοποιεί το ειδικό καθεστώς για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, πληροί ένα τουλάχιστον από τα κριτήρια διαγραφής που απαριθμούνται στο άρθρο 363, το κράτος μέλος εγγραφής διαγράφει τον εν λόγω μη εγκατεστημένο υποκείενο στον φόρο από το ειδικό καθεστώς. Στις περιπτώσεις αυτές, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο μπορεί στη συνέχεια να διαγραφεί ανά πάσα στιγμή κατά τ διάρκεια του τριμήνου από το ευεργέτημα του ειδικού καθεστώτος.
   Όσο αφορά τις υπηρεσίες που παρασχέθηκαν ηλεκτρονικά πριν από τη διαγραφή, αλλά εντός του ημερολογιακού τριμήνου κατά τη διάρκεια του οποίου επήλθε η διαγραφή, ο μη εγκατεστημένος υποκείμενος στον φόρο υποβάλλει δήλωση ΦΠΑ για το σύνολο του τριμήνου, σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Η υποχρέωση υποβολής της δήλωσης αυτής δεν έχει καμία επίπτωση στην ενδεχόμενη υποχρέωση να διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες.
   Άρθρο 59
   Κάθε φορολογική περίοδος (ημερολογιακό τρίμηνο) κατά την έννοια του άρθρου 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ είναι ανεξάρτητη φορολογική περίοδος.
   Άρθρο 60
   Αφού υποβληθεί δήλωση ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, κάθε μεταγενέστερη αλλαγή στα αριθμητικά στοιχεία που περιέχονται σε αυτή γίνεται μόνο μέσω τροποποίησς της δήλωσης αυτής και όχι μέσω αναπροσαρμογής των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
   Άρθρο 61
   Τα ποσά των δηλώσεων ΦΠΑ που υποβάλλονται στα πλαίσια του ειδικού καθεστώτος για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες που προβλέπεται στα άρθρα 357 έως 369 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ δεν στρογγυλοποιούνται στην πλησιέστερη προς τα πάνω ή προς τα κάτω ακέραια νομισματική μονάδα. Δηλώνεται και καταβάλλεται το ακριβές ποσό του ΦΠΑ.
   Άρθρο 62
   Το κράτος μέλος εγγραφής, το οποίο έχει εισπράξει ποσό μεγαλύτερο από το αναφερόμενο στη δήλωση ΦΠΑ που υποβάλλεται για ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 364 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιστρέφει το πλεόνασμα απευθείας στον οικείο υποκείμενο στον φόρο.
   Όταν το κράτος μέλος εγγραφής έχει εισπράξει ποσό που αντιστοιχεί σε δήλωση ΦΠΑ, η οποία μεταγενέστερα διαπιστώνεται ότι είναι λανθασμένη, και το εν λόγω κράτος μέλος έχει ήδη κατανείμει το ποσό μεταξύ των κρατών μελών κατανάλωσης, τα κράτη αυτά επιστρέφουν απευθείας το επιπλέον ποσό που εισπράχθηκε στον μη εγκατεστημένο υποκείμενο στον φόρο και κοινοποιούν στο κράτος μέλος εγγραφής την προσαρμογή στην οποία προέβησαν.
   Άρθρο 63
   Τα ποσά ΦΠΑ που καταβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 367 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ αφορούν αποκλειστικά τη δήλωση ΦΠΑ, η οποία υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 364 της εν λόγω οδηγίας. Κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση των καταβληθέντων ποσών μπορεί να γίνει μόνο με αναφορά στην εν λόγω δήλωση και δεν μεταφέρεται σε άλλη δήλωση, ούτε γίνεται διόρθωση των στοιχείων σε επόμενη δήλωση.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII

      ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

   Άρθρο 64
   Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1777/2005 καταργείται.
   Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος IV.
   Άρθρο 65
   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2011.
   Ωστόσο:

               —

               το άρθρο 3 στοιχείο α), το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο β), το άρθρο 23 παράγραφος 1 και το άρθρο 24 παράγραφος 1 εφαρμόζονται από 1ης Ιανουαρίου 2013,

               —

               το άρθρο 3 στοιχείο β) εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2015,

               —

               το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο γ) εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014.

      Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς λα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
      Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 2011.

            Για το Συμβούλιο

            Ο Πρόεδρος

         MATOLCSY Gy.

      (1)  ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 288 της 29.10.2005, σ. 1.

      (3)  ΕΕ L 44 της 20.2.2008, σ. 11.

      (4)  ΕΕ L 199 της 31.7.1985, σ. 1.

      (5)  ΕΕ L 268 της 12.10.2010, σ. 1.

      (6)  ΕΕ L 326 της 21.11.1986, σ. 40.

      (7)  ΕΕ L 44 της 20.2.2008, σ. 23.

      (8)  ΕΕ L 206 της 8.8.2009, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         Άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού

                  1.

                  Σημείο 1 του παραρτήματος II της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

                              α)

                              παροχή και φιλοξενία ιστοτόπων και ιστοσελίδων·

                              β)

                              αυτοματοποιημένη συντήρηση προγραμμάτων εξ αποστάσεως και σε απευθείας σύνδεση·

                              γ)

                              εξ αποστάσεως διαχείριση συστημάτων·

                              δ)

                              αποθήκευση δεδομένων σε απευθείας σύνδεση, που επιτρέπει την αποθήκευση και ανάκτηση συγκεκριμένων δεδομένων με ηλεκτρονικό τρόπο·

                              ε)

                              παροχή, σε απευθείας σύνδεση, χώρου δίσκου κατόπιν αίτησης.

                  2.

                  Σημείο 2 του παραρτήματος II της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

                              α)

                              χρησιμοποίηση λογισμικών σε απευθείας σύνδεση ή με τηλεφόρτωση (ειδικότερα προγραμμάτων σύναψης συμβάσεων/λογιστικής και αντιικών λογισμικών), καθώς και των ενημερωμένων εκδόσεών τους·

                              β)

                              φίλτρα «bannerblockers» (λογισμικά που εμποδίζουν την εμφάνιση διαφημιστικών παραθύρων, γνωστά ως «φραγμοί διαφημιστικών παραθύρων»)·

                              γ)

                              οδηγοί τηλεφόρτωσης, όπως λογισμικά διασύνδεσης υπολογιστών και περιφερειακών μονάδων (π.χ. εκτυπωτών)·

                              δ)

                              αυτοματοποιημένη εγκατάσταση φίλτρων σε ιστοτόπους, σε απευθείας σύνδεση·

                              ε)

                              αυτοματοποιημένη εγκατάσταση ζωνών ασφαλείας (firewalls), σε απευθείας σύνδεση.

                  3.

                  Σημείο 3 του παραρτήματος II της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

                              α)

                              πρόσβαση σε θεματικά μοτίβα οθόνης και τηλεφόρτωσή τους·

                              β)

                              πρόσβαση σε φωτογραφίες, εικόνες ή προγράμματα προστασίας οθόνης (screensavers) ή τηλεφόρτωσή τους·

                              γ)

                              το ψηφιοποιημένο περιεχόμενο βιβλίων και άλλων ηλεκτρονικών δημοσιεύσεων·

                              δ)

                              συνδρομή σε εφημερίδες και περιοδικά σε απευθείας σύνδεση·

                              ε)

                              στατιστικές περί διαδικτυακών ημερολογίων (weblogs) και ιστοτόπων·

                              στ)

                              ειδήσεις, οδικές πληροφορίες και δελτία καιρού, σε απευθείας σύνδεση·

                              ζ)

                              πληροφορίες σε απευθείας σύνδεση, παραγόμενες αυτόματα από λογισμικό, με εισαγωγή συγκεκριμένων δεδομένων από τον πελάτη, όπως νομικά ή οικονομικά δεδομένα (κυρίως δεδομένα χρηματιστηριακών αγορών σε πραγματικό χρόνο)·

                              η)

                              παροχή χώρου για διαφημίσεις, κυρίως διαφημιστικών παραθύρων σε ιστότοπο ή ιστοσελίδα·

                              θ)

                              χρήση μηχανών αναζήτησης και καταλόγων του Διαδικτύου.

                  4.

                  Σημείο 4 του παραρτήματος II της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

                              α)

                              πρόσβαση σε μουσικά αρχεία ή τηλεφόρτωσή τους σε υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα·

                              β)

                              πρόσβαση σε μουσικά μηνύματα, μουσικά αποσπάσματα, μελωδίες κινητών τηλεφώνων ή άλλους ήχους ή τηλεφόρτωσή τους·

                              γ)

                              πρόσβαση σε ταινίες (φιλμ) ή τηλεφόρτωσή τους·

                              δ)

                              τηλεφόρτωση παιχνιδιών σε υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα·

                              ε)

                              πρόσβαση σε αυτοματοποιημένα παιχνίδια, σε απευθείας σύνδεση, που παρέχονται μόνο μέσω του Διαδικτύου ή άλλων παρόμοιων ηλεκτρονικών δικτύων, και όπου οι παίκτες είναι γεωγραφικά απομακρυσμένοι ο ένας από τον άλλον.

                  5.

                  Σημείο 5 του παραρτήματος II της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

                              α)

                              αυτοματοποιημένη διδασκαλία από απόσταση, που παρέχεται μόνο μέσω του Διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου, και της οποίας η παροχή απαιτεί περιορισμένη, αν όχι μηδενική, ανθρώπινη παρέμβαση, συμπεριλαμβανομένων των εικονικών τάξεων, εκτός από τις περιπτώσεις όπου το Διαδίκτυο ή παρόμοιο ηλεκτρονικό δίκτυο χρησιμοποιείται ως απλό μέσο επικοινωνίας μεταξύ του δασκάλου και του σπουδαστή·

                              β)

                              τετράδια εργασιών που συμπληρώνονται από τους μαθητές σε απευθείας σύνδεση και διορθώνονται αυτόματα, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         Άρθρο 51 του παρόντος κανονισμού

         Επεξηγηματικές σημειώσεις

                  1.

                  Για τον υποκείμενο και/ή τον εγκεκριμένο αποθηκευτή, το παρόν πιστοποιητικό χρησιμεύει ως δικαιολογητικό φορολογικής απαλλαγής για παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών ή αποστολές αγαθών προς τους δικαιούχους απαλλαγής οργανισμούς και ιδιώτες, που αναφέρονται στο άρθρο 151 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ και στο άρθρο 13 της οδηγίας 2008/118/ΕΚ. Κατά συνέπεια, πρέπει να εκδίδεται ένα πιστοποιητικό για κάθε υποκείμενο/αποθηκευτή. Ο υποκείμενος/αποθηκευτής υποχρεούται να φυλάττει το πιστοποιητικό στα βιβλία του σύμφωνα με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος του.

                  2.

                              α)

                              Το χρησιμοποιούμενο χαρτί πρέπει να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές που ορίζονται στην
                                    Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 164 της 1.7.1989, σ. 3.
                              Το χαρτί πρέπει να είναι λευκό για όλα τα αντίτυπα και το μέγεθός του πρέπει να είναι 210 × 297 χιλιοστά, με μέγιστη απόκλιση 5 χιλιοστά λιγότερο ή 8 χιλιοστά περισσότερο ως προς το μήκος.
                              Προκειμένου για απαλλαγή από ειδικούς φόρους κατανάλωσης το πιστοποιητικό απαλλαγής συντάσσεται σε δύο αντίτυπα:

                                          —

                                          ένα αντίτυπο φυλάσσεται από τον αποστολέα,

                                          —

                                          ένα αντίτυπο συνοδεύει την κίνηση των αγαθών που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης.

                              β)

                              Στο σημείο 5.Β ο χώρος που δεν χρησιμοποιείται πρέπει να διαγράφεται ώστε να είναι αδύνατη οποιαδήποτε προσθήκη.

                              γ)

                              Το έγγραφο πρέπει να συμπληρώνεται ευανάγνωστα και κατά τρόπο ώστε τα αναγραφόμενα να είναι ανεξίτηλα. Δεν πρέπει να υπάρχουν σβησίματα ή διαγραφές. Το έγγραφο αυτό πρέπει να συμπληρώνεται σε γλώσσα που αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος υποδοχής.

                              δ)

                              Εάν η περιγραφή των αγαθών και/ή των υπηρεσιών (σημείο 5.Β του πιστοποιητικού) παραπέμπει σε δελτίο παραγγελίας συνταγμένο σε γλώσσα που δεν αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος υποδοχής, ο δικαιούχος απαλλαγής οργανισμός/ιδιώτης οφείλει να επισυνάπτει μετάφρασή του.

                              ε)

                              Εξάλλου, εάν το πιστοποιητικό είναι συνταγμένο σε γλώσσα που δεν αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος του υποκειμένου/αποθηκευτή, ο δικαιούχος απαλλαγής οργανισμός/ιδιώτης οφείλει να επισυνάπτει μετάφραση των πληροφοριών σχετικά με τα αγαθά και τις υπηρεσίες που περιγράφονται στο σημείο 5.Β.

                              στ)

                              Ως αναγνωρισμένη γλώσσα νοείται μια από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται επισήμως στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ή κάθε άλλη επίσημη γλώσσα της Ένωσης, την οποία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δηλώνει ότι μπορεί να χρησιμοποιείται για τον σκοπό αυτό.

                  3.

                  Με την προβλεπόμενη δήλωσή του στο σημείο 3 του πιστοποιητικού, ο δικαιούχος απαλλαγής οργανισμός/ιδιώτης παρέχει τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την εξέταση της αίτησης απαλλαγής στο κράτος μέλος υποδοχής.

                  4.

                  Με τη θεώρησή του στο σημείο 4 του πιστοποιητικού, ο οργανισμός επιβεβαιώνει την ακρίβεια των πληροφοριών που περιέχονται στα σημεία 1 και 3.α) του εγγράφου και πιστοποιεί ότι ο δικαιούχος απαλλαγής ιδιώτης είναι μέλος του προσωπικού του.

                  5.

                              α)

                              Η παραπομπή στο δελτίο παραγγελίας (σημείο 5.Β του πιστοποιητικού) πρέπει να αναφέρει τουλάχιστον την ημερομηνία και τον αριθμό της παραγγελίας. Το δελτίο παραγγελίας πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο σημείο 5 του πιστοποιητικού. Εάν το πιστοποιητικό πρέπει να φέρει σφραγίδα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής, το δελτίο παραγγελίας πρέπει επίσης να φέρει σφραγίδα.

                              β)

                              Η αναγραφή του αριθμού μητρώου ειδικών φόρων κατανάλωσης, όπως αυτός ορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2073/2004 του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2004, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης είναι προαιρετική. Ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ ή ο αριθμός φορολογικής εγγραφής είναι υποχρεωτικός.

                              γ)

                              Τα νομίσματα πρέπει να αναφέρονται με κωδικό αποτελούμενο από τρία γράμματα σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο ISO 4127 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (1).

                  6.

                  Το γνήσιο της προαναφερόμενης δήλωσης του δικαιούχου απαλλαγής οργανισμού/ιδιώτη πρέπει να βεβαιώνεται στο σημείο 6 με σφραγίδα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους υποδοχής. Η αρμόδια αρχή μπορεί να θέσει ως όρο, για την εκ μέρους της έγκριση, τη συγκατάθεση άλλης αρχής του ίδιου κράτους μέλους. Η εξασφάλιση της συγκατάθεσης αυτής επαφίεται στην αρμόδια φορολογική αρχή.

                  7.

                  Για την απλούστευση της διαδικασίας, η αρμόδια αρχή μπορεί να εξαιρέσει το δικαιούχο απαλλαγής οργανισμό από την υποχρέωση να ζητά επίθεση σφραγίδας σε περίπτωση απαλλαγής για επίσημη χρήση. Ο δικαιούχος οργανισμός πρέπει να αναφέρει την εξαίρεση αυτή στο σημείο 7 του πιστοποιητικού.

         (1)  Ενδεικτικά, ορισμένοι χρησιμοποιούμενοι σήμερα κωδικοί νομισμάτων είναι: EUR (ευρώ), BGN (βουλγαρικό λεβ), CZK (τσεχική κορόνα), DKK (δανική κορόνα), GBP (λίρα στερλίνα), HUF (ουγγρικό φιορίνι), LTL (λιθουανικό λίτας), PLN (πολωνικό ζλότι), RON (ρουμανικό λέου), SEK (σουηδική κορόνα), USD (δολάριο ΗΠΑ).

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

         Άρθρο 56 του παρόντος κανονισμού

                  Μονάδα

                  Βάρη που απαντώνται στο εμπόριο

                  Χιλιόγραμμο

                  12,5/1

                  Γραμμάριο

                  500/250/100/50/20/10/5/2,5/2

                  Ουγγιά (1oz = 31,1035 g)

                  100/10/5/1/1/2/1/4

                  Tael (1 tael = 1,193 oz) (1)

                  10/5/1

                  Tola (10 tolas = 3,75 oz) (2)

                  10

         (1)  Tael = Παραδοσιακή κινεζική μονάδα βάρους. Η καθαρότητα ράβδου tael του Χονγκ Κονγκ ανέρχεται σε 990, αλλά στην Ταϊβάν ράβδοι 5 και 10 tael μπορεί να έχουν καθαρότητα 999,9.

         (2)  Tola = Παραδοσιακή ινδική μονάδα βάρους χρυσού. Το περισσότερο δημοφιλές μέγεθος ράβδου είναι 10 tola με καθαρότητα 999.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

         Πίνακας αντιστοιχίας

                  Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1777/2005

                  Παρών κανονισμός

                  Κεφάλαιο I

                  Κεφάλαιο I

                  Άρθρο 1

                  Άρθρο 1

                  Κεφάλαιο II

                  Κεφάλαια III και IV

                  Τμήμα 1 κεφαλαίου ΙΙ

                  Κεφάλαιο III

                  Άρθρο 2

                  Άρθρο 5

                  Τμήμα 2 κεφαλαίου ΙΙ

                  Κεφάλαιο IV

                  Άρθρο 3 παράγραφος 1

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 3 παράγραφος 2

                  Άρθρο 8

                  Κεφάλαιο III

                  Κεφάλαιο V

                  Τμήμα 1 κεφαλαίου ΙΙΙ

                  Κεφάλαιο V τμήμα 4

                  Άρθρο 4

                  Άρθρο 28

                  Τμήμα 2 κεφαλαίου ΙΙΙ

                  Κεφάλαιο V τμήμα 4

                  Άρθρο 5

                  Άρθρο 34

                  Άρθρο 6

                  Άρθρα 29 και 41

                  Άρθρο 7

                  Άρθρο 26

                  Άρθρο 8

                  Άρθρο 27

                  Άρθρο 9

                  Άρθρο 30

                  Άρθρο 10

                  Άρθρο 38 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ)

                  Άρθρο 11 παράγραφοι 1 και 2

                  Άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2

                  Άρθρο 12

                  Άρθρο 7 παράγραφος 3

                  Κεφάλαιο IV

                  Κεφάλαιο VI

                  Άρθρο 13

                  Άρθρο 42

                  Κεφάλαιο V

                  Κεφάλαιο VIII

                  Τμήμα 1 Κεφαλαίου V

                  Κεφάλαιο VIII τμήμα 1

                  Άρθρο 14

                  Άρθρο 44

                  Άρθρο 15

                  Άρθρο 45

                  Τμήμα 2 Κεφαλαίου V

                  Κεφάλαιο VIII τμήμα 4

                  Άρθρο 16

                  Άρθρο 47

                  Άρθρο 17

                  Άρθρο 48

                  Κεφάλαιο VI

                  Κεφάλαιο IX

                  Άρθρο 18

                  Άρθρο 52

                  Κεφάλαιο VII

                  Κεφάλαιο XI

                  Άρθρο 19 παράγραφος 1

                  Άρθρο 56

                  Άρθρο 19 παράγραφος 2

                  Άρθρο 57

                  Άρθρο 20 παράγραφος 1

                  Άρθρο 58

                  Άρθρο 20 παράγραφος 2

                  Άρθρο 62

                  Άρθρο 20 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο

                  Άρθρο 59

                  Άρθρο 20 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο

                  Άρθρο 60

                  Άρθρο 20 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο

                  Άρθρο 63

                  Άρθρο 20 παράγραφος 4

                  Άρθρο 61

                  Κεφάλαιο VIII

                  Κεφάλαιο V τμήμα 3

                  Άρθρο 21

                  Άρθρο 16

                  Άρθρο 22

                  Άρθρο 14

                  Κεφάλαιο IX

                  Κεφάλαιο XII

                  Άρθρο 23

                  Άρθρο 65

                  Παράρτημα I

                  Παράρτημα I

                  Παράρτημα II

                  Παράρτημα III


title: Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 203/2011 της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 2011 , σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

text:
               2.3.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 57/19

         ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 203/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 1ης Μαρτίου 2011
   σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1),
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 138 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
   Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XV μέρος A, του εν λόγω κανονισμού,
   ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
   Άρθρο 1
   Οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή που αναφέρονται στο άρθρο 138 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 2
   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 2 Μαρτίου 2011.

      Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
      Βρυξέλλες, 1 Μαρτίου 2011.

            Για την Επιτροπή, εξ ονόματος του Προέδρου,

         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Γενικός Διευθυντής Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης

      (1)  ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 350 της 31.12.2007, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

                  (EUR/100 kg)

                  Κωδικός ΣΟ

                  Κωδικός των τρίτων χωρών (1)

                  Κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή

                  0702 00 00

                  IL

                  122,2

                  MA

                  46,8

                  TN

                  113,1

                  TR

                  95,7

                  ZZ

                  94,5

                  0707 00 05

                  TR

                  159,9

                  ZZ

                  159,9

                  0709 90 70

                  MA

                  31,5

                  TR

                  100,8

                  ZZ

                  66,2

                  0805 10 20

                  EG

                  56,9

                  IL

                  78,2

                  MA

                  55,1

                  TN

                  41,5

                  TR

                  67,9

                  ZA

                  37,9

                  ZZ

                  56,3

                  0805 50 10

                  MA

                  45,9

                  TR

                  51,2

                  ZZ

                  48,6

                  0808 10 80

                  BR

                  55,2

                  CA

                  126,3

                  CN

                  90,2

                  MK

                  54,8

                  US

                  148,5

                  ZZ

                  95,0

                  0808 20 50

                  AR

                  91,1

                  CL

                  188,1

                  CN

                  52,4

                  US

                  96,8

                  ZA

                  109,6

                  ZZ

                  107,6

         (1)  Ονοματολογία των χωρών που ορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1833/2006 της Επιτροπής (ΕΕ L 354 της 14.12.2006, σ. 19). Ο κωδικός «ZZ» αντιπροσωπεύει «άλλες χώρες καταγωγής».


title: Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1002/2012 της Επιτροπής, της 29ης Οκτωβρίου 2012 , για την 181η τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με το δίκτυο της Αλ Κάιντα

text:
               30.10.2012

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 300/43

         ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1002/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 29ης Οκτωβρίου 2012
   για την 181η τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με το δίκτυο της Αλ Κάιντα
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Μαΐου 2002, για την επιβολή συγκεκριμένων περιοριστικών μέτρων κατά ορισμένων προσώπων και οντοτήτων που συνδέονται με το δίκτυο της Αλ Κάιντα (1), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) και το άρθρο 7α παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 απαριθμεί τα πρόσωπα, τις ομάδες και τις οντότητες που αφορά η βάσει του εν λόγω κανονισμού δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων.

               (2)

               Στις 17 Οκτωβρίου 2012, η Επιτροπή Κυρώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε να προσθέσει δύο φυσικά πρόσωπα στον κατάλογο προσώπων, ομάδων και οντοτήτων που αφορά η δέσμευση κεφαλαίων και οικονομικών πόρων.

               (3)

               Κατά συνέπεια, το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 θα πρέπει να επικαιροποιηθεί αναλόγως.

               (4)

               Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ αμέσως, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μέτρων που προβλέπονται σε αυτόν,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
   Άρθρο 1
   Το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 2
   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

      Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
      Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2012.

            Για την Επιτροπή, εξ ονόματος του Προέδρου,

            Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Μέσων Εξωτερικής Πολιτικής

      (1)  ΕΕ L 139 της 29.5.2002, σ. 9.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2002 τροποποιείται ως εξής:
      Οι ακόλουθες καταχωρίσεις προστίθενται στον τίτλο «Φυσικά πρόσωπα»:

                  α)

                     «Ayyub Bashir (άλλως α) Alhaj Qari Ayub Bashar, β) Qari Muhammad Ayub). Τίτλος: α) Qari, β) Alhaj. Ημερομηνία γέννησης: α) 1966, β) 1964, γ) 1969, δ) 1971. Ιθαγένεια: α) ουζμπεκική, β) αφγανική. Διεύθυνση: Mir Ali, North Waziristan Agency, Federal Administered Tribal Areas, Πακιστάν. Ημερομηνία κατονομασίας που αναφέρεται στο άρθρο 2α παράγραφος 4 στοιχείο β): 18.10.2012.»

                  β)

                     «Aamir Ali Chaudhry (άλλως α) Aamir Ali Chaudary, β) Aamir Ali Choudry, γ) Amir Ali Chaudry, δ) Huzaifa). Ημερομηνία γέννησης: 3.8.1986. Ιθαγένεια: πακιστανική. Αριθ. διαβατηρίου: BN 4196361 (αριθμός πακιστανικού διαβατηρίου εκδοθέντος στις 28.10.2008, που λήγει στις 27.10.2013). Αριθ. καταχώρισης στα εθνικά μητρώα: 33202-7126636-9 (αριθμός πακιστανικού εθνικού δελτίου ταυτότητας). Ημερομηνία κατονομασίας που αναφέρεται στο άρθρο 2α παράγραφος 4 στοιχείο β): 18.10.2012.»


title: Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1025/2011 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2011 , σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

text:
               15.10.2011

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 270/26

         ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1025/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 14ης Οκτωβρίου 2011
   σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1),
   Έχοντας υπόψη τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 136 παράγραφος 1,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
   Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A του εν λόγω κανονισμού,
   ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
   Άρθρο 1
   Οι κατ’ αποκοπή τιμές εισαγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 136 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 2
   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 15 Οκτωβρίου 2011.

      Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
      Βρυξέλλες, 14 Οκτωβρίου 2011.

            Για την Επιτροπή, εξ ονόματος του Προέδρου,
         José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

            Γενικός Διευθυντής Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης

      (1)  ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1.

      (2)  ΕΕ L 157 της 15.6.2011, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
      Κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών

                  (EUR/100 kg)

                  Κωδικός ΣΟ

                  Κωδικός των τρίτων χωρών (1)

                  Κατ’ αποκοπή τιμή κατά την εισαγωγή

                  0702 00 00

                  AL

                  58,3

                  EC

                  36,3

                  MA

                  42,3

                  MK

                  53,8

                  ZA

                  35,6

                  ZZ

                  45,3

                  0707 00 05

                  AL

                  65,0

                  MK

                  64,2

                  TR

                  132,0

                  ZZ

                  87,1

                  0709 90 70

                  EC

                  33,4

                  TR

                  112,1

                  ZZ

                  72,8

                  0805 50 10

                  AR

                  59,3

                  BR

                  38,2

                  CL

                  60,5

                  TR

                  72,0

                  UY

                  56,8

                  ZA

                  73,7

                  ZZ

                  60,1

                  0806 10 10

                  BR

                  170,5

                  CL

                  79,6

                  MK

                  85,4

                  TR

                  118,4

                  ZA

                  56,1

                  ZZ

                  102,0

                  0808 10 80

                  AR

                  61,9

                  CL

                  69,6

                  CN

                  79,2

                  NZ

                  115,8

                  US

                  82,8

                  ZA

                  115,4

                  ZZ

                  87,5

                  0808 20 50

                  CL

                  85,4

                  CN

                  49,2

                  TR

                  133,7

                  ZZ

                  89,4

         (1)  Ονοματολογία των χωρών που ορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1833/2006 της Επιτροπής (ΕΕ L 354 της 14.12.2006, σ. 19). Ο κωδικός «ZZ» αντιπροσωπεύει «άλλες χώρες καταγωγής».