title: Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 391/2013 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013 , για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών  Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ

text:
               9.5.2013

               EL

               Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

               L 128/31

         ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 391/2013 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ
   της 3ης Μαΐου 2013
   για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών
   (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
   Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,
   Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
   Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1070/2009 («κανονισμός για την παροχή υπηρεσιών») (2) και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 4,
   Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

               (1)

               Με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 550/2004 η Επιτροπή πρέπει να θεσπίσει κοινό σύστημα χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, καθιστώντας δυνατή την ομοιόμορφη εφαρμογή του στον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό.

               (2)

               Η δημιουργία κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται κατά τη διάρκεια όλων των φάσεων μιας πτήσης είναι εξαιρετικής σημασίας για την εφαρμογή της πρωτοβουλίας του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού. Το εν λόγω σύστημα αναμένεται ότι θα βοηθήσει στην αύξηση της διαφάνειας όσον αφορά τον προσδιορισμό, την επιβολή και την εφαρμογή των τελών που ισχύουν για τους χρήστες του εναερίου χώρου. Το σύστημα αναμένεται επίσης ότι θα συμβάλει στην ασφαλή, αποδοτική και αποτελεσματική παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών στους χρήστες που το χρηματοδοτούν και ότι θα τονώσει την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών.

               (3)

               Το κοινό σύστημα χρέωσης πρέπει να καταστεί καίριο στοιχείο στην επίτευξη των στόχων του μηχανισμού επιδόσεων, όπως ορίζεται βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Μαρτίου 2004, για τη χάραξη του πλαισίου για τη δημιουργία του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (3), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1070/2009 (κανονισμός-πλαίσιο), και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013 της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2013, για καθορισμό μηχανισμού επιδόσεων των υπηρεσιών αεροναυτιλίας και των λειτουργιών δικτύου (4).

               (4)

               Σύμφωνα με τον γενικό στόχο να βελτιωθούν οι επιδόσεις των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, το σύστημα χρέωσης πρέπει να προωθεί τα οικονομικά και λειτουργικά οφέλη και να προβλέπει την καθιέρωση συστημάτων παροχής κινήτρων στους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ώστε υποστηριχθεί η βελτίωση της παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, καθώς και η εφαρμογή του επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας.

               (5)

               Το κοινό σύστημα χρέωσης πρέπει να συμβαδίζει με το κοινό σύστημα τελών διαδρομής του Eurocontrol και να είναι σύμφωνο με το άρθρο 15 της σύμβασης του Σικάγου του ΔΟΠΑ του 1944 για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία («σύμβαση του Σικάγου»).

               (6)

               Το κοινό σύστημα χρέωσης πρέπει να επιτρέπει τη βέλτιστη χρήση του εναερίου χώρου, με βάση τις ροές εναέριας κυκλοφορίας, ιδίως μέσα στα λειτουργικά τμήματα του εναέριου χώρου που έχουν καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 9α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.

               (7)

               Κύρια αρχή του κοινού συστήματος χρέωσης είναι η πλήρης και διαφανής πληροφόρηση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου και των αρμοδίων αρχών για τη βάση κοστολόγησης.

               (8)

               Εφόσον αποδειχθεί ότι οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή/και οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS παρέχονται υπό συνθήκες της αγοράς, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίζουν για τις εν λόγω υπηρεσίες να μην υπολογίζουν το καθορισμένο κόστος, να μην υπολογίζουν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης, να μην καθορίζουν τις τιμές μονάδων τερματικής εξυπηρέτησης ή/και να μην παρέχουν οικονομικά κίνητρα.

               (9)

               Επειδή μεταβάλλεται η φύση της λειτουργίας των αερολιμένων, θα χρειασθεί ενδεχομένως να τροποποιηθούν κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς οι ζώνες χρέωσης τερματικής εξυπηρέτησης.

               (10)

               Η εισαγωγή νέων τεχνολογιών και διαδικασιών και των σχετικών επιχειρηματικών μοντέλων με σκοπό την προώθηση ολοκληρωμένης εξυπηρέτησης αναμένεται ότι θα οδηγήσει σε σημαντική μείωση του κόστους προς όφελος των χρηστών. Για να καταστεί δυνατή η εν λόγω μείωση του κόστους στο μέλλον, οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, για να βελτιωθεί η επιχειρηματική δραστηριότητά τους, πρέπει να αναλάβουν το κόστος αναδιάρθρωσης, το οποίο θα μπορούν να ανακτήσουν εφόσον αποδειχθεί το καθαρό όφελος που θα έχουν οι χρήστες.

               (11)

               Για να ενθαρρυνθεί η επίτευξη καλύτερων επιδόσεων, στους μηχανισμούς παροχής κινήτρων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σκοπιμότητα επιβράβευσης ή επιβολής κυρώσεων για τις επιδόσεις που σημειώνονται όσον αφορά τα προσδοκώμενα επίπεδα επιδόσεων με βάση το εγκεκριμένο σχέδιο επιδόσεων.

               (12)

               Για να επιταχυνθεί η εφαρμογή των τεχνολογιών SESAR, οι επενδύσεις σε νέα συστήματα ATM (διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας) και στη μείζονα ανασκευή των υπαρχόντων συστημάτων ATM που επηρεάζουν το επίπεδο επιδόσεων του ευρωπαϊκού δικτύου ATM, πρέπει να είναι επιλέξιμες για ανάκτηση του κόστους μέσω των τελών που καταβάλλουν οι χρήστες, εφόσον σχετίζονται με την εφαρμογή του Γενικού Προγράμματος για τη Διαχείριση της Εναέριας Κυκλοφορίας στην Ευρώπη, και ιδίως με κοινά έργα όπως αυτά προσδιορίζονται στο άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004. Επίσης, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίζουν τη διαμόρφωση των αεροναυτιλιακών τελών, ώστε να παρέχουν κίνητρα για τον εξοπλισμό των αεροσκαφών με συστήματα που προβλέπονται στα κοινά έργα.

               (13)

               Για να αυξηθεί η απόδοση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και να προωθηθεί η βέλτιστη χρήση τους, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να διαφοροποιούν τα τέλη, λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό συμφόρησης του δικτύου σε μια συγκεκριμένη περιοχή ή σε μια συγκεκριμένη διαδρομή σε συγκεκριμένο χρόνο.

               (14)

               Το ύψος των τελών που επιβάλλονται ιδίως για τα ελαφρά αεροσκάφη δεν πρέπει να αποθαρρύνει τη χρήση των διευκολύνσεων και των υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για την ασφάλεια ή την εισαγωγή νέων τεχνικών και διαδικασιών.

               (15)

               Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την ευχέρεια να καθορίζουν συλλογικά τις δικές τους τιμές μονάδας, ιδίως όταν οι ζώνες χρέωσης εκτείνονται πέραν του εναέριου χώρου ενός κράτους μέλους ή όταν είναι συμβαλλόμενα μέρη σε ένα κοινό σύστημα χρέωσης τελών διαδρομής.

               (16)

               Για να βελτιωθεί η απόδοση του κοινού συστήματος χρέωσης και για να μετριασθεί ο διοικητικός και λογιστικός φόρτος, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν την ευχέρεια να εισπράττουν συλλογικά τα τέλη διαδρομής με ένα και μόνον τέλος ανά πτήση.

               (17)

               Τα νομικά μέσα πρέπει να ενισχυθούν, ώστε να εξασφαλισθεί η ταχεία και πλήρης καταβολή των αεροναυτιλιακών τελών από τους χρήστες των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.

               (18)

               Τα τέλη που επιβάλλονται στους χρήστες του εναέριου χώρου πρέπει να καθορίζονται και να εφαρμόζονται κατά τρόπο δίκαιο και διαφανή, μετά από διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών. Πρέπει δε να επανεξετάζονται σε τακτική βάση.

               (19)

               Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2006, για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών (5), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1191/2010 της Επιτροπής, της 16ης Δεκεμβρίου 2010 (6), πρέπει να καταργηθεί από την 1η Ιανουαρίου 2015.

               (20)

               Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής Ενιαίου Ουρανού,

         ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

      ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

   Άρθρο 1
   Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής
   1.   Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέτρα για την ανάπτυξη κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.
   2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται από τους παρόχους υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, οι οποίοι έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, και από τους παρόχους μετεωρολογικών υπηρεσιών, εφόσον έχουν ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, για τη γενική εναέρια κυκλοφορία εντός των περιοχών EUR (περιοχή Ευρώπης) και AFI (περιοχή Αφρικής και Ινδικού Ωκεανού) του ΔΟΠΑ, στις οποίες τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Εφαρμόζεται επίσης στον διαχειριστή δικτύου που έχει ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 677/2011 (7) της Επιτροπής.
   3.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό για αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε εναέριο χώρο υπό την αρμοδιότητά τους μέσα σε άλλες περιοχές του ΔΟΠΑ, με την προϋπόθεση ότι ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.
   4.   Τα κράτη μέλη δύνανται να εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό σε παρόχους υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   5.   Με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 4 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν τον παρόντα κανονισμό στις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε αερολιμένες με λιγότερες των 70 000 αεροπορικές κινήσεις με όργανα (IFR) ετησίως.
   Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την απόφαση αυτή.
   Άρθρο 2
   Ορισμοί
   Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που προβλέπονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004.
   Επιπλέον, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:
   (1)   «χρήστης αεροναυτιλιακών υπηρεσιών»: ο φορέας εκμετάλλευσης του αεροσκάφους κατά τον χρόνο εκτέλεσης της πτήσης, ή, εάν δεν είναι γνωστή η ταυτότητα του φορέα εκμετάλλευσης, ο ιδιοκτήτης του αεροσκάφους, εκτός εάν αποδειχθεί ότι κατά τον χρόνο εκείνο φορέας εκμετάλλευσης ήταν άλλο πρόσωπο·
   (2)   «εκπρόσωπος χρηστών εναέριου χώρου»: οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο ή οντότητα που εκπροσωπεί τα συμφέροντα μιας ή περισσότερων κατηγοριών χρηστών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·
   (3)   «IFR»: οι κανόνες πτήσης με όργανα, όπως αυτοί ορίζονται στο παράρτημα 2 της σύμβασης του Σικάγου του 1944 του ΔΟΠΑ (Δέκατη έκδοση – Ιούλιος 2005)·
   (4)   «VFR»: οι κανόνες πτήσης εξ όψεως, όπως αυτοί ορίζονται στο παράρτημα 2 της σύμβασης του Σικάγου του 1944 του ΔΟΠΑ (Δέκατη έκδοση – Ιούλιος 2005)·
   (5)   «ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής»: ο όγκος εναέριου χώρου για τον οποίο καθορίζονται ενιαία βάση κοστολόγησης και ενιαία τιμή μονάδας·
   (6)   «ζώνη χρέωσης τερματικών τελών»: αερολιμένας ή ομάδα αερολιμένων, όπου έχει καθορισθεί ενιαία βάση κοστολόγησης και ενιαία τιμή μονάδας·
   (7)   «καθορισμένο κόστος»: το κόστος που προκαθορίζεται από κράτος μέλος όπως ορίζει το άρθρο 15 παράγραφος 2·στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·
   (8)   «περίοδος αναφοράς»: η περίοδος αναφοράς για το σύστημα επιδόσεων που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 και στο άρθρο 8 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013·
   (9)   «αεροπορική κίνηση με όργανα (IFR)»: το σύνολο των απογειώσεων και των προσγειώσεων που εκτελούνται με κανόνες πτήσης με όργανα, υπολογιζόμενο ως ο ετήσιος μέσος όρος της τριετίας που προηγήθηκε της υποβολής του σχεδίου επιδόσεων·
   (10)   «άλλα έσοδα»: τα έσοδα που προέρχονται από τις δημόσιες αρχές, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδοτικής στήριξης από προγράμματα βοηθείας της Ένωσης όπως το Διευρωπαϊκό δίκτυο Μεταφορών (ΔΕΔ-Μ), η Διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» (CEF) και το Ταμείο Συνοχής, τα έσοδα από εμπορικές δραστηριότητες ή/και, στην περίπτωση των τιμών μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης, τα έσοδα από συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και των φορέων εκμετάλλευσης αερολιμένων·
   (11)   «σχέδιο επιδόσεων»: σχέδιο επιδόσεων που έχει καταρτισθεί και εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 11 έως 16 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013·
   (12)   «πραγματικό κόστος»: το ετήσιο κόστος παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπόκειται σε τελικό οικονομικό έλεγχο·
   (13)   «υπηρεσίες CNS, MET και AIS»: οι υπηρεσίες επικοινωνιών, πλοήγησης και εποπτείας, οι μετεωρολογικές υπηρεσίες για την αεροναυτιλία και οι υπηρεσίες αεροναυτικών πληροφοριών·
   (14)   «κόστος αναδιάρθρωσης»: σημαντικά εφάπαξ έξοδα των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τη διαδικασία αναδιάρθρωσης λόγω της εισαγωγής νέων τεχνολογιών και διαδικασιών και συναφών επιχειρηματικών μοντέλων για την προώθηση ολοκληρωμένης εξυπηρέτησης, εφόσον το κράτος μέλος επιθυμεί να ανακτήσει το κόστος σε μια ή περισσότερες περιόδους αναφοράς. Τα εν λόγω έξοδα είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν το κόστος αποζημίωσης υπαλλήλων, την παύση λειτουργίας κέντρων ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, τη μετατόπιση δραστηριοτήτων σε άλλα μέρη και την απόσβεση περιουσιακών στοιχείων ή/και την απόκτηση στρατηγικών συμμετοχών σε άλλους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.
   Άρθρο 3
   Τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες και υπηρεσίες CNS, MET και AIS υποκείμενες στις συνθήκες της αγοράς
   1.   Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των αρχών που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004 και αναλόγως της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν, πριν την έναρξη περιόδου αναφοράς ή σε δικαιολογημένες περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ότι ορισμένες ή όλες οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS υπόκεινται στις συνθήκες της αγοράς. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζονται οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, αλλά τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν για τις εν λόγω υπηρεσίες:

               α)

               να μην υπολογίζουν καθορισμένο κόστος σύμφωνα με το άρθρο 7 του παρόντος κανονισμού·

               β)

               να μην παρέχουν οικονομικά κίνητρα για τις εν λόγω υπηρεσίες στα καίρια πεδία επιδόσεων που αφορούν τη χωρητικότητα και το περιβάλλον σύμφωνα με το άρθρο 15 του παρόντος κανονισμού·
               και, όσον αφορά τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες,

               γ)

               να μην υπολογίζουν τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης σύμφωνα με το άρθρο 12 του παρόντος κανονισμού·

               δ)

               να μην καθορίζουν την τιμή μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης σύμφωνα με το άρθρο 17 του παρόντος κανονισμού.

         2.   Για να καθορίσουν εάν ορισμένες ή όλες οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS υπόκεινται στις συνθήκες της αγοράς, τα κράτη μέλη πραγματοποιούν λεπτομερή αξιολόγηση όλων των συνθηκών όπως προβλέπει το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού. Η αξιολόγηση περιλαμβάνει διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.
   3.   Τα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο 19 μήνες από την έναρξη περιόδου αναφοράς ή από την ημερομηνία εφαρμογής των αποφάσεων που έχουν ληφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, λεπτομερή έκθεση για το περιεχόμενο και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2. Η εν λόγω έκθεση συνοδεύεται από αποδεικτικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της συγγραφής υποχρεώσεων εάν υπάρχει, αιτιολόγηση της επιλογής του παρόχου υπηρεσιών, περιγραφή των ρυθμίσεων που επιβλήθηκαν στον πάροχο, ώστε να εξασφαλισθεί ότι οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS παρέχονται με αποδοτικό τρόπο, και την έκβαση των διαβουλεύσεων με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου. Η έκθεση περιλαμβάνει πλήρη αιτιολόγηση των συμπερασμάτων του κράτους μέλους.
   4.   Εφόσον η Επιτροπή συμφωνήσει ότι έχουν αποδειχθεί οι συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος I, ενημερώνει σχετικά το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εντός τεσσάρων μηνών από την παραλαβή της έκθεσης. Η εν λόγω τετράμηνη περίοδος μπορεί να παραταθεί σε έξι μήνες από την παραλαβή της έκθεσης, εάν η Επιτροπή κρίνει ότι χρειάζονται πρόσθετα στοιχεία για να διαπιστωθεί ότι ισχύουν οι συνθήκες της αγοράς.
   Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι δεν έχουν αποδειχθεί οι συνθήκες της αγοράς, εντός έξι μηνών από την παραλαβή της έκθεσης και σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004, αποφασίζει ότι το(τα) ενδιαφερόμενο(α) κράτος(η) μέλος(η) εφαρμόζει πλήρως τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω απόφαση λαμβάνεται μετά από διαβούλευση με το(τα) ενδιαφερόμενο(α) κράτος(η) μέλος(η).
   5.   Η έκθεση του κράτους μέλους και η απόφαση της Επιτροπής που αναφέρονται στην παράγραφο 4 ισχύουν για τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, δημοσιοποιούνται και δημοσιεύεται σχετική παραπομπή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   Άρθρο 4
   Αρχές του κοινού συστήματος χρέωσης
   1.   Το κοινό σύστημα χρέωσης διέπεται από τις γενικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   2.   Το καθορισμένο κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής χρηματοδοτείται μέσω των τελών διαδρομής που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα.
   3.   Το καθορισμένο κόστος των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χρηματοδοτείται μέσω των τερματικών τελών που επιβάλλονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου III ή/και από άλλα έσοδα.
   4.   Οι παράγραφοι 2 και 3 δεν θίγουν τη χρηματοδότηση απαλλαγών ορισμένων χρηστών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων χρηματοδοτικών πόρων σύμφωνα με το άρθρο 10.
   5.   Το κοινό σύστημα χρέωσης εξασφαλίζει διαφάνεια και προβλέπει διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου για τις βάσεις κοστολόγησης και την κατανομή του κόστους μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών.
   6.   Τα έσοδα που προέρχονται από τα τέλη διαδρομής ή τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης που έχουν καθορισθεί σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12 του παρόντος κανονισμού δεν χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση εμπορικών δραστηριοτήτων των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.
   Άρθρο 5
   Καθορισμός ζωνών χρέωσης
   1.   Τα κράτη μέλη καθορίζουν ζώνες χρέωσης στον εναέριο χώρο που εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους, εντός του οποίου παρέχονται αεροναυτιλιακές υπηρεσίες σε χρήστες του εναέριου χώρου.
   2.   Οι ζώνες χρέωσης του εναέριου χώρου καθορίζονται ανάλογα με τις λειτουργίες και τις υπηρεσίες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας μετά από διαβούλευση με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου.
   3.   Μια ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής εκτείνεται από το έδαφος έως τον ανώτερο εναέριο χώρο, τον οποίο και περιλαμβάνει. Σε σύνθετες τερματικές περιοχές, τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν ειδική ζώνη εντός μιας ζώνης χρέωσης.
   4.   Εάν οι ζώνες χρέωσης εκτείνονται στον εναέριο χώρο περισσοτέρων του ενός κρατών μελών, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξασφαλίζουν συνεκτική και ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στον οικείο εναέριο χώρο.
   5.   Μια ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επιτρέπεται να τροποποιηθεί κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη:

               α)

               διαβιβάζουν στην Επιτροπή το σχετικό κόστος και τα δεδομένα κυκλοφορίας, ώστε να της επιτραπεί να διαμορφώσει συνεκτική σειρά δεδομένων για το κόστος η οποία να αντανακλά την κατάσταση πριν και μετά την αλλαγή, και να φέρει σε πέρας τα καθήκοντα παρακολούθησης των επιδόσεων σύμφωνα με το άρθρο 18 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013·

               β)

               διαβουλεύονται με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου και αναφέρουν τα σχόλιά τους στην Επιτροπή·

               γ)

               διαβιβάζουν στην Επιτροπή εκτίμηση των επιπτώσεων των αλλαγών στους στόχους οικονομικής απόδοσης των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και στην παρακολούθηση των επιδόσεων και υποδεικνύουν με ποιο τρόπο θα παρακολουθεί τις επιδόσεις κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης περιόδου αναφοράς.

         ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

      ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

   Άρθρο 6
   Επιλέξιμες υπηρεσίες, διευκολύνσεις και δραστηριότητες
   1.   Οι κατά το άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 4 πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών καθορίζουν το κόστος παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που σχετίζεται με τις εφαρμοζόμενες διευκολύνσεις και υπηρεσίες που προβλέπονται στο περιφερειακό σχέδιο αεροναυτιλίας του ΔΟΠΑ, ευρωπαϊκή περιοχή, για τις ζώνες χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.
   Το κόστος αυτό περιλαμβάνει τα διοικητικά έξοδα, την επιμόρφωση, τις μελέτες, τις δοκιμές και δοκιμασίες, όπως επίσης και την έρευνα και την ανάπτυξη που αφορούν τις υπηρεσίες αυτές.
   2.   Τα κράτη μέλη δύνανται να ορίσουν τις ακόλουθες δαπάνες ως καθορισμένο κόστος, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, εφόσον αυτές προκύπτουν από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών:

               α)

               δαπάνες με τις οποίες επιβαρύνθηκαν οι αρμόδιες εθνικές αρχές·

               β)

               δαπάνες με τις οποίες επιβαρύνθηκαν οι αναγνωρισμένοι οργανισμοί, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004·

               γ)

               δαπάνες που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες.

         3.   Σύμφωνα με το άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004, μέρος των εσόδων που προκύπτουν από τα τέλη επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση κοινών έργων σχετιζόμενων με λειτουργίες του δικτύου, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τη βελτίωση των συνολικών επιδόσεων της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας και των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή αναλυτικές και διαφανείς λογιστικές πρακτικές, ώστε να εξασφαλίσουν ότι δεν επιβάλλονται διπλά τέλη στους χρήστες του εναερίου χώρου. Το καθορισμένο κόστος που προέρχεται από κοινό έργο προσδιορίζεται με σαφήνεια σύμφωνα με τα παραρτήματα II και VII.
   4.   Επενδύσεις σε νέα συστήματα ATM και μείζονες ανασκευές υπαρχόντων συστημάτων ATM είναι επιλέξιμες εφόσον συμβαδίζουν με την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Γενικού Προγράμματος για τη Διαχείριση της Εναέριας Κυκλοφορίας, και ιδίως εφόσον πραγματοποιούνται μέσω των κοινών έργων που προσδιορίζονται στο άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   Άρθρο 7
   Υπολογισμός του κόστους
   1.   Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος περιλαμβάνουν το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού, και αποφασίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις λογιστικής του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   Τα μη επαναλαμβανόμενα αποτελέσματα που προκύπτουν από την καθιέρωση των διεθνών λογιστικών προτύπων επιτρέπεται να κατανέμονται σε χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη.
   Με την επιφύλαξη των άρθρων 17 και 19 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, το καθορισμένο κόστος ορίζεται πριν την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς ως μέρος του σχεδίου επιδόσεων για κάθε ημερολογιακό έτος της περιόδου αναφοράς, τόσο σε πραγματικούς όσο και ονομαστικούς όρους. Για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, η διαφορά μεταξύ του καθορισμένου κόστους πριν την περίοδο αναφοράς εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους και του καθορισμένου κόστους αναπροσαρμοσμένου με βάση τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού πληθωρισμού που κατέγραψε η Επιτροπή στον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή της Eurostat, όπως δημοσιεύεται τον Απρίλιο του έτους ν, και του εκτιμώμενου πληθωρισμού, όπως προσδιορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων για το έτος που προηγείται της περιόδου αναφοράς και για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, μεταφέρεται σε κάθε έτος ν + 2 για τον υπολογισμό της τιμής μονάδας.
   Το καθορισμένο κόστος και το πραγματικό κόστος υπολογίζονται σε εθνικό νόμισμα. Εφόσον σε ένα λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου καθορίζεται κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, τα οικεία κράτη μέλη διασφαλίζουν τη μετατροπή του εθνικού κόστους σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των οικείων κρατών μελών, ώστε να εξασφαλιστεί διαφανής υπολογισμός της ενιαίας τιμής μονάδας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 17 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή και τον Eurocontrol.
   2.   Το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 κατανέμεται σε δαπάνες προσωπικού, λοιπές λειτουργικές δαπάνες, δαπάνες απόσβεσης, κόστος κεφαλαίου και έκτακτες δαπάνες, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι μη ανακτήσιμοι φόροι και τελωνειακοί δασμοί που καταβάλλονται, και όλες οι λοιπές σχετικές δαπάνες.
   Στις δαπάνες προσωπικού περιλαμβάνονται οι μεικτές αμοιβές, η καταβολή υπερωριών, οι εργοδοτικές εισφορές στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και δαπάνες συνταξιοδότησης και άλλες παροχές. Οι δαπάνες συνταξιοδότησης επιτρέπεται να υπολογίζονται με προσεκτική χρήση παραδοχών με βάση τη διαχείριση του συστήματος ή του εθνικού δικαίου, αναλόγως. Οι εν λόγω παραδοχές περιγράφονται λεπτομερώς στο σχέδιο επιδόσεων.
   Οι λοιπές λειτουργικές δαπάνες περιλαμβάνουν τις δαπάνες για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται στην παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, και ιδίως τις εξωτερικές υπηρεσίες, το εξωτερικό προσωπικό, τα υλικά, την ενέργεια, τις υπηρεσίες κοινής ωφελείας, τη μίσθωση κτιρίων, τον εξοπλισμό και τις εγκαταστάσεις, τη συντήρηση, τα ασφάλιστρα και τα έξοδα ταξιδίου. Όταν πάροχος υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας αγοράζει άλλες αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, περιλαμβάνει τις πραγματικές δαπάνες για τις υπηρεσίες αυτές στις λοιπές λειτουργικές δαπάνες.
   Οι δαπάνες απόσβεσης αφορούν τα συνολικά πάγια περιουσιακά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πάγια περιουσιακά στοιχεία αποσβέννυνται, ανάλογα με την αναμενόμενη διάρκεια λειτουργίας τους, με τη μέθοδο της γραμμικής απόσβεσης που εφαρμόζεται στο κόστος των περιουσιακών στοιχείων που αποσβέννυνται. Η λογιστική του ιστορικού ή του τρέχοντος κόστους επιτρέπεται να χρησιμοποιείται στον υπολογισμό της απόσβεσης. Η μεθοδολογία δεν μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια της απόσβεσης και είναι σύμφωνη με το εφαρμοζόμενο κόστος κεφαλαίου (ονομαστικό κόστος κεφαλαίου για τη λογιστική ιστορικού κόστους και πραγματικό κόστος για τη λογιστική τρέχοντος κόστους). Εφόσον εφαρμόζεται η λογιστική τρέχοντος κόστους, παρέχονται επίσης λογιστικά στοιχεία όσον αφορά το ισοδύναμο ιστορικό κόστος για να καθίσταται δυνατή η σύγκριση και η αξιολόγηση.
   Το κόστος κεφαλαίου ισούται με το γινόμενο:

               α)

               του αθροίσματος της μέσης καθαρής λογιστικής αξίας των υπό λειτουργία ή υπό κατασκευή πάγιων περιουσιακών στοιχείων και των ενδεχόμενων προσαρμογών του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων που χρησιμοποιούνται από τον πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, και της μέσης αξίας του καθαρού κυκλοφορούντος ενεργητικού, εξαιρουμένων των έντοκων λογαριασμών, που απαιτούνται για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών· επί

               β)

               τον σταθμικό μέσο όρο του χρεωστικού επιτοκίου και της απόδοσης του μετοχικού κεφαλαίου. Για τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών χωρίς μετοχικό κεφάλαιο, ο σταθμικός μέσος όρος υπολογίζεται με βάση ποσοστό απόδοσης που εφαρμόζεται επί της διαφοράς μεταξύ των συνολικών περιουσιακών στοιχείων που αναφέρονται στο στοιχείο α) και των οφειλών.

         Οι έκτακτες δαπάνες περιλαμβάνουν μη επαναλαμβανόμενες δαπάνες που σχετίζονται με την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους.
   Κάθε προσαρμογή εκτός όσων προβλέπονται από τα διεθνή λογιστικά πρότυπα διευκρινίζεται στο σχέδιο επιδόσεων για να εξετασθεί από την Επιτροπή, καθώς και στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα II.
   3.   Για τον υπολογισμό του κόστους κεφαλαίου κατά την παράγραφο 2, οι συντελεστές που πρέπει να σταθμίζονται βασίζονται στο ποσοστό χρηματοδότησης μέσω είτε δανειοληψίας είτε μετοχικού κεφαλαίου. Το χρεωστικό επιτόκιο ισούται με το σταθμικό μέσο χρεωστικό επιτόκιο του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Η απόδοση μετοχικού κεφαλαίου είναι η προβλεπόμενη στο σχέδιο επιδόσεων για την περίοδο αναφοράς και βασίζεται στον πραγματικό χρηματοοικονομικό κίνδυνο του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών όπως εκτιμήθηκε πριν την περίοδο αναφοράς.
   Όταν τα πάγια περιουσιακά στοιχεία δεν ανήκουν στον πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αλλά περιλαμβάνονται στον υπολογισμό του κόστους κεφαλαίου, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι δεν ανακτάται δύο φορές το κόστος των στοιχείων αυτών.
   4.   Ο υπολογισμός του πραγματικού κόστους μπορεί να περιλαμβάνει την ανάκτηση του κόστους αναδιάρθρωσης των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά τις περιόδους αναφοράς που προηγήθηκαν της(των) περιόδου(ων) αναφοράς της ανάκτησης και επεξηγηματικό υπόμνημα στο οποίο αποδεικνύεται το καθαρό κέρδος για τους χρήστες με την πάροδο του χρόνου.
   Η εθνική εποπτική αρχή υποβάλλει στην Επιτροπή το επεξηγηματικό υπόμνημα, σχέδιο ανάκτησης του κόστους αναδιάρθρωσης και τα αποτελέσματα της διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των χρηστών του εναερίου χώρου για το επεξηγηματικό υπόμνημα και το σχέδιο ανάκτησης του κόστους αναδιάρθρωσης.
   Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι έχει αποδειχθεί το αναμενόμενο καθαρό κέρδος των χρηστών, ενημερώνει σχετικά το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εντός πέντε μηνών αφότου παραλάβει την πρόταση της εθνικής εποπτικής αρχής.
   Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί το αναμενόμενο καθαρό όφελος για τους χρήστες, αποφασίζει σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 εντός πέντε μηνών αφότου παραλάβει τα έγγραφα από την εθνική εποπτική αρχή ότι δεν θα ανακτηθεί το κόστος αναδιάρθρωσης των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και ενημερώνει σχετικά τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
   Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος αναφέρει την εξέλιξη του κόστους αναδιάρθρωσης και του καθαρού οφέλους των χρηστών στην ετήσια έκθεση που συντάσσει βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 4 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013.
   Άρθρο 8
   Κατανομή του κόστους
   1.   Το κόστος των επιλέξιμων υπηρεσιών, διευκολύνσεων και δραστηριοτήτων κατά την έννοια του άρθρου 6 κατανέμεται με διαφανή τρόπο στις ζώνες χρέωσης από τις οποίες πράγματι προκύπτει.
   Όταν το κόστος προέρχεται από διάφορες ζώνες χρέωσης, κατανέμεται κατ’ αναλογία με βάση διαφανή μεθοδολογία σύμφωνα με το άρθρο 9.
   2.   Το κόστος των τερματικών υπηρεσιών συνδέεται με τις ακόλουθες υπηρεσίες:

               α)

               υπηρεσίες ελέγχου του αεροδρομίου, υπηρεσίες πληροφοριών πτήσεων του αεροδρομίου, συμπεριλαμβανομένων των συμβουλευτικών υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, και υπηρεσίες συνέγερσης·

               β)

               υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας συνδεόμενες με την προσέγγιση και την αναχώρηση αεροσκαφών εντός ορισμένης απόστασης από ένα αεροδρόμιο με βάση τις απαιτήσεις πτητικών λειτουργιών·

               γ)

               κατάλληλη κατανομή όλων των άλλων συνιστωσών των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, οι οποίες αντικατοπτρίζουν την κατ’ αναλογία κατανομή μεταξύ της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και της τερματικής εξυπηρέτησης.

         Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 στοιχεία β) και γ), πριν από την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καθορίζουν για κάθε αερολιμένα τα κριτήρια που χρησιμοποιούν για την κατανομή του κόστους μεταξύ της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή και της τερματικής εξυπηρέτησης, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.
   3.   Το κόστος της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή συνδέεται με το κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, εξαιρουμένου του κόστους που αναφέρεται στην παράγραφο 2.
   4.   Σε περίπτωση χορήγησης απαλλαγών για πτήσεις VFR (εξ όψεως) σύμφωνα με το άρθρο 10, ο πάροχος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών προσδιορίζει το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως) και το διαχωρίζει από το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που παρέχονται σε πτήσεις IFR (με όργανα). Το κόστος αυτό μπορεί να προσδιορισθεί με μέθοδο οριακού κόστους, λαμβανομένου υπόψη του κέρδους για πτήσεις IFR που προέρχεται από τις υπηρεσίες που παρέχονται σε πτήσεις VFR (εξ όψεως).
   Άρθρο 9
   Διαφάνεια του κόστους και του μηχανισμού χρέωσης
   1.   Τα κράτη μέλη καλούν, με συντονισμένο τρόπο το αργότερο επτά μήνες πριν την έναρξη κάθε περιόδου αναφοράς, τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου σε διαβούλευση με αντικείμενο το καθορισμένο κόστος, τις προγραμματιζόμενες επενδύσεις, τις προβλέψεις των μονάδων εξυπηρέτησης, την πολιτική χρέωσης και τις αντίστοιχες τιμές μονάδας. Στη διαβούλευση παρίστανται οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη καθορίζουν, με διαφανή τρόπο, το εθνικό κόστος ή το κόστος των λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου τους σύμφωνα με το άρθρο 6 και γνωστοποιούν τις τιμές μονάδας στους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου, την Επιτροπή και, κατά περίπτωση, τον Eurocontrol.
   Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τα κράτη μέλη καλούν κάθε χρόνο και με συντονισμένο τρόπο σε διαβούλευση τους εκπροσώπους των χρηστών του εναέριου χώρου με αντικείμενο κάθε απόκλιση από τις προβλέψεις, και πιο συγκεκριμένα:

               α)

               την πραγματική κυκλοφορία και το κόστος ως προς την προβλεφθείσα κυκλοφορία και το καθορισμένο κόστος·

               β)

               την εφαρμογή του μηχανισμού καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που ορίζεται στο άρθρο 13·

               γ)

               την εφαρμογή του μηχανισμού καταμερισμού του κόστους που ορίζεται στο άρθρο 14·

               δ)

               τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που ορίζονται στο άρθρο 15·

               ε)

               τη διακύμανση των τελών που ορίζεται στο άρθρο 16.

         Η διαβούλευση μπορεί να διοργανώνεται σε περιφερειακή βάση. Οι εκπρόσωποι των χρηστών του εναερίου χώρου διατηρούν το δικαίωμα να ζητήσουν περαιτέρω διαβουλεύσεις. Η διαβούλευση με τους χρήστες οργανώνεται επίσης συστηματικά μετά την ενεργοποίηση μηχανισμού προειδοποίησης όπως προβλέπεται στα άρθρα 17 και 19 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, η οποία συνεπάγεται αναθεώρηση του καθορισμένου κόστους μονάδας.
   2.   Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται σε πίνακες αναφοράς και λεπτομερείς κανόνες που καθορίζονται στα παραρτήματα II, VI και VII. Εφόσον αποδειχθεί σύμφωνα με το άρθρο 3 ότι οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS υπόκεινται στις συνθήκες τις αγοράς, οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 βασίζονται σε πίνακες αναφοράς και λεπτομερείς κανόνες που καθορίζονται στο παράρτημα III. Η σχετική τεκμηρίωση τίθεται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναέριου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών τρεις εβδομάδες πριν τη σύγκληση της διαβούλευσης. Όσον αφορά την ετήσια διαβούλευση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο, η σχετική τεκμηρίωση τίθεται στη διάθεση των εκπροσώπων των χρηστών του εναερίου χώρου, της Επιτροπής, του Eurocontrol και των εθνικών εποπτικών αρχών σε ετήσια βάση, το αργότερο την 1η Ιουνίου.
   3.   Για να είναι σε θέση να αναφέρουν την επίτευξη των επιδόσεων όπως ορίζει το άρθρο 18 παράγραφος 4 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή και τον Eurocontrol, έως την 1η Ιουνίου κάθε έτους, το οικείο πραγματικό κόστος του προηγούμενου έτους και τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού κόστους και του καθορισμένου κόστους που περιείχε το σχέδιο επιδόσεων, κάνοντας χρήση των πινάκων αναφοράς και των λεπτομερών κανόνων των παραρτημάτων II, VI και VII. Τα κράτη μέλη τα οποία έχουν αποφασίσει να υπόκεινται οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS στις συνθήκες της αγοράς σύμφωνα με το άρθρο 3, παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες κάνοντας χρήση των πινάκων αναφοράς και των λεπτομερών κανόνων του παραρτήματος III.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

      ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΜΕΣΩ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΤΕΛΩΝ

   Άρθρο 10
   Απαλλαγές από τα αεροναυτιλιακά τέλη
   1.   Τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

               α)

               τις πτήσεις που εκτελούνται με αεροσκάφος μέγιστου επιτρεπόμενου βάρους απογείωσης κάτω των δύο μετρικών τόνων·

               β)

               τις μεικτές πτήσεις VFR/IFR (εξ όψεως και με όργανα) στις ζώνες χρέωσης, στις οποίες οι πτήσεις εκτελούνται αποκλειστικά εξ όψεως και όπου δεν εισπράττεται τέλος για τις πτήσεις εξ όψεως·

               γ)

               τις πτήσεις που εκτελούνται αποκλειστικά για τη μεταφορά, στο πλαίσιο επίσημης αποστολής, βασιλεύοντος μονάρχη και του στενού οικογενειακού κύκλου του, αρχηγών κρατών, αρχηγών κυβερνήσεων και υπουργών· σε όλες τις περιπτώσεις, η εν λόγω εξαίρεση πρέπει να τεκμηριώνεται με το κατάλληλο δηλωτικό ή παρατήρηση στο σχέδιο πτήσης.

               δ)

               τις πτήσεις έρευνας και διάσωσης που έχουν εξουσιοδοτηθεί από τον ενδεδειγμένο αρμόδιο φορέα.

         2.   Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τέλη διαδρομής:

               α)

               τις στρατιωτικές πτήσεις που εκτελούνται με στρατιωτικό αεροσκάφος οποιασδήποτε χώρας·

               β)

               τις εκπαιδευτικές πτήσεις που εκτελούνται αποκλειστικά για την κτήση πτυχίου, ή τη βαθμολόγηση πληρώματος θαλάμου διακυβέρνησης, όταν αυτό τεκμηριώνεται με κατάλληλη σημείωση στο σχέδιο πτήσης· οι πτήσεις αυτές πρέπει να εκτελούνται αποκλειστικά εντός του εναέριου χώρου του αντίστοιχου κράτους μέλους και να μην χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά επιβατών ή/και φορτίου, ούτε για τη μετακίνηση ή την αυτομεταφορά του αεροσκάφους·

               γ)

               τις πτήσεις που εκτελούνται αποκλειστικά για τον έλεγχο ή τη δοκιμή εξοπλισμού που χρησιμοποιείται ή πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως αεροναυτιλιακό βοήθημα εδάφους, εξαιρουμένων των πτήσεων για τη μετακίνηση των σχετικών αεροσκαφών·

               δ)

               τις πτήσεις που τερματίζονται στον αερολιμένα από τον οποίο απογειώθηκε το αεροσκάφος και κατά τη διάρκεια των οποίων δεν πραγματοποιήθηκε ενδιάμεση προσγείωση·

               ε)

               τις πτήσεις εξ όψεως (VFR)·

               στ)

               τις πτήσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα που έχουν εξουσιοδοτηθεί από τον ενδεδειγμένο αρμόδιο φορέα·

               ζ)

               τις τελωνειακές και αστυνομικές πτήσεις.

         3.   Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν από τα τερματικά τέλη τις πτήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.
   4.   Το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων συντίθεται από:

               α)

               το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων εξ όψεως, όπως ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, και·

               β)

               το κόστος των απαλλαγμένων από τέλη πτήσεων με όργανα, το οποίο υπολογίζεται ως το γινόμενο του κόστους των πτήσεων με όργανα επί τον λόγο του αριθμού των απαλλαγμένων μονάδων εξυπηρέτησης, προς τον συνολικό αριθμό μονάδων εξυπηρέτησης, όπου ο συνολικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης συνίσταται σε μονάδες εξυπηρέτησης των πτήσεων με όργανα, καθώς και στις μονάδες εξυπηρέτησης των πτήσεων εξ όψεως, εφόσον αυτές δεν απαλλάσσονται. Το κόστος των πτήσεων με όργανα ισούται με το συνολικό κόστος μείον το κόστος των πτήσεων εξ όψεως.

         5.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών αμείβονται για τις υπηρεσίες που παρέχουν στις απαλλαγμένες από τέλη πτήσεις.
   Άρθρο 11
   Υπολογισμός τελών διαδρομής
   1.   Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 4 παράγραφος 2 για τη χρηματοδότηση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διαδρομής μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη διαδρομής για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τελών διαδρομής ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει καθορισθεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τελών διαδρομής επί τις μονάδες τελών διαδρομής για τη συγκεκριμένη πτήση.
   2.   Οι τιμές μονάδας και οι μονάδες εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα IV.
   Άρθρο 12
   Υπολογισμός τελών τερματικής εξυπηρέτησης
   1.   Με την επιφύλαξη της δυνατότητας που παρέχει το άρθρο 4 παράγραφος 3 για τη χρηματοδότηση των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών μέσω άλλων εσόδων, τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης για συγκεκριμένη πτήση εντός συγκεκριμένης ζώνης χρέωσης τερματικών τελών ισούνται με το γινόμενο της τιμής μονάδας που έχει καθορισθεί γι’ αυτήν τη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών επί τις μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης για τη συγκεκριμένη πτήση. Για τον υπολογισμό της χρέωσης, η προσέγγιση και η αναχώρηση λογίζονται ως μία και μόνη πτήση. Η λογιζόμενη μονάδα είναι είτε η πτήση άφιξης είτε η πτήση αναχώρησης.
   2.   Η τιμή μονάδας και οι μονάδες τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το παράρτημα V.
   Άρθρο 13
   Επιμερισμός του κινδύνου κυκλοφορίας
   1.   Εφαρμόζεται μηχανισμός επιμερισμού κινδύνου κυκλοφορίας σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στο άρθρο 12 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013.
   2.   Τα κάτωθι είδη κόστους δεν υπόκεινται στον επιμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας και οδηγούν σε αύξηση ή μείωση του καθορισμένου κόστους κατά το(τα) επόμενο(α) έτος(η) ανεξάρτητα από την εξέλιξη της κυκλοφορίας:

               α)

               το καθορισμένο κόστος που έχει ορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 εξαιρουμένων των συμφωνιών παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας·

               β)

               το καθορισμένο κόστος των παρόχων μετεωρολογικών υπηρεσιών·

               γ)

               οι προσαρμογές λόγω της διαφοράς του προβλεπόμενου από τον πραγματικό πληθωρισμό, όπως ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 1·

               δ)

               η ανάκτηση του κόστους αναδιάρθρωσης, εφόσον επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4·

               ε)

               η μεταφορά στο επόμενο έτος που προκύπτει από την εφαρμογή του μηχανισμού επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας·

               στ)

               οι μεταφορές που επιτράπηκαν από την προηγούμενη περίοδο αναφοράς λόγω εφαρμογής του μηχανισμού επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στο άρθρο 14·

               ζ)

               τα δώρα ή τα πρόστιμα που προκύπτουν από καθεστώτα παροχής κινήτρων που αναφέρονται στο άρθρο 15·

               η)

               τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις των εσόδων που ενδέχεται να προκύψουν από τη διακύμανση των αεροναυτιλιακών τελών κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 16,

               θ)

               τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις εσόδων από τις διακυμάνσεις της κυκλοφορίας·

               ι)

               για τη δεύτερη περίοδο αναφοράς, τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις εσόδων που σημειώθηκαν στα κράτη μέλη έως και το έτος 2011 όσον αφορά τα τέλη κατά τη διαδρομή και έως και το έτος 2014 όσον αφορά τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες.

         Επιπλέον, τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από τον επιμερισμό του κινδύνου κυκλοφορίας το καθορισμένο κόστος των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που έχουν λάβει άδεια να παρέχουν αεροναυτιλιακές υπηρεσίες χωρίς πιστοποίηση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   3.   Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης δεν αυξήθηκε ή δεν μειώθηκε ως προς τις προβλέψεις του σχεδίου επιδόσεων περισσότερο από 2 % για το έτος αυτό, τα πλεονασματικά ή ελλειμματικά έσοδα του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ως προς το καθορισμένο κόστος δεν μεταφέρονται.
   4.   Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης υπερέβη περισσότερο από 2 % τις προβλέψεις του σχεδίου επιδόσεων για το έτος αυτό, επέρχεται μείωση του καθορισμένου κόστους για το έτος ν + 2 ίση τουλάχιστον προς το 70 % των πλεονασμάτων των εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν κατά 2 % τη διαφορά των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης από την πρόβλεψη για το καθορισμένο κόστος που ορίσθηκε στο σχέδιο επιδόσεων.
   Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης μειώθηκε περισσότερο από 2 % ως προς τις προβλέψεις του σχεδίου επιδόσεων για το έτος αυτό, επέρχεται αύξηση του καθορισμένου κόστους από το έτος ν + 2 ίση προς το 70 % κατ’ ανώτατο όριο της υστέρησης των εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν κατά 2 % τη διαφορά των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης από την πρόβλεψη για το καθορισμένο κόστος που ορίσθηκε στο σχέδιο επιδόσεων.
   5.   Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης μειώθηκε περισσότερο από 90 % ως προς τις προβλέψεις του σχεδίου επιδόσεων για το έτος αυτό, επέρχεται αύξηση του καθορισμένου κόστους από το έτος ν + 2 ίση με το σύνολο των ελλειμματικών εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης για το καθορισμένο κόστος που ορίσθηκε στο σχέδιο επιδόσεων.
   Εφόσον, σε ένα δεδομένο έτος ν, ο πραγματικός αριθμός μονάδων εξυπηρέτησης υπερβαίνει κατά 110 % τις προβλέψεις του σχεδίου επιδόσεων για το έτος αυτό, επέρχεται μείωση του καθορισμένου κόστους για το έτος ν + 2 ίση με το σύνολο των πλεονασματικών εσόδων του(των) αντίστοιχου(ων) παρόχου(ων) αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που υπερβαίνουν το 10 % της διαφοράς μεταξύ των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της πρόβλεψης για το καθορισμένο κόστος που ορίσθηκε στο σχέδιο επιδόσεων.
   6.   Για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίσουν να μην εφαρμόζουν τις παραγράφους 3, 4 και 5 ανωτέρω στους αερολιμένες με αεροπορικές κινήσεις με όργανα (IFR) ετησίως λιγότερες των 225 000. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την εν λόγω απόφαση εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 14
   Καταμερισμός του κόστους
   1.   Εφαρμόζεται μηχανισμός καταμερισμού του κόστους σύμφωνα με τις κάτωθι αρχές:

               α)

               εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους που είχε ορισθεί στην αρχή της περιόδου αναφοράς, τη διαφορά παρακρατεί ο ενδιαφερόμενος πάροχος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, κράτος μέλος ή αναγνωρισμένος οργανισμός·

               β)

               εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, το πραγματικό κόστος είναι ανώτερο του καθορισμένου κόστους που είχε ορισθεί στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά επιβαρύνει τον ενδιαφερόμενο πάροχο αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, κράτος μέλος ή αναγνωρισμένο οργανισμό·

         2.   Είδη κόστους εξαιρούμενα από την εφαρμογή της παραγράφου 1 στοιχεία α) και β):

               α)

               Οι ρυθμίσεις καταμερισμού του κόστους της παραγράφου 1 στοιχεία α) και β) δεν εφαρμόζονται για τη διαφορά μεταξύ του καθορισμένου κόστους και του πραγματικού κόστους όσον αφορά στοιχεία κόστους για τα οποία ο ενδιαφερόμενος πάροχος αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, κράτος μέλος ή αναγνωρισμένος οργανισμός έλαβε εύλογα και συγκεκριμένα μέτρα χειρισμού τους, αλλά μπορούν να θεωρηθούν ότι ήταν εκτός του ελέγχου του συνεπεία:

                           i)

                           απρόβλεπτων αλλαγών στην εθνική νομοθεσία περί συνταξιοδότησης, υπολογισμού των συντάξεων, ή στο κόστος των συντάξεων εξαιτίας απρόβλεπτων εξελίξεων στις χρηματοπιστωτικές αγορές·

                           ii)

                           σημαντικών αλλαγών στα επιτόκια δανεισμού, με τον οποίο χρηματοδοτείται το κόστος που προέρχεται από την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·

                           iii)

                           απρόβλεπτων νέων στοιχείων κόστους τα οποία δεν κάλυπτε το σχέδιο επιδόσεων αλλά απαιτούνται βάσει του νόμου·

                           iv)

                           απρόβλεπτων αλλαγών της εθνικής φορολογικής νομοθεσίας·

                           v)

                           απρόβλεπτων αλλαγών στο κόστος ή τα έσοδα οφειλόμενων σε διεθνείς συμφωνίες.

               β)

               Με την επιφύλαξη του άρθρου 7 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, κάθε περιλαμβανόμενο στοιχείο κόστους βάσει της παραγράφου 2 στοιχείο α) καθορίζεται από την εθνική εποπτική αρχή και το σχέδιο επιδόσεων περιέχει για κάθε στοιχείο κόστους ως προς την προηγούμενη περίοδο αναφοράς:

                           i)

                           πλήρη περιγραφή του στοιχείου κόστους·

                           ii)

                           το κόστος που αποδίδεται στο στοιχείο αυτό στο σχέδιο επιδόσεων·

                           iii)

                           η αιτιολόγηση γιατί το στοιχείο κόστους κρίνεται επιλέξιμο για το πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο α) αντί του πεδίου εφαρμογής της παραγράφου 1 στοιχεία α) και β)·

                           iv)

                           τις υποκείμενες εξωτερικές συνθήκες ή περιστάσεις που ήταν εκτός του ελέγχου των ενδιαφερόμενων εθνικών εποπτικών αρχών, παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή αναγνωρισμένου οργανισμού, οι οποίες προκάλεσαν τη διακύμανση μεταξύ πραγματικού και καθορισμένου κόστους που συνδέεται με το συγκεκριμένο στοιχείο κόστους·

                           v)

                           τα μέτρα που λήφθηκαν για τον χειρισμό του κινδύνου κόστους που συνδέεται με το συγκεκριμένο στοιχείο του κόστους.

               γ)

               Οι διαφορές μεταξύ πραγματικού και καθορισμένου κόστους ως προς τα στοιχεία αυτά προσδιορίζονται και εξηγούνται σύμφωνα με το παράρτημα VII.2.

               δ)

               Εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, συνεπεία της εξαίρεσης στοιχείων κόστους από το πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο α), το πραγματικό κόστος είναι χαμηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά που προκύπτει επιστρέφεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην(στις) επόμενη(ες) περίοδο(ους) αναφοράς.

               ε)

               Εφόσον, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, συνεπεία της ένταξης στοιχείων κόστους στο πεδίο εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχείο α), το πραγματικό κόστος είναι υψηλότερο του καθορισμένου κόστους που ορίσθηκε στην αρχή της περιόδου αναφοράς, η διαφορά που προκύπτει μετακυλύεται στους χρήστες του εναερίου χώρου με μεταφορά της στην(στις) επόμενη(ες) περίοδο(ους) αναφοράς.

               στ)

               Η ενδιαφερόμενη εθνική εποπτική αρχή αποδεικνύει κάθε έτος ότι η διακύμανση του πραγματικού κόστους έναντι του καθορισμένου κόστους οφείλεται πράγματι στις συνθήκες ή περιστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) και ότι πληρούται η διάταξη της παραγράφου 2 στοιχείο β). Επαληθεύει επίσης ότι η διακύμανση του κόστους που πρέπει να μετακυλισθεί στους χρήστες έχει προσδιορισθεί και κατηγοριοποιηθεί με σαφήνεια. Ενημερώνει τους χρήστες του εναερίου χώρου και αναφέρει στην Επιτροπή την έκβαση της αξιολόγησής της σε ετήσια βάση. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει, εντός έξι μηνών από την παραλαβή της ετήσιας έκθεσης αξιολόγησης από την ενδιαφερόμενη εθνική εποπτική αρχή, ότι στην έκθεση δεν αποδεικνύεται ότι η διακύμανση του πραγματικού κόστους έναντι του καθορισμένου κόστους οφείλεται πράγματι στις συνθήκες ή περιστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) και ότι πληρούται η διάταξη της παραγράφου 2 στοιχείο β), αποφασίζει σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 549/2004 ότι το(τα) ενδιαφερόμενο(α) κράτος(η) μέλος(η) δεν επιτρέπεται να εφαρμόσουν τις διατάξεις της παραγράφου 2 για τη διακύμανση του πραγματικού κόστους έναντι του καθορισμένου κόστους, πλήρως ή εν μέρει, αναλόγως των πορισμάτων.

               ζ)

               Τα μεταφερόμενα ποσά προσδιορίζονται με συντελεστές και περιγράφονται στις πρόσθετες πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το παράρτημα VI.

         Άρθρο 15
   Καθεστώτα παροχής κινήτρων στους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών
   1.   Τα κράτη μέλη θεσπίζουν οικονομικά κίνητρα για τους οικείους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, στο καίριο πεδίο επιδόσεων χωρητικότητας και δύνανται να θεσπίσουν τέτοιου είδους οικονομικά κίνητρα στο καίριο πεδίο επιδόσεων περιβάλλοντος σύμφωνα με το άρθρο 12 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013. Τα κίνητρα συνίστανται σε δώρο για την υπέρβαση του επιπέδου του στόχου επιδόσεων και σε πρόστιμα για τη μη επίτευξη του επιπέδου του στόχου επιδόσεων, τα οποία προστίθενται στο αποφασισθέν καθορισμένο κόστος ή αφαιρούνται από αυτό, ανάλογα με το επίπεδο επιδόσεων που επιτεύχθηκε.
   Τα εν λόγω οικονομικά κίνητρα ανταποκρίνονται στις ακόλουθες αρχές:

               α)

               η τιμή μονάδας του έτους ν + 2 προσαρμόζεται για την πρόβλεψη δώρου λόγω υπέρβασης του επιπέδου του στόχου επιδόσεων ή προστίμου λόγω μη επίτευξης του επιπέδου του στόχου επιδόσεων ανάλογα με το πραγματικό επίπεδο επιδόσεων του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών κατά το έτος ν έναντι του αντίστοιχου στόχου·

               β)

               το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή προστίμου είναι ανάλογο των προς επίτευξη στόχων και των επιτυγχανόμενων επιδόσεων. Δώρα δεν χορηγούνται όταν οι επιδόσεις είναι ίσες ή κατώτερες των προσδοκώμενων στους στόχους επιδόσεων·

               γ)

               το ύψος του δώρου και του προστίμου που εφαρμόζονται είναι ίσα·

               δ)

               το μέγιστο ύψος των συνολικών δώρων και το μέγιστο ύψος των συνολικών προστίμων δεν υπερβαίνουν το 1 % των εσόδων από αεροναυτιλιακές υπηρεσίες το έτος ν·

               ε)

               τα επίπεδα απόκλισης των επιδόσεων και το εφαρμοζόμενο ύψος του δώρου ή του προστίμου καθορίζονται μετά από την κατά το άρθρο 9 διαβούλευση που προβλέπεται στο σχέδιο επιδόσεων·

               στ)

               για στόχους σε επίπεδο λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, τα δώρα και τα πρόστιμα εφαρμόζονται στους αντίστοιχους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·

               ζ)

               για το καίριο πεδίο επιδόσεων χωρητικότητας, τα επίπεδα των επιδόσεων επιτρέπεται να αναπροσαρμόζονται ώστε να καλύπτονται μόνον αιτίες καθυστερήσεων συνδεόμενες με τη χωρητικότητα του ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας (ATC), τη διαδρομή ATC, το προσωπικό ATC, τον εξοπλισμό ATC, τη διαχείριση του εναερίου χώρου και ειδικά συμβάντα με τους κωδικούς C, R, S, T, M και P του εγχειριδίου χρηστών ATFCM.

         2.   Οι εθνικές εποπτικές αρχές παρακολουθούν την ορθή εφαρμογή αυτών των οικονομικών κινήτρων από τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.
   Άρθρο 16
   Διακύμανση των αεροναυτιλιακών τελών
   1.   Τα κράτη μέλη, μετά την πρόσκληση σε διαβούλευση που αναφέρεται στο άρθρο 9, δύνανται, σε επίπεδο εθνικό ή λειτουργικού τμήματος του εναερίου χώρου και σε ισότιμη και διαφανή βάση, να διαμορφώνουν τα αεροναυτιλιακά τέλη με τα οποία χρεώνονται οι χρήστες του εναερίου χώρου κατά τρόπο που να ανταποκρίνονται στις προσπάθειές τους ιδίως:

               α)

               να βελτιστοποιηθεί η χρήση των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών·

               β)

               να μειωθούν οι επιπτώσεις των πτήσεων στο περιβάλλον·

               γ)

               να μειωθεί το συνολικό κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και να αυξηθεί η απόδοσή τους, ιδίως με τη διαμόρφωση των τελών ανάλογα με το επίπεδο της συμφόρησης του δικτύου σε συγκεκριμένη περιοχή ή διαδρομή σε συγκεκριμένους χρόνους.

         Η διαμόρφωση των τελών δεν επιφέρει συνολική αλλαγή των εσόδων του παρόχου αεροναυτιλιακών υπηρεσιών. Τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις εσόδων μεταφέρονται στην επόμενη περίοδο.
   2.   Τα αεροναυτιλιακά τέλη επιτρέπεται επίσης να διαμορφώνονται, σε ισότιμη και διαφανή βάση, κατά τρόπο ώστε να επισπευσθεί η χρήση των ικανοτήτων του συστήματος SESAR στη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας (ATM). Η διαμόρφωση είναι δυνατόν να αποσκοπεί ιδίως στην παροχή κινήτρων για τον εξοπλισμό των αεροσκαφών με συστήματα που προβλέπονται στα κοινά έργα που αναφέρονται στο άρθρο 15α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 550/2004.
   3.   Ως διαμόρφωση των αεροναυτιλιακών τελών νοείται η διακύμανση των τελών κατά τη διαδρομή ή/και των τελών τερματικής εξυπηρέτησης που υπολογίζονται βάσει των διατάξεων των άρθρων 11 και 12.
   4.   Οι εθνικές εποπτικές αρχές παρακολουθούν την ορθή εφαρμογή της διαμόρφωσης των αεροναυτιλιακών τελών από τους παρόχους αεροναυτιλιακών υπηρεσιών.
   Άρθρο 17
   Καθορισμός των τιμών μονάδας στις ζώνες χρέωσης
   1.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τιμές μονάδας καθορίζονται για κάθε ζώνη χρέωσης σε ετήσια βάση. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, οι τιμές μονάδας δεν τροποποιούνται κατά τη διάρκεια του έτους.
   Οι τιμές μονάδας καθορίζονται με την ακόλουθη διαδικασία:

               α)

               Για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, οι τιμές μονάδας για το έτος ν υπολογίζονται έως την 1η Νοεμβρίου του έτους ν-1 με βάση το καθορισμένο κόστος μονάδας που προβλέπει το σχέδιο επιδόσεων και τις προσαρμογές που ορίζονται στην παράγραφο 2.2 του παραρτήματος IV και του παραρτήματος V του παρόντος κανονισμού.

               β)

               Οι τιμές μονάδας για το έτος ν υποβάλλονται από το κράτος μέλος στην Επιτροπή έως την 1η Ιουνίου του έτους ν-1 βάσει των απαιτήσεων του άρθρου 9 παράγραφοι 1 και 2.

               γ)

               Η Επιτροπή αξιολογεί τις εν λόγω τιμές μονάδας με βάση τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013.

               δ)

               Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι οι τιμές μονάδας πληρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, ενημερώνει σχετικά το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή των τιμών μονάδας.

               ε)

               Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι οι τιμές μονάδας δεν πληρούν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, ενημερώνει σχετικά εντός τεσσάρων μηνών από την υποβολή των τιμών μονάδας το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, το οποίο υποβάλλει εντός ενός μηνός αναθεωρημένες τιμές μονάδας.

               στ)

               Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol, αναλόγως, σχετικά με τις τιμές μονάδας για κάθε ζώνη χρέωσης το αργότερο έως την 1η Νοεμβρίου του έτους ν-1.

         Οι τιμές μονάδας καθορίζονται στο εθνικό νόμισμα. Εφόσον κράτη μέλη που αποτελούν μέρος λειτουργικού τμήματος εναέριου χώρου αποφασίσουν να ορίσουν κοινή ζώνη χρέωσης με ενιαία τιμή μονάδας, η εν λόγω τιμή μονάδας ορίζεται σε ευρώ ή στο εθνικό νόμισμα ενός των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και τον Eurocontrol για το εφαρμοζόμενο νόμισμα.
   2.   Εφόσον τα σχέδια επιδόσεων αποφασισθούν μετά την 1η Νοεμβρίου του έτους που προηγείται της έναρξης της περιόδου αναφοράς ή αναθεωρηθούν σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 19 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, οι τιμές μονάδας υπολογίζονται εκ νέου εφόσον χρειάζεται με βάση το τελικό σχέδιο που αποφασίσθηκε ή τα εφαρμοζόμενα διορθωτικά μέτρα. Προς τον σκοπό αυτό, και σύμφωνα με το άρθρο 16 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, τα κράτη μέλη υπολογίζουν και εφαρμόζουν την οικεία τιμή μονάδας σύμφωνα με το αποφασισθέν σχέδιο επιδόσεων το ενωρίτερο δυνατόν κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της περιόδου αναφοράς ή του πρώτου έτους εφαρμογής των αναθεωρημένων σχεδίων επιδόσεων και στόχων. Η διαφορά στα έσοδα λόγω της προσωρινής εφαρμογής της αρχικής τιμής μονάδας μεταφέρεται στον υπολογισμό της τιμής μονάδας του επομένου έτους. Για το πρώτο έτος της περιόδου αναφοράς ή το πρώτο έτος εφαρμογής των αναθεωρημένων σχεδίων επιδόσεων και στόχων, ο μηχανισμός καταμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 13 εφαρμόζεται βάσει του καθορισμένου κόστους και των τιμών μονάδας που περιέχει το τελικό αποφασισθέν σχέδιο επιδόσεων, καθώς και βάσει των πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης για το έτος.
   Άρθρο 18
   Είσπραξη των τελών
   1.   Τα κράτη μέλη μπορούν να εισπράττουν τα τέλη μέσω ενιαίου τέλους ανά πτήση. Εφόσον τα τέλη χρεώνονται και εισπράττονται σε περιφερειακή βάση, το νόμισμα χρέωσης μπορεί να είναι το ευρώ και επιτρέπεται η προσθήκη τιμής μονάδας διοικητικής διεκπεραίωσης στην αντίστοιχη τιμή μονάδας με σκοπό την κάλυψη του κόστους χρέωσης και είσπραξης. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα ποσά που εισπράττονται υπέρ αυτών χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση του κόστους που έχει καθορισθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.
   2.   Οι χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών καταβάλλουν εγκαίρως και πλήρως όλα τα αεροναυτιλιακά τέλη.
   3.   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εφαρμόζονται αποτελεσματικά εκτελεστικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν άρνηση παροχής υπηρεσιών, κράτηση αεροσκάφους στο έδαφος ή άλλα εκτελεστικά μέτρα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.
   ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

      ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

   Άρθρο 19
   Προσφυγή
   Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι δεόντως αιτιολογημένες και υπόκεινται σε αποτελεσματική διαδικασία επανεξέτασης ή/και προσφυγής.
   Άρθρο 20
   Διευκόλυνση της παρακολούθησης της συμμόρφωσης
   Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών διευκολύνουν τις επιθεωρήσεις και τις έρευνες από μέρους της εθνικής εποπτικής αρχής ή αναγνωρισμένου οργανισμού που ενεργεί εξ ονόματός της εθνικής εποπτικής αρχής, καθώς και τους επιτόπιους ελέγχους. Τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα είναι αρμόδια:

               α)

               να εξετάζουν τα σχετικά λογιστικά έγγραφα, τα βιβλία στοιχείων ενεργητικού, τις απογραφές και κάθε άλλο σχετικό υλικό που αφορά τον καθορισμό των αεροναυτιλιακών τελών·

               β)

               να λαμβάνουν αντίγραφα ή αποσπάσματα των εγγράφων αυτών·

               γ)

               να ζητούν προφορικές εξηγήσεις επιτόπου·

               δ)

               να εισέρχονται στις σχετικές εγκαταστάσεις, χώρους ή οχήματα.

         Οι εν λόγω επιθεωρήσεις και έρευνες διεξάγονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου πρόκειται να πραγματοποιηθούν.
   Άρθρο 21
   Επανεξέταση
   Η Επιτροπή κατά την επανεξέταση του σχεδίου επιδόσεων που προβλέπεται στο άρθρο 24 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013 εξετάζει επίσης τον κατά το άρθρο 13 μηχανισμό επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας, τον κατά το άρθρο 14 μηχανισμό καταμερισμού του κόστους, τα καθεστώτα παροχής κινήτρων που καθιερώνονται βάσει του άρθρου 15, τη διαμόρφωση των τελών βάσει του άρθρου 16, καθώς και τις επιπτώσεις τους και την αποτελεσματικότητά τους στην επίτευξη του συνόλου των στόχων επιδόσεων.
   Άρθρο 22
   Έναρξη ισχύος και εφαρμογή
   1.   Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
   2.   Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από τη δεύτερη περίοδο αναφοράς, όπως ορίζει το άρθρο 8 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, και κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής. Όσον αφορά την εφαρμογή του μηχανισμού επιδόσεων, για να καταστεί δυνατή η έγκριση των στόχων σε κλίμακα Ένωσης, όπως προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 2 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, πριν την έναρξη της δεύτερης περιόδου αναφοράς και η κατάρτιση και έγκριση σχεδίων επιδόσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 390/2013, το άρθρο 1 παράγραφος 5, το άρθρο 3, το άρθρο 7 παράγραφος 4, το άρθρο 9, το άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχεία β) - στ) και το άρθρο 17, καθώς και τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.
   Άρθρο 23
   Κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής
   Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2006, για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2015.

      Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
      Βρυξέλλες, 3 Μαΐου 2013.

            Για την Επιτροπή

            Ο Πρόεδρος

         José Manuel BARROSO

      (1)  ΕΕ L 96 της 31.3.2004, σ. 10.

      (2)  ΕΕ L 300 της 14.11.2009, σ. 34.

      (3)  ΕΕ L 96 της 31.3.2004, σ. 1.

      (4)  Βλέπε σελίδα 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.

      (5)  ΕΕ L 341 της 7.12.2006, σ. 3.

      (6)  ΕΕ L 333 της 17.12.2010, σ. 6.

      (7)  ΕΕ L 185 της 15.7.2011, σ. 1.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

         ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΤΕΡΜΑΤΙΚΩΝ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Ή/ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ CNS, MET ΚΑΙ AIS ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 3

      Οι συνθήκες που πρέπει να αξιολογούνται για να καθορισθεί εάν οι τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες ή οι υπηρεσίες CNS, MET και AIS παρέχονται υπό συνθήκες της αγοράς είναι οι εξής:

                  1.

                  Ο βαθμός στον οποίο οι πάροχοι υπηρεσιών μπορούν να προσφέρουν ή να αποσύρουν ελεύθερα την παροχή των υπηρεσιών αυτών:

                              α)

                              ύπαρξη ή μη οποιωνδήποτε σημαντικών νομικών ή οικονομικών φραγμών που θα εμπόδιζαν έναν πάροχο να προσφέρει ή να αποσύρει τις υπηρεσίες του·

                              β)

                              διάρκεια της σύμβασης και

                              γ)

                              ύπαρξη διαδικασίας που επιτρέπει τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων και προσωπικού από έναν φορέα παροχής αεροναυτιλιακών υπηρεσιών σε άλλον.

                  2.

                  Ο βαθμός στον οποίο υπάρχει ελεύθερη επιλογή για τον πάροχο υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης, για τους αερολιμένες, η δυνατότητα παροχής υπηρεσιών με ίδια μέσα:

                              α)

                              ύπαρξη ή μη νομικών, συμβατικών ή πρακτικών εμποδίων για την αλλαγή παρόχου υπηρεσιών ή, για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, για την παροχή από τους αερολιμένες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών με ίδια μέσα·

                              β)

                              ρόλος των εκπροσώπων των χρηστών του εναερίου χώρου στην επιλογή του παρόχου υπηρεσιών.

                  3.

                  Ο βαθμός στον οποίο ο πάροχος μπορεί να επιλεγεί από σειρά παρόχων υπηρεσιών:

                              α)

                              ύπαρξη διαδικασίας δημόσιου διαγωνισμού (δεν ισχύει στην περίπτωση εξυπηρέτησης με ίδια μέσα)·

                              β)

                              εφόσον εφαρμόζεται, στοιχεία άλλων παρόχων υπηρεσιών που συμμετέχουν στον διαγωνισμό και έχουν παράσχει υπηρεσίες στο παρελθόν, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας παροχής υπηρεσιών από τον αερολιμένα με ίδια μέσα.

                  4.

                  Για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, ο βαθμός στον οποίο οι αερολιμένες υπόκεινται σε πιέσεις όσον αφορά το εμπορικό τους κόστος ή σε ρυθμίσεις παροχής κινήτρων:

                              α)

                              εάν είναι έντονος ο ανταγωνισμός μεταξύ αερολιμένων για την προσέλκυση αεροπορικών εταιρειών,

                              β)

                              ο βαθμός στον οποίο αναλαμβάνουν οι αερολιμένες τα τέλη αεροναυτιλιακών υπηρεσιών,

                              γ)

                              λειτουργία ή μη των αερολιμένων σε ανταγωνιστικό περιβάλλον ή υπό καθεστώς παροχής οικονομικών κινήτρων με σκοπό να περιορισθούν οι ανώτατες τιμές ή να μειωθεί το κόστος.

                  5.

                  Εφόσον ο πάροχος τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών ή υπηρεσιών CNS, MET και AIS παρέχει επίσης αεροναυτιλιακές υπηρεσίες κατά τη διαδρομή, οι δραστηριότητες αυτές υπόκεινται σε χωριστή λογιστική και αναφορά.

                  6.

                  Για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες, η αξιολόγηση που αναφέρεται στο παρόν παράρτημα διεξάγεται σε κάθε μεμονωμένο αερολιμένα, εφόσον χρειάζεται.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

         ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΜΟΝΑΔΑΣ

      1.   ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
      Τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, συμπληρώνουν τον κάτωθι πίνακα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους και για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης συγκεντρωτικό πίνακα αναφοράς για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.
      Συμπληρώνεται συγκεντρωτικός πίνακας για κάθε αερολιμένα υπαγόμενο στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Για αερολιμένες με λιγότερες των 70 000 αεροπορικές κινήσεις με όργανα (IFR) ετησίως, οι οποίες υπολογίζονται ως ο μέσος όρος των κινήσεων των τριών προηγούμενων ετών, το κόστος επιτρέπεται να υποβάλλεται συγκεντρωτικά.
      Όταν μια ζώνη χρέωσης καλύπτει τον εναέριο χώρο περισσοτέρων του ενός κρατών μελών, τα κράτη μέλη συμπληρώνουν τον πίνακα από κοινού σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4.
      Το πραγματικό κόστος καθορίζεται με βάση τους τελικούς ελεγμένους λογαριασμούς. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με το επιχειρηματικό σχέδιο που απαιτείται από το πιστοποιητικό και εκφράζεται στο νόμισμα στο οποίο καθορίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο.
      Οι πραγματικές μονάδες εξυπηρέτησης αποφασίζονται με βάση τα στοιχεία του φορέα που χρεώνει και εισπράττει τα τέλη. Τυχόν απόκλιση από τα στοιχεία αυτά αιτιολογείται δεόντως με πρόσθετες πληροφορίες.
      Για να διευκολυνθεί ο καθορισμός των στόχων επιδόσεων από την Επιτροπή σε επίπεδο Ένωσης και με την επιφύλαξη των σχεδίων επιδόσεων που πρόκειται να εγκριθούν, τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, συμπληρώνουν σε πίνακα αναφοράς τα αρχικά προβλεπόμενα στοιχεία δέκα εννέα μήνες πριν από την έναρξη περιόδου αναφοράς.

         Table 1 -   Total Costs and Unit Costs

                  Charging zone name
                  Currency
                  Entity name:

                  Period of reference: N - N+4

                     Determined costs (performance plan)

                     Actual costs

                     Cost details

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                     1.   Detail by nature (in nominal terms)

                              1.1

                              Staff

                              1.2

                              Other operating costs (1)

                              1.3

                              Depreciation

                              1.4

                              Cost of capital

                              1.5

                              Exceptional items

                              1.6

                              Total costs

                                          Total

                                          % n/n-1

                                          Staff

                                          % n/n-1

                                          Other op.

                                          % n/n-1

                     2.   Detail by service (in nominal terms)

                              2.1

                              Air Traffic Management

                              2.2

                              Communication (2)

                              2.3

                              Navigation (2)

                              2.4

                              Surveillance (2)

                              2.5

                              Search and rescue

                              2.6

                              Aeronautical Information (2)

                              2.7

                              Meteorological services (2)

                              2.8

                              Supervision costs

                              2.9

                              Other State costs (1)

                              2.10

                              Total costs

                                          Total

                                          % n/n-1

                                          ATM

                                          % n/n-1

                                          CNS

                                          % n/n-1

                     3.   Complementary information (in nominal terms)

                     Average asset base

                              3.1

                              Net book val. fixed assets

                              3.2

                              Adjustments total assets

                              3.3

                              Net current assets

                              3.4

                              Total asset base

                     Cost of capital %

                              3.5

                              Cost of capital pre tax rate

                              3.6

                              Return on equity

                              3.7

                              Average interest on debts

                     Cost of common projects

                              3.8

                              Total costs of common projects

                     Costs exempted from cost sharing (Article 14(2)(b))

                              3.9

                              Total costs exempted from cost sharing

                     4.   Total costs after deduction of costs for services to exempted flights (in nominal terms)

                              4.1

                              Costs for exempted VFR flights

                              4.2

                              Total determined/actual costs

                     5.   Cost-efficiency KPI - Determined/Actual Unit Cost (in real terms)

                              5.1

                              Inflation % (3)

                              5.2

                              Price index (4)

                              5.3

                              Total costs real terms
                               (5)

                                          Total

                                          % n/n-1

                              5.4

                              Total Service Units

                                          Total

                                          % n/n-1

                              5.5

                              Unit cost

                                          Total

                                          % n/n-1

                  Costs and asset base items in '000 - Service units in '000

            2.   ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
      Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, παρέχουν ατομικά τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

                  α)

                  περιγραφή της μεθοδολογίας που ακολουθείται για την κατανομή του κόστους των διευκολύνσεων ή των υπηρεσιών μεταξύ των διαφόρων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών με βάση τον κατάλογο διευκολύνσεων και υπηρεσιών του περιφερειακού σχεδίου αεροναυτιλίας, ευρωπαϊκή περιοχή, του ΔΟΠΑ (Έγγρ. 7754) και περιγραφή της μεθοδολογίας που ακολουθείται για την κατανομή του κόστους αυτού μεταξύ των διαφόρων ζωνών χρέωσης·

                  β)

                  περιγραφή της μεθοδολογίας και των παραδοχών που ακολουθούνται για να καθορισθεί το κόστος των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών για πτήσεις εξ όψεως (VFR), όταν χορηγούνται απαλλαγές για πτήσεις εξ όψεως (VFR) σύμφωνα με το άρθρο 10·

                  γ)

                  πέραν των όσων ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 2, περιγραφή και αιτιολόγηση κάθε προσαρμογής πέραν των διατάξεων των διεθνών λογιστικών προτύπων·

                  δ)

                  περιγραφή και επεξήγηση της μεθόδου που ακολουθείται για τον υπολογισμό του κόστους απόσβεσης: ιστορικό ή τρέχον κόστος. Όταν χρησιμοποιείται το τρέχον λογιστικό κόστος, παρέχονται συγκρίσιμα στοιχεία ιστορικού κόστους·

                  ε)

                  αιτιολόγηση του κόστους κεφαλαίου, καθώς και των συνιστωσών της βάσης των περιουσιακών στοιχείων, των ενδεχόμενων προσαρμογών του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων και της απόδοσης του μετοχικού κεφαλαίου·

                  στ)

                  συνολικό κόστος ανά αερολιμένα για τους αερολιμένες με λιγότερες των 70 000 αεροπορικών κινήσεων με όργανα (IFR) ετησίως, όταν υποβάλλονται συγκεντρωτικά στον πίνακα αναφοράς·

                  ζ)

                  περιγραφή των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για την κατανομή του κόστους μεταξύ της τερματικής εξυπηρέτησης και της εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή για κάθε αερολιμένα που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·

                  η)

                  ανάλυση του κόστους μετεωρολογικών υπηρεσιών σε άμεσο κόστος και «βασικό κόστος μετεωρολογικών υπηρεσιών», το οποίο ορίζεται ως το κόστος υποστήριξης μετεωρολογικών διευκολύνσεων και υπηρεσιών που καλύπτουν και τις μετεωρολογικές απαιτήσεις εν γένει. Οι εν λόγω υπηρεσίες περιλαμβάνουν γενική ανάλυση και πρόβλεψη, δίκτυα παρατήρησης επιφανείας και ανωτέρας ατμόσφαιρας, μετεωρολογικά επικοινωνιακά συστήματα, κέντρα επεξεργασίας δεδομένων και υποστήριξη βασικής έρευνας, εκπαίδευσης και διοίκησης·

                  θ)

                  περιγραφή της μεθοδολογίας που ακολουθείται για την κατανομή του συνολικού κόστους μετεωρολογικών υπηρεσιών και του βασικού κόστους μετεωρολογικών υπηρεσιών στην πολιτική αεροπορία και μεταξύ των ζωνών χρέωσης·

                  ι)

                  όπως απαιτείται στο σημείο 1, δέκα εννέα μήνες πριν από την έναρξη περιόδου αναφοράς, περιγραφή της αναφερόμενης πρόβλεψης κόστους και κυκλοφορίας·

                  ια)

                  περιγραφή του αναφερόμενου πραγματικού κόστους και της διαφοράς του από το καθορισμένο κόστος, για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς·

                  ιβ)

                  περιγραφή των αναφερόμενων πραγματικών μονάδων εξυπηρέτησης και της διαφοράς τους τόσο από τις προβλέψεις όσο και από τα στοιχεία του Eurocontrol, αναλόγως, για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς·

                  ιγ)

                  κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, η διαφορά των επενδύσεων των παρόχων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών που είχαν καταγραφεί στα σχέδια επιδόσεων από τις πραγματικές επενδυτικές δαπάνες, καθώς και η διαφορά της προγραμματιζόμενης ημερομηνίας έναρξης λειτουργίας των επενδύσεων αυτών από την ισχύουσα κατάσταση.

         (1)  Including EUROCONTROL costs (see details in Table 3).

         (2)  To be left empty when such services are provided under the provisions of Article 3

         (3)  Actual/forecast inflation used for establishing the determined costs in nominal terms – actual/revised forecast inflation

         (4)

                  Forecast price index - base 100 in year N-3

                  inflation N-2:

                  inflation N-1:

                  Actual price index - base 100 in year N-3

                  inflation N-2:

                  inflation N-1:

         (5)  Determined costs (performance plan) in real terms – actual/revised forecast costs at N-3 prices

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

         ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΓΟΡΑΣ

      Πληροφορίες γνωστοποιούμενες κατ’ εφαρμογήν του παρόντος παραρτήματος παραμένουν εμπιστευτικές στην Επιτροπή και δεν δημοσιοποιούνται.
      1.   ΚΟΣΤΟΣ ΤΩΝ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
      1.1.   Πίνακας αναφοράς

      Τα κράτη μέλη συμπληρώνουν τους πίνακες αναφοράς του παρόντος παραρτήματος. Οι πίνακες A και B συμπληρώνονται για ολόκληρη τη ζώνη χρέωσης, εξαιρουμένης της περίπτωσης των τερματικών αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, ενώ ο πίνακας B που αφορά τις τιμές συμπληρώνεται για κάθε αερολιμένα όπου οι αεροναυτιλιακές υπηρεσίες παρέχονται υπό συνθήκες αγοράς στη ζώνη χρέωσης τερματικών τελών που τελεί υπό την αρμοδιότητά τους.
      Στον πίνακα Α τα στοιχεία αναφέρονται σε πραγματικό κόστος για το έτος (ν-3) έως το έτος (ν-1) και σε προβλεπόμενο για το έτος (ν) και εντεύθεν. Το πραγματικό κόστος καθορίζεται με βάση τους τελικούς ελεγμένους λογαριασμούς. Το προβλεπόμενο κόστος καθορίζεται με βάση το επιχειρηματικό σχέδιο που απαιτείται από το πιστοποιητικό.
      Στον πίνακα B, η ετήσια τιμή ανταποκρίνεται στην αξία της σύμβασης. Η μονάδα απόδοσης που λαμβάνεται υπόψη για να προσδιορισθεί η αξία της σύμβασης περιγράφεται και αναφέρεται από τα κράτη μέλη στον πίνακα.
      Το κόστος και οι τιμές καθορίζονται σε εθνικό νόμισμα.

         Πίνακας Α

                  Organisation:
                  Charging zone:

                     Year

                     n

                     (n-3)

                     A

                     (n-2)

                     A

                     (n-1)

                     A

                     (n) F

                     (n+1)

                     F

                     (n+2)

                     P

                     (n+3)

                     P

                     (n+4)

                     P

                     (n+5)

                     P

                     Detail by nature

                  Staff

                  Other operating costs

                  Depreciation

                  Cost of capital

                  Exceptional items

                  Total costs

         Πίνακας Β

                  Organisation:
                  Charging zone:
                  Airport name:

                     Year

                     n

                     Airport i

                     (n-3)

                     (n-2)

                     (n-1)

                     (n)

                     (n+1)

                     (n+2)

                     (n+3)

                     (n+4)

                     (n+5)

                  Annual Price (a)

                  Unit of Output (b)

                  Unit Price

            1.2.   Πρόσθετες πληροφορίες

      Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

                  α)

                  περιγραφή των κριτηρίων κατανομής του κόστους των διευκολύνσεων ή των υπηρεσιών μεταξύ των διαφόρων αεροναυτιλιακών υπηρεσιών με βάση τον κατάλογο διευκολύνσεων και υπηρεσιών του περιφερειακού σχεδίου αεροναυτιλίας, ευρωπαϊκή περιοχή, του ΔΟΠΑ (Έγγρ. 7754)·

                  β)

                  περιγραφή και επεξήγηση των διαφορών μεταξύ προβλεπόμενων και πραγματικών στοιχείων για το έτος (ν-1) για όλα τα δεδομένα που περιέχουν οι πίνακες A και B·

                  γ)

                  περιγραφή και επεξήγηση του κόστους και των επενδύσεων που έχουν προγραμματισθεί για μια πενταετία για την αναμενόμενη κυκλοφορία·

                  δ)

                  περιγραφή και επεξήγηση της μεθόδου που ακολουθείται για τον υπολογισμό του κόστους απόσβεσης: ιστορικό ή τρέχον κόστος·

                  ε)

                  αιτιολόγηση του κόστους κεφαλαίου, καθώς και των συνιστωσών της βάσης των περιουσιακών στοιχείων.

            2.   ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
      Οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών παρέχουν περιγραφή του τρόπου ή χρηματοδότησης του κόστους των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών για κάθε ζώνη χρέωσης.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

         ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΜΟΝΑΔΑΣ

      1.   Υπολογισμός των μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή

                  1.1.

                  Η μονάδα εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζεται με πολλαπλασιασμό του συντελεστή απόστασης επί τον συντελεστή βάρους για κάθε αεροσκάφος. Το σύνολο των μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή περιλαμβάνει το σύνολο των μονάδων εξυπηρέτησης πτήσεων με όργανα (IFR), καθώς και τις μονάδες εξυπηρέτησης πτήσεων εξ όψεως (VFR), εφόσον αυτές δεν εξαιρούνται σύμφωνα με το άρθρο 10.

                  1.2.

                  Για τον υπολογισμό του συντελεστή απόστασης, διαιρείται διά του εκατό ο αριθμός χιλιομέτρων που διανύθηκαν σε απόσταση μέγιστου κύκλου μεταξύ του σημείου εισόδου και του σημείου εξόδου των ζωνών χρέωσης, σύμφωνα με το πλέον πρόσφατο σχέδιο πτήσης που υποβλήθηκε για το συγκεκριμένο αεροσκάφος για λόγους ροής της αεροπορικής κυκλοφορίας.

                  1.3.

                  Εάν τα σημεία εισόδου και εξόδου μιας πτήσης είναι τα ίδια σε μια ζώνη χρέωσης, ο συντελεστής απόστασης ισούται με την απόσταση μέγιστου κύκλου μεταξύ των σημείων αυτών και του πιο απομακρυσμένου σημείου στο σχέδιο πτήσης, επί δύο.

                  1.4.

                  Από την απόσταση που λαμβάνεται υπόψη αφαιρούνται 20 χιλιόμετρα για κάθε απογείωση από το έδαφος κράτους μέλους και για κάθε προσγείωση στο έδαφός του.

                  1.5.

                  Ο συντελεστής βάρους, εκφρασμένος ως αριθμός με δύο δεκαδικά, είναι η τετραγωνική ρίζα του πηλίκου που προκύπτει από τη διαίρεση διά του πενήντα του αριθμού των μετρικών τόνων του μέγιστου πιστοποιημένου βάρους απογείωσης του αεροσκάφους που αναγράφεται στο πιστοποιητικό αξιοπλοΐας ή σε οποιοδήποτε άλλο ισοδύναμο επίσημο έγγραφο προσκομίσει ο φορέας εκμετάλλευσης του αεροσκάφους. Όταν το βάρος αυτό είναι άγνωστο, χρησιμοποιείται το βάρος του βαρύτερου αεροσκάφους του ιδίου τύπου που είναι γνωστό ότι υπάρχει. Όταν για ένα αεροσκάφος υπάρχουν πολλά μέγιστα πιστοποιημένα βάρη απογείωσης, χρησιμοποιείται το ανώτερο από αυτά. Όταν φορέας εκμετάλλευσης εκτελεί πτήσεις με δύο ή περισσότερες διαφορετικές παραλλαγές αεροσκαφών του ιδίου τύπου, για κάθε αεροσκάφος του τύπου αυτού χρησιμοποιείται ο μέσος όρος των μέγιστων βαρών απογείωσης όλων των αεροσκαφών του. Ο υπολογισμός του συντελεστή βάρους ανά τύπο αεροσκάφους και ανά φορέα εκμετάλλευσης πραγματοποιείται τουλάχιστον μία φορά ανά έτος.

            2.   Υπολογισμός των τιμών μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή

                  2.1.

                  Η τιμή μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή υπολογίζεται πριν από την έναρξη κάθε έτους της περιόδου αναφοράς.

                  2.2.

                  Υπολογίζεται με διαίρεση του προβλεπόμενου συνολικού αριθμού μονάδων εξυπηρέτησης κατά τη διαδρομή του σχετικού έτους, όπως ορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων, διά του αλγεβρικού αθροίσματος των κάτωθι στοιχείων:

                              i)

                              του καθορισμένου κόστους, εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους του σχετικού έτους, όπως ορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων,

                              ii)

                              της προσαρμογής της διαφοράς μεταξύ προβλεπόμενου και πραγματικού πληθωρισμού, όπως ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 1,

                              iii)

                              της ανάκτησης του κόστους αναδιάρθρωσης, εφόσον επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4,

                              iv)

                              των μεταφορών στην επόμενη περίοδο αναφοράς που προκύπτουν από την εφαρμογή του μηχανισμού επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στο άρθρο 13,

                              v)

                              των μεταφορών από την προηγούμενη περίοδο αναφοράς λόγω εφαρμογής του μηχανισμού καταμερισμού του κόστους που αναφέρεται στο άρθρο 14,

                              vi)

                              των δώρων και των προστίμων που προκύπτουν από καθεστώτα παροχής κινήτρων που αναφέρονται στο άρθρο 15,

                              vii)

                              των πλεονασμάτων ή υστερήσεων των εσόδων που ενδέχεται να προκύψουν από τη διακύμανση των αεροναυτιλιακών τελών κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 16,

                              viii)

                              τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις εσόδων από τις διακυμάνσεις της κυκλοφορίας·

                              ix)

                              για τις δύο πρώτες περιόδους αναφοράς, των πλεονασμάτων ή των υστερήσεων των εσόδων που σημειώθηκαν στα κράτη μέλη έως και το έτος 2011,

                              x)

                              της αφαίρεσης άλλων εσόδων.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

         ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΕΡΜΑΤΙΚΗΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΜΟΝΑΔΑΣ

      1.   Υπολογισμός των μονάδων τερματικής εξυπηρέτησης

                  1.1.

                  Η μονάδα τερματικής εξυπηρέτησης ισούται με τον συντελεστή βάρους του σχετικού αεροσκάφους.

                  1.2.

                  Ο συντελεστής βάρους, εκφρασμένος ως αριθμός με δύο δεκαδικά, είναι το πηλίκο που προκύπτει από τη διαίρεση διά του πενήντα του αριθμού των μετρικών τόνων του υψηλότερου μέγιστου πιστοποιημένου βάρους απογείωσης του αεροσκάφους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα IV σημείο 1.5, στην εκθετική δύναμη 0,7.

            2.   Υπολογισμός των τιμών μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης

                  2.1.

                  Η τιμή μονάδας τερματικής εξυπηρέτησης υπολογίζεται πριν από την έναρξη κάθε έτους της περιόδου αναφοράς.

                  2.2.

                  Υπολογίζεται με διαίρεση του προβλεπόμενου συνολικού αριθμού μονάδων τερματικής εξυπηρέτησης του σχετικού έτους διά του αλγεβρικού αθροίσματος των κάτωθι στοιχείων:

                              i)

                              του καθορισμένου κόστους, εκφρασμένου σε ονομαστικούς όρους, του σχετικού έτους, όπως ορίζεται στο σχέδιο επιδόσεων,

                              ii)

                              της προσαρμογής της διαφοράς μεταξύ προβλεπόμενου και πραγματικού πληθωρισμού, όπως ορίζει το άρθρο 7 παράγραφος 1,

                              iii)

                              της ανάκτησης του κόστους αναδιάρθρωσης, εφόσον επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4,

                              iv)

                              των μεταφορών που προκύπτουν από την εφαρμογή του επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στο άρθρο 13, κατά περίπτωση,

                              v)

                              των μεταφορών από την προηγούμενη περίοδο αναφοράς λόγω εφαρμογής του μηχανισμού επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας που αναφέρεται στο άρθρο 14,

                              vi)

                              των δώρων και των προστίμων που προκύπτουν από καθεστώτα παροχής κινήτρων που αναφέρονται στο άρθρο 15,

                              vii)

                              των πλεονασμάτων ή υστερήσεων των εσόδων που ενδέχεται να προκύψουν από τη διακύμανση των αεροναυτιλιακών τελών κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 16,

                              viii)

                              τα πλεονάσματα ή οι υστερήσεις εσόδων από τις διακυμάνσεις της κυκλοφορίας·

                              ix)

                              για τις δύο πρώτες περιόδους αναφοράς, των πλεονασμάτων ή των υστερήσεων των εσόδων που σημειώθηκαν στα κράτη μέλη έως και το έτος 2014,

                              x)

                              της αφαίρεσης άλλων εσόδων.

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

         ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΧΡΕΩΣΗΣ

      1.   ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
      Τα κράτη μέλη, καθώς και οι πάροχοι αεροναυτιλιακών υπηρεσιών, συμπληρώνουν τον κάτωθι πίνακα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους και για κάθε περίοδο αναφοράς. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης συγκεντρωτικό πίνακα για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους.
      Όταν μια ζώνη χρέωσης καλύπτει τον εναέριο χώρο περισσοτέρων του ενός κρατών μελών, τα κράτη μέλη συμπληρώνουν τον πίνακα από κοινού σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 4.

         Table 2 -   Unit rate calculation

                  Charging zone name :
                  Entity name:

                  Period of reference : N - N+4

                     Unit rate calculation

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                  1.   Determined costs in nominal terms and inflation adjustment

                              1.1

                              Determined costs in nominal terms - VFR excl. - Table 1

                              1.2

                              Actual inflation rate - Table 1

                              1.3

                              Forecast inflation rate - Table 1

                              1.4

                              Inflation adjustment (1) : year n amount to be carried over

                  2.   Forecast and actual total service units

                              2.1

                              Forecast total service units (performance plan)

                              2.2

                              Actual total service units

                              2.3

                              Actual / forecast total service units (in %)

                  3.   Costs subject to traffic risk sharing

                              3.1

                              Determined costs in nominal terms - VFR excl. (reported from Table 1)

                              3.2

                              Inflation adjustment : amount carried over to year n

                              3.3

                              Traffic : amounts carried over to year n

                              3.4

                              Traffic risk sharing : add. revenue carried over to year n

                              3.5

                              Traffic risk sharing : revenues losses carried over to year n

                              3.6

                              Costs exempt from cost sharing : amounts carried over to year n

                              3.7

                              Bonus or penalty for performance

                              3.8

                              Over(-) or under(+) recoveries (2) : amounts carried over to year n

                              3.9

                              Total for the calculation of year n unit rate

                              3.10

                              Traffic risk sharing : add. rev. year n to be carried-over

                              3.11

                              Traffic risk sharing : revenue loss year n to be carried-over

                              3.12

                              Over/under recoveries from traffic variations n to be carried-over

                  Parameters for traffic risk sharing

                              3.13

                              % additional revenue returned to users in year n+2

                              3.14

                              % loss of revenue borne by airspace users

                  4.   Costs not subject to traffic risk sharing

                              4.1

                              Determined costs in nominal terms - VFR excl. (Table 1)

                              4.2

                              Inflation adjustment : amount carried over to year n

                              4.3

                              Traffic : amounts carried over to year n

                              4.4

                              Costs exempt from cost sharing : amounts carried over to year n

                              4.5

                              Restructuring costs : amounts carried over to year n

                              4.6

                              Over(-) or under(+) recoveries (2) : amounts carried over to year n

                              4.7

                              Total for the calculation of year n unit rate

                              4.8

                              Over/under recoveries from traffic variations n to be carried-over

                  5.   Other revenues - applied unit rate (in national currency)

                              5.1

                              Total other revenues

                              5.3

                              of which Union assistance programmes

                              5.4

                              of which National public funding

                              5.5

                              Commercial activities

                              5.6

                              Other other revenues

                              5.7

                              Grand total for the calculation of year n unit rate

                              5.8

                              Year n unit rate (in national currency)

                              5.9

                              ANSP component of the unit rate

                              5.10

                              MET component of the unit rate

                              5.11

                              NSA-State component of the unit rate

                              5.12

                              Year n unit rate that would have applied without other revenues

                     Costs, revenues and other amounts in '000 Euro - Service units in '000

            2.   ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
      Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη συλλέγουν και παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

                  α)

                  περιγραφή και σκεπτικό του καθορισμού των διαφόρων ζωνών χρέωσης, ιδίως των ζωνών χρέωσης τερματικής εξυπηρέτησης και των πιθανών διεπιδοτήσεων μεταξύ αερολιμένων,

                  β)

                  περιγραφή της πολιτικής απαλλαγών και περιγραφή των χρηματοδοτικών μέσων για την κάλυψη του αντίστοιχου κόστους,

                  γ)

                  περιγραφή των τυχόν υπολοίπων εσόδων, κατανεμημένων στις διάφορες κατηγορίες του άρθρου 2 παράγραφος 10,

                  δ)

                  περιγραφή και επεξήγηση των κινήτρων που παρέχονται στους χρήστες αεροναυτιλιακών υπηρεσιών βάσει του άρθρου 15,

                  ε)

                  περιγραφή και επεξήγηση της διακύμανσης των αεροναυτιλιακών τελών βάσει του άρθρου 16.

         (1)  Cumulated impact of yearly differences between actual and forecast inflation – adjustment of the total determined costs

         (2)  Over/under recoveries incurred up to the year of entry into force of the determined cost method

      ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

         ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

      1.   ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ
      Τα κράτη μέλη συμπληρώνουν τον πίνακα αναφοράς του παρόντος παραρτήματος για κάθε ζώνη χρέωσης υπό την αρμοδιότητά τους και για κάθε έτος της περιόδου αναφοράς.

         Table 3 -   Complementary Information

                  Charging zone name

                  Period of reference : N - N+4

                                 PART A:

                              Complementary Information on costs

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                     Determined costs (performance plan)

                     Actual costs

                     Eurocontrol costs

                              1.1

                              EUROCONTROL costs (Euro)

                              1.2

                              Exchange rate (if applicable)

                     Cost of common projects

                              2.1

                              Total costs of common projects

                              2.2

                              Common project 1

                              2.3

                              Common project 2

                              2.4

                              Common project …

                     Costs exempted from the cost sharing arrangements - Article 14(2)(b) (by nature)

                              3.1

                              Staff

                              3.2

                              Other operating costs

                              3.3

                              Depreciation

                              3.4

                              Cost of capital

                              3.5

                              Exceptional items

                              3.6

                              Total costs exempted from cost sharing

                     Costs exempted from the cost sharing arrangements - Article 14(2)(b) (by factor/item)

                              3.7

                              Pension

                              3.8

                              Interest rates on loans

                              3.9

                              National taxation law

                              3.10

                              New cost item required by law

                              3.11

                              International agreements

                              3.12

                              Total costs exempted from cost sharing

                     Restructuring costs, if authorised in accordance with Article 7(4)

                     Planned costs (business case)

                     Actual costs (for information)

                              4.1

                              Total restructuring costs

                                 PART B:

                              Complementary information on adjustments

                     Amounts

                     Total C/O

                     Before RP

                     N

                     N+1

                     N+2

                     N+3

                     N+4

                     After RP

                  Inflation adjustment Year N-2

                  Inflation adjustment Year N-1

                  Inflation adjustment Year N

                  Inflation adjustment Year N+1

                  Inflation adjustment Year N+2

                  Inflation adjustment Year N+3

                  Inflation adjustment Year N+4

                     Total Inflation Adjustment

                  Traffic balance Year N-2

                  Traffic balance Year N-1

                  Traffic balance Year N

                  Traffic balance Year N+1

                  Traffic balance Year N+2

                  Traffic balance Year N+3

                  Traffic balance Year N+4

                     Total Traffic Adjustment

                  Traffic risk sharing revenue Year N-2

                  Traffic risk sharing revenue Year N-1

                  Traffic risk sharing revenue Year N

                  Traffic risk sharing revenue Year N+1

                  Traffic risk sharing revenue Year N+2

                  Traffic risk sharing revenue Year N+3

                  Traffic risk sharing revenue Year N+4

                     Total Traffic Risk sharing revenue adjustment

                  Traffic risk sharing loss Year N-4

                  Traffic risk sharing loss Year N-3

                  Traffic risk sharing loss Year N-2

                  Traffic risk sharing loss Year N-1

                  Traffic risk sharing loss Year N

                  Traffic risk sharing loss Year N+1

                  Traffic risk sharing loss Year N+2

                     Total Traffic Risk sharing loss adjustment

                  Costs exempted from cost sharing Year N-5

                  Costs exempted from cost sharing Year N-4

                  Costs exempted from cost sharing Year N-3

                  Costs exempted from cost sharing Year N-2

                  Costs exempted from cost sharing Year N-1

                     Total costs exempted from cost sharing

                  O-u recoveries before determined costs Year 2005

                  O-u recoveries before determined costs Year 2006

                  O-u recoveries before determined costs Year 2007

                  O-u recoveries before determined costs Year 2008

                  O-u recoveries before determined costs Year 2009

                  O-u recoveries before determined costs Year 2010

                  O-u recoveries before determined costs Year 2011

                  O-u recoveries before determined costs Year 2012 (TNC only)

                  O-u recoveries before determined costs Year 2013 (TNC only)

                  O-u recoveries before determined costs Year 2014 (TNC only)

                     Total carry-overs

            2.   ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
      Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη παρέχουν τουλάχιστον τις κάτωθι πληροφορίες:

                  α)

                  ανάλυση του κόστους των κοινών έργων ανά μεμονωμένο έργο·

                  β)

                  περιγραφή των ποσών που προκύπτουν από ανεξέλεγκτους παράγοντες του κόστους ανά χαρακτήρα και ανά παράγοντα, καθώς και το σκεπτικό και τις αλλαγές στις βασικές παραδοχές·

                  γ)

                  περιγραφή των μεταφορών των πλεονασμάτων ή των υστερήσεων ανάκτησης από τα κράτη μέλη έως το έτος 2011 για τα τέλη διαδρομής και έως το έτος 2014 για τα τέλη τερματικής εξυπηρέτησης·

                  δ)

                  περιγραφή των μεταφορών που προκύπτουν από την εφαρμογή του μηχανισμού επιμερισμού του κινδύνου κυκλοφορίας σύμφωνα με το άρθρο 13·

                  ε)

                  περιγραφή των μεταφορών που προκύπτουν από την εφαρμογή του μηχανισμού καταμερισμού του κόστους σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2.